muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/520, Karar No: 2022/95, Tarih: 17.02.2022

Tanıklar ..., ..., ..., ...'in - ki hepsi bir dönem Bakanlıkta yaklaşık aynı zaman aralığında çalışıp yakın ilişkileri olduğu beyanlarla sabit görüldüğü üzere - sanığın Bakanlıkta çalıştığı dönemde örgütle bağı olduğunu tamamlayan nitelikte beyanlarda bulunmuşlardır. Buna mukabil tanık Abdullah sohbet adı altında yapılan örgüt toplantılarında sanığın isminin örgüt üyesi olarak konuşulduğunu söylemiş, ... Sarıçam ise yine örgüt mensubu olarak bildiği kişiler arasında sanığı da belirtmiştir.

Tanıkların hukukçu oldukları, bir kısmının Devlette üst düzey görevlerde çalıştığı dolayısıyla tanıklığın önem ve sonuçlarını, anlatımlarının ifade ettiği değeri bildikleri, bu bağlamda tanıklıklarının özel önemi haiz olduğu, sanıkla aralarında yalan söylemelerini, atf-ı cürümde bulunmalarını, iftira atmalarını gerektirir bir husumetin bulunmadığı, tanıkların ifadelerinin genel olarak tüm aşamalarda aynı olduğu, hukuka uygun yöntemlerle alındığı ve sanıklara soru sorma imkanının tanındığı, ifadelerin birbiriyle, diğer deliller ve olayların gelişimi ile de uyumlu olduğu ve birbirlerini doğruladığı görülmüştür.

Örgütün yüksek yargıda taşra teşkilatından farklı mahrem bir hücre yapısı oluşturduğu dosya kapsamına yansıyan tanık beyanları ile sabittir, tanık beyanları dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın örgütün hiyerarşik yapısı içerisinde yer alan mahrem kişilerden ve örgüt listesinden yüksek yargıya sızdırılan mensuplardan biri olduğu, örgüt adına davranmaya ve hareket etmeye Yargıtay'a seçildikten sonraki dönem içinde de devam ettiği ortaya konulmuş olup tüm bu anlatımlar sanık hakkında anılan örgütün üyeliğine dair aleyhe beyanlar olarak kabul edilmiştir.

Hukuk Adamları Birliği Derneği (HUKAB)’nin yönetim kurulu asıl üyesi olmasının değerlendirilmesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2019 tarihli yazı ekinde gönderdiği bilgi ve belgelerden sanığın derneğin Yönetim Kurulu asıl üyesi olduğunun anlaşıldığı, sanığın beyanları ile üyesi olduğu ve dergisinin editörlüğünü yaptığını kabul ettiği Hukuk Adamları Birliği Derneğinin 667 sayılı, 22/7/2016 tarihli KHK ile milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen Fethullahçı Terör Örgütüne (FETÖ/PDY) aidiyeti, iltisakı veya irtibatı belirlenen; Ekli (III) sayılı listede yer alan vakıf ve dernekler ile bunların iktisadi işletmelerinden olmakla kapatıldığı;

Yine ilgili KHK ' nın "Yargı mensupları ile bu meslekten sayılanlara ilişkin tedbirler" başlığında ;

Yine ilgili KHK ' nın "Yargı mensupları ile bu meslekten sayılanlara ilişkin tedbirler" başlığında ;

'MADDE 3 – (1) Terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen Anayasa Mahkemesi üyeleri hakkında Anayasa Mahkemesi Genel Kurulunun salt çoğunluğunca; Yargıtay daire başkanı ve üyeleri hakkında Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca; Danıştay daire başkanı ve üyeleri hakkında Danıştay Başkanlık Kurulunca; hâkim ve savcılar hakkında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu GenelKurulunca ve Sayıştay meslek mensupları hakkında Sayıştay Başkanınınbaşkanlığında, başkan yardımcıları ile Sayıştay Başkanı tarafındanbelirlenecek bir daire başkanı ve bir üyeden oluşan komisyonca meslektekalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmalarına karar verilir. Görevlerine son verilenlerin silah ruhsatları ve hususi damgalı pasaportları iptal edilir ve bu kişiler oturdukları kamu konutlarından veya vakıf lojmanlarından onbeş gün içinde tahliye edilir.' şeklinde düzenlemenin bulunduğu belirlenmiştir.

Bunun yanında dosya kapsamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının .... muhabere sayılı 18/03/2019 tarihli yazı ile gönderdiği Derneğin Yönetim Kurulu üyelerinin tamamı ve Denetim Kurulu üyeleri hakkında FETÖ/PDY iltisakı nedeniyle soruşturma yada kovuşturma bulunmasına ilişkin olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2019 gün ve 2019/701 sayılı müzekkeresi ve örgüt yöneticiliğinden kamu davası açılmış bulunan Danıştay eski üyesi .... arasındaki ByLock uygulaması üzerinden yapılan yazışma içeriği incelendiğinde; derneğin örgüt lehine faaliyetlerde bulunulmasının amaçlandığının anlaşılması karşısında sanığın; savunması da dikkate alınarak örgüt adına sivil hayatında da faaliyetlerde bulunduğu gözlemlenmiştir. Örgüt liderinin toplumsal algı yaratmak maksatlı olarak YARSAV örneğinde olduğu gibi bu dernekte de üyelerinin mahrem yapısını korumak saiki ile derneğe üye olunmasını önerdiği ve sanığın bu hiyerarşik bilinç ile hareket etttiği mahkememizce değerlendirilmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında örgüt mensuplarının kullandığı bylock a ilişkin herhangi bir tespit (Bylock tespit tutanağı, ID tespiti, mesaj- mail içeriği vs ) bulunmasa da ;

Emniyet Genel Müdürlüğü ....Mücadele Daire Başkanlığı..... Şube Müdürlüğü'nün 29.09.2017 tarihli Teknik İnceleme ve .... Raporunun incelenmesinde,

sanıktan ele geçen .... numaralı cep telefonunda, hex araması sonucu “net.client.by.lock” uygulamasına rastlandığı, kaynak dosyalar incelendiğinde "/Root/data/com.android.vending/databases/library.db" ve "/Root/data/com.android.vending/databases/localappstate.db" veri tabanından dosyaların geldiği belirtilerek.

“library.db” dosyası altında olanlar için iki ihtimalden bahsedilebileceği,

1.ihtimal, “Bu kullanıcı kullanmış olduğu bu gmail hesabı ile başka bir telefonda bu uygulamayı indirmiş olabilir,”

“library.db” dosyası altında olanlar için iki ihtimalden bahsedilebileceği,

1.ihtimal, “Bu kullanıcı kullanmış olduğu bu gmail hesabı ile başka bir telefonda bu uygulamayı indirmiş olabilir,”

2.ihtimal, “Bu kullanıcı bahse konu telefon ile daha önce bu uygulamayı yüklemiş fakat telefonu wipe’lamış ve daha sonra yine bu hesap ile bu telefonda Play Sttore üzerinden oturum açmış olabilir" şeklinde bir belirlemenin olması gerekçeli kararda kayda değer bulunmuştur.

MAHKEMEMİZİN ULAŞTIĞI SONUÇ

Yukarıda ayrı başlıklar altında irdelenen tüm deliller birlikte ele alındığında;

Sanığın uzun yıllar örgütün içerisinde olup örgüte bağlılığını kesintisiz devam ettirdiği, 24.02.2011 tarihinde FETÖ/PDY mensubu olduğu iddia edilen HSYK üyelerinin desteği ile Yargıtay üyesi olarak seçildikten sonra ise örgütün Yargıtay yapılanmasında mensubiyetinin gereği olarak FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısı içerisinde yer aldığı, verilen talimatları yerine getirmeye hazır konumda olduğu, dolayısıyla kendi iradesini örgütün iradesine terk ettiği, üzerine atılı silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kanaatine varılmıştır.

Yukarıda anlatıldığı üzere yıllarca örgütün mahrem yargı yapılanması içerisinde yer alıp 17/25 Aralık’tan sonra da aktif olarak Yargıtay yapılanması içerisinde faaliyet göstermesi, hakimlik ve savcılık görevinde bulunup 24.02.2011 tarihinden 17.07.2016 tarihine kadar da Yargıtay üyeliği yapmış olması nedeniyle eğitimi ve sosyal durumu, hep gizlilik içerisinde hareket etmiş olması, sanığın üyesi olduğuna karar verilen örgüt tarafından gerçekleştirilen 17-25 Aralık 2013 tarihli operasyonlardan sonra bu yapının terör örgütü olduğuna dair üst seviyede devlet görevlilerince yapılan açıklamalara, 2014 yılı Şubat ayında Milli Güvenlik Kurulu'nca örgütün paralel devlet yapılanması adıyla tehlikeli bir oluşum olarak kamuoyuna açıklanmasına, 2014 yılı 22 Temmuz'dan itibaren özellikle ... ve ... başta olmak üzere birçok ilde bu örgütle bağlantılı olduğu iddia edilen emniyet görevlileri başta olmak üzere bazı kamu görevlilerinin örgüt üyeliği suçu nedeniyle soruşturulmuş ve tutuklanmış olmasına, kamu görevlisiyken MİT tırlarının durdurulması eylemini gerçekleştiren şüphelilerin de örgüt tarafından sahiplenilip, örgüt medyasında desteklenmesine göre sanığın içinde bulunduğu örgütün yasa dışı faaliyetlerinin olduğunun farkında olarak nihayet 15 Temmuz 2016 tarihinde TSK içine sızmış mensuplarıyla darbe girişiminde bulunup devletin silahlarıyla halkın üzerine kurşun yağdırıp yüzlerce kişinin ölümüne ve binlercesinin yaralanmasına sebep olan örgütün içinde kalmaya devam ettiği, baştan itibaren örgütün devletin silahlı unsurları olan TSK ve Emniyet içerisine sızdırılmış mensupları tarafından, gerektiğinde kendi kullanımlarına verilmiş silahlarla eylem yapabilecek durumda olduklarını bilebilecek konumda olduğu, dolayısıyla sanığın örgüte bilerek ve isteyerek katıldığı, örgütün niteliği ve amaçlarını baştan itibaren bildiği, örgütün bir parçası olmayı istediği ve bu amaçla faaliyet gösterdiği, örgüt içerisinde olma iradesinin devamlılık gösterdiği, örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kasıt ve iradesi ile hareket ettiği, böylece sanık açısından atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu heyetçe kabul edilmiştir .

Tüm deliller çerçevesinde sanığın TCK 314/2 maddesi uyarınca örgüt üyesi olarak kabulünde zorunluluk bulunmakla mahkememizce cezalandırılması yoluna gidilmiş cezanın bireyselleştirmesi aşamasında mesleğinin ilk yıllarından itibaren örgüt içinde olması, yakalandığı tarihe kadar da yargı alanındaki önemli kurumlardan birisi olan Yargıtay yapılanması içerisinde yer alması göz önüne alındığında alt sınırdan uzaklaşmanın dosyadaki delillerle uyumlu ve ceza adaleti yönünden gerekli olduğu anlaşılmış; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları, cezanın geleceği üzerinde etkileri olabileceği değerlendirilerek takdiren TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiş aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki ifadelerle mahkumiyet kararının gerekçesi açıklanmış ve sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

V) TEMYİZ:

Sanık müdafisi temyizinde özetle; kararın hukuka açıkça aykırı olduğu, sanığın Yargıtay üyesi olarak görev yaparken 18 Temmuz 2016 tarihinde evinde gözaltına alınıp 20 Temmuz 2016 tarihinde de tutuklandığı, darbe girişiminden sonra kaçmadığı ve suçüstü hâlinde yakalanmadığı, sanık hakkında tabi olduğu Yargıtay Kanunu'nun ilgili hükümleri görmezden gelinerek yetkisiz savcılıkça soruşturma başlatılıp yetkisiz sulh ceza hâkimliğince tutuklandığı, sanığın hiçbir yasa dışı eyleminin olmadığı, maruz kaldığı arama ve gözaltına alma işlemlerinde CMK'nın 118, 119, 121, 127 ve 134. maddelerinde belirlenen usul ve kurallara aykırılıklar bulunduğu, bu işlemlerin hiçbirinde özel soruşturma usullerine uyulmadığı, sanığın tutuklanmasına karar verilen ... 7. Sulh Ceza Hâkimliği kararının gerekçe yükümlülüğünü karşılamaktan uzak olup somut olgularla desteklenen delillere de dayanmadığı, sanığın kendisi dışında tanımadığı şahısları da içeren, genel nitelikte ve şablon ifadelere dayanan tutuklama kararına maruz kaldığı, serbest bırakıldığı tarihe kadar da gerek iç hukuka gerekse de evrensel hukuka aykırı olacak şekilde tutukluluğunun devamına karar verildiği, gözaltı ve tutuklama arasında geçen süreçte sanığa kötü davranıldığı, CMK'nın 148. maddesinde belirtilen yasak usullerden birden fazlasının uygulandığı, suçüstü hâli bulunmadığından ... Cumhuriyet Başsavcılığı ve ... Sulh Ceza Hâkimliklerinin herhangi bir görev ve yetkilerinin bulunmadığı, mahkemenin kararında genel hükümlere göre soruşturma yapılmasının gerekçesi olarak isnat edilen suçun mütemadi suç olmasının gösterildiği, sanığın hakkında gözaltı kararının verildiği, gözaltına alındığı ve tutuklandığı tarihlerde Yargıtay üyesi olarak görevli ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na tabi olduğu, Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesinin l. fıkrasından açıkça anlaşıldığı gibi genel hükümlere göre soruşturma yapılabilmesinin ağır cezayı gerektiren suçüstü hâliyle sınırlı olduğu, kanunda mütemadi suç veya bu anlama gelecek başka bir kavramın ise kullanılmadığı, mütemadi suçun suçüstü hâlinde yakalanma ile ilgisini belirleyen bir yargı kararı ve öğreti görüşünün bulunmadığı, farklı sonuçlar bağlanan bir ceza hukuku kavramı olan mütemadi suç ile ceza muhakemesinde bambaşka sonuçlar bağlanan suçüstü kavramının karıştırılması veya aynileştirilmesinin bilgi eksikliği ya da tecrübesizlikle açıklanamayacağı, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 2. maddesinin (j) bendinde yazılı hallerden biriyle yakalanma dışında genel hükümlere göre soruşturma yapılma imkanı olmadığı, suçüstü hâli bulunmamasına rağmen genel hükümlere göre yapılan bir soruşturma ile vuku bulan 2 yıl tutukluluk ve mahkumiyet hükmünün başka türlü izahı yapılamayacağı için bu iki kavramın kasten karıştırılıp aynileştirildiği, iddianamedeki belirlemeye göre atılı suçun kişisel bir suç olduğu kabul edilse dahi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 46

. maddesinin (j) bendinde yazılı hallerden biriyle yakalanma dışında genel hükümlere göre soruşturma yapılma imkanı olmadığı, suçüstü hâli bulunmamasına rağmen genel hükümlere göre yapılan bir soruşturma ile vuku bulan 2 yıl tutukluluk ve mahkumiyet hükmünün başka türlü izahı yapılamayacağı için bu iki kavramın kasten karıştırılıp aynileştirildiği, iddianamedeki belirlemeye göre atılı suçun kişisel bir suç olduğu kabul edilse dahi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi gereğince soruşturma izninin ve son soruşturmanın açılmasına ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararının kovuşturma şartı olduğu, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere CMK'nın 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilmesi gerektiği, 9. Ceza Dairesinin kabulünün aksine Anayasa'ya ve kanuna aykırı reflekslerle soruşturma yapılamayacağı, soruşturmaya yetkili makam Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun, Anayasa'ya ve kanuna aykırı reflekslerle soruşturma yapan makamların işlemlerinin onay mercisi de olmadığı, FETÖ/PDY 15 Temmuz 2016'dan önceye götürülebiliyor ise bahsedilen reflekslerle sanık hakkında daha önceden suçüstü hâline dayanılarak gözaltına alma, yakalama ve tutuklama işlemlerinin neden yapılmadığı, 15 Temmuz 2016'dan önce elde delil yok deniliyor ise de bu tarihte somut hangi delillere ulaşılarak sanık hakkında soruşturma başlatıldığı sorularının yargılama boyunca cevaplanmadığı, sanığın ağır cezalık suçüstü hâlinde yakalanmadığının açık ve net olduğu, ağır cezalık suçüstü hâlinin delillendirilemediği, usulüne uygun yapılmayan soruşturma ve ona bağlı olarak yapılan kovuşturmanın hukuka aykırı olduğu, bu nedenle kovuşturmanın durdurulması ile hukuka aykırı soruşturma ve kovuşturmaya konu olmayan veriler ve bulgulara göre bir karar verilmesinin zorunlu olduğu, Yargıtay üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili olarak yargılama mercisi Yargıtay Ceza Genel Kurulu iken suç tarihinden sonra yürürlüğe giren KHK ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirilmesinin tabii hâkim ilkesine aykırı olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunda yargılanmanın ilgili Yargıtay Ceza Dairesine göre daha güvenceli olduğu, ayrıca bu değişikliğin sanığın daha güvencesiz bir mahkemede yargılanmasına da neden olduğu, bunun adil yargılanma ilkesine aykırılık teşkil ettiği, ayrıca atılı suça bakma görevi Yargıtay 16. Ceza Dairesine ait iken bu suçları yargılamak amacıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirilmesi ve bu Daireye diğer Dairelerden üyeler görevlendirilmesinin de doğal hâkim ilkesine ikinci kez aykırılık oluşturduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçunun kişisel suç olduğu belirtilerek davanın OHAL KHK’sı ile yetkilendirilen Yargıtay 9

. Ceza Dairesine ait iken bu suçları yargılamak amacıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirilmesi ve bu Daireye diğer Dairelerden üyeler görevlendirilmesinin de doğal hâkim ilkesine ikinci kez aykırılık oluşturduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçunun kişisel suç olduğu belirtilerek davanın OHAL KHK’sı ile yetkilendirilen Yargıtay 9. Ceza Dairesine açıldığını, oysa hem iddianamede hem de esas hakkında mütalaada sanığın örgüt üyelerinin talimatıyla Yargıtay üyeliğine seçildiği, Yargıtay'a seçildikten sonra da örgüt mensuplarıyla birlikte hareket etmeye devam ettiği ve örgütsel stratejinin belirlendiği Yargıtay hücre yapılanmasında örgüt tarafından oluşturulan gruplarda yer aldığının iddia edildiği, sanığın hâkim olarak görev almadan örgütün yüksek yargı ayağına dahil olması mümkün olmadığı gibi Yargıtay üyesi olmadan da örgütsel ilişkilere ve toplantılara katılması imkanın bulunmadığı, bunun ise kişisel bir suçu değil görevden kaynaklanan suçu tarif ettiği, sanığa isnat edilen eylemlerin görev nedeniyle, görev sırasında ve görevden kaynaklanan, görevin sağladığı avantaj ve kolaylıkla yapılması mümkün fiiller olduğundan yargılamanın Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yapılmasının gerektiği, bu nedenle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli merciye gönderilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulmasının mutlak bozma nedeni olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, Başsavcı vekili, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı başyardımcısı ile yardımcılarının görevlerinin düzenlendiği 2797 sayılı Kanunu'nun 27 ve 28. maddelerinde ilgili ceza dairesine iddianame düzenleme şeklinde bir görev ve yetkilerinin bulunmadığı, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesinin 6. fıkrası uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verme yetkisinin Yargıtay Birinci Başkanlık Kuruluna ait olduğu, suç tarihinden sonra bu yetkinin sahibinin 02/01/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı olarak değiştirildiği, bu durumun tabii hâkim ilkesine aykırı olduğu, ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Yargıtay Birinci Başkanlık Kuruluna göre daha güvencesiz olduğu, son soruşturmanın açılmasına ilişkin kararın suçun işlendiği iddia edilen tarihte görevli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu yerine daha güvencesiz Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenmesinin hem doğal hâkim ilkesine hem de adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 161/8

. maddesinin Yargıtay üyesi hakkında uygulanabilmesinin mümkün olmadığı, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğu, mahkeme kararında gerekçe yükümlülüğünün karşılanmadığı, savunmalarda ileri sürülen görüşler ve taleplerin temyiz incelemesine ve denetimine imkân sağlayacak şekilde gerekçede yer bulmadığı, talepler hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, sanığın lehine olan delillere yer verilmediği, bunların niçin hükme esas alınmadığının kararda belirtilmediği, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmediği, sanığın hangi eylem ya da eylemleriyle silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediğinin dayanaklarıyla açıklanmadığı, ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiili açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçe göstermeksizin sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün Anayasa, kanun ve AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırı olduğu, tanık beyanlarının hukuka uygun ve sanığı suçlayıcı delil niteliğinde olmadığı, beyanların doğruluğunun her türlü şüpheden uzak olacak şekilde tespit edilmediği, cezalandırma gerekçesi yapılan birinci husus olan tanık beyanlarının akılcı, gerçekçi, somut olgulara dayanması, suç konusu eylem ya da eylemlerin bizzat tanıklığına başvurulan şahıs tarafından müşahede edilmesi, bu olay ya da olgunun maddi dünyada doğrulanabilir olması ve kanun dışı vaatlerle gerçekleşmemesinin gerektiği, sanık hakkında beyanda bulunanların tamamının ya doğrudan CMK'nın 221. maddesi kapsamında etkin pişmanlık talebinde bulundukları ya da dolaylı olarak bu kapsama girmeye çalışan kişiler oldukları, dolayısıyla aslında hepsinin sanıkla aynı suçun sanığı ya da şüphelisi olan kişiler oldukları, bu anlamda yargılamada adil yargılanma hakkıyla ilgili ciddi bir problemin mevcut olduğu, aynı suçtan şüpheli ya da sanık olup da kendini cezadan kurtarmak isteyen bu kişilerin tanıklıklarının sorunlu olduğu, zira bu kişilerin tanıklığa ve itirafçılığa baskı altında ödül ve tehdit yöntemiyle adeta zorlandıkları, dosyada kendisi bu suçtan itham edilmediği hâlde tanıklık yapan kimsenin bulunmadığı, tüm tanık ifadelerinin baştan itibaren hukuken sakat olduğu, söz konusu ifadelerin TCK'nın 221. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek nitelikte olmadıklarının kabulü hâlinde atfı cürmün de gündeme gelebileceği, iddianamede, mütalaada ve nihayetinde 9

. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek nitelikte olmadıklarının kabulü hâlinde atfı cürmün de gündeme gelebileceği, iddianamede, mütalaada ve nihayetinde 9. Ceza Dairesi kararında beyanları aleyhe değerlendirilen kişilerin tamamının aynı suçlama kapsamında şüpheli/sanık konumunda olup çoğunun da doğrudan ya da dolaylı olarak etkin pişmanlık kapsamındaki ifadelerinden sonra tahliye edildikleri, ifade alma ve sorguda yasak usuller kullanıldığından aleyhe beyanların hükme esas alınamayacağı, sanığın ihraç edilip tutuklandığının yazılı ve görsel medya tarafından servis edildiği, sanık hakkında gerçek dışı iddialarda bulunanların tamamının yine ilk ifade ve sorgularında değil etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak amacıyla verdikleri sonraki tarihli ifadelerinde bu beyanlarda bulundukları, bu ifadelerin o kişilerin özgür iradelerine dayanmadığı, bu ifadelerin yasak usullerle elde edildikleri anlaşıldığından rıza ile verilmiş olsalar da delil olarak değerlendirilmelerinin mümkün olmadığı, sanığın Yargıtay üyeliği seçimlerinde edilgen durumda olduğu, kendisini zorla Yargıtay üyesi olarak seçtirmediği, mesleki liyakatinin yetersiz olduğuna dair bir ifadenin de bulunmadığı, sanık hakkında silahlı terör örgütü üyeliği suçuna vücut verecek somut bir suç ve eylemden bahsedilemediği, ifadelerin genel, soyut, duyum ve kanaate dayalı olduğu, iddianameye konu olmayan ifadelerde bahsi geçen iddialarla ilgili olarak ek iddianame düzenlenip mahkemece kabul edilmeksizin cezalandırma istenilmesinin CMK'nın 225. maddesine aykırı olduğu, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli 5. celsede ihsas-ı reyde bulunarak sanık hakkında cezalandırma yoluna gideceğini anılan duruşma celsesi tutanağının 1. sayfasında yer alan, "...YARGITAY C.SAVCISI: Başkanım, dairenizin 2017/94 esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan....ve .... 20.02.2018 tarihli ifadesinde ve 2017/122 esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan ...'ın 29.03.2018 tarihli ifadesinde sanık ve atılı suçla ilgili bilgiler verdiği anlaşıldığından adı geçenlerin tanık olarak çağrılıp dinlenmesini istiyoruz. ...: Ayrıntıları ...te kayıtlı olduğu üzere reddine karar verildi, açıklandı, açık yargılamaya devam olund,,,,Yargıtay ...'nin 2 tanığın dinlenmesi yolundaki talebinin CMK 217.madde çerçevesinde bu deliller huzurda okunmakla ve dava dosyasının tek delili bu 2 tanık olmamakla reddine karar verildi, açıklandı, açık yargılamaya devam olundu