muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8866, Karar No: 2014/13881, Tarih: 16.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8866 E.  ,  2014/13881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.05.2013 gün ve 2012/431-2013/211 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.03.2014 gün ve 2013/14216-2014/4137 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen işletme devir sözleşmesi gereğince, devir öncesi dönemden kaynaklanan borç ve ödemelerin devralan tarafından yapılacağının düzenlendiğini, davacı olan devredenin, devir öncesi dönemden kaynaklanan toplamda 25.894,58 TL idari para cezasını SGK'ya ödediğini ileri sürerek devir sözleşmesinin anılan hükmü uyarınca 25.894,58 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara, taraflar arasında düzenlenen işletme devir sözleşmesiyle davacı-devir edenin işletmesini, tüm demirbaş ve ekipmanları ve devirden önceki ve sonraki tüm borçlarıyla birlikte davalı-devir alana devrettiğinin düzenlediği, devir tarihinden sonra yapılan incelemelerde, Sosyal Güvenlik Denetmenliği tarafından idari para cezası tahakkuk ettirildiği ve bu cezaların davacı tarafından ödendiği, devir sözleşmesinin anılan hükmü gereği davacının ödediği cezayı davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 25.894,58 TL'nin dava tarihinden işleyecek ticari reeskont faiziyle tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9068, Karar No: 2010/11418, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9068 E.  ,  2010/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden dava konusu taşınmaz sulu tarım arazisi sayılmıştır. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki elma,armut,kayısı,kiraz,erik için dekar başına ortalamanın üstünde verim miktarı alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2083, Karar No: 2015/3532, Tarih: 05.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2083 E.  ,  2015/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesine ilişkindir.

... ... 04/06/2014 tarih ve 1548 sayılı yazı ile ...Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde 19/11/2012 tarihinden itibaren bakım ve koruma altında bulunan 1995 doğumlu ...'a vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...kısıtlı adayının mernis adresinin ...olduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu ..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; ".. kısıtlı adayının mernis adresinin bakım ve koruma altında bulunduğu ...Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu, anılan kuruma yeşleştirilmeden önceki adresinin ... köyü, ... olduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu ..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19. maddesinde ise “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamakta ise de kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin 19/11/2012 tarihinden itibaren bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından yukarıda değinilen düzenlemeler karşısında yetkili mahkeme, ...Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15735, Karar No: 2010/16765, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15735 E.  ,  2010/16765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni yasının 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adlına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın öncesi orman olup orman kadastrosunun kesinleştiği 04.09.1988 tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık süre dolmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan ve 04.03.1988 tarihinde ilan edilerek 04.09.1988 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamı ve kararın dayandığı gerekçeye göre dava konusu taşınmaz taşlık, kayalık ve çalılık niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve çalılık niteliğindeki yerler orman kadastrosunun yapıldığı tarihe kadar 6831 Sayılı Orman Kanununun 1. maddesi uyarınca orman sayılacağı ve yörede orman kadastrosunun kesinleştiği 04.09.1988 tarihine kadar davacı yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi dolmadığından (H.G.K.'nun 15.5.2010 gün 2010/8-219-273 sayılı kararı) yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/33037, Karar No: 2007/21191, Tarih: 02.07.2007

**9. Hukuk Dairesi         2006/33037 E.  ,  2007/21191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacının iddia ettiği ücret davalı tarafından kabul edildiğine göre ihbar tazminatının kabul edilen ücret miktarına göre hesaplanması gerekirken asgari ücret üzerinden hesaplanması doğru değildir.

3.Mahkemece dinlenen taraf tanıklarının beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 1 saat ara dinlenmesi yaparak 8-17 saatleri arasında çalıştığı ve bu çalışma süresine göre de haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkeme haftalık 1 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek %60 takdiri indirim yapılması hatalıdır. Hafta da 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek izinli, raporlu, mazeretli olduğu günler nazara alınmak suretiyle uygun bir takdiri indirim yapılmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10475, Karar No: 2013/12641, Tarih: 12.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10475 E.  ,  2013/12641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, yelken imalatını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7204, Karar No: 2018/998, Tarih: 12.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7204 E.  ,  2018/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada...Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/359-2014/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının.... enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer fer'ileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu verici anteninin ve ilgili tüm altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31/12/1999 tarihli protokolle davacı tarafa geçtiği, davalının enerji nakil hattından OG/AG trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak .... çıkışından 04/07/2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti yapılması sonucu yararlandığı ve menfaat temin ettiği, Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 13 ve 19. maddelerine göre davacının davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612,00 TL hat katılım payı ve

-/-

-/-

3.106,15 TL bakım/onarım masrafı olmak üzere toplam 8.718,15 TL alacaklı olduğu, alacağa KDV ilave edilmesi gerektiği, dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 8.718,15 TL'nin KDV'si ve dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca, dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının dava konusu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacı tarafça dava dilekçesinde faiz oranı olarak reeskont faizi talep edilerek fazlaya ilişkin faiz oranı yönünden zımnen feragat edildiği anlaşılmaktadır. Dava, ticari dava niteliğinde olduğundan bu davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, avans faizi oranından farklı oranlarda seyreden reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/6237, Karar No: 2010/7849, Tarih: 01.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6237 E.  ,  2010/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 60 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki davalının sınır kazıklarını sökerek taşınmazına katmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,elatılan taşınmazın değerine göre görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/3248, Karar No: 2015/4562, Tarih: 16.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3248 E.  ,  2015/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ..'in av tüfeği ile mağdur ..’a ateş ederek sağ kolundan vurduğu, sinir ve tendon kesileriyle karakterize lezyon, radius kemik kırığı, radial ve median sinirlerde dejenerasyon meydana getirerek, hayati tehlike geçirmeden, 25 gün iş ve gücüne engel olacak, uzuv tatili oluşacak şekilde yaraladığı olayda, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken 9 yıl hapis cezası verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ..'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç niteliğine, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,16/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.