muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21037, Karar No: 2016/13742, Tarih: 20.06.2016

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... davacının bir yıllık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/8879, Karar No: 2014/22837, Tarih: 09.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8879 E.  ,  2014/22837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : TCK 106/2-a, 62, 53/1, 151/1, 62, 53/1.maddeleri

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre özetle sanığın, gece 21:30 sıralarında Gençlik Parkı Lunapark girişine park ettiği aracına binen katılan ...'den hakkı olmadığı halde otopark ücreti olarak para talep ettiği, katılanın para vermeyeceğini söylemesi üzerine bir elinde taş, bir elinde bıçak olduğu halde “Mecbur para vereceksin, para vermediğin takdirde aracına zarar veririm, senin ağzını burnunu kırarım” dedikten sonra araca tekme attığı, bu sırada olay yerine gelen güvenlik görevlilerinin üzerine bıçakla giderek “Siz kim oluyorsunuz, benim işime karışıyorsunuz, bunun hesabını vereceksiniz, size soracağım“ dediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 149/a, h, 150/2, 35/2.maddeleri uyarınca silahla geceleyin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde birinci bent yönünden oybirliği, ikinci bent yönünden Üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık hakkında, mala zarar verme suçu yanında mağdur katılan ...’ya yönelik olarak yağmaya teşebbüs ve güvenlik görevlileri ..., ... ve ...’a yönelik zincirleme silahla tehdit suçlarından dava açılmış; mahalli mahkeme, yağma ve silahla tehdit suçlarını bir arada değerlendirerek; sanığın, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar vermiştir.

KARŞI OY:

Sanık hakkında, mala zarar verme suçu yanında mağdur katılan ...’ya yönelik olarak yağmaya teşebbüs ve güvenlik görevlileri ..., ... ve ...’a yönelik zincirleme silahla tehdit suçlarından dava açılmış; mahalli mahkeme, yağma ve silahla tehdit suçlarını bir arada değerlendirerek; sanığın, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar vermiştir.

Mağdur katılan ... aşamalarda özetle, “Eşi ile gittiği Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası konserinden çıktıktan sonra aracını park ettiği Ankara Gençlik Parkı Talatpaşa Bulvarı Lunapark Girişine geldiğinde, başka araç sahipleri ile yanında bir arkadaşı olan sanık ...’ı tartışırlarken görmesi üzerine müdahale ettiğinde; elinde taş olan sanığın, otopark parası istediğini, vermeyince, ‘nasıl vermezsin, vermezsen aracına zarar veririm, senin ağzını burnunu kırarım’ diyerek tehdit ettiğini, bu sırada diğer elinde bıçak olduğunu, daha sonra aracına tekme atarak zarar verip kaçtığını, olay yerine özel güvenlik görevlilerinin geldiğini” söylemiş; sanık savunmasında, “Otopark görevlisi olmadığını, park eden araçlardan yardım etmesi karşılığında para aldığını, mağdur-müdahil ...’dan da iki-üç lira para istediğini, adı geçenin vermediğini ve kendisine hakaret ettiğini, bu yüzden aracının arka kaputuna tekme ile vurduğunu, elinde taş ve bıçak olmadığını” belirtmiş; olay yerine gelen güvenlik görevlileri ifadelerinde, “Sanık ile mağdur-müdahil arasında geçen tartışmayı ve para isteme olayını görmediklerini, sanığın kendilerine bıçak çektiğini” beyan etmişlerdir. Soruşturma sırasında ifadesine başvurulan mağdur-müdahilin eşi Sibel Turna, kovuşturma aşamasında dinlenmemiştir. Dolayısıyla yapılan inceleme eksiktir. Olayın açıklığa kavuşması için Sibel Turna’nın dinlenmesinden sonra sanığın, mala zarar verme dışındaki eylemleri yönünden hukuki durumunun takdiri; ayrıca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ...’ya yönelik yağma; özel güvenlik görevlisi diğer mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik zincirleme silahla tehdit suçlarından dava açılması sebebiyle bu suçların ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden, hükmün bu nedenlerle bozulması görüşündeyim.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/9156, Karar No: 2020/1255, Tarih: 23.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/9156 E.  ,  2020/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı, iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, kötü niyet tazminatı ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/04/2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:Kararı davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından iş yeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, iş yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur. Somut olayda, 08/04/2019 tarihli bozma ilamında davacının davalı şirkette 01.01.2012- 31.12.2012 tarihleri arasında 1 yıl çalıştığı, davalı şirketin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre son alt işveren olmadığı, kıdem tazminatından sadece davacıyı çalıştırdığı sürelerle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle sorumlu olduğu belirtilerek karar bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece Davacının Gök Mavisi Eğitim ... Ltd Şti deki çalışmasının bir yılın altında olduğu gerekçesiyle bu davalı yönünden kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir

.12.2012 tarihleri arasında 1 yıl çalıştığı, davalı şirketin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre son alt işveren olmadığı, kıdem tazminatından sadece davacıyı çalıştırdığı sürelerle ve devir esnasında işçinin aldığı ücret seviyesiyle sorumlu olduğu belirtilerek karar bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece Davacının Gök Mavisi Eğitim ... Ltd Şti deki çalışmasının bir yılın altında olduğu gerekçesiyle bu davalı yönünden kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak yukarıda da belirtildiği üzere, iş yeri devri halinde, değişen altişverenler bünyesindeki çalışmalar ayrı birer iş sözleşmesi olmadığından davacının davalı şirketteki çalışmasının bir yılın altında olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Davalı işveren, davacının kendi nezninde çalışması bir yılın altında olsa dahi kıdem tazminatı bakımından kendi dönemi ve davacının devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.Bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4122, Karar No: 2025/2369, Tarih: 14.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4122 E.  ,  2025/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/317 Esas, 2024/570 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/42 E., 2021/307 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip

gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin “uni” esas ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...” ibareli 2019/41158 sayılı başvurusuna müvekkilinin itirazının yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kabul görmediğini, müvekkili şirketin “uni” ibareli markalarıyla temizlik amaçlı madde ve parfümeri ürünlerinde tüketiciler nezdinde tanınmışlık kazandığını, davalının “uni” ibaresini kendi markasında esaslı unsur olarak kullanarak müvekkili markalarının ayırt ediciliğinden ve tanınmışlığından faydalanmaya çalıştığını, 35. sınıftaki markaları ile başvuru markasının aynı sınıfları kapsadığını, müvekkilinin “uni” ibaresini haiz birçok ürününün toptan ve perakende satışını yaptığını, bu ürünlerin hemen hemen bütün market reyonlarında yer aldığını, davalının müvekkilinin markalarından haberdar olmadığından söz edilemeyeceğini ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-9695 sayılı kararının iptaline ve 2019/41158 başvuru numaralı “...” ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça işlem dosyasında itiraza mesnet markalar için tescil kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden kullanım ispatı talebinde bulunulduğu, YİDK karar iptali istemi bakımından bir kısım davacı markalarının, dava konusu başvurunun yapıldığı 23.04.2019 tarihinde 5 yıldır tescilli olmadığı, kullanma ispatı istenen markalar yönünden davacı markalarının ciddi ticari etki doğurur nitelikte yoğun bir şekilde kullanıldığını kabule yeterli delil sunulmadığı, dava konusu markanın 35. sınıf ile 35.05 perakendecilik sınıfı içerisinde yer alan tüm mal gruplarında ve 42. sınıf hizmetlerde tescilli olduğu; taraf markalarının 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 03, 05, 08, 14, 16, 21, 24, 29, 30, 31, 32. sınıflardaki bir kısım malların bir araya getirilmesi hizmetleri yönünden aynı, aynı tür, benzer ve ilişkili olduğu, bu hizmetlerden davalının markasında 35.05 kapsamındaki 05. ve 10. sınıf bir kısım mallar ile davalının markası ve davacının bir kısım mesnet markasında çekişmeli olarak yer alan 35. sınıfın 01-04. alt sınıflarındaki çeşitli hizmetler yönünden tüketicilerin daha dikkatli olmaları nedeniyle taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, davacının bir kısım markasının ayrı şekilde yazılı “uni + (ek ibareler)”den oluştuğu, bir kısmının ise yine “uni” ibaresi ile başlayan bu defa tüm sözcüklerin birleşik olduğu markalardan oluştuğu, davacının bir kısım markalarında yer alan “uni” ibaresinin daha baskın olduğu, yanına gelen ek unsurların tescilli sınıflarında mal/ hizmetler yönünden düşük ayırt edicilik taşıdığı, davalının “...” ibareli markası ile uzaklaşmaya yetmediği, davalı markasında davacının işbu markaları yönünden farklılaşmayı sağlayacak herhangi bir renk, yazı stili, figüratif unsur, ilave sözcük ve sair unsurların bulunmadığı, taraf markalarının ilk seslerinin/hecelerinin aynı olduğu, bir kısmında ise tüketicinin “uni” ibaresini ayrı olarak algılayabileceği, tüketicinin işbu mal ve hizmeti alırken alelâde bir özen gösterdiği, tercihi etkileyen en önemli faktörün ürünün markasına aşina olunması, ürünü daha önce kullanıp memnun kalınması olduğu, bu sebeple tüketicilerin “...” ibareli mal/hizmeti ile karşılaştığında markalar arasında bağlantı kurma ihtimali dâhil markaları karıştırma ihtimalinin bulunduğu, ortalama tüketicilerin davalı markasının davacı markalarının bir başka versiyonu gibi algılayabileceği, idari-ekonomik anlamada bir bağlılığın bulunduğu düşüncesine kapılabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2020-M-9695 sayılı kararının 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 03. sınıf: “Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri

. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 03. sınıf: “Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç). Sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç). Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks” 05. sınıf: “Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları,”, 08. sınıf: “Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Güzellik amaçlı ve kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil aletler: tıraş, epilasyon, manikür, pedikür aletleri, saç düzleştirme ve kıvırma amaçlı el aletleri, makaslar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları”, 14. sınıf “Değerli metalden mamul müsabakalarda verilen kupalar, Tespihler” , 16. sınıf: “Kâğıt, karton (mukavva); kağıt veya karton malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, karton kutular; kağıttan yapılmış tek seferlik kullanıma mahsus ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç): kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler. Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler, faturalar, irsaliyeler, gelir makbuzları, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, pullar. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resimve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazarkasa kağıt ruloları, çizim aletleri, karatahtalar, resim boyaları. Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.”, 21