muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12305, Karar No: 2015/38507, Tarih: 02.03.2015

Yakınan ... mahkeme aşamasında özetle; huzurdaki sanıklardan ...'nın ... ile tartıştığını, sanık .... ile birlikte gelen şahsın boğazına sert bir cisim dayayarak "seni vururum, öldürürüm" diyerek tehdit ettiğini, ...'nın aracına, yere doğru iki el ateş ettiğini, kendisini tehdit eden kişinin huzurda bulunan sanık ... olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği,

Yakınan .... mahkeme aşamasında özetle; dükkandan çıkarken huzurdaki sanıklardan ....'nın dükkan içerisine girdiğini, "ne oluyor" diye seslendiğini, kendisini bir şey yok dediğini ve aralarında münakaşa başladığını, birbirlerinin yakasına yapıştıklarını, daha sonra sanık ...'nın tüfek ile yere doğru ateş ettiğini, sanık ..'i olay yerinde görmediğini, sadece ...'yı teşhis ettiğini, sanık ...'yı teşhis etmediğini beyan ettiği,

Sanık ...'nın ise tüm aşamalarda olay günü evde olduğunu beyan edip buna ilişkin mekan tanığı gösterdiği ancak tanıkların dinlenmediği, sanık .. ise hazırlık aşamasında olay saatinde evde olduğunu bildirdiği, mahkeme aşamasında ise olay günü tek başına çiğ köfte almaya gittiğini, yakınanları burada görüp daha önce kavga ettiği kişilere benzettiğini, yanlarından geçerken sürtüştüklerini ve aralarında tartışma olduğunu, yakınanların üzerine gelmesi iüzerine kendisini korumak için arabasından aldığı tüfek ile yere doğru iki el ateş ettiğini savunduğu dikkate alındığında; yakınanların teşhis işlemi sırasında kardeş olan sanıkların pozisyonlarını farklı olarak bildirmelerini gerektirecek benzerliklerinin bulunup bulunmadığı mahkemece gözlemlenmeden, teşhis işlemini yaptıran görevli polis memurları dinlenmeden, hazırlık beyanları ile teşhis işlemi sırasındaki beyanları arasındaki aykırılık giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule görede;

a-)Sanık ..hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 106/2. maddesinin uygulama bendinin gösterilmemesi,

b-)TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nın kazanılmış hakkının korunmasına, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4575, Karar No: 2022/3340, Tarih: 09.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4575 E.  ,  2022/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli ve 2014/52 Esas, 2014/564 Karar sayılı kararının 30.01.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 23.05.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2020/457 Esas, 2021/604 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.02.2022 tarihli ve 2021/21769 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2022 tarihli ve 2022/25852 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; "..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir. Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMKnin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun

değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle ve 86/2-3-e maddeleri uyarınca tehdit ve silahla yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraatine, yaralama suçunun ise silahla işlenmediğinden bahisle basit yaralama suçundan mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun uzlaşma başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kasten basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; sanık hakkında silahla kasten basit yaralama suçundan açılan kamu davasının yargılama neticesinde sanık aleyhine silah nedeniyle artırım yapılmamasına ve sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından ise beraatine karar verilmiştir. Bu hali ile kasten basit yaralama suçu 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine gereğince uzlaşma kapsamında kalmaktadır.

5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan ... 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2020/457 Esas, 2021/604 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12598, Karar No: 2018/8722, Tarih: 11.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/12598 E.  ,  2018/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.12.2011 yerine 06.11.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

İade kararında davaya konu yağlı arko krem, arko traş krem, arko nemlendirici el kremi, arko kremli berber traş sabunu, kent olips şeker olması gerektiği halde ''Kaçak olmadığı anlaşılan suça konu hayvanların sanığa iadesine'' karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin ve o Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün (2) nolu bendinden ''Kaçak olmadığı anlaşılan suça konu hayvanların sanığa iadesine'' ifadesinin çıkartılması yerine ''Kaçak olmadığı anlaşılan davaya konu yağlı arko krem, arko traş krem, arko nemlendirici el kremi, arko kremli berber traş sabunu, kent olips şekerin sanığa iadesine'' ifadesinin hükme eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1763, Karar No: 2011/11404, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1763 E.  ,  2011/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, star televizyonunda yayınlanan ve davalılarca düzenlenen "Benim Param Senin Paran" adlı yarışma programına katılarak 51.000 TL ödül kazandığını, ancak kazandığı para ödülünün kendisine ödenmediğini, davalılara göndermiş olduğu ihtarın da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 51.000 TL’nin ihtarname tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Star TV Işıl Televizyon Yayıncılık A.Ş, davacının söz konusu yarışma programına katılmadan önce kendi iradesi ile, yarışmaya katılım ve ödül kazanma koşullarını içeren belge imzaladığını, bu belgede yarışmada kazanılan ödülün ödenmesinin, yarışmacının katıldığı bölümün Star TV ekranlarında yayınlanması koşuluna bağlandığını, davacının yarışmacı olarak katıldığı bölümün yayınlanmadığını, bu durumda şirketin davacıya karşı herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, diğer davalı BBO Yapım Limited Şirketi ise, kendisine husumetin yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılardan BBO Yapım Limited Şirketinin programın yapımcısı olup, yarışma programının yayınlanması ve kazanılan ödülün tediyesi ile ilgili herhangi bir taahhüdünün bulunmadığı gerekçesiyle, adı geçen davalıya karşı açılan davanın reddine, diğer davalı Star TV Işıl Televizyon Yayıncılık A.Ş’ne karşı açılan davanın ise kabulüne, 51.000 TL’nin ihtar tarihi olan 18.02.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan Star TV Işıl Televizyon Yayıncılık A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Davalı taraf tacir olup, 4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasanın 2/2. maddesi gereğince dava konusu alacağa, Türkiye

Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için uyguladığı avans faizi oranında faiz talep edilebilir. Dava dilekçesinde, “alacağının ticari faizi ile birlikte tahsili” talep edilmiş olmakla, davacının bu talebi, “alacağın avans faizi ile ödetilmesi istemine” ilişkin olarak değerlendirilip, mahkemece hükmedilen alacağa avans faizi uygulanması gerekirken, yasal faiz uygulanmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için uyguladığı avans faizi oranında faiz talep edilebilir. Dava dilekçesinde, “alacağının ticari faizi ile birlikte tahsili” talep edilmiş olmakla, davacının bu talebi, “alacağın avans faizi ile ödetilmesi istemine” ilişkin olarak değerlendirilip, mahkemece hükmedilen alacağa avans faizi uygulanması gerekirken, yasal faiz uygulanmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesinin 2.fıkrasında, “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısmında yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.” denilmektedir. Mahkemece, yarışma programının yayınlanması ve kazanılan ödülün tediyesi ile ilgili herhangi bir taahhüdü bulunmayan davalılardan BBO Yapım Limited Şirketi hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiğine göre, az yukarda belirtilen karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesinin 2.fıkrasına göre davada kendisini vekille temsil ettiren adı geçen davalı yararına 1000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 5.780,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması da, usul ve yasaya aykırı olup, ayrıca bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince açıklanan hususlardan düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün (2) no’lu bendinin 2. satırında bulunan (...yasal faizi ile) sözlerinin karardan çıkarılarak yerine (...4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasanın 2/2. maddesi gereğince, değişen oranlarda avans faizi ile) cümlesinin yazılmasına, yine aynı bölümün (2) no’lu bendinin 4. pragrafında bulunan (…5.780,00 TL) davacıya yükletilen vekalet ücreti miktarının karardan çıkarılarak yerine (…1000,00 TL) vekalet ücreti miktarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.272.05 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4551, Karar No: 2019/1223, Tarih: 21.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4551 E.  ,  2019/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat isteğine ilşkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'nın dava konusu 77 nolu parseldeki payını ilk eşinden olma davalı oğluna miras payı karşılığı olarak temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu, davalının da anılan payı daha sonra üçüncü kişiye sattığını ileri sürerek miras payları oranında tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan babasının boşandığı ilk eşinden oğlu olduğunu, babasının kendisini affettirmek için bu taşınmazı verdiğini, üzerindeki kaba inşaatı da kendisinin tamamladığını ve üçüncü kişiye sattığını, temlikte mal kaçırma amacı bulunmadığını; kaldı ki, mirasbırakanın davacılara da taşınmazlar aldığını belirtip avanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı biçimde yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacıların miras payları oranında tazminata karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden; dava konusu 7 nolu parseldeki 162/206 payın mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 22.03.1999 tarihli resmi akitte davalı oğlu ...'a satış yoluyla temlik edildiği, davalının da bu payı 06.06.2000 tarihinde dava dışı 3. kişi konumundaki ...'ya sattığı; mirasbırakan 17.05.2010 tarihinde ölünce, geride mirasçıları olarak 2. eşi ..., ondan olma çocukları ... ve ...ile ilk eşinden olma çocukları ... ve ...'un kaldığı kayden sabit olup; eldeki dava, mirasbırakanın 2. eşi ... ile ondan olma çocukları ... ve ...tarafından murisin ilk eşinden olma çocuğu ... aleyhine açılmıştır.

Diğer taraftan, davalı ve kardeşi ... tarafından davacılardan ... ve ...aleyhine 02.09.2010 tarihinde açılmış olan 2010/405 es.s. dava dosyası içeriğinden; ...,... ve ...'te bulunan 1'i tam 2'si mirasbırakanla yarı yarıya olmak üzere mirasbırakanın 2. eşi ... adına kayıtlı olan üç adet dairenin ve tamamı murisin oğlu ...adına kayıtlı bir adet dairenin bulunduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat sorumluluğunun kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilke ve olgular tüm dosya içeriği, tanık anlatımları ve iddianın ileri sürülüş biçimi birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amacıyla taşınmazını temlik ettiği iddiasının sübuta erdiğini söyleyebilme olanağının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3213, Karar No: 2023/13024, Tarih: 04.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3213 E.  ,  2023/13024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/416 Esas, 2016/128 Karar

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/416 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri

1. Sanığın tehdit ve hakaret suçundan mahkûm olması gerektiğine,

2. Vesaire'ye

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılanının evine gelerek ''senin dedemin yerinde ne işin var, sen bu yerlere niye geldin, çingene kılıklı, kahpe, Nazilli'nin orospusu'' diyerek bıçak çıkarıp üzerine doğru yürüdüğünü, damadı A. Y. ve kızı Ç. Y. tarafından sanığın elindeki bıçak alınarak engellendiğini, iddiası ile dava açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, olay tarihinde Bozdoğan'a gitmediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılan sanığın kendisini tehdit ettiğini belirtmiştir.

4. Tanıklar A.T , E. B sanığın hakaret ve tehdit içerikli kelimeleri tam olarak duymadıklarını, kimsenin elinde bıçak da görmediklerini beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE