muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17024, Karar No: 2017/6173, Tarih: 06.10.2017

Davacı Hazine vekili; dava konusu 155 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kayalık olup, davalıların zilyetliğinin bulunmadığını belirterek tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescil istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ve ...; dava konusu taşınmazın kayalık olmadığını, 40 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde olduğunu, tarıma elverişli hale getirdiklerini, yıllardır ekip biçtiklerini, üzerinde eskiden dikilmiş meyve ağaçları ve yol geçmeden önce barakaları olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmayıp özel mülkiyete elverişli olduğu, davalı taraf lehine zilyetlikle kazanma şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Mahkemece çekişmeli taşınmaza ait hava fotoğrafları getirtilerek bilirkişiye yorumlatılmamış, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu bu şekilde denetlenmemiştir. Doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle dava konusu taşınmazın tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazların kadastro paftasındaki konumları bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraatçi bilirkişi heyetinden taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtildiği şekilde araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3766, Karar No: 2010/6989, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3766 E.  ,  2010/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 gün ve 2006/293 - 2008/94 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.01.2010 gün ve 2008/8644 - 2010/327 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve Çanakkale'deki depoda bulunan dondurma Emtiasının davalı ... şirketine kar ağırlığı klozunu da içeren Klasik Ticari Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğu dönemde kar ağırlığı sonucu deponun çatısının çöktüğünü, depoda bulunan tüm dondurmaların hasarlandığını, davalıdan 235.599,89 TL dondurma emtiası hasarı, 24.457 TL makine hasarı ve 800 TL enkaz kaldırma ücreti talep edildiğini, davalının toplam hasar bedeli olarak 103.257 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, bakiye hasar bedeli olan 157.599,89 TL’nin olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili, olay sırasında soğuk hava deposunda bulunan toplam 14.992 koli dondurma emtiasının yaklaşık 4.500 kolisinin ezilerek doğrudan zarar gördüğünü, diğer kolilerin çatının çökmesi sonrasında depo sıcaklığında meydana gelen değişiklik nedeniyle bozularak dolaylı olarak zarar gördüğünü, olayda sigortalının gerekli kurtarma tedbirlerini almaması nedeniyle hasarın arttığını, poliçe teminatı kapsamında toplam 103.257,07 TL'nın ödendiğini, bakiye istemin teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya sigortalı depo tavanının 31.01.2006 günü yoğun kar yağışı nedeniyle çöktüğü, deponun elektrik ve soğutma tesisatı ile stoklanan dondurma emtiasının hasarlandığı, davalı ... şirketinin davacıya kısmi ödemede bulunduğunun tarafların kabulünde olduğu, kar ağırlığı sebebiyle çatının çökmesi sonrasında iki çeşit hasar meydana geldiği, birincisinin çatının çökmesi sebebiyle emtiada oluşan doğrudan zarar, ikincisinin ise deponun çatısının çökmesi sonucu meydana gelen sıcaklık değişimi nedeniyle emtiada oluşan zarar olduğu, sigortalı deponun çatısının çökmesi nedeniyle -24 santigrat derecede muhafaza edilen dondurma emtiasının dışarıda bulunan +4 santigrat derece sıcaklığında hava ile temas ettiği, deponun elektrik ve soğutma sistemlerinin de çökme yüzünden hasara uğradığı, muhtemel tehlikeleri önlemek için deponun elektriğinin de kesildiği, çevrede boş soğuk hava deposu bulunamadığı, bu nedenlerle de sigortalı emtianın çözünerek hasara uğradığı, oluşan hasarın nedeninin depo üzerinde biriken kar ağırlığı nedeniyle depo içerisine çöken çatının neden olduğu açık olup, çatı çökmesiyle hasarın oluşmasında uygun nedensellik bağının bulunduğu, tüm hasarın doğrudan doğruya kar ağırlığı nedeniyle çatının çökmesinden dolayı oluştuğu, emtia hasarı miktarının 132.984,53 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 132.984,53 TL'nın eksper rapor tarihi olan 14.04.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21222, Karar No: 2010/1312, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21222 E.  ,  2010/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar dahili davalı ... Kalıp ve Pencere Kapı Aksesuar ve Metal Sanayi Ltd.Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkeme kararının başlığında dahili davalı şirket isminin yazılmamış olması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeli nedeniyle bankaya bloke edilen ek 6.607,71-TL’nin dahili davalı şirkete ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalılara ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın başlık kısmına (Dahili davalı Yelken Kalıp ve Pencere Kapı Aksesuar ve Metal Sanayi Ltd.Şti.) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalılar adına depo edilen ve her bir davalı için ayrı ayrı yatırılan bakiye 6.607,71-TL’nin davalılara) kelime ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (bankaya bloke edilen 6.607,71-TL bakiye kamulaştırma bedelinin dahili davalı Yelken Kalıp ve Pencere Kapı Aksesuar ve Metal Sanayi Ltd.Şti.’ye) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18445, Karar No: 2014/35967, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18445 E.  ,  2014/35967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/62396

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/1357 (E) ve 2012/1417 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

Sanığın eylemi sonucu katılanın burnunda orta/2. derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kemik kırığından, kırığın derecesi ile orantısız olacak şekilde 2/6 oranında arttırım yapılması ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1745, Karar No: 2010/4882, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1745 E.  ,  2010/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik Sulh Hukuk ve Patnos Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 02.11.2009 tarihli Jandarma ve muhtarlıkça birlikte tutulan tutanakla kısıtlı adayının Patnos ilçesinin Baştarla köyünde hiç ikamet etmediği, yakınlarınında 15 yıl önce İstanbul'a göç ettiğinin bildirilmesi, ayrıca polis tutanağına göre, nüfus müdürlüğü tarafından bildirilen yerleşim yeri ikametgahının kapalı olması kısıtlı adayının bu adreste oturmadığı anlamına gelmiyeceğinden, uyuşmazlığın Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17167, Karar No: 2017/13770, Tarih: 29.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/17167 E.  ,  2017/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait inşaattan 50 metre uzunluğunda uzatma kablosu ve 1 adet topraklama kazığını alıp olay yerinden uzaklaşmak şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeni ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine yazılı şekilde anılan yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan eleştiri dışında reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14681, Karar No: 2018/8139, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14681 E.  ,  2018/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Temyize konu dava dosyası olan Bursa 2. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2015/729 Esas sayılı dosyasının duruşma günün 14/01/2016, saatinin ise 09.20 olduğu anılan dosyanın duruşmasının ise 09.52'de yapıldığı, sanık müdafiinin saat 10.30'a kadar mazeretli sayılmalarını talep ettiği, şikayetçi vekilinin aynı gün aynı mahkemede 2 dakika ara ile 3 dosyasının bulunduğu, bu dosyalardan birincisine ve sonuncusuna katıldığı, dava konusu dosya için sanık müdafiince verilen mazerete binaen dosyanın saatinde alınmadığı, bu arada şikayetçi vekilinin Bursa 5. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2015/1292 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katıldığının anlaşılması karşısında, bu dosyanın da celbedilerek şikayetçi vekilinin mazeretinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Şikayet hakkının düşürülmesi kararı ile birlikte vekalet ücretine hükmedilemeyeceği halde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25107, Karar No: 2013/28710, Tarih: 09.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25107 E.  ,  2013/28710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Olayın ortaya çıkmasını sağlayan X muhbir ile sivil giyimli jandarma görevlisinin kimler olduğu tespit edilip dinlenerek, sonucuna göre sanık ...'ın suça iştirak hali ile alıcıya aracılık yapıp yapmadığı da tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanıkların birlikte silah ticareti suçunu işlediklerinin kabulü halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.2009 tarih 2008/245 esas, 2009/49 sayılı kararında açıklandığı üzere 2 kişi tarafından işlenen silah ticareti suçlarında da topluluk oluşacağına karar verilmiş olması karşısında, yazılı gerekçeyle 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 155. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 12. maddesinin müsadereye ilişkin son fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, suça konu silahlar ve eklerinin zoralımının 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla anılan yasanın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/559, Karar No: 2022/6409, Tarih: 28.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/559 E.  ,  2022/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.07.2018 tarih ve 2014/1092 E. - 2018/504 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2019/343 E. - 2020/1310 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2022 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 26.10.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile Teksan Güç Sistemleri Servis San. ve Tic. Ltd. Şti.’ndeki ve Denizyıldızı Turizm Tic. Ltd. Şti.’ndeki paylarından 8.125’er TL’lik kısmını davalıya devrettiklerini, böylece her iki şirketteki %3,25’er paylarını devretmiş bulunduklarını, her ne kadar hisse devir sözleşmelerinde payların nominal değer üzerinden devredildiği belirtilmişse de tarafların payların gerçek değeri üzerinden devri yönünde ayrıca yazılı olarak anlaşma sağlanacağı hususunda mutabık kaldıklarını, 15.07.2011 tarihinde aktedilen hisse devir protokolünde ise Teksan Güç Sistemleri Servis San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin nevi değiştirerek anonim şirket haline gelmesiyle Teksan Güç Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. ile Denizyıldızı Turizm Tic. Ltd. Şti.’nin TL, Euro ve USD cinsinden üç dilime bölünmüş değerlerinin toplam 9.000.000 TL olarak kabul edilmesi, şirket hisselerinin %1’inin 30.000.- TL, 13.664,94 Euro, 19.254,22 USD şeklinde satın alınan hisse yüzdesi ile çarpılıp devralanlarca devredenlere ödenmesinin kararlaştırıldığını, TL olarak belirtilen kısmın ödenmesine rağmen Euro ve USD kısmının ödenmediğini, böylece her bir müvekkilinin 13.664,94 Euro ve 19.254,22 USD’nin 3,25 ile çarpımı sonucu 41.411 Euro ve 62.576 USD olmak üzere üç müvekkili için toplamda 133.233 Euro ve 187.729 USD alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek 15.07.2011 tarihli Hisse Devir Protokolünden kaynaklanan 133.233 Euro ve 187.729 USD’nin 22.10.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek Devlet bankalarının Euro ve USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 15.07.2011 tarihli Hisse Devir Protokolü başlıklı sözleşmenin bir çerçeve anlaşma niteliği taşıdığını, eğer taraflar arasında bir hisse devir işlemi gerçekleştirilirse hisse devirlerinde esas alınacak hususların belirlendiğini, ancak bu protokol kapsamında hiçbir hisse devrinin yapılmadığını, böylece bir borç doğmadığını, 2009 yılında yapılan hisse devirleri için de tüm bedellerin ödendiğinin noter senetleri ile sabit olduğunu, tüm hukuki sonuçları ile 2009 yılında tamamlanan bir işlem için bedelin 2 sene sonra düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 26.10.2009 tarihli hisse devir sözleşmelerinin noter huzurunda yapıldığı, bundan 1 yıl 8 ay 10 gün sonra 15.07.2011 tarihinde işbu dosyanın tarafları yanında dava dışı bir kısım diğer ortakların da katıldığı hisse devir protokolünün imzalandığı, Teksan Güç Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 26.10.2009 tarihli hisse devirlerinden sonra nevi değiştirip anonim şirket haline geldiği, 15.07.2011 tarihli protokol içeriğinde 26.10.2009 tarihinde yapılan noter hisse devirlerinden bahsedilmediği, protokol ile 2009 tarihli hisse devri ile arasında bu yönüyle bir bağ kurulamadığı, noterde düzenlenen sözleşmelerde devir bedellerinin nakden ve tamamen ödendiğinin, tarafların birbirlerini bu devirlerle ilgili olarak ibra ettiklerinin belirtildiği, gerekli olan ortaklar kurulu kararının alınıp ticaret siciline tescil edildiği, 2011 tarihli protokolün belirli bir hisse devrini konu almadığı, protokolde davalıyı borç altına sokacak bir ifadenin bulunmadığı, söz konusu protokolde davanın tarafı olmayan iki ortağın daha yer aldığı hususlarının da nazara alınmasıyla anılan protokol ile 2009 yılında gerçekleşen hisse devrinin değil, şirketin nevi değişikliğinden sonra gerçekleşecek devirler bakımından genel koşulların belirlendiği bir protokol niteliğinde olduğu kanaatine varıldığı, sunulan tediye makbuzların şirketin logo, seri ve sıra numaralarını taşımadığı, matbaada bastırılmadığı, şirketin kaşesini dahi içermediği, şirketçe düzenlenip düzenlenmediğinin belirsiz olduğu, bu miktardaki ödemelerin şirketin kasasından para makbuzları ile yapılmasının da ticari hayatın olağan akışına uygun görünmediği, anılan tediye makbuzlarında belirtilen ödemelere ilişkin şirket ticari defterlerinde herhangi bir kayda rastlanmadığı anlaşılmakla tediye makbuzlarının huzurdaki dava açısından davacı iddialarında geçen TL ödemeleri yönünden delil olarak değerlendirilmediği, davacılardan birinin tek taraflı mailinde 2009 tarihli hisse devirlerine atıf yapılmasının davalı tarafça teyit edilmediği sürece davacı iddialarının ispatı için yeterli bulunmadığı, her ne kadar taraflar protokol konusunda dinlenmiş iseler de iddia ve savunmaları dışında farklı bir beyanda bulunmadıkları, ispat yükü kendisinde olan davacının iddiasını kesin delillerle ispat edemediği, davalının usulüne uygun şekilde yemini eda ettiği, dava konusu 15.07.2011 tarihli protokolün 26.10.2009 tarihli hisse devir bedellerinin hesabı ve ödenmesi konusunda düzenlendiği yönündeki davacı iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.