muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6640, Karar No: 2021/7330, Tarih: 22.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6640 E.  ,  2021/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.07.2019 tarih ve 2018/572 E. - 2019/306 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ön muhasebecisi olarak çalışan davalı ...’in diğer davalı bankaya yazılmış görünen sahte talimatlarla davalı bankadaki müvekkili hesabından 208.000,00 TL çekerek zimmetine geçirdiğini, davalı banka personelinin müvekkilinin herhangi bir geçerli talimatı olmadığı halde özensiz davranarak müvekkilinin parasının diğer davalı tarafından çekilmesine sebep olduğu için kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 208.000,00 TL’nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili; müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, oluşan zarardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı mirasçıları davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ... tarafından davacı hesabından usulsüz şekilde işlemler gerçekleştirerek, diğer davalı banka tarafından gerekli özen gösterilmeden ödemelerin yapılması nedeniyle zarara neden oldukları ayrıca davalılardan ...'in aynı zamanda davacının çalışanı olması nedeniyle bu davalıyı seçmede ve denetlemede gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davacının da somut olayda müterafik kusurunun bulunduğu gerekçeleriyle davacı ve davalı bankanın olayda eşit kusurunun olduğu kabul edilmek şartıyla zarar kalemi olan 208.000,00 TL yönünden davanın kabulüyle; 104.000,00 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, kalan 104.000,00 TL'sinin ise davacının müterafik kusuru nedenliyle davalı ... mirasçılarından tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12.432,42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı banka'dan alınmasına, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13696, Karar No: 2019/3570, Tarih: 25.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13696 E.  ,  2019/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 05/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/06/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Avukat... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 28/01/2000 tarihinde vefat eden İzzetin Yıldırım'ın kardeşi ve kanuni mirasçısı olduğunu, davalılardan ...'ün ise ülke çapında yayınlanan “Arşiv Belgeleri Işığında Bediüzzaman Sait Nursi ve İlmi Şahsiyeti” isimli kitabın yazarı ve diğer davalının da eserin yayıncısı olduğunu, kitabın ikinci cildinin 950. sayfasında Mustafa Barzani'ye ait olduğu iddia edilen ve “Kürtçe aslından tercümedir” denilmek suretiyle uydurma bir belgenin tercümesinin yayımlandığını, “Faaliyet-il Hizbül Berzaniyye Takribül Ekradiye” başlığını taşıyan anılan belgenin içeriğine göre, Mustafa Barzani'nin Türkiye'de davasını yaymak ve örgütlenmek istediği, fakat Türkiye'deki nurcuların buna engel olduğu belirtilmek suretiyle, taraftarlarının bu durum karşısındaki hareket tarzlarının anlatıldığını, bu meyanda anılan belgenin 4 numara başlığı altındaki bölümünde, nur hareketi içinde kendilerine yakın gördükleri ve bilhassa Kürt asıllı olanların etrafında bir hizip oluşturulması, bu kişilerin çevre edinebilecek ayrı bir grup oluşturabilecek nitelikte olmasına dikkat edilmesi gerektiğinin belirtildiğini, örnek olarak da Ankara'da bulunan Molla Sıddık ile Eskişehir'de bulunan Molla İzzet (İzo) isimli kişilere yer verildiğini ve belge içeriğinde ithamlarda bulunulduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, “Arşiv Belgeleri Işığında Bediüzzaman Sait Nursi ve İlmi Şahsiyeti” isimli kitabın 2. cildinin toplatılması ve davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; uyuşmazlığa konu belgenin kürtçe aslından bire bir çeviri olduğunu, telif hakları uyarınca belgenin kaynağına ilişkin her türlü ifadeye yer verildiğini, dolayısıyla davalılar tarafından oluşturulmayan bir belgeye ilişkin uyuşmazlığın doğrudan davalılara yöneltilmesinin usule aykırı olduğunu, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davalılar tarafından kaleme alınan eserin yayın yılının 2013 olduğunu, kitabın yayın tarihinin üzerinden 2 yıl geçtikten sonra açılan davanın zamanaşımına uğradığını, davacının uzmanlık alanı olan arşiv belgeleri derlenerek tarihe ilişkin bilinmeyen veya yanlış bilinen olayların aydınlatılmasının amaçlandığını, Bediüzzaman'ın 1918-1934 tarihleri arasındaki hayatını anlatan, Osmanlı ve Cumhuriyet tarihi ile ilgili içeriği ihtiva eden, yakın tarihe ilişkin bir kitap olduğunu, kitabın daha önce yayınlanan veya yayınlanmayan belgeler ve bilgiler derlenmek suretiyle oluşturulduğunu, uyuşmazlık konusu edilen belgenin uydurma bir belge olmadığını, belgeye ilişkin herhangi bir yorum, kişisel görüş bildirimi ve beyanın söz konusu olmadığını, belgenin içeriğinde hakaret, incitici veya küçük düşürücü nitelikte bir ibare bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların yayınladıkları kitap ile daha üstün nitelikte ya da kamusal bir yarar söz konusu olmaksızın, davacının kardeşini kötüledikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İfade özgürlüğü, demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin 2. fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü, yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen "bilgiler" ya da "düşünceler" için değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran "bilgiler" ya da "düşünceler" için de geçerlidir: çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın "demokratik bir toplum" olamaz. (Handyside-Birleşik Krallık, §49). 10. maddede benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de bu, dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli v.-Türkiye kararı). İfade özgürlüğüne yapılan müdahalenin ifade özgürlüğünü ihlal edip etmediği aşağıdaki kriterler uygulanarak tespit edilmelidir.

1-Müdahalelerin hukuken öngörülmüş olup olmadığı:

1-Müdahalelerin hukuken öngörülmüş olup olmadığı:

AİHS'nin 10/2. maddesinde yer alan "yasayla öngörülme" ifadesi ilk olarak, ifade özgürlüğüne müdahalenin iç hukukta bir dayanağı olmasını gerektirir. Ancak, söz konusu ifade, hukuki normların ilgili kişinin erişiminde olmasını, sonuçlarının öngörülebilmesini ve hukukun üstünlüğü ilkesine uygun olmasını gerektiren kanun niteliğine de atıfta bulunmaktadır (Association Ekin/Fransa, no. 39288/98; Ürper vd.-Türkiye, 55036/07). Bu kapsamda yapılan değerlendirmede TC Anayasası 26, TMK 24 ve TBK 58 maddesi dikkate alındığında bu müdahalenin “hukuken öngörülmüş” olduğu konusunda tartışma bulunmamaktadır.

2-Müdahalenin meşru bir amaç izleyip izlemediği konusu:

Sözleşmenin 10/2. maddesine göre, bu özgürlüklerin kullanılması demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya “yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması” için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi birçok kararında; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10/1. fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak, ifade özgürlüğünün sözleşmenin 10/2. fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen fikirler için değil, aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden fikirler için de uygulandığını, bunun çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın demokratik toplum olamayacağını belirtmiştir. 10. maddede güvence altına alınan bu hak bazı istisnalara tabi ise de, bu istisnaların dar yorumlanması ve bu hakkın sınırlandırılmasının ikna edici olması gerekir.

Somut davada; davalı Prof. Dr. ...'ün Hukuk Tarihi ve İslam Hukuku alanlarında uzmanlaştığı, diğer davalı ...'nın başkanı olduğu, Başbakanlık Osmanlı Arşivinde Uzman Müşavir ve Devlet Arşivleri Danışma Kurulu üyeliği sıfatlarıyla araştırmalarda bulunduğu, tarihçi ve araştırmacı yazar ve öğretim görevlisi olarak ifade ve yayın özgürlüğü kapsamında yoruma yer vermeksizin elde edilen belgeye kitabın bir sayfasında yer verildiği ve bu özgürlük çerçevesinde kaleme alınan eserde, davacının kardeşine yönelik kasti ifadeler ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gözetildiğinde, davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1141, Karar No: 2013/21734, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1141 E.  ,  2013/21734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2008/1535-2012/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini ancak davalı ... şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın Tokat Gıj Gıj Tepe TV verici istasyonu enerji nakil hattında diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırdığının tespit edildiğini, bunun karşılığında müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL’nin 29/03/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve fer’ileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu TEDAŞ’a ait AG tesisine davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki olan Türk Telekom ile TEDAŞ arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca TEDAŞ’ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de TEDAŞ’a ait AG tesisi olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin davacıya ait enerji hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan TEDAŞ ile Türk Telekom arasında akdedilen elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı ...Ş’nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişi vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmişse de değinilen sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmeklikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığının da kanıtlanamadığı, davalı yayın kuruluşunun diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesine dayalı olarak enerji kullanması karşılığında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 394,35 TL’nin 30.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve alacağın KDV olan 70,98 TL ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ve diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Davacı tarafından 3.391,76 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 394,35 TL asıl alacağın KDV'si olan 70,98 TL ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...Ş'nin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda anılan davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı ... şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı Çedaş tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı ... şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı ... şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4'üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8190, Karar No: 2019/3170, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8190 E.  ,  2019/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2904, Karar No: 2010/10160, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2904 E.  ,  2010/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-C.. K.. 2-... 3-A.. K.. vekili avukat ... ile 1-O.. K.. 2-S.. K.. vekili avukat ... Dahili davalı ... (...) aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2007 tarih ve 520-680 sayılı hükmün Dairenin 9.7.2009 tarih ve 4047-9673 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı S.. K.. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, davalı ...’ın babaları, davalı ...’nın da ...’in imam nikahlı eşi olduğunu, ... Kasabası ... parselde kayıtlı olan arsa üzerine yurtdışında çalışarak 2002-2003 yılına ait birikimlerle 200.000.00 YTL değerinde bina yapıldığını, davalı ...’ın kendilerini mağdur etmek için taşınmazı davalı ...’ya devrettiğini belirterek 200.000.00 YTL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, ... yönünden davanın husumetten reddini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı S.. K.. hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine,diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı S.. K.. tarafından temyiz edilmiş, dairemizce onanmış;bu kez davalı S.. K.. karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı S.. K..’a yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmakla davalı lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi hükmü de gözetilmek suretiyle ayrıca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi zorunludur. Bu hususun daha önce yapılan temyiz incelemesinde zuhulen gözden kaçırılmış olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerekir.

Ne varki; bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK 438/son maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklandığı üzere, davalı S.. K..’ın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.07.2009 gün ve 2009/4047 esas, 2009/9673 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, temyiz olunan hükme ayrı bir fıkra ile " Davalı S.. K.. davada kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen 450 YTl maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı S.. K..’a verilmesine,” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının iadesine, 7.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14265, Karar No: 2014/36264, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14265 E.  ,  2014/36264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/17657

MAHKEMESİ : Bozüyük(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/115 (E) ve 2013/840 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın soruşturma aşamasındaki "...bir anlık sinirimle...boğazından sıkarak sağ elimle kafasına bir tane vurdum..." şeklindeki ikrarını içerir savunmasına, mağdurenin soruşturma aşamasındaki anlatımına, mağdurenin adli raporları içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.