muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10872, Karar No: 2015/23308, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10872 E.  ,  2015/23308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 21/11/2009-26/08/2011 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin en son aylık ücretinin net 750,00 TL olduğunu, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indiriminin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı kanunun 25/II-g bendi uyarınca feshedildiğini, davacının 26 Ağustos 2011 ve sonrasında işe gelmediğini, mazeretini de belgelendirmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının işyerinde fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, asgari geçim indirimlerinin maaş bordrosuna yansıtarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı haklı bir neden olmadığı halde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini beyan ederek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacının 26-27-28 Ağustos 2008 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak gelmediğini bu nedenle akdin haklı olarak sona erdirildiğini davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı, davacının savunmasında belirtilen tarihlerde işe devam etmediğini ibraz ettiği tutanak ve tanık beyanları ile kanıtlamış; davacı ise hizmet aktinin devamsızlık tarihlerinden önce işveren tarafından sona erdirildiğini veya devamsızlık tarihlerinde izinli veya mazeretli olduğunu kanıtlayamamış, davacının dinlettiği tanıklar da davacının işten çıkarıldığını kendisinden duyduklarını, görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Bu sebeple ihbar ve kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3343, Karar No: 2012/8297, Tarih: 08.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3343 E.  ,  2012/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :113-1201

Davacı Kurum, meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin 506 Sayılı Yasanın 26. maddesine göre davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, 32 yıl formülüne göre düzenlenen ve davalı işverene %65 oranında kusur izafe edilip %35 oranında da kaçınılmazlık öngören 21.09.2010 tarihili kusur raporunu hükme dayanak kılarak, %9 istem ve kusur oranına karşılık gelen ilk peşin değerli gelir ve masraf tutarının tahsiline karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; 01.01.1953 doğumlu sigortalının 02.02.1976-15.11.1999 arası dönemde ... Tersanesi Komutanlığı Hasköy- İstanbul adresindeki işyerinde, 15.11.1999- 15.09.2000 arası dönemde ise İstanbul Tershane Komutanlığı Pendik-İstanbul adresindeki işyerinde tesviyeci olarak çalıştığı, 15.09.2000 tarihinde Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından “mesleki sideroz” tanısı konularak 18.09.2000 tarihi itibariyle tozsuz ve dumansız ortamlarda çalışması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Meslek hastalığı, 506 Sayılı Kanunun 11. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak belirleme yapılmalıdır. Ayrıca 506 Sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “Meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü gözden uzak tutulmamalıdır. Kusur raporu bu hususları nazara almadığından yetersiz görülmüştür.

Somut olayda, sigortalının, SSK sicil dosyası getirilmediğinden daha önceki çalışma yerleri ve sürelerinin belirlenemediği görülmektedir. Mahkemece, sicil dosyası da celbedilerek öncelikle; sigortalının yüksek ısı, buhar, toz ve duman ile demir tozlarına maruz kalacak biçimde başka iş yeri çalışma süreleri ve bu çalışmalar nedeniyle Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü’ne göre meslek hastalığı halinin gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmalı, varlığının belirlenmesi halinde ise,iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan her bir işyerinin kusur aidiyet ve oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi yönünde yeniden kusur raporu alınmalı,tüm dosya içeriği ve meslek hastalığının oluş şekline göre kaçınılmazlık unsurunun bulunup bulunmadığı, dayanak olgu ve gerekçeleriyle tartışılarak, bulunuyor ise bunun oranı açıklanmalı, bu yönde teselsül hükümlerine dayanılamayacağı da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde; davacı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22800, Karar No: 2015/14626, Tarih: 07.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22800 E.  ,  2015/14626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı Asil ... ve vekili avukat ile davalı vekili avukat Işıl Çulhaoğlu'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekili sıfatıyla, 1999 yılında aldığı vekalet ile bir kısım dava ve hukuki işlerini takip ettiğini, 2005/700 esasta görülen tapu iptali ve tescil davasını davacı adına açıp sonuçlandırdığını, dava devam ederken 5.2.2007 tarihinde ücret sözleşmesinin yapıldığını , bir kaç kez yargıtay aşamasından geçerek davanın davacı lehine sonuçlandığını ancak sözleşme ile kararlaştırılan ücretin ödenmediğini ileri sürerek, 342.900 TL.nin yasal faiz ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu bu nedenle hiç bir ücret talep edemeyeceğini ayrıca pek çok avans ödemesinin de yapıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatın 7.7.1999 tarihinde aldığı vekalet ile davalı adına 3.6.2003 tarihinde tapu iptali ve tescili davası açtığı, 2005/700 esasta görülen dava sonucu mahkemece direnme bozmasına da uyularak 18.12.2007 tarihinde tapu iptali ve tescil davasının kabul edildiği ve 26.1.2009 tarihinde kesinleştiği , sonrasında davalı tarafça 11.1.2010 tarihinde azledildiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Davacı avukat ile davalı arasında yapılan 5.2.2007 tarihli avukatlık sözleşmesinde, hukuki yardımın konusunun " 2005/700 esas sayılı dosyasının yerel mahkeme tarafından direnilmesi nedeni ile yargıtay hukuk genel kurulu aşamasında temyiz edilerek hukuken takip edilmesi " olduğu açıklandıktan sonra, ücret bölümünde, dosyanın hukuk genel kurulunda takip edilmesi ve yerel mahkeme kararının yargıtaydan esastan bozulmasının sağlanması karşılığında dava konusu taşınmazın kararın kesinleştiği tarihteki değerinin % 5 inin vekalet ücreti olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı avukat, takip ettiği bu dosya için sözleşme ile kararlaştırılan ücretin ödetilmesini eldeki dava ile talep etmiştir. Mahkemece, sözleşmenin geçersiz olduğundan bahisle vekalet ücretinin talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, taraflar arasında yapılan avukatlık sözleşmesi geçersizdir. Ancak davacı avukatın, Asliye Hukuk Mahkemesi'nde, davalı adına 3.6.2003 tarihinde tapu iptali ve tescili davasını açıp takip ettiği ve davanın kesinleşmesine kadar hukuki hizmet verdiği ve anılan sözleşmenin hukuk genel kurulu aşamasında verilecek hizmete yönelik olarak yapılmış olup, davacı avukatın bu aşamadan önce de hizmet verdiği gözetildiğinde; hukuki hizmetin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe giren 4667 sayılı yasa ile değişik Avukatlık Kanunun 164/4 maddesi hükmünce avukatın yaptığı iş ve emeği de gözetilmek suretiyle %5-15 arasında uygun bulunacak bir orana göre davanın değeri üzerinden vekalet ücreti hesabı yapılıp, davalı tarafça yapıldığı bildirilen ödemeler de gözetilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 07/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 07/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davanın dayanağını; davacının 2003 yılında Kemer Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı adına açtığı tapu iptal ve tescil davasında verdiği hukuki yardım nedeniyle avukatlık ücret sözleşmesine göre ödenmeyen ücret alacağı oluşturmaktadır. Davacı hukuki yardımı başlatan avukat olup davalıyı temsilen açtığı tapu iptal ve tescil davasının yerel mahkemece reddedilmesi ve kararda direnilmesi üzerine, 5.2.2007 tarihinde davalı işsahibi, davacı ve davacının yetki verdiği dava dışı avukatlar arasında avukatlık ücret sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşmede ''Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi'nin, 2005/700 E. 2006/696 K. Sayılı dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nda takip edilmesi ve mahkeme kararının Yargıtay'dan esastan bozulmasının sağlanması karşılığında, dava konusu Kemer Harnup arası mevkiinde bulunan, 670 parselde kayıtlı taşınmazın, kararın kesinleştiği tarihteki değerinin %5'i vekalet ücreti olarak ödenecektir'' hükmü getirilmiştir. Davalı bu sözleşmeden doğan edimini yetki verilen vekiller yönünden yerine getirmiş olup vekalet ücreti olarak davadışı avukatlara 500.000 EURO bedelli bono vermiş ayrıca bir kısım ücreti peşin ödemiştir. Yetkili kılınan avukatların bono bedelini tahsil etmeye kalkışmaları üzerine işsahibi davalı bu avukatlara yönelik borçlu olmadığına ilişkin menfi tespit davası açmıştır. Ne var ki ücret sözleşmesinden kaynaklanan bu davanın reddi üzerine Dairemizin 26.02.2013 tarih ve 2012/23914 esas 2013/4385 karar sayılı ilamı ile yerel mahkemenin kararı ücret sözleşmenin hukuka, ahlaka ve kamu düzenine aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğuna hükmedilmiş, aşamalardan geçen dava kesinleşmiştir. Görüldüğü üzere taraflar arasında imzalanan ücret sözleşmesi eldeki davadan önce yargılamaya konu olmuş ve sözleşmenin konusu açıkça kamu düzenine aykırı bulunmuştur. Artık konusu aynı olan ahlaka ve kanuna aykırı bir sözleşmeye dayanarak davacı avukatın ücret talep etmesi hukuken korunamaz.

Öte yandan Avukatlık Kanununun 171. maddesinde "Avukat tarafından işe başka avukatlar teşrik edilmiş ise, avukat bundan dolayı ayrı bir ücret istiyemiyeceği gibi, işi birlikte takip eden avukat da müvekkilden herhangi bir ücret istiyemez. İş tamamen başka bir avukata bırakılmış ise, tevkil eden ve tevkil olunan avukatlar ücret sözleşmesindeki miktarı aşmamak şartiyle, harcadıkları mesaiye karşılık olan ücreti müvekkilden istiyebilirler. Ancak, tevkil eden avukat müvekkilden peşin ücret almışsa, harcadığı mesaiye karşılık olan miktarın fazlasını tevkil ettiği avukata ödemekle yükümlüdür." hükmü getirilmiştir. Birden ziyade avukatın aynı vekaletname ile vekalet hizmetini birlikte deruhte etmeleri halinde müvekkilin bu avukatlara ücret sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça tek bir vekalet ücreti ödeme yükümlülüğü vardır. Aslolan vekalet görevinin birlikte üstlenilmesidir. Yanlar arasında düzenlenen konusu aynı olan sözleşmenin geçersiz olmasına, davalı müvekkil açısından anılan davada borçsuzluğunun tespitine karar verilip kesinleşmesine göre eldeki davanın reddi doğru olmaktadır. Çünkü davalı lehine verilen o karar güçlü bir delildir.

Yukarıdaki zikredilen kanun maddesi dosya ile birlikte değerlendirildiğinde davalının yetkili avukatlar açısından hiçbir vekalet ücreti ödemeyeceğine ilişkin ortada kesinleşmiş bir karar varken aynı sözleşmeye dayanarak davacının hak talep etmesi avukatlık hizmetinin bir bütün olması nedeniyle hukuken mümkün görünmemektedir. Ayrıca bu şekilde geçersiz olan sözleşmelerin yerine Avukatlık Kanunun 164/4 maddesi hükmünce geçersiz sözleşmede yazılı miktardan fazla ücret vermeyi hukuk düzeni korumaz. Davacıya emek ve hizmeti gereği vekalet ücreti verilmesi kabul edilse bile davacıya ve yetkili kılınan avukatlara yapılan ödemeler tüm ücreti karşılamaktadır. Zira hukuki yardıma konu davada harçlandırılmış müddeabih 500.000 TL olup hukuki yardımın başladığı tarihte geçerli olan mevzuat açısından asgari % 5 üzerinden 25000 TL eder ki bu da ödenen ücretin altında kalmaktadır. Mahkemece değişik gerekçeyle de olsa davanın reddine karar verildiği ve bu itibarla hükmün sonucunun doğru olduğu anlaşıldığından yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan bozmaya katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/22231, Karar No: 2012/15994, Tarih: 26.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/22231 E.  ,  2012/15994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihinde Çankırı Milli Eğitim Müdür Vekili ve aynı yerde atamadan sorumlu şube müdürü olarak görev yapan sanıkların, 09.04.2004 tarih ve 4712 sayılı liste ile münhal bulunan müdür, müdür baş yardımcısı, müdür yardımcılığı konulu Milli Eğitim Müdürlüğünü duyurusunda Çankırı Merkezde bulunan Eğitim Hizmetleri ve Akşam Sanat Okulunun ismi olmadığı halde bilahare eski tarihli 15.04.2004 tarih ve 4895 sayılı yazıyı sahte olarak tanzim ettikleri, bununla ilgili gerekli telefon zinciri bildirimini yapmadıkları ve buna ilişkin orijinal kaydı değiştirerek sahte evrak düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, dosyada mevcut Çankırı İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 19.10.2006 gün ve 012972 sayılı yazısına göre; sınıf öğretmeni olarak atanan şikayetçi ...’ün, Eğitim Hizmetleri Merkezi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğünde sınıf öğretmeni kadrosu bulunmadığından, suç tarihindeki Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlu Yöneticilerin Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin 7. maddesinin (b) bendi hükmü gereğince adı geçenin bu kuruma yönetici veya öğretmen olarak atanma imkanı bulunmadığının belirtilmesi karşısında; şikayetçinin, sanıklara yüklenen eylemden dolayı doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5409, Karar No: 2024/7142, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5409 E.  ,  2024/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/924 Esas, 2023/807 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/26 E., 2020/147 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı kurum vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, 2007/24678 numaralı markasının 03. sınıfta tescilli olduğunu, bu ürünlerin mağazalarında satış ve dağıtımının yapıldığını, davalının müvekkilinin markası ile aynı ve benzer, bağlantılı mal/hizmetler yönünden tescil başvurusunda bulunduğu 2018/85270 başvuru numaralı markasının, müvekkilinin markasının esaslı unsurlarının tamamını ihtiva ettiğini, davacının tanınmışlığından kaynaklı olarak davalı yanın ekstra bir avantaj sağlayacağını, davacının reklam ve tanıtımlarından yararlanacağını, davalı markası ile kötü ürün ve hizmetlerin sunulması halinde davacının marka ve işletmesinin zarar görebileceğini, ancak müvekkili tarafından başvuruya yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile haksız ve hukuka aykırı şekilde reddedildiğini, markaların benzerliği dikkate alındığında, davalı yanın, davacının markasına kazandırdığı bilinirlikten yararlanma gayreti içerisinde olduğunu, bu sebeple davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu, müvekkili firmanın mağaza adı ile tanınmış marka vasfı bulunduğunu, yüksek bilinirliğe istinaden 8.000’i aşkın mağazasında satışı/hizmeti yapılan markalı ürün/hizmetler hususunda davalı yan markası ile iltibas tehlikesi hali dahi başvurunun reddi için yeterli iken, müvekkili firmanın tanınmışlığı ve tüketiciler gözündeki güvenilirliğinin markanın koruma kapsamının belirlenmesinde özellikle dikkate alınması, daha başvuru aşamasında bu hususun davalı kurum tarafından re’sen dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin mağazalarında yoğun bir şekilde satış/hizmeti yapılan seri markalı ürünlerin piyasa değeri, reklam tanıtım faaliyetleri, sponsorlukları vb. hususlar değerlendirildiğinde tanınmış olduğunu, davalının marka başvurusunda kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının aleyhe hususlarının iptaline, davalı adına 2018/85270 başvuru numarası ile kayıtlı markasının tüm tescil sınıfları dahil olmak üzere hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; iki şirketin potansiyel alıcıları ve tüketicileri arasında hiçbir yakınlık ve bağlantı olmadığını, tamamen farklı ürün ve farklı faaliyet alanları olduğunu, “...” markasının müvekkili şirketin ticaret ünvanındaki “...” ibaresinin kısaltması olarak tercih edildiğini, ticaret ünvanı belirlenirken, “bio” (canlı) ve “innovation” (teknolojik icat-teknolojik yenilik vs) anlamında olduğundan, şirketin faaliyet ve ürünlerinin tanıtımında faydalı olacağı düşüncesiyle bu ibarenin tercih edildiğini, başvuru konusu markanın davacının ... markası ile bir ilgisinin bulunmadığını, kötü niyetten söz edilemeyeceğini, karıştırılma ihtimaline ilişkin Yargıtay kararlarında aranan ölçütlerin somut olayda gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka başvurusu kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin aynısının itiraza mesnet markanın koruma kapsamı altındaki emtiada bulunmadığı, ancak dava konusu marka başvurusunun tescili kapsamında bulunan “SINIF 35:Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri ile itiraza mesnet markanın koruma kapsamı altında bulunan “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Aşındırıcı ürünler (Zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil). Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap vb. için)” emtiaları arasında benzerlik bulunduğu, zira ticari bir malı üreten bir işletmenin, ürettiği malı satmasının işin doğası, gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, bu nedenle karşılaştırılan emtialar arasında tamamlayıcılık ilişkisinin bulunduğu, davacıya ait itiraza mesnet markalı ürünlerin üretilmesinin aynı zamanda bu ürünlerin satışını sonucunu doğuracağı, bu hususun yukarıda ifade edilen bu emtiaların pazarlanmasına ilişkin dava konusu hizmetler ile benzerlik ilişkisi doğuracağı, dava konusu marka başvurusunun "..." ibaresinden, davacıya ait itiraza mesnet markanın ise "..." ibaresinden oluştuğu, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında; görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası bağlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının "..." markasının tanınmış marka olduğunu gösterecek ispat araçlarının ve başvurunun kötü niyetli olduğunu gösteren delillerin ileri süremediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile; “SINIF 35:Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir