muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3688, Karar No: 2020/123, Tarih: 15.01.2020

a) Sanık ...'ın, sanık ...'ın silahı olduğunu bildiği ve maktulün dikkatini diğer yöne çekmek suretiyle ...'ın eylemi gerçekleştirmesini kolaylaştırdığı, bu nedenle sanık ...'ın eylemine TCK'nin 39/2-c. maddesi anlamında yardım eden sıfatı ile iştirak ettiği, anılan Kanun maddesi delaleti ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,

b) Sanıkların hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının ortaya çıkmasını engellemek ve yakalanmamak amacıyla maktulü öldürdükleri, bu nedenle eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 82/1-h. maddesinde düzenlenen "bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya yakalanmamak amacıyla kasten öldürme" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık ... hakkında suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten adam öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... bakımından aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması sebebiyle CMK'nin 307/4. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2020 gününde Üye ...'in, Ünal bakımından esastan ret kararı verilmesi yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ...’ın öldürülmesi olayında, sanıklardan ...’nun mahkumiyetine, sanık ...’in ise maktulün sanık ... tarafından öldürülmesi olayının ani gelişen kastla işlendiği, her iki sanığın maktulün öldürülmesi öncesinde iştirak iradesinin bulunmadığı gerekçesi ile müsnet suçtan beraatine dair yerel mahkeme ve bu kararı aleyhe istinaf yolu ile inceleyip, sanık ...’ın kararına yönelen istinaf talebini esastan reddeden istinaf daire kararının gerekçelerinin doğru olduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun sanık ...’ın diğer sanık ...’ın eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğine dair görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

Olayın tek görgü tanığı bu olay öncesinde işlenen hırsızlık suçunun bu dosya sanıklarıyla birlikte sanığı olan tanık ... olup olayın hemen sonrasında kollukta verdiği ifadede; hırsızlık yapmak için anlaştıklarını, kendisinin gözcü olduğunu, diğer iki sanığın bir eve girdiklerini, ev sahibi gelince üçününde kaçtığını, kendisinin diğer sanıklardan farklı bir bölgeye kaçtığını, o sırada bir aracın gelerek diğer iki sanığın bulunduğu yere farlarını tuttuğunu ve sanık ...’ın ayaklarının far ışığından görülmesi üzerine, araçtan bir el silah sıkıldığını duyunca kendisinin olay yerinde durmayıp farklı yöne doğru kaçtığını ve olayları görmediğini söylemiş, bu konuda ayrıntılı 2 sayfalık ifade vermiş olup bu ifadeden sonra aynı gün yine kollukta

ek ifade vereceğini söyleyerek tanık ... kollukta verdiği ikinci ifadesinde; bu kız silah sesi duyunca kaçtığına dair beyanını değiştirerek birinci silah sesi üzerine...’ın olay yerine gelen aracın bir tarafına, diğer sanık ...’ın da diğer tarafına yanaştığını söylemiştir. Yargıtay Dairemizde tanığın geliştirilen ek beyanına itibar ederek sanık ...’ı da diğer sanığın adam öldürme suçuna yardım ettiği kanaatiyle mahkumiyeti gerektiğinden bozma kararı vermiştir.

Ancak; Yargıtay 1. Ceza Dairemizde; sanıklar... ve...’ın, maktulü öldürme hususunda önceden bir anlaşmaya vardıklarını, birlikte hareket ettiklerini düşünmemiş, bu nedenle TCK.nin 39. md’den...’ın sorumluluğuna karar vermiştir.

Sanıkların hırsız olduğunu düşünen köy muhtarı olan maktulün aracıyla olay yerine gelmesi, olayın gece vakti gece karanlığında işlenmiş olması, sanıkların araçtan kendilerine 1 el ateş edilmesi üzerine tekrar araçdan ateş edilmesinin kuvvetle muhtemel olduğunu düşünecekleri, fiili böyle bir ortamda silahlı bir kişinin bulunduğu ve silah sıkılan araca doğru far ışıkları altında aracın her iki tarafına ayrı ayrı yönelerek hamle yapmalarının hayatın olağan akışına uygun olamayacağı, zira sanıkların kaçma imkanlarının olacağı, ancak oluş böyle kabul edilecek ise ve her iki sanık birlikte araca hamle yaptılar ise bunun her iki sanığın öldürme suçundan fikir ve eylem birlikteliği ile hareket etmeleri nedeniyle, sanık ...’ın da TCK.nin 37. md’den sorumlu tutulmasını gerektireceği kanaatindeyim.

Ancak; dosyada dinlenen tanık ...’in, olayın sıcağı sıcağına, olayın oluşunu görmediğine dair sanık ...’ın lehine olarak verdiği ilk ifadesinden her nedense vazgeçmesini makul bir nedenle izah edemediği bu hususun araştırılmadığı, kendisinin maktulün silah sıkmasından sonra oradan geriye doğru kaçmasının ve bir şey görmemesinin sanık ...’ın diğer sanık ...’a yardımcı olmak için maktulün aracına farklı yönlerden yaklaştıklarına dair geliştirilen ikinci beyanına göre daha lehe olduğu, sanıklar..., ... ve tanık ...’in, olay öncesindeki hırsızlık suçunu işlemek için fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket ettikleri, bu birlikteliğin sonradan gelişen olaylar ve ani kastla işlenen öldürme suçunu kapsamadığını, sanık ...’dan olduğu söylenen adam öldürmeye yardım etme iradesini ve eylemini gösterir delilin sonradan sanık ... aleyhine geliştirilen aleyhe bir beyan olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin sanık ... hakkında uygulanmasının zorunlu olduğunu düşündüğümden, sanık ...’ın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği kanaati ile çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2013/14764, Karar No: 2014/2, Tarih: 13.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/14764 E.  ,  2014/2 K.**

* EVLİLİĞİN MUTLAK BUTLANLA İPTALİ

* EVLENMEYE ENGEL OLACAK DERECEDE YAKIN HISIMLIK

* CUMHURİYET SAVCISININ BOŞANMA DAVASI AÇMA GÖREVİ

* EVLİLİĞİN MUTLAK BUTLANLA İPTALİ DAVASINDA CUMHURİYET SAVCISININ DURUŞMALARA KATILMA ZORUNLULUĞU

* BEKLETİCİ MESELE

* NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİ DAVASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 145

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 146

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 70

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede yakın hısımlığın bulunması (TMK md. 145/4) sebebine dayalı olarak açılan mutlak butlan davası olup Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılmıştır. Cumhuriyet savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK md. 146/1) açılan davanın duruşmalarında hazır bulunması zorunluluktur. Bu nedenle; Cumhuriyet Savcısının karar verilen son celseye katılımı sağlanılmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava, evliliğin mutlak butlanına karar verilmesine ilişkin olup davada N.. M..nün taraf sıfatı bulunmamaktadır. O halde davalı N.. M.. yönünden davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, N.. M.. yönünden de davanın kabulü doğru görülmemiştir.

3-Davalı T.. S.. temyiz dilekçesinde Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinde nüfus kayıt tashihi davası açtığını belirtmiştir. Davalı tarafından açıldığı belirtilen nüfus kayıt tashihine ilişkin dava evlenmenin butlanı davasının sonucunu etkileyeceğinden, mahkemece; nüfus kayıt tashihine yönelik davanın bekletici sorun yapılması ve bu davada hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1, 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.01.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12012, Karar No: 2015/16641, Tarih: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12012 E.  ,  2015/16641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 13. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.02.2015

No : 2014/2482-2015/105

Dava, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Devleti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince 10.4.1990 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli Hollanda sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Her ne kadar T.C Rotterdam Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, davacının çalıştığı işyeri ve dönemi gösterilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, Hollanda sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve Hollanda yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, Hollanda’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu Hollanda rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Hollanda yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir Hollanda Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3279, Karar No: 2024/7228, Tarih: 05.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3279 E.  ,  2024/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,5/0/4-1a,52/2-4.maddeleri gereğince 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce " sanık ...’nun olayın oluş şekli itibariyle alması gereken herhangi bir tedbirin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozma kararı verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın kusurlu olduğuna, eksik incelemeye, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, ... Anonim Şirketi tarafından yapılan inşaat projesinde yer alan temel altı fore kazık işçiliği işlerine ait imalat ve montajların yapım işini 07.10.2010 tarihli sözleşme ile ... Etüd Müşavirlik ve Mühendislik Anonim Şirketine verildiği, ...’un ... Şirketinde opetaör yardımcısı olarak çalıştığı, olay anında trafo binası inşaatı sırasında forekazık makinası adı verilen makine ile 13 metre derinliğinde 80 cm genişliğinde çukur kazıldığı bu çukurlar içerisine demirler döşendiği, çukurun başında ...’un bulunduğu ve çukurun derinliğini ölçtüğü sırada, kot farkını ölçmeye yarayan el aletinin bir parçasını çukura düşürdüğü, düşen parçayı alabilmek için çukura girdiği ve oksijensiz ortamda kalmaya bağlı asfiksi sonucu öldüğü olayda; sanık ...'in proje müdürü olarak görev yaptığı, yapılan işin niteliği gereği çok kapsamlı olduğu, şantiyede iş güvenliği ve sağlığı konularında çalışmak ve gerekli önlemleri almak üzere ...’nun görevlendirildiği, ölenin ... Şirketi işçisi olduğu, sanık ile ölen arasındaki yapılanma nedeniyle birden çok sorumlu bulunduğu ve şantiye şefinin de atanmış olduğu ayrıca ... Şirketi müdürü tarafından sanığın, ihaleler ile ilgili işlemlerin yürütülmesi hususunda yetkilendirildiği anlaşılmakla, sanık ...’nun olayın oluş şekli itibariyle alması gereken herhangi bir tedbirin bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 10.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11550, Karar No: 2017/5219, Tarih: 25.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11550 E.  ,  2017/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...’ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında müşteki ...'u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihinde eşiyle kavga etmekte olan sanığın mağdur eşine vurmak isterken araya girmeye çalışan müştekiyi yaraladığı, müştekinin de soruşturma aşamasında alınan “ben araya girmek istediğimde damadım olan ... tarafından aldığım darbe sonucu burnumdan yaralandım" şeklindeki beyanı ile bu durumu doğruladığı anlaşılmakla, sanığın müştekiye yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 21/2 maddesine göre olası kastla yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14230, Karar No: 2012/1966, Tarih: 27.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14230 E.  ,  2012/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kadastro çalışmaları sırasında 147 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına ev ve arsa vasfı ile tespit tescil edildiğini, dava konusu yerin yol şevi durumunda taşlık-kayalık vasfında olduğunu, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile iktisabının mümkün olmadığını belirterek tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13408, Karar No: 2012/6058, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13408 E.  ,  2012/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, nitelik itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, açıktan açığa fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Akde aykırılık ya da açıktan açığa fena kullanma hallerinde ihtar keşide etme ve tahliye davası açma hakkı münhasıran kiralayana aittir. Kiralayan durumunda olmayan malikin buna hakkı yoktur. Zira sözleşmeye uymayı ancak sözleşmenin tarafı olan kimse isteyebilir. Ancak yeni malik, kiralayanın akdi halefi olduğundan o da bu hakkı nedeniyle akde aykırılık hukuki sebebine dayanarak tahliye davası açabilir. Sözleşmede birden fazla kiralayan varsa akde aykırılık hallerinde süreli ihtarnamenin tüm kiralayanlar tarafından keşide edilmesi, davanın da yine tüm kiralayanlar tarafından açılması gerekir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.05.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralayanlar ... ve ... dava konusu edilen kiralananı konut olarak kullanması için davalıya kiralamıştır. Kiracılık süreci içinde kiralayan ... taşınmazdaki 2 / 3 payını 22.04.2010 tarihinde davacılardan ...'a satmıştır. Taşınmazın kalan 1 / 3 payı ise diğer davacı ...'a aittir. Yukarıda açıklandığı üzere taşınmazda pay satın almakla sözleşmenin külli halefi haline gelen davacı ...'ın dava açma hakkı var ise de, kiralayan durumunda olmayan diğer davacı ... malik sıfatıyla bu davayı açamaz. Sözleşmede birden fazla kiralayan bulunduğundan davanın zorunlu dava arkadaşlığı gereği ya birlikte açılması ya da bir kiralayanın açtığı davaya diğer kiralayanın muvafakat etmesi gerekir. Dava ise yeni malik sıfatı ile davacı ... tarafından açılmışsa da, diğer kiralayan ... taraf olarak davada yer almamıştır. Ne var ki dava açıktan açığa fena kullanma hukuki sebebine dayandığından ve bu nedenle davalı kiracıya süreli ihtar gönderilmesi gerekmediğinden dava açılması sırasındaki bu eksikliğin yargılama sırasında giderilmesi mümkündür. Bu durumda mahkemece davacı yana kiralayan ...'ın davaya muvafakatinin sağlanması için süre ve olanak tanınarak taraf teşkilinin sağlanmasından sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/291, Karar No: 2019/7405, Tarih: 21.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/291 E.  ,  2019/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2014/420 E.- 2016/427 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 09/11/2017 tarih ve 2017/949 E.- 2017/995 K. sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 17.09.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: