muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11639, Karar No: 2013/13243, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11639 E.  ,  2013/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alandaki otoparkın kaldırılması, bu mümkün olmadığı takdirde rahatsızlığı giderecek değişiklik yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; .... Mahallesi .... Sokak ... Apartmanı No: 50/3 ..../Ankara adresindeki taşınmazın maliki olup, anılan adreste oturduğunu, apartmanın..... sokağına bakan ve davacının salon duvarının ve pencerelerinin bulunduğu cephesinin apartman sakinleri tarafından otopark olarak kullanıldığını, davacının ve ailesinin araçların giriş ve çıkış gürültüsünden geceleri ise araçların farlarından duydukları rahatsızlığın katlanılmaz boyuta ulaştığını belirterek ortak alandaki otoparkın kaldırılmasını, bu mümkün değilse davacının rahatsızlığını giderecek değişikliklerin yapılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan; dava konusu anataşınmazın yan tarafında bulunan otoparkın tasdikli mimari projesinde bahçe olarak belirtildiği ve anataşınmazın ortak alanlarından olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur iseler de ortak alanlar arasında yer alan bahçenin otopark olarak kullanılmasının önlenmesinde davacı da dahil tüm kat malikleri sorumlu olduğundan, tüm kat maliklerine husumet yöneltilmek suretiyle davaya bakılması, bu bağlamda davacıya, davalı dışında kalan tüm kat maliklerini davaya dahil etmesi için süre verilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/812, Karar No: 2021/4308, Tarih: 29.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/812 E.  ,  2021/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince taşınmaz arsa olarak değerlendirilerek davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden yargılama yapılması için dosya mahkemesine geri gönderilmiş, yeniden yapılan yargılamada taşınmaz narenciye bahçesi olarak değerlendirilerek davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile masrafın brüt gelirin 1/3’ünü geçemeyeceği yönünden yeniden hesap yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile narenciye bahçesi olarak kabulü ve masraf düşürülmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, 5000 TL'sine dava, kalanına ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

2-Kabul edilen miktar yönünden davacı lehine 5.928,03 TL, reddedilen miktar yönünden davalı idare lehine 3.255,07 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu davacı lehine daha az, davalı lehine daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Yargılama giderlerinin kabul oranına göre 4.305,78 TLsinin davalıdan alınması gerekirken, hesap hatası sonucu 3.077,20 TL'sinin davalı üzerinde bırakılması,

4-Tapu kaydında bulunan kamu haczinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

2-Kabul edilen miktar yönünden davacı lehine 5.928,03 TL, reddedilen miktar yönünden davalı idare lehine 3.255,07 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu davacı lehine daha az, davalı lehine daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Yargılama giderlerinin kabul oranına göre 4.305,78 TLsinin davalıdan alınması gerekirken, hesap hatası sonucu 3.077,20 TL'sinin davalı üzerinde bırakılması,

4-Tapu kaydında bulunan kamu haczinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2018/1238-2019/473 E/K sayılı hükmünün,

a) B-4 nolu bendindeki (5000,00 TL sine dava tarihi olan 05/11/2014 tarihinden, 45.709,41 TLsine ise ıslah tarihi olan 14/10/2016) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (dava tarihi olan 10/11/2014) ibaresinin yazılmasına,

b-1) B-11 nolu bendindeki (4.327,27) rakamının hükümden çıkartılmasına, yerine (5.928,03) rakamının yazılmasına,

b-2) B-12 nolu bendindeki (4.934,80) rakamının hükümden çıkartılmasına, yerine (3.077,20) rakamının yazılmasına,

c) B-9 nolu bendindeki (3.077,20) rakamının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.305,78) rakamının yazılmasına,

d) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak eklenmek üzere (Tapu kaydında bulunan kamu haczinin tespit edilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2786, Karar No: 2015/5199, Tarih: 08.07.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2786 E.  ,  2015/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nda 6099 sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesindeki ''tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.(Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S.K/3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' hükmünü T.K.nun 21/2. maddesi (Ek fıkra : 11.01.2011-6099 S.K /5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' hüküm karşısında; dosya arasında bulunan tebligat parçasının incelenmesinde anılan ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı, ancak muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden birine ya da kolluk amir veya memuruna imza karşılığında teslim edildiğine dair şerh olmadığı anlaşıldığından, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle, öğrenme üzerine sanığın süresi içinde temyiz talebinde bulunduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

TCK’nın 58. maddesinin tatbikine esas alınan ilam ... Asliye Ceza Mahkemesine ait iken ... olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın markette alışveriş yaptıktan sonra, 10,60 TL tutan ürünler karşılığı 100 TL verip, kasiyeri konuşturarak dikkatini dağıtıp, cebinden 5 TL çıkartıp, 100 TL’yi geri aldığı, kasiyerin dikkatinin dağılmasıyla iki 50 TL daha vermesi üzerine, birini verip ayrıca para üstünü aldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/2-b maddesi ile hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Ancak;

Sanığın markette alışveriş yaptıktan sonra, 10,60 TL tutan ürünler karşılığı 100 TL verip, kasiyeri konuşturarak dikkatini dağıtıp, cebinden 5 TL çıkartıp, 100 TL’yi geri aldığı, kasiyerin dikkatinin dağılmasıyla iki 50 TL daha vermesi üzerine, birini verip ayrıca para üstünü aldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/2-b maddesi ile hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36592, Karar No: 2015/29225, Tarih: 08.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36592 E.  ,  2015/29225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/120

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat M.. B.. B.. ile davalı G.. F.. Üretim AŞ vekili avukat O.. C.. Y..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.4.2009 tarihinde davalıdan satın aldığı C.. T.. F1 cinsi karpuz tohumunu tarlasına ekip geriği gibi baktığı halde, yetişmediği gibi 24.7.2009 da yaptırdığı tesbitte karpuz meyve yanığı hastalığı olduğunun tesbit edildiğini, kendisine hastalıkla bulaşık fidelerin satılması nedeniyle 149.082,37 TL zararının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sorumluluğu olmadığı gibi, TTK. un 25/3 maddesi ve BK. nun 198.maddesi hükmüne göre süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığından davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, TTK. nun 25/3 maddesi uyarınca 8 günlük sürede ve BK. nun 198. maddesi uyarınca derhal ayıp ihbarında bulunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, sorumluluğu olmadığı gibi, TTK. un 25/3 maddesi ve BK. nun 198.maddesi hükmüne göre süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığından davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, TTK. nun 25/3 maddesi uyarınca 8 günlük sürede ve BK. nun 198. maddesi uyarınca derhal ayıp ihbarında bulunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı G.. Fidenin ürettiği ve sattığı karpuz fidelerinin hastalıkla bulaşık olması nedeniyle zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, her iki taraf için de ticari sayılan bir sebebe dayandığından davanın ticari dava mahiyetinde olduğu belirtildikten sonra, TTK.nun 25/3. maddesindeki 8 günlük ihbar süresine ve BK. nun 198.maddesindeki derhal ihbar mükellefiyetine uyulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçelerinde kendisini çiftçi olarak tanımlamıştır. Davacının tacir olduğu konusunda dosyada bir araştırma yada delil bulunmadığından davacının dosya kapsamına göre çiftçi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı hakkında Türk Ticaret Kanunu hükümleri uygulanamaz. 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alanlar için uygulanması gerekir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir. Dava konusu karpuz fidelerinin gelişmeyip çürümeye başlaması üzerine davacı mahkeme aracılığı ile tesbit yaptırmış, tesbit dosyasında alınan bilirkişi raporlarının tebliği ile dava konusu zararın karpuz fidelerindeki bakteriyel hastalıktan ileri geldiği öğrenilerek eldeki dava açılmıştır. Mahkemece tarafların sorumluluklarının ve süresinde dava açılıp açılmadığı hususlarının 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Davacının, 31.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığı ve zararını öğrendiği, 5553 Sayılı Kanunun 11.maddesinde yazılı 6 aylık süre içinde eldeki davasını açtığı kaldı ki davacının alıcı olarak iğfal edildiğini iddia ederek delil olarak gösterdiği ceza davası dosyasında “2009 yılındaki yurt içinde satılan tohumların ayıplı olduğu yurt dışındaki üretici firma tarafından bildirildiği halde, İstanbul Bayii tarafından sahte uygunluk raporu alınarak satışa sunulduğu iddiası” ile dava açıldığı Adana 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/425 esaslı davasında yargılandıkları, davacının adının da mağdur olarak geçtiği hususları gözetildiğinde eldeki davanın süresinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6216, Karar No: 2024/1847, Tarih: 20.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6216 E.  ,  2024/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2012/402 Esas, 2016/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün

katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/12684 Esas, 2020/18324 Karar sayılı bozma ilamı ile özetle "katılanda işlev yitirilmesi bulunduğunun gözetilmemesi, uygulama hataları, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği, hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği" gerekçeleriyle bozulmasına,

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2021/79 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık lehine meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Aynı mahallede oturan taraflar arasında katılanın mahallede uyuşturucu madde sattığını iddia eden sanığın bu duruma izin vermeyeceğini söylemesi nedeniyle tartışma çıktığı, katılanın yanında buluna ... ve ... ile sanığın üzerine gittiği, katılan ...'un sanığa kafa attığı, sanığın burnunda orta(2.) derece kemik kırığı meydana geldiği, tarafların ayrıldığı, sanığın yüzünü yıkayıp av tüfeği ile döndüğü, katılanın bacaklarına doğru bir kaç el ateş ettiği, bacaklarından isabet alan katılanın ... tehlike, ağır (4.) derece kırık ve duyu organ işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanığın atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, ... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı'nın 04.09.2012 tarihli raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

a. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, oluş ve tüm dosya kapsamına göre meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Haksız tahrik yönünden;

Sanık ile katılanın mahallede tartışmaları sonrası gerçekleşen ilk olayda katılanın sanığa kafa atarak burnunda orta (2.) derece kırığa neden olduğu, araya girenlerin kavgayı ayırdığı, sanığın burnunun kanamaya başladığı, internet kafeye gidip yüzünü yıkadığı, duruma sinirlenerek yakında bulunan markete bıraktığı av tüfeğini alıp çıktığı, tüfekle katılana 2-3 el ateş ederek katılanı organ işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda; bozma öncesi 17.05.2016 tarihli kararda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereği haksız tahrik hükümleri uygulandığı, bu hususta bir bozma nedeni bulunmadığı halde, inceleme konusu hükümde makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Ceza miktarı yönünden;

Cezanın hesaplanması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği bulunan 3 yıl hapis cezasının, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği iki kat arttırıldığı sırada 9 yıl hapis cezası yerine 6 yıl hapis cezasına, devamında 62 nci maddenin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirilmesi ile 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu cezanın 6 yıl 8 ay olarak eksik ceza belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (b-c) bentlerinde açıklanan "hesap hatası ile eksik ceza tayini, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmemesi" nedenleriyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2021/79 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış haklarının (24.01.2023 tarihli hükümdeki miktarın) dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.