muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8812, Karar No: 2011/3245, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8812 E.  ,  2011/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı taleplerini atiye bıraktığından davalarını yenileyinceye kadar işlemden kaldırılmasına ve tazminat isteminin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 16.10.2006 tarihinde bayilik bölgesi direkt satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 1.maddesine göre davalının münhasıran müvekkiline ait ürünleri satmayı taahhüt ettiğini, sözleşmenin 3.maddesi uyarınca da toplam 1.000 koli burn ürünü satmayı yükümlendiğini, ancak davalının sözleşme ile yükümlendiği edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin 1.maddesinin ihlal edildiğinin tespiti amacıyla mahkeme aracılığıyla işyerine gidildiğinde işyerinin açık olmaması sebebiyle tespit yapılamadığını, sözleşmeyi uygulamaya yanaşmadığını, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek, her bir kalem için ve ayrıca sözleşmeden doğan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla %100 promosyan olarak verilen ürünlerin şimdilik 10.-TL rayiç bedelinin, pazarlama faaliyetlerine katkı amacıyla verilen 30.000.-TL’nin, iki adet burn bedelinin şimdilik 10.-TL’sinin, tamamı 50.000.-USD olan cezai şart alacağının şimdilik 5.000.-USD’sinin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalının işyerini kapalı tutmasının dahi sözleşmeye aykırılık oluşturduğu, davacının promosyonlu ürün bedeli ve iki adet burn bedeli hakkındaki taleplerini atiye terkettiklerini beyan ettiği gerekçeleriyle promosyonlu ürün bedeli ve iki adet burn bedeli hakkındaki taleplerini atiye bıraktıklarından davalarını yenileyinceye kadar işlemden kaldırılmasına, 5.000.-USD cezai şart ile 30.000.-TL karşılıksız yardım bedelinin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6556, Karar No: 2017/2326, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6556 E.  ,  2017/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... ... Tarım Kredi Kooperatifi vekilince duruşmasız, davalı ... Tarım İnş. Tic. San. A.Ş. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Tarım İnşaat Tic. San. A.Ş. vekili Av. ... ile davacılar ..., ... ve vekilleri Av. ... gelmiş, diğer davalı tarafından gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalı kooperatif üyesi olduklarını, kooperatif aracılığı ile diğer davalıdan sertifikalı ekmeklik buğday aldıklarını ve kiraladıkları tarlalara ekim yaptıklarını, ancak bu tohumların davalıların sattıkları sertifikalı buğday olmadığını, bu nedenle mahkemece tespit edildiği şekilde 82.339,95 TL zarara uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL zararın tazminini talep etmişler, ıslahla talep 88.756,05 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı kooperatif cevabında; davacılara dariel cinsi ekmeklik buğday tohumu verildiğini, teslim sırasında ekmeklik buğday ile yemlik buğday arasındaki farkı bilebilecek tecrübede olan davacıların bu hususu teslim sırasında bilebilecekleri, üründeki verim kaybının yağış azlığı ve ekimden kaynaklanabileceği, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili cevabında; müvekkilinin Türkiye’de sadece ekmeklik buğday tohumu satımı yaptığını, tohumun ... Tarım Kredi Kooperatifine teslim edildiğini, tohumların kendileri tarafından teslim edilmemesi nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacıların ekmeklik buğday yerine, yemlik buğday teslim ve ekimi yapıldığını, bu nedenle zarar oluştuğunu kabul eden bilirkişi raporları gerekçe gösterilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava kooperatif üyelerinin teslim aldıkları tohumdaki ayıp nedeniyle oluşan zararın tazminine ilişkindir.

Davacılar ziraatla uğraşan kooperatif üyeleri olup kendilerine teslim edilen tohumun niteliğini bilebilecek haldedirler. Bu nedenle kendilerine teslim edilen tohumu en kısa zamanda muayene etmek veya ettirmek suretiyle bir ayıp olması halinde bunu satıcı (tedarikçiye)bildirmek zorundadırlar. Davacılar teslim aldıkları yüklü miktardaki tohumları muayene etmemiş ve ettirmemişlerdir.

Dava kooperatif üyelerinin teslim aldıkları tohumdaki ayıp nedeniyle oluşan zararın tazminine ilişkindir.

Davacılar ziraatla uğraşan kooperatif üyeleri olup kendilerine teslim edilen tohumun niteliğini bilebilecek haldedirler. Bu nedenle kendilerine teslim edilen tohumu en kısa zamanda muayene etmek veya ettirmek suretiyle bir ayıp olması halinde bunu satıcı (tedarikçiye)bildirmek zorundadırlar. Davacılar teslim aldıkları yüklü miktardaki tohumları muayene etmemiş ve ettirmemişlerdir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/27 D.İş dosyasında taşınmazlar başında yapılan keşifte bilirkişi arazide ekili buğdayın davacılara verilen tohumla benzerlik göstermediğini rapor etmiş ancak teslim edilen tohumdan ayrı bir cins olduğu konusunda kesin bir kanaat belirtmemiştir. Halbuki dosyada bulunan 29.05.2012 ve 18.06.2012 tarihli tutanaklarda davacıların kiraladıkları arazilerde ekili olan buğday mahsulünün teslim edilen tohum cinsiyle aynı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi görgüye dayalı olarak tanzim edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda davacılara yemlik buğday tohumu teslim edildiği, bu nedenle zarar meydana geldiği dosyadaki delillerle tam olarak belirgin değildir. Mahkemece bu durumda davanın ispat edilmemesi nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken gerekçeleri gösterilmeden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Tarım İnş. Tic. San. A.Ş.'ye verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7288, Karar No: 2012/9363, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7288 E.  ,  2012/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2008 gün ve 2006/154 Esas, 2008/81 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

CMK.nın 226/4. maddesi gereğince son sözün duruşmada hazır bulunmayan sanıklar yerine hazır bulunan sanık müdafilerine ait olması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK.nın 216/3. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de, sanık ...'in azmettirmesi ile olay günü katılan ...'le, ... arasındaki borç ilişkisini konuşmak bahanesiyle bir araya gelen sanıklar ... ve ...’in katılana köfte alıp tekrar evine bırakacaklarını söyleyip onu kandırarak arabaya bindirip köfte aldıktan sonra, evinin bulunduğu yönden tamamen farklı bir istikamete götürerek hürriyetten yoksun bırakma eylemlerini hile ile gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında sanıkların cezalarının TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası ile tayini gerekirken aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması,

Sanık ... ile katılan arasında alacak borç ilişkisinin haksız tahrik olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden TCK.nın 29. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18198, Karar No: 2014/15649, Tarih: 30.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/18198 E.  ,  2014/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/67108

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2010/918 (E) ve 2010/369 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, cami bahçesinde bulunan şadırvanda abdest alan müştekinin, şadırvan askısına astığı ceketinin cebinden cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, suret ve hususiyetleri, sanığın kastının ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri ile sanığın güttüğü amaç ve saiki gözönüne alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın teşdiden verildiği belirtildiği halde T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK'nun 32, 260, 308/7. maddelerine (5271 sayılı CMK'nun 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) aykırı olarak hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verilmesi suretiyle çelişki meydana getirilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken, sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak, daha makul ve adil bir oranda indirim yapılması yerine 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.2.2008 tarih 338-106 Esas-Karar sayılı ilamı ile TCK nın 86/2 maddesi uyarınca hükmedilen 600 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın miktar itibariyle kesin nitelikte olup bu ilam dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp Ağır Ceza Mahkemesinin 7.1.2003 tarih 131-3 Esas- Karar sayılı 20.12.2004 tarihinde kesinleşip 24.11.2008 tarihinde infaz edilen 1 yıl 1 ay hapis ve 154 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. G..'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi ve şartlı tahliye süresi bakımından Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.2.2008 tarih 338-106 Esas-Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 600 TL adli para cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19235, Karar No: 2015/26603, Tarih: 10.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19235 E.  ,  2015/26603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçiler ..., ... ve ...'ın 112 Ambulans servisinde görevli oldukları, sanığın, kız kardeşini bıçakla yaraladığı, olay yerine ambulans çağrılması üzerine, ambulansta görevli olan şikayetçilerin olay yerine geldikleri ve ...'a müdahale ettikleri sırada sanığın bir elinde bıçak, diğer elinde taş olduğu halde şikayetçilerin yanına geldiği ve "sağlıkçılar buradan gidin" dediği ve şikayetçilerin üzerine doğru yürüdüğü, şikayetçilerin korkuya kapıldıkları, sanığın elindeki taşı ambulansa fırlattığı, daha sonra elindeki bıçağı şikayetçilere göstererek "ambulansınızı alın buradan gidin" dediği, şikayetçiler ... ve ...'ın ambulansın arkasına saklandıkları, şikayetçi ...'nin ise ambulansın şoför mahalline bindiği, bunu gören sanığın şikayetiçi Işıl'a bıçağı çekerek "çabuk aşağı in" dediği, Işıl'ın aşağı inmesi üzerine sanığın ambulansa binip, ambulans ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sonrasında ambulansın terkedilmiş şekilde bulunduğu bu nedenle sanığın 5237 sayılı TCK'nın 148/1 maddesi gereğince yağma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında,

İddianamedeki sevk maddeleri, anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (6.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9577, Karar No: 2018/6532, Tarih: 24.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9577 E.  ,  2018/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, milletvekili olan davalının 26/09/2013 tarihinde basın toplantısı yaparak yazılı ve görsel basına demeç verdiğini, bu sırada müvekkiline ait kişisel verileri ifşa ettiğini, davacıyı yasalara aykırı işlem yapan suç işleyen kişi konumuna getirdiğini, medya aracılığıyla davacıyı linç ettiğini, kişilik haklarına ağır saldırıda bulunduğunu belirterek, oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının Suriye'de savaştan kaçarak Türkiye'ye gelen sığınmacıların Türk vatandaşlığına geçtiklerini ve sığınmacılara Türkiye Cumhuriyeti nüfus cüzdanı verildiğini ifade ettiği, davalının iddiasını desteklemek için de davacıya ait nüfus cüzdanının fotoğraflı fotokopisini gösterdiği, bu şekilde davacının tüm kimlik bilgilerinin yayınlara konu olduğunu, davalının söz konusu eleştirileri sırasında davacının kişilik haklarını ihlal edecek şekilde kimlik bilgilerini açıklamasının yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davalı, olay tarihinde gündemde olan konularla ilgili eleştirilerini ifade etmiş, birtakım basın ve yayın organlarında da davalının bu beyanları haber konusu yapılmıştır. Davalının basın ve yayın organlarında yer alan ifadeleri Suriyeli sığınmacılara Türk vatandaşlığı verildiği iddialarına ilişkin olup; doğrudan davacıyı hedef alan ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir beyanı bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı iddiasını desteklemek için davacının nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmış ise de basın ve yayın organları tarafından davacının kimlik bilgilerinin yayınlanması 5187 sayılı Basın

Kanunu gereğince basının hukuki sorumluluğu çerçevesinde değerlendirilebilecek bir husustur. Şu durumda, davaya konu davalının söz ve beyanlarında davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir ifade bulunmadığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3294, Karar No: 2018/7533, Tarih: 02.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3294 E.  ,  2018/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten ... Plakalı ...marka, beyaz renkli, 2009 model, aracı satın alındığı, araçta uğultulu ses ve seyiri sırasında titreme oluştuğunu, defalarca yetkili servise götürüldüğünü ancak arızanın giderilemediğini, ayrıca aracın kapılarında boya olduğunu tespit edildiğini ileri sürerek araçtaki gizli ayıplar nedeniyle aracın misli ile değiştirilmesine olmadığı takdirde 103.681,41 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ... Plakalı ...marka, beyaz renkli, 2009 model, dava konusu aracın davacı tarafından davalıya iadesine, 103.681,41 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu araç 06.08.2010 tarihinde davacı tarafından satın alınmıştır. Aracın satın alınmasından sonra davacı kullanımındayken dava konusu aracın 02.09.2009 tarihinde maddi hasarlı kazaya karıştığı ve araçta hasar oluştuğunun davalı tarafça iddia edilmesi karşında Mahkemece yapılması gereken iş, hangi arızaların kullanıcı hatası, hangilerinin imalattan kaynaklı hata olduğu, bu arızlardan hangilerinin açık hangilerinin gizli ayıplı olduğu ve ayıpların kaynağının kaza olup olmadığının sonraki iş emirleri de irdelenmek suretiyle gösterir aydınlatıcı, taraf, hâkim ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmasıdır. O halde, mahkemece, dava konusu hususlarda uzman ve tarafsız 3 kişilik heyetten oluşan yeni bir kuruldan az yukarda belirtilen hususları karşılar mahiyette rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre de, mahkemece davacının araçla karıştığı kaza nedeniyle değer kaybı tespit edilmesi halinde de bedel indirimin yapılması gerektiğinin düşünülmemesi eleştiri sebebi olup bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.770,62 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21793, Karar No: 2013/23605, Tarih: 26.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21793 E.  ,  2013/23605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kulllanılması suçun- dan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezası tayin olunmaması ve sanığın şikayetçiye ait kartı birden fazla kullanması şeklindeki eyle- mi nedeniyle TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu

hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hüküm- lerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık hakkında ''hırsızlık'' suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Şikayetçinin cami bahçesindeki şadırvanda abdest alırken duvara astığı ceketinin cebinden kredi kartını çalan sanığın eyleminin, şadırvanın bulunduğu yer itiba- riyle ibadete ayrılmış yer veya bina, yahut eklentisi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suç vasfının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

a- Şikayetçinin cami bahçesindeki şadırvanda abdest alırken duvara astığı ceketinin cebinden kredi kartını çalan sanığın eyleminin, şadırvanın bulunduğu yer itiba- riyle ibadete ayrılmış yer veya bina, yahut eklentisi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suç vasfının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.