muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7233, Karar No: 2011/17422, Tarih: 21.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7233 E.  ,  2011/17422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2010 tarih ve 2009/8 - 2010/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının %50 hissedarı bulunduğu Işıl Kuyumculuk Çerez Gıda İnşaat Turizm Dekorasyon Ticaret ve Pazarlama Ltd.Şirketi'ndeki hissesini 28/06/2002 tarihli devir protokolü ile ...’e devrettiğini, bu protokolde belirlenen altın karşılığı belirlenmiş senetleri müvekkiline verdiğini, ancak dava konusu senet bedellerini ödemediğini, alacağının tahsilin sağlamak amacıyla İzmir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/571 esas sayılı dosyası ile takibe başladığını belirterek, davalının icra takibine yaptığı itirazının iptaline, takibin devamına, davalının alacağın %40 ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını, takibe konu senet bedellerinin davacıya ödendiğini, ödenmemiş olsa bile alacağın zamanaşımına uğradığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın BK'nun 26/4. maddesi gereğince zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığı, TTK'nun 520. maddesinde şirket ortaklarının payının devrinin mutlaka yazılı şekilde yapılması, ayrıca noter tarafından onaylanması şartının yer aldığını, aksi halde devrin geçersiz olacağını, taraflar arasındaki hisse devri sözleşmesinin yazılı şekilde yapılmış olsa bile imzaların noterce tasdik edilmemesi sebebiyle geçersiz olduğunu, davacının halen şirkete ortak olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortağı bulunan davacının pay devri hakkındaki sözleşmeye dayalı olarak başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 28/06/2002 tarihli hisse devir protokolüne istinaden düzenlenen icra takibine konu senetler, 30/05/2003, 30/06/2003, 30/07/2003, 30/08/2003 ve 30/09/2003 vade tarihli olup, icra takibi 15/01/2008 tarihlidir. Borçlar Kanunu'nun maddesi gereğince dava beş yıllık zaman aşımına tabi ise de icra takibine konu senetlerin vade tarihleri ile icra takip tarihi arasında beş yıllık zaman aşımı süresi dolmadığından, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru olmamıştır.

Taraflar arasında imzalanan 28/06/2002 tarihli hisse devir protokolüne istinaden düzenlenen icra takibine konu senetler, 30/05/2003, 30/06/2003, 30/07/2003, 30/08/2003 ve 30/09/2003 vade tarihli olup, icra takibi 15/01/2008 tarihlidir. Borçlar Kanunu'nun maddesi gereğince dava beş yıllık zaman aşımına tabi ise de icra takibine konu senetlerin vade tarihleri ile icra takip tarihi arasında beş yıllık zaman aşımı süresi dolmadığından, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru olmamıştır.

Ayrıca, Dairemizin içtihatlarına göre Türk Ticaret Kanunu'nun 520. maddesinde düzenlenen şekil şartına uymayan limited şirket hisse devir sözleşmesi geçersiz ise de; 15/07/2002 tarihli ortaklar kurulu kararı ile taraflar arasındaki hisse devrine muvafakat edildiği, Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gelen evraklara göre, davalının taraflar arasında düzenlenen devir sözleşmesinden sonra şirket ortağı olduğunun şirketçe benimsendiği, davalının da şirket ortağı olarak faaliyette bulunduğu, şirketin tasfiyesine ilişkin 25/08/2008 tarihli ortaklar kurulu kararında diğer ortakla birlikte tasfiyeye ve tasfiye memuru tayinine karar verdiği görülmektedir. Bundan sonra sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olacağı gibi davalının şirket ortağı olmadığı ve sözleşmenin geçersizliği yönünde bir savunması da bulunmadığı halde yazılı gerekçelerle davanın reddi yönünde hüküm tesisi doğru olmamış, davalının diğer savunmalarının tahkiki yönünden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5390, Karar No: 2010/18513, Tarih: 08.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5390 E.  ,  2010/18513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/2944 Esas sayılı dosyanın onaylı fotokopisinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40568, Karar No: 2017/2336, Tarih: 01.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40568 E.  ,  2017/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ile kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

emyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...’nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6737, Karar No: 2019/3147, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6737 E.  ,  2019/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8542, Karar No: 2016/12708, Tarih: 07.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/8542 E.  ,  2016/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı asıl işveren ... nin alt işvereni olan diğer davalı şirkette çalışırken iş akdinin sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmeyen son 45 günlük ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup iş yeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren devir aldığı dönem ile kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının davalı asıl işveren ... de iş üstlenen alt işveren ... ve İ... de çalışırken 01.09.2013 tarihinde işten çıkışının verildiği ve 02.09.2013 tarihinde aynı asıl işverenden iş üstlendiği anlaşılan 1490047 sicil numaralı ... ünvanlı iş yerinde işe girişinin yapılıp çalışmasını sürdürdüğü, ihale süresinin bitimi ile davacının işten çıkışının bildirildiği 01.09.2013 tarihinde ihale bitimini takiben fesih olgusunun gerçekleştirilmediği, bu durumda asıl işveren nezdinde çalışmasını sürdüren davacının feshe bağlı alacak taleplerinin reddi gerektiği, bu konuda aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2015/ 2724, 2015/ 10681, 2015/9649, 2015/9794 E. sayılı dosyalarda devir olgusuna değer verilerek feshe bağlı kıdem tazminatının reddine dair verilen kararların onandığı birlikte değerlendirildiğinde davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının kıdem tazminatı alacağının hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5160, Karar No: 2024/6367, Tarih: 05.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5160 E.  ,  2024/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/464 E., 2024/681 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/150 E., 2023/372 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ...'ın müvekkiline ait işyerinde paketleme işi yaptığını, paketlenen ürünleri yerden yüksek yerlere kaldırdığından dolayı boyun fıtığından ameliyat olduğunu, ameliyattan sonra tam iyileşmeden işyerinde daha ağır iş olan pres kapak basım bölümünde çalıştığını, bu kez sol kolundan ameliyat olduğunu, daha sonra işyerinde makineden çıkan ürünleri banttan toplayarak üst raflara sıralama işi yaptığını, bu iş nedeniyle boynunda tekrar ağrılar olduğunu, ... Üniversitesinde seri çalışmaktan ve eğilip kalkmaktan dolayı kemik çıkıntısı teşhisi konduğunu bunun bir meslek hastalığı olduğunu iddia ederek Kuruma müracaat ettiğini ve İzmir 5. İş Mahkemesinin 2017/306 Esas sayılı dosyasında meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat talepli dava açtığını, Kurum tarafından gerekli incelemeler yapıldığını, davalı ...'ın müvekkilinin şirkette yaptığı çalışmalar neticesinde bu kişinin yaptığı işin niteliğine ve işin yürütüm şartlarına bakıldığında ve Kurum Sağlık Kurulunun 12.12.2017 tarih ve 2773 sayılı Kurul Kararı ile 15.08.2017 tarihi itibariyle meslek hastalığı olduğunun anlaşıldığına ilişkin 19.12.2017 tarihli 15386584 sayılı yazının müvekkiline gönderildiğini, Kurum Sağlık Kurulu kararına 28.12.2017 tarih ve 15895192 sayılı yazı ile itiraz edildiğini, bu itirazlarının Kurum tarafından reddedildiğini, bir hastalığın meslek hastalığı olması için, hastalığın yapılan iş ile illiyet bağının olması gerektiğini, işçinin boyun fıtığı olmasının sebebinin işyerindeki çalışmaları olduğuna ilişkin illiyet bağının kesin olarak ispat edilmesi gerektiğini, davalı işçinin boyun fıtığı olmasında veya sol kolunda ağrı olmasında müvekkili işverenin hiçbir kusurunun bulunmadığını, davalı işçinin tüm periyodik sağlık raporlarını aldırdığını, işyeri hekiminin bilgi ve onayı dışında bir iş yaptırılmadığını beyanla, davalı Kurumun, davalı ...'ın müvekkiline ait işyerinde yaptığı işin niteliği ve işin yürütüm şartlarına bakılarak meslek hastalığına (opere servikal disk hernisi) yakalandığına ilişkin ilgili kararın iptali ve davalı Kurumun, davalı işçinin hastalığının meslek hastalığı olduğuna ilişkin kararının iptali ile meslek hastalığı olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; müvekkilinin davacı işverene ait işyerinde “silindir paketleme elemanı” olarak 2004 yılından itibaren sigortalı olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin işe girdiğinde silindir paketleme bölümünde görevlendirilmiş ise de davacı işverene ait işyerinde sadece paketleme işi yaptırılmadığını, müvekkilinin mesai içerisinde aynı zamanda paketlenen ürünleri alıp yerleştirmek amacıyla yerden yüksek bölümlere kaldırdığını, bu ürünlerin oldukça ağır olmasından ve olumsuz çalışma koşullarından dolayı zaman içerisinde boynunda ve sol kolunda ağrılar meydana geldiğini, ağır çalışma koşullarından dolayı boynunda fıtık meydana geldiğini ve sonrasında boyun fıtığı ameliyatı olduğunu, müvekkilinin daha uzun bir süre dinlenmesi gerekmesine rağmen işveren tarafından 45 gün sonra işe başlama talimatı verildiğini ve henüz tam iyileşme sağlanmadan müvekkilinin işe başlatıldığını, müvekkilinin ameliyatından kısa bir süre sonra niteliği itibariyle önceki işinin aksine daha ağır olan press kapak basım bölümünde çalıştırıldığını, müvekkilinin daha ağır koşullar altında çalışmaya devam ettiği esnada, bu kez sol kolunda ağrı hissetmesi üzerine bu kez sol kolunda tümör olması nedeniyle tümör nedeniyle ameliyat olduğunu, ameliyatından 15 gün sonra işe başlatıldığını, işveren tarafından tekrar daha ağır şartlarda çalıştırılarak makineden çıkan ürünleri bantta toplayarak, üst raflara seri şekilde sıralama konusunda görevlendirildiğini, yaptığı bu iş sürekli eğilip kalkmasını gerektirdiği için boynunda tekrar ağrılar yaşaması üzerine müvekkilinin boynunda “seri çalışmaktan/eğilip kalkmaktan ötürü” kemik çıkıntısı teşhisi konulduğunu, bu rahatsızlığından dolayı ameliyat olacağını işverene bildirmesi üzerine işveren tarafından müvekkiline bu ameliyat için izin verilmeyeceğinin beyan edildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde işverenin işyerinde iş sağlığı ve güvenliğini sağlama konusunda yükümlülükler yüklendiğini, işverenin iş ve işçi sağlığı açısından yasaya aykırı hareket ettiğini ve üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğinden dolayı İzmir 5. İş Mahkemesinin 2017/306 Esas sayılı dosyasında meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, davanın halen derdest olduğunu, Yüksek Sağlık Kurulu kararında "servikal disk hernisi hastalığının mesleki olduğuna" şeklinde belirtilerek onaylandığını, müvekkilinin yaşadığı sağlık sorunlarının halen devam ettiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili, sigortalı ... tarafından meslek hastalığı iddiası ile 04.04.2017 tarihinde Kuruma başvurulduğunu, 2016/21 sayılı Genelge uyarınca Kurum Sağlık Kurulunca gerekli incelemelerin yapılması için sigortalının sevkinin sağlandığını, Kurum Sağlık Kurulunun 12.12.2017 tarihli 2773 sayılı kararı ile sigortalı ...'ın yakalanmış olduğu opere servikal disk hernisinin mesleki olduğu ve meslekte kazanma gücü kaybının da % 0 olduğunun tespit edildiğini, Kurum Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi üzerine dosyanın Yüksek Sağlık Kuruluna sevk edildiğini, YSK'nın 19.02.2018 tarihli ve 14/2939 sayılı karar ile sigortalının 15.08.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Maluliyet Oranını Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirildiğinde sigortalının servikal disk hernisi hastalığının mesleki olduğuna başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, Kurum işleminde herhangi bir hata ve hukuka aykırılık bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi ve Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun raporları ve aldırılan bilirkişi kurulu raporu ile davalı sigortalının servikal disk hernisi hastalığında yaptığı işin ve çalışma şeklinin etkisinin olabileceğinin, ancak disk hernilerinin böyle bir işte çalışmayan kişilerde de görüldüğünün, ayrıca disk hernisinin işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceğinin belirtilmiş olması, bu duruma göre davalı sigortalının servikal disk hernisi hastalığının salt davacıya ait işyerinde yaptığı işin niteliğinden ve çalışma şeklinden kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulamamış olması karşısında davanın kabulüne, davalı ...'ın "servikal disk hernisi" hastalığının mesleki olmadığının tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri