muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10800, Karar No: 2014/39917, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10800 E.  ,  2014/39917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 29. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/275-2013/174

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San ve Tic. Ltd. Şti avukatı, İ.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’nden devraldıkları şirketi ekonomik nedenlerle devraldıktan 6 ay sonra 31.07.2009 tarihinde H.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’ne devrettiklerini, bu tarihten sonra işçilerin H.. Alüminyum Levha San. ve Tic Ltd Şti’nde çalışmaya devam ettiklerini, işyeri devrinin davacıya haklı fesih hakkı vermediğini, işyeri devri nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli hâlinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisi taraflar arasında çekişmeli olup dosya içeriğine göre işyerinin hukuki bir işlemle devredildiği ve davacının dava dışı son devralan işverende çalışmasını sürdürdüğü, devirle birlikte iş akdinin sona ermediği ve feshe bağlı hakların talep imkanı bulunmadığı, anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerin kabulü hatalıdır.

Kabule görede; reddedilen ihbar tazminatı miktarına göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4287, Karar No: 2013/43620, Tarih: 03.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4287 E.  ,  2013/43620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığa ceza tayin edilmesine engel olacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinden rapor aldırılarak, akıl hastalığı olduğu doktor raporu ile tespit edildilmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi gereğince sanığa zorunlu müdafii tayin edildikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dava konusu olayla ilgisi bulunmayan, sanığın özürlülük durumuna ilişkin sağlık kurulu raporuna dayanılarak ve akıl hastası kabul edilen sanığa müdafii atanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2860, Karar No: 2019/3576, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2860 E.  ,  2019/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6922, Karar No: 2017/11572, Tarih: 09.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6922 E.  ,  2017/11572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Psikiatri uzman doktoru tarafından düzenlenen doktor raporunda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin belirtilmesine rağmen, dosya içerisindeki sosyal inceleme raporunda “suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği(farik ve mümeyyiz olmadığı), ahlaki muhakeme yeteneği ve bilişsel düzeyinin düşük olduğu,yeniden suç işleme durumu bulunduğu,iletişim problemleri, dikkat ve algı sorunları yaşadığı kanaatine varılmıştır” şeklindeki hususların belirtildiğinin anlaşılması karşısında, bu iki raporun birbirleri ile çeliştiği ve 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun suç işlediği tarihte akıl hastalığı ve zayıflığı nedeni ile eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıran veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığı ve ceza ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8480, Karar No: 2023/3180, Tarih: 05.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8480 E.  ,  2023/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/325 E., 2018/20 K.

Taraflar arasındaki dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. DAVA

Davacılar; ... ilçesi, ... köyü, iki ... mevkiinde bulunan haritada dere olarak gösterilen kısmın, derenin aktif yatağı olmayıp, derenin etkisi altında kalmayan bir yer olup ve kadimden beri yol olduğunu, 163 numaralı parsel, 33 numaralı parsel, 159 numaralı parselde kümesleri olduğunu, 20-25 senedir bu yolu kümeslere gidiş gelişte kullandıklarını belirterek, kadastro tespitinde dere olarak gösterilen yerin tahminen 4 metre genişliğinde,130 metre uzunluğundaki kısmının dere vasfının iptali ile haritasında yol olarak gösterilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine; kadastro çalışmaları sırasında, dere yataklarında tabii akışa imkân verecek ve kendiliğinden oluşmuş dere yatağı kesitinin derenin tabii akışına tahsis edilmekte olduğunu, dere yatak genişliğinin tespitinde ...’nin bilgisi ve görüşü doğrultusunda uygulama gerçekleştirildiğini, suyun yükselme ve taşkın ihtimali olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğü; dava konusu olan alanın kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tescil edildiğini, dere yatağı olarak tescil edilen alanda davaya konu parseller olan 33,163 no.lu parsellere ulaşım amaçlı yol yapıldığının görüldüğünü, söz konusu alanın dere yatağında kalmadığı halde dere yatağı olarak tescil edilmesinde idarelerinin herhangi bir kusuru olmadığını, halen idarece derenin debisinin hesaplama çalışmalarının devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı Köy temsilcisi;davaya ilişkin belirtilen yerin yanlışlıkla dere olarak yazılmış bulunduğu, bu yerin işlek yol olarak yazılması gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalı Köy temsilcisi;davaya ilişkin belirtilen yerin yanlışlıkla dere olarak yazılmış bulunduğu, bu yerin işlek yol olarak yazılması gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2015/325 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararıyla keşif esnasında yapılan gözlemde taşınmaz ile yol ve dere arasında kot farkının bulunduğu, taşınmazın, yolun ve derenin doğal sınırının bulunduğu, mahalli bilirkişinin ve tanıkların beyanları ile davaya konu yol ve derenin sınırlarında eskiden beri herhangi bir değişiklik olmadığının anlaşıldığı, davacının 112 ada 38 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebinden feragat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişilerinin raporlarına ekledikleri krokide (A) harfi ile yeşil renkte gösterilen 301,53 m²'lik alan, krokide (C) harfi ile kırmızı renkte gösterilen 292,31 m²'lik alan, krokide (D) harfi ile sarı renkte gösterilen 99,15 m²'lik alanların dere olarak tespit edilen tapu kaydının iptali ile davalı parselden ifraz edilerek tapudan yol olarak terkinine, 112 ada 38 no.lu parsele ilişkin açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava konusu taşınmaz bölümlerinin kadim yol olduğunun tespit edilemediğini, bilirkişi raporunda (A), (C) ve (D) olarak adlandırılan taşınmazların genel bir yolla / ana yolla bağlantısı görülmediğini,12.06.2017 tarihli krokide yol tabiri kullanıldığını bu tabirin ana yol için mi yoksa (A), (C) ve (D) olarak adlandırılan taşınmazlar için mi kullanıldığının açık olmadığını, yasal hasım olan Hazine aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvuru dilekçesinde; bilirkişilerin rapor hazırlarken dere yatağı kesitlerini hiç dikkate almadığı sadece mevcut duruma göre rapor hazırladıklarını, dava konusu parsellerin mevcutta yol olarak kullanılması, olası bir su yükselmesi ve su taşması durumlarından etkilenmeyeceği anlamına gelmediği, dere yatağı kesitlerinin bilirkişilerce kontrolü sağlanarak buna göre ayrıntılı bir rapor sunmaları ve eğer parsellerin yol olarak kullanılmasında herhangi bir sakınca yok ise yol olarak terkinine karar verilmesinin gerekli olduğunu, yasal hasım olmaları nedeniyle aleyhlerine yargılama gideri hükmedilemeyeceğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/1258 Esas, 2019/385 Karar sayılı kararıyla; davaya konusu taşınmaz bölümlerinin dere yatağı vasfı nedeniyle tescil harici bırakıldığı, keşifte beyanlarına başvurulan mahalli bilirkişi ve tanıklarca, davacılar adına kayıtlı taşınmazlarda kümes yapıldığından beri dava konusu taşınmaz bölümlerinin davacılar tarafından yol olarak kullanıldığını beyan ettikleri, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin umumun kullanımına tahsis edilmiş kadim yol olmadığını, davacının davasını ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı Hazine vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davalıların ...’nin görüşüne başvurulması gerektiğini çalışmaların devam ettiğini ilgili çalışma tamamlandıktan sonra bu konudaki kurum yetkililerinin görüşlerinin Mahkemeye sunacaklarını açıklamalarına rağmen bu eksikliğin giderilmediğini, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklar davacılar adına kayıtlı taşınmazlarda kümesler yapıldığından beri dava konusu taşınmaz bölümlerinin yol olarak kullanıldığını beyan etmişler ve jeoloji ve ziraat mühendisi bilirkişiler de dosyaya ibraz ettikleri müşterek raporlarında; dava konusu arazide kadastro bilirkişilerince "B" harfi ile gösterilen alanın aktif dere yatağı,"A,C,D" harfleri ile gösterilen alanların ise aktif dere ile ilgisinin olmadığı yol olarak kullanıldığını açıkladıkları İlk Derece Mahkemesi kararının usule yasaya hak ve nesafet kurallarına uygun biçimde ve kamu vicdanı nazara alınarak verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesi şöyledir;

“Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına veya Cumhurbaşkanlığı kararnamelerine göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.