muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5985, Karar No: 2017/87, Tarih: 23.01.2017

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6. maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olduğu, söz konusu maddelerin ödenmeyen adli cezasından çevrilmiş hapis cezasına hükümlü olan ve yasa gereği infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin kapalı kurumlarda cezasını infaz etmekte olan hükümlülerle ilgili bir düzenleme olduğu, ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olmasının kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklinde ki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığından ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken görevlilerin izni dışında görev yerini terk ettiği gerekçesiyle bir ay bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılan hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken görevlilerin izni dışında görev yerini terk ettiği gerekçesiyle bir ay bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılan hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Dosya kapsamına göre İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/972 değişik iş sayılı Kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24316, Karar No: 2023/1629, Tarih: 13.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24316 E.  ,  2023/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1471 E., 2021/834 K.

HÜKÜM/KARAR : İhbar olunanın istinaf talebinin reddine, davalılar ...Enerji Üretim AŞ'nin istinaf başvurunun esastan reddine, davacı vekili EPDK vekilinin istinaf başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne

Turz. Enerji San. ve Tic A.Ş.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/78 E., 2017/202 K.

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı EPDK vekili, davalı ...Enerji Üretim A.Ş. ve ihbar olunan ... İnş. Turz. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar ...Enerji Üretim AŞ'nin istinaf başvurunun esastan reddine, davacı vekili EPDK vekilinin istinaf başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ...Enerji Üretim A.Ş. ve...İnş. Turz. Enerji San. ve Tic A.Ş. tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 24.481,20 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar ...Enerji Üretim A.Ş. ve...İnş. Turz. Enerji San. ve Tic A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

13.02.2023 birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3983, Karar No: 2011/7800, Tarih: 06.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3983 E.  ,  2011/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

01.04.2008 tarihli suç tutanağında suça konu 30 adet meşe emvalin serada meşe kazığı olarak kullanıldığının ve yapacak vasıfta olduğunun tespit edilmesine göre; sanığın ibraz ettiği nakliye tezkeresindeki emval ile suça konu emvalin uyumlu olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3296, Karar No: 2016/18593, Tarih: 01.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3296 E.  ,  2016/18593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, müştekinin sanığın yanına gelerek burnuna doğru bir yumruk attığı şeklindeki iddiası ile tanık ...'ın sanığın gelerek müştekiyi temyiz dışı sanık ...'in yanından uzaklaştırmak isterken iteklediğine ve müştekinin bu şekilde düşerek yaralandığına dair beyanları karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25765, Karar No: 2015/24851, Tarih: 02.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25765 E.  ,  2015/24851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankadan kullanmış olduğu krediler nedeniyle dosya masrafı ve komisyon adı altında meblağlar alındığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.400 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 28.04.2015 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek 8.302 TL ne çıkarmıştır.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 3.400 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 28.04.2015 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek 8.302 TL ne çıkarmıştır. Mahkemece hükmedilen alacak miktarına kesinti tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. 6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Öyle olunca, davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığından, mahkemece, hükmedilen alacağın dava dilekçesinde talep edilen 3.400 TL.sine dava, ıslah edilen 4.902 TL.sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hükmedilen alacağın tamamına kesinti tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan “Toplam 8.302,00 TL'nin 500-TL sine 06/07/2011, 125-TL sine 24/04/2006, 150-TL sine 13/12/2012, 250-TL sine 18/09/2013, 450-TL sine 08/09/2009, 1000-TL sine 15/04/2009, 550-TL sine 12/03/2012, 550-TL sine 14/07/2010, 210-TL sine 05/05/2008, 657-TL sine 13/12/2012, 600-TL sine 25/10/2011, 140-TL sine 13/12/2012, 550-TL sine 25/06/2012, 550-TL sine 13/12/2012, 280-TL sine 14/11/2007, 350-TL sine 15/07/2011, 350-TL sine 15/07/2011, 440-TL sine 29/03/2012, 600-TL sine 25/10/2011 tarihlerinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” cümlesinin tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “ 8.302 TL alacağın 3.400 TL sinin dava, 4.902 TL sinin ıslah tarihi olana 28.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan 121,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33986, Karar No: 2013/28322, Tarih: 02.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33986 E.  ,  2013/28322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/264277

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2009/2624 (E) ve 2012/2046 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yokluklarında verilen 13.06.2012 tarihli hükmün sanıklara 04.09.2012 tarihinde yöntemine uygun şekilde tebliğ olunmasına karşın, sanık Yeliz ve sanık Aysel müdafiinin 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12.09.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık Yeliz ve sanık Aysel müdafiinin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9255, Karar No: 2014/12692, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9255 E.  ,  2014/12692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN :... Valiliği Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

Tereke hukukuna ilişkin davada... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.... Sulh Mahkemesince müteveffanın nüfus kayıt örneğine göre ikamet adresinin”... Mah.150.Sk. TC...... Blok No:2-1/3 Merkez ... ”olduğu belirtilmiş ise bu adresin müteveffanın vefatında kaldığı Bakım merkezinin adresi olduğu, huzurevinde ölen müteveffanın Koluk araştırması ve... Valiliği Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Müdürlüğü'nden gelen yazı cevaplarına huzurevine yerleşmeden önceki adresinin “... Köyü ... /... ” olduğu,anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk(... ) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7545, Karar No: 2022/584, Tarih: 19.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7545 E.  ,  2022/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/12/2014 gününde verilen dilekçe ile zilyetliğe dayalı tescil istenmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/07/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/01/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

İlk derece mahkemesince, Türk Medeni Kanununun 713/1., Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddelerinde belirtilen sürelerin dolduğu, taşınmazın 1978 yılından sonra imar ve ihyasının yapılarak zeytinlik haline dönüştürüldüğü kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, her iki davalı vekilinin temyizi üzerine dairemizin çoğunluk görüşü ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 1965 yılında kadastro görmüş ve kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılmıştır. Tescil harici bırakılma da bir kadastro işlemidir. Nitekim 3402 sayılı Yasanın 16. maddesinin "C" bendinde: "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile, deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır." denilmek suretiyle, tepelik yerlerin tescil edilemeyeceğine hükmedilmiştir.

Yapılan keşif sonunda Fen Bilirkişisi, Ziraat Bilirkişisi ve Orman Bilirkişisi tarafından hazırlanarak mahkemeye sunulan 19/02/2016 tarihli raporun birinci sayfasında; tescili talep edilen dava konusu taşınmazın kuzeyinin 13 No'lu parsel, güneyinin yol, doğusunun tescil harici alan, batısının ise 1 No'lu parsel ile çevrili olduğu, klizimetre ile yapılan ölçümde, kuzeybatı-güneydoğu istikametinde artan %30-35 meyilde olduğu belirtilmiştir. Yine keşif sırasında çekilen fotoğraflardan, taşınmazın tepelik ve kayalık olduğu açıkça görülmektedir. Kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın tescil harici bırakılmasının nedeni kayalık ve tepelik olmasından kaynaklanmaktadır. Zira, kadastro tesbiti sırasında dava konusu yer için mülkiyet iddiasında bulunulmadığına göre, tescile uygun tarım arazisi niteliğinde bir yer olması halinde Hazine adına tarla vasfında tescil edilmesi gerekecekti.

Dava konusu taşınmazın üzerinde çok miktarda kaya mevcut olup, bu haliyl imar-ihyanın gerçekleştiğinden de söz edilemez. Bununla birlikte; TMK'nun 715/1-2. Maddesinin "Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz." hükmü dikkate alındığında, imar ihya olgusu gerçekleşmiş olsa dahi, kayalık ve tepelik niteliğindeki dava konusu yer özel mülkiyete konu olamaz. Davanın kısmen kabulü kararının onanması halinde, mutlak surette devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin, -velev ki bu yerler dağ, tepe ve kayalık olsun- özel mülkiyete konu edilmesinin yolu açılmış olacaktır. Bu ise, TMK'nun yukarıda bahsedilen 715. Maddesi hükmüne tamamen aykırıdır.

Bu nedenlerle; ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi ve bu kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/2300, Karar No: 2008/2207, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2008/2300 E., 2008/2207 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/2300 E., 2008/2207 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA

- KADASTRO TUTANAKLARININ KESİNLEŞMESİ VE HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir.

Nevarki somut olayda az yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözardı edilerek mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılamada taşınmaz başında dava ekonomisine aykırı düşecek biçimde yeniden keşif icrasına karar verilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyden seçilen bir yerel bilirkişi ve birde tutanak bilirkişisi hazır olduğu halde taşınmaz başında keşif icra edilmiş ve taşınmazın fiziksel yapısı da mahkemenin gözlemi olarak keşif tutanağına yansıtılmıştır.

Mahkemece bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı tespit gününde taşınmaz üzerinde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine ve özellikle hükmüne uyulan bozma kararının niteliğine uygun düşmemektedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4342 sayılı yasa uyarınca mera tahsisinin yapıldığı çekişmeli taşınmaza doğuda, batıda, güneyde ve kısmen de kuzeyde komşu 117 ada 256 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmak suretiyle 4342 sayılı yasa uyarınca tespit ve tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4342 sayılı yasa uyarınca mera tahsisinin yapıldığı çekişmeli taşınmaza doğuda, batıda, güneyde ve kısmen de kuzeyde komşu 117 ada 256 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmak suretiyle 4342 sayılı yasa uyarınca tespit ve tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

Bölgede, mera tahsisinin yapıldığı gün ile kadastro tespitinin yapıldığı günler arasında, 20 yıllık iktisap sağlayan ve davanın dayanağını oluşturan yasal süre geçmemiştir. Hal böyle olunca taşınmazın öncesinin sınırındaki komşu eylemli meranın bir bölümünü oluşturduğu ve meradan kazanıldığının kabulü gerekir. Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun, hukukça değer taşımaz. Hal böyle olunca bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında düzenlenen keşif tutanağında mahkemenin yaptığı gözlemin az yukarıda saptanan maddi ve hukuksal olgular ile eylemli duruma uygun düşmediği ve gerçeği yansıtmadığı anlaşılmaktadır. Kaldıki, meralar içerisinde öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre "dere" "tepe" "yol" "hendek" ve "çukur" gibi doğal yada yapay sınır yerlerinin her zaman bulunması mümkündür.

Öte yandan, davacı taraf, 4342 sayılı yasa uyarınca bölgede yetkili idari merciler tarafından yapılan mera tahsisine ilişkin yönetimsel işlemin iptali için idari yargı yerinde dava açtığını ve yönetimsel işlemi iptal ettirdiğini öne sürüp bu olguyu da kanıtlayamamıştır.

Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanıla geldiğinin saptanması yada taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesine bağlıdır. Kural olarak bu nitelikteki uyumazlıklarda yerel bilirkişi ve tanıkların dava konusu taşınmaz yada taşınmazların bulunduğu belde yada komşu köyler halkından seçilmesi zorunludur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılamada, yargılama sırasında taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişinin de taşınmazın bulunduğu köye komşu köyden seçilen yerel bilirkişinin de o köy halkından olduğu anlaşılmaktadır. Kaldıki, dava ve temyize konu taşınmaza sınırda komşu 117 ada 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların dava dışı kişiler adına yapılan tespitlerinin kesinleşmiş olması sonuca etkili değildir.

Kaldıki, Hazine koşullarının varlığı halinde anılan taşımazlar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne dayanarak dava açması hukuken olanaklıdır.

Kaldıki, Hazine koşullarının varlığı halinde anılan taşımazlar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne dayanarak dava açması hukuken olanaklıdır.

Mahkemece bu olgular göz önüne alınarak hazinenin açtığı davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken az yukarıda açıklanan olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.