muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26073, Karar No: 2013/25531, Tarih: 09.10.2013

E) Gerekçe:

Davacı vekili, hizmet akdinin haksız yere feshi nedeniyle uğradığı zararın, kıdem tazminatının, ödenmeyen aylık net ücret, ikramiye, yıllık izin, lojman kirası, cep telefonu ve makam aracı ile diğer sosyal haklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile yapılan sözleşmelerin belirli süreli sözleşmeler olması, iş akdini işverenin haklı olarak feshetmiş olması nedeni ile davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı kanaatine varıldığı, davacının şirketi zarara uğrattığının Yargı kararı ile sabit olduğu, Yönetim kurulunun 27/02/2003 tarihli kararı ile davacının 28.2.2003 tarihinden itibaren Genel Müdür Yardımcılarına ödenmekte olan ücret ve diğer sosyal haklardan faydalandırmak suretiyle 2 yıl süreyle yönetim kurulu Müşaviri olarak atandığı, iş akdinin işveren tarafından haksız yere sona erdirilirse kalan süreye ait ücretinin ödeneceğine ilişkin karar alındığının belirlendiği, buna göre ... iş Mahkemesinde açılan alacak davasının reddedilmesi nedeniyle davacının iş akdinin 02.07.2003 tarihinde haksız olarak feshedildiğinin kabulü ile söz konusu Yönetim kurulu kararı uyarınca fesih tarihinden itibaren sözleşmenin bitim tarihi olan 02.07.2003- 28.2.2005 tarihleri arası için hak edebileceği aylık ücretler ile ikramiyeleri talep doğrultusunda kabulüne karar vermek gerektiği ifade edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Feshe dair gerekçe kendi içinde çelişki içermektedir. Ayrıca hükmedilen 100 TL’nin bakiye ücret mi yoksa ikramiye mi olduğu, hangi kalemde kaç TL’nin hüküm altına alındığı belli olmadığı gibi, hangi alacak kalemlerinin reddedildiği de açıkça belli değildir. Kararın çelişki nedeniyle sair temyiz nedenleri incelenmeksizin bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4789, Karar No: 2021/2727, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4789 E.  ,  2021/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Kanun hükmü uyarınca ... Gençlik ve Spor Hizmetleri İlçe Müdürlüğüne devredildiğini, 15.03.2012 tarihinde Tez - Koop İş Sendikasına üyesi olduğunu, müvekkilinin Mart 2012 tarihli ücret bordrosunda Tez-Koop İş Sendikası aidat kesintisi yapıldığını ve üyeliğin işverence öğrenildiğini, iş yerinde 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin 21.10.2011 tarihinde imzalandığını, ancak müvekkiline bu Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmadığını, günlük yevmiyesinin 15.03.2011 -28.02.2013 tarihleri arasında 52,00TL olarak uygulandığını, oysa Toplu İş Sözleşmesinin 30. maddesi hükmüne göre 2. yıl 1. 6 ay zammı olarak %3 uygulanması ve yevmiyesinin 55,17 TL olması gerektiğini, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan diğer sosyal haklarının da ödenmediğini ileri sürerek, fark ücret alacağı ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı bir kısım alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zaman aşımı definde bulunduklarını, yasal düzenlemelere göre davacının haklarının devirden önce Belediye iş yerinde tabi olduğu bireysel veya toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceğini, bu nedenle davacının devirden sonra da Belediye ile olan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmaya devam ettiğini, davacı isteminin 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğunu, davacının ancak 01.03.2013 tarihinden itibaren bağıtlanabilecek sonraki dönem Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporu raporuna dayanılarak, davacının Kelkit Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi kapsamında ihtiyaç fazlası personel olarak 26.10.2011 tarihinde davalı ... İl Müdürlüğü iş yerine devredildiği, davalı işveren iş yerindeki 01.03.2011 – 28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin ücret zammı hükümlerinden 01.03.2012 tarihinden itibaren, diğer hükümlerinden ise 15.03.2012 tarihinden itibaren yararlandırılması ve önceki süresi biten Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ödenen çocuk yardımı ve sorumluluk zammı tutarlarının hesaplan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının ... Belediyesinde işçiyken 6111 sayılı Kanun gereği Gençlik Spor İl Müdürlüğüne devredildiği, davacının Belediye -İş Sendikası üyesi olduğu ve devir tarihinde yararlandığı bir Toplu İş Sözleşmesi bulunduğu, yararlandığı Toplu İş Sözleşmesinin 28.02.2012 tarihinde sona erdiği, davacının 15.03.2012 tarihinde Tez-Koop İş Sendikasına üye olduğu ve üyeliğinin aynı tarihli yazı ile işverenliğe bildirildiği, davalı işveren tarafından yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanmasının beklenmesi ve bu tarihe kadar da 2010 yılı Kasım ayındaki ücretten hak ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bu tarihte yürürlükte bulunan dönem Toplu İş Sözleşmesinden davacının yararlandırılmadığı, 6111 sayılı Kanun’un 166/6. maddesine göre devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceğinden davacının 15.03.2013-28.02.2013 döneminde Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmamasının kanuna aykırı olduğu ve bu sebeple İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin 21.10.2011 tarihinde Tez-Koop İş Sendikası ile davalı işverenlik arasında bağıtlanan 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır. 6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesi “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindedir.İlgili madde bir geçiş düzenlemesi mahiyetindedir. Bu madde uyarınca; devir esnasında yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi bulunan devredilen işçinin ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının; devrolduğu iş yerinde yararlanma hakkına sahip olduğu yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesinde yürürlüğü devam eden toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacağı anlaşılmaktadır. Devreden iş yerindeki toplu iş sözleşmesinin süresi bittikten sonra devrolunan iş yerinde işçinin yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu iş sözleşmesi imzalanmadığı takdirde; işçi, ücret ve diğer haklar yönünden devredildiği şartlarda bireysel iş sözleşmesi ile çalışmaya devam edecektir. Ancak işçi devreden iş yerindeki toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikadan kendi istek ve rızası ile istifa etmiş ise, bu takdirde yürürlük süresi devam etse dahi devreden iş yerindeki toplu iş sözleşmesinin işçiye uygulanma imkanı kalmaz. Öte yandan; işçiye, ancak devir tarihinden sonra devrolduğu iş yerinde imzalanan toplu iş sözleşmesi yararlanma koşullarının varlığı halinde uygulanabilir; devir olduğu iş yerinde devir tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin ise yararlanma koşullarının varlığı halinde dahi uygulanması mümkün değildir. Şu husus da gözden kaçırılmamalıdır ki; işçi devreden iş yerinde devir tarihinde mevcut toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikadan kendi istek ve rızası ile istifa etmiş ve devrolduğu iş yerinde devir tarihinde mevcut toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmuş ise, artık istifa nedeniyle devreden iş yerinde devir tarihinde mevcut olan toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağı gibi devralan iş yerindeki mevcut toplu iş sözleşmesinden de 6111 Sayılı Kanun’un 166. maddesinin 6. bendi uyarınca, bu iş yerinde devirden sonra yeni bir toplu iş sözleşmesi bağıtlanıncaya kadar faydalanamayacaktır. Dairemizin yerleşik hale gelen içtihatları bu yöndedir.Az yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; dava dışı Kelkit Belediyesinde çalışmakta olan davacının 26.10

. maddesinin 6. bendi uyarınca, bu iş yerinde devirden sonra yeni bir toplu iş sözleşmesi bağıtlanıncaya kadar faydalanamayacaktır. Dairemizin yerleşik hale gelen içtihatları bu yöndedir.Az yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; dava dışı Kelkit Belediyesinde çalışmakta olan davacının 26.10.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Kuruma devredildiği, devir tarihinde Kelkit Belediyesi ile davacının da üyesi olduğu Belediye İş Sendikası arasında imzalanan 15.03.2011-14.03.2012 dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve davacının da bu Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığı, devirden sonra aynı Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmaya devam edildiği, ancak davacının devirden sonra 15.03.2012 tarihinde Tez- Koop İş Sendikasına üye olduğu ve üyeliğin aynı tarihte işverene bildirildiği, davalı iş yerinde ise 21.10.2011 tarihinde imzalanan ve 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı işveren iş yerinde 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi, davacı davalı Kuruma devredilmeden önce, 21.10.2011 tarihinde imzalanmıştır. Bu durumda; 6111 sayılı Kanun’un 166/6. maddesi ve yukarıdaki açıklamalara göre, davacının Tez- Koop İş Sendikası ile davalı arasında imzalanan ve devir tarihinde yürürlükte olan 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Davacının talebi de devir tarihinde davalı işveren iş yerinde yürürlükte olan 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya yönelik olduğuna göre; açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı Kurum, 02.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 12/a ve b. maddesi kapsamında Bakanlığa bağlanmış olup tüzel kişiliği kaldırılmış ve harçtan muaf hale gelmiştir. Harçtan muafiyet harcın doğduğu tarihe göre belirlenir. Belirtilen sebeple, temyiz tarihi itibariyle harçtan muaf olan davalıdan sehven temyiz harcı alınmış olup, temyiz harçlarının da iadesine karar vermek gerekmiştir. Sonuç :Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan sehven alınan temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2125, Karar No: 2023/3471, Tarih: 17.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2125 E.  ,  2023/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen 18/07/2022 tarih ve 2021/2164 Esas, 2021/1891 Karar nolu kararının davacı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 03/10/2022 tarih, 2022/5975 E.-2022/6536 K. sayılı kararıyla davalı ...’ın adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde yeterli belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı ...'ın yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ...'ın yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 17/05/2023 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14976, Karar No: 2013/22792, Tarih: 16.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14976 E.  ,  2013/22792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

...) Aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve aynı mahallede bulunan 1285 parsel numaralı taşınmaza Kartal ....(... ... ....) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/465 esas, 2012/699 sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi olan 2012 yılı Haziran ayı itibariyle 200,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat Dairemiz incelemesinden geçmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle dava konusu parsel ile kuvvetli delil dosyasındaki bu taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirelerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numarası belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine 6459 sayılı Yasanın .... maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline ........2012 tarihinden karar tarihine kadar faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/11700, Karar No: 2012/10156, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11700 E.  ,  2012/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının TMK 405 anlamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Kısıtlı adayı ... 3. Aslıye Hukuk Mahkemesinin kararı ile 05.08.2002 tarihinde 2828 sayılı yasanın 22. maddesi gereğince koruma altına alınmış olup halen ... ... Yaşam ve ... Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde kalmakta ise de kısıtlı adayının mernis adresi “... Mah. ... Cad. NO:70 ... Beldesi ... ...“ olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9374, Karar No: 2014/11707, Tarih: 31.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9374 E.  ,  2014/11707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesi ile yapılan uygulamada hesap hatası sonucunda ''3 ay 10 gün'' yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hükmolunan ''3 ay 15 gün'' hapis cezasının, ''3 ay 10 gün'' hapis cezasına dönüştürülmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24065, Karar No: 2016/2119, Tarih: 25.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24065 E.  ,  2016/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1-Sanık T.. C.. hakkında; Ölüm nedeniyle düşme

2- Diğer sanıklar hakkında; beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık T.. C..'ın ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm ile, diğer sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar S.. Ç.. ve İ.. O..'ın, "...... İnş. Tah. Nak. Tur. Gıda. Tarım Ürünleri Komisyonculuk San. ve Tic. Ltd. Şti" isimli işyerini 31.03.2008 tarihinde devir aldıkları, şirket müdürü olarak sanık A.. T..'ın Mersin ..... Noterliğinin 31.03.2008 tarih ve .... sayılı imza sirkülerine istinaden yetkilendirildiği, bu işyerinin muhasebecisinin de sanık N.. E.. olduğu, şirket müdürü olan sanık A.. T..'ın diğer sanıklar, M.. E.., A.. Ö.., S.. S.., F.. C.., K.. G.., F.. S.., İ.. B.., V.. B.., N.. A.., F.. S.., S.. O.., A.. A.., H.. T.., Ş.. G.., N.. E.., F.. A.., N.. A.., B.. Y.., S.. A.., M.. Ş.., M.. B.., S.. E.., T.. C.., M.. B.., G.. E.., N.. B.., N.. D.., G.. E.., M.. Y.., M....., H.. T.., S.. T.., M.. Y..'yı 31.07.2008 ile 31.01.2010 tarihleri arasında adı geçen işyerinde, gerçek çalışmaya dayalı olmayan sahte sigortalılık bildirimleri ile çalışıyor olarak gösterdiği, sanık A.....'ın bu faaliyetlerini şirketin muhasebecisi olan sanık N.. E.., şirket ortakları İ.. O.. ve S.. Ç.. ile işbirliği içerisinde yürütmek suretiyle katılan kurumu zarara uğratıp kendilerine menfaat sağlayarak haksız kazanç elde ettikleri bu şekilde sanıkların atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Gerçekte çalışmadıkları halde çalışmış gibi gösterildikleri iddia edilen tüm sanıkların alınan savunmalarında, suç tarihlerinde belli dönemlerde ve belli sürelerde bu şirkette çeşitli hizmetlerde çalıştıklarını hatta aynı dönemde bazı sanıkların birlikte çalıştıklarını savundukları, şirkete ait kayıtlardan ve dosyaya ibraz edilen çalışanlara ilişkin ödeme bordroları bilgilerinden anılan tarihlerde ücret ödeme bordrolarının sosyal sigorta işlemleri yönetmeliğine uygun olarak tanzim edildiğinin tespit edildiği yine vergi mükellef kaydı bulunan şirketle ilgili olarak yapılan araştırma sonucunda söz konusu firmaya ait anılan tarihler arasında herhangi bir vergi inceleme raporu veya vergi suçu raporunun bulunmadığının, Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından bildirildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların savunmasının aksine, mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararları ile sanık ,,,,,,'ın, 29.10.2010 tarihinde vefat ettiğinin MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; bu sanık yönünden açılan davanın 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.