muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1563, Karar No: 2021/2636, Tarih: 28.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1563 E.  ,  2021/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı yüklenici ... ile diğer davalılar ve dava dışı müteveffa ... arasında çekişme konusu 803 ada 68 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmelerine göre 11 dükkan 12 daireden oluşan bina yapıldığını, sözleşmelere göre ...'a %45, diğer davalılara ise %50 oranında bağımsız bölüm verileceğini, yüklenicinin inşaatı eksik bırakması nedeni ile kendisine arsa sahipleri tarafından tapu devri yapılmadığını, yüklenici tarafından Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/530 E. sayılı dosyası ile açılan davada eksik işler bedelinin ödenmesi şartı ile hükmen tescile karar verildiğini, yüklenici ... 'dan bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişilerin Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/328 E. sayılı dosyası ile açtıkları davada Pendik 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/530 E. sayılı dosyası ile açılan davada tespit edilen eksik işler bedelini aralarında toplayarak ödemeleri sonunda tescil kararı aldıklarını, davacı ... tarafından da satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığı 15 nolu bağımsız bölümün adına tescili için Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/260 E. sayılı dosyası ile açtığı davada davalı yüklenici ... adına kayıtlı sadece 34/774 hisse kaldığından bu hissenin iptali ile tesciline karar verildiğini, yine yüklenici ... 'dan 5 nolu bağımsız bölümü satın alan ... tarafından Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/698 E. sayılı dosyası ile açılan dava sonunda 2/774 hisse müteveffa ...'tan, 2/774 hisse diğer arsa sahiplerinden alınmak suretiyle 4/774 hissenin bu kişi adına tesciline karar verildiğini, bu kararın tapuda tescili sırasında sadeleştirme sonunda bu kişi adına 400/77400 hissenin tescili yapılması gerekirken yanlışlıkla 4000/77400 hissenin tescil edildiğini, bu şekilde ... adına arsa sahiplerinden fazla olarak 18/774 'er hisse tescil edilmiş olduğunu, ... 'in 5 nolu dükkanı 13.11.2001 tarihinde... 'na, Aynur Aşçıoğlu 'nun da 10.02.2006 tarihinde davalı ... 'a devrettiğini, tapuda yaptıkları incelemede diğer arsa sahipleri adına kalması gereken 246/774 hissenin mevcut olduğunu, hisse eksikliği veya fazlalığı olmadığını, arsa sahibi müteveffa ... adına 126.9/774 hisse kalması gerekirken 92/774 hisse kaldığını, ... mirasçılarından davacı ...'ın hissesinin 46/3483 (20.44/774) olduğu diğer dairelerin 48/774 hissesi olduğunun düşünülmesi halinde 22/774 hissenin de davacı ... 'a verilmesinin gerektiğini, bu sebeple tapuda ... adına 4/774 hissenin tescili yapılması gerekirken hata veya hile ile 40/774 hissenin tescili yapıldığından ve davalı ...'ın ... 'in halefi durumunda olduğundan ... adına haksız yere tescilli bulunan 36/774 hissenin iptali ile 14/774 hissesinin davacı ..., 22/774 hissesinin ise davacı ... adına tesciline karar verilmesini istemişler, aşamada davacı ...’in ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir.

Davalı ... Sicili Müdürlüğü'ne izafeten ..., davalı idarenin aleyhine dava açılmasına sebep olacak hatalı ve kusurlu bir tasarrufunun bulunmadığını, mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talepli davaların kural olarak kayıt malikine karşı açıldığını, bu nedenle tapu müdürlüğü yönünden pasif husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davalı ..., tapu kaydına güvenerek dava konusu taşınmazı satın aldığını, mahkeme kararının verilmesinden 23 yıl sonra tapu kaydındaki hatanın tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını, eski malik ... ile aralarında satış öncesinden herhangi bir tanışıklık ve akrabalık bulunmadığını, TMK 1023 maddesi uyarınca iyi niyetlerinin korunması gerektiğini, diğer davalılar ..., ..., ... ve ... mirasçıları, zamanaşımı, hak düşürücü süre, kesin hüküm ve husumet itirazında bulunarak davacıların iddia ettiği hususların, bahsi geçen mahkeme dosyalarında karara bağlanmış olduğunu, kararların kesinleştiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ...’ın iddiasını ispatlamayadığı gerekçesi ile bu davacı yönünden davanın reddine, diğer davacı ... mirasçıları yönünden ise, davalılardan ... hakkında açılan dava yönünden iddianın sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesince davacı ... yönünden davanın esastan reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiği, davalılardan Ayla’nın ise çekişmeli taşınmazdaki payı edinmesi sırasında kötüniyetli olduğu hususunun davacılar tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile, davalı ... ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacıların davasının esastan reddine, Tapu Müdürlüğü aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacılardan Emine yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, diğer davacı ... yönünden ise son tapu kayıt maliki davalı ...’nın kötüniyetli olduğu ispatlanamadığı gibi, tazminat talebi de bulunmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9950, Karar No: 2012/2211, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9950 E.  ,  2012/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/8473, Karar No: 2022/4736, Tarih: 12.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8473 E.  ,  2022/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : NEVŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 13/10/2015 - 2015/449 esas ve 2015/790 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Suç Tarihleri : 22/04/2015, 02/05/2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın 22/04/2015 ve 02/05/2015 tarihli eylemleri ile ilgili olarak 25/05/2015 tarihinde soruşturma dosyalarının birleştirilmesine karar verildiği, her iki eylem için 01/06/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildikten sonra sanığın yükümlülüklere uymaması nedeniyle 15/07/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Dosya kapsamına göre, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08/05/2015 tarihli raporunda; 22/04/2015 tarihinde sanıkta ele geçirilen suç konusu maddelerin kenevir bitkisi tohumu olup, esrar elde etmeye elverişli olmadığı belirtildiği gibi suç tarihinde sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığına yönelik yapılan idrar tahlilinde bütün değerlerin normal aralıkta çıktığı; 02/05/2015 tarihinde ise maddenin, sanığın ayak dibine bakıldığında aracın ön kapısı ile arka kapısı hizasında yerde bulunduğu, maddenin kimin tarafından buraya atıldığının görülmediği, araçtan ele geçen sigara sarma kağıdı üzerine kriminal inceleme yapılmadığı, sanığın madde ile ilgisi olmadığı yönündeki beyanı ve dava dışı Mustafa Taşçı’nın maddeyi polisleri görünce kendisinin attığı yönündeki beyanı karşısında, üzerinde ve aracında herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan beraati yerine yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4452, Karar No: 2010/8704, Tarih: 22.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4452 E.  ,  2010/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, ... Mahallesi, ...Sokak, No : 8, ..., ... adresinde ikamet ederken ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan kısıtlı ... ... Özel Bakım Ve Rehabilitasyon Merkez'ine yerleştirilmiş ve bu nedenle kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11288, Karar No: 2015/20732, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11288 E.  ,  2015/20732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ............'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15141, Karar No: 2014/39903, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15141 E.  ,  2014/39903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2012/602-2014/106

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San ve Tic. Ltd. Şti avukatı, İ.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’nden devraldıkları şirketi ekonomik nedenlerle devraldıktan 6 ay sonra 31.07.2009 tarihinde H.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’ne devrettiklerini, bu tarihten sonra işçilerin H.. Alüminyum Levha San. ve Tic Ltd Şti’nde çalışmaya devam ettiklerini, işyeri devrinin davacıya haklı fesih hakkı vermediğini, işyeri devri nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli hâlinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisi taraflar arasında çekişmeli olup dosya içeriğine göre işyerinin hukuki bir işlemle devredildiği ve davacının dava dışı son devralan işverende çalışmasını sürdürdüğü, devirle birlikte iş akdinin sona ermediği ve feshe bağlı hakların talep imkanı bulunmadığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Kabule görede; reddedilen ihbar tazminatı miktarına göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.