muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/638, Karar No: 2015/44731, Tarih: 11.11.2015

4-) Kabule göre de;

A) Yağma suçundan hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar M.. S.., E.. S.., M.. B.., B.. K.. ve A.. S..’in, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

B) Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yeterli mali gücü bulunmayan sanık B.. K..’a yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık B.. K.. savunmanı, sanık A.. S.. savunmanının temyiz dilekçelerinde ve sanık M.. S.. savunmanı Av. D.. A.., Av. Y.. A.. ve Av. B.. Ş.., sanık M.. B.. Savunmanı Av. A.. Ö.. ve sanık E.. S.. ve savunmanı Av. B.. Ş..’in temyiz dilekçelerinde ve duruşmada ileri sürdükleri temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 11.11.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/6070, Karar No: 2012/4328, Tarih: 07.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6070 E.  ,  2012/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1) Dava, haksız fiil nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davacı, davalı tarafından yaptırılan kazılarda tesislerine hasar verildiğini belirterek uğradığı zararın giderimini istemiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda satılamayan enerji bedeli de hesaplanmış ve hüküm altına alınan miktar içinde bu kalem için hesaplanan miktara da yer verilmiştir.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Tüketilmeyen elektrik, santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti (inkıta) süresi belirlenemez. Bu nedenle satılamayan enerji bedeline hükmedilemez. Mahkemenin bu yönü gözetmeden verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 55,09 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7356, Karar No: 2014/3794, Tarih: 06.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7356 E.  ,  2014/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/533-2013/149

Davacı A.. B.. vekili Avukat Y.. Y.. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 05/12/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Kocaeli Bakım Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde yapılan teftiş sonunda, erişkin özürlülerin grup sorumlusu olan davalı öğretmenin 30/06/2008 tarihinden itibaren kurumun odasında ücretsiz kaldığı, kahvaltı ve akşam yemeklerini de ücretsiz olarak yediği belirlendiğinden kurumun uğradığı 5.622,28 TL zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacı aleyhinde idare mahkemesinde tazmine ilişkin kararın iptali için dava açtığını, bu davanın bekletici mesele yapılması, sonunda da davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kamu zararlarının tahsiline ilişkin usul ve esaslar hakkındaki yönetmelik uyarınca davacı kurumun zararı doğduğu ve tazmini gerektiği kanaatine varılarak dava kabul edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı kurum müfettişlerince yapılan teftiş sırasında Kocaeli Bakım Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde çalışan davalının, kurumun odasında kaldığı, ücret ödemeden kahvaltı ve akşam yemeklerini yediği belirlenerek bedelin ödetilmesi gerektiği yönünde rapor düzenlendiği, bu rapor uyarınca davacı kurumun davalı hakkında idari işlem tesis ettiği ve tazminat istediği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından, söz konusu idari işlemin iptali için idari yargı yerinde dava açıldığı savunulduğuna göre dava konusunun özelliği nedeniyle idare mahkemesi dosyasının sonucunun beklenmesi ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11747, Karar No: 2014/3024, Tarih: 26.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11747 E.  ,  2014/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/218031

Üçüncü kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı T.. Ş..'un, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesi uyarınca Tekirdağ Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30/05/2006 tarihli ve G-351754 sayılı trafik suç tutanağı üzerine Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2006 tarihli ve 2006/207 kabahat, 2006/207 sayılı idarî yaptırım kararıyla 3.942,00 yeni Türk lirası idarî para cezası uygulanmasını müteakip, sürücü belgesinin 5 yıl süre ile geri alınması talebinin kabulüne dair, Tekirdağ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 09/10/2012 tarihli ve 2012/688 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, TEKİRDAĞ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2012 tarihli ve 2012/377 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.06.2013 gün ve 35169 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2013 gün ve KYB. 2013-218031 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli T.. Ş..'un üçüncü kez alkollü araç kullanma eylemini gerçekleştirdiği tarihin 30/05/2006 olduğu, eylem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve kabahatlinin lehine olan 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ilişkin Kanun'un 33.maddesi ile değişmeden önceki hali ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-d.maddesi uyarınca soruşturma zaman aşımı süresi 2 yıl olup bu sürenin 30/05/2008 tarihinde dolduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 2012/377 D.İş sayılı kararının, CMK.nun 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilgili kişinin sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına, 26.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9216, Karar No: 2012/8550, Tarih: 10.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/9216 E.  ,  2012/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2012 gün ve 2012/1 E. 2012/1 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33643, Karar No: 2016/14460, Tarih: 20.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33643 E.  ,  2016/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun aşamalardaki ifadelerinde burnunda daha önceden oluşmuş kırığın olduğunu belirtmesi karşısında, kırığın hangi tarihte oluştuğu, bundan dolayı bir tedavi kurumuna yatıp tedavi olup olmadığı, tedavi gördü ise bu kurumdan veya mağdurun elinde olan film, grafi, v.b. teşhis ve tedaviyi gösteren belgeler celb edilip bunlarla birlikte sevki suretiyle Adli Tıp Kurumundan kırığın suça konu bu olaydan dolayı olup olmadığı yönünden rapor alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince tekerrüre esas alınan ilamın en ağırının gösterilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8248, Karar No: 2019/563, Tarih: 21.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8248 E.  ,  2019/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uyap ortamından temin edilen güncel nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 23.12.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK'nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun şekilde BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklikle ilgili olarak; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçu yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan bir suç olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında olduğundan, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve Esas 2002/4 - 238 Karar 2002/367 sayılı kararı uyarınca, taraflar arasında çıkan kavgada, dosya kapsamındaki delillerden kavgaya hangi tarafın haksız hareketi ile sebebiyet verdiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı

TCK'nin 29. maddesi uyarınca düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31556, Karar No: 2018/21296, Tarih: 10.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31556 E.  ,  2018/21296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılanlar Mehmet ve .... ile mağdur ...’in olayın sıcaklığıyla kollukta alınan ifadelerinde, sanık ... ’ın kullandığı silahtan ve katılanlar ...,... 'nın da şarjörün düşürülmesinden bahsetmeleri, olay yeri inceleme tutanağına göre, katılanların yatak odasında sanık Sakıp’a ait montun ele geçirilmesi, katılanların, olay yerine gelen kolluk görevlilerine, evlerinde düşürüldüğünü belirttikleri şarjörü teslim etmeleri ve katılanların komşusu olan tanık .... ’nin kolluk ifadesinde, olay gecesi saat 02.00 sıralarında tanımadığı üç şahsın katılanların evine girdiklerini, evde kaldıkları sürece gürültülerin ve katılanların imdat çığlıklarının geldiğini, saat 03.00 sıralarında da bu şahısların evden ayrıldıklarını belirtmesi karşısında, adı geçen tanığın duruşmaya davet edilerek ifadesinin alınması ve bahsi geçen diğer tüm kanıtlarla birlikte değerlendirilmesinden sonra, sonucuna göre sanıkların hukuksal durumlarının belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4042, Karar No: 2015/9356, Tarih: 01.07.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4042 E.  ,  2015/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/259-2013/326

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25.02.2012 tarihinde müvekkilinin desteğinin idaresindeki davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç ile seyri sırasında meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek ıslah ile birlikte 76.971,95-TL tazminatının 19.10.2011 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 76.971,95-TL tazminatın 19.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve aracın niteliğine bakımından yasal faiz belirlenmesine göre, davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan ve aşağıda dökümü yazılı 3.942,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/07/2015 gününde Üye ....'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77). Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.