muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8166, Karar No: 2011/3558, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8166 E.  ,  2011/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... A.Ş vekili avukat ... gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı Işıl Telv. Yay. A.Ş'ye ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.25 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25298, Karar No: 2014/16012, Tarih: 02.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25298 E.  ,  2014/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekinin işletmeciliğini yaptığı Nazar Köfte isimli iş yerine girmek için tornavida ile iş yerinin kapısını zorladığı ve içeride bulunan yazar kasayı kırdığı anlaşılmakla, mahkemenin suçun oluştuğuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8521, Karar No: 2022/4024, Tarih: 25.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8521 E.  ,  2022/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.04.2017 tarih ve 2015/303 E- 2017/274 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin reddine-kısmen kabulüne, kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.10.2020 tarih ve 2017/5439 E- 2020/1594 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi katılma yolu ile temyiz talebinde bulunan davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 29/03/2013 tarihinde davaya konu aracı ilk malikinden aldığını, ilk malikinin ise bu aracı 22/03/2013 tarihinde bayiden satın aldığını ve aracın halen garantisinin devam etmekte olduğunu, aracın alınmasından bir süre sonra araçta sürekli arızalar meydana çıktığını ve bu nedenle servise gitmek durumunda kaldıklarını, bu süreçte araçta dört kez kavrama değişimi yapıldığını, üç kez de şanzıman sökülüp takıldığını ve bir kez de şanzımanın değiştirildiğini, araçtaki sorunun tam olarak giderilemediğini, servis fişlerinde gösterilen arızaların çoğunun devam ettiğini ve araçtan istenen verimi bir türlü alamadıklarını ileri sürerek, aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesini, mümkün değilse araç için ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; aracın 22/03/2013 tarihinde trafiğe çıktığını, 02/03/2015 tarihli son servis kaydına göre 77.042,00 km yol yaptığını, aracın hem otomatik, hem manuel olarak yönetildiğini, bu tip araçlarda devriyaj pedalının bulunmadığını, araçta koruma programının bulunduğunu, sisten ve şanzımanı koruma amaçlı olarak programın devreye girip sürüşü koruma amaçlı kesintiye uğratabildiğini, bu durumun da ikaz lambası ile sürücüye bildirildiğini, dava konusu araçta üretimden kaynaklanan bir ayıp bulunmadığını, giderilmeyen bir arızanın da olmadığını, davanın kötüniyetli olarak açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu aracın 22/03/2013 tarihli fatura ile 81.723,74 TL karşılığında satışının yapıldığı, araçta meydana gelen şanzıman arızası nedeniyle 6502 sayılı Kanun'un 11.maddesine göre garanti kapsamında ücretsiz onarım yapılarak problemin çözülmeye çalışıldığı, aracın yedi kez yetkili servise götürüldüğü, dört kez kavramasının, bir kez mekatronik, bir kez de komple şanzımanın değiştirildiği fakat arızanın halen devam ettiği, 6502 sayılı Kanun'un 56/3 maddesi ve 11. maddesinde yer alan seçimlik haklar gözetildiğinde, davacının aracın değiştirilmesini veya bedelinin iadesini isteme hakkı bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davaya konu aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde 81.800,00 TL'nın davalıya teslim tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davacıya iadesi ile aracın da davalıya iadesine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkeme gerekçesinde 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümleri gerekçe yapılarak davacının taleplerinin kabul edilmiş ise de, taraflar tacir olup somut olayda 6502 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı, ayrıca dava konusu aracın ilk olarak davalının bayisinden 22/03/2013 tarihinde satın alındığı, davacının ise bu aracı ikinci el olarak 29/03/2013 tarihinde aldığı, araçta 03/01/2014'den itibaren sorunlar çıkmaya başladığı, aracın bu tarihten 02/03/2015 tarihine kadar değişik tarihlerde yetkili servislere gittiği, bu süreçte dört kez kavramanın, bir kez mekatroniğin ve bir kez de komple şanzımanın değiştirildiği, araçta halen DSG şanzıman probleminin devam ettiği, araç vites geçişlerinde ve kalkışlarda titreme ve sarsıntıların mevcut olduğu, ticari satım söz konusu olup 6102 sayılı TTK'nun 23.maddesi ve 6098 sayılı TBK'nun uygulanacağı, servis fişlerinin incelenmesinde de yapılan bir çok değişim ve onarımın garantiden yapıldığı anlaşıldığından dava tarihi itibariyle aracın garantisinin devam ettiği, araçtaki söz konusu arızanın birçok kez servise gidilmesine rağmen devam ettiği, sorunun çözülemediği, dolayısıyla araçta üretimden kaynaklı bir ayıp bulunduğu, davalı taraf, aracın sigorta ve hasar kayıtlarının incelenerek değer kaybı varsa düşülmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de, davalının somut olarak bir hasar veya kazadan bahsetmediği, yine davalının bu konuda somut bir delil ileri sürmediği, aracın davacı tarafından ikinci el olarak satın alındığı ve bu bedelin araştırılması gerektiği ileri sürülmüş ise de, davacının talebini aracı satın aldığı kişiye değil, davalıya yöneltmiş olduğu gerekçeleriyle, davacı vekilinin istinaf talebinin reddine davalı vekilinin istinaf talebinin ise kısmen kabul kısmen reddi ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile, davaya konu ...plakalı ... motor nolu 2013 model Wolksvogen marka passat 1.6 TDİ aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde ödenen 81.800.-TL bedelin davalıya teslim tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davacıya iadesiyle aracın davalıya teslimine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 ve devamı maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava, gizli ayıp iddiasıyla aracın ayıpsız yenisi ile değiştirilmesi, mümkün olmadığı taktirde araç için ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı taraf, ikinci el olarak satın aldığı araçta çıkan arızaların onarım yoluyla giderilemediğini, araçtan istenen verimin alınamadığını ve kullanımdan değil, üretim hatasından kaynaklanan bir gizli ayıp bulunduğunu ileri sürerek, aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesini, eğer mümkün değilse araç için ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davaya konu aracın ayıpsız yenisi ile değiştirilmesi, mümkün olmadığı taktirde aracın ilk satış bedelinin aracın teslim tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davacıya iadesine ve aracın davalıya teslimine karar verilmiştir.

Ancak davacının gizli ayıp iddiasında bulunduğu aracı, ikinci el olarak satın aldığı nazara alınarak, varsa ikinci el satışa ilişkin belgelerin değerlendirilmesi, yoksa aynı marka, model ve özelliklerdeki aracın davacının alım tarihi itibariyle ikinci el rayiç değeri üzerinden değerlendirme yapılması ve belirlenen miktara göre bir karar verilmesi gerekirken, talep aşımı da oluşturacak şekilde ilk alıcının alım faturasındaki miktar esas alınarak hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin, davalı vekilinin ise sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,25.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1512, Karar No: 2010/10878, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1512 E.  ,  2010/10878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dondurulmuş Gıda Mad.Dağ.Pazl.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı 1-... Otomotiv Tic.ve San.AŞ.vek.Av.... 2-... 3-Tamsoy İnş.Taah.Oto.Taşımacılık Ltd.Şti. 4-... 5-... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.05.2009 gün ve 235/371 sayılı hükmün davalılardan ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı ...'a hükmün tebliğ edilemediği anlaşıldığından bu noksanlığın giderilmesi ve hükmün adı geçene usulen tebliğinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24900, Karar No: 2019/19929, Tarih: 24.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24900 E.  ,  2019/19929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2013 Temmuz - 2014 Kasım ayları arasında fizyoterapist olarak çalıştığını, davacının aylık ücretinin 4.000,00 TL olduğunu, davacıya çalıştığı süre boyunca aylık ücret alacağının ödenmediğini, davacının 24 yıllık fizyoterapist olarak çalıştığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 24.000,00 TL ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının gider ortağı olarak işyerinde çalıştığını, davacının iş yeri açma yasağının bulunduğu için işçi işveren gibi sözleşme yapıldığını, davacıya tahsis edilen alanda davacının kendi çalışanlarının olduğunu ve öğrencilerine eğitim verdiğini, davacının iddia ettiği gibi 4.000,00 TL ücret almadığını, davacının gerçek ücretinin iş sözleşmesinde ve bordrolardaki tutarların olduğunu, 17 ay boyunca bir işçinin ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının bankadan kredi çekmek amacıyla işverenden 4.000,00 TL ücret aldığına ilişkin belge düzenlettiğini, iş yerinin 2014 yılında devralındığını, davacının 2013 yılı çalışmalarından sorumlu tutulamayacağını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda; dosya içeriğine göre, ...Rehabilitasyon Merkezi kaşeli, ... imzalı, davacının 4.000,00 TL net maaş aldığına dair yazının mevcut olduğu, davacı ile davalı kurum arasında imzalanan iş sözleşmesine göre davacının ücretinin 1.400,00 TL olarak belirlendiği, davacının ... Bankası' nda maaş hesabının bulunduğunu belirttiği, ... Bankası' nın müzekkereye cevabında; yapılan araştırma sonucu ...' ın mevduat hesaplarına rastlanılmış olup söz konusu hesapların maaş hesabı olmadığı belirtilmiştir. ... Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yazılan müzekkereye verilen cevap yazısında , ... ' ın ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi' nde çalışmakta iken , istifa edip ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi' nde fizyoterapist olarak göreve başladığının belirtildiği, dosya içerisinde mevcut olan Adana Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 13.01.2014 tarihli yazısı kapsamında davacıya 5 yıl süre ile tekrar kurum açma ve bir kurumu devir alma veya bir kuruma ortak olma izninin verilmediğinin bildirildiği görülmektedir. Davacı tanığı ...'in beyanında; kendisinin ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi' nde 2014 yılı Temmuz ayından itibaren kurum müdürü olduğunu, davacının önceden davalı işyerinde fizyoterapist olarak çalışırken yaklaşık 6 – 7 aydır kendisinin çalıştığı kurumda fizyoterapistlik yaptığını, ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi' nin sahibinin davacının kız kardeşi olduğunu, ayrıca kurumun ilk açıldığı tarihte ortaklarının davacı ile Atilla isimli biri olduğunu belirttiği anlaşılmıştır. Dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından davacının daha önce ...Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi' nin sahibi olduğu, personeli ve 74 öğrencisi ile birlikte 2012 yılı Temmuz ayında kendilerinin kurumuna geldiğini, davacının işveren gibi olduğunu, kurum sahibi ile aralarında ortaklık olduğunu, davacıya ders yazabilmek için davacının sigortalı olarak gösterildiğini, davacıya maaş yatmadığını, davacının öğrencilerine ders verebilmesi için kurumda çalışıyor gibi görülmesi gerektiğini, çalışanların maaşlarını davacıdan aldıklarını, kuırumun sahibinin ... olduğunu belirttiği görülmektedir.

Tüm dosya kapsamı ile davacının çalıştığı süre içerisinde hiç ücret almadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dinlenen tanık beyanları ve davalı savunmasında, davacının bu işyerinin ortağı olduğu, işyerinin kapanması nedeniyle bu şekilde işlem yaptıklarını belirtmişlerdir. Bir çalışanın 17 ay boyunca hiç ücret almadan çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle öncelikle tanıklar yeniden dinlenilerek davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyetinin tesbiti, aralarında gider ortaklığı olup olmadığı hususunun netleştirilmesi, yine davacının duruşmaya çağırılarak 17 ay boyunca ücret alıp almadığı hususları ayrıntılı olarak sorulup tesbit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/957, Karar No: 2020/6805, Tarih: 09.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/957 E.  ,  2020/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kasten yaralama, birden fazla kişi ile tehdit ve hakaret suçlarından sanıklar Durdu Dinçer ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraatlerine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hakaret suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/534 esas, 2018/890 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2020 gün ve 2020/13218 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254

.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraatine hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;