muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6493, Karar No: 2012/9908, Tarih: 11.06.2012

Davalı ... enerjisini kullanan değil, dağıtımını üstlenen şirket olduğuna göre somut olayda kaçak ... kullanımından söz edilmesinin yasal dayanağı bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemece somut olayın nitelendirilmesinde ve değerlendirilmesinde yanılgılı görüş bildiren bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılacak iş oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak taraflar arasındaki ilişkinin niteliği değerlendirilerek davacının tüketimden kaynaklanan alacağı varsa saptanıp ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1189, Karar No: 2022/2013, Tarih: 21.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/1189 E.  ,  2022/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 16/09/2021 tarih ve 2021/826 Esas, 2021/1074 Karar nolu kararının davalı ... ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, ... 11. Hukuk Dairesi’nin 15/11/2021 tarih, 2021/8111 E.-2021/6230 K. sayılı kararıyla davalı ... ...’ın adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (... H./ ... M./ ... M./ ... ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde yeterli belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle ... 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı ... ...’ın yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ...’ın yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 21/02/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8931, Karar No: 2017/3734, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8931 E.  ,  2017/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait dershanede 01.09.2012 tarihinde öğretmen olarak çalışmaya başladığını, ücretinin asgari ücret olarak Kuruma bildirildiğini ve 01.09.2012 tarihinden beri ücret alamadığını, bir öğretmenin asgari ücretli olarak çalıştığının kabul edilemeyeceğini beyanla kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, davanın davalılar ... ve ...'a karşı açıldığını, ...'un dershane kurucusu, ...'un ise müdür olduğunu, bu nedenle davalı ...’un dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, davacıya aylık ücret ve eklerinin tamamının düzenli olarak ödendiğini, çalışma süresi göz önünde bulundurulduğunda davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, bu nedenlerle haksız davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı Özel ... Dershanesi işyerinde öğretmen olarak çalışmıştır. Özel ... Dershanesi işyeri olarak 14.11.2011 tarihinde davalı ... tarafından kurulmuş ve 31.12.2012 tarihinde diğer davalı ...’a devredilmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalılar nezdinde ara vermeksizin ve yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin öğretmen olarak çalıştığı sabitse de 31.12.2012 tarihinde yapılan devir sözleşmesi uyarınca davalılar arasındaki ilişki iş yeri devri niteliğinde olup dava konusu alacaklar yönünden davalıların sorumluluklarının işyeri devri hükümlerine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Dosya içeriğine göre, davacı dava dilekçesinde açıkça 01.09.2012 tarihinden itibaren işyerinde çalıştığını belirtmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesi gereğince, "kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki tarafın söylemediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz." devamı 26. maddesi gereğince "hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır." düzenlemesi mevcuttur. Davacının dava dilekçesinde talep ettiği işe giriş tarihi dikkate alınarak dava konusu alacakların hesaplanması gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14977, Karar No: 2015/3182, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14977 E.  ,  2015/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında araç içinde yolcu olarak bulunan davacının ağır derecede yaralanarak % 100 oranında maluliyete uğradığını ileri sürerek, ıslahla birlikte 57.500,00 TL bakım (bakıcı-rehabilitasyon) gideri zararının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davanın (sigorta poliçe limiti ile sınırlı olarak) kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, bakım giderinin 6111 S.Kanun kapsamındaki tedavi gideri olmamasına, sigorta poliçesindeki sakatlanma ve ölüm teminatı ile tedavi gideri teminatının farklı zarar kalemlerine ilişkin olmasına, poliçe limiti dahilinde tazminata hükmedilmesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.945,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28587, Karar No: 2013/22457, Tarih: 23.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28587 E.  ,  2013/22457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat .... ile davalı asil ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hamile olup kontrol ve doğum hazırlıkları için davalılardan Dr....'e 28.08.2005 tarihinde müracaat ettiğini, aynı tarihte diğer davalı şirketin... Tıp Merkezine .... sayılı protokol numarasıyla yatırıldığını, 28.08.2005 tarihinde Dr.... tarafından ameliyata alınarak sezaryenle doğum yaptırıldığını, sezaryen sırasında koter denilen 220 voltajla çalışan elektrikli aletin çalıştırılması esnasında toprak hattı ile gerekli önlem alınmadan söz konusu alet çalıştırıldığı için her iki ayak topuğunda 2.derecede yanık meydana geldiğini, iki topuktaki hayatiyet ve canlılığın tümden yok olması sonucunda oluşan yaralar nedeni ile Plastik Cerrahi tarafından topuklar kazınarak temizlenip topuklara depridman grefleme ameliyatıyla vücudun başka yerlerinden bu bölgeye doku nakli yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00-TL maddi, 40.000,00-TL 2012/28587

Manevi tazminat olmak üzere toplam 43.000,00-TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan... ... Hizmetleri Ltd.Şti. açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun, yersiz ve mesnetsiz olduğunu, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi meydana gelen zararların doktorun özensiz davranışından kaynaklanmasının mümkün olmadığını, zira hastanede aynı ameliyatın yapıldığı diğer vakalarda davacınınki gibi bir şikayetin vuku bulmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmisini savunmuştur.Davalı ... Şendavacının ayak topuklarında meydana gelen yanığın elektrik yanığı olduğu iddiasının oldukça şüpheli olduğunu, davacının başarılı geçen anne, bebek açısından sezaryene ait hiçbir komplikasyonun olmadığının ameliyat tamamlandıktan sonra odasında dinlenmeye alındığında kimseye danışıp sormadan kendi refakatcısının fikriyle ayak topuklarının altına sıcak su torbası konduğunu, davacının devam eden spinal anestezi etkisi ile topuklarında oluşan termal yanığı hissetmediğini, bu olayda kendisinin hiçbir ihmal veya kusurunun olmadığını, savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilimiştir

Mahkemece, "...alınan tüm bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu raporu ile davacının ayağındaki yanıkların koter cihazı kullanımı sonucu olduğu tespit edilemedeği, daha ziyade sıcak su torbalarının davacı ayaklarına konulması ile yanıkların ve yaralanmanın meydana geldiği bildirilmiş olup, su torbalarının da hasta yakınları tarafından davacı ayaklarına uygulandığı dosyamız içerisinde bulunan 28.08.2005 tarihli doktor ve Operatör Dr. ... ile nöbetçi hemşire... imzalı tutanak ile tespit edildiği ve hasta yakınlarının uyarıldığı anlaşılmış olup, davacının ayağındaki yanıkların ve yaralanmanın koter cihazı kullanımından değil, sıcak su torbası kullamını neticesi oluştuğu ve bunun aksinin davacının ispat edemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği ..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve istihdam ettiği doktorunun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna 2012/28587-2013/22457

İlişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacının topuklarında meydana gelen yanıkların, mahkeme değerlendirmesine göre su torbasından kaynaklandığı belirtilmiş isede, bilirkişiler Prof. Dr.... Akan, Prof. Dr. ... Alper ve Prof. Dr. Ufuk Emekli Mahkememize sundukları 19.11.2008 tarihli raporları ile "...Yukarıdaki tüm açıklamalar ışığında davacının ayak topuklarında sezaryen operasyonu sonrasında ortaya çıkan yanıkların cerrahi operasyonda kullanılan elektro koter cihazı metal hasta plaklarında ortaya çıkabilecek yüksek kaçak akımlar nedeni ile oluşmuş olabileceğini, ancak benzer bir yanığın hastanın ayak bilekleri altına konduğu iddia edilen sıcak su torbalarından da olabileceği, özellikle anestezi etkisindeyken bu yanıkların farkedilemeyeceğinin düşünüldüğünü, aradaki ayrımın bilirkişilerce değil diğer hukuki delillerin değerlendirilmesi ile yapılacağı kanaatinde olduklarını, maddi veya manevi tazminatın tespit ve takdirini ise Mahkemenin takdirine bıraktıklarını" belirtikleri açık olup, diğer raporlardada sıcak su torbasından kaynaklandığına dair tam bir belirlemenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Dosyada dinlenen ve davalı hastahane personeli olan tanık Pervin Şenol'un 19.4.2011 tarihli beyanında "....araştırma yaptık,hastanın ayağına su konulup konulmadığını ve hastanın ayağındaki yanığın koter cihazından olduğunu anladık,ancak cihazın ne için sinyal vermediğini anlayamadık, hastahanedeki plastik cerrahi hekimleri tarafındanda hastanın ayağı muayene edildi ve ayağındaki yanığın koter cihazına bağlı olabileceği söylendiğini hatırlıyorum.." dediği anlaşılmakla mahkemece bu

tanığın ifdesine üstünlük tanınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle davacı tarafından temyiz olunan mahkeme kararının davacı yararı na BOZULMASINA,990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5584, Karar No: 2014/9343, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/5584 E.  ,  2014/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişi raporunda 1970 tarihli memleket haritasından söz edildiği halde, 1988 tarihli hava fotoğrafları uygulandığı belirtilmiş, taşınmazlar hava fotoğrafları üzerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, 1970 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları ile varsa 1970'den önce düzenlenmiş memleket haritası ile dayanağı hava fotoğraflarının tespit edilip bulundukları yerlerden getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1970 tarihli ve varsa 1970 öncesine dayanan orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ve hava fotoğraflarının ( 1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ve hava fotoğrafları stereoskopi aleti ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazların niteliği ve taşınmazlar üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, kapaklılık oranı, hakim ağaç türünü belirtir, ayrıca, memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp, dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.