muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6173, Karar No: 2025/266, Tarih: 09.01.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların, çocukları ........'ın engelli olarak doğumundan sonra, davacı doktorun hatalı olduğu iddiası ile adli ve idari yargıda cezai ve hukuki yollara başvurdukları, bu kapsamda basına röportajlar verdikleri, sosyal medya hesaplarından davacı doktorun görevden alınması için imza ve destek kampanyası başlattıkları ve bu amaçla paylaşımlar yaptıkları, çocuklarının yaşam mücadelesi verdiği süreçte ve 03.02.2020 tarihindeki vefatından hemen sonra da paylaşımlarına devam ettikleri, bu paylaşımların büyük çoğunluğunun çocuklarının vefatından hemen sonra 2020 yılı Mart ayında yapıldığı, davalıların eylemleri ve paylaşımların içeriğine göre saldırının önlenmesi koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalılar tarafından kusuru olmayan müvekkili doktor aleyhine hatalı doğum yaptırmış şeklinde algı oluşturulduğunu, davalılar tarafından fotoğrafı ve iş adresi de belirtilmek suretiyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, iş ortamında itibarının zedelendiğini, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, davalılar tarafından 2017-2020 yılları arasında karalama kampanyası yürütüldüğünü, saldırının önlenmesi koşullarının oluştuğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalılar tarafından 2017-2020 yılları arasında medya kuruluşlarına verilen röportajlar ve sosyal medyada yapılan paylaşımlar nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile kişilik haklarına saldırının önlenmesi talebine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (Anayasa Mahkemesi (AYM); Bekir Coşkun, B. No: 2014/12151, 4/6/2015; Mehmet Ali Aydın, B. No: 2013/9343, 4/6/2015).

İfade özgürlüğü; aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); Von ....../Almanya, B. No: 40660/08).

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. En geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12 nci maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12.11.2014). Bu itibarla, Anayasa'nın 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şöhret ve itibarının korunmasıdır. Davalının söylediği sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığını tespit ederken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması gerekir. Buna göre, ifade özgürlüğüne yapılan bir müdahale, zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamakla birlikte orantılı değilse, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun bir müdahale olarak değerlendirilemez.

Dosya kapsamından, davalılar tarafından dava dışı yayın kuruluşları ile yapılan dava konusu röportajlarda eleştiri sınırları aşılmamakla beraber; "mucizebebekkıvanç" isimli sosyal medya hesabından yapılan paylaşımlarda kullanılan söz ve ifadeler bir bütün halinde incelendiğinde ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile kişilik haklarına saldırının önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26427, Karar No: 2013/11729, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26427 E.  ,  2013/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılama aşamasında suça konu uygulamanın ortadan kaldırıldığının belirlenmesi karşısında, tebliğnamede mahallinde keşif icra edilerek eylemin fiziki ve inşai müdahale niteliğinde bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın “...” isimli işletmenin mesul müdürü olduğu, adı geçen sanığın kendisinin bulunmadığı bir tarihte suça konu yerde daha önce mevcut olan iskelenin Valilik emri ile yıktırılması üzerine yeniden iskele yapımı hususunda sanık ... ile ücret karşılığında anlaştığı, suç tarihinde yapılan ihbar üzerine sanık ... tarafından Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 03/07/1982 tarih ve 3492 sayılı kararı ile belirlenen 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan dava konusu yerde iskele yapımına başladığının ve iki adet demir kazık çakıldığının tespit edildiği, Göltürkbükü Belediye Başkanlığının 23/05/2008 tarihli yazıları ve 28/03/2010 tarihli kolluk tutanağı ile suça konu imalatın 2008 yılında söküldüğünün ve ... isimli işletmenin de aynı tarihte kapandığının belirlenmesi karşısında, suça konu müdahalenin sit alanına fiziki ve inşai müdahale niteliğinde bulunup bulunmadığının, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının kesin olarak tespitinin mümkün olmadığı, bu itibarla mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2417, Karar No: 2022/4905, Tarih: 22.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2417 E.  ,  2022/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20:00 sıralarında yanında ölenin de yolcu olarak bulunduğu, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonu ile seyir halindeyken, yağan yağmurun etkisi ile yolun kaygan olması ve olay anında kamyona ait takoğraf raporundan da anlaşılacağı üzere; saatte yaklaşık 85 km hızla seyrederken, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak yağmur yağışlı havada, iniş eğimli karayolunda aracının hızını yeterince azaltmayarak, karayolunun yapısına göre yüksek hızda seyrederek, yapmış olduğu frenin etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek, istikametine göre yolun solunda bulunan yaklaşık 5 metre derinliğindeki dere yatağına girmesiyle meydana gelen kaza neticesinde yolcu olarak bulunan ...’ın hayatını kaybettiği olayda; sanığın asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın E sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle E sınıfı sürücü belgesinin geri alınabileceği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; Mahkemenin takdiri de göz önüne alınarak hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili 9 nolu fıkrasında yer alan "B" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9819, Karar No: 2010/9189, Tarih: 13.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9819 E.  ,  2010/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tekirdağ İcra Müdürlüğünün 2004/177 E sayılı takip dosyasının onaylı ve okunaklı örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/112, Karar No: 2014/21440, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/112 E.  ,  2014/21440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/350665

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/07/2013

Numarası : 2012/882-2013/614

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesiz sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti, meskun mahalde, tek yönlü yolda, sol şeritte seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve sanığın seyrine göre sol taraftaki refüj üzerinde yürümekte olan yayaya çarptığı olayda; olay tarihinde polis memurları tarafından tutulan tutanakta, sanığın 2012 model Skoda marka aracının “…ön sağ farı kırık, sağ ön ve arka lastiklerinin patlak olduğunun” tespit edildiği ve sanığın tüm aşamalarda lastik patlaması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybettiğini savunması karşısında, mahkemece sanığın kusur durumunun tespiti açısından, araçtaki lastik patlamasının olaydan önce olup olmadığının, sanığın savunduğu şekilde olayın meydana geldiğinin kabulü halinde bu durumun teknik kusur olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği, araçtaki hasarların da nazara alınması suretiyle sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11801, Karar No: 2012/3917, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11801 E.  ,  2012/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan beraatine ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının 4616 sayılı Kanun gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2008 gün ve 1997/275 Esas, 2008/309 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçu nedeniyle, 4616 sayılı Kanunun 1/4. maddesi uyarınca kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair verilen karar temyizi kabil olmayıp itirazı mümkün olduğundan, CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince gerekli karar verileceği gözetilerek, ırza geçme suçundan kurulan hükümle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin samimi ve istikrarlı beyanları, mağdurenin beyanlarını doğrulayan mağdurenin her iki el bileğinde kızarıklık olduğuna dair 24.06.1996 tarihli doktor raporu, boş şişe içerisinde eter kalıntısı saptandığına ilişkin 28.06.1996 tarihli analiz raporu, ..., ... , ..., ... ve ...’in olayın sıcaklığı esnasında ...T.C. polis örgütü tarafından alınan ifadeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdureyi eter ile bayıltıp kaçırarak götürdüğü mahalde ellerini bağlayıp, kızlığını alacağım diyerek icrai hareketlere başladığı ırza geçme eylemini mağdurenin ısrarlı ve etkin direnmesi nedeniyle tamamlayamadığı suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, ırza geçmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükum kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyit Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3653, Karar No: 2012/18269, Tarih: 24.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3653 E.  ,  2012/18269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıktan ele geçen tohumla karışık hint keneviri bitkilerinin miktarına göre, uyuşturucu madde elde edilmeye elverişli olup olmadığı hususunda rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11482, Karar No: 2021/2375, Tarih: 25.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11482 E.  ,  2021/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Karar tarihinde on yedi yaş içerisinde bulunan mağdurenin Ordu Sosyal Bakım ve Rehabilitasyon merkezinde yatılı kalmasına rağmen, yokluğunda verilen gerekçeli kararın Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İl Müdürlüğüne tebliğ edilmediği anlaşıldığından, hükümleri temyize hakkı bulunan Bakanlık İl Müdürlüğüne gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9482, Karar No: 2023/2447, Tarih: 15.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9482 E.  ,  2023/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/373 E., 2015/539 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/373 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın anılan Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ile verilen hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.15.11.2014 tarihinde Diyar Büfe isimli iş yerinde bandrolsüz sigara satıldığı yönünde yapılan ihbar üzerine sivil giyimli emniyet ekibi sanık ...'nun işlettiği büfeye intikal etmiş, sanıktan Prestige marka sigara satın aldıktan sonra kimliklerini gösterip hakkında ihbar olduğunu bildirmişlerdir. Sanık kendi rızası ile tezgah altında bulunan 505 paket değişik tip ve markada bandrolsüz sigarayı teslim etmiştir.

2.Sanık ... soruşturma ve 15.10.2015 tarihli kovuşturma savunmasında, ''suçumu kabul ediyorum. Suça konu sigaraları kaçak olduğunu bilerek Eminönü'nden satın almıştım ve olay günü de iş yerime sivil kıyafetli polis gelip benden prestige marka sigara istedi. Ben de kendisine satış yapınca iş yerinde kaçak sigara sattığımı bildirip arama yaptılar. Suça konu 505 paket sigara ele geçirildi. Pişmanım.'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Soruşturma aşamasında sanığa kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtaratı yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE