muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4205, Karar No: 2024/6865, Tarih: 26.11.2024

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda "... dava dışı komşu 107 numaralı parselin tespitine esas alınan vergi kaydının ... ...'in tescil davasına konu edilen taşınmazın hudutları ile birebir aynı olduğu anlaşıldığından anılan dosyanın işbu eldeki kadastro tespitine itiraz dosyasının dava konusu olan 98 numaralı parsel ile ilgili olmadığı, dava dışı 107 numaralı parsel ile ilgili olduğu kanaatine varılmış ise de aynı iddialar 98 numaralı parsel için de değerlendirildiğinde; asli müdahilin taşınmazı elde ettiğini bildirdiği kişi olan ... ...'in ve bu kişinin de taşınmazı elde ettiğini bildirdiği kişi olan ...'ın taşınmaz ile ilgisinin ne olduğu yapılan yargılamada belirlenememiş olup, dosya kapsamında yapılan tüm keşifler değerlendirildiğinde ne asli müdahil ...'in ne de adı geçen diğer şahısların davalı parselin tespiti olan 1954 yılından geriye doğru maddi olaylara dayalı nizasız fasılasız zilyetliklerinin ispatlanabildiği gibi, dosyanın 1979/35 Esasında 29.09.1994 tarihinde icra edilen keşifte dinlenen mahalli bilirkişinin beyanında asli müdahil ...'in zilyetliğinin 1948-1949 yılı itibari ile bildiği, ancak bu beyanların herhangi bir somut olaya dayandırılmadığı gibi hali hazırda tespit tarihine kadar 20 yılı da doldurmadığı, eklemeli zilyetlik hususunda ise ne ...'ın ne de ... ...'in taşınmazdaki zilyetliğinin hangi yıllarda ne biçimde sürdürüldüğünün ispatlanabildiği ve ... ... ile asli müdahilin dava konusu taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkı olmadığı kanaatine varıldığı ..." gerekçesiyle, davacı ... ...'in ve asli Müdahil ...'un davasının reddine, davacı ...'ın davasının ise dava konusu taşınmazın tapu kaydı kapsamında olduğu ancak tapu kaydının gayri sabit hudutlu olması nedeniyle miktarı ile geçerli olduğu, miktar fazlası yönünden zilyetlikle iktisap koşulları sağlanmadığı anlaşılmakla Kadirli ilçesi Kiremitli Köyü eski 98 parsel; yeni 114 ada 3 parsel numaralı 28.838 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ile; fen bilirkişisi 06.11.2020 havale tarihli raporuna ekli 3 nolu krokide (A) harfi ile gösterilen 9.190 m2'sinin tamamı 414.720 hisseye itibar edilerek tapu kaydının yarı hisse malikleri ..., ..., ... mirasçıları ile tapu kaydının diğer yarı hisse maliki ... mirasçıları adına, krokide B harfi ile gösterilen tapu kayıt fazlası olan 19.648 m2'sinin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... vekili, asli müdahil ... mirasçısı ... vekili, davalı ... mirasçısı Jülide Işıl Bağatur vekili, davalı ... mirasçıları ..., ... ve davalı ... mirasçısı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden ..., ... vd. ...'dan ayır ayrı alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10549, Karar No: 2016/6732, Tarih: 16.11.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/10549 E.  ,  2016/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira bedeli ile sözleşmenin feshi nedeniyle makul süre tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 102.270,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kira sözleşmesi ile kararlaştırılan ihbar öneline uymadan taşınmazı tahliye ettiğini, 07.06.2011 tarihinde anahtarı teslim alabildiğini, 2011 yılı Mayıs ve Haziran ayları ödenmeyen kira bedeli ile sözleşme ile kararlaştırılan sonraki 6 aylık kira bedeli alacağı olduğunu, belirterek 07.06.2011 tarihinden itibaren şimdilik 10.000-TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında da talebini ıslah ederek aylık 14.610,00-TL den 7 aylık toplam 102.274,00-TL nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; sözleşme ile kararlaştırılan ihbar şartının yerine getirilerek taşınmazın tahliye edildiğini, kararlaştırılan 6 aylık kira bedelinin de ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporu da dikkate alınarak aylık 14.610,00-TL den ödenmeyen Mayıs ayı kirası ile 6 aylık makul süre kirası toplam 102.270,00-TL nin tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.02.2004 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 6. Maddesinde kiracının altı ay önceden yazılı ihbarda bulunarak sözleşmeyi her zaman tazminatsız ve tek taraflı feshedebileceği ve bu halde kiraya verenin sadece ihbar süresine tekabül eden altı aylık kira bedelini talep edebileceği kararlaştırılmıştır. Bu madde hükmüne dayanarak kiracı 03.08.2010 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile ‘’ görülen lüzum üzerine sözleşmenin 6. Maddesi gereği altı aylık süre sonunda sözleşmenin feshedileceğini ve taşınmazın tahliye edileceğini’’ davacıya bildirmiştir. Bu durumda davalı tarafından sözleşmedeki ihbar şartının yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Kiralanan altı ay sonra 07.06.2011 tarihinde teslim edilmiştir. Davalı tarafından sözleşmedeki ihbar şartına uygun olarak sözleşme feshedilmiş olduğundan, davacı kiraya veren davalı kiracıdan makul süre tazminatı isteyemez. Ancak davacı aynı zamanda dava dilekçesinde ödenmeyen 2011 yılı Mayıs ve Haziran ayları kirasını da istediğine göre, davalının ödenmeyen 2011 yılı Mayıs ayı kirası ile tahliyenin gerçekleştiği 07.06.2011 tarihine kadar olan kira bedelinden sorumlu olacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece 2011 yılı Mayıs ayı kirası ile 2011 yılı Haziran ayı kirasından 7 günlük kira parasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

./..

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18271, Karar No: 2020/1150, Tarih: 28.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/18271 E.  ,  2020/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin suç işleme kastı olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre; sanıkların, arkadaşları Osman'ın kolluk görevlileri tarafından etkisiz hale getirildiğini görmeleri üzerine, görevlilere silah doğrulttukları ve sanık ...'in ateş ettiği, o sırada görevlilerin polis olduklarını beyan etmeleri üzerine kaçmaya başladıklarının, katılan ...'in 22.08.2013 tarihli duruşmadaki "Benim tahminime göre sanıklar bizim polis olduğumuzu önce anlamadılar, ateş ettiler, bizim polis olduğumuzu anlayınca da kaçtılar." şeklindeki beyanlarından da anlaşılması karşısında, sivil giyimli kişilerin görevli olduğunu bilmeyen sanıkların eylemlerinin TCK.nın 106/2-a, 43/2 maddelerindeki düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturacağı, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321, 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 28.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11076, Karar No: 2025/1518, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11076 E.  ,  2025/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Ma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/330 E., 2022/204 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ile kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı ve akciğer alt lobektomi hastalığına yakalandığını, bu hastalıkların meslek hastalığı olduğunun tespitini dava ve talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, Kurumdan, hastanelerden celp edilen belgeler, tanık beyanları, ATK raporları, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davanın meslek hastalığının tespiti davası olduğu, dosya kapsamında bulunan sağlık kurulu ve Adli Tıp Kurumu 3 üncü İhtisas Kurulu raporlarında davacının akciğer kanserinin meslek hastalığı olarak değerlendirilemeyeceği yönünde mütalaa edildiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; toplanan deliller karşısında davanın kabulünün gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; meslek hastalığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 14, 19 ve 95. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir".

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; meslek hastalığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 14, 19 ve 95. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir".

Aynı Kanun'un 19. maddesinde de "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün %10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

Sigortalının mesleğini icrası sırasında sürekli tekrarladığı faaliyetlerden dolayı ya da icra edilen işin niteliği veya işin şartları nedeniyle mesleği ile bağlantılı olarak meydana gelen hastalıklar da sosyal güvenlik sistemi içerisinde bir sosyal risk olarak kabul edilmekte ve bu hastalıklar meslek hastalığı olarak nitelendirilmektedir. İş kazası ani bir olay olmasına karşın meslek hastalığı, belirli bir zaman dilimi içerisinde tekrarlanan bir sebeple oluşmaktadır. Meslek hastalığı, işin nitelik ve yürütüm şartlarından dolayı ya da iş yerinin durumu dolayısıyla yavaş yavaş ortaya çıkan bir sağlık sorunudur.

Meslek hastalığının tespiti için gerekirse söz konusu işyerleri faaliyetlerine devam ediyorsa mahallinde iş yeri koşullarının değerlendirilmesi için keşif yapılmalıdır. Bu şekilde hastalığın işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları nedeniyle meydana gelip gelmediği belirlenmelidir. Yapılacak keşifte hastalığın niteliğine göre bir uzman doktor, sosyal güvenlik uzmanı ve işin niteliğine göre mühendis bilirkişi bulundurulmalı, daha sonra tüm tıbbi tedavi evrakları ile birlikte prosedür işletilerek rapor süreci tamamlanmalıdır. Burada bu hastalığın kategorik olarak meslek listesinde olup olmaması önemli olmayıp icra edilen işin niteliğinden veya mesleği icra ederken sürekli tekrarlanan faaliyetten dolayı hastalığın meydana gelip gelmediğinin açıkça ortaya konulması, bundan kaynaklanmıyor ise mesleki olmadığına karar verilen bu rahatsızlığın neden kaynaklandığı, yapılan işle illiyet bağının olmadığının da açıkça belirlenmesi gerekir.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3.Değerlendirme

Dosyada hükme esas kılınan 07.02.2022 tarihli ATK 3. İhtisas Kurulu raporunun hastalığın mesleki olmadığı yönünde tespit yapılırken neden mesleki olmadığını açıklanmadığı, gerekçelendirilmediği, davacının özellikle mesleğini icra ederken kullandığı ve kimyasal etkisi olan bally adlı yapıştırıcının hastalığında etkili olup olmadığı, hastalığı ile neden illiyet bağının bulunmadığının ve özellike hastalığın mesleki değil ise neden kaynaklandığının da belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenilen tanıkların davacının davalı iş yerinde kanepe hazırlığı bölümünde kanepe iskeletlerine bally adı verilen yapıştırıcının tabancayla sıkıp sünger yapıştırmak suretiyle çalıştığını beyan etmeleri karşısında; davacının şahsi sicil dosyası ve varsa Yüksek Sağlık Kurulu raporu dosya içerisine getirtilmek suretiyle, gerekirse iş yerinde aralarında uzman doktor ve kimyager de bulunan bir heyet ile keşif yapılarak çalışma ortamı incelenerek bu konuda alınacak rapor ve tıbbi evraklar birlikte önce Sağlık Kurulu, sonra Yüksek Sağlık Kurulu ve daha sonra Adli Tıp süreci, kısaca prosedür işletilerek 5510 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 1. fıkrası da gözetilerek yeniden bir raporlar alınmalı; raporlar arasında çelişki olması halinde ise 5510 sayılı Kanun'un "Sağlık Raporlarının Usul ve Esaslarına" dair 95. maddesinde öngörülen prosedür işletilmek suretiyle yukarıda anlatılan tüm hususları içeren ve çelişkileri gideren bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm vermeye elverişli olmayan ATK raporu esas alınarak verilen karar hatalı olup bozmayı gerektiri.

VI.KARAR

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.02.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2027, Karar No: 2013/20650, Tarih: 26.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2027 E.  ,  2013/20650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 27/09/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; olay tarihi olan 29/06/2002 tarihinde davalıların seyyar köftecilik yaptığı arabalarını müvekkili ...'in eşi ve diğer müvekkili ...'in oğlu olan Atile Şahin'in evinin önüne park edip, köfte pişirip yedikleri ve mahalle sakinlerini rahatsız edici şekilde yüksek sesle bağırarak konuştuklarını, bunun üzerine Atile Şahin'in davalıları sessiz olmaları için uyardığını, bunun üzerine davalıların "erkeksen aşağıya gel de konuşalım" demesi üzerine Atile Şahin'in davalıların yanına gittiğini ve bıçaklanarak öldürüldüğünü, suçla ilgili olarak Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/293 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, maktül Atile Şahin'in beklenmedik bir şekilde ölümü üzerine müvekkillerinin ruhsal durumları üzerinde derin bir ızdırap ve acı yarattığını, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını, aileye destek olacak başka kimselerinin bulunmadığını beyanla maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalılardan ..., maktülün ölümüne kendisinin sebebiyet vermediğini, beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın ölene saldırdığı, elinde bulunan bıçakla ölene vurduğu, davalı ...'ın yaralı öleni yakasından tutup elektrik direğine vurduğu, ölenin olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/50 Esas sayılı dosyasında davalı ... kasten adam öldürmek, ... ölümle biten kavgada maktüle el uzatmak suçundan cezalandırılmış, bu karar yargıtay 1.CD tarafından 02/03/2006 tarihinde davalı ... yönünden onanmış, davalı ... yönünden maktüle karşı eyleminin sübutunda isabetsizlik bulunmadığı, fakat 5237 sayılı TCK yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak 5237 sayılı yeni TCK da ölümle biten kavgada maktüle el uzatmak suçunun düzenlenmediği,bu kapsamda ATK alınan rapora göre

davalı ...'ın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 86/2 kapsamında kaldığı,bu suçun şikayete tabi olduğu, şikayet hakkının mirasçılara geçmeyeceği gerekçesi ile davalı ...'ın beratine karar verilmiş, bu karar Yargıtay 1.CD tarafından sanığın bereatine yerine kamu davasının şikayet yokluğundan düşürülmesine karar vermek gerektiği belirtilerek düzelterek onanmıştır.

Dava dilekçesinde açıkça belirtildiği üzere dava kasten öldürme nedeni ile açılmıştır. Davalı ...'ın eylemi ise kasten öldürme olmadığından destek tazminatı ile sorumlu tutulamaz.

Ayrıca TMK'nun 25/4. maddesinde "Manevi tazminat istemi, karşı tarafça kabul edilmiş olmadıkça devredilemez; miras bırakan tarafından ileri sürülmüş olmadıkça mirasçılara geçmez." düzenlemesi getirilmiştir. Kişilik hakları şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardandır. Davacıların murisi tarafından yaralanma nedeni ile davalılara karşı manevi tazminat davası açılmamıştır. Bu nedenle yasal mirasçı olan davacıların da yaralanma nedeni ile manevi tazminat isteyemeyecekleri göz önüne alındığında davalı ... yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.