muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5832, Karar No: 2023/7668, Tarih: 08.12.2023

Anılan Yönetmeliğin açık görüşe ilişkin diğer konular başlıklı 18 ... maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "Belirtilen gün ve saatler dışında görüş yaptırılmaz, bir defa görüş yapan hükümlü ve tutuklular ile ziyaretçilere aynı görüşle ilgili olarak ikinci defa izin verilmez." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Ana kuralın açık görüş hakkından yararlanan hükümlünün aynı haktan tekrar yararlanamayacak şeklinde olması sebebiyle hükümlüye tanınan açık görüşlerden biri ile bayramlarda yaptırılacak açık görüşlerin çakışması halinde bir açık görüş yaptırılacağına dair ikinci bir düzenlemeye ihtiyaç duyulmamış olduğu dikkate alındığında, belirtilen çakışmanın söz konusu olduğu durumlarda hükümlüye tek açık görüş hakkı tanınması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Açık görüş günü bayrama denk gelen hükümlü ile açık görüş günü bayrama denk gelmeyen hükümlü arasında açık görüş hakkından yararlanma bakımından eşitlik ilkesine aykırı olacak şekilde uygulama yapılmasının mümkün olmadığı, cezaevi idaresi tarafından açık görüş günlerinin ... günleri dikkate alınarak önceden planlanması ve ona göre açık görüş hakkından yararlanma bakımından hükümlüler arasında fark yaratılmaması gerektiğinden, hükümlünün şikayetinin kabulüne ve cezaevi idaresi tarafından verilen kararın iptaline dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6380, Karar No: 2023/5784, Tarih: 02.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6380 E.  ,  2023/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/274 E., 2015/88 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/274 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, aldırılan raporların sanık aleyhine olmadığını, eksik inceleme ile karar verdiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi gerekçesinde;''Yapılan tüm yargılama kapsamı, toplanan tüm deliller, alınan sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, mağdurenin soruşturma evresinde vermiş olduğu beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; Sanık ... ın katılan ... den boşanan ... ile evlendiği ve halen evli bulunduğu, katılan ... den olan 28/04/2010 doğumlu ...'in velayetinin katılana verildiği, katılanın olay tarihi öncesinde ceza evine girdiği ancak, ...'e katılanan yakınları tarafından bakıldığı 3 - 4 ay kadar da mağdur ...'i üvey babası olan sanık ... ın yanında yani annesi ile birlikte kaldığı, sanık ...'ın kaldığı süre içerisinde 13/04/2014 tarihi öncesinde birden fazla kez mağdurenin cinsel arzuları tatmin amaçlı cinsel organlarını ellediği, böylece üvey baba olan sanık ... ...'ın aynı suçu işleme kapsamı içerisinde mağdur ...'e cinsel istismarda bulunduğu, her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdurenin soruşturma evresinde alınan ayrıntılı beyanı, tanıkların beyanları dikkate alındığında sanığın bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği'' belirtilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/274 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ... ve ...'nin karşı oy ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihi itibariyle dört yaşındaki mağdurenin velayet hakkına sahip katılan babasının ceza evine girmesi nedeniyle annesi ... tarafından bakılmaya başlandığı, ...'nin ise sanıkla resmi evli olup birlikte yaşadıkları, sanığın bu süreçte mağdurenin cinsel organını zincirleme şekilde sıkıp ellemek suretiyle istismar ettiği iddia ve kabul edilen olayda, ilk derece mahkemesince sanığın 6545 sayılı Kanun öncesi çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, dosyada mevcut delillerin suçun sübutu ve dolayısıyla mahkumiyete yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Mağdurenin, 08/04/20214 günü annesi ... tarafından baba annesine getirildiği, pişik olduğu da söylenerek kullanmaları için krem verilerek bırakıldığı, bundan 5 gün sonra 13/04/2014 günü babaanne tarafından mağdurenin vajinasına pişik kremi sürülürken ağlaması üzerine tanık ...'nin babaanne ... ...'a yavaş sürmesini söylediği, mağdurenin ... bana dokunduğu için acıyor demesi üzerine durumdan şüphelenen ... ve ... ...'ın mağdureyi kadın doğum uzmanı ...'ye götürdükleri, sonrasında tanıdıkları olan adliye yazı işleri müdürü Semran'a durumu anlattıkları, onun da polise gitmelerini söylediği, fakat ... ve ... ...'ın kadın doğum uzmanının beyanları nedeniyle eylemden ... olamadıkları için durumu adli makamlara intikal ettirmedikleri, ancak yazı işleri müdürü ...'ün olayı polise intikal ettirdiği,

Mağdurenin ilk muayenesini yapan Kadın Doğum Uzmanı beyanında "babaanesi ve yanında başka bir bayanın çocuğun genital bölgesinde kaşıntı olduğunu, iki doktora götürdüklerini verilen kremleri sürdüklerinde çocuğun acıdığını söyleyerek bağırdığını söylediler, bunun üzerine ben çocuğun genital bölgesini muayene ettim vulvada yani vajina ve anal bölgede yoğun kızarıklık ve vajinal akıntı olduğunu gördüm, muayene sırasında akıntıyı kontrol etmek için baktığımda kızlık zarının da sağlam olduğunu gördüm, çocuğun rahatsızlığını vajinal yabancı cisim reaksiyonu olduğunu değerlendirdim, çünkü genellikle küçük çocuklarda tuvalet sonrası temizlikte anal bölgeden vajinal bölgeye doğru gayta bulaşması olmakta ve bu durum vajinal bölgede reaksiyona neden olmaktadır, ben de bu nedenle çocuğun teşhisini bu yönde koyarak Rivanol solüsyon ve Dermosit Pomat reçete ettim, bu işlemler bittikten sonra bayanlar bana ısrarla kızlık zarında bir problem olup olmadığını sordular, ben de problem yok dedim, bayanlar bana kızın kendilerine üvey babasında kalırken cinsel organını gösterdiğini söylediler, üvey babanın çocuğun genital bölgesine eliyle ya da cinsel bölgesiyle dokunduğundan bahsetmediler, ayrıca sapık bir üvey babası var dediler ve gittiler, ben bu konuda herhangi bir adli merciiye müracaat ya da bildirimde bulunmadım, çünkü bu olayın adli olabileceğini bilmiyordum, zaten yaptığım muayenede de kızlık zarını da sağlam gördüğüm için ve genital bölgedeki kızarıklık ve akıntıyı vulvatis yani vulva iltihabı olarak değerlendirdiğim için cinsel bir saldırıdan şüphelenmedim, verdiğim ilaçların kullanımı ve tuvalet temizliği hususunda önden arkaya doğru yapmalarını ayrıntılarıyla anlattım" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dört yaşındaki mağdurenin soruşturma sırasında pedagog yardımıyla alınan ifadesinde özetle cinsel organının ... tarafından "kıstırıldığını", canının acıdığını, cinsel organına kalem soktuğunu söylemiş ise de alınan ifadelerde psikoloğun mağdura ısrarla "... başka ne yapmış", "Ne yapmıştı ... ona", "Peki ... burana pipisini bir şey yaptı mı" gibi sorular sorduktan sonra üç kez peş peşe "Mıstığın pipisi neye benziyordu" diye sorduğu, mağdurenin oyuncak bebeğin cinsel organının bulunduğu yeri gösterince psikoloğun bu kez "oraya mı soktu" diye sorduğu, mağdurenin de "evet" diye cevap verdiği, bu türden sorulan soruların dört yaşındaki bir çocuğun yönlenmesine sebep olabilecek nitelikte olduğu bu nedenle;

Mağdurenin evde iken başlayan pişik rahatsızlığı ile birlikte babaanesine götürüldüğü ve kullanması için krem verildiği, beş gün boyunca babaannesinde kalan mağdurenin rahatsızlığı geçmeyince ve yine krem sürerken "... bana dokundu ondan acıyor" demesi üzerine durumdan şüphelenerek uzman hekime müracaat edildiği, yapılan muayenede kızarıklık ve duyulan acının pişikten değil "vulva iltihabı" ndan kaynaklandığı, Adli Tıp Raporunda da mevcut bulguların cinsel istismar kaynaklı olup olmadığının adli tahkikat ile ortaya çıkarılabileceğinin bildirildiği, beş günlük sürede mağdurenin vajinasındaki ağrının azalmayıp aksine artmaya devam etmesi nedeniyle bu ağrının "vulva iltihabı"ndan kaynaklandığı görüşünü doğruladığı,

Öte yandan; Mağdurenin “...” olarak isimlendirdiği sanığın pipisini vajinasına soktuğunu ve acıdığını belirtmesine karşın bu durumun rapor içerikleri ile doğrulanmadığı,

Yine mahkemece eylemlerin zincirleme surette gerçekleştiği kabul edilerek hüküm verilmiş ise de; dört yaşındaki mağdurenin somut olarak "yer ve zaman" belirterek eylem söyleyemediği, yaşı itibariyle de bunun kendisinden beklenemeyeceği göz önüne alındığında bu durumun da sanık lehine değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

Sanığın da yargılamanın tüm aşamalarında suçlamaları kabul etmediği,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde, olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin vajinasındaki bulgunun vulva iltihabından kaynaklandığı, hem annesi hem de getirildiği babaannesi tarafından bu nedenle krem kullanıldığının sabit olması, dört yaşındaki mağdurenin soyut beyanı dışında sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, somut ve ispata elverişli delil bulunmadığını gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/2679, Karar No: 2009/4694, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2679 E.  ,  2009/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı yüklenici ödenmeyen bakiye iş bedelinin tahsilini istemiş, davalı iş sahibi davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmelerden kaynaklanan hukuki ilişkilerde, alacağa boçlunun BK’nın 101. maddesi uyarınca ihtarla temerrüde düşürüldüğü tarihten veya taraflarca kararlaştırılmışsa kesin vade gününden itibaren faiz yürütülebilir. Somut uyuşmazlıkta yanlar arasında borcun ödeneceği kesin bir vade günü belirlenmediği gibi, davalı iş sahibi dava tarihi 31.10.2008’den önce BK’nın 101. maddesi uyarınca temerrüde düşürülmüş de değildir. Bu itibarla mahkemece 23.08.2006 tarihinin faiz başlangıcına esas alınması mümkün değildir, Çünkü anılan tarihte daha önceden Şadırvan Limited Şirketince davalı aleyhine açılan davanın eldeki davada davacı bulunan ... lehine ve davalı aleyhine temerrüdü oluşturur etkisi bulunduğundan sözedilemez. O nedenle belirtilen yönden hükmün bozulması gerekir ise de, anılan hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1.) bendi, birinci satırında yer alan “23.08.2006” tarihinin karardan çıkartılarak yerine “31.10.2008” tarihinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 140,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7206, Karar No: 2016/1471, Tarih: 16.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7206 E.  ,  2016/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50, 52 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait otobüste yevmiyeli şoför olarak düzensiz biçimde çalışan sanığın, suç tarihindeki hasılatı muavinden katılana teslim edilmek üzere aldığı halde teslim etmeyip işten ayrıldığı ve böylece yüklenen suçu işlediği iddia edilen olayda,

Sanık müdafiinin duruşmada; sanığın işten ayrılırken muavin tarafından şoföre iletilmek üzere verilen parayı alacağına karşılık aldığını savunması, muavin tanığın iş mahkemesindeki duruşmada; sanığın parayı aldığını ancak bunun katılanla aralarındaki hesapla ilgili olduğunu söylemesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın ortaya konulması bakımından taraflar arasındaki iş mahkemesi dosyası getirtilerek incelenmesi, bu hususun duruşma tutanağına yansıtılması, dosyayı ilgilendiren bölümlerin onaylı örneğinin dosyaya katılması, sanığın işçi alacağına yönelik hapis hakkını kullanıp kullanmadığının belirlenerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) Ceza tayininde, takdiren asgari hadden uzaklaşmak suretiyle denilmesine rağmen hapis cezasının asgari hadden, adli gün para cezasının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

b) Adli gün para cezasının belirlenmesinde TCK'nın 52. maddesi yerine uygulama yeri olmayan TCK'nın 50. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26138, Karar No: 2014/2909, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26138 E.  ,  2014/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B uygulaması ile orman dışına çıkartılan Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. yönünden reddine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı ve davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ve davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken; 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile, bakiye harçların talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu alınmasına, davacıdan alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12801, Karar No: 2010/14301, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12801 E.  ,  2010/14301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılardan Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.01.2007 gün ve 2006/17019 - 2007/835 sayılı bozma kararında özetle; "1-Davacı Hazinenin temyiz itirazları yönünden; ... Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 06.11.2006 tarih ve 34611 sayılı yazısı ile temyizden vazgeçildiği anlaşılmakla, davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.2-Davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince :Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde uzman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı açıklanmış ve tahdit hattına göre taşınmazın konumu krokide gösterilmiştir. Ne var ki; uzman bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor ekindeki krokide 259 nolu orman tahdit noktası kadastro paftasındaki dava dışı 93 parselin batı yönünde devlet çam ormanı olarak tescil harici bırakılan taşınmaz içinde bir yerde gösterilmiş ise de, orman kadastro çalışma tutanağında "82 kadastro parseli nolu.na ait tarlanın kuzey sınırında mevcut evinin 15 m. kadar kuzey doğusunda mevcut .sırtının meskur eve bakan burundaki köklü kayaya ve aynı fotoğraftaki yerine 259 O.T.S. işlendi, 82 kadastro parseli nolu tarlanın kuzey doğu hudut patika yolu boyunca kuzey batı yönde takip edilerek 73 kadastro parseli nolu .'ya ait tarlanın güney doğu köşesine gelindi, bu tarlanın doğu hududuna uyularak kuzey yönde 80 m. kadar gidilmek sureti ile bu tarlanın bittiği ve 72 nolu.'na ait tarlanın başladığı sınır noktasından kuzeye dönüldü ve bu yönde ... ışıl tarlasının başladığı sınır noktasından kuzeye dönüldü ve bu yönde ... Işıl tarlasının güney hududuna uyularak 11 nolu kadastro poligon noktasının 50 m. kadar güney doğusunda mevcut hemen yolun gidiş yönümüze göre sağ kenarında mevcut .ya ve aynı fotoğraftaki yerine 260 O.T.S.noktası işlendi ..." denilmekte olup, bu çalışma tutanaklarına göre orman tahdit noktaları yörede 1954 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında belirlenen parsellere göre tarif edilmektedir. Buna göre, 259 nolu orman tahdit noktasının 82 parsel sayılı (ifrazla 2380, 2379) ... Işıloğlu'na ait taşınmazın kuzey sınırında bulunduğu tartışmasızdır. 260 nolu orman tahdit noktasının ise, 82 parsele sayılı taşınmazdan itibaren kadastro paftasında da gözükenpatika yol takip edilerek .adına tesbit edilen 73 parsel sayılı taşınmaz geçilerek, yine ... Işıloğlu'na ait 72 parsel sayılı taşınmazın güney hududu takip edilerek bu parselin bitişiğindeki yol kenarında bir yerde olduğu saptanmıştır. Oysa, uzman orman bilirkişi kurulu 259 nolu orman tahdit noktasını kadastro paftasında devlet çam ormanı olarak tescil harici bırakılan taşınmazın içinde .'na ait 82 parsel sayılı taşınmaza uzak bir yerde, 260 nolu orman tahdit noktasını ise yine orman olarak tescil harici bırakılan alanda 72 ve 73 nolu kadastro parsellerinin kadastro sınırlarına ve kadastro paftasındaki yola uzak bir yerde işaretlemişlerdir