muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2936, Karar No: 2024/1434, Tarih: 19.02.2024

5. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/660 Esas, 2022/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın 15 yaşından küçük üç çocuğu gezdirme bahanesiyle at arabasına bindirdiği, at arabasını sürmek için yanına oturan katılan ...'in bacaklarına ve cinsel organına dokunduğu, yolda inmek istemelerine rağmen mağdurları indirmeyip kendi bahçesine götürdüğü, mağdurların bahçeden kaçmak istedikleri sırada elinde bulunan kamçıyı gösterip, mağdurlara "laf dinleyin her hangi bir yere kaçmayın" diye bağırıp korkutarak gitmelerine izin vermediği, bir süre erik toplattıktan sonra mağdurları tekrar at arabasına bindirip geri getirdiği, dönüş yolunda da yine mağdur ...'i yanına oturtup aynı şekilde bacağına ve cinsel organına dokunduğu, akabinde evlerine uzak bir yerde mağdurları bıraktığı ve bu şekilde sanığın katılan ...'e, ...'a ve Simay'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince hazırlanan olay yeri inceleme raporu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporu dosyada mevcuttur.

3. İlk Derece Mahkemesince, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarih bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Somut olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri ve beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek ceza üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde 109 uncu maddenin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri uyarınca belirlenen hapis cezası üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Dava dosyası kapsamına göre, sanığın savunmaları, mağdurların anlatımları, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/660 Esas, 2022/113 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4789, Karar No: 2014/20917, Tarih: 10.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4789 E.  ,  2014/20917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi tahsile koyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için;sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Katılanın, satın almış olduğu tohum karşılığı sanığa 10/01/2007 ödeme tarihli 1.100 TL bedelli 10.12.2006 tarihli bono verdiği, bononun bedelini P.T.T. havalesi ile ödediği halde sanığın suça konu bonoyu başkalarına ciro ettiği, son olarak ciro alacaklısı ... tarafından Konya 6. İcra Müdürlüğünün 2007/1355 esas sayılı dosyası ile katılan hakkında icra takibi yapıldığının anlaşıldığı olayda, eyleminin bedelsiz kalmış senedi tahsile koyma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2989, Karar No: 2013/7320, Tarih: 27.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2989 E.  ,  2013/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Taşınmazların bulunduğu yere ait orjinal kadastro paftası örneğinin,

2) Bu belgeye göre belirlenecek olan ve davaya konu taşınmazlara sınırı bulunan tüm taşınmazlara ait kadastro tesbit tutanaklarının kesinleşme şerhi de bulunan örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde dava dosyalarının,

3) Tüm bu belgeler geldikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, dava konusu taşınmazların memleket haritasında yeşil alana isabet etmeleri halinde, yeşil rengin neden kaynaklandığı husunun da açıklandığı müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1211, Karar No: 2019/4861, Tarih: 12.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1211 E.  ,  2019/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in amcası ... arasında alacak verecek meselesi nedeni ile husumet bulunduğu, daha öncesinde de mağdurun suça sürüklenen çocuğu, ...’ın yanında gördüğü, olay günü mağdur ...’ın, eşi ... ve oğlu ile beraber Yumurtalık ilçe merkezinde Pastane önünde saat 21:00 sıralarında aracını park ettiği sırada, suça sürüklenen çocuk ...’i elinde silah ile gördüğü, mağdurun aracın uzun farlarını yakarak, suça sürüklenen çocuğun üzerine aracını sürdüğü, suça sürüklenen çocuğun mağdurun aracını hedef gözeterek 5 el ateş ettiği, aracın şoför tarafının ön camında üç adet mermi isabeti bulunduğu ve mermilerden birinin mağdurun sol kolundan çıkartıldığı, suça sürüklenen çocuğun ateş etmesinin ardından koşarak kaçtığı, mağdurun kendi imkanlarıyla hastaneye gittiği anlaşılan olayda,

Mağdur ...’ın 13/05/2015 tarihinde suça sürüklenen çocuğu kesin ve net olarak teşhis ettiği ve akabinde Cumhuriyet savcılığınca alınan ifadesinde 13/02/2012 tarihinde de suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğine dair beyanının yanlış tutanağa geçirildiği açıkça ifade etmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk ...’in mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9726, Karar No: 2014/1469, Tarih: 04.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9726 E.  ,  2014/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 20/02/2013 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar..... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av. ..., Orman Yönetimi vekili av. Işıl Hilal Soylukurt, ... vekili Av. ....geldi, diğer taraftan Hazine vekili Av. .... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında....., ... ve....u adına tesbit edilmiş, 166 ada 2 sayılı parsel tarla niteliğiyle ...'in zilyetliğinde isede Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/57 Esasında davalı olduğu, 166 ada 3 parsel sayılı miktarı belirtilmeyen taşınmaz da çalılık niteliğiyle Hazineye ait olduğu, ancak Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/53 Esasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/53 Esasına kayıtlı dosyada, davacı ... tarafından davalı sıfatıyla Hazine, Orman Yönetimi, ..., Hisarönü Köyü Tüzelkişiliği ve Seyhan Balak aleyhine açılan tescil davasıyla, .... mirasçıları terekesi mümessili Şahin Üye tarafından davalı Hazine ve köy tüzelkişiliği ile ... ve arkadaşları taraf gösterilerek, tescil davasına konu taşınmazın Temmuz 1969 gün ve 63 ile 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığından, tapu maliki mirasçıları adına tescili istemiyle açtıkları davalar ile, Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/57 esasına kayıtlı dava dosyasında davacı ... tarafından Hazine ve köy tüzelkişiliği aleyhine açıklanan ve yine Mehmet Şerefli ve arkadaşları ile, Global Turizm Yatırımları A.Ş.'nin katıldığı davalar birleştirildikden sonra, ayrı ayrı 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiş ve mahkemece aralarında bağlantı bulunduğundan dava dosyaları birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

- 2 -

2013/9726 - 2014/1469

Ferah Erdem 166 ada 2 sayılı parselin adına tescili, ... ve ..., 166 ada 4 sayılı parselin adlarına tescili için davaya katılmıştır.

Mahkemece davaların reddine ilişkin verilen karar, müdahil davacı ..., davacı ..., Orman Yönetimi, ..., ..., ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile .... ve arkadaşları vekili Avukat....z tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.01.2012 gün 2011/16152 - 675 sayılı kararı ile bozulmuştur.

- 2 -

2013/9726 - 2014/1469

Ferah Erdem 166 ada 2 sayılı parselin adına tescili, ... ve ..., 166 ada 4 sayılı parselin adlarına tescili için davaya katılmıştır.

Mahkemece davaların reddine ilişkin verilen karar, müdahil davacı ..., davacı ..., Orman Yönetimi, ..., ..., ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile .... ve arkadaşları vekili Avukat....z tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.01.2012 gün 2011/16152 - 675 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında bozma kapsamın dışındaki yönlerin incelenmediği belirtilerek özetle; “...davacılardan Necip Mümtaz Şerefli'nin yargılama sırasında öldüğü anlaşıldığından, dava dilekçesi ve duruşma gününün adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, davacı sıfatıyla davayı takip etmeleri için kendilerine olanak tanınması ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan ve taraf teşkili sağlandıktan sonra, davacıların davalarının reddine, Orman Yönetimi, Hazine ve köy tüzelkişiliği aleyhine açılan davanın husumetten reddine, çekişmeli 166 ada 2, 3, ve 4 sayılı parsellerin Hazine adına tesciline, 1. derecede doğal sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar Necip Mümtaz Şerefli mirasçıları ve arkadaşları vekili, davacılar ... ve ... vekili ile ... vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

1) Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarına ilişkin olarak;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ... vekilinin 166 ada 2 parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ... vekilinin 166 ada 2 parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

İncelenen dosya kapsamına ve dava konusu taşınmazın eski tarihli haritalarda sazlık olması, 1966 yılı orman tahdit tutanaklarında makilik alan olarak gösterilmesi, uzman ziraat bilirkişi tarafından tarım dışı arazi olarak ve imar-ihyasının tamamlanmadığının belirlendiği ve 3402 sayılı Kanunun 14, 17 ve 18. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı koşullarının tescil davasının dava tarihi olan 30.01.1990 tarihi itibariyle davacı yararına oluşmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3)Davacılar Necip Mümtaz Şerefli mirasçıları ve arkadaşları vekili, davacı ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, 166 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak davacı gerçek kişilerin dayandığı çiftlik tapu kayıtlarının hukuki kıymetini yitirdiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki, davacılar, kadastro mahkemesine aktarılan davada; çekişmeli taşınmazların Temmuz 1969 tarih 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra sayılı tapuların kapsamında kaldığını savunmuşlar, yargılama aşamasında başkaca delillere de dayanmalarına rağmen dayanılan tapu kayıtları ve delilleri taşınmazlara denetime elverişli ve yeterli kanaat oluşturacak şekilde uygulanmamıştır.

Ayrıca, davanın tarafları arasında çözülmesi gereken konular, çekişmeli taşınmazın, cinsi, Mihrişah Valide Sultan Vakfı olan Hisarönü, Ergöz ve Gelibolu - Söğüt Çiftlik tapuları kapsamında olup olmadığı, bu tapu kayıtları kapsamında ise, geldisi olan Mihrişah Valide

- 3 -

2013/9726 - 2014/1469

Ayrıca, davanın tarafları arasında çözülmesi gereken konular, çekişmeli taşınmazın, cinsi, Mihrişah Valide Sultan Vakfı olan Hisarönü, Ergöz ve Gelibolu - Söğüt Çiftlik tapuları kapsamında olup olmadığı, bu tapu kayıtları kapsamında ise, geldisi olan Mihrişah Valide

- 3 -

2013/9726 - 2014/1469

Sultan Vakfının mülk araziden tahsis edilen, sahih ve icareteynli vakıf olup olmadığı, Mart 1290 tarih 18, 19 ve 20 numaralı çiftlik tapularından paylaşım ve intikal yoluyla oluşan Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapularda malik olarak görülen Hacı Fevzi kızı Habibe Hanım'ın kök tapu kaydı maliki Hacı Fevzi (Mustafa Fevzi) Efendi'nin kızı olup olmadığı, tapu kayıtlarının doğru temele dayanıp dayanmadığı ve düzenli şekilde intikallerinin yapılıp yapılmadığı ve yine 1948 yılında ölen Hacı Fevzi kızı Habibe Hanımın davacı kişilerin miras bırakanı olup olmadığı, tapu kayıtlarının sahih esasa dayanıp dayanmadığı, çekişmeli taşınmazın bilinen en eski tarihte kimin tarafından kullanıldığı, kimden kime kaldığı, kadastro mahkemesine aktarılan tescil davasında dayanılan zilyetliğin Medeni Kanunun yürürlüğünden 10 yıl önceye uzanıp uzanmadığı, Arazi Kanunnamesinin 20 ya da 78. madde hükümlerinin yürürlükte olup olmadığı ve somut olayda uygulanıp uygulanamayacağı; davacıların dayandığı tapu kayıtlarının Hisarönü (Hisarönü Çiftliği), Çamlı (Gelibolu Çiftliği) ve Karaca (Söğüt Çifliği) Köylerinde yapılan kadastro işlemlerinde revizyon görüp görmediği, görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğü, hükmen uygulanmış ise hangi parsellere uygulandığı, harita, plan ya da krokisinin bulunup bulunmadığı, değişebilir sınırlar içerip içermediği, sınırları itibariyle ya da miktarı ile çekişmeli parseli kapsayıp kapsamadığı, kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı, zilyetlik yoluyla edinilip edinilemeyeceği, zilyetlik yoluyla kazanma iddiasında bulunan kişiler için bu koşulların oluşup oluşmadığı, adlarına tescil kararı verilen kişilerin zilyetliklerinin kiracı sıfatıyla mı yoksa malik sıfatıyla mı olduğu, zilyetlerin, tapu malikleri ve maliki evvellerine kira ya da benzeri bir ödeme yapıp yapmadıkları, çiftlik tapu malikleri ile Hisarönü Köyünden 79 kişi arasında görülüp kesinleşen Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333-51 sayılı kararının ve davacıların sunduğu diğer kararların, davanın tarafları için kesin hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın bu kararların kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin olduğu halde, mahkemece bu sayılan olgular ve taraflarca ileri sürülen deliller gerektiği şekilde irdelenmemiş, hangi delile niçin değer verildiği ya da niçin değer verilmediği, hangisinin diğerine üstün tutulduğu konusunda yeterli açıklama yapılmamış, iddia ve savunmada ileri sürülen hususlar cevaplanmamıştır.

3402 sayılı Kanunun 26 ve devamı maddelerinde kadastro mahkemesinin yargılama usûlü düzenlenmiştir. İstisnalar dışında, kadastro mahkemesi de, genel mahkemelerde olduğu gibi, tarafların iddiaları ve savunmaları ile bağlı olup, aynı yere ilişkin olsa bile, farklı dosyalarda sunulan delillere dayanılarak, hüküm kurulamaz. Başka deyişle, istisnalar dışında, kadastro mahkemesinde de, delillerin taraflarca sunulması ve dosyasının taraflarca oluşturulması ilkesi geçerlidir. Tarafların ileri sürdüğü iddia ve savunmalar ile dayanılan deliller, kesin ya da takdiri delil olmasına göre mahkemece tek tek değerlendirilmelidir.

Mahkemece, çiftlik tapu kaydına tutunan davacı gerçek kişilerin iddiaları ve sundukları deliller, dayandıkları tapu kayıtları yöntemince uygulanmamış, tapu kaydı uygulaması yönünden, Kadastro Mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı kararı kesin hüküm olarak kabul edilmiş ve bu dosyadaki tapu uygulamasına dayanılmışsa da, bu karar, o davanın tarafı olan tapu malikleri Necip Mümtaz Şerefli ve paydaşları yönünden Kadastro Kanunun 34. maddesi gereğince kesin hüküm oluştursa da, Kadastro Mahkemesinin sözü edilen 1996/11 E. sayılı dosyasında taraf olmayan Hazine ve bu dosyanın davacıları olan ve zilyetlikle edinme iddiasında bulunan gerçek kişiler yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı gözetilmemiştir.

Çiftlik tapu kaydına dayanan davacıların tapuları hakkında verilen Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün ve 1977/11819-13674 sayılı ve 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 gün ve 2001/418-2033 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, Medenî Kanunun 04 Nisan 1926 tarihinde yayınlanıp 04 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29 Mayıs 1926 tarihli ve 864 sayılı Tatbikat (Uygulama) Kanunu'nun 43. maddesinin “Kanunu Medeniye, Borçlar Kanunu ve bu Tatbikat Kanununa aykırı olan hükümler ile “mecelle mülgadır” hükmüyle, Mecelle ve Medenî Kanuna aykırı olan diğer eski mevzuat açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunu, kaldırılan bu kanunlar arasında sayılmamıştır.

Medeni Kanunun yayınlandığı tarihten sonra ve fakat yürürlük tarihinden önce, kabul edilen 02.05.1926 tarih 837 sayılı Kanunla, Arazi Kanunnamesinin 68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve

- 4 -

2013/9726 - 2014/1469

Medeni Kanunun yayınlandığı tarihten sonra ve fakat yürürlük tarihinden önce, kabul edilen 02.05.1926 tarih 837 sayılı Kanunla, Arazi Kanunnamesinin 68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve

- 4 -

2013/9726 - 2014/1469

85. maddeleri yürürlükten kaldırıldığına göre, Arazi Kanunnamesinin diğer maddelerinin (özellikle Arazi Kanununun mera, yaylak ve kışlaklarla Medenî Kanuna aykırı olmayan diğer hükümlerinin) yürürlükte olduğunun kabul edilmesi gerektiği, nitekim 28 Şubat 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mera Kanununun 36. maddesi ile Arazi Kanunnamesinin 97, 98, 99, 100, 101, 102 ve 105. maddelerinin yürürlükten kaldırılmış olması ve 27.01.1943 gün ve 5/7 sayılı ve yine 09.02.1944 gün ve 4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarında, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunnamesinin 45. maddesinin, Medenî Kanunun 658 ve 659. maddeleriyle zımnen yürürlükten kaldırıldığı, ancak, diğer maddelerinin halen yürürlükte olduğunun kabul edilmesi, yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 27.04.1949 gün ve 1948/7-1949/7 sayılı kararıyla da Arazi Kanunnamesinin 78. maddesi hükmüne değer verilmesi nedenleriyle, Arazi Kanunnamesinin Medenî Kanuna aykırı düşmeyen hükümlerinin, bu arada konuyla ilgili 20. ve 78. maddelerinin yürürlükte olduğunun kabulü ile somut olayda anılan kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılıp tartışılması gerekmektedir.