muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12839, Karar No: 2023/1220, Tarih: 15.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/12839 E.  ,  2023/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/897 E., 2021/1236 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 31.10.2017

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/868 E., 2019/506 K.

Taraflar arasındaki ölüm sonucunun meslek hastalığından kaynaklandığı iddiasına dayalı maddi tazminat istemi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili murisi ...'nin davalı işyerinde çalışırken meslek hastalığına yakalandığını ve bunun sonucunda 06.06.2016 tarihinde vefat ettiğini, davalı işverenin murisin meslek hastalığına yakalanmasında kusurlu olduğunu müvekkilinin de murisinin ölümü nedeniyle manen olduğu kadar madden de zarara uğradığını belirterek; şimdilik 1,00 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle;olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının murisinin ölümünün başka işyerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğmuş olduğunu, müteveffanın başka yer çalışmalarının da bulunduğunu, ölümün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğini belirterek; haksız ve yersiz davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davacı murisinin ölüm olayının meslek hastalığı sonucu olmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile; ölümün meslek hastalığına dayalı olarak gerçekleştiğini, murisin meslek hastalığı nedeniyle %39,36 maluliyetinin 1989 tarihinde tespit edildiğini, zaman içinde ilerlemiş olan bu hastalık sonucunda vefat ettiğini, gerek ATK raporunun gerekse de Mahkeme kararının yerinde olmadığını, Adli Tıp Kurulunun eksik teşekkül ettiğini, ölümün solunum yetmezliğine bağlı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile; ölümün meslek hastalığına dayalı olarak gerçekleştiğini, murisin meslek hastalığı nedeniyle %39,36 maluliyetinin 1989 tarihinde tespit edildiğini, zaman içinde ilerlemiş olan bu hastalık sonucunda vefat ettiğini, gerek ATK raporunun gerekse de Mahkeme kararının yerinde olmadığını, Adli Tıp Kurulunun eksik teşekkül ettiğini, ölümün solunum yetmezliğine bağlı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... birbirini doğrulayan Yüksek Sağlık Kurulu ve aralarında Göğüs Hastalıkları uzmanı da bulunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesince verilen raporda ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığının tespiti karşısında mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının dosya kapsamına uygun olduğu ..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölüm sonucunun meslek hastalığından kaynaklandığı iddiasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 49, 50, 51, 53, 55 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12683, Karar No: 2011/12519, Tarih: 11.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12683 E.  ,  2011/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasında görülen davada Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2009 tarih ve 2008/165-2009/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11/10/2011 gününde davalı avukatı ..... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait meyve bahçelerinin davalı tarafından bitkisel ürün sigorta poliçeleriyle sigorta örtüsüne alındığını, poliçede yazılı risklerin meydana gelmesi sonucu zarara uğradığını ileri sürerek, 9.190.00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zararın kaysı bahçelerindeki yalancı döllenmeden kaynaklandığını, teminat verilen don veya diğer rizikonun gerçekleşmediğini, meyve küçüklüğünün hava değişiminden de kaynaklanabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının meyve bahçelerinin davalı nezdinde sigorta örtüsüne alındığı hususunun çekişmesiz olduğu, don, dolu ve fırtına gibi rizikolar için teminat verildiği, bilirkişi raporu, yaptırılan tespit ve davacının resmi mercilere yaptığı başvuru kapsamlarıyla ürünlerin teminat kapsamı risklere maruz kaldığı, zararın belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.190 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HUMK.nun 213/3. maddesi uyarınca geçerli bir özrü olmadan davaya gelmeyen tarafın yokluğunda cereyan eden işlemlere itiraz etmesinin mümkün bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçelerine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait birden ziyade kayısı bahçesinin düzenlenen sigorta poliçeleriyle don, dolu ve fırtına rizikolarını kapsar şekilde geçerli olarak davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığı hususu çekişmesizdir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, teminat kapsamına alınan rizikoların gerçekleşip gerçekleşmediği, davalının bu nedenle tazminat ödeyip ödemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

2-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçelerine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait birden ziyade kayısı bahçesinin düzenlenen sigorta poliçeleriyle don, dolu ve fırtına rizikolarını kapsar şekilde geçerli olarak davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığı hususu çekişmesizdir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, teminat kapsamına alınan rizikoların gerçekleşip gerçekleşmediği, davalının bu nedenle tazminat ödeyip ödemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı taraf, sigorta poliçesinde yazılı don, dolu ve fırtına gibi rizikoların gerçekleştiğini, kayısı bahçelerinin zarara uğradığını ve verim kaybının bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı vekili, açıklanan verim kaybının yalancı döllenmeden kaynaklandığını, zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur. Mahkemece hukukçu ve ziraatçı bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme temel alınan bilirkişi raporu denetime uygun olmadığı gibi taraf kanıtlarını da yeterli şekilde değerlendirip tartışmamıştır. Uyuşmazlığın çözümü için, kayısı bahçelerinde meyve dökülmesi şeklinde meydana gelen zararın sebebinin ortaya çıkarılması gerekmektedir. Davacının yaptırdığı ve davalı tarafından itiraza uğrayan tespit sonucu düzenlenen raporda dökülen ve zarar oluşan meyvelerin büyüklüklerinde farklılıklar olduğu, hepsinin döllendiği ve meyve çekirdeğinin oluştuğunun gözlenmediği, meyveler üzerinde darbelerin bulunduğu açıklandıktan sonra, bu hasara don, dolu ve fırtınanın sebep olabileceği bildirilmiştir. Ancak, davalı başvurusu sonrasında Malatya Meyvecilik Araştırma Enstitüsü uzmanlarınca düzenlenen raporda ise, meyve tutumunun düşük ve düzensiz oluşu ile küçük meyve dökülmesinin nedeninin, hava sıcaklığının ani yükselmesine bağlı olarak yalancı döllenme olduğu, bu durumun ileriki aşamada meyveye gelen su ve besin yetersizliği sonucu meyveli çekirdekte ve etrafındaki dokularda kararmaya neden olacağı, aynı yörede başka kaysı çeşitlerinde aşırı meyve tutması olduğu, dökülme bulunmadığı, bu durumun don olayının gerçekleşmediğini gösterdiği yönünde açıklamalara yer verilmiştir. Don veya başka bir doğa olayıyla ilgili resmi makamlara başvuru yapılmamıştır. Öte yandan, 17.04.2008 tarihli Yeşilhisar Ziraat Odası üyeleri ile bir takım vatandaşların toprak ve meyvelerin donduğuna dair tutanak düzenledikleri sabittir. Yörede meydana gelen fırtına ile sıcaklık bilgileri dosyaya getirtilmiştir. Ancak, dolu ile ilgili bilgiler ise, araştırılmamıştır.

Bu durum karşısında, sigorta dönemi içinde yörede dolu meydana gelip gelmediği hususunun meteorolojiden sorulması, davacı kaysı bahçelerinde dökülme şeklinde meydana gelen zararının, taraf kanıtları da tartışılarak hangi sebep veya sebeplerden kaynaklandığı yönünde kaysı meyvesi alanında uzmanlığı bulunan iki ziraat mühendisi ve bir sigorta hukukçusundan oluşturulacak kuruldan denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, poliçe özel ve genel şartlarında zararın hesaplanmasında muafiyet kaydı mevcut olmasına rağmen bu kayıt dikkate alınmadan doğrudan belirlenen tazminatın hüküm altına alınması da kabul şekli bakımından yanlış olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin raporun tebliğ edilmediği yönündeki temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1444, Karar No: 2025/2021, Tarih: 16.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1444 E.  ,  2025/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1725 E., 2023/2248 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/260 E., 2022/144 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Pendik ... Mah. 3428 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin ... ve ... üzerine kayıtlı iken müvekkili idare aleyhine Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas sayılı dosyası ile açılan kamulaştırmasız el atma tazminatı davasının, Mahkemenin 24.12.1997 tarihli ve 1997/763 Karar sayılı ilamı ile kabul edilerek karara bağlandığını ve 24.06.1998 tarihinde kesinleştiğini, söz konusu karar gereği el atma tespit edilen 195.00 m2'lik kısım için hükmedilen bedelin davacılara ödendiğini, dava konusu taşınmazın 195,00 m2'lik kısmının Belediye Başkanlığı lehine yol olarak terkini işleminin yapılmasının 08.10.1998 tarih ve 4273 sayılı yazıları ile ... Tapu Müdürlüğüne bildirildiğini, kesinleşen mahkeme kararına göre terkin işlemi gerçekleşmeden, müvekkili İdarenin bilgisi dışında, dava konusu parselin davalılar ... ve ...'ya 04.03.2011 tarih ve 6697 yevmiye nolu işlemle satıldığını, taşınmazın yeni hissedarları tarafından aynı yer için mükerrer olarak açılan kamulaştırmasız el atma tazminatı davasının İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas sayılı dosyasında görüldüğünü ve 13.02.2014 tarih, 2014/75 Karar sayılı ilamla aleyhlerine karara bağlanarak 27.04.2015 tarihinde kesinleştiğini, söz konusu karar gereği İdarece toplam 240.610,68 TL bedelin ... . İcra Müdürlüğünün 2014/5206 Esas sayılı dosyasına ödendiğini, karar gereği taşınmazın bedeli ödenen 113,38 m2'lik kısmının terkininin yapılmasının 15.02.2016 tarih ve 1551 12-1283-28332 sayılı yazıları ile Pendik Tapu Müdürlüğüne bildirildiğini, ... Tapu Müdürlüğünün 31.01.2018 tarih E.274350 sayılı yazısında karar gereği 113,38 m2 için terkin işleminin gerçekleştirildiği yönünde cevap verildiğini ileri sürerek 3428 parsel sayılı taşınmazın, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas sayılı dosyasına ait kesinleşmiş kararı gereği yola terki gereken 195,00 m2 kısmından ve aynı parsele ilişkin İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas sayılı kesinleşmiş kararına göre 13.03.2016 tarih ve 7228 yevmiyeli işlemle hükmen terkin edilen 113,38 m2'lik kısmından geri kalan 81,62 m2'ye tekabül eden davalılar hissesinin tapudan silinerek takyidatlarından arındırılmış şekilde yol olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar; zamanaşımı itirazında bulunarak davacı tarafın mahkeme kararı ile 1998 yılında hak sahibi olduğunu beyan etmekle birlikte 1998 yılından dava tarihine kadar 20 sene geçmiş olmakla davacının mahkeme ilamına bile dayansa tescil isteme hakkının kalmadığını, kendilerinin (davalıların) 2011 yılında tapuyu iktisap ettiklerini, tapuyu iktisap ederken herhangi bir dava şerhi, terkin yazısı vs. bildirilmediğini, kendilerine bildirilmeyen eski bir dava sebebiyle tapusunun iptalinin söz konusu olmayacağını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, tapu sicilinin aleniyeti ve sicile güven ilkesi gereği eski malikin borç ve taahhüdü nedeniyle yeni malik için tapu iptal kararı verilmesinin söz konusu olmadığını, davacının talep hakkını eski malike karşı ileri sürebileceğini, tapu sicilinden kaynaklanan zarardan Devletin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2019 tarihli ve 2018/289 Esas, 2019/255 Karar sayılı kararıyla; dava şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş, söz konusu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 13.05.2020 tarihli ve 2019/1636 Esas, 2020/486 Karar sayılı kararı ile; " ... Davacı vekilinin dava dilekçesinde, İstanbul ili Pendik ilçesi ... Mahallesinde kain 23 pafta, 3428 parsel sayılı taşınmazın Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas sayılı dosyasına ait kesinleşmiş karar gereği yola terki gereken 195,00 m²'lik kısmından aynı parsele ilişkin İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas sayılı kesinleşmiş kararına göre 13.03.2016 tarih ve 7228 yevmiye sayılı işlemle hükmen terkin edilen 113,38 m²'lik kısmından geri kalan 81,62 m²'ye tekabül eden kısmın davalılar adına olan hissesinin iptal edilerek yol olarak terkinine karar verilmesini istediğine göre, yerinde harita mühendisi sıfatını taşıyan uzman bilirkişi refakate alınarak keşif yapılması, her iki dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi rapor ve eki krokilerin zemine uygulanması, düzenlenen krokilerin dava konusu taşınmazda kapsadığı alanların kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, bilirkişiye infaza elverişli ölçekli (koordinatlı) kroki düzenlettirilmesi, oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dosya üzerinden bilirkişiden rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmesi doğru değildir." gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; BAM kararı doğrultusunda yargılamaya devam edildiği, 08.12.2021 tarihinde taşınmaz başında keşif yapıldığı, keşif sonrası düzenlenen 06.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda davalılar yönünden daha önce hüküm altına alınan taşınmaz kısımlarının yola terk işleminin yapıldığı, bu davalılar yönünden yola terki gereken herhangi bir taşınmaz kısmının bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle hükme esas alınan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya içeriğine ve toplanan delillere göre davacı ...'nin, dava konusu İstanbul ili, Pendik İlçesi, ... Mahallesi 3428 parsel sayılı taşınmazın Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas sayılı dosyasına ait kesinleşmiş karar gereği yola terki gereken 195 m²'lik kısmından ve aynı parsele ilişkin İstanbul Anadolu 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas sayılı kesinleşmiş kararına göre 13.03.2016 tarih ve 7228 yevmiye sayılı işlemle hükmen terkin edilen 113,38 m²'lik kısmından geri kalan 81,62 m²'ye tekabül eden kısmın davalılar adına olan hissesinin iptal edilerek yol olarak terkinine karar verilmesi isteğiyle açtığı eldeki davada, İlk Derece Mahkemesince yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi rapor ve ek raporuna göre davaya konu 3428 parsel sayılı taşınmazın Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas,1997/763 Karar sayılı kesinleşen kararında belirtilen (Kroki 1) (A) harfi ile gösterilen 195,00 m² ile İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas ve 2014/75 Karar sayılı kesinleşen hükmünde belirtilen yine (Kroki 2) (A) harfi ile gösterilen 113,38 m²'lik yüz ölçümlü yerlerin aynı yere ait olduğu, ancak Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/22 Esas ve 1997/763 Karar sayılı kesinleşen hükümde belirtilen (Kroki 1) (A) harfi ile gösterilen yüz ölçümünün yanlış hesaplamadan kaynaklandığı ve İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/778 Esas ve 2014/75 Karar sayılı ilamında kroki ekinde kırmızı renkle (A) harfi ile gösterilen 113,38 m²'lik alanın kararda, dava konusu edilen 81,62 m²'lik alanın ise anılan iki karara mesnet teşkil eden (Kroki 1 ve Kroki 2) (Fark=A1-A = 195,00 - 113,38=81,62 m²) krokilerdeki yüz ölçümünün hatalı hesaplanmasından kaynaklandığının tespit edildiği, bu suretle davacının iddia ettiği 81,62 m²'lik farkın gerçekte mevcut olmadığının belirlendiği, bu durumda önceden hüküm altına alınan taşınmaz kısımlarının yola terk işleminin yapıldığı, davacının talep ettiği kısmın aslında yola terkin edilmiş olduğu, kesinleşen mahkeme ilamları gereğince yola terki gereken herhangi bir kısmının bulunmadığı, yolsuz tescilinin söz konusu olmadığı sonucuna varıldığı, bu hususlar saptanmak suretiyle İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığı, bu itibarla davacı ... vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri