muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11922, Karar No: 2013/17743, Tarih: 30.10.2013

Somut olayda; davacının önceki dönem ücretlerinin asgari ücrete oranlamak suretiyle hesaplanması ve buna göre fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve % 5 fazla ödeme alacağının belirlenmesi gerekirken yukarıda açıklanan ilke ve esaslara aykırı hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacağın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek 818 sayılı Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı takdirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir.

Somut olayda, davacının % 5 fazla ödeme alacakları hesaplanırken asıl alacak miktarı hesaplanmış ve asıl alacak üzerinden hakkaniyet indirimi yapılmadan çıkan sonuç üzerinden % 5 fazla ödeme alacağı hesaplanmıştır. Yine bulunan bu % 5 fazla ödeme alacağı üzerinden % 95 hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacının % 5 fazla ödeme alacakları hesaplanırken asıl alacak miktarı hesaplanmış ve asıl alacak üzerinden hakkaniyet indirimi yapılmadan çıkan sonuç üzerinden % 5 fazla ödeme alacağı hesaplanmıştır. Yine bulunan bu % 5 fazla ödeme alacağı üzerinden % 95 hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur.

Dairemizin yerleşik kararlarında belirtildiği gibi % 5 fazla ödeme alacakları hesaplanırken önce asıl alacak tutarı hesaplanmalı, bu tutar üzerinden Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca makul oranda hakkaniyet indirimi yapılmalı, kalan tutar üzerinden % 5 fazla ödeme alacağı tutarı bulunmalı ve bu şekilde çıkan sonuç üzerinden % 95 arasında hakkaniyet indirimi yapılarak % 5 fazla ödeme alacağı hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece, % 5 fazla ödeme alacağını yanlış hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı tarafın temyiz dilekçesinin REDDİNE, kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ve davalı tarafa ayrı ayrı iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13320, Karar No: 2015/30550, Tarih: 02.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13320 E.  ,  2015/30550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 16 - 2015/184967

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2010/275 (E) ve 2015/107 (K)

SANIK : O.. B.., İ.. B.., M.. C.., M.. B.., M.. B.., O.. K.., Abidin GÖLBAŞI, A.. K.., B.. G.., C.. B.., C.. D.., Ç.. B.., Çetin BAKIRCI, D.. N.., Engin DALKAVRAYAN, Erdal BEKTAŞLAR, E.. T.., E.. T.., Ertan BOZLUSUN, G.. S.., G.. G.., H.. B.., H.. G.., H.. B.., İ.. T.., İ.. B.., M.. B.., M.. C.., M.. G.., N.. D.., Ö.. C.., R.. A.., S.. T.., S.. A.., S.. K.., S.. B.., T.. U.., T.. Y.., Y.. T.., Yıldız (Bozlusun) CANBAZ, Yüksel (Yılgın) KOCABIYIK, K.. T..

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. B..'nın, katılan S.. P..'a karşı işlediği dolandırıcılık suçu nedeniyle verilen mahkumiyet kararı ile sanık K.. T.. hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair karara karşı karşı temyiz istemleri bulunmasına rağmen, bu temyiz istemleriyle ilgili tebliğnamede bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; belirtilen hükümlerle ilgili ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/522, Karar No: 2025/4794, Tarih: 22.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/522 E.  ,  2025/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/26 E., 2024/39 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Cezanın fazla olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK' nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8193, Karar No: 2012/8323, Tarih: 13.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8193 E.  ,  2012/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2012 gün ve 2012/266 E. 2012/186 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4341, Karar No: 2019/13091, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4341 E.  ,  2019/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıkların av tüfeği ile katılanı, İzmir Adli Tıp Şubesinin 09.07.2014 tarihli raporuna göre, ''batın sol dış kadranda 2 cm.'lik kurşun giriş yarası, sol lomber bölgede 1,5 cm.'lik kurşun çıkış yarası, batın orta hatta umblikusu soldan kat eden 15 cm.'lik ameliyata bağlı insizyon yarası, bu yaranın 5 cm sol alt lateralinde 1 cmlik dren yerine ait yara, sol alt ekstermitede motor güçte azalma ve sol uylukta kas atrofisine bağlı incelmenin olduğu batına nafiz ve iç organ yaralanmasına neden olan ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde" yaraladığının anlaşılması karşısında, kullanılan aletlerin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olup olmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Katılan hakkında düzenlenen raporda; “sol alt ekstermitede motor güçte azalma ve sol uylukta kas atrofisine bağlı incelme” olduğu belirtildiği halde, yaralanmanın duyularından ya da organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, katılanın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanmasının duyularından ya da organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğini taşıyıp taşımadığı ve TCK’nin 86 - 87. maddesinde belirlenen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda kesin raporunun alınarak sonucuna göre, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler de nazara alınarak sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32096, Karar No: 2013/3918, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32096 E.  ,  2013/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas olacak daha ağır hükümlülüğü bulunmasına rağmen, Ankara 13.Asliye Ceza Mahkemesi”nin 07/09/2005 tarih ve 2005/398-672 sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Yelken müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8559, Karar No: 2009/15261, Tarih: 23.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8559 E.  ,  2009/15261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kredi kartı borcunun yeniden yapılandırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Bankadan aldığı kredi kartı ile yaptığı harcamaları ödeyemediğini, 01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 Sayılı Yasanın geçici 4. maddesi gereğince borcun yeniden yapılandırılması için 26.04.2006 tarihinde yazılı müraacatta bulunmasına rağmen bu talebinin değerlendirilmediğini ileri sürerek, kredi kartından doğan borcunun 5464 Sayılı Yasanın geçici 4. maddesi gereğince tespit edilerek borcun yeniden yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bankaya yaptığı yazılı bir başvurusunun olmadığını, bu sebeple herhangi bir ödeme planı hazırlanmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kredi kartı borcunun 5464 Sayılı Yasa gereğince yeniden yapılandırılması talebinin kabulüne kredi kartından dolayı 3.920.90 TL borçlu olduğunun tespitine borcun 217.83 TL'den 18 eşit taksitle ödenmesine, yapılan ödemelerin mahsubuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında Banka Kredi Kartı sözleşmesi yapılıp, davacıya kredi kartı verildiği, davacının bu kartla harcamalar yaptığı, borcun ödenmemesi üzerine davalı bankanın davacı aleyhinde 19.3.2002 tarihinde 1.565.76 YTL asıl alacak üzerinden icra takibi yaptığı, dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının açtığı ... bu borcun yeniden yapılandırılmasına ilişkin davasında, mahkemece davanın

2009/8559-15261

kabulüne karar verilmiştir. Ne varki karar tarihinden sonra 7.7.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununda değişiklik yapılmasına dair 5915 sayılı Kanunun 2.maddesi ile 5464 Sayılı Yasaya geçici 5.madde eklenmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi 31.5.2009 tarihi itibariyle kart hamiline ödenmesi için ihtar çekilen veya hakkında icra takibi başlatılan kredi kartı borçları için borcun yeniden yapılandırılması için bir düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda davacı hakkında 19.3.2002 tarihi itibariyle icra takibi yapıldığı anlaşıldığından, davacının 5915 Sayılı Yasa ile değişik 5464 Sayılı Yasanın geçici 5.maddesinden faydalanılması konusunda müracaat edip borç ödendiği takdirde bu dava konusuz kalacaktır. Bu durumda davacıdan 5915 Sayılı Yasa ile değişik 5464 Sayılı Yasanın geçici 5.maddesi gereği borcun yeniden yapılandırılması konusunda talebi olup olmadığının sorulup, talebi olduğu takdirde, bu konuda tarafların delilleri toplanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14901, Karar No: 2015/5898, Tarih: 02.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14901 E.  ,  2015/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/17275

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/861 (E) ve 2012/932 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Manisa Cezaevi Rehabilitasyon Bölümünde aynı odada kalan suça sürüklenen çocuklardan Alican'ın 30/01/2009 tarihinde odadaki çeşmeyi kasten kırdığı, yine 31/01/2009 tarihinde kaldığı rehabilitasyon bölümü 10 nolu odadaki tuvalet sifonunu kasten kırdığı, eylemleri nedeni ile toplam 60 TL kamu zararı oluştuğu; Erkan'ın ise odada bulunan soyma dolabını yerinden sökerek parçaladığı eylemi nedeni ile 55 TL kamu zararı oluştuğu, suça sürüklenen çocukların bu suretle kamu malına zarar verme suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Atılı suç nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce kurulan 2009/194 E., 2010/45 K. sayılı 02/02/2010 tarihli mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuklar müdafiince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 2011/10582 E., 2012/8073 K. sayılı 25/06/2012 tarihli karar ile lehe hükümlerin uygulanması talep edildiği halde takdiri indirimin uygulanması hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle bozma kararı verildiği, anılan bozma kararında TCK'nın 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanağı bulunan mala zarar verme suçundan tayin olunan hapis cezalarının, kamunun uğradığı zararın aynen tazmini tedbirine dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığı halde, bozma üzerine yeniden yapılan yargılama

sonucunda kurulan hükümde, kamu zararının aynen tazmin tedbiri yerine, para cezasına çevirme tedbirine başvurulup Erkan yönünden sonuç cezanın 4.000 TL; Alican yönünden 5.000 TL olarak tayin edilmesinden sonra CMK'nın 326/son maddesinin tatbik edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21350, Karar No: 2007/3617, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21350 E.  ,  2007/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat .... ile davalı, ... Genel Müd. vekili Avukat ....aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 12.09.2006 gün ve 1705/1191 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Oda Kaydı, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.