muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2440, Karar No: 2012/19179, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/2440 E.  ,  2012/19179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 43/1, 62/1, 53/1, 54. maddelerine göre 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, zoralım.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2006 tarihli iddianamesinde olay günü park halinde bulunan Opel marka aracın plakalarının değiştirildiği ihbarı üzerine yapılan araştırmada ihbara konu aracın hemen arkasında park halinde duran ... plakalı Kartal marka araç sürücüsü sanığın aracında ve evinde yapılan aramalarda ele geçirilen;

1- ... plaka sayılı 0 103984 seri numaralı motorlu araç trafik belgesinin arka yüzü birinci 29/05/2006 tarihli aracın muayenesi hanesinde;

Yer alan araç muayene işleminde basılı bulunan soğuk mühür izi ile hologramların sahte olduğunun ve sanıktan ele geçirilen mavi renkli mengene kullanılarak sahte olarak oluşturulduğunun, ve ilk nazarda dikkati çekmeyeceklerinden iğfal kabiliyetini haiz olduğu,

2- Muhtevasında "T.C. Karayolları gn. md. 2. bol. md. no. 10 muayene istasyonu 1923" ibareleri bulunan soğuk mühürlerin yapışık olduğu mavi renkli mengenedeki sabitlenmiş soğuk mühür izi aparatı, muhtevasında İzmir Valiliği ...ibareleri bulunan siyah renkli kaşe ile tarih numaratörünün sahte belge tanziminde kullanılmak üzere yapılmış aparat ve kaşeler oldukları, sahte belge tanziminde kullanılması halinde ilk nazarda dikkati çekmeyeceğinden belgenin iğfal kabiliyetini haiz olduğu,

3- Dokuz adedi Motorlu Araç Trafik veya tescil belgelerinden kesilerek alınmış farklı katmanlar üzerinde yapışık olan bir adedi ise belgeden kaldırılarak alınmış durumda bulunan toplam 10 adet "EGM" antetli hologramın kayıt dışı sahte Motorlu Araç Trafik ve Tescil Belgesi tanziminde kullanılmak üzere farklı belgelerden alındıkları, mevcut halleriyle iğfal kabiliyetini taşımadıkları, ancak kayıt dışı belge tanzimi için kullanılmaları halinde ise dikkati çekmeyeceklerinden bu durumda iğfal kabiliyetini haiz olacakları tespit edildiğinin iddia olunması karşısında, 18.09.2006 tarihli tutanakla sanıktan ele geçirilen suça konu belge ve aparatlar ile birlikte ayrıca Karşıya Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğince sahte olduğu tespit edilen 15 araca ait motorlu araç trafik tescil belgesinin de kriminal incelemeye gönderildiği ve bunlara ilişkin ayrı ayrı tahkikat evraklarının düzenlenerek ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderileceğinin belirtilmesi karşısında, dava dışında kalan ve sanıkla ilgisi bulunmayan ..... plaka sayılı 12 adet aracın motorlu araç trafik tescil belgesinin muayene bölümünde yapılan sahteciliklerin hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1956, Karar No: 2014/17468, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1956 E.  ,  2014/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin kuaför olarak çalıştığı dükkana giderek kendisini Sedat ismiyle tanıttığı ve ... Turizm firmasında şoför olarak çalıştığını, akşam Ankara'ya hareket edeceğini, ancak; otobüsünde muavin olmadığından acil olarak muavin bulması gerektiğini söylediği, konuşma sırasında Tokat'lı olduğunu söylemesi üzerine, katılanın da Tokat'lı olduğunu belirterek sanıkla sohbet etmeye başladığı, sanığın, konuşma sırasında katılanın memlekette bulunan akrabalarını tanıdığını söyleyip bazılarının isimlerini de sayarak katılanda güven telkin ettiği, katılanın memlekete gitmeyi düşündüğünü söylemesi üzerine, teyzesinin oğlunun ... Turizm'de çalıştığını, kendisi için bedava bilet kestirebileceğini beyan ettiği, katılanın da sanığın yanında muavin olarak çalışması için işsiz olan arkadaşı ...'ı önerdiği ve ...'ı iş yerine çağırdığı, sonrasında sanık, katılan ve tanık ...'ın hep birlikte dükkandan çıkarak otogara gittikleri, sanığın ...'a çay ocağında oturmasını söylediği ve katılan ile birlikte bilet almak üzere ... Turizm firmasının yazıhanesine gittikleri, burada katılana alt katta beklemesini söyleyerek yazıhanenin üst katına çıktığı, bir süre sonra geri döndüğü ve teyzesinin oğlunun yerinde olmadığını belirterek telefon etmek üzere katılandan cep telefonunu istediği, aldığı telefonla konuşur gibi yaparak katılanın yanından ayrılıp tekrar üst kata çıktığı, katılanın uzun bir süre beklemesine rağmen geri dönmediği anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; sanığın, katılandan cep telefonunu almak amacıyla gerçekleştirdiği hileli hareketlerle katılanı aldatmak suretiyle eylemini gerçekleştirmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün" ve "2.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2441, Karar No: 2010/2239, Tarih: 30.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2441 E.  ,  2010/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında kayalık ve çalılık olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/462, Karar No: 2025/1240, Tarih: 25.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/462 E.  ,  2025/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1162 Esas 2023/1608 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/532 E., 2021/424 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 25.02.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında franchise sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme devam ederken davalının aynı işyerinde kendi markası altında faaliyette bulunduğunu, daha sonrasında ise sözleşmeyi haksız feshettiğini, davalının eylemlerinin markaya tecavüz oluşturduğunu, bu hususta delil tespiti yapıldığını, sözleşmenin 19.3 maddesi uyarınca sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren müvekkil markasını taşıyan tüm ürünleri-ekipmanları, katalogları ve sair, müvekkile teslim etmesi gerekirken, davanın açıldığı tarihe kadar bu yönde bir teslimat yapılmadığından, yine aynı sözleşmenin 19.4 maddesi uyarınca günlük 5.000,00 USD cezai şart tahakkuk ettiğinden, sözleşmenin davalı tarafından fesholunduğu 11.05.2015 tarihinden işbu davanın açıldığı 09.06.2015 tarihine kadar (28 gün) toplam 140.000,00 USD’nin davalı taraftan alınıp müvekkiline verilmesini, davalı tarafın sözleşme ile kararlaştırılan rekabet etmeme yasağına aykırı hareketlerinden dolayı sözleşmenin 14.6 maddeleri uyarınca 150.000,00 USD cezai şartın davalıdan hüküm ve tahsilini ve müvekkiline ödenmesini, davalı tarafın müvekkil firma haricindeki yerlerden ürün alışı yaptığından sözleşmenin 12.3 maddesi uyarınca 50.000,00 USD cezai şartın davalıdan hüküm ve tahsilini ve müvekkiline ödenmesini, toplamda 340.000,00 USD tutan cezai şartın, davayı açtıkları tarihteki kur üzerinden karşılığı olan 938.400,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinde davacının herhangi bir nesnesinin bulunmadığını, müvekkilinin beş yıl boyunca davacıdan almış olduğu tüm ürünlerin ücretini davacıya ödediğini, aynı ürünler için tekrar cezai şart hükmü konması hukuka aykırı olmakla beraber, davacı lehine sebepsiz zenginleşme oluşturacağını, davacı tarafından müvekkiline fesihten sonra iddia ettikleri ürünlerin teslimi konusunda bir ihtarname gönderilmediğini, ayrıca 19.3 maddesinde teslim ibaresi yer almakta iken 19.4. maddesinde ise alınır ifadesinin yer aldığını, iki madde arasında çelişki mevcut olup hükümsüz olduğunu, her iki madde içinde herhangi bir süre belirtilmediğini, franchising sözleşmesinin 14.6 maddesinin de hukuka aykırılık teşkil ettiğini, ilgili maddenin müvekkilinin çalışma hürriyetini kısıtlamakta olduğunu, ilgili maddede herhangi bir süre dahi tayin edilmediğini, tamamıyla franchise verenin keyfiyetine bırakıldığını, davacı tarafın ilgili sözleşmenin 12.3. maddesini dayanak göstererek müvekkilinden 50.000,00 USD cezai şart talep ettiğini, ancak müvekkilinin sözleşme boyunca 12.3 maddeye aykırı bir davranış içersinde olmadığını, tüm ürünleri davacıdan satın aldığını ve kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 04.05.2015 tarihinde ilk irade beyanı ile taraflar arasındaki sözleşmenin sona ermiş olduğu, davalının 11.05.2015 tarihinde davacıya göndermiş olduğu sözleşmenin fesih ihbarı davacının ihtarından sonraki bir tarihte olduğu dikkate alındığında ve böylece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin herhangi bir şekilde sürdürülmesine yönelik herhangi bir iradenin bulunmadığı açık olduğuna göre, taraflar arasıdaki franchising ilişkisinin davacı tarafından (feshin haklı olup olmadığıdan ayrı olarak) sona erdirildiği, sözleşme hükümleri yorumlandığında; davalının doğrudan mal ve ürünleri davacıya teslim etme yükümlülüğünün bulunduğu sonucuna ulaşılamadığı, bu noktada " alınır" ifadesinden davacının fesih sonrası bu mal ve ürünleri alması gerektiği, 19.3 gereği "Franchise verene ya da gösterdiği üçüncü bir kişiye teslim edilecektir." ifadesinden de teslim noktasında belirleyici olan franchise verenin teslim edilecek yer ya da kişiyi göstermesi gerektiği sonuçlarına ulaşıldığı, teslime ilişkin yer ve zaman göstermeyen davacının buna dayalı olarak talep etmiş olduğu cezai şart talebinin dinlenilemeyeceği, 14.5 ve 14.6 hükümlerinin sözleşme devam ederken, buna aykırı davranılması halini düzenlediği, sözleşme dönemine dayalı aykırılık iddiası yönünden davalının sözleşme döneminde bu hükme aykırı davrandığının kabulünü gerektirir bir delil sunulmadığı, davacının fesih sebebi olarak ileri sürmüş olduğu “Çiğköftem” markasının gerektirdiği malzeme yahut ürün alımı yapılmamasını ve doğru formülasyon kullanılmamasını, başka hammadde ve formülasyon ile üretilmiş ürünleri kullanmasının nasıl tespit edileceği hususuna ilişkin olarak raporlarda da irdelendiği üzere net bir tespit ve değerlendirme yapılamadığı, dosya kapsamında denetim yaptığına ilişkin ya da hangi ürünlerin kullanımına izin verdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, çiğ köfte üretiminde kullanılan malzemelere yönelik ayrıştırılmış alımlar dikkate alındığında, her ne kadar davacı dışarıdan alım yaptığı iddiasında bulunmuş ise de davalının benzer nitelikteki ürünlere ilişkin alımları sözleşmenin başından itibaren yaptığı, sözleşme süresince bu hususta davacı tarafından herhangi bir itiraz yahut ihtarın bulunmadığı dikkate alındığında davacının sonradan bu alımlara ilişkin sözleşme hükümlerinin ihlal edildiği, sözleşmeye aykırı davaranıldığı iddiasının dinlenilemeyeceği, bu hususun dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle davanın reddine

karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, franchising sözleşmesine aykırılığa dayalı cezai şart tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, franchising sözleşmesine aykırılığa dayalı cezai şart tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1027, Karar No: 2013/6753, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1027 E.  ,  2013/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekli maaş farlarının ve birikmiş tüm haklarının tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22582, Karar No: 2017/2601, Tarih: 15.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22582 E.  ,  2017/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu 586 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 20 m²'lik bölümüne haklı bir neden olmaksızın davalı tarafından müdahalede bulunulduğunu, ölçüm sonucu çaktırdığı kazıklarında yerinden çıkardığını ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın eskiden beri sabit sınırlarla kullanıldığını, davacının taşınmazına elatmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait taşınmaza bir müdahalesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13704, Karar No: 2016/985, Tarih: 01.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13704 E.  ,  2016/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/295536

Mahkemesi : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/02/2014

Numarası : 2013/355 - 2014/101

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık S.. S.. ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) Sanık Z.. K.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan O.. A.. vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, katılan Y.. A.. vekilinin ise ceza miktarına ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-) Sanık S.. S.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık S.. S..'ın savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün çelişkili olduğuna, katılan O.. A.. vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, katılan Y.. A.. vekilinin ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 22/4-5. madde ve fıkralarına göre taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek cezanın failin kusuruna göre belirleneceği, birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkesin kendi kusurundan dolayı sorumlu olacağı ve cezalarının da kusura göre ayrı ayrı belirleneceği hükmü nazara alınmaksızın, mahkemece itibar edilen oluşa uygun bilirkişi raporunda sanık S.. S..'ın asli, sanık Z.. K..'in tali kusurlu olduğunun belirlenmesi karşısında; kusur oranına göre sanıklar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olan sanık S.. S.. ile tali kusurlu sanık Z.. K.. hakkında aynı cezaya hükmedilmesi sureti ile sanık S.. S.. hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilllerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.