muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24702, Karar No: 2013/15978, Tarih: 12.09.2013

anlatımları ile iş bu davada bilgi ve görgülerine başvurulan tanık beyanları karşılaştırılarak, varsa çelişkiler giderilmeli; ayrıntıları Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2005 tarih ve 409/413 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, tanık beyanlarının inandırıcılığı üzerinde özellikle durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli; davacının işten çıkarılma tehdidi altında işveren tarafından kendisine boş bononun ve bir takım evrakların imzalatıldığı yönündeki iddiası araştırılarak, İş Hukuku ve ... Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan "işçinin korunması temel ilkesi" nden hareketle ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 420. maddesi de gözetilerek ibranamenin hukuki açıdan geçerliliği üzerinde durulmalı; böylelikle, davacının fiili çalışmalarının varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, kesintili mi, sürekli mi olduğu, kısmi süreli mi (part time), yoksa tam süreli mi (full time) çalıştığı hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenmeli; toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre davaya konu talep hakkında bir karar verilmelidir.

Kuşkusuz bozma sonrası yapılacak yargılamada, 05.02.1987 doğumlu olan davacı hakkında, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde yer alan, “18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süreleri 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir” hükmü gözetilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9709, Karar No: 2010/3047, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9709 E.  ,  2010/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 212 ada 414 parsel sayılı 5284.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 17.09.1952 tarih 8 numaralı tapu kaydı nedeniyle ... oğlu ... adına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesine "3573 sayılı Yasa'ya tabidir" şeklinde şerh verilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın imar ve ihya edilmediği, taşlık, kayalık, çalılık ve yabani zeytinlik niteliğinde bulunduğu, davalı yararına edinme koşullarının oluşmadığı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6176, Karar No: 2019/3144, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6176 E.  ,  2019/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13653, Karar No: 2008/3101, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13653 E.  ,  2008/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak tmeyiz edilmiş ise de çağrı kağıdı gideri ödenmediğinden bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 1.2.2000 tarihinde terleme, ağrı ve ateşlenme şikayeti ile doktor ...’a baş vurduğunu, 2 aydır adet görmediğini de bildirdiğini, Dr. ... tarafından yaptırılan gebelik ve ... testi sonucu gebelik negatif, brucellanın pozitif çıkması üzerine brucella ilacı verildiğini, adet görmemesi nedeniyle gittiği Doktor ...’den 4 aylık hamile olduğunu öğrendiğini, ilaç kullanması nedeniyle çocuğun sakat olma ihtimalini düşünerek çocuğu aldırmak istediğini, davalının bebek sağlıklı ve 4 aylık diye almayı kabul etmediğini, Dr ...’a yeniden gittiğini, onun kendisini Dr. ...’e yönlendirdiğini, Dr. ...’in sağlıklı bir erkek çocuğu olacağını ve kullandığı ilaçların sakıncalı olmadığını söyleyerek bebeği almayı kabul etmediğini, ancak bebeğin elsiz doğduğunu ileri sürerek fazlası saklı tutularak çalışma gücü kaybı için 5.000,00 YTL, Bakıcı-yardımcı kişi tazminatı olarak toplam 10.000,00 YTL maddi tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, brucella ilaçlarının gebeliğe zararının olmadığını, 4 aylık bebeğin alınmasının yasal olmadığını, olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

2007/13653 2008/3101

Mahkemece, Adli Tıp ve Yüksek ... Şurası raporlarına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, brucella ilaçlarının gebeliğe zararının olmadığını, 4 aylık bebeğin alınmasının yasal olmadığını, olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

2007/13653 2008/3101

Mahkemece, Adli Tıp ve Yüksek ... Şurası raporlarına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, başka şikayetlerle gittiği doktora 2 aydır adet görmediğini söylemesine rağmen yaptırılan testte hamile olmadığının bildirilmesi ve brucella teşhisi üzerine yoğun ilaç kullandığını, 2 ay sonra gittiği doktorda 4 aylık hamile olduğunu öğrendiğini, istemesine rağmen doktorların sağlıklı olduğu gerekçesi ile çocuğu almadıklarını ve elsiz bir bebek dünyaya getirdiğini ileri sürerek davalıların neden olduğu maddi ve manevi zararın tazmini için bu davayı açmıştır. Adli Tıp 3. İhtisas kurulundan alınan raporda gebelik testi yapıldığında annenin 10-11 haftalık gebe olduğu , fetusta organ oluşumunun tamamlanmış ve bedenin tam olarak teşekkül ettiğini,kullanılan ilaçların elsizliğe ve bebeğin tahliyesine neden olamayacağı ve testin yapıldığı dönem itibarı ile yalancı negatiflik görülmesinin mümkün olduğuna dayanılarak davalıların kusurlarının olmadığı bildirilmiştir. Yüksek ... Şurası raporunda Dr. ...’ın yeterli değerlendirme ve tetkikleri yapmadığını, ancak bebeğin ellerindeki sakatlığın bundan kaynaklanmadığını, dahiliye uzmanı olan davalı Dr. ...’ın davacının vaginal yakınma üzerine kadın hastalıkları uzmanına göndermek yerine kendisinin ilaç yazdığını, göndermiş olsaydı gebeliğin daha önce saptanabileceğini, verilen ilaçlar ya da Brucella enfeksiyonunun bebekte oluşan sakatlığa etkisinin olmadığı, testin hangi seviyeden sonra gebeliği saptayabileceğinin raporda belirtilmesi gerektiğini, 10-11 haftalık gebelikte testin pozitif çıkması gerektiğini, değerlendirme hatası, kullanılan testin duyarlılığı,uygun koşullarda saklanmasının gerektiği ayrıca anomalinin gebeliği sonlandırmayı zorunlu kılan bir sakatlık olmadığını, özel eğitimi olmayanların el yokluğunu ultrasonda saptayamayabileceğini , saptansa dahi 4 aylık bebeğin alınmasının mümkün olmadığını bildirmiştir.

2827 sayılı Nüfus Planlaması Hakkındaki Kanunun Gebeliğin Sona Erdirilmesi Başlıklı 5. Maddesinin 2. fıkrasında 10 haftadan fazla gebeliklerdeki gebeliği sona erdirme hallerini belirtmiş,, Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin yürütülmesi ve Denetlenmesine ilişkin Tüzüğün 5. maddesinde. “ Gebelik süresi 10 haftayı geçenlerde rahim tahliyesinin yapılmayacağı, bunun ancak Tüzük’e ekli (2) sayılı listedeki hastalıklardan birinin bulunması halinde ve kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından rahim tahliyesinin yapılabileceği, ekli (2) sayılı listede yer alan M-Enfeksiyon Hastalıkları bölümü 5). Maddesinde “ Brucella ve diğer ağır kronik enfeksiyonlar” şeklinde Brucella hastalığının gebeliği sona erdirme hallerinden biri olarak kabul edildiğinin açıkça belirtilmiş

2007/13653 2008/3101

2007/13653 2008/3101

olduğu, davacı tarafça bu hususun ileri sürülmüş olmasına rağmen mahkemece bu konu ile ilgili hiçbir değerlendirmenin yapılmamış olduğu görülmektedir.Hal böyle olunca mahkemece yeniden üniversiteden seçilecek kadın doğum uzmanı ile biyokimya uzmanından oluşturulacak bilirkişi heyetinden ilgili kanun ve Tüzük de gözetilmek suretiyle davalıların eylemleri ile sonuç arasındaki illiyet bağı gözetilmek suretiyle kusurları olup olmadığı hakkında değerlendirmeler yapılarak yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davacı tarafın itirazları giderilmeksizin yazılı şekilde ve yeterli olmayan Adli Tıp ve Yüksek ... Şurasının raporlarına dayalı olarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2042, Karar No: 2015/924, Tarih: 22.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2042 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, tehdit, hakaret

Hüküm : 1- TCK'nın 267/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 106/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 125/1-4, 125/3-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eyleminden kurulan hükümde temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesinin uygulanması gerekirken önce TCK'nın 125/1 maddesinin uygulanması ve bu surette tayin olunan temel cezada TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca arttırım yapılarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tehdit ve iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

a) Olay tarihinde Kaymakamlığa gelen sanığın taşkınlık yapması üzerine hükümet konağında bekçi olarak görevli katılan tarafından Kaymakamlık binasından çıkarılmak istendiği sırada bunu engellemeye yönelik olarak katılana hitaben "seni öldüreceğim, bıçaklayacağım, kazığa oturtacağım" şeklinde tehditte bulunan sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde tehdit suçundan hüküm kurulması,

b) İftira suçunun oluşabilmesi için yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda katılanın kendisine vurduğunu beyan eden ve burnunda yüzeysel doku hasarı olduğu hekim raporuyla belirlenen sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu düşünülmeden yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2800, Karar No: 2010/3151, Tarih: 22.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/2800 E.  ,  2010/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2008

Davacı murisinin, iş kazası  sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası sonucu  ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve  manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece davalı O.Belediye Başkanlığı, aleyhine açılmış bulunan maddi ve manevi tazminat davasının  reddine, davacılardan  Ö.in maddi zararı SGK’ca karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, eşin maddi tazminat isteminin kabulüne,  eş ve  çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulü ile  davalılar T.Temizlik Tohum. Pey. İnş. Tic. Ltd. Şti, M.F.S.ve .İ.Sigorta A.Ş  ‘den (maddi tazminattan Sigorta şirketi yönünden sigorta poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Davalı O.Belediyesi’nden belediye sınırları içinde bulunan 33 mahalle ve belediye binalarının temizlik işini ihale ile T. Temizlik Tohum. Pey. İnş. Tic. Ltd. Şti ’nin aldığı muris M.Y.'nin 12.02.2004 tarihinden itibaren davalı şirketin işçisi olarak çalışmakta iken 25.03.2005 tarihinde  davalılardan M.F.S.in ’in kullandığı ... plaka sayılı çöp kamyonu  ile Organize Sanayi Bölgesinde bulunan A.2 isimli fabrikadaki çöpleri almak amacı ile çöp konteynirinin bulunduğu yere yanaşmak için geri geri hareket ettiği sırada kamyon ile çöp konteyniri arasında sıkışarak öldüğü olayda  kusur raporuna göre; ölen sigortalının %15,  T.Temizlik Tohum. Pey. İnş. Tic. Ltd. Şti ’nin (işçisi M.F.S.in kusuru nedeni ile), %85, oranında kusurlu bulunduğu,  kazanın gerçekleştiği ... plakalı  çöp kamyonun ruhsatına göre kamyonun O.Belediyesi adına kayıtlı olduğu  anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan; 506 Sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan; 506 Sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

506 Sayılı Yasa'nın 87. maddesinde sigortalıların üçüncü bir kişinin aracılığıyla  işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı  aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de  sorumlu olacağı, 5510 sayılı Yasanın 12.maddesinde;Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren deneceği, sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olacağı bildirilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan  4857 sayılı İş Kanununun 2.maddesinde  "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur." denmektedir.

Asıl işveren-taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda çöp toplama işi O. Belediyesi'nin   asıl işi olup bu işi başka birine verse dahi işi alanla birlikte sorumluluğu  devam edeceğinden asıl işveren olarak taşeron şirkette birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu düşünülmeksizin mahkemece Ç.Belediyesi hakkında davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Kaldı ki kazanın geçekleştiği çöp kamyonun maliki de Belediye olduğundan  Karayolları Trafik  Kanunun’un 85. maddesine göre motorlu aracın işleteni sıfatı ile kusursuz sorumluluğunun bulunduğu da açıktır .

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacılar.vekilinin  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.03.2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10690, Karar No: 2019/22021, Tarih: 10.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10690 E.  ,  2019/22021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işçinin 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında müvekkili işverenlikte idari işler sorumlusu olarak çalıştığını, davalı işçinin hiçbir sebep göstermeden ve birdenbire işi bıraktığını ve işe gelmemeye başladığını, kendisine telefonla ulaşıldığında istifa ettiğini beyan ettiğini, bunun üzerine davalıya ihbar öneline uymaksızın istifa ederek işyerinden ayrıldığından ihbar öneline ilişkin tazminatı ödemesi gerektiğini bildirir ihtarname gönderildiğini, buna rağmen geri dönüş yapılmadığını ileri sürerek, 2.661,62 TL ihbar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı -Karşı davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacı şirkette 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında önce muhasebe departmanında, daha sonra idari işler sorumlusu olarak çalıştığını, yoğun iş yükü altında çalıştırıldığını, bu çalışmalarına karşılık ek ücret ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin şartlarının iyileştirilmesi ve ücretlerinin ödenmesi için şirket yetkilisine defalarca müracaat etmesine rağmen sonuç alamadığını, söz konusu taleplerinde ısrarlı olunca 2014 yılı Haziran ayı içinde işverenin tavrının değiştiğini, hakaret ve kötü sözler sarf etmeye başladığını, müvekkilinin yerine yeni bir personel alındığını ve birkaç gün birlikte çalıştıklarını, 01/07/2014 tarihi mesai bitiminde müvekkilinin işine son verildiğini ve son ay ücretinin dahi ödenmediğini savunarak davanın reddine, karşı dava yönünden kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,yıllık izin ücreti ,fazla mesai ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davalının davacıya ait işyerinde 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında çalıştığı, bilirkişi tarafından ücret bordrolarında belirtilen fazla mesai tahakkuklarının ücretin tamamlanmasında kullanıldığı, dolayısıyla davalının esas ücretinin bir parçası haline geldiği kabul edilerek bordroya göre ücretin belirlendiği, kıdem ve ihbar tazminatının hesabında yol ve yemek yardımı eklenerek giydirilmiş ücretin hesaplandığı, davalı tanık beyanlarına göre davalının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ve genel tatil alacak miktarının hesaplandığı, tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla çalışma, genel tatil alacak miktarından bir kişinin yılın tamamında bu şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, izinli, raporlu, mazeretli günler nedeniyle çalışamayabileceğinden % 30 oranında takdiri indirim yapılması gerektiği, takdiri indirim nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davacı işveren lehine vekalet ücreti takdir edilemeyeceği, davalının yıllık izinlerini kullandığı, asgari geçim indirimi alacağının ödendiği, bu taleplerin reddi gerektiği, davacı işveren tarafından iş akdinin davalı tarafından feshedildiğinin belirtildiği, bir temmuzdan itibaren devamsızlık tutanağı düzenlendiği, 14/07/2014 tarihli ihtarname ile davalı işçiden ihbar tazminatı talep edildiği, davalı işçinin de 18/07/2014 tarihli ihtarname ile işveren tarafından işten çıkartıldığını belirterek işçilik alacaklarını talep ettiği, davalı işçi tarafından verilmiş bir istifa dilekçesinin bulunmadığı, istifa eden işçi için devamsızlık tutanağın düzenlenmesinin anlamsız olduğu, bu durumda işveren tarafından istifa nedeniyle işçinin çıkışının verilmesi gerektiği, davalının haklarını istediği için işten çıkartıldığını iddia ettiği ve tanıkların iddiayı doğruladığı, iş yerinde halen çalışan davacı işveren tanıklarının beyanının hükme esas alınmadığı, bir işçinin ortada hiçbir (davacı tanıklarının iddia ettiği gibi) neden olmadan iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işveren tarafından işçinin iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacağı talepleri ile fazla taleplerin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı-karşı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davalı-karşı davacı işçi davacı-karşı davalı işyerinde fazla mesai yaptığını,karşlığı ücreti alamadığını iddia ederek fazla mesai ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur.