muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/405, Karar No: 2014/22, Tarih: 21.01.2014

Yerel mahkeme ise 30.05.2012 gün ve 524-821 sayı ile;

"Önceki kararda da belirtildiği üzere gerek bilirkişiden gerekse adli tıp kurumundan sanığın bulunduğu ve yaya geçidine girmeden önceki konumunu ihtimalli olarak değerlendirilmesi istenmiş, aynı şekilde sinyalizasyon sistemi göz önünde tutularak mağdurun yürüdüğü yaya geçidindeki ışığın kırmızı ya da yeşil yanma ihtimaline göre değerlendirme yapılması istenmiş ve her iki ışık durumunda bilirkişi ve adli tıp kurumu yaklaşık görüşte bulunmuştur. Buna göre; sanığın aracı ile yaya geçidinin bulunduğu yere geldiğinde yayalara kırmızı ışık yandığı ve dolayısıyla kendisine yeşil ışık yandığı kanaati güçlenmiş ve bundan dolayı sanığın bu kusurunun olmadığı görüşüne varılmıştır. Keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre bu ihtimalde dahi sanığın az da olsa kusuru olduğu yönündeki görüşüne itibar edilmemiştir. Bu konudaki adli tıp raporu daha oluşa uygundur. Yani sanığın kusursuz olduğu şeklinde kanaate varılmıştır. Bu ihtimalin tercih edilmesi ve olaya uygun düştüğünün gerekçesi de yine kararda belirtilmiş ve mağdurun olay sırasında diğer araçların da oradan geçtiği ve kendisinden başka yolda kişinin bulunmadığı yönündeki beyanları da mahkemenin bu kanaatinde etken olmuştur. Yayalara kırmızı ışık yanarken araçlara yeşil ışık yandığı karinedir. Normal yolunda seyreden kişinin zaten dar olan bir yoldan geçerken önüne çıkan yayayı gördüğünde anında duramayıp çarparak yaralanmasına sebep olmada kusurlu olduğu düşünülemez. Bu yöndeki Yargıtay kararına bu sebeple uyulmamıştır. Bu ihtimal kural olarak kabul edildiği takdirde araçların kağnı hızı ile gitmesini istemiş oluruz. Bu görüşe uyulduğu takdirde otoban dışında hangi halde olursa olsun her halükarda tüm sanıklara yaptıkları trafik kazası sonucu ceza verilmesi gibi destekten yoksun bir genelleme olacaktır ki bu da düşünülemez. Kaldı ki sanığın hız yaptığı ispat edilememiştir. Belirtilen sebeple mahkememizce adli tıp raporuna itibar edilip sunulan rapordaki kusur durumu gözetilerek sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılmıştır" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Hükmün katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2013 gün ve 259495 sayılı "bozma" istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın cezalandrılımasına yer olup, olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın cezalandrılımasına yer olup, olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

16.03.2008 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre; sürücü S.. U..'nın sevk ve idaresindeki hususi oto ile Abide Kavşağı istikametinden Hükümet Bulvarını takiben Ramazanpaşa Kavşağı istikametine seyir halindeyken No:2/B önünde bulunan yaya geçidine geldiğinde aracın sağ ön çamurluk kısmı ile yaya geçidini kullanarak Garanti Bankası istikametine yaya için yanan kırmızı ışıkta geçiş yapan yaya Ç.. İ..’ye çarpması neticesi yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği, katılan Ç.. İ..'nin 2918 sayılı Kanunun 84. maddesinde yer alan yaya kusurlarından, "kırmızı ışıklı trafik işaretinde geçmek" kuralını ihlal ettiği, sanığın ise sürücülere ait diğer kusurlardan aynı kanunun 52/1-a maddesinde düzenlenen "araçların hızını; yaya geçitlerine gelirken azaltmamak" kuralını ihlal ettiği,

Soruşturma sırasında düzenlenen bilirkişi raporunda; kazanın, üzerinde yaya geçidi olduğunu gösterir işaret levhaların ve ışıklı trafik işaretinin bulunduğu yaya geçidinde gerçekleştiği ve olay mahallinde araç ve yaya trafiğinin yoğun olduğu belirtildikten sonra; kazanın oluşumu sırasında oto sürücüsü sanığın trafiğin yoğun olduğu yerlerde daha dikkatli ve duyarlı olması ayrıca aracını her an durabileceği hızda kullanarak olası kazayı önlemeye özen göstermesi gerektiğinden 2918 sayılı Kanunun 52/1-a maddesinde belirtilen, "Araç sürücüleri hızlarını kavşaklara yaya ve okul geçitlerine yaklaşırken azaltmak zorundadır" kuralını ihlal ettiği kanaatine varıldığı, katılan Ç.. İ..'nin ise yayalar için belirtilen ışıklı trafik işaretine uymadan karşı istikamete geçiş yapmak istediğinden 2918 sayılı Kanunun 84. maddesinde belirtilen yayalara ait kusur hallerinden "Kırmızı ışıklı trafik işaretinden geçmek" kuralını ihlal ettiğinin kanaat olarak bildirildiği,

Kovuşturma aşamasında yapılan keşfe katılan trafik polisi olarak görev yapan bilirkişi raporunda; trafiğin hem araçlar hem de yayalar için çok yoğun olduğu, yayaların genellikle trafiğin yoğun olduğu bu bölgede trafik ışıklarına riayet etmeksizin uygun buldukları ortamda karşıya geçtikleri belirtildikten sonra; sürücüye yeşil ışık yandığı ve geçiş hakkının olduğu ancak kaza mahallinin trafik yoğunluğu bakımından ilin en yoğun trafiğin yaşandığı bölgelerinin başında gelmesi nedeniyle daha dikkatli ve duyarlı olması gerektiği, bu nedenle 2918 sayılı Kanunun 52/1-a "araç sürücüleri hızlarını kavşaklara ve yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmak zorundadır" ve aynı kanunun 47/1-d "trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikle gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlüklere uymak zorundadır" kurallarını ihlal ettiği kanaatine varıldığı, katılan Ç.. İ..'nin ise kendisine yeşil ışık yanmasını bekleyip araçların durmasından sonra geçmeye başlaması gerekirken bu kuralara riayet etmeyerek 2918 sayılı Kanunun yayalara ait asli kusur hallerinden sayılan 84/1-a maddesinde belirtilen "kırmızı ışıklı trafik işaretinde geçmek" kurallarını ihlal ettiği görüşünü bildirdiği,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda ise; hangi tarafa yeşil ışık yandığının mahkemenin takdirinde olduğu belirtildikten sonra:

1) Olay mahallinde yeşil ışığın katılana yandığının kabulü halinde; sanığın olayda asli derecede kusurlu mağdurun ise kusursuz olduğu,

2) Olay mahallinde yeşil ışığın sanığa yandığının kabulü halinde; sanığın olayda kusursuz, mağdurun olayda asli derece tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği,

Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen adli raporda; sol dizde sıyrık, sol malleol kırığı tespit edildiği, basit tıbbı müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu bilgilerinin yer aldığı,

Tanık F.. U.. aşamalarda; ağabeyi S.. U..’nın kullandığı araç ile 30 km. hızla seyir halindeyken sinemanın önüne geldiklerinde gidiş istikametine doğru sağ tarafta, kulağında kulaklık bulunan, elindeki MP3 çalar ile oynayan ve sağ tarafına bakan fakat sol taraftan gelen otoları kontrol etmeyen bir kız çocuğunun aniden önlerine çıktığını, arabanın sağ çamurluğuna çarpıp yere düştüğünü beyan ettiği,

Katılan Ç.. İ.. aşamalarda; Garanti Bankasına doğru gitmek için yaya geçidinin başında durduğunu, karşı yönden yayalar gelmekte iken önce sağa baktığını, soluna bakarken aynı anda adımımı attığı sırada solundan gelen bir aracın ayağına hızlı bir şekilde çarptığını, araç hızlı geldiği için göremediğini, çarpmanın şiddeti ile birlikte okul çantasıyla birlikte sırt üstü kaldırıma düştüğünü, yeşil ışıkta geçtiğini, geçerken telefonla konuşmadığını, müzik dinlemediğini ifade ettiği,

Katılan Ç.. İ.. aşamalarda; Garanti Bankasına doğru gitmek için yaya geçidinin başında durduğunu, karşı yönden yayalar gelmekte iken önce sağa baktığını, soluna bakarken aynı anda adımımı attığı sırada solundan gelen bir aracın ayağına hızlı bir şekilde çarptığını, araç hızlı geldiği için göremediğini, çarpmanın şiddeti ile birlikte okul çantasıyla birlikte sırt üstü kaldırıma düştüğünü, yeşil ışıkta geçtiğini, geçerken telefonla konuşmadığını, müzik dinlemediğini ifade ettiği,

Sanık S.. U.. aşamalarda; kardeşi ile birlikte idaresinde bulunan araçla Akbank Kavşağı istikametinden gelip Hükümet Bulvarını takiben Ramazanpaşa Kavşağı istikametine doğru yaklaşık olarak 25-30 kilometre bir hızla seyir halindeyken pasajın önüne geldiğinde sinemanın önünde bir kız çocuğu gördüğünü, kız çocuğunun kulağında bir kulaklık olduğunu, sağ tarafına baktığını fakat sol tarafına bakmadığını, aniden yola çıktığını, direksiyonu sol tarafa döndürdüğünü, ancak kurtaramadığını, yeşil ışıkta geçtiğini suvunduğu,

Yerel mahkemece sanığın yeşil ışıkta geçtiği kabul edilip Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora itibar edilmek suretiyle, sanığın kusurunun bulunmadığı sonucuna varıldığı, Özel Dairece ise soruşturma sırasında düzenlenen bilirkişi raporu ile keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, sanığın yeşil ışıkta geçtiğinin kabulü halinde bile kazanın meydana gelmesinde kusurunun olduğu, bu nedenle "taksirle yaralama" suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulduğu, yerel mahkemenin ise bu karara direndiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 21/1. maddesinde; “suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır” denildikten sonra, 22/1. maddesinde kanunda açıkça yazılan hallerde taksirle işlenen fiillerin de cezalandırılabileceği öngörülmüş, 22. maddenin 2. fıkrasında; “Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir”, aynı maddenin 4. fıkrasında ise, “Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir” hükümlerine yer verilmiştir.

Taksirle yaralama suçu, 5237 sayılı TCK’nun 89. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasına göre, taksirle bir başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaktır. Maddenin diğer fıkralarında da suçun nitelikli halleri belirtilmiştir.

Diğer taraftan 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde de; “Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması” halinde beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Diğer taraftan 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde de; “Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması” halinde beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kendi beyanına göre 25-30 km/saat hızla kullandığı araçla Aydın'ın en kalabalık caddesi üzerinde bulunan ışıklı kavşaktan kendisine yeşil ışıl yanarken geçen sanığın, karşıdan karşıya geçmek için yola çıkan katılana çarparak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda; ışıklı trafik kurallarına uymayarak yola giren katılanın kusurluğu olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kazanın meydana gelmesinde sanığında kusurunun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kusurun belirlenmesine yönelik olarak düzenlenen raporlar incelendiğinde;

Soruşturma sırasında trafik polisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ve bununla aynı doğrultudaki trafik kazası tespit tutanağında; sanığın trafiğin yoğun olduğu yerlerde daha dikkatli ve duyarlı olması gerektiği, aracını her an durabileceği hızda kullanarak olası kazayı önlemeye özen göstermesi gerektiğinden 2918 sayılı Kanunun 52/1-a maddesinde belirtilen "araç sürücüleri hızlarını kavşaklara yaya ve okul geçitlerine yaklaşırken azaltmak zorundadır" kuralını ihlal ettiği belirtilmiş, mahkemece gerçekleştirilen keşfe katılan trafik polisi olarak görev yapan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da; buna ilave olarak sanığın aynı kanunun 47/1-d maddesinde düzenlenen "trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikle gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlüklere uymak zorundadır" kurallarını ihlal ettiği kanaatine varıldığı görüşüne yer verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından ise; terditli rapor düzenlenerek katılana yeşil ışığın yandığının kabulü halinde sanığın kusurlu olduğu, fakat sanığa yeşil ışığın yandığının kabulü halinde katılanın kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamı ile uyumlu olduğu görülen soruşturma sırasında düzenlenen bilirkişi raporu ile kovuşturma aşamasında yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, katılanın da kusurlu olduğu olayda; Aydın ilinin en kalabalık caddesi üzerinde aracıyla seyir ederken ışıklı yaya geçidine geldiğinde hızını azaltması, yoğun olan yola yayaların aniden çıkabileceğini düşünerek daha dikkatli ve özenli davranması, ışıkları ve kavşağı etkin bir şekilde kontrol etmesi gerekirken, üzerine düşen özen ve dikkati göstermeyerek, yol kenarında bekleyen katılanın yola girdiğini gördüğü halde hızını azaltmadan yola devam etmesi nedeniyle sanığın da tali derecede kalan kusurundan dolayı cezalandırılmasının kabul edilmesi gerekir.

Bu itibarla, katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi ise; “direnme hükmünün onanması” yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 gün ve 524-821 sayılı direnme hükmünün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10696, Karar No: 2008/11816, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10696 E.  ,  2008/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sırasında davalı taraf vekili 24.03.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili yargılama sırasında mahkemeye sunduğu 24.03.2008 tarihli dilekçe ile; mahkeme hakimi ...’ın (...) davayı haklı gerekçeler olmadan celse aralarını uzun tutarak sürüncemede bıraktığını, 27.12.2007 günlü oturumda ise; “davacı vekiline ... hakkında dava açması, açacağı davanın numarasın mahkemeye bildirmesi halinde dosyaların birleştirilmesi hususunda süre verilmesine” şeklindeki ara kararı ile davacıya ihsası rey’de bulunarak yol gösterdiği, bu nedenle tarafsızlığını yitirdiğini belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Reddi inceleyen mercii; H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde belirtilen ve hakimin reddini gerektiren hususların somut olayda gerçekleşmediğini belirterek reddi reddetmiş, karar davalı vekiline 08.04.2008’de tebliğ edilmekle, hüküm davalı vekilince bir miktar masraf yatırılarak süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı vekilinin temyiz masraflarını eksik yatırdığı görülmekle, eksikliğin giderilmesi için “7 gün içinde eksikliğin mahkeme dosyasına yatırmanız, yatırmadığınız takdirde temyiz itirazınızdan vazgeçmiş sayılacağınız husus ihtaren tebliğ olunur” şeklinde bir mıhtıra çıkarıp davalı vekiline 05.06.2008’de tebliğ edilmesine karşın, temyiz masraflarının belirtilen sürede mahkeme veznesine yatırılmaması üzerine, mahkemece 01.07.2008 gün 2008/62 D. İş ... ile “davalılar vekilinin temyiz itirazından vazgeçmiş sayılmasına…” karar verilmiştir.

Davalılar vekili bu defa muhtırada belirtilen temyiz ve tebligat masraflarını 08.07.2008 günlü dilekçesi ekinde mahkemeye yatırıp, mahkemece çıkarılan muhtıranın usul ve yasalara aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz talebini yinelemiştir.

Bilindiği üzere H.Y.U.Y.’nın 434./3. maddesi “Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde, temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır” hükmünü içermekte olup, mahkemece yapılan işlem bu yasa maddesini uygulamaktan ibarettir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemenin “davalılar vekilinin temyiz itirazından vazgeçmiş sayılmasına” ilişkin usul ve yasalara uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.09.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3169, Karar No: 2012/3421, Tarih: 09.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3169 E.  ,  2012/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2011 gün ve 2011/211 E. 2011/23 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13245, Karar No: 2015/41184, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13245 E.  ,  2015/41184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli)

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar .... ve .... savunmanı, sanıklar .. ve ... savunmanı ile sanık .... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı örgüt ve sanık .. hakkında silahlı örgüt ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, hükmolunan cezaların süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar .... ve ... hakkında yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

A-) Sanıklar... ve ..hakkında silahlı örgüt ve sanık ... hakkında silahlı örgüt ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar .. savunmanı ile ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-) Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı örgüt ile sanıklar ..., hakkında yağma ve silahlı örgüt suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın “Anayasayı İhlal” başlığını taşıyan 309. maddesinde yer alan düzenlemede;

(1) Cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs edenler ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılırlar.

(2) Bu suçun işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunur.

(3) Bu maddede tanımlanan suçların işlenmesi dolayısıyla tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.

Aynı Yasa’nın 314. maddesinde ise:

(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5.maddesinde yer alan düzenlemede de:

Aynı Yasa’nın 314. maddesinde ise:

(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5.maddesinde yer alan düzenlemede de:

3 ve 4 üncü maddelerde yazılı suçları işleyenler hakkında ilgili kanunlara göre tayin edilecek hapis cezaları veya adlî para cezaları yarı oranında artırılarak hükmolunur. Bu suretle tayin olunacak cezalarda, gerek o fiil için, gerek her nevi ceza için muayyen olan cezanın yukarı sınırı aşılabilir. Ancak, müebbet hapis cezası yerine, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.

Suçun, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması dolayısıyla ilgili maddesinde cezasının artırılması öngörülmüşse; sadece bu madde hükmüne göre cezada artırım yapılır. Ancak, yapılacak artırım, cezanın üçte ikisinden az olamaz.

3713 sayılı Terörle Mücadele Yasasının 2/2. maddesinde terör örgütüne mensup olmasa dahi örgüt adına suç işleyenlerin de terör suçlusu sayılacağı belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 314. maddesinde tanımlanan silahlı örgüt suçu, Devletin güvenliğine ve anayasal düzene karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütlerin, amaçları kapsamında yapılan hareketleri suç sayan ve yaptırıma bağlayan özel bir suç tipidir. Suçun fail ya da failleri, amaç suç yolunda işledikleri suçlardan ve gerçekleştirdikleri eylemlerinden de sorumlu olacaklardır.

Maddede aranan cebir/şiddet, maddi yani fiziki cebir olabileceği gibi manevi cebir de olabilecektir. Cebrin/şiddetin niteliği ve mevcudiyeti somut olay çerçevesinde belirlenirken, failin kullandığı vasıtalar, cebrin şekli, kaynağı, etki alanı, düzeyi, cebir kullanmaya ilişkin olarak sahip olduğu imkan ve kabiliyetleri de dikkate alınmalıdır. Önemli olan, hukuka aykırı bir biçimde, cebri nitelikteki amaç suça yönelen yasadışı oluşumun, bu suçu işlemek bakımından gerekli elverişliliğe sahip olup olmamasıdır.

Birkaç kişinin basit bir anlaşma yapmalarıyla, örgütleşme kavramları arasındaki fark da iyi belirlenmelidir. Günlük hayatta birden çok kişinin müşterek bir amaca ulaşmak için bir anlaşma yapmaları olayına sıkça rastlanır. Bu birleşmenin örgüt sayılabilmesi için (sosyal bir yapı) olarak ortaya çıkması gerekir. Teşekkül somut bir birliktir ve bireyle bu yapı içinde yer alır. Örgütlü suçlulukta, sanıkların düşünce ve eylemlerinde süreklilik bulunmadığı, suç işlemek için düzenli ve planlı ortaklık, yönetim, dayanışma ve disiplin gibi öğeler bir araya gelmediğinde suçun yasal öğeleri oluşmaz.