muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5343, Karar No: 2015/3617, Tarih: 04.11.2015

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin falıyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (... ve .../ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın nevruz kutlaması için toplanan grup içinde yer alarak bölücü örgüt lideri lehine slogan attığı daha sonra içinde bulunduğu topluluğun cebir ve şiddete başvurmadan kendiliğinden dağıldığı olayda propaganda suçunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de atılan sloganların terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçunundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/625, Karar No: 2022/6923, Tarih: 11.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/625 E.  ,  2022/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Katılan sanık ... hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Katılan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olduğu, yapılan itiraz üzerine itiraz mercince bir değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-)Katılan sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-)Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Katılan sanık ...'nin aşamalarda değişmeyen atılı suçu kabul etmediğine ancak ...'un kendilerine hakaret ettiğine ilişkin beyanlarını doğrulayan tanıklar ..., ...'in ifadelerine göre; katılan sanık ...'un arkadaşları olan ve aynı tartışma ortamında bulunan tanıklar ... ve ... 'un içeriği belli olmayan şekilde katılan sanık ...'nin ...'a hakaret ettiğine ilişkin savunmalarına itibar edilmeyerek verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

./..

S/2

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

4-)Katılan sanık ... hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

a-Katılan sanık ...'un soruşturma aşamasında alınan ilk ifadesinde kendisine vuran ve hakaret eden polis memurunun ... olduğuna dair beyanı ile duruşmada alınan ifadesinde "benim burnuma üniforması yırtılan polis vurdu" şeklindeki beyanı ve üniforması yırtılan polis memurunun kendi ifadesine göre ... olduğu hususu birlikte değerlendirildiğinde katılan sanık ...'a hangi polis memurunun vurduğu konusunda çelişkiler giderilmeden eksik araştırmayla her iki polis memuru hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Görevli polis memurlarına karşı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan katılan sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve görevli polis memurunun üniformasının yırtılacak derecede katılan sanık ...'un direndiği nazara alındığında, görevli polis memurunun zor kullanma yetkisinde sınırı ne şekilde aştığı hususu gerekçeleriyle birlikte denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılmadan yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37174, Karar No: 2017/7056, Tarih: 15.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37174 E.  ,  2017/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

23/04/2013 tarihli olay yeri inceleme raporundan, sanığın hurda diyerek satmaya çalıştığı suça konu demir iskelelerin, müştekiye ait boya fabrikasının arka kısmında bulunduğunun, iş yerinin etrafının tamamen açık ve herhangi bir koruyucu duvar ve muhafazanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu malzemelerin adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya olup olmadığı belirlenerek, adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya niteliğinde ise TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması, açıkta bırakılmış hurda eşya niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi gereğince TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına girdiği gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 141/1. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24107, Karar No: 2013/14402, Tarih: 14.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24107 E.  ,  2013/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil, ulusal bayram ve genel tatil ve 1 mayıs ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Malazgirt Belediyesinde 1988-2008 yılları arasında işçi olarak çalıştığını, kırk gün yıllık izin kullandığını, kalan ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesai yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır.

Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

Somut olayda, 15.02.2004 tarihli toplu iş sözleşmesinde haftalık çalışma saatinin kırk saat olarak belirlendiği, Mahkemece, davacının haftanın altı günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük sekiz saat, haftalık kırksekiz saat çalıştığı, toplu iş sözleşmesinde belirlenen haftalık kırk saatin düşülmesiyle sekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesabı yapılmış olup, kırk-kırkbeş saat arası beş saatlik fazla çalışma süresinin, normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek hesaplanması gerekirken yanlış hesaplama ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacının ıslah dilekçesi ile artırdığı alacak miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacakların tümüne dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34244, Karar No: 2018/3399, Tarih: 21.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/34244 E.  ,  2018/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl dava ile davalı ... SGK İl Müdürlüğünün 25/01/2013 tarih ve 295089 sayılı yazısı ile eczane hakkında Eczane Protokolünün 5.3.10. maddesi gereğince haksız olarak yazılı uyarı ve 224.648,82.-TL haksız cezai şart ve borç tahakkuku işlemlerinin yapıldığını, davalı kurumun dava konusu işlemlerinin hukuka aykırı olduğunu, somut dayanakları olmadığını, hiçbir yargılama ve araştırmaya dayanmadığını ileri sürerek davalı ... SGK İl Müdürlüğünün 25/01/2013 tarih ve 295089 sayılı yazısı ile tesis edilen işlemlerin iptaline karar verilmesini istemiş, birleşen dava ile ise sahte küpür iddiasının devamı niteliğinde yapılan araştırma sonucu uyarı yapılmaksızın Eczane Protokolünün 5.3.10 maddesi gereği yeni ceza kesildiğini,kesilen cezanın haksız olduğunu ileri sürerek 285.282,39 TL cezai şartın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, uygulanan cezai şartın sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birlşen dosyanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, uygulanan cezai şartın sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birlşen dosyanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Somut olayda uygulanan 2012 Eczane Protokolü'nün 5.3.10 maddesinde ''Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahili ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz. ''hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece uyap ortamından temin edilen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/205 E.ve 2014/191 K. sayılı dosyasından dosyamız davacısının da aralarında bulunduğu çok sayıda sanık bulunduğu, ilgili mahkemce sanıkların reçetelerinin gerçeğe aykırı ve yanıltıcı olarak düzenlenmesinde icrai ya da ihmali davranışlarının tespit edilmediği ve Sosyal Güvenlik Kurumu'nu zarara uğratmak amacıyla fatura ettiklerine ilişkin herhangi bir somut, maddi nitelikte delil elde edilemediği kanaati ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı her bir sanığın beraatine karar verildiği, dosyanın temyiz edildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Ceza yargılamasında eczacı hakkında verilecek karar ve yapılacak tespitler eldeki dava dosyası açısından önem arz etmektedir. Davacının da aralarında bulunduğu çok sayıda sanık hakkında ceza davası henüz kesinleşmediğine göre ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeden karar verilmesi eksik incelemeye dayalıdır.O halde mahkemece, davacı hakkında açılan ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davanın davalı yararına bozulmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5942, Karar No: 2013/9646, Tarih: 19.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5942 E.  ,  2013/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12219, Karar No: 2012/10251, Tarih: 09.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/12219 E.  ,  2012/10251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Davada davacı Hazine, davalı gerçek kişi adına zilyetlikle kazanım şartları bulunmadığını ve dava konusu yerin imar ihya edilmemiş taşlık, kayalık yerlerden olduğunu iddia ederek davalı adına tapu kaydının iptali ve Hazine adına tapuya tescilini istemiş, mahkemenin ilk kararı Yüksek Yargıtay ( l.) Hukuk Dairesinin 08.02.2010 tarih 2009/13758 E. 2010/1224 K. ilamı ile "... dava konusu taşınmazın güneyinde ve kısmen de doğusunda Devlet ormanı bulunduğu, bu sebeple dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman tahdidinin yapılıp yapılmadığı, niteliği itibariyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılması gerektiği" açıklanarak bozma sevk edilmiştir.

Davada Hazine taraf olduğuna, bozma ilamı doğrultusunda mahkemece taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi bakımından mahallinde keşif yapılarak orman mühendisi bilirkişiden rapor alındığına göre Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4392, Karar No: 2017/6601, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4392 E.  ,  2017/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2015 tarih ve 2014/51-2015/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "...", "..." ve "..." isimli edebi eserlerin eser sahibi olduğunu, davalının aramızda sözleşme yapılmamasına rağmen eserleri basıp çoğalttığını, müvekkilinin imzasını taşımayan sözleşmeye göre ödemesi gereken bedelin banka vasıtasıyla davalıya ödendiğini, sözleşmeye göre 700 adet kitabın müvekkiline verileceğini, davalının bunu yapmayıp satışa sunduğunu, sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca eserlerde imla hatası ve anlatım bozukluğu olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000 TL manevi tazminat ile BK ve MK gereğince kişilik haklarının ve edebi eserin zedelenmesi nedeni ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini ve kararın ilanını talep etmiş, maddi tazminat talebini 13.615,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm doya kapsamına göre; "..." isimli kitaplarını yazarının ve eser sahibinin davacı "..." olduğu, ... Telif Hakları ve Sinema Müdürlüğünün yazısı ekindeki her sözleşmede farklı imza isim ve soyadın yazılı olduğu, davacı tarafından davalıya gönderilen 4.266,60 TL ve 1.678,43 TL havale miktarının sözleşmede belirtilen tutarlara yakın olduğu, bu nedenle sözleşmenin geçerli olduğu, sözleşmeler uyarında davacının, söz konusu kitapların mali haklarından olan "..." ve "..." haklarını, 700 adet kitabın kendisine verilmesi karşılığında davalıya devrettiği, davalının bu kitapları davacıya verdiğine dair bilgi ve belge ibraz edemediği, davalının ayrıca '...'' isimli eserde editör incelemesinin yapılmadığı ve eserin tümü ile yazım yanlışları ve anlatım bozuklukları olduğu, bu durumun eserin okunmasını zorlaştırdığı ve zaman zaman anlaşılmasını imkansız hale getirdiği, bu nedenle davacının bu

kitaptan kaynaklanan kişilik hakkı olan edebi itibarının zedelendiği, BK kapsamında manevi tazminata hak kazandığı, ancak dava konusu kitaplar açısından FSEK kapsamında davacıya ait manevi hakların ihlal edilmediği, davalının davacıya devredeceği kitapların bedelinin 13.615,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü 13.615,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile 2.000,00 TL BK uyarınca manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde ilanına, FSEK kapsamında manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 800,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.