muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/989, Karar No: 2018/13805, Tarih: 29.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/989 E.  ,  2018/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, çocuk lehine hükmolunan nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, nafakalar ve tazminatlar ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmiş olup boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bu konuda mahkemece yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Boşanma hükmü kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümleşinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilerek, diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.11.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/14491, Karar No: 2013/3595, Tarih: 18.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14491 E.  ,  2013/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargılama aşamasında kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ... ve ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihi olan 05.09.2009 günü saat 04.20 sıralarında, sürücü sanık ... yönetimindeki... plakalı kamyonla otoyolda İstanbul yönünden İzmir yönüne seyir halinde iken 5. km'ye geldiğinde aracının sağ ön dingil lastiğinin patlaması üzerine kamyonunu yolun sağındaki emniyet şeridinde durdurup arka park lambalarını yakarak, sonrasında olay yerine çağırdığı (maktül) ...'in aracın arka kısmında bulunan stepneyi çıkarmak için kamyonun altında bulunduğu sırada aynı yönde sağ şeritten kontrolsüzce seyreden temyiz dışı sürücü sanık ...'ın olaydan hemen sonra alınan hazırlıktaki beyanına göre yolun sağında park halinde bulunan kamyonu bir anlık dalgınlığından fark edemeyip yönetimindeki ...plakalı kamyonun sağ ön kısmı ile... plakalı kamyonun sol arkasına çarpması neticesinde, kamyonun altında bulunan lastik tamircisi... ile ...plakalı kamyonda bulunan......t ve ...'un ölümü ile aynı araçta bulunan müşteki ...'ın yaralandığı olayda, olay yerinde yolun 10,5 metre genişlikte, tek yönlü, üç şeritli, sağda 2,5 metre genişlikte emniyet şeridinin olduğu, zeminin asfalt ve kuru, vakit gece, mahalde aydınlatmanın olmadığı, görüşün far ışığında açık otoyol olduğu;bu durumda meydana gelen kazayla ilgili tespit olunan tüm veriler incelenip değerlendirildiğnde, temyiz dışı sürücü sanık ...‘ın idaresindeki kamyonla geceleyin far ışığında, hızını görüş durumuna ve trafiğin şartlarına göre ayarlamadan otoyoldaki seyri esnasında yola gereken dikkatini vermeden seyrini hızına uygun şeritte sürdürmeden, önünde sağdaki emniyet şeridinde, duran ve arka park lambaları yandığı belirtilen kamyonu zamanında fark etmeyip, olayı önlemek için direksiyon manevrasına ve fren tedbirine başvurmayıp, yolun düz olduğu bir noktada,

olaydan sonra hazırlıktaki ilk beyanı ile de sabit olduğu üzere bir anlık dalgınlığından emniyet şeridinde duran kamyona arkadan çarptığını belirttiği ve bu haliyle yola gereken dikkatini vermeden kendisi için zorunluluk bulunmadığı halde sol tarafında boş olan otoyolun üç şeridinden uygun olanını kullanmak yerine Kanun gereği ancak zorunlu hallerde kullanılması mümkün olan emniyet şeridinin büyük bir kısmını kurallara aykırı şekilde işgal ederek tedbirsizce seyreden temyiz dışı sürücü sanık ...‘ın olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, yolun sağ tarafında bulunan emniyet şeridinde aracının lastiğinin patlaması nedeniyle zorunlu olarak durduğu sırada diğer aracın kendi aracına arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda mevcut şartlarda, sanık sürücü ...'a kusur izafe edilmesinin mümkün olamayacağı gözetilmeden hatalı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporlarının esas alınması sonucu, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1276, Karar No: 2010/2716, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1276 E.  ,  2010/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 7 parsel sayılı 727.63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Yıldız adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık ve kayalık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişme konusu 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi.... ölü bulunduğundan mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27750, Karar No: 2015/30201, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27750 E.  ,  2015/30201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde işçi olarak çalışırken sendikal bir faaliyeti katılması nedeni ile işten çıkarıldığını iddia ederek davacının işe iadesine ve sendikal tazminatın hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 16/02/2015 tarihinde ..., ... ve ... isimli 3 işçi, 18/02/2015 tarihinde ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .... isimli 9 işçi olmak üzere toplam 12 işçinin işten çıkarılması üzerine, davacı dahil işçilerin 12 işçi arkadaşlarının iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yaptıkları yemekhane eyleminin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve İLO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 18.02.2015 tarihde başlayıp 19.02.2015 tarihi saat 11.00 sıralarına kadar devam eden yemekhane eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddeleri de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmaması, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54.maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90.maddesi hükmü uyarınca uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımının söz konusu olduğu veya demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının sendikal bir eyleme katılıp sendika üyesi olması ve işverene gönderilen mektupta isminin olması nedenleriyle işten çıkarılması birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı gerekçesiyle sendikal tazminatın kabulü ile davacının işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığın iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Feshin geçersizliği isteminde, davalı işveren feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat ederse, işçinin, feshin işverenin iddia ve ispat ettiği sebep dışında başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi mümkündür. Bu durumda bu yeni olguyu ispat yükü, işçiye ait olacaktır (4857 sayılı İş Kanunu Mad. 20/II, c. 2).

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur: Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi kanıtlamakla yükümlüdür.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi konusunda tanık deliline dayanmış, davacı ise karşı delil olarak sendikal nedenle fesih nedeni ile tanık bildirmiştir. Mahkemece tarafların tanıklar dinlenmemiş ve .... İş Mahkemesi'nin 2015/140 esas sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanlarının hükme esas alındığı belirtilmiştir. Her dava kendi içindeki delilleri ile değerlendirilmeli ve tarafların dayandıkları delilerin toplanmaları gerekir. Açıklama ve ispat hakkı hukuki dinlenilme hakkının gereğidir. Mahkemece tarafların bildirdikleri tanıkların dinlenip dinlenmeyeceği konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10821, Karar No: 2014/1745, Tarih: 31.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10821 E.  ,  2014/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/207-2013/305

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2013 tarih ve 2012/207-2013/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirketi, davalı gerçek kişi, kendisi ve başka bir ortakla beraber üç kişi ortak olarak kurduklarını, daha sonra ortaklardan birinin ortaklık hissesini devretmesi sonucu şirketin 2 ortaklı hale dönüştüğünü, şirketin idaresi ve temsilinin şirket ana sözleşmesine göre, 20 yıl süre ile şirketin kurucu ortakları olan yüzde on hisse ile kendisine, yüzde doksan hisse oranı ile davalı N.. B..'a müdür ataması yapılarak bırakıldığını, 14.11.2011 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile şirketin yüzde doksan ortağı N.. B.. tarafından, kendisinin şirket müdürlüğüne son verildiğine dair karar alındığını, istifa beyanının olmadığını, şirket müdürlüğünden çıkarılmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının kanun ve şirket ana sözleşmesi maddeleri gereği mümkün olmadığını ileri sürerek, alınan bu kararın yokluk ve butlan ile hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili N.. B..'ın, şirkette münferiden temsil yetkisine sahip bulunduklarını, bununla birlikte fiilen şirketin yönetim ve temsili ile rutin iş ve işlemlerini, eğitim ve uzmanlık alanı olması itibariyle davacının tek başına yürüttüğünü, davacının bu işleri yaparken dikkatsiz, özensiz ve kasti olarak şirket çıkarlarına telafisi zor zararlar verdiğini, şirketi açıkça zarara uğrattığının tespit edildiğini, davanın haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ortaklık sözleşmesiyle şirkete müdür olarak atandığı, TTK'nın 543/1. maddesi hükmünün (yeni 630. md.) yollaması ile dava konusu olaya uygulanması gereken aynı Yasa'nın 161. maddesi (yeni 210. md.) hükmü uyarınca, ana sözleşme ile atanan müdürlerin bu sözleşmede belirlenen sürenin bitmesinden önce ortaklar kurulu kararı ile müdürlükten azillerinin mümkün olmadığı, mahkemeye başvurarak haklı sebeplere dayanarak şirket müdürlüğünden azlinin talep edilmesi gerektiği, gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.11.2011 tarih ve 2 nolu ortaklar kurulu kararı ile davacının şirket müdürlüğünden azli kararının hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, şirket ana sözleşmesi ile müdür olarak görevlendirilen ortağın, müdürlükten çıkma kararının hükümsüzlüğünün tespitine ilişkindir. Ortaklar kurulunun kararının iptali davasında husumetin şirkete yöneltilmesi gerekir. Bu itibarla mahkemece, davanın ortak N.. B.. yönünden husumetten reddi gerekirken bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2) Davalı şirketin temyiz itirazlarına gelince; davacı, diğer ortak N.. B.. ile birlikte ana sözleşmeyle şirkete müdür olarak atanmıştır. Şirket ana sözleşmesinin “Şirketin İdaresi” başlıklı 8. maddesine göre; şirketin işleri ve muameleleri ortaklar kurulu tarafından seçilecek bir veya birkaç müdür tarafından yürütülür. İlk 20 yıl için şirket ortakları olan Ö.. U.. ve N.. B.. müdür olarak seçilmişlerdir. Müdürler şirketin ödenmiş esas sermayesinin yarısından fazlasını temsil eden ortakların kararı ile değiştirilebilir. Mülga TTK'nın 543. maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 161. maddesine göre “İdare işleri mukavele ile bir ortağa verilmiş ise, onun idare, hak ve vazifesi diğer ortaklar tarafından tahdit olunamayacağı gibi kendisi azil dahi olunamaz. Ancak, muhik sebepler mevcutsa, ortaklardan birinin talebi üzerine mahkeme kararı ile idare hak ve vazifesi tahdit veya nez'olunabilir. Ana sözleşmenin, belirtilen 8. maddesinde şirketin idaresi, ödenmiş esas sermayesinin yarısından fazlasını temsil eden ortakların kararı ile değiştirilebileceği şeklinde düzenlenmiştir. Yukarıda ifade edilen TTK'nın 161. madde hükmü emredici olması nedeniyle ana sözleşmeye buna aykırı hüküm konulamaz ise de davacının müdürlük yetkisinin kaldırılmasına dair dava konusu, 31.01.2012 tarihli ortaklar kurulu toplantı tutanağında davacının da imzası bulunup, müdürlük yetkisinin kaldırılması kendi rızasıyla olmuştur. Ortaklar kurulu kararındaki davacının karara katılımı ve imzası, aynı zamanda müdürlükten istifa ettiği anlamına da gelir. Bu davada, ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunu istemesi Medeni Kanun'un 2. maddesine aykırıdır. Davacının, ortaklar kurulu kararındaki imzasının sahteliği hususunda itirazı olmadığı gibi; hata, hile, ikrah iddiası da yoktur. Buna göre davanın reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı N.. B.., (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ise davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 31/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1321, Karar No: 2011/2603, Tarih: 07.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1321 E.  ,  2011/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kendisine ait 43 parsel sayılı taşınmazdaki 439 m2’lik arsanın kenarına kazık çakmak,  tel çekmek suretiyle davalı V.Ç. tarafından el atıldığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın Dairece, araştırma eksikliğine değinilerek bozulması üzerine mahkemece, tamamlanan soruşturma sonucuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakim. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında yapılması gerekli işlemler duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıkça belirtilmiş olmasına karşın mahkemece, bozmadan sonra mahallinde keşif yapılmaksızın neticeye gidildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki bozmaya uyulmakla kazanılmış hak olgusunun bir gereği olarak bozma ilamında belirtilen hususların harfiyen yerine getirilmesi zorunlu hale gelir.

O halde mahkemece mahallinde icra edilecek keşifte tanık ve bilirkişilerin HUMK’nun 259. maddesi hükmü gereğince taşınmazın başında dinlenilerek bozma kararında belirtilen ilkeler çerçevesinde gerekli araştırma ve uygulamanın yapılması, hasıl olacak sonuca göre de bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Öyleyse davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4422, Karar No: 2018/7163, Tarih: 27.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4422 E.  ,  2018/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinin 5. fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 11.07.2017 tarihli dilekçesiyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, 12.07.2017 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 23.08.2017 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 23.08.2017 tarihli celsede ise, gelen olmadığından, dosyanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.