muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/672, Karar No: 2018/230, Tarih: 22.05.2018

3- TCK’nun 53. maddesinin doğru uygulanıp uygulanmadığının,

Belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, direnme hükmünün yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda, Özel Dairenin, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun sanık bakımından değerlendirilmesi ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanması nedenlerine dayanan (1) ve (3) numaralı bozma sebeplerine yönelik direnme nedenlerinin gösterilmediği ve bozmaya niçin uyulmadığı açıklanmadan, ilk hükümdeki gerekçenin tekrarlanması suretiyle; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nun 116/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezanın, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğine ilişkin (2) numaralı bozma sebebine yönelik ise “karşı temyizin bulunmadığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile önceki hükümlerde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı CMK’nun 34. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması zorunludur. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi uygulamada da keyfiliğe yol açacağında kuşku yoktur. Nitekim Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş uygulamalarına göre de, bir karar bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, yerel mahkeme tarafından CMK’nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca yeniden usulüne uygun olarak hüküm kurulması, bunun yanında direnmeye ilişkin gerekçenin de gösterilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında önsoruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkemece, Özel Dairenin bozma kararı ile tamamen ortadan kalkan sanık hakkındaki önceki hükümlerde direnilirken bu ilkeler doğrultusunda işlem yapılmamış, Özel Dairenin (1) ve (3) numaralı bozma sebeplerine yönelik direnme nedenleri gösterilmeden ve bozmaya niçin uyulmadığı açıklanmadan, ilk hükümdeki gerekçenin tekrarlanması suretiyle; (2) numaralı bozma sebebine yönelik ise yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla, diğer yönleri incelenmeyen direnme kararına konu hükümlerin belirtilen nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 gün ve 41-187 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin usul ve kanuna uygun direnme gerekçesi gösterilmeden karar verilmesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5446, Karar No: 2013/9052, Tarih: 16.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5446 E.  ,  2013/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine Samsun 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4206 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının icra müdürlüğünün yetkisine, icra takip talebinde işlemiş faize, faiz oranına itiraz ettiği ve takibin durduğunu belirterek davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takip tarihi itibariyle 315.681,42 TL olan alacaklarının 277.982,94 TL asıl kısmına takip tarihinden itibaren % 95,5 temürrüt faizi uygulanmasına, takibin devamına, takip tarihi itibariyle 12.000,00 TL olan gayri nakdi kredi alacağının depo edilmesine ve müvekkili lehine % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının davasının kısmen kabulü ile Samsun 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4206 E. sayılı dosyasında takibin nakdi kredi açısından 285.202,06 TL üzerinden devamına, davalının bu bedelden 6.665,26 TL olan faiz ve BSMV toplamı olan miktara yönelik itirazının iptaline, bu bedelden asıl alacak miktarı olan 277.982,94 TL'sine takip tarihinden itibaren 24.330,11 TL sine % 24 oranında temerrüt faizi, 40.344,14 TL sine % 33,60 oranında temerrüt faizi, 86.946,63 TL sine % 35,50 oranında temerrüt faizi,15.953,89 TL sine % 18,72 oranında temerrüt faizi,14.867,43 TL sine % 5.66 oranında temerrüt faizi, 10.473,75 TL sine %32,16 oranında temerrüt faizi, 35.912,76 TL sine % 35,50 oranında temerrüt faizi, 29.804,21 TL sine % 63 oranında temerrüt faizi, 16.885,34 TL sine % 63 oranında temerrüt faizi, 1.362,69 TL sine %63 oranında temerrüt faizi 1.101,99 TL sine %63 oranında temerrüt faizi ve BSMV uygulanmasına, davalının yalnızca faize ve BSMV'ye itiraz etmiş olması nedeniyle, itiraz edilen miktarın belirlenebilir olması nedeniyle haksız itiraz edilen, faiz ve BSMV toplamı olan 6.665,26 TL'nin % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, gayrinakdi kredi yönünden davalının 12.000,00 TL tutarındaki depo takibine yönelik itirazının iptali ile takibin aynen devamına, davacının icra inkar tazminat talebinin, takibin depo takibi olması nedeniyle koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişkinin genel kredi sözleşmesinden kaynaklanması ve tarafların da tacir sıfatının bulunduğu gözetilerek sözleşmede kararlaştırılan faiz oranlarına göre hesaplama yapılması gerekirken uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan 6098 sayılı TBK'nın 88. ve 120. madde hükümlerinin uygulanması doğru olmadığı gibi, uyuşmazlıkla ilgili incelemenin bankacılık konusunda uzman bankacı bir bilirkişiye yaptırılması gerekirken hukukçu bilirkişiden rapor alınmak suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5767, Karar No: 2013/10286, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5767 E.  ,  2013/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 62, 51, 52. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25.11.2010 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzların sanığın savunmasında belirttiği gibi başka icra dosyası gereğince haczedilip edilmediği, suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3510, Karar No: 2024/4881, Tarih: 16.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3510 E.  ,  2024/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından / adli yardım talebinde bulunan taraf şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19032, Karar No: 2010/22731, Tarih: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/19032 E.  ,  2010/22731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/185097

MAHKEMESİ : Hekimhan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2007

NUMARASI : 2007/34

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Duruşmanın başında iddianamenin kabulü kararının okunmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.191/1.maddesine aykırı davranılması,

2-Mağdur Z.Ç...'in soruşturma evresindeki iddiası, bu iddiayı doğrulayan adli rapor içeriği ve sanığın da mahkemede doğruluğunu kabul ettiği kolluk ifadesinde, eşi ile aralarındaki tartışmada sinirlerine hakim olamayıp ona vurduğunu belirtmesi karşısında, atılı suçtan sanığın cezalandırılması gerekirken, mağdur ile kızları tanık A.Ç..'in sanığı suçtan kurtarmaya yönelik kovuşturma evresindeki ifadelerine itibar edilmek suretiyle delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1374, Karar No: 2017/5865, Tarih: 23.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1374 E.  ,  2017/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23/05/2012 tarih 2010/441 Esas, 2012/770 Karar sayılı hükmün sanık ...'un temyizi üzerine Dairemizin 27.10.2014 tarih ve 2014/8966 Esas 2014/29588 Karar sayılı ilamı ile oybirliği ile onaması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.02.2017 tarih ve 2017/4490 sayılı yazısı ile, sanık ...'un örgüt yöneticiliği kapsamında bu suçu işlediğinden bahisle mahkumiyetine karar verildiği, oysaki örgüt suçu ile ilgili davanın henüz kesinleşmediği, bu nedenle sanık hakkında verilen mahkumiyet kararın kaldırılarak, bozulması şeklinde karar verilmek üzere itiraz ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.02.2017 tarih ve 2017/4490 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.10.2014 tarih ve 2014/8966 Esas 2014/29588 Karar sayılı kararı sanık ... bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.02.2017 tarih ve 2017/4490 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.10.2014 tarih ve 2014/8966 Esas 2014/29588 Karar sayılı kararı sanık ... bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Müşteki ...'nın park halindeki kilitli aracının gündüzleyin 27/10/2008 tarihinde düz kontak yapılarak çalındığı, aracın bir gün sonra terk edilmiş halde bulunduğu ve müştekiye iade edildiği, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "Adet Gereği Açıkta açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, sanık ...'un yönetici olarak kabul edildiği, toplam 27 sanığın bulunduğu, 60 ayrı eylem sebebiyle, (42 nolu eylem müşteki ...'ya karşı eylemi hakkında) sanık ... hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen örgüt kurma ve örgüte üye olma suçlarından açılan kamu davasının Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/698 Esas sayılı sırasına kaydedildiği, sanıkların bu soruşturma sırasında telefonlarının dinlenmesi sırasında elde edilen müşteki ...'nın aracının çalınması eylemi ile ilgili tapelerde, suç tarihinde sanıklardan ...'ın ... ile yaptığı telefon görüşmesinde "bi cezaevi var, bi üçevler var, bi de şey var, yahyalar var ha, üç tane " dediği, yine bir gün sonra ...'in ...isimli bir kişi ile yaptığı telefon görüşmesinde "Neydi o kıa 55 plaka mı", dediği, ...'in " he üçü cezaevi " dediği, ...'in " tamam biliyorum, ordan 55 demi" diyerek müştekinin çalınan 55 plakalı aracından bahsettikleri, ancak tape kayıtlarında dosya içerisinde sanık ... hakkında bir kaydın bulunmadığı, örgüt dosyası ile ilgili Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinde 2009/698 Esas, 2010/613 Karar sayılı dosyasında sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği, yerel mahkemenin de gerekçesinde sanığın mahkumiyetine esas olarak, sanık ... hakkında Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararında, suç örgütü kurmak suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin esas alındığı, ancak bu kararının kesinleşmemiş olup, kararın davanın görev yönünden özel yetkili mahkemelerde görülmesi gerektiğinden bahisle Yargıtay 9. Ceza Dairesince bozulduğu, Uyap ekranı üzerinden yapılan sorgulamada, davanın İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/131 Esas sayılı dosyasında devam etmekte iken, özel yetkili ağır ceza mahkemelerinin kapatılmasından sonra, mahkemesince 16/03/2017 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, davalar arasında doğrudan doğruya bağlantı olduğu, bu nedenle, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinde yürütülen suç ile ilgili dosyanın akıbeti araştırılıp derdest ise her iki dava dosyanın birleştirilmesi veya bekletici mesele yapılması, kesinleşmişse dosya içerisine konulmasından sonra, hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4929, Karar No: 2020/1361, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4929 E.  ,  2020/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olay günü gündüz vakti iki şeritli bölünmüş asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki ambulans ile tepe lambası ve sirenleri açık halde seyri sırasında yolun sağında bulunan otobüsten indikten sonra kaplamaya giren katılan yayaya sağ ön far kısmı ile çarpması neticesinde katılanın 2. derece kemik kırığı ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin oluşa, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı nedeniyle beraatine karar verilirken, uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-c. maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.bendindeki "beraatine" ibaresinden önce gelmek üzere, "CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6659, Karar No: 2017/10852, Tarih: 03.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6659 E.  ,  2017/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında akte aykırılık nedeni ile tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında yenilenen kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01.07.2013 olduğununu, kullanım şeklinin pastane olduğunun açıkça belirtildiğine, ayrıca hususi şartlarda mecurda tadilat yapılamayacağının da kararlaştırıldığını, davalının 2003 yılından 2014 tarihine kadar pastane olarak işlettiği işyerinde bu tarihten sonra tadilat yaparak kiralananı dönerci büfesine çevirdiğini, davacının değişikliğe kesinlikle izin vermediğini, apartmanda bulunanların kokudan şikayetçi oldukları ve bu durumun bina sakinleri açısından çekilmez hal aldığını, 27.10.2014 tarihli ihtarname ile eski hale getirilmesi hususunun ihtar edilmesine rağmen davalının buna yanaşmadığını belirterek akde aykırılık nedeni ile kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, pastane olarak işletilen pek çok yerde döner de satıldığını, son dört yıldır sadece dondurma sattıklarını, yaz aylarında eskiden olduğu gibi dondurma satmaya devam edileceğini, kiralanana zarar verilmediğini, aksine değerinin arttığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşif ve bilirkişi raporu itibariyle mecurun döner ağırlıklı olarak iştigal ettiği ancak dondurma tezgahının da bulunduğu, işyeri levhasından işyerinin " Harbi Döner" olduğu ve işyerinin sözleşme hükümleri dışında ağırlıklı faaliyet konusunun bulunduğu anlaşılmış ve bu değişiklik için kiraya verenin yazılı izni alınması gerekmekte ise de, söz konusu durumun TBK'nun 316 maddesi anlamında akde aykırılık açısından değerlendirilmesi gerekmekte olup, esasında bu yasa hükmü gereğince akde aykırılığın giderilmesi için kiraya veren tarafından konut ve çatılı işyeri kiralarında eski hale iade için kiracıya en az otuz gün süre verilmesi gerekmekte olup, çatılı işyeri vasfında olan mecurun eski hale iadesi için davacı tarafından verilen süre ise, ihtarnamede 3 gün olarak belirtildiğinden, TBK'nun 316. maddesinin aradığı, süre koşulu yerine getirilmediğinden bu yön itibariyle davanın reddi gerektiği;