muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/119, Karar No: 2007/123, Tarih: 05.06.2007

Hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkanı yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlıktan söz edebilmek olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görevsizlik kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve selbi görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'na iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.06.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2370, Karar No: 2021/7967, Tarih: 30.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2370 E.  ,  2021/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli kasten öldürme ve muhtelif suçlardan ... (Kapatılan) 5. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 22/08/2014 tarihli ve 2014/192 değişik iş sayılı kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 24 yıl hapis cezasına hükümlü ...'nın, bulunduğu ... 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda açık görüşlerdeki kişi sayısı sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 11/12/2019 tarihli ve 2019/5639 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile anılan kararın iptaline ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/5649 esas, 2019/5713 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın iptaline, İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 11/12/2019 tarihli kararının onanmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2020 tarihli ve 2020/160 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adı geçen hükümlünün bahse konu ceza infaz kurumunda ziyaretçileriyle yapacağı açık görüşlerin teker teker değilde toplu halde yapılması yönünde talepte bulunması üzerine, anılan Ceza İnfaz Kurumu Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 11/12/2019 tarihli kararı ile, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüş usulü" başlıklı 12. maddesindeki, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir." şeklindeki düzenleme gereğince açık görüşte de ziyaretçilerle teker teker görüşülmesi gerektiğinden bahisle hükümlünün talebinin reddine karar verildiği,

Anılan Ceza İnfaz Kurumu Gözlem Kurulu Başkanlığı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, ... İnfaz Hâkimliğinin 17/12/2019 tarihli kararında yer alan, "Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin " ... Mevcut düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri, hükümlü ve tutukluların açık görüşte kimlerle, ne kadar süreyle görüşebilecekleri konusunda yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla; hükümlünün şikayetinin kabulüne dair ... İnfaz Hakimliğinin 21/08/2017 tarihli ve 2017/1874 Esas, 2017/1672 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı Kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, bu karara yönelik haklı nedenlere dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi." (2019/331 ESAS, 2019/2121 KARAR) şeklindeki ilamı ve yine benzer şekildeki Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2018/2210 esas, 2019/1958 karar sayılı ilamları ışığında hakimliğimizce yapılan değerlendirme sonucunda; açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı, ayrıca bunun yanı sıra hükümlünün talebinin hakkın kötüye kullanımı kapsamında kaldığına dair dosya arasında herhangi bir delil ya da iddianın yer almadığı" şeklindeki açıklamalarla hükümlünün şikayetinin kabulü ile anılan Ceza İnfaz Kurumu Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın söz konusu kararının iptaline karar verildiği,

... İnfaz Hâkimliğinin 17/12/2019 tarihli kararına karşı ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine, mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2020 tarihli ve 2020/160 değişik iş sayılı kararında yer alan, "Açık ceza infaz kurumuna ayrılma yönetmeliğinde ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkum edilenler yönünden sadece kapalı görüşün ne şekilde yapılacağı belirlenmiştir. Bu tür hükümlüler tehlikeli hükümlü grubunda olup kendileri yada kendi ziyaretçilere yada başka hükümlülerin ziyaretçileri açısından risk taşıyan hükümlü grubundandır. Bu hükümlülerin de sosyalleşmesi gerekmekle birlikte kendi yada başkalarının ziyaretçilerine zarar vermesinin engellenmesi açısından yada toplu görüş sırasında oluşabilecek güvenlik zaafiyetini engellemek adına tıpkı kapalı görüşteki gibi tek tek görüştürülmesinin bu tür sorunları ortadan kaldıracağı e güvenlik zaafiyetini engelleyeceği, ceza infaz kurumunun güvenliği sağlamak adına birkısım tedbirler almasının da yasal görevi olduğu, daha sıkı kurallara bağlı kapalı görüşte tek tek görüşme kabul edildiği halde hiçbir güvenlik önleminin bulunmadığı açık görüşte bu tür bir kısıtlamanın yapılmamasının yönetmeliğin amacına da aykırı olduğu, yönetmelikteki düzenlemede ortak hükümler kısmına ağırlaştırılmış müebbet cezasına mahkum edilenler yönünden yapılması gerekirken sehven bu şekilde düzenleme yapıldığı, bunun madem düzenleme yok o halde açık görüşte de uygulansın" denilmesinin güvenlik zaafiyetine ve telafisi imkansız zararlara sebebiyet vereceği..." şeklindeki açıklamalar ile itirazın kabulü ile Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca verilen 11/12/2019 tarihli kararın onanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;../..Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08/04/2019 tarihli ve 2019/331 esas, 2019/2121 karar ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01/04/2019 tarihli ve 2018/2210 esas, 2019/1958 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri, hükümlü ve tutukluların açık görüşte kimlerle, ne kadar süreyle görüşebilecekleri konusunda yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/04/2020 gün ve 94660652-105-35-4574-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2020 tarihli ve 2020/160 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12464, Karar No: 2012/21279, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/12464 E.  ,  2012/21279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside / Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d) İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek / Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı)

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild – Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski – Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlünün sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye - 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşma- dığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5067, Karar No: 2023/9226, Tarih: 09.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/5067 E.  ,  2023/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli ve 2015/2571 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/46 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinini üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/46 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/2269 Esas, 2020/3974 Karar sayılı kararı ile,

"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/46 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/2269 Esas, 2020/3974 Karar sayılı kararı ile,

"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kırıkhan ilçesinde içerisinde 60 adet zeytin ağacı olan bir bahçe evi bulunan yakınan ...’un, ... isimli Suriyeli bir şahsa evinde ücretsiz oturması için izin verdiği, bir müddet sonra Suriyeli ...’in yakınanın yanına gelip "Ben bu evden çıkacağım, beni sıkıştırıyorlar" demesi üzerine 2015 yılı ... bayramında, evini kontrol etmek için gittiğinde, içeride sanık ...'in olduğunu görüp "Evde ne aradığını" sorduğu, sanığın "150,00 TL para karşılığında evi icarladığını" söylediği, yakınanın sanıktan evden çıkmasını istemesi üzerine sanığın "150,00 TL parayı vermezseniz bu evi benzin dökerek yakarım, benim yaşım küçük, bana bir şey olmaz" diyerek tehdit ettiği, yaşanan bu gelişmelerden sonra yakınanın evin giriş kapısının kilidini değiştirdiği, 09.08.2015 tarihinde evini kontrol etmek için tekrar gittiğinde evde bulunan sanık ...'in "Paramı ver yoksa kafana sıkarım" diyerek tehdidinin sürdürdüğü olayda; sanığın yağma eyleminin, teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK’nın 149/1 inci maddesinin (d) bendi kapsamında olduğu düşünülmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,"

Nedeniyle suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/331 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkras ve 62 nci birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; onama kararı verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği,

2. Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; onama kararı verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği,

2. Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kırıkhan ilçesinde içerisinde 60 adet zeytin ağacı olan bir bahçe evi bulunan şikâyetçi ...’un, ... isimli Suriyeli bir şahsa evinde ücretsiz oturması için izin verdiği, bir müddet sonra Suriyeli ...’in şikâyetçinin yanına gelip "Ben bu evden çıkacağım, beni sıkıştırıyorlar" demesi üzerine 2015 yılı ... bayramında, evini kontrol etmek için gittiğinde, içeride suça sürüklenen çocu ...'in olduğunu görüp "evde ne aradığını" sorduğu, suça sürüklenen çocuğun ‘150,00 TL para karşılığında evi icarladığını’ söylediği, şikâyetçinin suça sürüklenen çocuktan evden çıkmasını istemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun "150,00 TL parayı vermezseniz bu evi benzin dökerek yakarım, benim yaşım küçük, bana bir şey olmaz" diyerek tehdit ettiği, bunun üzerine şikâyetçinin evin giriş kapısının kilidini değiştirdiği, 09.08.2015 tarihinde evini kontrol etmek için tekrar gittiğinde evde bulunan suça sürüklenen çocuğun "Paramı ver yoksa kafana sıkarım" diyerek tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Tanık U.L.'nin olayı doğrular mahiyette anlatımda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek, şikâyetçiden Suriyeli şahsa vermiş olduğu 150,00 TL parayı istediğini, şikâyetçiyi tehdit etmediğini savunmuştur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi ...'un soruşturma aşamasındaki beyanı, şikâyetçi beyanı ile uyumlu tanık U.L.'nin anlatımı, suça sürüklenen çocuk ...'in tevil yollu ifadesi ile Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, yağmaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığa, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak;