muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16442, Karar No: 2024/1344, Tarih: 25.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvurusunda; davalı tarafın gerek İlk Derece Mahkemesindeki yargılama sürecinde gerek istinaf dilekçesinde hiç sözünü etmediği hususları İstinaf Mahkemesinin karar ilâmında davanın ret gerekçesi yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, bunun muğlak olan kamu düzeni başlığı altına alarak da açıklamanın mümkün olmadığını, aksi hâlde kamuda istihdam edilenlerin bizzat kamu işvereni tarafından gerçekleştirilen hiçbir ihlali yargı önüne götürmesinin mümkün olamayacağını, Bölge Adliye Mahkemesince atıf yapılan toplu ... sözleşmesindeki düzenlemelerin, yeni işe alınıp yeni sözleşme yapılacaklarla ilgili hiçbir düzenleme ve şartının eldeki dosya davacısı olan işçiler için uygulanmadığını, yeni işe alınacakların geçmesi gereken sınavın davacılar için yapılmadığı gibi yeni işçiler için uygulanan ve asıllığın alınması için şart olan deneme süresinin de uygulanmadığını, bir staj süresinden geçmediklerini, tayin kararı çerçevesinde düzenlenen atama-tayin belgesiyle yolluklarını da alarak doğrudan asıl işçi olarak işe başlatıldıklarını ileri sürerek kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğunu savunmuş ve bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının özelleştirme sebebiyle sona ... ... sözleşmesindeki çalışma süresinin ve ücret miktarının daha sonra çalışmaya başladığı davalı Kurum tarafından dikkate alınması gerekip gerekmediği, buna bağlı olarak davacının davalıdan ücret farkı ve ilave tediye ücreti farkı ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4046 ... Kanun'un "Kuruluşlardaki Personelin Nakli" kenar başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4046 ... Kanun'un "Kuruluşlardaki Personelin Nakli" kenar başlıklı 22 inci maddesi şöyledir:

"Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda (iştirakler hariç) ilgili kuruluş veya İdare tarafından istihdam fazlası personel belirlenmesi ya da bu kuruluşların kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi hâlinde; bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla 657 ... Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak veya sözleşmeli statüde çalışmakta olanlar ile ... kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel, kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere yukarıda belirtilen işlemlerin tamamlanmasından itibaren onbeş gün içerisinde İdare tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir. Nakil ... tanınan bir kadro veya pozisyonda görev yapmakta iken İdare tarafından ihdas edilen ve ... kanunlarına tâbi olan kadrolara atanmayı kabul edenler ile kuruluş özelleştirme programına alındıktan sonra kuruluşa naklen veya açıktan atananlar bu madde ile getirilen nakil hakkından yararlanamaz. İdare, özelleştirme programındaki kuruluşlarda nakil ... kapsamında yer alan kadro ve pozisyonlardan boş bulunanları iptal etmeye, kadro ve pozisyonların yerini, aynı kuruluş bünyesindeki şirketler veya işyerleri arasında değiştirmeye yetkilidir. Özelleştirme programındaki herhangi bir kuruluşun personeli, İdare tarafından özelleştirilecek kuruluşlarda görevlendirilebilir ve yetkilendirilebilirler."

3. 18.07.2002 tarihli ve 24819 ... Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.05.1983 tarihli ve 83/6750 ... Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 4416 ... Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’nin geçici 2 nci maddesi şöyledir:

3. 18.07.2002 tarihli ve 24819 ... Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.05.1983 tarihli ve 83/6750 ... Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan 4416 ... Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’nin geçici 2 nci maddesi şöyledir:

“4046 ... Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, özelleştirme kapsamına alınan (iştirakler hariç) kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçiler ve hizmet akitleri haklı nedenden dolayı kendileri tarafından feshedilen işçilerden, 506 ... Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hizmet ve prim ödeme sürelerine göre emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanamayanların, her hangi bir işte hizmet akdine dayalı olarak çalışmamaları ve 02.09.1971 tarih ve 1479 ... Kanun uyarınca sigortalı olmamaları şartıyla, ilgililerin talepleri üzerine, en çok 1800 kişiyi aşmamak üzere, genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına 31.08.2002 tarihine kadar yapılacak atamalarda, Yönetmeliğin ek 1 ve ek 3’üncü maddeleri hükümleri uygulanmaz”

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7821, Karar No: 2017/53, Tarih: 16.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7821 E.  ,  2017/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının kasko poliçesi ile sigortaladığı aracın, davalılar ... ve ...'a ait işyerine tamir için bırakıldığını, davalı işçi ... tarafından deneme sürüşünde kullanıldığı esnada yanarak pert total hale geldiğini, davalıların yangının oluşumundan sorumlu olduklarını belirterek, sigortalısına araç hasarı için ödediği 37.000,00 TL'nin rücuen tahsili için yapılan takibe davalıların haksız itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalılar ortak dilekçe ile, araçta hasarın meydana gelmesine neden olan yangın olayının elektrik kablolarının şase yapmasından dolayı çıktığını, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı şirkete sigortalı aracın yüksek hızda titreme yapması nedeniyle arızanın tespiti için davalıların yanında çalışan ... tarafından test edilmesi esnasında elektrik kablolarının şase yapması sebebiyle yangın sonucu hasar gördüğü, olayda işyeri çalışanı ..., işyeri sahibi ve diğer davalının kusurlarının bulunmadığı, araç işletenin ve adam çalıştıranın ancak aracın veya çalışanın 3. kişilere zarar vermesi halinde sorumlu tutulabilecekleri, oluşan riskin sigorta teminat kapsamında bulunduğu ve davacı ... şirketinin davalılara rücu edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16472, Karar No: 2014/4233, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/16472 E.  ,  2014/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Caminin şadırvanı TCK.nun 142/1-a kapsamında ibadete ayrılmış yer olmadığı, caminin altındaki bina niteliğindeki şadırvandan gerçekleştirilen hırsızlık eyleminin aynı Yasanın 142/1.b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış ise de, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16217, Karar No: 2016/1011, Tarih: 09.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16217 E.  ,  2016/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/1-a, 143, 53, 63 maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay ve 142/1-a, 143, 35/2, 53, 63 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası; kamu malına zarar verme suçundan; 152/1-a, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 20/02/2012, 29/02/2012 ve 20/03/2012 tarihlerinde gece vakti camını kırmak suretiyle ... İlköğretim Okuluna girdiği, ilk sefer okul kantininden bisküvi ve bozuk para; ikinci sefer bir adet dizüstü bilgisayar, hakem düdüğü, adaptör ve öğrenci çantalarını çaldığı, üçüncü sefer okula girdiğinde kolluk kuvvetince üzerinde dizüstü bilgisayar çantaları, bir adet notebook, bağlantı kablosu, kulaklık ve şarj cihazı ile birlikte yakalandığı anlaşıldığından hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir..

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kısa zaman aralıklarıyla camını kırarak okula girip okula ait eşyaları çalması karşısında; TCK'nın 142/1-a, 143, 43 ve 152/1-a, 43 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken her iki suçtan yazılı şekilde ayrı ayrı üç kez cezalandırılması,

2- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca sanığın hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10798, Karar No: 2015/4461, Tarih: 30.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/10798 E.  ,  2015/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde, incelemeye konu eylemi nedeni ile daha önce hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanın evine gelip, kendisini hoca kızı olarak tanıtarak eve girdiği, “evinizde büyü var, oğlun şehit olacak, ben oğlunu üç güne kadar eve getireceğim, sen felç olacaksın, beyin hasta olup ölecek” sözleri ile katılanın kendisine inanmasını sağladığı, daha sonra katılandan aldığı iki adet yumurtayı bez içine koyarak kırdırdığında yumurta içerisinden kurdele ve düğümlenmiş saç çıktığı, böylece katılanda büyü-muska yapıldığı inancını kuvvetlendirdiği, ardından sanığın büyüyü bozmak için evde yaşayan kişilerin çamaşırlarını isteyerek bunlardan bohça yaptığı ve katılandan evde bulunan altın ve paraları getirmesini istediği, daha sonra katılana ait altınları alarak daha önce bohça yaptığı çamaşırların üstünde dolaştırıp içine koyarak, bohçayı yatak odasına bırakıp kapısını kilitlediği ve anahtarını katılana vererek büyünün bozulması için bohçaya iki saat dokunulmaması gerektiğini söyleyerek evden ayrıldığı, daha sonra katılanın bohçayı kontrol ettiğinde altınların içerisinde olmadığını gördüğü, sanığın üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine 30/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2379, Karar No: 2013/4675, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2379 E.  ,  2013/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacılar vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacılar tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/997, Karar No: 2015/580, Tarih: 27.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/997 E.  ,  2015/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık ...'un eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizine gelince: Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, katılana yönelik “senin yerin burası değil, dağda yaşaman lazım, çingene gibisiniz, gecekonduda yaşamışsınız” şeklindeki ifadelerinde geçen “Çingene” sözü, Türk Dil Kurumunun Güncel Sözlüğünde “Hindistan'dan çıktıkları söylenen, dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan bir topluluk” olarak tarif edilmiş olup, sanığın “çingene” ifadesi ile halen ülkemizde kendilerini “roman” olarak nitelendiren ve Avrupa'dan Türkiye'ye göçetmiş vatandaşlarımızı kast etmesi karşısında; bu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

3- Tehdit suçundan dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, “sanığın ödeme yapmadığı, ödeme yaptığı konusunda delil ve belge olmadığı, karşı tarafın da zararı karşılanmadığından" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Tehdit suçundan dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, “sanığın ödeme yapmadığı, ödeme yaptığı konusunda delil ve belge olmadığı, karşı tarafın da zararı karşılanmadığından" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Aşağıda açıkladığım gerekçelerle hakaret suçundan yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün onanması düşüncesindeyim.

Yerel mahkemece sanık ...'nin katılana karşı hakaret suçunu işlediği kanaatıyla mahkumiyet hükmü kurulmuş sayın çoğunluk üyeleri "çingene" sözünün hakaret oluşturmayacağı düşüncesiyle bozma kararı vermiştir. Yerel mahkemenin oluş ve kabulünde uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hakaret bir kişinin diğer bir kişiye karşı onur, şeref ve saygınlığını küçük düşürücü nitelikte söz ve davranışlarıdır.İnsan varlık olarak beden ve ruhtan oluşmakta olup hakaret suçu da ruhsal bütünlüğü korumayı amaçlamaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için sanık tarafından söylenen söz yada davranışın sözlük anlamına değil mağdurun ruhunda oluşturduğu zedelenme ve sanığın eylemini bu amaca ulaşma düşünceyle yapmış olması gerekmektedir. Somut olaya baktığımızda; Sanığın katılana karşı söylediği "çingene" hitabı sanığın ve katılanın iç dünyasında olumsuz algılar içermektedir. Bu yanlış önkabullerin eşit yurttaş bilincine ulaşılmış bir toplumda kabul edilemez olması, yargı organlarınca bu sözcüğün hakaret kabul edilmemesi ile sağlanamaz. Nitekim sanığın katılana bu sözü söylerken o toplumsal kesim ile ilgili sosyolojik belirleme yapmadığı açıktır. Sanık gerçekte olmayan ve kabul edilemez bulunan ancak kendi düşünce dünyasında olumsuz anlamlar yüklediği "çingene" sözleri ile katılanı küçük düşürmüş, katılan da bu sözleri küçük düşürücü nitelikte algılamıştır. Sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmuştur. Yerel mahkemenin mahkumiyet hükmü isabetli olup onanmalıdır.

KARŞI OY

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 2. maddesinde “Herkes ırk, cinsiyet, renk, dil, din, siyaset veya başka bir görüş, ulusal ve sosyal köken, mülkiyet, doğuş veya herhangi bir ayrım gözetilmeksizin bu bildirge ile ilan olunan bütün haklardan ve bütün özgürlüklerden yararlanabilir” denilmektedir.