muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1349, Karar No: 2020/407, Tarih: 16.06.2020

42. Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaç ile kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayının hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon için yayın yapmak hukuka aykırıdır.

43. Bu açıklamalardan sonra, denilebilir ki; basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için haberin gerçeğe uygun olması, gerçeğe uygun yayının haber niteliği taşıması, gerçeğe uygun haberlerin verilmesinde nesnel (objektif) ölçütlere uyulması, haberin veriliş biçimi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunması gerekir. Bir yayının hukuka uygun olduğunun kabul edilebilmesi ancak açıklanan bütün bu koşulların birlikte varlığı hâlinde mümkündür. Yapılan bir yayın bu temel ilkelerden herhangi birine ters düşüyorsa hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiş olacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2019 tarihli ve 2017/4-1414 E., 2019/464 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2017/4-1833 E., 2019/1333 K., sayılı kararları).

44. Önemle vurgulanmalıdır ki yayınlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan hukuka aykırılık gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

45. Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

46. Haberde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı durumlarda, özle biçim arasındaki denge bozulmuş sayılır. Bu da hukuka aykırılığın varlığını kabule imkân sağlar.

47. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki, basının yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

48. Yine, basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması BK’nın 49. (TBK’nın m. 58) maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

48. Yine, basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması BK’nın 49. (TBK’nın m. 58) maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

49. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde; davalı şirkete ait Yeni Şafak Gazetesi’nin 05.03.2010 tarihli sayısının ilk sayfasında "O dinlemeler hukuk dışı"(Cihaner Hukuksuz Dinledi)ve onbirinci (12.) sayfasındaki "Dinlemeye İBDA/C kılıfı uydurmuşlar" başlıkları ile,Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı görevini ifa etmekte iken 16.02.2010 tarihinde tutuklanan davacı hakkında, görevi gereği yaptığı soruşturmalara atfen haberler yapıldığı anlaşılmaktadır.

50. Dava konusu haberin bir bütün olarak değerlendirilmesinde; haber tarihinde, davacı hakkında her ne kadar soruşturma başlatılmış ve kamu davası açılmış ise de,yapılan haberde davacı hakkında düzenlenen iddianame içeriğinden farklı olarak, davacının görevi gereği yürütmüş olduğu soruşturmalarda yaptığı işlemlerde yasal olmayan yöntemler kullanıldığı da belirtilmek suretiyle asılsız isnatlarla itham edildiği; iddianamede hiç yer almayan hususların varmış gibi gösterildiği açıktır. Bu şekildeki iddialar ile davacının hedef gösterildiği, dava konusu haberin görünürdeki gerçeğe uygun olmadığı, öz ve biçim arasındaki dengenin bozulduğu, basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı her türlü tereddütten uzaktır.

51. Hâl böyle olunca; dava konusu haber nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu kabul eden direnme kararı yerindedir.

52. O hâlde; usul ve yasaya uygun direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı (227,85TL) harcın temyiz edenden alınmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3727, Karar No: 2021/2751, Tarih: 23.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3727 E.  ,  2021/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2019 tarih ve 2018/1031 E. - 2019/531 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kredi alacağı temlik sözleşmesiyle devraldığı alacağın tahsili amacıyla başlattığı icra takibine davalıların zamanaşımı yönünden itiraz ettiğini, 5020 sayılı Bankalar Kanunu'nun 3. ek maddesine göre zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğunu ve bu sürenin dolmadığını, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan bankaların alacaklarının kamu alacağı olarak kabul edileceğini ve 6183 sayılı Kanunun uygulanacağını ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, gönderilen hesap kat ihtarnamesine itiraz ettiklerini, Anayasa Mahkemesi tarafından Bankalar Kanunundaki zamanaşımı süresiyle ilgili iptal kararı verildiğini, gerekçeli kararın yazılmasının beklenmesi gerektiğini, borcun kamu alacağı olmadığı süre içerisinde de zamanaşımına uğramış olabileceğini, borçlu şirketin tasfiye halinde olması nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığının bilinmediğini, bu nedenle 20 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanamayacağını belirterek, davanın reddine ve % 20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı Kinetik Motorsiklet Bisiklet ve Yedek Parça Sanayi Ticaret Limited Şirketi’nin unvanının 15.12.1998 tarihinde Kinetik Gıda Dağıtım ve İki Tekerlekli Araçlar San. Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirildiği, şirketin 24.10.2002 tarihi itibariyle tasfiye haline girdiği ve unvanına "Tasfiye Halinde" ibaresinin eklendiği, Pamukbank T.A.Ş. ... Şubesi ile davalı şirket arasında toplamda 50.000 TL tutarlı 4 adet genel kredi sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşmelere istinaden davalı şirkete kredi kullanıldığı, davalı ...'nin de sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı, kefalet limitinin 50.000 TL olduğu, kredi geri ödemelerinin yapılmaması üzerine Pamukbank T.A.Ş. ... Şubesi tarafından keşide edilen ... 3. Noterliği'nin 01.02.2001 tarih ve 2813 yevmiye nolu ihtarnamesi ile hesabın kat edildiği, Pamukbank T.A.Ş.’nin davalılardan olan alacağının kredi alacağı temlik sözleşmesi ile TMSF'ye, TMSF tarafından da alacağın 20.02.2006 tarihli kredi alacağı temlik sözleşmesi ile davacı RCT Varlık Yönetimi A.Ş.’ne devredildiği, bu şirket tarafından davalılar hakkında başlatılan takibe, davalıların itirazı üzerine işbu davanın açıldığı, davalıların zamanaşımı definin ileri sürdüğü, ancak dava ve takip konusu edilen alacağın niteliği gözönüne alındığında 5411 Sayılı Yasa'nın 141. maddesi gereğince 20 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, bu süre takip ve dava tarihi itibariyle henüz dolmadığından davalının zamanaşımı itirazının reddedildiği, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ile, davacının takip tarihi itibariyle davalı Tasfiye Halinde Kinetik Gıda Dağıtım ve İki Tekerlekli Araçlar San. Tic. Ltd. Şti.’nden 70.876,90 TL asıl alacak, 604.877,83 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 675.754,73 TL, davalı ...'den de 50.000,00 TL asıl alacak, 421.475,78 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 471.475,78 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, her bir borçlu için tespit edilen asıl alacak tutarına takip tarihinden itibaren davacının dava dilekçesindeki talebi ile bağlı kalınarak % 11 oranında temerrüt faizi işletilmek suretiyle takibin devamına, davanın kısmen kabulüne, davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, takiple talep edilen 3.997,57 TL icra giderinin icra müdürlüğünce nazara alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14.90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 34.619,81 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1954, Karar No: 2015/7432, Tarih: 01.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1954 E.  ,  2015/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2014

NUMARASI : 2013/341-2014/167

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/09/2014 tarih ve 2013/341-2014/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T. markasını kullandığını, davalı adına TPE nezdinde muhtelif sınıflarda tescilli 2008/64674 nolu "İ. akvaryum Alışveriş- Otel- Kongre- Eğlence Merkezi + şekil" ibareli markadaki “İ.A.” ibaresinin marka kavramını karşılamadığını, ticari hayatta bir markanın sahip olması gereken özelliklere sahip olmadığını, kamuya açık İstanbul ibaresinin coğrafi alan adı olması yanı sıra özel isim olduğunu, bu ibarenin markanın esas unsuru, yardımcı unsur A. kelimesinin ise cins ismi olduğunu, davalının İstanbul ibaresi üzerinde tekel hakkı kurarak haksız menfaat elde ettiğini ileri sürerek, “İ. A.” ibaresinin 556 sayılı KHK'nın 7/c, 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi markası ile görsel ve işitsel bağlantısı olmayan markasının hükümsüzlüğünün isteyemeyeceğini, müvekkilinin markasına ayırt edicilik kazandırdığını ve onu tanınmış bir marka haline getirdiğini savunarak davanın reddi ile hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı markasında tek başına "İstanbul" ibaresinin tescil edilmediği, bu ibareye ayırt edici sözcükler ilave edildiği, "a." hizmetlerinde üretim yeri ve coğrafi kaynak belirtmediği, dava konusu 2008/64674 tescil nolu "İ.akvaryum Alışveriş- Otel- Kongre- Eğlence Merkezi + şekil" ibareli markanın hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5557, Karar No: 2015/26082, Tarih: 17.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5557 E.  ,  2015/26082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/253720

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/61 (E) ve 2013/381 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Mağdur ve tanık A.. A..'ın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde sanığın şişe ile mağdurun başına vurması sonucu, mağdurun korkup panikleyerek yakında bulunan kayalıklardan atladığı beyanları karşısında, sanığın mağdurun başına vurduğu yer ile mağdurun atlayarak düştüğü kayalıklar arasındaki mesafenin taraflara sorulmak ve gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle tespitinin sağlanarak sanığın mağdurdaki kemik kırıklarıyla ilgili hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12302, Karar No: 2021/2429, Tarih: 04.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/12302 E.  ,  2021/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, 30/12/2019 ve sonrasında verdiği dilekçeleriyle gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu ve Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adrese kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adresin araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı, tanınmadığından iade edildiği, adres araştırmalarının sonuçsuz kalması üzerine üzerine duruşmada beyan ettiği adrese Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak bu adrese daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmamış olması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan bu tebliğin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı, aynı Yasanın 32/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, "....com" adlı siteye satılık akvaryum balığı ilanı verdiği, müştekinin sanıkla irtibata geçerek 01.11.2012 tarihinde 500 TL gönderdiği, sonrasında müştekiyi belli bir süre oyaladığı, telefonlarına cevap vermemeye başladığı ve alım satım konusu edilen balıkları yollamadığı, bu suretle bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2291, Karar No: 2025/2480, Tarih: 16.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2291 E.  ,  2025/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/759 Esas, 2023/1687 Karar

HÜKÜM: Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/42 E., 2019/583 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 15.04.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekilleri Avukat ... ile Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dünya çapında ve ülkemizde oldukça tanınan Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı bir sanatçı olduğunu, kinetik heykel denildiğinde akla ilk müvekkilinin geldiğini, müvekkilinin kinetik heykellerinin Rio 2016 Olimpiyatlarının açılışında kullanıldığını, davalı ... ile...Mobilya A.Ş’nin yaptırdığı ve müvekkilinin dünyaca tanınmış eserinden kopya edilerek meydana getirilen eserin ... marina girişinde yer alan parkta sergilendiğini, bu durumun müvekkilinin Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan (FSEK) kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturduğunu, söz konusu tecavüz nedeni ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/7 D. iş sayılı dosyası ile yerinde keşif ve tespit yaptırıldığını, bu dosyada davalı ürününün müvekkili eseri ile aynı olduğunun, müvekkilinin işleme, çoğaltma, yayma, temsil ve umuma arz hakların ihlal edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek, müvekkilinin FSEK’ten kaynaklı eser sahipliğine ilişkin mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğinin tespitine, tecavüzün refine, FSEK'in 68. maddesi uyarınca şimdilik 1.000,00 USD'nin ya da fiili ödeme günündeki TL karşılığının işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, 20.000,00 USD manevi tazminatın ya da fiili ödeme karşılığının işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile telif tazminatı talebini 82.500,00 USD'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekeçsinde; yokluklarında yapılan keşfi kabul etmediklerini, eserin davacıya ait olduğu iddialarının beyandan öteye gitmediğini, dava konusu eserin dünyada bilinen bir eser olduğunu, eserin hak sahibi olabilmek için eser sahibi sanatçının adının yazılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekeçsinde; yokluklarında yapılan keşfi kabul etmediklerini, eserin davacıya ait olduğu iddialarının beyandan öteye gitmediğini, dava konusu eserin dünyada bilinen bir eser olduğunu, eserin hak sahibi olabilmek için eser sahibi sanatçının adının yazılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dünyada birçok benzeri olan ve umuma açık sergilenen ürünün, müvekkilince diğer davalı Şirkete yaptırıldığını, dolayısıyla davanın muhatabının da diğer davalı olduğunu, davaya konu eserin davacı eserinin aynısı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile söz konusu ürünün FSEK kapsamında güzel sanat eseri (uygulamalı sanat eseri) olduğu, iki eser arasında benzerlik oranının %40, farklılık oranının % 60 bulunduğu, en bariz benzerliğin, ilk bakışta görünen heykelin kaidesinde oluşan eğimin benzerliği olduğu, heykelin büyük kısmı bu kaideden oluştuğu için doğal olarak böyle bir izlenim uyandırdığı, bir sanat eserinin çalıntı olarak adlandırılabilmesi için en az % 51 benzerlik oranı taşıması gerektiği, davacının tüm sanat çevresi tarafından tanınan, kinetik heykel sanatının önde gelen temsilcilerinden biri bulunduğu, eserlerinin tüm dünyada beğeniyle karşılanan bir sanatçı olduğu, davacının yaptığı heykelin, rüzgar gücüyle çalışan, rüzgarın hızlı ya da yavaş esişine göre hareket eden, yıllarca süren bir statik, doğa konum incelemesinden sonra en uygun yere yerleştirilmek üzere her bir parçası elle üretilerek, kılı kırk yararak oluşturulan bir sanat eseri iken, ...’deki örneğin, elektrik enerjisiyle çalışan, her parçası makine üretimi olan, soğuk ve pek bir anlam ifade etmeyen bir makine izlenimi verdiği, bunun esinlenme aşamasında kaldığı, bir eseri taklit etmek ile eserden esinlenme ve yararlanma serbestisinin birbiri ile karıştırılmaması gerektiği, dava konusu eserin de esinlenme sonucu oluşmuş yeni bir ürün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF