muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/913, Karar No: 2009/1596, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/913 E.  ,  2009/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalılar Sarayköy Belediye Başkanlığı ile ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş. vekillerince istenmiş ve davacının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalıların temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davacı Türkiye Elektrik İletişim A.Ş. Genel Müdürlüğü vekilince sunulan 17.08.2007 tarihli dilekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesi istenmiş ise de; davacı vekilinin dilekçesinin mahkemece temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi; temyiz harcı da yatırılmadığından ve dolayısıyla usule uygun temyiz başvurusu bulunmadığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Sarayköy Belediye Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı ... Jeotermal Enerji Üretimi A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı şirket, davada Sarayköy Jeotermal Isıtma Turizm San. ve Tic.A.Ş. ile arasında yapılan 28.12.2001 günlü ve “Protokol” başlıklı sözleşmeyi dayanak alarak, sözleşmenin tarafı davalı anılan şirketin yüklendiği edimini ifa etmemesi sebebiyle, ona ödenen 14.331.990.000 TL (14.331,99 TL) iş bedelinin tahsilini istemiştir.

28.12.2001 tarihli ve “Protokol” başlıklı adî yazılı sözleşmeyle ekindeki abone sözleşmesini davalı ... Jeotermal Isıtma Turizm San. ve Tic.A.Ş. yüklenici; davacı şirket ise, iş sahibi sıfatlarıyla imzalamışlardır.

Dava dosyası kapsamındaki delillere ve bu kapsamda bilgi ve belgelere göre, yüklenici şirket tarafından davaya dayanak alınan sözleşme, davalı ... Jeotermal San. ve Tic.A.Ş.ne devredilmemiştir. Bu davalı şirket ile diğer davalı Belediye Başkanlığı arasında 26.05.2002 tarihli ve “Protokol” başlıklı ayrı bir sözleşme yapılmış ise de; bu sözleşmede 28.12.2001 tarihli sözleşmenin devrine ilişkin bir hükmün yer almadığı açıklıkla anlaşılmaktadır. Sözleşmenin devrinde; devreden, sözleşmenin tarafı olmaktan çıkar ve devralan sözleşmenin tarafı olur. ... Jeotermal San.Tic.A.Ş.nin davacıya karşı yükümlülüğünü gerektiren hukuksal ya da sözleşmesel bir sebebin bulunduğu davacı yanca kanıtlanmadığına göre mahkemece bu davalı hakkında da davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır. O halde, davalı ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş. hakkındaki davanın reddi gerekir.

Açıklanan sebeplerle ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle karar bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2.) bendde açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (3.) bendde açıklanan sebeplerle davalı ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 579,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Jeotermal Enerji Üretim A.Ş.ne geri verilmesine, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24239, Karar No: 2017/28369, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24239 E.  ,  2017/28369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, şef tekniker olan davacının 27/04/2005-30/07/2008 tarihleri arasında müdür olarak görev yaptığını sonrasında yeniden şef teknikerlik hizmetinde bulunsa da özlük haklarında kayıp olmaması gerektiğini bildirerek 30/07/2008 sonrasında verilmeyen fark alacakların davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın dayanak yapıldığı 16/02/2006 tarihli Birinci Tip İş Sözleşmesi'nin 5. Maddesinin 2. Fıkrası da düzenlenen "Çalışanın, işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. Maddesinde belirtilen halihazır görev ünvanı ve iş tanımında değişiklik yapılabilir" hükmü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın dayanak yapıldığı 16/02/2006 tarihli Birinci Tip İş Sözleşmesi'nin 5. Maddesinin 2. Fıkrası da düzenlenen "Çalışanın, işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. Maddesinde belirtilen halihazır görev ünvanı ve iş tanımında değişiklik yapılabilir" hükmü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

Somut olayda davacı şef tekniker olarak göreve başlamış 27/04/2005 tarihinden itibaren aynı unvanla ancak müdürlük makamında geçici olarak görevlendirilmiştir. Geçici görevlendirme 30/07/2008 tarihine kadar devam etmiştir. Davacı ... 9. İş Mahkemesinin 2010/262 esas sayılı dosyasında müdür görev ve yetkileriyle çalışılan dönemde, aylık ücretlerin de müdür kadro ve unvanına denk olarak ödenmesi talebi ile dava açmış; dava fiilen yerine getirdiği görevin karşılığı olan aylık ücret ve özlük hakkının davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesi ile kabul edilmiştir. İş bu davada ise davacı davalı şirketin müdürlükten sonraki şef tekniker dönemi ücretinin de müdürlük maaşına eşdeğer şekilde ödeneceği taahhütünde bulunduğunu ancak sonrasında yeniden şef teknikerlik hizmetinde bulunsa da özlük haklarının kayıp olmaması gerektiğini, ama işverenin şef teknikerliğe ilişkin ücret ve haklarını ödediğini iddia ederek fark alacakları talep etmiştir. Taraflar arasında imzalanan birinci tip iş sözleşmesinde davacının şef tekniker görevinde olduğu belirtilmiş, 5. maddesinde "..çalışanın işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. Maddesinde belirtilen halihazır görev unvan ve iş tanımında değişiklik yapılabilir.” hükmü getirilmiştir. Davacı her ne kadar ilgili hükmü dayanak göstermek suretiyle ücretinin müdür kadrosu hak edişlerinden az olamayacağını savunsa da söz konusu sözleşmede yer alan görev tanımı da değerlendirildiğinde madde lafzı şef teknisyenlik özlük haklarında bir kayıp oluşması durumuna karşı koruyucu niteliktedir. Davacının müktesep unvanı şef teknikerdir. 30/07/2008 sonrası fiilen yapılan iş de şef teknisyenlik olmakla belli bir dönem müdürlük görev ve yetkileriyle çalışmış olması bu kadro ve unvanı müktesep hak haline getirmeyecektir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66742, Karar No: 2013/9843, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66742 E.  ,  2013/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda,... Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi sahibi olan katılan ...'nun Umre için yurtdışına çıktığı sırada, sanıkların katılan ... tarafından kendilerine emanet edilmiş olan bu merkezi, diğer katılan ...'ya satmak suretiyle katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda, taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki nitelikte bulunduğundan beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4365, Karar No: 2020/3681, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4365 E.  ,  2020/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20:00 sıralarında, katılan sürücü ...’nin sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay yeri kavşağa geldiğinde, yolun sağındaki demir köprü üzerinden seyirle kontrolsüzce kavşağa giriş yapan sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin sağ ön far kesimi ile motosikletin sağ arka çamurluğunun çarpışması neticesi biri nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralanması ile sonuçlanan ve kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur tespitine, tayin edilen cezaya kararın hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, TCK'nın 52/3 uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün beşinci paragrafın başına, ''ve TCK'nın 52/3. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13976, Karar No: 2015/14326, Tarih: 02.07.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13976 E.  ,  2015/14326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlular vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; diğer şikayetlerinin yanında, altınlara ilişkin takibe dayanak mahkeme ilamına uygun olarak aynen iade talep edildiği halde ilamda çeyiz eşyası ile ilgili olarak, eşya bilirkişisinin raporunda belirtilen eşyaların aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde 2.175,00 TL çeyiz eşya bedelinin tahsiline karar verildiği halde icra emri ile ilama aykırı olarak, eşya bedellerinin talep edildiğini icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, dayanak ilama açıkça aykırılık teşkil ettiği gerekçesi ile borçlu hakkında başlatılan takipte icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takip dayanağı ... Aile Mahkemesi'nin 2008/77 Esas, 2009/550 Karar sayılı ilamının ilk bendinde “davacı tarafın talebi olan 4 adet gremse,1 adet tek ata altın, 1 adet çeyrek altın ve 1 adet çerçevenin aynen iadesi mümkün değilse mislen teslimine” ve ikinci bendinde ise “çeyiz eşyası olarak eski eşya bilirkişisi ...'ın 15/09/2009 havale tarihli raporunda belirtilen eşyaların aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde 2.175,00 TL çeyiz eşya bedelinin tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuştur.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) O nedenle, sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.

Somut olayda borçlular aleyhine düzenlenen icra emrinde ilama uygun olarak 4 adet gremse, 1 adet tek ata altın, 1 adet çeyrek altın ve 1 adet çerçevenin aynen iadesi mümkün değilse mislen teslimi talep edilmiş; ancak çeyiz eşyası ile ilgili hükümde bilirkişi tarafından tespit edilen eşyaların öncelikle aynen iadesine karar verilmesine rağmen aynen iade talep edilmeden eşya bedeli olan 2.175,00 TL ve faizi talep edilmiştir. Bu talep açıkça ilama aykırıdır.

Sonuç olarak icra emrinde çeyiz eşyalarına ilişkin talep ilama aykırı olup icra emrinin bu talebe ilişkin kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken ilama uygun diğer alacak kalemlerini de kapsayacak şekilde icra emrinin tümden iptali isabetsizdir.

Sonuç olarak icra emrinde çeyiz eşyalarına ilişkin talep ilama aykırı olup icra emrinin bu talebe ilişkin kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken ilama uygun diğer alacak kalemlerini de kapsayacak şekilde icra emrinin tümden iptali isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20337, Karar No: 2014/21564, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20337 E.  ,  2014/21564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/400-2014/500

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığı nedeni ile %5,2 oranında artan sürekli iş göremezliğe dayanan maddi tazminat davasıdır. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15980, Karar No: 2014/3289, Tarih: 25.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/15980 E.  ,  2014/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2013/1079-2013/1115

H.. C.. tarafından açılan mirasçılık belgesi istemi davasının kabulüne dair Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.07.2013 gün ve 1079/1115 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; damadı S.. D..'nun 11.06.2013 tarihinde vefat ettiğini açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından özellikle veraset belgesinde miras bırakanın kardeşlerine de pay verildiği ancak onların mirasçı olmadığı gerekçesiyle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; TMK'nun 495.maddesinde miras bırakanın birinci derece mirasçılarının onun altsoyu olduğu, çocukların eşit olarak mirasçı oldukları, miras bırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, TMK'nun 496.maddesinde ise, altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı oldukları, miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde, bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı düzenlenmiştir. Dosya içerisine celp edilen nüfus kayıtlarının incelenmesi neticesinde muris S.. D..'nun 11.06.2013 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat ettiği, murisin geriye mirasçıları olarak kızı B.. ile eşi S..'nin kaldığı, bunlardan kızı B..'nın 28.06.2013 tarihinde evli ve çocuksuz olarak, eşi S..'nin ise 19.07.2013 tarihinde dul ve çocuksuz olarak vefat ettikleri anlaşılmaktadır. Muris S.. D.. ile kızı B.. ve eşi S..'nin ölüm tarihleri gözetildiğinde murisin eşi S..'nin babası ile kardeşleri mirasçı olup, muris S..'ın kardeşleri olan ve veraset belgesinde kendilerine 9'ar pay tayin edilen H.., M.. , M.. ve N.. mirasçı değildirler. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin pay dağılımı yapılması doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18274, Karar No: 2015/12809, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18274 E.  ,  2015/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/406-2014/159

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.07.2014 tarih ve 2013/406-2014/159 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. A.. Ç.. ile davalılar vekili Av. M.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar-karşı davalılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında A... Gıda Ltd.'nin hisselerinin devri konusunda 24.01.2012 tarihli protokol düzenlendiğini, hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan bedelin davacılara ödenmediğini, Noter devir sözleşmesinde hisse devir bedelinin nakden ve tamamen alındı ibaresinin bulunmasının yükümlülüğün yerine getirildiği anlamına gelmeyeceğini, hisse devir bedellerinin ödendiğinin yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini ileri sürerek, ödenmeyen hisse devir bedelinin tespitini, şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, iddia edilen alacak miktarının belirli olduğunu, şirketin borca batık olması nedeniyle hisse devirlerinin yapıldığını, davalılara şirket hisselerini devrine karşılık şirketin borçlarından kurtarıldığını, şirketin sağlıklı hale getirildiğini, Noter devrinde hisse bedelinin nakden ve tamamen alındığının açıklandığını, protokole göre davacı S.. K..'in elinde %5 pay kalacağını, buna rağmen halen %20 payı elinde bulundurduğunu, davacıların protokol hükümlerini yerine getirmediğini savunarak, asıl davanın reddini istemi, karşı davada ise protokol hükümleri uyarınca devri yapılmayan %15 payın davalı-karşı davacılara devrini, aksi takdirde belirlenecek bedelden şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.