muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7545, Karar No: 2023/12476, Tarih: 06.12.2023

II. CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı Bakanlık vekili; davaya karşı hak düşürücü süre itirazında bulundukları, davacının 01.05.2001-31.05.2002 tarihleri arasında görevine ilişkin herhangi bir belge bulunulmadığı, 01.06.2002-30.05.2009 tarihleri arasında yapılan sözleşmeler Gnkur. Psk....Gr.K.lığına bağlı Serhat Tim K.lığı tarafından 31.05.2009-31.12.2011 tarihleri arasındaki sözleşmeler ise Bosna Hersek Türk Temsil Heyet Başkanlığı tarafından düzenlendiğini, 01.07.2004-15.04.2005 dönemine ait herhangi bir sözleşmeye veya davacının tercüman olarak çalıştığını kanıtlayıcı belgeye ulaşılmadığını, Bosna Hersek Türk Temsil Heyet Başkanlığı emrinde: 01.01.2011 tarihli sözleşme kapsamında tercüman olarak çalışan davacı ...’nın, 13 Ocak 2011 tarihli dilekçe ile müracaat ederek sözleşmesini karşılıksız olarak fesih etmek istediğini beyan etmesi üzerine, 04 Nisan 2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacının sözleşmesinin fesih edildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı bünyesindeki Türk Temsil Heyeti Başkanlığındaki görevinden kendi isteğiyle ayrıldığını ve bu kapsamda sözleşmesinin feshedildiğinin sabit olduğunu, davacının şahsi sicil dosyası içerisinde sözleşmeleri bulunduğunu, en son 01.01.2011 tarihli sözleşme düzenlendiğini, bu sözleşmede de davacıya sigorta primlerinin ödendiği, primleri davacının yatıracağı hükmünün bulunduğunun anlaşıldığını ve sözleşme kapsamında davacının fesih hakkını kullandığını. Davacının en son 01.01.2011 tarihli sözleşmesi ve daha önceki sözleşmeleri de Yunus Emre Vakfı ile bir bağlantı tespit edilemediğini, Türk Kültür Merkezinin Yunus Emre Vakfına devredildiği iddiası kanıtlanamadığını, kaldı ki davacı Türk Kültür Merkezi kapsamındaki görevi nedeniyle sözleşmesini feshettiğini, sözleşmenin bitiş tarihi 04.04.2011 tarihi olduğunu, hizmet tespit davasının tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerektiğini, davanın en geç 31.12.2016 tarihinde açılması gerektiğini, eldeki davanın ise yasal hak düşürücü süre geçtikten sonra 29.06.2020 tarihinde açıldığının anlaşıldığını belirterek...’’ davanın yasal hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı anlaşıldığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "somut olayda, davacının, davalı MSB bünyesinde geçtiğini iddia edip tespitini istediği son çalışmanın 01.03.2011 tarihine ilişkin olup, dava açılış tarihi itibariyle beş yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği görülmekle, mahkemenin maddi ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dosyada bulunan işe giriş bildirgesi, sözleşmeler ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9636, Karar No: 2012/2295, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9636 E.  ,  2012/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/606, Karar No: 2016/8573, Tarih: 10.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/606 E.  ,  2016/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2015

NUMARASI : 2014/83-2015/710

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında kitap satışına ilişkin 22.03.2012 tarihli sözleşme düzenlendiğini, sözleşmenin 9. maddesi uyarınca hem müfredat değişikliğinden dolayı iade edilmesi gereken, hem de kapakları değişen kitapların 28.06.2013 tarihli ... ve ... seri numaralı faturalar ile birlikte kargo aracılığı ile davalı şirkete gönderilmesine rağmen davalı şirket tarafından kitapların teslim alınmadığını, kitapların halen müvekkili elinde bulunduğunu, iade edilmek istenen kitap bedellerinin ödenmesi için davalı şirkete ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine davalı hakkında icra takibi yaptıklarını, ancak davalının takibe haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibine devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sözleşmenin 9. maddesindeki yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesine göre müfredat değişikliği ile kapak değişikliği olan ve davacı tarafından düzenlenen 28.06.2013 tarih, ... ve ... numaralı faturalarda belirtilen kitapların satılmış olduğu, fiyat ve iskonto ile iade alınması gerektiği, ancak davalının iade almadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Uyuşmazlık, kitap bayiliği sözleşmesi kapsamında davacı tarafından satın alınan kitapların iadesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Davacı taraf, davaya konu kitapların müfredat ve kapak değişikliği nedeniyle sözleşmenin 9. maddesi uyarınca iade alınması gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp, konusunda uzman bilirkişi incelemesi değildir. Mahkemece konusunda uzman başka bir bilirkişiden yeni bir rapor alınarak, davaya konu kitapların sözleşmenin 9. maddesi kapsamında davalıya iadesi gereken kitaplar olup olmadığı belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/299, Karar No: 2015/15116, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/299 E.  ,  2015/15116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06/12/2011 tarihli borçlandırma talebinin geçerli olduğunun ve prim borcunun bu talep tarihinde yürürlükte bulunan günlük asgari prim tutarı olan 8,93-TL üzerinden tahakkuku ile fark tutarının iadesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06.12.2011 tarihli borçlanma talebinin geçerli olduğunun ve prim borcunun talep tarihinde yürürlükte bulunan günlük asgari prim tutarı olan 8,93 TL üzerinden tahakkuku ile fark tutarının davacıya iade edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

6552 sayılı Kanun'un 28.maddesi ile değişik 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre; borçlanılması mümkün olan sigortalılık, işsizlik ve ev kadınlığı sürelerinin belgelendirilmesi gerekir. Buna "belgelendirme mecburiyeti" adı verilmektedir. Belgelendirilmeyen bir sürenin borçlandırılması mümkün değildir.

Belgelendirme mecburiyeti ilke olarak borçlanma başvurusunu yapan kişinin yükümlülüğünde ise de Kurum kanunların ve uluslararası sözleşmelerin verdiği yetkiye dayanarak yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından belge ve bilgi isteme hakkına sahip olduğu gibi uyuşmazlığın dava konusu olması halinde, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek talep üzerine veya kendiliğinden uyuşmazlığın çözümü için gerekli olan tüm hususlar mahkemece araştırılabilir.

Davacının sunduğu belgelerin sahte olduğuna dair şüphe bulunmayan hallerde, hakkın özünü ortadan kaldıracak veya Anayasal sosyal güvenlik hakkının kullanımını engelleyecek biçimde dar yoruma dayalı ve şekli unsurları öne çıkaran idari tasarruflarda bulunulması doğru olmadığı gibi Kurumun kendi üzerine düşen belge ve bilgi isteme hakkını gerekçesiz bir biçimde kullanmayarak tüm sorumluluğu sigortalıların üzerine yüklemesi de sosyal devlet ilkesine uygun düşmez.

Yönetmelik'in "Borçlanma başvurusunda istenilecek belgeler" başlıklı 7.maddesine göre borçlanma başvuruları, örneği Kurumca hazırlanan ve Kurumun Internet sayfasında yayımlanan .. Hizmet Borçlanma Talep Dilekçesi ile yapılır.

.. Borçlanma Talep Dilekçesinde, yurtdışında borçlanma kapsamında geçen sigortalılık veya ev kadını olarak geçen süreleri bulunan kişinin adı, soyadı, ..i kimlik numarası, borçlanılmak istenilen sürenin niteliği ve süresi, borçlanma miktarının hesabına esas bir günlük prime esas kazanç tutarı ve tebligat adresi ile..’de sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi geçen çalışmaları varsa kurumu, sigortalılık statüsü, sicil numarası ve süresi belirtilir.

.. Borçlanma Talep Dilekçesinde, yurtdışında borçlanma kapsamında geçen sigortalılık veya ev kadını olarak geçen süreleri bulunan kişinin adı, soyadı, ..i kimlik numarası, borçlanılmak istenilen sürenin niteliği ve süresi, borçlanma miktarının hesabına esas bir günlük prime esas kazanç tutarı ve tebligat adresi ile..’de sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi geçen çalışmaları varsa kurumu, sigortalılık statüsü, sicil numarası ve süresi belirtilir.

Yurtdışı Hizmet Borçlanma Talep Dilekçesine, 9 uncu maddede belirtilen ve borçlanılacak süreye uygun belge asıllarının eklenmesi zorunludur. Kurum, bu belgelerin aslı yerine örneğini ve borçlanma işlemini tamamlamak için ihtiyaç duyduğu diğer belgeleri istemeye yetkilidir.

Kurumun belge aslını istemesine rağmen sigortalının tasdikli örneğini sunduğu hallerde, belge aslının istenmesinde borçlanma işlemlerinin tamamlanması yönünden ortaya çıkan faydanın gerekçesi ile birlikte ortaya konulması gerekir.

Yönetmelik'in 8.maddesine göre borçlanma başvurusunda bulunanlar, yurtdışında geçen ve borçlanmaya esas olacak sürelerine ait Yönetmelik'in 9.maddesinde belirtilen belgelerden durumlarına uygun olanını, Kuruma ibraz etmekle belgelendirme mecburiyetlerini yerine getirmiş olurlar. Kurum, gerektiğinde sigortalılık sürelerinin tespiti için sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ülkelerden idari yardım talebinde bulunabilir.

Yönetmelik'in 9.maddesinde borçlanma için Kuruma ibraz edilmek suretiyle belgelendirme mecburiyetine ilişkin yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlayan belgeler, sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmiş ülkelerde, sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmemiş ülkelerde ve ülke ayrımı yapılmadan ev kadını olarak geçen sürelere ilişkin olmak üzere üç grupta toplanmıştır.

Yönetmelik'in 9.maddesine göre sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmiş ülkelerde geçen sigortalılık veya işsizlik sürelerinin borçlanılabilmesi için talep sahiplerinin aşağıda açıklanan belgelerden durumlarına uygun olanını Kuruma ibraz etmeleri gerekmektedir.

1) Islak mühür ve imza olup olmadığına bakılmaksızın, çalışılan ülkede bağlı bulunulan sosyal sigorta kurumundan alınacak hizmet cetveli veya sigorta kartları.

2) Sigortalıların çalıştıkları işyerlerinin resmi kuruluşlara ait olması veya resmi kuruluşlarca ya da kamu kurumu olarak kabul edilen kuruluşlarca düzenlenmesi halinde, belgelerin ayrıca tasdikine gerek kalmaksızın, çalışılan ülkede işyerinin ait olduğu belediyelerce düzenlenmiş hizmet belgeleri, vergi dairelerince çalışılan sürelere ilişkin düzenlenmiş belgeler, iş bulma kurumlarınca işsizlikte geçen sürelere ilişkin verilen belgeler, ilgili meslek kuruluşları veya birliklerince veya diğer resmi kuruluşlarca verilen hizmet belgeleri.

3) Yurtdışında kendi adına ve hesabına çalışanların bağlı oldukları vergi dairesi, ilgili meslek kuruluşu veya birliklerince verilen hizmet belgesi.

3) Yurtdışında kendi adına ve hesabına çalışanların bağlı oldukları vergi dairesi, ilgili meslek kuruluşu veya birliklerince verilen hizmet belgesi.

4) Bulunulan ülkelerdeki ... konsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikler gibi temsilciliklerden alınacak ve yurtdışı borçlanma için kullanılacağı belirtilen hizmet belgeleri.

Somut olayda, davacının ilk borçlanma talebi 06/12/2011 tarihli olup dilekçe ekinde yurt dışı hizmet belgesi ile eksiksiz doldurulmuş borçlanma talep dilekçesi bulunmaktadır.

Kurum 03/05/2012 tarihli yazı ile davacıdan borçlanma talep dilekçesini eksiksiz doldurmasını ve yurt dışında çalışmış olduğu ülke konsolosluğunca tanzim ve tasdik edilmiş çalışma belgesi aslının (3) ay içerisinde verilmesini talep etmiş ise de eksiksiz doldurulmuş borçlanma talep dilekçesi daha önce 06.12.2011 tarihinde Kuruma verildiği gibi ekinde sunulan 27.01.2010 tarihli hizmet belgesi örneği de Yönetmelik'in 7/3, 8 ve 9/1-a bendine uygundur. Bu belgenin asıl veya örnek olmasının borçlanma işlemlerine hiç bir etkisi bulunmadığı gibi Kurumca sahtecilik iddiasında da bulunulmamıştır.

Kurumun talebi üzerine davacı taraf 30.05.2012 tarihinde dilekçe ekinde 01.05.2012 tarihli...hizmet cetveli (yurt dışı hizmet belgesini) ve eksiksiz doldurulmuş borçlanma dilekçesini tekrar sunmuştur.

Davacı taraf 30.05.2012 tarihli dilekçesi ile (3) aylık sürenin sona erdiği 03.08.2012 tarihinden önce belgelendirme mecburiyetini yerine getirmiş olup mahkemece davacının 06/12/2011 tarihli borçlanma talebi geçerli kabul edilerek fark borçlanma bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1329, Karar No: 2018/5767, Tarih: 14.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1329 E.  ,  2018/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avkuat ... ile ... İnşaat Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 22 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/06/2015 gün ve 2011/465-2015/281 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen, ... 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/11481 Esas Sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın 22.01.2018 tarihinde geri çevrildiği ancak geri çevirme sonucu ... 6.İcra Müdürlüğü'nün 2016/11481 Esas sayılı dosyasının eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bu kez gerekli dikkat ve özenin gösterilerek Ankara 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/11481 Esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9282, Karar No: 2016/12697, Tarih: 26.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9282 E.  ,  2016/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim ile suça sürüklenen çocuk açısından da temyiz süresi başlar. Bu nedenle, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliği gerekmemektedir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmediğinden ve suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğ işlemi üzerine süresinden sonra yaptığı 05.05.2014 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 26.09.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10148, Karar No: 2023/637, Tarih: 21.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10148 E.  ,  2023/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ve ailesinin müvekkilini evden dışarı çıkarmadığını, müvekkiline deli diye hatip ettiklerini, müvekkilinin annesine hakaret ettiklerini, davalının müvekkiline şiddet uyguladığını, bu olay ile ilgili savcılık dosyasının bulunduğu, müvekkilinin kadın sığınma evine gittiğini, müvekkiline hakaret ve küfür de ettiğini, belirterek davanın kabulü ile, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, çocuk için 1.000,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yine müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilerek tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dava dilekçesinde; davacının, ailesine hakaret ettiğini, arasını bozmaya çalıştığını, işten çıkıp geldiğinde kendisine fiziki ve psikolojik şiddet uyguladığını, kendisini tehdit ettiğini, psikolojik rahatsızlıklarının olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiş, kendisi için 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak, kendisine verilmesine, müşterek çocuğun velâyetinin kendisine verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşine şiddet uyguladığı, aşırı kıskanç davrandığı, eşine deli, şişko, orospu gibi sözlerle hitap ettiğini, eşinin annesi arayarak kızını alıp deli hastanesine yatır, gel sıpanı götür, burnunu kırdım gibi sözler sarfettiğini, davacının müşterek çocuğu ailesine göstermesine izin vermediği gerekçesi ile erkeğin tam kusurlu olduğunun tespiti ile kadının davasının kabulü ile boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyet hakkının anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, davacı için aylık 350,00 TL tedbir 450,00 TL yoksulluk nafakası olarak, müşterek çocuk Aras Efe için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının, 400,00 TL iştirak nafakası olarak devamına davacı kadın yararına 18.000,00 TL maddî 18.000,00 TL manevî tazminatın kabulüne davalının maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.