muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/324, Karar No: 2016/324, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/324 E.  ,  2016/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-324 2016/324 2013/217582

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 6. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Görevi yaptırmamak için direnme, silahla tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 265/1, 106/2-a ve 152/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda; sanığın silahla tehdit eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun nitelikli hali olduğu kabul edilerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nun 265/1, 265/4, 43/2. maddeleri, kamu malına zarar verme suçundan da TCK'nun 152/1-a maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince 10.06.2015 gün ve 19235-26603 sayı ile;

"Şikayetçiler ..., ... ve ...'ın 112 Ambulans servisinde görevli oldukları, sanığın, kız kardeşini bıçakla yaraladığı, olay yerine ambulans çağrılması üzerine ambulansta görevli olan şikayetçilerin olay yerine geldikleri ve ...'a müdahale ettikleri sırada sanığın bir elinde bıçak, diğer elinde taş olduğu halde şikayetçilerin yanına geldiği ve 'sağlıkçılar buradan gidin' dediği ve şikayetçilerin üzerine doğru yürüdüğü, şikayetçilerin korkuya kapıldıkları, sanığın elindeki taşı ambulansa fırlattığı, daha sonra elindeki bıçağı şikayetçilere göstererek 'ambulansınızı alın buradan gidin' dediği, şikayetçiler ... ve ...'ın ambulansın arkasına saklandıkları, şikayetçi ...'nin ise ambulansın şoför mahalline bindiği, bunu gören sanığın şikayetiçi Işıl'a bıçağı çekerek 'çabuk aşağı in' dediği, Işıl'ın aşağı inmesi üzerine sanığın ambulansa binip, ambulans ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sonrasında ambulansın terkedilmiş şekilde bulunduğu bu nedenle sanığın 5237 sayılı TCK'nın 148/1 maddesi gereğince yağma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında,

İddianamedeki sevk maddeleri, anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 27.06.2016 gün ve 4037-5460 sayı ile;

"İddianamenin içeriği ile anlatımına, hükümdeki nitelendirmeye ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesinin Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarına yönelik temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 28.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunla değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınmalı ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilip üst sınırların eşit olması halinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınmalıdır.

Tebliğname tarihinin 13.10.2014 olduğu ve ceza dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde artırım maddelerinin değerlendirilemeyeceği de göz önüne alındığında, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye göre, temyiz incelemesine konu suçlardan görevi yaptırmamak için direnme suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nun 265/1 maddesi uyarınca altı aydan üç yıla kadar hapis, kamu malına zarar verme suçunun yaptırımı aynı kanunun 152/1-a maddesi uyarınca bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, kamu malına zarar verme suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 10.06.2015 gün ve 19235-26603 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3906, Karar No: 2016/6589, Tarih: 07.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3906 E.  ,  2016/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevlinin dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından yararlanarak kaçma, Kaçmaya imkan sağlama

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 294/8, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Adliyeye karşı işlenen kaçmaya imkan sağlama suçundan doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmayan ve bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan sanık ...'ın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli karar başlığında suç adının "görevlinin dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından yararlanarak kaçma" yerine "dikkat veya özen yükümlülüğüne akırı davranma sonucu kaçmaya neden olma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1327, Karar No: 2013/7744, Tarih: 12.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1327 E.  ,  2013/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/376886

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 08/03/2011, 2010/67 (E) ve 2011/65 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. G..'ün mağdur Muhammet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; mağdur Muhammet'in sanık Yasin'in kardeşinin eşi olduğu, olay günü mağdurun sanık ile kahvede bulundukları sırada kız kardeşini tarlada çalıştırması nedeniyle tartıştığı, tartışma esnasında ona hakaret edip tokat attığı, sanığın olay yerinden ayrılıp eve gitmesine rağmen öfkesi dinmeyen mağdurun bu kez sanığın evinin önüne gidip plastik saksı ile cama vurduğu ve camın çatladığı, sanık dışarı çıkınca da saksıyı ona fırlattığı, mağdurun söz ve davranışlarının yarattığı hiddetin etkisinde kalan sanığın evden aldığı bıçakla mağduru epigastrium sol taraftan ve sol arcus costa altından iki isabetle, karaciğer sol lobda yaralanmaya neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, yaralanan mağdurun olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda;

1-Sanığın rastgele bıçak sallayıp mağdurun yaralandığını anlayınca eylemlerine devam etmemiş olması, yara sayısı ve yaralardan sadece bir tanesinin hayati tehlikeye yol açması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve sanığın kasten yaralama suçundan ancak yaraların niteliği de dikkate alınarak, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

2-Mağdurdan sanığa yönelik olarak gerçekleştirildiği belirtilen, tahrik oluşturan haksız söz ve eylemlerden ötürü sanık hakkında verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine makul oranda indirim yapılması yerine 3/4 oranında indirim

yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-Kabul ve uygulamaya göre ise;

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması,

b-Sanığa verilen cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi yazılmayarak CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2958, Karar No: 2011/4747, Tarih: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2958 E.  ,  2011/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1. Sulh Hukuk ve Tuzla Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 08.11.2010 tarihli Emniyet Müdürlüğü adres araştırması, Pendik 1. Aile Mahkemesinin çocuk mallarının korunmasına dair 2010/803 esas, 2010/577 karar sayılı dosyası ve davacının duruşma sırasındaki ifadesine göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5728, Karar No: 2011/5833, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5728 E.  ,  2011/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Şti aleyhine 17/11/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava; haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş, karar; davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin ithal ettiği fasulye tohumlarından satın alıp tarlasına ektiğini, ancak ürünün bozuk çıktığını, durumu tespit ettirdiğini bildirerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacı ile aralarında herhangi bir alım satım ilişkisi bulunmadığını, yokluğunda yapılan tespiti kabul etmediğini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının sunduğu fatura ile davalıdan fasulye tohumu satın aldığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının, ektiği fasulye tohumlarını, dış alımcı olduğu ileri sürülen davalının bayii olan ASAŞ Tarım Zirai İlaç ve Tohum Ticareti adındaki işyerinden satın alındığını iddia ettiği anlaşılmaktadır.

5553 sayılı Tohumculuk Yasası’nın 11/. maddesinde “…fiillerinin ayrıca suç sayılma hali saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” biçiminde düzenleme yer aldığından; dış alımcı olan davalı, arasında doğrudan satım sözleşmesi bulunmayan kişilere karşı üreten, satan, başka bir biçimde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler ile birlikte dayanışmalı olarak (müteselsilen) sorumludur.

Diğer yandan, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan yerel mahkemenin 2008/519-2009/486 sayılı dava dosyasında bulunan ASAŞ Tarım Zirai İlaç ve Tohum Ticareti adındaki işyerinin davacı ...'ya 25 kg fasulye tohumu satışına ilişkin olarak düzenlediği fatura uyarınca davacının, davalının bayii olan işyerinden onun dış alımını yaptığı fasulye tohumlarından satın alarak tarlasına ektiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan yerel mahkemenin 2008/519-2009/486 sayılı dava dosyasında bulunan ASAŞ Tarım Zirai İlaç ve Tohum Ticareti adındaki işyerinin davacı ...'ya 25 kg fasulye tohumu satışına ilişkin olarak düzenlediği fatura uyarınca davacının, davalının bayii olan işyerinden onun dış alımını yaptığı fasulye tohumlarından satın alarak tarlasına ektiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip davacının uğradığı zarar tutarı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22186, Karar No: 2015/26310, Tarih: 01.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22186 E.  ,  2015/26310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2014

NUMARASI : 2012/528-2014/1633

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde Basın İş Kanunu kapsamında haber yönetmeni olarak çalıştığını, fazla mesai ücreti ile çalıştırıldığı ulusal bayram ve genel tatili günleri ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile izin ücret, fazla mesai ücreti ile yüzde beş fazlası ve ulusal bayram genel tatili ücreti ile yüzde beş fazlası alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında, davacının yaptığı fazla mesai süresi ve fazla mesai ücretinin yüzde beş fazlasından yapılan indirimin az olup olmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Basın İş Kanunu kapsamında çalışanların ödenmeyen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasından takdiri indirim yapılırken çalışma süresi, asıl alacak miktarı ve davanın fesihten ne kadar süre sonra açıldığı yönlerinin birlikte dikkate alınması gerekmektedir. Belirtilen esaslara göre somut olayda bilirkişi tarafından hesaplanan miktar itibariyle yapılan değerlendirmede davacının fazla mesai ücretinin yüzde beş fazlasından yüzde doksanbeşten az olmamak üzere indirim yapılması gerekirken yüzde doksan oranında yapılan indirim isabetli bulunmamıştır.

3-Taraflar arasında, davacının yaptığı ulusal bayram genel tatil ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinin yüzde beş fazlasından yapılan indirimin az olup olmadığı hususları da uyuşmazlık konusudur.

3-Taraflar arasında, davacının yaptığı ulusal bayram genel tatil ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinin yüzde beş fazlasından yapılan indirimin az olup olmadığı hususları da uyuşmazlık konusudur.

Basın İş Kanunu kapsamında çalışanların ödenmeyen ücret alacaklarının yüzde beş fazlasından takdiri indirim yapılırken çalışma süresi, asıl alacak miktarı ve davanın fesihten ne kadar süre sonra açıldığı yönlerinin birlikte dikkate alınması gerekmektedir. Belirtilen esaslara göre somut olayda bilirkişi tarafından hesaplanan miktar itibariyle yapılan değerlendirmede davacının ulusal bayram genel tatil ücretinin yüzde beş fazlasından yüzde doksanbeşten az olmamak üzere indirim yapılması gerekirken yüzde doksan oranında yapılan indirim isabetli bulunmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/517, Karar No: 2022/129, Tarih: 01.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/517 E.  ,  2022/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 29.05.2019 tarih ve 11-89 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 06.10.2019 tarihli ve 95995 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.