muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5442, Karar No: 2019/5706, Tarih: 24.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5442 E.  ,  2019/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma-temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması,

2- Adli kolluk görevlisi ise, CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 14.03.2013, 17.05.2013, 22.05.2013 ve 06.07.2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar

sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1598, Karar No: 2010/5693, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1598 E.  ,  2010/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun süresi içinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı, ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davanın kabul edilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde: davalının 1.7.2007 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi ile kiracı bulunduğunu, aylık kiranın net 700 TL olduğunu, davalı hakkında aylık 700 TL'den ödenmeyen 2009 Ocak-2009 Mayıs aylar kirasının tahsili için icra takibi yaptıklarını davalının itirazında belirtilen ödemelerin önceki dönem için keşide edilen ihtara konu aylara ilişkin olduğunu takibe konu ay kiralarından 2009 Mayıs ay kirası için 300 TL ödediğini belirterek itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kira bedellerinin davalının kocasının hesabına EFT ile gönderdiğini ödenmemiş kira bedeli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı 18.5.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 700 TL'den 2009 Ocak-Nisan aylar arası kira bedeli ile Mayıs ay bakiyesi 400.-TL ile birlikte toplam 3.200 TL''nin tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalıya 22.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.Davalı ödeme emrine itirazı üzerine yapılan yargılama sonunda mahkemece aylık kira bedeli 600.00 TL kabul edip 2.800 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmetmiştir.Davacı dava dilekçesinde ve takip talebinde 2009 mayıs ay kirası aylık 700 TL üzerinden 300 TL'yi aldığını ve bakiye 400.-TL'nin tahsilini istemiştir.2009 mayıs ay kirasından 300 TL'nin tahsil edildiği davacının kabulündedir.Bu durumda mahkemece kabul edilen aylık kira bedeli 600 TL den Mayıs ayı kirasına mahsuben

ödenen 300.TL düşüldükten sonra bakiye kalan kira miktarı 300 TL olduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle takibe konu aylar kirası toplamı 2.700.00 TL üzerinden itirazın kaldırılması ve bu bedel üzerinden takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

ödenen 300.TL düşüldükten sonra bakiye kalan kira miktarı 300 TL olduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle takibe konu aylar kirası toplamı 2.700.00 TL üzerinden itirazın kaldırılması ve bu bedel üzerinden takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA,2 nolu bentte yazılı nedenle Alacağa yönelik hüküm kısmının BOZULMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3627, Karar No: 2018/11722, Tarih: 03.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3627 E.  ,  2018/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 tarih, 2014/260 Esas ve 2014/734 sayılı Kararını kapsayan dosya, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30/05/2018 gün ve 94660652-105-06-6513-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/06/2018 tarih ve 2018/48940 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İstem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılanların ... Mahallesi ... Bulvarı'nda faaliyet gösteren ... isimli akaryakıt istasyonunda kasiyer olarak çalıştıkları, olay günü 15.30 sıralarında sanığın yanında arkadaşı ile istasyonun market bölümüne geldikleri, sanığın arkadaşının sigara satın almak istediğini belirtip 200,00 TL parayı kasa üzerine koyduğu, o sırada müşterilerin çok olması ve çalışma saati itibarıyla yoğun konumda iken katılanların zihnini karıştırmak için sanık ...'in katılanlara sorular yöneltip dikkatlerini dağıtmak suretiyle kendi koydukları 200,00 TL aldıktan sonra sanki katılanlar parayı kasaya koymuşlar gibi sigara üstü olan 190,00 TL aldıkları mahkemesince sübut bulan olay nedeniyle her ne kadar sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın hileli davranışlar sonucu katılanları hataya düşürerek hem 200,00 TL'yi hem de bozulan parayı almak suretiyle yarar sağladığı, bu nedenle eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1-Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; mahkemece olay;

“..Sanık ...'in olay günü saat 15.30 sıralarında yanında arkadaşı ile ... Mahallesi ... Bulvarı'nda faaliyet gösteren ...isimli akaryakıt istasyonunda katılanların kasiyer olarak çalıştıkları market bölümüne geldikleri, sanığın arkadaşı Hüseyin'in sigara satın almak istediğini belirtip 200,00 TL parayı kasa üzerine koyduğu, o sırada müşterilerin çok olması ve çalışma saati itibariyle yoğun konumda iken katılanların zihnini karıştırmak için sanık ...'in katılanlara sorular yöneltip dikkatlerini dağıtmak suretiyle kendi koydukları 200,00 TL aldıkları, daha sonra sanki katılanlar parayı kasaya koymuşlar gibi sigara üstü olan 190,00 TL isteyip aldıkları”şeklinde kabul edilerek sanık ...'in yukarıda anlatılan eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesinde yazılı elde ve üstte taşınan eşyayı özel beceri ile çalmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulmuştur.

2-TCK'nın 142/2. maddesinin b bendinde iki durum nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Bunlardan ilki, hırsızlığın elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle işlenmesi, diğeri ise özel beceriyle işlenmesidir.

Her iki durum açısından sanığın eylemi irdelendiğinde;

a-Madde bendindeki “Elde ve üstte taşınan eşyayı çekip alma” nitelikli durumun uygulanabilmesi için suçun konusunu oluşturan eşyanın elde veya üstte taşınıyor olması zorunludur. Olayımızda böyle bir durum söz konusu değildir. Dosyadaki delillerden paranın kasa üzerinden alındığı hususu açıkça anlaşılmaktadır.

b-Kararda anlatılan eylemde özel beceri olarak nitelendirilebilecek bir durum da söz konusu değildir. Olay yoğun iş ortamındaki katılan(lar)ın dikkatini dağıtmak için sorular sorarak kasa üzerine bırakılan paranın geri alınmasından ibarettir.

c-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2014 gün ve 750-429 sayılı, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 23.012018 tarih ve 831-158 sayılı kararında,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.01.2018 tarih, 831-158 Esas ve Karar sayılı ilamında ve Dairemizin (17. CD'nin 14.05.2018 tarih, 2016/8903 Esas ve 2018/6918 Karar; 25.04.2018 tarih, 2016/4859 Esas ve 2018/5725 Karar sayılı ilamlarında, yine aynı sanık hakkında benzer olayda eyleminin 142/2-b maddesine uymadığı, 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin 18.04.2018 tarih, 2016/3272 Esas ve 2018/5445 Karar sayılı kararlarında da dosya içerisindeki delillere göre sanığın eyleminin herhangi bir tereddüte yer vermeyecek şekilde 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda ayrıntılı bir olarak anlatılan olayda “sanığın benzin istasyonunun market bölümünde çalışan katılanların bulunduğu yere arkadaşıyla gelerek sigara satın almak istediklerini söyleyerek kasa üzerine 200,00 TL bıraktıkları, sanık ...'in katılanlara sorular yöneltip dikkatlerini dağıttığı, daha sonra sanki katılanlar parayı kasaya koymuşlar gibi sigara üstü olan 190,00 TL isteyip aldıkları” şeklinde kabul edilen sanığın katılanların özgür iradelerine dayalı bir teslimleri söz konusu olmadan kasanın üzerindeki parayı alarak atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suçun işlendiği mahal ve suç tarihi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı biçimde 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olduğundan,

Öncelikle yukarıda açıklanan ve yasaya aykırılık oluşturan uygulama ile ilgili olarak kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35229, Karar No: 2014/24712, Tarih: 27.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35229 E.  ,  2014/24712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

25/04/2012 tarihli duruşmanın açık yapılması gerekirken gizli yapılmış ise de gizli yapılan bu celsede tekrarlanması gereken herhangi bir işlem yapılmaması ve daha sonraki celsenin açık yapılarak hükmün de açık celsede verilmiş olması karşısında bu eksiklik sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28296, Karar No: 2012/29695, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28296 E.  ,  2012/29695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet ... Yollarının açtığı ihale neticesinde ...- ... 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07.00'de işe başladığını, öğlen otuz dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19.00'a kadar çalıştığını, onbeş günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların Pazar günü 19.00'da işi bıraktığını, Pazartesi günü 19.00'da ... başı yaptıklarını, gece çalışanların ise Pazar günü saat 07.00'de işi bırakıp Pazartesi günü sabah 07.00'de ... başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da otuz dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde üç saat otuz dakika fazla çalışması olduğunu, ayda yirmialtı gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık doksanbir saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ... bayramında üç gün, kurban bayramında dört gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda dört gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin elliiki gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için otuz dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Tanık anlatımlarıyla kanıtlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi ... tatili ücreti alacaklarının indirim yapılmaksızın kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Öte yandan delil durumuna göre hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilerek anılan alacaklar hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7199, Karar No: 2013/6798, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/7199 E.  ,  2013/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun işlendiği tarihte 15 yaşından küçük olan sanıklar hakkında Karşıyaka Adli Tıp Kurumuncu düzenlenen raporda;" ... Sanıkların cezai sorumluluğunu azaltacak veya ortadan kaldıracak düzeyde akıl hastalığı veya çocukluk dönemi psikopatolojisine ait bulgu tespit edilemediğini, ancak 19.04.2011 tarihinde işlediği isnat edilen hırsızlığa teşebbüs suçunun hukuki sonuçlarını algıma ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği konusunda içinde bulunduğu aile koşulları sosyal ve ekonomik koşullar ile psikolojik ve eğitim durumu hakkında uzman kişilerce hazırlanacak rapor eşliğinde mahkemesince karar verilmesinin uygun olacağı görüşü" bildirilerek rapor verilmiş ise de;

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinin 1. fıkrasında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan kişinin yanı sıra işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olan kişiye de ceza verilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında; yeniden Adli Tıp Kurumundan ya da ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden heyet raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanıklar hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporları ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16165, Karar No: 2016/297, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16165 E.  ,  2016/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın ... incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 08.09.2015 tarihli dilekçe ile özetle; [24.12.2014 tarihli duruşmada kurulan "davacının, davalının edimini talep edebilmesi için öncelikle kendi edimlerini yerine getirmesine ilişkin" 2 nolu ara kararın, dava açısından ihsası rey olduğu, mahkemenin davacının temel talebi için aslında hukukî görüşünü ve kararını açıkladığı, ayrıca davacının "hâkimin müdahalesini de terditli olarak talep ettiğinden henüz karara bağlanmadan mahkemenin görüşünü açıklaması ile müvekkilin hukukî menfaatinin ortadan kaldırıldığı, hâkimin reddi sebeplerinin kanunda örnekleyici şekilde sayıldığı, bu sebeplerin sınırlı olmadığı, mahkemenin birincil ve esaslı talep için kararını açıkladığı, hâkimin tarafsızlığı hususunda ciddi şüphe oluştuğu...] gerekçesiyle reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebi süresinde yapılmadığından HMK'nın 41/1 maddesi gereğince davacı vekili tarafından süresinde yapılmayan reddi hâkim talebinin geri çevrilmesine, reddi hâkim talebi esastan reddedilmediğinden davacı aleyhine disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 41. maddesi gereğince hâkimin reddi talebi, süresinde yapılmamışsa, inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse ve davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyor ise, toplu mahkemelerde ret edilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hâkimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.

HMK'nın 42/2. maddesi uyarınca ret talebinin merci tarafından kabul edilmemesi hâlinde, reddi istenen hâkim davaya bakmaya devam eder.

Somut olayda; ret talebi, HMK'nın 42. maddesi gereğince merci tarafından incelenmiştir. Talebi inceleyen mercinin HMK'nın 41. maddesinde düzenlenen geri çevirme verme yetkisi bulunmamaktadır. Merci, HMK'nın 42. maddesi gereğince ret talebi hakkında incelemesini yaparak talebin kabulü veya talebin reddi şeklinde bir karar vermesi gerekirken, HMK'nın 41. maddesi gereğince reddedilen hâkime tanınan geri çevirme kararı vermesi usûl ve kanuna uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; ret talebi, HMK'nın 42. maddesi gereğince merci tarafından incelenmiştir. Talebi inceleyen mercinin HMK'nın 41. maddesinde düzenlenen geri çevirme verme yetkisi bulunmamaktadır. Merci, HMK'nın 42. maddesi gereğince ret talebi hakkında incelemesini yaparak talebin kabulü veya talebin reddi şeklinde bir karar vermesi gerekirken, HMK'nın 41. maddesi gereğince reddedilen hâkime tanınan geri çevirme kararı vermesi usûl ve kanuna uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.