muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18661, Karar No: 2014/7998, Tarih: 29.04.2014

Davacılar vekili, davalının müvekkili şirketteki hissesinin %16'sını devretmek istediğini, bu amaçla müvekkili Ö.. D.. ile 26.05.2008 tarihli protokolün imzalandığını, bu protokolde müvekkili H. D.'in aynı zamanda kızı Ö.. D..'in vekili olarak yer almış ise de protokolün 3.C maddesine göre davalıya ait hisseleri H. D.'in şahsına devrinin kararlaştırıldığını, anılan protokole göre davalıya 26.05.2008 tarihinde 500.000,00 USD peşin ödeme yapılması, 26.05.2009 ve 26.05.2010 vadeli her biri 250.000,00 USD lik iki adet senet karşılığında davalı A.'nin D. A.Ş'deki %16 hissesini Hü. D.'e devretmeyi, sözleşme eki listedeki makine ve araçları müvekkili D. A.Ş'ye vermeyi taahhüt ettiğini, 28.05.2008 tarihinde 500.000,00 USD'nin peşin olarak ödendiğini, yine tanzim tarihi bulunmayan 30.05.2009 ve 30.06.2010 vadeli iki adet 250.000,00 USD lik bononun davalıya teslim edildiğini, sonra müvekkili şirket yöneticisi H. D. tarafından düzenlenen tutanak ile bonoların tanzim tarihlerinin 30.05.2008 olduğunun kabul edildiğini, ayrıca devir bedeline karşılık Ö. Ltd.Şti. tarafından keşide edilip müvekkili D. A.Ş. tarafından ciro edilen toplam 100.000,00 USD bedelli dört ayrı bononun davalıya teslim edildiğini, davalının edimlerinden sadece hisse devrini gerçekleştirdiğini, emtia devrinin bugüne kadar yerine getirilmediğini, karşılıklı ihtarların sonuçsuz kaldığını, devrin yapılmadığını, davalının bu makine ve araçları devir borcu olduğunu kabul ettiğini, ancak bu güne kadar ne yetki verdiği finans müdürü Serdar'ın, ne de kendisinin devri gerçekleştiremediğini, davalının bu makine ve ekipmanları devrinin mümkün olmayıp bu malların ortağı olduğu İmar Ltd. Şti'ne ait olduğunu, bunların da leasing ile alındığını, üzerlerine haciz konulduğunu, davalının teslim borcunu yerine getirmediği gibi icra takibi başlattığını, ifa imkansızlığı olduğunu, yerine getirilmeyen bölüm bakımından devir bedelinden tenzili zorunluluğu doğduğunu, yapılan araştırmaya göre devir tarihindeki emtia piyasa fiyatlarının 500.000,00 USD olduğunu, bu durumda verilen iki adet bono ve 4 adet müşteri bonosunun ifa imkansızlığı ve edimin yerine getirilmemesi nedeni ile bedelsiz kaldığını ileri sürerek, icra takibine konulan toplam 500.000 USD bedelli bonolar ile teminat olarak verilen toplam 100.000 USD tutarlı bonolar bakımından davacıların davalı A.. E..'e borçlu olmadıklarının tespitine, icra takiplerinin iptaline, teminat olarak verilen bonoların iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında bir hisse devir protokolü yapıldığını, protokol ekinde malzemelerin devir borcunun yerine getirilmediği iddiasının doğru olmadığını, bahsi geçen protokolde müvekkilinin tek başına imza atmadığını, protokolde bahsi geçen araç ve makinelerin sahibi olan ve protokolde adı geçen İ. Ltd. Şti'nde davalı müvekkilinin diğer ortağı H. D.'in (aynı zamanda D. A.Ş'nin de o zamanki tek imza yetkilisi) ile birlikte imzaladığını, dava dışı H. D. tarafından da rahatlıkla ve kesinlikle devredilebilecekken bunun yerine bu davanın açıldığını, müvekkiline bildirim yapılmadığını, bunun yanında dava dışı H. D.'in bazı malzemeleri de kendi imzası ile üçüncü şahıslara sattığını, geriye kalan malzemelerin devredilmemesindeki sorumluluğun Hayrullah Dinçer ve kötüniyetli davacı H. D. olduğunu, malzemelerin sözleşme tarihinden itibaren davacı D. A.Ş'nin emrine bırakıldığını, halen davacı tarafından kullanıldığını, 4 adet senedin de A.. E..'e olan nakit borç karşılığında verildiğini, D. A.Ş. yetkililerinin malzemeleri üçüncü şahıslara borçları sebebi ile haciz korkusu ile almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı Ö.. D..'in takip dosyalarında taraf olmadığı ve takip dosyası dayanağı bonolar ile 25.000,00 USD bedelli toplam 100.000,00 USD bedelli bonolarda keşideci-avalist-ciranta olarak yer almadığı, bu davacının davada sıfatının bulunmadığı, teminat olarak verildiği ileri sürülen dört ayrı bononun incelenmesinde keşidecisinin Ö. Ltd. Şti., lehtarın D. A.Ş. olduğu, D. A.Ş'nin beyaza cirosu ile davalı A.. E..'e geçtiği, bonolarda bonoların teminat amaçlı verildiğine ilişkin bir kaydın bulunmadığı, teminat amaçlı olarak verildiği ve bedelsiz kaldığına ilişkin iddianın kesin deliller ile ispatlanması gerektiği, buna ilişkin delil sunulmadığı, yemin teklif edilmediği, davacılardan H. D. ve D. A.Ş'nin davaya konu 4 adet bonoya ilişkin bedelsizlik iddiasının ispatlanmadığı, taraflar arasında hisse devri protokolünün varlığı, hisse devir protokolüne göre davalı A.. E..'in D. A.Ş'deki hisselerinin davacı H. D.'e devrettiği, hisse devir protokolüne ekli araç ve malzemeleri dava tarihi itibari ile devrinin gerçekleştirilemediği konusunda bir uyuşmazlık olmadığı, protokole ekli araç ve malzeme listesindeki menkul malların dava tarihi itibari ile bir kısmının davadan önce, dava dışı İ. Ltd. Şti. tarafından satıldığı, bir kısmının leasingli olduğu, leasinglerin devam ettiği, mülkiyetlerinin dava dışı leasing firmalarına ait bulunduğu, üzerlerinde farklı takip dosyaları üzerinden hacizler olduğu, davacılara devri imkanının ortadan kalktığı, bedellerinin hisse devri protokolü tarihi itibari ile piyasa rayiçlerine göre 972.000,00 TL bulunduğu, bu durumda takip dayanağı iki adet bonoda bedelsiz kaldığı gerekçesiyle teminat olarak verildiği iddia edilen senetlerle ilgili olarak borçsuzluğun tespitine ilişkin davacıların talepleri ile davacı Ö.. D..’in diğer bonolardan ve takiplerden dolayı borçsuzluğunun tespitine ilişkin talebinin reddine, davacılardan H. D. ve D. A.Ş'nin Ankara 27. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9379 ve Ankara 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/16627 Esas sayılı dosyaları dayanağı 30.05.2009 ve 30.05.2010 vadeli her biri 250.000,00 TL bedelli bonolardan ve takiplerden dolayı davalıya borçsuzluklarının tespitine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, anonim şirket hissesi ile makine ve ekipmanların devrine ilişkin olarak düzenlenen protokol uyarınca, makine ve ekipmanların devredilmediği, devir bedeli olarak verilen bonoların bedelsiz kaldığı iddiasına dayalı, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2-Dava, anonim şirket hissesi ile makine ve ekipmanların devrine ilişkin olarak düzenlenen protokol uyarınca, makine ve ekipmanların devredilmediği, devir bedeli olarak verilen bonoların bedelsiz kaldığı iddiasına dayalı, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacılar ile davalı arasında, davalının davacı anonim şirkette bulunan hisselerinin davacı H.D.'e, listelenen makine ve ekipmanların da davacı şirkete devrine ilişkin protokol düzenlendiği, anılan protokol uyarınca davalıya 500.000 USD ödendiği, bakiye devir bedeli için kendisine bonolar verildiği, davalının şirket hisselerini davacı H. D.'e devir ettiği, ancak öncesinde ve dava tarihi itibariyle taahhüt ettiği makine ve ekipmanları davacı şirkete devir etmediği, kararlaştırılan devir bedelinin ne kadarının şirket hissesine ne kadarının ise makine ve ekipman karşılığı olduğunun belirlenmediği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, davalının makine ve ekipmanları devir edimini yerine getirmediği, bu edim itibariyle ifa imkanının ortadan kalktığı kabul edilip, devir tarihi itibariyle değerleri tespit ettirilip yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili, devir edilemeyen makine ve ekipmanların devir tarihi itibariyle değerlerini belirleyen bilirkişi raporunun tespitlerinin fahiş olduğunu, gerçeği yansıtmadığına yönelik uzman görüşü de ekleyerek esaslı itirazda bulunmuştur. Ancak, mahkemece bu itiraz üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durum karşısında, davalı vekilinin devir edilemeyen makine ve ekipmanların devir tarihi itibariyle değerlerinin tespitine yönelik bilirkişi raporuna yönelik itirazları dikkate alınıp, ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7061, Karar No: 2022/18328, Tarih: 07.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7061 E.  ,  2022/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2021 tarihli ve 2020/348 esas, 2021/542 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/06/2022 gün ve 2596-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2022 gün ve 2022/95443 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın katılan müteaahhit ...'ya ait yapımı devam etmekte olan inşaata ait elektrik santralinden ikamet etmekte olduğu evine elektrik hattı çekmek suretiyle katılanın rızası olmaksızın elektrik kullanma eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli ve 2017/17-1125 Esas – 2018/131 Karar sayılı kararında “Sanığın, katılan Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonuna elektrik veren trafodan doğrudan kablo çekerek kendi evinde elektrik enerjisi kullandığı olayda; elektrik enerjisinden hukuken abonelik esasına göre yararlanılabilmesi, katılan şirketin dağıtıcı konumundaki kurum ile geçerli bir abonelik sözleşmesi kurarak sayaçtan geçen elektrik enerjisinin sahibi hâline gelmesi, sanığın da sahibinin rızası olmaksızın ve kendisi tarafından tüketilen enerji miktarının belirlenmesini önleyecek şekilde elektrik enerjisi tüketmesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 163. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu; 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerjinin taşınır mal sayılacağına ve elektrik enerjisinin de hırsızlık suçuna konu olabileceğine ilişkin TCK'nın 141. maddesinin ikinci fıkrası ile aynı Kanun'un 142. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin yürürlükten kaldırılması ve bu bağlamda abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin taşınır mal sayılmaması nedeniyle eylemin hırsızlık suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği kabul edilmelidir.” şeklinde yer alan değerlendirme ışığında somut olay irdelendiğinde; sanığın katılan müteahhit ...’ya ait yapımı devam etmekte olan inşaattaki elektrik santralinden, ikamet etmekte olduğu evine doğrudan kablo çekmek suretiyle katılanın rızası olmaksızın elektrik enerjisi kullanması şeklindeki eyleminin, TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerjinin taşınır mal sayılacağına ilişkin TCK’nın 141. maddesinin ikinci fıkrasının yürürlükten kaldırıldığı da dikkate alınmadan suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ALİAĞA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09/04/2021 tarihli ve 2020/348 E., 2021/542 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17978, Karar No: 2012/3626, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/17978 E.  ,  2012/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanıklar ..., ... ve ...'in kasten yaralama suçundan hükümlülüklerine

-Sanık ...'in ...'a yönelik kasten yaralama suçundan beraatine

-Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle tayin olunan adli para cezasının mikta- rına göre hükmün, 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarın- ca itirazı kabil olup temyiz olanağı bulunmadığı ve bu karara ilişkin merciince itiraz ince- lemesi yapıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

3- Sanık ...'in müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eyle- mi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

4- Sanık ... ve ... hakkında müşteki ...'a yö- nelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Sanık ...'in olay günü müşteki ile aralarında çıkan tartışma üzerine müştekiyi kollarından tutarak etkisiz hale getirdiği ve diğer sanık ...'in de müş- tekiye yumruk vurmak suretiyle burnunda kırık oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan (4) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis ce- zasından tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapıldığı- nın kabul edilmesine karşın hesap hatası sonucu fazla ceza tayini,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis ce- zasından tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapıldığı- nın kabul edilmesine karşın hesap hatası sonucu fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hak- sız tahrik hükmünün uygulandığı bölümünden sanıklar hakkında "7'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanıkların 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu "5'er ay 25'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin çıkarılarak "2'şer ay 27'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin ilavesi ile sanık ... hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrildiği bölümden "beher günü 20 TL'den paraya çevrilerek 3500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak sanık hakkında 20 TL'den paraya çevrilerek 1740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11720, Karar No: 2012/7511, Tarih: 11.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11720 E.  ,  2012/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 29/1, 31, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın savunmasının alındığı ve tanıkların dinlenildiği 07.05.2009 tarihinde 18 yaşını doldurduğu halde oturumun açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılması,

2- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15894, Karar No: 2021/3963, Tarih: 15.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15894 E.  ,  2021/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hükümlü veya tutuklunun kaçması, dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... yönünden uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24130, Karar No: 2012/27850, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24130 E.  ,  2012/27850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan suç duyurusunda bulunulmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Boyabat Devlet Hastanesinde eczanede görevli olup, ecza deposunun da sorumlusu olan sanıkların ecza deposundaki ilaçları çaldıklarının iddia edilmiş olması karşısında; eylemin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3550, Karar No: 2021/3220, Tarih: 02.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3550 E.  ,  2021/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacı Hazinenin, 101 ada 4 sayılı parsele ilişkin bir davası bulunmadığı gibi, birleştirmeden sonra da bu parsele yönelik bir müdahalesi bulunmadığı halde, bu parsel yönünden Hazinenin davasının kısmen kabulü şeklinde kurulan hükmün isabetsiz olduğuna" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı Hazine, 11.11.2015 tarihli dilekçesiyle, 104 ada 1 parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık-kayalık yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 24.11.2006 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 577,28 metrekarelik yerin taşlık, kayalık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen 1.620,14 metrekarelik yerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından (A) harfi ile gösterilen 1.620,14 metrekarelik kısma yönelik temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (A) kısmının kadim tarım arazisi olduğu ve tespit maliki bakımından zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi yönünden ayrıntılı rapor alınmamış; yine söz konusu hususların tespiti amacıyla yöntemine uygun şekilde hava fotoğrafı incelemesi yaptırılmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilemez.