muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33769, Karar No: 2014/36837, Tarih: 24.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33769 E.  ,  2014/36837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2014/294-2014/949

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davalı işletmede, Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi, Üretim Birimi, Satış ve Pazarlama Birimi ile Finans ve Mali İşler Birimi olmak üzere dört ana birim bulunduğu; davacının, söz konusu birimlerden Üretim Birimi ile Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi’nden sorumlu olduğu; işletmede, sözü edilen dört ana birim altında 18 alt birimin yer aldığı ve bu alt birimlerden 11’inin davacıya bağlandığı davalı işletmeye ait Organizasyon El Kitabı ile dosya kapmasından anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 4. fıkrasına göre, “İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir.” Aynı Kanunun 2. maddesinin son fıkrasında ise, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ile onun yardımcıları hakkında bu Kanun'un 19 ve 21. maddeleri ile 25. maddenin son fıkrasının uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu düzenlemeye göre, işletmeler açısından, işveren vekilleri ile onların yardımcıları, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamazlar. Davacının çalıştığı yerin bir işletme olduğu konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. Dolayısıyla davacının işletme bünyesinde işveren vekili veya yardımcısı olmaması halinde işçi alıp çıkarmaya yetkili olup olmaması önem taşımaz. İşçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi işyerinin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri için önemlidir. Diğer bir deyişle; işyerinde, işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri iş güvencesinden yararlanamazlar.

Somut olayda, Organizasyon El Kitabı’nın 3. ve 6. sayfasında davacının sorumlu olduğu birimin Genel Müdür Yardımcısı’na, 4. sayfasında ise Genel Müdür Yardımcısı ile Sistem Asistanı’nın Genel Müdür’e bağlı olduğu gösterilmiş ve bu hiyerarşik derecelendirme dikkate alınarak davacının işveren vekili konumundaki Genel Müdür’e bağlı olmayıp işveren vekil yardımcısı konumundaki Genel Müdür Yardımcısı’na bağlı olduğu, dolayısıyla iş güvencesi kapsamı içinde kaldığı kabul edilmiştir. Oysa; Organizasyon El Kitabı’nın 17. sayfasında davacının sorumlu olduğu Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi’nin ve 27. sayfasında Üretim Birimi’nin Genel Müdür’e bağlı olduğu belirtilmiştir.

İşletme bünyesinde çalışan bir işçinin, işveren vekili veya yardımcısı olup olmadığının tespitinde organizasyon şeması önemli bir belge olarak kabul edilmekteyse de; işçinin, işletme içindeki konumu, pozisyonu, sorumluluğu, iş tanımı, iş akışı ve diğer deliller dikkate alınmadan salt bu şemadaki bilgi ile yetinilmesi doğru değildir. Somut olayda Organizasyon El Kitabı’nın 17. sayfasında davacının sorumlu olduğu Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi ile 27. sayfasında gösterilen Üretim Birimi’nin Genel Müdür’e bağlı olduğu dikkate alınmamış, el kitabının kendi içindeki çelişkiye dayanılarak yanlış değerlendirme ile hüküm kurulmuştur. Davacının, işletmedeki toplam 18 alt birimin 11’inden sorumlu olduğu, iki ana birimdeki görevi nedeniyle Genel Müdür’e bağlı bulunduğu dikkate alınmamış, davacının işveren vekil yardımcısı olduğunun kabulüyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 24.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/15904, Karar No: 2014/14027, Tarih: 23.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/15904 E.  ,  2014/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki Noterin Hukuki Sorumluluğuna dayalı alacak davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.09.2013 günlü ve 2010/688 E.-2013/412 K.sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 07.05.2014 günlü ve 2013/21208 E.-2014/ 7022 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Noterliğinin 07.09.2010 tarih 3299 yevmiye nolu işlemi ile 15.840,00 TL bedel karşılığı ... isimli şahıstan ... plakalı aracı yine aynı noterliğin 08.09.2010 tarih 3308 yevmiye nolu işlemi ile ... plakalı aracı 19.400,00 TL bedel ile ... isimli şahıstan satın aldığını, müvekkilinin araç alım satım işi ile uğraştığını, 13.09.2010 tarihinde davaya konu araçların kiralık olarak araç kiralama şirketinden kiraladıklarını ve sahte evrak ile kendisine satıldığını ve dolandırıldığını öğrendiğini, müvekkilinin satın aldığı araçların gerçek sahiplerine teslim edildiğini bu nedenle müvekkilin zarara uğradığını, araç alım-satım işlemlerinin yapılması sırasında davalı noterin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle davacının uğramış olduğu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, davaya konu araçların satış bedeli olan toplam 35.240,00 TL'nin 08.09.2010 tarihinde itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; davaya konu araç tescil işlemi nedeniyle davalı notere sunulan kimlik belgesi ve araç ruhsatının yasal yollarla verilen belgelerde bulunması gereken tüm özellikleri taşıdığı bir başka deyişle orjinal belge niteliğinde oldukları, nüfus cüzdanındaki fotoğrafların da noterliğe başvuran kişilere ait olduğu, noterlikçe internet ortamından satan kişinin kimlik bilgileri karşılaştırılsa bile kayıtlarda farklılık olmayacağı, Adli Tıp Kurumunun 5/7/2013 tarihli raporu ile söz konusu belgelerin aldatma yeteneğine haiz olup olmadığına kanaat getirilemediği,davalı noterliğin araç satış işlemi nedeniyle mevzuat hükümleri gereği gerekli dikkat ve özeni göstererek dava konusu belgeleri düzenlediği, bu bakımdan zarar ile uygun nedensellik bağının davalı noter bakımından kesildiği, buna karşılık oto alım satım işi ile uğraşan davacının satın aldığı araçların motor ve şasi numaralarını kontrol etmemesinin aleyhine kusur teşkil ettiği hususları birarada değerlendirilerek davalının tazminat sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine; Dairemizin, 07.05.2014 gün ve 2013/21208 E.-2014/7022 K.sayılı ilamı ile “…somut olayda sahte nüfus cüzdanları kullanılarak araç satışının yapıldığı, davacının bu nedenle zarar uğradığı sabit olduğuna göre, yukarıda da açıklandığı gibi, nedensellik bağının kesildiğinin ispatı davalı notere düşmektedir. Sahte nüfus cüzdanlarının asılları ele geçirilemediğine göre davalı noterin sahte nüfus cüzdanlarının iğfal kabiliyetini haiz olduğuna dair iddiasını ispat edemediği kabul edilerek, yapılacak yargılamaya ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.Araç alım-satım işi ile yaklaşık 12 yıldır uğraşan davacının da, araç alım-satımı konusunda mesleki tecrübesi de dikkate alındığında, gerekli dikkat ve özeni göstermediği, araçlara ilişkin herhangi bir araştırma yapmadığı için davacının da bölüşük kusurundan sözedilebilir ise de; resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile internette sorgulama, mernis sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır.Mahkemece, noterin kusuru ve davacının bölüşük kusur oranlarının tespiti ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte yeniden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir iken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Sözkonusu bozma ilamına karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, yeniden yapılan incelemede; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair itirazları yerinde değildir.Dava, Noterlik Kanunu’nun 162

.” gerekçesiyle bozulmuştur. Sözkonusu bozma ilamına karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, yeniden yapılan incelemede; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair itirazları yerinde değildir.Dava, Noterlik Kanunu’nun 162.maddesine dayalı noterin sorumluluğuna ilişkin maddi tazminat davasıdır.

"Dava konusu olayda; araç plakalarının ve alıcı satıcı adreslerinin davalı noterin bulunduğu yargı çevresi dışında bulunduğu bu nedenle davalının göstermesi gereken ihtimam seviyesinin arttığı açıktır. Olayda sahte nüfus cüzdanları kullanılarak araç satışının yapıldığı davacının bu nedenle zarara uğradığı ve noterin eylemi ile zarar arasında illiyet bağını kesen herhangi bir nedenin bulunmadığı sabit olduğuna göre noterin sorumlu olduğu da açıktır.

Araç alım-satım işi ile yaklaşık 12 yıldır uğraşan davacının da, araç alım-satımı konusunda mesleki tecrübesi de dikkate alındığında, gerekli dikkat ve özeni göstermediği, araçlara ilişkin herhangi bir araştırma yapmadığı için davacının da bölüşük kusurundan sözedilebilirse de; resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile internette sorgulama, mernis sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeniyle daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır.Mahkemece, davacının bölüşük kusur oranının tespiti ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeleri birlikte yeniden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir." gerekçeleriyle bozulması gerekirken, sehven 07.05.2014 tarihli ilamda belirtilen "...Sahte nüfus cüzdanlarının asılları ele geçirilemediğine göre davalı noterin sahte nüfus cüzdanlarının iğfal kabiliyetini haiz olduğuna dair iddiasını ispat edemediği kabul edilerek, yapılacak yargılamaya ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmakla; Davalı vekilinin KARAR DÜZELTME TALEBİNİN KABULÜ İLE;

Dairemizin 07.05.2014 Tarih 2013/21208 E.- 2014/7022 K.sayılı ilk bozma kararının 4.sayfası 2.paragrafı 2.cümlesi içerisinde yer alan “...Sahte nüfus cüzdanlarının asılları ele geçirilemediğine göre davalı noterin sahte nüfus cüzdanlarının iğfal kabiliyetini haiz olduğuna dair iddiasını ispat edemediği kabul edilerek, yapılacak yargılamaya ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir....” ifadesi bozma ilamından çıkarılarak yerine “...İş bu yargılama dosyasına konu olayda; araç plakalarının ve alıcı satıcı adreslerinin davalı noterin yargı çevresi dışında bulunduğu, bu nedenle davalının göstermesi gereken ihtimam seviyesinin arttığı da nazara alındığında; sahte nüfus cüzdanları kullanılarak araç satışının yapıldığı, davacının bu nedenle zarara uğradığı ve noterin eylemi ile zarar arasında illiyet bağını kesen herhangi bir nedenin bulunmadığı sabit olduğuna göre noterin sorumlu olduğu açıktır.” ifadesi yazılmak suretiyle;

Dairemizin 07.05.2014 Tarih, 2013/21208 E.-2014/7022 K.sayılı ilk bozma ilamındaki diğer bozma gerekçeleri aynen baki kalmak kaydıyla, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2013 Tarih ve 2010/688 E.- 2013/412 K.sayılı yargılama dosyasında verilen hükmün değişik gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3952, Karar No: 2014/7026, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3952 E.  ,  2014/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/09/2013 tarih ve 2013/314-2013/1152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı ... şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın Tokat Gıj Gıj Tepe TV verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL'nin 29.03.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait AG tesisine, davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski ... ... Telekom ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait AG tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile ... Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı ...Ş.'nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı ... şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği gerekçesiyle, davanın ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile, 489,68 TL hat katılım bedelinin 30.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, işletme ve bakım masrafı bedelinin tahsili yönündeki talebin reddine, diğer davalı yayın kuruluşu hakkındaki davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21970, Karar No: 2014/973, Tarih: 24.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21970 E.  ,  2014/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/05/2013

Numarası : 2011/289-2013/640

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin davalı işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı iş akdini davacının feshettiğini, işçilik alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin mazeretli, raporlu ve izinli olabileceği günlerde fazla çalışma yapamayacağı gözetilerek indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak bu alacakların takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları tanık beyanları esas alınarak hesaplandığı halde mahkemece indirim yapılmaksızın zamanaşımına uğramayan dava dilekçesi ile talep edilen miktarın aynen kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

3-Davacı tanıkları M... A... ve İ... S.... resmi bayram günlerinde çalışıldığını, dini bayram günlerinde çalışılmadığını açıkca beyan ettikleri halde davacının dini bayram günlerinde çalıştığının kabulüyle hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1158, Karar No: 2019/2585, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1158 E.  ,  2019/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6762, Karar No: 2010/11361, Tarih: 21.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6762 E.  ,  2010/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait ... cad. ... Sokak No:... ... Ankara adresindeki ... Market girişinde 1.2.2001 tarihli sözleşme ve 11.8.2007 tarihli ek sözleşme ile kiracı olduğunu, aylık 4.476,51 TL den 2008/12. ay ile 2009/1-2-3-4-5. aylara ait toplam 26.859,06 TL ödenmemiş kira borcu bulunduğunu, 12.06.2009 tarihinde gönderilen temerrüt ihtarnamesinin 16.6.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen verilen 30 günlük sürede borcun ödenmediğini belirterek, temerrüt nedeniyle davalının taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıya ait ... Yapı Malzemeleri Marketinin giriş kısmında cafe-shop olarak işletilmek üzere ayrılmış mahallin müvekkili tarafından işletildiğini, kira parasının yıllık hasılattan alınacak paya göre belirlendiğini, yıllık cironun kira parasına esas alınması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğunu, davacının işletmeye ait elektrik ve suyu kesmesi nedeniyle işletme ruhsatının Belediye tarafından iptal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arısında sözleşmenin hasılat kirasına konu olduğu, temerrüt ihtarnamesinde B.K. 288. Madde uyarınca 60 günlük ödeme süresi yerine 30 gün süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ve hükme esas alınan 01.02.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait yapı marketi olarak işletilen binanın giriş kısmındaki bir bölümün kira sözleşmesi ile davalıya tahsis edildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin “Kira Bedeli” başlıklı bölümünde aylık kira bedelinin, tahsis edilecek yerin m2’si üzerinden asgari 200 DEM ve her ay tahakkuk edecek olan cironun %15’i olduğu açıklanmış ve yine “Faaliyetin Konusu” başlıklı bölümünde sözleşmenin Borçlar Kanununun hâsılat kirası hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 11.8.2007 tarihli ek anlaşma ile de kira bedelinin 2008 yılından itibaren bir önceki yılın cirosunun %15 olarak ödeneceği ancak aylara bölünerek ödenecek bu miktarın aylık asgari 3.750 TL’nin altında olamayacağı ve buna yıllık TÜFE oranında artış uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye konan, kira ilişkisinin hâsılat kirası hükümlerine tabi olacağına dair hüküm taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliğini değiştirmez. Öte yandan sözleşmeye asgari kira belirlendikten sonra ciro üzerinden kira ödeneceğine dair hüküm konulması kira parasının tespitine ilişkin bir hüküm olup taraflar arasındaki ilişkinin hâsılat kirası davacı tarafından, kira sözleşmesine dayanarak 2008 yılı Aralık – 2009 yılı Mayıs arası ödenmeyen toplam 26.859,06 TL kira alacağının yasal 30 günlük sürede ödenmesi için davalıya tahliye ihtarlı temerrüt ihtarnamesi gönderilmiştir. Şu durumda mahkemece işin esasına girilerek tüm taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK’nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.