muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7280, Karar No: 2011/16611, Tarih: 28.09.2011

Gereği görüşüldü:

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 60/1 maddesinde "59 uncu maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, Adalet Bakanlığınca verilen kovuşturma izninde, şüpheli avukatın, müvekkili ...'u temsilen katıldığı kat malikleri toplantısında çatı örtüsüyle ilgili olarak konuşan kat maliki müştekinin "siz avukatsınız yasa dışı bu durumu bilmeniz gerekir" sözlerine "sen kim oluyorsun da benim avukatlığımı sorguluyorsun, ben avukatlığımı sorgulatmam, ama senin gibi bir pisliği gebertirim" ve yakınanın "ne biçim konuşuyorsunuz, terbiyenizi takının" sözlerine ise "sen bana terbiyesiz diyemezsin, senin kafanı koparırım, ben arıza bir adamım, şimdi seni öldüreceğim, ben adamı döverim, şimdi seni parçalarım, öldürürüm, gebertirim, seni yaşatmayacağım, sen burada bulunanlara dua et yoksa kimse seni elimden alamazdı, bana kimse laf edemez, senin de yanına bırakmayacağım, senin gibi kancıklara ne yaptığımı göreceksin" şeklinde yanıtlar vererek tehdit ve hakaret suçlarını işlediğinin ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi şüpheli avukatın yükletilen suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar vermiş, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi de müşteki ... İyilerin itirazını son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek reddetmiştir. Avukatlık Yasasının 60/1 maddesindeki özel düzenleme uyarınca son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karara karşı müşteki ya da suçtan zarar gören kişinin itiraz yetkisi bulunmamaktadır. ... itirazın reddine ilişkin kararının gerekçesi müştekinin itiraz yetkisi dikkate alınmadan esasa girilmesi açısından isabetli değil ise de sonucu itibariyle doğru olduğundan hukuka aykırı bulunmamaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14252, Karar No: 2016/2282, Tarih: 20.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14252 E.  ,  2016/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

“Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma” suçunun TCK’nın ikinci kitabının üçüncü kısmının ‘Kamunun Sağlığına Karşı Suçlar’ başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; suçun özelliği gereğince kişilerin ve kurumların, CMK’nın 237. maddesi uyarınca suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmalarına olanak bulunmaması nedeniyle mahkemece şikayetçi kurumun katılma talebinin kabulüne karar verilmesinin şikayetçiye hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından; şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3081, Karar No: 2012/10694, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3081 E.  ,  2012/10694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1954 tarihli memleket haritası ve 1960 tarihli hava fotoğraflarına göre kısmen yeşil renkli alanda yer aldığı açıklanmış ise de, bu yeşil rengin hangi bitkiyi temsil ettiği açıklanmamış, 1954 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile bozma kararında işaret edilen yakın tarihli hava fotoğrafları ve memlet haritası incelenmemiştir.

Bu nedenle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek 1954 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafı ile 1970'li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yeşil rengin hangi bitkiyi temsil ettiğinin açıklandığı müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/09/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2536, Karar No: 2016/5441, Tarih: 29.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/2536 E.  ,  2016/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/353362

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2012/897 (E) ve 2014/381 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın camiye ait şadırvanda abdest aldığı sırada, askıda asılı ceketinin cebinden gerçekleştirilen eylemde; şadırvanının bulunduğu yerin ibadete ayrılmış yer veya bina vasfında olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi ya da 141/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nendeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4113, Karar No: 2025/3041, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4113 E.  ,  2025/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2520 E., 2024/2279 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/461 E., 2023/465 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 05.04.2018 tarihinde, davalı .... bayii olan davalı ... Tic. Türk AŞ'den, akıllı far sistemi özelliği bulunan araç nedeniyle satın aldığını, ancak akıllı far sisteminin arızalı olduğunu, arıza sebebiyle muhtelif tarihlerde yetkili servise başvurmasına rağmen sorunun giderilmediğini, 22.10.2018 tarihli ihtarname ile misli ile değişim talep edildiğini, ancak davalılar tarafından ihtarnameye cevap verilmediğini ileri sürerek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin ve 1.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Tic. Türk AŞ vekili; davalının, dava konusu aracın imalatçısı ve ithalatçısı olmadığını, dava konusu araçta ayıp bulunmadığını, akıllı far sisteminin arızalı olmadığını, sol far mekanizmasının tutukluluk yaptığından garanti kapsamında değiştirildiğini, tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Motorlu Araçlar Tic. ve San. AŞ vekili, hak düşürücü süre ile zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, dava konusu aracın yazılım güncellemesinin yapıldığını, davacının ücretsiz onarım hakkını kullandığını, aracın kullanımına engel bir durumun olmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... AŞ vekili; davacının seçimlik hakkını kullanmadığını, terditli talepte bulunamayacağını, araç kaydında bulunan takyidatların kaldırılması gerektiğini, dava konusu aracın ayıplı olmadığını, davacının ücretsiz onarım hakkını kullandığını, tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... AŞ vekili; davacının seçimlik hakkını kullanmadığını, terditli talepte bulunamayacağını, araç kaydında bulunan takyidatların kaldırılması gerektiğini, dava konusu aracın ayıplı olmadığını, davacının ücretsiz onarım hakkını kullandığını, tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ispat yükünün davacıya ait olduğunu, alınan kök raporda araç farlarında herhangi bir arıza olmadığının belirtildiği, ancak davacının iddiasının kesin bir sonuca ulaştırılması için aracın seyir halinde iken teknik cihazla far ölçümü yapılması gerektiğinin bildirildiği, dinamik ölçümü yapacak tesis (servis) tarafından belirlenen masrafa ilişkin ara karar kurulduğu, ancak işlem ücretinin pahalı olduğu gerekçesiyle, davacının kesin sürede ara karar gereğini yerine getirmediği, daha uygun ücretle bu işlemin yapılabileceği yer konusunda, verilen müteaddit ara kararı ve sürelere rağmen davacı tarafça da bilgi ve belge sunulmadığı, davacının iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 109.000,00 TL bilirkişi ücreti yatırılmasına ilişkin ara karara itirazlarının değerlendirilmediğini, belirlenen bilirkişi ücretinin fahiş olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı aracın ayıplı olduğu iddiasından kaynaklı ayıpsız misli ile değiştirilmesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelin iadesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. 4721 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 190. maddeleri gereğince ispat yükü, kanunda özel düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

2. Yine 6100 sayılı Kanun'un 324. maddesince taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olup, kesin süre içinde delil avansı yatırılmadığı takdirde mahkemece o delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılır ve bu durumda mevcut deliller değerlendirilerek karar verilir.

2. Yine 6100 sayılı Kanun'un 324. maddesince taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olup, kesin süre içinde delil avansı yatırılmadığı takdirde mahkemece o delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılır ve bu durumda mevcut deliller değerlendirilerek karar verilir.

3. Eldeki davada Mahkeme delil avansı niteliğindeki bilirkişi ücretinin ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından yatırılmasına karar verilmiş, ancak, davacı tarafından delil avansı verilen kesin süreye rağmen yatırılmamış olup, teknik ölçüm ile yapılacak inceleme neticesinde dava konusu aracın akıllı far sisteminin ayıplı olup olmadığının tespit edilebileceğine ilişkin bilirkişi raporları görüşü doğrultusunda dava konusu aracın akıllı far sisteminin teknik olarak gereği gibi çalışıp çalışmadığının tespit edilemediği, dava konusu aracın akıllı far sisteminde bir sorun olduğunun bu konuda ispat yükü üzerinde bulunan davacı tarafından ispat edilemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteğinin reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4299, Karar No: 2006/5133, Tarih: 10.10.2006

9. Ceza Dairesi 2006/4299 E., 2006/5133 K.

**9. Ceza Dairesi 2006/4299 E., 2006/5133 K.**

**- İBRAZ OLMADAN YAPILAN PROTESTOYU MERKEZ BANKASINA BİLDİRMEKTEN DOĞAN SORUMLULUK

- RE'SEN TEMYİZ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

- 1512 S. NOTERLİK KANUNU [ Madde 60 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 615 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 620 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 624 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 625 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 626 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 627 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 633 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 642 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 667 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının yazılı görüşü alınmadan, alınmış ise dosyaya konulmadan yapılan inceleme ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, re'sen temyize tabi hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA) 10.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31175, Karar No: 2015/1269, Tarih: 27.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31175 E.  ,  2015/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, 23:00-24:00 sıralarında ... bahçesine gelip şadırvandaki muslukları sökerek zarar verip aldığı iddia edilen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve

sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükümde; 21/03/2011 tarihli 'Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı' ve 22/03/2011 tarihli 'Olay Yeri İnceleme Tutanağı'nda suça konu muslukların sökülmüş ve suların boşa aktığının tespit edildiği ancak mala zarar verme ile ilgili herhangi bir bulgunun yer almamasına rağmen, mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğu ve hükme esas alınan sübuta ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükümde; suça sürüklenen çocuğun, ibadethanede bulunan eşyaya zarar verdiği dikkate alınarak, bu eylemle ilgili daha özel bir düzenleme olan 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı kanunun 152/1-a. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükümde; suça sürüklenen çocuğun, ibadethanede bulunan eşyaya zarar verdiği dikkate alınarak, bu eylemle ilgili daha özel bir düzenleme olan 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı kanunun 152/1-a. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/669, Karar No: 2020/346, Tarih: 04.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/669 E.  ,  2020/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen maddi ve manevi tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili 10.12.2010 tarihli dava dilekçesiyle; müvekkili ...’ın eşi, diğer müvekkillerinin annesi ...’ın 2007 yılı Şubat ayında kalp krizi geçirerek davalı hastaneye kaldırıldığını, davalı doktor ... eliyle yürütülen birkaç aylık ilaç tedavisinden sonra ameliyat kararı alındığını, ruhsatsız olduğunu sonradan öğrendikleri ve davalı hastane tarafından işletilen kan merkezinden temin edilen iki ünite kanın ameliyat öncesi hastaya verildiğini, bu suretle Haziran ayında stent takıldıktan sonra taburcu olan hastanın 2007 yılı Eylül ayında dizlerinde şişme ve ağrıyla tekrar davalı hastaneye başvurduğunu, yer olmadığının söylenmesi üzerine gittikleri başka bir hastanede, ...’ın Hepatit-B virüsü kapmış olduğunun tespit edildiğini, ...’ın 48 günlük tedavi sürecine rağmen kurtarılamayarak 11.11.2007 tarihinde hayatını kaybettiğini, Hepatit-B tanısı konulması üzerine tüm aile bireylerinin test yaptırdığını ancak hiçbirinde bu virüse rastlanılmadığını, müvekkillerinin ...’ın sağlığını riske atmamak, daha iyi ve özenle bakılmasını sağlamak adına, getirdiği mali yüke rağmen davalı hastaneyi tercih ettiklerini, basiretli ve özenli davranma yükümlülüğüne rağmen virüs taşıyan kanı müteveffaya vererek onun zaten yaşlı olan bedenini hastalıkla savaşamayacak hâle getirip ömrünün son günlerini hastanede ve acı içinde geçirmesine sebep olan davalıların insan hayatına değer vermediklerini, gerekli tetkikleri yapmayarak özensiz davrandıklarını, bunun yanında yasa dışı olarak kan merkezi kurup ürün sattıklarını, bu kusurlu eylemler nedeniyle doğan zarardan da sorumlu tutulmaları gerektiğini, konuyla ilgili şikâyetçi olduklarını ve Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca 2008/34120 sayılı dosya üzerinden soruşturma yapıldığını ancak savcılığın yasa dışı kan merkezi ile ilgili hiçbir araştırma yapmadan takipsizlik kararı verdiğini, oysa takipsizlik kararında gösterilen İl Sağlık Müdürlüğünün inceleme raporunda dahi davalı hastanenin kan merkezi açma ve kan ürünleri satma konusunda yetkisi bulunmadığından mesul müdürünün uyarıldığının belirtildiğini, tıpta yanlış uygulama (malpraktis) kavramının hatalı tedavi veya tıbbi ihmal olarak tanımlanabileceğini, nitekim Türk Tabipler Birliği Etik İlkeleri’nin 13. maddesinde hekimliğin kötü uygulanmasının “deneyimsizlik ya da ilgisizlik nedeniyle bir hastanın zarar görmesi” olarak ifade edildiğini, gerek hekimlerin gerekse sağlık kuruluşlarının en hafif kusurundan dahi sorumlu olduğunun yerleşik yargı uygulaması ile tereddütsüz bulunduğunu, tüm bu yaşananlar neticesinde müvekkillerinin hem bedensel hem de duygusal yönden büyük bir çöküş yaşadığını ileri sürerek ıslahla birlikte 67.347,43TL maddi tazminatın ve müteveffanın eşi ... için 75.000, çocukları diğer davacılar için ayrı ayrı 50.000TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı ...’ın 01.06.2010 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması üzerine mahkemece 17.01

.347,43TL maddi tazminatın ve müteveffanın eşi ... için 75.000, çocukları diğer davacılar için ayrı ayrı 50.000TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı ...’ın 01.06.2010 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması üzerine mahkemece 17.01.2012 tarihli ara karar ile davadan önce vefat ettiği anlaşılan bu kişinin mirasçıları olarak davaya dâhil edilmesi talebinin reddedilmesi üzerine mirasçılar ... ve ... vekilince 75.000TL’lik manevi tazminatın tahsiline yönelik olarak 11.05.2012 tarihinde açılan dava İstanbul 27. Asliye Ticaret Mahkemesinin 10.12.2012 tarihli, 2012/116 E., 2012/306 K. sayılı kararı ile bu dosya içerisine birleştirilmiştir.