muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12154, Karar No: 2019/13252, Tarih: 05.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/12154 E.  ,  2019/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 28.04.2017 tarihli dilekçe ekinde psikiyatrik rahatsızlıkları olduğuna ilişkin doktor raporları sunması karşısında, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda tam teşekküllü üniversite veya kamu hastanesi, uzman ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu'ndan heyet raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5672, Karar No: 2023/5339, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5672 E.  ,  2023/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/191 E., 2015/109 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin kanunen talep etme hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar katılan tarafından sanığın kendisini tehdit ederek zorla cinsel ilişkiye girdiği ve hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasıyla dava açılmış ise de; sanık ve katılanın sevgili oldukları, zaman zaman aynı otelde cinsel ilişkiye girdikleri, bu hususta bir ihtilafın bulunmadığı, olay tarihinde de önce bir barda eğlendikleri, arkadaşlarının doğum gününü düzenledikleri, sanığın tartışmaları nedeniyle katılanı yurda bırakmak için bardan aldığı ve akabinde tartışma sırasında yurda giriş saatinin geçtiği, yine sanığın katılan için yurttan atılmasını önleme amacıyla doktora götürerek rapor aldığı, akabinde her zaman kaldıkları otele gelerek odaya geçtikleri tarafların beyanlarıyla sabittir. Bu aşamadan sonrasını sanık akşam tartışmaları, akabinde banyo yaptırıp uyutması, sabah kalkınca da kahvaltı yapıp akabinde katılanla konuşarak ayrılma kararını söylediğini ve taksiyle yurda bıraktığını, katılanın kendisine olayın bu şekilde bitmeyeceği yönünde beyanda bulunduğunu savunduğu, katılanın ise beyanında sanığın kendisiyle otelde zorla ilişkiye girdiğini beyan ettiği, katılanın kolluktaki beyanında olay tarihinde bir ay kadar önce sanıktan ayrıldığını, olay tarihinde arkadaşının doğum günü partisinde rastlaştıklarını, ilerleyen saatlerde kendisine sanığın laf atmaya başladığını, sonrasında dışarı çıkıp konuşmak istediği için dışarı çıkarken yurda götürmek istemesi nedeniyle tartışmaya başladıklarını, dışarı çıkınca tokat attığını, kendisinin yere düştüğünü, yerde iken kaburgasına tekme vurduğunu beyan ettiği, Mahkemedeki ifadesinde ise bara birlikte gittiklerini, partiyi birlikte düzenlediklerini, yine küs olduğu dönem içinde kalan olaydan bir kaç gün önce Antalya'da festivale katıldıklarını ve orada da kavga ettiklerini kabul ettiği, yine raporun alınması sürecinde önceki ifadesinde rapor alma sebebinin yurttan atılmasını önlemek olduğunu belirtmediği, yurda giriş saati geçtiği için otele gittiklerini Mahkeme ifadesinde kabul ettiği, otelde iken de tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere sanığın zaman zaman odayı terk ettiği, yine katılanın sabah sanıkla kolkola oteli terk ettiğini belirttiği, dolayısıyla katılan ...'ın beyanlarındaki çelişkiler de dikkate alındığında sanığın katılanı tehdit ettiği, katılana cinsel saldırıda bulunduğu, katılanı hürriyetinden yoksun bıraktığına dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin net delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/473, Karar No: 2016/1929, Tarih: 13.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/473 E.  ,  2016/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü . hakkında eşi olan maktül . yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 449/1, 59/1, 31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan uyarlama talebinin reddine dair hükümde düzeltme sebebi dışında Kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlü müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Uyarlama talebi reddedildikten sonra infazda tereddüt oluşacak şekilde ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüşmüş olması gerekçe gösterilerek hükümlü hakkında yeniden 765 sayılı TCK.nun 449 ve 59. maddeleri gereğince hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak 765 sayılı TCK.nun 449 ve 59. maddelerinin uygulandığı hüküm fıkralarının hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 13/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27558, Karar No: 2020/502, Tarih: 08.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27558 E.  ,  2020/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama ve sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik zincirleme şekilde tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın aşamalarda 26.06.2011 tarihli silahla tehdit suçunu kabul etmemesi, olayın tek görgü tanığı olan ...'in sanığın müşteki ...'a silah çektiğini doğrulamaması, olayın temyiz dışı diğer sanığı ...'in kovuşturma aşamasında sanığın silah çektiğinden bahsetmemesi, müşteki ...' ın ise karanlık olduğu için sanığın kendisine çektiği silahın marka ve rengini görmediğini beyan etmesi karşısında; her ne kadar sanığın 30.06.2011 tarihinde müşteki ...'ı "sakın Burdur'u terketme, seninle görüşeceğiz, bu iş burada kapanmaz" şeklinde sözlerle tehdit ettiği hususu tanıklar ... ve ...' ın beyanları ile sabit görülse de; sanığın 26.06.2011 tarihli silahla tehdit suçunu işlediğinin ne suretle kabul edildiği yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) Sanığın aşamalarda müştekinin kendisine silah çektiğini savunması ve müşteki hakkında da sanığa yönelik silahla tehdit eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/918, Karar No: 2020/2695, Tarih: 30.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/918 E.  ,  2020/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 16/03/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/35 esas, 2016/132 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/03/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 23/12/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararına itiraz hakkı gösterilerek usulüne uygun tebliğ işlemi yapıldığı,

2- Ancak, tedbirin infazı sırasında sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak dava açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/35 esas, 2016/132 sayılı kararıyla "… sanık hakkında üzerine atılı suç nedeniyle açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği…" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “karar kesinleştiğinde sanık hakkında 6545 sayılı Yasanın 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191/2-3-4-5. maddesi gereğince işlem yapılması için dava dosyasının onaylı suretinin gereğinin takdir ve ifası amacıyla C.Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, " 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler nazara alındığında, dosya kapsamına göre Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığa denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından usulüne uygun tebligat yapılmadığı ve ısrar şartı gerçekleşmediği, anılan eksikliğin soruşturma aşamasında tamamlanması gerektiği ve kovuşturma aşamasında mevcut eksikliğin giderilme imkanı bulunmadığından bahisle kovuşturma şartının gerçekleşmediği düşünülerek düşme kararı vermiş ise de; mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/35 esas, 2016/132 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Bu nedenle, dosya kapsamında mevcut delil durumu ve Mahkemenin takdirine göre, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılamanın sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/35 esas, 2016/132 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12678, Karar No: 2011/165, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12678 E.  ,  2011/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli kararının davalı vekiline tebliğine ilişkin tebligat mazbatasının incelenmesinden; mazbatanın ön yüzüne tebligatın 05.07.2010 tarihinde, arka yüzüne ise tebligatın 05.08.2010 tarihinde yapıldığı belirtilmiştir. Gerekçeli kararın davalı vekiline hangi tarihte tebliğ edildiğinin mahkeme ve PTT kayıtlarından araştırılarak, buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23016, Karar No: 2013/2401, Tarih: 18.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23016 E.  ,  2013/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazların imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... Genel Müdürlüğü ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14155, Karar No: 2010/4725, Tarih: 22.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/14155 E.  ,  2010/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Emniyeti suistimal

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...; Beraat, Sanık ...; 765 sayılı TCK.nun 510, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6 TCK.nun 94, 40 maddeleri uyarınca Erteli 2.700 YTL adli para cezası

1- Katılanın eczanesinde kalfa olarak çalışan ve katılanın eczane dışındaki işlemleri takip etmeye gittiğinde eczaneye lazım olan ilaçların ecza depolarına siparişinin verilmesi ve gelen ilaçların eczaneye kabul edilmesi gibi işlemlerine bakma görev ve yetkisi bulunan sanık ...’un katılanın Eczanede bulunmadığı zamanlarda alınmayan ve eczaneye girişi yapılmayan ilaçların eczaneye girişi olmuş gibi ecza deposu mümessili olan sanıklar ..., ... ve ...’un düzenlediği faturalar karşılığında katılanın çek keşide etmesini sağlamak ve zilyetliği kendisine devredilen bir kısım ilaçları ödünç veriyormuş gibi dışarıya çıkartılmasını sağlayarak adı geçen sanıklara vermek suretiyle katılanın güvenini kötüye kullandığının dosyada mevcut sanık ...’un da kendisi tarafından imzalanarak verildiğini kabul ettiği yazı, tanıklar ..., ..., ..., ...., ..., ...ve ...’un beyanlarından anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ...’un sanık ...’un işlediği güveni kötüye kullanma suçuna iştirak etmekten mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1555, Karar No: 2022/5588, Tarih: 13.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1555 E.  ,  2022/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakimlik : ... 1. Sulh Ceza Hakimliği