muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16010, Karar No: 2015/34488, Tarih: 02.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16010 E.  ,  2015/34488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/357294

MAHKEMESİ : Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/400 (E) ve 2012/514 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk T..K.. hakkında verilen kararın müdafii yüzüne tefhim edilmesine karşın; müdafiinin sanığın savunmasının alınması sırasında bulunmadığı gibi, suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafi tayin edildiğinden haberi olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Müştekiye ait Hatay Devlet Hastanesinden aldırılan 27.06.2011 tarihli raporunda, müştekinin yaralanmasının yüzde sabit ize ve yüzünün sürekli değişikliğine sebep olduğu bildirilmiş ise de; Adli tıp uygulamalarına göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize veya yüzde daimi değişikliğe neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerekirken,mağdurda tespit edilen yaralanma bulgularına göre mezkur raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi,

2)Suça sürüklenen çocuk T.. K..'a atılı TCK'nin 87/2-d-son maddelerinde öngörülen suçun hapis cezasının alt sınırına nazaran sanığa zorunlu müdafii atanması gerekirken, suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmadan savunması alınmak suretiyle 5271 sayılı yasanın 150/3. maddesine aykırı davranılması,

3)Suça sürüklenen çocuk T.. K..'na atılı TCK'nin 87/2-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

4)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulmak üzere sosyal inceleme raporu aldırılmaması karşısında, sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulmak suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

4)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulmak üzere sosyal inceleme raporu aldırılmaması karşısında, sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulmak suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

5)Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekinin yüzünde daimi değişikliğe neden olacak şekilde yaramala eyleminde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden temel ceza tayin olunduktan sonra TCK'nin 86/3-e, 87/2-d ve 87/2-d-son maddeleri uyarınca hapis cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 87/1-c maddesinin de birlikte uygulanması ve TCK'nin 62. maddesinin uygulanması sırasında hatalı uygulama yapılarak sonuç hapis cezasının 4 yıl 5 ay 10 gün yerine 4 yıl 5 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, BOZULMASINA 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18424, Karar No: 2014/17158, Tarih: 24.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/18424 E.  ,  2014/17158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZÜYÜK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2011/345-2012/170

Taraflar arasında görülen tescil kaydının iptali ve tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, araç kiralama işiyle iştigal ettiğini; 02.03.2011 günü kendisini G.. Ç.. ismiyle tanıtan kişinin, davaya konu aracı kiraladığını; ancak, aracın kira süresinin bitmesine rağmen teslim edilmediğini, trafik kayıtlarında yapılan incelemede aracın 24.03.2011 tarihinde Bozüyük Noterliğinde davalı İ.. U..'a satıldığını ve onun adına tescil edildiğini öğrendiğini, Savcılığa yapılan şikayet üzerine, aracın savcılık kanalıyla yediemin olarak davacıya teslim edildiğini; ancak, aracın trafik kaydının halen davalı İ.. U.. üzerinde olması nedeniyle, davacının aracı üzerinde tasarrufta bulunamadığını, aracını kiraya veremediğini belirterek, araç satışında, devir işlemini yapan noter ile devir alan davalı İ.. U..'ın gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle oluşan zarardan sorumlu oldukları ileri sürülerek; davaya konu noter satışının ve bu satışa dayalı trafik tescil kaydının iptaliyle müvekkili adına tesciline, 4.500 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. U.. cevabında; davaya konu araç satış sözleşmesi ile asıl mağdur olanın kendisi olduğunu,aracı sahtecilik suretiyle satan kişi aleyhine dava açılması gerektiğini, olayda davacının gereken özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmediğini, kira süresinin 10 gün uzatılması halinde sürenin 17/03/2011 akşamı dolmasına rağmen, 07.04.2011 tarihinde savcılığa müracaat edildiğini, davacının geç harekete geçmesi nedeniyle kusurlu olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. S.. ise, davaya cevabında; davaya konu sahte araç satış işleminin yapıldığı 24.03.2011 tarihinde Bozüyük Noteri olmadığını, 03.05.2010 tarihi itibariyle Bozüyük Noterliğinden istifa ettiğini belirterek,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bozüyük Noterliği adına çıkartılan davetiyeye Bozüyük Noteri H.. G.. tarafından verilen cevapta sahte araç satış işleminin yapıldığı tarihte noter olarak kendisinin görevli olduğunu,husumetin kendisine yöneltilmesinin gerektiğini,davaya konu satış işleminin yapılması sırasında noter olarak gerekli dikkat ve özenin gösterildiğini belirterek aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Bozüyük Noterliği adına çıkartılan davetiyeye Bozüyük Noteri H.. G.. tarafından verilen cevapta sahte araç satış işleminin yapıldığı tarihte noter olarak kendisinin görevli olduğunu,husumetin kendisine yöneltilmesinin gerektiğini,davaya konu satış işleminin yapılması sırasında noter olarak gerekli dikkat ve özenin gösterildiğini belirterek aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı Bozüyük Noteri M.. S..'ın, 03.05.2010 tarihinde noterlikten ayrıldığı, aleyhine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı M.. S.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı İ.. U.. aleyhine açılan davanın ise; davalının aracı usulen satın aldığı, araç elindeyken zapt edildiği, davacının aracı teslim ettiği kişi veya kişilerin aracı sattıkları, ortada geçerli satış sözleşmesi olduğu, satılanın zaptedilmesi nedeniyle satışın münfesih olduğu, davalı İsmail'in herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, esasen aracın zaptedilmesi ile davalı İsmail'in mağdur olduğu gerekçesiyle İ.. U.. aleyhine açılan davanın da reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 24.03.2011 tarihinde Bozüyük Noterliğinde yapılan araç satışına dayanak olarak gösterilen belgelerin sahteliği ve davalı Noter'in ve aracı satın alan davalı İ.. U..'ın bu duruma dikkat etmeyerek davacının zarara uğramasına neden oldukları gerekçesiyle açılan maddi, manevi tazminat ile aracın davalı İ.. U.. adına olan tescil kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre aracı noterden satın alan davalı İ.. U.. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davası ile aracın trafik kaydının iptali ve davacı adına tescili taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; noterlerin, Noterlik Yasasının 162.maddesi uyarınca, sorumlu tutulmaları için kusurlu olmaları aranmamaktadır. Diğer bir anlatımla, noterin sorumluluğu kusursuz sorumluluğa dayanmaktadır. Zarar gören, zararla eylem arasında uygun illiyet bağı bulunduğunu kanıtladığı takdirde, noter ortaya çıkan zarardan sorumludur. Kusursuz sorumluluğun tüm hallerinde, uygun illiyet bağının zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusuru ile ve beklenmeyen bir halin (mücbir sebebin) varlığı halinde kesileceği, gerek teoride ve gerekse yargısal kararlarda kabul edilmiş bulunmaktadır.

Zira, noterin sahte belgeler ile işlem yapması, gerçek maliki iyi tespit etmemesi, hatalı ve eksik işlemdir. Diğer bir deyişle, noter, sahte belgeler ile işlem yapmasa, ne gerçek malik yönünden ve ne de notere güvenerek gerçek malikten satın alıyormuş gibi satın alan kişi yönünden bir zarar doğmayacaktır.

Zira, noterin sahte belgeler ile işlem yapması, gerçek maliki iyi tespit etmemesi, hatalı ve eksik işlemdir. Diğer bir deyişle, noter, sahte belgeler ile işlem yapmasa, ne gerçek malik yönünden ve ne de notere güvenerek gerçek malikten satın alıyormuş gibi satın alan kişi yönünden bir zarar doğmayacaktır.

Araç satış ve intikalinin geçerli olabilmesi için, noterlerin yasa gereğince tek yetkili ve sorumlu olmaları; işlem yaparken, işleme esas belgeler üzerinde gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünü göstermesi gereken noterlerin uğranılan zararlar yönünden kusursuz sorumlulukları bulunmaktadır. Yerel mahkemece, davanın Bozüyük Noteri M.. S.. aleyhine açıldığı, ancak M.. S..'ın davaya konu satış işleminin yapıldığı tarihte noter olarak görevde olmaması, noterlik mesleğinden istifa etmiş olması nedeniyle davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de; Bozüyük Noterliği adına çıkartılan davetiyeye davaya konu aracın satış işleminin yapıldığı tarihte görevli olan Bozüyük Noteri H.. G.. tarafından cevap verildiği,cevap dilekçesi ile husumetin açıkça kabul edildiği dosya kapsamıyla sabittir.

Bu nedenle, M.. S.. aleyhine açılan davanın maddi hataya dayandığı, temsilcide hata yapıldığı kabul edilerek, yargılamaya araç satış işleminin yapıldığı sırada görevli olan ve husumeti kabul eden H.. G.. aleyhine devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda değerlendirme yapılmadan, husumetten red karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak; sahte belgelere dayalı olarak yapılan satış işlemi geçerli olmayacağından, araç satımına ilişkin noterden yapılan satışın iptaline karar vermek gerekirken, bu yönün gözardı edilerek davalı İ.. U.. hakkındaki davanın tümden reddi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5541, Karar No: 2015/18218, Tarih: 17.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5541 E.  ,  2015/18218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : AYDIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2012/371-2014/547

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı A.. AŞ. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 17.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı A.. E.. A.Ş. vekili Av.S.. A.. P.. ve davalı D.. P.. Ü..İ..E..N.. S.. Ve T.. L.. Ş.. Av.M.. Ş. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.G.. T.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; orman içersinden geçen izinsiz enerji nakil hattının yangına neden olduğunu, orman alanının yangından zarar gördüğünü belirterek toplam 153.319,75 TL.idari zararın davalılardan 02/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,18/02/2014 tarihli dilekçesi ile talep sonucunu artırarak 230.724,30 TL.ye çıkartıp ıslah etmiştir.

Davalı A.. A.Ş. Vekili cevap dilekçesinde;Dava konusu orman yangınının çıkmasında müvekkili şirketin kusur yada sorumluluğu bulunmadığını,bu yönden Cumhuriyet başsavcılığınca personeli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, tahmin ve varsayımlara dayalı tutanaklar ile kendilerinin sorumlu tutulamayacağını müvekkilinin enerji nakil hatlarının peryodik bakımlarının yapılarak özel yükümlülüğünü yerine getirdiğini, ayrıca olay tarihi itibariyle elektrik şebekelerinin bakım ve kontrolü ile arıza onarım işlerinden aralarında anahtar teslim sözleşme imzalanan diğer davalı D.. L.. Ş..'nin sorumlu bulunduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı D.. ..Limited Şirketi vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı D.. ..Limited Şirketi vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı Genel Müdürlük sorumluluk sahasındaki bölgede 02/09/2011 tarihinde meydana gelen orman yangını nedeniyle bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere ağaçlandırma bedeli, akaryakıt gideri, arazöz gideri, uçakg ideri, holikopter gideri, dozer g ideri, yangınla mücadele primleri olmak üzere idare tarafından 153.319,75 TL.harcama yapıldığı, söz konusu yangının bilirkişi kurulu raporunda belirtildiği üzere davalı şirketlerin sorumluluğu altındaki elektrik direklerinden meydana gelen kopma sonucunda cer kuvvetinin diğer tarafa çekmesi ile telin düşmesi ve ark yapması sonucu kuru otların yanması ile başladığı, hatların tam kopma aralığındaki iki direk arası mesafenin doğru planlanmamış ve tasarımlanmamış olması dikkate alınsa dahi esas kopmanın hatalı tasarımdan değil dış fiziki müdahaleden meydana geldiğinin anlaşıldığı, hatların tesisi-bakımı ve işletmesinden davalı A.. A.Ş. ile bu şirketle bölgede mevcut elektrik tesislerinin yapımı, bakım ve onarımı yönünden aralarında sözleşme bulunan diğer davalı D.. A.Ş.nin açtığı Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yöneltmeliği Hükümleri gereği sorumlu bulundukları, bu kapsamda, oluşan zarardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, ancak davanın başlangıcında davacı tarafça yangın nedeniyle yapılan giderler kalem kalem belirtilmek süretiyle belirlenebilir alacak tutarı üzerinden dava açıldığı, HMK.nun 107.Maddesi gereği davanın belirsiz alacak olarak açıldığının belirtilmediği gibi dava değerininde açıklandığı üzere davacı tarafça hesaplanabilir nitelikte olduğu, fazlaya dair haklarında saklı tutulmadığı anlaşıldığından davacı tarafın bilirkişi raporu kapsamında talep belirsiz alacak niteliğinde olduğu gerekçesi ile ıslah edildiği belirtilmesine rağmen açıklanan gerekçelerle ıslah talebinin yerinde olmadığı ve ıslah ile artırılan kısım yönünden talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın ıslah ile artırılan kısmı yönünden reddine,Davanın dava dilekçesinde belirtilen miktar yönünden kabulü ile, 153.319,75 TL.nin olay tarihi olan 02/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin bütün, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle, orman idaresinin uğradığı maddi zararın tazminine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin bütün, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle, orman idaresinin uğradığı maddi zararın tazminine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. F.. E.., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Kusursuz sorumluluğu gerektiren nedenler, teknik gelişmeler ve kusurun yetersizliği olarak açıklanabilecektir. Şöyle ki

Kusursuz sorumluluk, endüstri devrimiyle birlikte ortaya çıkan teknik buluşların, makineleşmenin ve karmaşık sosyal ilişkilerin biçimlendirdiği toplum ve uygarlığın zorunlu kıldığı bir sorumluluk türüdür. Kusursuz sorumluluk, her şeyin makineleştiği, işbölümü ve ekonomik birimlerin geniş ölçüde organize olduğu gelişmiş sanayi toplumunun bir ürünüdür. Oysa kusur sorumluluğu, küçük ekonomik birimlerin hâkim olduğu makineleşmenin tam gelişmediği, toplum yapısının tarım ve küçük sanayiye dayandığı, bireyci ve liberal düşüncenin etkin bulunduğu toplumlarda görülen bir sorumluluk türüdür. Kusursuz sorumluluğunun kabulü, kusur sorumluluğunu öngören liberal hukuk devletinden, adalet ve hakkaniyet ilkesine dayanan sosyal hukuk devletine geçişin ve sosyal gelişmenin bir sonucudur.

Ulaşım, enerji ve üretim araçlarında kullanılan büyük makinelerin, teknik araç ve gereçlerin, yeni kimyasal ve biyolojik buluşların karmaşık bir biçim verdiği modern toplumda, kusuru, sorumluluğun kurucu unsuru olarak görmek, bir çok nedenlerle doyurucu olmaktan uzaktır. Gerçekten, her şeyden önce, bu kadar karmaşık teknik bir süreç ve sosyal ilişki ağı içinde gerçekleşen zararlarda kusurun rolü, ya çok azalmış, ya da hiç kalmamıştır. Gerçekten, çalışanlar ve çevre için büyük tehlike arzeden makineler, enerji kaynaklan, ulaşım araçları ve diğer şeyler arasında, zararlı sonucun sebebi olarak insan davranışının rol ve katkısını tespit etmek imkânı, fiilen ortadan kalkmıştır. Zira bu karmaşık mekanik şartlar, sosyal ilişkiler içinde kusurlu bir davranışın bulunup bulunmadığını, kimin kusurlu bir davranışta bulunduğunu belirlemek mümkün değildir. Kaldı ki, bu kadar tehlikeli araç ve gereçler içinde insan davranışının zararın sebebi olabilme ihtimali, diğer teknik ve mekanik sebeplerle kıyaslanamayacak derecede küçük ve önemsizdir. Zira günümüzde enerji kaynakları, ulaşım araçları ve üretimde kullanılan makineler, o derece hızlı, karmaşık ve büyük boyutlar kazanmıştır ki, artık, gerekli her türlü tedbir alınsa bile, zararın doğumunu önlemek çoğu zaman imkânsız hale gelmiştir. Çevre için tehlike arzeden bu kaynaklar karşısında, zarara uğramak adeta kaçınılmaz bir hal almıştır. Ancak, "tehlikeli" diye toplumun bu araç ve gereçlerden vazgeçmesi de mümkün değildir. Bu nedenle, tehlikeli faaliyette bulunan kimseler, bunlardan yarar sağladıkları için, sebep oldukları zararı da gidermek zorundadırlar.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; yangının, davalı şirkete ait olan, enerji nakil hattındaki tellerden çıkan kıvılcım sonucu meydana geldiği; dolayısıyla davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, ancak zararın belirlenmesi için davalı yanında davacının yangının nitelik ve niceliği itibariyle almakta bulunduğu tedbirlerin alınıp alınmadığı ve yangının büyümemesi için sorumluluk halinin değerlendirilmesi gerekir.

Ne var ki, zararın kapsamını tayinde davacı idarenin kusurunun olup olmadığının da araştırılıp, tartışılması gerekmektedir. Davalının durumu kusursuz sorumlulukta zararın artmasına sebebiyet verirse kusur oranının belirlenmesinde indirim sebebinin oranını belirlemek hakserlik ve denkserlik kuralının bir sonucu olarak ortaya çıkacaktır.