muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20523, Karar No: 2014/23952, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20523 E.  ,  2014/23952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/324-2014/531

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %32,20 oranındaki sürekli iş göremezlik için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, fazla alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10589, Karar No: 2011/9021, Tarih: 19.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10589 E.  ,  2011/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2009 tarih ve 2007/35 - 2009/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davacı avukatı .....gelip, davalılar ve avukatları gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davacı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı üniversite arasında, müvekkilinin akademik hizmet verdiği yıllara ilişkin ücret alacağı ve kendisine ait kitapların telif hakkı konusunda 21.04.2006 tarihli bir protokol imzalandığını ve telif hakkının davalı üniversite tarafından devralınması halinde müvekkiline kitap başına (15.000) TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, taraflar arasında imzalanan 10.05.2006 tarihli sözleşme ile "The New Leadership" ve "The Cyprus Questian In International Law" isimli iki kitabın telif hakları davalılar tarafından devralındığı halde müvekkiline telif ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, (30.000) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, anılan kitapların yüzer kopyasının müvekkiline teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin taraflar arasında imzalanan 21.04.2006 tarihli protokolde kararlaştırılan bedelin tamamını davacıya ödediğini, bu kez taraflar arasında 10.05.2006 tarihli ibraname ile dava konusu kitapların telif haklarının müvekkillerine devrediliş 21.04.2006 tarihli belgeye de atıf yapılarak davacının dava konusu kitaplar üzerinde bir hak ve alacak talebinin kalmadığının belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, taraflar arasındaki 21.04.2006 tarihli sözleşmeyle dava konusu kitapların telif hakkının davalıya verilmesi halinde her kitap için (15.000) TL ödeneceğinin, 10.05.2006 tarihli sözleşme ile de her iki kitabın telif hakkının davalıya devrediğinin kararlaştırıldığı, sözleşmelerde telif bedelinin ödendiği veya telif bedeli için ibra edildiği anlamında bir ifade bulunmadığı, davalı tarafın telif bedelini ödediği savunmasının kanıtlanamadığı, davacı tarafa teklif edilen yeninin de eda edildiği, davalı tarafın kitapları basmadığı ve yüzer kopyanın davacıya verilmesi talebinin yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle (30.000) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, diğer talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.377,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23831, Karar No: 2014/20933, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23831 E.  ,  2014/20933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 02/02/2011 günü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan sanık ...'in, 11 yaşındaki kızı ... ve diğer kızının nişanlısı olup hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, yine hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan sanık ...'in kullandığı ve yanlarında sanık ...'ın da bulunduğu araçla, sanık ...'in tarlasının olduğu ... köyü, ... mevkiinde define aramak amacıyla gittikleri, ...mevkiine ulaşmak için ana yoldan çıkıp tali yola saptıklarından 2-3 km. sonra arabanın patinaj yapması nedeniyle yollarına araçla devam edemedikleri, sanık ...'ın ...iline gitmek için yanlarından ayrıldığı, diğer sanıklar ve ölenin yaklaşık olarak 1 saat yanlarında getirdikleri kazma ve küreklerle yürüdükten sonra olay yerine ulaştıkları, olay yerine gelmeleri üzerine define bulmak için kazı yapmaya başladıkları, belli bir müddet kazı yaptıktan sonra kazı yaptıkları çukurda 1,20 cm. Uzunluğunda, 70 cm eninde ve yaklaşık olarak 1 ton ağırlığındaki kaya ile karşılaştıkları, sanıkların kazıya devam ederek kayanın dibini kazmaya çalıştıkları, bu esnada çukura 11 yaşındaki ...'in girerek kaya dibinde kazı yapmaya çalıştığı, çukurun içine girdiğini sanıkların gördüğü ancak duruma mani olmadıkları ve çocuğu çukurdan çıkarmadıkları, bu sırada çukurun içinde bulunan kayanın ...'in sırtına düştüğü ve çocuğun kaya ile çukur arasında sıkıştığı, sanık ... ile kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ... ve ...'ın, ...'i sıkıştığı yerden kurtarmaya çalıştıkları, aradan yaklaşık yarım saat geçtikten sonra çocuğu olduğu yerden çıkarttıkları, fakat sıkıştığı yerden çıkartmalarından kısa bir müddet sonra ...'in öldüğü, dosya kapsamında bulunan otopsi tutanağından anlaşılacağı üzere, ...'in ölümünün, göğüs karın basısı ile toprak altında kalmak suretiyle tıkanma ile oluşmuş mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 22/2. maddesinde, "Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" denilmek suretiyle taksir tanımlanmıştır. Taksir, öngörülebilir ve önlenebilir hukuka aykırı bir neticeyi öngörmek ve önlemek hususunda, gerekli dikkat ve özenin iradi olarak ihmal edilmesidir. Taksirin unsurları,

-Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

-Dikkat ve özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesi,

-Hareketin bilerek ve istenerek yapılması,

-Neticenin öngörülebilir olması,

-Neticenin istenmemesi,

-Hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması, şeklinde başlıklar halinde sıralanabilir.

-Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

-Dikkat ve özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesi,

-Hareketin bilerek ve istenerek yapılması,

-Neticenin öngörülebilir olması,

-Neticenin istenmemesi,

-Hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması, şeklinde başlıklar halinde sıralanabilir.

5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinde bilinçli taksir, "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" denilmek suretiyle tanımlanmıştır. Bilinçli taksir, öngörüldüğü halde, istenmeyen neticenin gerçekleşmesine iradi hareketiyle neden olmaktır. Bilinçli taksir halinde fail, hareketi bilerek ve isteyerek yapmakta, istemediği sonucu da öngörmektedir; ancak, kişisel yeteneği, olayın özellikleri ve geçmiş deneyimleri gibi nedenlerle neticenin meydana gelmeyeceğine inanmaktadır. Bilinçli taksir-taksir ayrımı, öngörülebilir neticenin, somut olayda fail tarafından öngörülmüş olup olmadığının tespitidir. Fail, dikkatsizliği ve özensizliği nedeni ile neticeyi öngörememiş ise taksirle hareket etmiştir. Eğer istenmemiş netice fail tarafından öngörülmüş, ancak; yetenek, tecrübe, şans gibi kişisel özelliklere güvenilerek neticenin meydana gelmeyeceği inancıyla hareket yapılmış ise, bilinçli taksir söz konusudur.

Bu anlatılanlar ışığında somut olay değerlendirilecek olursa, sanıklar tarafından kazılan çukur içerisinde karşılaşılan kayanın dibinin kazıldığı ve olay yerinin tehlikeli bir yer haline getirildiği, sanıkların gerek yaşı ve gerek zeka durumları nazara alındığında, kazı yerine girilmesinin tehlikeli olduğunun ve yaralanma veya ölüme neden olunabileceğinin öngörülebildiği, buna rağmen 11 yaşındaki ...'in çukur içerisine girip kayanın dibini kazmaya başlamasına sanıklar tarafından müsade edildiği, bu nedenle sanıklar tarafından istenmeyen sonucun öngörülebildiği ve atılı suçun bilinçli taksirle işlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine, ayrıca sanık hakkında uygulanan bilinçli taksirin unsurlarının da olayda oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21412, Karar No: 2013/19839, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21412 E.  ,  2013/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davacının 2012 yılı Mayıs ayı sonunda Hava-İş sendikasının çağrısı ile geniş katılımlı bir bilgilendirme toplantısı ve basın açıklamasına katıldığı gerekçesiyle hukuka aykırı olarak geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, feshin geçersiz olduğunu, müvekkilinin 29.05.2012 günü mide rahatsızlığından raporlu olduğunu, herhangi bir kanun dışı eyleme katılmasının söz konusu olmadığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin fesih edilmesi işleminin iptaline ve müvekkilinin işe iade edilmesine bununla beraber işe başlatılmadığı takdirde buna ilişkin tazminat ve mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 29.05.2012 tarihinde davacının üyesi olduğu Hava-İş sendikasının çağrısı ile TBMM'de görüşülmekte olan hava iş kolunda grev yasağı getirilmesini düzenleyen kanun teklifi görüşmelerini protesto etmek amacıyla kanun dışı grev kararı alındığını, bu eylemin uygulanması için sendikanın üyelerine SMS mesajı attığını, ancak bununla sınırlı kalmadığını kanun dışı eyleme destek veren bir grup işçinin Atatürk Havalimanında eylem yaptıklarını, slogan atıp uçuşa giden çalışanları protesto ettiklerini görevine gitmemelerini sağlamak adına sözlü ve fiili engellemelerde bulunduklarım, davacının kanunsuz grev ve direniş eylemine destek vermek amacıyla sağlık raporu almak sureti ile görevini ifa etmediğini, davacının kanun dışı eyleme destek vermek için rapor aldığını ve göreve gelmeyeceğini iş yerine bildirmediğini bu sebeple iş sözleşmesinin fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının belirtilen tarihlerde raporlu olduğu, işverenin 29.05.2012 tarihinde işe gelmeyen herkesi kanun dışı greve katıldığı gerekçesiyle savunma alma gereği duymaksızın iş sözleşmesini feshettiği, davacının eyleme katılmadığı gibi davacıya ihtar verilmediği, geçerli fesih sebeplerinin oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar, davacı ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının 29.05.2012 tarih ve sonrasında işyerinde meydana gelen eyleme davacının katılıp katılmadığı ve eylem sebebiyle davalı işverence yapılan feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Anayasanın “Grev hakkı ve lokavt” başlığını taşıyan 54. maddesine göre “Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında, uyuşmazlık çıkması halinde işçiler grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasının ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunla düzenlenir.

Grev hakkı ve lokavt iyiniyet kurallarına aykırı tarzda, toplum zararına ve milli serveti tahrip edecek şekilde kullanılamaz.

Grev ve lokavtın yasaklanabileceği veya ertelenebileceği haller ve işyerleri kanunla düzenlenir.

Grev ve lokavtın yasaklandığı hallerde veya ertelendiği durumlarda ertelemenin sonunda, uyuşmazlık Yüksek Hakem Kurulunca çözülür. Uyuşmazlığın her safhasında taraflar da anlaşarak Yüksek Hakem Kuruluna başvurabilir. Yüksek Hakem Kurulunun kararları kesindir ve toplu iş sözleşmesi hükmündedir.

Yüksek hakem kurulunun kuruluş ve görevleri kanunla düzenlenir.

Greve katılmayanların işyerinde çalışmaları, greve katılanlar tarafından hiç bir şekilde engellenemez”.

2010 yılında yapılan referandumla Anayasanın yukarıda belirtilen maddesinde önemli değişiklikler yapılmıştır. Değişiklikten önce maddenin “Siyası amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz” şeklindeki 7. fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, maddede grev hakkı amaç ve zamanlama itibariyle toplu iş sözleşmesi uyuşmazlığı ile irtibatlandırılmış olduğundan, değişiklikten sonra da yukarıda belirtilen grev ve direnişlere ilişkin yasakların devam ettiği sonucu ortaya çıkmaktadır(KUTAL Metin, Prof.Dr.Sarper Süzek'e Armağan, Cilt II, İstanbul 2011, s. 1593-1594).

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 25-51. maddelerinde grev ve lokavtın ne zaman ve ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 25. maddesine göre “İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla aralarında anlaşarak veyahut bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denilir.

Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin iktisadi ve sosyal durumlarıyla çalışma şartlarını korumak veya düzeltmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denilir.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan greve kanun dışı grev denilir. Siyasi amaçlı grev, genel grev ve dayanışma grevi kanun dışı grevdir. İşyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında kanun dışı grevin müeyyideleri uygulanır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, milli egemenliğe, Cumhuriyete, milli güvenliğe aykırı amaçla grev yapılamaz”.

2822 sayılı Kanun'un 27. maddesinde kanuni grev ve kanuni lokavt kararı, 28. maddesinde grev ve lokavt kararlarının tebliği, 29. maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu işler, 30. maddesinde grev ve lokavt yasağının bulunduğu yerler, 31. maddesinde grev ve lokavtta geçici yasaklar, 32. maddesinde grev ve lokavt yasaklarında Yüksek Hakem Kuruluna başvurma, 33. maddesinde grev ve lokavtın ertelenmesi, 34. maddesinde erteleme döneminde uyuşmazlığın çözümü, 35. maddesinde grev oylaması, 36. maddesinde grev oylamasının sonucu, 37. maddesinde grev ve lokavtın başlaması, 37. maddesinde grev ve lokavtın uygulamasında işyerinden ayrılma zorunluluğu, 38. maddesinde kanuni grev ve lokavta katılamayacak işçi kadrosu. 40. maddesinde grev ve lokavta katılamayacak işçilerin ismen belirlenmesi, 41. maddesinde gre\ hakkının ve lokavtın teminatı, 42. maddesinde kanuni grev ve lokavtın hizmet sözleşmesine etkisi, 43 maddesinde işçi alma ve başka işe girme yasağı, 44. maddesinde kanuni grev ve lokavtın konu haklarına etkisi, 45. maddesinde kanun dışı grev ve lokavtın sonuçları, 46. maddesinde karar verileı veya uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47. maddesinde grev hakkının ve lokavtın kötüye kullanılması, 48. maddesinde grev gözgüleri, 49. maddesinde lokav gözcüleri, 50. maddesinde grev ve lokavt halinde mülki amirin yetkileri ve 51 .maddesinde grev ve lokavtı sona erdirme kararı düzenlenmiştir.

2822 sayılı Kanun'un 45. maddesinin birinci fıkrasına göre “Kanun dışı grev yapılması halinde işveren, böyle bir grevin yapılması kararma katılan, böyle bir grevin yapılmasını teşvik eden, böyle bigreve katılan veya böyle bir greve katılmaya veyahut devama teşvik eden işçilerin hizmet akitlerini, feshin ihbarına lüzum olmadan ve herhangi bir tazminat ödemeye mecbur bulunmaksızın feshedebilir”.