muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24432, Karar No: 2013/932, Tarih: 21.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24432 E.  ,  2013/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 17.01.2011 tarihli fatura ile davalıdan ... mode... araç satın aldığını, aracın farlarının düzensiz aydınlattığını, sağ ön çamurluk, sağ arka çamurluk ve tavanın orjinal boyası dışında boyalı olduğunu, aracın sıfır kilometre olarak satın alınmasına rağmen orjinal boyalı olmadığını, boya kalınlığı farkının mevcut olduğunu ve aracın bu haliyle gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek aracın ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, açılan davanın haksız olduğunu, aracın gizli ayıplı olmadığını ve aracın yenisi ile değiştirme şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı aracın gizli ayıplı olması nedeniyle eldeki davayı açmış, dava açmadan önce .... Tüketici Mahkemesi 2011/23 D. İş sayılı dosyasında araçtaki ayıba ilişkin tespit yaptırmıştır.Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, yargılama sırasında yapılan mahkeme giderlerinin tahsiline karar verilmiş fakat tespit dosyasında yapılan yargılama giderleri için bir karar verilmemiştir.Davacının davasının kabulüne karar verilmesine 2012/24432 2013/932

rağmen tespit için yapılan yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMUK'un 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

rağmen tespit için yapılan yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMUK'un 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 3'üncü paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından sarf olunan 119.50 TL P.P. 200 TL bilirkişi ücreti,148.55 TL keşif harcı ve 2011/23 D.İş numaralı tespit dosyasında yapılan 16.00 TL P.P 309.20 TL keşif masrafı ve bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 806.15 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.142,78 TL kalan harcın advalı...Oto A.Ş'den alınmasına, 1.142,78 TL kalan harcın davalı ...Ş.'den alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5458, Karar No: 2024/9428, Tarih: 09.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5458 E.  ,  2024/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/983 E., 2022/577 K.

SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2021 tarihli ve 2020/39442 soruşturma sayılı iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan cezalandırılması, aynı Kanun'un 218 inci maddesi gereğince cezanın artırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli ve 2021/151 Esas, 2021/1139 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2021/983 Esas, 2022/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın, Facebook isimli sosyal medya hesabından "... rüyasında tanrıyı görüyor, tanrı ona 'benim için oğlunu kes' diyor. Tam oğlunu kesecekken Cebrail ona bir koyun getiriyor ve 'Tanrı seni sınadı' oğlunu kesme bu koyunu kes diyor. Düşünsenize, bu adamın oğlunu kesip kesemeyeceğini denemeden, bilemeyen ve böylesine gelecekten habersiz tanrı yani... Oysa tanrının 'Beni sınadım sen oğlunu kesebilecek bir psikopatsın bu yüzden seni peygamberlikten çıkardım \*\*\* git demesi lazımken, onu mükafatlandırıyor. Çok mantıklı.. Azrail ...'nın canını almaya geliyor ... Azraile bir tokat yapıştırıyor ve Azrail'in gözü çıkıyor... Azrail salya sümük ağlayarayarak tanrının yanına kaçıyor. Firavun da bu Azrail'i dövmüş olan adamı öldürmeye karar veriyor. Adam \*\*\* korkusundan kaçıyor Firavun kovalıyor. Kavmiyle beraber Kızıldenizin kenarına gelince asasıyla denizi ikiye bölüyor ve geçiyor. Nedense bu denizi yaran adam, denizi yarma gücüne sahip ama dönüp Firavunu öldürmeyi akıl edemiyor. Koskoca ikinci Ramses'de 'Lan adam denizi yardı bizi \*\*\* diye düşünmüyor peşinden mal mal koşuyor ve denizde boğuluyor inek.' Çok mantıklı, Sonra tanrı ...'i hamile bırakıyor ve bir oğlu oluyor, ismini İsa koyuyor. Oğlunu peygamber yapıyor ama daha gencecik (32) yaşında iken yahudiler onu kazığa otutturuveriyor ve tanrı sadece seyrediyor... Çok mantıklı... Tanrı evreni sadece altı günde yaratıyor ama Kuran-ı 23 yılda gönderebiliyor. Açıp içine bakıyorsun kullarına bir ağrı kesiciyi bile nasıl yapacaklarını anlatamıyor..." şeklinde ve "... Başka bir ayete bakıyorsun, koskoca evreni yaratan tanrı, bilgisayarı anlatması gerekirken Ebe Leheb'le inatlaşıyor. "Ebu Leheb'in iki eli kurusun" diyor... Ya da " Yakacam seni Ebe Leheb bittin olum sen" gibi laflar kullanıyor.. "Bana inanmazsanız \*\*\* kızgın şiş sokacam" diyor. Bana inanmayanı yerde kafasını kesin diyor. Bir tek manyak da çıkıp 'Ey tanrı, sana inanmayanı öldür gitsin beni niye adamların üstüne sürüp aradan sıvışıyorsun' diye sormuyor.. Tanrı evreni ...'in hatrına yaratıyor, adam bir parmak işaretiyle ayı ortadan ikiye bölüyor ama elinde kılıçla Uhud savaşına çıkıyor.. Gel de gülme.. Putperestler, ayı ikiye yaran adamın kaşını gözünü yarıp amcası ... ile birlikte yetmiş tane arkadaşını öldürüp, Medine'ye gönderiyor. Çok mantıklı.. Ben bir psikiyatri kliniğine girip böyle bir şey anlatsam bana anında deli gömleği giydirirler ama N.H\*\*memleketin beynini \*\*\*\* anlatıp trilyonlar kazanıyor.. Bu \*\*\*tan püsürükten ülkede bu \*\*\* püsürük hikayeler milyarlar kazandırıyor ama adli tıp muktedirin hırsızlık tapesini 100 üzerinden 100 doğru diye onayladığı halde adamın para çaldığı kimseye mantıklı gelmiyor.. Cennette şarap ırmakları varmış kenarında oturup, içip içip huri \*\*\*sun ama anan, baban kardeşin, eşin cehennemde cayır cayır yanarken sen \*\*\*nin keyfine bakıyorsun. Ne mantıklı ne mantıklı hepsini geçtim ama cenneteki bu şarap ırmakları bana kesinlikle mantıklı geliyor

.. Bu \*\*\*tan püsürükten ülkede bu \*\*\* püsürük hikayeler milyarlar kazandırıyor ama adli tıp muktedirin hırsızlık tapesini 100 üzerinden 100 doğru diye onayladığı halde adamın para çaldığı kimseye mantıklı gelmiyor.. Cennette şarap ırmakları varmış kenarında oturup, içip içip huri \*\*\*sun ama anan, baban kardeşin, eşin cehennemde cayır cayır yanarken sen \*\*\*nin keyfine bakıyorsun. Ne mantıklı ne mantıklı hepsini geçtim ama cenneteki bu şarap ırmakları bana kesinlikle mantıklı geliyor. Çünkü, kafayı sıyırmış bu kadar yobazın kafa ütülemesini, orda içmeden çekemezsiniz Emmett Forester." şeklinde paylaşım yapmak suretiyle halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince; "sanığın fiilinin kamu barışını bozmaya elverişli olmadığından" şeklindeki gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Yargılama konusu halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçu zarar suçu niteliğinde olmayıp tehlike suçudur. Dolayısıyla kamu barışının bozulma ihtimali suçun işlenmesi için yeterlidir. Başka bir deyişle; suçun tamamlanması için kamu barışını bozmaya yönelik açık ve yakın bir tehlike ya da zarar olması gerekmez. Nitekim; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi E.S – Avusturya Kararı'nda, "... ulusal yetkili makamların kendi ülkelerinde dini barışı hangi ifadelerin bozabileceğini değerlendirmek için daha iyi bir konumda oldukları ve bu anlamda geniş bir takdir yetkisine sahip oldukları...." ifade edilmiştir. Bu açıklamalar ışığında; sanığın "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan herkese açık şekilde yaptığı paylaşımlarında İslam dininin en önemli değerleri olan Hz. Allah'ı, peygamberleri, Kur'ân-ı Kerîm'i ve melekleri aşağılaması hususları kamu barışını bozmaya elverişlidir. Bu itibarla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 218 inci maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırıdır.

B. Bozma nedenine göre; atılı suçun cezasının üst sınırının "1 yıl 6 ay hapis cezası olması" gözetildiğinde; Dairemizin 2020/2463 Esas ve 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ....basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2021/983 Esas, 2022/577 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16226, Karar No: 2014/18529, Tarih: 09.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16226 E.  ,  2014/18529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2012

NUMARASI : 2010/591-2012/161

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, maaş, yemek ücreti, yol ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım maaş, yemek-yol ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 4857 sayılı İş Kanunu m.2/6 uyarınca davanın sadece alt işverene açılmasının mümkün olmadığını, davanın husumetten reddi gerekeceğini, iddia edilenin aksine davacının 26.12.2009 tarihli dilekçeyle kendi isteğiyle istifa ederek ayrıldığını, fazla çalışılması söz konusu olmadığını, genel tatillerde çalışılmadığını, haftada bir gün izin kullanıldığını, 2006 yılı şartnamesinde yemek ve yol ücreti ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde 20.01.2006-31.12.2009 tarihleri arasında 3 yıl, 11 ay 9 gün çalışma süresi bulunduğu, son çıplak brüt ücretinin 28,87.TL/gün olduğu, tatil mesaisi adı altında ek tahakkuk ve ödemeye yer verildiği, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin kanıtlanamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, son iki yıla ait 28 günlük izninin parasal karşılığının mevcut olduğu, genel tatillerde çalıştığı ancak iş yerinde 45 saatlik normal çalışma süresinin aşılmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).