muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1665, Karar No: 2012/8739, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/1665 E.  ,  2012/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde ikili vardiya sistemi ile çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin ...’a kira ve sabit giderlerdeki fazlalıktan dolayı nakline karar verildiğini, davacının bundan haberdar olduğunu, davacıya bildirimde bulunulan tarihten işyerinin naklolduğu tarihten itibaren kendilerine iş arama ve maddi talepleri için gerekli imkanlar sağladıklarını, kıdem ve fazla mesai ye karşılık ödeme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek davalının davacının iş akdinin haklı nedenle feshettiğini ve ihbar öneli verdiğini ispat edemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunduğu, davacı ile birlikte çalışan davalı işveren tanıkları dahi iki vardiya halinde 08:00-19:00, 19:00-08:00 saatleri arasında çalıştıklarını açıkladığı, davacının fazla mesai yaptığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile ıslah sonrası zamanaşımı dikkate alınarak, hesaplanan miktardan davacının izinli, raporlu ve mazeretli olabileceği günler dikkate alınarak takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak ve davacıya içeriği belirtilmeden yapılan ödemeler önce muaccel olan fazla mesai ücret alacağından mahsup edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile belirlenen fazla mesai ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir. Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir. Ancak, 20/12/1974 gün ve 6155-17127 sayılı Daire kararında da belirtildiği veçhile (bu karar için de yukarıda anılan dergi, sayfa 637 ve devamına bakınız); savunma nedenlerinin ve savunma nedenlerinden olan zamanaşımının yasanın öngördüğü cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülmesi, diğer bir ifade ile (savunmanın genişletilmesi), bazı kayıt ve şartlarla mümkündür (HUMK. 202/11). Bu tek şart, savunmanın genişletilmesine karşı tarafın (hasmın) muvafakatidir. Eğer karşı taraf savunmanın genişletilmesine muvafakat etmez ve dolayısıyla (savunmanın genişletildiği) yollu bir itirazda bulunursa, o takdirde ancak mahkemenin ileri sürülen savunma nedenlerini (bu arada zamanaşımı savunmasını) incelemesi olanağı yoktur; bu durumda ise mahkeme hemen savunma nedenlerini reddetmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili yargılama sırasında hesaplanan fazla mesai ücret alacağını 25.12.2009 tarihi dilekçesi ile ıslah sureti ile arttırmıştır. Islah dilekçesi 08.01.2010 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili bir sonraki oturum tarihi olan 18.03.2010 tarihli oturuma gelmemiştir. Daha sonra zamanaşımı defi ileri sürmüş ise de davacı vekili açıkça bu itirazın zamanında yapılmadığını, savunmanın genişletilmesine muvafakatleri olmadığını açıkça beyan etmiştir. Bu itiraz nedeni ile zamanaşımı definin dikkate alınmaması gerekir. Davacının bu açık itirazına rağmen fazla mesai alacağının zamanaşımı itirazına göre yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/7828, Karar No: 2015/25633, Tarih: 11.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7828 E.  ,  2015/25633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/155002

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/906 (E) ve 2014/104 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz incelmesinde;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin  24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 8.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesindeki düzenlemelerin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına ve savunma hakkının kısıtlandığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hapis cezası yanında doğrudan hükmedilen adli para cezasının ödenmesine ilişkin taksit sayısının TCK.nun 52/4. maddesi gereğince 4 taksitten az olamayacağı gözetilmeyerek, 2 taksit halinde ödenmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümden “2” ibaresinin çıkarılarak yerine “4” ibaresi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelmesinde;

Sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın hırsızlık suçunu, müştekinin camide abdest aldığı sırada askıda asılı montunun cebinden eşyalarını almak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; olay yerinde keşif yapılarak, abdest alma yerinin ibadete ayrılmış yer veya bina olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 142/1-a maddesi ya da 141/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Anayasa Mahkemesi'nin  24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 8.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince hükmün (BOZULMASINA), 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6647, Karar No: 2023/277, Tarih: 06.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6647 E.  ,  2023/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 02.01.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 15.02.2017 tarihinde gözaltına alındığını, ilk 5 gün avukat ile görüştürülmediğini, 21.02.2017 tarihinde tutuklandığını, tahliye taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğini, 03.10.2017 tarihinde tahliye edildiğini, haksız olarak yakalandığı, tutuklandığı ve tutukluluğun devamına karar verildiği gerekçesiyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 23.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığı, reddi gerektiği, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğu şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2018/14 Esas, 2018/258 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2018/3262 Esas, 2019/4 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.09.2021 tarihli, temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmün kesinleşmesine gerek olmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 144 üncü maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.09.2021 tarihli, temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmün kesinleşmesine gerek olmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 144 üncü maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

... 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/58 Esas sayılı dosyası ile davacı ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı, dosyanın henüz derdest olduğu, her ne kadar davacı hakkında gözaltı, arama tutuklama kararı ve tutuklamanın devamı kararlarının hukuka aykırı olduğunu belirtmiş ise de, bu hukuka aykırılığın ve delilleri tartışma yetkisinin mahal mahkemesince değerlendirilmesi daha sonra tazminat hususunun gündeme geleceği, aksi durumun mahal mahkemesinde görülen davayı etkileyecek şekilde işin esasına girilmesi gerektiği, ... 14. Ağır Ceza Mahkemesindeki yargılamanın sonunda davacının alacağı mahkumiyet kararına göre tutuklulukta ve gözaltında kaldığı sürelerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63 üncü maddesine göre mahsup edilebileceği, aksi durumun kabulü halinde beraat kararı verilmeden tazminat hükümlerinin düşünülmesi halinde ihsas-ı rey durumunun söz konusu olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/58 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 12.12.2016 - 03.10.2017 tarihleri arasında 295 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tâbi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Hükmün Kesinleşmesine Gerek Olmadığına, 5271 Sayılı Kanun'un 144 üncü Maddesi Kapsamında Kalıp Kalmadığının Değerlendirilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Davacının 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen “Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilenler,” hükmü uyarınca tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 142 nci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren

üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat

isteminde bulunulabilir.

...

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 142 nci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren

üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat

isteminde bulunulabilir.

...

Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesin birinci fıkrasının (a) bendinde, "kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilen" kişilerin tazminat isteminde bulunabileceğinin belirtildiği, tazminat talebinin dayanağı olan dava dosyasında davacının kanuna aykırı şekilde yakalandığı, tutuklandığı ve tutukluluğun devamına karar verildiği nedenine dayanan tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2018/3262 Esas, 2019/4 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3312, Karar No: 2019/2376, Tarih: 29.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3312 E.  ,  2019/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2017 tarihli ve 2016/266 esas, 2017/7 sayılı kararı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükümlü ...’ın iş bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna 6291 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3/2. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin reddine dair ... Nolu ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08/06/2017 tarihli ve 2017/3049 sayılı kararına vaki şikâyetin reddine ilişkin Silivri 1. İnfaz Hâkimliğinin 12/06/2017 tarihli ve 2017/2951 esas, 2017/3006 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2017 tarihli ve 2017/1450 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/1-ç maddesindeki; “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6. maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bendleri dışında kalanlar, açık kuruma ayrılamaz” hükmü ile aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin (ç) bendindeki; “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklindeki düzenleme karşısında, örgütle bağlantısının kesildiğine ilişkin delil bulunmayan ve bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı anlaşılan adı geçen hükümlü hakkında yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/11/2017 gün ve 94660652-105-34-10657-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-)Hükümlü ...'ın, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/266 esas, 2017/7 karar sayılı kararıyla 2016 yılı Nisan ayında işlediği terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2-1 ve TCK'nin 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu mahkumiyet kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.03.2017 tarihli ve 2017/308 esas, 2017/481 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiği,

Cumhuriyet savcılığınca düzenlenen 01.06.2017 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 30.04.2018, bihakkın tahliye tarihinin ise 22.08.2018 olarak belirlendiği, 24.05.2017 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda cezasının infazına başlanan hükümlü 05.06.2017 tarihli dilekçesiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini istediği,

... Nolu ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 08.06.2017 tarihli ve 2017/3049 sayılı kararı ile hükümlünün örgütten ayrıldığına dair herhangi bir beyanının bulunmadığı, kuruma geldiği günden itibaren örgütle bağlantılı olduğu ve bu nedenle taraflı koğuşta kaldığından, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/1-ç maddesi uyarınca koşulları oluşmadığından açık ceza infaz kurumlarına ayrılma ve denetimli serbestlikten yararlanma talebinin reddine karar verildiği,

Hükümlü vekilinin bu karara yasal süresi içerisinde itiraz ettiği,

Silivri 1. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2017 tarihli ve 2017/2951 esas, 2017/3006 karar sayılı kararıyla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 3/2. maddesi uyarınca koşullu salıverilmesine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılan hükümlünün, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanabileceğinden talebinin reddine karar verildiği,

Hükümlü vekilinin 20.06.2017 tarihinde bu karara itiraz ettiği,

İtiraz merci olarak Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2017 tarihli ve 2017/1450 değişik iş sayılı kararı ile hükümlü vekilinin itirazının kabulüne, Silivri 1. İnfaz Hakimliğinin 12.06.2017 tarihli ve 2017/2951 esas, 2017/3006 karar sayılı kararının kaldırılmasına, kararın gereği için ... Nolu... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne gönderilmesine kesin olarak karar verildiği,

anlaşılmıştır.

B-)KONU İLE İLGİLİ YASAL MEVZUAT:

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3. maddesine göre;

26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 302, 307, 309, 311, 312, 313, 314, 315 ve 320. maddeleri ile 310. maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçlar, terör suçlarıdır.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 4. maddesine göre;

Aşağıdaki suçlar 1. maddede belirtilen amaçlar doğrultusunda suç işlemek üzere kurulmuş bir terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlendiği takdirde, terör suçu sayılır:

a) Türk Ceza Kanununun 79, 80, 81, 82, 84, 86, 87, 96, 106, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 142, 148, 149, 151, 152, 170, 172, 173, 174, 185, 188,199, 200, 202, 204, 210, 213, 214, 215, 223, 224, 243, 244, 265, 294, 300, 316, 317, 318 ve 319. maddeleri ile 310. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar.

b) 10/07/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan suçlar.

c) 31/08/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 110. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarında tanımlanan kasten orman yakma suçları.