muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11929, Karar No: 2011/1598, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11929 E.  ,  2011/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait hastanenin genel temizlik ihalesini aldığını, hizmetin tamamlandığını, sözleşmeye göre asgari ücrette meydana gelen artış farklarının ödeneceğine ilişkin hüküm bulunduğu halde asgari ücret artışına tekabül eden prim farkının ödenmediğini bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 6000 TL nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.610,19 TL asıl alacağı oluşturan kalemlerin herbirinin ödeme tarihlerinden itibaren dava tarihine kadar hesaplanan 18.355,49 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihiden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından teyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 6000 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren yasl faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 24.2.2009 tarihli dilekçesi ile davacı, alacağının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili gerektiğini bildirerek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

2010/11929-2011/1598

Mahkemece dava tarihine kadar işleyen faiz miktarı bakımından bilirkişiden ek rapor alınarak faiz alacağının da tahsiline karar verilmiş ise de davacı tarafça usulüne uygun ve harçlandırılmış bir ıslah dilekçesi verilmemiş olduğundan işlemiş faiz alacağının da hesaplanarak tahsiline karar verilmiş olası usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 436/2.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine “davanın kısmen kabulü ile, 5.610,19 TL alacağın 480,58 TL sine 14.4.1999, 491,35 TL sine 15.4.1999, 432,17 TL sine 12.5.1999, 508,26 TL sine 4.6.1999, 497,08 TL sine 7.7.1999, 667,86 TL sine 6.8.1999, 671,29 TL sine 1.9.1999, 682,29 TL sine 1.11.1999, 672,52 TL sine 1.12.1999, 506,79 TL sine 31.1.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine“ cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14434, Karar No: 2016/2457, Tarih: 26.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14434 E.  ,  2016/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti

Hüküm : 1- Sanık ....yönünden mahkûmiyet

: 2- Sanıklar ...ve ... yönünden beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanıklar ... ve ... yönünden kurulan hükmün incelenmesi;

TCK'nın 186/1. maddesinde düzenlenen suçtan, doğrudan zarar görmeyen ve dolayısı ile kamu davasına katılma hakkı bulunmayan ...vekilinin kararı temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...yönünden kurulan hükmün incelenmesi;

Bozulmuş olduğu iddia edilen gıda maddeleri ile ilgili üretim yerinden numune alınıp alınmadığı, alınmış olduğu takdirde bu numuneler üzerinde inceleme yaptırılıp, dava konusu maddenin üretim yerinde mi, satış yerinde mi bozulduğunun araştırılması, bunların tespitinin mümkün olmaması halinde bilirkişinin işletmenin sorumluluk derecesinin tespit edilmesi açısından; “iyi düzenlenmiş bir bakteriyolojik izleme planı ve raporlarının, hijyen kontrol işlemleri vb. gibi hususların rapor ve evraklarının incelenerek karar verilmesinin uygun olacağı, ayrıca kesimhanede söz konusu partinin öncesi ve sonrasında kesim işlemi yapılan partilere ait laboratuvar analiz raporlarının incelenmesi, işletmeye getirilen canlı tavuklarda Salmonella olup olmadığı, yetiştirme döneminde ve kesim öncesinde kalifiye bir laboratuvar tarafından yapılmış laboratuvar muayene sonuçlarını inceleyerek bir karara varılabileceği, bu olayda depolamaya ilişkin izleme planı ve raporlarının, depolama ortam sıcaklıklarının ve hijyen kontrol işlemleri vb. gibi hususların rapor ve evraklarının incelenerek karar verilmesinin uygun olacağı kanaatindeyim.” şeklindeki beyanı dikkate alınarak savunmasının aksi kanıtlanamayan sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA,

26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7063, Karar No: 2013/13825, Tarih: 13.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7063 E.  ,  2013/13825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29.02.2009 tarihinde haczedilerek işçi olarak çalışan sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların, işyerinde yapılan muhafaza haczinde işyerinin kapatılarak mahcuzların götürüldüğünün 06.07.2009 tarihli tutanakla belirlenmesi karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29455, Karar No: 2013/24866, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29455 E.  ,  2013/24866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı, davalılar avukatınca durumasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ile davalılar .. vekili .. ile davalı ... vekili ... nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... olduğunu, 1996 yılında davalıların murisi aleyhine açılan tapu iptal davasında, murislerinin vefatından sonra 2003 yılında davalıların vekaletini alarak onların vekilliğini yapmaya başladığını, 20.05.2004 tarihinde karar verildiğini ve verilen kararında temyiz incelemesi sonucunda 13.11.2006 tarihinde kesinleştiğini, davalılarla arasında yazılı vekalet ücret sözleşmesi bulunmadığını, herhangi bir ücret ödemesi yapılmadığını, 03.07.2009 tarihli ihtarname ile dava konu taşınmazın üzerinde yapılan yapıların çok değerlenmesini ve dava değerini de dikkate alarak 224.000.00.TL avukatlık ücretinin ödenmesini istediğini ancak ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 50.000.00.TL vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... hakkında davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın

kısmen kabulü ile 21.375.00.TL vekalet ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... Güççyeter dışındaki diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılardan ... ve ..., ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü açısından ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile değiştirilen Avukatlık Kanununun 164/4. madde ve fıkrasına göre; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı Kanunun 7. maddesi ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Ne var ki, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ na 5043 sayılı Kanunla eklenen geçici 21. madde, ... Mahkemesi’ nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca, artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı Kanun’un 164. maddesinde yapılan değişikliklerin de uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu’ nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, davanın açıldığı, ya da tespitin yapıldığı tarih, müvekkil aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, ya da vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri, vekil ile müvekkil arasındaki ücrete

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri, vekil ile müvekkil arasındaki ücrete

ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Kanun, 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda; sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise ya da sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması ya da geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan ... emeğine göre yüzde beş ile yüzde ... arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde ya da sözleşmenin belirgin olmaması, tartışmalı bulunması ya da sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi

arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde ... Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan kanun hükümleri uygulanarak, hukuki yardımın yapıldığı tarih 2.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, bu tarih ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, davalı tarafından 1996 tarihinde açılan dava ile ilgili olarak davacı avukata ... Noterliği' nin 24.04.2007 tarih ve 3766 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde vekaletname verildiği dolayısıyla bu tarih itibariyle sözleşme ilişkisi kurulduğuna göre davacı, bu tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu hükümleri gereğince yine bu tarihteki Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti istemeye hak kazanmıştır. Mahkemece, bu husus göz ardı edilerek yanlış değerlendirme ile azil tarihindeki yasa hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 21.... TL. temyiz harcının istek halinde davacıya ve yine peşin alınan 330.00 TL temyiz harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/860, Karar No: 2019/2555, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/860 E.  ,  2019/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5783, Karar No: 2024/3846, Tarih: 13.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5783 E.  ,  2024/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1223 Esas, 2022/712 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/450 E., 2019/599 K.

Taraflar arasındaki ... (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin "Bizim" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2016/40821 sayılı "Bizim Lezzetler" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TÜRKPATENT YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markadaki “bizim” sözcüğünün “aitlik” bildirdiğini ve benzerlik değerlendirmesinde tek başına bu kelimenin dikkate alınmasının mümkün bulunmadığını, “bizim” gibi Türkçede yaygın olarak kullanılan bir kelimenin tescilini alan davacıların, ayırt edici eklemelerle oluşturulmuş mezkur ibareyi içeren sonraki tarihli marka başvurularına katlanmak zorunda olduğunu, markalar arası benzerlik şartı gerçekleşmediği gibi davacıların dayanak markaları ile müvekkilinin dava konusu markasının aynı/benzer mal ve hizmetleri de kapsamadığını, “bizim” ibareli pek çok tescilli marka bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalarda ortak olarak yer alan "BİZİM" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, dava konusu başvuruda yer alan "lezzetler" ibaresinin dava konusu başvuruda 35. sınıfta yer alan 29,30 ve 32. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığını, diğer hizmetler bakımından ise ayırt ediciliğinin bulunduğunu, buna göre dava konusu marka kapsamında 35/06 sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri kuru bakliyat hazır çorbalar bulyonlar zeytin zeytin ezmeleri süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil) yenilebilir bitkisel yağlar kurutulmuş konservelenmiş dondurulmuş pişirilmiş tütsülenmiş salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler salçalar kuruyemişler fındık ve fıstık ezmeleri tahin yumurtalar yumurta tozları patetes cipsleri kahve kakao kahve veya kakao esaslı içecekler çikolata esaslı içecekler makarnalar mantılar erişteler pastacılık ve fırıncılık mamülleri tatlılar ekmek simit poğaça pide sandviç katmer börek yaş pasta baklava kadayıf şerbetli tatlılar puding muhallebi kazandibi sütlaç keşkül bal arı sütü propolis yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler vanilya baharatlar domates sosları dahil olmak üzere soslar mayalar kabartma tozları her türlü un irmikler nişastalar toz şeker kesme şeker pudra şekeri çaylar buzlu çaylar şekerlemeler çikolatalar bisküviler krakerler gofretler sakızlar dondurmalar yenilebilir buzlar tuz hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır yulaf ezmeleri mısır cipsleri kahvaltılık hububat ürünleri işlemden geçirilmiş buğday, arpa yulaf çavdar pirinç pekmez biralar bira yapımında kullanılan preparatlar maden suları kaynak suları sofra suları sodalar sebze ve meyve suları bunların konsantreleri ve özleri meşrubatlar enerji içecekleri (alkolsüz) alkollü içecekler (biralar hariç) şaraplar rakılar viskiler likorler alkol içeren kokteyller mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmetleri yönünden davacı... Gıda ..A.Ş'nin itirazına mesnet markları arasında iltibas bulunduğunu, diğer davacı markaları ile iltibas bulunmadığını, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki oluşmadığını, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının sayılan hizmetler yönünden iptaline, dava konusu markanın yine sayılan hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunmadığını, "Bizim" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, dava konusu markada yer alan "lezzetler "ibaresi ile markaya ayırt ediciliğin sağlandığı, diğer taraftan taraf markaların kapsamlarının da farklı bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait marka ile davacılara ait markaların benzer olmadığını, mahkemece de "Bizim" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunun kabul edildiğini, buna rağmen "Bizim lezzetler " ibareli markanın davacı markalarıyla benzer olduğunun kabul edilmesinin hatalı bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile müvekkillerine ait markalar arasında uyuşmazlık konusu tüm mal ve hizmetler yönünden iltibas koşullarının oluştuğunu, davacı ...'nin itirazına mesnet markalarının uyuşmazlık konusu 35. sınıf hizmetler ve 16. sınıf mallar bakımından tescilli olduğunu, itirazlarına mesnet markalarının asli unsurunu oluşturan "BİZİM" ibaresinin müvekkillerinin kullanımı ile tanınmışlık düzeyinde ayırt edicilik kazandığını, dava konusu markanın müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki maddesindeki koşulların da bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç