muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3604, Karar No: 2015/31776, Tarih: 15.06.2015

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Manisa 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 10.10.2013 tarihinde 2013/891 değişik iş sayı ile "gizli soruşturmacı" görevlendirme kararına istinaden 07.05.2014 tarihinde gizli soruşturmacının sanık Erdinç'den 100 TL karşılığında 0,63 gram AM-2201 içeren sentetik uyuşturucu madde aldığı, aynı gizli soruşturmacının 16.05.2014 tarihinde tekrar giderek sanıktan 50 TL karşılığında 0,5 gram XLR-11 içeren sentetik uyuşturucu madde aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğu, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşılmış ve sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 09.03.2015 tarihli 2014/14357 esas ve 2015/28584 karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA, 3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlisinin 07.05.2014 tarihinde 100 TL verip sanıktan 0,63 gram AM-2201 içeren sentetik uyuşturucu madde aldığı, aynı görevlinin 16.05.2014 tarihinde tekrar giderek 50 TL verip sanıktan 0,5 gram XLR-11 içeren sentetik uyuşturucu madde aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17647, Karar No: 2022/1419, Tarih: 14.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17647 E.  ,  2022/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜÇÜKÇEKMECE 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Hüküm : Mahkûmiyet - Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıkta herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçirilememiş olması, metruk binada tezgah üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile bağlantısının saptanamaması ve sanığa atılı, inceleme konusu olan 09/02/2009 tarihli eylem nedeniyle yapılan yargılama sırasında mahkemece resen sanığın idrar tahlilinin yaptırılması üzerine aldırılan ve uyuşturucu madde kullandığına ilişkin Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 30/09/2009 tarihli raporunun ayrı bir soruşturma konusu olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yasal olmayan gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/519, Karar No: 2010/553, Tarih: 03.11.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/10-519 E.  ,  2010/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2008

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.11.2006 gün ve 2006/449 E.-951 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Kurum vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.01.2008 gün ve 2008/5680 E.-802 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, sigortalının bakmakla yükümlü olduğu oğlu için yapılan 2005 yılının tüm ayları ile 2006 yılının 1., 2. ve 3. aylarına ilişkin tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin yasal faizleriyle birlikte tahsili ile, dava tarihinden sonraki eğitim-rehabilitasyon giderlerinin ödenmesi gereken aylardan itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalı kurum tarafından ödenmesi istemine yöneliktir.

Yargılamanın devamı sırasında taraflar ortak beyanlarında, 27.09.2006 tarihinde 5.616,00 YTL. anapara ödemesi yapıldığını beyan ettiklerinden mahkemece “Anapara olan 5.616,00 YTL. ödenmiş olduğundan, davanın anapara açısından karar verilmesine yer olmadığına, ödenen paranın ödendiği tarihe kadar ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yalnızca yasal faizinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine,” hükmü kurulmuştur.

Mahkemece tesis edilen kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389. Maddelerinde tanımlanan unsurları taşıması,  “iki tarafa tahmil ve bahşedilen haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması ve tüm unsurlarıyla infazı kabil bir karar olması gereği gözetilmelidir. Bu bağlamda, hükmün faiz istemine ilişkin olduğu gözetilerek, davacının hangi tarihlerde tedavi, eğitim ve rehabilitasyon merkezine ödeme yaptığını belirlemek, bu yapılan ödemelerin davalı kurumdan hangi tarihlerde talep edildiğini tespit etmek ve ödeme tarihleri ile talep de nazara alınarak, kurumun belirtilen şekilde temerrüde düştüğü her bir tarih üzerinden başlatılarak taraflarca kabul edilen 27.09.2006 tarihli ödeme tarihine kadar yasal faize hükmetmek gerekmektedir...)

Açıklanan bu esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; bakmakla yükümlü olduğu oğluna ait birikmiş 4.897,80 TL. tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yargılama aşamasında 5.616.00 YTL. ana paranın davacıya ödendiğini, davanın konusu kalmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Davacı vekili duruşmada; anapara olan 5.616.00 YTL.nin yargılama aşamasında ödendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; tarafların, 5.616,00 YTL. ana para ödemesinin yargılamanın devamı sırasında (27.09.2006 tarihinde) yapıldığını beyan ettikleri gerekçesiyle, davanın ana para açısından konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, bu paranın ödenmesi gereken tarihlerden itibaren ödendiği tarihe kadar yalnızca yasal faizinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairece, yukarıda belirtilen nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece; önceki gerekçelerle ve ayrıca faiz alacağı konusunda bir anlaşmazlık olur ise yine mahkemeye başvurulabileceği, bu davadan önce 6 dosyada aynı nitelikte  karar verildiği ve onandığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararını, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; faiz ile ilgili kurulan hükmün yeterli ve yasal unsurları taşır nitelikte, diğer bir ifade ile infazı kabil bir karar olup olmadığı, dolayısıyla bu hususta yeniden hüküm kurulmasına gerek olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388.maddesinde aynen;

“Karar aşağıdaki hususları kapsar:

1. Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2. Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci  ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3. İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4 . Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,

5.  Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

3. İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4 . Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,

5.  Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç  ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

İfadelerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 389.maddesinde ise;

”Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve  haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.”

Hükmü yer almaktadır.

Açıklanan hükümlerle getirilen bu biçim koşulları yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Eş söyleyişle, kanunun amacı hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar  infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar.Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Görülmektedir ki, uyuşmazlıkların çözümünde yargıya düşen en önemli görevlerden birisi de açık ve net çözümler  bulmak; anlaşılabilir, tutarlı kararlarla  kamu düzen ve barışını sağlanmasına hizmet etmek olmalıdır. Tarafların çözüm aramak için geldikleri yargısal makamların açık ve net hükümlerle üzerine düşen görevleri yerine getirmesi gerekir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile getirilen ve yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin nihai amacı da budur.

Nitekim, anılan maddelerin Hükümet gerekçesinde; 388. maddenin son fıkrası ile kararın  hüküm sonucu kısmının neyi ifade ettiği açıklanmak suretiyle, hükmün gerekçesiyle birlikte açıklanmaması halinde, tefhim konusu olacak hususların neler olduğunun tereddüte yer vermeyecek biçimde açıklanmasına, çalışıldığı belirtilmiştir.

Bu itibarla hükmün sonuç kısmının özetlenerek açıklanmasına; karar ile taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların bir kesiminin belirtilmemiş bulunmasına; bunun yanında, tefhim edilen karara sonradan eklentiler yapılmasına ya da gerekçedeki ifadelerin tekrarı suretiyle hüküm sonucu gösterilmeden karar oluşturulmasına yasal olanak bulunmamaktadır.

Sonuç olarak; mahkemece verilen kısa kararın hüküm sonucunu içermesi , hüküm sonucunda ise  gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç  ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, yasanın açıkça aradığı hususlardır.

Sonuç olarak; mahkemece verilen kısa kararın hüküm sonucunu içermesi , hüküm sonucunda ise  gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç  ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, yasanın açıkça aradığı hususlardır.

Bu kadar açık düzenlemeye karşın hüküm sonucunu içermeyen , gerekçe ve hüküm sonuçlarına ayrı ayrı yer vermeyen mahkeme kararlarının usul ve yasaya aykırılığı yanında, infazında da tereddüte düşüleceğinde hiç kuşku yoktur.

Somut olayda hüküm fıkrasında;  “anapara olan 5.616,00 YTL. ödenmiş olduğundan, davanın anapara açısından karar verilmesine yer olmadığına, ödenen paranın ödendiği tarihe kadar ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yalnızca yasal faizinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir. Hüküm fıkrasında davalı Kurum'un temerrüde düştüğü tarihler açıkça belirtilmediğinden, kararın yasanın aradığı anlamda hükmün unsurlarını taşımadığı belirgindir.

Mahkemece, HUMK.un 388 ve 389. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin  yazılı biçimde infazda terettüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  03.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33374, Karar No: 2016/20621, Tarih: 22.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/33374 E.  ,  2016/20621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın sahibi olduğu ve ... ilinde faaliyet gösteren ... Fabrikasında ambalajlı olarak üretildiği anlaşılan kırmızı pul biberlerin, 17.07.2007 tarihinde ... ilindeki ... Gıda isimli iş yerinde satışa arz edilirken, alınan numuneler üzerinde yapılan analiz sonucu, aflatoksin miktarının Türk Gıda Kodeksinde belirtilen hükümlere aykırı olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddedip satıcı firmanın suç konusu pul biberleri uygun ortamda saklamamış olabileceğini savunması, 09.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda; numune alma tutanağında belirtilen 29 santigrat derece sıcaklık değerinin küf gelişimi ve mikotoksin oluşumu açışından oldukça yüksek olduğunun ve numune alma tarihi ile şahit numunenin analize gönderildiği tarih arasında geçen sürenin yaklaşık 2,5 ay gibi uzun bir süre olduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu pul biberlerdeki aflatoksin değerinin yüksek çıkmasının sanığın eyleminden kaynaklandığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin denetim tarihi olan 17.07.2007 yerine 29.08.2007 olarak yazılması,

3- Gerekçeli karar başlığında ... Tarım İl Müdürlüğü'nün katılan olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16881, Karar No: 2024/9722, Tarih: 09.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16881 E.  ,  2024/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/528 E., 2019/124 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelmede;

Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/156, Karar No: 2020/2391, Tarih: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/156 E.  ,  2020/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/05/2000 gün ve 111-117; 27/12/2011 gün ve 2010/1-158 E. 2011/296 K. sayılı kararında vurgulandığı gibi merci tayini kararları kesin olup yetki hususu tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağından, Dairemizce aynı dosya hakkında 20/06/2019 tarihli ve 2019/4554 Esas, 2019/6443 Karar sayılı ilamla Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının kaldırılmış olması ve Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 gün ve 2019/367 Esas 2019/262 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/489, Karar No: 2016/1311, Tarih: 16.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/489 E.  ,  2016/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. maktul .kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin tahrik ve takdir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Maktulün yumruk ile sanığa vurarak, burnunda çatlak oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ibaret haksız eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi ile 12-18 yıl arası uygulama yapılırken, haksız tahrikten dolayı cezanın üst sınıra yakın şekilde belirlenmesi gerektiği yönündeki Dairemizin 24.06.2015 tarihli bozma ilamına uyulmasına rağmen bu kez bozma ilamına yanlış anlam yüklenmesi suretiyle etkisiz kılacak biçimde 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 16/03/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7616, Karar No: 2016/3215, Tarih: 05.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7616 E.  ,  2016/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, çalıntı kaydı bulunan suça konu çeki, bu özelliğini bilmesine rağmen katılanla yaptığı alış verişte kullanarak yüklenen suçu işlediğinin iddia olunması, aşamalarda suça konu çeki .....an aldığını ve çalıntı olduğunu bilmediğini savunması,çekte yazı ve imza incelemesinin yapılmaması ve hırsızlıkla ilgili dosya içerisinde bir araştırmanın bulunmaması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, keşidecinin imza ve yazı örnekleri temin edilerek çekin ön yüzünde bulanan keşideci imzası ve yazıların bu şahısa ait olup olmadığı ile sanığın imza yazı örneklerinin teminiyle de çekin ön yüzündeki keşideci imzası ve yazıların yanı sıra arka yüzünde bulunan birinci ve ikinci ciranta yazı ve imzalarının sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi ve ayrıca hırsızlık soruşturması da araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.