muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19256, Karar No: 2014/5276, Tarih: 24.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19256 E.  ,  2014/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2009/174-2011/486

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar R.. İ.., C.. C.., Ü.. B.., A.. B.., S.. B.., N.. B.., L.. C.., M.. C.., C.. C.., H.. D.. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekilinin temyizi yönünden;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Temyize konu miktar davalı B.. S.., P.. S.., A.. S.., N.. S.., T.. S.., F.. S.., Ş.. S.. (A..), G. S.. (E..), T..S.., S.. S..ı, A.. S.., T.. S.., T.. S.., C.. S.., H.. S.., Y.. S.., M.. S.., G.. S.., Y.. S.. (K..), Y.. S.., C.. S.., R.. Y.. (A..), Z.. Y.., M.. Y.., M.. E.. Y.., E.. Y.., E.. Y.., N.. Ö.. (Y..), S.. Ö.. (D..), Y.. Ö.., M.. Ö.., M.. Y.., Y.. Ö.., L.. S.., Ş.. S.., G.. S..., T.. S.., S.. S.., A.. S.., D.. S.., N.. S.. (K..), G.. S.. (B..), Ç.. S.., N.. S.., S. S.., G.. S.. (T..), H..e S.. (Ç..), H.. S.. (U..), H.. S.. (Ş..), L.. B.. A.., H.. B. (B..), Z.. B.. (P.), E.. B.., B.. B.. (Y..) ve B.. B.. açısından 1.540 TL.sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.540 TL.yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Bir kısım davalılar vekillerinin ve davacı vekilinin temyizi yönünden;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

2-Bir kısım davalılar vekillerinin ve davacı vekilinin temyizi yönünden;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1.. ada 2.. parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bundan ayrı;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bundan ayrı;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de mahkeme karanının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5034, Karar No: 2018/2463, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5034 E.  ,  2018/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesi aleyhine 11/04/2016 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, mahkemenin 2012/43 Esas, 2013/344 sayılı kararı ile Demokratik Toplum Partisinin kapatılması neticesinde Siyasi Partiler Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca malvarlığının hazineye aktarılması nedeniyle 12.880,51 TL alacağın davacıdan tahsiline karar verildiğini, anılan davanın yargılaması sırasında 06/03/2013 günlü oturumda vekaletname ibrazı ve yazılı beyanda bulunmak için iki haftalık süre verilmişse de bu sürenin kesin olmadığı gibi ihtarat da yapılmadığı, bu nedenle yokluklarında alınan kararın usul nedeniyle geri alınması gerektiğini, ayrıca kapatılan Demokratik Toplum Partisinin eş başkanları ve bazı yöneticileri tarafından hak ihlali nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurulduğunu ve sözleşmenin 11. maddesinin ve 1 nolu protokolün 3. maddesinin ihlal edildiğine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini bu kararın dikkate alınmadan aleyhine sonuç doğuracak şekilde hüküm kurulması nedeniyle HMK'nın 375 maddesinde düzenlenen sebeplerin gerçekleştiğini beyan ederek yargılamanın iadesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, somut olayda yargılamanın iadesi sebepleri oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının dava dilekçesinde,Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna dair kararın yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak belirtilmesine rağmen mahkemece bu kapsamında bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde, mahkemece Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna kararın Hukuk Usulü Kanunun 375. maddesi kapsamında yer alan koşulların somut olayda oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Hak ihlali olduğuna ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının yargılamanın yenilenmesini isteyen davalı ile ilgisinin bulunmaması nedeniyle dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 29/03/2018
Yargıtay — Esas No: 2014/7612, Karar No: 2014/5400, Tarih: 08.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7612 E.  ,  2014/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/132-2013/169

Taraflar arasında görülen ortaklığın tespiti davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.09.2013 gün ve 4928 Esas, 5516 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı B.. B..'dan kooperatif ortaklığını noterde düzenlenen sözleşme ile devraldığını, devir sözleşmesinin bir suretinin kooperatife gönderilmesine rağmen hisse devrinin haksız olarak kabul edilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Kooperatif ortaklığını davacıya devreden B.. B.., vekili marifetiyle davacı yanında davaya katılmış, vekili davanın kabulünü istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.09.2013 tarih ve 4928 Esas, 5516 Karar sayılı ilamıyla, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/2. maddesinde "Ortaklık devredilebilir. Yönetim kurulu, ortaklığı devralan kişinin ortaklık niteliklerini taşıması halinde, bu kişiyi ortaklığa kabul eder." hükmünün düzenlendiği, devrin kooperatife bildirilmesinden sonra, devir işleminin kooperatife karşı hüküm ifade edeceği, 23.06.2011 tarihli usulüne uygun olarak düzenlenmiş ortaklık devir sözleşmesi kooperatife bildirildiği halde, mahkemece bu hususlar dikkate alınmaksızın karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı kooperatif anasözleşmesinin 17/3. maddesi, “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer” hükmünü içermektedir. Ortaklığın devir biçimi yasada gösterilmemiştir. Ancak pay devrinin alacağın temliki yolu ile yapılması, temlikin de dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 163. maddesi uyarınca yazılı olması gerekmektedir. Üyeliğe bağlı hak ve alacakların borçlusu kooperatif, alacaklısı ise üyeliği devir alan yeni ortaktır. Eğer devir eden ortak pay yönünden borçlu ise, borcun nakli hükümleri uygulanır (BK 173 vd), borç devir alana geçer. Ancak, pay devri için resmi şekle bile gerek bulunmamaktadır. Her ne kadar yapı kooperatifinde, ortakları mal sahibi yapmak amacı olsa bile, pay devri, bir satış vaadi de değildir. Bu nedenle, adi yazılı devir dahi geçerlidir. Devredenin borçları, devre ve devrin kabulüne engel değildir, devredenin borçları devir alana geçer ve ödemediği takdirde devralanın ihraç edilme olanağı da her zaman vardır. Daire satımında üyelik kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez.

satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması, devir alanın kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/2. ve anasözleşmenin 17/2. maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur. Üyelik devir sözleşmesi yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/1. ve 2. maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade eder. 17/1. madde hükmünde yer alan yazılı başvuru koşulu, devrin geçerliliğine ilişkin olarak değil, devrin kooperatife iletilmesi ve kabulü için ispat bakımından sevk edilmiştir. Bu nedenle, kooperatif üyelik hakkının devredildiğinin davadan önce davalı kooperatife bildirilmemesi, devir alanın hakkına olumsuz bir etki yapmaz. Devir alanın açtığı üyeliğin tespiti davası ile davalı kooperatife üyelik başvuru yapılmış gibi olduğundan, üyelik koşullarını taşıdığının belirlenmesi halinde devir alanın üyeliğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Bu açıklamalara ve Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5217, Karar No: 2013/7161, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5217 E.  ,  2013/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan patates tohumu satın aldığını, bedeli için hasatta ödemek üzere 3.375 TL lik bono verdiğini, diğer davacı ...'in de kefil olduğunu, ürünün iyi çıkmadığını, davalının senet bedeli kadar patatesi tarladan söktüğü halde senedi takibe koyduğunu bildirerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine,% 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'in davalıdan patates tohumu satın alıp tarlasına ektiği, tohum bedeli için davalıya 30.6.2010 vadeli 3.375 TL lik senet verdiği,davacı ...'in de senede kefil olduğu,senede dayalı olarak 23.9.2010 tarihinde davalı tarafından takip yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, senet bedeline karşılık davalının adamını göndererek tarladan patates topladığını ancak senedin geri verilmeyerek takip yapıldığını, esasen tarlasından patates sökülmesine müsadesinin olmaması nedeniyle davalı hakkında suç duyurusunda bulunması üzerine Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/191 esas sayılı dava dosyasında yargılandığı ve beraat ettiğini ancak dosyanın daha kesinleşmediğini, bu ceza dosyasında senet bedeline karşılık tarladan patates toplattığını gerek hazırlık gerekse hakim huzurundaki ifadesinde açıkça belirttiğini bildirerek ceza davası dosyasını delil olarak göstermiştir. Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin beraatle sonuçlanan 2010/191-2011/182 esas ve karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde, davalının sanık olarak yargılandığı, davacının tarlasından toplatılan patatesler hakkında gerek hazırlık ifadesinde, gerekse 2.6.2011 tarihli celsede senet bedeline karşılık davacının izni ile patates toplattığını, davacıdan bir alacağı olmadığını savunmuştur. Davalının ceza davası dosyasında yaptığı bu savunma kapsamı davacının iddialarını doğruladığı gibi davalıyı da bağlayıcı niteliktedir. Dosyada dinlenen tanıklarda aynı olayı doğrulamışlardır. Buna göre davalının senede dayalı alacağına karşılık gelecek şekilde patatesi tarladan toplatmak suretiyle tahsil ettiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davalının ceza davasındaki hakim huzurundaki ikrar mahiyetindeki savunması gözetilmeksizin senede karşı yasal delillerle borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6433, Karar No: 2014/14465, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6433 E.  ,  2014/14465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HASSA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2011/332-2013/295

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.08.2010 tarihinde orman yangını çıktığını, ormanlık alan içerisinden geçen davalı kuruma ait yüksek gerilim hatlarının çam ağaçlarına rüzgarın etkisiyle teması sonucunda çıkan kıvılcımın orman örtüsünü tutuşturması nedeniyle yangının oluştuğunu, Devlet ormanının zarar gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ağaçlandırma ve yangın söndürme masrafı toplamı 18.417,21 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davaya cevap vermemiş ancak 06.11.2013 havale tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde;davacının kusurlu olma ihtimali ile yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin raporda tartışılmadığını belirterek,davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle, orman idaresinin uğradığı maddi zararın tazminine ilişkin bulunmaktadır.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).