muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2732, Karar No: 2018/21461, Tarih: 26.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2732 E.  ,  2018/21461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı taraflar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi;

A) Davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddine,

B) Davacı avukatının istinaf başvurusunun kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 07/05/2013-28/07/2016 tarihleri arasında operasyon bölümünde yüklemeci olarak çalıştığını, davacının fazla çalışması karşılığında zamlı ücret ödemelerinin eksik yapıldığını, davacıya yıllık izin kullandırılmadığını, önceki yıllara ilişkin ise yıllık izinlerinin mazeretli ve hasta olarak rapor aldığı günlere sayıldığını, davacıya yıllık izin günleri karşılığında ücret verilmediğini, milli ve dini bayramlarda çalıştığını, ödenmesi gereken zamlı ücretlerin davacıya ödenmediğini, davacının 28/07/2016 tarihinde işbaşı yapmaya geldiğinde işine son verildiğinin, işçi azaltımına gidildiğinin ve rapor süresinin çok olduğunun söylendiğini, bunun üzerine işten çıkarıldığını ve davalının işten çıkarma sebeplerinin geçerli olmadığını iddia ederek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 07/05/2013 tarihinde yüklemeci olarak göreve başladığını, iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca 29/07/2016 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının fesih bildirimini imzalamaktan imtina etmesi üzerine İş Kanunu'nun 109. Md. Gereğince tutanak altına alındığını ve aynı gün fesih bildiriminin noterlik kanalıyla davacıya gönderildiğini, davacının işyerinde hekim, doktor bulunmasına rağmen davalı işyerinde muayene olmadan başka sağlık kuruluşlarından çok sık rapor aldığını, bu nedenle işyerinde çalışma arkadaşlarının fazla çalışmak zorunda kaldığını, davacının rapor aldığı günlerde maaşının....

kesilmediğini, davacının sadece 2016 yılında 174 gün rapor aldığını bunun üzerine hasta olup olmadığı konusunda kuşku uyandırdığını, aynı şekilde fazla rapor alanların da iş sözleşmelerinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

kesilmediğini, davacının sadece 2016 yılında 174 gün rapor aldığını bunun üzerine hasta olup olmadığı konusunda kuşku uyandırdığını, aynı şekilde fazla rapor alanların da iş sözleşmelerinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, tarafların delilleri, sigorta kayıtları ve işyeri sicil dosyası ile fesih bildirimi ve dosyaya sunulan doktor raporları ile tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacının 1 yıl içerisinde 174 gün ve çeşitli tarihlerde, birbirinden farklı sebeplere dayalı olarak rapor alması suretiyle devamsızlığının iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı ve iş ilişkisinin işveren açısından çekilmez hale geldiği, işverenin feshinin davacının yetersizliğinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının 07/05/2013-28/07/2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının son 1 yıl içinde 174 gün çeşitli tarihlerde birbirinden farklı sebeplere dayalı olarak rapor aldığı, davacının raporlu olduğu görülen günlerin aralıklı olduğu, davacının çalışma süresine göre ihbar önelini 6 hafta aşmadığı, 4857 sayılı Yasa'nın 25/I numaralı bendi gereğince yasal şartlarının gerçekleşmediği, ancak, İlk Derece Mahkemesince davacının sık sık raporlu olması nedeniyle iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği kabul edilmiş ise de, davacının verimsizliğinden (raporlu olması) kaynaklanan nedenle iş akdinin feshedilmesine rağmen davacı işçinin fesih öncesi savunmasının alınmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf isteminin reddi ve davacı tarafın istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davacının davasının kabulüne, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadeye karar verilmiştir.

E) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlardan biri de sık sık hastalanarak rapor almadır. Sık sık rapor alma halinde, işveren aralıklı da olsa işçinin iş görme ediminden faydalanamayacaktır. Sık sık hastalanan ve rapor alan işçinin, bu nedenle devamsızlığının işyerinde olumsuzluklara yol açacağı açık bir olgudur. İş Kanunu’nun gerekçesinde sık sık hastalanmanın yeterlilikten kaynaklanan neden olarak örnek kabilinden sayılması, işyerinde olumsuzluklara yol açtığının kabul edilmesindendir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesi muhtelif sağlık birimlerinden hasta olmadığı halde raporlar getirip devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacının sahte rapor aldığı kanıtlanmamaktaysa da, davalı fesih bildiriminde davacının sıklıkla raporlar getirdiğini ve bu nedenle devamsızlık yaptığını belirtmiştir. Nitekim dosya içeriğine göre, işyerinde 07/05/2013-30 /07/2016 tarihleri arasında çalışan davacının rahatsızlandığı için son bir yılda bir çok defa toplamda 174 gün rapor kullandığı, davacının raporları incelendiğinde 20.07.2015-31.12.2015 tarihleri arasında 5 ay 12 gün süreyle, 31.01.2016-13.06.2016 arasında 4 ay 14 gün ve son olarak 27.06.2016-06.07.2016 arasında 10 gün rapor kullandığı, iş akdinin kullandığı bu raporlar sebebiyle 30.07.2016 tarihinde feshedildiği....

anlaşılmaktadır. Davacının 20.07.2015-31.12.2015 ve 31.01.2016-13.06.2016 tarihleri arasında aldığı istirahat raporlarının süresi ayrı ayrı ihbar süresine ilaveten 6 haftalık süreyi aştığından söz konusu her iki istirahat döneminden sonra davalının 4857 İş Kanunu'nun 25/1- b maddesine göre fesih hakkı doğmuştur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesinde bahsedilen hak düşürücü süre aynı Kanun'un 25/II. maddesine istinaden ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışlar nedeniyle yapılan fesihlerde uygulanmakta olup diğer fıkralarda öngörülen fesih nedenleri bakımından hak düşürücü süre öngörülmemiştir. Bu durumda feshin makul sürede yapılması yeterlidir ve savunma alınmasına gerek yoktur.

Ayrıca İş Kanunu'nun 25-1/b maddesine göre yapılacak fesihlere ilişkin "Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu' nun “4857 sayılı Yasanın 25/1-b maddesi gereğince almış olduğu sağlık raporları nedeniyle yapılan derhal fesihlerde işçiden savunma alınması gerekmediğine" ilişkin 19.10.2018 tarih ve 2017/9 E. 2018/10 K. sayılı içtihadı birleştirme kararının Yargıtay Daireleri dahil herkesi bağlayacağı açıktır.

Ayrıca İş Kanunu'nun 25-1/b maddesine göre yapılacak fesihlere ilişkin "Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu' nun “4857 sayılı Yasanın 25/1-b maddesi gereğince almış olduğu sağlık raporları nedeniyle yapılan derhal fesihlerde işçiden savunma alınması gerekmediğine" ilişkin 19.10.2018 tarih ve 2017/9 E. 2018/10 K. sayılı içtihadı birleştirme kararının Yargıtay Daireleri dahil herkesi bağlayacağı açıktır.

Somut uyuşmazlıkta davacının aldığı son raporun üzerinden 6 iş günlük süre geçtikten sonra fesih yapılmışsa da davacının aldığı raporların süresi ve sıklığı dikkate alındığında iş akdi İş Kanunu'nun 25-1/b maddesine göre haklı nedenle feshedildiğinden davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasa'sının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi’nin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 35,90 TL. karar harcından peşin alınan 29.20 TL. harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL. harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 391,00 TL. TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, gider avansında arta kalan miktarların istek halinde ilgililere iadesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 26.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9005, Karar No: 2024/8381, Tarih: 01.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/9005 E.  ,  2024/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/765 E., 2021/473 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/491 E., 2018/852 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket arasında 28.07.2010-28.07.2031 tarihleri için hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, poliçede kanser dahil olmak üzere birçok ağır hastalığın teminat kapsamında olduğunu, poliçenin düzenlenmesi sırasında müvekkilinin beyan yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve 2002 yılından beri çikolata kisti tedavisi gördüğünü davalı tarafa bildirdiğini, müvekkiline 17.12.2012 tarihinde kanser teşhisi konulması üzerine 20.12.2012 tarihinde davalı şirkete başvurarak tazminat talep edildiğini, davalı tarafın 03.04.2013 tarihli ihtarla muafiyet hükmü ve poliçe özel ve genel şartlarını gerekçe göstererek tazminat talebini reddettiğini, ayrıca beyan yükümlülüğünün ihlal edildiği gerekçesi ile de sözleşmeden caydığını, muafiyet ve istisna hükümlerinin müvekkilline bilgi verilmeden ve sonradan özel şartlara eklendiğini, matbu olarak sözleşmeye eklenen ve müvekkili ile müzakere edilmeyen söz konusu hükümlerin Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun uyarınca da geçersiz olduğunu, poliçenin düzenlenmesinden kısa bir süre sonra yapılan tedavi sonucu düzenlenen 04.09.2010 tarihli raporda, ince bağırsakta tespit edilen kitlenin kötü huylu olmadığının belirlendiğini ve müvekkiline muafiyet süresinde kanser teşhisi konulmadığını, davalı tarafın bildirim yükümlülüğünün ihlal edildiğini öğrendiği tarihten sonra süresi içinde sözleşmeden caymadığını, bu nedenle caymanın geçersiz olduğunu, Poliçe Genel Şartları gereği poliçe başlangıcından itibaren iki yıllık süre geçtikten sonra sözleşmeden cayılamayacağını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1427 nci maddesi uyarınca davalıya tazminat ödenmesi için çıkartılan ihtarın tebliğ edildiği 24.12.2012 tarihinden 15 gün sonra alacağın muaccel ... geldiğini ve davalının temerrüde düştüğünü, davalının istenmesine rağmen özellikle soru cevap formunu ve diğer belgeleri vermediğini, bu belgelerde yer alan bilgiye istinaden davanın reddi halinde müvekkili aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek 80.000,00 USD'nin dava tarihindeki karşılığı olan 179.680,00 TL'nin temerrüt tarihi 09.01.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının başvuru formunda astım hastalığını bildirmediğini, ayrıca sadece kist aldırdığını ve şu anda problemi olmadığını beyan etmesine rağmen poliçenin düzenlenmesi sırasında bu hastalıkla ilgili tedavilerinin sürdüğünün anlaşıldığını, davacının böylece kasıtlı olarak gerçekleri sakladığını, 6762 sayılı TTK'nın 1322 nci maddesi ve bir örneği davacıya verilen Poliçe Özel Şartlarında muafiyet süresi düzenlendiğini, poliçe özel şartları ve davacının imzaladığı bilgilendirme formu uyarınca hastalık teminatının ödenmesi için muafiyet süresi dışında rahatsızlığın gerçekleşmesi gerektiğini, kanser için poliçe başlangıç tarihinden itibaren 3 aylık muafiyet süresi kararlaştırıldığını, davacıya ise muafiyet süresi içinde kanser teşhisi konulduğunu, davacıya tüm bilgi ve belgelerin elden teslim edildiğini, TTK'nın 1427 nci maddesi uyarınca sigortacıya yüklenemeyen kusurdan dolayı inceleme gecikmiş ise alacağın muaccel olması için belirlenen sürenin işlemeyeceğini, davacının tazminat talebinde bilgi ve belgeleri eksiksiz sunmadığından incelemenin geciktiğini ve alacağın muaccel olmadığını, müvekkilinin yasal sürede sözleşmeden caydığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada oluşturulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda davacı sigortalının 2002 yılından beri çikolata kisti tedavisi gördüğünü beyan ettiği iddiasının dosyada yer aldığı, bu hastalığın bir kanser olmadığı, endometriozis hastalığı rahim içini döşeyen endomertium hücrelerinden kaynaklanan bir hastalık olduğu, hastada 2 yıl sonra 05.07.2012 tarihinde saptanan malign gist kanseriyle hiçbir ilişkisi olmadığı, davacının sigorta tazminat talep etme hakkının bulunduğu tespitlerinin yer aldığı, 28.07.2010 başlangıç tarihli poliçedeki kritik hastalıklardan sayılan kanser kötü huylu hücrelerin kontrolsüz büyümesi, yayılması ve dokuyu istila etmesiyle kendini gösteren habis bir tömürün varlığı ile ortaya çıkan hastalık olduğu, hastalığın teşhisi tarihi itibariyle poliçedeki vefat veya kritik hastalıklar teminatı sigorta bedeli tutarı ödenir ve poliçe sona erer maddesi bulunduğu, her türlü tazminat ödemeleri TL karşılığı olup ödemelerde poliçe para brimi ABD doları olan poliçeler için merkez bankası ABD doları efektif satış kuru esas alınarak düzenlendiği, davacının hayat sigortaları birgilendirme formu kapsamında Turuncu Elma Hayat Sigortası ve teminatları hakkında 20.07.2009 tarihinde bilgilendirildiğinin görüldüğü, davacının teminat kapsamındaki 80.000,00 USD'nin TL karşılığını talep edebileceği, davacı vekili 15.11.2018 tarihli oturumdaki beyanında 80.000,00 USD'nin fiili ödeme tarihindeki TL kuru üzerinden hüküm kurulmasını talep etmiş, davalı vekili ise talebin reddine karar verilmesini istemiş olmakla, sözleşme ve talep gereği 80.000,00 USD'nin temerrüt tarihi olan 24.01.2013 tarihinden itibaren devlet bankalarınca USD olarak açılmış bir yıl vadeli hesaplara uygulanacak mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesinin hakkaniyet gereği olduğu, dava değerinin 80.000 USD nin dava tarihindeki kuru 2.331,10 TL olarak yapılan hesaplama sonucunda dava değerinin 186.488,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 80.000,00 USD'nin fiili ödeme günündeki kur üzerinden hesaplanacak TL karşılığının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 80.000,00 USD'ye temerrüt tarihi olan 24.01.2013 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD doları ile açılmış 1 yıllık vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde 80.000,00 USD'nin dava tarihindeki karşılığı olan 179.680,00 TL'nin yasal faizi ile tahsilinin istendiğini, ancak davacının 01.11.2018 tarihli beyan dilekçesi ile talebini değiştirerek 80.000,00 USD'nin ödeme tarihindeki karşılığını talep ettiğini, mahkemece de taleple bağlılık ilkesi ihlal edilerek 80.000,00 USD'nin ödeme tarihindeki karşılığına hükmedildiğini, hatta faiz talebinin de değiştirilerek mevduat faizine karar verildiğini, 01.11.2018 tarihli dilekçenin ıslah dilekçesi olmadığını, ıslah dilekçesi olarak kabul edilse dahi harcın yatırılmadığını ve kendilerine tebliğ edilmediğini, davacının dava açarken seçimlik hakkını kullanarak alacağını Türk Lirası olarak istediğini, seçimlik hakka ilişkin talebin değiştirilmesinin karşı tarafın rızası ile mümkün olduğunu, ancak müvekkiline sorulmadığını, müvekkilinin bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen davacının kasıtlı olarak yanlış beyanda bulunduğunu, astım hastalığından ve çikolata kistlerinin düzenli kontrollerinin yapıldığından bahsetmediğini, muafiyet süresi içinde davacının böbreklerinde GİST adı verilen kistin farkedildiğini, kemoterapi ile çözüm bulunamayacağından cerrahi müdahale ile kistin ve kistin bulunduğu böbreğin alındığını, buna göre davacıya muafiyet süresi içinde, 2010 yılında ilk kez kanser teşhisi konulduğunu, bilirkişi raporunda 27.08.2010 tarihli raporun sadece bir kısmına yer verildiğini ve davacının çikolata kistinden sonra tedavi ve teşhislerine yer verilmediğini, ayrıca heyette kanser hastalığı konusunda uzmanda olmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 24.08.2010 tarihli biyopsi raporunda çıkarılan kitlenin Gastrointestinal Stromal Tümör (GİST) olduğunun tespiti üzerine sigortalının 30.08.2010 tarihinde yeniden ameliyat edildiği, 04.09.2010 tarihli biyopsi raporuna göre, bu operasyonla alınan materyalde tümör/kanser saptanmadığı, sonrasında sigortalının onkolojik olarak takip edildiği, 05.07.2012 tarihli biyopsi raporuna göre ise sigortalıya GİST metastazı tanısı konulduğu, mahkeme aşamasında alınan bilirkişi heyetlerinde onkoloji uzmanı olmadığından yeniden rapor alınmasına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu'nun 15.06.2020 ve 07.09.2020 tarihli raporlarında; sigortalıya konulan GİST tanısının ne zaman başladığının bilinemediği, ancak kesin teşhis tarihinin 24.08.2010 olduğu, hastalığın malign-kötü huylu bir kanser türü olduğu, sigortalıya muafiyet süresi içinde (24.08.2010 tarihinde) konulan GİST tanısının kanser türü olduğu, Sigorta Poliçesinin Özel Şartları 1.10 maddesi uyarınca poliçenin başlangıç tarihinden itibaren kanser hastalığı dahil teminat altına alınan bir kısım kritik hastalıklar için 3 aylık muafiyet süresi öngörüldüğü, yine özel şartların 2.1.2-c bendi uyarınca sigortalının yaşadığı kritik hastalığın belirti ve semptomlarının, muafiyet süresinin bitiminden sonra başlamış olması halinde sigorta bedeline hak kazanılacağının düzenlendiği, sigortalının imzasının bulunduğu ve bir örneği kendisine verilen bilgilendirme formunda, sigortalıya hangi süre ve şartlarda tazminat ödemesi yapılacağı hususunda bilgilendirme yapıldığı ve sonuç olarak sigortalıya muafiyet süresinde kanser teşhisi konulduğu gerekçesiyle davalı şirketin istinaf başvurusunun kabulü ile İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinin 15.11.2018 tarih, 2016/491 Esas, 2018/852 Karar sayılı ilamının HMK'nın 356 ncı ve 353/1b-2 maddeleri gereğince kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri