muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6591, Karar No: 2025/5113, Tarih: 27.03.2025

Haksız fiil halinde müteselsil sorumluluk hali ise aynı Kanun’un 61. maddesinde aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir: “Birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır.” Aynı Kanun’un 62. maddesinde de: “tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğu göz önünde tutulur. Tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olur.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Bu durumda; birden çok kişi, gerek haksız eylem, gerek sözleşme ve gerekse kanun kuralı gibi sebeplerden ve aynı zarar için zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, SGK hizmet döküm cetveline göre sigortalının davalı şirkete ait işyerindeki çalışmasının 30 Mart 2011 tarihinde başladığı ve bu işyerindeki çalışmasından önce davacının davalı işyeri haricinde de başka işyerlerinden bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, SGK hizmet döküm cetveline göre sigortalının davalı şirkete ait işyerindeki çalışmasının 30 Mart 2011 tarihinde başladığı ve bu işyerindeki çalışmasından önce davacının davalı işyeri haricinde de başka işyerlerinden bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının davalıya ait iş yerinde çalışmaya başladığı tarih olan 30.03.2011 tarihinden önce davalı şirkete ait işyeri haricinde çalışmalarının geçtiği işyerleri de tespit edilip, buradan yapılan bildirim süreleri ve söz konusu işyerlerinde yapılan işlerin niteliği gözetilerek davaya konu rahatsızlıkları üzerinde çalışmasının etkisi olup olmadığı belirlemek, bu kapsamda yapılacak inceleme için öncelikle çalışmalarının geçtiği işyerlerinde yapılan çalışmayla ilgili olarak gerek sigortalının gerekse de bu işyerinde çalışan diğer sigortalılar yönünden meslek hastalığı yönünden Kurum tahkikat raporlarının varlığı araştırılıp, düzenlenmiş raporların varlığı halinde dosya kapsamına dahil edildikten sonra, davalı ve dava harici işverenlerin işyerinde gerçekleşen çalışma esnasında meslek hastalığının gerçekleşmesini önlemek için ne tür önlemler aldıkları ibraz edilecek delillerle tespit edilmeli ve (gereği halinde işyerlerinde yapılan işin niteliğinin tespiti ile çalışmanın meslek hastalıkları üzerinde etkisinin tespiti açısından işyerlerinde keşif icra edilmesi) iş yerlerinde hizmetlerin geçtiği döneme ilişkin gösterilecek tanıkların da dinlenerek çalışma şartları ve maruziyetler yönünden bilgi edinilmesi toplanacak bütün bu delillerle beraber ikmal edilecek dosyanın A sınıf iş güvenliği uzmanı ve meslek hastalıkları uzmanı (kişide meydana gelen meslek hastalığına göre alanında uzman doktor) ve işyeri hekimi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilmesi, bilirkişi heyetinden çalışmaların geçtiği dönemdeki işyeri koşullarına, o tarihte alınmış olan önlemlere göre her bir işyeri yönünden, işyerlerinin meslek hastalığı üzerindeki etkisi yönlerinden araştırma yaptırılarak, işyeri çalışma koşulların meslek hastalıklarının gelişmesi üzerinde olumsuz etkilerin varlığı halinde, çalışmanın geçtiği tarihte yürürlükte bulunan iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı hükümleri ile işçinin çalışması nedeniyle maruziyet süreleri de gözetilerek her bir işveren nezdinde yapılan çalışma nedeniyle işverenlerin kusur oranlarını ayrı ayrı tespit ettirmek, öte yandan yukarıda açıklanan teselsül sorumluluk hükümleri ve davacının dava dilekçesindeki isteminin mahiyeti de gözetilerek her bir işverenin kendi kusurundan ayrı ayrı sorumlu olacağı hususu gözetilerek, davalı işverenin tespit edilecek kusuru oranında dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirilip davalı işverenin tazminat alacaklarından sorumluluğu hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın özellikle delillerin takdirinde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, bozma sebebine göre bu aşamada taraf vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Taraf vekilleri temyiz edenlerin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9518, Karar No: 2013/47889, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9518 E.  ,  2013/47889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Eylemin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi gereken haller dışında, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin gerekli olduğu durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, CMK'nin 193/1. maddesine aykırı davranılarak sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; anne ve babaları tarafında sanık ve mağdurun akıl hastası olduğu beyan edilmesine göre; bu husus araştırılarak gerektiğinde akıl hastası olup olmadığı hususunda tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi kurul veya Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılması; mağdura vekil, sanığa da zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2658, Karar No: 2023/3514, Tarih: 24.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2658 E.  ,  2023/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2012 tarihli ve 2010/916 Esas, 2012/587 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.05.2014 tarihli ve 2013/31079 Esas, 2014/17213 Karar sayılı ilâmı ile;

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan mahkûmiyetlerin silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden ve diğer hususlar değerlendirilmeden, yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında bozma sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/350 Esas, 2014/756 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/1295 Esas, 2022/1724 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın kemik kırığından sorumlu tutulmayarak basit yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Alacak verecek meselesinden kaynaklanan anlaşmazlık nedeniyle sanığın olay günü mağduru darp ederek burnunda orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun, tanıkların ve olayın diğer taraflarının anlatımları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. ... Devlet Hastanesinin 01.07.2010 tarihli ve ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 30.12.2011 tarihli adlî muayene raporlarına göre, sanığın eylemi neticesinde mağdurun burnunda orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı; yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve yüzünde sabit ize neden olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereği yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; beraat kararı verilmesi, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın kemik kırığından sorumlu tutulmayarak basit yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; beraat kararı verilmesi, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın kemik kırığından sorumlu tutulmayarak basit yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî raporu ve sanığın da tevilli ikrarı ile tüm dosya içeriğine göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın meydana gelen kemik kırığından sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun takibinin şikayete tabi olmaması nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, mağdurdan sanığa yönelen haksız bir hareket bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, dosyada mevcut deliller ile sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeden hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin 11 ... fıkrası uyarınca hükmün açıklanması nedeniyle sanık lehine seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmasının da mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/1295 Esas, 2022/1724 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13620, Karar No: -, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/13620 E.  ,   2012/29779 K.**

* TAKSIRLE ORMAN YANGININA SEBEBIYET VERME

* GÖREVLI MAHKEME

* ÖRTÜ YANGINI

* İDARE ZARARI

* EMVAL TAZMINATI

* YANGININ SÖNDÜRÜLMESI VE ETKILERININ AZALTILMASI

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 110

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 83

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 6831 SAYILI ORMAN KANUNU’NUN 83. MADDESİ GE­REĞİNCE, BU KANUN’UN 110/3. MADDESİNDE DÜZENLENEN TAKSİRLE ORMAN YANGININA SEBEBİYET VERME SUÇUNDA YARGILAMA GÖREVİ ASLİYE CEZA MAHKEMESİNE AİTTİR.

6831 SAYILI KANUN’UN 110/3 MADDESİNDE YER VERİLEN UN­SURLARDAN BİRİNİN VEYA HER İKİSİNİN DE BİRLİKTE MEVCUDİYETİ HALİNDE CEZADAN İNDİRİM YAPILABİLECEĞİNE YER VERİLMESİ, HER İKİ İNDİRİM SEBEBİNİN AYRI AYRI DEĞERLENDİRİLMESİNİN GEREKMESİ KARŞISINDA, SANIĞIN YANGININ SÖNDÜRÜLMESİNE YÖNELİK BİR ÇABASI BULUNMASA DA 6831 SAYILI KANUN’UN 110/3-3. CÜMLESİ UYARINCA YANGIN SONUCUNDA MEYDANA GELEN GERÇEK ZARAR BELİRLENDİKTEN SONRA 110/3-2. CÜMLESİNİN UYGULANMASININ DEĞERLENDİRİLMESİ GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 83. maddesi gereğince, bu Kanun’un 110/3. maddesinde düzenlenen taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçunda görevli mahkemenin asliye ceza mahkemesi olup görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, yan­gın alanında kermes meşelerinin yanarak hayatiyetini kaybettiğinin, yangının örtü yangını şeklinde olup ardıç ormanının hayatiyetini kaybetmediğinin, sa­hanın yanmasından dolayı idare zararı bulunmayıp 112. maddeye göre emval tazminatı hesaplanmadığının bildirilmesine karşılık mahkemece zarar miktarı ve sanığın yangının söndürülmesi ve etkilerinin azaltılmasına yönelik çabaları bulunmadığı gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 110/3-2. cümlesinin uygulan­mamasına karar verilmişse de madde metninde bu unsurlardan birinin veya her ikisinin de birlikte mevcudiyeti halinde cezada indirim yapılabileceğinin düzenlenmiş olmasına, her iki indirim sebebinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmesine, sanığın yangının söndürülmesine yönelik bir çabası bulunma­makla birlikte raporun kapsamına göre bilirkişiden yemini verdirilerek 6831 sayılı Kanun’un 110/3-3. cümlesi uyarınca yangın sonucunda meydana gelen gerçek zarar yönünden ek rapor alınmasından sonra 110/3-2. cümlesinin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın celbedilen adli sicil kaydından sabıkasının silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre orman idaresinin bilirkişi vasıtasıyla tespit edilen zararını giderip gidermeyeceği sorulmadan ve diğer koşulların mevcu­diyeti de değerlendirilmeden zararın giderilmediği gerekçesiyle hükmün açık­lanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Sanığın celbedilen adli sicil kaydından sabıkasının silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre orman idaresinin bilirkişi vasıtasıyla tespit edilen zararını giderip gidermeyeceği sorulmadan ve diğer koşulların mevcu­diyeti de değerlendirilmeden zararın giderilmediği gerekçesiyle hükmün açık­lanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö­rülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZUL­MASINA), 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4532, Karar No: 2014/16617, Tarih: 28.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4532 E.  ,  2014/16617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/308-2013/212

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 07.04.2011 tarihinde davalıdan aldıkları koltuk takımından ses geldiğini, arka kısmının çöktüğünü, deri bölümünün lekelendiğini, davalının üretim hatası olduğunu kabul etmesine rağmen mağduriyetlerinin giderilmediğini ileri sürerek satış bedeli olan 2.800-TL nin 19.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tarafına iadesine ve 1.200-TL manevi tazminatın da davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, üründeki deri değişimi talebini kabul ettiklerini; ancak davacının deri değişimini kabul etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanı kısmen kabulü ile dava konusu koltukların deri kumaşının davalı tarafından değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirtici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı, ayıplı mal nedeni ile bedel iadesi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece,deri yüzeyindeki lekelenmelerin davacının kullanımından kaynaklanmadığı, bu sebeple davalı tarafça derinin ücretsiz değiştirilmesi gerektiği kanaatine varılmış; çökmenin ise kullanımdan kaynaklandığı kanaatine varılmıştır. Ne var ki 5.6.2013 tarihli bilirkişi raporunda Mobilyanın deri aksamından gıcırtı sesleri geldiği, süngerler ile bel kısmında eğiklik olduğu bu sorunların üretimden kaynaklandığı tespit edilmiştir. Bilirkişi raporunda dava konusumalda üretim hatası olduğu tespit edildiğine göre davacı 4077 SayılıYasada yer alan seçimlik haklarından bedel iadesi talebinde bulunabilir. Mahkemece koltukların davalıya iadesi ile bedel iadesi talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3.bentte gösterilen nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın 24,30 TL. Harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17787, Karar No: 2014/3738, Tarih: 31.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17787 E.  ,  2014/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/29039

Mahkemesi : Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.11.2012

Numarası : 2011/4 - 2012/2283

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24.02.2009 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde yerinde bulunmadığının 25.01.2010 tarihli tutanakla tespit edilmesi, sanığın haciz tarihinde borçlunun yanında işçi olarak çalıştığını, ancak daha sonra işten ayrıldığı için malın akıbetini bilmediğini savunması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzun kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukukî durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.