muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Mali Şubenin 2012/120653 sayılı soruşturmasıyla ilgili bir önceki bölümde ifade edildiği üzere, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, bir nüshası dosya içerisinde bulunan 27/11/2018 tarih ve 2018/5920 HSK.M sayılı yazısı içeriğinden de anlaşılacağı üzere, 17/07/2012 tarihinden itibaren ve soruşturmanın başladığı tarih itibariyle de İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı TMK 10'ncu maddesi ile yetkili bölümünden sorumlu bir başka deyişle Terörle Mücadele Kanunu (TMK) Soruşturma Bürosundan sorumlu Cumhuriyet Başsavcı Vekilinin Oktay Erdoğan (29429) olduğu anlaşılmakta olup, Türk Ceza Kanununda yer alan; haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde cebir, baskı ve tehdit uygulanarak suç işlendiği iddiasıyla başlatılacak bir soruşturmanın yasanın emredici nitelikteki hükmü ve savcılık çalışma talimatı gereğince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının TMK 10'ncu maddesi ile yetkili soruşturma bürosunda başlatılması gerekmesine göre adli kolluk birimi olan Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün soruşturma talep / izin yazısının da ancak bu kısımdan sorumlu Cumhuriyet Başsavcı Vekili ... Erdoğan'ın maddi ve hukuki denetiminden geçmek suretiyle soruşturmaya kaydedilmesi gerektiği hususu izahtan varestedir.

Ancak hal böyle olmakla birlikte, yukarıdaki bölümlerde de izahına çalışılan Mali Şube soruşturmasında olduğu gibi 2012/125043 sayılı soruşturmada da aynı şekilde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi kolluk görevlisi sanıklarca, Örgütün yargıdaki uzantılarıyla eylem ve irade birliği içerisinde hareket edilerek soruşturmanın gizlilik içerisinde yürütülmesi ve dar bir kadro tarafından bilinmesi amacına matuf olarak, örgüt üyesi olmayan ve örgütle iltisakı bulunmayan TMK Soruşturma Bürosu Başsavcı Vekili ... Erdoğan'ın denetiminden kaçırmak için hususiyetle Sahtecilik ve Dolandırıcılık Suçlar Soruşturma Bürosunda "başlatıldığı ve yürütüldüğü" anlaşılmaktadır. Nitekim, soruşturmanın başlatıldığı 21/09/2012 tarihi itibariyle Sahtecilik ve Dolandırıcılık Suçlar Soruşturma Bürosundan sorumlu başsavcı vekili ise silahlı terör örgütü FETÖ/PDY üyeliği isnadıyla İstanbul 32'nci Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanarak 07/12/2018 tarih ve 2017/227 esas, 2018/227 sayılı karar ile 9 yıl 4 ay 15 ... hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş ve meslekten ihraç edilmiş olan eski savcı Ercan Şafak olup, 2012/125043 sayısına kaydedilen Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürü sanık Nazmi Ardıç imzalı soruşturma izni talepli 21/09/2012 tarihli üst yazıda da başsavcı vekili Ercan Şafak'ın havale ve imzasının bulunduğu, evrakın adı geçenin imzasıyla soruşturmaya kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla ilk derece Mahkemesince de yapılan değerlendirmenin; “2012/125043 sayılı soruşturmanın başlangıcındaki soruşturma bürosu tercihinin ve soruşturmaya kayıt ile soruşturma savcısını belirleme (dosya tevzi etme) hususunda takdir yetkisi ve inisiyatifini kullanacak olan ilgili Başsavcı vekili olarak örgütle irtibatı yargı kararıyla hüküm altına alınmış olan Ercan Şafak'ın tercih edilmesinin tamamen bilinçli ve kasıtlı bir tercih olduğu, bu konudaki sürecin tesadüfi şekilde gelişmediği, soruşturma evrakının başlangıçtan itibaren Cumhuriyet Başsavcılığından gizlenmesi ve sadece Örgütle irtibatlı / iltisaklı yargı ve emniyet mensuplarınca bilinmesini temine yönelik olarak özellikle TMK Soruşturma Bürosu Başsavcı Vekilinin denetiminden kaçırılarak başka bir soruşturma bürosunda başlatıldığı, ayrıca UYAP bilişim sistemine taraf (şüpheli) bilgilerinin tamamı girilmeyip "meçhul şüpheli" kaydı yapılarak veya göstermelik birkaç şüphelinin kimlik bilgisi girilerek soruşturmanın başından itibaren gizlendiği kanaati oluşmuştur. Nitekim, soruşturma izin talep yazısının altında bizatihi imzası olan dosya sanıklarından dönemin Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürü Nazmi Ardıç'ın savunması sırasında konuyla ilgili sorulan soruya suç / soruşturma tarihinde İstanbul C. Başsavcılığının TMK Soruşturma Bürosundan sorumlu Başsavcı Vekili ... Erdoğan'ın kolluk eliyle yürütülen projeli (teknik ve fiziki takipli) soruşturmalara mesafeli yaklaşması nedeniyle bu tür soruşturmaların TMK Büro eliyle yürütülmesinin tercih edilmediğine yönelik beyanlarının Örgütün yargı ve emniyetteki uzantılarının soruşturmayı özellikle denetimden kaçırmak, gizlemek amacıyla ve yalnızca dar bir kadro içerisinde bilinecek şekilde sürdürülmesini sağlamak için bu şekilde hareket ederek soruşturmayı Kanunun amir hükmüne rağmen görevli olmayan bir soruşturma bürosunda yürüttüklerinin zımni bir itirafı niteliğinde olduğu değerlendirilmiş, nihayetinde bu soruşturmada da 2012/120653 sayılı diğer soruşturmada olduğu gibi hareket edildiği sonucuna ulaşılmıştır.” Şeklinde oluşa uygun olduğu tespit edilmiştir.

3.Tesadüfi Delil / Dolaylı Dinleme Yönünden Yapılan Hukuka Aykırılık

Bu başlık altında yer verilecek hukuka aykırılık / ihlal ve usulsüzlük tespitleri iddianameyle dava konusu yapılan her iki soruşturma, bir başka deyişle Mali ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlükleri eliyle takip edilen, koordine edilen, talimatlarla yönlendirilen, teknik ve fiziki takip işlemleri takip edilen 2012/120653 ve 2012/125043 sayılı soruşturmalar yönüyle ayrım yapılmaksızın izah edileceğinden, ayrı ayrı başlıklar halinde değil ve fakat tek başlık altında anlatılmaya çalışılacaktır.

Bilindiği üzere, tesadüfen elde edilen deliller; yürütülen bir soruşturma veya kovuşturma sırasında başvurulan koruma tedbirlerinin uygulanmasında ele geçirilen ve soruşturma veya kovuşturma konusu suç dışında bir suçun işlendiğini gösteren delillerdir. Kanunda her ne kadar arama, elkoyma ve iletişimin denetlenmesi tedbirleri açısından düzenlenmiş olsa da diğer tedbirlerin uygulanması sırasında da tesadüfi delil elde edilebilir. Bu durumda, doktrinde CMK'nın 138'inci maddesi hükmünün bu deliller hakkında kıyasen uygulanmasının mümkün olduğu kabul edilmektedir.

Kişiler arasındaki haberleşmenin dinlenilmesine ilişkin ilk yasal düzenleme 01/08/1999 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununda yer almıştır. 4422 SK'nın 2'nci maddesi uyarınca aynı Kanunda katalog halinde sınırlı olarak sayılan suçların soruşturmasında, başkaca kanıt elde etme olanağı bulunmayan hallerde hakim kararıyla ve gecikmesinde sakınca bulunan durumlarda Cumhuriyet savcısının kararı ile iletişimin tespiti ve dinlenilmesi ilk kez hukuken olanaklı hale gelmiş, telekomünikasyon yoluyla iletişimin tespiti, dinlenilmesi ve kayda alınmasına ilişkin bir sonraki hukuki düzenlemenin 01/06/2005 yürürlük tarihli 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda yapılması hasebiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 18'inci maddesi ile 4422 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın soruşturma tarihinde de yürürlükte bulunan "tesadüfen elde edilen deliller" başlıklı 138'inci maddesinin ikinci fıkrası "...Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma ve kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" hükmünü taşımaktadır. Aynı düzenlemeye, Ceza Muhakemesi Kanununun 140/A maddesine istinaden çıkarılmış olan ve "Ceza Muhakemesinde Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik" başlığını taşıyan 14/02/2007 tarihli yönetmeliğin 14'üncü maddesinde de yer verildiği görülmektedir.

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan düzenleme ile yasada sınırlı olarak sayılan suçlarla ilgili olarak telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi olanağı getirilmiştir. 5271 sayılı CMK'nın telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesine dair 135'inci maddesindeki düzenleme, 01/06/2005 tarihi itibariyle bütün ek ve değişiklikleriyle birlikten yürürlükten kalkan 4422 sayılı Kanundaki düzenlemeye paralel olmakla birlikte, farklı olarak CMK'nın 138/2 madde ve fıkrası düzenlemesi sayesinde telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında bir başka suçun işlendiği şüphesini uyandıracak şekilde tesadüfen elde edilen kanıtların değerlendirilmesi olanağı da tanınmıştır. Ne var ki, yasa maddesinde de açıkça dile getirildiği üzere telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, tesadüfen elde edilen kanıtın işaret ettiği suçun da Kanunun 135'inci maddesinde sayılan katalog suçlardan birisine uygun olması gerekmektedir. Bu halde durum derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilerek bu kanıtın değerlendirilmesi söz konusu olabilecek ve yasa dışı elde edilmiş kanıt olarak değerlendirilmeyecektir.

Yukarıki bölümlerde de detaylı olarak izah edildiği üzere, Mali Şube Müdürlüğünce 13/09/2012 tarihinde 2012/120653 sırasına kayden başlatılan soruşturmada şüphelilere yönelik olarak ilk başta "suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüt faaliyeti çerçevesinde kaçakçılık (5607 sayılı Kaçakçılık Kanununa muhalefet) ve örgüt faaliyeti çerçevesinde suçtan kaynaklı malvarlığı değerlerini - suç gelirlerini aklama" suçları isnat edildiği halde soruşturmanın devamında özellikle hedef şahıslara yönelik telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi tedbirlerinin uygulanması esnasında Rıza Sarraf liderliğindeki suç örgütünün örgütlü bir yapılanma çerçevesinde hareket ederek haksız ekonomik çıkar elde etme amacına matuf olarak kamu otoritesini satın alma yoluna tevessül ettiği ve bu yolla bazı üst düzey kamu görevlileri, bir kamu bankası genel müdürü ve bazı bakanlara rüşvet adı altında haksız menfaat sağladığı, Ekonomi Bakanı yöneticiliğinde ve İçişleri Bakanı yöneticiliğinde iki ayrı suç grubunun, Rıza Sarraf liderliğindeki örgüt ile rüşvet suçunu işleme amacıyla ve tek bir organizasyon çatısı altında fiili ve sürekli bir birliktelik sergiledikleri, bu suç örgütlerinin rüşvet vermek ve rüşvet almak suçlarını belli bir hiyerarşi ve koordinasyon ağıyla, belli sistemde ve sürekli olarak işledikleri, bu bağlamda karşılıklı rüşvet anlaşması çerçevesinde rüşvet verme ve alma suçlarınn işlendiği şüphesini uyandıracak deliller (telefon görüşmelerinden) elde edildiğinden bahisle TCK'nın 252'nci maddesinde düzenlenen rüşvet suçundan teknik takip kararı alınarak dinlemelere devam edildiği,

Organize Şube Müdürlüğünce 21/09/2012 tarihinde 2012/125043 sırasına kayden başlatılan soruşturmada ise, ilk başta Ali Ağaoğlu liderliğinde teşekkül ettiği belirtilen çıkar amaçlı suç örgütüne yönelik örgüt faaliyetlerinin soruşturma konusu edildiği halde soruşturmanın devamında özellikle hedef şahıslara yönelik telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi tedbirlerinin uygulanması esnasında herhangi bir resmi sıfatı ve kimliği bulunmayan ... liderliğindeki Çevre ve Şehircilik Bakanlığında odaklanan ve Bakanlıkta büyük bir nüfuzu ve etkinliği olduğu tespit edilen, aynı zamanda Çevre ve Şehircilik Bakanının oğlu ve danışmanının da yöneticisi oldukları çıkar amaçlı bir suç örgütünün iş adamı Ali Ağaoğlu başta olmak üzere Osman Ağca ve Emrullah Turanlı gibi birçok inşaat firması sahibi iş adamlarının İstanbul'daki usulsüz imar projelerine onay verilmesini sağladığı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve ilçe belediyeleri gibi yerel idare birimlerince onaylanmayan veya onaylanması mümkün olmayan imtiyazlı imar plan tadilatlarını Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetki alanına sokarak kamu kurumlarındaki diğer örgüt üyeleri aracılığıyla rüşvet vererek / verdirerek plan tadilatlarının Bakanlık eliyle onaylanmasını sağladıkları, örgüt yöneticilerinin Bakanlıktaki örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen eylemlerde Bakanlıktaki nüfuzu kullandıkları, suç örgütünün böylelikle haksız menfaat sağladığı, örgütün eylem ve faaliyetleri neticesinde işlediği rüşvet, irtikap, nüfuz ticareti, resmi belgede sahtecilik, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, imar kirliliğine neden olma, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet (md.65) ve 2960 sayılı Boğaziçi Koruma Kanununa muhalefet (md.18) suçlarının bir çoğunun Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın "bilgisi ve talimatı"yla gerçekleştiği, bir diğer deyişle suç örgütünün liderinin Bakan ... olduğu şüphesini uyandıracak deliller elde edildiğinin iddia edildiği, 2012/125043 sayılı soruşturma çerçevesinde başından sonuna değin yapılan bütün teknik ve fiziki takip taleplerinde "çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve buna bağlı olarak örgüt faaliyetleri" şeklinde şablon bir gerekçeye dayanıldığı ve iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izlemeye dair bütün kararların bu gerekçeyle alındığı,

Diğer yandan, 2012/120653-125043 sayılı soruşturmalar süresince telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesine dair haklarında verilmiş bir tedbir karar bulunmadığı halde;

Başbakan ...'ın Süleyman Aslan ile gerçekleştirdiği 16/03/2013 tarihli 1 adet telefon görüşmesinin,

Ekonomi Bakanı ...'ın 29/09/2012 - 25/10/2013 tarihleri arasında 26 adet telefon görüşmesinin,

Avrupa Birliği Bakanı ...'ın 24/01/2013 - 12/10/2013 tarihleri arasında 17 adet telefon görüşmesinin,

İçişleri Bakanı ...'in 20/05/2013 - 17/12/2013 tarihleri arasında 42 adet telefon görüşmesinin,

Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın 22/10/2012 - 17/12/2013 tarihleri arasında 66 adet telefon görüşmesinin

Ekonomi Bakanı ...'ın 29/09/2012 - 25/10/2013 tarihleri arasında 26 adet telefon görüşmesinin,

Avrupa Birliği Bakanı ...'ın 24/01/2013 - 12/10/2013 tarihleri arasında 17 adet telefon görüşmesinin,

İçişleri Bakanı ...'in 20/05/2013 - 17/12/2013 tarihleri arasında 42 adet telefon görüşmesinin,

Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın 22/10/2012 - 17/12/2013 tarihleri arasında 66 adet telefon görüşmesinin

Çözümünün yapılarak iletişim tespit tutanağı / tape haline getirildiği ve gerek asıl delil mahiyetindeki seslerin (görüşmelerin), gerekse bu seslerin metin çözümlerinin yapıldığı tape kayıtlarının soruşturma evrakı arasında muhafaza edildiği, telefon görüşme içeriklerine dair bu tape kayıtlarına her iki şubede görevli adli kolluk görevlilerince düzenlenen kolluk fezlekelerinde yer verildiği gibi Mali Şubenin soruşturmasına ilişkin ismi geçen Bakanlarla ilgili olarak düzenlenerek 21/02/2014 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına gönderilen 309 sayfalık raporda ve ayrıca Organize Şubenin soruşturmasına ilişkin olarak soruşturma savcısı Mehmet Yüzgeç imzasıyla 18/12/2013 ve 25/12/2013 tarihlerinde TBMM Başkanlığına gönderilen 27 sayfalık bilgi notu / raporlarda yer verildiği, her iki soruşturmaya ilişkin telefon görüşmelerine dair ses ve kayıtların da ayrıca delil mahiyetinde olmak üzere Bakanlarla ilgili soruşturmayı yapmak üzere Meclis Başkanlığına gönderildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki paragrafta da belirtildiği üzere, 2012/120653 ve 2012/125043 sayılı soruşturmaların başlangıcı aşamasında gerek Hükûmet üyesi Bakanlar Zafer Çağlayan, ..., ... ve ... ve gerekse Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan ile ilgili suç örgütü yöneticiliği, rüşvet ve nüfuz ticareti, vs.suçlara dair iddia ve suçlamalar bulunmamaktadır. Bir başka deyişle, ismi geçen şahıslara yönelik bahse konu iddialar soruşturmaların başlangıç aşamasında 2012/120653-125043 sayılı soruşturmalar ve bu soruşturmalar kapsamında CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca başvurulan iletişimin denetlenmesi tedbirlerinin konusunu teşkil etmemektedir.

Bunun aksine, 2012/120653 ve 2012/125043 sayılı soruşturmaların birer özeti mahiyetindeki 17/12/2013 ve 20/12/2013 tarihli kolluk fezlekelerinde, ancak soruşturmanın devamı ve ilerleyen safhalarında telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi tedbirinin hedef şahısları konumundaki soruşturma şüphelilerinin gerek kendi aralarında gerekse üçüncü şahıs durumundaki Bakanlarla gerçekleştirmiş oldukları telefon görüşmelerinde Bakanların suç örgütü kurup yönettiklerine, karşılıklı rüşvet anlaşması çerçevesinde rüşvet verilip rüşvet alındığına dair delillere ulaşıldığı, dolayısıyla soruşturmaların başlangıcında uygulanan tedbirlerin konusunun dışında başka suç ya da suçların işlenildiği iddia edilmektedir. TCK'nın 220/1 ve 252'nci maddelerinde tanımını bulan "suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek" ve "rüşvet" suçlarının CMK'nın 135/6 madde ve fıkrasında sayılan katalog suçlardan olduğu da dikkate alındığında, bu haliyle, iddia konusu ve sonradan ortaya çıkan suç veya suçlara dair telefon görüşme içeriklerinin, başlangıçta konu edilmedikleri 2012/120653-125043 sayılı soruşturmalar yönünden 5271 sayılı CMK'nın 138/2 maddesi uyarınca "tesadüfen elde edilmiş delil" hükmünde olduğunda kuşku ve duraksama bulunmamaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/07/2007 tarih ve 2007/5.MD-23 esas, 2007/167 karar sayılı ilamına konu olayda, liderliğini S.P isimli şahsın yaptığı çıkar amaçlı suç örgütünün mevcudiyeti ve işlediği suçlara ilişkin kanıtların tespiti amacıyla, örgüt liderinin avukatlığını üstlenip aynı zamanda hukuki yardımda bulunan şüpheli avukat Ç.Ö'e ait telefonun da aralarında bulunduğu telefonların Ankara 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 17/05/2004 ... ve 2004/930 değişik iş sayılı kararı uyarınca ve 4422 SK'nun 2'nci maddesine istinaden 17/05/2004 - 16/08/2004 tarihleri arasında dinlenilmesine izin verildiği, alınan dinleme kararı doğrultusunda söz konusu avukat şüphelinin cep telefonundan yapılan görüşmelerin tespiti sırasında şüphelinin 02/06/2004 ila 14/07/2004 tarihleri arasında C. Savcısı Ö.G.S ile 11 kere görüşmelerinin belirlendiği anlaşılmış olup,

Ceza Genel Kurulunun 03/07/2007 tarihli ilamında "...iletişimin tespiti kararı Av. Ç. Ö'e ait cep telefonu için alınmış olup, sanık Ö.G.S hakkında verilmiş herhangi bir iletişimin dinlenmesi kararı bulunmamaktadır. Sanığa ait olan iletişimin tespiti tutanakları, tesadüfen elde edilmiş kanıt niteliğindedir. Bu konuşmalarda tesadüfen elde edildiği kabul edilen suç kanıtının değerlendirilebilmesi için 4422 sayılı Yasada herhangi bir hüküm yer almadığı gözetildiğinde, iletişimin tespitine ilişkin bu tutanaklar yasa dışı elde edilmiş kanıt niteliğindedir. Kaldı ki, 5271 sayılı CMY.nın 138.maddesine göre de bu tutanağa yasal bir kanıt değeri verilmesi olanaksızdır. Zira, tesadüfen elde edilen bu kanıt üzerine, ilk görüşmenin tespitinden sonra değil, bütün görüşmeler kayıt edildikten sonra durum C. Savcısına bildirilmiş, sanık hakkında herhangi bir iletişimin tespiti kararı olmaksızın tespit yapılmış olduğundan, bu tutanaklar yasa dışı elde edilmiş kanıt niteliğindedir. Yasa dışı elde edilen bir kanıtın ise soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kullanılmasına olanak bulunmamaktadır..." şeklinde değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır.

Objektif bir gözle bakıldığında anlaşılacağı üzere, Genel Kurulun bu ilamı iki ayrı tespiti ihtiva etmektedir. Kuşkusuz ki ilk tespit, yürütülen bir suç soruşturması sırasında hakkında iletişimin tespiti kararı uygulanan şüpheli avukat ile iletişime geçen ve görüşmelerinin suç unsuru içerdiği değerlendirilen sanık Cumhuriyet savcısı ile ilgili telefon dinlemelerinin gerçekleştiği tarihte, tesadüfi kanıt müessesesine yer veren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu henüz yürürlükte olmayıp, görüşmelerin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununda ise iletişimin denetlenmesi sırasında yapılmakta olan soruşturma ile ilgisi olmayan ve fakat başka bir suçun işlendiği şüphesini ortaya koyacak kanıtların bir başka deyişle tesadüfen elde edildiği kabul edilen delillerin hukuken suç kanıtı olarak değerlendirilebileceğine dair bir hüküm / düzenleme bulunmaması nedeniyle, iletişimin tespitine ilişkin tutanakların yasa dışı elde edilmiş kanıt niteliğinde olduğuna dairdir.

Bununla birlikte, Ceza Genel Kurul ilamında yapılan ve konunun özü açısından gözden kaçırılmaması gereken asıl önemli ikinci tespitin ise; iletişimin tespiti kararının avukat şüpheliye ilişkin olması ve dosya sanığı Cumhuriyet Savcısı hakkında verilmiş herhangi bir iletişimin denetlenmesi kararı bulunmaması karşısında, sanık Cumhuriyet savcısına ait iletişimin tespiti tutanaklarının tesadüfen elde edilmiş kanıt niteliğinde olduğunun kabulü, tesadüfen elde edilen bu kanıt üzerine, ilk görüşmenin tespitinden sonra değil ve fakat bütün görüşmelerin kaydedilmesinden sonra durumun Cumhuriyet Savcısına bildirilerek sanık hakkında herhangi bir iletişim denetlenmesi kararı olmaksızın dinleme yapılmış olması hasebiyle de bu tutanakların yasa dışı kanıt niteliğinde olduğunun ve yasa dışı elde edilen kanıtın da soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kullanılmasının olanaklı olduğununkabulü noktasında olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar sanıklar aşamalarda ki savunmalarında, yukarıda örneği verilen 03/07/2007 tarihli Yargıtay Ceza Genel Kurulu ilamına konu olayın 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun yürürlükte olduğu ve dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 138'inci maddesinde ifadesini bulan tesadüfi delil kavramı ile ilgili herhangi bir yasal düzenlemenin mevcut olmadığı bir tarihteki adli dinlemeye ilişkin olduğunu, Ceza Genel Kurulunun söz konusu olayda iletişim tespitine ilişkin tutanakların yasa dışı olarak elde edilmiş kanıt niteliğinde olduğu yönündeki karar ve kabulünün, tamamen, 4422 sayılı Kanunun yürürlüğü döneminde telefon dinlemeleri sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların hukuken değerlendirilebileceğine dair 4422 sayılı Kanun metninde yasal bir karşılık ve hüküm bulunmaması nedeni ve gerekçesine dayalı olduğunu, bu itibarla 03/07/2007 tarihli Yargıtay ilamının somut olaya emsal teşkil edemeyeceğini ifade etmişlerse de, bu savunmaların tamamen konunun özü ve esasını hukuken çarpıtmaya matuf nitelikte olduğu açıktır. Üst paragrafta yapılan açıklamada da belirtildiği gibi, Genel Kurulun söz konusu ilamında "...Kaldı ki" ile başlayan ve devam eden cümle içerisindeki tespitinden de anlaşılacağı üzere, Yüksek Yargıtay'ın somut olaydaki iletişim tespitine ilişkin tutanakların yasa dışı olarak elde edilmiş kanıt niteliğinde olduğuna dair kabul ve kararının gerekçesinin diğer yönünün; tesadüfen elde edilen kanıt üzerine bu ilk görüşmenin tespitinden sonra durumun derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilmeyerek kolluk tarafından delil toplanmaya devam edilmesi ve hakkında iletişimin denetlenmesi kararı bulunan soruşturma şüphelisi avukat ile görüşen sanık Cumhuriyet savcısı hakkında soruşturmanın devamında herhangi bir iletişimin denetlenmesi kararı alınmamasına dayalı olduğu herhangi bir tevile ve yoruma yer vermeyecek surette açık ve net olarak anlaşılmaktadır.