muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Meclis soruşturmasının, ceza muhakemesinin soruşturma evresine benzetilmesinin doğal sonucu olarak, Meclis soruşturması açılmasına ilişkin önerge de Cumhuriyet savcısına yapılan ihbar ve şikayet dilekçesine benzetilmektedir. TBMM İçtüzüğünün 107'nci maddesi hükmü ışığında, soruşturma komisyonu teşkiline dair önergede; Bakanlar Kurulunun genel siyasetinden veya bakanlıkların görevleriyle ilgili işlerden dolayı hakkında soruşturma açılması istenilen Başbakan veya bakanın ceza sorumluluğunu gerektiren fiillerinin görevleri sırasında işlendiğinden bahsedilmesi, hangi fiillerinin hangi kanun ve nizama aykırı olduğunun gerekçe gösterilmek ve maddesi de yazılmak suretiyle belirtilmesi zorunluluk arz etmektedir.

Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili işledikleri suçlarda özel soruşturma usulünü bu şekilde genel olarak izah ettikten sonra tekrar belirtmek gerekir ki, teoride olduğu gibi Yüce Divan uygulamalarında da Başbakan ve Bakanların memur / kamu görevlisi olarak kabul edildiği ve bu şahısların görev / sıfatlarının kendilerine sağladığı kolaylıktan yararlanarak işledikleri iddia edilen bütün suçların görev suçu kapsamında değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Bu noktada, Cumhur Ersümer ve Koray Aydın'ın Yüce Divan yargılamalarına ilişkin kararların incelenmesinde, 57'nci Cumhuriyet Hükûmetinde 29/05/1999 - 05/09/2001 tarihleri arasında Bayındırlık ve İskan Bakanı olarak görev yapmış olan Koray Aydın'ın ihaleye fesat karıştırma, görevi kötüye kullanma, haksız mal edinme suçlarından Anayasa Mahkemesinde Yüce Divan sıfatıyla yargılandığı 2004/4 esas ve 2007/2 karar sayılı davanın 05/10/2007 tarihinde beraat ile neticelenen hükmünde ve aynı Hükûmette 29/05/1999 - 27/04/2001 tarihleri arasında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı olarak görev yapmış olan Mustafa Cumhur Ersümer'in aynı şekilde ihaleye fesat karıştırma, görevi kötüye kullanma suçlarından Anayasa Mahkemesinde Yüce Divan sıfatıyla yargılandığı 2004/3 esas ve 2007/1 karar sayılı davanın, "bir kısım suçlardan açılan kamu davasının kesin hükme bağlanmasının 4616 SK uyarınca ertelenmesine, Esenboğa santral ihalesi ile ilgili olarak 765 sayılı TCK'nın 240/1 maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın ertelenmesi" şeklinde 27/07/2007 tarihinde neticelenen hükmünde Bakanların memur / kamu görevlisi olarak kabul edildiği ve bu şahısların görev / sıfatlarının kendilerine sağladığı kolaylıktan yararlanarak işledikleri iddia edilen bütün suçların görev suçu kapsamında değerlendirildiği açıkça belirtilmektedir. Bu itibarla Anayasa Mahkemesinin bu konudaki Yüce Divan uygulamalarının öğreti / doktrin ile örtüştüğü, Bakanların görev ve sıfatlarının kendilerine sağladığı kolaylıktan yararlanarak işledikleri iddia edilen bütün suçların görev suçu kapsamında değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

1982 Anayasası ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğündeki düzenlemeler ile öğretideki görüş ve Yüce Divan uygulamaları bu şekilde iken, Adalet Bakanlığının konuyla ilgili genelgelerinin de aynı mahiyette olduğu anlaşılmaktadır. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yasama dokunulmazlığının kaldırılması ile ilgili işlemler konulu, 20/01/2006 tarihli ve 100 sayılı, 21/12/2011 tarihli ve 100/1 sayılı genelgelerinde açıkça görev suçu ve kişisel suç ayrımına yer verildiği, Bakanlık genelgeleriyle uygulamaya ilişkin kapsam ve koşulların açıkça ve somut olarak belirlendiği görülmektedir.

Adalet Bakanlığının 20/01/2006 ve 21/12/2011 tarihli aynı konuya ilişkin bu genelgeleri incelendiğinde, genelgelerde öncelikle yukarıda izahına çalışılan 1982 Anayasasının 83, 100, 112'nci ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün "Meclis soruşturması açılması için önerge" başlıklı 107'nci maddeleri hükümlerine yer verildikten sonra, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Sekreterliğinin 17 Kasım 1997 tarih ve 9427/23887 sayılı yazısına atfen Başbakan ve Bakanlar Kurulu üyesi bakanların görev nedeniyle işledikleri suçların soruşturmasının ancak Meclis soruşturması yoluyla mümkün olabileceğinin, bu itibarla görevde bulunan veya görevinden ayrılan Başbakan ve bakanlar hakkında Bakanlar Kurulunun genel siyaseti veya Bakanlıkların görevleriyle ilgili olarak yapılan şikayet ve ihbarların, ancak Anayasanın 100'üncü ve TBMM İçtüzüğünün 107 nci maddelerine görev işleme tabi tutulacağının, bu gibi başvurular (ihbar / şikayetler) ile ilgili Adalet Bakanlığınca yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı cihetle bu tür evrakın Bakanlığa gönderilmemesi gerektiğinin ifade edildiği, diğer yandan milletvekilleri ile ilgili kişisel suç iddiaları veya Başbakan veya bakanların işledikleri iddia edilen "Bakanlık dönemi veya bakanlık görevleriyle ilgili olmayan" kişisel suçlarda ise Başbakan, bakanlar ve milletvekillerinin ifadesine başvurulmadan, soruşturmanın ağır ceza merkezlerinde bizzat Cumhuriyet başsavcısı veya başsavcı vekili tarafından, mülhakatlarda ise varsa Cumhuriyet başsavcısı veya başsavcı vekili, olmadığı takdirde Cumhuriyet savcısı tarafından bizzat yapılarak, leh ve aleyhteki delillerin eksiksiz toplanması, suçun işlendiği hususunda kamu davası açılmasını sağlayacak yeterli şüpheye ulaşılması ve kamu davası açılmasını sağlayacak şartların bulunması halinde yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin düzenlenecek fezlekeye bağlı evrakın TBMM Başkanlığına sunulmak üzere Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesi, bu tür kişisel suç isnatlarında kamu davası açılması için yeterli delil elde edilememesi ve kovuşturma imkanının bulunmaması hallerinde mahallinde yasal gereğine tevessül edilerek Bakanlığa herhangi bir bilgi veya belge gönderilmemesi gerektiğinin gayet açık ve netlikte ifade edildiği anlaşılmıştır.

Görüldüğü üzere, 1982 Anayasasının suç tarihinde yürürlükteki 83, 98, 100, 112'nci maddeleri ile 148/6 madde ve fıkrası hükmü, suç tarihinden sonra yapılan anayasa değişikliğiyle Anayasanın 100'üncü maddesine muadil olarak getirilen 106'ncı maddesi hükmü, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün 107 ila 113 maddeleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri, öğretide hakim olan görüş, Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan uygulamaları, TBMM Genel Sekreterliğinin 17/11/1997 tarihli 9427/23887 sayılı yazıları, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığınca yayımlanarak tüm adli teşkilata duyurulan 20/01/2006, 21/12/2011 tarihli genelgeler ışığında konu gayet sarih, açık ve net olup, buna göre dava konusu 2012/120653-125043 numaralı soruşturmaların yürütüldüğü tarih itibariyle görevde bulunan Başbakan ve Bakanlar Kurulu üyesi bakanların Bakanlar Kurulunun genel siyaseti veya Bakanlıkların görevleriyle ilgili suç iddialarının, bir başka deyişle görev nedeniyle işledikleri iddia edilen suçların soruşturması ancak Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının en az onda birinin vereceği önergenin kabulüyle açılabilecek bir Meclis soruşturması eliyle yürütülebilecek olup, böyle bir soruşturma yönünden Cumhuriyet savcısı ve emrindeki adli kolluk görevlilerinin herhangi bir soruşturma ve delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.

Haddi zatında bu husus, sanıkların sürekli olarak savunmalarında atıf yaptıkları İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının Özel Soruşturma Bürosundan sorumlu başsavcı vekili ... Cengiz Hacıosmanoğlu tarafından 17 Aralık 2013 tarihli operasyondan sonra Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına yazılan 21/02/2014 tarih ve 2013/20764 C.M. Sayılı yazı içeriğinde de dile getirilmiş, ekinde delil klasörlerinin yer aldığı 21/02/2014 tarihli bu yazıda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 100'üncü maddesi hükümleri çerçevesinde Başbakan veya Bakanlar hakkında Bakanlar Kurulunun genel siyasetinden veya Bakanların görevleriyle ilgili işlerden dolayı Başsavcılıkça bir soruşturma yürütme yetkisi bulunmadığı cihetle fezleke düzenlenmesi söz konusu olmadığından, elde edilen delil niteliğindeki belgelerin, görevden kaynaklı suçlar yönünden soruşturmaya yetkili makam olan ve dolayısıyla bu belgeleri takdir edecek olan Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilmek durumunda olunduğu belirtilmiştir.

Derece mahemelerince de takdir kılanan Somut olayda, 2012/120653 sayılı suç soruşturması sırasında dönemin Ekonomi Bakanı ... ile ilgili olarak Rıza Sarraf'tan sağlanan bazı maddi menfaatler karşılığında bu şahsın ve ortağı olduğu şirketlerin İran ülkesine altın ihracı yapması işlerinde imtiyaz sağladığına, İran'a yönelik uygulanan uluslararası nitelikteki ticari ve finansal yaptırımlarının aşılması için geliştirildiği söylenilen "İran'ın Türkiye'ye ihraç ettiği petrol ve doğalgaz ürünleri karşılığında İran ... Bankası adına Halkbank'taki hesabında biriken İran'a ait nakit rezervlerinin / petrol ve doğalgaz gelirlerinin Rıza Sarraf'a ait şirketler üzerinden altın ihracı ve transit gıda / ilaç ticareti yöntemiyle Türkiye'den çıkarılarak, İran'ın sıcak para ihtiyacının karşılanması ve bu sayede uluslararası ödemelerinin gerçekleştirilmesi sistemi"nin işletilmesi sırasında haksız çıkar elde ettiğine dair kuvvetli suç şüphesini ortaya koyan delillere temas edildiği iddia edilmiştir.

Sanıkların bizatihi kendi savunmalarında da belirttikleri üzere; 06/04/2011 tarih ve 6223 sayılı yetki yasasına istinaden Bakanlar Kurulunca çıkarıldığı anlaşılan Ekonomi Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 08/06/2011 tarih ve 637 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin, Bakanlığın görevlerinin detaylı olarak anlatıldığı 2'nci maddesinde ifade edildiği üzere, ülkenin dış ticaret, ihracat ve ithalatı ile ilgili genel politika ve esaslarını belirlemek, bununla ilgili gerekli tedbirleri almak, bu faaliyetlerle ilgili temas ve koordinasyonu sağlamak görevinin Ekonomi Bakanlığına ait olduğu, nitekim Ekonomi Bakanlığının organizasyon şemasına bakıldığında ana hizmet birimleri arasında İhracat Genel Müdürlüğü ve İthalat Genel Müdürlüğünün bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, 2012/120653 sayılı suç soruşturmasında Ekonomi Bakanı ...'a atfedilen eylem ve isnatların adı geçenin Bakanlığını yaptığı Ekonomi Bakanlığının görev alanında bulunduğu, bir başka deyişle doğrudan Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan'ın göreviyle ilişkili olduğu, nitekim sanıkların da aşamalardaki tüm savunmalarında Rıza Sarraf suç grubu tarafından Ekonomi Bakanına sağlanan maddi menfaatlerin Ekonomi Bakanlığının görevine giren ve dolayısıyla Bakanın ifa ettiği görevin ifasıyla ilgili bir işin yapılması veya yapılmaması karşılığında sağlanan menfaatler niteliğinde olması hasebiyle, Bakanın soruşturma kapsamındaki eylemlerinin, TCK'nın 252'nci maddesinde düzenlenen rüşvet suçuna karşılık geldiğini ifade ettikleri anlaşılmaktadır.

Bir diğer yandan, 2012/120653 sayılı suç soruşturması sırasında dönemin İçişleri Bakanı ... ile ilgili olarak Rıza Sarraf'tan sağlanan bazı maddi menfaatler karşılığında bu şahsın araçlarına trafikte emniyet şeridini kullanma imtiyazı verdiğine, adı geçen şahıs için koruma polisi tahsisini sağladığına, bu şahsın yakınları ve kurye faaliyetlerinde kullandığı İran uyruklu bir kısım şahısların yasaya aykırı olarak istisnai yoldan Türk vatandaşlığına geçirilmelerini sağladığına dair suç şüphesini ortaya koyan kanıtlara ulaşıldığı iddia edilmiştir. Her ne kadar, İçişleri Bakanı ile ilgili başka iddialar dile getirilmiş ise de, bunların soruşturmanın ilerleyen safhalarında tespit edildiği bizatihi sanıklarca dile getirilmiştir.

Bu haliyle, dönemin İçişleri Bakanı ...'e atfedilen temel suç isnadı, bizatihi başında bulunduğu ve en üst amiri olduğu İçişleri Bakanlığı teşkilatının görev alanı ile ilgili hususlardır. Koruma polisi tahsisi, emniyet şeridi imtiyazı sağlanması, nüfus ve vatandaşlık işleriyle ilgili hizmetlerin doğrudan adı geçenin amiri olduğu Bakanlığa bağlı emniyet teşkilatı ve Nüfus ve Vatandaşlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görev alanına giren hususlar olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Hal böyle iken, 2012/120653 sayılı suç soruşturmasında İçişleri Bakanı ...'e atfedilen eylem ve isnatların adı geçenin Bakanlığını yaptığı İçişleri Bakanlığının görev alanında kaldığı, bir başka deyişle doğrudan İçişleri Bakanı ...'in göreviyle ilişkili olduğu, nitekim sanıkların da aşamalardaki tüm savunmalarında Rıza Sarraf suç grubu tarafından İçişleri Bakanına sağlanan maddi menfaatlerin İçişleri Bakanlığının görevine giren ve dolayısıyla Bakanın ifa ettiği görevin ifasıyla ilgili bir işin yapılması veya yapılmaması karşılığında sağlanan menfaatler niteliğinde olması hasebiyle, Bakanın soruşturma kapsamındaki eylemlerinin, TCK'nın 252'nci maddesinde düzenlenen rüşvet suçuna karşılık geldiğini ifade ettikleri anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 2012/120653 sayılı suç soruşturmasına ilişkin düzenlenen 20/12/2013 tarihli kolluk fezlekesinin 465 ve devamı sayfaları ile 309 sayfalık ayrıntılı raporda dönemin Avrupa Birliği Bakanı ... ile ilgili olarak, Rıza Sarraf'tan sağlanan bazı maddi menfaatler karşılığında Bakanlık nüfuzunu kullanarak bu şahsın Beyoğlu / Fındıklı'da turizm belgeli bir otel kiralama girişimi, Sarraf'ın babası Hüseyin Sarraf'a İtalya vizesi alınması ve yine Sarraf'ın İran işlerinin takip edileceği bir banka kurma işleri için aracılık ettiğine, Rıza Sarraf'ın yasa dışı faaliyetleriyle ilgili basında çıkacak aleyhteki haberlerin önlenmesi için Bakanlık nüfuzunu kullanmak suretiyle girişimde bulunduğuna ve bu amaçlarla rüşvet aldığına dair suç şüphesini ortaya koyan kanıtlara ulaşıldığı iddia edilmiştir. Bu haliyle, her ne kadar suç fezlekesi ve Bakanlarla ilgili raporda ...'a yönelik atfedilen suç "rüşvet" olarak nitelendirilmiş ise de, esasen, Avrupa Birliği Bakanı ...'a yönelik temel suç isnadının, doğrudan Bakanlığının görev alanına giren hususlarda bir işin yapılması veya yapılmaması için menfaat karşılığı hareket ettiğine dair olmadığı, menfaat temini karşılığında görevine girmeyen ve yetkili olmadığı haksız bir takım işleri gördürmek için Bakanlık nüfuzunu kullanarak girişimde bulunmak şeklinde yine doğrudan Bakanlık sıfatının kendisine sağladığı nüfuz ve kolaylıktan istifade suretiyle işlenebilecek eylemlere ilişkin olduğu, nitekim sanıkların da aşamalardaki savunmalarında Rıza Sarraf suç grubu tarafından Avrupa Birliği Bakanına sağlandığı iddia edilen haksız menfaatlerin Bakanın haiz olduğu kamu gücü ve nüfuzunu kullanmak suretiyle edindiği yararlar niteliğinde olması hasebiyle, Bakanın soruşturma kapsamındaki eylemlerinin, TCK'nın 255'nci maddesinde düzenlenen nüfuz ticareti suçuna karşılık geldiğini ifade ettikleri, ne suretle nitelendirilirse nitelendirilsin rüşvet ve nüfuz ticareti suçlarının Bakanlık göreviyle ilintili veya Bakanlık sıfat ve nüfuzunun kullanılması suretiyle işlenebilecek fiiller olduğu, ezcümle doğrudan görevle ilişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Nihayet, 2012/125043 sayılı suç soruşturması kapsamında dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'a yöneltilen temel suçlama; ... isimli şahıs liderliğinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığında büyük bir etkinliğe sahip olan suç örgütünün iş adamı Ali Ağaoğlu başta olmak üzere Osman Ağca, Emrullah Turanlı gibi inşaat firması sahibi birçok iş adamı ile sıkı bir irtibat içerisinde olduğu ve bu kişilerin mevcut imar planlarına aykırı usulsüz projelerine onay verdiği, suç örgütünün yönetici kadrosunda bulunan Abdullah Oğuz Bayraktar'ın Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın oğlu, yönetici kadroda yer alan bir diğer isim olan Sadık Soylu'nun ise Bakan Bayraktar'ın danışmanı olması nedeniyle suç örgütünün Çevre ve Şehircilik Bakanlığında büyük bir etkinlik ve nüfuzasahip olduğu, ..., Abdullah Oğuz Bayraktar ve Sadık Soylu liderliğindeki bu suç örgütünün yönetici ve üyelerinin kendilerine sağlanan haksız bir takım maddi menfaatler karşılığında İstanbul'da kişiye özel imtiyazlı imar planlarını Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylatılmasını ve imar planlarına aykırı olarak yapılan bazı projelerin usulsüzlüklerine göz yumarak ve denetimlerden sorunsuzca geçmelerini sağlayarak haksız çıkar elde ettikleri, suç örgütü yöneticisi ve üyelerinin bu eylemlerin büyük bir kısmını dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı Trabzon milletvekili ...'ın bilgisi ve onun talimatı dahilinde gerçekleştirdikleri, dolayısıyla ismi geçen örgüt yöneticilerinin üzerinde Çevre ve Şehircilik Bakanının yer aldığı, hatta Bakan ...'ın Bakanlıktan iş alan bazı şirketlerin enerji ve yemek işlerinin oğlu Abdullah Oğuz Bayraktar'ın gizli ortağı olduğu şirketlere verilmesi için tavassutta bulunarak nüfuz ticareti yaptığı noktasında toplanmaktadır.

Bu haliyle Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'a soruşturma kapsamında izafe edilen eylemlerin bizzat başında bulunduğu Bakanlık teşkilatında odaklanan suç örgütünün gerçekleştirdiği iddia edilen suç teşkil eden eylem ve fiillere ilişkin olduğu, suç örgütünün Bakanın bilgisi ve talimatı dahilinde gerçekleştirdiği imar usulsüzlerinin büyük bir kısmını Bakanlığın görevlerine ilişkin Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 29/06/2011 tarih ve 644 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin doğrudan Bakanlığa verdiği onay yetkilerinin (özel proje alanı, kentsel tasarım projesi ilanı, vs) menfaat karşılığında kullanılması suretiyle işlendiğinin iddia edildiği, dolayısıyla 2012/125043 sayılı suç soruşturmasında dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'a atfedilen eylem ve isnatların adı geçenin Bakanlığını yaptığı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının görev alanında bulunduğu, bir başka deyişle doğrudan Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın göreviyle ilişkili olduğu görülmektedir.

Yukarıda detaylı olarak izah edilen gerek mevzuat gerekse Bakanlık genelgeleri ve Yüce Divan kararları ile yerleşik hale gelmiş olduğu anlaşılan uygulama muvacehesinde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca İstanbul Mali ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlükleri eliyle yürütülen 2012/120653 ve 2012/125043 sayılı suç soruşturmalarında dönemin Ekonomi Bakanı ..., İçişleri Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı ... ve Çevre Şehircilik Bakanı ...'a atfedilen eylemler ve suç isnatlarının doğrudan adı geçenlerin başlarında bulunduğu Bakanlıkların görevleriyle ilgili ve/veya Bakanlık sıfatlarından kaynaklı hususlar olduğu, bir diğer söyleyişle Bakanlara izafe edilen eylemlerin ancak görev ve/veya sıfatlarının kendilerine sağladığı kolaylıktan yararlanarak işlenebileceği, bu itibarla iddia / isnatların doğrudan ve tamamen görevle ilişkili olduğunda hiçbir kuşku ve tereddüt bulunmadığı, Başbakan ve Bakanlar Kurulu üyesi bakanların görev nedeniyle işledikleri iddia edilen suçları soruşturma yetkisinin ise her aşamada ancak ve ancak Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olması karşısında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/120653-125043 sayılı soruşturmalarını belli bir aşamadan sonra yürüterek operasyonu koordine eden / yapan FETÖ/PDY üyesi eski savcılar Zekeriya Öz, Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile İstanbul Organize ve Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüklerinde görev yapan FETÖ/PDY üyesi sanıkların 14-15 aylık soruşturmalar süresince açıkça yetkisiz olarak hukuksuz bir soruşturma yürüttükleri anlaşılmaktadır.

Her ne kadar sanıkların bir kısmı konuyla ilgili dile getirdikleri beyan ve savunmalarında; bir dönem Adalet ve İçişleri Bakanlıkları görevini yürüten Mehmet Ağar'ın, kamuoyunda Susurluk davası olarak bilinen olay nedeniyle Bakanlık göreviyle ilişkili dönemde işlediği "cürüm işlemek için silahlı teşekkül oluşturmak" suçundan Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturulduğunu ve yargılamanın Ankara 11'inci Ağır Ceza Mahkemesince yürütülerek sonuç itibariyle 5 yıl hapis cezasına mahkum edildiğini, Bakanlık göreviyle ilişkili ve bu dönemle alakalı suçlardan ötürü soruşturmanın Meclis'te değil ve fakat savcılık tarafından yürütüldüğünü ifade etmişlerse de, açık kaynaklardan yapılan araştırmalarda gerçekte bu hususun sanıklarca dile getirildiği gibi olmadığı,

Buna göre; 03/11/1996 tarihinde meydana gelen Susurluk kazası sonrası ortaya atılan iddialar kapsamında 11/11/1996 tarihinde İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca "cürüm işlemek amacıyla silahlı teşekkül oluşturmak" suçundan eski MİT mensubu Korkut Eken, eski emniyet görevlileri İbrahim Şahin, Ayhan Çarkın, Oğuz Yorulmaz, Ayhan Akça, Ziya Bandırmalıoğlu, Ercan Ersoy ve diğerleri hakkında başlatılan soruşturma sırasında İstanbul DGM Başsavcılığı tarafından hazırlanarak o tarih itibariyle Mecliste milletvekili sıfatını haiz olan eski Bakan Mehmet Ağar'ın dokunulmazlığının kaldırılması istemiyle Meclise gönderilen fezlekenin Türkiye Büyük Millet Meclisi genel kurulunda 11/12/1997 tarihinde yapılan oylaması sonucunda Ağar'ın milletvekili dokunulmazlığının kaldırıldığı, bunun üzerine İstanbul DGM Cumhuriyet Başsavcılığınca Mehmet Ağar hakkında henüz Bakanlık görevini yürütmediği dönemde işlediği "cürüm işlemek amacıyla silahlı teşekkül oluşturmak, gıyabi tutuklama kararı ile aranan Abdullah Çatlı'nın yerini bildiği halde yetkili mercilere haber vermeyerek saklamak, Yaşar Öz ve Çatlı gibi kişilere silah taşıma izin belgeleri ve hususi yeşil pasaport vererek görevi suiistimal etmek" suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, İstanbul 6 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 04/05/1998 tarihli duruşmada sanığa isnat edilen suçların Bakanlık dönemine ait olduğu ve dolayısıyla Anayasanın 100'üncü maddesindeki prosedürden sonra Yüce Divan'da yargılanabileceği gerekçesiyle Mehmet Ağar hakkında görevsizlik kararı verdiği, lakin İstanbul DGM Başsavcılığının bu kararı temyiz etmesi üzerine istemi görüşen Yargıtay 8'inci Ceza Dairesinin 09/07/1998 tarihinde verdiği karar ile Mehmet Ağar'a isnat edilen fiillerin Bakanlık değil ve fakat daha önce ifa ettiği Emniyet Genel Müdürlüğü dönemini kapsadığı gerekçesiyle bu kararı bozarak kaldırdığı, sonraki süreçte ise Mehmet Ağar ile ilgili yargılamanın 18/04/1999 ve akabinde gerçekleştirilen 03/11/2002 milletvekili genel seçimlerinde üst üste yeniden milletvekili seçilmesi hasebiyle durmasına karar verildiği, ilerleyen safhada Ağar'ın dosyasının İstanbul'dan yetkisizlikle görevli ve yetkili Ankara'ya gönderildiği ve yargılamanın burada sürdürüldüğü, Ağar hakkında Ankara 11'inci Ağır Ceza Mahkemesince suç işlemek amacıyla silahlı suç örgütü meydana getirmek suçundan verilen 5 yıl hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün Yargıtay 9'uncu Ceza Dairesince onanarak kesinleştiği, hükmün infazının yapıldığı, hukuki sürecin genel hatlarıyla bu şekilde cereyan ettiği, netice itibariyle bir kısım sanıkların savunmalarında dile getirdiklerinin aksine eski İçişleri ve Adalet Bakanı Mehmet Ağar ile ilgili mahkumiyetine konu iddia ve suç isnatlarının Bakanlık dönemine ilişkin değil ve fakat Bakanlık görevinden önce 1993-1995 yılları arasında ifa ettiği emniyet genel müdürlüğü dönemine ilişkin olduğu, bu suçlamaların ve Mehmet Ağar ile ilgili iddiaların Susurluk kazası sonrası ortaya çıkan bir takım

hukuki sürecin genel hatlarıyla bu şekilde cereyan ettiği, netice itibariyle bir kısım sanıkların savunmalarında dile getirdiklerinin aksine eski İçişleri ve Adalet Bakanı Mehmet Ağar ile ilgili mahkumiyetine konu iddia ve suç isnatlarının Bakanlık dönemine ilişkin değil ve fakat Bakanlık görevinden önce 1993-1995 yılları arasında ifa ettiği emniyet genel müdürlüğü dönemine ilişkin olduğu, bu suçlamaların ve Mehmet Ağar ile ilgili iddiaların Susurluk kazası sonrası ortaya çıkan bir takım kanun dışı ilişkiler ve iddialar kapsamında eski MİT ve emniyet yetkilileri, organize suç örgütü mensupları hakkında Devlet Güvenlik Mahkemesi C

. Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sırasında ortaya atıldığı ve soruşturulduğu, Mehmet Ağar'ı ilgilendiren yönüyle soruşturma konularının Bakanlık dönemiyle ilgili olmadığı, ezcümle olayın soruşturma biçimi ve yöntemi itibariyle davaya konu soruşturmayla benzer özellikler taşımadığı anlaşılmaktadır.