muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4603, Karar No: 2022/9102, Tarih: 14.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4603 E.  ,  2022/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.01.2019 tarih ve 2015/463 E- 2019/15 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.04.2021 tarih ve 2019/1313 E- 2021/508 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ayrancı Lisesinde öğretmenlik yaparken “YGS-LYS Fizik” kitabını diğer yazarlarla birlikte meydana getirdiğini, kendisine davalı ... Dershanesi tarafından hiçbir nam altında bugüne kadar ödeme yapılmadığını, sözleşmesel bir ilişki de kurulmadığını, 1998 tarihli Talim Terbiye Kurulu kararına konu olan kitabın, davalılardan ...’nun adı eklenmek suretiyle Talim Terbiye Kurulunun aynı tarih ve sayılı kararına dayanılarak “LYS Fizik Konu Anlatımlı” adıyla yeniden basıldığını, söz konusu kitabın bir süre sonra “LYS Konu Anlatımlı Mekanik Madde Bilgisi” (1. Kitap) ve “LYS Fizik Konu Anlatımlı Optik Dalgalar Modern Fizik” (2. Kitap) olarak basıldığını, ikiye bölünen son kitabın 1. Kitabında 12 sayfalık bir bölümün izinsiz olarak eklendiğini, 2. Kitaba da bazı bölümlerin izinsiz olarak eklendiğini, bu kitaplarda davacı müvekkilinin adının tamamen çıkarılarak yalnızca davalılardan ... ile Atilla Ergör’ün isimlerine yer verildiğini, bu çerçevede “LYS Fizik Konu Anlatımlı” kitap ile LYS Konu Anlatımlı Mekanik Madde Bilgisi (1. Kitap) ve LYS Fizik Konu Anlatımlı Optik Dalgalar Modern Fizik (2. Kitap) bakımından mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK’in 67 ve 69. maddeleri uyarınca tecavüzün refi ve menini, FSEK. m. 68 uyarınca 1.000,00 TL maddi ve FSEK. m. 70 uyarınca 45.000,00 TL manevi tazminat ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, davacı ile müvekkili arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, tazminat isteminin haksız olduğunu, davacının davaya konu “YGS-LYS Fizik” kitabını intihal yoluyla meydana getirdiğini, eser sahibinin davacı olmadığını, dilekçe ekinde sundukları Nisan 1997 tarihli ÖSS-ÖYS Fizik kitabının birebir kopyası olduğunun yapılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, davacı ile müvekkili arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, tazminat isteminin haksız olduğunu, davacının davaya konu “YGS-LYS Fizik” kitabını intihal yoluyla meydana getirdiğini, eser sahibinin davacı olmadığını, dilekçe ekinde sundukları Nisan 1997 tarihli ÖSS-ÖYS Fizik kitabının birebir kopyası olduğunun yapılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Nisan 1997 tarihli ÖSS-ÖYS Fizik isimli kitabın FSEK’nın 1/B ve 2. maddesi uyarınca ilim ve edebiyat eseri niteliğinde olduğu, bu eserin sahiplerinin FSEK’nın 11. maddesinde düzenlenen karine uyarınca ..., ..., ... ve ... olduğu, basım tarihi belirsiz olmakla beraber 1997 tarihinden sonra meydana getirildiği anlaşılan ve davacının yazarlarından biri olduğu LYS-YGS Fizik kitabının ilk esere göre işlenme eser mahiyetini arz edecek hususiyeti taşımadığı için ayrı bir eser olarak kabul edilemeyeceği, davacının iddia ettiği şekilde 48 sayfalık farkın bulunmadığı, farklı olduğu iddia edilen bir kısım soru ve anlatımın 1997 tarihli kitapla aynı olduğu, iki kitap karşılaştırıldığında aradaki ekleme ve farklılıkların takribi 26 sayfayı bulduğu, Nisan 1997 tarihli kitabın versiyonları olan 2009 tarihli LYS Fizik, Eylül 2011 tarihli LYS Fizik Konu Anlatımlı Optik Dalgalar Modern Fizik ile Mekanik Madde Bilgisi isimli kitaplar bakımından davacının mali ve manevi haklarının ihlal edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3409, Karar No: 2019/11240, Tarih: 22.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3409 E.  ,  2019/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut temyiz dilekçelerinin incelenmesinde, sanığın kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği; o yer Cumhuriyet savcısının ise sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlediği suçtan kurulan mahkumiyet hükmünü lehe, sanık hakkında mağdur ...'ya karşı işlediği suçtan kurulan mahkumiyet hükmünü aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında mağdur ...'a ve...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'in soruşturma aşamasında, sanığın annesini darp etmesi nedeniyle kendisinin araya girdiğini ancak sanığın kendisini de darp ettiğini beyan ettiği, diğer mağdurların da soruşturma aşamasında benzer beyanlarda bulunduğu, mağdur ... hakkında Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29.05.2015 tarihli raporda, mağdurun burunda palpasyonla hassasiyet, boyun arka sağda ve önde düzensiz şekilli kırmızı ekimoz, sağ ön kol dorsal yüz orta hatta düzensiz şekilli kızarıklık, sol kol ventral yüz orta hatta 0,5x0,5 cm koyu mor ekimoz, sağ omuz ön yüzde düzensiz şekilli kırmızı ekimoz mevcut olduğu ve ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği, mağdurun beyanı ile uyumlu olduğu, belirtilen yaralanmanın sadece sanığın dirseğinin değmesi ile oluşmasının mümkün olmadığı, sanığın mağdur ...'i kasıtlı olarak darp ettiği ve sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin olası kastla işlendiğine dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihinde kesinleşen, 20.03.2012 tarih ve 2011/1102 Esas 2012/468 Karar sayılı, TCK'nin 142/1-f maddesinden erteli "1 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 tarihinde kesinleşen, 24.01.2012 tarih ve 2011/885 Esas - 2012/78 Karar sayılı, erteli "5 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümlerin tekerrüre ilişkin fıkrasından "Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 tarihinde kesinleşen, 24.01.2012 tarih ve 2011/885 Esas - 2012/78 Karar sayılı, erteli "5 ay" hapis cezasının" ibaresi çıkartılarak yerine " Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihinde kesinleşen, 20.03.2012 tarih ve 2011/1102 Esas 2012/468 Karar sayılı, TCK'nin 142/1-f maddesinden erteli "1 yıl 8 ay" hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2) Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2) Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'nın aşamalarda sanığın annesine vurması üzerine mağdur ...'in araya girdiğini, sanığın eline bıçak aldığını kendisinin engellemeye çalışırken bıçakla koluna vurduğunu beyan ettiği, mağdur ... hakkında Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29.05.2015 tarihli raporda, sol ön kol ventral yüz orta hatta 1 adet 8 cm abrazyon 1/2 alt kısımda 3 adet 2 cm abrazyon mevcut olduğunun ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği, mağdur beyanı ile raporun uyumlu olduğu, diğer mağdurların da aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu ve sanığın mağdur...'ya karşı bıçakla kasten yaraladığı sabit olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 61 ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihinde kesinleşen, 20.03.2012 tarih ve 2011/1102 Esas 2012/468 Karar sayılı, TCK'nin 142/1-f maddesinden erteli "1 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 tarihinde kesinleşen, 24.01.2012 tarih ve 2011/885 Esas - 2012/78 Karar sayılı, erteli "5 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2273, Karar No: 2023/8787, Tarih: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2273 E.  ,  2023/8787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1048 E., 2023/601 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2012 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (a) ve (b) bentlerinin, 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü (sanık ... hakkında 58) maddesi uyarınca, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır

2. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının, 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli kararının sanık ... müdafii ve sanıklar ... ile ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.03.2022 tarihli ve 2019/7182 Esas, 2022/4405 Karar sayılı kararı ile "...Tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerektiği cihetle;

Sanıkların, otoparka getirttikleri müşteki ... ile arkadaşı ...'ı taksiye bindirdikten sonra terk edilmiş virane bir alana götürdükleri orada müşteki ve arkadaşına silah gösterip tehdit edip darp ettikleri, sanıkların eylemlerinin hukuki anlamda bir bütün olarak silahla, birden fazla kişiyle cebir hile ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmasına karşın fiilin vasıf yönünden bölünerek sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/1048 Esas, 2023/601 kararı ile sanıklar hakkında cebir, hile ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi suçlamaları kabul etmediğine, beraatini talep ettiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olup sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanığa isnat edilen suçu gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, mağdurların her aşamada değişen çelişkili beyanlarına dayanarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, tanık Mert Sefa'nın beyanında sanığın mağdurlara vurmadığını beyan ettiğine, mağdur ...'in araca binerken herhangi bir zorlamanın olmadığını beyan ettiğine, mağdurun şikayetinden vazgeçmiş olmasının da bunun kanıtı olduğuna, olay yerinin şehrin merkezinde kameraların bulunduğu yerlerden olup sanık aleyhine bir kamera kaydının bulunmadığına, olayın kurgusunun akıl ve mantığa aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin sanık yararına uygulanma alanı bulduğuna sanığın beraat etmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun Çankaya'da ... kavşakta gündüz vakti herkesin gözü önünde işlenmesinin fiilen imkansız olduğuna, tarafların aralarındaki anlaşmazlığı çözmek için yakın ve uygun bir yere herkesin rızasıyla gidildiğine, hürriyeti sınırlama kasıt ve eylemi söz konusu olsa umuma açık takside geride taksi şoförü tanık olarak bırakılarak suçun işlenmeyeceğine, mağdurların araca zorla bindirilmelerinin söz konusu olmadığına, taraflar konuşurken ilk saldırının mağdur ...' dan geldiğine sanığında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesindeki sınırlar dahilinde kendisini koruyarak mağdura bir kez yumruk attığına, kaldı ki söz konusu eylemin basit yaralama suçu olup şikayete tabii olduğuna, mağdurunda şikayetinden vazgeçtiğine, tehdit suçunun da mesnetsiz olduğuna, bu suçtan da delil yetersizliği bulunduğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine silah teşhirininde gerçek dışı olup dosya kapsamında ele geçen silahın bulunmadığına, tüm ısrarlara rağmen olay yeri olan otoparkta keşif yapılmadığına, kamera kayıtlarının toplanmadığına, ... otoparkda görevli kişilerin dinlenmediğine, sanıkların olay tarihindeki cep telefon kayıtlarının istenmediğine, 03.01.2012 tarihli raporu veren doktorun duruşmada ifadesinin alınması gerektiğine, tarihsiz sanık hakları formunun kim tarafından düzenlendiğinin belirlenip bu şahsın dinlenerek sanık haklarının ihlal edilip edilmediğinin tespit edilmesi gerektiğine, sanığın sabıka kaydının celbi ile suç geçmişi olup olmadığının ve güvenirliğinin araştırılmadan karar verildiğine, eksik araştırma nedeniyle kararın bozulması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıkların mağdur ...'yu ... Otoparktan taksiye bindirerek şehir merkezine uzak bir yere götürdükleri, burada darp ettikleri, daha önceki bir anlaşmazlıktan dolayı sanık ...'in kız arkadaşı olan Yeliz Altın'dan özür dilemesi ve yalvarması için ele geçirelemeyen silahla mağduru tehdit ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanıkların, otoparka getirttikleri mağdur ... ile arkadaşı ...'ı taksiye bindirdikten sonra terk edilmiş virane bir alana götürdükleri orada mağdur ve arkadaşına silah gösterip tehdit edip darp etmek suretiyle silahla, birden fazla kişiyle cebir hile ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... müdafii,sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "..Bozmadan önce verilen 03.02.2015 tarihli hükümde sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahlı tehdit suçlarından ayrı ayrı iki kez 1 er yıl 8 er ay, yaralama suçundan ayrı ayrı 3 er ay 10 ar gün hapis cezası tayin edildiği ve hükmün sadece sanık ... müdafii ve diğer sanıklar tarafından temyiz edildiği gözetilmeden, CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi.."’dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli kararına yönelik sanıklar ... müdafii,sanık ... müdafii ve sanık ...'in’ temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere "Bozmadan önce verilen hükmün sanıklar lehine olması ve aleyhe temyiz bulunmamasından dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanıklar hakkında hükmedilen 4 er yıl 2 şer ay hapis cezasının, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 1 er yıl 8 er ay, silahlı tehdit suçundan verilen 1 er yıl 8 er ay ve yaralama suçundan verilen 3 er ay 10 ar gün hapis cezalarının içtiması sonucu belirlenen 2 şer yıl 19 ar ay 10 ar gün üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8429, Karar No: 2017/643, Tarih: 23.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8429 E.  ,  2017/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edildiği, 16.12.2014 tarihinde gerekmediği halde sanığa yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.12.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.