muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6541, Karar No: 2020/6880, Tarih: 05.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6541 E.  ,  2020/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, komşu parsel maliki olan davalının, maliki olduğu taşınmaza direk çakmak sureti ile müdahale ettiğini öne sürerek elatmanın önlenmesine ve direklerin kal’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki sınır uyuşmazlığına ilişkin olarak öncesinde 2013/273 Esas-2013/673 Karar sayılı dosyanın görülüp sonuçlandırıldığı, bu davadan sonra başkaca bir müdahalenin söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Mahkemece her ne kadar yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Mahkemece her ne kadar yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; dosyaya yansıyan belge ve beyanlardan, çekişmeli 293 parsel sayılı taşınmazın 31.05.1990 tarihinde tapulama sebebi ile davacı adına tescil edildiği, komşu 907 parsel sayılı taşımazın ise 23.11.2006 tarihinde ifrazen taksim sebebi ile davalı adına tescil edildiği, dosya içerisinde bulunan Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/273 Esas-2013/673 Karar sayılı dosyası içeriğine göre, eldeki dosya davalısının, davacı aleyhine 14.05.2013 tarihinde açtığı dava ile aralarında çıkan sınır uyuşmazlığının tespiti için kadastro memurluğuna başvurduğunu, yapılan ölçüm neticesinde davacının kendisine ait parsele tecavüz ettiğinin anlaşıldığını, davacının bu durumu kabul etmeyerek kadastro memurlarınca çakılan kazıkları söküp attığını, davacının 907 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 100 m2 lik kısmına ağaç diktiğini ve tarla yaptığını açıklayarak elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunduğu, fen bilirkişileri tarafından tanzim edilen raporda, iki taşınmaz arasındaki sınırın zeminde tel örgü çekilen sınır ile uyumlu olduğunun, parseller arasında herhangi bir tecavüzün bulunmadığının bildirildiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın reddine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay denetiminden geçerek 25.03.2015 tarihinde kesinleştiği, eldeki dosyada ise davalının Mahkeme ve Yargıtay kararını yok sayarak, yeniden özel büro marifeti ile kroki uygulaması yaptırdığı, davacıya ait taşınmaza girerek direkler çakmak sureti ile müdahalede bulunduğu öne sürülerek elatmanın önlenmesine ve direklerin kaldırılmasına karar verilmesinin talep edildiği, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim olunan 03.05.2016 tarihli rapor içeriğine göre, davalı tarafça yaptırılan özel ölçüm neticesinde zemine çakılan kazıklar ile kadastro paftasında ve zeminde mevcut olan tel örgü sınırlarının ölçüldüğünün, buna göre zeminde mevcut olan tel örgülü sınırın paftasına uygun olduğunun, sonradan çakılan kazıkların ise hatalı olup davacının parseline 7.17 m2 tecavüzlü olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iaoesine, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14026, Karar No: 2014/10214, Tarih: 08.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14026 E.  ,  2014/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 22.05.2012 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “ %20 oranında” ibaresinin silinerek yerine “ %40'ı oranında'' ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27166, Karar No: 2020/19379, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/27166 E.  ,  2020/19379 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili: davacının, ... şubesinde bireysel müşteri temsilcisi olarak görev yaptığını, ... şube müdürünün, ... şubesi görevi esnasında yapmış bulunduğu usulsüz kredi işlemleri nedeniyle sorumlu bulunduğunu, kusurunun bulunmadığını, işlemlerin şube müdürü ve operasyon birimi yetkisinde olduğunu, buna rağmen kendisine dikkat çekme cezası verildiğini, esas olarak başka bir iş bulma konusunda bu cezanın engelleyici olacağı hususunu iddia ederek disiplin cezasının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının söz konusu talebi bakımından hak düşürücü sürelerin gözetilmesi gerektiğini, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, ceza davasının devam ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hatalı görülen işlemlerde herhangi bir ihmalinin veya hatalı bir hareketinin görülmediği gerekçesiyle cezasının iptaline ilişkin davanın kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı, davalı işverenin kendisine gönderilen dikkat çekme yazısını disiplin cezası olarak niteleyip iptali için dava açmıştır.

Dosyada mevcut yönetmeliğin 5.4.6 bölümünde yer alan açıklamalarda da bu husus açıkça düzenlenmiş olup, dikkat çekmenin disiplin cezası olmadığı, işçinin siciline işlenmeyeceği belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesi, söz konusu yazıyı disiplin cezası kabul edip kaldırılmasına karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi de davalının istinaf talebini esastan reddetmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere davalı işverenin davaya konu yazısı, disiplin cezası niteliğinde olmadığından yerinde olmayan davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

İlk derece mahkemesi, söz konusu yazıyı disiplin cezası kabul edip kaldırılmasına karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi de davalının istinaf talebini esastan reddetmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere davalı işverenin davaya konu yazısı, disiplin cezası niteliğinde olmadığından yerinde olmayan davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5207, Karar No: 2019/10004, Tarih: 12.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/5207 E.  ,  2019/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 28/11/2017 tarihli ve 2015/12098 Esas - 2017/15746 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından rehin açığı belgesine dayanılarak borçlular hakkında başlatılan takibe karşı borçlu vekili, sadece taşınmazı ipotek verdiğini, teminat olarak verdiği taşınmazla sorumlu olmasına rağmen kendisi hakkında da rehin açığı belgesi alındığını, bu belgeye dayanarak ilamlı takip yapılamayacağını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece takibin iptaline karar verildiği, alacaklının temyizi üzerine Yargıtay 8.Hukuk Dairesi’nin 28.11.2017 tarih 2015/12098 E. - 2017/15746 K. sayılı ilamı ile İİK.nun 152. maddesi; "Rehin, satış isteyenin alacağına derece itibariyle rüchanı olan diğer rehinli alacakların tutarından fazla bir bedelle alıcı çıkmamasından dolayı satılmazsa veya satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir belge verilir. Alacağı irat senedinden veya bir taşınmaz mükellefiyetinden doğmayan alacaklı, bu suretle tahsil edemediği alacağı için borçlunun sıfatına göre iflas veya haciz yoluna gidebilir. Alacaklı, satış yapılmamışsa artırma gününden, satış yapılması halinde satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde haciz yolu ile takip talebinde bulunursa yeniden icra veya ödeme emri tebliğine lüzum yoktur. Rehin açığı belgesi, borç ikrarını mutazammın senet mahiyetindedir" hükmünü ihtiva eder.

Hükmün içeriğinde, rehin açığı belgesinin verildiği takip dosyasında, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip yapılmış ise alacaklı bu belgeye dayanak olarak ilamlı icra takibi yapılabilir ve borçluya icra emri gönderilebilir ......

Somut olayda, takip dayanağı kesin rehin açığı belgesinin .... sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ilamlı takipte verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, alacaklının bu kesin rehin açığı belgesi ile borçlu aleyhinde ilamlı takip yapması ve icra emri düzenlenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı nazara alınarak, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmek gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, borçlu tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı kesin rehin açığı belgesinin .... sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ilamlı takipte verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, alacaklının bu kesin rehin açığı belgesi ile borçlu aleyhinde ilamlı takip yapması ve icra emri düzenlenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı nazara alınarak, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmek gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, borçlu tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

......... sayılı takip dosyasının incelenmesinde, icra takibinin dayanağı olan 22.01.2013 tarih ve 131 yevmiye numaralı ipotek akit tablosunda, .......’den aldığı 600.000 TL ticari kredi için bu borcun teminatı olmak üzere 3. kişi ... adına kayıtlı taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiği, buna dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe girişilip, taşınmazın ihale ile 60.000 TL bedele satıldığı, bakiye alacak miktarı olan 694.468,46 TL için ....... ve ... hakkında 09.04.2014 tarihli kesin rehin açığı belgesi düzenlendiği ,bu rehin açığı belgesine dayanılarak her iki borçlu hakkında..... sayılı dosyasında ilamlı takip başlatıldığı, borçlu ...'in hakkındaki iş bu takibin iptalini talep ettiği görülmektedir.

İİK'nun 152. maddesinde; ipotekli taşınmaz satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir belge verilir. Bu rehin açığı belgesi ile borçlu aleyhine takip yapılabilir, rehin açığı belgesi, borçtan şahsen (kefil veya müşterek borçlu olarak) sorumlu olmayan ipotek veren aleyhine düzenlenemez ve bu belge ile üçüncü şahıs ipotek veren aleyhine takip yapılamaz. Bu maddeye göre düzenlenen rehin açığı belgesi ile ancak asıl borçlu aleyhine takip yapılması mümkün olup, borçtan şahsen sorumluluğu olmayan, sadece ipotek veren sıfatına haiz bulunan üçüncü kişinin bu borçtan sorumluluğu, taşınmazının ihale bedeli ile sınırlı olduğundan, diğer bir anlatımla ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla taşınmazın satılması halinde sorumluluğu kalmayacağından, onun hakkında İİK.nun 152. maddesi gereğince kesin rehin açığı belgesi düzenlenemez. Bu durumda borçlu ... hakkında rehin açığı belgesi düzenlenemeyeceğinden bu belgeye dayanılarak ilamlı takip başlatılmaz.

Mahkemece şikayetçi ... hakkında verilen takibin iptali kararı doğru olduğundan kararın onanması gerekirken, maddi hataya müsteniden bozulduğu anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin 28.11.2017 tarih ve 2015/12098 E.-2017/15746 K. bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2006/1067, Karar No: 2006/2215, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1067 E.  ,  2006/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre yönetim planında yasaklayıcı ve sınırlayıcı bir hüküm bulunmadıkça anayapının ya da bağımsız bölüm ve eklentilerinin kapı ve pencerelerinin ahşap doğramaları orjinal rengine ve formuna (boyut ve biçimine) uygun olmak koşulu ile PVC/ sert plastik ya da alüminyum ve benzeri malzemelerden oluşan doğramalarla değiştirilebilir. Somut olayda yönetim planının 6.maddesinin F bendinde “tatil konutu malikleri doğrama ve bina şekil ve renklerini değiştiremez” hükmüne yer verilmiş, malzemenin cinsi ve niteliği konusunda bir yasaklama getirilmemiştir. Buna göre pencere ve kapı doğramalarının şekil ve renkleri değiştirilmemesi koşuluyla orjinalinden farklı doğrama malzemeleri kullanılabilecektir. Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle bilirkişi raporu içeriğinden dava konusu edilen alüminyum ve PVC malzeme ile değiştirildiği ileri sürülen kapı ve pencerelerinin önceki orjinal rengine ve formuna uygun olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durum karşısında mahkemece bilirkişiden sözü edilen hususlara açıklık getiren ek rapor alınması veya gerektiğinde yerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle dava konusu kapı ve pencere doğramalarının yukarıda sözü edilen Yargıtay uygulamalarındaki esaslara uygun olup olmadığı saptandıktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu alüminyum ve PVC malzeme ile değiştirilen kapı ve pencere doğramalarının da kaldırılması yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4117, Karar No: 2010/5871, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4117 E.  ,  2010/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, Iğdır Sulh Hukuk ve Ayaş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, kısıtlı adayının sürekli olarak kalmak amacıyla Iğdır'da bulunan Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiği ve tüm işlerinin bu adreste görüleceği anlaşılmakla, davanın sürüncemede kalmaması, vasi tayininin acele işlerden olması ve rehabilitasyon merkezinde bakım altında bulunan kısıtlı adayının yararı da gözetilerek uyuşmazlığın Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/238, Karar No: 2014/12573, Tarih: 15.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/238 E.  ,  2014/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/175561

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2010/457 (E) ve 2011/85 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangın çıkarma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; birbirine yakın zaman ve mekanlarda çok sayıda yangın çıkaran ve bu eylemleri gerçekleştirirken psikolojik olarak kendinde olmadığını beyan eden sanığın, suç tarihinde işlediği iddia olunan dava konusu suça karşı TCK.nun 32. maddesi kapsamında ceza ehliyetinin olup olmadığının saptanması bakı- mından ruh ve sinir hastalıkları hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor alınması gerekirken; mahkemenin 2005/1364 sayılı dosyasında bulunan ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun raporları ile çelişen Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24.01.2007 tarihli onaysız fotokopi raporuna dayanılarak yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15006, Karar No: 2010/1196, Tarih: 15.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15006 E.  ,  2010/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın aşamalarda, arkadaşı tanık ... ile birlikte iken sanığın yanlarına gelerek sert bir şekilde kız kardeşine laf attıkları iddiasıyla yüzleştirme yapmak istediğini söylemesi üzerine, kabul etmeyince, sanığın ‘üzerimde emanet var’ diyerek dövmekle tehdit ettiğini, gittikleri yerde vermek istemediği halde sanığın, cebindeki telefonu arama yapmak bahanesiyle çekip aldığını, arka cebinde kalın bir şey olduğunu gördüğünü, korktuğunu söylemesi; tanık Mümin’in de sanığın sürekli sert ve küfürlü sözlerle dövmekle tehdit ettiğini, yakınanın telefonunu aldığını, bir bahaneyle uzaklaştırdığını, bir süre sonra aniden kendisini ittirerek telefon ile birlikte kaçtığını, sanıktan korktuklarını belirtmesi; sanığın da emniyette savunman huzurunda yakınanı kandırarak telefonu aldığını kabul etmesi karşısında; eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.