muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32565, Karar No: 2016/4063, Tarih: 25.02.2016

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı .................... 4/1-c. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

.................. 27.02.2013 Tarih .......-........... Karar sayılı ilamıda hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri . değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında ki 01.07.2011 tarihli iş sözleşmesinde davalının aylık ücretinin 4.000,00-TL. Olduğu, ayrıca girdiği guruplardan % alacağı ve sözleşmenin 10 yıl süreli olduğu, sözleşme süresinin bitiminden önce davalının kurumdan ayrıldığı takdirde iki yıl süre ile Edirne ili dahilinde görev yapmayacağının kararlaştırıldığı, Davacının 11.06.2012 tarihli ihtarname ile taraflar arasında imzalanan sözleşmenin şartlarına ilişkin ihtar gönderdiği,sözleşmede kararlaştırılan ücret ve yüzdelerin dışında başkaca ödeme yapılmayacağı,başka bir kurumda çalışma durumunda tazminat davası açılacağının bildirildiği, davalının 04.07.02012 tarihli ihtarname ile sigorta primlerinin eksik yatırıldığı ve fazla mesai ile hafta tatili ücretlerinin ödenmediğinden bahisle iş sözleşmesini feshettiği, davalının sözleşmede belirtilen iki yıllık süre dolmadan.........ilinde danışmanlık merkezi açarak öğretmenlik faaliyetine devam ettiği ve davacı işverenin uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talepli dava açtığı anlaşılmakla, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı .............. 444 ve 447 maddeleri .............. kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu davanın mutlak ticari nitelikte olduğu ve bu tür davaların görülme yerinin ................olduğu açıktır.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/880, Karar No: 2011/3812, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/880 E.  ,  2011/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Otel Turizm İnş.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı 1-.... Halı ve San Tic.A.Ş vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında Sincan Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 138-202 sayılı hükmün davacı ile davalılardan .... Halı A.Ş vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

24.11.2010 tarihli geri çevirme kararımızda davalıya duruşmanın 16.12.2009 tarihinde yapılacağına ilişkin tebligat evrakına rastlanmadığından tebligat evrakının dosyaya eklenerek birlikte gönderilmesi ayrıntılı olarak açıklanıp istenmiş olmasına rağmen bu karar gereğinin yerine getirilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. 24.11.2011 tarihli Dairemiz kararının gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, Dairemizden verilen geri çevirme kararlarının gereğinin yerine getirilmesinde gerekli dikkatin gösterilmesi yönünde ilgililerin uyarılmasına, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4824, Karar No: 2012/21307, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4824 E.  ,  2012/21307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya gönderilen ödeme emri tebligat parçasının aslının ya da ön ve arka yüzünün okunaklı fotokopisinin ve ayrıca takibe konu bononun ön ve arka yüzünün okunaklı fotokopisinin çıkartılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4841, Karar No: 2013/9444, Tarih: 13.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4841 E.  ,  2013/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu... Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1030, Karar No: 2009/4516, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1030 E.  ,  2009/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödenen miktardan kalan 12.040.TL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kusur oranına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davalı sürücünün %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.592.50.TL'nin 26.10.2006 ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazalarında sürücü kusurunun, olayın oluşuna uygun olarak belirlenmesi gerekir. Somut olayda düzenlenen kaza tesbit tutanağında ışıklı kavşakta meydana gelen olayda yanan ışığın rengi belirtilmeden davalı sürücü ...'ın kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığı için tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Duruşmada dinlenen davacıya sigortalı araç sürücüsü ... ve olay anında davacı aracında bulunan diğer tanıklar da kavşakta sola dönüş yapan davalının kırmızı ışıkta geçtiğini, kendi bulundukları yöne yeşil ışık yandığını beyan etmişlerdir.

Keza, olay yerinde mahkemece yapılan keşiften sonra düzenlenen 14.4.2008 tarihli bilirkişi raporunda da, davacı ve davalının karşılıklı geldiği yönlere aynı anda yeşil ışık yandığı, sola dönüş için ise kırmızı yanması gerektiği belirterek davalıya tam kusur verilmiştir. Oysa hükme dayanak yapılan 6.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda davacı sürücüsü ...'ın yeşil ışığın bitip sarı ışığa döndüğü sırada kavşağa girdiği ve bu sırada hiç bir tedbir almadığı gerekçesiyle %25 kusur verildiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre, hükme asas alınan bilirkişi raporu, trafik kaza tesbit tutanağına, tanık ifadelerine ve olayın oluş şekline uygun düşmemektedir. Mahkemece yapılacak iş, İTÜ, Karayolları Kürsüsü'nden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, toplanan deliller tarafından savunmaları tanık beyanları kaza tesbit tutanağı dikkate alınarak, raporlar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle kusura ilişkin ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/740, Karar No: 2017/6883, Tarih: 26.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/740 E.  ,  2017/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 12.09.2012 tarihli dava dilekçesi ile 616 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 15.11.1968 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığını, 1996 tarihinde ise 2/B arazisi olarak orman sınırları dışına çıkarıldığını, 3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi uyarınca yapılan çalışmalarda ise 1996 yılında kesinleşen orman sınır noktalarına uyulmadığından 616 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının orman sınırları içinde kaldığını belirterek, 616 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbitine dair kadastro müdürlüğünün kararının iptali ile 2/B haritaları nazara alınarak taşınmaz sınırının düzeltilmesini ve orman sınırı içinde kalan kısmının orman vasfı ile tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yanlış husumet tevcihi nedeni ile açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.11.2013 tarih ve 2013/6316-10088 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında, ''Mahkemece, davanın yanlış husumet tevcihi nedeni ile reddine karar verilmişse de; dava 3402 sayılı Kanunun Ek - 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarına itiraz niteliğinde olup, kural olarak davanın ile birlikte; dava konusu taşınmaz için düzenlenen kadastro tutanağının beyanlar hanesine kullanıcı olarak yazılan kişilere karşı açılması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece dava konusu 616 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında kullanıcı olarak ismi yazılı olan kişiler davaya dahil edilerek davaya devam edilmesi ve davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, husumetin yanlış kişiye yöneltildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır'' denilmiştir.

Mahkemece bozma kararı sonrası davanın kabulü ile dava konusu parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, 07.10.2015 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 2983,06 m2'lik kısmın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından, orman vasfı ile adına tapuya tesciline, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 166 M2 lik kısmın tarla vasfıyla adına tapuya tesciline bu kısım yönünden tutanağın beyanlar hanesine “6831 sayılı yasanın 2/B maddesi uyarınca hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. Taşınmaz eylemli orman niteliğindedir” şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek - 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek - 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde; 15.11.1968 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 29.03.1996 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

26/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9310, Karar No: 2024/2698, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9310 E.  ,  2024/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2803 E., 2020/1771 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/121 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... haklarında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci

maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, mahsuba karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/2803 Esas, 2020/1771 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine ve yağma suçunda da cezaya hükmedilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, suç vasfına, iştirakin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde katılan ve arkadaşlarının ... cafe civarında oturdukları sırada suça sürüklenen ...'nin yanlarına geldiği ve aralarında tartışma çıkması üzerine ...'nin yanlarından ayrıldığı; katılanın arkadaşı olan tanıkların arkadaşlarını otobüse bindirmek için otobüs durağına gittikleri, katılanın bu sırada yalnız kaldığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'in katılanın yanına birlikte tekrardan gelip ...'nin katılana 'hepinizi sinkaf ederim, hepinizin a... koyarım, hayırdır a... koyim ne dik dik bakıyon' diyerek küfür etmesinin ardından ...'in katılanın göğsünden, ...'nin de katılanın sırtından bıçakladığı ve ...'in de katılanın burnuna yumruk attığı, katılanın Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 13.01.2020 tarihli rapora göre kişinin yaşamını tehlikeye sokacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, burnunda orta (2) derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı sabit görülerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılanın ve tanıkların beyanları, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 13.01.2020 tarihli rapor, teşhis tutanakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılanın ve tanıkların beyanları, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 13.01.2020 tarihli rapor, teşhis tutanakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'nin irade birliği içinde hareket ettiği ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğu, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren suça sürüklenen çocukların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölge, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, katılanın aldığı darbeler üzerine bulunduğu banka düşmesi üzerine suça sürüklenen çocukların eylemlerini sonlandırması ve sonrasında sarf ettikleri sözler nazara alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, suça sürüklenen çocuklar hakkında yağma suçundan açılan bir dava bulunmadığı ve soruşturma aşamasında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın itirazın reddi üzerine kesinleştiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/2803 Esas, 2020/1771 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4800, Karar No: 2023/5269, Tarih: 25.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4800 E.  ,  2023/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1603 Esas, 2023/1226 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/667 E., 2019/262 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının 26.11.2017 tarihinde vefat eden davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı için adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca;

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,