muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8681, Karar No: 2015/9883, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8681 E.  ,  2015/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2014/252-2015/314

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/252-2015/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 06.12.2012 tarihinde hizmet akdinin kurularak davalının C grubu imza yetkisi ve genel müdür sıfatıyla görevlendirildiğini, sözleşmede sürenin 2 yıl olduğu ve 120 gün önceden yazılı olarak adrese tebliğ edilmek şartıyla sözleşmenin feshedilebileceğinin düzenlendiğini, bu usul ve şartlara uyulmadan fesih halinde 50.000 TL'nin cezai şartın ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının sürelere riayet etmeksizin 23.01.2014 tarihinde istifa dilekçesi verip aynı gün işyerinden ayrıldığını ileri sürerek davalının sözleşme hükümlerini ihlali nedeniyle şimdilik 15.000 TL'nin cezai şartın, verilen 13.403TL'nin avansın ve hizmet sözleşmesinin süreli olmasından dolayı sözleşmedeki bakiye süre veya şirketin zararına istinaden şimdilik 1.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eksik sigorta primi yatırması üzerine müvekkilinin ayrılmak zorunda kaldığını, sözleşmenin tamamen işçi aleyhine hükümler içerdiğini, yöneticiler tarafından müvekkiline mobbing uygulandığını, hakaret edildiğini, şirketin isteği üzerine müvekkilin ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 06.12.2012 tarihli hizmet sözleşmesinin düzenlendiği, davacının işveren, davalının personel konumunda bulunduğu, personel ile işveren arasında düzenlenen hizmet sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, davanın usulden reddine, talep halinde dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye dayalı olarak cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda gösterilen gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye dayalı olarak cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda gösterilen gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 370/2. maddesi "Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır." şeklinde düzenlenmiş olup davalının, davacı şirkette genel müdür sıfatının bulunduğu uyuşmazlık dışıdır. 21.03.2013 tarihli yönetim kurulu kararı ile davalının "C grubu imza yetkisi ile yetkilendirildiği, 100.000 TL'sına kadar her türlü işlemi müşterek imza ile gerçekleştirilebileceğinin belirtildiği, yine bunların yanında dava ve takiplerde kabul, feragat, sulh ve ibra beyanında bulunması, tahkim anlaşmalarının imzalanması, gayrimenkul kiralanması, kredi ve finansal kiralama sözleşmelerinin aktedilmesi, genel müdür yardımcılarının belirlenmesi, görevden alınması ve görev tanımlarının değiştirilmesi, çalışan maaşlarının belirlenmesi, personel alımı, iş akitlerinin feshi gibi bir çok hususta müşterek imza ile şirket adına yetkilendirildiği anlaşılmakta olup davalı TTK'nın 370/2. maddesinde gösterilen müdür sıfatını haizdir.

Anonim şirket ile şirketi temsile yetkili murahhas üye veya müdürler arasındaki ilişki 6102 sayılı TTK'nın 365 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yine TTK'nın 4. maddesinde bu kanundan kaynaklanan uyuşmazlıkların tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava olduğu belirtilmiş; aynı yasanın 5. maddesinde ise aksine hüküm bulunmadıkça tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerinin asliye ticaret mahkemesinde görüleceği öngörülmüştür. Bu durumda uyuşmazlığa konu davada asliye ticaret mahkemesi görevli bulunduğu gözetilip işin esasına girilerek neticesine göre bir hüküm tesis edilmesi gerektiği halde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31475, Karar No: 2013/27717, Tarih: 03.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31475 E.  ,  2013/27717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklardan ...'nin 18 yaşından küçük olan yeğeni tanık ... ile mağdurun, cafe barda birlikte alkol aldıkları, ...'nin eve dönmesinin geciktiği, sanık ...'nin cep telefonundan mağdura ulaştığı ve mağdurun ...'yi hemen eve getireceğini söylediği halde gelmediği, yeniden yapılan cep telefonu görüşmesinde mağdurun sanık ...'ye durumu açıklar iken, ...'yi bir arkadaşının evine getirdiğinden bahsettiği, ...'nin ailesinin ısrarına rağmen mağdurun onu erken saatlerde evine bırakmadığı, sanık ...'nin bu sırada iş arkadaşı olduklarını söylediği diğer sanıkları da yanına aldığı, sanıklar ile mağdurun, mağdurun yanında ...'de olduğu halde ticari taksi ile gece saat 03.00 sıralarında ...'yi evine bırakmak üzere iken meydana gelen kavga sırasında mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarını 2 (orta) derece etkileyecek kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

1) Sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanıp uygulunmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Olayın oluş biçimi, mağdurdaki yara yerleri ve niteliklerine göre; temel cezadaki teşdidin fazla uygulanarak somut olayda ceza adaletinden uzaklaşılmış olması

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA , 03/07/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29496, Karar No: 2011/24178, Tarih: 15.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/29496 E.  ,  2011/24178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın "müşteki bana hakaret etti, saldırdı, kavga ettik" şeklindeki savunması ile katılanın, sanık " bunlar ucube şeyler diyerek laf atmaya devam etti, terbiyesizlik yapmayın dedim, üzerime yürüdü" beyanı ve tanıkların katılan ve sanığın ayağa kalktıklarını ve katılan va sanığı tuttuklarına yönelik beyanları karşısında TCK'nun 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanık hakkında yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması,

3- 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, TCK.nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılacağı hususunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında kayden sabıkasız olan sanık ... hakkında yaralama suçu açısından mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15565, Karar No: 2016/4673, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15565 E.  ,  2016/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 06/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı .. vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalı .. temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ...'ın temyiz istemi yönünden;

Davalı asil temyiz isteminde bulunmuş; ancak, temyiz harç ve giderlerini yatırmamıştır. Bu eksikliğin giderilmesi yönünde mahkemece, davalı asil kısıtlı olduğundan vasisine muhtıra çıkarılmış ve usulüne uygun biçimde tebliğ edilmiştir. Davalı vasisi, muhtıraya konu temyiz harç ve giderlerini öngörülen kesin süre içerisinde yatırmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davalı .. 'nin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan .. havale işlemi yapmak üzere bulunduğu sırada, diğer davalı ... tarafından dolandırıldığını, olayın meydana gelmesinde davalı .. .'nin de kusuru bulunduğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı .. . davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayda görevlilerin bulunduğu bankonun arka kısmına diğer davalı ...'ın görevli gibi geçip davacının elindeki paraları almasına sebebiyet vererek gerekli güvenliği sağlamadığı için .. 'nin kusurlu olduğu ve diğer davalı ... ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, .. TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davalı .. . davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayda görevlilerin bulunduğu bankonun arka kısmına diğer davalı ...'ın görevli gibi geçip davacının elindeki paraları almasına sebebiyet vererek gerekli güvenliği sağlamadığı için .. 'nin kusurlu olduğu ve diğer davalı ... ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, .. TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının davalı .. 'nin .. havale işlemi yaptırmak üzere gittiği, mesainin bitmek üzere olduğu gerekçe gösterilerek davacının .. şubeye yönlendirildiği ve orada görev yapan .. isimli kişinin sıra beklemeden kendisine yardımcı olacağının belirtildiği, bunun üzerine davacının merkez şubeye gittiği, sıra beklemeden işleminin yapılacağı bildirildiği için sıra numarası alıp gişeden işlemini yaptırma girişiminde bulunmadan şef olduğu bildirilen .. bulunacağı bankoların arka kısmına geçtiği, davacının geldiğini gören diğer davalı .. kendisini .. olarak tanıtarak saymak üzere davacının elinden paraları aldığı, davacıyı da havale formunu doldurmaya yönlendirdiği, davacının form ile meşgul olmasını fırsat bilerek oradan uzaklaştığı, gerçek .. görev yerine dönmesi üzerine davacının dolandırıldığının anlaşıldığı, güvenlik kamerası görüntülerinden davalı .. teşhis edildiği ve görüntü kayıtlarından; adı geçenin personelin bulunduğu bankonun arka kısmında rahatça hareket ettiği ve fakat personel gibi değil sivil giyimli olduğu anlaşılmaktadır. Olayın bu gerçekleşme biçimine göre davalı .. .'nin olayda ağır kusuru olduğu sabittir. Ancak zararın meydana gelmesinde, davacının da kusuru bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının %25 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de; bu kusur oranı ile bağlı olunmaksızın ve davalı .. .'nin ağır kusuru gözetilerek davacının kusur oranı mahkemece takdir edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (3) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı .. . yararına BOZULMASINA, davalı .. 'nin diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, davalı ...'ın temyiz dilekçesinin ise ilk bentteki nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1334, Karar No: 2022/1729, Tarih: 04.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1334 E.  ,  2022/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması, taşınması, bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve muhtelif suçlardan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2020 tarihli ve 2020/318 değişik iş sayılı içtima kararı uyarınca 15 yıl 33 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, iş bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün cezasının infazı sırasında iki kez açık ceza infaz kurumundan firar ettiğinden bahisle reddine dair... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22/04/2021 tarihli ve 2021/2582 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 01/06/2021 tarihli ve 2021/7089 Esas, 2021/8218 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2021 tarihli ve 2021/1792 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1. İnfaz Hakimliğinin 01/06/2021 tarihli kararına yönelik itirazın, hükümlünün iki kez firar ettiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 6. maddesine nazaran hükümlünün iyi halli olması halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği, dosyada iyi hal tespitine ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, hükümlünün iyi halli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlün talep etmesi, koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde,

Hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmaksızın, ya da ayrılma şartlarını taşımakla birlikte talep etmemesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunma durumu hariç, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber;

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

2- Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği,

Somut dosya kapsamında ise; hükümlünün 24/06/2020 tarihli müddetnamesinde, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan istisna suçlardan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2014/48 Esas, 2014/429 sayılı kararı bulunduğu, bu halde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün iyi halli olduğunun belirlenmesi halinde dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının mümkün olmadığı gibi,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 16/12/2016 ve 26/09/2017 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11/01/2022 gün ve 94660652-105-34-21851-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2021 tarihli ve 2021/1792 değişik iş kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.