muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/396, Karar No: 2023/641, Tarih: 06.12.2023

Her ne kadar yargılamanın son celsesinde mahkeme başkanı tarafından Bylock tutanağının bir bölümü sanığa okunup savunmasının alınmasıyla yetinilmiş ise de; dosyanın kapsamı ve delillerin niteliği gözetildiğinde sanığın dava dosyasının bir örneğinin kendisine verilmesine yönelik ve mahkemece de kabul edilen haklı talebi (delillerin sanığa doğrudan gönderilmek yerine müdafii aracılığıyla ulaştırılmasının tercih edilmesi sonucunda sanığın azlini talep ettiği müdafiinin de ihmali nedeniyle) yerine getirilmeden hüküm kurulması sanığın savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup usul ve yasaya aykırı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Sanığa alt sınırın üzerinde tayin edilen ceza miktarının isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun ise bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

I. KARAR

:Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, oybirliğiyle,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 08.10.2018 tarihli ve 2546-3116 sayılı sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3-Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.12.2017 tarihli ve 3245-2905 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, dosyanın bir örneğinin kendisine gönderilmesi isteyen sanığa dava dosyası verilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmış olması ile sanığın hâkimin reddi ve müdafiinin azli taleplerinin mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4-Sanık hakkında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün infazının durdurulmasına ve başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhâl salıverilmesine, sanık hakkında CMK'nın 109/3-a-b bentleri uyarınca yurt dışına çıkamamak ve duruşmalara katılmak adli kontrol tedbiri uygulanmasına, oy çokluğuyla,

5- Dosyanın, CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca, gereği için kararı veren Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20574, Karar No: 2017/1527, Tarih: 30.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20574 E.  ,  2017/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Tetkik Hakimi ...’ın rapor okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ... Köyünde bulunan toplam 10.050 m2 miktarlı taşınmazın tapulama tesbit çalışmaları sırasında eski tapu kayıtlarına dayanılarak 1290 parsel numarası ile toplam 4 pay itibarıyle 1/4 payın ..., 1/4 payın ... ve 2/4 payın ise davalıların murisi ... adına tespit edildiğini,taşınmazın 2/4 pay sahibi olan ... tarafından diğer tespit malikleri aleyhine ... Kadastro Mahkemesinin 1990/165 Esas sırasında "Tespitin İptali ve Tescil" davası açıldığını, bu davaya taşınmazın 2/4 pay maliki olan ... ... ve ... ... vekilleri ...’un davalılar yanında fer'i müdahil olarak katıldıklarını, 1290 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak dava açılmışken kadastro tesbiti kesinleştirilerek, 2/4 payın ..., 1/4’er payın ise ... ... ve ... adlarına tapuya tescil edildiğini, taşınmazın 2/4 pay malikleri olan ... ve ...'un vekilleri ... kanalıyla paylarını 13.05.1994 tarihinde davalı ...’e sattıklarını, gerek satın alan ...’in, gerekse satışı yapan paydaşların vekili ...'un taşınmazın Kadastro Mahkemesinde davalı olduğunu bilerek satış işlemini yaptıklarını, Kadastro Mahkemesince davanın reddi yönünde verilen kararın temyizi ile Yargıtay tarafından bozulması üzerine 2003/7 Esas numarasını aldığını, devam etmekte olan davaya, 1290 parselde dahil olmak üzere davaya konu 867,1262,1414 ve 307 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak kendisi adına "Asli Müdahil" sıfatıyla ve davacı yanında katılarak toplam 6 parça taşınmazın 1/2 hissesinin adına tescilini istediğini, Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 1290 parsel sayılı taşınmazla birlikte 867,1262,1414 parsel sayılı taşınmazların 1/2 hissesinin adına tapuya tesciline karar verildiğini, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini,kesinleşen hükmün 867,1262,1414 ve 3097 parsel sayılı taşınnmazlarla ilgili olarak infaz edildiği halde 1290 parsel sayılı taşınmazla ilgili infaz edilemediğini, infaz edilememe nedeninin bu taşınmazın 2/4 payının maliki olan paydaşların paylarını üçüncü kişi olan davalıya davanın devam ettiği süre içinde satmış olmalarından kaynaklandığını,gerek ... ve gerekse davalı ...'ün iyiniyetli olmadıklarını, 1290 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazı iyiniyetli olarak satın aldığını, taşınmaz ile ilgili bir davanın varlığından habersiz olduğunu,ayrıca taşınmazı iktisap etmesinin üzerinden 10 yıldan fazla süre geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuş,diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.

Davalı ..., taşınmazı iyiniyetli olarak satın aldığını, taşınmaz ile ilgili bir davanın varlığından habersiz olduğunu,ayrıca taşınmazı iktisap etmesinin üzerinden 10 yıldan fazla süre geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuş,diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, “ eksik harcın tamamlattırılması konusunda davacıya yöntemine uygun önel verilmesi, harcın tamamlanmaması halinde dosyanın işlemden kaldırılması, tamamlanması halinde ise yargılamaya devam edilmesi ve dayanılan hukuki nedene göre tarafların delillerinin toplanıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 Sayılı HMK’nun 147/1. maddesinde “Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir” hükmüne yer verilmiş, öte yandan aynı yasanın 186. maddesinde “Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir”düzenlemesi yer almıştır. Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidirler.

Somut olaya gelince; 09.05.2014 tarihli taraf vekillerinin katıldığı celsede duruşmanın 22.05.2014 günü saat 14:10’a bırakılmasına karar verildiği,ne var ki aynı zamanda karar celsesi de olan 22.05.2014 tarihli duruşmada davacı vekili tarafından aynı gün içerisinde ... 37.Ticaret mahkemesinde duruşması bulunduğundan dolayı duruşmaya katılamayacaklarına ilişkin geçerli nedene dayalı olarak ve belgelendirilmiş bir şekilde mazeret dilekçesi sunulmuş olmasına rağmen,mahkemece dosya kapsamı,davanın açıldığı tarih ve geldiği aşama nazara alınarak davacı vekilinin mazeretli sayılması yönündeki talebinin reddine karar verilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Bunun sonucu olarak davacının eldeki davada savunma hakkının kısıtlandığı ortadadır.

Hâl böyle olunca, anılan yasal düzenlemeler gözetilerek ve usulü hükümler yerine getirilerek ondan sonra hüküm oluşturulması ve (Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2003/5075 E 2003/10621 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere) geçerli nedene dayalı ve belgelendirilmiş mazeretin kabulüne karar verilerek yeni oturum günü tayin edilmesi gerekirken savunma hakkı kısıtlanarak mazeretin davanın geldiği aşama nazara alınarak gerekçesi ile reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olması nedeni ile bozmayı gerektirmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28738, Karar No: 2014/16378, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28738 E.  ,  2014/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/155096

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/102 (E) ve 2012/122 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Olay yerinden hastaneye gitmek için ayrılan katılanın içinde bulunduğu aracın, yolda giderken trafik kazasına karıştığı, sanığın savunmasında katılanda meydana gelen yaralanmanın kaza neticesinde olabileceğini belirterek suçlamaları reddetmesi, tanık S.. Ö..'ün kazayı gördüğünü ve kaza nedeniyle katılanın burnundan kan geldiğini ve kolunu tuttuğunu ifade etmesi ve katılanın beyanının tespit edildiği 07.07.2010 tarihli tutanakta olayın yaralamalı trafik kazası olduğunun ifade edilmesi karşısında, Çengelköy Sabancı Polis Merkez Amirliği'nin 2010/1751 sayılı tahkikat evrakının ve sonucunun araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı 53/4. 4. fıkrasına aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1783, Karar No: 2016/4413, Tarih: 22.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1783 E.  ,  2016/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde kendisine ait hesap üzerinden mağduru kadın kılığında gösteren görsel ile bu görsel üzerinde açıklanmasında zorunluluk bulunmayan, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aşarak, incitici, küçük düşürücü ve katılanın toplum içindeki saygınlığını zedeleyici mahiyette yazılar paylaşması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 299/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde üye ...'un hükmün onanması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın 29.07.2015 tarihinde, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde Cumhurbaşkanı ...'ın ve ...'nın resimlerinin bir kadın ve bir erkeğe ait fotoğraf şeklinde düzenlenerek yapılmış, ... Başkanı işaret edilerek “Millet uyudu, Haydi odamıza çekilelim.”, Cumhurbaşkanı ... işaret edilerek “Suriyeyi de üzerime yapıcan mı?” şeklinde ifadeler ve görsel içeren paylaşımda bulunduğu ve bu eyleminin dava konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Anayasanın 26. ve AİHS'nin 10. maddesi düşünce açıklamayı ve ifade özgürlüğünü teminat altına almıştır. AİHM'nin sözleşmenin 10. maddesinin siyasi kişilerin ve devlet başkanlarının eleştirilmesi konularında uygulanmasına ilişkin vermiş olduğu kararlar, bu maddelerin yorum ve açıklanmasında yol gösterici olacaktır.

Otegi Mondragon – İspanya davasındaki gerekçesine göre;

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşulunu oluşturmaktadır. 10. maddenin 2. fıkrasının hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğü, sadece kabul edilen zararsız ya da farklı olan bilgi ya da düşünceler için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerlidir: bunlar, demokratik toplumun onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereğidir. 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerekmektedir ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerekmektedir.

Pakdemirli – Türkiye davasındaki gerekçesine göre;

Bir siyaset adamı, özellikle de kendisi eleştiriye yol açabilecek halka açık konuşmalar yaptığı zaman daha fazla hoşgörü göstermelidir. Elbette siyaset adamının namını koruma hakkı vardır, hatta özel yaşamının dışında bile, fakat ifade özgürlüğüne getirilen istisnalar dar bir yorumu zorunlu kıldığından, bu korumanın gerektirdikleri ile siyasi sorunların özgürce tartışılmasının getirdiği yararlar denge içerisinde olmalıdır.

Pakdemirli – Türkiye davasındaki gerekçesine göre;

Bir siyaset adamı, özellikle de kendisi eleştiriye yol açabilecek halka açık konuşmalar yaptığı zaman daha fazla hoşgörü göstermelidir. Elbette siyaset adamının namını koruma hakkı vardır, hatta özel yaşamının dışında bile, fakat ifade özgürlüğüne getirilen istisnalar dar bir yorumu zorunlu kıldığından, bu korumanın gerektirdikleri ile siyasi sorunların özgürce tartışılmasının getirdiği yararlar denge içerisinde olmalıdır.

Eon- Fransa davasındaki gerekçesine göre;

Başvurucu (Sanığın) üzerinde “defol git, geri zekalı” yazan bir levhayı Cumhurbaşkanlığı kortejinin geçeceği sırada kaldırması şeklindeki eyleminden dolayı verilen mahkumiyet kararında; “10. maddenin 2. fıkrasının, siyasi söylem ve tartışma alanında – ifade özgürlüğünün en üst düzeyde önem taşıdığı – ve kamuyu ilgilendiren genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilmesine kesinlikle izin vermediğini hatırlatmaktadır.” Bir siyasetçiye siyasetçi olması dolayısıyla yöneltilen eleştirinin sınırları, sıradan bir kişiye yöneltilen eleştirinin sınırlarından daha geniştir: ikincisinin aksine birincisi zorunlu ve bilinçli olarak fiillerini ve davranışlarını vatandaşların ve gazetecilerin dikkatli bir kontrolüne açık bırakmaktadır; dolayısıyla(siyasetçinin) daha fazla hoşgörülü olması gerekmektedir. Mahkeme diğer taraftan, Cumhurbaşkanı tarafından kullanılan ve medyada geniş şekilde yer alan, ardından da geniş bir kitle tarafından daha çok mizahi amaçlarla kullanılan kaba bir ifadeyi kendi hesabına kullanan başvuranın, eleştirisini densizlik sayılabilecek bir hiciv yoluyla ifade etme yolunu seçtiği kanısına varmaktadır. Oysa Mahkeme, hicvin, temelinde yatan gerçekliği abartılı ve bozulmuş bir şekilde sunan sanatsal bir ifade ve sosyal bir yorumlama şekli olduğunu ve doğal olarak tahrik etme ve kışkırtma amacı güttüğünü daha önce birçok defa ifade etmiştir. Bu nedenle, bir sanatçının – veya herhangi başka bir kişinin – kendisini bu şekilde ifade etme hakkına yapılan her türlü müdahaleyi daha özenli bir şekilde incelemek gerekmektedir.

Mahkeme, somut olayda olduğu gibi, başvuranın davranışına benzer davranışları cezalandırmanın demokratik toplumların olmazsa olmazı olan genel nitelikli tartışmalarda çok önemli bir rol oynayan toplumsal tartışmalara ilişkin hiciv yoluyla yapılan çıkışlar üzerinde caydırıcı bir etki doğruma ihtimali olduğu kanaatindedir.

Yukarıdaki açıklamalar ve somut davanın kendine has koşulları dikkate alındığında ve devlet başkanına hakaret sebebiyle verilen mahkumiyetin yararını ve başvuran üzerindeki etkisini tarttıktan sonra Mahkeme, kamu yetkililerinin cezalandırma yoluna başvurmalarının hedeflenen amaç ile orantılı olmadığına ve dolayısıyla demokratik bir toplumda gerekli olmadığına karar vermiştir.” gerekçesiyle ... Yerel Mahkemesince verilen kararın “ifade özgürlüğünün ihlali” olduğuna karar vermiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve somut davanın kendine has koşulları dikkate alındığında ve devlet başkanına hakaret sebebiyle verilen mahkumiyetin yararını ve başvuran üzerindeki etkisini tarttıktan sonra Mahkeme, kamu yetkililerinin cezalandırma yoluna başvurmalarının hedeflenen amaç ile orantılı olmadığına ve dolayısıyla demokratik bir toplumda gerekli olmadığına karar vermiştir.” gerekçesiyle ... Yerel Mahkemesince verilen kararın “ifade özgürlüğünün ihlali” olduğuna karar vermiştir.

Düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün araçlarından biri de eleştiridir. Eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz, eleştiri övgü olmadığına göre, sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Anayasanın 104/1. maddesine göre devletin birliğini temsil eden Cumhurbaşkanı da özgürlükçü parlamenter rejimlerde ve özellikle siyasi bir görüşün temsilcisi gibi algılanması durumunda diğer kurum ve kişiler gibi eleştiriye açıktır. Bir devletin demokrasi düzeyi, devletin, toplumun ve bireylerinin gelişimi için, en uç fikir ve düşüncelere dahil her türlü tartışmayı güven altına alabilmesiyle ölçülebilir. Bir devletin tüm yurttaşları, hapse girme ya da Ceza Mahkemelerinde yargılanma korkusu olmadan düşüncelerini ifade edebildiklerinde gerçekten ifade özgürlüğünden söz edebiliriz.

Bu açıklamalar ışığında sanığın, Cumhurbaşkanı hakkında hazırlanan resim ve yazıların Dış politikaya yönelik eleştirilerin kaba ve densizlik sayılabilecek ancak mizahi amaçlarla hazırlanmış hiciv niteliğinde olduğu hedeflenen amacın Cumhurbaşkanının şeref ve haysiyeti olmayıp, politikasının yanlışlığını vurgulamak için kullanıldığı kanaatine varılmıştır. Bu nedenle somut olayda Cumhurbaşkanına yönelik paylaşım hakaret niteliğinde olmayıp ağır eleştiri ve hiciv kapsamında kalmakla sanığın beraatine ilişkin kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1984, Karar No: 2014/16293, Tarih: 01.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1984 E.  ,  2014/16293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2011/676-2012/295

Davacı M.. D.. vekili Avukat H. U. tarafından, davalı T.. Y.. aleyhine 09/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya kapsamından, tarafların Facebook adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden görüştükleri; davacının: "DTP, PKK, CHP, DP hepsinin toplamı Ak Parti etmiyor...Adem hayırcılara iyi davran, onlar çok acı çekiyor, FASULYE ONLAR FASULYE..." ifadelerini kullandığı; davalının ise: "Mehmet boyundan büyük laflar etme, adam değilsen bile adam kılığına gir, insanlara hakaret etme, ama fasulye olayını yüzyüze konuşacağım, seni terbiyesiz...Mehmet sen avukatmışsın sana helal olsun, adam olamamışsın, insanları tahrik etme, adam ol özür dile..." sözleriyle cevap yazdığı anlaşılmaktadır.

Davalı hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda, hakaret eylemi sabit görülmüş ve mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu nedenle, kesinleşmiş ve bağlayıcı nitelikte bir ceza mahkemesi kararı bulunmamaktadır.

Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin olguya ilişkin kabulü ile bağlı olup; kusurun varlığı ve derecesi bakımından serbest bulunmaktadır(BK m.53). Diğer yandan, bölüşük kusurun mevcudiyeti halinde tazminat miktarından indirim yapılabileceği gibi;istemin tümden reddine de karar verilebilir(BK m.44/1). Bu konudaki takdir hakkının ise, hakkaniyete uygun olması gerekir(TMK m.4).

Dava konusu sözler, hukuka uygun olmamakla birlikte;sosyal paylaşım sitesinde davacı tarafından başlatıldığı anlaşılan karşılıklı tartışma ortamı içinde söylenilmiştir. Yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacının bölüşük kusuru nedeniyle istemin reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, öteki temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31855, Karar No: 2020/16908, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31855 E.  ,  2020/16908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... Milli Eğitim Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haksız olarak işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı Milli Eğitim Bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının sebeplerini açıklamadığı, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece 08.06.2012 günlü istifa dilekçesi nedeniyle SGK kaydında bu tarihten sonra bulunan çalışmalara göre 1 yıl 4 ay 20 gün hizmet süresi kabul edilmiştir.

Dosyanın tetkiki ile; kesintisiz çalıştığını iddia eden davacının 24.11.2010 - 14.07.2011, 15.09.2011 - 08.06.2012, 17.09.2012 - 16.06.2013 ve 16.09.2013 - 28.05.2014 olmak üzere SGK kaydında 4 dönem çalışması bulunduğu, davacı tanıkları öğrenci velileri olan Aslı, Yeliz ve Zeynep ile davalı tanığı okul müdürü olan Elif'in davacının 4 yıl kadar çalıştığını bildirdikleri ancak çalışmanın fasılalı olup olmadığına yönelik bir beyanları olmadığı, SGK kayıtlarında davacının sürekli yaz döneminde işten çıkışının okullar açıldığında işe girişinin yapıldığı, davacının 08.06.2012 günlü el yazılı istifa dilekçesinde kendi isteğiyle baskı altında kalmadan gördüğü lüzum üzerine işten ayrıldığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davacının çalıştığı işyerinin yazları kapalı bulunan okul olduğu gözetilerek kesintisiz çalışıp çalışmadığı hususunda tanıklar yeniden dinlenmeli, davacı duruşmaya davet edilerek işyerindeki yaz dönemi öncesi çıkış verilmesi uygulamasına rastlayan 08.06.2012 günlü istifa dilekçesi gösterilip beyanı alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre ise; birleştirilecek çalışmalarda çalışmanın kıdem tazminatını gerektirecek şekilde sona erip ermediği her dönem için kendi içinde değerlendirileceğinden istifanın ait olduğu dönem yerine istifadan önceki tüm çalışmaların tazminata esas kıdemden dışlanması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.