muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16289, Karar No: 2015/30636, Tarih: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16289 E.  ,  2015/30636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/8665

MAHKEMESİ : Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/416 (E) ve 2014/578 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın aşamalarda olay tarihinden birkaç gün önce müşteki Serkan'ın oğlunu dövdüğüne, olay tarihinde arabası ile seyir halinde iken müştekiyi görünce müştekinin sinkaflı şekilde hakarette bulunması nedeniyle sopa ile müştekiye vurduğuna dair savunmaları ile müştekinin soruşturma aşamasında, sanığın oğlu ile yoldan geçen tanımadığı kızlara laf atması nedeniyle tartıştıklarına, aralarında itekleşme olduğuna ve sanığın oğlunun kendisinden şikayetçi olduğuna dair beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı ve sabit olan kasten yaralama suçunu TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik altında işleyip işlemediği irdelenip sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilerek, sonucuna göre ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4096, Karar No: 2012/8003, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4096 E.  ,  2012/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık mahkemece menkul mal kirası olarak tasnif edilen sözleşmeden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 6. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30186, Karar No: 2013/16945, Tarih: 11.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/30186 E.  ,  2013/16945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıkların, önceden aldıkları karar uyarınca mağduru sıkıştırarak dikkatini dağıtmak suretiyle hırsızlık eylemine doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıkların, önceden aldıkları karar uyarınca mağduru sıkıştırarak dikkatini dağıtmak suretiyle hırsızlık eylemine doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 11/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18761, Karar No: 2013/777, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18761 E.  ,  2013/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2008/1532-2012/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın ... verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL'nın 30.03.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait AG tesisine, davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait AG tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile ... arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı ...nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği, davalı yayın kuruluşunun diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesine dayalı olarak enerji kullanması karşısında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 550,86 TL'nın 30.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve alacağın KDV'si olan 99,15 TL ile birlikte anılan davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ve diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Davacı tarafından 3.391,76 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 550,86 TL asıl alacağın KDV'si olan 99,15 TL ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...nin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda anılan davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı elektrik dağıtım şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı ... tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4- Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı dağıtım şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı dağıtım şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4'üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15202, Karar No: 2018/21670, Tarih: 10.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15202 E.  ,  2018/21670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15/03/2011-06/06/2013 tarihleri arası çalıştığını, işverenin diğer personelin ulaşımını sağlamasına karşın müvekkiline ... parası ödemediğini, ... akdine işverence haksız olarak son verildiğini ancak fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve ... masrafı alacağını talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ... akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, çalıştığı süreye ilişkin tüm hak ve alacakların ödendiğini, işverenin ... parasını karşılayacağına yönelik anlaşması bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin fazla çalışma ücreti alacağından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışma ücretinin yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilinde olup, söz konusu talebin yazılı delil dışında ispatlanması halinde; işçinin uzun süre aynı şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, işçinin izinli, mazeretli ve tatil günlerinde dinlenme hakkını kullanmadan yıllarca sürekli çalıştığının düşünülemeyeceği göz önüne alınarak hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti alacağından dosya içeriğine uygun bir indirim yapılması gerektiği Yargıtay’ın yerleşik içtihatları ile benimsenmiştir. Bu açıklamaya göre, talebin yazılı delillerle ispatı söz konusu olduğunda Mahkemece hüküm altına alınacak fazla çalışma ücreti alacağından indirime gidilemeyeceği açıktır.

Somut olayda davacının çalışmasına ilişkin fazla mesai ücretinin tanık beyanı ve personel devam kontrol çizelgesi dikkate alınarak hesaplandığı, ancak Mahkemece hüküm altına alınacak fazla çalışma ücreti alacağından indirime gidildiği görülmüştür. Ancak hesaplama döneminin bir kısmında yazılı kayıt esas alındığından salt bu dönem için indirime gidilemeyeceği gözetilmeksizin Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda davacının çalışmasına ilişkin fazla mesai ücretinin tanık beyanı ve personel devam kontrol çizelgesi dikkate alınarak hesaplandığı, ancak Mahkemece hüküm altına alınacak fazla çalışma ücreti alacağından indirime gidildiği görülmüştür. Ancak hesaplama döneminin bir kısmında yazılı kayıt esas alındığından salt bu dönem için indirime gidilemeyeceği gözetilmeksizin Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece, davacının ... parası alacağı olduğu kabul edilmiş ise de, dosyaya sunulan ... sözleşmelerinde davacıya ücret yanında ek menfaat verileceği belirtilmediği gibi tanık beyanlarından da davacının bu ücrete hak kazandığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ispatlanamadığından, talebin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9481, Karar No: 2014/2384, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9481 E.  ,  2014/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2005/35-2013/8

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı E.. Ç.. mirasçıları, davalı A.. S.. ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı E.. Ç.. vekili, Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 28.01.1958 tarihli dava dilekçesi ile davalılar S.. S.., H.. S.., M.. S.. ve H.. G.. aleyhine B... Köyü, Köy .... mevkiinde tarafları M.. t.. yol ve an ile çevrili 6 dönüm miktarındaki tarla; yine aynı köy S.. Mevkiinde tarafları Dere, M.. K.., yol ve dere hudutları ile çevrili 30 dönüm miktarındaki tarla; yine aynı k.. K.. yeri mevkiinde tarafları kır, İbrahim sınırı, kır hatme ve öz hududu ile çevrili 12 dönüm miktarındaki tarla; yine aynı k.. A.. mevkiinde tarafları D.. A.., Ç.. ve S.. hudutları ile çevrili 13 dönüm miktarındaki tarlaların Mart 1289 tarih ve 4, 5, 6, 29 ve 30 numaralı sicilden gelen tapu kayıtları kapsamında kalıp, davacının babası Süleyman'dan kaldığını, davacı E.. Ç..'in Süleyman'ın tek varisi olduğunu, davalıların hiçbir hak ve sıfatı olmaksızın, davacının küçük yaşta öksüz kalması nedeniyle taşınmazları ekip sürdüklerini belirterek davalıların müdahalelerin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/212 Esasında kayıtlı davanın yargılaması sırasında, 1963 yılında arazi kadastro çalışmalarının başlaması ve taşınmazlara 56, 57, 82 ve 168 parsel numarası ile tutanak düzenlenmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davalılar Mustafa, Salih, H.. S.. ve H.. G.. vekilleri Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesine verdikleri 15.11.1961 tarihli dava dilekçesi ile B.. Köyü S.. mevkiinde tarafları Dere, M.. K.., yol ve dere hudutları ile çevrili 30 dönüm miktarındaki tarlayı 1929 yılında satın aldıklarını bildirerek, Mart 1289 tarih ve 29 numaralı tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiş; Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesinin 1961/338 Esasına kaydı yapılan dava 1958/212 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir.

Davalılar Mustafa, Salih, H.. S.. ve H.. G.. vekilleri Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesine verdikleri 15.11.1961 tarihli dava dilekçesi ile B.. Köyü S.. mevkiinde tarafları Dere, M.. K.., yol ve dere hudutları ile çevrili 30 dönüm miktarındaki tarlayı 1929 yılında satın aldıklarını bildirerek, Mart 1289 tarih ve 29 numaralı tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiş; Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesinin 1961/338 Esasına kaydı yapılan dava 1958/212 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesindeki davaların konusu olan 56, 57, 82 ve 168 nolu parseller kadastro sırasında Nisan 1958 tarih ve 2 sayılı tapu kaydı ile 57 tahrir nolu vergi kaydına dayanılarak, sırasıyla 46300 m2, 7600 m2, 512 m2 ve 528 m2 tarla niteliğiyle davacı E.. Ç.. adına tesbit edilmiş ise de; asliye hukuk mahkemesinin 1958/212 Esas sayılı dosyasında davalı olması nedeniyle, tutanağa davalı şerhi düşülmüş, yargılamaya 1965/14 sayılı dosya üzerinden devam edilmiş, Manavgat 2. Kadastro Mahkemesinin kurulması nedeniyle 2. Kadastro Mahkemesine devredilen dava dosyası 1982/1162 numarasını almış, 2. Kadastro Mahkemesinin 2005 yılında kapatılmasından sonra tekrar 1. Kadastro Mahkemesine devredilen dava dosyası bu kez mahkemenin 2005/35 Esasına kaydedilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Hazine, çekişmeli 56 sayılı parselin Hazineye ait Mayıs 1333 tarih ve 10 numaralı mahlulat kaydı kapsamında olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece, Hazinenin dayandığı kaydın zilyedlik belgesi olduğu ve zilyedliğinin bulunmadığı gerekçesiyle 56 sayılı parsele ilişkin davasının reddine, davacılar S.. S.., M.. S.., H.. S.., H.. G..'in tapu iptali davasının reddine, davacı E.. Ç..'in davasının kısmen kabulüne, 56 parsel sayılı taşınmazın dayanılan Mart 1289 tarih ve 29 numaralı sicilden gelen tapu kapsamında olması nedeniyle E.. Ç.. mirasçıları adına; 57, 82, 168 parsel sayılı taşınmazların kimsenin kullanmadığı çalılık, fundalık niteliğinde olması nedeniyle Hazine adına tesciline; 78, 80, 81, 83, 87, 89, 97, 105 ve 119 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin tutanak asılları gelmiş ise de dava konusu olmadıklarından tutanakların kesinleştirilmek üzere Tapu Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından 56 sayılı parsele; davacı E.. Ç.. mirasçıları tarafından 57, 82 ve 168 sayılı parsellere; davalı A.. S.. tarafından tüm parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Yörede 10.04.2006 tarihinde ilân edilip eldeki davalar nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastro çalışması vardır.

Yörede 10.04.2006 tarihinde ilân edilip eldeki davalar nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastro çalışması vardır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Mahkeme gerekçesinde, Hazinenin 56 sayılı parsel için dayandığı Mayıs 1333 tarih ve 10 numaralı mahlulat kaydının 5000 dönüm yüzölçümünde, çevre köylerden bir çok parseli de içine alan bir zilyedlik belgesi niteliğinde olduğu, Hazinenin bir zilyedliğinin bulunmadığı, 56 sayılı parselin davacı E.. Ç..’e ait Mart 1289 tarih ve 29 numaralı sicilden gelen Nisan 1958 tarih ve 2 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, 57, 82 ve 168 sayılı parsellerin ise kimsenin kullanmadığı, çalılık fundalık kaplı, hatta zeminde dahi mevcut olmayan DSİ tahliye kanalı içinde kalan yerlerden olduğu açıklanmış ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; öncelikle taşınmazların ormanla ilgisinin belirlenmesi bakımından yapılan araştırmalar yetersizdir. Kadastro Mahkemesinin 1982/1162 sayılı dosyasında yapılan keşifte, taşınmazların 1957 tarihli hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden oldukları belirtilmiş, rapora orijinal renkleri içermeyen, siyah-beyaz memleket haritası eklenmiş, daha sonra uzman bilirkişi O.. Y.. tarafından hazırlanan 08.10.2009 tarihli raporda da, dava sırasında 2006 yılında yapıldığı için kesinleşmeyen orman kadastrosu kesinleşmiş gibi düşünülerek, “orman kadastrosunun, köyde devlete veya özel mülkiyete tâbi orman bulunmadığı tesbit edilerek kesinleştiği”nden söz edilmiştir.

Bundan ayrı olarak, ziraat bilirkişi raporlarında taşınmazların tarla olduğunun açıklanması karşısında, mahkeme gerekçesinde varılan sonuç denetlenememekte; yine, taşınmaz iki yandan Işılca ve Azman deresine sınır olduğu ve ayrıca DSİ kanalı geçtiği halde, jeolog bilirkişi dinlenmediği, kanala ait kamulaştırma krokilerinin uygulanmadığı, komşu parsel araştırmasının yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalıların dayandığı 1929 yılına ait satış senedinin taşınmazlara uyduğu kabul edildiği halde, taleplerinin neden reddedildiği de karardan anlaşılamamaktadır.