muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/236, Karar No: 2015/7346, Tarih: 16.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/236 E.  ,  2015/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2012/403-2014/367

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve H.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların müvekkili kooperatifin eski yöneticileri olduğunu, 11.1.2004 tarihli genel kurulda ibra edilmediklerini, toplanan paraların kooperatif yararına harcanmadığı gibi haksız ve hukuka aykırı şekilde kıymetli evrak tanzimi ile birçok kişiye borçlanıldığını ve kooperatifin hesaplarına haciz konulmasına neden olduklarını, davalılar hakkında suç duyurusunda da bulunulduğunu ileri sürerek, ıslaha konu miktarla birlikte toplam 132.302,00 TL'nin davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve Hasibe Başak’dan faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kooperetifin yönetiminde görev alan davalılar H.. Ö.., Hasibe Başak ve S.. S..’in kooperatif defter, belge ve faturalarını mevzuata uygun tutmayıp, hesaplarla ilgili genel kurul’a yanlış ve eksik bilgi vererek davacı kooperatifi 130.022,72 TL zarara uğrattıkları, davalı H.. B..’un 17.02.2003 tarihinde görevinden istifa etmesi ve usulsüz işlemlerin bu tarihten sonra yapılması nedeniyle herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, davacı vekilinin yargılama sırasında davalı M.. O.. hakkında açılan davadan feragat ettiği gerekçesiyle davalılar H.. Ö.., Hasibe Başak ve S.. S.. hakkında açılan davanın kabulü ile 130.022,72 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan alınmasına, davalı H.. B..’a karşı açılan davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, davalı M.. O.. hakkında açılan davanın, esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve H.. B.. vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, dosya kapsamındaki beyanlara göre, kooperatifin 2003 yılında yaptığı genel kurulda alınan kararlarla yapımı kararlaştırılan işlerin fahiş fiyatla yaptırıldığı ve gerçek olmayan borçlanmalara ilişkin fatura ve bonolar tanzim edilerek kooperatifin zarara uğratıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve H.. B.. vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, dosya kapsamındaki beyanlara göre, kooperatifin 2003 yılında yaptığı genel kurulda alınan kararlarla yapımı kararlaştırılan işlerin fahiş fiyatla yaptırıldığı ve gerçek olmayan borçlanmalara ilişkin fatura ve bonolar tanzim edilerek kooperatifin zarara uğratıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar hakkında ceza mahkemesinde açılan dava sonucunun kesinleşmesinin beklenmesi yönünde verilen Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin 20.10.2009 tarih ve 2008/711 esas - 2009/10694 karar sayılı bozma ilamına uyulmuşsa da, ceza mahkemesince verilen kararın da Yargıtay tarafından hukuk davalarının sonucunun beklenilmesi gereğinden bahisle bozulduğu, bu nedenle uyulan bozma kararının gereğinin yerine getirilmesinin olanaksız olduğu gerekçesi ile inceleme yapılarak hüküm tesis edilmiştir.

Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nce verilen bozma kararından sonra alınan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi kurulu raporu ise denetime elverişli değildir. Gerçekten de yukarıda ifade edilen dava sebeplerine dayalı olarak açık ve anlaşılabilir bir inceleme yapılmış olmayıp, kooperatifin 2003 yılında yaptığı sözleşme ve düzenlediği faturaların toplam tutarının 224.156,12 TL'ye nasıl ulaştığı anlaşılamamaktadır. Bunun yanında, bilirkişi raporunun sonuç kısmında daha önceki bilirkişi raporlarında işin maliyeti olarak belirlendiği ifade edilen 94.133,40 TL, belirlenen zarardan mahsup edilmiş ise de- ki dikkate alınan önceki raporda miktar 94.426,23 TL'dir- bozma öncesi alınan bir diğer raporda maliyet bedelinin 106.700,37 olduğunun beyan edilmesi karşısında, neden bu bedele itibar edilerek diğerinin nazara alınmadığı izah edilmeden ve rapora yönelik taraflarca ileri sürülen itirazlar ek rapor alınıp karşılanmadan sonuca varılması da doğru görülmemiştir.

Bunun yanında, kooperatif tarafından bono verilen davadışı 3. kişilere yönelik bu bonolardan dolayı menfi tespit istemli davaların açıldığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/322 ve 2004/323 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğu, ancak bu dosyalarla sınırlı olmadığı, menfi tespit istemli başka davalardan da söz edilmesine rağmen kapsamlarının net olarak tespit edilemediği, konuların ne olduğunun duruşma zabıtlarına geçirilmediği ve numaralarının da belirlenemediği görülmektedir. Şu halde, mahkemece az yukarıda işaret edilen tüm menfi tespit davalarına ilişkin dosyaların getirtilip incelenerek, konularının tespit edilmesi ve dava konusu ile ilgili ve sonucu etkiler nitelikte bulunmaları halinde, anılan davaların eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılması; bunun dışında uyuşmazlığın niteliği gereği inşaat mühendisi, mali müşavir ve kooperatif konusunda uzmanlığı bulunan kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle denetlenebilir nitelikte rapor alınması, rapora yönelik taraf itirazları olduğu takdirde itirazların giderilmesi için ek rapor alınması ve sonucuna uygun şekilde hüküm verilmesi gerekir.

Keza, dava dilekçesinde talep edilen tazminat tutarına reeskont faizi uygulanmış ise de, uyuşmazlığın ticari nitelik arzetmemesi nedeniyle reeskont değil yasal faiz istenilebileceği hususunun gözden kaçırılması, buna ilaveten dava dilekçesinde talep edilen miktara dava, ıslahla arttırılan kısma ise ıslah harcının yatırıldığı tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hüküm altına alınan tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

İzah edilen sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve H.. B.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar H.. Ö.., S.. S.. ve H.. B.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4424, Karar No: 2010/7932, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4424 E.  ,  2010/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 15.10.2008 tarihli krokide (A) ile gösterilen 6445.93 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, (B) ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü ... ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve ... olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın

öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre % 30’nun ..., % 70’nin ise taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, ... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde karar verilmesi Yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Belediye Başkanlığına iadesine 07.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/589, Karar No: 2016/115, Tarih: 08.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/589 E.  ,  2016/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'un 5237 saylı TCK'nun 149/1-a-h, 168/3-1, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay.... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Yakınanın 18.06.2006 günü saat 20.00 sıralarında yolda yürürken tabanca ile tehdit edilerek cep telefonunun zorla alınmasından hemen sonra başvuruda bulunmadığı, olaydan on iki gün sonra ağabeyi ve babası ile birlikte 30.06.2006 tarihinde ve saat 18.30 sularında yolda gördüğü sanığı telefonunu yağmalayan kişi olarak gösterip yakalatması üzerine, 01.07.2006 günü yapılan canlı teşhiste sanığı teşhis edememesi, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, suçta kullanılan silahın ele geçmemiş bulunması, yakınanın 11.09.2008 günlü oturumda sanığı benzettiğinden yakalattığı yolundaki anlatımı karşısında; suça konu telefona benzer bir telefonun sanığın ailesi tarafından iade edilmiş olmasının suçu kabul manasına gelmeyeceği de değerlendirildiğinde, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gözetilerek mevcut kuşku sanık yararına yorumlanarak sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Ağır Ceza Mahkemesi ise ... gün ve ... sayı ile;

"...Olay günü gece sayılan saat 20.00 sıralarında mağdur ...’nun ilimiz ... Sokak üzerinde yaya olarak yürüdüğü sırada, sanığın mağdurun yanına geldiği ve belindeki kuru sıkı veya gerçek olup olmadığı kesin olarak tespit edilemeyen silahı gösterdiği, 'kız arkadaşıma laf atmışsın, bunu kız arkadaşıma soracağım' diyerek cep telefonunu istediği, mağdurun da korkarak cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın cep telefonunu alıp birkaç yeri arama numarası yaptığı, daha sonra 'bağlantı kurulamıyor' diyerek cep telefonunu cebine koyduğu, mağdurun cep telefonunu geri istemesi üzerine belinde bulunan tabancasını çıkartarak mağdura gösterip 'seni öldürürüm' diyerek tehdit edip mağduru etkisiz hale getirip oradan uzaklaştığı, mağdurun olayı sıcağı sıcağına polise bildirmediği, ancak 30.06.2006 günü saat 18.30 sıralarında mağdurun ailesi ile birlikte yolda yürüdükleri sırada, sanığı görerek teşhis ettiği, sanığın yakalandığı daha sonra kovuşturma başlamadan önce sanığın yakınları tarafından yeni bir cep telefonunun getirilerek mağdura teslim edildiği, sanığın bu şekilde geceleyin silahla yağma suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

İstikrar kazanan Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin içtihatlarında belirtildiği üzere, tesadüfen sanığı yolda görüp tanıyan, babası ve kardeşine sanığı yakalatıp karakola getirten, ilk ifadesinde açıkça sanığın kendisini yağmaladığını söyleyen mağdurun, daha önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden de bulunmadığı gözetilerek ilk ifadesinin doğru olduğu" şeklindeki gerekçeyle direnilerek, ilk hükümdeki gibi sanığın mahkûmiyetine oyçokluğuyla karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 gün ve 264578 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı yağma suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

30.06.2006 tarihli yakalama, üst arama ve teslim tutanağında; saat 18.40 sıralarında polis merkezine gelen mağdur ..., ağabeyi ... ve babası ...’in önceki bir tarihte mağdur ...’in cep telefonunun silahla gasp edildiği, kendilerinin bu konuda müracaatının olmadığı, bugün olayın gerçekleştiği sokak üzerinde mağdurun telefonunu gasp eden kişiyi görerek kendilerine göstermesi üzerine sanığı yakalayarak karakola getirdikleri, şüphelinin adının ... olduğu, yapılan üst aramasında suç ve suç unsuruna rastlanmadığı, şüphelinin yaşının küçük olması nedeniyle çocuk şubeye teslim edildiğinin bildirildiği,

01.07.2006 tarihli canlı teşhis tutanağında; canlı teşhis için müştekinin şubeye davet edilerek şüpheliye benzeyen üç kişi ile şüphelinin teşhis odasına alınarak müştekiye önden, arkadan ve yandan gösterildiğinde, cep telefonunu alan şahsın gösterilen şahıslar arasında olmadığını beyan etmesi üzerine teşhis işlemine son verildiği,

Anlaşılmaktadır.

01.07.2006 tarihli canlı teşhis tutanağında; canlı teşhis için müştekinin şubeye davet edilerek şüpheliye benzeyen üç kişi ile şüphelinin teşhis odasına alınarak müştekiye önden, arkadan ve yandan gösterildiğinde, cep telefonunu alan şahsın gösterilen şahıslar arasında olmadığını beyan etmesi üzerine teşhis işlemine son verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... kollukta; 18.06.2006 günü saat 20.00 sıralarında yaya olarak sokakta yürürken tahmini 15-17 yaşlarında 1,65-1,70 cm boylarında kumral tenli, kısa saçlı birisinin arkasından seslenerek beklemesini istediğini, yanına gelince "kız arkadaşıma laf atmışsın, seni öldürürüm" diyerek tabancasını gösterdiğini, itiraz edince "çıkart telefonunu kıza soracağım" dediğini, Siemens marka telefonunu çıkartarak şahsa verdiğini, bir kaç defa arama yapar gibi yaptığını, "şebekeye ulaşılamıyor" diyerek telefonunu cebine attığını, isteyince de belindeki tabancasını çıkartıp "bak seni öldürürüm" diyerek kaçtığını, polis merkezine gelerek söylediğini, çocuk şubeye gittiğini, fotoğraflardan teşhis edemediğini, müracaat için tekrar karakola gelmeyerek eve gittiğini, 30.06.2006 günü ise saat 18.30 sıralarında ailesi ile birlikte aynı sokak üzerinden araba ile geçerken birkaç çocuğun olduğunu gördüğünü, içlerinden birini telefonunu alan şahsa benzettiğini, babasına durmasını söylediğini, yanlarına gidince telefonunu alan kişi olduğunu anlayıp şahsı alarak karakola getirdiklerini, telefonunu zorla alan kişinin şu an karakolda bulunan kişi olduğunu beyan etmiş,

Duruşmada ise; olayın oluş şeklini aynen anlatarak devamında aynı gün durumu babasına bildirdiğini, ancak babası hasta olduğu için karakola gidemediklerini, 30.06.2006 tarihinde saat 18.30 sıralarında ailesi ile birlikte araba ile eve gelirken yolda sanığı gördüğünü, sanığı telefonunu alan şahsa benzettiğini, babasına durumu söylediğini, babasının sanığı yakalayarak polise teslim ettiklerini, o sırada sanığı eşkal olarak telefonunu gasp eden şahsa benzettiğini, ancak daha sonra atılı suçu sanığın işlemediğini kesin olarak anladığını, olaydan kısa bir süre sonra tahminince sanığın ailesi tarafından benzer bir telefonun getirilerek babasına teslim edildiğini, babasının da telefonu kendisine verdiğini, sanığın atılı suçu işlemediğini anladığından şikayetçi olmadığını ifade etmiş,

Mağdurun babası ... kollukta; 30.06.2006 günü araba ile eve giderken mağdur ...’in birkaç çocuğun olduğu grubu görünce heyecanlanarak içlerinden birisini geçmiş günlerde telefonunu çalan şahsa benzettiğini söylemesi üzerine aracı durdurarak yanlarına gittiklerini, cep telefonunu alan şahıs olduğunu söyleyince sanığı yakalayarak polise teslim ettiklerini, olayı görmediğini beyan etmiş,

Duruşmada; önceki beyanlarını tekrar ettiğini, olaydan kısa bir süre sonra cep telefonunu teslim aldığını, ancak ne zaman ve nasıl teslim aldığını tam olarak hatırlamadığını, şikayetçi olmadığını söylemiş,

Duruşmada; önceki beyanlarını tekrar ettiğini, olaydan kısa bir süre sonra cep telefonunu teslim aldığını, ancak ne zaman ve nasıl teslim aldığını tam olarak hatırlamadığını, şikayetçi olmadığını söylemiş,

Mağdurun ağabeyi tanık ... kollukta; babası ... ile aynı beyanlarda bulunmuş, bulunamadığı için duruşmada dinlenilmesinden vazgeçilmiş,

Sanık aşamalarda; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, mağduru tanımadığını, olay saatinde evinde olduğunu, mağdurun yapılan canlı teşhiste telefonu alan kişi olarak kendisini teşhis edemediğini savunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve ...sel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurun 18.06.2006 günü saat 20.00 sıralarında yolda yürürken silahla tehdit edilerek cep telefonunun zorla alınmasından hemen sonra resmi başvuruda bulunmadığı, olaydan on iki gün sonra ağabeyi ve babası ile birlikte 30.06.2006 günü saat 18.30 sularında yolda gördüğü sanığı telefonunu yağmalayan kişi olarak gösterip yakalatmasına rağmen, 01.07.2006 günü yapılan canlı teşhiste sanığı teşhis edememesi, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, suçta kullanılan silahın ve suça konu telefonun ele geçmemiş bulunması, mağdurun duruşmada sanığı benzettiğinden yakalattığı şeklindeki anlatımı ile suça konu telefona benzer bir telefonun sanığın ailesi tarafından iade edilmiş olmasının suçu kabul manasına gelmeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediği hususu şüphe boyutunda kaldığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yerel mahkemece mahkumiyetine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve yedi Genel Kurul Üyesi; "Sanığın eylemi sabit olduğundan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme hükmünün sanığın üzerine atılı yağma suçunun şüphe boyutunda kaldığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.