muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21628, Karar No: 2013/25791, Tarih: 26.12.2013

2-Mağdur ...'ın 16.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle soruşturma aşamasında 2009 yılı Kasım ayı içinde, sanıkların yakınlarının tüm zararı olan 900 TL'yi ödediklerini bildirmesi karşısında; koşulları oluştuğu halde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Mağdurlar ... ve ...'a karşı işlenen yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, konutta, var olan örgütün korkutucu gücünden yararlanılarak ve suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (d), (f) bendinin yanı sıra (g) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Evinde yapılan aramada 8 adet ruhsatsız mermi bulunan sanık ...'nın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/4. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanları ile sanıklar ..., ..., ...'nın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1812, Karar No: 2021/1337, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1812 E.  ,  2021/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.04.2018 tarih ve 2017/102 E- 2018/122 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/1972 E- 2020/150 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "Migros", "Macrocenter" ve “Macro” ibareli seri ve tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketin 2016/11884 sayılı "fine food kaliks" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince marka başvurusuna "mcfinefood by macro center şekil", "food night out macro center", "fine food macrocenter", "finefood macrocenter", "mastrofood", "foodstyle" ibareli markalarına dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, ancak davalı markasının müvekkilinin markalarına benzediğini, karıştırılma ihtimali yarattığını, mal ve hizmet sınıflarının aynı/benzer olduğunu ve davalının kötüniyetli olarak başvuruda bulunduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'in 2017-M-535 sayılı kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının "fine food kaliks" ibareli marka başvurusu ile davacı tarafın 2010/46527, 2015/09794, 2015/18474 sayılı ve "mcfinefood by macro center şekil”, “fine food macrocenter”, “finefood macrocenter” ibareli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan 29. , 30. , 32., 33. ve 34. sınıftaki malların davacı markaları kapsamında yer alan mallar ile benzer olduğu, ancak davalı tarafın 95/010314 sayılı "şekil+FINE FOOD" ibareli tescilli markasında yer alan emtialar nedeniyle dava konusu başvuru markasının kapsamındaki "Kuru bakliyat. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç" malları bakımından müktesep hak koşullarının oluştuğu, iltibas oluşturmayan kısımlar açısından ise davacı markasının tanınmışlığının kanıtlanmadığı, davalı başvurusunda davacının tescilli markanın itibarından haksız yarar sağlayacağı, onun itibarına zarar vereceği, ayırt edicilik karakterini zedeleyeceği hususlarının da kanıtlanmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK'nın 2017-M-535 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2016/11884 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri" 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Pekmez" 32. sınıfta yer alan "Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz)." 33. sınıfta yer alan "Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller." 34

. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Pekmez" 32. sınıfta yer alan "Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz)." 33. sınıfta yer alan "Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller." 34. sınıfta yer alan "Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar. Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, tütün içenlere mahsus malzemeler: pipolar, puro ve sigara ağızlıkları, küllükler, tütün kutuları, sigara sarmak için aletler, sigara kağıtları, nargileler, çakmaktaşları, çakmaklar. Kibritler" malları yönünden iptaline, anılan mallar yönünden 2016/11884 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı TPMK vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; "fine food" ibaresinin İngilizce "iyi yiyecek" anlamına gelip, özellikle yiyecek içecek sektöründe zayıf bir marka olduğu, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda da bu hususun beliritldiği, dolayısıyla 29, 30, 32, 33 ve 34. sınıf mallar yönünden zayıf bir marka olan bu ibarenin, az bir dikkatle anlaşılabilecek küçük farklılıklar veya küçük ayırıcı özellikler ilave edilerek kullanılması halinde iltibasın önlenebileceği, davalı şirketin başvurusunda kullandığı "Kaliks" ibaresinin de bu anlamda ayırt ediciliği sağladığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, davalı başvurusu kapsamındaki emtiaların da davacının markaları kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11202, Karar No: 2014/13679, Tarih: 03.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11202 E.  ,  2014/13679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.07.2013

No : 2008/119-2013/611

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ile Y.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalılara ait işyerinde, 01.05.1972-31.12.1982 döneminde hizmet akdine dayalı kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece; 01.03.1974-31.06.1974 döneminde 120 gün, 15.11.1974-30.11.1974 döneminde 15 gün ve 01.08.1975-31.12.1982 döneminde kesintisiz çalıştığı tespit edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar, sonuç itibariyle sigorta primlerinin işverenden tahsiline de yol açacağından, işverenlik sıfatının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekir. Bu konuda temel dayanak noktası 506 sayılı Kanun'un "İşveren ve işveren vekilinin tarifi" başlığını taşıyan 4. madde hükmüdür. Anılan maddede; bu Kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler "işveren" olarak tanımlanmıştır.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2003/21 - 43 Esas, 2003/97 Karar ve 26.02.2003 tarihli kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Sigortalı, anılan belgeleri hile, hata veya manevi baskı altında imzaladığını ileri sürmemiş veya imzanın kendisine ait olmadığını yada kesintisiz çalıştığını söylememiş ise, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturur. Bu karinenin, aksinin, ancak, eş değer de delillerle kanıtlanması gerekmekte olup tanık sözlerine değer verilemez.

Eldeki somut olayda; davalı Kurum kayıtlarına göre, davacının birden fazla işe giriş bildirgesi ile Y.. S..-Y.. S.. ve sonrasında Y.. S.. adına kayıtlı 60448 sicil numaralı işyerinden; 02.05.1972-15.11.1974 döneminde, kesintili ve kısmi bildirimlerinin, M.. S..-Y.. S.. adlarına kayıtlı 168141 sicil numaralı işyerinden ise, 02.12.1974-01.08.1975 döneminde kısmi bildirimlerinin bulunduğu, davalılardan M.. S..'nün 18.07.1983 tarihinde vefat ettiği, mirasçıları olan Yücel ve İ.. S.. ile kızı S..S..ye ilanen tebligat yapıldığı, müteveffa M.. S.. kızı S.. S..nün 08.09.2002 tarihinde vefat ettiği, gıyabi hükmün, davalılardan İ.. S..'ye tebliği yönünden dosyanın geri çevrildiği, adı geçen davalının ise, 24.04.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, öncelikle; HMK 124. maddesi gereği, İ.. S.. ile Sibel Süslü mirasçıları tespit edilmeli, usulüne uygun olarak davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı ve delilleri sorulmalı, tespitine karar verilen hizmet süresi yönünden ise; davacıya ait işe giriş bildirgelerindeki imzanın davacıya aidiyeti inkar edilenleri belirlenerek yöntemince imza incelemesi yaptırılmalı, imzanın davacıya aidiyeti belirlenenler ile hata-hile durumu öne sürülen yazılı belgeler için davacıya delilleri sorulup toplanmalı, aksi durumda yazılı belgelerin aksinin ancak eşdeğerde delillerle kanıtlanabileceği gözetilmeli, 168141 sicil numaralı işyerine ait var ise, 1976-1982 yılı dönem bordroları celbedilmek suretiyle resen bordro tanıkları dinlenilmeli, yine bu işyerine ait 1975/3 ve 4. dönem bordrolarında yer alan N.S.., E.K.. ve H.İ.. A..ile komşu işyeri sahip ve bordrolu çalışanlarının bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekili ile Y.. S..'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Y.. S..'ye iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6524, Karar No: 2020/4225, Tarih: 10.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6524 E.  ,  2020/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma-temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’den farklı tarihlerde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, Sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 10/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2348, Karar No: 2013/6930, Tarih: 30.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2348 E.  ,  2013/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların halen taşınmış olduğu adresinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılmadan ve mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı, saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1218, Karar No: 2019/3367, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1218 E.  ,  2019/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3686, Karar No: 2014/7039, Tarih: 02.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3686 E.  ,  2014/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (kapanan Kartal 2.AHM)

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/10/2013 gün ve 2013/18332-2013/16127 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama nedeni ile maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce onanmış ve davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı vekili, davacının davalılardan ...'ın evinde kiracı iken taşındığını, 24/05/2009 günü evin anahtarlarının teslimi sırasında davalıların davacının üzerine saldırdığını, kendisini hızla mutfak camlarına doğru ittiklerini, bu sırada davacının sağ elinde median sinir kesisi oluştuğunu, halen sağ elinde kalıcı araz olduğunu beyan ederek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalılar vekili, davacının haksız fiil ile ilgili şikayette bulunmadığını, herhangi bir ceza davası açılmadığını, davacının kiracısı olduğu evi tahliye etmediğini, anahtarlarını teslim etmediğini, anahtarların davalı ...'ın oğlu tarafından davacının oğlundan istendiğini, alındığını, bundan haberdar olan davacının anılan davalının evine gelerek rezalet çıkardığını, sinir krizi geçirdiğini, kendi elini tezgah arkasındaki cama vurup yaralandığını, asıl sorumlu ve suçlunun konut dokunulmazlığı sınırlarını aşan, davalılara ve eşlerine ağır küfürler eden ve konuta zarar veren davacı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; soruşturma evrakı kapsamı ile davalı şahitlerinden ...'in beyanı nazara alınarak davacının sağ elini yumruk yapıp cama vurduğu, bu nedenle yaralandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.