muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4841, Karar No: 2013/5346, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4841 E.  ,  2013/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Rehabilitasyon Merkezi

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 12. Sulh Hukuk ve Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ...'nun vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının huzurevinden önceki adresinin Karşıyaka olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karşıyaka Sulh Hukuk mahkemesi ise; bakımevinin bir hastane olmadığı, kendi paraları ile kaldıkları ve ikamet ettikleri yer olduğu, sürekli kalmak amacıyla bulunduklarından buranın ikametgahları olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir. Yasanın 22. maddesinde de, bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı sistemden alınan nüfus kayıt örneğinde belirtilen “ Narlıdere/İzmir” adresinin ...'ne ait olduğu, buraya yerleşmeden önce ise “Karşıyaka ” ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7318, Karar No: 2024/3940, Tarih: 28.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7318 E.  ,  2024/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/278 E., 2021/468 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/457 Esas, 2016/430 Karar sayılı kararlarının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2021/969 Esas, 2021/2326 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/278 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararları ile; sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca (üç kez) 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanığın yanında diğer sanık ve tanıklar olduğu halde gazinoda alkol aldıkları, bu sırada katılanlar ve mağdurun da eğlendikleri gazino içerisinde taraflar arasında laf atma meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmanın gazinodan çıktıktan sonra devam ettiği, katılanlar ve mağdurun yaya olarak, sanık ile yanında bulunanların gelmiş oldukları araca binerek gazino önünden ayrıldıkları, sanığın aracı katılanların üzerine yaralamak amacıyla sürdüğü, katılanların etrafa kaçarak yaralanmaktan kurtuldukları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adîl yargılanma ve savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemlerin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle basit yargılama usûlü, seçenek yaptırımlara çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği, adlî sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının mükerirrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/278 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararlarında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2875, Karar No: 2019/3586, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2875 E.  ,  2019/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1301, Karar No: 2012/1862, Tarih: 13.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1301 E.  ,  2012/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.12.2009 gününde verilen dilekçe ile paftada yol olarak gösterilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı köy tüzel kişiliği kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakılan taşınmaz bölümünün gerçekte kadim yol olduğunu haritasındaki dere yatağı işaretinin kaldırılarak yol niteliğinin işaretlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, istem hüküm altına alınmıştır.

Hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

Gerçekten bilirkişiler krokisinde kırmızı renkte boyanan taşınmaz bölümü kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak haritasında gösterilmiştir.

Kural olarak dere yatakları Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Ancak belirtmek gerekir ki dere yatağı olan bir yer derenin aktif yatağı olmaktan çıktığı ve derenin etkisi altında kalmayan bir yer ise artık başka bir amaçla kullanılabilir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı veya derenin etkisinden çıkan bir yer olup olmadığı bilimsel yöntemlerle incelenmelidir.

Somut olayda ise, jeolog bilirkişinin dosyaya sunduğu 23.05.2011 tarihli raporu bir gerekçeyi içermemektedir.

Mahkemece yapılması gereken iş, taşınmazın niteliğinin ne olduğunu sondajlama usulüyle yeniden yapılacak keşifte jeolog veya jeoformolog bilirkişilere inceletmek, ayrıca eski tarihli memleket haritalarını ait olan yerlerden getirtmek taşınmazın durumunun memleket haritalarında ne olduğunu da araştırmak, bu şekilde bilirkişi raporunu denetlemek, istemi bütün bunların sonucuna uygun bir karara bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2165, Karar No: 2020/5442, Tarih: 12.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2165 E.  ,  2020/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların eşi/babası Necdet'in kullandığı iki ayrı banka kredisini teminat altına almak amacıyla davalı tarafından 2 ayrı hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçelerin süresi içinde ölüm gerçekleştiği halde sağlık durumu hakkındaki beyan yükümlülüğüne uyulmadığı gerekçesiyle davalının sözleşmeden caydığını belirterek iki ayrı poliçeden dolayı toplam 28.800,00 TL'nin ölüm tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçeler dain-i mürtehin kayıtlı olduğundan davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, davacılar murisi sigortalının poliçeden önce mevcut olan kronik kalp rahatsızlığını bildirmeyip beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını ve zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 08.02.2012 başlangıç tarihli poliçeden dolayı 22.500,00 TL. ve 14.06.2012 başlangıç tarihli poliçeden dolayı 6.300,00 TL. olmak üzere toplam 28.800,00 TL'nin vefat tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacılar murisi sigortalının kullandığı kredinin davalı sigorta şirketi ile organik bağı olan dava dışı ... Bankası A.Ş'den alındığı, dava konusu poliçelerin kredi kullandırımı sırasında dava dışı banka tarafından davalı sigortanın acentesi olarak yaptırıldığı, bakiye kredi borcunun tahsili için bankanın davacılar aleyhine icra takibi de başlattığı dikkate alındığında, mürtehin kaydı olan bankanın davaya muvafakatinin aranmasına gerek görülmemesine göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredileri nedeniyle, davalı sigorta şirketi ile davacılar murisi ... arasında 08.02.2012- 08.02.2016 vadeli ve 14.06.2012- 14.06.2017 vadeli 2 ayrı hayat sigorta sözleşmesi imzalanmış; poliçelerin düzenlenmesinden sonra, 04.10.2013 tarihinde davacılar yakını sigortalı vefat etmiştir.

2-Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredileri nedeniyle, davalı sigorta şirketi ile davacılar murisi ... arasında 08.02.2012- 08.02.2016 vadeli ve 14.06.2012- 14.06.2017 vadeli 2 ayrı hayat sigorta sözleşmesi imzalanmış; poliçelerin düzenlenmesinden sonra, 04.10.2013 tarihinde davacılar yakını sigortalı vefat etmiştir.

Poliçelerin tanzim edildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C.2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1290. maddesine göre, sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının haklı olduğunu kabul için ise, sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Anılan bu tespit ve değerlendirmenin yapılması da, tıbbi ve teknik bilgiyi gerektiren bir iştir.

Davalı taraf, poliçe tanziminden önce muriste mevcut olan kronik kalp hastalığının gizlendiği ve ölümün de bu hastalıktan gerçekleştiğini belirterek zarardan sorumlu olmadıklarını savunmuştur. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 1.

İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporla, sigortalıda poliçeden önce kronik kalp hastalığı bulunmadığının tespit edildiği ve beyan yükümlülüğüne aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalının sorumluluğuna karar verilmiştir.

Mahkemenin hükme esas aldığı 21.01.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporu incelendiğinde; dosyada mevcut olan belgelere göre, davacılar murisinin ölüm nedeninin kendisinde mevcut olan kalp damar hastalığı olduğu, ölüme neden olan bu hastalığın poliçeden önce bulunduğuna dair dosyada tıbbi belge olmadığı yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Ne var ki; sigortalı murisin göğüs ağrısı şikayeti ile 2006 yılında hastane başvurusunun olduğu ve EKG çekim işlemi uygulandığı, 2007 yılında monopleji (bir kas grubunun felci) teşhisi konulduğu hususlarının tıbbi belgelerden anlaşıldığı ifadelerine de bu raporda yer verilmiş; sigortalının ölüm belgesinde de ölüm nedeninin 30 yıldır bulunan ateroskletorik kalp hastalığına bağlı gelişen ve 10 yıldır bulunan kronik iskemik kalp hastalığına bağlı akut miyokard enfarktüs olduğu kayıtlıdır.

Sigortalının, poliçe tanzimi sırasında hiçbir sağlık problemi (kalp rahatsızlığı dahil) olmadığını beyan ettiği de dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sigortalının 2006 ve 2007 yıllarında var olduğu savunulan kalp hastalığını gösterebilecek şikayetlerle hastane başvurusunun bulunduğu; ölüm belgesinde kronik kalp rahatsızlığının 10 yıldır bulunduğu tespitinin yapıldığı dikkate alındığında, sigortalının poliçeden önce kalp rahatsızlığı olup olmadığına ilişkin yapılan araştırma yetersizdir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacılar murisine ait 2006 ve 2007 yılındaki İskenderun Devlet Hastanesi kayıtları ile SGK'dan kullandığı ilaçlar ve gördüğü tedavilere ilişkin tüm tıbbi belgelerin getirtilmesinden sonra, iç hastalıkları ve kalp damar cerrahisi uzmanı doktor bilirkişilerin de yer aldığı 3 kişilik bilirkişi heyetinden, poliçelerin düzenlenmesinden önce sigortalı muriste kalp damar hastalığı bulunup bulunmadığı, varsa hastalık teşhisinin hangi tarihte konulduğu, bu hastalıkla ilgili tedavi ve ilaç kullanımı olup olmadığı hususlarını gerekçeli biçimde irdeleyen, denetime elverişli bir rapor alınarak, sigortalı tarafından imzalanan bilgilendirme formundaki beyan ve kabul ile TTK'nun 1290. ve HSGŞ'nın C.2.2. maddesi kapsamında davalı sigortacının hukuki

durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14115, Karar No: 2013/17672, Tarih: 11.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14115 E.  ,  2013/17672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Mlz. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.05.2012 gün ve 2009/394 E. - 2012/224 K. Sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25.06.2013 gün ve 2013/8131 E. - 2013/11853 K. Sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlar da gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8276, Karar No: 2015/10803, Tarih: 09.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8276 E.  ,  2015/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2015/8 - 2015/4

TALEP EDEN : N.. Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi

MÜTEVEFFA : M.. A..

MİRASÇILAR : M.. A.. - Z.. A.. (C..)

Taraflar arasındaki tereke davasında Kırklareli ve İzmir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yapılan incelemede, İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12/02/2015 gün ve 2015/8-5 sayılı yetkisizlik kararının taraflara tebliğ edilmeden kararın kesinleştirildiği gözlenmiştir.

Sözü edilen kararın tebliğe çıkarılması, daha önce tebliğe çıkmışsa, tebliğ belgesinin; belge bulunamıyor ise, PTT Müdürlüğünden tebliğ tarihi sorularak, alınacak cevabın veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihi saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya konulması, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu nedenlerle, henüz yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 09/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13394, Karar No: 2013/14185, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13394 E.  ,  2013/14185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içeriğine göre, davacının teknik destek saha elemanı olduğu ve davalı tarafından saha teknik destek işlerini “outsource” yoluyla dışarıdan temin etme yolunda işletmesel karar alındığı, davacının da iş sözleşmesinin bu karar kapsamında iş gücü fazlalığı olduğu gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, mahkemece davacının iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca oluşan iş gücü fazlalığına bağlı olarak feshin son çare olması ilkesine uygun şekilde geçerli sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de karara dayanak alman bilirkişi raporu yetersiz olup hükme esas alınabilecek nitelikte değildir. Bu sebeple aralarında insan kaynakları ile işletme ekonomisi alanlarında uzman olan bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetiyle birlikte işyerinde keşif yapılıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenerek yeniden bilirkişi raporu alınması ve özellikle işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, işletmesel kararın tutarlı uygulanıp uygulanmadığı, davacının mevcut veya makul süreli bir eğitimle kazanabileceği özellikleri itibariyle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı, varsa bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı ve bu bağlamda işverence feshe son çare olarak bakılıp bakılmadığı hususlarının açıklığa kavuşturularak hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanun’un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz incelmesinin yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8046, Karar No: 2011/9444, Tarih: 22.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8046 E.  ,  2011/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı,davalıya ait iki taşınmaz arasındaki dere yatağının davalı tarafından işgal edilerek dere yatağının daralması neticesinde, yağmur sularından oluşan selin taşkın yaparak kendi taşınmazına zarar verdiği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Davalı taşınmazı aldığı gibi kullandığını, dere yatağına müdahalesi olmadığını, asıl davacının dere yatağını daralttığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece davalının taşınmazı aldığı gibi kullandığı,dere yatağına müdahalesi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, gerek tespit dosyasında alınan bilirkişi raporlarında , gerekse mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporlarında dere yatağının daraltıldığı ve daraltılan yerin fiilen davalı tarafından kullanıldığının tesbit edilmesine göre davalı oluşan zarardan sorumludur..Davacının zararın meydana gelmesinde kusurunun olması davanın reddini değil , BK 44 maddesi gereğince tazminattan indirimi gerektirdiği göz önüne alındığında , mahkemece davacının da zararın meydana gelmesinde katkısının olup olmadığının araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanılarak verilen kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.