muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12305, Karar No: 2017/1780, Tarih: 20.03.2017

üzerine davacı vekili 07/02/2014 havale tarihli dilekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesi uyarınca davanın ... Yenilenebilir Enerji Üretim Ticaret A.Ş.'ye yöneltilmesini talep etmiştir.

Kural olarak usül hukukunda davanın başında taraf olarak gösterilmeyen kişilerin, taraf yanında sonradan davaya dahil edilmesi, taraflar arasında zorunlu dava arkadaşlığı mevcut ise mümkündür. Davalı şirketler arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Ne var ki 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Tarafta iradi değişiklik" başlıklı 124. maddesinde "Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın rızası ile mümkündür. Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder." denilmektedir. Davalılar arasında düzenlenen satış sözleşmesiyle 12/10/2012 tarihinde HES işletme hakkının devredildiği tartışmasız olup, davacının davalı tarafı muhatap gösterirken kabul edilebilir bir yanılgıya düştüğü açıktır.

Şu durumda yanlış taraf gösterilmesi dürüstlük kuralına aykırı olmayıp, ortaya çıkan dava ilişkisi nedeniyle daha üstün yarar dikkate alınarak usul ve yargılama ekonomisi açısından, yargılamaya gerçek hasımla devam etmekte yarar vardır. Bu nedenle davalı .... Enerji Elektrik Üretim Pazarlama Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi ve buna göre de vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Davacının davaya konu taşınmazlardan 160 no’lu parselde tam malik olduğu halde, dava konusu diğer taşınmaz 176 no’lu parselde olduğu gibi hissesi oranında tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Bu parsel yönünden davacının tam malik olduğu gözetilerek hüküm tesis edilmelidir. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının temyiz taleplerinin (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7356, Karar No: 2017/5626, Tarih: 19.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7356 E.  ,  2017/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin teslimi talebine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...'in huzurevine gelmeden önceki adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise müteveffanın vefat etmeden önce ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı, ilgili yasal düzenlemeler ve Yargıtay ilamı dikkate alındığında, müteveffa muris müteveffanın sürekli bakım ve tedavi görmek üzere ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne yerleştirildiği, burada kalıp bakımı yapıldığı sırada vefat ettiği, adresinin ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü olduğu ve bu hali ile murisin mirasının korunması ve hak sahiplerine geçmesinin sağlanması hususunda yetkili sulh hukuk mahkemesinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen bir yerleşim yeri adresinin olmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6647, Karar No: 2020/6937, Tarih: 09.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6647 E.  ,  2020/6937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu taşınmazla ilgili İstanbul Anadolu 10 Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.07.2013 tarih ve 2012/193 E 2013/181 K. sayılı ilamıyla ecrimisil davası görülüp ecrimisile hükmedilip kesinleştiğini, daha sonraki tarihlerle ilgili olarak 01.08.2006-30.06.2015 tarihleri yönünden ecrimisil talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 28.065,00-TL tazminatın kademeli faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, caminin bulunduğu parsel ile elatıldığı belirtilen parselin farklı olduğunu, buradaki tuvalet ve şadırvanın mahalle sakinleri tarafından yapıldığını, davalı idarenin bu yönde bir dahilinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne ile toplam 27.710,00 TL ecrimisil alacağının her dönem sonundan itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, 30.07.2015 tarihli dava dilekçesinde 01.08.2006-30.06.2015 tarihleri arasındaki dönemine ilişkin için toplam 28.065,00 TL ecrimisil talebinde bulunduğu, hükme esas alınan 29.02.2016 tarihli inşaat mühendisi ve gayrimenkul değerlendirme uzmanının hazırlamış olduğu bilirkişi kurulu raporunda 01.08.2006-30.07.2015 tarihleri arasındaki dönem için toplam 27.710,00-TL ecrimisil hesaplandığı, bu raporda talep olmamasına rağmen 30.06.2015-30.07.2015 tarihleri arasındaki dönem için 350,00 TL ecrimisil hesaplandığı, mahkemece, rapor dikkate alınarak nihai kararla talep aşılmak suretiyle 350,00-TL fazla ecrimisilin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava dilekçesindeki talep dönemi haricindeki dönem için ecrimisile hükmedilerek talep aşılması suretiyle karar verilmesi doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).

Mahkemece, dava dilekçesindeki talep dönemi haricindeki dönem için ecrimisile hükmedilerek talep aşılması suretiyle karar verilmesi doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1. maddesinin 1. bendinde bulunan, "...toplam 27.710,00 TL..." ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "...toplam 27.360,00 TL... " ibaresinin yazılmasına, yine hükmün 1. maddesinin 11. bendinde bulunan "...2.450,00-TL sinin 30.07.2015 tarihinden itibaren,... ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine " ...2.100,00 -TL sinin 30.06.2015 tarihinden itibaren... " ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8024, Karar No: 2015/7826, Tarih: 01.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8024 E.  ,  2015/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddi ile davacının iflasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 1992 yılında kurulan müvekkili şirketin dondurulmuş patates çeşitleri üretimini yaptığını, 2002-2005 yılları arasında kâr eden şirketin 2004 yılında hammadde fiyatlarındaki artış nedeniyle .... ile birlikte patates ekimi işine girdiğini, yapılan işbirliğinin başarısız olması üzerine şirketin mali durumunun bozulduğunu, sermaye yetersizliğine giren şirketin borçlarının arttığını ve borca batık duruma geldiğini, ancak iyileştirme projesine göre şirketin mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, müdahil ....vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 07.05.2009 tarih ve 780 E., 4152 K. sayılı ilamıyla, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcılığı yönünden alınan bilirkişi raporunun yetersiz olup, hüküm kurmaya elverişli olmadığı, mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak erteleme koşullarının mevcut olup olmadığı tespit edilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği, kayyım atanmamasının da doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin borca batık olduğu, iyileştirme projesinde sağlayabileceği kaynakların yeterli olmadığı, dava tarihindeki durumu ile sunulan iyileştirme projesinde yer alan tedbirler birlikte değerlendirildiğinde 2009-2013 yılları arasında kayda değer bir iyileşme gösteremediği, şirketin dosyada mevcut süreçler içerisinde iyileştirme projelerinin şirketi borca batıklık durumdan kurtarmaya yeterli gelmediği, iflasın ertelenmesine karar verilmesi halinde borca batıklık durumundan kurtulabilmesinin mümkün görünmediği gerekçesiyle, davanın reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla açılmasına ve bozma öncesi karar aynı sıfatla verilmiş olmasına rağmen, bozma ilamı sonrası tensip tutanağı ve sonraki duruşma tutanaklarında ve gerekçeli karar başlığında davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakıldığının yazılmamış olması, HMK'nın 297/1-a maddesi hükmüne aykırı olmuş, 21.02.2008 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.09.2009 olarak yazılmış olması hatalı olmuş ise de, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bu hususta bozma yapılmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12955, Karar No: 2017/14070, Tarih: 30.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12955 E.  ,  2017/14070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 20/12/2012 tarihinde haczedilen menkuller ile ilgili olarak ... tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu, ancak mahcuzun borçluya ait olduğunu, sunulan faturanın tek başına istihkak iddiasını ıspata elverişli olmadığını belirterek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, haczedilen malın taşınmazın mütemmim cüzü olduğunu, taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceğini, davaya konu asansörün müvekkili tarafından dava dışı Avdet Ltd Şti'den satın alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili , davanın reddini talep etmiştir.

Davalı borçlular, davanın kabulünü istemiştir.

Mahkemece; hacze konu asansörün, ilk haczin yapıldığı 17/05/2011 tarihinde mülkiyeti ...'a ait olan taşınmazda kurulu vaziyette bulunduğu, haciz sırasında ... tarafından asansörün ...'a ait olduğunun iddia edildiği, İcra Müdürlüğünce istihkak iddiası konusunda herhangi bir işlem yapılmaksızın ihale yolu ile satıldığı, satıştan sonra asansörün sökülmeyerek yerinde bırakıldığı, söz konusu taşınmazda sonradan kiracı olan Işıltı Spor ... Ltd Şti'ne satışının yapıldığı, bu doğrultuda davacı şirketin baştan itibaren istihkak iddiası konusunda bilgi sahibi olduğu, iyi niyetli olduğunu iddia edemeyeceği, İcra Müdürlüğünce yapılan satış ile mülkiyetin Perge ... Ltd Şti'ne geçtiğinin kabul edilemeyeceği, asansörün taşınmazın teferruatı niteliğinde bulunduğu, mülkiyetinin 3. kişi ...'a ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle; Türk Medeni Kanunu'nun bütünleyici parçayı (mütemmim cüz) düzenleyen 684. maddesi, eklentiyi (teferruat) düzenleyen 686. ve 687. maddelerindeki hükümler de dikkate alınmak suretiyle; inşaat mühendisi, makina mühendisi ve hukukçu (bütünleyici parça- eklenti arasındaki farklar konusunda bilgi ve ehliyet sahibi) bilirkişiden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak, davaya konu asansörün üzerinde bulunduğu taşınmazın (otelin) bütünleyici parçası veya eklentisi olup olmadığının tespit edilmesi, bu hususları gösterir hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınması,bundan sonra dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınarak uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14302, Karar No: 2016/1095, Tarih: 24.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14302 E.  ,  2016/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde İl Sağlık Müdürlüğü yetkililerince alınan yemek numunesinde yapılan analiz sonucunda Gıda Maddeleri Tüzüğü'ne aykırı olarak patojen mikroorganizma grubuna giren e-coli tespit edildiği, bu mikroorganizmanın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye soktuğu anlaşıldığından, sanığın eyleminin TCK'nın 186/1 maddesinde düzenlenen 'bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti' suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek 'dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma' suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/491, Karar No: 2019/455, Tarih: 28.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/491 E.  ,  2019/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 23. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 80-128

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ün, TCK'nın 210/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ün ise beraatine ilişkin Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.03.2013 tarihli ve 80-128 sayılı hükümlerin sanık ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesince 19.01.2016 tarih ve 17975-413 sayı ile;

"...1- Sanık ... hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanığın savunmaları, mevcut kriminal raporu, bilirkişi heyetinin raporu, tanık anlatımları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'nin bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin resmî belgede sahtecilik suçunu oluşturması nedeniyle mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyetin yasal sonucu olan TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Özel Metropol Tıp Merkezi şirketinin müdür ve ortağı olan sanık ...'nin kadın doğum uzmanı olarak çalıştığı tıp merkezine başka şikâyetlerle başvuran tanık olarak dinlenen hasta ...'in kronik vajinit rahatsızlığı ile kadın doğum doktoruna muayene olmadığını ve kan-idrar tahlili ve ultrason çekimi yaptırmadığını, sanık ...'yi tanımadığını beyan etmesi, yine bir başka hasta olan tanık ...'nın kadın hastalıkları ile ilgili bir rahatsızlığının olmadığını, bu sebeple kadın doğum doktoruna muayene olmadığını, herhangi bir kan-idrar ve kültür tahlilini yaptırmadığını beyan etmeleri ve 14.12.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre sanık ... ile birlikte sanık ...'nin de laboratuvarda çalışan personele usulsüz emirler verilmesi sonucu kamu zararının ortaya çıktığı ve zarardan her iki sanığın da sorumlu olduğunun belirtilmesi ile tüm dosya kapsamına göre; yüklenen suçların sübut bulduğu gözetilmeden, sanık ...'nin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına," karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.02.2016 tarih ve 144009 sayı ile;

"...Sanık ... hakkındaki resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmüne ilişkin onama ve sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik bozma kararlarının yerinde olup olmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

...

1) 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde; 'Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli yazılır.' Buna paralel hüküm içeren 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 34. maddesinde de 'Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil gerekçeli yazılır.' hükümleri yer almaktadır.

Gerekçe; hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve maddi olaya uygun açıklamasıdır. Gerekçenin dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde; geçerli, yasal ve yeterli olması gerekir. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmez ve uygulamada keyfiliğe yol açar.