muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15545, Karar No: 2018/11268, Tarih: 12.04.2018

Kararı, davacı 3. kişi vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı 3. kişi, dava dışı ... Deri Ltd. Şti'ne fason imalatı nedeniyle teslim edilen mahcuzların, borçlunun borcundan dolayı haczedildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiş olup, davacı 3. kişi kanıt olarak faturalar ve sevk irsaliyeleri sunmuştur. Bu doğrultuda davacı 3. kişi ile faturaları düzenleyen dava dışı ... Deri Ltd Şti'nin konusunda uzman maliyeci bilirkişi aracılığıyla ticari defterler ve muhasebe kayıtları üzerinde ticari defterlerin açılış ve kapanış tasdiklerinin usulüne uygun olup olmadığı hususu da dikkate alınmak sureti ile inceleme yaptırılarak davacı 3. kişi ile dava dışı şirket arasında öteden beri devam eden fason imalatına ilişkin iş ilişkisi olup olmadığının; fatura ve irsaliyelerin ticari defterlerde, hacizli malların her iki şirketin envarterlerinde kaydının bulunup bulunmadığı ve fason imalatı dolayısıyla daha önce davacı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı, davadışı ... Deri Ltd. Şti'nin aynı anda başka firmalara da fason üretim yapıp yapmadığı hususlarında Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmalıdır. Bundan başka sevk irsaliyelerinde yazılı malların hacizli mallara uygunluğu konusunda rapor düzenleyen kişinin uzman olmadığı ve raporun da denetime elverişli olmadığı gözetilerek konusunda uzman tekstil mühendisi vasıtasıyla sunulan fatura ve sevk irsaliyelerindeki malların hacizli mallara uygunluğu saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nın 366 ve 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı 3.kişinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene davacıya iadesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32968, Karar No: 2015/6325, Tarih: 23.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/32968 E.  ,  2015/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

2-...

DAVA : Davacı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde...kampüsünde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından bildirimsiz ve haksız feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı.... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

./..

-2-

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı.... bünyesinde 01.09.2006-31.08.2007 tarihleri arasında; ... Güvenlik'te ise 01.09.2007-31.12.2008 döneminde çalışmış olup, iş yeri devri söz konusu olup davacı ara vermeksizin devralan şirkete bağlı olarak aynı işverene ait iş yerinde çalışmaya devam ettiğinden feshe bağlı alacaklar bakımından çalışılan süreyi iki yıl dört ay olarak bütün kabul ederek her iki şirketi de müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olmuştur. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene

./..

-3-

ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. Bu açıdan yeniden değerlendirme yapılması suretiyle kararın bozulması gerekmektedir.

3-Dosya kapsamında davacının el yazılı ve imzalı 31.08.2007 tarihli dilekçesinin geçerliliği uyuşmazlık konusudur. Söz konusu belge davalı delilleri arasında dosyaya sunulmuş, işçinin tüm hak ve alacaklarının ödendiği savunulmuştur. Mahkemece davacı isticvap edilerek söz konusu dilekçe gösterilmeli, imzanın davacıya ait olup olmadığı sorulmalı, bir irade fesadı durumu bulunup bulunmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre geçerliliği bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/7226, Karar No: 2013/8389, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7226 E.  ,  2013/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Köyü 111 ada 57 parsel sayılı taşınmaz, yörede 1999 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında komşu 56 ve 58 sayılı parsellere de uygulanan 1937 tarih 6 nolu vergi kaydına dayanılarak 15886.69 m2 miktar ve tarla niteliği ile davalı ... adına tesbit ve tapuya tescil edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarında orman olarak göründüğü, halen üzerindeki bitki örtüsü itibariyle de orman olduğu iddiası ile tapunun iptali, orman niteliği ile Hazine adına tescili ve davalının elatmasının önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 04/07/2006 gün ve 2006/9580-9954 sayılı ilâmıyla “kesinleşen orman tahdidine ilişkin belgelerin uygulanması suretiyle taşınmazın niteliğinin belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın reddine dair verilen karar, yine davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairenin 11/06/2009 gün ve 2009/6930-9776 sayılı ilâmıyla; “hükme esas alınan orman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, üzerindeki meşe ağaçlarının sonradan oluşmuş ve yaşlarının 1-25 yaşlarında olduğu, 1957 tarihli memleket haritasında üzerinde münferit yapraklı ağaç rumuzu bulunan beyaz renkli alanlar içinde yer aldığı, taşınmazın kesinleşen tahdit sınırları dışında kalması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş, bozma öncesi alınan orman bilirkişi raporunda ise eğiminin % 20 olduğu, içerisinde dağınık vaziyette ve karışık olarak 10-60 yaşları arasında değişen sıra sıra kümeler halinde meşe ağaçları bulunduğu açıklanmıştır. 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde “funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler”in orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde olan taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edildiği gibi 15.07.2004 tarihli ResmÎ Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesinde % 12'den fazla eğimli olan maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve 26/j maddesinde bu tür yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve aynı maddenin ikinci fıkrasında bu tür yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastrosu sınırlarının dışında bırakılmış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış orman olması nedeniyle her zaman orman sınırları içine de alınabilir. Anayasanın 169. maddesi gereğince ormanlar zilyetlikle kazanılamaz. Her ne kadar taşınmaz kesinleşen orman sınırları dışında kalıyor ise de eylemli durumda taşınmazın tamamının öncesinin orman vasfında olduğu, meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının

olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmediği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, hava fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel gerçektir. O halde; yukarıda anlatılan konular gözönünde bulundurularak mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın kabulüne, çekişmeli 111 ada 57 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, öncesi orman olduğu iddia edilen taşınmazların tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre orman kadastrosu ile genel arazi kadastrosu yapılmış ve 3402 sayılı Kanunun 11. maddesine göre birlikte ilân edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 24/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20129, Karar No: 2012/31756, Tarih: 27.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20129 E.  ,  2012/31756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Bilirkişi raporunda orman alanından kesilmiş ağaç kökü bulunmadığı, sadece örtü temizliğinden bahsedilmesine göre, işverenin direktifi ile sanığın gösterdiği yerde ücret karşılığı çalışan iş makinası şöförünün suç işleme kastının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına göre, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3) Sanığa verilen cezanın ertelenmesinde uygulanan kanun maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/9179, Karar No: 2014/2051, Tarih: 18.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9179 E.  ,  2014/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/133-2011/3836

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.07.2013 gün ve 2013/3513 Esas, 2013/4807 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-KARAR-

Karar düzeltme isteminde bulunan davacılar vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmaması bakımından dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8338, Karar No: 2023/1264, Tarih: 03.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8338 E.  ,  2023/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2023 E., 2022/2622 K.

DAVA TARİHİ : 09.10.2015

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/458 E., 2022/105 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; anne ...'ın gebelik dönemini kadın hastalıkları ve doğum uzmanı davalı Dr. ... kontrolünde sürdürdüğünü, bu dönem boyunca doktorun gözetiminde gereken bütün kontroller ve testlerin yapıldığını, hamilelik süreci boyunca gereken bütün tahlillerin yaptırıldığını ve muayenelerin olduğunu, ...'in 24.10.2013 tarihinde yapılan muayenesinde herhangi bir sorunun olmadığı ve bebeğin gayet sağlıklı olduğu bilgisinin verildiğini, kontrolden birkaç saat sonra annenin rahatsızlandığını, erken doğum yaptırılması gerektiğinden doğuma alınacağının söylendiğini ancak doktor hastanede bulunmadığından doktorun gelmesinin beklendiğini, bir güne yakın süre boyunca doğuma alınmadığını, 25.10.2013 tarihinde Dr. ...'ün kontrolünde davalı hastanede sezeryan ile doğum yapılarak küçük ...'ın doğumunun gerçekleştiğini, müvekkiline uygulanan anestezinin genel anestezi etkisi yarattığını, doğum sonrası küçük ...'in yenidoğan yoğun bakım ünitesine alındığını ve 09.12.2013 tarihinde taburcu edilerek hastaneden çıkışının yapıldığını, bu süreç boyunca bebeğin sağlıklı olduğu ve erken doğum olduğu için bu sürecin normal olduğunun söylendiğini, bebeğin bu süreç boyunca hep uyuduğunu, doktorun bunun normal olduğunu söylediğini, doğum sırasında ve sonrasındaki aşamalarda davalı doktor ve hastanenin söz konusu bu hastalığa karşı herhangi bir teşhiste bulunmadığını, söz konusu hastalığın bütün belirtileri mevcutken hastane ve doktor tarafından bu durumun gizlendiğini, bu durumda hastane ve doktorun kötü niyetli olduklarının aşikar olduğunu, aradan geçen zaman sonrasında yaşıtları hareketlenmeye, emeklemeye ve yürümeye başlamasına rağmen ...'in sürekli kasıldığı ve tam bir destek almadan oturamadığı, ayrıca bacaklarının sürekli kaskatı olduğu, emzirirken ve yemek yerken zorlandığı gözlendiğinden davalı hastaneden randevu alınarak muayene ettirildiğini, muayene sonucunda ...'in bir sorununun olmadığının söylendiğini, ailenin baştan savma yapılan muayene ve yapılan tespitten memnun olmadığını, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesinde yapılan muayene sonucunda ...'in özür oranının %60 olduğunun tespit edildiğini, test sonuçlarını inceleyen doktorun, doğum sırasında verilen narkozun doktor hatası sonucu fazla verildiğini belirttiğini, küçük ...'e Serebral Palsi teşhisi konulduğunu, yani beyinde oluşan bir hasar sebebiyle çocuğun belirli kaslarını kullanmakta güçlük çektiğini, bu hastalığın erken teşhisi ve uygulanacak olan fizyoterapi ile en azından hastalığın olumsuzluklarının çok az da olsa azaltılabildiğini, çevresinden sürekli destek alması gerektiğini, zarar gören davacının kalıcı maluliyetinin oluşması nedeniyle hastane giderleri, tedavi masrafları, bakıcı masrafları ve ergin olduğunda çalışamayacak durumda olduğundan gelir kaybının olacağını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL maddi tazminat ve müvekkillerinin uğramış olduğu manevi zararların tanzimi için ayrı ayrı 250.000 TL olmak üzere toplamda 750

.000 TL maddi tazminat ve müvekkillerinin uğramış olduğu manevi zararların tanzimi için ayrı ayrı 250.000 TL olmak üzere toplamda 750.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.