muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7144, Karar No: 2015/30906, Tarih: 21.10.2015

Mahkemece, davacı eczanenin sahtecilik yapan kişilerle bilerek işbirliği yapmadığı sahtecilik yapan kişilerden olan..........eski kalfası olması nedeniyle tanışıklığı olduğu ve reçete getirmesine izin verdiği, eczane tarafından reçete yönlendirilmesi yapıldığı sahtecilik olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının sahibi olduğu eczane ile birlikte 31 eczane hakkında yapılan şikayet ve soruşturma neticesinde düzenlenen müfettiş raporu doğrultusunda davacıya ait eczanede usulüne uygun olarak düzenlenmemiş 4 adet reçetenin bulunduğunun belirlendiği, bu reçetelerin 3. kişiler tarafından sahte olarak tanzim olunduğu ve bedellerinin kuruma fatura edilmesinden dolayı idare tarafından sözleşmenin 5.3.2.ve 6.3.3 madadeleri uyarınca cezai işlem tesis edildiği, ; davacı eczanenin ibraz edilen reçetelerin arkasına ilaçları teslim alan kişilerin kimlik bilgilerini yazması gerektiği, davacının kendisinin de taraf olarak imzaladığı protokol hükümlerine göre kendisine yüklenen kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği, şayet ilaçları teslim etmek için reçeteyi ibraz eden kişilerden kimlik bilgilerini sormuş olsa idi bu kişilerin ilaçları teslim almaya yetkili olmadıklarının anlaşılacağını, davaya ve davalının işlemine konu reçetelerin sahteliği sabit olup, bilirkişi raporu ile belirlenen iğfal kabiliyeti hususunun ceza yargılaması yönünden sonuç doğuracağı, davacının kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı, davacı eczanenin eylemi sabit olup, yapılan işlemin protokole uygun olduğu dolayısıyla uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu , tereddüte ya da duraksamaya mahal bırakmayacak şekilde sabittir., Dava konusu para cezasına ilişkin işlemin dayanağı olan taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3. maddesinde;" eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerden bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Dosya kapsamı ve özellikle dava dışı sigortalının şikayet dilekçesi içeriği itibariyle ilaçların dava dışı davalı kurum sigortalısına teslim edilmediği halde bu kişiye teslim edilmiş gibi reçete arkasının imzalandığı sabit olup, davacının bu şekilde sözleşmenin 6.3.3. maddesine aykırı davranması nedeniyle davacı hakkında uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu, gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentde açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2877, Karar No: 2015/5535, Tarih: 17.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2877 E.  ,  2015/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/191644

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/03/2014, 2012/232 (E) ve 2014/96 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. Y..'ın, maktül Bayram'ı kasten öldürme suçu ile mağdur İsmail'e karşı eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde öldürme suçu yönünden suç vasfı tayin, maktüle karşı eylemde haksız tahrikin bulunduğu ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık E.. Y..'ın maktül Bayram'ı kasten öldürmeye azmettirme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Emrah müdafiinin TCK'nun 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, vasfa, cezaların miktarına, katılan Emin vekilinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık E.. Y..'ın maktül Bayram'ı kasten öldürmeye azmettirme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

2-Sanık E.. Y..'ın, maktül Bayram'ı kasten öldürme, mağdur İsmail'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Olaydan bir ay evvel sanık Emrah ile maktül Bayram arasında anlaşmazlık başladığı, olay günü Emrah ile maktülün sokakta karşılaştıkları, bu anlaşmazlığa dayalı olarak maktülün Emrah'ı burnunda birinci derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, Emrah'ın yaralanmanın verdiği hiddetle eve gittiği, olayda kullanılan av tüfeğini alarak evden çıktığı, bu durumu öğrenen babası Emin'in kardeşi mağdur İsmail'in evine gittiği, İsmail ile Emin'in tartışmaya başladığı, evin içerisinde bulunan maktülün ise dışarıya çıktığı esnada, Emrah'ın da evin önüne gelerek, bir el mağdur İsmail'e, iki el de maktüle ateş etmesi neticesinde maktülün öldüğü, mağdurun ise sol fibula proksimalde ikinci derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

A-Mesafenin yakınlığı ve kullanılan silahın niteliği hedef alınan vücut bölgesi ve kastın farklılaştığını gösterir bir delilin olmayışı dikkate alınarak, sanığın mağdur İsmalil'e karşı eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

B- Maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari orana yakın bir ceza yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

B- Maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari orana yakın bir ceza yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık Emrah müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, kasten öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi, hükümlerin CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 17/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2464, Karar No: 2024/17545, Tarih: 23.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2464 E.  ,  2024/17545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sert eleştirinin karşı taraf siyasetçi olduğundan daha geniş yorumlanması gerektiğine, kastının hakaret etmek olmadığına, ifade hürriyeti sınırları içinde kaldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın mağdura yönelik eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir haksız eylem olmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

b) Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6472, Karar No: 2013/28339, Tarih: 09.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6472 E.  ,  2013/28339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62, 63, 51, 51/3, 54/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiğine, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanın oluşumunda sanığın tali derecede kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, bir kişinin ölümü, bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 5. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek teşdit uygulanması gerekirken, asgari hadden temel ceza tayini,

2- Olay yerinden elde edilen ve adli emanetin 2011/336 sırasında kayıtlı 1 adet sol ön far çevresinde alınan kırık plastik parçaları, 1 adet kırık oto panjuru, 2 adet metal oto şeridi, 1 adet kırık ayna ve plastik parçaları'nın dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,

3- Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

5- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13639, Karar No: 2018/8207, Tarih: 19.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/13639 E.  ,  2018/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın beraatlarına ilişkin hükümler, şikayetçi vekili ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek ve aynı kanunun 237 ve devamı maddeleri uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, mağdur ...’den almış olduğu tohum ve ilaç gibi ürünler 23.000,00 TL tutarlı sahte çeki verdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, kendilerinive olarak tanıtan kişilere sattığı tohumlara karşılık onlardan suça konu çek yanında iki adet çek daha aldığını, çeklerin sahte olduğunu bilmeden ticari ilişkileri çerçevesinde alışveriş yaptığı kişilere verdiğini belirterek suçlamaları kabul etmeyerek fatura ibraz etmesi, ayrıca UYAP kayıtları üzerinden yapılan incelemede; aynı hukuki ilişki çerçevesinde almış olduğu keşidecisi Ahmet Işık, cirantası olarak görünen 24.450,00 TL tutarındaki çekle ilgili olarak Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarih ve 2012/441-2013/315 sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerinin Dairemizin 17.04.2017 tarih ve 2014/22563-2017/9362 sayılı ilamıyla onandığının anlaşılması karşısında, mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin ilgili kısmına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000,00 TL vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi" bendinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15528, Karar No: 2015/6742, Tarih: 05.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/15528 E.  ,  2015/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün Davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat ... geldi, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,16.12.2010 günü kollarda uyuşma ,sırtta ve her iki kola yayılan baskı tarzında şiddetli göğüs ağrısı,mide ağrısı,öğürme şikayetleri ile davalıya ait hastanenin acil servisine müracaat ettiğini,diğer davalı doktor tarafından muayene edildiğini,talebine rağmen EKG'sinin çekilmediğini,mide kanaması şüphesi nedeniyle kan testi uygulanıp ağrı kesici verilerek eve gönderildiğini,ağrıları geçmeyince sabah tekrar geldiğini ,bir kardiyolog tarafından yapılan muayenesinde kalp krizi geçirdiğinin anlaşılması üzerine müdahale yapılarak davalı hastanenin başka bir şubesine sevk edildiğini ve orada anjiyografi yapıldığını,yoğun bakımda kaldığını,üç ay tam,üç ay yarım gün istirahatli olduğunu ,zamanında müdahale edilse idi bu sıkıntıları yaşamayacağını bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 50.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalı hastanenin aciline kollarda ,sırtta ve göğüste ağrı,midede ağrı şikayeti ile başvurduğunu ancak,diğer davalı tarafından şikayetlerinin tam olarak değerlendirilmemesi üzerine,kalp krizi geçirdiğinin geç anlaşılması nedeniyle ölüm tehlikesi atlattığını ve sürecin zor geçtiğini bildirerek,tedavi ve teşhisinde yeterli özen ve dikkati göstermeyen davalılardan tazminat tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davalılar,davacının daha önce mide şikayetleri nedeniyle tedavi görmüş olması nedeniyle mide kanamasından şüphelenildiğini,bu yönde araştırma yapıldığını,kol ve göğüs ağrısından bahsedilmediğini,kalp krizi bulgularının başka ağrılarla karışabileceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.Mahkemece,aldırılan Adli Tıp Kurumu raporuna göre;Kalp krizinin her zaman tipik bulgularla seyretmeyebileceği,hastanın geçmişinde mide hastalıklarının bulunduğu göz önüne alınarak bu rahatsızlıkların ayırıcı tanıda miyokard infarktüsü ile karışabileceğinden,doktora atfı kabil kusur bulunmadığı belirtilmiş,mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)