muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1140, Karar No: 2023/3457, Tarih: 30.11.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık verilen sağlık hizmetinin hatalı olması iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 502 ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

Davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastanenin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır . Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle vekilin meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Vekil, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Vekil, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( .... ..., Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank..., Sh.236 vd). Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir işgören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle birbirini teyit eden Adli Tıp Kurumu ve Üniversite Hastanesinden alınan raporlara ve dava dilekçesinde dayanılmayan hususların temyiz aşamasında dikkate alınamayacağının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12430, Karar No: 2009/14025, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12430 E.  ,  2009/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davada, talep ve mahkemenin kabulüne göre, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin konusu "paletli ekskavatör-loder "yükleyici" JCB "yükletici-kazıyıcı" silindir ve kamyon" iş makinalarıdır. Orta yerde Borçlar Kanununun 270. ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirası var diyebilmek için kiralananın hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme veya hakkın bulunması, kiralanan demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. TTK.nun 11. maddesine göre de ticari işletmeden maksat ticarethane ya da fabrika yahut ticari şekilde işletilen diğer müesseselerdir. Somut uyuşmazlıkta kira sözleşmesinin konusu soyut iş makinaları kiralandığından, kira ilişkisinin hasılat kirası olarak kabulü olanaksızdır.

Tarafların sıfatlarına ve mahkeme önüne getirilen uyuşmazlığın niteliğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil. Yüksek 11. Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki, anılan Yüksek Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden ortaya çıkan görev uyuşmazlığı giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığı'na gönderilmesine, 14.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3641, Karar No: 2014/4217, Tarih: 28.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3641 E.  ,  2014/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Akşehir 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :25.12.2012

No :2011/985-2012/606

Davacı :A.. D.. adına Av. H.. B..

Davalılar :1-H.. Y.. adına Av. G.. K..

2-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. Ö.. K..

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 20.09.2012 tarihli ikinci celse için 19.09.2012 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece, 20.09.2012 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 25.12.2012 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 25.12.2012 tarihli celsede; davacı vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde hazır olmadığı, davalılar vekillerinin de davayı takip etmeyeceklerini belirttikleri ifade edilerek, HMK‘nun 320/4. maddesine istinaden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Somut olayda; davacı vekilinin 20.09.2012 tarihli ikinci celse için 19.09.2012 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep ettiği, Mahkemece, mazeretin kabul edilerek duruşmanın 25.12.2012 tarihine bırakıldığı ve duruşma gününün UYAPtan öğrenilmesine karar verildiği anlaşılmakta ise de; duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “ müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunur” hükmü gözetildiğinde ret nedeni ortak olan ve avukatla temsil edilen davalılar lehine tek avukatlık ücretine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece, red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1316, Karar No: 2012/10437, Tarih: 03.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/1316 E.  ,  2012/10437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturma evresinde dinlenen ve olayın tek görgü tanığı olduğu anlaşılan Yeliz Tırpan'ın kovuşturma evresinde tanık sıfatıyla dinlenmemesi nedeniyle 5271 ... CYY'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2156, Karar No: 2014/167, Tarih: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2156 E.  ,  2014/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/247187

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık F.. Y..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair K.. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2011 gün ve 2008/105 Esas, 2011/95 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden; Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına dair Bursa Çekirge Çocuk Hastalıkları Hastanesinde Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından düzenlenen 03.03.2008 tarihli rapora dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünde bir uzman doktor tarafından düzenlenen 19.03.2008 tarihli raporda, sanıkta tespit edilen hafif-orta düzeydeki zeka geriliğinin işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına yol açan bir durum olduğu ve TCK.nın 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi uyarınca, sanığın akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp ilgili ihtisas kurulundan usulüne uygun olarak rapor alındıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.06.2012 gün ve 347 sayılı Kararı ile Kestel Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanın Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3350, Karar No: 2012/7482, Tarih: 19.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3350 E.  ,  2012/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaza tespit tutanağında çarpma noktasının 7.20 metre genişliğindeki yolun orta noktasından daha ileride gösterilmesi, sanığın ölene yolu 6 m. katetmişken çarpmış olması, ve ayrıca, kaza tespit tutanağı, 15.10.2006 tarihinde dosyaya giren trafik bilirkişi raporu ve keşif sonrası düzenlenen 10.11.2006 tarihli raporda sanığa kusur izafe edilmesi nazara alındığında; mahkemece, bir kez de İTÜ ya da Karayolları Genel Müdürlüğü bilirkişi heyetlerinden rapor aldırılmasını müteakip sanığın hukukî durumunun tespit ve tayini yerine, ölenin yolda katettiği mesafe, ölenin geçmeye çalıştığı yolun karşısında mahalle girişi tali yol bulunması ile sanığın aydınlatmanın olmadığı mahalde uzun far aydınlatmasından yararlanmaksızın seyrettiği göz ardı edilip ölenin yola aniden çıktığı ve sanığın uzun farla dahi öleni göremeyeceği noktasından hareketle düzenlenen ve sanığa kusur izafe etmeyen Adlî Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/160, Karar No: 2011/229, Tarih: 12.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/160 E.  ,  2011/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 26.04.1999 tarihinde müvekkiline toplam 30 ton üretim izni bitmiş olan, tohum tescili bulunmayan, hastalıklara karşı dayanıksız,verimi düşük morene ve adore cinsi patates tohumu sattığını, bu nedenle müvekkilinin davalıya 43.000,00 Alman markı borçlandığını, bir yıl boyunca yetiştirdiği tohumları, sertifika alamadığı için çiftçilere satamadığını, yetiştirici olan davalının da tohumları satın almaya yanaşmadığını, davalının hem tohumların parasını ödeyerek, hem de tohumları satarak elde edeceği kardan mahrum bırakılarak zarara uğratıldığını, harcadığı emek ve mesai ile yaptığı harcamaların da zarar kapsamında olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 33.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, tacir olan müvekkilinin talep edenlere Tarım İl Müdürlüğü'nden alınan izinle yurt dışından ithal ettiği tohumlukları sattığını, müvekkilinin sattığı tohumluğu hasattan sonra geri alma konusunda bir taahhüdü bulunmadığını, tohumlukların iddia edildiği gibi hastalıklı, düşük verimli olmadığını, bakanlığın tespit ettiği sürenin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, tacir olan müvekkilinin talep edenlere Tarım İl Müdürlüğü'nden alınan izinle yurt dışından ithal ettiği tohumlukları sattığını, müvekkilinin sattığı tohumluğu hasattan sonra geri alma konusunda bir taahhüdü bulunmadığını, tohumlukların iddia edildiği gibi hastalıklı, düşük verimli olmadığını, bakanlığın tespit ettiği sürenin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince, kooperatifle ortağı arasındaki alacak davalarında Borçlar Kanunun 60. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin değil, 5 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağından bahisle bozulmuş, mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, alınan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle, anaç tohumlukların tohumluk üretme konusunda sertifikalı çiftçilere verildiği, davacının anaç tohumluk üreticisi olduğuna dair sertifikası bulunmadığı gibi Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü yazısında 1999 ve 2000 yıllarında morene cinsi patateste Türkiye genelinde sertifikalı ve anaç kademesinde yurt içinde tohumluk üretilmediğinin belirtildiği, davalı kooperatif ile davacı arasında sadece beyanname bulunduğu, herhangi bir anlaşma bulunmadığı, beyanname ile davalı kooperatife sertifika almak gibi bir yükümlülük yüklenmediği, davacının 1999 yılında üretim yapmasına rağmen 2004 yılında dava açtığı, davacı tarafından ürünlerin zarar gördüğüne dair tespit yaptırılmadığı, ithal edilen tohumlukların noksanlığının bulunmadığı, hastalıklı, verimsiz olmadığı, yurt dışından sertifikalı üretim izinleri varken, normal prosedüre uygun olarak ithal edildiği, davalının, tohumluk yapılanmasını üyelerinin ihtiyacına göre yaptığı, üyeleri adına tohumluk ithal ettiği, davacının zararı ile davalı kooperatifin davranışı arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 2.80 TL harcın temyiz eden taraftan alınmasına, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/592, Karar No: 2023/3274, Tarih: 25.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/592 E.  ,  2023/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/56 Esas, 2017/429 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 23.05.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılmış olup, hazır bulunan davalı .... ile ihbar olunan Arçelik A.Ş. vekilleri Av. ....ve Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkilleri ...’ün kızları, diğer davacıların kardeşi olan Ayşe Şimşek’in 06.01.2005 tarihinde banyo yaptığı sırada karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu vefat ettiğini, zehirlenmeye neden olan tüpün Aygaz A.Ş.’nin imalatı olduğunu, şofbenin ise davalı .... tarafından imal edildiğini, davalı Koç Allianz Sigorta A.Ş.’nin ise Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk sigortacısı olduğunu, davalıların olayda sorumlu bulunduğunu ileri sürerek ıslahla birlikte davacı baba için 8.500,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, davacı anne için 10.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı kardeş Işıl, Fatih ve İlham için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; olayın müvekkiline ait tüpün ayıplı olmasından kaynaklanmadığını, şofben baca bağlantısının ve havalandırmanın uygun olmadığını, sorumluluğun şofben firmasına ve tüketiciye ait bulunduğunu savunmuştur.

2.Davalı Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; sigorta genel şartına göre, tüplerin kullanılmak üzere bulunduruldukları yerlerde infilakı, gaz kaçırması, yangın çıkarması sonucu oluşacak hasarlardan sorumlu olduğunu, olayın ise şofbenden kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

3.Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; olay yerinde şofben montajı, tamiri, bakımının kendileri tarafından yapılmadığını, kullanım kılavuzlarında şofbenin nereye ne şekilde bağlanacağının belirtildiğini, yetkili servis aracılığıyla yapılmayan hatalı montajdan müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar