muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2, Karar No: 2023/4110, Tarih: 04.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2 E.  ,  2023/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1350 Esas, 2021/2546 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/506 E., 2020/253 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin müvekkili aleyhine ilamsız icra takibi başlattığını ve akabinde takibe konu alacağını diğer davalıya temlik ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete borcunun bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine ve kötü niyet tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davacıya muhtelif tarihli faturalar tahtında araç bakım ve onarım hizmeti verdiğini, alacağın tarafların ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu savunarak davanın reddini ve asıl alacağın %20'sine tekabül eden tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

2. Davalı şirket, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davacıya muhtelif tarihli faturalar tahtında araç bakım ve onarım hizmeti verdiğini, alacağın tarafların ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu savunarak davanın reddini ve asıl alacağın %20'sine tekabül eden tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

2. Davalı şirket, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının öncesinde taraflar arasındaki mutabakat sözleşmesine dayalı olarak borçlu olmadığının tespitini talep ettiği, yaptırılan imza incelemesi neticesinde söz konusu mutabakat belgesindeki imzanın davalı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığının tespit edilmesinden sonra ise bir kısım faturaların her iki tarafın ticari defterlerine de sehven mükerrer olarak kaydedildiğini ileri sürdüğü, bu hususta davacının ticari defterlerinin bilirkişi marifetiyle incelendiği ve mükerrer fatura kaydının söz konusu olmadığının tespit edildiği, davacının sahte olarak tanzim edilen mutabakat metnine delil olarak dayanması dürüstlük kurallarıyla bağdaşmadığı gibi gerçeği yansıtmadığı tespit edilen mükerrerlik iddiasını ileri sürmesinin de iyi niyetli olmadığının göstergesi olduğunu, davanın sırf bu nedenlerle reddi gerekse de davacının yukarıda sözü edilen iddialarından sonra ileri sürdüğü, faturalara konu borcun banka havalesi yoluyla davalı şirkete ödendiğine ilişkin iddiasının da incelendiği, ödeme iddiasının imzası ikrar edilmiş belgelerle ispatı gerektiği, davacı yanca ispat zımmında bir takım dekontlar sunulmuşsa da dekontlarda görülen ödemenin icra takip tarihinden sonra olduğu, takip tarihinden sonra yapılan ödemelerin borcu sona erdirmeyeceği, öte yandan, davacının kendi ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davalı şirkete 135.403,65 TL borçlu olduğu, bu nedenle son bilirkişi raporunda belirtilen birinci görüşün benimsendiği ve davacının borçlu olduğu kanaatine varıldığı, keza bu sebeple davalı şirketin icra dosyasına borcun sebebi olarak sunduğu Excell programıyla hazırlanmış davacıya ait 2013 yılı cari muavin özetinin de davalı taraf lehine değerlendirildiği, bunun yanında, davacı, her ne kadar davalıya ait açık hesaba 01.12.2015 tarihinde 76.310,04 TL, 31.12.2017 tarihinde ise 57.389,49 TL borç kaydederek tek taraflı yapmış olduğu bu işlemle kendi kayıtlarında borcu sona erdirmiş ise de icra takip tarihinden sonra, iade faturası, borç gider faturası veya bildiriminin kesilmesi yolu ile borcun kapatılamayacağının açık olduğu, davacının borçlu olmadığı yönündeki iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının son bilirkişi raporuna aykırı olduğunu, bu raporda, isabetli bir şekilde müvekkilinin davalı şirkete 47.783,34 TL borcu olduğunun tespit edildiğini, davalının, müvekkilinin cari hesaba mahsuben yaptığı bir kısım ödemeleri ticari defterlerine işlemediği ancak icra dosyasına borcun dayanağı olarak sunduğu muavin kayıtlarına bu ödemeleri işlediğini, İlk Derece Mahkemesince, bu ödemelerin takip tarihinden sonra yapıldıklarından bahisle dikkate alınmamasının doğru olmadığını zira ödemelerin takip tarihinden önce olduğunu, bizzat davalı tarafından sunulan bu belgenin dikkate alınmamasının doğru olmadığını, önceki bilirkişi raporlarıyla da müvekkilinin takipte talep edilen miktardan çok daha az tutarda borçlu olduğunun tespit edildiğini, sözü edilen raporlarla, bir kısım sigorta şirketlerinin davalı şirket tarafından verilen tamir hizmetine karşılık olarak davalı şirkete 2012 yılında 92.906,69 TL, 2013 yılında ise 78.048,10 TL ödeme yaptıklarının tespit edildiğini, davalı şirketin bu ödemeleri kayıtlarına işlemediğini, bu ödemelerin yok sayılmasının doğru olmadığını, öte yandan, davalı şirketin, aynı yedek parçaya ilişkin olarak aynı gün iki ayrı fatura düzenlediğinin tespit edildiğini, İlk Derece Mahkemesinin, müvekkilinin iyi niyetli olmadığı şeklindeki gerekçesinin de gerçeği yansıtmadığını, iyi niyet ve dürüstlük kurallarına ilişkin hükümlerin, somut olaya uygulanacak hukuk kaidesi bulunmaması halinde uygulanabilecek ikincil nitelikteki hukuk kuralları olduğunu, ödemenin ise borcu sona erdiren hukuki bir neden olduğunu, müvekkilinin borcu ödediğini, ticari defter ve kayıtlar ile banka dekontları ile ispatlandığını, ödemenin, iyi niyet veya kötü niyetle ispatı yoluna gidilemeyeceğini, kesinleşmiş yargı kararı yok iken anlaşma tutanağının sahte olarak nitelenmesinin hukuka aykırı olduğunu, 8 günlük sürede faturaya itiraz edilmemesinin, karşı taraf lehine sadece bir karine doğuracağını, dosyada karinenin aksinin hem banka ödeme dekontları, hem de davalı şirkettin bizzat kendisinin icra dosyasına sunduğu hesap hareketlerinden ödeme yapıldığı ile ispatlandığın belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava, davalı şirket tarafından davacıdan olan açık hesap alacağının tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibi nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

2.İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde davacının kendi ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davalıya 135.399,49 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak alacağın borçlunun ticari defterlerinde kayıtlı olması var olduğuna karine teşkil etse de borçlu bu karinenin aksini yazılı delillerle ispat edebilir. Nitekim davacı borçlu da davalıdan bir takım faturalar karşılığında hizmet aldığını kabul etmekle beraber borcun ödenmek suretiyle son bulduğunu iddia etmiş ve ispat zımmında 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin bir takım ödemeleri gösteren muhtelif tarihli dekontları dosyaya ibraz etmiştir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince, takipte talep edilen alacağın davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğundan bahisle davacı tarafından sunulan dekontlar incelenmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

3.Öte yandan, yargılama sürecinde, tarafların ticari defterleri incelenmek suretiyle bilirkişi raporları düzenlenmiş olup bu raporlara göre, taraflar arasında açık hesap şeklinde gelişen ticari ilişki 2012 yılında başlayıp, 2013 yılının Nisan aynına kadar devam etmiş, bu süreçte, davalı tarafından davacıya muhtelif tarihli faturalar tahtında araç tamir ve bakım hizmeti verilmiştir. Bilirkişi raporlarına göre, davacı kendi ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davalıya 135.399,49 TL borçludur. Davalı ise kendi ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davacıdan 227.381,73 TL alacaklıdır. Ticari defterlerdeki bu farkın, davacının ticari defterlerinde kayıtlı olmakla birlikte davalının ticari defterlerinde kayıtlı olmayan 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin bir takım ödemelerden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Ancak davalı kendi ticari defterlerine göre davacıdan 227.381,73 TL alacaklı olmasına rağmen takibi 135.403,65 TL üzerinden başlatmış, takip talebine dayanak olarak davacıya ait hesabın takip edildiği 2013 yılı muavin kayıtlarını göstermiştir. Bu muavin kaydında, davacı ve çeşitli sigorta şirketleri tarafından (davalı tarafından verilen araç tamir hizmetleri sebebiyle) davalıya 2013 yılında yapılan ancak davalının ticari defterlerde kayıtlı olmayan bir takım ödemelerin kayıtlı olduğu görülebilmektedir. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, takipte talep edilen alacağın davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğundan bahisle zikredilen muavin kaydına itibar edilmemiş ise de söz konusu belge bizzat davalı şirket tarafından sunulduğuna ve hatta takip talebine dayanak yapıldığına göre davacının bu muavin kaydında görülen ödemeleri davalıya yaptığının kabulü gerekir. Bunun yanında, davacının sunduğu dekontlarla sözü edilen muavin kaydı karşılaştırılmalı olarak incelenmesi ve davacının davalı tarafından düzenlenen faturaların karşılığı olarak söz konusu dekontlar tahtında 2013 yılında yaptığını ispat ettiği ancak muavin kaydında gözükmeyen ödemelerin de yapıldığı kabul edilmelidir. Ayrıca yukarıda da ifade edildiği üzere davacı yanca sunulan bir kısım dekontlar 2012 tarihlidir. Gerek davalının ticari defterlerinde gerekse de zikredilen muavin kaydında 2012 yılına ilişkin herhangi bir ödeme kayıtlı değildir. O halde 2012 yılına ilişkin bu dekontlar da incelenmeli, davacının bu dekontlar tahtında 2012 yılında ödeme yaptığını ispat etmesi halinde bu yılda yapılan ödemeler de borçtan mahsup edilerek soncuna göre bir karar verilmelidir.

4.Bu itibarla, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

4.Bu itibarla, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5686, Karar No: 2024/3238, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5686 E.  ,  2024/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/569 Esas, 2023/26 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki hisse devrinin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; miras bırakan...'ın, damadı olan davalıya ait ... Petrol San. ve Tic. A.Ş. nezdinde sahip olduğu şirket hisselerini 29.08.2006, 15.06.2009, 29.06.2010 tarihlerinde devrettiğini, bu devirlerin diğer mirasçılardan mal kaçırmak gayesi ile gerçekleştirildiğini, bu sebeple muvazaalı olduğunu, murisin okuma yazma bilmediğini, ilgili tasarrufların şeklen de geçersiz olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin verasetteki miras payları oranında iptali ile müvekkillerine ait olduğunun tespit ve tesciline, mahkeme aksi kanaatteyse yasal faiziyle birlikte iptal ve tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin muris...'ın mirasçısı olmadığını, müvekkiline tenkis davası açılamayacağını, muris...'ın nakit ihtiyacı nedeni ile tamamen yasalara uygun bir şekilde ... Petrol San. Tic. A.Ş.'deki hisseleri devrettiğini ve satışların gerçek bedel üzerinden yapıldığını, bedellerin murise ödendiğini, murisin okuma yazma bildiğini, davacı vekilinin iddia ettiği gibi değerinin düşük gösterilmesinin mümkün olmadığını, bedellerini de bankaya nakit olarak yatırdığını, bu itibarla davacıların bedelsiz ve düşük bedel iddialarının gerçek dışı ve asılsız bir iddia olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 10.07.2014 tarih, 2011/19 E. ve 2014/586 K. sayılı kararı ile yapılan bilirkişi incelemesinde 29.06.2010 - 15.06.2009- 29.08.2006 tarihinde miras bırakan tarafından devredilen şirket hisselerinin gerçek değerleri dikkate alınmaksızın yapıldığı, 29.08.2006 tarihinde hisse senetleri toplamda bilanço değerine göre %1.253 kârla devir yapılırken 15.06.2009 ve 29.06.2010 tarihlerinde yapılan hisse devirlerinin bilanço değerlerinin altında kaldığı yönünde görüş belirttiği, 16.11.2010 tarihinde vefat eden mirasbırakan...'ın mirasçısı olarak davacı torunları ile davalının eşi olan kızı ...'i bıraktığı, mirasbırakanın ekonomik durumu değerlendirildiğinde şirket hisselerini satmasını gerektirecek bir durumunun bulunmadığı, hisse satış bedeli olarak hesaplanan bedel ile şirket kayıtlarında gösterilen hisse satış bedelleri arasında açıkça ciddi bir fark bulunduğu, mirasbırakan ile davalı arasında görünürdeki sözleşme şirket hisse satışı şeklinde gösterilmiş ise de esasen taraf iradelerinin bağış sözleşmesi şeklinde vuku bulduğu, mirasbırakanın davacı mirasçılarından mal kaçırma kastıyla ve muvazaalı olarak hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya yapılan şirket hisselerinin iptaline, davacıların verasetteki miras payları oranında davacılar adına tesciline karar karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 18.09.2017 tarih, 2017/2861 E. ve 2017/4477 K. sayılı kararıyla 2006, 2009, 2010 tarihlerinde ayrı ayrı yapılan anonim şirket hisse devirlerine ilişkin satış sözleşmelerinin ayrı ayrı muvazaalı devirler olup olmadığı taraflarca ileri sürülen ve dosyadaki deliller değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 18.09.2017 tarih, 2017/2861 E. ve 2017/4477 K. sayılı kararıyla 2006, 2009, 2010 tarihlerinde ayrı ayrı yapılan anonim şirket hisse devirlerine ilişkin satış sözleşmelerinin ayrı ayrı muvazaalı devirler olup olmadığı taraflarca ileri sürülen ve dosyadaki deliller değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 29.08.2006 tarihli hisse devri bakımından devir bedelinin müteveffaya fazlasıyla ödendiği, 15.06.2009 tarihli hisse devri bakımından sözleşmede kararlaştırılan devir bedelinin müteveffaya ödendiği ancak bilirkişi raporunda hesaplanılan bedel arasında misli olmayacak şekilde fark bulunduğu, 29.06.2010 tarihli hisse devri bakımından sözleşmede kararlaştırılan devir bedelinin müteveffaya kısmen ödendiği ancak bilirkişi raporunda hesaplanılan bedel arasında misli olmayacak şekilde fark bulunduğu, son 2 hisse devri bakımından devir tarihine ilişkin bilirkişi raporu ile tespit edilen bedeller ile sözleşmede belirlenen bedeller arasında fark bulunsa da bu farkın tek başına muvazaayı belirlemeye yeterli olmayacağı, davalının her bir devir tarihinde alım gücünün yerinde olduğunun ve hisseleri satın alabilecek alım gücüne sahip olduğunun değerlendirildiği, hisse devirleri karşılığında banka kanalıyla yapılan ödemelerin bulunduğu, bedelsiz şekilde devir yapılmadığı, her ne kadar tarih sırasına göre 2. ve 3. sıradaki devirlerde misli olmayacak şekilde de olsa bilirkişi raporuyla belirlenen değerler arasında farklar bulunsa da 1. devirde de misliyle fazla yapılan ödemenin bulunduğu, beşeri ilişkiler dikkate alındığında davalının eşinin murisin kızı olduğu ve murisin mirasının yarı hissesinin davalının eşine düşeceği, davacılar tarafından miras payları oranında iptal talep edilebileceği, beşeri ilişkiler ve miras hisseleri bağlamında (yarı hisse) yapılan değerlendirmede yapılan ödemelerin hisse devir bedellerini karşılayacağı, davalının alım gücü, muris ile olan beşeri ilişkisi, devirlerin bedel karşılığında ve farklı tarihlerde yapılması hususları dikkate alındığında murisin gerçek iradesinin mal kaçırmaya yönelik olduğunun ispatlanılamadığı ve devirlerin bedel karşılığında yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma kararı öncesinde mahkemece alınan raporda davalının şirketin gerçek değeri üzerinden hesaplanan payları alım gücü olmadığının ve taraflarca bedelde muvazaa yapıldığının tespit edildiğini, davalının alım gücü olmadığı gibi miras bırakanın da devir sebebi bulunmadığını, hükme esas alınan raporun gerçek bir incelemeye dayandığını, davalı tanıklarının miras bırakanın mallarını satmak istediğine ilişkin beyanlarının kendi içerisinde tutarsız olduğunu, miras bırakanın sağ olduğu dönemde dahi kendisini şirkette davalı damadının temsil ettiğini, gerek esas gerekse usul bakımından geçersiz işleme dayalı bir devir yapıldığını, davalıların devir tarihinde hangi sebeple böyle bir mal varlığı edindiğinin açıklanamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muvazaa iddiasına dayalı anonim şirket hisse devrinin iptali istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamında verilen önceki bozma ilamımızda da işaret edildiği gibi yanlar arasında bir danışıklık varsa, gerçekte bağış yapıldığı halde görünürde geçerli olarak yazılı devir sözleşmesi ile satış gibi gösterilmişse ve gerçek iradeleri yazılı olarak düzenlenen senette birleşmemiş olması nedeniyle hisse senedine ilişkin mülkiyet de devralan alıcıya geçmeyecektir. Yanların gerçek iradeleri ile senede yansıyan görünürdeki iradeleri birleşmediğinden, geçerli hukuki bir sonuç ortaya çıkmış sayılmayacak ve delillerin imkân vermesi koşulu ile 818 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi anlamında danışıklı bir işlemin varlığının kabul edilmesi gündeme gelecektir. Bu sonuçta işlemin iptaline neden olacaktır.

Dosyaya yansıyan diğer mahkeme kararlarında da (Biga 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/32 E. 2022/165 K., Biga Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/16 E., 2014/318 K.) davacıların, murislerinin başka bazı devir işlemlerinin muvazaalı olduğu iddiası üzerine yargılama yapılmış ve farklı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu durum yukarıda da izah edildiği gibi murisin genel iradesini ortaya koymak adına incelenmesi gereken bir husustur.

Dosyaya yansıyan diğer mahkeme kararlarında da (Biga 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/32 E. 2022/165 K., Biga Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/16 E., 2014/318 K.) davacıların, murislerinin başka bazı devir işlemlerinin muvazaalı olduğu iddiası üzerine yargılama yapılmış ve farklı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu durum yukarıda da izah edildiği gibi murisin genel iradesini ortaya koymak adına incelenmesi gereken bir husustur.

Bunların dışında dava konusu hisse senetlerinin değerleri, ilgili devrin yapıldığı yıllardaki şirket bilanço değerleri üzerinden hesaplanmış olup yine dosyada mevcut olan şirket gerçek değerini belirlemeye yönelik şirket mal varlıklarının gerçek bedellerinin dikkate alınmadığı ve iki bulgu arasında karşılaştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece murisin muvazaaya ilişkin iradesini belirlemek adına yukarıda işaret edilen dava dosyalarının dayanaklarının işbu dosya kapsamı ile bütün olarak değerlendirilmeksizin; yine ilgili yıllara ilişkin bilançolarda dava dışı şirket gerçek değerinin farklı gösterilip gösterilmediği, gösterilmiş ise şirketin devir tarihlerindeki gerçek değeri üzerinden hesaplanacak hisse bedelleri tespit edilerek işbu devirlerde bedelde muvazaa olup olmadığı denetlenmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.