muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1820, Karar No: 2020/3425, Tarih: 24.06.2020

Davalı, süresinde cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, 04/12/2014 tarihli karar ile teklif edilen yemine icabet edilmemesi sonucu davacı yararına usulü kazanılmış hak doğduğu, yemin metninde açıkça mecura işletme ruhsatı alınmamasında bir kusurlarının bulunmadığına dair yemin teklifi yapıldığı, bu davete icabet edilmediği, davalı vekilinin kira sözleşmesi sunup savunma ileri sürmüşse de bu savunmaya itibar edilmediği, davacının savunmanın genişletilmesine muvafakat etmediği, bu nedenlerle, teklif edilen yemine icabet edilmemiş olması sonucunda, davacının sözleşmeyi fesihte haklı olduğu, bu nedenle davalının kira sözleşmesi uyarınca aldığı parayı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği ve elinde kalan çekler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle İİK.72.maddesi uyarınca davanın kabulüyle dava konusu olup davacının Yapı Kredi Bankası ... Şubesindeki hesabına keşideli 332715 seri numaralı 11.250,00 TL bedelli 30/04/2007 keşide tarihli, yine davacının Akbank ... Şubesindeki hesabına keşideli 6.000,00 TL bedelli 10/03/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 10/06/2007 tarihli ...seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli, 10/07/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 11/08/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 15/09/2007 tarihli...seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 13/10/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 10/11/2007 tarihli ...seri numaralı ve 6.000,00 TL bedelli 15/12/2007 tarihli... seri numaralı çek olmak üzere toplam 9 adet çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu çekler nedeniyle davacının davalıya ödemiş olduğu tutarın istirdadı talebinin kabulüyle 25.750,00 TL alacağın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 10/03/2016 tarih, 2015/6423 Esas, 2016/1851 Karar sayılı ilamı ile, mahkemece taraflara ticari defterlerin ibrazı için verilen kesin süre içerisinde defter ibraz edilmediği, davacının, kira sözleşmesinin bulunduğuna, çeklerin kira bedeli karşılığı verildiğine ve ruhsat alınamaması nedeniyle davalı tarafın kusurlu olduğuna dair davalı tarafa yemin teklif ettiği, davalı tarafın yemin için belirlenen günde duruşmaya katılmadığı, davalı vekilinin yemin davetiyesinin tebliğinin usülsüz olduğu gerekçesiyle yeniden yemin davetiyesi tebliği talep ettiği, Mahkemece davalı tarafa tebliğ edilen yemin davetiye tebliği zarfında HMK 228. uyarınca usülüne uygun şerh bulunmadığı, bu durumda Mahkemece davacının ticari defterlerini ibrazdan kaçındığı ve davalıya tebliğ edilen yemin davetiyesinin HMK 228'e aykırı olduğu dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının yemin teklifinin usulüne uygun olarak davalı şirket yetkililerinin her birine ayrı ayrı tebliğ edildiği, belirlenen duruşma gün ve saatinde davalı şirket yetkililerinden hiçbirinin hazır bulunmadığı ve mazeret bildirmediği, yemin metninde açıkça mecura işletme ruhsatı alınmamasında bir kusurlarının bulunmadığına dair yemin teklifi yapılmış olduğu, bu teklifi içeren davete icabet edilmediği, davacı tarafın davalı tarafça sunulan kira sözleşmesine karşı savunmanın genişletilmesine muvafakat etmediğini beyan etmiş olması göz önünde bulundurularak, davalı şirket yetkililerinin yemin davetiyesine icabet etmemiş olmaları nedeni ile davacının taraflar arasında imzalanan sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu ve davacı tarafından sözleşmeye istinaden davalıya vermiş olduğu çekler nedeni ile davacının davalıya borçlu olmadığı, bu çekler nedeni ile davacı tarafından davalıya ödenen 25.750,00-TL'nin davacıya iadesinin gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın İİK.72. maddesi uyarınca kabulüyle dava konusu olup davacının Yapı Kredi Bankası ... Şubesindeki hesabına keşideli 332715 seri numaralı 11.250,00 TL bedelli 30/04/2007 keşide tarihli, davacının Akbank ... Şubesindeki hesabına keşideli 6.000,00 TL bedelli 10/03/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 10/06/2007 tarihli ...seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli, 10/07/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 11/08/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 15/09/2007 tarihli...seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 13/10/2007 tarihli ... seri numaralı, 6.000,00 TL bedelli 10/11/2007 tarihli ...seri numaralı ve 6.000,00 TL bedelli 15/12/2007 tarihli... seri numaralı çek olmak üzere toplam 9 adet çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu çekler nedeniyle davacının davalıya ödemiş olduğu tutarın istirdadı talebinin kabulüyle 25.750,00 TL alacağın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 07/10/2019 günlü ve 2019/689 Esas ve 2019/7526 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İlama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

İlama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Davacının yemin teklifi üzerine, davalı şirket temsilcilerine 09/11/2017 tarihli duruşmada hazır bulunmaları için ihtarlı davetiye tebliğ edilmiştir. Davacı vekili ve davalı vekilinin ayrı ayrı, mahkeme hakiminin izinli olması nedeniyle yerine bakacak hakimin kendi duruşmaları olması, duruşmaya ne zaman başlanacağı belli olmadığından mesleki mazeretli sayılmalarına yönelik mazeret dilekçesi ibraz ederek 09/11/2017 tarihli duruşmaya katılmadıkları, söz konusu duruşmada taraf vekillerinin mazeret dilekçesinin okunulması yetinilerek mazeretlerin kabulü ile yeni duruşma gününün verildiği, herhangi bir usuli işlem yaplmadığı ve davalı şirket yetkililerinin hazır olup olmadıklarının tespit edilmediği anlaşılmakta olup bu haliyle davalı şirket yetkililerinin duruşmaya katılmadıkları ve yeminden kaçındıkları kabul edilemez. Bu nedenle, Mahkemenin, davalının yemin davetiyesine icabet etmediği yönündeki kabulü doğru görülmemiştir.

Öte yandan, davacı, taraflar arasında düzenlenen yazılı kira sözleşmesinin kendisinde bulunmadığını beyan etmiş ve taraflar arasında kira sözleşmesi bulunduğu, çeklerin kira bedeli karşılığı verildiği, kiralananın işletme ruhsatı alınamamasında kusuru bulunmadığı hususlarında davalıya yemin teklif etmiştir. Davalı süresinde cevap dilekçesi vermemiş ise de yargılamada dava konusu taşınmazın asıl kiracısı olduğunu, asıl kira sözleşmesindeki hükme dayanarak asıl kiraya verenin onayı ile davacı ile alt kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin geçerli olduğunu, işletme ruhsatı alınması konusunda davacıya taahhüdü bulunmadığını beyan etmiştir. Davalının aşamalardaki beyanları ile taraflar arasında kira sözleşmesi bulunduğu ve kira borçlarına karşılık çekler verildiği kabul edilmiş olmakla bu hususlar yönünden uyuşmazlık kalmamıştır. Uyuşmazlık kira sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve işletme ruhsatı alınamamasından davalının kusuru olup olmadığı hususundadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle yemin ve yemin deliline ilişkin açıklama yapılmasında yarar vardır.

Yemin, taraflardan birinin davanın çözümünü ilgilendiren bir olayın doğru olup olmadığı konusunu, kanunda belirtilen usule uyarak, mahkeme önünde, kutsal sayılan değerlerle teyit eden ve kesin delil vasfı yüklenmiş sözlü açıklamalardır (03.03.2017 tarihli ve 2015/2 E., 2017/1 K. sayılı YİBK).

Bir ispat vasıtası olan yeminin konusu HMK'nın 225. maddesine göre, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır. Görüleceği üzere yemin, tarafın kendisinden kaynaklanan (ondan sadır olan) vakıalar hakkında verilebilir.

Bir ispat vasıtası olan yeminin konusu HMK'nın 225. maddesine göre, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır. Görüleceği üzere yemin, tarafın kendisinden kaynaklanan (ondan sadır olan) vakıalar hakkında verilebilir.

Kanunda, bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılırken (HMK. m. 225/2), tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği hâller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak vakıaların yemin konusu olamayacağı (HMK. m. 226) düzenlenmiştir.

Yapılan açıklamadan anlaşılacağı üzere işletme ruhsatı alınamamasında davacı kiracının kusurunun olup olmadığı veya kira sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususu yemin teklifine konu olabilecek bir vakıa değildir. Bu durumda Mahkemece, öncelikle davacı kiracının ruhsat için başvuru yapıp yapmadığı, başvuru yapılmış ve kabul edilmemiş ise başvurunun reddinin hangi sebepten kaynaklandığı belirlenerek taraf delilleri de değerlendirmek suretiyle kira sözleşmesinin davacı tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığının tespit edilmesi, kiralananın tahliye tarihi de açıklığa kavuşturalarak sonucuna göre davacının talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü ile 07/10/2019 günlü ve 2019/689 Esas ve 2019/7526 sayılı ilamın kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafın karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 07/10/2019 tarihli ve 2019/689 Esas ve 2019/7526 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçeler ile davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 24/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5022, Karar No: 2012/11311, Tarih: 29.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5022 E.  ,  2012/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kadıkendi Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.10.2011 gün ve 908/976 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tescil harici bırakılan taşınmazın 30-40 yıldan beri ev yapmak, ağaç dikmek ve sürmek suretiyle ihya edilmiş olması nedeniyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi, yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, bozma ilamı sonrası yapılan araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında 1976 yılında 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince tespit harici bırakılan bir yerdir. Böyle bir yerin imar – ihya yoluyla kazanılması için, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılması gerekir. Anılan maddede aynen “orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar – ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise, imar ve ihya edenler veya halefleri adına aksi taktirde Hazine adına tespit edilir.” denilmektedir. Maddede açıkça belirtildiği üzere, nitelikleri belirtilen bu tür yerlerin para ve emek sarfı suretiyle tarıma elverişli hale getirilmesi gerekir.

Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; dava konusu taşınmazın çok önceleri taşlık ve kayalık bir yer iken davacının dedesi Bekir'in kendisine göre bir ev yaptığını ve taşınmazın olduğu yerde hayvan otlattığını, Bekir'in 50 yıl önce ölümü ile Bekir'den oğlu Ahmet'e sonrasında da davacının eşi Osman'a intikal eden taşınmazın davacıya bağışlandığını ve davacının önceki ev yerine mevcut evi yaparak tasarrufunu devam ettiğini bildirmişlerdir. Jeolog ve zirai bilirkişilerin 19.08.2011 tarihinde vermiş oldukları ortak raporda, üzerinde yaşları 4-12 arasında değişen ağaçlar ile 1 adet yapı Olan taşlık ve kayalık taşınmazın VII-VII. sınıf toprak yapısında olduğunu açıklamışlardır.

Böyle bir yerin ihya yoluyla kazanılması için; az öncede açıklandığı üzere tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle Kadastro Kanununun 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir. Öte yandan; ev, ahır, garaj ve benzeri tesisler yapmak, Kadastro Kanununun 17. maddesinin uygulanması bakımından ihya da sayılmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1792, Karar No: 2023/9581, Tarih: 07.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1792 E.  ,  2023/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İzinsiz kenevir ekmek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve ...Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Osmaniye Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 tarihli ve... Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek doğan görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

4. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 31.03.2015 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 tarihli ve 2014/358 Esas, 2014/341 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

5. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, izinsiz kenevir ekmek suçundan 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihinde meydana gelen kesici alet ile yaralama olayı ile ilgili olarak olayın meydana geldiği ikamette olay yeri incelemesi yapıldığı esnada ikametin oturma odasında bulunan televizyon sehpası içerisinde kavanoz içerisinde 27.8 gram kenevir tohumu ve ikametin teras kısmında saksılar içerisinde

ekili vaziyette 6 kök hint keneviri olduğu tespit edildiği, her ne kadar sanık, bir hafta kadar önce soyismini bilmediği Doğan isimli bir şahıstan bir miktar kenevir tohumu getirdiğini, kendisinin de bu tohumların bir kısmını terasta bulunan saksıların içerisine gelişi güzel attığını, 3 veya 4 gün sonra saksılar içerisinde bir kaç kök hint keneviri çıktığını, 14 yıl kadar uyuşturucu esrar maddesi kullandığını, ancak yaklaşık 1 ay kadar önce kullanmayı bıraktığını belirterek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunmada bulunmuş isede, olayın oluş şekli, mevcut kanıtlar dikkate alınarak suçu inkar ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, ele geçirilen kök hint keneviri sayısı nazara alındığında sanığın eyleminin münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla izinsiz hint keneviri yetiştirmek suçu kapsamına kaldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemesince incelemeden kalan ve şahit numune olarak alınan suç konusu uyuşturucu madde hususunda karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı yerine, “taksitlerden birisini zamanında ödememeleri halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine, para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezalarının hapse çevrilmesine” denilmek suretiyle 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmü gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin altıncı fıkrasının paragrafında “taksitlerden birisini zamanında ödememeleri halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine, para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezalarının hapse çevrilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7211, Karar No: 2016/9068, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7211 E.  ,  2016/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında tespit istemine ilişkin davada ... 4. Asliye Hukuk ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 23.10.2007 tarih 18.000,00.-TL bedelli senedin kime ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından, takibe konu senedin bono olduğu, TTK'nın 4 ve 5. maddeleri gereğince taraflar tacir olmasa bile TTK'da düzenlenen hususlardan doğan uyuşmazlıkların asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince, dava tarihinin 30.10.2015 olduğu 23.10.2007 tarih 18.000,00.-TL bedelli senedin zamanaşımına uğradığı kambiyo senedi vasfını yitirdiği, taraflar tacir olmadığından, taraflar arasında ticari ilişkide bulunmadığı, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer Kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince kambiyo senetlerine ilişkin uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 401. maddesinde henüz dava açılmamış olan hallerde delil tespiti esas hakkındaki davaya bakacak olan mahkemeden isteneceği hüküm altına alınmıştır.

HMK'nın 114/1-c maddesi uyarınca görev dava şartıdır. HMK'nın 115. maddesine göre de; mahkeme dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmak zorundadır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.