muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3181, Karar No: 2019/8017, Tarih: 10.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3181 E.  ,  2019/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/04/2016 gün ve 2013/127 - 2016/91 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/03/2018 gün ve 2016/9125 - 2018/2093 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "özsüt" markasını 1938'lerden günümüze taşıdığını, sütlü tatlılar olmak üzere tatlı ve benzeri yiyecekler sektöründe tanınmış kuruluşlardan olduğunu, "tatlımola" markasını da 09.06.2008 tarihinden muteber olmak üzere tescil ettirdiğini, ayrıca 2001, 2003, 2004, 2005 yıllarında "ÖZSÜT", "SEFER USTA ÖZSÜT" ibareli markaların müvekkili adına tescil edildiğini, bu kez "ÖZSÜT TATLI MOLA " markasının da tescili için başvurduğunu, başvurunun yayını üzerine davalının 102486 ve 2003/37778 numaralı markalarına dayalı itirazı ile TPMK YİDK tarafından 29. sınıfa dahil olan "konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve" ve 30. sınıfa dahil "pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" için çıkarılma kararı verildiğini, müvekkilin "ÖZSÜT" ibareli markasının kullanım sonucu ayırdedicilik kazandığını, bu hususun mahkeme kararları ile de sabit olduğunu, bu markanın yanısıra seri markalar da oluşturduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/138, Karar No: 2020/10792, Tarih: 27.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/138 E.  ,  2020/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 19/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın açık kimliği tespit edilemeyen iki şahısla birlikte hareket ederek önceden yaptıkları plan doğrultusunda aracını satmaya çalışan katılanla Yenibosna ikinci el araç pazarında görüştükleri, Burak isimli şahsın kendini İnegöl Köftenin sahibi olarak tanıttığı, sanığı da şirketin şoförü olarak tanıttığı, araç satışı hususunda 32.000,00 TL'ye anlaştıktan sonra katılana aracı beğendiklerini söyleyip 100,00 TL kapora verdikleri, ertesi gün buluştuktan sonra aracın parasının ödeneceği hususunda katılanı inandırmak için önce dolar cinsinden parayı katılana göstererek paranın bozdurulup ödeme yapılacağının belirtildiği, paranın bozdurulana kadar satışın yapılması için sanıkla katılanın araç satışı için notere yönlendirildiği, katılanın paranın ödeneceği hususunda güven oluşturulması ve sanığın "senin burada paran kalır mı, paraları görmedin mi, paralar hazır" şeklindeki sözleri nedeniyle araç satışına dair sözleşmenin tanzimi sırasında ödemeyi peşin aldım dediği, devir sonrası tekrar İnegöl Köfte isimli iş yerine gidildiğinde paranın bozdurulamadığı söylendiği, Burak isimli şahsın "muhasebeciyi arayın, hemen abinin parasını hesabına havale etsin" dediği, katılanın hesap numarasını vermek istemesi üzerine... isimli şahsın katılanın yalnızca TC Kimlik numarasının yeterli olduğunu söyleyip yanındaki şahsa katılanı metrobüs durağına götürmesini istediği, ertesi gün de parasının gelmediğini gören katılanın... isimli şahsa telefonla ulaşmaya çalıştığı ancak ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere göre, sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ, ancak; Sanık müdafii Av. ... 03.10.2018 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili olan sanığın, müdafiliğinden çekildiğini belirttiği halde, müdafilikten çekilme hususu usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmeden ve sanık haberdar edilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10904, Karar No: 2017/11459, Tarih: 23.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/10904 E.  ,  2017/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 70 ES 849 plaka sayılı ... marka aracını satmak amacıyla otopazarına götürdüğü, sanığın kendisini Kütahya İcra Müdür Muavini olarak tanıtarak katılanın aracına müşteri olduğu, aracın 6.500 TL üzerinden satılma hususunda anlaştıkları, sanığın tatil günü olduğu için devir işlemini yapamamaları nedeniyle sonraki bir tarihte katılanın bulunduğu yere geleceğini, Kütahya'ya dönmesi gerektiğini söylediği, bu sebeple katılanın aracını sattığı düşüncesi ile evine döndüğü, iki gün sonra sanığın yanında arkadaşı ile katılanın yaşadığı Karahallı ilçesine geldiği, parasının bankada olduğunu söyleyerek borçlusu ...-Kütahya İcra Müdürlüğü ibaresi taşıyan ve alacaklısı katılan olarak gözüken 6.500 TL lik senet düzenleyerek katılana verdiği ve sabah mesaiye yetişmesi gerektiğini, Kütahya'ya gidince parayı yollayacağını, arkadaşının burada kalmasını, aracın vekaletnamesini ve senedi arkadaşına vermesini söyleyerek aracı alıp yanlarından ayrıldığı, ertesi gün katılan ile sanığın arkadaşının vekaletnameyi almak için Uşak iline gittiklerinde sanığın arkadaşının kalabalığın arasında gözden kaybolduğu, yaklaşık bir ay sonra da Eskişehir ilinden aracı 1.000 TL ye aldığını söyleyerek katılanı arayan bir şahsın parayı bana geri verirseniz aracı size geri veririm demesi üzerine katılanın 1.000 TL ödeyerek aracını geri aldığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1467, Karar No: 2015/7789, Tarih: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1467 E.  ,  2015/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/336-2012/302

Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/12/2012 gün ve 2012/336 - 2012/302 sayılı kararı bozan Daire'nin 09/10/2014 gün ve 2013/9687 - 2014/15249 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile F.'da mukim alıcının 18840 kg taze kirazın 52.368 Euro bedelle satışı ve emtia bedelinin alıcı tarafından mal mukabili olarak ödenmesi hususunda anlaştıklarını, emtianın davacı şirket tarafından tanzim edilen 21.07.2007 tarihli hamule senedi tahtında F.'ya nakledilmek üzere davalıya ait TIR'a tam ve hasarsız olarak yüklenmek suretiyle ihraç edildiğini hamule senedinde açıkça aracın ısı derecesinin +2 olacağının belirtildiğini, ısının yanlış ayarlanmasından veya bozulmasından dolayı mallarda oluşacak zarar ve ziyandan davalı taşıyıcının sorumlu olacağının belirtildiğini ve araca ısı kayıt cihazı takıldığını, malların 26.07.2007 tarihinde alıcıya ulaştığında boşaltma sırasında kirazın görsel renginin matlaştığı kahverengi lekelerin oluştuğu, nemli olduğu, sapların kuruduğu ve yumuşadığının görüldüğünü, alıcı firma yetkililerince şoför huzurunda yapılan ekspertiz incelemesinde, ısı durumunun +2,5'dan +26.7'ye kadar değiştiğinin tespit olunduğunu, taşımanın hiçbir safhasında +2 derece sıcaklık şartına uyulmadığını ve kirazların yüksek ısıya maruz kalarak bozulduğunu, sağlam olarak satılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, malların tamamının davacı şirket nam ve hesabına alıcı tarafından 8882,30 Euro karşılığında üçüncü kişiye satıldığını, bu sovtaj değerinin düşmesinden sonraki davacı zararının 44.085,70 Euro olduğunu ileri sürerek, 44.085,70 Euro alacağının 3095 sayılı Kanun uyarınca devlet bankalarının Euro'ya açılmış bir yıl vadeli mevduatına uygulanan en yüksek faiz oranına göre 36.7.2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, CMR belgesinin 15 nolu hanesinde nakliyecinin şart ve mülahazalarının şerh edildiğini, dava konusu taşımada ambalaj, yükleme ve istiflemede davalıya kusur yüklenemeyeceğini, davalı aracındaki soğutma sisteminin herhangi bir arızaya maruz kalmadığını, taze kiraz emtiasının mevsim sonunda toplanıp bekletilmiş olmasının nazara alınması gerektiğini, kirazın araca sıcak yüklendiğini, ısı ölçer cihazında araç içinde çok kısa bir süre için sıcaklık değer artışı görüldüğünü, mal tesliminde yaptırılan ekspertiz raporunda hasarın %30 ve zararın 13.353,84 Euro olarak tespit edildiğini, dava konusu malların davacı hesabına 8.282,30 Euro bedelli satışının davalıyı bağlayamayacağını, sıcaklık ısı ölçek cihazındaki verilen rakamların sıcaklığı yansıtamayacağını, ambalaj yükleme ve istifleme işlerinin davacı tarafça yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalının kirazları uygun sıcaklıkta taşımadığı, emtiadaki %30'luk hasarın diğer kirazlara da sirayet ettiği, hasarlı ve hasarsız malların ayrıştırılmasının ekonomik olmadığı, davalının zarardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 44.085,70 Euro'nun davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.10.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18759, Karar No: 2014/9223, Tarih: 15.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18759 E.  ,  2014/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/179508

Mahkemesi : İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2013

Numarası : 2009/597-2013/378

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/179508

Mahkemesi : İskenderun 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2013

Numarası : 2009/597-2013/378

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından, olay tarihinde katılanın, sol omzundaki ağrı nedeniyle İskenderun Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine müracaat ettiği ve yapılan muayenesinin ardından miyalji tanısıyla kendisine hemşire olan sanık N.. A.. tarafından sol kalçadan dikloron adlı ilacın uygulandığı, katılanın uygulamadan sonra bacağında uyuşma ve ağrı şikayetinin olduğu, Ç.. Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 20.06.2008 ve 24.07.2008 tarihli EMG incelemesinde, solda fibuler sinirin totalde lezyonunu gösterir bulguların tespit edildiği, Hatay Adli Tıp Kurumu'un 11.02.2013 tarihli raporuna göre katılanın, uygulanan enjeksiyon sonrası sol bacakta belirgin şekilde mevcut olan atrofinin mold isimli alet ile desteksiz aksayarak mobilize olduğunun tespit edildiği ve fibular sinir total lezyonu arızasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralandığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29.11.2012 tarihli raporunda katılana, sanık tarafından uygulandığı bildirilen enjeksiyon sonucu gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun yanlış uygulandığına dair kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanma durumlarında da; ödem, hematom gibi mekanik etkilerle veya ilacın diffüzyon yoluyla toksik etkisiyle nöropatinin meydana gelebileceği, nöropatinin, enjeksiyon uygulamalarının beklenebilir komplikasyonu olarak değerlendirildiğinin bildirildiği; Yüksek Sağlık Şurası ise oy çokluğu ile sanığın yaptığı enjeksiyon sonrası gelişen sinir injurisinin komplikasyon olduğunu ve bu nedenle sanığa kusur atfedilemeyeceğini ifade etmiş ise de, karşı oy gerekçesinde gluteal intramuskuler enjeksiyon sonrası siyatik sinirin yaralanması ancak acemilik, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucunda ortaya çıkabildiği, siyatik sinir yaralanması şeklinde gerçekleşen olayın, uygulayıcının acemilik ve tedbirsizliği sonucunda meydana geldiği ve sanığın kusurlu olduğunun ifade edilmesi karşısında; sanığa atfedilecek kusurun tartışmayı gerektirmeyecek şekilde kesin bir biçimde saptanması, sanığın yaptığı enjeksiyon uygulaması sırasında hata yapıp yapmadığı, erken evrede müdahale edilmesi halinde netice yaralanmanın oluşup oluşmayacağı, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak, önceki raporlar da irdelenecek şekilde her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12823, Karar No: 2016/3061, Tarih: 10.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12823 E.  ,  2016/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu ve müvekkillerinin desteği......'ın sevk ve idaresindeki aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı ...... için 4000 TL ve davacı çocuk .......için 1000 TL maddi tazminatın, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ..... için 187.457,52 TL, davacı ........ için 75.542,47 TL daha arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile davacı ..........için 191,457,52 TL'nın, davacı ...... için 76.542,47 TL'nın başlangıçta açılan kısım yönünden dava tarihinden, ıslah edilen kısım yönünden ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacılar lehine hükmedilen maddi tazminatlar için ıslah edilen kısımlar için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Dava tarihinde

alacağın tamamı için davalı sigorta şirketi yönünden temerrüt gerçekleştiğinden tazminatın tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

alacağın tamamı için davalı sigorta şirketi yönünden temerrüt gerçekleştiğinden tazminatın tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 numaralı ve 3 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak 2 numaralı bendin “davacı ... yönünden 191.457,52 TL'nin dava tarihi 24.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline” ve 3 numaralı bendin “davacı Alparslan Işıl için 76.542,47 TL 'nin dava tarihi 24.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline” bendinin eklenerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/649, Karar No: 2010/10043, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/649 E.  ,  2010/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 04.06.2009

No : 1009-371

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle isteğin reddine, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 23.03.2006 tarihinde 20 kg.sarı renkli biber tohumu satın aldığını, üreticiler tarafından ekim yapıldığında yeşil biber olduğunun görüldüğünü, sarı biber tohumunun yeşil biberin birim fiyatının yaklaşık iki katı olduğunu, müvekkilinin zarara uğradığını, tohumların yeşil biber olduğu müstahsillerin ekim yaptığı tarlalarda tespit ettirildiğini ileri sürerek şimdilik tohum bedeli olan 936.88.-YTL.ile fide yetiştirme bedeli 2.040.-YTL.ile fide satımından ötürü mahrum olunan kâr 739.-YTL.ve piyasadan biberlerin pahalı alınması nedeniyle 4.800.-YTL.olmak üzere toplam 8.509.88.-YTL.nin ihtarname ile temerrüdün oluştuğu 26.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, ayrıca 756.00.-YTL.tespit masrafının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak ticari satımlarda ayıba karşı tekeffülden kaynaklanan her türlü davanın 6 ay geçmekle zamanaşımına uğradığını, davanın süresinde açılmadığını, esas yönden de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre taraflar arasında düzenlenen “Tacirler Arası Ticari Satım Sözleşmesi” gereği davacıya teslim edilen üründeki ayıp iddiasıyla uğradığı maddi zararların tazminini isteyen davacının, TTK.nun 25/3-4.maddeleri gereği 6 aylık zamanaşımı süresi sonunda davayı ikame ettiği davalının süresinde bulunduğu zamanaşımı ilk itirazın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

17.15.-O.H.

15.60.-P.H.

01.55.-Kalan Aslı gibidir.