muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1555, Karar No: 2022/5588, Tarih: 13.09.2022

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli . hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/04/2021 tarihli ve 2019/29263 soruşturma, 2021/9285 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/05/2021 tarihli ve 2021/3395 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, müşteki ...'in vekili tarafından yapılan şikayette özetle, müştekinin 30/08/2019 tarihinde ... .Hastanesinde normal doğum yaparak bebeğini dünyaya getirdiği, doğum sonrasında kadın doğum uzmanı şüpheli doktor .'nın epizyo hattının dışında bir yerde nedenini bilmediği makas darbesi sonucu rektovajinal fistüle neden olduğu, gerekli tedavi protokolünü uygulamadığı, genel cerrahi getirmediği, ne müştekiyi ne de ailesini bilgilendirmediği, vücudunda geçmeyecek izlerin oluştuğu, daha sonraki hamileliklerinde normal doğum yapamayacak hale geldiği, ağır maddi ve manevi kayıplara neden olduğu iddiaları ile yapılan şikayet üzerine yapılan soruşturma neticesinde ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; Anılan soruşturma kapsamında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 7. İhtisas Kurulu'nun 20/11/2020 tarihli ve 5240 sayılı raporunda yer alan, "30.08.2019 tarihinde ... .Hastanesi’nde yapılan mediolateral epizyotomi ile normal vajinal doğum işleminin endikasyon ve tekniğinin uygun olduğu, sezaryen endikasyonu bulunduğuna dair tıbbi bir bulgu tespit edilmediği, bu tür operasyonlar sırasında her türlü dikkat ve özene rağmen rektum yaralanması gelişmesinin komplikasyon olarak nitelendirildiği, rektumda anüste 1 cm lik mesafede 0.5 cm lik defekt saptandığı, onarım islemi için genel cerrahi konsültasyonu istenmemesi ve tamir işleminin Genel Cerrahi Uzmanı yerine, Kadın Doğum Uzmanınca yapılmış olmasının uygun olmadığı, bununla birlikte 9 gün sonra geliştiği bildirilen rektovajinal fistülün rektumun primer onarımı ameliyatının her türlü dikkat ve özene rağmen görülebilecek bir komplikasyonu olarak değerlendirildiği ve onarım ameliyatının genel cerrahi tarafından yapılması durumunda da gelisebileceği komplikasyonun gelişmesi sonrası kişinin farklı ... kuruluşlarına başvurduğundan ilgili hekimin takibinden çıktığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklindeki değerlendirmeler nazara alındığında, onarım işlemi için genel cerrahi konsültasyonu istenmemesi ve tamir işleminin Genel Cerrahi Uzmanı yerine, Kadın Doğum Uzmanınca yapılmış olmasının uygun olmadığı şeklindeki değerlendirme karşısında, şüphelinin üzerine atılı suça ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ..

. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12/01/2022 gün ve 94660652-105-55-16369-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/01/2022 gün ve 2022/9248 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:Tüm dosya kapsamından, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 7. İhtisas Kurulu'nun 20/11/2020 tarihli raporundaki tespitlerin dosya içeriği ile uyumlu olduğu, sanık tarafından gerçekleştirilecek ameliyattan önce, onarım işlemi için genel cerrahi konsültasyonu istenmemesi ve tamir işleminin Genel Cerrahi Uzmanı yerine, Kadın Doğum Uzmanınca yapılmış olmasının uygun olmadığı ancak anılan ameliyattan 9 gün sonra geliştiği bildirilen rektovajinal fistülün, rektumun primer onarımı ameliyatının her türlü dikkat ve özene rağmen görülebilecek bir komplikasyonu olarak değerlendirildiği ve onarım ameliyatının genel cerrahi tarafından yapılması durumunda da gelişebileceğinin bildirildiği gözetildiğinde, sanık hekim tarafından meslekî özen yükümlülüğüne uygun şekilde gerekli tıbbî tetkik ve tedaviler zamanında gerçekleştirilmiş olsa dahi şikayete konu rektovajinal fistülün oluşmayacağının tıbben kesin olmadığı, bu suretle sanık hekimin tıp kurallarına aykırı eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağı kurulamayacağı gibi neticenin sanık hekime objektif olarak isnat edilmesinin de mümkün olmadığı anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı reddeden değişik ... kararı yerinde görülmekle, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, ... 1.Sulh Ceza Hâkimliğinin, 05/05/2021 tarihli ve 2021/3395 sayılı değişik ... kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1954, Karar No: 2007/1740, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1954 E.  ,  2007/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 232 ada 13 parsel sayılı 5734.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, taksim ve hibe nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, davacı ... ise tapu kaydının uymadığı ve davalının taşınmazla ilgisinin bulunmadığı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; Davacı ... tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli 232 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ... tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli taşınmazın davalı adına tesciline karar verilmiş ise de; Mahkemenin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Askı ilan süresi içinde çekişmeli parselin tespitine karşı Hazine tarafından da dava açıldığı, bu dava dosyasının Kadastro Mahkemesinin, 21.04.2005 ..., 2004/251 esas, 2005/43 karar sayılı ilamı ile temyize konu bu dosya ile birleştirildiği halde davacı Hazinenin talebi ile ilgili olarak nihai kararda olumlu yada olumsuz hiçbir hüküm kurulmamıştır. Bu durumda tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili delilleri istenilip gerekli değerlendirmenin yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Davacı Hazinenin süresinde açtığı davası nazara alınmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1380, Karar No: 2016/2558, Tarih: 23.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1380 E.  ,  2016/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

Hükümlü ... hakkında, 765 sayılı TCK'nun 448, 59, 31, 33, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 765 sayılı TCK hükümlerine göre kurulan ve kesinleşen hükümlerin lehe olduğu kabul edildiği halde, eski hükümlerin aynen infazının yanında, uyarlama talebinin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi kanuna aykırı ise de CMUK'nun 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ilk paragrafına “Uyarlama talebinin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24634, Karar No: 2013/23607, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24634 E.  ,  2013/23607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş ... İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Oran A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı Oran A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

2013/24634 -2013/23607 S/4

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş ... İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı ...Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14129, Karar No: 2015/10012, Tarih: 17.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/14129 E.  ,  2015/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2012/587-2014/328

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davaya konu 17.09.2009 keşide, 17.10.2009 vade tarihli 10.650 TL bedelli bononun, arka yüzü dosyada olmadığından ciro silsilesi tespit edilememektedir. Bu nedenle bahsi geçen bononun arka yüzünün onaylı okunaklı suretinin dosyaya eklenmesi, ondan sonra incelenmek üzere dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24440, Karar No: 2008/19844, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/24440 E.  ,  2008/19844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4567, Karar No: 2012/6852, Tarih: 19.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4567 E.  ,  2012/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 02/10/2003 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Devlet hastanesinde tedavi hatası sonucu zarar gören hastaya, davacı idare tarafından ödenen tazminatın rücu yoluyla ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalı doktor ve hastane görevlisi tarafından, dava dışı ...'in burnuna yapılan müdahale sonrasında vazelin içinde bekletilmiş tampon uygulanması gerekirken formül isimli kimyasal sıvıda bekletilmiş tampon uygulanması nedeniyle ortaya cıkan zararın, açılan dava sonucunda hizmet kusuruna bağlı olarak davacı bakanlıkça ödendiğini, bu ödemenin davalıların kusurundan kaynaklandığını, zararın rücuen davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davanın haksız olduğunu olayda kusurlarının bulunmadığını davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... ise olayda kusurlarının bulunmadığını kusurun ilaç firmasında olduğunu, davanın reddini istemişlerdir.

Yerel mahkemece davalılardan ... hakkındaki istem red edilmiş; diğer davalılar hakkındaki istem kısmen kabul edilmiş ve karar davacı ve davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya kapsamından 23/06/2005 tarihli kusura ilişkin raporda davalılardan ... İlaç firmasına kusur izafe edildiği, diğer davalılara kusur izafe edilmediği, 17/09/2007 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nin raporunda davalılardan sadece hekim olan ...'e kusur izafe edildiği, diğer davalıların kusursuz olduğunun belirlendiği, 02/02//2009 tarihli tek adli tıp uzmanından alınan raporda ise; davalı hekim olan ...'e 2/8, hastane personeli olan diğer davalı ...'e 4/8 oranında kusur izafe edildiği, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalılar bilirkişi raporlarına karşı sundukları yazılı beyanlarında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için uzlaştırıcı rapor alınmasını istemişlerdir.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 15/f. maddesi gereğince, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri inceleyerek karara bağlamak görevi, Adli Tıp Genel Kurulu’na verilmiştir.