muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3572, Karar No: 2012/3624, Tarih: 14.02.2012

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Ancak davacının sendika üyesi olmasının ardından yararlandığı 01.04.2009 tarihinden önceki toplu iş sözleşmelerinde, haftalık fazla çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiş, 40 saat ile haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat arası için bir düzenlemeye gidilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde normal çalışmanın üzerinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olduğu vurgulanmış ve ancak bu çalışmaların % 100 zamlı olarak ödeneceği hükme bağlanmıştır. Aynı dönemde 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup 41. maddeye göre taraflarca kararlaştırılan haftalık çalışma süresi ile norma fazla çalışma süresi arasında kalan süre fazla sürelerle çalışma olup, % 25 zamlı olarak ödenmelidir. Buna göre toplu iş sözleşmesi ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 01.04.2009 öncesi için toplu iş sözleşmelerinden yararlanılan dönem için 40 - 45 saat arası çalışmalar % 25 zamlı ücrete göre ve 45 saat üzerinde olan çalışmalar ise toplu iş sözleşmesi gereği % 100 zamlı olarak ödenmelidir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika ile işveren arasında 16.10.2009 tarihinde imzalanan 01.04.2009 – 31.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde ise haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlendikten sonra haftalık 40 saat ile 45 saat arası çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak açıklanmış ve fazla sürelerle çalışma ücretlerinin % 50 zamlı olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma olduğu açıklanmış ve % 100 zamlı ücretle ödeneceği belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususlara değinilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda 01.04.2009 öncesi ve sonrası için % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında 01.04.2009 tarihi sonrası dönemde 40-45 saat arası çalışmalar için % 50 zamlı, 45 saati aşan çalışmalar bakımından ise % 100 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmalıdır. Bu yönlerden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2951, Karar No: 2018/11609, Tarih: 08.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2951 E.  ,  2018/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Suça konu yerin Milli Park sahası olarak ayrıldığına dair Bakanlar Kurulu Kararının bulunup bulunmadığı tespit edilerek; sonucuna göre Milli Park sınırları içinde kaldığının saptanması halinde hükmolunan cezanın 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Dosya kapsamından, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında ceza tayin edilirken 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca yeniden tarla açıldığından bahisle artırım yapılmayacağının gözetilmemesi,

2-Dosya kapsamından, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının anlaşılması karşısında; raporda belirtilen ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödememesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nun 51/3. maddesi gereği 1 yıldan 3 yıla kadar bir denetim süresi belirlenmesi gerekirken, denetim süresinin 10 ay olarak belirlenmesi,

4-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''11.10.2013'' yerine ''14.11.2013'' olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2627, Karar No: 2012/3635, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2627 E.  ,  2012/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı/karşı davalı vekili vekili tarafından, davalı/karşı davacı aleyhine 01.05.2008 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istenmesi, davalı/karşı davacı tarafından davacı/karşı davalı aleyhine 01.07.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; bozmaya konu hususlar dışında kalan istemler ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı karşı davalı tarafın tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 22.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayalı tescil, olmadığı takdirde levazım bedeli olan 10.000,00 TL’nin tahsili istemlerine ilişkindir.

Karşı davada, mülkiyet hakkı sahibi paydaş olduğu taşınmaza haksız elatmanın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayalı istek reddedilmiş, malzeme bedeli 2.685,26 TL’nin tahsiline, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce asıl davanın davacısının bütün temyiz itirazlarının reddine, mülkiyet hakkı sahibi karşı davacının temyiz itirazları yönünden ise sadece ağaçların bedeli hesaplanarak tahsiline karar verilmesi gerekirken, tüm bedelden davalının sorumlu tutulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davacı (karşı davalı) tarafın tazminat isteminin kısmen kabulü ile bozmaya konu hususlar dışında kalan istemler ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü davalı (karşı davacı) vekili temyiz etmiştir.

Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden, hükmün diğer yönlerinin kesinleşmiş olduğundan bahisle “aynı konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22996, Karar No: 2014/14880, Tarih: 09.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22996 E.  ,  2014/14880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanık ... yargılama aşamasında katılan sanık sıfatını almış ise de; temyiz dilekç...i sanık sıfatıyla verdiği ve temyiz itirazının kendi mahkumiyetine yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri k...dir" hükmü gereğince, sanığa verilen hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, katılan vekili ile sanığın temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

2)Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın kolluk beyanında "... Bende sinirlerime hakim olamayarak ...'in çantasını parçaladım, ayrıca pasaportunu yırttım..." yöndeki ikrarını içerir beyanı ve bu beyanın hakkında düşürülme kararı verilen, katılanın resmi nikahlı eşi, sanığın birlikte yaşadığı kişi olan diğer sanık ...'un beyanları ile doğrulanması karşısında, sübuta eren suçtan mahkumiyet yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3)Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden hakkında iddianamede yer almayan TCK'nin 86/1 maddesi hükmünün uygulanması,

b)Sanığın kolluk beyanında "...Bu sırada.... yüzümü tırnakladı. Daha sonra bende ...'in elinden aldığım bıçağı ...'e doğru korkutmak amaçlı olarak salladım. Bu sırada ... burnundan yaralandı..." yöndeki beyanı, mahkemedeki "... Benim yüzümü tırnaklayınca, elinden bıçağı aldım ve kendimi korumak amacıyla savurdum, bu esnada yaralanıp yaralanmadığını bilmiyorum..." yöndeki beyanı, bu beyanlarının hakkında düşürülme kararı verilen, katılanın resmi nikahlı eşi, sanığın birlikte yaşatığı kişi olan diğer sanık ...'un beyanları ile doğrulanması ve yaralanmanın bıçak ile ika edildiğinin kabulü karşısında, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son maddesi gereği netice cezanın 5 yıl hapisten az olamayacağının düşünülmemesi,

c)Mahkumiyet hükmünün sonucu olarak 5237 sayılı yasanın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Mahkumiyet hükmünün sonucu olarak 5237 sayılı yasanın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2189, Karar No: 2019/3519, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2189 E.  ,  2019/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1305, Karar No: 2023/2861, Tarih: 08.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1305 E.  ,  2023/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/494 E., 2022/524 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (Mağdur sayısınca)

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli ve 2013/113 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/2648 Esas, 2022/3897 Karar sayılı kararı ile; "5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise 'Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez' hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece tensiple beyanlarının alınmasından vazgeçilen mağdurların maddi hakikatin ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili ayrıntılı ifadelerinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

3.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle; mağdurların olayın sıcaklığıyla ilk aşamalarda alınan ve üstünlük tanınması gereken birbiri ile uyumlu beyanları, teşhis tutanakları, tanık beyanları, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik, inandırıcı olmayan savunmaları, adli emanette kayıtlı bıçak, kollukça tutulan tutanaklar ve tüm dosya kapsamı itibariyle anlaşılmakla, sanığın mağdurlara karşı katılanların vücuduna yönelik bedensel temas içeren ve sırnaşık hareketlerle gerçekleştirilen devamlılık arz eden cinsel davranışları ile sarkıntılık düzeyini aşan eyleminin sabit olduğu, bu yönüyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, suç tarihi itibariyle henüz on beş yaşını ikmal etmemiş mağdurların yaşının küçüklüğünden faydalanıp "Sizleri torunum gibi görüyorum" şeklinde sözler söyleyerek mağdurları yanına çağırıp şehevi hisle yanaklarından öptüğü, hatta mağdur ...'i dudaklarından öpmeye, mağdur ...'ın ise yanaklarını ısırmaya çalıştığı, bir yıl önce mağdur ...'i dudaklarından öpmeye çalıştığı, bu sebepten mağdur ...'in arkadaşı ...'nin bir adamın kendisini yanaklarından öptüğünü söylemesi üzerine bu adamın bulunduğu otopark tarafına baktığında sanığı hemen tanıdığı, sanığın mağdur ...'in kendisini tanıyıp yanına gelmemesi üzerine adı geçen mağduru adli emanete kayıtlı bıçakla kovaladığı, sanığın mağdurların cinsel istismar kastıyla yanaklarından öptüğü, mağdur ...'i ise cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek için bıçakla kovaladığı, ancak bu mağdurun sanığın yanına gitmediği, sanığın bir yıl önce de bu mağduru dudaklarından öpmeye çalıştığı iddialarıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece, her ne kadar tanık N.K. bozma öncesinde otoparkın karşısında bulunan evinde camdan baktığı sırada otoparkı gördüğü ve olaya şahit olduğu, 25 metre uzaklıktaki otoparkta sanığın çocukları dudaklarından boyunlarından öptüğü, çocukların sanık kendilerini öptükçe kustukları, tükürdüklerini görmesi üzerine polise haber verdiği yönünde detaylı ve ayrıntılı beyanlarda bulunmuş ise de; dosya içerisinde tanığın olayı nerede gördüğüne ilişkin keşif yapılmadığı, olayın meydana geldiği tarih itibariyle artık keşif yapılmasının fayda sağlamayacağı (Mimarinin, yapılanmanın değişme ihtimali) tanığa çocuklarla ilgili teşhis yaptırılmadığı, tanığın gördüğünü beyan ettiği çocukların dosyaya konu mağdurlar olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı, mağdurlar dışında başkaca çocukların da olabileceği, mağdur ...'in ve İmdat'ın sanığın kendilerine yönelik fiziksel bir temasının bulunmadığı, diğer mağdurların da otoparkta sanığın yanına gittiklerine kendilerine sarılarak öptüğünü ve torununa benzettiğini söylediğini beyan ettikleri, ancak tanığın beyanları mağdurlara sorulduğunda, sanığın tanık beyanlarında geçtiği şekilde eylemlerde bulunduğuna ilişkin beyanlarının bulunmadığı, sanığın olay tarihinde oldukça alkollü olduğu, bu hususun sanık ve mağdur beyanlarıyla da sabit olduğu, alkollü olan sanığın mağdurlara sarılıp öperken mağdurların dudağına ve boynuna doğru yönelmiş olabileceği, hareketlerini kontrol edemeyecek durumda olma ihtimalinin bulunduğu, bu kapsamda sanığın mağdurlara yönelik eyleminin cinsel amaçla gerçekleştiğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı ve sanığın mağdurlara yönelik cinsel istismar suçunu işlediği hususunun şüphede kaldığı, tüm bu hususların sanığın savunmalarını doğruladığı dikkate alındığında, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemi yönünden ayrı ayrı beraat kararı verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/524 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28332, Karar No: 2020/2094, Tarih: 29.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/28332 E.  ,  2020/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, birden fazla kişi ile tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun yapılmadığı gözetilip sanık ...'un temyiz talebi kabul edilerek dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ..., ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ...'un TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Sanıklar ..., ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçlarından, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkların çocuğu ve kardeşi olan engelli ...'ın katılan ...'in çocuğuna laf söylemesi üzerine, ...'ı yaralaması ile oluşan tartışma ortamında, sanıkların ne suretle önceden anlaşıp tehdit kasdı ile hareket ettikleri açıklanıp yasal kanıtları gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanık ...'nın çocuğu sanık ...'ın kardeşi olan engelli ...'ın katılan ... tarafından yaralanması üzerine taraflar arasında çıkan tartışmada, sanıkların ...'ın darp edilmesi üzerine eylemleri gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Sanıklar hakkında TCK'nın 106/1-1.maddesi gereği mahkumiyetlerine karar verilmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçları yönünden yapılan incelemede ise;

3-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçları yönünden yapılan incelemede ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçlarının ise,suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ve sanıklar ..., ..., ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.