muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11205, Karar No: 2016/3386, Tarih: 15.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11205 E.  ,  2016/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

TCK'nın 142/1-a maddesinin kanuni tanımında, ibadete ayrılmış yerlerde bulunan eşya hakkındaki hırsızlık suçunu hükme bağladığı, eklenti niteliğinde bulunan yerlerdeki eşyayı ise kapsamadığı görülmekle, sanıkların, müştekinin imamlık yaptığı ...Camiine duvardan atlamak suretiyle girerek, camiinin eklentisi niteliğindeki depodan hırsızlığa kalkışma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/399-524 Esas-Karar sayılı 16.03.2009 tarihinde kesinleşen 3 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/148 Esas, 2004/229 Karar sayılı 765 sayılı TCK nın 492/5 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. ve 6. maddeleri uyarınca erteli 800,00 TL para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" her iki sanık yönünden kurulan hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/399 Esas, 2207/524 Karar sayılı 16.03.2009 tarihinde kesinleşen 3 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/148 Esas, 2004/229 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 492/5. ve 647. sayılı Yasa'nın 4. ve 6. maddeleri uyarınca erteli 800,00 TL para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, müştekinin imamlık yaptığı camiinin şadırvan penceresini zorlamaları ve deponun asma kilidini kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, bu yerlerin ibadethanenin eklentisi niteliğinde oldukları gözetildiğinde, TCK'nın 153. maddesinde yazılı bulunan “ibadethanelere, bunların eklentilerine veya buralardaki eşyaya” zarar verilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde sanıkların aynı Yasa'nın 152/1-a maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Ancak;

1-Sanıkların, müştekinin imamlık yaptığı camiinin şadırvan penceresini zorlamaları ve deponun asma kilidini kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, bu yerlerin ibadethanenin eklentisi niteliğinde oldukları gözetildiğinde, TCK'nın 153. maddesinde yazılı bulunan “ibadethanelere, bunların eklentilerine veya buralardaki eşyaya” zarar verilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde sanıkların aynı Yasa'nın 152/1-a maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14597, Karar No: 2010/102, Tarih: 18.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/14597 E.  ,  2010/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.5.2009 gün ve 2009/602 E. 2009/146 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2016/786, Karar No: 2017/9766, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/786 E.  ,  2017/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,kendisinin 01.04.2011 tarihli sözleşme ile vergi levhası, ticari unvan ve tescili davalı adına olan....Köfte Yaka Şubesi adlı iş yerine %50 hisse ile davalıyla ortak olduğunu; kendisinin %50 hisse karşılığı olarak davalıya 20.000,00 TL nakit olarak ödediğini ve 01.04.2011 tarihinden 16.06.2013 tarihine kadar iş yerinin işletilmesi görevini üstlendiğini, fiilen dükkanda çalıştığını; 16.06.2013 tarihinde davalı olan ortağı ile kararlaştırarak 20 gün izne çıktığını, izne çıkarken hesap yaptığını ve o tarih itibariyle yalnızca....Köfteye 600,00 TL borç olduğunu tespit ettiğini,izinden döndüğünde ise bu borcun 1.800,00 TL'ye çıktığını ve ödenmesi gereken kira bedellerinin ödenmediğini öğrendiğini, davalıdan borçların ödenmeme nedenini sorduğunda ise aralarında tartışma meydana geldiğini, davalının kendisine hitaben "dükkan benim üstüme, hesap da vermiyorum, hiç bir ödeme de yapmıyorum sana, dükkandan çık git" dediğini ve bu olaydan sonra bir daha dükkana gitmediğini; 09.07.2013 tarihinden bu yana davalının kendisine katkı payı karşılığını ve işlettiği döneme ait kar paylarını ödemeyi kabul etmediğini; bu nedenlerle, taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tasfiye bilançosu yapılarak kendisinin verdiği katılım payı ve adi ortaklığın hesaplanacak mal varlığından müspet bakiye kalması halinde %50 hisse üzerinden tekabül eden miktara mahsuben 20.000,00 TL katılım payı alacağına karşılık, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL katılım payı ve 09.07.2013 tarihinden bu yana kendisine isabet eden kar payı alacaklarına karşılık olarak fazlaya ilişkin hakları sakla kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ,davacının sözleşmede yazılı olan 20.000,00 TL'yi ödememesi nedeniyle ortaklığın gerçekleşmediğini, davacının bu bedeli ödediğine dair bir belgeyi dosyaya sunmadığını, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Dava; adi ortaklığın tasfiyesi ve alacak istemlidir.

Adi ortaklık sözleşmesi; geçerlilik şekli olarak, herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Ayrıca, adi ortaklık ilişkisinde; bir ortak tarafından açılan alacak talebi, ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar.

Dava; adi ortaklığın tasfiyesi ve alacak istemlidir.

Adi ortaklık sözleşmesi; geçerlilik şekli olarak, herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Ayrıca, adi ortaklık ilişkisinde; bir ortak tarafından açılan alacak talebi, ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar.

Somut olayda;taraflar arasında akdedilen 01.04.2011 tarihli sözleşme ile davacının davalı adına olan ... Köfte Yaka Şubesi ‘’adlı iş yerine %50 hisse ile ortak olduğu,ilgili sözleşmenin 4-a maddesine göre davacı tarafça 20.000 TL’nin davalıya ödenmesi suretiyle davacıya %50 oranında hisse verilerek ortaklık sözleşmesinin kurulduğunun belirtildiği,davacının 01.04.2011 tarihinden 09.07.2013 tarihine kadar fiilen söz konusu dükkanı işlettiğini; bu tarih sonrasında ise, davalının kendisini söz konusu işyerinden uzaklaştırması nedeniyle bir daha ilgili işyerini çalıştıramadığını ifade ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak adi ortaklık ilişkisine koyduğunu iddia ettiği 20.000 TL katılım payı alacağı yönünden şimdilik 10.000 TL ile, kar payı alacağına ilişkin olarak da 09.07.2013 tarihinden bu yana kendisine isabet eden şimdilik 5.000 TL kar payı alacağını talep ettiğinden bahisle eldeki davanın açıldığı sabittir.

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nın 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nın 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oy birliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakde çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan her birinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken,bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan ,yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/348, Karar No: 2014/4431, Tarih: 06.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/348 E.  ,  2014/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar Denizbank AŞ. ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı banka ile dava dışı ... arasında imzalanan kredi sözleşmesini müvekkillerinin kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalı bankanın ... 5. İcra Müdürlüğünün 2007/8870 esas sayılı dosyasında müvekkilleri aleyhine takip başlattığını, iş bu takip dosyasında müvekkilleri aleyhine 52.084,36 TL tutarında rehin açığı belgesi düzenlendiğini, bu arada davalı bankanın alacağın 22.117,48 TL'sini diğer davalıya temlik ettiğini, davalı ...'in rehin açığı belgesinin bir kısmı için ... 3. İcra Müdürlüğünün 2011/4011 esas sayılı dosyasında takip başlattığını, kalan kısım için de takip yapılma ihtimalinin bulunduğunu, asıl borçlu ...'nın davalı banka vekiline 43,000 TL ödeme yaptığını, bu ödeme sonrasında ...'nın ibra edildiğini, asıl borçlunun ibrasının kefil olan müvekkillerinin de borçtan ibrası anlamına geldiğini, sona ermiş bir borç için rehin açığı belgesi düzenlenemeyeceğini belirterek müvekillerinin rehin açığı belgesine dayalı borçlarının bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2007/8870 esas sayılı dosyasında usule aykırı şekilde rehin açığı belgesi alındığını, kendilerinin böyle bir belge talep etmediğini, ancak bu belgenin alacaklı kısmına müvekkilinin adının yazılmış olduğunu, müvekkilinin rehin açığına dayalı olarak takip yapmadığını, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2007/8870 esas sayılı dosyasındaki takip çıkışının 65.117,48 TL olduğunu, 43,000 TL tahsil ettiklerini, kalan 22.117,48 TL'yi ise temlik ettiklerini, temlik ettikleri miktarın dışında alacakları kalmadığını belirtmek amacıyla ibraname verdiklerini, davacı yanın rehin açığı belgesinin iptali için dava açtığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, İcra hukuk mahkemesi kararları uyarınca rehin açığı belgesi ile bu belgeye dayalı yapılan takibin iptaline karar verildiği, bu kararların kesinleştiği, buna göre iş bu davanın konusunun kalmadığı, rehin açığı belgesinin icra müdürlüğünce miktarı hatalı yazılmak suretiyle düzenlendiği, davalıların kötüniyetinin ispatlanamadığı, dava tarihinde davacıların dava açmakta hukuki yararının bulunduğu gerekçeleriyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, taraf vekillerinin tazminat taleplerinin reddine ve davalıların yargılama giderleriyle sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılardan Denizbank AŞ. ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

1) Davalı ... AŞ. vekilinin katılma yoluyla yapmış olduğu temyiz itirazlarının, temyiz harçlarının süresinde yatırılmadığı için reddi gerekmiştir.

2) Davalı ... vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazlarının ise harcı ve kaydı bulunmaması nedeniyle reddi gerekmiştir

3) Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının ise; takip ve davaya konu ... 5. İcra Müdürlüğünün 2007/8870 esas sayılı takip dosyasından alınan 05.01.2011 tarihli rehin açığı belgesinin ... 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/581 esas 2011/902 karar sayılı ilamıyla iptal edilmesine ve bu kararın kesinleşmiş bulunmasına, yeni bir rehin açığı belgesi düzenlenecek olması halinde buna karşı da davacının dava açma hakkı bulunmasına göre reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ. vekilinin, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (3) nolu bentte gösterilen gerekçelerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davacıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davalı ... AŞ.'ye iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.