muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2730, Karar No: 2024/250, Tarih: 15.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/2730 E.  ,  2024/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1403 E., 2022/140 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/347 E., 2019/152 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı ... vekili; ... köyünde kain 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazın köy halkı tarafından köyün kullanımında olduğu, taşınmaz üzerinde yapılan incelemelerde taşınmazın dere yatağı olduğunun anlaşıldığı, aktif dere yataklarının özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olarak tespiti halinde tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına, kuru dere yatağı olduğunun tespiti halinde ise Hazine adına tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın 300 yılı aşkın suredir bayileri tarafından kullanıldığını ve kendisine intikal ettiğini, 2007 yılındaki kadastro tespitinde adına tescil gördüğünü, Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından taşınmazın mirasbırakanına ait olduğunun tespit edildiğini, taşınmazın bulunduğu yerin dere yatağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iddiasının sabit olmadığı, bilirkişi raporlarına göre taşınmazın dere yatağı olmadığı, özel mülkiyete engel halinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı ... vekili; dosyaya kazandırılan jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazın dere yatağı niteliğinde olmadığı tespit edilmiş ise de ek raporda dava konusu taşınmazın yağış rejimindeki artış dönemlerinde dere artışından etkileneceğinin belirtildiğini, kuru dere yatağı olarak nitelendirilmesi durumunda zilyetlikle kazanım koşullarının araştırılması gerektiğini, Mahkemece gerekli incelemelerin yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı ... vekili; dosyaya kazandırılan jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazın dere yatağı niteliğinde olmadığı tespit edilmiş ise de ek raporda dava konusu taşınmazın yağış rejimindeki artış dönemlerinde dere artışından etkileneceğinin belirtildiğini, kuru dere yatağı olarak nitelendirilmesi durumunda zilyetlikle kazanım koşullarının araştırılması gerektiğini, Mahkemece gerekli incelemelerin yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere ilişkin tapu iptal ve tescil talebine ilişkin olduğu, dosyada yer alan 13.06.2018 tarihli jeoloji mühendisi bilirkişi raporunda taşınmazın kışla deresi kenarında bulunduğu, derenin suyun akış enerjisi ile şekillenmiş üniform yatak özelliğinde, taşkın etkilerine karşı korunmuş dere yatağı olmadığı, yatak boyunca yapılan incelemelerde yer değiştirmediği, terk edilmiş yatak alanı tespit edilemediği, sel yataklarının olmadığı 1971, 1980, 2003 ve 2012 yıllarında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmazın kullanıldığı, parselin dere yatağına sınır olduğu, dere yatağında kalmadığı,özel mülkiyete engel halinin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3949, Karar No: 2022/11829, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3949 E.  ,  2022/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına (...) hakkında

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların kalmakta oldukları Mardin Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde 5. kattaki banyo, mutfak ve oda camlarını, dolaplarını, kapılarını kırarak, odalarda bulunan yatakları kaldırıp atarak, 4. kattaki televizyonlu odanın camını kırarak ve odaların içinde bulunan lavabo kısmındaki kapıları kullanılamaz hale getirerek, salonda bulunan klima kapaklarını sökerek gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3, maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 66/4 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, yine aynı suç için suça sürüklenen çocuklar ... ile ... için aynı Kanun’un TCK’nın 152/1-a, 31/2 maddeleri ve 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi olan 28.04.2015 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16724, Karar No: 2017/6332, Tarih: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/16724 E.  ,  2017/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/10/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/357 esas ve 2012/770 karar sayılı dosyasında orman yangınına neden olma suçundan hüküm kurulduğunu, suç nedeniyle kurumlarının ağaçlandırma gideri tazminatı yönünden 6831 sayılı Kanun'un 112,113,114. maddeleri uyarınca 24.164,33 TL tutarında zarara uğradığını belirtilerek bu zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, davacı kurumun, 6831 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma gideri bedelini talep edemeyeceğini, olayda sadece ormanın alt tabakasında bulunan orman süceryatı yani kuru çalılıkların yandığını, ancak yanan kuru süceryat odunu bedeli olan 600.00 TL'nin talep edilebileceğini, bu nedenle haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya içerisinde bulunan, 04/06/2015 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/357 esas ve 2012/770 karar sayılı dosyasında, yapılan yargılama sonunda orman yangınına sebebiyet verme suçundan mahkumiyetine hükmedildiği, kusur derecesi dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza dosyasında yapılan keşifte; suça konu eylemin örtü yangını şeklinde gerçekletiği, ağaçlarda herhangi bir zararın oluşmadığı, sadece alt kısımlarında bulunan kuru dal, yaprak ve çalı formundaki fertlerin zarar gördüğü, ağaç kesme ve diri örtü sökme şeklinde olmadığı belirlenmiştir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9060, Karar No: 2013/4648, Tarih: 13.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9060 E.  ,  2013/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında;

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan zorunlu savunman Av. ...'ın yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1- Sanık ...'a anılan kararın, başvurabileceği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamayla birlikte tebliğ edilip, bilgisi dışında atanan savunmanının temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanının açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1537, Karar No: 2017/2039, Tarih: 31.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1537 E.  ,  2017/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62/1, 53/1-a,b,c,d,e , 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan; sanık ... ve ... müdafilerinin vasfa, sübuta eylemin meşru müdafaa ve haksız tahrik içinde değerlendirilmesi gerektiğine, ve fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre,...'in kiralamış olduğu tarlaya tohum ekmek üzere giden katılan ... ve... ile sanıklar arasında çıkan kavgada her iki sanığında ellerindeki levyeler ile katılanı darpettikleri, katılanın başına aldığı tek darbe sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike ve kemik kırığı oluşturacak biçimde yaralandığı, diğer darbeler ile de kol, omuz, bacağında da yaralanmalar bulunduğu, katılanın yere düşmesinden sonra sanıkların eylemlerine devam etme imkanları varken son verdiklerinin anlaşıldığı olayda;

1-Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, hayati tehlike oluşturacak darbe sayısının bir adet olması, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemlerine kendiliğinden son verdikleri anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8370, Karar No: 2025/3518, Tarih: 25.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8370 E.  ,  2025/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/207 E., 2019/184 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eylemlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu fotoğraf ve sözlerin rahatsız edici, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Hizan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1059, Karar No: 2019/3506, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1059 E.  ,  2019/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1555, Karar No: 2022/4231, Tarih: 31.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1555 E.  ,  2022/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :-1) ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2018 tarih ve 2016/111 Esas – 2018/46 Karar sayılı;

Sanık ...’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıilemahkumiyetinedairkararı,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarih ve 2018/2084 Esas - 2019/242 Karar sayılı;

“İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarih ve 2018/2084 Esas - 2019/242 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 18/02/2019 tarih ve 2018/2084 Esas - 2019/242 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; kararın hukuka ve vicdana aykırı olduğuna, meşru müdafaa hükümleri göz ardı edilerek eksik ve hatalı hüküm kurulduğuna, sanığın öldürmeye yönelik bir kast taşımadığına, soruşturma ve kovuşturmanın eksik ve hatalı olduğuna, hükmün gerekçesizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle;

Ancak;

1) Kolluk tutanaklarına ve adli rapor içeriklerine göre suç tarihinin 17/03/2015 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 17/02/2015 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-c maddesine aykırı davranılması,