muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/655, Karar No: 2018/7549, Tarih: 03.12.2018

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada 04/03/2005 tarihli resmi senetle mülkiyeti Maliye Hazinesine ait olan yalının Göç Tur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş’nin kullanımına tahsis edildiği, birleşen dosya davacısı tarafından düzenlenen sigorta poliçesi ile yangın ve deniz taşıtlarının vereceği hasarlara karşı Maliye Hazinesi adına sigortalandığı, Kamboçya bayraklı Khudoznık Plastov isimli kuru yük gemisinin .../01/2016 tarihinde ... Boğazından geçerken saat ...:00 sıralarında yalıya çarptığı, çarpmanın etkisi ile yalının iskele kısmında ve binada hasarlar meydana geldiği, hasar nedeni ile ... Sigorta tarafından sigortalı Maliye Hazinesine 08/08/2016 tarihinde 130.124 TL hasar tazminatı ödendiği, yalıda oluşan hasarın sigorta teminatı kapsamında kalıp sigortacının yaptığı ödeme tutarı kadar sigortalısının haklarına halef olduğu, resmi senedin 8. maddesinde yalının bakım ve onarım işinin Göç Tur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş’ ye ait olduğu, ayrıca yalının kullanım süresi sonunda sağlam olarak Maliye Hazinesine teslim edileceğinin taahhüt edildiği, kullanım süresi boyunca yalının bakım ve onarımından adı geçen şirketin sorumlu olduğu ve hasarın anılan şirket tarafından giderildiği, davacı Hazinenin ancak Göç Tur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş tarafından giderilmeyen, sigorta şirketince bedeli ödenmeyen bir hasar var ise bunun giderilmesi için yapılacak harcama tutarının zarar sorumlularından tahsilini talep edebileceği, Maliye Hazinesinin kazaya sebebiyet veren geminin kaptanı ve donatanı olan davalılardan tahsil edilebilecek bir alacağının bulunmadığı, birleşen davada gemi donatanı olan davalının ve gemi kaptanının sorumlu olduğu, 20.900 TL hasar bedelinin kadri marufunda olduğu, rücu edebileceği tutarın gerçek hasar bedeli ile sınırlı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 20.900 TL’nin 08/08/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, teminat mektubunun davalıya iadesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Dava, mülkiyeti davacıya ait olan taşınmaz üzerindeki yalıya davalıların donatanı ve kaptanı olduğu geminin çarpması sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Dava, mülkiyeti davacıya ait olan taşınmaz üzerindeki yalıya davalıların donatanı ve kaptanı olduğu geminin çarpması sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı Maliye Hazinesi ile asli müdahil Göçtur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş arasında düzenlenen sözleşme gereğince Sait Halim Paşa Yalısı’nın 49 yıllığına kullanımına ilişkin üst hakkı tesis edildiği ve tapu siciline şerh verildiği, üst hakkı taahhütnamesinin 8. maddesinde yalının bakım ve onarım işinin Göç Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş.’ye ait olduğu, kullanım süresi sonunda sağlam olarak Maliye Hazinesine teslim edileceğinin kabul ve taahhüt edildiği: birleşen davada davacı ... Şirketi tarafından yalının yangın ve deniz taşıtlarının vereceği hasarlara karşı Göçtur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş tarafından sigorta ettirildiği, Kamboçya bayraklı Khudoznık Plastov isimli kuru yük gemisinin .../01/2006 tarihinde

Sait Halim Paşa Yalısına çarptığı, oluşan hasar nedeni ile ... Şirketi tarafından sigortalı Maliye Hazinesine 08/08/2016 tarihinde 130.124 TL hasar tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, üst hakkı taahhütnamesinde yalının bakım ve onarım işinin Göçtur Turizm Yatırım ve Ticaret A.Ş’ye ait olduğu, ayrıca yalının kullanım süresi sonunda sağlam olarak Maliye Hazinesine teslim edileceğinin taahhüt edildiği, ancak Maliye Hazinesinin giderilmeyen bir hasar var ise bunun için zarar sorumlularından talepte bulunabileceği, son bilirkişi raporuna göre asıl davada davacı Maliye Hazinesinin giderilmeyen bir zararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, 27.11.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda ve ek raporda meydana gelen olay sonucunda iskelenin tabliyesi ve kazıkları ile yalıda meydana gelen yapısal hasarların onarım ve güçlendirilmesi işleminin proje, malzeme ve işçilik maliyetinin toplam 500.000 TL+KDV olduğu mütalaa edilmiş; mahkemece hükme esas alınan raporda ise, güçlendirmenin dava konusu olmadığı, kaldı ki rıhtımı taşıyan kazıkların hasarlı olmadığı, hasar bedelinin ise 20.900 TL olduğu mütalaa edilmiştir. Bu durumda, hasar tutarının tespitine ilişkin raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Uzman bilirkişilerden oluşan yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, asıl davada davacı Maliye Hazinesinin, sigorta şirketince yapılan ödemenin dışında talep edebileceği giderilmeyen zararının olup olmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün asıl davada davacı yararına BOZULMASINA, 03/.../2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8477, Karar No: 2013/12602, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8477 E.  ,  2013/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair ... Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2013 gün ve 2011/142 Esas, 2013/238 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdureler vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, ihtisas kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanması yeterli olup, 03.08.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporlarını düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu heyetlerin oluşumu kanuna uygun olup raporların düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile tebliğnamedeki bu husustan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan katılan mağdureler vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2130, Karar No: 2012/4885, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2130 E.  ,  2012/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan hükümlü ... 'ın Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 10. maddesine göre açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağına dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26.04.2011 tarih ve 2011/444 sayılı Kararına yapılan itiraz üzerine, itirazın kabulüne ve anılan kararın iptaline ilişkin Üsküdar İnfaz Hakimliğinin 05.05.2011 gün ve 2011/92 Esas, 2011/90 sayılı Kararına karşı vaki itirazın reddine dair Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 gün ve 2011/708 D.İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre hükümlünün, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2008 tarihli ve 2007/286 Esas, 2008/175 sayılı Karar dosyasından verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasını infaz etmekte olduğu, 5275 sayılı Ceza ve İnfazın Güvenlik Tedbirleri Hakkında Kanunun 14. maddesindeki "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur" hükmü ile 17.06.2005 tarihli ve 25848 sayılı Hükümlülerin Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin açık ceza infaz kurumlarına ayrılamayacak hükümlüler başlıklı 10. maddesindeki "Hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı, haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararları olan hükümlüler, bu durumları devam ettiği sürece açık ceza infaz kurumlarına ayrılamaz" hükmüne göre, hükümlünün Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2011 tarihli ve 2030/362 Esas, 2011/40 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/2, 109/3-b. maddeleri uyarınca iki kez 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karardaki cezalarının üst sınırının 7 yıl olduğu gözetildiğinde hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı cihetle itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.11.2011 gün ve B.03.0.CIG.0.00.00.04-105-34-4729- 2011/14277/58048 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşılmakla, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 gün ve 2011/708 D.İş sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/375, Karar No: 2019/3421, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/375 E.  ,  2019/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/457, Karar No: 2015/6872, Tarih: 13.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/457 E.  ,  2015/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2012/495-2014/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketteki hisselerini diğer davalılara devrederek müdürü olduğu şirketten ayrıldığını, davalılar tarafından yeni şirket müdürü seçilmemesi sebebiyle şirketin kamu borçlarından dolayı sorumluluğunun devam ettiğini ileri sürerek, uğramış olduğu zararın tazminini ve yetkisinin hisse devir tarihi olan 05/08/2009 tarihinde sona erdiğinin tespitini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının hisse devrinden sonra müdürlük görevinden istifa etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davacının hisse devir tarihi itibariyle davalı şirketle ilişiğini kestiği gerekçesi ile davacının 05/08/2009 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde davalı şirkette mesul müdür olarak çalışmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devri sebebiyle, aynı zamanda şirket müdürü olan davacının müdürlük görevinin sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, şirket ana sözleşmesi getirtilerek, şirket müdürü atanmak için ortak olma şartı bulunup bulunmadığı, müdür atamasının ortaklık koşuluna bağlı olup olmadığı ve şirket dışından da müdür ataması yapılıp yapılamayacağı hususları, TTK'nın 541 ve 623. maddeleri kapsamında incelenmeden sonuca varılması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3599, Karar No: 2010/5362, Tarih: 12.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/3599 E.  ,  2010/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/291113

MAHKEMESİ :(İZMİR) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :13/06/2007 - 163/212

SUÇ :Kasten öldürme

R.. A..'ı kasten öldürmekten sanıklar H.. S.. ve D.. A.., S.. B..'ı kasten öldürmekten adıgeçen sanık D.. A.. ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. A.. ile adıgeçen sanık D.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, S.. A..'ın S.. B.. ve R.. A..'ı öldürmekten, H.. S..'nın S.. B..'ı öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan beraatlerine ilişkin (İZMİR) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/06/2007 gün ve 163/212 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanın, sanıklar hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine,

2-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürme suçlarının failleri olup aynı sevk maddeleriyle yargılanan sanıklardan H.. S.. 19/06/2006 günü Emineyt Müdürlüğü'nde alınan ifadesinde ve aşamalardaki beyanlarında "maktuller Davut'a ateş edince sanık Davut da üzerindeki tabancasıyla Sedat'a ateş etti, daha sonra Ramazan elindeki tabancayı bana doğrultunca Davut hemen yanımızda bitiverdi, yaklaşık bir iki metreden Ramazan'a sayısını hatırlayamadığım kadar tabancasıyla ateş etti" şeklindeki beyanları, sanık Salih'in 18/10/2006 tarihli oturumda "olay gecesi saat 02:30-03:00 civarında ağabeyim Davut evimin zilini çaldı, telaşlıydı ve şoktaydı, bana S.. B.. isimli şahıs ile kavga ettiğini, çatışmaya girdiğini ve onları vurduğunu söyledi" şeklindeki beyanları dikkate alındığında, sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu, bu nedenle aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Davut, Hasan ve Salih'in ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken,savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafi tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152 maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık müdafi ile katılan Mustafa vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnmedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2228, Karar No: 2016/6889, Tarih: 19.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2228 E.  ,  2016/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 152/2-4, 31/3 maddeler gereğince mahkumiyet

Nitelikli mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmü, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, tutuklu olarak bulunduğu cezaevindeki rehabilitasyon merkezinde tedavi gördüğü sırada sigarayla battaniyeyi yakıp yangın çıkartmak suretiyle ilgili merkezdeki eşyalara zarar verdiği, böylece suça sürüklenen çocuğun yakarak kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk, şikayetçi ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11771, Karar No: 2011/5104, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/11771 E.  ,  2011/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ... Müdürlüğünün, davacının çalıştığı işyeri olan yağ fabrikasını diğer davalıya kiraya verileceğini neden göstererek belirterek davacı işçinin iş sözleşmesini feshettiğini, davacının sürekli işçi olduğunu, işyeri faal iken diğer davalı .... Şirketine kiraya verildiğini, yapılan fesih işleminin haksız ve geçersiz olduğunu belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Birlik Yönetim Kurulunun davacı işçinin de mevsimlik personel olarak çalıştığı Merkez Yağ Fabrikasının faaliyetine 02/07/2010 tarihinde aldığı karar ile son verdiğini, fabrikanın mevcut tüm personellerinin 4857 sayılı yasanın 29. maddesi kapsamında toplu çıkış prosedürüne uygun şekilde 09/08/2010 tarihinde iş sözleşmelerinin feshedilmesine karar verildiğini, 06/07/2010 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Çalışma Müdürlüğüne, İş-Kur'a, yetkili Tek Gıda-İş Sendikasına ve işçinin kendisine iş sözleşmesinin 09/08/2010 tarihinde feshedileceğinin yazılı olarak bildirildiğini, 4857 sayılı İş Kanunun 29/6 maddesi gereği fesih bildirimlerinin, işverenin toplu işçi çıkarma isteğini bölge müdürlüğüne bildirmesinden otuz gün sonra hüküm doğuracağını, bildirimin bölge müdürlüğüne 06/07/2010 tarihinde yapılması nedeniyle dava tarihinde henüz fesih bildiriminin hüküm doğurmadığını ve ortada bir fesih işleminin bulunmadığını, işe iade davasını iş sözleşmesi feshedilmiş olan işçilerin açabileceğini, Çukobirlik Genel Müdürlüğünün almış olduğu kararlarla sanayi alanından tamamen çekilerek kooperatifçilik alanında mütevazi boyutlarda faaliyet yürütme mücadelesi verdiğini, davacı konumundaki mevsimlik işçileri değil kadrolu personeli dahi istihdam etmekte zorlandığını, yağ fabrikasının fiilen Ocak 2010 tarihinde faaliyetinin durduğunu, gelinen bu aşamada davalının elindeki tek yağ fabrikasını da kiraya vermek zorunda kaldığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Diğer davalı ... Tarım Teks. Kim.Mad. San. Ltd. Şirket vekili ise, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının davalı .......Ltd. Şirketinde çalışmasının bulunmadığını, şirketin faaliyeti tamamen durmuş olan diğer davalı ... Müdürlüğüne ait yağ fabrikasının belirli ünitelerini kirayla aldığını, kendilerinin kiracı, diğer davalının ise kiraya veren olduğunu, işyerinin 3 yıllığına kiralandığını, ... ile aralarındaki hukuki ilişkinin işyeri devri değil, kiracı-kiralayan ilişkisi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davacı işçinin davalı ... Müdürlüğüne bağlı merkez yağ fabrikası işçisi olduğu davalı birliğin 2006 yılından bu yana artarak sürekli zarar ettiği ve yoğunlaşan ekonomik kriz nedeni ile işyerinde üretime son verildiği ve 2009 yılında tüm işçilerin kısa çalışma ödeneğinden yararlandığı, 2010 yılında da 4 er aylık süreler ile iki kez ücretsiz izin uygulaması yapıldığı, ekonomik krizden çıkılamaması nedeni ile birlik yönetim kurulunun 02/07/2010 tarih ve 30 nolu kararı ile Merkez Yağ Fabrikası tesislerinin kapatılmasına, bina ve müştemilatının kiraya verilmesine karar verildiği ve bu karar doğrultusunda Merkez Yağ Fabrikası tamamen kapatılarak toplu işçi çıkışı ile ilgili prosüdürleri yerine getirilip işyerinde çalışan tüm işçilerin iş akitlerinin fesih edildiği, işverenin ekonomik kriz nedeni ile yönetim hakkına dayanarak aldığı işyerini kapatma ve üretim faaliyetine son verme kararının işe iade ile ilgili hükümlerin uygulanmasını engellemek amacı ile yapılmadığı, zaten birliğin 2006 yılından bu yana süre gelen zararları ve yoğunlaşan ekonomik kriz nedeni ile yağ fabrikasının faaliyetinin devamının imkansız olması nedeni ile yapıldığının tüm deliller ile sabit olduğu ve iş güvencesi yönünden sürekli ifa imkansızlığı bulunduğu, davacı işçinin başka bir yerde de değerlendirilmesinin mümkün olmadığı ekonomik kriz nedeni ile iş yerinin kapatılması gerekçesi ile yapılan fesih işleminin geçerli olduğu sonucuna varılarak davanın reddi yoluna gidilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiri­minin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gös­terdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ila­veten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.