muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4185, Karar No: 2011/15157, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4185 E.  ,  2011/15157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2009 tarih ve 2008/2072-2009/1247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30.04.2008 tarihinde davalı şirkete ait .....plakalı araç Antalya ilinden Ankara'ya gitmek üzere bindiğini, otobüse binmeden muavin tarafından valizlerin bagaja fişi yapıştırıldığını ve numarasının davacıya verildiğini, davacının Ankara'ya geldiğinde valizleri almak için numarayı muavine verdiğinde valizlerin bagajda olmadığını gördüğünü, bunun üzerine Ankara Aşti Metro Bölge Müdürlüğüne giderek şikayet ettiğini, valizin içinde yurt dışından getirtilen digital kamera, bir valiz tamamen yeni doğmuş çocukları için alınan eşyalar ve hediyeler, cep telefonu aksesuarları ve bir daha telafisi mümkün olmayacak makine içinde bulunan nişan ve düğün resimleri ile video çekimlerinin bulunduğunu, gerekli dikkat ve özenin gösterilmeyerek valizlerin kaybolduğunu ileri sürerek, 2.000,00 TL tazminatın 30.04.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın görevli mahkemede açılmadığını, taraflar arasında sözleşme, haksız fiil veya kanuna dayalı bir borç ilişkisinin bulunmadığını, davalı şirketin davada taraf sıfatının bulunmadığını, TTK'nun 786.maddesinde malın mahiyet ve değeri beyan edilmeyen hallerde taşıyıcının sorumluluğunun düzenlendiğini, değeri belirtilmeyen durumlarda taşıyıcının zarar ve ziyanından sorumlu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yolculuğunun niteliği, ekonomik ve sosyal statüsü dikkate alınarak bilirkişiden bu nitelikleri içerir ayrıntılı rapor alınmış olup, davacının zararının 1.655,00 TL olduğu gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile haksız fiil tarihi olan 30.04.2008 tarihinden itibaren 1.655,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 70,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/309, Karar No: 2014/2184, Tarih: 21.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/309 E.  ,  2014/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2011/188-2012/886

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı S.. E.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin murisi annesi N.U. ve babası H. U. kendilerine ait taşınmaza inşaat yapılması için davalılar Z.. Ş.. ve M.. O..'un murisi S.O. ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, ancak yüklenici S. O. inşaatı yarım bırakarak edimini yerine getirmediğini, ayrıca taşınmazda kendisine devredilen hisseleri diğer davalılara sattığını, yüklenici edimini yerine getirmediği sürece, yükleniciden daire satın alanların tapuya hak kazanamayacaklarını ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili olarak feshini, davalılar adına kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar E.. G.., M.. B.., A.. K.., Y.. E.. ve M.. B.., dava konusu taşınmazdaki hisselerini tapu kaydına güvenerek satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından, davalılar S.O., Y.. E.., E.. G.., M.. B.., V. K. ve Z.. Ş.. hakkında daha önceden aynı konuda Mahkemenin 2009/62 E, 2010/413 K sayılı dosyasında açılan davanın reddedildiği ve kararın kesinleştiği, HMK 114/1-i maddesi uyarınca aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olmasının dava şartı olarak kabul edildiği, davalılar M.. O.. ve S.. E.. dışındaki diğer davalılar yönünden, kesin hükmün külli haleflere de etkili olacağı gözönüne alınarak dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle, bu davalılar yönünden dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, davalılar M.. O.. ve S.. E.. yönünden ise davanın kabulü ile S.. E.. adına kayıtlı 2 no'lu bağımsız bölüm ile davalılar M.. O.. ve Z.. Ş..'in murisi S.O. adına kayıtlı 12 no'lu bağımsız bölümlerin tapularının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalı S.. E.. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı S.. E.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) a) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' hükmünü içermektedir.

2) a) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' hükmünü içermektedir.

Davacı tarafça bir kısım davalıların murisi S. O. ile kendi murisleri N. U. ve H. U. arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi istenmiş, davacı tarafından daha önce aynı taleple S. O. hakkında açılan aynı mahkemenin 2009/62 E. 2010/413 K. sayılı ilamında, sözleşmenin feshi talebi S. O. davadan önce öldüğü ve ölü kişi hakkında dava açılamayacağı gerekçesiyle usulden reddedilmiş olup, fesih talebi ile ilgili esastan kurulmuş bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemenin gerekçesinde açıkladığı kesin hüküm koşullarından biri olarak HMK'nın 301. maddesinde aranan ''ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması'' gerektiğine ilişkin koşul, gerçekleşmemiş olup, aksi yöndeki gerekçe isabetsizdir. Mahkemece, S. O. mirasçıları M.. O.. ve Z. O. (Ş.) bakımından davacının sözleşmenin geriye etkili feshi talebi yönünden, taraf delilleri toplanıp, uyuşmazlığın esası incelenerek geriye etkili fesih koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, yukarıda özetlenen HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olmuştur.

b) Davalı S.. E.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemenin kesinleşen 2009/62 E. 2010/413 K. sayılı dosyasında, davalı S.. E.. davaya dahil edilmiş olup, mahkemece bu dosyada, S.. E.. ve bir kısım davalıların yükleniciden ve yüklenicinin devrettiği üçüncü kişilerden daire satın aldığı ve bu kişilerin iyiniyetli olduğu, aksine bir delilin davacı tarafından ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiş ve bu hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı S.. E.. yönünden de kesin hükmün varlığının kabulü ile kesin hüküm bulunmaması dava şartı olmakla HMK'nın 114/1-i ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin, bu davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı S.. E.. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, (2b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen taraflar yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12654, Karar No: 2010/560, Tarih: 25.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12654 E.  ,  2010/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, taraflar arasındaki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan tahliye isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 6.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6679, Karar No: 2018/4716, Tarih: 02.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/6679 E.  ,  2018/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2017/224 esas, 2017/452 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/10/2017 gün ve 58238 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, katılanın işlettiği ...isimli işyerinin yazıhanesinden kapıyı açık bırakarak kısa süreliğine ayrılmasını müteakip, sanığın gündüzleyin katılanın yazıhanenin dışında olmasından faydalanarak içeri girerek masa üzerinde bulunun Samsung J7 marka cep telefonunu çalarak işyerinden ayrıldığı, Mahkemesince sanık hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, bununla birlikte sanığın gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı işyerinin yazıhanesinin olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, müştekiye ait yazıhaneye gündüz vakti girerek, masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalarak işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece sanık hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak sanığın gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı işyerinin olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık ... hakkında Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2017/224 esas, 2017/452 sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre anılan Kanun maddesinin 4-d fıkrası gereğince karar verilmesi mümkün görüldüğünden; sanık ...'ın, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan BERAATİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18800, Karar No: 2022/19434, Tarih: 11.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/18800 E.  ,  2022/19434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hükümler kurulması,

2-) Polis memuru olan mağdur ...’in, sanığı burnunu kırmak suretiyle yaraladığının kabul edilmesi ve hakkında yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi karşısında olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29. ve hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1792, Karar No: 2018/11742, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/1792 E.  ,  2018/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketin işlettiği ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin ilköğretim müfettişleri tarafından hazırlanan 06.02.2009 günlü raporda; EK -5 olarak bilinen meslek elemanı çalışma çizelgelerinin araştırıldığını, temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim sonunda yapılan sınavda başarılı olmadan önceki tarihlerde derslere giren 15 aday personel tespit edildiğini, 15 aday personelin meslek elemanı çalışma çizelgelerinin incelendiğini, atama onaylarında temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim sonunda yapılmış sınavdan başarılı olmak kaydıyla denmiş olmasına rağmen fazladan derslere girerek haksız olarak öğrenci başına ücret aldıklarını, 01.08.2006 gün 420/56707 sayılı genelgede (Ek 16/1-2 ) olarak bilinen kurallara uyulmadığını, bireysel eğitim için aylık 280 TL, grup eğitimi için ise 80'er TL ücret istendiğini, bu genelge ile kurumlara para ödenebilmesi için 6 bireysel 4 seans grup eğitiminin mecburi tutulduğunu, buna göre bireysel dersin bir saati için 280/6= 46,67 TL, grup seansın bir saati için 80/4=20 TL para ödemesi yapıldığını, buna göre tespit edilen ders saati ile saat ücretlerinin çarpımı sonucu bulunarak davalı tarafa 42.702,8 TL fazla ödemenin yapıldığını, bu kadar miktar haksız gelir elde edildiğini, bunun geri ödenmesi için yapılan başvuruya davalı tarafın itiraz ettiğini belirterek 42.702,08 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17.314,05 TL'nin dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalı ... Özel Eğitim Kurumu, Rehabilitasyon Merkezi sağlık Hizmetleri Turizm Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinden tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkette çalışan 15 aday öğretmenin atama onaylarında temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim sonunda yapılmış sınavdan başarılı olmak kaydının olmasına rağmen bu şartı taşımayan aday öğretmenler için yapılan fazla ödemenin tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davalı Özel ...... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde çalışan öğretmenlerin diplomasının bulunmadığından bahisle haksız ödemenin iadesi için dava açılmış olduğunu, öğretmenlerden... ve ...'ın diplomalarının derse girmeden önce bulunmadığını, bu sebeple bu öğretmenlere yapılan ödemelerin haksız olduğunu ve iadesinin gerekeceğini, diğer öğretmenler için yapılan ödemelerin usule uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-27.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda;Davalı kurumda çalışan aday öğretmenlerden ... ve ...'ın diplomalarının olmadığını, ... ve ...'a toplam 17.314,05 TL ödeme yapıldığını ve davacının bu miktar alacağının olduğu bildirilmiştir.

Gerekçede ve bilirkişi raporunda diploması olmadığı belirtilen ...(diploma tarihi:24.06.2002) ve Derya Duman'ın( diploma tarihi:02.07.2004) diplomalarının bulunduğu dosya kapsamı ile anlaşıldığına göre hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Öncelikle; Mahkemenin, davaya dayanak yapılan aday öğretmenlerin, davalı kurumda, hangi tarihte temel eğitim ve hazırlayıcı eğitime başladıkları ve bitirdikleri, bu eğitim sonunda hangi tarihte sınav yapıldığı ve sınavda başarılı olup olmadıkları, hangi tarihten itibaren ücretli derslere girmeye hak kazandıkları, davalı kurum tarafından hangi tarihten itibaren ücretli derslere girdirildikleri hususlarında ilgili kurumlardan yazılı beyanları dosyaya kazandırıldıktan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazlarını da karşılar şekilde en az üç kişiden oluşan bağımsız bir bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak sureti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu davalı yönünden kapalı olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1204, Karar No: 2014/965, Tarih: 26.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1204 E.  ,  2014/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/87-2012/873

Taraflar arasındaki “tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumlulukları kapsamında maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Muğla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 08.09.2011 gün ve E:2005/617, K:2011/428 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 16.02.2012 gün ve E:2011/19947, K:2012/3097 sayılı ilamı ile;

Davacı, kaza sonucu sağ kolunun yaralanması nedeniyle davalı hastanede çalışan diğer davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ancak ameliyat sonucu iyileşme görülmediğinden başka bir hastanede yeniden ameliyat olduğunu, bu ameliyat sonrasında kaza nedeniyle sağ kolunda sinir kesilmesi olduğunun tespit edildiğini, ilk ameliyatta bu sinirlerin tamiri gerekirken davalı doktorun yalnız dıştan cerrahi müdahale ile yetindiğini ve davalılar tarafından bilgilendirilmediğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL tedavi gideri, 1000 TL çalışma gücünü kaybetmesinden doğan tazminat olmak üzere 2000 TL’nin ve 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.