muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3575, Karar No: 2012/3627, Tarih: 14.02.2012

4857 sayılı İş Kanununun 41. inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41. inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51. inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma asıl alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44. üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Ancak davacının sendika üyesi olmasının ardından yararlandığı 01.04.2009 tarihinden önceki toplu iş sözleşmelerinde, haftalık fazla çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiş, 40 saat ile haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat arası için bir düzenlemeye gidilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde normal çalışmanın üzerinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olduğu vurgulanmış ve ancak bu çalışmaların % 100 zamlı olarak ödeneceği hükme bağlanmıştır. Aynı dönemde 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup 41. maddeye göre taraflarca kararlaştırılan haftalık çalışma süresi ile norma fazla çalışma süresi arasında kalan süre fazla sürelerle çalışma olup, % 25 zamlı olarak ödenmelidir. Buna göre toplu iş sözleşmesi ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 01.04.2009 öncesi için toplu iş sözleşmelerinden yararlanılan dönem için 40 - 45 saat arası çalışmalar % 25 zamlı ücrete göre ve 45 saat üzerinde olan çalışmalar ise toplu iş sözleşmesi gereği % 100 zamlı olarak ödenmelidir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika ile işveren arasında 16.10.2009 tarihinde imzalanan 01.04.2009 – 31.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde ise haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlendikten sonra haftalık 40 saat ile 45 saat arası çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak açıklanmış ve fazla sürelerle çalışma ücretlerinin % 50 zamlı olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma olduğu açıklanmış ve % 100 zamlı ücretle ödeneceği belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususlara değinilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda 01.04.2009 öncesi ve sonrası için % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında 01.04.2009 tarihi sonrası dönemde 40-45 saat arası çalışmalar için % 50 zamlı, 45 saati aşan çalışmalar bakımından ise % 100 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmalıdır. Bu yönlerden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/243, Karar No: 2009/3209, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/243 E.  ,  2009/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yelbağı Köyü 213 ada 279 parsel sayılı 6177.25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazın irsen intikal ve taksimle kendisine kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu 213 ada 279 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline, (D) harfli bölüme yönelik davanın ise süresi içinde Orman Yönetimine karşı açılan bir dava bulunmadığından husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel kısmen orman alanı içinde bırakılmıştır.

1) (A) ve (C) harfli bölümlere ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile dosyadaki fotoğraflardan, çekişmeli taşınmazda davacının talep ettiği (A ve C) harfli 669.24 m2 ve 1560.56 m2'lik bölümlerin 213 ada 279 sayılı parsel içinde kaldıkları ve eğimlerinin % 10 - 12 oldukları, üzerlerinde yabani erik, ahlat ağaçları ile meşe çalıları ve meşe ağaçlarının bulunduğu, resmi belgelerde açık alanda kaldıkları, ancak (C) harfli bölümün batıdan 30 - 40 yaşında 0.15 kapalılıkta meşe baltalık ormanı ile çevrili olduğu, 25 - 30 yıldır hali arazi niteliğinde bulundukları, en az 25 yıldan beri de işlenmemiş oldukları anlaşılmaktadır.

Dairemizin 2008/5389 E- 8060 K sayılı ilamında "ormancı bilirkişiler Kenan ..., Memduh ... ile jeolog bilirkişi ... Yılmazel tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05 - 06 kapalılıkta meşe türü ağaçların bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu" belirtilmekte olup, çekişmeli taşınmazların üzerinde bulunan meşe çalıları ile ağaçlarının dış etkenler ile taşınmasının mümkün olmadığı açıklandığına göre çekişmeli (A ve C) harfli bölümler resmi belgelerde açık alanda kalsa dahi eylemli durumda üzerlerinde orman ağaçlarının bulunması nedeni ile orman sayılan yerlerden olduklarının kabul edilmesi gerektiği saptanmıştır. Kaldı ki: bu taşınmazların miras bırakanlar tarafından son 30 yıldır kullanılmadığı anlaşıldığından, taşınmazların iradi olarak terk edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece de bu hususlar gözönünde bulundurularak taşınmazlar yönünden davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2) Çekişmeli (D) harfli bölüme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, bu davayı 213 ada 279 parsel sayılı taşınmaza yönelik açmışsa da, keşifte talep ettiği yerlerden (D) harfli bölümün komşu 270 ada 1 nolu orman parselinin içinde kaldığı saptanmış, mahkemece bu bölümle ilgili olarak Orman Yönetimine yönelik olarak açılan bir dava bulunmadığından husumetten reddine karar verilmiştir. Ancak, ormanların mülkiyeti Hazineye, intifa ... ise Orman Yönetimine aittir. Eldeki davada Hazine davalı gösterilerek bu dava açıldığına göre, mahkemece 270 ada 1 parsele ilişkin kadastro tespit tutunak aslının dosyaya getirtilmesi, başka bir dosyada davalı ise o dosya ile birleştirilmesinin düşünülmesi, daha sonra Orman Yönetimi davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve işin esası hakkında bu hüküm kurulması gerekirken, aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davacının çekişmeli taşınmazın (A ve C) harfli bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 213 ada 279 parsele ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) 2.bentte açıklanan nedenler ile davacının 270 ada 1 parsel içerisinde kalan (D) harfli bölümüne yönelik kurulan hükmün BOZULMASINA 26/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35335, Karar No: 2016/77, Tarih: 11.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/35335 E.  ,  2016/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/401801

MAHKEMESİ : Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/183 (E) ve 2013/662 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:Müştekinin park halindeki motosikletinin ön farının çalındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek, aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içerisinde Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi Psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen suça sürüklenen çocukların farik ve mümeyyiz olduklarına dair raporların bulunduğu anlaşılmakla bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki (1) no.lu görüş benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca alınan sosyal inceleme raporları bilirkişi ücretlerinin yaşı küçük suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar K.. B.., S.. M.. ve B.. M.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocukların sarfına sebebiyet verdikleri 5 tebligat gideri toplamından oluşan 40,00 TL. yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak tahsiline" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5277, Karar No: 2012/27765, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5277 E.  ,  2012/27765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü ... isimli arkadaşından aldığı mavi renkli renault 12 marka aracıyla meskun mahal gece saatlerinde önünde seyreden motosikletli mağdurun solundan geçerken sağ tarafıyla mağdura çarpıp olay yerinden kaçması ve aracı pazar yerine bırakarak başka bir araca binerek olay yerinden uzaklaşması şeklinde gelişen olayda aracın modeli ve renginin mavi olduğuna ilişkin tanık beyanı ve olay yerinde kazayı görenlerin beyanı olduğuna ilişkin olay tutanağının bulunması, sanığın araç sahibine aracı bıraktığı yerden alması yönünde bilgi verdiğini iddia etmesine rağmen bu konuda araç sahibinin dosyaya yansıyan teyid edici bir beyanının bulunmaması, aracın hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde pazar yerine terk edilmesi, yine araç sahibinin beyanına göre aracı verdiğinde sağlam olduğu halde kaza sonrası sağ çamurluk ve sağ kapıda çökmeler mevcut olduğuna ilişkin beyanı, 01.11.2008 tarihli tutanak içeriğinden de anlaşıldığı üzere kazaya karışan aracın sağ ön çamurluk, kapı ve tekerinde çarpma izi ile sağ tekerlek akis ile salıncak arasında motosiklete ait siyah renkli bakalit motosiklet muhafazası tabir edilen bir parçanın ve beyaz cam kırıkları ile streç beyaz renkli filmin bulunduğunun belirtilmesine göre, hazırlıkta olayın telaşı ile “beyaz renkli olduğunu anımsadığım araç” şeklindeki mağdurun tereddütlü beyanına dayanılarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp olayın etraflıca aydınlatılması ve kusur oranının dosya kapsamına uygun belirlenmesi bakımından olay yerinde keşif yapılarak olay yerinde bulunan suç delillerinin motosiklete ait olup olmadığının tespiti yapılıp bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3046, Karar No: 2014/12943, Tarih: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3046 E.  ,  2014/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın örtü tahribi yaparak orman içinde yol açması eylemi nedeniyle, 6831 sayılı yasanın 93/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık müdafiinin temyiz itirazı, oluşa, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4338, Karar No: 2023/4310, Tarih: 18.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4338 E.  ,  2023/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2366 E., 2022/1238 K.

DAVA TARİHİ : 06.05.2015

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2015/2236 E., 2021/503 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşma istemli, davacı ve diğer davalı vekilleri tarafından duruşmasız temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.12.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalılardan Selehattin Tulunay vekili Avukat Asena Yılmaz, temyiz talebinde bulunan davalı Bahat Sağlık Yat. Ve Eğit. Hizm. San. Tic. A.Ş. vekili Avukat ..., temyiz talebinde bulunan davalı Batı Gün Sağlık ve Eğit. Hiz. Tic. A.Ş. Vekili Avukat Damla Cankurtaran ile yine temyiz talebinde bulunan davacı ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen gelen yok. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin burnunda bulunan şekil bozukluğunun giderilmesi talebi ile başvurduğu davalı hekim Selahattin Tolunay tarafından 10/03/2007 tarihinde Batı Bahat Hastanesinde estetik operasyon gerçekleştirildiğini, operasyon sonrası davalı hekimin burnun 6 ay içerisinde oturacağını söylediğini ancak burnundaki sorunların 1 yıl geçmesine rağmen giderilemediğini ve davalı hekim tarafından ikinci operasyonun yapıldığını ancak burnundaki şekil bozukluğunun daha kötü hale geldiğini, başka hekimlerin üçüncü bir operasyon geçirmesi gerektiğini söylediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3500,00 TL ilk operasyon bedeli, 800,00 TL ikinci operasyon bedeli, 20.700,00TL yapılması gereken düzeltme operasyonu bedeli olmak üzere toplamda 25.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminat alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP