muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/237, Karar No: 2025/834, Tarih: 17.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/237 E.  ,  2025/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/38 E., 2024/129 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ..., ..., 247 ada 27 parsel sayılı taşınmazda ve bu taşınmazdan ifrazen oluşan 247 ada 27/A parsel, 29 parsel, 31 parsel ve 32 parsel sayılı taşınmazların, 24/720 hissesinin ..., 24/720 hissesinin ..., 24/720 hissesinin ..., 24/720 hissesinin ..., 18/720 hissesinin ... oğlu ..., 6/720 hissesinin ... kızı ..., 8/720 hissesinin ... kızı ..., 42/720 hissesinin ... kızı ..., 42/720 hissesinin ... oğlu Vasil adlarına 02.07.1958 tarihli kadastro tespiti ile tapuda kayıtlı olduğunu, aynı kadastro tespitinde müvekkillerinden ... adına 24/720, ... adına 13/720 hissenin, bir kısım müvekkillerinin murisi ... oğlu ... ... adına da 21/720 hissenin tescil edildiğini, ancak dava konusu taşınmazlarda davalıların yaklaşık 60 yıldır tasarrufu bulunmadığını, taşınmazlara uzun süreden beri müvekkillerinin murisleri ve müvekkillerinin zilyet olduğunu, davalıların Türk vatandaşı olduğunu, bu şahısların ve mirasçılarının bu taşınmazlarda zilyetliklerinin söz konusu olmadığını, davalılardan ...'nin 08.07.1928 tarihinde öldüğünün belirlendiğini, o nedenle ... ilçesi, ... Mah. 247 ada 27 parsel sayılı taşınmazda ve bu taşınmazdan ifrazen oluşan 247 ada 27/A parsel, 29 parsel, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların, davalılar adına kayıtlı hisselerin zamanaşımı nedeniyle Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi gereğince müvekkilleri adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiş,

2. Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahekemesinin 2003/625 Esas sayılı dosyasında, 23.05.2011 tarihli ara kararla ... mirasçıları yönünden davanın tefrikine karar verilmiş, verilen karar uyarınca dosya tefrik edilerek Mahkemenin 2011/354 Esas sayılı dosyasına kaydedilmiş ve ... mirasçıları yönünden bu dosyada yargılama yapılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla ilgili Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/546 Esas ve 1994/547 Esas sayılı izale-i şuyu davalarının devam ettiğini, bu davalarda müvekkillerinin temsil edildiğini, diğer Arnavut vatandaşı olan akrabalarının ise ... tarafından temsil edildiğini, devam eden bu davalar varken nizasız ve fasılasız olarak zilliyet oldukları iddası ile açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla ilgili Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/546 Esas ve 1994/547 Esas sayılı izale-i şuyu davalarının devam ettiğini, bu davalarda müvekkillerinin temsil edildiğini, diğer Arnavut vatandaşı olan akrabalarının ise ... tarafından temsil edildiğini, devam eden bu davalar varken nizasız ve fasılasız olarak zilliyet oldukları iddası ile açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.11.2011 tarih ve 2011/354 Esas, 2011/356 Karar sayılı kararında özetle; davacılar vekili tarafından ... Mahallesi, 247 ada 27 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 247 ada, 27/A, 29, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların, Türk Medeni Kanunu'nun 713/2 maddesinin, maliki 20 yıl önce ölmüş hukuki sebebine dayanılarak davacılar adına tescili talep edildiği, yapılan araştırmalardan, sunulan delillerden, davacıların zilyetliklerinin 20 yıldır devam etmediği, davalıların dava konusu yerle olan tüm bağlarını devam ettirdikleri, bu yerleri terk etmedikleri, kanunun aradığı anlamda kesintisiz ve malik sıfatıyla bir zilyetliğin bulunmadığı anlaşıldığından, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 16.11.2011 tarihli kararının süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20.05.2014 tarihli kararında “...Davaya konu pay maliklerinin sağ olup olmadığının veya vefat edip etmediğinin araştırılması, sağ olduğunun tespit edilmesi halinde kendisine usulüne uygun bir biçimde tebligat yapılması; ölü olduğunun belirlenmesi halinde ise, var ise mirasçılarının kesin bir biçimde saptanabilmesi için kayıt maliklerinin hasımlı (hasım Hazine olmak üzere) mirasçılık belgesinin alınıp dosyaya konulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, mirasçılık belgesine göre belirlenecek gerçek mirasçıların davaya dahil edilmelerinin sağlanarak davaya devam edilmesi, tebligatlar yönünden 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerinin göz önünde tutulması, vefat etmiş iseler gerçek mirasçılarına tebliğ ettirilmesi, bu yolla taraf teşkili sağlanamadığı takdirde ilanen tebliğ yolunun düşünülmesi, Kayıt malikinin mirasçısının olmadığı ve mirasının TMK’nun 501.maddesi uyarınca son mirasçı sıfatı ile Devlet’e kaldığının belirlenmesi halinde Hazine'ye ait taşınmazların zilyetlikle edinilemeyeceğinin gözetilmesi, taraf teşkili bu şekilde doğru olarak sağlandıktan sonra, davada, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanıldığından kazanmayı sağlayan zilyetliğin kanıtlanması...” gerektiğini belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma kararı sonrası Mahkeme başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın niteliği gereği ölü kayıt malikleri veya mirasçılarının davada ... vasıtasıyla temsil edilemeyeceği dikkate alınarak, Mahkemece 17.12.2020 tarihli celsede davacılar vekiline, Vasil’in (... oğlu), hasımlı veraset ilamını almak (hazine hasım gösterilerek) ve dava açmak üzere, bir sonraki celseye kadar ihtar içeren kesin süre ve yetki verildiği, verilen süre uyarınca davacılar vekilince Beykoz 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/982 E., sayılı dosyası ile hasımlı veraset ilamı için dava açıldığı, ancak bahse konu davanın takipsizlik nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu sefer 26.12.2023 tarihli celsede Beykoz 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/982 E. sayılı dosyasında verilen kararın kesinleştirme işlemlerinin ikmali için davacılar vekiline ihtaratlı kesin süre verildiğ, kesin sürenin sonuçlarının hatırlatıldığı, ancak verilen kesin süreye rağmen kesinleştirme işlemleri ikmal edilmediğinden davanın taraf ehliyeti yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davada taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

2. Mahkemece tanıkların dinlenmediğini, keşif yapılmadığını ve bilirkişiden rapor alınmadan karar verildiğini,

3. Dava konusu taşınmazın ... ... ... Vakfından icareli olduğu hususunun gerçeği yansıtmadığını belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi ikinci fıkrasına göre açılan ölüm sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Somut olayda; Mahkemece davacı vekillerine taraf teşkilinin sağlanması yönünde süre verilmiş, bu kapsamda davacılar vekili tarafından hasımlı mirasçılık belgesi alınması için, Beykoz 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/982 E. sayılı dosyası ile dava açılmış, ancak dava takipsiz kaldığından, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Mahkemece bu sefer ilgili kararın kesinleştirme işlemlerinin yapılarak dosyaya ibrazı için davacı vekillerine ihtarlı kesin süre verilmiş, ancak davacı vekilleri tarafından kesin süre içerisinde ihtar gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7076, Karar No: 2016/484, Tarih: 21.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/7076 E.  ,  2016/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki misliyle değişim davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı aracın arka bagaj kutusunun içine su sızdırdığını, araçta aşırı titreme ve sarsıntı olduğunu belirterek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ile dava konusu aracın gizli ayıplı olduğu, araçta sürekli olarak kötü kullanımdan kaynaklanmayan ve fabrikasyon hatalardan meydana gelen arızalar nedeniyle davacının araçtan beklediği ekonomik ve hukuki menfaatlerinin azaldığının tespit edildiği, aracın üretiminin devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu aracın davalıya iade edilmesi suretiyle aracın ayıpsız orjinal yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yan, dava konusu ayıplı olduğu iddia edilen aracın ithalatçı firması olup, somut olayda kendisine husumet yöneltilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, tarafların tacir olduğu, somut olayın 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davalı vekilinin süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, 6762 sayılı TTK'nun 25/4 maddesi kapsamında anılan itirazın öncelikle değerlendirilmesi gerekirken somut olayda uygulama yeri bulunmayan Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/292, Karar No: 2011/25492, Tarih: 28.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/292 E.  ,  2011/25492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)-Üst C.Savcısı'nın temyiz isteminin incelemesinde; Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, üst C.Savcısı'nın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)- O yer C.Savcısı'nın temyiz istemine gelince gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Aşamalarda değişmeyen mağdur anlatımları , tanıklar beyanı, mağdura ait adli rapor karşısında;oIay yerindeki babasının bakkal dükkanında çalışan sanığın, aynı yerde trafik güvenliğini sağlamak üzere grup amiri olarak görevli olan mağdurun, kural ihlali yapan araçları düdük çalarak ikaz etmesinden duyduğu rahatsızlık nedeni ile görevi engelleme kastı bulunmaksızın, elinde bıçak olduğu halde "senin ananı avradını sinkaf edeceğim, seni öldüreceğim " diyerek mağdura tehdit ve hakarette bulunarak üzerine saldırdığı, mağdur ile aynı kavşakta görevli tanık diğer polis memurlarınca engellenerek etkisiz hale getirilerek karakola alındığı, sanığın bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCY.nın 106/2-a,125/3-a,-4 ,86/2,3-c,e maddeleri kapsamında görevliye hakaret ,tehdit ve yaralama suçlarının oluşturmasına karşın, yaralama suçu dışındaki suçlardan yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)-Sanık müdafiinin 27/03/2008 tarihli oturumda sanık lehine olan hükümlerin uygulanması talebinin erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde, bu hususlarda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,

b)-Suçta kullanıldığı anlaşılan emanete kayıtlı bıçağın zoralımı yerine sanığa iadesine karar verilmesi

c)-Yaralama suçundan hüküm kurulurken cezanın artırımını düzenleyen TCY'nın 86/3 maddesinin uygulamaya ilişkin fıkrası hükümde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesini aykırı davranılması

Yasaya aykırı ve o yer C.Savcısı'nın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/642, Karar No: 2012/15743, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/642 E.  ,  2012/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından "doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemi" nedeniyle feshedildiğini, davacının kıdemi, ailevi durumu ve sorumlulukları nazara alınarak fesih sebebi haklı olmasına rağmen davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının görev yapmakta olduğu bölümde yer alan ve başka bir çalışanın kullanımında olan üretim makinesine verimliliği ve randımanı arttırmak için deneme maksatlı kayıt cihazı koyulduğunu, cihaz davacının makinesine bağlanmadığı halde davacının cihazın kullanımına dair herkesin içerisinde olumsuz sözler söylediğini, çalışanları işyeri yönetimine karşı kışkırttığını ve yöneticilerini üretimi durdurmak konusunda eylem yapmakla tehdit ettiğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre belirsiz süreli iş sözleşmesi, işçinin davranışı veya yetersizliği ile ilgili bir nedenle feshedilmeden önce hakkındaki iddialara karşı savunma fırsatı verilmelidir. İşçinin zihinsel veya bedensel yetersizliği, arkadaşları veya amirleri ile sıkça ve gereksiz yere tartışmaya girişmiş olması gibi durumlarda savunmasının alınması işverenden beklenemez. Keza, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendi şartları gerçekleşmiş ise, işveren buna göre bildirimsiz fesih hakkını kullanırken savunma alma zorunluluğu söz konusu olmayacaktır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde uzman Makinacı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 30.01.2011 tarihli fesih bildirimi ile görev yaptığını bölümde verimliliği ve randımanı artırmak için deneme maksadıyla işyerindeki başka bir işçinin üretim makinasına reel üretim süresini ve adedini ölçen bir kayıt cihazı konulduğu, söz konusu kayıt cihazının başka bir işçinin makinasına baglanmasına ve bu işlemin deneme amaçlı olduğunun izah edilmesine rağmen davacının cihazın denenmemesi yönünde görüş beyan ettiği, bir kaç arkadaşı ile çalışanlar üzerinde baskı kurararak çalışanları iş yeri yönetime karşı tavır almaya zorladığı ve örgütlemeye çalıştığı, üretimi durdurma yönünde eylem yapmakta tehditte bulunduğu ve bu tutum ve davranışının iş yeri huzuru ile iş barışı açısından kabul edilebilir olmadığı gerekçesi ile tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiştir. Davacının iddia ettiği eylemleri mahkemenin kabulünde olduğu gibi 4857 sayılı Kanun'un 25/II bendi kapsamında haklı fesih oluşturacak nitelikte olsa bile işveren bu eylemleri haklı fesih ağırlığında görmeyerek, davacını iş sözleşmesini aynı Yasanın 18. maddesinde düzenlenen geçerli fesih ağırlığında görerek kıdem tazminatını ödemek suretiyle feshetmiştir. Bu durumda sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinde belirtilen işçinin davranışları nedeniyle sona erdirildiğinin kabulü gerekir. 19. maddenin 2. fıkrası uyarınca işçinin bu davranışlarından dolayı iş sözleşmesinin feshinden önce savunmasının alınmadığı tartışmasız olup, yapılan fesih bu nedenle geçersiz olduğundan davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 196,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 196,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12877, Karar No: 2010/2454, Tarih: 22.02.2010

18. Hukuk Dairesi 2009/12877 E., 2010/2454 K.

**18. Hukuk Dairesi 2009/12877 E., 2010/2454 K.**

**- GAİLE FAZLASI

- VAKIF**

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, gaile fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Vakıftan gaile fazlasının alınabilmesi için, öncelikle vakfeden ile soy-bağının kurulması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi ge-rekir.

Davacının babası Süleyman'ın İzmir Asliye Altıncı Hukuk Mahkemesi'nin 1975/56-369 sayılı kararı ile gailesi ve tevliyeti evlada bırakılan dava konusu edilen vakıfların tevliyete ve gaile fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiğine ve böylece vakfeden ile davacı arasında soybağı kurulduğuna göre; mahkemece, davacının vakıf evladı olduğu yolundaki tespiti doğrudur.

Ancak;

Sözü edilen vakıflara ait vakfiyelerin de gaile fazlasının batın şartı (ön batında vakıf evladı varken sonraki batında bulunan evladın hak kazanamaması kuralı) ile evlada bırakıldığı anlaşıldığından; babasının vefat etmesi davacının ön batında olduğu anlamına gelmeyeceğinden, davacının babasının

batnında sağ vakıf evladı olup olmadığının tespiti bakımından dosyaya getirtilen listede adları bulunan vakıflardan gaile alan evlat ve davacının gidebildiği kadar üst murislerine ait nüfus kayıtları getirtilip davacıdan önceki batında sağ vakıf evladı olup olmadığı araştırılarak oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13422, Karar No: 2012/10301, Tarih: 16.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13422 E.  ,  2012/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun hukuki konusunun, yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin varlığının aynen korunmasını sağlamak için ortaya konulan iradenin sürdürülmesinin gerekliliğine ilişkin kamu güveni olduğu gözetilerek, sanığın oturduğu evin elektriğinin 13/03/2006 tarihinde kesilerek sayacın mühürlendiği, 20/02/2008 tarihinde yapılan kontrolde ise mühür bozulmak suretiyle elektriğin açıldığının tespit edildiği ve sanığın mührü bozduğunu kabul ettiği nazara alındığında atılı suçun oluştuğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında beraet kararı verildiği halde karar başlığında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi gösterilmek suretiyle CMK'nın 232/2-c madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yerel mahkemece atılı mühür bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığı kabul edilerek verilen beraat hükmünün Yüksek Daire’ce bozulmasına dair sayın çoğunluk görüşüne, usule ve esasa ilişkin olarak yargılamayı ve sonucunda verilecek kararı etkileyecek derecede önemli bozma nedenleri bulunduğu düşüncesiyle karşıyım;

A/ USUL HÜKÜMLERİNE İLİŞKİN OLARAK;

Sanığa duruşmadan gününden en az bir hafta önce tebliği gereken iddianame ekli duruşma gününü bildirir çağrı kağıdında, "..varsa savunma delillerini sunma ve avukat tutma/ müdafii yardımından yararlanma hakkı bulunduğu.." hususunun da açıklaması/ bildirilmesi gerektiği yönünden;