muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6607, Karar No: 2014/39060, Tarih: 22.12.2014

D) Temyiz:

Kararı davalılar Ü.. Y.. ve T.C. B.. B.. vekilleri temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılar Ü.. Y.. ve T.C. B.. B..'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davacının önce TOKİ tarafından oluşturulan geçici yönetim nezdinde ve TOKİ’den iş üstlenen B.. firması işçisi olarak çalıştığı, işyerinin daha sonra Ü.. daimi site yönetimine devredildiği anlaşılmakta olup devreden işveren olarak B.. A.Ş. ve TOKİ’nin sorumluluğunun, devir tarihindeki hizmet süresi ve ücret seviyesine göre doğan işçilik alacakları ile ve iki yıl süreyle sınırlı olduğunun gözetilmemesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/28769, Karar No: 2014/21432, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28769 E.  ,  2014/21432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşçi servis otobüs sürücüsü olan sanığın, gece vakti, meskun mahalde, dört yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, ölenin idaresindeki kiralık araç içindeki GPS takip cihazının bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde, sanığın seyrine göre sol taraftaki ... Caddesinden kavşağa giren katılanların içinde bulunduğu araç ile çarpıştığı olayda; ölenin aracında bulunan ve ağır yaralanan iki kişinin yeşil ışıkta geçtikleri beyanı, ölenin aracından olay olmadan az önce kırmızı ışıkta inen ...’nın olaydan 25 gün sonra alınan kolluk ifadesinde, kendisini indirdikten sonra ölen ...’in yeşil ışık yanması ile kavşağa girdiği, olay yerindeki güvenlik görevlisi ...’ün de olaydan 10 gün sonra kollukta verdiği ifadesinde gürültü üzerine dışarı çıkıp baktığında servis otobüsüne kırmızı ışık yandığını gördüğü beyanları ile sanığın servis otobüsü içindeki işçiler ... ve ...’ın alınan kolluk ifadelerinde, trafik lambasının rengine ilişkin bir beyanlarının olmadığı, ölen sürücünün geldiği istikamete ilişkin beyanlarının da gerçeği yansıtmadığı, bu aracın geliş yönünün GPS cihazı ile çözülmüş olması karşısında; dosya kapsamına göre sanığın kırmızı ışıkta geçtiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği ve sanık müdafilerin tanık olarak dinlenilmesini istedikleri işçi servis otobüsü içindeki işçiler ... ve...’ın yargılama aşamasında dinlenmemiş olmaları sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin kusura, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4587, Karar No: 2006/6320, Tarih: 08.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4587 E.  ,  2006/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatı alacağına ilişkindir.

Davacıların murisi olan arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında düzenleme şeklinde noterde yapılan 04.08.1997 tarihli ön, 29.09.1997 tarihli asıl ve 10.02.2000 tarihli ek sözleşme uyuşmazlık konusu değildir. 29.09.1997 tarihli sözleşmede yüklenicinin sözleşmenin tanzim tarihinden 31.12.1997 tarihine kadar etüd, proje ve ruhsat işlemlerini tamamlaması öngörülmüş (m.1), 10.02.2000 tarihli ek sözleşme ile de inşaatın 31.12.2000 tarihinde bitirilmesi kararlaştırılmıştır.

Davacılar bu davaları ile, sözleşmeler uyarınca kendilerine kalacak 8 daire 5 dükkan olmak üzere toplam 13 bağımsız bölümün teslimi gereken 31.12.2000 tarihinde teslim edilmemesi nedeniyle dava tarihine kadar mahrum kaldıkları kira bedelinin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı yüklenici, komşu parselin maliki olan ... tarafından imar sonucu oluşan parsel sınırlarına itiraz edildiğini, bu nedenle davacılar murisi tarafından ... aleyhine men’i müdahale davası açıldığını, bu dava nedeniyle kendisinin inşaata başlayamadığını, inşaatın gecikmesinde kusuru olmadığını, bu durumun dikkate alınması gerektiğini savunmuştur.

Gerçekten davacılar murisi tarafından 24.04.1998 tarihinde Bozyazı Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/68 esasına kaydedilen dava dosyası ile komşu parsel maliki ... aleyhine dava açıldığı, dava dilekçesinde davalı tarafından arsa sınırlarını belirleyen poligon ve inşaat kazıklarının sökülmesi nedeniyle kazı ve inşaatın başlayamadığı belirtilmiştir. Yine o davaya dayanak olmak üzere Bozyazı Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/18 Değişik İş sayılı dosyasında, davacılar murisi tespit ve tedbir isteminde bulunmuş, tesbit dosyasına verdiği 13.05.1998 tarihli dilekçede, tedbir konusunda karar verilmediği için inşaata başlamasının mümkün olmadığını beyan etmiştir. Şu halde arsa sahibi tarafından dava dışı ... aleyhine açılan dava nedeniyle davalı yüklenicinin kusuru olmaksızın inşaatın yapımına sözleşmede belirtilen tarihte başlanamadığının kabulü gerekir. İnşaat ruhsatı sözleşmede ruhsatın alınması gereken tarih olarak gösterilen 31.12.1997 tarihinden 14 ay sonra 01.03.1999 tarihinde alınmıştır. Ruhsat alımı için yüklenici tarafından zamanında müracaat edilmesine rağmen idari mercilerden kaynaklanan sebeplerle ruhsat alımı gecikmiş ise, bu takdirde yüklenicinin gecikmeden dolayı sorumlu tutulması mümkün değildir. Yüklenici süresinde müracaatı yapmamış ise, bu durumda ruhsatın geç alınması kendisini sorumluluktan kurtaramayacaktır. Mahkemece yukarıda açıklanan ve ... aleyhine açılan dava nedeniyle ruhsat alımının gecikmesi ve inşaata geç başlanması hususu araştırılmadığı gibi, ruhsatın alınması için yüklenici tarafından belediyeye ne zaman başvurulduğu, ruhsatın alınması için gerekli makul sürenin ne olduğu belediyeden sorulup saptanmamıştır. Değinilen hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile gecikme tazminatına hükmedilmesi bozma nedenidir.

Öte yandan, 01.03.1999 tarihli ve 3/1999 numaralı yapı ruhsatı 15 daire, 7 asma katlı dükkan ve 3 adet depo, sığınak ve bekçi evinden oluşan 4 katlı bina yapımı için verilmiştir. Bu ruhsatın alınmasından sonra yapılan 10.02.2000 tarihli ek sözleşmede, daha önce 4 katlı olan inşaat üzerine bir kat daha ilave edilmesi, inşaatın böylece 5 kat 20 daire olarak yapılması ve ilave olarak yapılacak olan 5.kattaki 5 daireden 2’sinin arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmıştır. Davalı yüklenicinin 10.02.2000 tarihli ek sözleşme ile yapımını yükümlendiği son kat (5.kat) bakımından gecikme tazminatına hükmedilebilmesi için bu kat yönünden tadilat ruhsatının alınmasının mümkün olması gerekir. Zira 3194 sayılı İmar Yasası uyarınca plan ve projeye bağlanmayan, merciince tasdik edilmiş ruhsatı olmayan yerler -kaçak yapı- sayılır. Bu durumda mahkemece 5.kat için tadilat ruhsatının alınmasının mümkün olup olmadığı araştırılmadan bu kattaki 2 daire yönünden de davacılar lehine gecikme tazminatına hükmolunması doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde daire ve dükkan ayrımı yapılmaksızın 2002 yılı için aylık 100.000.000 lira üzerinden kira kaybı talep edildiği halde HUMK.nun 74.maddesine aykırı olarak dükkanlar için kira tazminatının aylık 110.000.000 lira üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması da kabul şekli bakımından doğru olmamıştır. Yapılacak iş, yukarıda belirtilen araştırmaların yapılmasından sonra mümkünse tadilat ruhsatının alınması için makul süre tanınmasından, bilirkişilerden ek rapor alınarak gerekli değerlendirme yapılarak, sonucuna göre karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23091, Karar No: 2015/16063, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23091 E.  ,  2015/16063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/164953

Mahkemesi : Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/01/2014

Numarası : 2010/107-2014/41

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar C.. K.. ve Ç.. K.. haklarında beraate ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından, sanıklar T.. C.. ve M.. A..’un mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık T.. C.. müdafii, sanık M.. A.. müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık Ç.. K.. hakkındaki beraat hükmü ile sanık T.. C.. hakkındaki mahkumiyete ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık Ç.. K.. hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık T.. C.. hakkında ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık T.. C.. müdafiinin, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sübuta, eksik incelemeye, sanığın kusurunun bulunmadığına ve beraat istemine ilişkin, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanık Ç.. K.. hakkındaki beraat, sanık T.. C.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık C.. K.. hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemi ile, sanık M.. A.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık Turgay'ın, ....Teknik şirketinde üretim ustası formen olarak çalıştığı ve sahada 3 ayrı grup halinde çalışan ekibin başı olduğu, sanık M.. A..'un Birim Hidroelektrik isimli şirketin teknik sorumlusu ve Bir Yapı İnş.Müh. San.ve Tic. AŞ’nin ise proje müdürü olduğu, sanık ..... İnşaat Ltd. Şti'nin müdürü olduğu, sanık Çağın'ın ise . ... İnşaat Ltd Şti'nin şantiye şefi olduğu,

Sanık Turgay'ın, ....Teknik şirketinde üretim ustası formen olarak çalıştığı ve sahada 3 ayrı grup halinde çalışan ekibin başı olduğu, sanık M.. A..'un Birim Hidroelektrik isimli şirketin teknik sorumlusu ve Bir Yapı İnş.Müh. San.ve Tic. AŞ’nin ise proje müdürü olduğu, sanık ..... İnşaat Ltd. Şti'nin müdürü olduğu, sanık Çağın'ın ise . ... İnşaat Ltd Şti'nin şantiye şefi olduğu,

Ölen M.. H..'nın ... Teknik Plastik şirketinde, olay öncesinde 2 aydır kaynak işçisi olarak çalıştığı, Sinop Merkez ... köyünde... Hidroelektrik Üretim San.Tic. Ltd.Şti'ne ait Erfelek HES inşaatının bulunduğu, bu inşaatın yüklenicisinin ....Hidroelektirik şirketi ile aynı adreste faaliyet gösteren ...Yapı İnş.Müh. San.ve Tic. A.Ş'ye ait olduğu, Hidroelektrik santrali inşaatının, plastik türbin borularının üretimi ve elektrofizyon kaynağı ile baş bağlama işini ...Hidroelektrik Üretim San.Tic. Ltd.Şti'den sözleşme ile ölenin işçi olarak çalıştığı taşeron firma konumundaki ... Teknik Plastik Boru ve Elemanları San Tic Ltd Şti'e verildiği, yüklenici.... Yapı İnş.Müh. San.ve Tic. Aş ile taşeron firma konumunda olan .... İnş. Ltd. Şti arasında, HES profesi kapsamında imalat, inşaat, tesisat ve montaj işlerinin yapımı konusunda sözleşme yapılarak, plastik tirbün borularının döşeneceği alanın kazılması, boruların kanala yerleştirilmesi ve kanal üzerinin kapatılması işlerinin taşeron Firma olan Sera İnş. Ltd. Şti’nin sorumluluğunda bulunduğu,

Ölen M.. H..'nın 25/11/2009 tarihinde Sera İnş Ltd'nin açtığı 3,2 metre derinlikte ve 2,5 metre genişliğindeki kanal içine inerek, Sera şirketi tarafından kanala bırakılan 8 metre uzunluğunda ve 180 cm genişliğindeki plastik türbin borularının elektrofizyon kaynağını yaparken kanal kenarındaki toprağın kayarak üzerine gelmesi sonucu vefat ettiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık M.. A.. müdafiinin tüm; katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık M.. A.. müdafiinin tüm; katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Toprak çökme tehlikesi bulunan kanal içerisinde kaynak işi yapıldığı sırada, toprak çökmesini engelleyecek şekilde tedbir alınmadığı, toprakta iksa işleminin yapılmadığı, yapı İşlerinde İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü 23.maddesinde “Sert kaya, sert şist, betonlaşmış çakıl, sert kalker, killi şist kaya, gre ve konglomera gibi kendim tutabilen zeminlerde yetkililerin gerekli gördüğü hallerde ve şevsiz yapılmak zorunluluğu bulunan 150 santimetreden daha derin kazılarda, yan yüzler uygun şekilde desteklenmek veya iksa edilmek suretiyle tahkim olunacak ve iksa için kullanılacak kalas başlan, kazı üst kenanndan 20 santimetre yukan çıkarılacaktır. İksanın yeterliliği iş süresince kontrol edilerek sonuçlar yapı İş defterine kaydedilecektir” düzenlemesi bulunduğu halde, çelik iksaların, çelik panoların, çelik kafeslerin ve palpinajların, bariyer payanda ve desteklerin kullanılmadığı, boruların yerleştirildiği kanalın yeterince geniş açılmadığı, ölenin borularla duvar arasındaki dar alanda kaynak yapmasına göz yumulduğu, Dizayn firmasi ile Birim şirketi arasında yapılan 24/06/2009 tarihli sözleşmenin 7.2 maddesine göre, işveren olarak Birim şirketinin, üretim sahasında bütün emniyet tedbirlerini almakla yükümlü olduğunu kabul ettiği, çalışma alanında tüm koordinasyonun .... Hidroelektrik isimli şirketin teknik sorumlusu ve ..... Yapı İnş.Müh. San.ve Tic. Aş’nin ise proje müdürü olan sanık M.. A.. tarafından yapıldığı göz önünde bulundurulduğunda, yukarıda sayılan ihmaller zincirinde sanık M.. A..’un asli kusurlu olduğunun kabulü ile iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, isabetsiz bilirkişi raporuna itibarla sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilip asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2-Talimatlara aykırı olarak 150 cm üzerindeki yumuşak toprak zeminde şev ve iksa önlemine başvurmayan, şantiye yetkililerinin birçok kez yazılı ve sözlü uyarılarına rağmen çalışmalarda sürekli şekilde inşaat mühendisi teknik eleman bulundurmayan, çalışmalara nezaret etmeyen,....Yapı şirketi tarafından, 28.06.2009 tarihinde yapılan ihtarda, şantiyelerde teknik personel olmadan çalışılması ve teknik ekipmanlar olmadan çalışma yapılması nedeniyle, zeminde dalgalanma olduğu bildirilmesine rağmen, beraat eden ve suç tarihinde ... şirketinin inşaat mühendisi olduğu bildirilen sanık Ç.. K..’nın kendi beyanıyla da, .... şirketinde sürekli olarak inşaat mühendisi teknik eleman görevlendirilmediği, zeminde dalgalanma olduğu ihtarına rağmen kanal açma işini üstlenen .... İnşaat Ltd. Şti.nin müdürü olan sanık C.. K..’nın kusurlu olduğu gözetilmeden, bu sanık yönüyle oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen 28/12/2012 tarihli bilirkişi raporuna itibarla sanık hakkında beraat kararı verilmesi,Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.