muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/914, Karar No: 2020/118, Tarih: 20.02.2020

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların infaz görüp görmediklerinin mahkemelerinden sorulup, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak, silinme koşulları oluşmuş ise hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

3- Sanığın, hırsızlık konusu araca zarar vermesi hâlinde mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin, iddianamedeki sevk maddelerine göre; sanık hakkında mala zarar verme suçundan dava açılmadığı hâlde ek savunma hakkı dahi verilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 10,50 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesi ise 13.05.2016 tarih ve 240-262 sayı ile; (3) ve (4) numaralı bozma nedenlerine uyma kararı vermiş, (1) numaralı bozma nedeninin son cümlesi ile (2) numaralı bozma nedenine ise direnerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle cezanın, 2 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2016 tarihli ve 248251 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 17. Ceza Dairesince 31.05.2017 tarih ve 9397-6748 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkemece verilen kararın "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında 04.05.2005 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Özel Dairece; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/2-d maddesi kapsamında olduğu belirtilerek her iki Kanun uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezaların belirlenmesi ve sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanun'un tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, karar oturumunda, hükümden önce ihsas-ı reye de neden olacak şekilde kısmen bir değerlendirme yapılmış ise de gerekçeli kararda bu hususun tartışılmaksızın, eksik gerekçe ile hüküm kurulması; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin değerlendirilmemesi; sanığın, hırsızlık konusu araca zarar vermesi hâlinde ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurulması ve terkin sınırı altında kalan yargılama giderinin sanığa yükletilmesi isabetsizliklerinden bozulmasından sonra Yerel Mahkeme tarafından devam olunan yargılamada, (3) ve (4) numaralı bozma nedenlerine uyulmasına karar verildiği, (1) numaralı bozma sebebi doğrultusunda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ilgili hükümlerinin tatbik edilerek sonuç cezaların belirlendiği ve sanığın lehine olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı korunarak cezasının 2 yıl hapis cezası şeklinde infaz edilmesine dair hüküm kurulduğu, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine dair (2) numaralı bozma nedeninin de gereğinin yerine getirilerek, bu hususun tartışılıp katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı biçiminde, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen, ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçeler ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, bozma ilamında tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışıldıktan sonra "eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm" niteliğinde olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Öte yandan, her ne kadar Yerel Mahkemece, Özel Dairenin, (1) numaralı bozma ilamının son cümlesinde yer alan “karar oturumunda ihsas-ı reye neden olacak şekilde kısmen bir değerlendirme yapılması” şeklindeki nedene karşı “dosyanın incelendiği ve duruşmanın bittiği bildirildikten sonra her iki Kanun'a göre cezaların belirlenmesi ve hükmün açıklanması nedeniyle ihsas-ı rey düşünülemeyeceği” gerekçesiyle direnildiği belirtilmiş ise de, Özel Dairenin ihsas-ı reyde bulunulduğu gerekçesiyle bir bozma yapmadığı, sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesi; 5237 sayılı TCK'nın ise 142/2-d maddesi kapsamında olduğu belirtilerek her iki Kanun uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezaların belirlenerek ve sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanun'un tespit edilmesi ve gerekçeli kararda bu hususun tartışılması gerektiği gözetilmeden, karar oturumunda, dosyanın incelenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra lehe olduğu kabul edilen Kanun uyarınca doğrudan hüküm tesis edilmesi yerine ihsas-ı reye de neden olacak şekilde hükümden önce kısmen bir değerlendirme yapılmasına yönelik eleştiri niteliğinde olduğu anlaşıldığından bu hususun temyiz incelemesi sırasında Özel Dairece gözetilmesi mümkün görülmüştür.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.05.2016 tarihli ve 240-262 sayılı karar eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26008, Karar No: 2020/10557, Tarih: 22.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/26008 E.  ,  2020/10557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-f, son, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile “Espa Dağıtım Pazarlama...Ltd. Şti'nin” yetkilisi olduğu, olay tarihinde katılan ...'den aldığı aşurelik buğday karşılığında tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdiği ve katılan ...'nin şirketinden boş olarak çalınan suça konu Akbank Küçükköy şubesi'ne ait çeki 30/11/2010 keşide tarih, 15.000.TL bedelli olacak şekilde doldurduktan sonra ciro ederek katılan ...'e verdiği, katılanın da çeki bankaya takas için ibraz ettiğinde çek üzerinde ödemeden men talimatı bulunduğu ve çekin çalıntı olduğunu öğrendiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın aşamalardaki savunmasında suça konu çeki Gaziantep'te faaliyet gösteren tanık Fevzi Sevim'den aldığını beyan etmesine karşın, tanık Fevzi'nin sanık savunmasını doğrulamamış olması, sanığın çeki aldığına ilişkin herhangi bir fatura, belge vs. sunamamış olması karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hüküm yönünden, katılana verilen ve karşılığında mal alınan sahte çek bedeli yani menfaat miktarının 15.000.TL olması ve bu nedenle TCK 158/1-son maddesi gereği adli para cezası belirlenmeye 1.500 gün üzerinden başlanması gerekirken 900 günden başlamak sureti ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2091, Karar No: 2010/1806, Tarih: 10.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/2091 E.  ,  2010/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanık savunmasında müştekiye ait işyerinde kız kardeşi ...'e laf atılması sebebiyle müştekinin işyerine gittiğini, müşteki ile tartışdığını daha sonra müştekinin yaralandığını bildirmiş olmasına göre sanığın kız kardeşi Serap Yiğit'in tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak müştekinin kendisine laf atıp atmadığı sorulup sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulama alanının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Geçmişte sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın 647 sayılı yasanın 6. Maddesi uyarınca ertelenmemesine karar verilirken geçmişinin gerekçe gösterilmiş olması suretiyle çelişki oluşturulması,

3-Sanığın duruşmadaki iyi hali gerekçe gösterilerek tayin olunan cezada TCK.nun 59. maddesi ile indirime gidilmiş olmasına karşın duruşmadaki tutum ve davranış gözetilerek CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmüş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10193, Karar No: 2010/4043, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10193 E.  ,  2010/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Fide San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... geldi, diğer davalı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıdan satın aldığı Delfin F1 marka fidelerini serasına dikerek uygun koşullarda üretimini sağladığı halde kalitesiz ve az miktarda ürün elde ettiğini,serasında yaptırdığı tesbit sonucu satılan fidelerin orijinal Delfin F1 olmadığının fiziki bulgularla saptandığı gibi yapılan DNA analizi sonucu orijinal tohum olmadığının da anlaşıldığını bildirerek 2006-2007 sezonunda bu nedenle uğradığı zarar olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 20.000 TL zararının ve tesbit giderlerinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kendisinin fide üreticisi olduğunu,davacının siparişi üzerine tohumları orijinal paketi ile dava dışı ...Tarım Limited Şirketinden satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiğini,herhangi bir kusurlarının bulunmadığını, davacının uygun koşullarda yetiştirmediğini, yokluklarında yapılan tesbit ile DNA analizinde şahit numune alma yönteminin de usulüne uygun olmadığını savunarak davanın reddi ile davanın üretici firmaya ihbar edilmesini talep Etmiştir.Davaya feri müdahil olarak katılan ... Tohumculuk Limited Şirketi tesbite ve DNA analiz usulünde şahit numune alma yöntemine itiraz ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının orijinal paketi ile tohum üreticisinden tohumları satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiği,tohumların orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmayacağı gibi davacının yaptırdığı tesbitte şahit numunenin usulüne uygun elde edilmemesi nedeniyle şahit numunenin orijinal Deflin F1 domates çeşidi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece,davalının orijinal paketi ile tohum üreticisinden tohumları satın alarak fide haline getirip davacıya teslim ettiği,tohumların orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmayacağı gibi davacının yaptırdığı tesbitte şahit numunenin usulüne uygun elde edilmemesi nedeniyle şahit numunenin orijinal Deflin F1 domates çeşidi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 2005 yılı ihracat birincisi seçilen Deflin F1 Domates fidelerini 4.8.2006 tarihli fatura ile 4.048 adet olarak davalıdan satın alarak serasına diktiği,uygun koşullarda yetiştirdiği halde kalitesiz ve az ürün aldığı hususları dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Dava konusu domates çeşidi 9.10.2002 tarihinde ithalatçı firma olan ... Tohumculuk Limited Şirketi adına Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü kayıtlarına cam ve plastik seralarda üretiminin uygun olduğu ,meyve az yassı parlak kırmızı,yeşil yaka yok ,meyve et rengi kırmızı ,orta erkenci ve ticari vasıflarla tescil edilmiş ve deneme üretimi sonucu üretim şekline göre dekara verimi ve şekil özellikleri de belirlenmiştir.Hernekadar şahit numune alma şekli usulüne uygun değilse de davacının serasında yapılan tesbit ve dosyada ki bilirkişi incelemelerinde davacının serasındaki ürünün bu tescil edilen vasıflarla benzerlik göstermediği anlaşılmaktadır.Bu duruma göre davacıya orijinal Deflin F1 marka olarak davalı tarafından satılan fidelerin orijinal tohumdan üretilmediğinin kabulü gerekir.Davalı kendisinin tohum üreticisi olmadığı,davacının siparişi üzerine dava kendisine ihbar olunan ...Tarım Limited Şirketinden orijinal paketler halinde aldığı tohumları fide haline getirerek davacıya teslim ettiğini,tohumun orijinal olmamasından dolayı sorumluluğu olmadığını savunmuştur. Satıcı hiçbir kusuru bulunmasa dahi ayıplı mal satmış olmasından dolayı alıcıya karşı sorumludur.Ayrıca davalının bu ve başka tür domates tohumlarının fide yetiştiricisi olup yetiştirdiği tohumların ve fidelerin orijinal olup olmadığını bilecek durumdadır.Tarım il müdürlüğüne davalı tarafından verilen yetiştirdiği ve sattığı fidelerin üreticileri ile beraber beyan ettiği belgelerde ve tohum alım faturalarında satın alıp yetiştirebileceğinden daha fazlasını beyan ettiği de anlaşılmaktadır.Kaldı ki Tohumculuk Kanununun 11.maddesi hükmüne göre suç teşkil eden haller ayrı olmak üzere kusurlu tohumluğu satan,üreten,dağıtan,ithal eden yada başka şekilde piyasaya sürenler meydana gelen zarardan müteselsilen sorumludurlar.Bu açıklamalar ışığında mahkemece davacının orijinal olmayan tohumdan üretilen fide nedeniyle uğradığı zararı hesaplanarak,bulunacak miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23339, Karar No: 2022/2318, Tarih: 14.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23339 E.  ,  2022/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar ... ve ... Dondurulmuş Gıda Paz. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 23/12/2019 tarih, 2018/2296 Esas ve 2019/12306 Karar sayılı ilamında özetle; bozma öncesindeki ilk hükme esas alınan 30/04/2012 tarihli rapor yönünden davalı taraf lehine oluşan kazanılmış hakkın korunmasını temin etmek üzere, 30/04/2012 tarihindeki verilere göre tazminat hesabının yapılması; hesaplanacak tazminattan, dava dışı ... Sigorta tarafından 11/05/2010 tarihinde ödenen bedellerin güncellenmiş değerinin düşülmesi ile sonuç tazminatın belirlenmesi konularında, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davalı ... San. Tic. A.Ş. hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine; diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 2.409,32 TL, ... için 5.097,27 TL, ... için 11.956,08 TL. olmak üzere toplam 19.462,67 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 6.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL. ve ... için 4.000,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... Dondurulmuş Gıda Paz. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına; Dairemizin önceki bozma ilamına uygun biçimde tazminatların hesap edildiği 28/09/2020 tarihli kök ve

15/02/2021 tarihli ek aktüer raporunun hükme esas alınmasının yerinde görülmesine göre, davalılar ... ve ... Dondurulmuş Gıda Paz. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA; ve aşağıda dökümü yazılı 1.765,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ... Dondurulmuş Gıda Paz. Ltd. Şti.'de alınmasına 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12952, Karar No: 2013/19127, Tarih: 13.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12952 E.  ,  2013/19127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun Adıyaman ilinde faaliyet gösteren Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, hafta içi ve hafta sonu olmak üzere işveren kurum tarafından fazla mesaiye bırakıldığını, ücretlerinin ödenmediğini, TİS’in fazla mesaiyi düzenleyen 25. maddesinin (c) fıkrasına göre fazla mesainin %50 zamlı ödenmesi gerektiğini, yine TİS'in hafta tatili ücretini düzenleyen 40/2 cümlesinde hafta tatili çalışmalarına karşılık %100 zamlı ödeme yapılacağının öngörüldüğünü, ödemelerin yapılmadığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 250,000 TL'nin hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Müessese Müdürlüğünün emirleri gereği zaman zaman Adıyaman Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğündeki tütünlerin diğer mahallere idare aracılığı ile sevk edilmesi esnasında görevlendirilen şoförlerin görevlerini yaptıkları sırada varış mahallelerinden fazla mesai yaptıklarına dair tanzim edilen herhangi bir belgeye rastlanılmadığı, şoförlerin bu hizmet esnasında sunmuş oldukları günlük ve aylık randıman defterinin de yapılan incelemede kendi el yazılarıyla doldurulduğu, varış saatlerinin usulünce tasdik edilmediğini, dolayısıyla ilgili

defterlerde fazla mesai yaptıkları konusunda tam kanaat oluşmadığı sebebiyle herhangi bir ödemede yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının gidiş dönüş mesafelerini gösteren güzergahlar arasındaki yük unsuru da göz önünde bulundurularak yükleme ve boşaltma süreleri de dahil olmak üzere ve yol durumları da gözönünde bulundurularak davacının mesai saatleri dışındaki fazla çalışmalarının tespiti yoluna gidildiği, tespit edilen fazla çalışma sürelerine göre de dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği ve bilirkişiden rapor aldırıldığı, ayrıca %30 hakkaniyet indirimi de yapıldığı, bilirkişi ... fazla mesai sürelerine ilişkin hesaplamalarının ve bilirkişi Halis Kerimoğlu'nun bu sürelere ilişkin fazla mesai ücreti hesaplamalarının uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.