muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11978, Karar No: 2022/10077, Tarih: 08.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11978 E.  ,  2022/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure ...’in soruşturma aşamasında 21.12.2012 tarihinde yapılan teşhiste kendilerine karşı atılı suç işleyen kişiyi ... olarak teşhis etmesi, olaydan yaklaşık iki ay sonra katılan mağdure... tarafından sanığa yönelik teşhis işlemine mağdureler ... ve...'ın katılmamış olması, iddianamenin tanzim edilerek gönderildiği Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2013 tarihli duruşmasında mağdureler ve sanık hazır olmasına rağmen herhangi bir yüzleştirme yapılmaması, sanık ile mağdure...'ın iştirak ettikleri 20.06.2013 tarihli duruşmada ise "bana laf atan kişinin sanık olmadığını düşünüyorum" şeklindeki mağdure beyanı, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdure ... ile sanığın duruşmaya celbi sağlanarak teşhis yaptırılmasından sonra sanığın 5237 sayılı TCK 32. madde kapsamında suç tarihlerinde cinsel taciz eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı noktasında İstanbul Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesinden usulüne uygun rapor aldırılmasına mütakiben karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13779, Karar No: 2010/5734, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13779 E.  ,  2010/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2003/473-2008/376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette her biri 1.000TL nominal değerde toplam 3.685 adet hisseye sahip olduğunu, şirketin 31.03.2003 tarihli olağan genel kurul toplantısında 293.592.609.528.463TL'nin ortaklara her 1.000TL'lik hisseye %58.718,52 oranında nakit kar payı olarak dağıtılmasına, ortaklara dağıtılacak net karın S.P.K'nın 13.03.2003 tarih ve 13/291 sayılı kararı doğrultusunda 100.532.961.079.948-TL'sinin 1. taksit olarak 20.05.2003 tarihinde ve bakiye 193.059.648.448.515TL'nin 2. taksit olarak 19.09.2003 tarihinde ödenmeye başlanmasına karar verildiğini, 1. kar payı taksitlerinin 20.05.2003 tarihinde ödendiğini, 2. kar payı olan 1.417.082.595TL'nin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket ortağı olan davacının şirket aleyhine dava açmasının mümkün olmadığını, 12.06.2003 tarihinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nca müvekkili şirkete el konulduğunu, yönetim kurulunca ödemelerin mücbir sebep nedeniyle ertelenmesine karar verildiğini, bu nedenle muaccel olmuş borcun bulunmadığını, imtiyaz sözleşmesinin feshi işlemine karşı Danıştay 10. Dairesi’nde açılan iptal davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, şirket ortağı olan davacının şirket aleyhine dava açmasının mümkün olmadığını, 12.06.2003 tarihinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nca müvekkili şirkete el konulduğunu, yönetim kurulunca ödemelerin mücbir sebep nedeniyle ertelenmesine karar verildiğini, bu nedenle muaccel olmuş borcun bulunmadığını, imtiyaz sözleşmesinin feshi işlemine karşı Danıştay 10. Dairesi’nde açılan iptal davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket yönetim kurulunun, şirket genel kurulunca dağıtılmasına karar verilen ve takibe konu 2. temettü dağıtılması kararını erteleme yetkisi bulunmadığı, bu kararın alacağı çekişmeli hale getirip takibin kesinleşmesini önlediği, davacının alacağının tahsili amacıyla yapacağı haciz ve hacizli alacaklar sırasına girmesi olanağını ortadan kaldırdığı, imtiyaz sözleşmesinin feshi ve sonraki işlemlere, davalı şirketin basiretli bir tacir gibi davranmayıp kendi kusurlu davranışları ile neden olduğu, bu kusurlu davranışlarının mücbir sebep niteliğinde hukuki bir koruma yaratmayacağı, somut olayda meydana gelen olayları davalının öngörmesi gerektiği, imtiyaz sözleşmesinin feshinin iptali için açılan dava sonucunda feshin yerinde olduğunun Danıştay kararı ile kesinlik kazandığı, bilirkişinin mücbir sebep görüşüne itibar edilmediği, davalının takibe itirazının haksız olduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.417,08 YTL’lik alacağa yönelik itirazının iptali ile takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, asıl alacak üzerinden hesaplanacak %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karara verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kar payı alacağının ikinci taksitinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kar payı alacağının ikinci taksitinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacıların ortak oldukları davalı şirketin 31.03.2003 tarihli genel kurul toplantısında ortaklara kar payı dağıtılmasına, belirlenen kar paylarının birinci taksitinin 20.05.2003, ikinci taksitin ise, 19.09.2003 tarihinde ödenmesine karar verilmiş, iptal edildiği veya yoklukla malul olduğu savunulmayan ve dosya kapsamından kesinleştiği anlaşılan bu karar uyarınca davacılar adına tahakkuk eden kar payının birinci taksiti ödenmiştir. Kar payının ikinci taksitinin ödenmesi zamanı gelmeden 3096 sayılı Kanun kapsamında faaliyet gösteren davalı şirketin 09.03.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi, dava dışı Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından 12.06.2003 tarihinde tebliğ edilen yazı ile feshedilmiş, işletilen tesislere ve bu tesislerin mütemmim cüzleri ile işletme faaliyeti için gerekli tüm araç ve gereçlere el konulmuştur. Ayrıca, Şişli C.Başsavcılığı’nın 31.07.2003 tarih ve 2003/30350 Hazırlık sayılı kara paranın aklanması soruşturması dolayısıyla aynı yer 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2003/391 Müteferrik kararı ile 4208 sayılı Kanun kapsamında tedbiren mevduat hesaplarına, hisse senetlerine, diğer gerçek ve tüzel kişiler nezdindeki kiralık kasa mevcutları da dahil olmak üzere hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkilerinin tamamen kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verilmiştir. Bu gelişmelerden sonra da davalı şirketin yönetim kurulu 11.09.2003 tarih ve 21 sayılı kararı ile imtiyaz sözleşmesinin haksız feshi ve dava dışı Bakanlığın şirketin döner varlıklarını yaratan, duran varlıklarını haksız ve hukuksuz bir şekilde müsadere ettiği gerekçesiyle uyuşmazlığa konu kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen tarihte ödenmesinin, bu işlemin iptali için Danıştay’da açılan davanın sonuçlanmasına kadar ertelenmesine, bu kararın yapılacak ilk genel kurul toplantısında şirket ortaklarının tasvibine sunulmasını kararlaştırmıştır.

Davacıadınatahakkuk eden kar payının ikinci taksitinin

Davacıadınatahakkuk eden kar payının ikinci taksitinin

ödenmediği iddiasıyla 28.10.2003 tarihinde icra takibi başlatmıştır. Davalı vekili, yukarıda açıklanan hususlardan bahsederek davacıya ödeme yapılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki çekişme, davacının hak ettiği kar payının ikinci taksiti olan tutarı ödenmesi gereken 19.09.2003 günü veya takip tarihi itibariyle talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Anonim şirketlerde kar payının nasıl ve hangi şartlarda ödeneceğine karar verme yetkisi, genel kurula aittir. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kar paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm malvarlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır. Esasen, bu tedbir kararına rağmen icra organı olan yönetim kurulunun ortaklara ödeme yapması da bu kurulun üyelerinin hukuki ve cezai sorumluluklarını doğuracak bir durumdur. O halde, mahkemece verilen tedbir kararı uyarınca davalı şirketin tüm malvarlığının dondurulduğu, her türlü tasarruf yetkisinin askıya alındığı, kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen günde veya dava tarihi itibariyle ödenmesi bakımından davalı şirket açısından hukuki ve fiili engelin bulunduğu dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10067, Karar No: 2016/10994, Tarih: 21.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10067 E.  ,  2016/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı belediyenin soğuk hava deposuna bırakılan elmaların zarar görmesi nedeniyle saklama (Vedia) sözleşmesinden kaynaklandığı ve ticari dava olduğu, ticaret mahkemelerinin görev alanında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince ise uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası olduğu, davacının ve davalının tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde mutlak ticari davalar: [(1) Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları (Ek ibare: 26/06/2012-6335 S.K./1. m.) ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

a) Bu Kanunda,

b)Türk Medeni Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ila 969. maddelerinde,

c) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ila 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ila 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ila 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ila 554, havale hakkındaki 555 ila 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ila 580. maddelerinde,

d) Fikri mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

f) Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava (Ek ibare: 26/06/2012 - 6335 s. K. 1. m.) ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır] şeklinde düzenlenmiştir.

Bunun yanında, TTK'nın 21. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanununun havale hakkındaki 457 - 462 ve vedia hakkındaki 463 - 482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispî nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Bunun yanında, TTK'nın 21. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanununun havale hakkındaki 457 - 462 ve vedia hakkındaki 463 - 482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispî nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Somut olayda; davacı, davalı Belediyeye ait soğuk hava deposunda saklanması için toplam 3.180 kg stargil cinsi elma ürününü 207 adet plastik ve tahta kasada uygun ısıda muhafaza edilmek üzere teslim ettiğini ancak 2014 yılı Mart ayı içinde bir kısım elmasını soğuk hava deposundan ... pazarında satmak için çıkarttığında ürünlerin uygun sıcaklıkta saklanmadığı için ekonomik değerini kaybederek bozulduğu iddiasıyla maddi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamında, uyuşmazlığın vedia akdinden olduğu anlaşılmaktadır. Ancak davalı Belediyenin kamu tüzel kişisi olduğu, davacı ve davalı tacir olmadığından, uyuşmazlığın 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7842, Karar No: 2015/5973, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7842 E.  ,  2015/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen davası sırasında, davacı vekili tarafından 14.04.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "....... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/518 Esas sayılı dosyasının 07/04/2015 tarihli oturumunu takiben verilen bir haftalık kesin süre içinde davacı vekilince, hukukçu bilirkişiden rapor alınması yolunda talepleri olmadığı halde, bu yolda talepleri varmış gibi duruşma zaptına yazdırılması, itiraz üzerine hatalı geçen beyanın düzeltilmemesi, hâkimin reddi yolunda taleplerinin olduğunun beyan edilmesi üzerine, mahkeme hâkiminin bir kaç kez "Teşekkür ederim avukat hanım" şeklinde kinayeli sözleri, "Ben düşüncemde kararımda haklıyım" şeklinde davanın esasına ilişkin ihsası rey anlamını taşıyan sözler sarf edilmesi, ön inceleme tutanağında tarafların iddia ve savunmalarının zapta geçirilmemesi, uyuşmazlığın tam olarak tespit edilmemesi, tarafların sulh olmaya davet edilmemesi, vekaletnamenin usûlsüz olduğuna dair iddiaları varmış gibi rapor alınması, vekaletnamenin kötüye kullanıldığına ilişkin delillerinin toplanmaması, tanıkların dinlenmemesi..." gerekçeleri ile reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, reddi hakim talebinin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte bulunan davacının kötü niyetinin bulunmadığı anlaşıldığından para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına ve red tarihinden sonra ileri sürülen sebeplere göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1273, Karar No: 2015/1717, Tarih: 04.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1273 E.  ,  2015/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/297975

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2012/208 (E) ve 2012/927 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan tarafından direksiyon kilidi ile kilitlenerek evinin önüne park edilen motosikletin, kilidinin sökülüp açılamaması üzerine ön farı, egsozları, benzin deposu ve üzerinde bulunan bir çok parçanın sökülerek parçalanmak suretiyle çalınması biçimindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin 1.cümlesinde “Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/273, Karar No: 2010/5707, Tarih: 25.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/273 E.  ,  2010/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2006 gün ve 2005/539 Esas, 2006/59 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın saçlarından tutarak “kendi rengi mi” şeklinde söz sarfettiğinin iddia edilmesi karşısında eyleminin bedensel temas içermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesine uyan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Yasanın 11, geçici 1 ve CMK.nun 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35, Karar No: 2016/4266, Tarih: 03.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/35 E.  ,  2016/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-g, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ... Barosuna kayıtlı avukatlardan olduğu ve sanığın eşinin boşanma davasında avukatlığını yaptığı, sanık ile eşinin ... Aile Mahkemesi’nin 2005/27 Esas 2005/542 Karar sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiği, bu durumdan rahatsız olan sanığın boşandığı eşinin avukatlığını yapan katılanın çalışmış olduğu büronun önüne giderek katılanın burnuna vurup yaraladığı ve aynı zamanda da gözlüğünün kırılmasına yol açtığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30887, Karar No: 2015/31275, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30887 E.  ,  2015/31275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2010/232-2013/423

Davalı vekili tarafından verilen 21.04.2015 havale tarihli dilekçede Dairemizin 17.02.2015 tarih, .... sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyaya işverence yazılı delil sunulmaması sebebiyle davacının fazla çalışma, hafta tatili çalışma ile bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanlarına göre hesaplandığı, taktiri indirim yapılarak karar verildiği görülmekle ve her dosya kendi içindeki delil durumuna göre değerlendirileceğinden, sözü edilen işçilik alacaklarına hak kazanılmadığı yönündeki davalı vekilinin maddi hataya dayanan itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak fazla çalışma ücreti hesabında bilirkişi raporundaki hata Dairemizce gözden kaçırılarak, daha fazla hesaplama yapıldığı görülmekle davalı vekilinin fazla çalışmaların bütününe yönelik maddi hata itirazı hesap noktasında yerinde görülerek yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi açmış olduğu bu davada, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yasal çalışma sınırlarının aşılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili duruşma istekli olarak temyiz etmiştir. İşin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.02.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Avukat D.. M.. gelmiş, başka gelen olmamıştır. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenmiş, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor ile dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.