muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5160, Karar No: 2012/8297, Tarih: 02.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5160 E.  ,  2012/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 395 parsel sayılı taşınmazının bir bölümüne komşu 364 parsel maliki olan davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kazık ve tel çekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının kayden malik olduğu çaplı taşınmaza davalıların yaptıkları müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 365.02.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/568, Karar No: 2014/24241, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/568 E.  ,  2014/24241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/44838

Mahkemesi : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 27/11/2012

Numarası : 2012/25 - 2012/607

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin, tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine, katılanlar vekilinin, eksik incelemeye, kusura ve üst sınırdan ceza tayini gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, gece saatlerinde, meskun mahal dışındaki, aydınlatması ve yol şerit çizgileri bulunmayan, 8.4 metre genişliğindeki, çift yönlü yolda sanığın idaresindeki pulluk takılı traktör ile seyir halinde iken karşı yönden gelen ölen sürücü M.. Ç..'ın kullandığı otomobil ile olay mahalli sola virajlı yol bölümünde şerit ihlali yaparak sanığın idaresindeki traktöre takılı pulluğa çarpması sonucu meydana gelen olayda, kaza tespit tutanağında bulunan krokide çarpma noktasının sanığın şeridinde ve yolun sağına 3.6 metre uzaklıkta gösterildiği, ölen sürücüden olaydan 7 saat sonra alınan kan numunesinde 49 promil alkol bulunduğunun tespit edildiği, olay yeri inceleme tutanağında sanığın kullandığı tröktürün ön farları ile arka stop lambaları ve sol arka teker üzerinde çamurlukta takılı bulunan projektörün de yanmakta olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, her ne kadar kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporlarında traktörün üzerinde flaşörlü yanıp sönen, sarı ışıklı, dönerli uyarı lambasının olmadığı gerekçesi ile sanığa tali kusur izafe edilmiş ise de; yukarıda belirtilen şekilde meydana gelen olayda, kendi şeridinde seyir halinde olan ve traktörünün ön farları ve sol arka teker üzerinde çamurlukta takılı bulunan projektörü çalışır halde bulunması karşısında, sanığa kusur isnat edilemeyeceği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4150, Karar No: 2014/10343, Tarih: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4150 E.  ,  2014/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2013 tarih ve 2010/860-2013/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesaplarında bulunan toplam 7.340,00 TL'nin kendisinden habersiz ve rızası dışında, kardeşi olan diğer davalı ... tarafından müvekkilinin kimliği ve banka hesap cüzdanı kullanılarak çekildiğini ileri sürerek, 7.340,00 TL'nin davalılardan faiziyle müteselsilen tahsilen karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T. Garanti Bankası A.Ş. vekili, müvekkilinin bankacılık uygulaması açısından üzerine düşen tüm özen ve dikkati gösterdiğini savunrak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ...'ın davacıya ait kimlik ve banka hesap cüzdanını kullanarak hesabından 7.340,00 TL çektiği, davalı bankanın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı, her iki davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 7.340,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 376,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7822, Karar No: 2023/7989, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7822 E.  ,  2023/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme, mala zarar verme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından ... İnfaz Hâkimliğinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/6331 Esas, 2022/6608 Karar sayılı içtima kararı ile 15 yıl 82 ay 100 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, iyi halli olduğuna ve açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 23.03.2023 tarihli ve 2023/3877 sayılı kararının, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18 ... maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklik

uyarınca onaylanması talebinin reddine dair Kocaeli 3. İnfaz Hâkimliğinin 27.03.2023 tarihli ve 2023/1423 Esas, 2023/1421 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/347 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 94660652-105-41-11576-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve 2023/90879 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve 2023/90879 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Kocaeli 3. İnfaz Hâkimliğinin 27.03.2023 tarihli kararı ile, hükümlünün iki kez firar ettiği ve bu sebeple açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna ilişkin Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.03.2021 tarihli kararının onaylanması talebinin reddine karar verildiği,

Hükümlünün 13.08.2018 ve 07.09.2020 tarihli eylemlerinin birinci ve ikinci firar olarak değerlendirilmiş ise de, bu eylemlerin vukuat raporlarına göre 13.08.2018 tarihli ilk fiilin, hükümlünün cezasının infazı sırasında sevkedildiği hastaneden firara teşebbüs ettiği ancak nöbetçi asker tarafından yakalandığı ve açılan kamu davası üzerine hükümlü veya tutuklunun kaçmasına teşebbüs ettiği kabul edilerek ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2019 tarihli ve 2019/114 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde yer alan, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenleme ile cezasının infazı sırasında, bulunduğu kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olan hükümlülerin açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağının hüküm altına alındığı, yönetmelikte açıkça "firar edenler" ve "firar etmiş olanlar" ifadelerinin yer aldığı, dolayısıyla firara teşebbüs edenlerin bu madde kapsamında değerlendirilmelerinin mümkün olmadığı, kaldı ki anılan yönetmeliğin dayanağı olan 5275 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde "firara teşebbüs etmek", 44 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (ı) bendinde ise "firar etmek" fiillerinin ayrı ayrı düzenlenerek, bu fiillere farklı disiplin cezalarının öngörüldüğü nazara alındığında, kanun koyucunun iradesinin de bu iki fiilin birbirinden ayrılması gerektiği yönünde olduğu hususları birlikte gözetildiğinde, cezasının infazı sırasında, bulunduğu ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan sevkedildiği hastaneden 13.08.2018 tarihinde firara teşebbüs ettiği anlaşılan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına anılan fiilin engel teşkil etmediği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. Hükümlünün, kapalı ceza infaz kurumundan firar etmediği, açık ceza infaz kurumundan ise bir kez firar ettiği anlaşılmakla, hakkında Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8 ... maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yer alan “Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı, .....kapalı kurumlarda infaz edilir” hükmünün uygulanması mümkün olmadığından, açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı bulunduğu anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.04.2023 tarihli ve 2023/347 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14467, Karar No: 2017/2811, Tarih: 10.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14467 E.  ,  2017/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 tarih ve 2013/246-2015/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... adını verdikleri pembe renkli ürünlerinin kalça ve diz protezlerinde 1970'li yıllardan bu yana kullanıldığını, ürünlerinin hiçbir alerjik reaksiyona sebep vermeden üçüncü vücut uzvu olarak kullanılan nitelikte olduğunu, ... ibaresinin çekirdek unsur olarak kullanıldığı ürünlerinde "..." şeklinin ve "pembe" rengin tüm ürünlerde kullanıldığını ve ayırt edicilik sağladığını, "şekil" ibaresinin 10. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-c madde ve bentleri uyarınca reddedildiğini, verilen kurum kararının yerinde olmadığını, başvurularının KHK m. 5'e göre tescil edilebilecek bir işaret olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunun "üç boyutlu ürün şekli"ne ilişkin olduğunu ve ayırt edicilik sağladığını, ayırt edicilik açısından kullanılan pembe rengin de etkisinin büyük olduğunu, şeklin 10. sınıfta yer alan malların üretilmesi ya da kullanılması konusunda herhangi bir teknik zorunluluk içermediğini, menşei ülkesinde tescilli olan markanın uluslar arası düzenlemeler gereğince Türkiye'de de tesciline karar verilmesi gerektiğini, ilgili tüketici grubu tarafından özgün rengi ve ayırt edici niteliği ile tercih konusu olduğunu ve yüksek bir tanınmışlığa ulaştığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; başvuruya konu markanın ortaya doğru kovuk oluşturan pembe renkli yarım daire şeklinde olduğunu ve başvuru kapsamında yer alan ürünler açısından anılan malların şeklini ve karakteristik özelliğini belirttiğini ve ayırt edicilik fonksiyonu bulunmadığını, anılan şeklin başvuru konusu protez ve implantlar için tanımlayıcı olduğunu ve YİDK'nın 556 sayılı KHK m. 7/1-a,c uyarınca verdiği red kararının yerinde olduğunu, bir marka başvurusunun daha önce Paris Sözleşmesi'ne taraf bir ülkede tescilli olmasının diğer ülkeleri bağlayıcı ya da tescil için yeterli bir unsur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu başvuruya ait görsellerin özellikle kalça cerrahisinde aynı amaçla kullanılan tıbbi malzemelerin şekilleri ile aynı yapıda olduğu, söz konusu oyukluğun kullanılan malzemenin yerleştirileceği yere uyumu için gerekli ve zorunlu bir unsur olduğu, esasen bunun bir çeşit uygulama zorunluluğu olduğundan şeklin aynı zamanda başvuru ve tescil kapsamındaki çekişmeli protez ürünlerinin karakteristik yapısını da yansıttığı ve somut olayda KHK 7/1-(c)-(d) hükmü anlamında mutlak red nedenlerinin mevcut bulunduğu, ürünlerin karakteristik özelliklerini yansıtan bu işaretin, mallardan bağımsızlaşmak suretiyle somut bir ayırt ediciliğe sahip olmadığı, teknik zorunluluk konusu olan şeklin üç boyutlu görünümünün KHK 7/1-(e) bendi kapsamında kaldığı; 7/son hükmü ile kullanımla ayırt edicilik sağlanması suretiyle anılan ve kamu düzeninden bulunan bu mutlak red nedeninin aşılmasına imkan bulunmadığı, KHK'nın 7/1-(c) ve (d) hükümleri kapsamında kalan mutlak red nedenlerinin kullanımla ayırt edicilik sağlanması halinde aşılabileceği, ancak davacının kullanım sonucu ayırt edicilik iddiasının ispat edilemediği, KHK 7/1-(e) hükmündeki tescil engelinin gerçekleşmediği kabul olunsa dahi kullanım yoluyla bağımsızlaşma ve ayırt edicilik kazanma, davacıya bir ürün markası şeklinde algılanmak suretiyle bağlandığının kabulüne imkan bulunmadığı dolayısıyla KHK 7/son koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24080, Karar No: 2017/28566, Tarih: 13.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24080 E.  ,  2017/28566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin emekli olduğunu, davalı işverene başvurusuna rağmen kıdem tazminatının ödenmediğini, en son ... Fakültesi Hastanesi'nde temizlikçi olarak haftanın 1 günü hariç çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, genel ve ulusal tatil günlerinde de aynı şekilde çalıştığını, yıllık izin ücretinin de ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesi ilişkisi olmadığını, davacının dava dışı şirket işçisi olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık, izin, mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda mahkemece davacı işçinin fazla mesaisinden %70 indirim yapılması dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir. Fazla mesainin tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olması ve yapılan işin niteliği ile, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler dikkate alınarak %30 oranında indirim yapılması dosya kapsamına uygun düşecektir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8504, Karar No: 2013/3908, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/8504 E.  ,  2013/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....12.2010 tarih ve 2009/60-2010/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın ticaret hayatına başladığı günden bu yana "..." markasını kullanmakta olduğunu, davalı tarafın 2007/37910 başvuru nolu ... ... ibareli marka başvurusuna müvekkilinin itirazının kısmen reddi kararına karşı yaptıkları itirazın ... tarafından, kalan mallar açısından iltibas oluşmayacağı gerekçesiyle reddedildiğini ve kalan mal ve hizmetler bakımından tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, davaya konu ... ... markasının, müvekkiline ait tescilli ... markalarına ayırt edilemeyecek ölçüde benzediğini, Enstitü tarafından dar bir yorumlama ile aynı ve benzer tüm mal ve hizmetler bakımından değil de aynı veya ayniyet derecesinde benzer bir kısım mal ve hizmetler bakımından davalı marka tescil başvurusunun ret edilmesi kararının isabetli olmadığını, dava konusu marka başvurusunun kapsamında yer alan 29, 30 ve 31. sınıfa dâhil mallar ile müvekkili markalarının, mallarının aynı ya da benzer nitelikte olduğunu, müvekkiline ait tanınmış ... markasının, ayırt edilemeyecek derecede benzerinin kullanılmasının haksız kazanca yol açacağını, tanınmış markanın tanınmışlığına ve ayırt ediciliğine zarar verebileceğini, davalı firmanın yem sanayi alanını faaliyet alanı olarak seçip, bu işletme mevzunu ticaret unvanında gösterdiğini, buna rağmen davalı firmanın işletme mevzu dışında kalan ve söz konusu faaliyet alanları ile herhangi bir benzerliği ve ilgisi olmayan müvekkilinin faaliyette bulunduğu gıda sektöründe marka tescilinde bulunmasının, davalının kötüniyetle tescil başvurusunda bulunduğunu gösterdiğini, davalı şirketin ortaklarından birinin müvekkil şirketin ortakları ile kardeş olmasının, müvekkiline ait ... markası üzerinde hak sahibi olduğunu göstermeyeceğini ileri sürerek, ...’nin 2008-M-6275 sayılı kararının iptali ile davalının marka başvurusunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı şirket vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.