muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3947, Karar No: 2024/5564, Tarih: 25.03.2024

30. Hukuk sistemimiz, davanın usulden reddedilmesi nedeniyle alacağın zamanaşımına uğraması durumunda, davacının mağduriyetini önleyecek bir hukuki çareye de yer vermiştir. 6098 sayılı Kanun'un “Davanın reddinde ek süre” kenar başlıklı 158 inci maddesine göre “Dava veya def’i; mahkemenin yetkili veya görevli olmaması ya da düzeltilebilecek bir yanlışlık yapılması yahut vaktinden önce açılmış olması nedeniyle reddedilmiş olup da o arada zamanaşımı veya hak düşürücü süre dolmuşsa, alacaklı altmış günlük ek süre içinde haklarını kullanabilir.” Yargıtayın (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi ile 9. Hukuk Dairesi, belirsiz alacak davası olarak açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi hâlinde davacının 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin öngördüğü imkândan yararlanabileceğine karar vermiştir (Yargıtay (Kapatılan)22. Hukuk Dairesi, 29.11.2018 tarihli ve 2018/15434 Esas, 2018/25756 Karar sayılı; 24.10.2019 tarihli ve 2019/7815 Esas, 2019/19996 Karar sayılı; 21.01.2020 tarihli ve 2016/27790 Esas, 2020/825 Karar sayılı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 28.06.2021 tarihli ve 2021/6019 Esas, 2021/10945 Karar sayılı kararları). Yargıtayın bu uygulaması doktrinde de kabul görmüş ve belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddi hâlinde alacaklının, 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesindeki ek süre içinde usulüne uygun şekilde alacağın tamamı için tam eda davası açabileceği ifade edilmiştir (Cemil Simil, “Yargıtay Kararları Işığında Belirsiz Alacak Davası ve Kısmî Dava ile İlgili Sorunlar”, Medenî Usûl ve İcra İflâs Hukukunun Güncel Sorunları II, Lexpera Semineri, İstanbul, 2020, s.111,112). Bu nedenle belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesinin, davacının mahkemeye erişim hakkını engellediğini kabul etmek de mümkün değildir. Davacının, belirli veya belirlenebilir alacağının tamamı için usulüne uygun şekilde tam eda davası açmasına usuli açıdan bir engel bulunmamaktadır.

31. Anayasa Mahkemesine göre “… Dairenin somut olayda başvurucunun yaptığı usul hatasını düzeltilebilecek bir yanlışlık olarak kabul etmemiş olması, 6098 sayılı Kanun'un 158. maddesiyle getirilen imkândan yararlanmasının mümkün görüleceğini kuşkulu hâle getirmektedir. Bu sebeple başvurucunun açacağı yeni bir davanın başarı şansı sunabileceği kanaatine kesin olarak varılamamaktadır. … ” (..., § 73). Oysa davanın usulden reddedilmesi, düzeltilebilir bir yanlışlığa işaret eder. Dairenin bireysel başvuruya konu kararında bu yönde olumsuz bir değerlendirmesi de bulunmamaktadır. 6098 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinde belirtilen “düzeltilebilecek bir yanlışlık” ifadesi, davacının daha sonra usulüne uygun olarak açacağı davada dikkate alınması gereken bir husustur. Davacı usulüne uygun şekilde dava açarak yanlışını düzeltmiş olacaktır.

32. 6100 sayılı Kanun’un 107 nci maddesine mehaz teşkil eden İsviçre Medeni Usul Kanunu’nun 85 inci maddesi ile ilgili olarak Zürih Kantonu Yüksek Mahkemesi, şartları bulunmadığı hâlde açılan belirsiz alacak davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini belirtmiş; buradaki hatanın, dilekçedeki basit bir şeklî eksiklik olarak kabul edilmek suretiyle İsviçre Medeni Usul Kanunu’nun 132 nci maddesinin uygulanamayacağını ifade etmiş, aynı Kanun’un 56 ncı maddesinde düzenlenen hâkimin davayı aydınlatma ödevinin de uygulama alanı bulamayacağını belirtmiştir (Obergericht des Kantons Zürich, 20.10.2015, LB150038). Söz konusu kararda, dava şartı eksikliğinin bulunduğu davaların, bu nedenle reddedilmesinin usul ekonomisine aykırı olduğu gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesi ve İsviçre Federal Anayasası’nın 29 uncu maddesine dayanılamayacağı ifade edilmiştir. Keza İsviçre Federal Mahkemesi de 2020 yılında verdiği bir kararında, şartları bulunmadığı hâlde açılan belirsiz alacak davasında, hâkimin davayı aydınlatma ödevine dayalı olarak tarafın talebinin düzeltilmesine imkân veremeyeceğini, bunun silahların eşitliği ilkesine aykırı olduğunu belirtmiş; ayrıca taraf adına doğru bir hukuki himaye talebi formüle etmenin, mahkemenin görevi olmadığını ifade etmiştir (İsviçre Federal Mahkemesi, 15.06.2020, 4A\_502/2019).

33. Uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelen mahkemeye erişim hakkına, Anayasa’nın 13 üncü maddesi uyarınca kanunla sınırlamalar getirilebilecek olmakla birlikte, bu sınırlamaların Anayasa’nın sözüne ve ruhuna aykırı olmaması, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyet’in gereklerine uygun olması, hakkın özünü zedelememesi, meşru bir amaç taşıması, açık ve ölçülü olması gerekir (Anayasa Mahkemesi, ... ..., B. No:2014/819, 09.06.2016, § 37 vd.; Anayasa Mahkemesi, Bişar Yusufoğlu, B. No:2018/2784, 10.02.2021, § 30 vd.). Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de mahkemeye erişim hakkının mutlak olmadığına vurgu yapmakta ve belli esaslara uygun hareket edilmesi kaydıyla sınırlanabileceğini belirtmektedir: “Mahkeme, mahkemeye erişim hakkının mutlak olmadığını ve birtakım sınırlamalara maruz kalabileceğini; mahkemeye erişim ..., doğası gereği Devlet tarafından toplumun ve bireylerin ihtiyaçları ve kaynaklarına göre yer ve zaman açısından değişebilen düzenlemelerin yapılmasını gerektirdiğinden bu kısıtlamalara izin verildiğini yineler. Uygulanan sınırlamalar, söz konusu hakkın özünü bozacak bir biçimde veya kapsamda bireyin mahkemeye erişimini kısıtlamamalıdır. İlaveten, bir sınırlama meşru bir amaca hizmet etmediği ve kullanılan araçlar ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi olmadığı sürece Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi ile bağdaşmayacaktır (bk. Pasquini / San Marino, no. 50956/16, § 156, 2 Mayıs 2019).” (AİHM, Nalbant ve Diğerleri/Türkiye, B. No: 59914/16, 03.05.2022, § 32).

34. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirilecek olursa davacı, dava dilekçesinde kadroya geçiş tarihini, iş sözleşmesinde öngörülen ücretini ve ücretine uygulanması gereken zam oranlarını açıkça belirtmiş olup bu verilere göre işverence ödenmesi gereken ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Davanın açıldığı tarihte davacının alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin beklenememesi veya bunun imkânsız olması gibi bir durum söz konusu değildir. Dava konusu alacak belirlenebilir nitelikte olduğundan belirsiz alacak davasına konu edilemez.

35. Şu hâlde talep edilen fark ücret alacağı bakımından davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Mahkemece koşulları oluşmayan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekirken esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7692, Karar No: 2013/8126, Tarih: 12.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7692 E.  ,  2013/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Beynam Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz taşlık ve kayalık olması nedeneniyle tescil harici bırakılmıştır. Davacı ... Kuyrukçu'nun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı tescil davasının kabulüne karar verilmiş ve hüküm 27.10.1998 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı Hazine, yargılama sırasında mahalli bilirkişi ve tanıkların yalan beyanda bulunduklarını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstek, yargılamanın yenilenmesine ilişkin bulunmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445 ve 6100 sayılı HMK'nın 375. maddesinde yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. İleri sürülen hususlar bu nedenlerden hiçbirine uymamaktadır. Hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre de temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6528, Karar No: 2018/8602, Tarih: 03.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/6528 E.  ,  2018/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2018 tarihli ve 2015/9-1190 esas, 2018/274 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Köyişleri Bakanlığına izafeten... İlçe Tarım Müdürlüğünün kamu adına davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığından, mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle, hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, müşteki kurum vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2388, Karar No: 2025/3251, Tarih: 09.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2388 E.  ,  2025/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1514 E., 2024/2079 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/868 E., 2018/767 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. maddesi ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddesi uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından katılma yoluyla ve adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/70, Karar No: 2016/4135, Tarih: 05.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/70 E.  ,  2016/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 15 sene hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

...'ı kasten öldürmek suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 13.08.2014 gün ve 2013/20 E, 2014/139 K sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, vasfa, haksız tahrik uygulamasına ve TCK 25. ve 27. maddelerinin tatbiki gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz

tirazlarının reddi,

Ancak,

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 20/08/2013 tarihli yazıları ile sanığın 18/04/1990 ile 16/01/2006 tarihleri arasında farklı farklı zamanlarda “Paranoid Şizofreni” ve “F20Şizofreni” tanılarıyla gerek yatarak, gerek ayaktan tedavi gördüğünün bildirilmesi, yine dosyada mevcut SSK müşahede ve muayene kağıtlarından 13/05/1991 tarihinde “Şizofren” tanısıyla,... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin değerlendirme ve muayene kağıtlarından da 27/11/1993 tarihinde yine “Şizofren” tanısıyla yatarak tedavi gördüğünün anlaşılmasına ve Sanık hakkında gerek 09/05/2014 tarihinde düzenlenen Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesinin, gerekse 30/06/2014 tarihinde düzenlenen Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'nun TCK 32. anlamında ceza ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporlarıyla anılan raporlar arasında çelişki bulunmasına karşın, sanık hakkındaki tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek Ceza Ehliyeti hususunda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesine karar verildiğinden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18863, Karar No: 2012/2770, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18863 E.  ,  2012/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosya davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak bedellerine hükmedilmesi gerekirken geçirilen alanın mülkiyet bedellerine hükmolunması,

2)Enerji nakil hattı nedeniyle ... adına irtifak hakkının tesisi ve tescili yerine, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6522, Karar No: 2018/8599, Tarih: 03.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/6522 E.  ,  2018/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2018 tarihli ve 2015/9-1190 esas, 2018/274 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının kamu adına davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığından, mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle, hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, müşteki kurum vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/121, Karar No: 2021/388, Tarih: 14.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/121 E.  ,  2021/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 131-122

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında Sincan (... Batı) 1. Asliye Ceza Mahkemesince 15.11.2011 tarih ve 655-671 sayı ile sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Sincan (... Batı) 2. Ağır Ceza Mahkemesince 15.04.2014 tarih ve 131-122 sayı ile; sanığın TCK’nın 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmedilmiştir. Hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 18.12.2017 tarih ve 1244-5158 sayı ile; TCK’nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.01.2018 tarih ve 326437 sayı ile;

“...1- Dosya kapsamına göre; mağdur ...'nın ailesi ile sanık ...'ın ailesi arasında, ortak oldukları bir kooperatifin alacaklarından kaynaklanan hukuki ihtilaf bulunduğu, olay tarihinden bir gün önce bu nedenle çıkan karşılıklı kavgada sanık ...'in de yaralandığı, olay günü adli soruşturma nedeniyle ifade verilmesinden sonra yanlarında yakınları da olduğu hâlde tarafların Sincan, Menderes Caddesi kavşağında karşılaştıklarında kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında silahtan sayılan bıçak ve sopaların da kullanıldığı, ihbar üzerine olay yerine polisin gelmesi sonucunda olayın son bulduğu ve tarafların olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır. Taraflar arasında çıkan kavga sırasında mağdur ...'nın baş bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, mağdurun tarafında olan ..., ..., ... ve ... ile birlikte sanık ... ve aynı tarafta olan ..., ... ve ...'un da yaralandıkları olayda; kolluk güçleri tarafından etkili bir soruşturma yapılmadığı ortadadır. Olayın gerçekleşmesinden sonra kavganın oluş şekli yönünden toplanması gereken dijital deliller toplanmadığı gibi bir kısım taraf beyanlarında bir polis memurunun tabancasıyla havaya ateş ettiği belirtilmesine rağmen bu husus da şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmemiştir. Bu aşamada bazı delillerin elde edilmesi mümkün görülmemekle birlikte kanun yolu denetlemesi yapılabilmesi için olay günü görev yapan ve tutanakları tanzim eden polis memurlarının tanık sıfatıyla dinlenerek bu hususların ayrı ayrı tetkiki gerekmektedir.