muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1026, Karar No: 2017/1893, Tarih: 29.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1026 E.  ,  2017/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2015/850-2015/784 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ...’nin işlettiği "..." isimli işletmenin devri için 18.04.2014 tarihli devir sözleşmesini imzaladığını, devir bedelinin 400.000.00 TL olduğunu, 50.000.00 TL'nin sözleşme sırasında, 350.000.00 TL'nin ise bonolar halinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacı ...'ın ise avalist olduğunu; devirden önce ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin kararıyla taşınmaz hakkında tahliye kararı verildiğini, bu hususun devirden sonra öğrenildiğini, taşınmaza malik olan ... Derneği'nin sözleşmeden hemen sonra taşınmazı tahliye ettirdiğini, sözleşmenin konusu itibariyle ifasının hukuken ve fiilen imkansız hale geldiğini ileri sürerek senetlerin bedelsiz kalması nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile icra veznesine girecek paraların ödenmemesi için tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olayda ihtilâfın, temeldeki kira akdinin sonlanıp sonlanmadığı ve sonuçta ifanın bu sebeple imkansız olup olmadığı noktasında toplandığını, uyuşmazlığın kambiyo senetlerinden kaynaklanmadığını, temel ilişkinin kiraya konu işletmenin devir sözleşmesi olduğunu, uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava şartı noksanlığından dolayı davanın usulden reddine ve ihtiyati tedbir isteminin görevli ve yetkili mahkemece değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesi nedeniyle verilen senetlerin bedelsiz kaldığından bahisle menfi tespit istemine ilişkindir. Taraflar arasında kira ilişkisi bulunmayıp, davacı, devraldığı işletmenin bulunduğu yerin tahliyesine karar verilmiş olması nedeniyle senetlerin bedelsiz kaldığını iddia etmiştir. Uyuşmazlık kira akdine ilişkin olmayıp taraflar arasındaki işletme hakkı devir bedelinden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, bu tür uyuşmazlıklarda TTK 4-5 m. uyarınca ticaret mahkemeleri görevli olduğundan, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5794, Karar No: 2012/9730, Tarih: 28.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5794 E.  ,  2012/9730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1522-69

Davacı, sigortalının iş için gittiği yurt dışında geçirdiği kaza sonucu yapılan harcama ve ödemelerin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davaya konu kazanın hiper tansiyon hastası sigortalının 21.08.2004 tarihinde tırla yük götürdüğü sırada Almanya’da yüksek tansiyon nedeniyle beyin kanaması geçirdiği, aracın hakimiyetin kaybedip önündeki araca çarpması şeklinde gerçekleştiği, Mahkemece, Şahinbey Hastanesinden aldırılan 08.06.2010 tarihli kurul raporunda; beyin kanamasının kaza sonucu gerçekleşmediği, beyin kanaması geçirmesi nedeniyle sigortalının kaza yaptığı, Yüksek Sağlık Kurulunun 11.08.2010 tarihli raporunda; kaza ile beyin kanaması arasında illiyet bağının incelenmesinin görev alanına girmediğinin belirtildiği, Adli Tıp Uzmanı Prof. Bilirkişiden aldırılan 11.11.2010 tarihli raporda ise; kaza ile ağır vasıta sürücülüğünün ilgisi olmadığı, sigortalının geçirdiği beyin kanamasının etkisi ile kaza yaptığı sonucuna varılmış, Mahkemece, son rapora istinaden kaza 506 sayılı Kanununun 32. maddesi kapsamında değerlendirilerek meydana gelen Kurum zararından aynı kanununun 41. maddesi hükmü uyarınca işverenin sorumlu olduğuna hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 32 ve 41. maddeleri olup; 32. madde iş kazası ile meslek hastalıkları dışında kalan hastalık hallerinde yapılacak yardımlar belirtilmiş olup; konu ile ilgili olarak “ Sigortalıya, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklara da, aşağıda yazılı yardımlar sağlanır:A) Sağlık yardımı yapılması,C) Geçici iş göremezlik süresince günlük ödenek verilmesi, (Ek fıkra: 25/08/1999 - 4447/3 md.; Değişik fıkra: 04/10/2000 - KHK/616, md.58; İptal: Anayasa M.'nin 31/10/2000 tarih ve 2000/65 Esas ve 2000/38 Kararı ile; Değişik fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./29. md.) Sigortalıların, bu maddenin (A), (B) ve (D) bentlerinde yazılı yardımlardan yararlanabilmeleri için, hastalığın anlaşıldığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün hastalık sigortası primi ödemiş olmaları şarttır.” hükmüne yer verilmiştir. 41. madde de ise ”Çalışma mevzuatına göre sağlık raporu alınması gerektiği halde böyle bir rapora dayanılmaksızın veya eldeki rapora aykırı olarak bünyece elverişli bulunmadığı işte çalıştırılan sigortalının, bu işe girişinden önce var olduğu tesbit edilen veya bünyece elverişli bulunmadığı işte çalıştırılması sonucu meydana gelen hastalığı için Kurumca yapılan hastalık sigortası masraflarının tümü işverene ödettirilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; Mahkemece, kaza ile ağır vasıta sürücülüğünün ilgisi olmadığı, sigortalının geçirdiği beyin kanamasının etkisi ile kaza yaptığını belirleyen doktor raporu dayanak alınarak ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılacakların sağlık raporu alması gerektiği halde böyle bir rapor alınmaksızın, sigortalının bünyece elverişli bulunmadığı işte çalıştırılması sonucu kazanın meydana geldiği gerekçesiyle davalının 506 sayılı Kanunun 41. maddesi hükmü uyarınca sonucuna varılmış ise de; ağır ve tehlikeli işlerde çalışabilir raporu alınmaması ile sigortalının hiper tansiyon hastalığı arasında illiyet bağı olup olmadığının araştırılmaksızın hatalı değerlendirme ve eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5839, Karar No: 2014/8194, Tarih: 17.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5839 E.  ,  2014/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/264-2014/76

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı S.. G.. ile davalı kooperatif vekillerince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. E.. Y.. ile davalı kooperatif vekili Av. L.. Ö.. ve davalı S. G. vekili Av. D. A. gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin ihraç edildiğini, kendisine tahsis edilen dairenin hakkındaki ihraç kararı kesinleşmeden kötüniyetli olarak kooperatif müdürü ve yüklenicisi olan davalı A.. A..’a devredildiğini, bunun da konutu diğer davalı S.. G..'e sattığını, ihraç kararının iptal edildiğini, ancak müvekkiline daire verilmediğini, ihraç kararı kesinleşmeyen üye yerine yeni üye alınarak yapılan satış işleminin batıl olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile müvekkili adına tesciline, kira karşılığı 1.000,00 TL tazminata ve 5.000,00 TL'de manevi tazminata hükmedilmesini, tescil talebinin kabul edilmemesi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bu istemine ilişkin olarak ıslahla artırımda bulunarak, 41.393,12 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı kooperatif vekili, davacının ödemelerinin tam olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre; taraflar arasında birçok davanın bulunduğu, davacının ihracına ilişkin kararın iptal edildiği, davacı ödemelerinin eksik olduğu, davalılardan S.. G..’in iyiniyetli üçüncü kişi olduğu, davacının ihraç kararı öncesinde dahi aidat borcunun bulunduğu, bu nedenlerle kira ve manevi tazminat isteyemeyeceği, ödemelerinin tam olmaması nedeniyle tapu iptali de talep edemeyeceği, ancak Yargıtay uygulamasına göre daire verilemeyenler için yapılacak tazminat hesabına göre tazminat talep edebileceği gerekçesiyle, davalılardan A.. A.. ve S.. G.. aleyhine açılan davaların reddine, kooperatif aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasının reddine, 41.392,12 TL tazminatın temerrüt faiziyle davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalılardan kooperatif ve katılma yolu ile S.. G.. vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacı, davalılardan kooperatif ve katılma yolu ile S.. G.. vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, davacı ve davalılardan kooperatif vekillerinin tüm, davalılardan S.. G.. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava dilekçesi ile davalılardan S.. G.. adına tescilli olan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tescili, mümkün olmaması halinde ise tazminatının davalılardan kooperatiften tahsili, kira tazminatı olarak 1.000,00 TL’nin tüm davalılardan tahsili istendiğine, davalılardan S.. G.. aleyhine açılan davalar reddedildiğine, davaya konu edilen bağımsız bölüm bedeli 52.600,00 TL olarak belirlendiğine göre, reddedilen meblağ üzerinden davalılardan S.. G.. yararına 6.196,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalılardan kooperatif vekillerinin tüm, davalılardan S.. G.. vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan S. G. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 7. bendinin 2. satırında yer alan “1.000,00” rakamının hükümden çıkartılarak, yerine “6.196,00 ” rakamının eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı kooperatiften alınmasına, davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davalı S. G.den peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp S. G.'e, Kooperatiften alınıp davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4388, Karar No: 2019/2033, Tarih: 12.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4388 E.  ,  2019/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nın 207/1, 62, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın... Sabancı Ticaret Merkezi A.Ş. ne ait ... Çarşamba mağazasına müdür olarak atanarak 01/04/2010 tarihinde göreve başladığı, sanığın ...:12/2 adresinde ikamet etmesine rağmen çalıştığı şirketten transfer primi alabilmek amacıyla kiraya verenin Adem Aktaş olduğu, 01/04/2010 kira başlangıç tarihli ve Çarşamba İlçesi Sungurlu Mahallesi ... adresini kiraladığına dair gerçeğe aykırı sahte kira sözleşmesini katılan firmaya ibraz ettiği ve bunun karşılığında katılan firmadan 2.719 TL transfer primi aldığı; sanığın altı ay sonra ... Samsun Ömürevleri mağazasına müdür olarak görevlendirilmesinin yapıldığı ve yine katılan firmadan transfer primi alabilmek için 4 yıldır ikamet ettiği eve yeni taşınmış gibi göstererek gerçeğe aykırı 01/10/2010 başlangıçlı kira sözleşmesini yaparak katılan şirkete ibraz ettiği ve katılan şirketten 2.800 TL transfer primi aldığı,

Sanık ...'ın ... Ömürevleri mağazasına müdür olarak görevlendirilmesi üzerine yerine sanık ...'ın Çarşamba mağazasına müdür olarak atandığı, sanığın katılan firmadan transfer primi alabilmek için Sungurlu Mahallesi İstasyon Caddesi ...'deki daireyi kiraladığına dair gerçeğe aykırı sahte kira sözleşmesini düzenleyerek katılan firmaya verdiği ve karşılığında katılan firmadan 2.400 TL transfer primi aldığı, bu suretle sanıkların özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçunda verilen mahkumiyet hükümleri açısından; suça konu kira sözleşmelerinin asıllarının bulunamamış olması nedeniyle, suçun unsurlarının tespiti yapılamadığından sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine hükmolunması,

2- Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri açısından; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

2- Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri açısından; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/219, Karar No: 2005/35, Tarih: 22.03.2005

Ceza Genel Kurulu 2004/1-219 E., 2005/35 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/1-219 E., 2005/35 K.**

**- AĞIR TAHRİK

- SUÇ VASFININ BELİRLENMESİ

- VEKALET ÜCRETİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 281 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 452 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 49 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 50 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 164 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 2559 S. POLİS VAZİFE VE SELAHİYET KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın kasten adam öldürmek suçundan TCY.nın 448, 281, 51/2 ve 59. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında TCY.nın 31, 33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına suça konu 5 adet kovan, mermi çekirdeği, bira ve cin şişesi parçalarının TCY.nın 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 550.000.000 lira vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile müdahile ödenmesine ilişkin Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince oyçokluğuyla verilen 25.2.2003 gün 332-24 sayılı hüküm, sanık müdafii, O Yer C.Savcısı ve müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 3.3.2004 gün ve 4061-628 sayı ile;

"Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine TCK.nun 51/1. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, müdahil vekilinin TCK.nun 51/2. maddesinin şartları bulunmadığına, TCK.nun 59. maddesinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

1- Polis memuru olan sanık Ahmet'in olay gecesi arkadaşları polis memurları Serkan ve Hacı ile birlikte evlerine dönerlerken mıntıkaları polis karakolunca gasp, nas'ı ızrar ve müessir fiil suçlarından aranmakta olan maktûl ile yanındaki birkaç kişiyi toplu halde görmeleri üzerine, aranan sanıkları yakalamak için üzerlerine doğru gittikleri, maktûl ve arkadaşlarının ellerinde bulundurdukları şişeleri kırıp saldırı aracı haline getirerek, kendilerini yakalamak isteyen polis memurlarına direndikleri ve boğuşmaya başladıkları, bu arada maktûl Fahri E....'in fırsattan istifade ile kaçmaya başladığı, sanık Ahmet'in onu yakalamak için kovaladığı, dur ihtarında bulunduğu, tabancasını çekip önce havaya birkaç el ateş ettiği, ancak durmayıp kaçmasını sürdüren maktûle bu defa doğrultarak ateş edip onu sırtından vurup öldürdüğü, dosyada mevcut Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2001 gün 39622 hazırlık nolu iddianamesine konu olan olayda aralarında maktûlün de dahil olduğu dört kişi tarafından öldürme olayından bir gün önce 10.10.2001 günü 02 sıralarında müştekiler Mustafa K..... ve Özgür T.....'un paralarını gasp etme, adı geçenlerin araçlarına zarar verme ve müessir fiil suçlarını işlediklerinden bahisle tecziyelerinin istendiği ve bu suçlardan arandıkları anlaşılmakla; Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu ve yönetmelik hükümlerine göre bu kabil olaylara görevi gereği müdahale etmekle yükümlü olan polis memuru sanığın maktûlü yakalamak için silah kullanmasının mevcut şartlarda hukuka uygunluk sebebi arzettiği, kastının öldürmek olamayacağı, ancak silah kullanırken yasanın öngördüğü sınırları aşmak suretiyle maktûlü sırtından vurmasının cezai sorumluluğu gerektireceği, bu itibarla eyleminin TCK.nun 452/1, 49/1, 50, 59. maddelerine uyup bu hükümlere göre tecziyesi gerektiği halde yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre vekalet ücretinin Avukatlık Yasasının 164/son maddesi uyarınca müdahil vekili yerine müdahil asil lehine uygulanması," isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 3.6.2004 gün ve 133-190 sayı ile;

2- Kabul ve uygulamaya göre vekalet ücretinin Avukatlık Yasasının 164/son maddesi uyarınca müdahil vekili yerine müdahil asil lehine uygulanması," isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 3.6.2004 gün ve 133-190 sayı ile;

Bozma kararında olayın başlangıcı "sanık Ahmet'in olay gecesi arkadaşları polis memurları Serkan ve Hacı ile birlikte evlerine dönerlerken mıntıkaları polis karakolunca gasp, nas'ı ızrar ve müessir fiil suçlarından aranmakta olan maktûl ile yanındaki birkaç kişiyi toplu halde görmeleri üzerine, aranan sanıkları yakalamak için üzerlerine doğru gittikleri" şeklinde ifade edilmektedir. Halbuki gerek sanık savunmasında ve gerekse sanığın yanında bulunan tanıklar sanığın arkadaşları polis memurları, gecenin ileri vaktinde eve yatmaya gittikleri sırada, bir gün önceki olay sebebiyle bir arkadaşları gözetime alınan kendileri de aranmakta olan maktûl ve arkadaşlarının önce sözlü sonra fiili taarruzlarına uğradıklarını, aralarındaki tartışma ve fiili kavganın bu sebepten başladığını ifade etmişlerdir, bu konudaki ifadeler arasında çelişki yoktur. Yani olay sanık polis memuru ve arkadaşlarının aranan sanıkları görüp, görev bilinciyle onları yakalamak çabasıyla başlamamış tamamen tersine sanık durumundaki kişilerin, aldıkları alkolün etkisiyle polislerin de alkollü olduklarını sezerek önce yollarını kesip küfretmeleri, daha sonra kırık bira şişeleriyle saldırmaları ile başlayıp kavgaya dönüşmüş kavgayı müteakip saldırganlar kaçarken sanık polis memurunun bunlardan birini peşinden kovalayıp girdiği sokak içerisinde arkasından ateş edip sırtından vurarak öldürmesiyle sonuçlanmıştır.

Sanık ve beraberindeki polis memurlarından hiçbiri maktûl veya yanındakileri karıştıkları olay sebebiyle yakalamak için üzerlerine gittiklerini söylemedikleri gibi, bu konuda herhangi bir delil de yoktur. Bu sebeple olayda sanık polis memurunun silah kullanmasının Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine göre müdahale etmeye yükümlü olduğu bir olay sebebiyle ya da bir sanığı yakalamak için olmadığı açıktır.

Olayda TCY.nın 452/1, 49/1 ve 50. maddelerinin şartları bulunmamaktadır. Zira kendisiyle kavgaya tutuşmuş bir kimseyi havaya yaptığı ateş ile korkutup kaçmaya mecbur ettikten sonra peşinden kovalayıp girdiği sokakta peşinden gidip kaçarken arkasından silahla ateş edip sırtından vurarak ölümüne sebep olunan olayda öldürme kastının olmadığı ya da silah kullanırken yasada öngörülen sınırın aşıldığı kabul edilebilir görülmemiştir.

Avukatlık Yasasının 164/son maddesi uyarınca vekalet ücretinin müdahil vekili yerine müdahil asil lehine uygulanması da bozma sebebi yapılmış ise de, muhtelif Yargıtay Ceza Daireleri kararları arasındaki değişik uygulamalar karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulundan konuya ilişkin bir kararın çıkması ve içtihadın belirlenmesine imkan sağlanması açısından bu konudaki bozmaya da uyulmamıştır, gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.