muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3066, Karar No: 2010/5623, Tarih: 26.04.2010

... ağaçlarının ve yabani otların oluştuğu, terör nedeniyle 8-10 yıldır ekilmediği, orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığı, III. IV. Sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen tarla vasfında kullanılmadığı, üzerindeki ... ağaçlarından odun ihtiyacı amacıyla sahiplenildiği, tekrar tarla olarak kullanılabileceği" açıklanmıştır. Aynı dosyada bir çok dava dosyasına Orman Bilirkişisi ... ... tarafından hazırlanan raporların bilgisayar çıktılarının aynı bilgileri içerdiği, benzer nitelikte ve kes-yapıştır yöntemiyle düzenlendiği, bu durumun birbirine bitişik olup aynı nedenle dava konusu edilen taşınmazların özellikleri ayrı ayrı değerlendirilerek ve her taşınmaz üzerindeki fiili durumunu, bitki örtüsünü, varsa ağaçların (meyve veya orman ağaçlarının) cinsi, yaşı ve sayısı kapalılık teşkil ... etmediği konularının incelenip tartışılmadığı, bu yönüyle hükme esas alınan raporun soyut nitelikte ve hükme yeterli olmadığı görülmüştür. Ayrıca; raporun eki olan Memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilmek suretiyle birbiri üzerine ablike edilerek uygulama yapılmış isede, rapora ekli memleket haritalarının hangi tarihlere ait olduğu ve basım tarihleri haritalar üzerine işlenmediği gibi, dosyaya Orman Yönetimi tarafından bir örneği konulan memleket haritası ile de benzerlik bulunmamaktadır. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları hem birbiriyle ve hemde kendi içersinde çelişkili olduğu halde, mahkemece bu çelişkiler üzerinde durulup giderilmemiş olduğundan, raporlar çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Birbirleriyle çelişen ve yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir ... elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı kapalılık oluşturup oluşturulmadığı, baskın özelliğinin ne olduğu ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, ... ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeniyle uzak mesafelerden rüzgar vs. etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı düşünülmeli, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilerle örtülü yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/j ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p ve 26/j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve yine ormancılık bilimine göre ... ağaçları ağır tohumlu orman ağacı grubunda olmaları nedeniyle tohumların rüzgar ve diğer doğa olaylarıyla bulundukları yerlerden başka bir yere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce ... yetişmemiş bir arazi de bu yolla yetişmeyeceği, aslında o yerde bulunan ... ağaçlarının şu veya bu nedenle tahrip edilmesi sonucu, ..

.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p ve 26/j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve yine ormancılık bilimine göre ... ağaçları ağır tohumlu orman ağacı grubunda olmaları nedeniyle tohumların rüzgar ve diğer doğa olaylarıyla bulundukları yerlerden başka bir yere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce ... yetişmemiş bir arazi de bu yolla yetişmeyeceği, aslında o yerde bulunan ... ağaçlarının şu veya bu nedenle tahrip edilmesi sonucu, ... altında kalan köklerin insan baskısı ortadan kalkınca yeniden filizlenmesi sonucu yeniden ormana dönüşeceği, 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesi gereğince bir yerin orman sayılmaması için "orman sınırları içinde ve bitişiğinde tapulu olması, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunması ve tarım arazisi olarak kullanılması" gerektiği somut olayda davalının dayandığı bir tapu kaydı yada herhangi bir tasarruf belgesi bulunmadığından, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki ... ağaçlarıyla örtülü yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılacağı göz önünde tutulmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9387, Karar No: 2012/3725, Tarih: 13.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9387 E.  ,  2012/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2009 tarih ve 2006/57-2009/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili ile diğer davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...’nın ‘Öğretmen Adayları İçin Konu Anlatımlı Kamu Personel Seçme Sınavlarına Hazırlık Kılavuzu’ adlı kitabın ‘Eğitim Bilimleri Bölümü Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi’ kısmının yazarı olduğunu, diğer müvekkilinin anılan eseri çoğaltma ve yayma hakkını usulüne uygun şekilde devir aldığını, davalı ... tarafından kaleme alınan ve diğer davalı tarafından piyasaya sunulan ‘Öğretmen Adaylarına Yönelik KPSS Kamu Personeli Seçme Sınavı Hazırlık Kılavuzu’ adlı eserde müvekkili ... tarafından kaleme alınan ve diğer müvekkili tarafından piyasaya sunulan kitabın ‘Eğitim Bilimler Bölümünün Eğitim Psikolojisi’ kısmının izinsiz şekilde aynen alındığını, 5846 sayılı Kanundan doğan hakların ihlal edildiğini ileri sürerek, 25.000.000.000 TL manevi, 15.000.000.000 itibar tazminatı ile 1.000.000.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 14.07.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle bilirkişice belirlenen bedelin üç katının maddi tazminat olarak hüküm altına alınmasını talep etmiş, tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacıların yayınladığı eserden yapılan alıntıların atıf boyutunda olduğunu, iddia edildiği tarzda aynen alımın bulunmadığını ve %5,3 oranında faydalanma olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin piyasaya sunduğu kitabın alıntı olmadığını, herkese açık konuların işlendiğini, iddiaların yerinde bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı gerçek kişi hakkında açılan ceza davasında alınan raporda da alıntının makul ölçüleri aştığının ve kaynak bildirilmediğinin açıklandığı, davacıların kitabının eser niteliği olduğu, davalıların piyasaya sunduğu kitabın da eser mahiyeti taşıdığı, tazminatların belirlenmesi yönünde raporlar alındığı, davacı şirketin piyasaya sunduğu kitabın bir kısmının diğer davacı tarafından kaleme alındığı, davalıların izin almadan ve kaynak göstermeden piyasaya sundukları kitapta kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.252.00 TL maddi ve 5.000.00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ile diğer davalı temyiz edilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ile diğer davalı temyiz edilmiştir.

1-Dava, 5846 sayılı Kanun’dan kaynaklanan haklara tecavüz edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ...’nın bir kısmının yazarı olduğu ‘Öğretmen Adayları İçin Konu Anlatımlı Kamu Personeli Seçme Sınavlarına Hazırlık Kılavuzu’ adlı kitabın, çoğaltma ve yayma hakları devir alınarak diğer davacı tarafından piyasaya sunulduğu, davalı ... tarafından kaleme alınan ve diğer davalı tarafından basılarak kamuya sunulan kitabın ‘Eğitim Bilimleri Bölümünün Eğitim Psikolojisi’ kısmının, izinsiz şekilde davacıların yazarı ve yayıncısı bulundukları bu kitaptan aynen alındığı, davacı yazara atıf yapılmadığı gibi adına da yer verilmediği, alıntının makul ölçüleri de aştığı dosya kapsamıyla sabittir. Davacılar vekili her ne kadar dava dilekçesinin talep sonucunda manevi tazminatın hangi davacı adına talep edildiğini açıklamamış ise de dilekçe içeriğinde bunun davacı ... için talep edildiğini bildirmiştir. Karar gerekçesinde de davacı ... lehine manevi tazminata hükmedildiği açıklanmıştır. Ancak, gerekçeyle çelişecek ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hangi davacı olduğu belirtilmeden 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulmuştur. Bu durum karşısında, infazda tereddüt uyandıracak ve gerekçe ile çelişecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca, davalıların yazar ve yayıncı olduğu kitabın bir kısmında davacı şirketin yayıncı diğer davacının bir kısmının yazarı olduğu kitabın ‘Eğitim Bölümlerinin Eğitim Psikolojisi’ kısmı izinsiz şekilde kullanılmıştır. Mahkemece yaptırılan birinci bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda davalılara ait kitaptaki alıntı oranı esas alınarak tazminat belirlenmiş, davacılar vekili bu raporu kabul ettiğini açıklamış, davalı şirket vekili ile diğer davalının başta basılan kitapların sayısı olmak üzere yaptıkları itiraz sonucu ikinci bilirkişi raporu alınmıştır. Hükme esas alınan bu raporda birinci bilirkişi raporundan tamamen farklı olarak davacıların isteyebileceği tazminat, davacı yazarın sözleşme yapsaydı talep edebileceği telif ücreti üzerinden hesap edilmiştir. Ancak, birinci rapor ile ikinci rapor tamamen çelişkili olmasına, birinci bilirkişi hesaplama sistemi davacılar vekilince kabul edilmesine rağmen yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde ikinci rapora itibar edilerek hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, davacılar vekilinin ıslah dilekçesini birinci bilirkişi raporuna göre vermiş olmasına, bunun açıklattırılmasına dair verilen dilekçenin içeriğinin bu talepten farklı bulunmasına rağmen ıslah dilekçesi tam netleştirilmeden ve harcı ikmal edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, davacılar vekilinin ıslah dilekçesini birinci bilirkişi raporuna göre vermiş olmasına, bunun açıklattırılmasına dair verilen dilekçenin içeriğinin bu talepten farklı bulunmasına rağmen ıslah dilekçesi tam netleştirilmeden ve harcı ikmal edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre, davalı şirket vekili ile davalı ...’in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2), (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekili ile davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7394, Karar No: 2013/8714, Tarih: 07.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/7394 E.  ,  2013/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; TCK'nın 221/2 ve CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına 2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütleri, TCK'nın 2. kitabının 4. kısmının 4 ve 5. bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla kurulan ve bu amaç suçları işlemek üzere silahlanmış bulunan örgütlerdir. Buradaki silahlı olma niteliği örgütün mensuplarına ilişkin olmayıp, örgütün bizzat kendisine ait olması gereken bir niteliktir. Bu nedenle, örgütün “silahlı olma” niteliği belirlenirken örgüt mensuplarının tamamının silahlı olup olmaması değil örgütün amaçladığı suçların işlenme tehlikesi bakımından elverişli kabul edilebilecek bir silahlanmanın mevcut olup olmadığı nazara alınmalıdır.

Bu silahlanmada, tüm silahların örgüt mensuplarına dağıtılmış veya depolanmış bulunmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Silahlı olma niteliğinin örgüte ait olması ve silahlanma oranının elverişlilikle sınırlı olması nazara alındığında, örgüt üyelerinin tamamının silahlı olmasının gerekmeyeceği hususu zorunlu olarak ortaya çıkmaktadır.

Nitekim örgütsel işleyişte büyük önem arz eden iş bölümü ve gizliliği sağlama gibi zorunluluklar çerçevesinde terör örgütleri askeri kanat-kültürel kanat, kırsal kadrolar - metropol kadroları gibi ayrımlara giderek silahlı ve silahsız faaliyetlerini ayrı ayrı yürütmektedirler.

Dolasıyla, silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun oluşabilmesi için silahlanmış bir terör örgütünün mevcudiyeti zorunlu, ancak üyelerinin tamamının bizzat silahlı olması zorunlu değildir. Ayrıca terör örgütü üyesi olmak bakımından, TCK'nın 314/2, 314/3 ve 220/7. maddelerinde işaret edilen “örgütün hiyerarşik yapısına dahil olma” dışında bir hareket de gösterilmemiştir.

Konu 5237 sayılı TCK'nın terör suçları bakımından benimsediği sorumluluk sistemi de dikkate alınarak incelendiğinde, 5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK'dan farklı olarak ve konumuzla ilgisi bakımından 302, 309, 311 ve 312. maddeler de “bu suçların işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi halinde ayrıca bu suçlardan dolayı ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunur.” denilmek suretiyle TCK'nın 42 ve 44. maddelerinde düzenlenen bileşik suç ve fikri içtima kuralları bertaraf edilerek gerçek içtima hükümlerinin uygulanması zorunlu hale getirilmiştir. Aynı sorumluluk sistemi, yine terör suçu olan ve TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen terör örgütü üyesi olma suçuna da taşınmış ve terör örgütleri bakımından da uygulanan TCK'nın 220/4. maddesinde “örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlemesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur” denilmek suretiyle gerçek içtima hükümlerinin uygulanması yine zorunlu hale getirilmiştir.

Silahlı terör örgütlerine üye olan kimselerin özellikle PKK terör örgütünün kırsalda yer alan üyelerinin - örgütün hiyerarşik yapısına dahil olarak faaliyet yürüttükleri sırada çok büyük ölçüde örgütçe kendilerine verilmiş olan silah ve patlayıcıları taşımak biçimindeki suçlarının örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar olarak TCK'nın 220/4. maddesi kapsamında ele alınacağı ve TCK'nın 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından da sanığı “örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlemiş sanık” konumuna getireceği açıktır.

Silahlı terör örgütü üyelerinin, örgütten ayrılarak silah ve patlayıcılarla birlikte güvenlik güçlerine teslim olmaları halinde bu silah ve patlayıcılar nedeniyle de sorumlu tutulup tutulamayacakları hususuna gelince;

6136 sayılı Kanunda ve TCK'nın 174. maddesinde düzenlenen ve kasten işlenebilen bu suçlardan sanığın sorumlu tutulabilmesi bakımından sanığın kastı ve ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerin mevcut olmadığının belirlenmesi yanında örgütün faaliyeti çerçevesinde taşınan eşyanın “silah ve patlayıcı olma” niteliğinin ortaya konulması gereklidir.

Bu çerçeveden bakıldığında; Dairemizin 08.02.2013 tarih ve 2011/1772 esas, 2013/2156 sayılı kararında da açıklandığı üzere silahlı terör örgütü üyeleri, örgüt üyesi olarak ve kasten taşıdıkları bu tür eşyadan kastları mevcut olduğu sürece sorumlu tutulacaklar, olayın özelliğine göre en kısa zamanda teslim olmaları koşuluyla, örgütten ayrılma ve teslim olma iradesini oluşturmalarından itibaren bu eşyayı taşımalarında kural olarak kastlarının mevcut olmadığı kabul edilecektir.

Somut olayda; kırsalda örgütün faaliyeti çerçevesinde yıllarca taşıdığı silahla birlikte teslim olan sanığın silahının 6136 sayılı Kanuna aykırı olduğunun ve silah taşımaya ilişkin suçun maddi ve manevi unsurlarıyla birlikte oluştuğunun, bu suça ilişkin manevi unsurun kaçmasına kadar mevcut olduğu ve bu tarih itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolmadığının açıkça anlaşılması karşısında, örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlemiş sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması gerekirken "örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işleme"nin ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundaki manevi unsurun değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek örgüt üyeliği suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ise sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan her iki suçtan kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan her iki suçtan kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

TCK'nın 220. maddesi suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunu tanzim etmekte olup; maddenin 1. fıkrasında örgüt kurma ve yönetme düzenlenmekte olup suçun temel şekli tanzim edilmektedir. 2. fıkrasında ise örgüte üye olmayı tanımlamaktadır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise suçun nitelikli hali düzenlenmiş “örgütün silahlı olması halinde verilen cezanın arttırımını öngörmektedir” Kanunlarda öncelikle suçun temel şekli tanımlanmakta olup bilahare kanun da suçun temel şekline göre cezanın arttırılmasını veya azaltılmasını gerektiren unsurlara yer verilmektedir. Bu unsurlara suçun nitelikli (mevsuf) unsurları denmektedir.

Suçun nitelikli halleri şu şekillerde ortaya çıkabilir. Suçun işleniş şekli itibarla nitelikli unsur (adam öldürme TCK'nın 82/f), fiilin işlendiği yer ve zaman itibariyle nitelikli unsur (yağma suçun konutta işlenmesi) failin vasfı itibariyle nitelikli unsur ( Resmi belgede sahteciliğin, kamu görevlisi tarafından yapılması), mağdurdan kaynaklanan nitelikli unsur (Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret), fail ile mağdur arasındaki ilişki nedeniyle nitelikli unsur (kasten öldürme veya yaralamanın eşe karşı işlenmesi), suçun konusundan kaynaklanan nitelikli haller (hırsızlık suçunun adet gereği açıkta bırakılan eşya halinde olması), failin saikinden kaynaklanan nitelikli haller (töre saiki ile cinayet).

Yukardaki açıklamaya göre 220/1-2 suçun temel şekli 220/3 ise fiilin işleniş şekli itibariyle nitelikli halini oluşturmaktadır. Bu fıkrada örgütün silahlı olması nitelikli (mevsuf) hal sayılmıştır.

TCK'nın 314. madde başlığı silahlı örgüt olup suçun temel şekli 314/1-2. maddesinde düzenlenmiş olup ayrıca bir nitelikli hal belirlenmemiştir. Bu suçta iki ana unsur silah ve örgüt unsurları, TCK'nın 4 kısmının 4 ve 5 bölümlerinde yer alan suçların işlenmesi amacıyla bir araya gelmiştir. Bu hali ile iki unsur birleşmekle suçun temel şeklini oluşturmakta ve bu suç niteliği itibariyle TCK'nın 42 maddesinde düzenlenen birleşik suç niteliğindedir. Bilinen bir örnek üzerinde açıklama yapacak olursak yağma suçu bileşik bir suç olup “cebir ve tehdit kullanmakla bir malın alınması” suçun kurucu unsurlarını oluşturmakta olup bu suçun nitelikli halleri ise 149. maddede düzenlenmiş olup (silahlı, gece vakti vs.) şeklinde sayılmıştır. Görüldüğü gibi bileşik suçun kurucu unsurları ile suçun nitelikli halleri birbirinden farklı düzenlenmiş olup, birincisi suçun oluşmasıyla ilgili diğeri ise cezalandırmayla ilgili bir husustur.