muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1302, Karar No: 2017/4302, Tarih: 31.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1302 E.  ,  2017/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

4-..., 5-...,

6-..., 7-...,

8- ..., 9-...

Suç : Kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri

düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma,

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ...,

..., ..., ...

..., ... hakkında, 2911 sayılı

Kanunun 28/1, TCK'nın 62, 51. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında, 2911 sayılı Kanunun

28/1, TCK'nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında, TCK'nın 170/1-a,

62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adı olarak "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulmasının" gösterilmediği ve sanıkların savunmalarının alındığı 14.11.2012 tarihli duruşma tutanağının 128759 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmadığı anlaşılmakla, mevcut eksikliklerin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanık hakkında "suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek" hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ve dosyaya yansıyan bir kamu zararı da bulunmadığı halde CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasındaki ölçütler irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden “suçun vasıf ve niteliği, bu suç ile kamunun zarar gördüğü kabul edilerek” denilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

II- Sanıklar hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden,

1) AİHS'nin 11. ve Anayasanın 34. maddelerinde teminat altına alınan barışçıl olarak toplanma ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirlilik esaslarına dayanan demokratik toplum için, ifade özgürlüğünün gerçekleştirilme yöntemlerinden biri olması nedeniyle kollektif temel haklardandır. Temelde ifade özgürlüğüne dayandığından kullanılış tarz ve şekli itibariyle belirli ölçüde abartı ve tahriki de kapsar.

Mutlak bir hak olmaması nedeniyle sözleşmenin 11/2 ve Anayasanın 34/2 maddelerinde sayılan meşru sebeplerle sınırlandırılabilirse de sınırlamaya dayanak olan bu sebeplerin istisna olmaları gözetilerek hakkın özüne dokunacak biçimde geniş yorumlanmaması gerekir. Soyut bir kamu düzeni tehlikesine dayanarak hakkın yasaklanması ya da yaptırıma tabi tutulması haksız bir müdahale oluşturur. (İvanov ve diğerleri - Bulgaristan davası) Başkalarının hak ve özgürlükleri ve kamu düzeni ile söz konusu hak çatıştığında olaysal olarak, hakka yönelen müdahalenin, meşru amaca dayanıp dayanmadığı, demokratik toplum için gerekli olup olmadığı ve orantılılığın gözetilip gözetilmediği değerlendirilerek adil bir dengenin kurulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; ilçe dışında S plakalı servis minibüscülerinin il merkezinde çalışamamalarına dair alınmış olan kararı protesto etmek amacı ile toplanan grup içinde yer alan sanıkların, olay günü Osmangazi İlçesi İzmir - Mudanya karayolu ayrımında araçlarıyla yolu trafiğe kapatıp uygulamayı protesto ettikten sonra polisin ikazı üzerine olaysız dağılmaktan ibaret eylemlerinin, olayın sebebi, gerçekleştiği yer, süre ve sonuçları itibariyle demokratik toplumdan beklenen hoşgörü sınırlarını aşmayan barışçıl toplanma hakkı kapsamında kaldığı gözetilmeden unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden, sanıklar hakkında "dosyaya yansıyan sosyal ve kişisel halleri, tekerrüre esas sabıkalarının olmaması suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek" TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde lehe hükümlerin uygulanması talebi olan sanıklar lehine, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasındaki ölçütler irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanıklar hakkındaki netice hapis cezasının "1 yıl 3 ay" yerine yazılı şekilde noksan tayin edilmesi,

c) Sanık ... yönünden, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi gereğince mahkum olup temyiz isteminde bulunmayan sanıklar ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a SİRAYETİ yönünden sirayetin koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemece takdir edilmesine, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14851, Karar No: 2012/13536, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14851 E.  ,  2012/13536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerine göre 30.11.2010 tarihine kadar tahakkuk eden Kurum alacaklarının 6111 sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılması mümkün olup kesinleşen tespit davasına konu 30.11.2010 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının yapılandırma hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından bu hususun kararın infazında Kurum tarafından dikkate alınacağı açık olduğundan dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4901, Karar No: 2020/13172, Tarih: 20.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2016/4901 E.  ,  2020/13172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-04/07/2013 tarihli arama tutanağında sanığın kitap yüklediği sırada fark edildiği araçta yapılan aramada çok sayıda bandrolsüz kitap ele geçirildiğinin, sanığın ikametinde yapılan aramada bandrollü ve bandrolsüz kitaplar ile gizlenmiş halde, kitaplara yapıştırılmamış vaziyette 1723 adet sahte bandrol bulunduğunun tespiti, 18/07/2013 tarihli tasnif ve bandrol sorgulama tutanağında ise ele geçen kitaplardan 23 adedinde bulunan bandrolün başka bir eser için alındığının, 14 adet kitapta ise hangi eser için alındığı bulunmayan ( karşılığı çıkmayan) bandrol yapıştırıldığının, ayrıca kitaplara yapıştırılmamış halde 1723 adet " Küçük Kuran Cüzleri ve Cevşen Duaları" isimli kitaba ait bandrol aralığında bulunan bandroller olduğunun tespiti karşısında, tasnif tutanağında karşılığı çıkmadığı belirtilen 14 adet eser üzerinde yer alan bandrollerin sahte olup olmadığı veya farklı bir esere ait bandrol yapıştırılan kitaplar olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınarak kitapların sahte bandrollü olduğunun tespiti halinde TCK'nin 44.maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesi uyarınca, başka esere ait bandrol yapıştırılmış kitaplar olduğunun tespiti halinde ise TCK'nin 44.maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine 5846 sayılı Kanun'un 81/4. ve 81/9. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4486, Karar No: 2009/6363, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4486 E.  ,  2009/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 146 ada 66 parsel sayılı 8173,73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %40 olduğu, üzerinde 5-35 yaşlı dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 - 8060 sayılı dosyasında uzman ormancı bilirkişiler ... ..., ... ile jeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Kaldı ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10963, Karar No: 2012/32210, Tarih: 31.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10963 E.  ,  2012/32210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına yönelik olarak en ağır cezayı içeren Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2004/391 esas, 2006/84 sayılı kararı yerine, daha az cezayı içeren diğer 2 hükmünde tekerrüre esas alınması,

2- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırayacak biçimde cezanın infazından sonra "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden "Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/203 karar, 2005/950 esas sayılı 2 yıl hapis cezası içeren ve Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/121 esas, 2005/124 karar sayılı 6 ay hapis cezasını içeren ceza" ibaresi ile "1 yıl süre ile" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10968, Karar No: 2012/2301, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10968 E.  ,  2012/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7663, Karar No: 2015/16913, Tarih: 15.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7663 E.  ,  2015/16913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Fransız sigorta rejimine giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin, yaşlılık aylığına hak kazandığının ve yasal faizi ile ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 30’uncu maddesi hükmü gereğince, Fransa ülkesinde çalışmağa başlanılan 01.01.1992 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli Fransa sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, kesin dönüş şartı araştırılıp irdelenmeksizin, davacının sigorta başlangıcına ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Konuya ilişkin Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasında aktedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 30. maddesinin 1. bent hükmü, bir işçinin Türk mevzuatına tabi olmadan önce Fransız Sosyal Güvenlik rejimlerinden birine tabi olmuşsa Fransız mevzuatına ilk tabi olunan tarihin, Türkiye’de Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilk defa tabi olduğu tarih olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı

olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı

olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış

“Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.