muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6934, Karar No: 2017/17121, Tarih: 06.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6934 E.  ,  2017/17121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan ...’in 28.04.1998 tarihli kira sözleşmesi gereği kiracısı olduğunu, taşınmazın eczane olarak kullanılmak üzere kiralanmasına rağmen, kiracının kardeşi olan diğer davalı tarafından "..." olarak kullanıldığının vakıf mütevellisi tarafından tespit edildiğini, bunun üzerine davalılardan ...'e hitaben düzenlenen ... 9. Noterliğinin 14/12/2015 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile tahliye isteminde bulunulduğunu ancak verilen makul süreye rağmen fuzuli işgalci tarafından taşınmazın tahliye edilmediğini, davalı kiracının diğer davalı fuzuli işgalciye kira sözleşmesini devredebilmesi için davacı müvekkilinin açık ve yazılı muvafakati gerektiğini, davacının ise bu yönde bir muvafakatinin olmadığını belirterek davalı ...'in akde aykırılık ve diğer davalının ise fuzuli işgalci olması nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ...; sözleşmenin ... Bölge Müdürlüğü ile imzalanmış olması nedeniyle davacının taraf olma ehliyeti bulunmadığını ayrıca fesih bildirim sürelerine uyulmadan dava açıldığını, davalıların birlikte ve gayriresmi ortak olarak dava konusu yeri 5 senedir atariye olarak işlettiklerini, davacının sunmuş olduğu kira sözleşmesinde kiralananın farklı bir amaçla kullanılması için bir sınırlama bulunmadığını bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalı ...'in akde aykırılık nedeni ile davalı ...'in ise işgalci olması nedeni ile kiralanandan tahliyelerine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile

Mahkemece; davanın kabulü ile davalı ...'in akde aykırılık nedeni ile davalı ...'in ise işgalci olması nedeni ile kiralanandan tahliyelerine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile

komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Olayımıza gelince; davanın hukuksal dayanağını oluşturan Türk Borçlar Kanunu'nun 316.maddesi gereğince kiralananın tahliyesinin istenebilmesi için kiracının iddia olunan aykırılığı gidermesi için uyarılması ve kiralananın sözleşmeye uygun hale getirilmesi için kiracıya uygun bir süre tanınması, tanınan süre sonunda sözleşmeye aykırılığın sürdürüldüğünün saptanması gerekir. Davacının ise söz konusu ihtarnameyi kiracı ... yerine fuzuli şagil olduğu iddia edilen ...’e hitaben düzenlediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilebilmesi için yasal şartların tamamlandığı kabul edilemez. Mahkemece, davalılardan ...’e yönelik istemin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Davalılardan ...’in temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili 31.05.2016 tarihli ikinci celse için 31.05.2016 havale tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiş, Mahkemece 31.05.2016 tarihli celsede davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek, duruşma günü 02.06.2016 tarihi olarak kararlaştırılmış ve duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 02.06.2016 tarihli celsede ise; davalı vekilinin yokluğunda yargılama sonlandırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Somut olayda; davalı vekilinin 31.05.2016 tarihli ikinci celse için mazeretli sayılmasını talep ettiği, Mahkemece, mazeretin kabul edilerek duruşmanın 02.06.2016 tarihine bırakıldığı ve duruşma gününün UYAP’ tan öğrenilmesine karar verildiği anlaşılmakta ise de; duruşma günü davalı vekiline tebliğ edilmediğinden, davalı vekilinin duruşma gününden haberdar olmadığının kabulüyle; masrafın gider avansından karşılanmak suretiyle yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10573, Karar No: 2013/15883, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10573 E.  ,  2013/15883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 09.08.2009 tarihinde vefat eden sigortalının hak sahiplerinin manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacıların manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/30, Karar No: 2018/2227, Tarih: 14.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/30 E.  ,  2018/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :1- Sanıklar ..., ... ve ...’un kasten öldürmeye azmettirme suçundan; sanık ...’ın suç delillerini gizlemek suçundan, sanık ...’nın ruhsatsız tabanca taşımak suçundan, sanık ...’nın kişinin hatırasına hakaret suçundan; Sanık ...’un ruhsatsız tabanca taşımak suçundan sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK’nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatlerine,

2-Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 600 tl adli para cezası,

3-Sanık ... hakkında; TCK’nun 81/1, 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... Kürek hakkında tehdit suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, katılan ... hakkında Yeliz'i tehdit, Yeliz hakkında Şefika'yı tehdit, yaralama ve hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet; Yaşar hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet, Şevki hakkında suç delillerini gizleme suçlarından verilen kararları temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, sanık Tuncay hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit ve kişinin hatırasına hakaret suçlarından açılan kamu davasının tefrikine ilişkin karar temyizi kabil olmadığından katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında maktülü kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; sanıklar Hayrettin, Cebbar ve Yaşar hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında maktülü kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; sanıklar Hayrettin, Cebbar ve Yaşar hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'yi kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişkin cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim nedeni bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar Hayrettin, Cebbar ve Yaşar'ın kasten öldürmeye azmettirme fiillerinden, elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin Hayrettin, Cebbar ve Yaşar hakkındaki beraat kararına, sanık ... hakkında hükmolunan mahkumiyet kararı aleyhine olup bir nedene dayanmayan , sanık ... müdafiinin meşru müdafaa olduğuna , takdiri indirim uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki kısmen resen temyiz incelemesine tabi olan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Hayrettin, Cebbar ve Yaşar hakkındaki beraat kararlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16487, Karar No: 2013/15103, Tarih: 05.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16487 E.  ,  2013/15103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.03.2012 tarih ve 2009/357-2012/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, şirket dışında diğer davacıların davalılardan ... Noterliği'nin 02/09/2008 tarih ve ...-... yevmiye nolu limited şirketi hisse devri sözleşmesiyle davacı şirketin hisselerinin tamamını devir aldıklarını, devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden ve tamamen ödendiğinin, hissenin devir alan adına kayıt ve tesciline rızalarının bulunduğunu ve devir tarihine kadar olan mali, hukuki ve cezai sorumluluklarının devredene, o tarihten sonrakilerin devir alana ait olduğunun kararlaştırıldığını, davacı şirketin devir tarihinden önce davalılara ait olup o ana kadar ödenmemiş olan 123.518,00 TL borcu ödemek zorunda kaldığını, devir sözleşmesine dayanılarak davacıların bu miktarı davalılardan istediğini, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3168 esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalıların borca, faiz ve fer'ilerine itiraz ettiklerini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/3168 esas sayılı dosyasıyla davalılar aleyhine hisse devir sözleşmesine dayanarak 123.518,00 TL talepli icra takibi yaptıklarını, müvekkillerinin noterlikten yapılmış hisse devir sözleşmeleriyle davacı şirketteki hisselerini 02/09/2008 tarihinde davacılardan ... ve ...'a devrettiklerini, ancak bu devir sözleşmesi yapılmadan önce 28/08/2008 tarihli şirket hissesi satış protokolü başlıklı belgenin imzalandığını, yapılacak hisselerin devrine ilişkin asıl ve ayrıntılı düzenlemeler yapıldığını, hisselerin değeri karşılığı ödenecek bedelin 235.614,00 TL olarak belirlendiğini, bu bedelin ne şekilde ödeneceğinin açıklandığını, tarafların hangi borçları ne şekilde ödeyeceklerinin kararlaştırıldığını, bu protokolde imzası bulunan ...'ın noterde yukarıda belirtilen hisse devir işlemlerinin yapılacağı zaman kardeşleri olan davacılar ... ve ... adına devir yapılmasını istediğini, müvekkillerinin de 28/08/2008 tarihli protokole uyulacağı inancıyla iyi niyetli olarak hisselerini şirket dışındaki davacılara devrettiklerini, daha sonra davacıların bu hisseleri ...'a devrettiklerini, ...'ın halen şirket ortağı olmadığını, davacıların protokolde belirtilen yükümlülüklerin hiçbirini yerine getirmediğini, protokolü görmezden geldiklerini, bu durumun iyi niyet kaidelerine aykırı olduğunu, buna karşın davacıların icra takibiyle kendilerinden alacak talebinde bulunduklarını bunun yersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi görüşlerine ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, hissesini devreden ortağın şirket borçlarından sorumluluğuna ilişkin olduğu, dava tarihi itibariyle davacı şirket’in hissedarlarının ... ve ... olduğu, ...'ın herhangi bir hissesi bulunmadığı, ..., ... (kızlık soyadı ...'dır) ve ...’ın kardeş oldukları, davalılardan ..., ... ve ... arasında davacı şirket hisselerinin satılması ve hisse satışı sonrası satıcılar ve alıcı arasında kurulacak maddi ve idari düzenlemelerin hisse satış öncesi kayıt ve taahhüt altına alınması konulu 28/08/2008 tarihli şirket hisse satış protokolü hazırlandığı ve protokolü... ve ...'ın imzaladığı, ...'ın bu protokole rağmen davacı şirketin hisselerini 02/09/2008 tarihinde yapılan hisse devir sözleşmeleriyle kardeşleri olan ... ve ...'a satışını sağladığı, daha sonra davalıların sattığı hisseleri kardeşlerinden devir aldığı, burada amacın protokol hükümlerinden kurtulmak olduğu, çünkü davalıların ... ve ...'a yaptıkları hisse satışlarında ayrıntılı bir devir protokolüne yer verilmediği, davacılar ... ve ...'ın alıcı ...'ın kardeşi ve aldıkları hisseleri kısa bir süre sonra ...'a devretmiş olmaları dikkate alındığında bu protokolden haberdar olmadıklarını düşünmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacılardan ... ve ... kendileri bir ödeme yapmadıkları için davalılardan herhangi bir talepte bulunamayacağı ve bu davacıların aktif husumet ehliyeti bulunmadığı, davacı şirket ise sermaye şirketi olduğundan, borçlardan öncelikle sorumlu olduğu, limited şirkette ortağın ortak sıfatıyla asli borcunun sermaye taahhüdünü ödemek olduğu, limited ortaklığın borcundan dolayı ortakların sorumlu olmadığı, somut olayda, borcun asıl sorumlusu olan şirket sunulan belgelere göre takibe konu borcu ödemiş olduğundan, ödenen borcu TTK 531, 532/2,3 ve 6183 sayılı Kanun'un 35. maddelerindeki durum söz konusu olmadığı ve davacı şirketin ödediği borç sebebiyle sermaye payının tamamını ödemediği yolunda herhangi bir iddia ve ispat bulunmayan şirket ortağına karşı doğrudan tahsil yoluna gidemeyeceği gerekçesiyle şirket dışındaki davacılar açısından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle, davanın şirket açısından da esastan reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın özel ve teknik bilgiyi gerektirmeyip, hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenebilir nitelikte olması nedeniyle bilirkişi raporunun aksine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın özel ve teknik bilgiyi gerektirmeyip, hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenebilir nitelikte olması nedeniyle bilirkişi raporunun aksine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5574, Karar No: 2020/6134, Tarih: 27.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5574 E.  ,  2020/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27/10/2020 tarihinde davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, birlik üyesi olan tarımsal sulama kooperatiflerinin bulunduğu bölgede elektrik dağıtım faaliyetlerinin davalı şirket tarafından yürütüldüğünü, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 60. maddesini gerekçe gösteren davalı şerketin bölgesindeki birlik üyesi kooperatifleri işletme sorumlusu elektrik mühendisi temini amacıyla sözleşme yapmaya zorladığını, bu sözleşmeyi yapmayan birliklere ise davalının elektrik enerjisi vermediğini, davalının bu keyfi davranışı sonrasında konuyu Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğüne bildirdiğini ileri sürerek, birlik üyesi tarım sulama kooperatiflerinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 60. maddesi uygulaması kapsamında bulunmadığının ve sorumlu elektrik mühendisi bulundurmak zorunda olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddia ettiği tarımsal sulama tesislerinin ilgili Yönetmeliğin 60. maddesi kapsamında yüksek gerilimli kuvvetli akım tesislerinden olduğunu, şirketin yönetmelik hükümlerini yerine getirdiğini, davacının iddialarının kabulünün ancak yönetmelikte yapılacak değişiklikle mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının mühendis bulundurmama yönündeki tespit talebinin mevcut yasal mevzuat ve yönetmeliklere uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 15/05/2017 tarihli ve 2016/290 E. 2017/7231 K. sayılı kararla;

(...Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 1. madde hükmüne göre herhangi bir tesisin bu Yönetmelik kapsamına girip giremeyeceği konusunda bir kararsızlık ortaya çıkarsa, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı‘nın bu konuda vereceği kararın geçerli olduğu hususu göz ardı edilmiştir.

Buna göre, mahkemece, yukarıda anılan madde hükmüne göre, Enerji Tabii Kaynaklar Bakanlığından davacı birliğin, bu Yönetmelik kapsamına girip giremediği hususunun sorularak, sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.) gerekçesiyle karar bozulmuştur.