muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7991, Karar No: 2018/3927, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/7991 E.  ,  2018/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ... vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın sahibi olduğu ... ... Kozmetik ve Doğlal ürünler Ltd. Şirketi tarafından firmaya ait müşteri hizmetleriyle yapılan telefon görüşmesine istinaden gönderilen siyah yüz maskesi kutusu içinden çıkan tüy dökücü kremi yüzüne uygulayan katılanların, yüzünde 1. derece yanık meydana geldiğinden ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilemeyecek şekilde yaralandıklarından bahisle şikayetçi oldukları olayda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/619 sırasında kayıtlı emanet eşyaları olan şikayete konu krem üzerinde katılanların yaralanmalarının kullandıkları üründen kaynaklanıp kaynaklanmadığı dolayısıyla sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına yönelik inceleme yapılmadan, söz konusu firmadan siparişe konu görüşme kayıtları, fatura, irsaliye gibi bilgi ve belgeler getirtilmeden, sipariş edilen ürünle kutu içeriğinde bulunan ürünlerin aynı olup olmadığı dolayısıyla katılanlara yanlış ürün gönderildiğine dair iddialar araştırılmadan eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12545, Karar No: 2012/14160, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12545 E.  ,  2012/14160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin ihbar yazısında, ...'e vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ilgili Nermin Doğan ile kısıtlanması istenilen tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 18.08.2011 tarihli ihbar yazısı ile ...'e, Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince vasi atanması istenmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, kısıtlanması istenilen ... ile ilgili Nermin Doğan tarafından hem işin esası, hem de şahsa itiraz olarak temyiz edilmiştir.

1-Vasi tayinine yönelik temyizin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Vasinin şahsına itiraz yönünden temyize gelince;

Türk Medeni Kanununun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına aittir. Türk Medeni Kanununun 397.maddesinde de denetim makamı görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu hükme bağlanmıştır. Açıklanan bu hukuki düzenlemelere göre; temyiz dilekçesinin vesayet makamının atadığı vasinin şahsına karşı itiraz olarak kabul edilip yapılan bu itirazların öncelikle sulh hukuk mahkemesince değerlendirilmesi, itiraz nedenleri yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi ve denetim makamınca bu konuda kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25821, Karar No: 2016/13038, Tarih: 27.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25821 E.  ,  2016/13038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Sanıkların, suça konu demir kalıpları inşaattan çalmaya teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın Adli sicil kaydında yer alan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2010 tarihli, 2010/220 Esas ve 2010/391 Karar sayılı mahkumiyeti yerine kesinleştirme kararı iptal edilen yazılı mahkumiyetinin esas alınması suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından “Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2010 tarih ve 2009/705 Esas, 2010/323 Karar” şeklindeki bölümün çıkarılarak yerine “Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2010 tarihli, 2010/220 Esas ve 2010/391 Karar” ibaresinin eklenmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2010 tarih ve 2009/705 Esas, 2010/323 Karar sayılı kararı esas alınarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17796, Karar No: 2016/7814, Tarih: 14.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17796 E.  ,  2016/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda [Olay tarihinde ... Devlet Hastanesinde tedavi gördüm, olay günü hemşire serumu takarken bittiği zaman burasından kapatacaksın demişti, yanımda refakatçi Mehmet S. isimli arkadaşım vardı, kendisine hemşirenin anlattığını anladın mı dedim , bu sırada müşteki Kadriye ben gerizekalı mıyım dedi, ben de kendisine benim bir gözüm görmüyor diğeri de çok kıt görüyor o sebeple refakatçıma hemşirenin dediğini anladın mı diye söylemiştim, dediğimi belirttim, ancak, beni yanlış anlayıp ben geri zekalı mıyım salak mıyım gibi laflar etti, bunun üzerine ben de madem bana bağırıyorsun serumu bana takma dedim ve daha sonra kapıdan çıkarken benim hakkımda "şerefsiz" şeklinde söz söyledi,] şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/221, Karar No: 2012/6851, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/221 E.  ,  2012/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ....A.Ş vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2010 gün ve 602-484 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1-Davalı şirketin 31.01.2007 tarihli delil listesinde gösterdiği, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/602 E.sayılı dava dosyasının ne aşamada olduğu, karar verilmişse ve kesinleşmişse kesinleşme şerhini içerir şekilde aslı ya da onaylı örneğinin ,

2-Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/627 E.sayılı dava dosyasının ne aşamada olduğu, karar verilmişse ve kesinleşmişse kesinleşme şerhini içerir şekilde aslı ya da onaylı örneğinin ve

3-Davaya konu Tekirdağ İli Merkez Bıyıkali köyü 6 pafta 3250 parsele ait maliklerini ve tüm takyidatlarını gösterir tapu kaydının eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17328, Karar No: 2018/24338, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17328 E.  ,  2018/24338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işveren tarafından iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile kısmen kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır .

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır .

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir(Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.)

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut uyuşmazlıkta; Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 13.12.2011-19.06.2012 tarihleri arasında davalı ... Modesan şirketinde, 27.07.2012-13.09.2012 tarihleri arasında dava dışı 1070273 sicil numaralı işyerinde, 03.02.2013-07.08.2013 tarihleri arasında davalı ... isimli işyerinde çalıştığı, davacının ilk çalışmasının sona erdiği 19.06.2012 tarihi ile tekrar işe başladığı 03.02.2013 tarihleri arasında geçen süre dikkate alındığında işyeri devrinden söz edilemeyeceğinden, davalı ... yanındaki çalışmasının 03.02.2013-07.08.2013 tarihleri arasında olduğu kabul edilerek bir tam yıl çalışmasının bulunmaması nedeniyle kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmemesi, ihbar tazminatına yönelik talep yönünden ise davalının hizmet süresiyle sınırlı sorumlu olduğu gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Davacının fazla çalışma, genel tatil, asgari geçim indirimi talepleri açısından ise; davalılar arasında işyeri devri bulunmaması nedeniyle davalı ...'nun 03.02.2013-07.08.2013 tarihleri arasında sorumlu olduğu, davalıların hüküm altına alınan alacak kalemleri bakımından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarının bulunmadığı anlaşılmış, Mahkemece yukarıda yazılı hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5947, Karar No: 2013/6159, Tarih: 04.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5947 E.  ,  2013/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Dağkıyısı Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 68 parsel sayılı 1466,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, kendisine ait 117 ada 71 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 300 metrekarelik bölümünün dava konusu parsele yazıldığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif giderlerinin verilen kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerinin yatırılmadığı ve bu nedenle davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de verilen karar usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Yargılama sırasında 29.6.2012 tarihli oturumda, bilirkişi ve araç gideri için belirlenen keşif giderinin davacı tarafça karşılanmasına; 19.10.2012 tarihli oturumda ise, teknik bilirkişiler hazır olduğu halde 26.11.2012 tarihinde keşif yapılmasına ve tanıkların mahallinde hazır olmaları için Jandarma Komutanlığına yazı yazılmasına karar verilmekle yetinilmiştir. Ancak, verilen keşif ara kararında, keşif giderinin yatırılması için her hangi bir süre öngörülmediği gibi, 19.10.2012 tarihli oturumda davacı taraf vekili mazeretli olduğu halde ara kararın tebliği yoluna dahi gidilmemiş; keşif ara kararına uymamanın hukuki sonuçları hatırlatılmamış olup, keşif için verilen ara karar usulüne uygun değildir. Kesin sürenin sonuç doğurabilmesi için, HMK’nun 324. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak kalemler halinde keşif giderlerinin açıkca yazılması ve hesaplanacak giderin belirlenecek kesin süre içerisinde yatırması gerektiği ile süresinde yatırılmamasının hukuki sonuçlarının açıkca belirtilmesi gerektiği halde Mahkemece verilen ara kararda; yukarıda açıklandığı şekilde, ara kararın yerine getirilmesi için davacı tarafa makul ve belirli bir süre öngörülmediği gibi, keşif giderleri kalemler halinde gösterilmemiş ve verilen keşif ara kararına riayet etmemenin hukuki sonuçları açıkca gösterilmemiştir. Usulüne uygun keşif ara kararı bulunmadığı halde, ara kararda belirtilen keşif harcı ve avansının 4.12.2012 tarihinde davacı tarafça mahkeme veznesine yatırıldığı da anlaşılmaktadır. Mahkemece, yöntemine uygun verilmeyen ara karar esas alınmak suretiyle kesin süreye uyulmadığından söz edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7451, Karar No: 2015/11689, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7451 E.  ,  2015/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/24915

MAHKEMESİ : Erbaa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2009/431 (E) ve 2013/249 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasında sanığın silahla burnuna vurduğunu beyan etmesi ve müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanının adli tıp raporu ile de doğrulanması karşısında, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, müştekinin soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.