muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/599, Karar No: 2022/1724, Tarih: 13.12.2022

a) İkamet edilen ülke mercilerinden alınacak ikamet belgesinin aslı ile birlikte Türkiye’de yeminli tercüme bürolarınca ya da yurt dışında bulunan Türk temsilciliklerince akredite edilmiş tercümanlarca yapılmış ve ilgili temsilcilikçe onaylanmış tercümesinden,

b) Türk büyükelçilikleri, başkonsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikleri gibi temsilciliklerce düzenlenen ikamet belgesinden,

durumuna uygun olan belgenin Kuruma ibraz edilmesi gerekmektedir.” şeklinde son hâlini almıştır.

28. Bu durumda borçlanmaya karşılık gelen sigortalılık süresinin hangi tarihlere mal edileceği 3201 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında değerlendirilerek yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru hesaplanması ile sonuca ulaşılması gerekmektedir.

29. Somut olayda 16.08.1965 doğum tarihli olup 03.08.2015-07.08.2015 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a maddesine tabi hizmeti bulunan davacının 23.10.2015 tarihli borçlanma dilekçesi ile 10.08.1985 tarihinden başlamak üzere 5075 gün çalışılan, boşta geçen ve ev kadınlığı sürelerini borçlanma talebinde bulunması üzerine davalı Kurumca 5075 gün üzerinden tahakkuk ettirilen borçlanma bedelini ödediği, Kurum tarafından borçlanılan sürenin 08.10.1985-19.07.1995, 06.09.1995-16.07.1996, 10.09.1997-11.08.1998 ve 01.04.1999-10.10.2001 tarihleri arasına mal edildiği, 21.12.2015 tarihli tahsis talebine istinaden 01.01.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, emniyet giriş-çıkış kayıtları çizelgesi yerine ikâmet belgesi esas alınarak borçlanma tahakkuk cetvelinin yeniden düzenlenmesine yönelik başvurusu davalı Kurumca ikâmet belgesi ile örtüşen pasaporttaki yurda giriş-çıkış tarihlerini belirlemek için pasaport aslının talep edildiği aksi hâlde tahakkuk cetvelinin tebliğ edildiği şekilde değerlendirileceğinin bildirilerek yanıtlandığı anlaşılmaktadır.

30. Şu hâlde yukarıda değinilen mevzuat hükümleri ile yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ev kadını olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen süreler borçlanılabilecek olup, 3201 sayılı Kanun’un 5. maddesinde yer alan açık düzenleme karşısında borçlanılan sürenin hangi tarihe mal edileceği, ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru gidilerek belirlenecektir. Bu açık yasal düzenlemenin aksi yöndeki uygulama kapsamında davanın kabulüne ilişkin verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun değildir.

31. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 27.01.2022 tarihli ve 2019/(21)10-146 E., 2022/67 K., 16.09.2021 tarihli ve 2018/(21)10-1017 E., 2021/1014 K., 22.06.2021 tarihli ve 2018/10(21)-1040 E., 2021/811 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

32. Hâl böyle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

33. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

31. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 27.01.2022 tarihli ve 2019/(21)10-146 E., 2022/67 K., 16.09.2021 tarihli ve 2018/(21)10-1017 E., 2021/1014 K., 22.06.2021 tarihli ve 2018/10(21)-1040 E., 2021/811 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

32. Hâl böyle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

33. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

34. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesince direnme karar gerekçesinde davacının ikâmet başlangıcının “16.06.1986” şeklinde yazılmasının maddi hata olduğu anlaşıldığından işaret edilmekle yetinilmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereği dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 13.11.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1097, Karar No: 2020/3536, Tarih: 19.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1097 E.  ,  2020/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten yaralama,

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat kararına karşı açılan temyiz davalarının incelenmesinde ise;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat kararına karşı açılan temyiz davalarının incelenmesinde ise;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan sanık ... olayın hemen ardından sıcağı sıcağına alınan ve aşamalarda değişmeyen beyanında özetle; Tekel Bayii işlettiğini, iş yerini akşamları saat: 21.00 sıralarında kapattığını, 08/12/2013 tarihinde saat:21:00 sıralarında iş yerini kapatıp eve gideceği sırada isimlerini polis merkezinde öğrendiği ... ve ... isimli şahısların dükkana geldiğini, bu şahıslardan ...'ı görünüş itibari ile tanıdığını, bu şahsın evvelce de dükkanına geldiğini, iş yerinden sigara ve alkol alarak parasını ödemediğini, ancak bununla ilgili şikayette bulunmadığını, yine aynı amaçla geldiğini düşünerek şahıslara bir şey satmadığını, kendilerini dükkandan dışarı çıkarmaya çalıştığını, bu sırada ...'ın kendisinin ayağına tekme attığını, kendisinin de zorla şahısları dükkandan dışarı attığını, ancak darp etmediğini, bu duruma moralinin bozulduğunu ve dükkanda bir kaç tane bira içip bir süre sonra da dükkanı kapatıp yakındaki caminin tuvaletine gittiğini, tuvaletin ışıklarının yanmadığını, tuvalette ihtiyacını gördüğü sırada ne olduğunu anlayamadan arkasından gelen iki şahsın kendisine saldırdığını, kafasına yumrukla vurduklarını, kendisini savunmak için şahısları iteklediğini, bunun üzerine şahısların tuvaletten kaçıp gittiklerini, kaçarken arkalarından baktığında bu şahısların dükkanına gelen şahıslar olduğunu anladığını, daha sonra eve doğru gittiği sırada ... Otel önünde şahısların tekrar önünü kestiklerini, kendisinden dükkanı açıp kendilerine alkol vermesini istediklerini, kendisinin dükkanı kapattığını, açamayacağını söyleyince şahısların bu kez üzerindeki parayı istediklerini, para olmadığını söylediğini, bunun üzerine şahısların kendisini darp etmeye başladıklarını, kafasına, burnuna, gözüne, yüzüne yumrukla vurduklarını, bunun üzerine kendisini savunmak için onlara vurduğunu, daha sonra iki şahsında ceplerinden bıçak çıkartarak üzerine doğru geldiklerini, bıçağı kendisine doğru savurduklarını, kendisinin de savunma amaçlı cebinden çakı bıçağını çıkararak şahıslara doğru korkutmak için savunduğunu, bu savurma sırasında ... isimli şahsı göbek hizasından vücudunun yan kısmından bıçak ile istemeyerek yaraladığını, ... isimli şahsa bıçak vurmadığını, bıçağı savurmadığını, ...'ın nasıl yaralandığını bilmediğini, olay sırasında herkesin elinde bıçak olduğunu, ...'ı bıçaklayınca ... ile ...'ın olay yerinden kaçtıklarını beyan ettiği,

Sanıklar aşamalardaki kısmen değişen beyanlarında yağma suçlamasını kabul etmediklerini, katılandan parasını vermek sureti ile alkol almak için iş yerini açmasını istediklerini, katılan ...’ın alkollü olduğunu ve kendilerine küfür edip saldırdığını, kesinlikle katılandan zorla bir şey istemediklerini, katılanın yere düştüğünü, kalkınca kendilerine saldırdığını bıçakla yaralandıklarını savundukları,

Katılan sanık ... adına Tokat Devlet Hastanesinden alınan 16/12/2013 tarih, 1887 sayılı raporda; yaralanmasının vücuduna acı veren bir durum olduğu, yaralanma fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, yaralanma vücutta nazal fraktür kemik kırılmasına neden olduğundan hayati fonksiyonlarda etkisi olmadığının,

Katılan sanık ... adına Tokat Devlet Hastanesi tarafından 27/12/2013 tarihinde düzenlenen 1947 sayılı raporda; ... Yaralanma fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun,

Katılan sanık ... adına Tokat G.O.P. Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 11/02/2014 tarih ve 208 sayılı raporunda; Tıbbi bilgi, bulgu ve yapılan muayeneler ışığından, ...'ın meydana geldiği iddia edilen toraksa nafiz yaralanmasına bağlı gelişen sol hemopnomotoraks'ın; 1-)

Şahıs üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının, 2-) Yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğunun bildirildiği, tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada;

1- Sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Katılan sanık ...’nin, sanıklar ... ve ...’dan kendisine gelen ve burnunda kemik kırığına neden olan saldırıyı defetmek için üzerinde taşıdığı çakı bıçağını rastgele savurması sonucu, yaralanmalarına neden olma şeklindeki eyleminin TCK'nin 25/1. maddesindeki meşru müdafaa kapsamında kaldığı ve katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4938, Karar No: 2021/128, Tarih: 19.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4938 E.  ,  2021/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıdan ... cinsi kavun tohumu satın aldıklarını, faturalar da da yazdığı üzere kendilerine tohumun ... marka olarak satıldığını, ancak bekledikleri ve bildikleri üründen farklı bir ürün ortava çıktığını, ektikleri cinsin diğerinden daha az verimli ve piyasa değerinin de düşük olduğunu, bu nedenle maddi kayıp yaşadıklarını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.854,59 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı birleşen davada, davalının tohumları satın aldığı ... ve üretici firma olan ... şirketininde sorumlu olduğunu ileri sürerek anılan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalıları davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde asıl davanın kısmen kabulü ile 38.684,80 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece birleşen davanın pasif husumet nedeniyle reddine davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e gereğince dava değeri üzerinden değeri üzerinden hesaplanarak bulunan 5.944,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş ise de karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin “Görevsizlik, yetkisizlik, dava ön şartlarının yokluğu veya husumet nedeniyle davanın reddinde, davanın nakli ve açılmamış sayılmasında ücret” başlıklı 7/2. maddesinde; davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmedileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Tarifenin bu hükmü uyarınca davada kendisini vekille temsil ettiren ve hakkındaki dava husumet nedeniyle reddedilen birleşen dosya davalıları yararına 2.180,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken 5.944,00 TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin hüküm fıkrasının 7. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T. Gereğince 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine," bendinin eklenmesine, mahkeme kararının bu şekilde düzelterek ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2292, Karar No: 2025/742, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2292 E.  ,  2025/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/305 E., 2023/304 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/197 E., 2021/281 K.

Taraflar arasındaki kesinleşmiş orman tahdidinden kaynaklı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

1976 yılında 766 sayılı Tapulama Kanunu'na (766 sayılı Kanun) göre yapılan arazi kadastrosunda Kütahya ili Tavşanlı ilçesi Tunçbilek, Hamitabat Mahallesinde kain dava konusu eski 41 parsel sayılı taşınmaz, senetsizden tarla vasfı ile 2.350 m² olarak dava dışı gerçek kişi adına tespit edilmiş, askı ilan 09.11.1976 ile 09.12.1976 tarihleri arasında yapılmış ve itirazsız kesinleşmiş, 2017 yılında ise kamulaştırma sebebi ile davalı kurum adına hükmen tescil edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 11.06.1980 tarihinde ilan edilen ve itirazsız kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ile 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun'un (1744 sayılı Kanun) değişik 2 nci maddesi uygulaması çalışması, 18.04.1996 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B çalışmaları bulunmaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin 2-a bendi uyarınca yapılan ve 03.04.2018 ile 03.05.2018 tarihleri arasında ilan edilen yenileme kadastrosu sırasında ise eski 41 parsel 533 ada 6 parsel numarasını almış ve yüzölçümü 2.341,64 m² olmuştur.

Davacı ... İdaresi vekili Kadastro Mahkemesine hitaben tanzim ettiği dava dilekçesi ile; Kadastro Müdürlüğü ekiplerince 3402 sayılı Kanunu'nun 22/2-a bendi gereğince yapılan çalışmalar sırasında kesinleşmiş orman sınır hat ve noktalarına (OS.20-21) uyulmaması nedeniyle dava konusu taşınmazın kısmen 16.06.1996 tarihinde kesinleşen orman kadastro sınırının içerisinde kaldığını öne sürerek, bu bölüme ilişkin tescilin iptal edilerek bitişiğindeki orman parseli ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Kadastro Mahkemesince davanın mülkiyete ilişkin olduğu gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesine yönelik görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesince davanın mülkiyete ilişkin olduğu gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesine yönelik görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararı sonrası dava dosyası Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/499 Esas sırasına kaydedilmiş, İlk Derece Mahkemesi 09.01.2020 tarihli ve 2020/8 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2020/511 Esas, 2020/522 Karar sayılı ilamı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince kararın kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kütahya ili Tavşanlı ilçesi Tunçbilek Hamitabat Mahallesi 533 ada 6 parsel sayılı taşınmazın; teknik-jeodezi-fotogrametri-harita mühendisleri ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan 05.01.2021 havale tarihli rapor ve 25.02.2021 havale tarihli ek rapora ekli krokide belirtilen kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan ve krokide (A) harfi ile gösterilen A=66,09 m²'lik kısmın ifraz edilmek suretiyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ayrı bir parsel numarasında orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kesinleşen orman kadastrosunun bulunması halinde, bir yerin orman olup olmadığının öncelikle kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanakların uygulanması ile belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, uzman orman ve fen bilirkişiler tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman kadastro paftasının hatalı tersim edilmesi nedeniyle söz konusu hatanın giderildiğinin ve yapılan inceleme sonucu çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün yörede yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığının bildirildiği gerekçesi ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu kez taraf vekilleri tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşmiş orman tahdidinden kaynaklı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava, kesinleşmiş orman tahdidinden kaynaklı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazın bir kısmının 20-21 nolu orman sınır hattının orman tarafında kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapusunun iptaline karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Şöyle ki; İlk Derece Mahkemesinin hükme esas aldığı raporda orman sınır hattına ait 22 adet orman sınır noktasının hiçbirinin keşif esnasında bulunamadığı, orman sınır noktalarının tahrip edildiği, yerli kaya üzerine yazılan orman sınır numaralarının, su deposu ve mezarlık duvarı köşesine yazılan orman sınır numaralarının aradan 40 sene geçmiş olması nedeniyle silindiği, beton kazık dikilen orman sınır numaralarının beton kazıklarının mevcut olmadığı belirtilerek, önce yerleri arazide, memleket haritasında ve hava fotoğrafında mevcut olan ve yerleri kesin olarak tespit edilen 8, 13, 14, 20 no.lu orman sınır noktalarının yerlerinin tespit edildiği, daha sonra bu orman sınır noktaları esas alınarak diğer orman sınır noktalarının yerlerinin ölçü değerlerine göre tespit edildiği belirtilmiştir. Dairemizce daha önce temyiz incelemesi yapılan 2022/4874 Esas sayılı dosyada aynı bilirkişi kurulu tarafından 31.03.2022 tarihli raporda 1/5000 ölçekli İ22C10C orman kadastro paftasından 20 no.lu orman sınır noktasının hesaplanan koordinat değerlerinin zemin durumunu yansıtmadığı, 20 no.lu orman sınır noktasının su deposuna tekabül etmediği, dolayısıyla 20 no.lu orman sınır noktasının 1/5000 ölçekli İ22C10C orman kadastro paftasına hatalı tersim edildiği kanaatine varıldığı bildirilmiş ve bilgi belgeler doğrultusunda taraflarınca tespit edilen orman pafta sınırına göre oluşturulan düzeltme krokisi rapora eklenmiştir. Yine Dairemizde daha önce temyiz incelemesi yapılan 2021/11065 Esas sayılı dosyada 20-21 no.lu orman sınır noktaları arasında yer alan, komşu 533 ada 7 parsele yönelik olarak da düzeltilen hat esas alınarak sonuca gidilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; eldeki dosyada İlk Derece Mahkemesince, hatalı tersim edilen orman kadastro pafta sınırı esas alınarak sonuca gidildiğinden, İlk Derece Mahkemesince düzeltilen orman sınır hattı esas alınarak, dava konusu taşınmazın kesinleşen tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının belirlenmesi için ek rapor aldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/4183, Karar No: 2016/9137, Tarih: 17.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/4183 E.  ,  2016/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun vekaletnameli müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim ile suça sürüklenen çocuk açısından da temyiz süresi başlar. Bu nedenle, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliği gerekmemektedir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmediğinden ve suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğ işlemi üzerine süresinden sonra yaptığı 30.09.2014 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.