muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1768, Karar No: 2014/3895, Tarih: 01.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1768 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/43-2013/38

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında O..İli, Merkez İlçesi, Ç...Köyü, ...ada 8 parsel sayılı 1519 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile Sebahittin Çenet adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne,...... ada 8 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptaliyle yayla vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012 - 06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna uygun değildir. Şöyle ki; 06.05.2013 tarihli keşif sonrası ibraz olunan ziraat bilirkişisi raporunda, taşınmazın, 25-30 yıldan beri kültür arazisi olarak kullanıldığını belirtmekle birlikte, insanların yaz aylarında yayla amacıyla kulandıkları bir yer olduğu, bu amaç doğrultusunda baraka tip evler inşa edilmek suretiyle yerleşim alanı oluşturulduğu belirtilerek raporda kendi içinde çelişkiye sebep olunmuştur. Ayrıca, sağlıklı sonuca ulaşılması için dava konusu taşınmazın hukukî durumunun, aynı konumda bulunan ...... ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte değerlendirilmediği gibi, usûlüne uygun olarak yayla araştırması da yapılmamıştır. 1 parsel hakkında Hazinenin aynı iddia ile açtığı dava, Dairenin 2013/8747; 6 parsel hakkındaki dava da 2013/10443 sayılı dosyasında yapılan temyiz incelemeleri sonucunda bozulmuştur.

Bu nedenlerle; mahkemece, bir fen elemanı ve önceki ziraat bilirkişi dışında üç ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı incelenmeli ve zapta geçirilmeli; aynı konumda bulunan .... ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca, taşınmazların kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kabul edilebilmesi, yetkili ve idarî merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanıla gelmesine bağlıdır.

O halde; taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler getirtilmeli, yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ile fen memuru ve ziraat bilirkişiler, tesbit bilirkişileri hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yapılacak keşifte mera (yayla) tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve fen memuru eliyle her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktaları ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera (yayla) tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, yetkili idarî merciler tarafından mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera (yayla) olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek beyanlar arasındaki çelişki giderilmeli, uzman ziraat bilirkişiden taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin baskın olduğu konularında ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4307, Karar No: 2016/6247, Tarih: 02.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4307 E.  ,  2016/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada Devrek Sulh Hukuk ve Bartın Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın nüfus kayıtlarına göre “...” adresinde ikâmet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bartın Sulh Hukuk Mahkemesi ise müteveffanın vefat etmeden önce “...” adresinde bulunan ... Kaymakamlığı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikâmet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın vefat etmeden önce “...” adresinde bulunan ... Kaymakamlığı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikâmet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı, anlaşıldığından, uyuşmazlığın Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33482, Karar No: 2012/17673, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33482 E.  ,  2012/17673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Fethiye Devlet Hastanesinin 20.8.2007 tarihli raporu içeriğine göre katılanın burnunda hayat fonksiyonlarının 2. derecede etkileyecek nitelikte kırık olduğu bildirilmiş olmasına göre, sanığa atılı eylemin TCK'nin 86/1, 87/3. kapsamında kalması ihtimali bulunduğundan, davaya bakma, delilleri takdir etme ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verilerek Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18138, Karar No: 2013/20003, Tarih: 17.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/18138 E.  ,  2013/20003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ümraniye 1.AHM)

Davacı ...... Elektirik Dağıtım A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı ... tarafından ihale olunan ve dava dışı yüklenici firma tarafından yapımı üstlenilen bariyer kazığı çakma çalışmaları sırasında verilen zararın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; dava konusu edilen zararın, davalı idarenin kamu hizmeti kapsamındaki bariyer kazığı çakma çalışmaları sırasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Kamu hizmetinin sunmak ve bu anlamda gerekli hazırlıkları ve denetimi yapmak (içme suyu, bina, park, kaldırım yapma, yol vs.) belediyelerin belediye kanunundan doğan görevleri olup, bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare'nin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince İdare'ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır.

Diğer yandan, İdari Yargılama Usulu Kanunu gereğince de idari yargı yerinde tam yargı davası açılmadan doğrudan icra takibi yoluyla alacağın tahsiline girişilmiş olması da doğru değildir. İtiraz üzerine itirazın iptali davası açılması da genel mahkemeleri görevli hale getiremez. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası çözümlenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13299, Karar No: 2012/8882, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13299 E.  ,  2012/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın müşteki Engin Vehbi' yi kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün, 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK' nın 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanığın, müşteki ...' ü kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ve tanık Kıymet' in beyanlarında, müştekilerin sanığın kız arkadaşı Kıymet' e laf attıklarını anlatmalarına rağmen, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/839, Karar No: 2014/14407, Tarih: 05.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/839 E.  ,  2014/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/629-2013/1053

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı kurum ile yapılan hizmet satın alma sözleşmesi kapsamında davalı kurum sigortalılarına verilen sağlık hizmet bedeli faturalarında davalı tarafından haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek;haksız kesintiye konu 19.879,59 TL kesintinin yerinde olmadığının tespiti ile işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, fatura incelemesinin mevcut yasal düzenleme kapsamında yapıldığını, kesintiye konu işlemin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında yapılan sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi kapsamında davalı kurum sigortalısı hastalara verilen sağlık hizmetine konu fatura bedellerinden yapılan kesinti işleminin iptaline ilişkindir. Dava konusu kesintiye tabi tutulan faturaların, davalı kurum sigortalısı hastaların davacı şirkete ait hastanenin çocuk hastalıkları, iç hastalıklar, Kardiyoloji, Ortopedi, göz hastalıkları branşında yapılan tedavi işlemlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı kurum tarafından yapılan kesinti işlemlerinin yerinde olup olmadığının tespiti açısından, sosyal güvenlik mevzuatı konusunda uzman bilirkişi ile birlikte kesinti işlemine konu branşlarda uzman sağlıkçı bilirkişi heyeti oluşturularak,denetime uygun rapor alınmak suretiyle sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, konusunda uzman olmayan bilirkişinin hazırladığı yetersiz rapor esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14268, Karar No: 2012/11890, Tarih: 26.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14268 E.  ,  2012/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar Telat ve Sibel'in mahkumiyetlerine, Yeliz'in beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen adli para cezalarının miktarlarına göre kararlar kesin nitelikte bulunduğundan sanık ... ve sanık ... müdafiinin bu kararlara yönelik temyiz taleplerinin CMUK'nun 317 maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık Yeliz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/474, Karar No: 2019/4218, Tarih: 09.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/474 E.  ,  2019/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 26.12.2012 ve 31.12.2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6704, Karar No: 2014/5550, Tarih: 01.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6704 E.  ,  2014/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi görderdiği, mazeretinde mürafaa talebinden vazgeçtiğini, vazgeçilmezse mazeretli sayılmasına karar verilmesini istediği anlaşıldı, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25.20 TL'sinin davacıya, 205.00 TL'sininde davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcların bundan mahsubuna 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11669, Karar No: 2024/3311, Tarih: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11669 E.  ,  2024/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2448 E., 2021/539 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayat(Çorum) Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/52 Esas, 2014/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesiyle birlikte hükmün açıklanması ile Bayat(Çorum) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2448 Esas, 2021/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 62/1 ve 53/1 maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrik derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrik derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Şikayetçi ... ile sanık ...'in amca çocukları oldukları, olay tarihinde Çorum ili Bayat ilçesi Demirciler köyündeki meydanda yapılacak olan şadırvan sebebi ile ustalar tarafından duvar yapılmaya başlandığı, sanığın duvar yapan ustalara duvarı babasının mezarının biraz ötesinden yapılmasını söylediği, bu hususla ilgili şikayetçi ile tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında şikayetçinin sanığa yumruk atarak yere düştüğü, yerden kalkan sanığın bıçakla şikayetçiye vurarak yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın kendisine yapılan saldırıyı saldırı ile orantılı biçimde defetmediğinden meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, şikayetçiden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2448 Esas, 2021/539 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Bayat (Çorum) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.