muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10148, Karar No: 2023/637, Tarih: 21.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesinin kadın lehine hükmettiği tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden istinaf ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya karar verilmesinde ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede, hükmedilen nafakaların miktarlarında, maddî-manevî tazminat takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; kusura yönelik olarak davacı kadının üzerine yürüdüğünü, kolunu sallayınca davacının burnuna denk geldiğini kaza ile olduğunu beyan ederek kusurlu olmadığını , davacı kadın lehine hükmedilen tazminatları ödemeye gücünün olmadığını bu nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası hükümleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14215, Karar No: 2024/3268, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14215 E.  ,  2024/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/507 E., 2023/2173 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/120 E., 2022/337 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kazakistan'daki çalışmalarını borçlanmak suretiyle 2012 yılından itibaren yaşlılık aylığı alan davacının, 2020 yılında Kurum tarafından Kazakistan'daki çalışmalarının teyit edilememesi nedeniyle borçlanmasının iptali üzerine davacıya faizi ile birlikte toplam 200.695,43 TL borç tahakkuku yapıldığını beyanla, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ...'in Kuruma ibraz ettiği T.C. Almatı Büyükelçiliğince tanzim ve tasdik edilmiş 04.05.2007 tarihli, 130567 makbuz numaralı yurt dışı hizmet belgesinin borçlanma işlemine esas bir belge olup olmadığının anlaşılabilmesi için ilgili birimlerle yapılan yazışmaların sonucunda borçlanmak için sunmuş olduğu hizmet belgesinin teyidi sağlanamamış olduğundan 2021/2 sayılı Genelge gereğince tahsis dosyasında 2 nci karar işlemi yapılarak, yaşlılık aylığı başlangıç tarihi itibari ile iptal edilip tarafına yersiz ödenen aylıklar ile ilgili borç kaydı oluşturulduğunu, Kurum işleminin haklı ve yerinde olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, Türkiye ile Kazakistan arasında sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmadığından, Yurt Dışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 9 uncu maddesine göre sigortalı tarafından Kazakistan’ın Türk Büyükelçiliği, Başkonsolosluğu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Müşavirlikleri veya Ataşelikleri gibi temsilciliklerden alınacak hizmet belgesinin Kuruma ibraz edilmesi halinde sigortalılık sürelerinin borçlanılabileceğinin anlaşıldığı, bu kapsamda davacı sigortalı tarafından sunulan Almatı Başkonsolosluğunun 04.05.2007 tarih 130567 makbuz no.lu belgenin teyidi açısından yapılan araştırmada; Almatı Başkonsolosluğunun 14.11.2022 tarihli yazısına göre, davaya konu belgenin Almatı Büyükelçiliği Konsolosluk şubesince düzenlendiği, belgenin altında bulunan imzanın 2003-2008 yılları arasında Büyükelçilikte çalışan Üçüncü Katip Evren Müderrisoğlu'na ait olduğu, bu ve buna benzer belgelerin konsolosluk arşivinde saklanmakla birlikte Büyükelçiliğin 2007 yılında Almatı'dan Astana'ya taşınmasından dolayı söz konusu belgelerin asıllarına ulaşılamadığının belirtildiği, buna göre davaya konu belge içeriğinin ilgili Konsolosluk kayıtları ile çelişmediği, yine davaya konu belgede belirtilen hizmet sürelerinin Manisa İl Emniyet Müdürlüğünün 14.10.2022 tarihli yazısına göre davacının yurda giriş ve çıkış kayıtları ile uyumlu olduğu, dava dışı ... İnşaat Şirketinde çalışması bulunan tanıkların alınan ifadelerinde de davacının Kazakistan’da çalıştığı yönünde beyanlarının olduğu, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada davacı hakkında davaya konu borçlanmaya esas belge hakkında sahtelik iddiası yönünden ceza soruşturma ya da kovuşturma dosyasının bulunmadığı, ayrıca Almatı Başkonsolosluğunun 14.11.2022 tarihli yazısında belirtilen Büyükelçiliğin 2007 yılında Almatı'dan Astana'ya taşınmasından dolayı söz konusu belgelerin asıllarına ulaşılamaması hususunun davacının sorumluluğunda olmadığı, bu durumda Almatı Başkonsolosluğunun 04.05.2007 tarih 130567 makbuz nolu belgenin sahteliği yönünden dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir delil bulunmadığı da dikkate alındığında, anılan belgenin borçlanmaya esas alınması gerektiği anlaşılmakla, davaya konu Kurum işleminin yerinde olmadığının kabulü gerekmekle; davanın kabulüne, yaşlılık aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptaline ve bu kapsamda tahakkuk ettirilen borçtan davacının sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili, Almatı Büyükelçiliğince düzenlenip tasdik edilen 04.05.2007 tarihli yurtdışı hizmet belgesinin, 19.10.2018 tarihinde teyidinin talep edildiğini, 23.09.2019 tarihinde tekit edildiğini, Nur Sultan Büyükelçiliğinden 02.03.2021 tarihinde teyit istendiğini, her iki Büyükelçilik tarafından da arşivlerinde belgeye rastlanılmadığını beyan etmeleri nedeniyle teyiti sağlanamadığından Genelge uyarınca aylığın kesildiğini, yargılama aşamasında da söz konusu belgelere ulaşılamamasına rağmen davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; özellikle, kesinleşen İstanbul 6. İş Mahkemesinin 2012/555 Esas sayılı dosyasından, davacının, dava dışı ... İnşaat ve San. A.Ş. nezdinde yurt dışında çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi, 17.04.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ile yapılan değişiklikle 3201 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi ile Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/3288, Karar No: 2012/7309, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3288 E.  ,  2012/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, kaçak atık su kullanımından kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve karar yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının tüm, davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İcra takip talebinde asıl alacak ve işlemiş faiz toplanarak toplam miktara takip tarihinden itibaren faiz uygulanması istenilmiş, mahkemece davacının belirlenen asıl alacağı ve takip tarihine kadar işlemiş faiz miktarı toplanarak bulunan tutara yeniden takip tarihinden sonra faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Borçalar Kanununun 104/son maddesi geçmiş günler faizine yeniden faiz yürütülmesini yasaklamıştır. Amir kanun hükmüne aykırı olarak faize faiz yürütülemez.

O halde, mahkemece sadece davacının belirlenen asıl alacağına takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, ancak bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafından önce gelmek üzere "asıl alacak tutarı olan 18.818,80 TL'sine yıllık %9 faiz işletilmek üzere takibin devamına" ibaresinin yazılmasına ve kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, davacı taraftan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4479, Karar No: 2009/6358, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4479 E.  ,  2009/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 112 ada 12 parsel sayılı 2608.13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 SayılI Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %55 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan; Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ve gürgen ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 - 8060 sayılı dosyasında uzman Ormancı Bilirkişiler ... ..., ... ile Jeolog Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Kaldı ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması

nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12794, Karar No: 2015/11499, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12794 E.  ,  2015/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2015/579-2015/675

DAVACI : E.. K..

DAVALILAR : S.. Y.. - R.. Ç..

Taraflar arasındaki alacak davası hakkında Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bono nedeniyle yapılan ödemenin, protokolün iptali nedeniyle, tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, “Davanın, bonoya dayalı sebepsiz zenginleşme iddiasına ilişkin olduğu, TTK'nın 4 ve 5. maddeleri gereğince asliye ticaret mahkemesinin görevli bulunduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, “Davanın sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı alacak davası niteliğinde olduğu, kambiyo hukukuna dayalı bir uyuşmazlık bulunmadığı” gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı, Minibüsçüler Odası ile Özel Halk Otobüsleri Kooperatifi arasında düzenlenen protokol uyarınca bono düzenleyerek gerçek kişi olan davalıya verdiğini ve daha sonra da 38.100 TL olan bono bedelini ödediğini, ancak protokolün iptal edildiğini ve karşı tarafın edimlerini yerine getermediğini belirterek, haksız olarak ödenen bono bedelinin tahsilini talep etmiştir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümü için kural olarak illetten mücerret olan bononun illete bağlı kabul edilip edilemeyeceğinin, protokoller ile bono arasındaki ilişkinin; başka bir anlatımla bonoya dayalı olarak ödenen miktarın istirdadının mümkün olup olmadığının tartışılması ve çözüme kavuşturulması gerekmektedir. O halde dava, kambiyo hukukunun uygulanmasını gerektiren ve kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10969, Karar No: 2012/2289, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10969 E.  ,  2012/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.