muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19180, Karar No: 2015/4068, Tarih: 10.03.2015

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/12794, Karar No: 2014/2595, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12794 E.  ,  2014/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/576-2012/616

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2012 tarih ve 2012/576-2012/616 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25/09/2008 tarihli, 2008/483 esas, 2008/754 karar sayılı ilamı ile dava konusu edilen çekin iptaline karar verildiğini, kararı temyiz ettiklerini, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 18/10/2011 tarihli, 2010/2907 esas, 2011/14135 karar sayılı ilamı ile çek iptaline ilişkin kararının ilam olmayıp tespit niteliğinde olduğunun belirtildiğini ileri sürerek, çek iptali kararının ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararının ardından, davacı vekilinin gönderme talebine ilişkin iki dilekçesi olduğu, ilk dilekçenin kısa kararın tefhimi ile aynı tarihi taşıdığı, ikinci dilekçenin ise kararın tebliğ tarihi olan 06/08/2012 tarihinden çok sonra, kesinleşme tarihi olan 22/08/2012 tarihinden de sonra 13/09/2012 tarihli olduğu, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin gönderme yazısında hangi dilekçenin esas alınarak talebin süresinde kabul edilip, gönderildiğine ilişkin dosyada bir açıklık olmadığı, müzekkere ile dosya gönderilirken hangisinin esas alındığı ve neye göre süresinde kabul edilip edilmediğinin anlaşılmadığı, ilk dilekçenin geçerli sayılması halinde talebin süresinde, ikinci dilekçenin geçerli sayılması halinde ise gönderme talebinin süresinde olmadığı, bir hakkın doğmadan kullanılamayacağı gerekçesiyle, davacının davası talep üzerine mahkemeye gönderilmiş ise de yasal sürede olmadığından bir karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili, Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25/09/2008 tarihli, 2008/483 Esas, 2008/754 Karar sayılı ilamı ile dava konusu edilen çekin iptaline karar verildiğini, bu kararın ilam vasfında olmayıp tespit niteliğinde olduğunu ileri sürerek, çek iptali kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın görevsizlik kararı veren mahkemeye gönderilmesi yönünde hüküm kurulmuştur. Dosya içeriği incelendiğinde, davacı vekilinin Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı üzerine süresi içerisinde tahrik dilekçesi verdiği, buna karşın davalı tarafça yapılan temyiz işlemi üzerine dosyanın Yargıtay incelemesinden geçerek hükmün onandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkeme karar gerekçesinde, bir hakkın doğmadan kullanılamayacağı gerekçesine yer verilmişse de yerleşik Yargıtay uygulaması gereğince, görevsizlik kararı üzerine, hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin taraflarca verilen tahrik dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmektedir. Bu durumda mahkemece, davacı vekili tarafından verilen tahrik dilekçesinin usulüne uygun ve süresinde olduğu göz önüne alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir

2- Kabul biçimi itibariyle, bir an için davacı vekili tarafından verilen tahrik dilekçelerinin süresinde olmadığı kabul edilse dahi bu durumda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına hükmedilip dosyanın görevsizlik kararı veren mahkemeye gönderilmesi dahi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1924, Karar No: 2018/3998, Tarih: 04.10.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1924 E.  ,  2018/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Esastan red

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi istinaf kanun yolu değerlendirmesinden sonra müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulan sanık ... hakkında yapılmış olup, haklarında istinaf ve temyiz kanun yollarına başvurulmayan diğer sanıklar ... ve ... hakkında inceleme yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu, belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 31/03/2016 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, sanığın 10/02/2016 tarihindeki eylemi ile ilgili 5237 Sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında sanığın cezai ehliyetini kısmen ve ileri derecede etkiliyecek akıl hastalağı bulunmadığının belirtildiğinin , sanık müdafiinin temyiz aşamasında dosyaya gönderdiği 04/01/2017 tarihli dilekçe ekinde gönderdiği Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 21/07/2016 tarihli sağlık kurulu raporuna göre ise 23/12/2015 tarihli eylemine ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunduğunun ve cezai ehliyetinin ortadan kalktığının belirtildiğinin, yapılan UYAP incelemesinden 21/07/2016 tarihli rapor esas alınarak sanık hakkında Adana 11. Asliye Ceza Mahkeme 27/10/2016 tarihli 2016/75 esas ve 2016/939 karar sayılı dosyasında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34994, Karar No: 2013/32710, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34994 E.  ,  2013/32710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca, yaralama suçundan belirlenen cezanın kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılacağının düzenlendiği, dosyada bulunan Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda olay nedeniyle mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtildiği, mağdurun burnundaki kırığın hafif derecede olmasına karşın, mahkeme tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeden üst sınırdan 1/2 oranında cezanın artırılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2) Kabule göre de;sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nin 86/1 ve 3-a maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasında TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılırken cezanın 1 yıl 15 ay yerine 1 yıl 12 ay hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/31934, Karar No: 2013/16689, Tarih: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31934 E.  ,  2013/16689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi saat 17:40 sıralarında, toprak zemin şeklindeki orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, birden çok şeritli, yerleşim dışı, aydınlatması olmayan, düz, yüzeyi kuru, görüşü far ışığında açık yolda, yönetimindeki kamyonetle seyreden sanık sürücünün, olay mahalline geldiğinde, aracının ön kısımları ile, seyir istikametine göre sağdaki akaryakıt istasyonunundan aniden çıkıp, toprak orta refüjü geçerek bölünmüş yolun diğer bölümüne gayri nizami şekilde geçmek için yola girerek önünü kapatan ölenin yönetimindeki otomobilin sol yan kısımlarına, frensiz şekilde sol şeritte çarpışması sonucu, kanında olay sonrası uyutucu-uyuşturucu maddelerden 2000 ng/mL'nin üzerinde benzodiazepin tespit edilen oto sürücüsünün ölümü ve otoda bulunan 3 yolcunun da yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin, eksik incelemeyle alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre karar verildiğine ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2572, Karar No: 2018/5098, Tarih: 26.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2572 E.  ,  2018/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, .../... Mahallesi çalışma alanında bulunan 327 ada 8 parsel sayılı 3.140,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit payla davalılar ...,... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı Hazine adına kayalık-çalılık vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 26.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.