muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1868, Karar No: 2025/2735, Tarih: 17.03.2025

5. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin tespiti ile buna göre dava konusu fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20341, Karar No: 2014/23589, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20341 E.  ,  2014/23589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/371-2014/524

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 24.03.2011 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının %20,00’den %38,20 ye yükselmesi nedeniyle % 18,20 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11447, Karar No: 2012/35556, Tarih: 30.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11447 E.  ,  2012/35556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'de cezaların ictimaının düzenlenmediği, atılı suç için tayin edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının birbirinden bağımsız cezalar olduğu ve ayrı ayrı infaz edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen cezaların toplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki cezaların toplanmasına ilişkin " Sanığa verilen adli para cezalarının toplanarak 136 ... adli para cezası olarak günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 20,00 TL' den paraya çevrilerek 136 ... X 20,00 TL=2.720,00 TL adli para cezasına çevrilmesine" biçimindeki paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “sanık hakkında hükmedilen 120 ... hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesine göre günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek 2420 TL; 16 ... karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun aynı madde ve fıkrasına göre günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek 320,00 TL adli para cezasına” hükmedilerek, ayrıca hüküm fıkrasının para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafındaki "para cezasının" ibaresinin "para cezalarının" şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın savunmasında, öğle saatlerinde mağdur ile kavga ettiklerini ve mağdurun yumruk atarak burnunu kanattığını, akşama doğru buluştuklarında da yargılama konusu olayın gerçekleştiğini belirttiği ve mağdurun da bu beyanı doğrulaması karşısında, olayda sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7078, Karar No: 2015/21165, Tarih: 12.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7078 E.  ,  2015/21165 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davacı 16.6.2014 tarihinde, ön inceleme duruşmasından sonra yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, hazır olan davalı vekilinin bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Davacının bu talebi iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacının yoksulluk nafakası konusunda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilecek yerde, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2015 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/20182, Karar No: 2017/1827, Tarih: 10.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20182 E.  ,  2017/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen El atmanın önlenmesi davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1020 (yeni 114 ada 19 parsel) ve 281 parsel (yeni 112 ada 2 parsel) sayılı taşınmazların 40 yıl önce yapılan, taksim neticesinde kendisine bırakılmasına rağmen davalının haksız olarak el attığını ileri sürerek, müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; dava konusu taşınmazları aralarında taksim ettiklerini, kendi kullanımında olan yere kazık çaktığını, gerekirse bunları kaldırabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen kısma davalının el atmasının önlenmesine dair verilen karar Dairece “ tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise hangi bölümün kimin kullanımına terk edildiğinin saptanması, tüm paydaşlar yönünden fiili kullanma biçiminin oluştuğunun ve çekişme konusu yapılan bölümlerin davacıya bırakıldığının belirlenmesi halinde davanın kabul edilmesi,fiili kullanma biçimi oluşmamış ise davacının taşınmazlarda az veya çok çekişmesiz olarak kullandığı yer bulunup bulunmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenerek varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulü ile çekişme konusu 114 ada 19 parsel sayılı taşınmaz yönünden iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının payı oranında davalının el atmasının önlenmesine, 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise fiili taksim olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 2l3. (6098 Sayılı 237. maddesi) Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terkedildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, Medeni Kanunu'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda çekişme konusu 114 ada 19 parsel sayılı taşınmaz yönünden iddianın sübutu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.

Somut olaya gelince, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda çekişme konusu 114 ada 19 parsel sayılı taşınmaz yönünden iddianın sübutu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.

Ne var ki; bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamına uygun yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın çekişme konusu 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden fiili taksim olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler ve bozma ilamı doğrultusunda 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden keşif mahallinde dinlenilen mahalli bilirkişi beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, bu parselde tüm paydaşları bağlayan fili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise kimin kullanımına terk edildiğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde saptanması, bu taşınmaz bakımından fiili kullanma biçiminin oluştuğunun ve davacıya bırakıldığının belirlenmesi halinde davanın bu taşınmaz yönünden de kabul edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9089, Karar No: 2008/10605, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9089 E.  ,  2008/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 19.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle kaydında düzeltme yapılması istenen 1033 parsel maliki "...Köyü 62 hanede nüfusa kayıtlı ... ve ...'dan olma 1911 doğumlu olarak nüfus kaydı bulunan "... ..." olma ihtimalide mevcut olmakla sözü edilen bu kişinin mirasçıları tespit edilerek husumetin onlara tevcihi sureti ile davanın hasımlı biçimde yürütülmesi gerekir iken sadece tapu idaresine husumet tevcihi ile düzeltme yapılmasının istenmesi doğru olmayıp dava açıklanan bu nedenle de redde mahkum olduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 23.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17312, Karar No: 2014/5198, Tarih: 26.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17312 E.  ,  2014/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/151329

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/335 (E) ve 2012/244 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Gebze 5.Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan ifadesinde hırsızlık yapma hastalığının bulunduğunu,bu nedenle Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15474, Karar No: 2012/780, Tarih: 23.01.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/15474 E.  ,  2012/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... Türk Tarım Ticaret AŞ nin üretmiş olduğu mısır tohumlarını davalı ...'dan satın alıp ektiğini, tohumların hastalıklı olması nedeniyle 14.100,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek uğramış olduğu 14.100,00 TL zararın tespit tarihi olan 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, B.K'nun 41 ve 60. maddeleri gereğince davacı iddia ettiği zarara ve neden olan kişiye dair bilgi sahibi olup, 1 yıllık süre içinde davasını açmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile mısır tohumunun üreticisi olan ... Türk Tarım Ticaret AŞ arasındaki ihtilafta ise 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu 11.Maddesi " Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın 2011/15474-2012/780

meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir." hükmü dikkate alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, BK 60 maddesi gereğince zamanaşımı def'inin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23315, Karar No: 2013/1393, Tarih: 30.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23315 E.  ,  2013/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi ... .... ... Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere ... .... ... Dairesine gönderilmesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3498, Karar No: 2018/669, Tarih: 13.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3498 E.  ,  2018/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi yaptırmamak için direnme, 3713 sayılı Kanunun 7/3. maddesine aykırılık

Hüküm : Ayrı ayrı beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

23.07.2015 tarihli olay ve yakalama tutanağı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından; örgüte müzahir internet sitesinde yapılan çağrıya istinaden suç tarihinde saat 18.20 sıralarında .... Market önünde toplanan ve yüzlerini puşi ile kapatan bir grubun çöp konteynırları ve lastiklerle yola barikat kurup trafiğe kapattığı, gruptakilerin uyarılara rağmen dağılmamakta ısrar ederek polise taş atması üzerine zor kullanılarak dağıtıldığı, olayların devam etmesi nedeniyle yüzü kapalı şahısların yakalanmasına da devam edildiği, ... Cad. üzerinde yüzleri kapalı şahısların görülmesi üzerine kovalamaca sonucu sanığın başka bir şahıs ile birlikte yakalandığının anlaşıldığı olayda; sanığın güvenlik güçlerince dağılmaları yönünde yapılan ihtar ve zor kullanma sonrasında olay yerinde toplanan grup içerisinde bulunup bulunmadığı, gerekirse tutanak tanıklarının tümü dinlenerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesinden sonra sonucuna göre atılı suçlar yönünden hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.