muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9312, Karar No: 2024/1642, Tarih: 12.03.2024

Suç vasfı yönünden değerlendirme; Sanık ... ve kardeşi diğer sanık ... ile maktul ...'un birlikte aldıkları alkolün de etkisi ile seyir halinde bulundukları ... plakalı aracın içerisinden av tüfeklerini açık olan sunrooftan dışarıya doğru yöneltip rast gele ateş ettikleri, aracın arkasında bulunan maktul ...'un sunrooftan kafasını çıkardığı sırada sanık ...'ın maktule isabet edeceğini öngörmesine rağmen elindeki av tüfeği ile yine sunrooftan dışarıya ateş etmesi nedeniyle maktul ...'un ölümüne neden olması nedeniyle bilinçli taksirle maktul ...’ın ölümüne neden olduğu, maktul ile sanıkların aynı ... yerinde çalışmaları, aralarında öldürmeyi gerektiren bir husumet, anlaşmazlık v.s. bulunmaması, olay öncesinde aralarında herhangi bir tartışma, kavga v.s olmaması hususları göz önüne alındığında sanıkların doğrudan öldürme kastı ya da olası kastla davrandığına ilişkin beyanlarının aksine herhangi bir delil mevcut olmadığı, sanık ...'ın özellikle söz konusu mekanın fazla hareket etme imkanı tanımayan araç içerisi olması ve kısıtlı bir alanda hareket edilebilir olması hususlarını dikkate almadan almış oldukları alkolün de etkisiyle gelişigüzel ve kontrolsüz hareket ettiği, yine kendisi ile birlikte kontrolsüz hareket eden ve bu amaçla arka koltukta oturup sık sık kafasını araç sunroofundan dışarı çıkaran maktulün bu durumunu göz önünde bulundurmadan yaklaşık 100 - 120 cm civarındaki tüfeği yine sunrooftan gelişigüzel bir şekilde gerekli kontrolü yapmadan ateşlemesi sonrasında maktulün yaralanıp ölebileceğini öngördüğü halde öngörülen ancak istemediği bu muhtemel neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesinden dolayı meydana gelmesini engelleyemediği anlaşıldığından, sanığın eyleminin bilinçli taksir niteliğinde olduğu, her ne kadar sanık silahı kendisinin ateşlemediğini ve çekiştirme sonrasında ateş aldığını ifade etmiş ise de, mahkemesince alınan 02.03.2020 tarihli uzmanlık raporundan da anlaşılacağı üzere söz konusu tüfeğin tüfek kurulu pozisyonda iken karşılıklı çekiştirme, kabzasının ve gövdesinin sert bir şekilde değişik açılardan sert zemine bırakılarak yere çarpması gibi durumlarda tetiğe basılmadıkça fişek yatağında bulunan çapına uygun av fişeğini patlatmadığı, dolayısıyla çekiştirme sırasında patladığı yönündeki beyanların cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve itibar edilmemesi gerektiği, özellikle sanığın söz konusu tüfeği kurulu pozisyonda tuttuğunun bu rapordan açıkça anlaşıldığı gözetilerek sanığın eyleminin bilinçli taksir niteliğinde olduğu mahkemesince kabul edilmiştir.

Beraat kararı yönünden yapılan değerlendirmede; sanık ...’ın cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de üzerine atılı olası kast ile maktulü öldürmek suçundan cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği zira sanığın şoför konumunda olup araç kullandığı, aracın da hareket halinde olduğu dikkate alındığında söz konusu tüfeği ağabeyi sanık ... ile birlikte ateşlediğine ilişkin delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi Otopsi Şubesince tanzim olunan 08.01.2020 tarihli; "kişinin ölümünün av tüfeği saçma tanesi yaralanmasıyla oluşan yüz ve kafatası kemik kırıklarıyla birlikte olan beyin-beyincik parankim harabiyeti ve harabiyete bağlı gelişen iç-dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu" görüşlerini içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme tutanağı, uzmanlık raporları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, maktule yönelik bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunun sanık ... tarafından işlendiğinin saptandığı, sanık ...'nin ise maktule yönelik olası kastla veya bilinçli taksirle öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'ın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği vekalet ücretinin tayinine dair bir hatalı uygulama görülmediği anlaşıldığından, verilen hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/2512 Esas, 2020/2395 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27274, Karar No: 2018/7304, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27274 E.  ,  2018/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 23/06/2011 tarihinden bu yana davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde çalışan muavin olduğunu ve halen çalışmaya devam ettiğini, aylık net ücretinin 1.100 TL olduğunu, müvekkilinin akşam 19.00 da işyerine geldiğini ve kasa sorumlusu olarak çalıştığını, sabah 07.30 da işyerinden ayrıldığını, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu ihtarnamesiyle işverene ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının müvekkili şirkette 22.00-06.00 saatleri arasında çalıştığını ve iki ara dinlenmede toplam 1 saat dinlendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile miktar göstererek davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dolayısıyla davalı işverenlerin fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürüldüğü kabul edilerek faiz yürütülmesi gerekirken alacaklara dava ve ıslah tarihine göre faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak, yerine;

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak, yerine;

"1-10.431,54 TL net fazla mesai alacağının temerrüt tarihi olan 18.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14756, Karar No: 2013/11394, Tarih: 06.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/14756 E.  ,  2013/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16281, Karar No: 2015/30485, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16281 E.  ,  2015/30485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/384818

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/493 (E) ve 2014/646 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK' nın 87/3. maddesince artırım yapılırken mağdurun burnunda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi tespit edilip, kırığın derecesi ile orantılı olarak (1/2) ile (6/12) oranları arasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm teisi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,  hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK' nın 326/son maddesince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5630, Karar No: 2018/3400, Tarih: 05.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5630 E.  ,  2018/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde 6100 Sayılı HMK'nın 150/5. Maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar vermiştir

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dava, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Gerekçeli karar davacıya 11.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 26.08.2016 tarihinde kararı temyiz ettiği, Mahkemece 10.01.2017 tarihli ek karar ile, davacının temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle reddine karar verildiği, bu ek kararın 20.01.2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve davacının süresinde 27.01.2017 tarihli temyiz dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; yerel mahkemenin 03.06.2016 tarihli davanın açılmamış sayılmasına dair gerekçeli kararında temyiz süresi olarak kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre tanınmıştır. Anayasa Mahkemesinin istikrarlı uygulamalarına göre bu süreye dikkat etmek gerekir. Dolayısıyla ilk kararın temyizi mahkemece tanınan 15 günlük süre içinde vuku bulmuş olup, davacının Mahkemenin ilk kararını süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmıştır

O halde, mahkemenin davacının temyiz talebinin reddine dair 10.01.2017 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA ve davacının temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının vekilinin 30.04.2015 tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden istifa ettiği, davacı asilin 04.11.2015 tarihli dilekçesi ile avukatının davayı bıraktığını, davayı kendisinin takip edeceğini avukat tutmak için süre istediğini, il dışında olduğu için mazeretli sayılmasını istediği, mahkemenin 05.11. 2015 tarihli 9. Celsesinde davacı asilin ve davalılar vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gün ve saatinin Uyap üzerinden öğrenilmesine, davalı şirketlere yeni duruşma günü tebliğine karar verildiği, davalılara duruşma gününün tebliğe çıkartıldığı, davacı asile duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı asilin mazereti kabul edildiğine göre avukatı olmayan asil olan davacıya duruşma gününün tebliğ edilmesi gerekirken bu hususa uyulmadan davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılıp açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2087, Karar No: 2025/519, Tarih: 04.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2087 E.  ,  2025/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2441 Esas, 2024/158 Karar

HÜKÜM : Asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/31 E., 2019/517 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA-KARŞI DAVAYA CEVAP

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; 2017/00069 tescil numarası ile tescilli “...” ürünlerinin tasarımında münhasır hak sahibinin müvekkili olduğunu, davalının birebir benzeyen ürünleri haksız ve hukuka aykırı bir şekilde imal edip sattığını, bu ürünlerin bilgilendirilmiş kullanıcı nezdinde karışıklığa yol açacak derecede benzediğini, davalının bu eylemlerinin müvekkilinin tescilli tasarımından doğan sınaî hakkına tecavüz oluşturduğu gibi haksız rekabete de yol açtığını ileri sürerek davalının eylemlerinin tescilli tasarıma tecavüz olduğunun ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, bu eylemlerin önlenmesini, şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, karşı davaya cevap dilekçesinde; karşı davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP-KARŞI DAVA

Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, karşı dava dilekçesinde; 2017/00069 numarası ile tescil edilen pelerin tasarımının diğer pelerinlerle karşılaştırıldığında genel yapıları itibariyle çok yakın benzerlikler içerdiğini, anılan benzerliklerin teknik zorunluluklardan kaynaklanmadığını, tasarımlar arasındaki çok küçük farklılıkların ise yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunmayan nitelik arz ettiğini, davalının tescil ettirdiği pelerinin başvuru tarihinden önce başka kişiler tarafından sergilendiğini, piyasa sürülüp kullanıldığını ileri sürerek karşı davalı adına tescilli 2017/00069 numaralı pelerin tasarımının hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı- karşı davacı tarafından piyasaya sunulan ürünlerin görsel ve biçimsel özellikleriyle davacı- karşı davalıya ait 2017/00069 sayılı pelerin tasarımı ile ayniyet derecesinde benzerlik göstermekte ise de davalı- karşı davacının dosyaya sunduğu üç adet instagram adresinde bulunan ve dava konusu 2017/00069 sayılı pelerin tasarımına ayniyet derecesinde benzeyen giysilerin davacı- karşı davalının Türk Patent ve Marka Kurumu’na (TÜRKPATENT) başvuru tarihinden daha önce instagram adresinde satışa sunulması sebebiyle tasarımın yenilik vasfını ortadan kaldırdığı, ayrıca ayırt edicilik özelliklerinin değerlendirilmesine gerek olmadığı, davacı karşı davalı tarafından dosyaya sunulan üç adet faturada belirtilen pelerinlerinin, faturalar üzerinde yeterli bilgi olmaması nedeniyle 2017/00069 sayılı tasarıma ilişkin pelerinler olduğu konusunda tam bir kanaat oluşmadığı, davacı karşı davalı adına TÜRKPATENT nezdinde tescilli 2017/00069 sayılı “Pelerin” isimli tasarımın tescil tarihi itibarı ile yasada aranan yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığı, dava konusu tasarım yönünden hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle karşı davanın kabulüne, hükümsüzlük davası dikkate alınarak davacının tasarım tecavüzü ve haksız rekabete ilişkin iddialarının değerlendirilmesini gerektirir bir durum bulunmadığından tecavüze ve haksız rekabete yönelik asıl davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı- karşı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı- karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarımın tecavüzü ve haksız rekabetin tespiti önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, karşı dava, tasarım hükümsüzlüğü taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı- karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın

bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.