muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/291, Karar No: 2019/7405, Tarih: 21.11.2019

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin yıllardır üzerinde çalıştığı birikimlerini “Palyatif Bakım” adlı kitap altında derlemek istediğini ve kitabın hazırlanması ve yayınlanması için Ulus Devlet Hastanesi’nde birlikte görev yaptığı diğer doktor arkadaşlarına davette bulunduğunu, davalı Dr. ...’nin bu teklifi olumlu karşılayıp, kitaba dair tüm bilgi ve belgelerin tek bir elde ve kendisinde toplanmasının karışıklık yaratmaması için daha uygun olacağını söylediğini, müvekkilinin yıllardır derlediği bilgi ve belgeleri, kendine ait makale ve yazılarla birlikte kitap içeriğinde uygun bölümlere yerleştirilmesi için Dr. ... ve Dr. ...’nun da bulunduğu bir ortamda, davalı Dr. ...’ye tüm materyaller ile birlikte bir bilgisayar belleği içerisinde teslim ettiğini, daha sonraki süreçte de anılan davalı ile kitabın hazır hale getirildiğini, kitabın hazırlık işi tamamlandıktan sonra basımı için gerekli izinlerin alınması ve yayınevi bulma konusunda girişimlere başlandığını, bu aşamada davalı tarafın müvekkili ile anlaşmazlıklar yaşadığını, davalının müvekkilinin bilgisi olmadan kitap üzerinde bir takım değişiklikler yaparak kendisini ön plana çıkardığını, sponsor firmaya kitabın yazarının kendisi olduğunu söylediğini ve yayınevi ile sözleşme imzaladığını, sponsor firmanın kitabın basımevine yollandığını söylemesi üzerine, kitabevini arayan müvekkiline kitapevi yetkilisinin, “Mizanpaja başladık. Size yollayalım, düzeltmeleri yapıp bize geri gönderin” dediğini, müvekkilinin de bir takım düzeltmeleri yaptığını, ayrıca kitap kapağında tek başına davalının “yazar” olarak belirtildiğini gördüğünde, kitabın editörü olduğunu ve içeride bölüm yazarı olarak belirtilmesinin uygun olacağını yayınevine söylediğini, kitap içeriğindeki “Dünya’da ve Türkiye’de Palyatif Bakım” başlığı altında yer alan içeriğin müvekkile ait olmasına karşın, başlık ve içerikte bir takım değişiklikler yapılarak bu makalenin davalıların adıyla yayınlandığını, “Palyatif Bakımda Semptom Tedavisi” adlı bölümün müvekkilin daha önce hastanede palyatif bakım kuruluşu için çevirip davalılardan ...’ye verdiği makale ve kitaplardan ve kendi yazdığı makalelerden birebir alınıp, müvekkili ile birlikte yazılmış bir bölüm olduğunu, ancak bu bölümün de davalılardan ... adı ile yayınlandığını, “Palyatif Bakımda Ağrı Tedavisi” başlıklı makalede yer alan içeriğin ise müvekkilinin hastanede palyatif bakım bölümünün kuruluşu sırasında yaptığı kitap ve makale çevirileri, yazım ve düzeltmelerden ve makale için yaptığı çizimlerden oluşturulduğunu, ancak bu makalenin de kitap içeriğinde davalılardan ... adı ile yayımlandığını, davalı Dr. ...'ın kendisini editör olarak tanımlayarak, müvekkilinin editörlüğünü ve kitap bölümlerinin yazarlığını kaldırdığını, diğer yandan davaya konu kitap içeriğinde bulunan “Palyatif Bakımın Tanımı ve Tarihsel Gelişimi ve Terminal Dönemin Son 48 Saatinde Palyatif Bakım” adlı bölümlerin davalı ..

... adı ile yayımlandığını, davalı Dr. ...'ın kendisini editör olarak tanımlayarak, müvekkilinin editörlüğünü ve kitap bölümlerinin yazarlığını kaldırdığını, diğer yandan davaya konu kitap içeriğinde bulunan “Palyatif Bakımın Tanımı ve Tarihsel Gelişimi ve Terminal Dönemin Son 48 Saatinde Palyatif Bakım” adlı bölümlerin davalı ... tarafından 21 Şubat 2013 öncesi yayınevine gönderilen ilk taslakta müvekkilinin...adlı kişi ile birlikte yazar olarak görünürken, sonrasında müvekkilinin isminin çıkartıldığını ve...isminin yazar olarak tek başına kaldığını, müvekkilinin makale niteliğindeki eserlerinin kitapta izinsiz olarak kullanıldığını, değiştirildiğini, bütünlüğünün bozulduğunu ve müvekkilinin kitabın yazarları arasından çıkartıldığını, bu suretle 5846 sayılı Kanun'da tanımlanan eser sahibinin işleme, çoğaltma, yayma ve temsil gibi mali hakları ile umuma arz, adın belirtilmesi ve eserde değişiklik yapılmasını yasaklama gibi manevi haklarının ihlal edildiğini belirterek, şimdilik her bir kitap nüshası için 1.000,00 TL maddi tazminatın, FSEK 68. maddesi gereğince 3 kat olarak, yine 60.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, tecavüzün ref'ine ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kitap içinde bulunan 15 derlemenin 6'sının müvekkili davalıya, 2'sinin ortak, 1 tanesinin Dr. ...’a ve 6 tanesinin de dava dışı editör Dr. ...’a ait olduğunu, davacının kitaba bir derlemeyle katılma niyeti bulunduğunu beyan ettiğini, kitabın yayınlanması için ilerleyen süreç içinde editörlerin haberi olmaksızın yayınevi çalışanlarıyla bağlantı kurduğunu ve kitabın editörü olduğunu iddia ederek derlemelerin yazarlarının isimlerini silerek bazılarına kendi ismini yazdığını ve bazılarında da diğer isimleri kullandığını, yayınevinin de sıfat ve statüsüne istinaden kitap taslaklarını davacıya gönderdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkilleri ile birlikte görev yaptığı Ulus Devlet Hastanesindeki yöneticilik statüsüne dayanarak ve dava konusu kitabın basımı için sponsor olan firma aracılığıyla matbaa ile iletişime geçerek dava konusu kitaplarının taslak metinlerini elde edip küçük değişiklikler yapma teşebbüsüyle bazı bölümlerin yazarlarını silip kendi adını yazma ve editör statüsü kazanma gayreti içine girdiğini, bu teşebbüsün editörler tarafından kabul görmediğini ve sponsor firmaya protesto çekilerek basım masraflarının editörler tarafından karşılandığını, davaya konu “Palyatif Bakım” adlı kitap için davacı tarafın davalı editörler ... ve ...’ye hiçbir doküman vermediğini ve adı geçen kitabın içeriği ile yazım aşamasında hiçbir katkısının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, palyatif bakım alanında çeşitli makaleleri barındıran davaya konu “Palyatif Bakım” adlı süreli olmayan yayının, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında derleme niteliğinde “ilim ve edebiyat eseri” olduğu, davacı tarafın davaya konu yayının editörlüğünü yaptığı ve bazı makalelerin eser sahibi/yazarı olduğu yönünde ileriye sürdüğü iddialarını, somut bilgi ve belgelerle delillendiremediği, davaya konu yayının editörlerinin davalılar ... ve ... olduğu, yayın içeriğindeki makalelerin yazarlarının/eser sahiplerinin ..., ..., Huri Taş ve...oldukları, davalılar ... ve ...’ın editör olarak FSEK.'in 10/4. maddesi kapsamında adı geçenlerin davaya konu eser üzerindeki manevi ve mali hakları kullanma yetkisini haiz oldukları, bu kapsamda Nobel Tıp Kitapevleri Ltd. Şti. ile imzaladıkları 17 Mart 2014 tarihli sözleşme doğrultusunda davaya konu yayının çoğaltılması ve yayılmasının hukuka aykırı bir yönünün bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla ve FSEK'nin 10/3. maddesi uyarınca bir eserin vücuda getirilmesinde yapılan teknik hizmetlerin veya teferruata ait yardımların iştirake esas teşkil etmeyeceği gibi HMK'nın 145. maddesi uyarınca bir delilin sonradan ileri sürülmesinin ancak yargılamayı geciktirme amacı taşımaması veya tarafın kusurundan kaynaklanmaması halinde mümkün olmasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 57,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 21/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8867, Karar No: 2015/11132, Tarih: 08.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8867 E.  ,  2015/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk çalışmaya başladığı 9.2.1983 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ile 1.5.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, Hollanda ülkesinde çalışmağa başlanılan 9.2.1983 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli ... sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Her ne kadar ...Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, davacının 9.2.1983 tarihinden itibaren... da çalıştığı dönemi gösterilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, Hollanda sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve ... yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, Hollanda’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu ... rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Hollanda yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir Hollanda Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, ...yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32654, Karar No: 2022/4210, Tarih: 10.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32654 E.  ,  2022/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını ancak suç tarihinden evvel işyerinden ayrıldığını ve mahcuzların akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33120, Karar No: 2018/15878, Tarih: 26.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33120 E.  ,  2018/15878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı ... Haber Ajansı ve Tic. A.Ş. Vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına vekili gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti, fark fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gününde ödenmeyen aylık ücret alacağının yüzde beş fazlalığı, fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı, fark fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yüzde beş fazlalığı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacı tarafından sunulan işe ve giriş saatlerine ilişkin olduğu iddia edilen puantaj kayıtlarına itibar edilmiştir. Ne var ki, davalı vekili davacı tarafın sunduğu bu belgelere itibar edilemeyeceğini ileri sürerek itirazda bulunmuştur. Bahsi geçen puantajlarda, sadece işçinin imzasının bulunduğu, işverenlik yetkilisinin imza veya onayının bulunmadığı görülmektedir. Dolayısıyla, işverenlikten sadır olduğu kanıtlanamayan söz konusu evraklara itibar edilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinde, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu hükmün yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere geçerli olduğu kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Ne var ki, fazla çalışma bakımından yıllık ikiyüzyetmiş saatle ilgili sınırlama, 4857 sayılı İş Kanunu’nda öngörüldüğünden, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’a tabi olan davacıya uygulanması mümkün değildir. Davacının tabi olduğu 5953 sayılı Kanunun ek 1. maddesinde fazla çalışmanın günde üç saati aşamayacağı yönünde kurala yer verilmiştir. Bu halde taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesindeki, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenlemenin, günlük üç saatle sınırlı olmak üzere geçerli olduğu kabul edilmelidir.

4-Davalı işverenin ünvanının “... TV Yayıncılık A.Ş.” olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında davalının “... Haber Ajansı ve Tic. A.Ş.” şeklinde yazılması bir diğer hatalı yöndür.

5-Mahkemece, yüzde beş fazlalık alacaklarına uygulanan indirim oranı, hakkın özüne dokunacak derecede yüksektir. Anılan sebeple, talepte bulunmakta gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilerek, hakkaniyete uygun düşecek şekilde indirim oranı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9081, Karar No: 2008/4963, Tarih: 31.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/9081 E.  ,  2008/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2007
Yargıtay — Esas No: 2022/5581, Karar No: 2025/5180, Tarih: 11.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/5581 E.  ,  2025/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/183 E., 2022/55 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat- Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama- Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca 15.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi, katılanlar vekilleri, mahalli cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 14.03.2019 tarihli bozma kararı üzerine, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1.maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a.maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, kazanın ölen yayanın tam kusuruyla meydana geldiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; adli tıp raporunun eksik inceleme nedeniyle hükme esas alınamayacağı, sanığın olay yerini terk etmesi nedeniyle sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...’ya az ceza verildiğine, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve sanık ...’ın aşamalarda çelişkili beyanları bulunması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; adli tıp raporunun eksik inceleme nedeniyle hükme esas alınamayacağı, sanığın olay yerini terk etmesi nedeniyle sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...’ya az ceza verildiğine, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve sanık ...’ın aşamalarda çelişkili beyanları bulunması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.02.2014 günü saat 22:00 sıralarında gece vakti, far ışığı altında görüşün açık olduğu, kaza anında 1,27 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ...yılı kamyonet ile ... İstikametinden ... köyü, istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, kaplama içerisinde bulunan yaya ...’ e çarpması neticesi ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, olay yeri inceleme raporunda, sanığa ait araca ait çarpma öncesi 2,1 metre uzunluğunda fren izinin tespit edildiği ancak olay akabinde trafik kaza tespit tutanağının düzenlenmediği, keşfe binaen alınan 06.03.2014 ve 24.09.2014 tarihli bilirkişi raporlarında; ölen yayanın 2918 Sayılı KTK'nın yayalara ait kurallardan (5) "yol içinde koşmak, yürümek, oynamak, oturmak" ve (10) "görünürlüğü arttırıcı tedbirleri almamak" kusurlarını ihlal ettiğinden asli kusurlu, sanık ...'nın ise 2918 Sayılı KTK'nın 52/1-a, 84 maddesinde belirtilen diğer kusurlardan 52/1-a "Sürücüler kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmamak ve yine aynı kanunun 48/5 maddesindeki alkollü olarak araç kullanmak" kusurlarını işlediğinden tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 08.12.2014 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, far ışığı altındaki görüş alanı gerektiği şekilde kontrol ederek teyakkuzla seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle zamanında fark edemediği (veya geç fark ettiği) yayaya aldığı fren tedbirine rağmen durduramadığı, yönetimindeki vasıta ile yayaya çarpmış olmakla tali derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu ve yapılan ölçümde kaza anında sanığın 1,27 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.