muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5624, Karar No: 2023/2502, Tarih: 27.04.2023

2. 11.01.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile iade edilen ürünler nedeniyle talep edilen tazminat miktarını 32.692,79 euroya, nakliye ve depo gümrük giderleri için istenilen tazminat miktarını ise 10.393,78 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Colquimica Industria Nacional De Colas SA vekili cevap dilekçesinde; malda ayıp olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Adöksan vekili cevap dilekçesinde; malda ayıp olmadığını, dava konusu tutkalın kullanım koşullarına uygun kullanıldığında yapıştırıcı özelliğine haiz bir tutkal olduğunu, davacı haricinde hiçbir alıcının şikayette bulunmadığını, davacı tarafından ürünün yapışkanlığı ile ilgili sorun olduğu bildirildiğinde ürünün derhal test amacı ile müvekkili tarafından yurt dışındaki satıcı firmaya gönderildiğini, yapılan test sonucunda ise tutkal ile ilgili herhangi bir sorun olmadığının, sorunun kargo poşetlerinde olduğunun ifade edildiğini, dolayısıyla ürünün kullanımından kaynaklanan sorunun yarattığı bir zarar için müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, süresinde ihbarda bulunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Yapsan Yapıştırıcı Kimya Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. yargılamaya katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalılardan Yapsan Yapıştırıcı Ltd. Şti.'den 2015 yılı 10,11 ve 12 nci ayları ile 2016 yılı 1 nci ayında altı ayrı tarihte yapıştırıcı ürün aldığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi gereğince 8 gün içerisinde ürünleri kontrol ettirerek ayıplı olması halinde bildirimde bulunması gerekirken 01.04.2016 tarihli noter ihtarnamesi ile ayıp ihbarında bulunduğu, davacının süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Adöksan Kimya San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu yapıştırıcı müvekkilin ürettiği poşetlere uygulandığından, üründeki ayıbın ancak uygulama neticesinde ve ayrıca da düşük sıcaklıklarda anlaşılmakta olduğunu, nitekim ihraç edilen poşetlerin piyasaya girmesinden sonra naylon poşetlerin ağızlarının gerektiği gibi yapışmadığının ortaya çıktığını, 8 günlük sürede ürünün muayene edilmesinin mümkün olmadığını, ürünün ayıplı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı Adöksan Kimya San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı Adöksan Kimya San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça dava konusu edilen tutkalın ayıplı olduğu ispatlanamadığından ayıbın tespitinden sonra tartışılması gereken ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, mahkemece verilen kararın sonucu itibarı ile doğru olduğu, mahkemece davanın reddine karar verilmekle kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine artırılan dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine ve maddi ve manevi tazminat davası yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, ancak bu husus istinaf sebebi yapılmadığından manevi tazminat talebi yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulen kabulüne, davalı Adöksan Kimya Sanayi Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; naylon poşetlerin yurt dışındaki firma tarafından müvekkili firmaya iade edildiğinin gümrük kayıtları ile sabit olduğu, incelenen poşetlerin gümrükten iade alınan naylon poşetler olduğunu, çok ciddi surette yer kaplamakta olup bu denli fazla miktarda özürlü poşetin başka yerden temin ya da sıfırdan imal edildiğinin düşünülemeyeceğini, davalı Yapsan ...Ltd. Şti. firmasının yetkililerinin üründen beklenen sonucun elde edilemediğini bizzat kendilerinin gördüklerini ve ürün iadesini kabul ettiklerini, dolayısıyla müvekkilinin elinde bulunmayan tutkalı inceleme aşamasında dosyaya sunmasının hukuken de fiilen de mümkün olmadığını, tutkalı sunması gereken kişilerin tutkalı ellerinde bulunduran davalılar olduğu, davalıların dava konusu tutkalı incelenmek üzere davalılardan Colquimica firmasına gönderdiklerini açıkça beyan ettiklerini, ispat yükünün yer değiştirdiğini, ayıplı ürünü teslim alan davalı firmaların yetkililerinin de müvekkili tarafından tanık olarak bildirilmiş olmalarına rağmen duruşmalara gelmekten ve dava konusu tutkala ilişkin tanıklık etmekten imtina ettiklerini, mali bilirkişi raporundan da açıkça anlaşıldığı üzere tutkalın poşetlere uygulandığı dönemde müvekkili firmanın defter, kayıt ve stoklarında dava konusu tutkal haricinde herhangi başka bir yapıştırıcının bulunmadığını, dolayısıyla poşetlere uygulanan tutkalın davaya konu tutkal olduğunu, davalıların dava konusu tutkalın daha performanslı olduğu konusunda müvekkilini yanılttıklarını, dava konusu ürünü kendi laboratuvarında test ettiğini belirtilen davalı Colquimica firmasının test sonuçlarına göre tutkalda hata olmadığını ve fakat tutkalın düşük sıcaklıkta kullanılmaması gerektiği yönünde Adöksan firmasının bilgilendirilmiş olduğunu, olayda kendilerinin kusuru bulunmadığını ifade ettiklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ticari satımda ayıptan kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Adöksan Kimya Sanayi Dış Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11497, Karar No: 2019/20401, Tarih: 11.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11497 E.  ,  2019/20401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen cezanın türüne ve miktarına göre, sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen hapis cezalarına yönelik olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelmesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın mahkemenin hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 29/03/2017 tarihinde öldüğünün anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında aldırılan raporda, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7604, Karar No: 2012/15598, Tarih: 09.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7604 E.  ,  2012/15598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2010 tarih ve 2009/665-2010/509 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Çetaş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, bu kapsamda Gümüşhane Kuşakkaya TV istasyonundan davalı ÇEDAŞ aracılığı ile hat katılım payı ve bakım işletme masrafı ödenmeksizin diğer davalı ATV Televizyon Prod. A.Ş.'ne 06.12.1999-30.07.2008 tarihleri arasında müvekkilinin bilgisi dışında yasal prosedüre uyulmaksızın müstakil abonelik tesis edildiğini belirterek şimdilik KDV hariç 3.936,76 TL 'nin 06.12.1999 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ÇEDAŞ vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin Kuşakkaya mevkiinde kurulu verici için diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesi kapsamında abonelik ücretlerinin ödendiğini, taleple ilgili sorumluluğun diğer davalıya ait olup, müvekkilinin davacıya karşı herhangi bir borcu ve kullanım dolayısıyla sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin Kuşakkaya mevkiinde kurulu verici için diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesi kapsamında abonelik ücretlerinin ödendiğini, taleple ilgili sorumluluğun diğer davalıya ait olup, müvekkilinin davacıya karşı herhangi bir borcu ve kullanım dolayısıyla sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalı ÇEDAŞ'ın davacıya ait enerji nakil hattından kendisine şebeke tesis etmesi ve bu tesisten başka aboneleri yararlandırması nedeniyle Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davacıya hat katılım payını ödemekle yükümlü bulunduğu, ÇEDAŞ'ın Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin hat katılım payının hesaplanmasına ilişkin kendisine yüklediği sorumluluktan kaçınmış olması nedeniyle davacının talep ettiği bedelin hat katılım bedeli olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı yayın kurulu ile ÇEDAŞ arasında sözleşme bulunması dolayısıyla yayın kuruluşunun davacı kuruma karşı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın ÇEDAŞ yönünden kabulüne, davalı ATV Televizyon Prod. A.Ş. yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ÇEDAŞ vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına, bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davalı ATV (Merkez ATV Televizyon Prod. A.Ş.)'ye işbu davada husumet düşmemesine göre, davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı ÇEDAŞ tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı ÇEDAŞ tarafından bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı ÇEDAŞ vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının yeni bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra herhangi bir hesaplama yapılmaksızın davacının talep edebileceği hat katılım payı tutarının 3.936,76 TL olduğu belirtilmiştir. Gerekçesiz ve denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, dava konusu edilen katılım payı ve bakım gideri alacağı bakımından davalı ÇEDAŞ'tan faiz istenebilmesi için öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun araştırılmaması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, davacı tarafça söz konusu enerji nakil hatlarının işletme ve bakım ücretlerinin de tahsilinin istenilmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmaması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle davalı yararına, (4) nolu bentte yazılı nedenle ise davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1062, Karar No: 2013/7920, Tarih: 27.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1062 E.  ,  2013/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dairemizin süreklilik gösteren uygulamalanna göre; yüzde sabit iz bırakacak nitelikteki yaralamanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeksizin, "basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve çehrede sabit iz bırakacak" şeklinde olan adli rapordaki çelişkinin giderilmesi ve Adli Tıp uygulamalarına göre; yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirebilme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren altı aylık sürenin geçmesinin gerekmesi karşısında, müştekinin mevcut raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yapılan muayenesi sonucunda yeni rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan dosyadaki raporlara göre hüküm kurulması,

2) Mahkemece sanığın müştekiyi yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabul edilmesi karşısında, temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86. maddesinin 1. fıkrası yerine 2. fıkrası uyarınca belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/858, Karar No: 2019/2553, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/858 E.  ,  2019/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17535, Karar No: 2013/17135, Tarih: 29.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17535 E.  ,  2013/17135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerdeki ağaçların yanmadığı, hayatiyetlerinin devam ettiği, toprakta ve florada zarar oluşmadığı, tohum zararının bulunmadığının bildirilmesi karşısında, 5728 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önceki uygulamada 6831 sayılı Yasanın 110/3. maddesi gereğince gerçek zararın pek hafif olduğunun kabulü ile verilecek cezanın 1/3 e kadar eksiltilebileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.