muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3079, Karar No: 2024/5186, Tarih: 23.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3079 E.  ,  2024/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İstanbul Anadolu 1.Kadastro Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) uyarınca pafta ve zemin uyumsuzluğunun düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, kısmen ret ve görev yönünden ret kararı verilerek kesinleşme sonrasında İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmekle yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, İstanbul ili Çekmeköy ilçesi ... Mahallesi 177 ada 3 parsel sayılı 77,82 metrekare taşınmazın 30.10.1997 tarihinde, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 saylı Kanun) 1744 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi uyarınca 59 nolu orman kadastro komisyonu tarafından Hazine adına orman tahdit sınırı dışına çıkartılan bu parselin, ... Beldesi ... mahallesi 177 ada 3 parsel nosu altında 27.12.1996 tarihinde ... Köyü 502 sahifede 456 parsel numarası ile Hazine adına kayıtlı iken kişilerin fiili kullanım durumları da gözönüne alınarak sınırlandırması yapılan bu parsel halen ...'ın müstakilen bahçe vasfında işgalinde olduğu anlaşılmakla, Hazine adına tahdit ve tespit edilmiş, kadastro tespiti 14.09.1998 tarihinde kesinleşmiş, tapu kaydından: 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun)

gereği satış işlemi (2B) ( 02.12.2013 tarihli ve 16803 YN) ile davacı ...'a devredildiği anlaşılmıştır.

gereği satış işlemi (2B) ( 02.12.2013 tarihli ve 16803 YN) ile davacı ...'a devredildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, İstanbul ili Çekmeköy ilçesi ... Mahallesi 177 ada 3 parseli 1990 yılında ...'den satın aldığını, 1994 tarihinden itibaren üzerine 60 metrekare ev yaptığını, 270 metrekaresini de bahçe olarak kullandığını,oturmakta olduğu taşınmazın her türlü altyapı, elektrik, su, doğalgaz gibi belediye hizmetlerinden faydalanmakta olduğunu, Orman Genel Müdürlüğünün çekmiş olduğu kazıklara kadar kullandığını, Mahkemeden bu taşınmazların belge ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinden dolayı payları nispetinde adlarına tescili için bu davayı açtığını,taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına yapılan tespite itirazının kabulü ile adına tescilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, temyiz incelemesinde Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2016/8989 Esas, 2018/3976 Karar sayılı kararında görev hususunun araştırılması için bozma kararı verilmiş olmakla birlikte, karar düzeltme talebinde bulunulması sonrasında Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 17.01.2019 tarihli ve 2018/6070 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararı ile talebin reddine karar verilmiş, İlk Derece (İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi) Mahkemesinin (usul ve kanuna uygun görülen bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş) 17.07.2019 tarihli ve 2019/8 Esas, 2019/80 Karar sayılı kararı ile kısmen ret ve görev yönünden ret kararı verilerek kesinleşme sonrasında, mülkiyet iddiası yönünden incelenmek üzere İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmekle yargılamaya 2019/445 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın 1989 yılında 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) uygulamaları yapıldığı zaman 2/B şartlarını taşımadığı için ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve bu uygulamanın kesinleştiği, dava konusu 260 metrekare yüzölçümündeki kısmın 1940, 1954, 1969 ve 1982 yılı hava fotoğraflarında orman olduğu, orman olan yerin zilyetliğe ve özel mülkiyete konu edilemeyeceği ve iktisabının mümkün olmadığı anlaşılmakla ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

23.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3335, Karar No: 2022/5899, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3335 E.  ,  2022/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.12.2019 tarih ve 2016/238 E. - 2019/872 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden satın aldığı suni tohum bedellerinin ödenmediğini belirterek 8.000.- TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların birbirini doğrulayan kayıtları, dava konusu senetler dışında icra takibi devam eden senetler nedeniyle icra dosyasına yapılan kısmi ödeme nazara alındığında, davacının verdiği mal miktarı 7.550,10 TL, ödemenin ise 8.196,77 TL olduğu, davacı tarafın alacağı bulunmadığı, kendisinin alacaklı olduğu hususunda mal teslimini de ispat edemediği, bilirkişi raporu gereğince ...Yetiştirici Birliği ve Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü’nden alınan cevabi yazılara göre davacının kullandığı mal miktarının da 1.578,50 TL olduğu, dava dilekçesinde sunulan muavin defter kayıtlarına göre 2008 yılından önce alacaklı olarak da gözükmediği, davacı tarafın yemin hakkını da kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15138, Karar No: 2007/16004, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15138 E.  ,  2007/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 18.1.2000 gününde verilen dilekçe ile ... tarafından davalılar ... vd. aleyhine 22.4.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine davaların birleştirilmesinden yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; zorunlu geçit ihtiyacı istemi ile açılmıştır. Dava açılırken davacı tercihine göre uygun görülen güzergaha rastlayan taşınmaz maliklerine husumet tevcih edilmiş, Mahkemece; bu yönden verilecek geçitin, komşu taşınmazlardaki birbirlerine tecavüzlü kullanmalar sonucu uyuşmazlıklar bulunması nedeniyle uygun görülmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Geçit ihtiyacı içerisinde olan davacılar parseli 560 numaralı olup, genel yola irtibatı bulunmadığından bu irtibatı sağlayacak bir yola ihtiyacının varlığı açıktır. Dava açılırken, dava tarihinden önce tedbiren belirlenmiş yol güzergahının geçtiği parsel malikleri hasım gösterilmiştir. Yapılan yargılamada, güzergahtaki taşınmaz sahiplerinin kendilerine ait taşınmaz sınırlarında ihtilaflarının bulunduğu anlaşıldığından bu güzergahtan geçit tesisinin uygun olmayacağı yolundaki mahkeme takdirinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu gibi hallerde kararlılık kazanmışDairemiz uygulamaları uyarınca muhtemel uygun güzergahların varlığı gözetilerek o yöndeki taşınmaz malikleri belirlenip bunlara husumet tevcihi için davacı tarafa yeterli süre verilmeli, gereğinin yerine getirilmesinden sonra davaya kaldığı yerden devamla geçite ilişkin bir karar verilmelidir.

Bu uygulama, adeletin daha kısa zamanda tecelli ettirilmesi ilkesine de uygundur.

Yukarıda açıklanan ilke göz önünde bulundurularak, davacılara, 561, 562, 564, 565 ve 566 parsel sayılı taşınmaz maliklerine ayrı bir dava açmaları ya da harcı alınacak bir dilekçe ile husumet tevcihi için yeterli süre verilerek, ayrı davanın açılması halinde de birleştirme kararı da verildikten sonra ileri sürümleri halinde davalı delilleri de toplandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilecek yerde kararda yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine 13.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/992, Karar No: 2019/1126, Tarih: 14.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/992 E.  ,  2019/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kadının boşanma davasında verilen boşanma ve velayet hükmü erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu halde yeniden kadının boşanma davasına ve velayete yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-İlk derece mahkemesince verilen hükmün tazminatlara ve nafakalara yönelik kısmı erkek tarafından istinaf edilmiş olup, bölge adliye mahkemesince bu hükümlere yönelik istinaf talepleri haklı bulunmayarak esastan reddine karar verildiği halde kadın lehine hükmedilen tazminatlara ve nafakalara yönelik yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-İlk derece mahkemesince erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş, erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince erkeğin davasında verilen ret hükmünün sonucu itibariyle doğru olduğundan ret gerekçesinin düzeltilmesine karar verilerek yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden yeniden davanın reddine karar verilmiş ise de; kadının boşanma davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden erkeğin davası konusuz hale gelmiştir. Bu durumda konusuz hale gelen erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve dava tarihindeki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hüküm kurulması gerekirken esas hakkında yeniden karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle temyiz edilen bölge adliyesi mahkemesi kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölge adliye mahkemesince verilen kararın yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2019(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/7509, Karar No: 2020/5601, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7509 E.  ,  2020/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 168/1, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 24/05/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın yanına giderek iki adet ev satın aldığını ve zekat vereceğini söyleyerek ihtiyacı olan bir kişiyi tanıyıp tanımadığını sorduğu, katılanın kendisinin ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine, sanığın iki adet üzerinde 500 ibaresi yazılı hangi ülkeye ait olduğu belli olmayan para ile bir adet kremit rengindeki 50 ibaresi yazılı hangi ülkeye ait olduğu belli olmayan toplam üç adet kağıt parayı katılana uzatarak, bu paranın toplam 2.500 TL olduğunu ancak kendisinin her ev için 700 TL vereceğini söyleyerek katılandan para üstünü istediği, sanığa güvenen katılanın 750 TL parayı sanığa verdiği, ancak katılana teslim edilen paranın tedavülde olmayan bir para olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın suçlamayı kabul etmeyen beyanlarının aksine, katılanın ifadesi ve parayı kendisine veren kişinin sanık olduğuna dair kesin teşhisi karşısında, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan... 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/100, 2007/840 karar sayılı ilamına konu TCK’nın 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11972, Karar No: 2014/11633, Tarih: 10.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11972 E.  ,  2014/11633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2014/122-2014/151

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; B. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 18/01/2013 tarih ve 61 sayılı, "...davalıdan alınan ve kullandığı elektrik ücretine ek olarak faturasına yansıtılan kaçak/kayıp ve PSH okuma bedellerinin iptali ile 2011/1, 2011/2, 2011/3, 2011/4, 2011/5, 2011/6, 2011/7, 2011/9, 2011/10, 2011/11, 2011/12 ve 2012/1 dönem faturalarda tahakkuk ettirilen kayıp kaçak bedeli olan toplam 9.462,56-TL'nin tüketiciye iadesine," dair kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; daha önce alınan bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade edilmesi konularında muaraza çıkmış olup bu uyuşmazlığın miktarı (9.462,56 TL) olduğundan ilam değil Tüketici Mahkemesinde delil niteliğinde olabileceği, bu kararın iptalini istemekle hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizin 05.12.2013 tarih ve 2013/15207 E.- 2013/17407 K. sayılı ilamı ile bozularak “...dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı, PSHS okuma bedelini ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır. Hukuki yarar dava şartı olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir. Açıklanan bu durumda mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince; mahkeme açılan bu davayı aydınlatmalı, tüketici sorunları hakem heyeti kararını delil olarak kabul etmeli, bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir.

Mahkemece; anılan ilkeler ışığında esasa girilip doğacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde, hüküm tesisi doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde kayıp-kaçak bedeli ve diğer bedellerin uygulamasının yasa ve yönetmeliklere uygun olduğu, tüketiciler içinde haksız şart teşkil etmediği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık, davacının davalıdan kayıp-kaçak, trafo kaybı ve sistem kullanım bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık, davacının davalıdan kayıp-kaçak, trafo kaybı ve sistem kullanım bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.