muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/167, Karar No: 2013/5290, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/167 E.  ,  2013/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, sürücüler arasında maddi hasarlı trafik kazası tesbit tutanağının düzenlendiğini, davalı sürücünün olayda kusurlu olduğunu ikrar ettiğini ve tutanağı imzaladığını, ihbara rağmen davalı ZMSS şirketinin hasarı ödemediğini, müvekkilinin kendi imkanları ile aracının 4.041,49 TL karşılığında tamir ettirdiğini, davalılar hakkında Bakırköy 4.İcra Müdürlüğünün 2011/4071 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu, belirterek itirazların iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili olayın ihbarı üzerine, araçlar üzerinde inceleme yaptırıldığını, araçların yüksekliklerine göre her iki araçta meydana gelen hasarların uyumlu olmadığının tesbit edildiğini, davacı aracında beyaz renklerin bulunduğunu, sigortalı aracın renginin metalik olduğunu, kazanın ihbar edilen şekilde gerçekleşmediğini doğru ihbar yükümlülüğüne uyulmadığını hasarın teminat kapsamında kalmadığını, tazminat miktarı likit olmadığından inkar tazminatının şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının kazadan sonra diğer davalı ... şirketine müracaat ettiğini, sigorta şirketi tarafından yaptırılan araştırma sonucunda davacının haksız olduğunun anlaşıldığını ve ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların Bakırköy 4.İcra Müdürlüğü'nün 2011/4071 sayılı dosyasına vaki itirazlarının 4.041,49 TL asıl alacak yönünden iptali ile takibin bu meblağ üzerinden devamına 4.041,49 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine tarafların şartları oluşmayan icra inkar ve kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 156,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ile davalı ...'dan alınmasına 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11566, Karar No: 2013/7560, Tarih: 25.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11566 E.  ,  2013/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece verilen yetkisizlik kararı Dairemizce 31.10.2012 günlü ve 2012/2975-7369 E.K. sayılı karar ile bozulmuştur. Bu defa mahkemece dosya 2012/717 esas sayısına kaydedilerek duruşma açılmış ve daire kararında maddi hata olduğu yolunda kanaat uyandığından bahisle tereddütlerinin "karar düzeltme ve ısrar yolu kapalı olan daire kararı yönünden" giderilmesi istemiyle dosya resen Dairemize gönderilmiştir.

Yetkisizlik kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de daire kararına karşı mahkemenin direnme hakkı mevcuttur. Kaldı ki taraflardan herhangi birinin başvurusu olmaksızın yerel mahkemenin kendiliğinden daire kararında maddi hata olduğu şeklindeki tereddüdünün giderilmesi açısından yeniden gözden geçirilmesini isteme hakkı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, dava konusu uyuşmazlık konusundaki yetkisizlik kararının bozulması yolunda daha önce Dairemizce verilmiş bir karar bulunduğundan yeniden bir karar verilmesi olanaklı değildir. O halde, mahkemece Dairemize üst yazı ile gönderilen dosya konusunda bir karar verilmeden esasın kapatılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizce yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, esasın kapatılarak dosyanın mahkemesine iadesine, 25.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3392, Karar No: 2024/4571, Tarih: 03.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3392 E.  ,  2024/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2448 Esas, 2023/1996 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/70 E., 2023/17 K.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen 11.09.2023 tarih ve 2023/2448 E., 2023/1996 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 20.12.2023 tarih, 2023/12460 E., 2023/13090 K. sayılı kararıyla davacı adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 337 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir. (Pekcanıtez H./Özekes M./Akkan M./Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince verilen davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazı incelemeye yetkili Dairemizce adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu zira dosyada muhtarlıktan alınmış fakirlik belgesi bulunduğu, özür durumuna göre tüm vücut fonsiyon kaybı oranının %60 olduğu ve adına kayıtlı gayrimenkulünün bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durum karşısında, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için gereken temyiz harcını kısmen veya tamamen ödeme gücüne sahip olmadığı anlaşıldığından, davacının adli yardım talebinin reddine dair karara yapmış olduğu itirazın kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı tarafından adli yardım talebinin reddi kararına karşı yapılan itirazın KABULÜNE, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 20.12.2023 tarih, 2023/12460 E., 2023/13090 K. sayılı ilamı ile verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA, davacının adli yardımdan yararlandırılmasına ve bu davalıların temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 10. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6047, Karar No: 2012/8215, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6047 E.  ,  2012/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Milli Eğitim Bak. Vekili avukat ... ile ...Eğitim ve Rehabilitasyon Merkez Kursu müd. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.2.2011 tarih ve 56-92 sayılı hükmün Dairenin 18.1.2012 tarih ve 8150-472 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 9.350.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2011 tarihinden sonra verilen ve 9.350.00 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 18.1.2012 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davacı tarafın 7.387.20 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 26.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15972, Karar No: 2016/1364, Tarih: 08.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15972 E.  ,  2016/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama dosyasının incelenmesi sonucu tespit edilen hukuka aykırılıklar:

I- Gizli Soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararlardaki hukuka aykırılıklar:

5271 sayılı CMK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; “Madde 139-(1) Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi hâlinde, kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Bu madde uyarınca yapılacak görevlendirmeye ağır ceza mahkemesince oy birliğiyle karar verilir.

Maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

1- Suç, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olmalıdır,

2- Suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

3- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

4- Ağır ceza mahkemesince oybirliğiyle karar verilmesi,

5- Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması

Gereklidir.

Somut olayda; ... Emniyet Müdürlüğü tarafından gizli soruşturmacı görevlendirilmesi istenirken, “... İl merkezinde ve Gönen İlçesi Gölbaşı Köyünde uyuşturucu satışı ile iştigal eden şahısların yoğun miktarda uyuşturucu madde temin ettikleri, temin ettikleri uyuşturucu maddeleri..., .... ve ... Mahallelerinde sattıkları, uyuşturucu madde satıcılarının deşifre edilmesi ve suç unsuru ile birlikte yakalanmalarına yönelik çalışmalar”dan söz edilmiş, fail/failler veya fiiller somut olarak belirtilmemiştir. Oysa ki gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için olay somutlaştırılmalı, soruşturma konusu suçun işlenmiş ya da işlenmekte olması gereklidir. Somut olayda ise bir nevi önleme amaçlı Gizli Soruşturmacı görevlendirilmiştir. Aslında belli bir olay veya failin izlenmediği, fiil işlenmeden önce karar alındığı anlaşılmaktadır.

Suç işlendiği konusunda kuvvetli şüphe bulunup bulunmadığı ve başka surette delil elde etme imkânı olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılıp yapılmadığı da bilinmediği için bu koşulların varlığı da bilinmemektedir.

Dava konusu suç “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 188) olduğu halde örgütlü işlenmiş bir suç değildir ve CMK'nın 139/4. maddesinin ifadesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilmesi de mümkün değildir.

Suç işlendiği konusunda kuvvetli şüphe bulunup bulunmadığı ve başka surette delil elde etme imkânı olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılıp yapılmadığı da bilinmediği için bu koşulların varlığı da bilinmemektedir.

Dava konusu suç “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (Madde 188) olduğu halde örgütlü işlenmiş bir suç değildir ve CMK'nın 139/4. maddesinin ifadesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilmesi de mümkün değildir.

14.02.2007 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nda Öngörülen ... Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesindeki tanımlara göre: “Başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması hâli: Soruşturma veya kovuşturma sırasında diğer tedbirlere başvurulmuş olsa bile sonuç alınamayacağı hususunda bir beklentinin varlığı veya başka yöntemlerden biri veya birkaçının uygulanmasına rağmen delil elde edilememesi ve delillere ancak bu Yönetmelikte düzenlenen tedbirlerle ulaşılabilecek olmasını,” ifade etmektedir.

Ağır Ceza Mahkemesinin gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararında kanun hükmünü tekrarlamaktan başka herhangi bir gerekçe de bulunmamaktadır. Sözü edilen karar Anayasanın 141. ve CMK’nın 34. maddelerine aykırı bir karardır.

II- Teknik Araçlarla izleme konusundaki hukuka aykırılıklar:

CMK’nın “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesine göre;

Madde 140-(1) Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi hâlinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve işyeri teknik araçlarla izlenebilir, ses veya görüntü kaydı alınabilir:

Maddeye göre; Şüpheliler hakkında teknik araçlarla izleme kararı verilebilmesi için:

1- Suç kanunda sayılan suçlardan olmalıdır,

2- Suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

3- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

4- Ağır ceza mahkemesi tarafından oy birliğiyle kararı,

Gereklidir.

Olayımızda sanığın 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesindeki düzenlemeye göre teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmamaktadır. CMK’nın 139. maddesine göre alınan Gizli Soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK’nın 140. maddesine göre ayrıca bir karar alınmadan Teknik Araçlarla izleme yapılamaz. Buna rağmen teknik araçlarla izleme, görüntü ve ses kayıtları yapılmıştır.

Mahkemece olayların sübutu gizli soruşturmacının faaliyetleri ile teknik izlemeye dayandırılmıştır. CMK’nın 217. maddesine göre; Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik izlemelerle elde edilen delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

III- Tanık Dinlenmesi:

Mahkemece olayların sübutu gizli soruşturmacının faaliyetleri ile teknik izlemeye dayandırılmıştır. CMK’nın 217. maddesine göre; Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik izlemelerle elde edilen delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

III- Tanık Dinlenmesi:

Sanığın olay tutanağını ve atılı suçu kabul etmediği takdirde, suçun sübutu için “güven alımı” adı verilen uyuşturucu madde temin etme eylemini gerçekleştiren kamu görevlileri kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenmeleri gereklidir. 5271 sayılı CMK’nın 139. maddesine göre kimliği gizli tutulması gereken gizli soruşturmacıların, CMK’nın 58/(2). maddesinin “Tanık olarak dinlenecek kişilerin kimliklerinin ortaya çıkması kendileri veya yakınları açısından ağır bir tehlike oluşturacaksa; kimliklerinin saklı tutulması için gerekli önlemler alınır. Kimliği saklı tutulan tanık, tanıklık ettiği olayları hangi sebep ve vesile ile öğrenmiş olduğunu açıklamakla yükümlüdür. Kimliğinin saklı tutulması için, tanığa ait kişisel bilgiler, Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından muhafaza edilir.” hükümleri ile Tanık Koruma Kanunu hükümlerine göre dinlenmeleri mümkündür.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin “Dürüst Yargılama Hakkı” başlıklı 6/3,d maddesi hükmüne göre bir suç isnadına maruz kalan herkes, “aleyhine olan tanıklara soru sordurmak hakkına sahiptir. Dava sırasında sanıklar tanık konumundaki Gizli Soruşturmacıya soru sordurma hakkını da kullanamamıştır. Karar bu yönü ile de hukuka aykırıdır.

IV- Hükmün Gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar:

5271 sayılı CMK’nın 230/1-b) bendine göre hükmün gerekçesinde;

“b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.” gereklidir.

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın Kanuna Muhalefet Halleri başlıklı 308. maddesinin 7. bendine göre: “Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi,” kanuna muhalefet halidir. 5271 sayılı CMK’nın Hukuka Kesin Aykırılık Halleri başlıklı 289. maddesinin 1/g bendine göre de; “Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.” Hukuka kesin aykırılık halidir.

Mahkemece hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller kararda gösterilmediği gibi aksine, karar alınmadan yapılan teknik araçlarla izlemeye dayanan, hukuka aykırı deliller gerekçe yapılarak kurulan ve bu şekilde gerekçesi eksik olan hüküm kanuna aykırıdır.

SONUÇ OLARAK:

1-Hukuka aykırı olarak alınan gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar ve buna dayalı işlemler sonucu elde edilen yasak delillerin hükme dayanak yapılması,

2-Teknik araçlarla izleme konusunda karar alınmadan yapılan ve bu nedenle hukuka aykırı olan görüntülü ve sesli kayıtlara dayanılarak hüküm kurulması,

3-Hükmün gerekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 230/1-b) bendine aykırı olması,

4-Kabule göre de;

SONUÇ OLARAK:

1-Hukuka aykırı olarak alınan gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar ve buna dayalı işlemler sonucu elde edilen yasak delillerin hükme dayanak yapılması,

2-Teknik araçlarla izleme konusunda karar alınmadan yapılan ve bu nedenle hukuka aykırı olan görüntülü ve sesli kayıtlara dayanılarak hüküm kurulması,

3-Hükmün gerekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 230/1-b) bendine aykırı olması,

4-Kabule göre de;

a) Sanığın uyuşturucu maddeyi satın aldığını söylediği ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan soruşturma yapıldığı ve Ağır Ceza Mahkemesinde 2014/264 esas sayılı dava açıldığı anlaşıldığından, bu davanın akıbetinin araştırılarak dava derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilerek bu dosya içine konması, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/631, Karar No: 2022/987, Tarih: 22.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/631 E.  ,  2022/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki "ihalenin feshi" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince verilen istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, şikâyetin kabulü ile ihalenin feshine ilişkin karar, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlular İstemi:

4. Borçlular vekili şikâyet dilekçesinde; ödeme emri tebligatlarının müvekkillerine usulüne uygun tebliğ edilmediğini, İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 102. maddesine aykırı olarak taşınmazın içi görülmeden haciz işleminin yapıldığını, imar planında belirtilen hususların kıymet takdiri raporunda tam olarak tespit edilip değerlendirmeye alınmadığını, tespit ve değerlendirmelerin meskenin içine girilerek heyetle birlikte yapılmadığını, kıymet takdir raporunda icra müdürlüğünün numarasının yanlış yazıldığını bu nedenle müvekkillerinin yasal haklarını kullanamadığını, taşınmazın 575 ada 1 parselde bulunmasına rağmen kıymet takdir raporunda 570 ada 1 parselin değerlendirilmesinin yapıldığını, kıymet takdiri raporlarının da müvekkillerine usulüne uygun tebliğ edilmediğini bu nedenle şikâyet yoluna başvuramadıklarını, müvekkillerine satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediğini, satış ilanının haciz alacaklılarının hepsine tebliğ edilmediğini, satış ilanının sadece ulusal gazetede ilan edildiğini, yerel gazetede ilan edilmediğini, satış ilanında elektronik ortamda verilen satış günü ve saatinin belirtilmediğini, sadece icra müdürlüğünün yapacağı fiziki satış günü ve saatlerinin belirtildiğini ileri sürerek taşınmazın ihalesinin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; satış ilanının icra müdürlüğü tarafından elektronik ortamda usulüne uygun yapılmadığı iddiasının yerinde olmadığını, yapılmış olan elektronik ilanda satış gün, saati ve teklif sürelerinin bulunduğunu, borçlulara usulüne uygun tebligatlar yapıldığını, borçluların şikâyetlerinin yerinde olmadığını belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

6. İhale alıcısı cevap dilekçesinde; borçluların iddialarının ihalenin feshini gerektirmediğini belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: