muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7413, Karar No: 2023/248, Tarih: 06.02.2023

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/150 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22536, Karar No: 2015/12013, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22536 E.  ,  2015/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın reddine, 219.454,04 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan .... ile ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince duruşmasız, davalılardan .... Vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/05/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalıllardan .... vekili Avukat ...., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat Meh..... geldiler.Davalılardan ... ile İhbar olunan adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının belli bulunmasına ve özellikle davalılar .... ile .... arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava 17.05.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece gerçek kişi davalılara yönelik davanın reddine, davacı eş bakımından maddi tazminat isteminin kabulüne, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar ile davalı .... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı ile bir kısım davalılara yönelik davanın reddine ilişkin kararı yerindedir. Ancak davacı eş bakımından maddi tazminatın belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Mahkemece gerçek kişi davalılara yönelik davanın reddine, davacı eş bakımından maddi tazminat isteminin kabulüne, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar ile davalı .... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı ile bir kısım davalılara yönelik davanın reddine ilişkin kararı yerindedir. Ancak davacı eş bakımından maddi tazminatın belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Dava nitelikçe iş kazasında ölen sigortalının hak sahibi eşinin ..... tarafından karşılanmayan zararın giderilmesine ilişkindir. Ölümle sonuçlanan olayın iş kazası olup, olayda sigortalının kusurunun bulunmadığı, hususları uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, dul eşin yeniden evlenmesi ihtimaline göre tazminatından indirim yapılmasının gerekip gerekmediğine ilişkindir. Dul kadının yeniden evlenmesinin bakım ihtiyacının sona erdireceği açıktır. Eşin yeniden evlenme olasılığı, zararı azaltan durumlardan olup, yeniden evlenme olasılığının oranına göre tazminattan indirim yapılması gerekir. Dul kalan eşin yeniden evlenme şansının belirlenmesinde aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, kişiliğine, çocuk sayısına,  ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına bakılarak bir sonuca varılması gerekir. Hakim her olayın özelliğine göre yeniden evlenme şansını belirlemek ve eşin zararından bu oranda bir indirim yapılmasını sağlamak zorundadır. Somut olayda davacı ... bakımından bu yönde bir değerlendirme yapılarak uygun bir indirim yapılmak suretiyle maddi tazminatının belirlenmesi gerekirken, indirim yapılmadan hesaplanan tazminat tutarının hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle davacı eşin yeniden evlenme şansı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; 04.11.2013 tarihli hesap bilirkişi raporu ile hesaplanan gerçek zarardan yeniden evlenme şansı nedeniyle uygun bir indirim yapılmak, şimdiki gibi ....’nun bağladığı gelirin ilk peşin sermaye değeri indirilmek ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

O halde, davalı .... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, Davalılardan .... yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan .....'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8312, Karar No: 2019/3330, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8312 E.  ,  2019/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/467, Karar No: 2024/4240, Tarih: 23.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/467 E.  ,  2024/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1617 Esas, 2022/1329 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/309 E., 2020/311 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin 2018/30395 sayılı “MEYFORM NATURAL D’LİTE NUTRİ FRUTTI+şekil” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin "FORM" ibareli tanınmış markalarını mesnet göstererek yaptıkları itirazın Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar elde edeceğini ve kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, YİDK'nın 25.07.2019 tarih ve 2019-M-6575 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının benzer olmadığını, davalı Kurum nezdinde "form" ibaresini taşıyan tescilli birçok marka bulunduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, görsel, işitsel ve kavramsal değerlendirme sonucunda, ayırt ediciliği zayıf, ihtilaflı “FORM” ibaresini taşıyan davacı markaları ile davalıya ait “MEYFORM NATURAL D’LITE” markası arasında, ortak olmayan kelime ve şekli unsurlar ile birlikte bıraktıkları bütünsel izlenim bakımından, karıştırılmalarına mahal vermeyecek derece ayırt edicilik bulunduğu, tanınmışlığın kanıtlanamadığı, ayrıca benzerlik koşulu gerçekleşmediğinden tescil engeli oluşturmadığı, kötü niyetin varlığı yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkiline ait "FORM" markasının ayırt ediciliği haiz olduğunu, başvuruda esaslı unsur "MEYFORM" ibaresi olup diğer unsurların tali nitelik taşıdığını, taraf markalarının iltibasa neden olacak düzeyde benzediğini, tanınmış markanın sadece bir unsurunun aynen içerilmesi durumunda dahi markalar arasında düşünsel bir bağlantı kurulduğunu, benzerlik değerlendirmesinde tescil sınıflarının benzerliğinin iltibası artırmaya yönelik etkisine değinilmediğini, iltibas incelemesi yapılırken ortalama tüketici kriterinin yok sayıldığını, başvurunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraf markaları arasında "FORM" ibaresinin esas unsur olarak yer almasından kaynaklı benzerliğin açık olduğu, dava konusu markanın bir bütün olarak somut bir anlamının bulunmadığı, markanın esas unsurunu oluşturan ibarenin "MEY-FORM" olarak hecelenerek okunacağı, bir araya gelen bu iki ibarenin anlamlarını kaybederek yeni ve farklı anlamda bir kelime ortaya çıkarmadığı, “MEY” ibaresinin, tüketici tarafından “meyveli ürünlere” atfen kullanılmış bir kısaltma olarak algılanabileceği, başvuru farklı bir hece ile başlamakta ise de, bu durumun açıklanan nedenle dava konusu markanın yeterince farklılaşmasını sağlamadığı, zira “FORM” ibaresinin davalı markasındaki ikinci hece olarak bağımsız ayırt edici karakterini korumaya devam ettiği, davalı adına tescilli markanın davacının "FORM" ibareli markalarından biri olarak algılanabileceği, istikrar kazanan kararlar karşısında mahkemenin aksi yöndeki değerlendirmesi yerinde bulunmadığı, işaretler arasındaki benzerlik koşulunun oluştuğu sonucuna varıldığı, dava konusu markanın 29. sınıfta "Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü sebze ve meyveler, salçalar. Kuru yemişler. Patates cipsleri." ile 30. sınıfta "Dondurmalar, yenilebilir buzlar." için tescilli olduğu, davacının 29 ve 30. sınıf mallar yönünden tescilli "FORM" esas unsurlu markalarının ise aynı/ilişkili malları içerdikleri, böylece emtia benzerliği şartının da gerçekleşmiş olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 1993 yılından bu yana ticari unvanının form olduğunu, "MEYFORM" ibaresinin 2007 yılında tescil edildiğini, markalar bütün olarak değerlendirildiğinde ayırt edici unsurları bakımından markalar arasında benzerlik bulunmadığı ve tüketici nezdinde herhangi bir karıştırmanın söz konusu olamayacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; markalar bir bütün olarak incelendiğinde karıştırılma ihtimali bulunmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1487, Karar No: 2023/5794, Tarih: 23.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1487 E.  ,  2023/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/680 E., 2021/576 K.

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 167/2, 86/2, 35, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu bakımından verilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli ve 2020/680 esas, 2021/576 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24.11.2022 ... ve 17007/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 ... ve 2022/150477 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Mala zarar verme suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer ... açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında nitelikli hırsızlık, sair tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli hırsızlık ve sair tehdit suçlarından beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından verilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli kararına karşı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın bu suç bakımından uzlaştırma işlemlerinin yapılabilmesi amacıyla anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği, yargılamanın Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/526 esasına kayden devam ettiği, mala zarar verme suçundan dolayı verilen cezanın kesin nitelikte olması nedeniyle 21/05/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer ... ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kasten yaralama suçu bakımından yapılan değerlendirmede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmeden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince uzlaştırmaya tâbi olması ve sanık hakkında işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer ... ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmaması karşısında, sanık ve katılana soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma teklifinin yapılmadan kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında katılan ...’ye yönelik olarak işlediği iddia olunan hırsızlık, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davasının açıldığı, yargılama sonucunda hırsızlık ve tehdit suçlarından beraat kararı verildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara ise, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz merciince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

(2) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden;

(2) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden;

Sanığın olay tarihinde katılanın ikametine giderek ikametten çıkardığı bir miktar fındığı yere döktüğü ve katılana ait ikamet kapısını kilit yerinden kırdığı olayda, katılanın sanığın bu eylemleri yönünden şikâyet için polis merkezine gittiğinde, sanığın katılanın üzerine yürüdüğü; ancak kolluk görevlilerinin araya girmesi üzerine kasten yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki, “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz ” biçimindeki düzenleme karşısında, bahse konu kasten yaralama eyleminin diğer eylemlerinden bağımsız bir şekilde daha sonra işlendiği, diğer suçlarla birlikte işlenmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığı, kasten yaralama suçu bakımında usûlüne uygun bir şekilde uzlaşma prosedürünün uygulandığı, 06.01.2021 tarihli tutanağa göre uzlaşmanın sağlanamadığının anlaşıldığı, bu itibarla Yerel Mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/680 Esas, 2021/576 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin kasten yaralama suçu bakımından REDDİNE,

(1) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden;