muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5638, Karar No: 2015/7929, Tarih: 05.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5638 E.  ,  2015/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/642-2015/67

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.11.2010 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 700,00.-TL olarak belirlenmiş olup, ayın ilk 5.gününde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı kiralayan tarafından, yazılı sözleşmeye dayanılarak 26.08.2014 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 900,00 TL’den ödenmeyen 2014 yılı Temmuz ve Ağustos ayları kira bedelleri ile 1.456,00 TL bakiye kira alacağı toplamı 3.256,00 TL'nin faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı borçlu aleyhine ödenmeyen kira borçları nedeniyle İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünde takip başlattıklarını, icra takibi ile 2014 Temmuz ayı kira bedeli 900 TL, 2014 Ağustos ayı kira bedeli 900 TL ve bakiye 1.456 TL kira alacağını talep ettiklerini, ödeme emrinin tebliğ edildiğini, davalının takibe itiraz etmediğini, davalının müvekkilinin hesabına 29.08.2014 tarihinde 900 TL, 05.09.2014 tarihinde 900 TL gönderdiğini, ancak bakiye kalan kira alacağını ödemeyerek temerrüde düştüğünü ileri sürerek, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesi vermemekle birlikte, duruşmadaki beyanında; sadece Ocak-Şubat ayları kira borcu bulunduğunu, davacı Avukatından açıklayıcı bilgi alamadığı için yatırdığı dekontlara Eylül ve Ekim ayı yazdığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Dosyaya sunulan ve davacı tarafından da kabul edilen ödeme belgelerinin incelenmesinde de, 29.08.2014 tarihinde Temmuz ayı kirası açıklaması ile 900,00 TL, 05.09.2014 tarihinde Ağustos ayı kirası açıklaması ile 900,00 TL, 05.11.2014 tarihinde Eylül-Ekim ayı kirası açıklaması ile 1.800,00 TL ödendiği anlaşılmıştır. Mahkemece, 29.08.2014 tarihinde 900,00 TL ve 05.09.2014 tarihinde 900,00 TL olmak üzere takip talebine konu edilen Temmuz ve Eylül kiralarının 30 günlük süre içerisinde ödendiği, dolayısıyla yalnızca takip talebine konu feri borcun kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı dava dilekçesinde, davalının bakiye kalan kira alacağını ödemeyerek temerrüde düştüğünü ileri sürerek davalının tahliyesini istemesine rağmen, mahkemece takip talebi ile istenilen bakiye kira alacağının ödenip ödenmediği araştırılmamıştır. Bu nedenle mahkemece takibe ve davaya konu bakiye kira bedeli 1.456,00.-TL’sının 30 gün içerisinde ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13292, Karar No: 2012/1280, Tarih: 01.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13292 E.  ,  2012/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnşaat Taahhüt Elektronik Otom. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. aleyhine 15/05/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki olduğu 15 no'lu taşınmaza komşu, ... no'lu parselde yapılan inşaat çalışmasındaki temel kazısı nedeniyle, kendi binasında çatlaklar oluştuğunu, tesisat ve malzemenin kullanılamaz hale geldiğini öne sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu arsa zemin iyileştirmesi gereken bölgede yer aldığından, inşaata başlamadan önce zemin sondajı yaptırdığını ve projesini hazırlattığını, ayrıca derin temel ve iksa inşaatı için onay raporu alındığını, davalıya ait binanın ise; 1985 yılında kaçak olarak 3 katlı yapıldığı, 1988 tarihinde ruhsatının alındığı, 1994 tarihinde 2 kat ilavesi yapıldığını, binadaki çatlakların nedeninin, binanın temel sistemi zemine uygun olmayan ve gevşek zeminde bulunması olduğunu, binanın zamanında kazık temeli üzerine oturtulmaması sonucu çatlakların oluştuğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan çalışmalar ve alınan görüşlerin kendi taşınmazındaki yapının zemin stabilitesinin sağlanması yönünde olduğu, komşu parsellerde mevcut yapıların stabilitesinin korunması, emniyet tedbirlerinin ne şekilde alınması gerektiğini göstermediğini, dolayısıyla meydana gelen zarardan davalının sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Şu halde yapılması gereken; davalının iddiaları araştırılarak zararın meydana gelmesinde veya artmasında davacıya ait yapıdaki kusurun etkili olup olmadığını tespit etmek, eğer etkili olmuşsa; Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılmasıdır. Bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle karar verilmiş olması doğru olmayıp kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/122, Karar No: 2021/2471, Tarih: 18.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/122 E.  ,  2021/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

MAHKEMESİ : Marmara Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Marmara Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2016/119 Esas, 2018/.36 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10, Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 1289 parselde kayıtlı, 265 metrekare alanlı, bahçeli kargir ev niteliğindeki taşınmazın davacılar ile davalıların murisi ...'ye ait olduğunu, dava konusu 1289 sayılı parselin doğu tarafında bulunan iki katlı evin mülkiyetinin alt katının ..., üst katının ... adına; batı kısmında bulunan iki katlı evin ise mülkiyetinin davacı ... adına tespitine karar verilmesini istemiştir .

Davalılar, davaya süresinde cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince istinaf talebi esastan reddedilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir .

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 1289 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak murisi ...’den taraflara intikal ettiği, taraflar arasında görülmekte olan izaleyi şuyu davası bulunduğu , davacı yanca tanık deliline dayanıldığı ve altı tanık ismi bildirildiği, davalılarca davaya cevap verilmediği ancak davalılardan ...’nin bilahare tanık bildirdiği ve bir tanığının dinlendiği, davacının tanıklarının ise dinlenmediği, yerel mahkemece mahalli bilirkişi beyanları da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği, bölge adliye mahkemesince de istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği ve salt harç hesabı yönünden düzeltme yapılarak yeniden hüküm kurulduğu sabittir.

1.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber; kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir ” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir .

İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir .

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedildiği , salt harç hesabı yönünden düzeltme yapılarak yeniden hüküm kurulduğu durumda dahi, öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b-1 gereğince esastan reddine karar verilip bilahare HMK’nin 353/1-b.2 kapsamında yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

2.Bundan ayrı, incelenmekte olan olayda, tanık dinlenilmeden yerel bilirkişi beyanları esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu tür davalarda, muhdesatın kimin tarafından meydana getirildiğinin ispatı gerekir. Her ne kadar, muhdesatın kim tarafından meydana getirildiği araştırmasında mahalli bilirkişilerin verdiği bilgi ile yetinerek hüküm kurulmuş ise de, 6100 sayılı HMK’nin 266. (HUMK’un 275.) maddesinde hangi amaçla bilirkişilerin bilgisine başvurulacağı açıklanmıştır. Muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin ilk önce tanık sözleri ile tespiti şarttır. Bu yapılmadıkça mahalli bilirkişi sözleri tek başına davada hüküm vermeye yeterli olamaz . Mahalli bilirkişinin beyanları ancak taşınmazın sınırları, mevkii, niteliği hakkında kapsamlı bilgiler verir. Bunlardan başka, tanık sözleri ile tespiti gereken bir husus için tanık dinlenmeden bilirkişinin bilgisi ile yetinilip karar verilemez (HGK’un 30.03.l994 tarihli ve l993/8-939 Esas, l994/l76 Karar). Öte yandan, davacı , dava dilekçesinde açıkça tanık deliline dayandığına göre, öncelikle, taraflara tanıklarını liste halinde vermeleri için usule uygun kesin süre ve imkan verilmesi, belirlenen yerel bilirkişi listesinde yer alan kişiler ile taraf tanıklarının HMK’nin 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanun’un 259/2 ve 290/2. (HUMK’un 259) maddeleri hükümleri uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri gerekirken, mahalli bilirkişi beyanlarıyla yetinilerek hüküm tesis edilmiş olması da doğru değildir .

SONUÇ: Yukarıda (1-2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine , karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7041, Karar No: 2013/13560, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7041 E.  ,  2013/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın birlikte çalışmadıkları anlaşılan arkadaşı olan ...'ın borcundan dolayı borçlunun işyerinde haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen menkul malların sanığın bilgisi dışında borçlu ... tarafından taasarruf edildiğinin anlaşılması karşısında, muhafaza edilmek üzere resmen teslim olunan malların dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2844, Karar No: 2019/3568, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2844 E.  ,  2019/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14071, Karar No: 2014/23074, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14071 E.  ,  2014/23074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/212-2013/486

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu Pendik ilçesi 673 ada 1 ve 4 numaralı parsellerin tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

2)Dava konusu Pendik 673 ada 1 ve 4 numaralı parasellerin değerlendirme tarihi olan 20/09/2011 gününde 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı ve 1/5000 ölçekli Nazım imar planı içinde olup olmadığı, içinde ise fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu,imar planında hangi alanda kaldıkları, imar planı dahilinde değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22457, Karar No: 2015/27130, Tarih: 18.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22457 E.  ,  2015/27130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun annesi ile babasının boşandığı, akabinde annesinin müşteki ... ile birlikte arkadaşlık yapmaya başladığı, bu duruma sinirlenen suça sürüklenen çocuğun da park halinde bulunan müştekiye ait ... plakalı aracın ön ve arka camlarını, far ve stop lambalarını kırarak, otonun tavan ve kaputu ile sağ ve sol yanlarını ezerek zarar verdiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4161, Karar No: 2021/971, Tarih: 25.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/4161 E.  ,  2021/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 36. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tarihinde sabah saat 09.00’da sanığın askerlik görevini yaptığı koğuş binasında yapılan denetimde temizlik dolabında bulunan esrar bulaşıklı traş bıçağı sapı ve metal huni ile sanığın ilgisinin tespit edilemediği, aynı akşam saat 20.00 sıralarında sanığın koğuşta pencere kenarında sigara içerken görülmesi üzerine yapılan kontrolde sanığın üzerinde ele geçirilen kenevir tohumları bakımından ise, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınan 20.04.2012 tarihli rapora göre, söz konusu kenevir tohumlarının yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu madde içermediği anlaşıldığından, bu tohumların bulundurulmasının suç oluşturmayacağı ve dava tarihi öncesinde sanığın uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanmadığı gözetilmeden, unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1043, Karar No: 2015/7948, Tarih: 28.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1043 E.  ,  2015/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu ve müvekkillerinin desteği ....'nun sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazasında müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 6.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 21.09.2006 kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacıların desteğinin % 100 kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1. Maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün

sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”; 85/son maddesinde ise, “işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası'nın; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.