muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/278, Karar No: 2023/1022, Tarih: 10.04.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yapılan işlemlerin usule uygun olmadığını, ne kadarlık ürünün kullanıldığının belli olmadığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teslim edilen malların sözleşmeye uygun olduğunun tespiti ile teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 282 nci maddesi; "Hakim, bilirkişinin oy ve görüşü diğer delillerle birlikte serbestçe tayin eder" hükmü emirdir.

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle bilirkişi raporunun itirazları karşılar nitelikte ve taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık olarak düzenlendiğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28483, Karar No: 2016/10391, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28483 E.  ,  2016/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar mahkeme tarafından mağdur ...'un bacağında 2 derece kemik kırığı oluştuğu belirtilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de, KBB uzmanınca mağdur hakkıda düzenlenen rapordan, kırığın mağdurun burnunda meydana geldiğinin ve kırığın hayat fonksiyonlarını (2) derece etkilediğinin, ayrıca olay sırasında sanığın mağdura kafa ve yumrukla vurduğunun anlaşılması sebebiyle sanık hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11133, Karar No: 2014/4746, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11133 E.  ,  2014/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/98790

Mahkemesi : Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/11/2011

Numarası : 2010/1018 - 2011/999

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü H.. E..'ın yönetimindeki tır ile gündüz vakti, tek yönlü, meskun mahalde bulunan yolda seyrederek, olay yerine geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip, yolun sağ tarafına savrularak burada kaplama kenarında yürüyen yaya V.. M..'e çarpması sonucu ölümüne sebebiyet verdiği olayda; Sanığın kollukta ve aşamalarda verdiği ifadelerinde araçtan tak diye bir ses geldiğini, çekicinin olduğu yerde birden döndüğünü, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini beyan ettiği, Makina Mühendisi tarafından araçta yapılan ayrıntılı inceleme sonucu düzenlenen 03.12.2010 tarihli bilirkişi raporun tespitler bölümünde, ''1-Araçta kaza olayının sol ön tekere bağlı (rot çolak) rot başının, alt kısmının ayrılması sonucu, direksiyon kutusuna bağlantılı kısa rot 'un boşa çıktığı. Araca yön veren direksiyon kutusunun görev yapmadığı kazanın bu şekilde olduğu. 2-Aracın sol teker çolağına bağlı rot başının üst kısmının çolak üzerinde olduğu, alt kısmının kısa rot üzerinde olduğu gözlenerek tespit edildiği 3-Rot başı ve kısa dingil yerlerinden sökülerek incelendiği, Rot başı iç kısmının paslı el ve gözlem yoluyla incelendiği kadar içinin aşınmış olduğu görüldü. 4-Rot başı el ile zorlama ile tekrar yerine takıldığı bunun bu şekilde kesinlikle olmaması gerektiği bunun da rot başının arızalı olduğu kanaatinin hasıl olduğu'' tespitlerine yer verilip sonuç kısmında ise kazanın tır çekicisi sol teker çolağına bağlı rot başı arızasından kaynaklandığının belirtildiği, ATK raporunda rot başı arızasının kazadan önce meydana geldiğinin kabulü halinde, sanık H.. E..'ın kusursuz olacağının belirtildiği, dosya arasında bulunan belgelerden tır çekicisinin model yılının 2007, araç muayesinin olay tarihinde geçerli olduğu, yine tır römorkunun model yılının 2006, araç muayenesinin olay tarihinde geçerli olduğunun anlaşıldığı,

Sanığın beyanları ile 03.12.2010 tarihli bilirkişi raporundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde rot başı arızasının kazadan önce olduğunun kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanığın beyanları ile 03.12.2010 tarihli bilirkişi raporundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde rot başı arızasının kazadan önce olduğunun kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/543, Karar No: 2006/2128, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/543 E.  ,  2006/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki asıl ve birleşen dava tarafları vekillerince istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteği reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar ... sözleşmesine dayalı alacak istemleriyle açılmış, mahkemece asıl davanın HUMK.nun 409/5. maddesince açılmamış sayılmasına, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş karar asıl dava ile birleşen davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

Yargılamanın 28.12.2004 tarihli celsesinde davalı asıldan başka gelen olmamış, asılın istemi uyarınca davalı vekilinin mazeretli sayılmasına karar verilerek duruşma 29.03.2005 tarihine ertelenmiştir. Bu tarihten sonraki duruşmalara davacı vekili katılmış, 12.05.2005 tarihli celsede, 28.12.2004 tarihinden geçerli olmak üzere HUMK. 409. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Oysa 28.12.2004 tarihli celsede davalının davaya devam konusunda beyanı alınmadığından dosya işlemden kaldırılmamış, sonraki celseler de davacının katılımıyla gerçekleşmiştir. Buna karşın geriye dönülerek açılmamış sayma kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Mahkemece uyuşmazlığın esası incelenerek, birleşen dava konusunun asıl davanın kapsamında olduğu gözetilmek ve

husumet itirazları da birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun hükme varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/164, Karar No: 2009/239, Tarih: 03.06.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/7-164 E., 2009/239 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/7-164 E., 2009/239 K.**

**- MUHDESAT TESPİTİ DAVASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Toplanan delillerden davaya konu binanın üzerinde bulunduğu fındık bahçesi ve kargir ev nitelikli 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 08.07.2004 tarihinde davalılar M. Y., G. S., davacı S. S. ve O. S. adına tespit edildiği, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki evin O. S.'a ait olduğunun gösterildiği, tespitin 09.12.2004 tarihinde kesinleştiği ve bu şekli ile tapuya tescil edildiği, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hakdüşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Tespit tutanağı içeriğinde davaya konu binanın 1967 yılında yapıldığı yazılı olup bu konuda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık evin kimin tarafından, kim adına ve hesabına yapıldığı noktasındadır. Davacı taraf dava dilekçesinde evin 1967 yılında babaları tarafından kısmen yapılmasına rağmen daha sonra kendisi tarafından yeni baştan inşa edildiğini, babalarının sağlığında bu evin kendisine verildiğini öne sürmüş ise de, dinlenilen tutanak tanıkları H. İ., A. Ç. ve S.H. tutanak tarihinde davaya konu evde davacı S. S. oturmakta ise de, evin sağlığında O. S. tarafından yaptırıldığını, taşınmazların sağlığında çocukları arasında taksim ederek davaya konu evi oğlu olan davacı S. S.'a verdiğine ilişkin bilgileri bulunmadığını açıklayarak tutanağı doğrulamışlar, dinlenilen davalı tanıkları da aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Davacı tanıklarından M. K. taraflar arasında evlerin aidiyeti konusunda daha önce de tartışmalar yaşandığını, bunun üzerine O. S.'ın 12 parsel üzerinde bulunan evi davalı M. Y.'a, 13 parsel üzerindeki davaya konu evi de davacı S. S.'a verdiğini açıklamış, ayrıca tüm davacı tanıkları evin yapımı sırasında bir kısım malzeme ve işçilik giderlerinin davacı S. S. tarafından karşılandığından sözetmişlerse de bu beyanlar tutanağın aksini kanıtlamaya yeterli olmayan,yer ve zaman içermeyen, soyut ve geçersiz açıklamalardan ibarettir. Davacı taraf evin miras bırakanı O. S. tarafından kendisine bağışlandığını kanıtlayamadığı gibi, davaya konu evin yapıldığı tarihte davacının 21.05.1943 doğumlu ve 24 yaşlarında olduğu, ayrı bir işi ve geliri bulunduğunun kanıtlanamadığı gözetildiğinde babası ile birlikte oturan davacının kendi adına ve hesabına ev yaptırmasından da sözedilemez.

Hal böyle olunca mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizdir...") gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının alım gücünün bulunduğu,kadastro tespit tarihine kadar davalı ile aralarında bir ihtilaf bulunmadığı, çekişmeli taşınmazdaki evin davacıya ait olduğu hususunun yerel bilirkişi, tanık beyanları ve dosya içerisindeki belgelerle kanıtlandığı gerekçesi ile isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1920, Karar No: 2018/5138, Tarih: 22.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1920 E.  ,  2018/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma istemi bulunmayan sanığın duruşmaya getirtilmeden ya da Segbis ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, mağdurun kız arkadaşına laf attığını ve olay tarihinden önce bacağından tornavida ile yaraladığını iddia etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

3)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13984, Karar No: 2020/2785, Tarih: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13984 E.  ,  2020/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum veya kuruluşları zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 207/1, 43/1, 53 maddeleri ve 158/1-e, 158/1-son, 43/1, 168/2, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’nin sahibi olduğu, kuruma kayıtlı öğrencilerin derse gelmedikleri halde öğrencilere ders verilmiş gibi bireysel fatura düzenleyerek, gerçeği yansıtmayan bu faturalar ile ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi adına devletten 4045,44 TL haksız ve fazladan kazanç elde ettiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, bilirkişi raporu, denetmen raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Suça konu faturaların gerçeği yansıtmadığının denetmen raporunda tespit edildiği, mahkemenin faturaların aldatıcılık yeteneğini gerekçeli kararında tayin ve takdir ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9177, Karar No: 2013/12592, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9177 E.  ,  2013/12592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 3351 parsel sayılı taşınmaza, komşu parsel maliki olan davalının sınırda bulunan tel ve kazıkları söküp atmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile yeniden çekilecek tel masraflarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddianın doğru olmadığını belirterek,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9042, Karar No: 2014/857, Tarih: 21.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9042 E.  ,  2014/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi vekili ve davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kesinleşen arazi kadastrosu sırasında tesbit harici bırakıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğinin yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı Hazine, dava konusu taşınmazların Hazine adına tescilini istemiş, ... ise, kendi adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerlerden olduğu gerekçesiyle davacı ve müdahil davacının davasının reddine, davalı Hazinenin dava konusu taşınmazların Hazine adına tescil talebinin iş taşınmazların kayalık ve taşlık niteliğinde olduğu, bütün yerlerin tescile tabi olmayacağı gerekçesiyle çekişme ve taşınmazın kayalık ve taşlık niteliğinde olduğu, zilyedlikle kazanılamayacağı ve tescile tabi yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1986 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6987, Karar No: 2018/735, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6987 E.  ,  2018/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2014 tarih ve 2012/367-2014/519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının .....enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.