muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6534, Karar No: 2021/1206, Tarih: 15.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6534 E.  ,  2021/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/611 Esas, 2019/991 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.12.2020 tarihli ve 2020/19083 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2021 tarihli ve 2021/4401 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan birden fazla kişi ile silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde 13 yaşında olan mağdurun yaralanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulama imkanının bulunup bulunmadığının tespiti açısından mağdurun bu konuda rapor vermeye yetkili bir sağlık kuruluşuna sevk edilerek “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunup bulunmadığına” ilişkin aldırılarak rapor sonucuna göre sanığın eyleminin uzlaşma kapsamında kaldığının belirlenmesinin ardından;

Sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/611 Esas, 2019/991 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5271 sayılı CMK’nin 309/4-b maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45045, Karar No: 2013/5426, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45045 E.  ,  2013/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, yoğun şekilde stok takibi, günlük ve anlık kasa kontrolü, stok sayımı ve raporlama işlemlerini yaparak çalıştığı, davalının tüm mağazalarının pazar günleri de dahil haftanın her günü açık olduğu, 2004 yılından itibaren fazla mesai ücreti alacağını istemiştir. Birleşen ... 2. ... Mahkemesi'nin 2010/248 Esas, 203 Karar sayılı dosyanın dava dilekçesinde ise bilirkişi raporunda hesaplanan fazlaya ilişkin fazla mesai ücreti alacağı istenmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, dava dilekçesinde ... akdinin sonlanmasına dair iddiaların tamamen gerçekle bağdaşmadığı, davacının ... akdininin işverence feshedilmediği, davacının dilekçe vererek ... aktini bizzat sonlandırdığı, davacının fazla masaisi olmadığı, davacının ... aktine ve ibranameye göre yasal olarak talep edebileceği fazla mesai ücreti alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına göre davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı ... Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.02.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu ... sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (... Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan ... tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya ... tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya ... tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan ... tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya ... tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya ... tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya ... tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının çalışmalarının haftalık çalışma süresine göre hesaplama yapılmaması hatalıdır. Davacı ile benzer işi yapan ve ... 8. ... Mahkemesi'nin 2008/521 Esas, 2010/110 Karar sayılı dosyasında dava açan şahit ... 'ın haftalık 10 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir. Bu dosyadaki davacı tanıklarından biri Cumartesi günü çalışılan haftalarda 18,5 saat, diğer haftalarda 10,5 saat çalışıldığını bildirmiş, diğer davacı şahidi ise daha farklı beyanlarda bulunmuştur.

Mahkemece öncelikle tanık beyanları arasındaki çelişki giderilip davacının çalışma süresi tereddüte yol açmayacak şekilde belirlenip alacakların buna göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7484, Karar No: 2014/11433, Tarih: 20.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7484 E.  ,  2014/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/60-2013/885

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.01.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı R.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen karar davalı S.. D..'un temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.12.2011 tarihli ve 2011/11622- 2011/15406 sayılı Kararı ile "dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmaz davalıların kök murisi G.. A.. adına kayıtlıdır. Kök Muris G..A..'in 02.09.1958 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak eşi Ş.. Ş.. A.. ve çocukları S.. A.. ve S.. S..A..'i bıraktığı İzmir 6. SHM 16.11.1983 gün ve 1983/1267-1485 sayılı mirasçılık belgesinden, mirasçısı eşi Ş.. Ş.. A..'in de kök muristen sonra 14.02.2008 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak sağ eşi Mustafa ve Belkıs'tan olma R.. A.., Ş.. Ş.. A.. ve Güner'den olma S.. S.. (A..) D..ile Ş.. Ş.. A.. ve Güner”den olma S.. A..’i ve Ş.. Ş.. A.. ve Rahime’den olma B.. A..'i bıraktığı Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.02.2008 gün ve 2008/146-77 sayılı mirasçılık belgesinden anlaşılmaktadır. Yukarda numaraları belirtilen mirasçılık belgelerinden sonra alınan kök murise ait İzmir 2 SHM 10.03.2010 gün ve 2010/249-229 Esas sayılı mirasçılık belgesi ile yukarıda tarih ve esas numarası belirtilen mirasçılık belgeleri arasında çelişki bulunmaktadır. Bu çelişkinin nereden doğduğu üzerinde durularak çelişkinin giderilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı R.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı R.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; mahkemece Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. İzmir 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/249- 229 sayılı mirasçılık belgesinden Kök Muris Güner Akerdem'in 02.09.1958 tarihinde vefat ettiği ve mirasçı olarak çocukları S.. A.. ve S.. S.. A..'i bıraktığı, İzmir 6. SHM 16.11.1983 gün ve 1983/1267-1485 sayılı mirasçılık belgesinden ise G.. A..'in 02.09.1958 tarihinde vefat ettiği ve mirasçı olarak eşi Ş.. Ş.. A.. ve çocukları S.. A.. ve S.. S.. A..'i bıraktığı anlaşılmaktadır. Ortaklığın giderilmesi davalarının niteliği itibariyle ve taraf teşkili kamu düzenine ilişkin bulunduğundan taraf teşkilini mahkemenin re'sen sağlaması gerekir. Mahkemece, davacıya iki mirasçılık belgesi arasındaki çelişkiyi gidermek üzere dava açması için süre ve yetki verilmeli, yargılama sonucu kesinleşen yeni mirasçılık belgesine göre taraf teşkili sağlandıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı R.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12189, Karar No: 2022/16062, Tarih: 06.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12189 E.  ,  2022/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde hâlen çalışmaya devam ettiğini, davalı işverence ücretinin eksik ödenmesi üzerine açılan ve ... 30. ... Mahkemesinin 2016/460 Esas sayılı dosyası üzerinden görülen davada 01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasındaki günlük brüt ücretinin 100,49 TL olduğunun tespit edildiğini, anılan davada hükmedilen alacakların davalı tarafından ödendiğini fakat 31.12.2014 tarihi için tespit edilen ücrete göre ücretinin güncellenmesini talep ettiği hâlde talebinin değerlendirilmediğini, ücretinin güncellenmemesi nedeniyle 31.12.2014 tarihinden itibaren yeniden fark alacaklarının doğduğunu ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya ödenmeyen bir alacak bulunmadığını, işverenin işyerinde yürürlükte bulunan 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi uyarınca 2015 yılının Eylül ayından geçerli olmak üzere yevmiye tespiti yaptığını ve davacının yevmiyesinin güncel olarak yeniden hesaplandığını, davacının 31.12.2014 tarihinden sonraki tarihler için alacak talebinde bulunduğunu ancak toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmüne göre bu durumun hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin bir bütün olarak değerlendirildiği, alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu, davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar kadar olduğu gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri