muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5663, Karar No: 2024/7863, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5663 E.  ,  2024/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/95 E., 2024/97 K.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tavas Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.01.2014 Tarihli ve 2013/419 Esas, 2014/15 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...' ün vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 04.06.2015 tarihinde Niğde ili Bor ilçesinde bulunan kısıtlının vasisi olduğunu ve kısıtlının aylık giderinin bildirildiği dilekçe verilmiştir.

Mahkemece, 04.06.2015 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin Bor/Niğde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.07.2015 Tarihli ve 2015/302 Esas, 2015/302 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin devamına, vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 13.06.2016 tarihli dilekçesinde vasilik süresinin dolduğunu belirterek vasilik kararının yenilenerek yeniden vasi olmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü' nün 14.04.2017 tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin kısıtlı ile ilgilenmediğini belirterek kısıtlıya kurumda çalışan bir görevlinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 07.12.2017 tarihli ek kararıyla kısıtlının ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'ne nakil olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.10.2018 Tarihli ve 2018/30 Esas, 2018/122 Karar Sayılı Ek Kararı

Kısıtlının son yerleşim yeri adresinin...Mahallesi...Kasabası ......Denizli olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. Tavas Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.04.2019 Tarihli ve 2019/18 Esas, 2019/378 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin Ermenek ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi, Ermenek/Karaman olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bor Sulh Hukuk, Ermenek Sulh Hukuk ve Tavas Sulh Hukuk Mahkemelerinin karşılıklı yetkisizlik kararları üzerine yargı yerinin belirlenmesi için dosya Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş ve Dairece 02.07.2020 tarihli ve 2020/1412 Esas, 2020/2442 Karar sayılı kararıyla Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

E. Yargı yeri belirlenmesinden sonra; Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.03.2022 Tarihli ve 2021/970 Esas, 2022/256 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Ermenek/Karaman olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine, 4721 sayılı Kanunu’nun 412 nci maddesi uyarınca izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

F. Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2024 Tarihli ve 2024/95 Esas, 2024/97 Karar Sayılı Kararı

E. Yargı yeri belirlenmesinden sonra; Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.03.2022 Tarihli ve 2021/970 Esas, 2022/256 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Ermenek/Karaman olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine, 4721 sayılı Kanunu’nun 412 nci maddesi uyarınca izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

F. Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2024 Tarihli ve 2024/95 Esas, 2024/97 Karar Sayılı Kararı

Bakım merkezine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı, bunun yanında mahkemece adres değişikliği için yetki ve izin verilmiş ise de vasinin buna ilişkin talebinin olmadığı, bu sebeple 4721 sayılı Kanunu’nun 462 nci maddesinin 14 üncü fıkrasına göre usulüne uygun verilmiş bir karar bulunmadığı ve vesayet dosyasını takip etme yetkisinin Bor Sulh Hukuk Mahkemesinde olduğuı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin görevinin kaldırılması ve yeni vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Bor Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ermenek Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla kurumun talebi ile ilgili karar vermekte Bor Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3067, Karar No: 2023/2362, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3067 E.  ,  2023/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/376 E., 2017/36 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki çocuğun ergin oluncaya kadar ... koruması altında olduğunun tespiti davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.09.1992 tarihli, 1992/381 Esas, 1992/343 Karar sayılı kararı ile kardeşi Şenol ve Şerif ile birlikte 2828 Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci ve devamı maddeleri uyarınca koruma kararı verilerek Tekirdağ İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü Yetiştirme Yurduna teslim edildiğini, 18 yaşını ikmal edinceye kadar Tekirdağ Yetiştirme Yurdunda kurum yetkililerinin bilgisi dahilinde kalmaya ve kurum hizmetlerinden yararlanmaya devam ettiğini, izinli olduğu dönem içinde 2011 yılı itibarıyla 1995/769 sayılı ref kararı ile kurumdaki kaydının silindiğini, hakkında hiçbir sosyal inceleme raporu alınmadığını ve ref kararının görevsiz mahkeme tarafından usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini, ref kararının kendisine tebliğ edilmediğini ve kurumda kalmaya devam ettiğini, kamu personeli olmak için müracaat etmek istediğinde ref kararına muttali olduğunu ileri sürerek 2828 sayılı Kanunu’nun 24 üncü maddesi gereğince davasının kabulü ile 18 yaşına kadar ... korumasında kaldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, sık sık yurttan kaçtığını, yapılan çağrılara rağmen yurda dönmediğini, 04.07.1995 tarihli sosyal inceleme raporuna istinaden korunma kararının kaldırılması davası açıldığını ve haklı sebeple davanın kabulüne karar verildiğini, resmi belgelerin aksine inandırıcı olmayan beyanların dinlenilme olanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, sık sık yurttan kaçtığını, yapılan çağrılara rağmen yurda dönmediğini, 04.07.1995 tarihli sosyal inceleme raporuna istinaden korunma kararının kaldırılması davası açıldığını ve haklı sebeple davanın kabulüne karar verildiğini, resmi belgelerin aksine inandırıcı olmayan beyanların dinlenilme olanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 31.12.2012 tarih ve 2011/122 Esas, 2012/571 Karar sayılı kararı ile Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 18.09.1992 tarihli, 1992/381 Esas, 1992/343 Karar sayılı kararı ile davacı kardeşlerinin ... bakım ve koruması altına alındığı, ergin olduğu tarihe kadar kurumda kalmasına karşın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 1995/295 Esas, 1995/294 Karar sayılı kararı ile korunma kararının kaldırıldığı, bu karardan davacının ... personeli olmak için başvurduğunda haberdar olduğunu, izinli olduğu dönemine rağmen bu kararın aldığı, olayın bu şekilde olduğunun tanık beyanları ile sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 02.04.2016 tarih, 2013/24287 Esas, 2014/7594 Karar sayılı kararı ile davacının 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tesbitini talep ettiği, davanın Asliye Hukuk Mahkemesince karara bağlandığı, 2828 sayılı Kanun uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7 nci maddesi gereğince bu tespitin bir mahkeme kararı ile olabileceği, mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olduğu, Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerektiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hâkiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde çocuk hakiminin bu kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu, Tekirdağ İlinde çocuk mahkemesi bulunduğu, bu durumda tesbit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairenin 07.07.2014 tarihli, 2014/14624 Esas, 2014/15569 Karar sayılı kararı ile davacı vekili tarafından başvurulan karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Dairenin 07.07.2014 tarihli, 2014/14624 Esas, 2014/15569 Karar sayılı kararı ile davacı vekili tarafından başvurulan karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01.12.2014 tarih ve 2014/622 Esas, 2014/671 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamı ve Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 02.04.2016 tarih, 2013/24287 Esas, 2014/7594 Karar sayılı ilamı doğrultusunda; dava konusu talebin 2828 sayılı Kanun’a göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkin olduğu, 2828 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemelerinin görevli olduğu, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevinin Çocuk Mahkemelerinin görevi kapsamına alındığı, Tekirdağ İlinde çocuk mahkemesi bulunduğu, görevin kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada Mahkemece kendiliğinden dikkate alınmasının gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

C. Tekirdağ Aile Mahkemesince Verilen Karar

Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin 10.11.2015 tarih ve 2015/561 Esas, 2015/696 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 02.04.2016 tarih, 2013/24287 Esas, 2014/7594 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Tekirdağ Çocuk Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

D. Yargı Yeri Belirleme Kararı

1.Tekirdağ Aile Mahkemesinin yukarıdaki paragrafında belirtilen kararına karşı davalı kurum vekili tarafından tümü yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 06.10.2016 tarih ve 2016/1418 Esas, 2016/8636 Karar sayılı kararı ile “...Tekirdağ Aile Mahkemesince ise Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 02/04/2014 gün ve 2013/24287 E. - 2014/7594 K. sayılı kararıyla çocuk mahkemesinin görevli olduğunun belirtildiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir. Eldeki davada Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 02/04/2014 gün ve 2013/24287 E. - 2014/7594 K. sayılı bozma kararı ile Tekirdağ Çocuk Mahkemelerinin yetkili olduğu özel dairenin kabulünde olup bu kararın mahkemeleri bağlayıcı özelliği vardır. Bu durumda, davacının davalıya karşı açtığı davada, bozma doğrultusunda işlem yapılıp dosya yetkili olduğu Yargıtay kararı ile kesinleşen mahkemeye gönderildiğine göre, davanın Tekirdağ Çocuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği...” gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 21 ... ve 22 nci maddeleri gereğince Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

E.Tekirdağ Çocuk Mahkemesince Verilen Son Karar

Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 18.09.1992 tarihli, 1992/381 Esas, 1992/343 Karar sayılı kararı ile davacı kardeşlerinin ... bakım ve koruması altına alındığı, ergin olduğu tarihe kadar kurumda kalmasına karşın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/295 Esas, 1995/294 Karar sayılı kararı ile korunma kararının kaldırıldığı, bu karardan davacının ... personeli olmak için başvurduğunda haberdar olduğunu, izinli olduğu dönemine rağmen bu kararın aldığı, olayın bu şekilde olduğunun tanık beyanları ile sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının kurumu terk ettiğini, ihtarlara rağmen dönmediğini, bunun üzerine usulüne uygun olarak mahkemeye başvurulduğu ve korunma kararı verildiği, mahkemeler arasında alt üst durumunun olmadığını, bir mahkeme kararı varken aksi yönde bir karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, kurum tarafından tutulan ve aksi ispatlanıncaya kadar geçerli belgeler olduğunu ileri sürerek usul ve kanuna aykırı kararın tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından açılan ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespiti davasında 2828 sayılı Kanun uyarınca çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması kararına rağmen yeni bir dava ile davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumla ilişkisinin devam edip etmediğinin tespitinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi, 24 üncü maddesi, 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrası,26 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun'nun 21 ... ve 22 nci maddeleri, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11215, Karar No: 2010/20971, Tarih: 16.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/11215 E.  ,  2010/20971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- O Yer Cumhuriyet Savcısı 21.03.2008 tarihinde açıklanan hükme bir aylık yasal süresini geçirerek 30.04.2007 tarihinde temyiz isteminde bulunduğundan bu isteğinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Müdahil vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Keşifte hazır bulunan orman mühendisi ile fenni bilirkişinin yeniden mütalaaları alınarak sanığın ...'e ait ev ve ahırın arkasında bulunan tarlasının ve bahçesinin kenarında biriktirdiği fıstık saplarını yakmasının 12.06.2006 tarihli polis memurun ...'ın çizdiği kroki üzerinden ....'in evi önündeki aynı şahsa ait tarladaki anızların (L) şeklinde yanımına, oradan da ...'e ait tarladaki anızın tutuşup yanmasına ve bu anız yangınının da ZF fidancılık alanına sıçrayarak oradaki fidanların sıcaklık nedeni ile %30 zararına sebep olup olamayacağı hususunda bilgilerinin sorulması ile sonucuna nazaran eylemin 5237 sayılı TCK'nun 171/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden bu yönden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10846, Karar No: 2021/18129, Tarih: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10846 E.  ,  2021/18129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti sayılan saat 14.10 sıralarında yaşının büyük olması sebebiyle hakkında ayrıca yargılama yapılan ve hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen Yeliz Karakuş ile birlikte müştekiye ait iş yerine alışveriş yapma bahanesiyle girerek 600 TL parayı çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 12/03/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24832, Karar No: 2014/30144, Tarih: 11.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24832 E.  ,  2014/30144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2014/170-2014/160

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte banka hesabına haciz konulan borçlunun, ödeme emrine karşı süresi içerisinde itirazda bulunduğunu ancak dilekçenin taranmadığı ve icra dosyasına girmediğinden bahisle takibin kesinleşmediğini belirterek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Ödeme emrine itiraz dilekçesinin icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir.(HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K). İcra müdürlüğünce itiraz dilekçesi tarihinin, önceki bir tarih olarak bildirilmesine itibar edilemez.

Somut olayda, borçluya örnek 7 ödeme emrinin 07.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 12.02.2014 tarihli itiraz dilekçesinin, icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından havale edilmediği ve tutanağa geçirilmediği görülmektedir. Buna göre, itiraz icra tutanağına geçirilmediğinden borçlunun itirazının süresinde olduğunun kabulü mümkün değildir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.