muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27032, Karar No: 2023/628, Tarih: 18.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/27032 E.  ,  2023/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması da davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.01.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı ... AŞ. vekili ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketler tarafından yürütülen ıslah çalışmasında çevre ve iş güvenliği anlamında hiçbir önlem ve tedbirin alınmadığı gibi sel baskınlarını önlemek amacıyla yapılan istinat duvarının davalı şirket çalışanları tarafından iş makinelerinin rahat girebilmesi amacıyla yıkıldığını, yıkılan önleme duvarının da olmaması nedeniyle sel sularının taşarak müvekkili şirketin müşterilerine ait antika araçların da içinde bulunduğu işyerinin sular altında kaldığını, istinat duvarının davalılar tarafından yürütülen ıslah çalışmasında gerekli önlemlerin alınmadan yıkılması nedeniyle meydana gelen olayda davalıların kusurlu olduklarını belirterek iş yerinde oluşan hasar nedeniyle inşaat masrafı, iş yerinde olan ve hasar gören araç parçaları ve ekipman bedeli ile iş yerinin 2,5 ay süren onarımı sırasında uğranılan kazanç kaybının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; yapılan dere ıslahının proje kapsamında yapıldığını, diğer yandan ıslah işlemlerinin devam ettiğini, derenin ıslah çalışmalarında herhangi bir tedbirsizlik kusur ve hatanın bulunmadığını, bunun haricindeki mevkilerde taşkınların meydana geldiğini, davacının bulunduğu taşınmaz yanındaki köprünün altından geçen İSKİ'ye ait atık su hattının derede kesit daralmasına sebep olduğunu, davacının bulunduğu parsel üzerindeki istinat duvarının onaylı projeler kapsamında yıkıldığını, söz konusu taşkının yaşanmasına dere yatağının darlığının neden olduğunu, derenin yağan yağmuru deşarj edemediğini, söz konusu projenin ... tarafından sigortalı olduğunu, bu nedenle sigorta şirketi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne davanın ihbar edilmesi gerektiğini belirterek, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporları doğrultusunda yağışın nadir meydana gelen bir yağış olmadığı, davalı şirketler tarafından zararın meydana gelmesini önlemeye dair kendilerinden beklenen her türlü tedbiri alarak (kurtuluş beyyinesi getirerek) kusursuz olduklarını da ispatlayamadığı, meydana gelen zarardan davalıların kusurlu davranışları sonucunda müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili; illiyet bağının afet niteliğindeki yağış mücbir sebebiyle kesildiğini, zarara tedbir almayan davacının kusurunun sebep olduğunu, benzer davada yağışın mücbir sebep kabul edildiğini, TBK m 52 uyarınca değerlendirme yapılmadığını, bu yöndeki bilirkişi raporlarının eksik olduğunu hükme esas alınamayacağını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirtmiştir.

Davalı ... İnşaat vekili; müvekkilinin kusuru olmadığını, (mücbir sebep) sebebin zarara sebep olduğunu, yapılan inşaatın bilakis dere yatağını genişlettiğini, davaya sebep duvar yıkılmasaydı dahi ... sularını bu duvarın engelleyemeyeceğini, davacı binasının iskanlı olup olmadığının araştırılmadığını, zararın usulüne uygun tespit edilmediğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların dava dışı belediyeden aldıkları dere ıslah işi kapsamında hali hazırda var olan istinat duvarını yıktıkları, 02.06.2014 tarihinde yağan yoğun yağış neticesinde davacının zarar gördüğü, olay tarihindeki yağışın mücbir sebep seviyesinde olmadığı, davalı tarafından gösterilen emsal yağışın aynı yer ve fakat farklı tarihte gerçekleşen yağış ile ilgili olduğu, hasara doğrudan davalılar tarafından yıkılıp yerine tedbir alınmayan dere yatağındaki istinat duvarının bulunmayışının sebep olduğu, dere yatağında var olan istinat duvarının çalışma sırasında yıkılmasında davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, haksız fiil hükümleri çerçevesinde davacının gerçek zararının hesap edildiği, somut olayın özelliğine göre zarar hesabında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile istinaf istemlerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı AKM İnşaat vekili; ıslah inşaatının yapılabilmesi için kazı ve yıkım işlerinin yapılması gerektiğini, bu işlemler yapılmadan ıslah projesinin yapılmasının mümkün olmadığını, duvarın yıkılması ve ıslah işlemlerinin yapılması sırasında başkaca önlem alınmasının mümkün olup olmadığının hiç tartışılmadığını, afet şeklinde yağan yağmurun derenin taşmasına sebep olduğunu belirtmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı AKM İnşaat vekili; ıslah inşaatının yapılabilmesi için kazı ve yıkım işlerinin yapılması gerektiğini, bu işlemler yapılmadan ıslah projesinin yapılmasının mümkün olmadığını, duvarın yıkılması ve ıslah işlemlerinin yapılması sırasında başkaca önlem alınmasının mümkün olup olmadığının hiç tartışılmadığını, afet şeklinde yağan yağmurun derenin taşmasına sebep olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... vekili; davacı tarafın iddiasını oluşturan istinat duvarı yıkılmadan istinat kazıklarının çakılması ve derinleştirme ve genişletme yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle fiili zorunluluk olduğu, o bölgede yaşanan daha önceki su baskınlarına rağmen davacı tarafından zararın engellenmesi veya azaltılması için hiçbir tedbirin alınmadığı, olayın yaşandığı gün gerçekleşen olağanüstü yağış nedeniyle bu konuda hiç bir kimseden beklenebilecek ölçüde tedbir almasının mümkün olmadığı, afet şeklinde yağan yağmurun derenin taşmasına sebep olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık ... suyu nedeniyle Kurbağalıdere'nin taşması sonucunda davacının iş yerinde oluşan hasar nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 49., 50., 51. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile zararın oluş biçimine ilişkin mahkemenin kabulüne, tazminata ilişkin hesaplamanın dosya kapsamına uygun olmasına, kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400,00 TL vekalet ücretinin davalı ...Ş.'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3442, Karar No: 2016/5538, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3442 E.  ,  2016/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1997 tarihinde bağlanan ancak kesin dönüş şartının bulunmaması nedeniyle kesilen aylığının kesin dönüş şartının yerine getirildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, kesin dönüş şartının yerine getirilmediği dönemlere ilişkin geri alınan aylıkların yasal faiziyle birlikte iadesine yaşlılık aylığı bağlanması için yeniden yapılan borçlanmanın iptali ile borçlanma bedeli olarak ödenen 22.056.30 TL'nin yasal faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15477, Karar No: 2018/3535, Tarih: 05.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15477 E.  ,  2018/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... vekili, süresi içerisinde mahkemece verilen hükmü temyiz etmiş ve temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harçları (nispi harç ve temyiz başvuru harcı) alınmamıştır.

..., 2560 sayılı yasa kapsamında bir kamu kurumu olup, çalışmaları özel hukuk hükümlerine bağlı bulunmakta ve tacir sıfatını taşımaktadır. İSKİ, 2560 sayılı yasanın 21. maddesine göre, sadece "görevleri için kullandığı taşınmaz malları, tesisleri, işlemleri ve faaliyetleri" yönünden harçtan muaftır.

Davanın, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın özel hukuk hükümleri dahilinde kaldığı gözetildiğinde, temyiz eden davalının, 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince harçtan muaf olmadığı kuşkusuzdur.

Bu itibarla; hükmü temyiz eden davalı taraftan, temyiz harçlarının alınması için HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra gönderilmesi için;

2- Davalı ... ile diğer davalı ...Tic. A.Ş. arasındaki “2010 yılı ...Şube Müdürlüğü mesuliyet sahası içerisinde bozuk, çökük, hasarlı ve hizmet dışı kalmış atık su ve içme suyu hatlarında kısmi yenileme ve rehabilitasyon işine ait” sözleşmeye dosya içerisinde rastlanılamamıştır. Sözü geçen belgenin, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için;

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8829, Karar No: 2010/4310, Tarih: 13.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8829 E.  ,  2010/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... mirasçıları ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/11/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Tedavi hatası nedeniyle mirasbırakanın ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı doktorun 2/8 orandaki kusurlu eylemi nedeniyle mirasbırakanlarının yaşamını yitirdiğini belirterek, uğradıkları manevi zararlarının ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı doktor ise, ölüm ile eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığını, 06.06.2002 günü sol kolunu burkan ölenin ertesi günü başvurduğu acil polikliniğinde, yumuşak doku travması tanısı konularak ortopedi kliniğine başvurması gerektiği bildirilerek evine gönderildiğini, öleni 12.06.2002 gününe kadar ortopedi kliniğine getirmeyen davacıların, öleni nöbetçi olduğu 12.06.2002 günü acil polikliniğine geri getirdiklerini, sol kolun omuzdan parmaklarına kadar röntgenini çektirdiğini, kırık olmadığını, yumuşak doku enfeksiyonu tanısı ile reçete düzenlediğini ve ortopedi kliniğine başvurmaları gerektiğini bildirdiğini, bulundukları ilde enfeksiyon hastalıkları uzmanı olmadığını, zaten bir tane olan ortopedi uzmanını kırığı olmayan hasta için çağıramayacağını, asıl kusurlu olanın olaydan sonra hastalarını kliniğe getirmeyen ve tıbbi yöntemler dışında tedavi etmeye çalışan davacılar olduğunu, ceza mahkemesinde alınan ve kendisini kusurlu bulan Yüksek Sağlık Şurası kararının, ideal tıbbi yaklaşım içinde değerlendirilerek alındığını, oysa çalıştığı hastane koşulları içinde ideal tıbbi yaklaşımın uygulanabilmesinin olanaksız olduğunu, ortopedi uzmanının hastayı görmesinin de sonucu değiştirmeyeceğini, ölümün öngörülebilir olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının 2/8 oranında kusurlu olduğuna ilişkin Yüksek Sağlık Şurası kararı ve cezalandırılmasına ilişkin ceza mahkemesi kararı ile tüm dosya kapsamı değerlendirilerek, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Yerel mahkemece, davalının 2/8 oranında kusurlu olduğuna ilişkin Yüksek Sağlık Şurası kararı ve cezalandırılmasına ilişkin ceza mahkemesi kararı ile tüm dosya kapsamı değerlendirilerek, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 06.06.2002 günü sol kolu burkulan ölenin ertesi gün başvurduğu acil polikliniğinde ilk tedavisi yapılıp ortopedi kliniğine başvurması gerektiği bildirilerek gönderildiği, 12.06.2002 gününe kadar ortopedi kliniğine götürülmeyen ölenin tarım işinde çalışmaya devam ettiği, 12.06.2002 günü ise davalı doktorun nöbetçi olduğu acil kliniğine getirildiği; yeniden çektirdiği sol kol grafilerinde de kırık tespit edemeyen davalının, reçete düzenleyerek, yine ortopedi kliniğine başvurması için evine gönderdiği hastanın, crush sendromu nedeniyle gece evinde yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır.

Davalı doktorun çalıştığı hastanede bir tane ortopedi doktoru olduğu, enfeksiyon hastalıkları uzmanı bulunmadığı da ileri sürülmüştür. Bu durum karşısında, davalı doktorun eylemi ile miras bırakanın ölümü arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığının saptanması amacıyla, en yakın üniversite hastanesinin ilgili bölümünden seçilecek alanında uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10369, Karar No: 2015/23056, Tarih: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10369 E.  ,  2015/23056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; kitap pazarlama işi yapan sanıkların, yanlarındaki çalışanları vasıtasıyla ulaştıkları ... belediyesinde müdür olarak çalışan ...'ya kendilerini “Sayıştay denetçisi" olarak tanıtarak, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nda yapılan değişiklikleri içeren kitapların satın alınması gerektiğini, bir süre sonra belediyeye denetime de geleceklerini, kitapları bir arkadaşının getireceğini belirttikten 15-20 dakika sonra sanık ...’in, "... Bey sizinle görüşmüş, ben kitapları getirdim" dediği ve set halindeki 10 adet kitaptan birisini bırakarak, diğer 9 tanesini kargoyla göndereceğini beyan etmesi üzerine belediye hesabından sanığa set halindeki bu kitaplar için gerekli belgeler hazırlanarak 938.44 TL’nin ödenmesine ve sanık .. tarafından fatura düzenlenmesine karşılık diğer kitapları göndermedikleri anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/7832, Tarih: 14.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 10/06/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı.... resmi internet sitesinde ve gazetenin magazin ekinde "Boşan o kızdan!" başlıklı haberin yayımlandığını, bu sözde haber ile kişilik haklarına hukuka aykırı olacak şekilde ağır ve haksız saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, haberin davacıların kişilik haklarına yönelik saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.