muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11240, Karar No: 2021/6684, Tarih: 16.06.2021

Yukarıda ifade edilen usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, ancak mazeret dilekçesi göndermiş ve mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacı ... hakkında Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne yazılmış olan müzekkereye gelen cevaptan, davacının 28.7.2016-4.5.2020 tarihleri arasında hükmen tutuklu özlü olarak barındırılmış olduğu, 4.5.2020 tarihinde tahliye edildiği ve bu süre içerinde vesayet altına alınmadığı anlaşılmıştır.Dosya içeriğinden , duruşma gününü bildirir davetiyenin Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan davacı ...'e 05/10/2017 tarihinde infaz kurumunca tebliğ edildiği görülmüştür. Türk Medeni Kanununun 407/1. maddesi gereğince; bir sene veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlü bulunan kişiye sulh mahkemesince bir vasi tayini zorunlu olup bu halde tebligatın Tebligat Yasasının 16. maddesi hükmü gereğince vasiye yapılması gerekir. Dosya kapsamından davacının tutuklu olduğu anlaşıldığından vasi tayin edilmesi gereken durumun söz konusu olmadığı görülmüştür.

Davacı 06/10/2017 tarihli dilekçesinde; tutuklu olması nedeniyle 26.10.2017 tarihindeki duruşmaya SEGBİS ile bağlanmak istediğini, dava ve dosyadaki belgelere ulaşma imkanının bulunmadığını, önceki beyanlarının geçerli olduğunu ifade etmiştir. Mahkemece, 26/10/2017 tarihli celsede, davacının davasını takip eden bir temsilcisinin bulunmadığı, mazeretli sayılmasına ilişkin bir talebinin de olmadığı görüldüğünden, taraflarca takip edilmeyen dava dosyasının HMK'nın 150/1. maddesi gereğince yeniden müracaat edilinceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup, dosyanın işlemden kaldırılmasından sonra geçen üç aylık süre içerisinde taraflarca yenileme dilekçesi verilmediğinden HMK'nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler çerçevesinde davacı ...’in mazeret dilekçesi ile tutuklu olduğunu ve duruşmaya SEGBİS ile bağlanmak istediğini talep ettiği görülmüştür. Davacının işbu talebinin mazeret olarak kabul edilmemesi adil yargılanma hakkını zedelemiştir. Mahkemece gerekirse davacıya barodan avukat tayin edilmek suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerekirken, davanın açılamamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1346, Karar No: 2019/6741, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1346 E.  ,  2019/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GEBZE 1.AĞIR Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre;

1)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...'dan 13/07/2013,23/07/2013,29/07/2013 tarihlerinde, Sanık ...'den 23/07/2013,29/07/2013 uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, ilk alımdan sonraki alımların ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıkl hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22738, Karar No: 2014/36205, Tarih: 18.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22738 E.  ,  2014/36205 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Rehabilitasyon Merkezi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/01/2012 tarih ve 2010/591-2012/31 sayılı hükmün Dairenin 31.03.2014 tarih ve 2013/10461-2014/9555 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

31.3.2013 tarihli Yargıtay ilamı, davacıya 21.5.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, karar düzeltme dilekçesi ise 13.6.2014 tarihinde verilmiştir. 15 günlük karar düzeltme süresinden sonra verilen karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20817, Karar No: 2014/9570, Tarih: 08.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20817 E.  ,  2014/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/38818

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2006

NUMARASI : 2005/786 (E) ve 2006/389 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü basket oynayan yakınanların yanına geldiği, biraz arkasında 3-4 kişi daha olduğu, sanığın “kız arkadaşına laf atıldığı, bu şahısları aradığı" bahanesi ile yakınanlardan kimlik sorduğu, olumsuz yanıt alınca da “kız arkadaşımın abisi gelecek siz teşhis edecek" diye oyaladığı ve banklara oturmalarını söylediği, bu şekilde beklerken kıymetli eşya olup olmadığını sorarak üzerlerini aradığı, eşyalarını vermezse zarar verip kesmekle tehdit ettiği ve yakınanlardan içinde para, telefon, cd çalar ve çeşitli şahsi eşyaları olan çantalarını ve yakınan Necdet’in ayağındaki ayakkabısını da çıkarttırarak aldığı, diğer arkadaşlarının yanına yönelerek arkalarını dönmemeleri konusunda yakınanları uyarıp ayrıldığı, yakınanların olayın ardından eşgal bildirerek müracaatta bulunduğu, sanığın benzer şekilde gerçekleştirdiği başka bir yağma eyleminden yakalandığı, yakınanların sanığı teşhis ettiği, sanığın da eşyaları alanın kendisi olduğunu ancak zor kullanmadığı yönünde kısmi kabulde bulunduğu olayda, yakınanlardan Necdet’in olayın ardından alınan beyanlarında “eşyaları vermezlerse zarar verip keseceklerini” söylemesi üzerine seslerini çıkartmadıklarını ifade ettiği, bu beyanından kovuşturma aşamasında da dönmeyip bıçak olduğunu da söyledikleri şeklinde anlatımını geliştirdiği, diğer yakınan Soykan’ın da kollukta eşyalarının korkutulmak sureti ile alındığını ve sanığın üzerlerini aradığını söylediği, teşhis sırasındaki beyanlarında da tehdit ve gasp olayını doğruladığı halde yakınanların olayın ardından sıcağı sıcağına alınan bu beyanları yerine yakınan Soykanın tehdit ve üst arama olgusunu inkar ettiği ve diğer yakınan ile de çelişen kovuşturma aşamasındaki anlatımları ile sanığın kendini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu olayın gelişiminden anlaşılan beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığıda açıklanıp tartışılmadan suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-Kabule göre de; malın alınması sırasındaki cebir ve şiddetin yağma boyutuna varmadığı belirtildiğine göre; bu durumda eylemin hırsızlık olarak nitelendirilmesi gerekirken olayda uygulama imkanı bulunmayan dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle talep gibi BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11934, Karar No: 2009/12348, Tarih: 08.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11934 E.  ,  2009/12348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14/10/2008 gün ve 2008/8615-13078 sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi ve Hazinenin mahkemenin birleştirilen 2006/128 sayılı dosyasında açtığı davaya konu yerin bir bölümünün kayalık ve yol niteliğinde olduğu ve bu tür yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 16.maddesinin (B) ve (C) fıkraları gereğince tescile tabi olmadığı anlaşıldığına göre usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- TL. para cezası düzeltme isteyenden alınmasına 08/09/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4064, Karar No: 2013/17741, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4064 E.  ,  2013/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1... 2-... ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2012 gün ve 2011/99 2012/460 sayılı hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen,dosya içinde bulunmayan;

1-Davalı..n fideleri temin ettiği firmaya ilişkin fide-tohum satış faturaları ve zirai karantina satış ve taşıma sertifikalarının davalı ...'dan sorulup temin edilerek ,

2-Aynı cins domates fideleri ile ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2011/106 esas sayılı dava dosyasının onaylı suretinin mahkemesinden celbedilerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 27.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3790, Karar No: 2025/1414, Tarih: 11.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3790 E.  ,  2025/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/32 E., 2014/637 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ...geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili Bankanın, dava dışı Gülbaş Şirketinden olan alacağının tahsili amacıyla İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2008/8355 Esas sayılı dosyası ile borçlu Şirket ve ipotek veren davalılar aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildiğini, dava konusu 69 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 8 numaralı bağımsız bölümün 02.03.2012 tarihinde alacağa mahsuben davacıya ihale edildiğini, ihalenin kesinleşmesi ile 21.08.2013 tarihinde dava konusu taşınmazın müvekkili adına tapuda tescilinin yapıldığını, davaya konu taşınmazın tahliyesi için taşınmazda bulunan davalılara gönderilen tahliye emrinin 05.07.2013 tarihinde tebliğ edildiğini ancak verilen sürede taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek 02.03.2012 tarihinden dava tarihine kadar işlemiş 36.725,00 TL ecrimisil bedelinin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizleri ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... vekili cevap dilekçelerinde özetle; davacının ihale kesinleşmeden tahliye emri gönderdiğini, tahliye emrinin 05.07.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının tahliye emrinin tebliğinden 15 gün sonrası olan 20.07.2013 tarihinden itibaren ecrimisil talep edebileceğini belirterek davanın reddini savunmuş olup ikinci cevap dilekçesinde ise tahliye emrinin 06.09.2013 tarihinde tebliğ edildiğini ve davacının tahliye emrinin tebliğinden 15 gün sonrası olan 21.09.2013 tarihinden itibaren ecrimisil talep edebileceğini belirtmiştir.

2. Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin (02.03.2012) ihale tarihinden itibaren davacıya geçtiği, davalılara gönderilen tahliye ihtarnamelerinin 06.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve işgal başlangıç tarihinin 15 gün sonrası olan 21.09.2013 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.169,20 TL ecrimisil alacağının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. Ek bilirkişi alınmasına yönelik ara kararın ihsas-ı rey mahiyetinde olduğunu,

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. Ek bilirkişi alınmasına yönelik ara kararın ihsas-ı rey mahiyetinde olduğunu,

2. Dava konusu taşınmazın cebri icra yolu ile davacı bankaya ihale edildiğini ve ihale tarihi itibariyle davacının malik sıfatını kazandığını,

3. Davalıların icra dosyasının müteselsil kredi borçlusu ve taşınmazın malikleri olduğunu,

4. Dava konusu taşınmazın (ihaleye rağmen) haksız şekilde kullanılmaya devam edildiğini,

5. Üçüncü kişi konumunda bulunmayan davalıların ihale tarihinden itibaren ecrimisilden sorumlu bulunduğunu,

6. Davalılara ( İcra İflas Kanunu'nun 135. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca) tahliye emri gönderilmesine gerek olmadığını,

7. Davalıların tahliye emrinin tebliğinden önceki dönem yönünden iyiniyetli kabul edilemeyeceğini,

8. Tahliye emrinin tebliğinden 15 gün sonrası olan 21.09.2013 tarihinden itibaren ecrimisil hesaplaması yapılmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini,

9. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını,

10. Bilirkişi raporlarının yerleşik Yargıtay uygulamasına aykırı hazırlandığını, emsal araştırmasının eksik yapıldığını, hesaplamanın ne şekilde yapıldığının açıklanmadığını, taraflarınca dosya kapsamına aynı taşınmaza yönelik iki adet ekpertiz raporu sunulmasına rağmen yapılan tespitlerinin söz konusu emsallerle açıkça çeliştiğini ve seçilen bilirkişilerin bölgenin kendine özgü rayiçlerini bilmediğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; Adalar İcra Müdürlüğünün 2009/1 Talimat sayılı dosyasının alacaklısının (eldeki davada davacı) T. Halk Bankası A.Ş, borçlusunun (dava dışı) Gülbaş Şirketi ve müteselsil kefillerinin ise davalılar olduğu, alacaklı banka tarafından İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2008/8355 Esas sayılı dosyası üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle yapılan takip sonucu, dava konusu 69 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 8 numaralı bağımsız bölümüm (icra dosyası üzerinden) 02.03.2012 tarihinde yapılan ihale ile davacı bankaya alacağına mahsuben satıldığı, davacı banka tarafından davalılara 15 günlük süre içeren 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 135. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tahliye emirleri gönderildiği ve tahliye emirlerinin 06.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından 02.03.2012 tarihinden itibaren ecrimisil talep edildiği, Mahkemece 06.09.2013 tarihinden dava tarihine kadar olan süreç için 4.169,00 TL üzerinden ecrimisile karar verildiği görülmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde; “Miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” denilerek, mülkiyetin kazanılması ve tescil koşulları düzenlenmiştir,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde; “Miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” denilerek, mülkiyetin kazanılması ve tescil koşulları düzenlenmiştir,

İİK'nun 134/1. maddesinde ise “İcra dairesi tarafından taşınmaz kendisine ihale edilen alıcı, o taşınmazın mülkiyetini iktisap etmiş olur. İhale kesinleşinceye kadar taşınmazın ne şekilde muhafaza ve idare edileceği icra dairesi tarafından kararlaştırılır.” hükmüyle, cebri ihale sonucu mülkiyetin kazanılması ve ihale kesinleşinceye kadar taşınmazın idare ve korunma şekli belirlenmiştir.

Bu yasal düzenlemelere göre ihale ile taşınmazı satın alan kişi veya kurum taşınmazın mülkiyetini ihalenin kesinleşmesi hâlinde ihale tarihinde kazanmış olur.

Öte yandan, İİK'nun 135. maddesinin ikinci fıkrasında ise “...Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmî bir belge ile belgelenmiş bir akte dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise onbeş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur...” denilmiştir.

Anılan yasa hükmüne göre, ihale yoluyla satılan taşınmazın kayıt maliki dışındaki üçüncü kişiler tarafından işgali hâlinde uygulanma olanağı bulmaktadır. Alıcıya ihale edilen taşınmaz kayıt maliki dışındaki kişi yada kişiler tarafından işgal edilmekte ise İİK'nun 135. maddesinin ikinci fıkrasındaki açıklamaları içeren ihtarnamenin işgalciye gönderilerek 15 günlük süre tanınması ondan sonra ecrimisil isteğinde bulunulması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, 02.03.2012 tarihinde yapılan ihalenin kesinleşmesi ile dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ihale alıcısı davacı bankaya 02.03.2012 tarihinde geçtiği ve ihale tarihinden itibaren mülkiyet sahibi olana davacı bankanın ecrimisil isteyebileceği, ihalenin tarafı olan davalıların dava konusu taşınmazı tahliye edilmediğine, bu şekilde kullanıldığı sabit olduğuna göre İİK'nun 135. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihtar keşide edilmeksizin ecrimisilden sorumlu tutulması gerektiği açıktır.

Bu nedenle Mahkemece, 02.03.2012 tarihine dava tarihine kadar hesaplama yapması gerekirken yazılı şekilde 06.09.2013 tarihinden dava tarihine kadar hesaplama yapılması doğru değildir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21857, Karar No: 2013/21756, Tarih: 27.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21857 E.  ,  2013/21756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kuruluna sevki yapılarak; suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi anlamında cezai ehliyeti bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılmadan, psikiyatri hekiminin bulunmadığı iki kişilik adli tıp hekimince düzenlenen rapor hükme esas alınarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.