muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8904, Karar No: 2012/15470, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8904 E.  ,  2012/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2011 tarih ve 2010/759-2011/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu, limited şirketlerde ortakların şirketin devri halinde devreden ve devralan şahısların devir öncesine ait ve vadesi devir tarihi itibariyle geçmiş olan amme alacaklarının ödenmesinden müteselsilen sorumlu olduklarını, her ne kadar şirket devir sözleşmesinde bütün aktif ve pasifleri hukuki ve mali yükümlülükleri ile hisse devri yapılmış ise de sözleşmedeki maksatın devir tarihinden itibaren tüm mali sorumluluklarının müvekkiline ait olacağı yönünde olduğunu, ticaret siciline tescil tarihinden itibaren devir alan tarafın bu tarihten itibaren doğacak mali sorumlulukları üsteleneceğini, devirden önceki borçlardan müvekkilinin sorumlu olmadığını borçlunun Bakırköy 39. Noterliğinin 8313 yevmiye no ve 04.06.2008 tarihli şirket devir sözleşmesi esnasında şirketin 5.956,10 TL vergi, 654,10 TL SGK borcu bulunduğunu, bu amme borçlarının devreden şirketin asli borçları olduğunu, borçlunun 05.02.2010 tarihli itiraz dilekçesinde devir esnasında şirketin böyle bir borcu yoktur şeklinde bizzat kendi imzası ile beyanı olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra takibinin devamına, davalı tarafın %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İ.İ.K. 61. Maddesine göre ödeme emrinin tebliğinin düzenlendiğini, bu maddede tasdikli bir örneğinin ödeme emrine eklenerek borçluya gönderileceğinin açıkça belirtildiğini, davalının zamanaşımının dolmadığını, devir öncesinde müvekkilinin böyle bir borcunun bulunmadığını, devir sonrası borçlarda müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini ve takip miktarından %40'tan aşağı olmamak üzere icra-inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davalı-borçlunun şirket borçlarından müteselsilen sorumlu olduğu ve tarafların iç lişkilerinde oran belirlemesi yapılmadığından, sorumluluğun yarı oranında olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.305,100 TL'nın üzerinden takibin devamına, alacak likit olmadığından ise icra inkar tazminatına hükmedilmemesi şeklinde karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davalı-borçlunun şirket borçlarından müteselsilen sorumlu olduğu ve tarafların iç lişkilerinde oran belirlemesi yapılmadığından, sorumluluğun yarı oranında olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.305,100 TL'nın üzerinden takibin devamına, alacak likit olmadığından ise icra inkar tazminatına hükmedilmemesi şeklinde karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Taraflar arasındaki limited şirket hisse devrine ilişkin 04.06.2008 tarihli sözleşmede, davalının sahip olduğu 1000 adet hissenin tüm aktif ve pasifleri, hukuki ve mali yükümlülükleri ile birlikte davacıya devredildiği kararlaştırıldığına göre, sözleşmenin bu hükmü itibariyle devirden önceki doğabilecek borçları da kapsadığının kabulü ile uyuşmazlık konusu kamu borçlarından dolayı devreden davalının davacıya karşı sorumlu olmayacağı gözetilmeksizin, mahkemece bu borçtan dolayı tarafların müteselsilen sorumlu olacakları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz edilen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebebi ve şekline göre de, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21411, Karar No: 2012/13546, Tarih: 05.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/21411 E.  ,  2012/13546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın ve oğlunun karıştığı kavga olayının soruşturulması sırasında karakola davet edilen sanığın direnme göstermeksizin ekip otosuna bindirildikten sonra görevli polislere "Benim torunum ölürse sizden bunun hesabını sorarım, Allah sizin çocuklarınıza da gün yüzü göstermesin, şimdi savcıyı arıyorum, benim savcıyla aram çok iyi, sizinle görüşeceğiz, sizi süründüreceğim, bir daha bana karışamayacaksınız, sizin burnunuzdan getireceğim" demekten ibaret eyleminde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun öğelerinin ne suretle oluştuğu ve eylemin tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21638, Karar No: 2014/12621, Tarih: 22.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21638 E.  ,  2014/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura, eksik incelme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1787, Karar No: 2013/3520, Tarih: 01.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1787 E.  ,  2013/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davası sırasında davalı vekili tarafından 17.10.2012 tarihli dilekçe ile [...tarafları aynı olan 2011/88 Esas sayılı dosya arasında dava konusu olan "Loya Panty" markasındaki "panty" ibaresi ile "Penti" kelimesi arasında ayniyet düzeyinde benzerlik olduğu gerekçesiyle markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verildiği, bu dava dosyasına konu "NBB Panty" markasındaki "Panty" kelimesi konusunda da görüşünü açıkladığı...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Hazal Zengingül (23141)'ün, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından, "...hâkimin reddi sebeplerinin gerçekleşmediği, her davanın taraflarca ileri sürülen deliller kapsamında kendi koşulları içinde değerlendirileceği..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin reddine ve disiplin para cezası takdirine yer olmadığına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.'nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi, benzer bir davada verilen kararda kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin, temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşün açıklandığı ve ihsası reyde bulunulduğu şeklinde değerlendirilemeyeceği, her dava kendi içindeki delillere göre değerlendirileceğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10901, Karar No: 2015/24938, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10901 E.  ,  2015/24938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/91694

MAHKEMESİ : Devrek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2010

NUMARASI : 2010/279 (E) ve 2010/511 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık S.. S..'e yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2- Katılan sanık S.. S.. hakkında verilen hakaret ve tehdit suçları ile katılan sanık G.. S.. hakkında hakaret suçundan verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarınında usul ve Kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanıklar G.. S.. ve S.. S.. müdafiilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1741, Karar No: 2021/15844, Tarih: 10.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/1741 E.  ,  2021/15844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç üstlenme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-... tarafından kullanılan kamyon ile yan yoldan çıkan beyaz renkli bir kamyonun çarpıştığı, ...'ın kaza nedeniyle yaralandığı, hem ...'ın hem tanık ...'in beyanlarına göre kazaya karışan kamyonun sol ön farının kırık olduğu ve şoför mahallinde çıkan demir merdivenin eğilip tekerin içine girdiği, 13.11.2014 tarihli jandarma tarafından yapılan tespitte ... plakalı kamyonun ön farının olmadığı, şoför mahallinde çıkan demir basamakların sadece tek basamağının olduğu, diğer basamaklarının olmadığının belirlendiği, olayın bizatihi tarafsız tanığı olan ...'in olayın sıcaklığıyla alınan ilk ifadesinde kaza yapan kamyon soförünün 40-50 yaşlarında beyaz sakallı ve orta yaşlı bir kişi olduğunu, ...'ın kazaya karışan kamyon şoförü olmadığını kesinlikle bildiğini beyan ettiği ve jandarma tarafından tanık ...'e kazaya karışan kamyon şoförünün kim olduğuna dair usulüne uygun şekilde 14.11.2014 tarihinde yaptırılan canlı teşhiste, tanık ...'in kesin ve net olarak ...'ın kazaya karışan kamyon şoförü olarak teşhis ettiği mahkemede kamyonu ...'in kullandığını beyan etmesi üzerine çelişkinin giderilmesi için sorulduğunda tekrar kamyonu ...'ın kullandığını söylediği, B sınıfı ehliyeti olması nedeniyle kamyon sürme yetkisi bulunmayan ...'in, şirketin ceza almaması için böyle bir yola başvurmuş olunmasının muhtemel olduğu hususları nazara alındığında, sanık ...'in dosya içindeki mevcut delil durumuna göre atılı suç üstlenme suçu sübut bulduğu halde mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5934, Karar No: 2007/6054, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/5934 E.  ,  2007/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Müd. aralarındaki tespit davası hakkında Tokat İş Mahkemesinden verilen 20.02.2007 gün ve 1700/170 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Tekel Tütün İşletmeleri, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15877, Karar No: 2013/5260, Tarih: 14.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15877 E.  ,  2013/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, yıllık izin, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmesini istemiştir.

Davalı davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve alacakların şartları bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının haklı feshi ispat edemediği kabul edilerek hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 51. maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda davacının sabit ücret+bahşiş ile çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda sadece sabit ücret üzerinden faza mesainin % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekirken işverence fazla mesainin hiç ödenmediği kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7984, Karar No: 2010/13822, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7984 E.  ,  2010/13822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE- ORMAN YÖNETİMİ- KURTPINAR BELEDİYE BAŞKANLIĞI

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği..,, Mahallesi.... Mevkiinde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazı 1974'den 1976 yılana kadar imar ihya edip, 20 yıldan fazla süreyle malik sıfatıyla zilyet ettiğini iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında ise davalı Hazine vekili davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddi ile fen bilirkişisi .. ve ... tarafından düzenlenen 28.11.2007 tarihli rapor ve eki krokide (B) işaretli 8446 m² yüzölçümlü taşınmazın taşlık ve leçe niteleği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası ile amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ... mühendisi bilirkişi raporlarında çalılık alan olarak görüldüğü, eğiminin genel olarak % 8 - 10 olduğu, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosunda çalılık, pırnalık, taşlık ve kayalık nitelendirilmesi yapılarak kadastro dışı bırakıldığı, üzerindeki taşlık ve kayalıkların temizlenerek tarım arazisi yapısı kazandırılmaya çalışıldığı; ancak, mevcut haliyle imar ihyanın tamamlanmadığı, bölgede halen orman kadastrosunun yapılmadığı, bu tür yerin 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılma olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği gözetilerek, gerçek kişinin davasının reddine ve katılan davalı Hazinenin karşı tescil isteminin kabulüyle çekişmeli taşınmazların taşlık ve leçe niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 08.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2613, Karar No: 2013/14994, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2613 E.  ,  2013/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların 29.08.2007 günü saat 17:00 sıraları...PTT Müdürlüğüne gelerek, sanıklardan ... dışarıda beklerken, içeri giren sanık ... ... ile arkadaşı ...’un vezne görevlisi müşteki ...’e TL’ye çevirmesi için 500 € verdikleri, 10 TL’lik banknotlardan oluşan 885 TL’yi alan ...’un paranın 50-100 TL’lik banknot şeklinde verilmesini istediği, müşteki ...’ın 50-100 TL’lik banknot olmadığını söylediği, bu sırada telaşlı bir şekilde içeriye giren sanık ... ile diğer sanık ... ...’nın çeşitli bahanelerle vezne görevlileri müştekiler ... ve ...’yi lafa tutarken, ...in banko üstündeki 140 TL ile elindeki paralardan 220 TL’yi el çabukluğu ile alıp “500 €’yu bozdurmaktan vazgeçtilerini” belirtip, müşteki ...’a parayı geri vererek 500 €’yu aldıktan sonra olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafii ile sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.