muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3366, Karar No: 2012/4523, Tarih: 27.03.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/3366 E.  ,  2012/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.05.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1611 sayılı parsel maliki davalının kazık çakmak yoluyla 1612 parsel sayılı taşınmazına elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabulü ile 1612 parsel sayılı taşınmazın 727,30 m2'lik bölümüne davalının haksız müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun GEÇİCİ MADDE 3 (1) fıkrası hükmüne göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.”

Aynı maddenin (2) fıkrası gereğince de; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır ve 1086 sayılı HUMK’nun 437. maddesinde de temyiz süresi de 8 gündür.

Mahkemece mevcut yasa maddelerine göre temyiz süresi 8 gün olduğu halde hüküm sonucunda kararın “2 hafta” içerisinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesi doğru görülmemiş, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aşağıda gösterildiği şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm sonucunun son paragrafındaki temyiz süresine ilişkin “kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde” sözcüklerinin çıkartılarak yerine “kararın tebliğinden itibaren 8 gün içerisinde” sözcüklerinin yazılmasına, hüküm sonucunun bu şekilde DÜZELTİLMESİNE ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1610, Karar No: 2025/2372, Tarih: 14.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1610 E.  ,  2025/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım HMK'nın 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından HMK'nın 337. maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa HMK'nın 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca;

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26094, Karar No: 2015/30838, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26094 E.  ,  2015/30838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2013/610-2015/79

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ve dahili davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16238, Karar No: 2008/5473, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/16238 E.  ,  2008/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tesisin işletilmesinden elde edilecek yıllık toplam hasılat üzerinden %1 oranında pay verilmesini öngören ve hasılat kirası niteliğinde bulunan sözleşmeden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi 14.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6714, Karar No: 2012/2111, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6714 E.  ,  2012/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "üç kişiden oluşacak ziraatçi bilirkişi kurulu, uzman jeolog bilirkişi, uzman orman bilirkişisi ve elverdiğince yaşlı zilyetlik tanıklarının katılımı ile keşif yapılarak; çekişmeli taşınmazın öncesinin kimlere ait olduğunun, kullanımının ekonomik amaca uygun olup olmadığının belirlenmesi, orman bilirkişisinden taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını ve jeolog bilirkişisinden ise taşınmaz içindeki kayalıkların niteliğini açıklayan raporlar alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3824, Karar No: 2019/720, Tarih: 07.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3824 E.  ,  2019/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde:

Sanığın soruşturma aşamasında polislerin, üzerinde 1,5 gram tohum bulduğunu beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında inkara yönelik beyanda bulunması nazara alınarak 22/09/2009 tarihli tutanak altında imzası olan tutanak düzenleyicilerinden vicdani kanı oluşturacak sayıdaki görevlilerin tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4360, Karar No: 2016/6233, Tarih: 02.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4360 E.  ,  2016/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında Kocaeli 4. Asliye Hukuk ile Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, bonodan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın kambiyo senedinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi ise tarafların tacir olmayıp uyuşmazlığın ticari işten kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13015, Karar No: 2017/1176, Tarih: 27.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13015 E.  ,  2017/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kuy. Tar. Tur.İnş.ve San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 23/08/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasına ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve manevi tazminat davasının reddine dair verilen 02/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz nedeni ile maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde, maddi tazminata ilişkin bozma bulunmadığı ve bu bölüme ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemenin, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen ilk kararı, Dairemizin 27/01/2016 gün ve 2015/1026 esas, 2016/1000 karar sayılı ilamı ile davalının öteki temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra “..Davalı şirketin, haczin gerçekleştirdiği yer borçlu ...’ın mernis adresi olup, olayların açıklanan seyri içinde salt davacıya zarar vermek amacıyla haciz işleminin yapıldığından başka bir ifade ile haksız haciz işleminden söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin reddi...” gerektiğinden bahisle davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 02/06/2016 tarihli ikinci kararda, maddi tazminat istemine ilişkin verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir. Dairemizin bozma ilamında maddi tazminata ilişkin davalının temyiz itirazları reddedilerek usuli kazanılmış hak oluşmuş olup, bozma üzerine kurulan hükümde de maddi tazminat istemine ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen, maddi tazminatın kabul ve reddedilen miktarları için vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 2. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 7 nolu bendinin silinmesine, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17795, Karar No: 2023/3894, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17795 E.  ,  2023/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2015 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararının sanık müdafii ve suçtan zarar gören ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli kararı ile, ''Şikayetçi ... davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın köy içi yola kazık çakıp yolu kapatmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre; sanığın köyün kullanımındaki yola 148,25 m2 tecavüzünün bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın ikrarı ile tüm dosya kapsamındaki delillerle suçun sabit olduğu anlaşıldığından beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14326, Karar No: 2014/30784, Tarih: 23.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14326 E.  ,  2014/30784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/68

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının Genel Müdür Yardımcısı olması nedeniyle iş güvencesi kapsamı dışında bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının şirketi tek başına temsile yetkili olmadığı, fesihten önceki organizasyon şemasında davacının genel müdür yardımcılarından biri olarak görünse de fesihten sonraki döneme ait organizasyon şemalarının bulunmadığı, işçi alma ve çıkarmada davacının tek yetkilinin olmadığı gerekçeleri ile iş güvencesi kapsamında olduğu ve feshin geçerli nedene dayandığından ispatlanamadığından bahisle davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, işveren vekiline temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir(26.05.2008 gün ve 2007/35929–2008/12484 sayılı karar).

Dosya içeriğine göre davalı şirkette Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiği savunulmuştur. Davacının Genel Müdür Yardımcısı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının iş güvencesi kapsamında olup olmadığının belirlenmesi bakımından işletmenin bütününü tek başına sevk ve idare etmesi ya da işçi alma ve çıkarma yetkisine sahip olması önemli değildir. İşletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilinin yardımcısı olması yeterlidir. Öte yandan, işletme yönetiminin sonucu olarak yapılan işbölümü nedeniyle görev ve sorumluluk alanının sınırlanmış olması da iş güvencesi hükümlerinin kapsamı dışında kalmak açısından “işveren vekili yardımcısı” niteliğini etkilemez. Mevcut olgulara göre davacı işveren vekili yardımcısı olduğundan iş güvencesi hükümleri kapsamı dışında kalmaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 54.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,