muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7616, Karar No: 2022/2188, Tarih: 22.03.2022

Davalı vekili, davacının şirketin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunmadığını, davalı yasal hasım olduğundan aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, ihyası istenilen ...'nin 05/09/2014 tarihinde ticaret sicilinden resen terkin edildiği, bu hususun 9 Eylül 2014 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiği, davacının Sinop İcra Müdürlüğü'nün 2017/196 esas sayılı dosyası ile ihyası talep olunan şirket hakkında başlattığı bir icra takibinin bulunduğu, davacının TTK’nın geçici 7. maddesine istinaden terkin olan şirketin ihyasını talep etmekte hukuki yararının olduğu, davacının yasal 5 yıllık süre içerisinde işbu davayı açtığı, terkin olunan şirketin ihya olunması durumunda, tasfiye memuru atanmasına dair bir düzenleme olmadığından tasfiye memuru atanması gerekmediği, yasal zorunlu hasım olan Ticaret Sicil Müdürlüğü aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, Karakoçlar Bitkisel Yağ ve Yakıtları Tohum Tarım Ticareti Kimya Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited şirketinin ihyası ile ticaret siciline tesciline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ihyası istenilen şirketin 05/09/2014 tarihinde sicilden terkin edildiği, davanın yasada belirtilen beş yıllık süre içerisinde açıldığı, davalı ...’nün bu davada yasal hasım olması nedeni ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı, mahkemece davanın kabulü ile davalı ... Memurluğu'nun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığı yönünde verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, TTK'nun Geçiçi 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ihyası istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü ile şirket tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi "Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir." hükmünü haiz olup, mahkemece, şirketin ihyasına karar verilmesinin yanı sıra 6102 sayılı TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca tasfiye memuru atanması ile tescil ve ilanı gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle res’en bozulması gerekmiştir.

3-Davacı tarafça, TTK’nun Geçici 7. maddesi uyarınca ticaret sicil müdürlüğünden terkin edilen şirketin, Sinop İcra Müdürlüğü’nün 2017/2411 esas sayılı dosyası ile başlatılan ilamlı icra takibinin neticelendirilmesi ile sınırlı olmak üzere ihyası için talepte bulunulmasına rağmen, mahkemece bu dosyaya hasren ihya kararı verilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de re’sen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7657, Karar No: 2012/9362, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7657 E.  ,  2012/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5960, Karar No: 2014/7980, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5960 E.  ,  2014/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca muhakemenin durması

5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere verilen "durma" kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabi olduğundan, katılan vekili ile sanığın vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesi gereğince temyiz dilekçelerinin, itiraz dilekçesi olarak kabulüyle merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11458, Karar No: 2024/4097, Tarih: 11.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11458 E.  ,  2024/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/268 E., 2016/119 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesine; sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna ve kusur tayininin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 06.30 sıralarında sürücü ...'in idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışında, bölünmüş, 7 metre genişliğinde, tek yönlü, asfalt kaplama yolda gündüz vakti açık havada seyri sırasında olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön far kısmı ile önünde aynı istikamette seyir halinde olan sürücü ...'ın idaresindeki traktöre takılı römorkun arkasından çarpması sonucu ...'ın vefat ettiği, yine traktörde bulunan ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27232, Karar No: 2023/218, Tarih: 16.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27232 E.  ,  2023/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği katılanların tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları gözetildiğinde suçun sübut bulduğu, eylemlerin sanığın kapalı ofisinde gerçekleştiği, diğer tanıkların işçi işveren ilişkisi nedeni ile baskı ile verdikleri beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanıkların duymadıkları beyanının eylemin işlenmediği anlamına gelmeyeceği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın tüm dosya kapsamına göre iş yerinde garson olarak çalışan katılanlara yönelik bayram tatili ve özel günlerde kendi istekleri ile çalışacaklarını belirten bir dilekçe imzalatmaya çalıştığı, imzalamamaları üzerine katılanlara hitaben ''...'da size ekmek yedirmem hiç bir iş yerinde iş bulamazsınız, sizin ağzınızı burnunuzu kırarım şerefsizsiniz, eğer işi kendi arzunuzla bırakmazsanız her gün sizi burada s\*\*\*.. '' diyerek hakaret ve tehditlerde bulunduğu iddiası ile açılan davada sanık hakkında dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve tüm delil durumu ile ispatlanamadığından beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik katılanların uzun süre sanığın iş yerinde çalıştıkları iş yerinden ayrılmayacakları, iş yerinde çalışan tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanıkların duymadıklarının suçun işlenmediği anlamına gelmeyeceğine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tüm dosya kapsamı, taraflar arasında işçi işveren ilişkisinden kaynaklı husumet bulunması ve tanık beyanları gözetildiğinde atılı suçların işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekilinin öne sürdüğü temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7703, Karar No: 2014/14918, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7703 E.  ,  2014/14918 K.**

* İŞ AKTİNİN HAKSIZ OLARAK FESHİ

* FAZLA MESAİ ÜCRETİNİN HESABINDA,DENETİME ELVERİŞLİ EK HESAP RAPORU ALINMASI GEREKMESİ

* TANIKLARIN BEYANINDA GEÇEN ARGO SÖZLERİN NELER OLDUĞUNUN TESPİT EDİLMEMESİ

* OTEL GÜVENLİK MÜDÜRÜ İLE GENEL MÜDÜR ARASINDAKİ TARTIŞMA SONRASINDA İŞ AKDİNİN FESHİ

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı A..G.. İnş.Tur.Tic.A.Ş. vekili Av.H.. Ö.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, fazla mesai iddiasının yerinde olmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fesih ihtilaflıdır.

Davacı vekili, otelde güvenlik müdürü olan davacının hiçbir kusuru olmadığı halde otel müdürü tarafından otelden kovularak iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde güvenlik müdürü olarak çalıştığını, davacının güvenlik kameralarının arızalandığını 3-4 gün boyunca bilmesine rağmen durumu otelin genel müdürü K.. A..'a bildirmediğini, kameraları tamir ettirmeye de çalışmadığını, otelin genel müdürüne davacının 22/07/2010 bağırarak hakaret ettiğini ve ofisten çıktığını, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının 23/07/2010 tarihli BÇM'ye şikayetinde otel müdürü ile tartıştığını itiraf ettiğini, özür diler mahiyette 01/10/2010 tarihinde otel müdürüne e-mail gönderdiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı tanığı E.. G..'in beyanına itibar edilerek özetle, “...22.07.2010 tarihli tutanak ve olay yerinde bulunan bilgi işlem müdürünün beyanlarından, davacının kendisine kızan, bağıran ve argo sözler sarf eden genel müdüre tepki olarak kendisine bağıramamasını ve uşağı olmadığını söylediği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından genel müdüre sarf edilen, kendisine bağıramayacağı ve uşağı olmadığı yönündeki sözler kendisine söylenen argo sözler ve kızılarak bağırılması üzerine tepki olarak söylenen ve şeref ve namusa dokunacak nitelikte sözler değildir. Davalı tarafından fesih nedeni olarak davacının görevini suistimal ettiği ileri sürülmüştür. Dosyada, 3 gündür kamera kayıtlarının yapılmadığına dair genel müdürün 22.07.2010 tarihli tutanağa elle düştüğü şerh dışında görgüye dayalı tanıkların katılımıyla düzenlenmiş tespit tutanağı, ceza şikâyeti vs. belge mevcut değildir. Bu nedenlerle davacının iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği” gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hüküm altına alınmıştır.

Davacı tanıklarından Hıdır ile Efendi'nin feshe konu olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olmayıp duyduklarını anlatmışlardır. Davacı tanığı Ömer ise kendi yorumunu aktarmıştır. Beyanı mahkemece hükme esas alınan davacı tanığı E.. G.. beyanında aynen “....Genel müdür bir müşterinin kayıp eşyası ile ilgili davacıdan bilgi istemiş mesainin bitmesine 10-15 dk süre kaldığı için o gün ilgilenilememiş, ertesi gün de davacı hafta tatilinde olduğu için ilgilenilememiştir. Sonraki mesai gününde benimde bulunduğum bir ortamda başka bir meseleyi konuşurken davacının ismi geçti genel müdür istediği bilgiyi hatırladı, sekreteri aracılığı ile davacıyı çağırdı, gecikmeden dolayı kızdı. Argo kelimeler kullandı. Davacıyı çağırtırken sekretere bile sert sözlerle hitap etmişti. Davacı da ben senin babanın uşağı değilim, bana bu şekilde bağıramazsın dedi. Davacı bizim bulunduğumuz ortama gelir gelmez genel müdür ona sert sözlerle bağırmıştı. Arkanızı ben mi toparlayacağım gibi sözler sarf etmişti. Bülent bey durumu izah etmeye çalışmıştı ancak genel müdür onu dinlemedi, bağırmaya devam etti en sonunda önce ofisi sonrada oteli terk etmesini söyledi, çık git buradan dedi. “ şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne verdiği şikayet dilekçesinde otel genel müdürü ile aralarında yaşanan ufak bir tartışmadan bahsetmiştir. Ayrıca davacı, davalı otelin genel müdürüne gönderdiği 01.10.2010 tarihli elektronik posta mesajında “..aramızda geçen tatsız olaydan ötürü çok üzgün olduğumu bilmenizi istiyorum. Olanlar oldu bunu değiştirme ya da düzeltme gibi bir şansım yok” cümlelerini kullanmıştır. Davalı tanıklarından olup beyanı alınamayan J.. Y.. ile genel müdür K..A.. imzalı tutanakta davacının otelin genel müdürüne “ne bağırıyorsun ulan babanın uşağı mıyım” dediği yazılıdır. Davalı tanığı Şirin genel müdür ile davacının tartıştığından bahsetmiştir.

Bu şekilde özetlenen delil durumuna göre, mahkemece davacının kendisine bağıran, argo sözler söyleyen genel müdüre tepki olarak bağırmamasını ve babasının uşağı olmadığını söylediği, bunların şeref ve namusa dokunan sözler olmadığı kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmış ise de, davacının BÇM'ye verdiği şikayet dilekçesi ve gönderdiği elektronik posta içeriği dikkate alındığında taraflar arasında bir tartışma yaşandığı sabit olmakla birlikte davacı tanığı Engin'in beyanında geçen davacıya otel genel müdürünün söylediği argo sözlerin neler olduğu belli olmadığı gibi, davalı tanığı Şirin'in de davacının genel müdüre “ulan “deyip demediği konusunda beyanının bulunmadığı görülmektedir. Bu itibarla bu iki tanık yeniden dinlenerek davacıya genel müdürün ne gibi argo sözler söylediği ve davacının genel müdüre “ulan” deyip demediği konusu açıklığa kavuşturulmalı, daha sonra toplanmış deliller toplanacak deliller ile birlikte değerlendirilerek fesih hakkında sonuca gidilmelidir.

3-Davacının fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de, yıllık 270 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmasına ilişkin hesap raporu denetime elverişli olmadığı gibi rapor içeriğinden yıllık izinde geçen sürelerin hesaplamalarda dışlanıp dışlanmadığı anlaşılmamaktadır. Öte yandan fazla mesai ücreti netleştirilirken SGK primi ile işsizlik sigorta prim kesintisi yapılmaması da hatalı olmuştur. Bu hususta gerekirse denetime elverişli ek hesap raporu alınarak karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2213, Karar No: 2025/8482, Tarih: 07.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2213 E.  ,  2025/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/759 E., 2021/1788 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme soncu karar verildiğine, kullanılan ifadelerin eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.