muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30205, Karar No: 2020/5608, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30205 E.  ,  2020/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kendi adına tescil belgeleri bulunan... ve ...r isimli iki adet arapça el yazması eserini 2012 yılı Mart ayında sanığa tamir etmesi için teslim ettiği, ancak sanığı defalarca telefonla aramasına rağmen sanığın kitaplarını geri vermediği, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı'nın yazısı ve eklerindeki tescil belgelerinden suça konu kitapların katılan ... adına kayıtlı olduğunun belirtilmesi, sanığın aşamalarda suça konu kitapları katılandan hiç almadığını savunarak devir olgusunu inkar etmesi, katılan istikrarlı beyanında sanığa kitapları teslim ettiğini ancak sanığın kitapları geri getirmediği beyanı, tanık Talha'nın anlatımında suça konu kitapları katılanın sanığa teslim ettiğini gördüğü anlatımı karşısında, sanığın sübut bulan eyleminin 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6633, Karar No: 2015/4801, Tarih: 09.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6633 E.  ,  2015/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Borçlu şirkette işçi olarak çalıştığı sırada haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrıldığını iddia eden ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/367, Karar No: 2020/1704, Tarih: 06.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/367 E.  ,  2020/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2014 tarih, 2012/717 Esas ve 2014/365 Karar sayılı ilamı ile, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 08/09/2014 tarihinde bu kararın kesinleştiği, aynı dosya da yargılanarak haklarında mahkumiyet hükümleri verilen diğer suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin mahkumiyet hükümlerini temyizi üzerine; Dairemizin 29/11/2017 tarih, 2016/4733 Esas ve 2017/14834 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuklar İsmail Başaran, Nejat Candemir ve Batuhan Başaran hakkında açılan davaların temyiz incelmesinin yapıldığı, Dairemiz ilamının temyiz talebinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında değil, başka suça sürüklenen çocuklar hakkında olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında ihbar üzerine Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından açıklanan hüküm üzerine, suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 26/03/2018 tarih 2018/271 Esas sayılı, 2018/755 Karar sayılı ilamı ile hükmün esastan incelendiği, bozulmasına karar verildiği, karar tarihi ve istinaf mahkemesince bozmaya konu olması sebebiyle 5271 sayılı CMK’nun 272. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yasa yoluna tabi olması nedeniyle gerekli kararı verme görevi yetkili ve görevli Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10827, Karar No: 2013/13469, Tarih: 10.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10827 E.  ,  2013/13469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında iş makinesi satışı nedeniyle düzenlenen bonoların satış işleminden vazgeçilmesi üzerine geçersiz hale geldiğini, ancak davalının davacı aleyhine bonoya dayalı icra takibi yaptığını belirterek davacının icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş makinasının nakliye firması ile davacıya teslim edildiğini, davacının satış bedelinin bir kısmını peşin ödediğini, kalan kısmı için 5 adet senet verdiğini, senetlerin ödenmemesi üzerine taraflar arasında protokol düzenlendiğini, makinenin nakliye, kullanım kirası, tamir ve bakım ücreti olarak 10.000 TL senet bedelinin icra takibine konulduğunu belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; tarafların satım sözleşmesini feshettikleri, aralarında düzenledikleri protokolde açıkça davacı tarafça davalıya verilen senetlerden nakliye ücreti, makine kirası gibi hususların davacı ile görüşülüp hesap görüleceğinin ve makine tesliminde kapora olarak 3.300 TL alındığının belirtildiği, nakliye giderinin davacı tarafından ödendiği, makinenin davacıda kaldığı süre için davalının talep edebileceği kira bedelinin bilirkişi raporuna göre 7.000 TL civarında olduğu, davalının talep ettiği bakım ve tamir gideri için protokolde açıklık bulunmadığı, ayrıca davalının sunduğu faturaların makinenin davalıya tesliminden sonraki döneme ait olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibinde 3.000 TL asıl alacak ve 327,36 TL işlemiş faiz miktarı yönünden borçlu olmadığının tespitine, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5894, Karar No: 2016/13163, Tarih: 30.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5894 E.  ,  2016/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53/6. maddesi gereği 4 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2015 tarihli ve 2015/294 esas, 2015/725 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklinde açıklama ve para cezasının miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup başkaca kanun yolunun da öngörülmemesi karşısında, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekalet ücreti tayin olunması gerektiği şeklindeki hükümler gereğince, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında, vekili bulunan katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet bulunmadığı, gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03.04.2016 gün ve 94660652-105-06-1994-2016 sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.04.2016 gün ve 2016/140200 sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun taksirle yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanığın aynı Yasanın 53/6. maddesi gereği 4 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması nedeniyle temyiz edilebilir olduğu, yerel mahkemece sanık müdafiinin temyiz talebinin hatalı şekilde, netice ceza miktarı itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddedildiği, ayrıca hükmün temyiz edilebilir olduğu hususu gözetilmeksizin yokluğunda verilen hükmün, katılan ... vekiline tebliğ edilmediği nazara alındığında, verilen kararın usulen kesinleşmediği ve kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı anlaşılmakla,

Sanık müdafii ve katılan ... vekiline gerekçeli kararını temyiz yolu açık olduğu meşruhatı ile tebliğ edilip, olağan yasa yoluna gidilmediği takdirde kararın kesinleşmesi sağlandıktan sonra olağanüstü yasa yollarından olan kanun yararına bozma isteminde bulunulabileceği gözetilmeden, henüz kesinleşmemiş olan karara yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulmasında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden, Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2015 tarihli ve 2015/294 esas, 2015/725 sayılı kesinleşmemiş kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33557, Karar No: 2021/2730, Tarih: 10.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33557 E.  ,  2021/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/2, 168/2, 62, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, polis memurluğundan açığa alınmasına rağmen Polis Meslek Eğitim Merkezi tarafından yapılan mülakatı kaybeden katılana, kendisini polis memuru emeklisi olarak tanıtarak, kendisinin daha önce birlikte çalıştığı müdür olan bir tanıdığının olduğunu, bu kişinin birçok kişinin polislik sınavını kazanmasına yardımcı olduğunu söylediği, bilahare katılanla tekrar buluşarak müdür olan tanıdığının 20.000 TL para istediğini belirttiği, katılanın da sanığa farklı tarihlerde toplam 5000 TL para verdiği, bu suretle sanığın üzerine atılı kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği, somut olayda ise; sanığın, katılanın 20.000 TL para vermesi karşılığında müdür olan tanıdığının polislik sınavını kazanmasına yardımcı olacağını söyleyerek katılandan menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yer alan ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle aynı kanunun 158/2. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6787, Karar No: 2024/6041, Tarih: 18.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6787 E.  ,  2024/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1085 E., 2023/1712 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Osmancık Asliye Hukuk Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/82 E., 2023/11 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne,karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekilince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının 16.08.2019 tarihinde resmi kayıtlara göre evlendiklerini, müvekkilinin Medine'de yaşadığı için kısa izin süresinde resmi nikahtan sonra davalı eş'i ve davalı eş'inin kızı'nın nüfus cüzdanı ve pasaportlarının tüm masraflarını karşılayıp çıkarttığını, tarafların sosyal medyada tanıştığını, evlilik konusunda anlaştıklarını, davalının, müvekkilline evlilikleri süresince gereken ilgiyi, saygıyı ve sevgiyi göstermediğini, sözlerini dinlemediğini, başına buyruk hareket ettiğini, ben seni bırakacağım, biletimi al beni gönder dediğini, bu durumu özellikle müvekkilinin hastalandığı zaman yaparak, müvekkilini mağdur ettiğini, davalının aile hayatının sorumluluğunu gerektiren görevlerini yerine tam getirmediği gibi, kendi arzu ve isteklerini gerçekleştirmek için özel hayatlarını şantaj konusu yaparak, her dediğini yaptırmak istediğini, müvekkilline psikolojik baskı yaptığını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 30.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini, müvekkil lehine 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı yana yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların 16.08.2019 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten ortak çocukları bulunmadığını, davacının Suudi Arabistan'ın Medine şehrinde yaşamakta ve elektrik mühendisi olduğunu, oradaki teamül gereğince sigortasız çalışmakta olduğunu, eşine duyduğu sevgi ile bir evlilik ve mutlu bir yuva umarak vatanını terk ettiğini, davacıya duyduğu sevgi ile dilini, insanını, kültürünü hiç bilmediği bir ülkeye taşındığını, fakat hiçbir şey umduğu gibi olmamış, buna rağmen müvekkili her zaman evliliğini kurtarmak için elinden geleni yaptığını müvekkili Medine'ye gittikten sonraki 3 ay sorunsuz geçtiğini, sonrasında davacının kızı ... 3 ay kalmak üzere İstanbul'dan gelmesiyle sorunlar baş göstermeye başladığını, davacının kızı ... İstanbul'dan geldiğinde komşulara "ben bunları ayırmadan gitmem" dediğini taraflarla birlikte yaşarken davacının kızı ... ile ... müvekkiline saygısız tavırlar sergilediğini ve sürekli tartışma ve gerginlik çıkardığını, müvekkili evde herhangi bir eşyanın yerini değiştirecek olsa sesini yükselterek yapmamasını söylediğini, evde ... ve ... hep birlikte, zaman zaman da gelen misafirlerle vakit geçirdiklerini, fakat müvekkilini hep dışladıklarını, oturdukları odaya girmesine dahi izin vermediklerini,müvekkilinin kızı ...'e şiddet uyguladıklarını, davacının oğlu ... müvekkilini üç kez dövdüğünü, küfürler ettiğini, davalı bu duruma ses çıkarmadığını, davalının müvekkiline ilgisiz davrandığını, davalı sabah saatlerine kadar bilgisayar başında vakit geçirdiğini, ev işlerinin tamamını müvekkiline yüklediğini, davacı-karşı davalının davasının reddi ile karşı davalarının kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili için 2.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, işbu nafakanın boşanmadan sonra yoksulluk nafakası olarak devamına ve nafakanın her yıl TÜFE oranında artırımını, müvekkili lehine 100.000,00 TL manevî, 100.000,00 TL maddî olmak üzere toplam 200.000,00 TL tazminata hükmedilmesini, dava tarihinden itibaren yasal faiz ödenmesini, müvekkiline takılan 45 gram altın ve bir adet gremse altının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde bilirkişi incelemesi sonucu belirli hale geldiğinde artırılmak üzere şimdilik 100,00 TL ile dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müvekkiline iadesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri ve sorumlulukları yerine getirdiği, davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalı erkeğe ilgisizliği, kızı ile beraber farklı odada uyuyarak cinsel birlikteliğe engel olması, davacı erkeğin önceki evliliğinden olan hatıralarına saygı göstermemesi, aile içerisinde kendi çocuğunu davacı erkeğin çocuklarına nazaran korumaya çalıştığı, kadının, evliliğin sona ermesinde tam kusurlu olduğu bu nedenle erkeğin boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkeğin maddî tazminat talebinin TMK nun 174/1 maddesi kapsamında maddî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL maddî tazminatın davalı-karşı davacı kadından alınarak davacı-karşı davalı erkeğe verilmesine, erkeğin manevî tazminat talebinin TMK nun 174/2 maddesi kapsamında manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı kadından alınarak davacı-karşı davalı erkeğe verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı davanın reddine,

Ziynet alacağı davasının tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusurun erkekte olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar İlk Derece Mahkemesince taraflara yüklenen ve ispat edilen eylemler bakımından dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak davalı kadına "davacı erkeğin önceki evliliğinden olan hatıralarına saygı göstermemesi" şeklinde kusur yüklenmiş ise de davacı kocanın dava dilekçesinde böyle bir vakıaya dayanmadığı, bu kusurlu davranışların kadının kusurlu davranışlarından çıkarılması gerektiği, kocanın da "önceki evliliğinden olan çocuklarının kadına ve kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna karşı müdahalelerine sessiz kaldığı" anlaşılmakla bu kusurlu davranışın kocaya yüklenmesi gerektiği bu durumda boşanmanın meydana gelmesindeki olaylarda kadının ağır kocanın hafif kusurlu olduğunun anlaşıldığı, kusura ilişkin gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesi gerektiği, kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerektiğinden kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davacı-karşı davalı kocadan alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine, kadının yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat isteminin reddine, ziynet eşyası tefrik edildiğinden ziynet eşyasına ilişkin yargılama masrafının tefrik edilen dosya üzerinden değerlendirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusurun erkekte olduğunu belirterek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkeğe verilen tazminatlar, kendi tazminat taleplerinin reddi, yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.