muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9324, Karar No: 2013/12400, Tarih: 17.09.2013

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, asıl davada dava konusu taşınmazların satın alındıkları tarih itibariyle edinilmiş mal olup, davalı ...’nin kişisel malı olduğu ispatlanamadığına, gerek taşınmazlar gerekse katılma alacağı isteğinde bulunulan banka hesapları üzerinde yapılan inceleme ve bulunan miktarda da bir hata yapılmadığına, katılma alacağı bakımından talepte bulunan eşin gelir elde edip etmemesi veya katkıda bulunup bulunmamasının bir önemi olmadığına, katılma alacağının eşler yararına yasadan kaynaklanan alacak hakkı niteliğinde olduğuna, mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda katılma alacağı da usulüne uygun şekilde hesaplanarak belirlendiğine göre davacı ... lehine bulunan toplam 189.084,62 TL katılma alacağı miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu miktarın ............’nin katılma alacağı hakkı olarak kabulü yerindedir.

Asıl dava 15.000 TL taleple açılmış, yargılama sırasında bilirkişi raporları sonrası davacı ... vekili katılma alacağı taleplerini 220.000 TL'ye yükselttiğini açıklamıştır. Davacının talebi katılma alacağı niteliğinde olup Dairece, her ne kadar önceki karalarda bu tür davalarda TMK'nun 178.maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğu benimsenmiş ise de, Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayılı ilamıyla, edinilmiş mallara katılma rejimi (katılma alacağı) bakımından da TMK'nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK'nun 146.maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüş, Dairece de bu görüş benimsenmiştir. 6098 sayılı TBK'nun 153/1-2. bentleri (Evlilik devam ettiği sürece, eşlerin diğerinden olan alacakları için zamanaşımı işlemeye başlamaz, başlamışsa durur) gözetilerek boşanma kararının kesinleştiği 24.06.2010 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin henüz geçmediği anlaşıldığına, davacı taraf da bu süre içinde ıslah isteğinde bulunduğuna göre, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde karar verilmesi gerekmektedir. O halde; dava ve ıslah tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresi dolmadığı anlaşıldığından, davacının talebi ve mahkemece bilirkişi raporu ile belirlenen miktar gözetilerek ıslah edilen miktarla ilgili de hüküm kurulması gerekirken, usul ve kanuna aykırı şekilde ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu görüşünden hareketle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Asıl dava ile ilgili temyiz itirazları bu bakımdan yerindedir.

Birleşen davada ise, dava konusu ........’da bulunan 9509 ada 3 parselde 3 numaralı mesken 04.11.1999 tarihinde taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli iken alınmış olup, katkı payı alacağı hesabı yapılırken, tarafların dava konusu mal varlığı değerinin edinildiği tarihe kadarki toplam gelirlerinden tarafların sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM'nin 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarlarının ne olacağının belirlenmesi, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacı eşin katkı oranının bulunması, bulunan bu oranın dava konusu mal varlığının dava tarihindeki değeri ile çarpılarak varsa katkı payı alacağının tespit edilmesi, gerektiğinde hakkaniyet ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin gözönünde tutulması ve davacının katkı payı alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece katkı payı alacağı hesabı yapılırken, tarafların kişisel harcamaları ve erkeğin TKM’nin 152.maddesine göre evin geçindirme yükümlülüğü düşüldükten sonra kadının tasarruf miktarı 569,49 TL., erkeğin ise 564,30 TL. olarak dikkate alınmış, ayrıca kadının 296,17 TL değerindeki ........lerini bozdurarak gelirini alımda kullandığı kabul edilmiştir. Bu miktarlara taraflarca bir itiraz olmadığına ve hüküm ............ vekili tarafından temyiz edildiğine göre hesaplamada bu miktarlara itibar edilmesi ve ........lerin gelirinin taşınmazın alım değerine oranlanmış olması usul açısından doğrudur. Ancak az yukarıdaki ilkeler gözetilerek taraf gelirlerinin birbirlerine oranlanması ve ........lerle katkı sağlanan bölüm çıktıktan sonra kalan kısım üzerinde tarafların katkı oranlarının bu şekilde bulunması, devamında dava tarihi itibarıyla belirlenen taşınmazın sürüm değerinin dikkate alınarak hesaplama yapılması, ........lerden dolayı % 7,89, kalan kısım üzerinde çalışılarak elde edilen gelir bakımından % 49,79 oranları gözetilerek (9.468 TL + 55.032 TL) toplam 64.500 Tl katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken, taraf gelirlerinin taşınmazın alım değerine oranlanması ile hatalı şekilde bulunan % 73,36 katkı oranının dava tarihi itibarıyla tesbit edilen 120.000 TL rayiç değer ile çarpılarak 88.032 TL,ye hükmedilmiş olması doğru olmamıştır. Birleşen dava bakımından da açıklanan sebeple ............ vekilinin temyizi yerinde görülmüştür.

Davacı-birleşen dosyada davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle hükmün açıklanan hususlara yönelik olarak 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay ........sının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 990,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay ........sında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 1.759,50 TL peşin alınan harcın davacı-birleşen dosya davalısına iadesine 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2543, Karar No: 2019/891, Tarih: 22.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/2543 E.  ,  2019/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında bozma öncesinde psikiyatri uzmanı olan tek kişilik bilirkişi tarafından düzenlenen Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 02.09.2013 tarihli rapora göre, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiğinin belirtilmesine rağmen, bozma sonrasında mahkemece karar verildikten sonra akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile vasi olarak atanan sanığın annesi tarafından temyiz dilekçesine eklenen Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 20.04.2011 tarihli raporda hastanın 5237sayılı TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiği, yine Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığı'ndan alınan 13.10.2011 tarihli raporda kişinin işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azalmış olduğunun, işlediği iddia edilen fiille ilgili olarak TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, maddenin birinci fıkrasında yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı ve suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı” hususlarında rapor alınması amacıyla tüm rapor ve tedavi evrakları da getirtilip birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5271 sayılı CMK'nın 74. maddesi uyarınca Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altına alınması, buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın vasisi tarafından temyiz dilekçesine eklenen raporlar da gözetildiğinde, sanığın istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii eşliğinde savunmasının alınması gerekirken, müdafii hazır bulundurulmadan savunmasının alınarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5478, Karar No: 2010/2995, Tarih: 26.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/5478 E.  ,  2010/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2005 gün ve 2005/90 Esas, 2005/265 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati, mağdurun suç tarihi ile götürüldüğü aracın rengi konusunda aşamalarda çelişkili anlatımda bulunması, fiilden uzun süre sonra polise müracaatı, olaya yakın tarihte alınan 01.02.2005 günlü raporda livata bulgusunun olmaması ve suçta kullanıldığı bildirilen aracın iddia edilen suç tarihinden sonra sanığa devredildiğini gösteren sözleşme ve tanık beyanları karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5716, Karar No: 2020/13764, Tarih: 15.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5716 E.  ,  2020/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarih, 2015/1619 numaralı iddianamesi ile, mala zarar verme suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün kabul edilmiştir.

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdur ...'nın olayın sıcaklığı ile alınan kolluk beyanında, sanık ...'nın boğazına sarılıp yumruk atarak yaraladığını ifade etmesine, destekleyen tanık ... ifade tutanağına, sanık ...'nın kolluk ve huzurda, mağdurla boğuştukları yönünde tevilli ikrarlarına, mağdur ... hakkında düzenlenen Germencik Devlet Hastanesi'nin 21.07.2015 tarihli raporunda; ''sağ el 1.parmakta cilt kesisi, sağ şakakta yüzeysel sıyrık, sağ ayak iç kısmında yumuşak doku zedelenmesi mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir.'' şeklindeki tespitlere göre; ailevi meselelerden çıkan tartışmada mağdur sanıkların birbirlerini karşılıklı basit şekilde yaraladıkları anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak sanık ...'nın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15955, Karar No: 2017/18453, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15955 E.  ,  2017/18453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Tekstil Giyim Sanayi İthalat İhracat Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, sigorta kaydının geç yapıldığını, maaşının SGK'na eksik ve gecikmeli bildirildiğini, fazla mesai, milli bayaram çalışmalarının ödenmediğini, yıllık izin hakkının kullandırılmadığını, yıllık izne gidince ücretinden kesildiğini, talebine rağmen mağduriyetinin giderilmediğini, davacının haklı nedenle iş aktini feshettiğini, hafta içi her gün 08:00-18:30 arasında fiilen 11 saat çalıştığını, iş yoğunluğu ve işverenin isteğine göre ayda ortalama 2 cumartesi günü de aynı saatlerde çalıştığını, dini bayramlar dışında milli bayramlarda da çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Şirketi vekili, davacının müvekkili firmada makineci olarak çalıştığını, diğer davalı şirket ile aralarında herhangi bir organik bağ bulunmadığını, davacının diğer davalıda çalıştığı dönemlere ilişkin hak ve alacakları varsa bu hususların müvekkili şirketi ilgilendirmediğini, davacının el yazılı dilekçe ile kendi isteği üzerine istifa ettiğini, çalıştığı sürece tüm haklarının ödendiğine dair müvekkili şirketi ibra ettiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-18.30 arasında olduğunu, 1 saat yemek ve 3 kez 15’er dakika çay molası verildiğini, çok nadiren fazla mesai yapıldığını ve bu çalışmaların karşılığının elden ödendiğini, bu nedenle fazla mesai alacağı bulunmadığını, resmi tatil ve bayramlarda çalışılmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, davacının istifa ettiğini, istifa dilekçesinde dava dilekçesinde belirtilen gerekçelere dayanmadığını, zamanaşımı olduğunu, yıllık izinlerini kullandığının izin defterinden anlaşıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 12/05/2007-24/06/2008 arası davalı ... şirketinde ve daha sonra ise 24/06/2008-30/09/2011 tarihleri arasında davalı ... şirketine ait aynı adresteki işyerinde çalıştığı, davacı 01/09/2005 tarihinde işe başladığını iddia etmiş ise de, tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildinde ve davacının hizmet tespiti davası açmamış olması da dikkate alınarak SGK kayıtlarına itibar edilerek çalışmanın 12/05/2007 de başladığı kanaatine varıldığı, davacının aylık ücretinin net 750 TL, giydirilmiş brüt 1.283,75 TL olduğu, emsal ücret araştırması ve tanık beyanları ile anlaşıldığı, iş akdi davacı tarafından haklı olarak feshedilmiş olduğundan, davacının kıdem tazminatına yönelik talebinin bilirkişi raporunun 2. seçeneği ve ıslah doğrultusunda kısmen kabulüne karar verildiği, davalı akdin feshinin haksız olduğunu iddia etmiş ise de, davacının fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi dikkale alınarak feshin haklı olduğu kanaatine varıldığı, davalı işverenin izin belgelerini ibraz etmediğinden, davacının bakiye 14 gün izin hakkına yönelik ücret talebinin bilirkişi raporunun 2. seçeneği ve ıslah doğrultusunda kısmen kabulüne karar verildiği, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesinin 1. fıkrasına göre çalışma süresi haftada en çok 45 saat olduğu, davacının bu süreyi aşar şekilde haftada 6 saat fazla mesai yaptığı, tanık beyanları ile anlaşıldığından, ve bu ücretin ödendiğini gösteren belgeler davalı tarafından sunulmadığından, davacının fazla mesai ücretine yönelik talebinin zamanaşımı dikkate alınarak bilirkişi raporunun 2. seçeneği, ek raporun 2. seçeneği ve ıslah doğrultusunda kabulüne karar verildiği, bilirkişi raporu ile belirlenen fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu 51-52 ( eski Borçlar Kanunu 43-44 ) maddeleri gereğince takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacının dini bayramlar dışına kalan milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı tanık beyanları ile anlaşıldığından, ve bu günlere ilişkin ücretin ödendiğini gösteren belgeler davalı tarafından sunulmadığından, davacının genel tatil ücretine yönelik talebinin bilirkişi raporunun 2 . seçeneği ve ıslah doğrultusunda kabulüne karar verildiği, bilirkişi raporu ile belirlenen genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu 51-52 ( eski Borçlar Kanunu 43-44 ) maddeleri gereğince takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacının 24/06/2008 tarihine kadar ... şirketinde ve daha sonrasında ise aynı adreste diğer davalı ... şirketinde çalıştığı anlaşıldığından, işçinin değişen işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyerleri kurallarının uygulanması gerektiğinden ve işyeri devri kuralına göre izin ücretinden iş sözleşmesini fesheden son işveren ..

... şirketinde ve daha sonrasında ise aynı adreste diğer davalı ... şirketinde çalıştığı anlaşıldığından, işçinin değişen işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyerleri kurallarının uygulanması gerektiğinden ve işyeri devri kuralına göre izin ücretinden iş sözleşmesini fesheden son işveren ... şirketi, tüm süreye göre hesaplanan kıdem tazminatından ise tüm işverenlerin birlikte sorumlu olacağı, ancak önceki işveren ... şirketinin sorumluluğunun işçiyi çalıştırdığı süre ve devir sırasındaki ücretle sınırlı olacağı, diğer işçilik alacaklarından ise devir tarihi olan 24/06/2008 tarihinden itibaren 2 yıldan fazla süre geçmesi nedeniyle İş Kanununun 6. maddesi gereği son işveren ... şirketinin sorumlu olacağı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Şirketinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından, davacının tanık sıfatı ile verdiği .... 3. İş Mahkemesinin 2012/306 Esas sayılı dosyasında "cumartesi günü çalışma günü değildir, çalışılırsa mesai ödenirdi, ... fazla çalışılan günler ve saatler için fazladan ücret ödenirdi ancak eksik ödenirdi” yönünde beyanda bulunmuş olup, bu beyanı davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilerek ona açıklatılmalıdır. Cumartesi çalışma sıklığı kendisinden sorulmalı ve varsa cumartesi günleri yapılan fazla mesainin tamamen ödendiği kabul edilerek cumartesi günleri için olan fazla mesai hüküm altına alınmamalıdır. Bu şekilde davacı asile yaptırılacak açıklamadan sonra yeniden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

3-Ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından, dava dilekçesinde sadece mili bayramlarda çalışıldığı ifade edilmesine rağmen dini bayramlar hariç milli bayram ve genel tatillerin hesaplanması, 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinin ihlali niteliğinde talep aşımı olup hatalıdır. Sadece milli bayramlardaki çalışmalar hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13227, Karar No: 2012/18051, Tarih: 28.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13227 E.  ,  2012/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 05.04.2012 günlü iade kararı ile dosya, ipotek senedi ve davaya konu taşınmazın tapu kaydının tüm tedavülleri ile birlikte gönderilmesi için mahkemesine iade edildiği halde; taşınmazın tapu kaydının tedavüllerinin gönderilmediği anlaşılmıştır. Mahkemece istenen tapu kaydının ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte gönderilmesi, gecikmeye neden olanların dikkatinin çekilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.28.06.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/8788, Karar No: 2009/4305, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8788 E.  ,  2009/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın hasılat kirası niteliğindeki rödovans sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/432, Karar No: 2019/3352, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/432 E.  ,  2019/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.