muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4121, Karar No: 2018/3499, Tarih: 17.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4121 E.  ,  2018/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme ve yaralama suçlarından Bozüyük Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Peyzaj ve Süs Bitkileri bölümünde eğitim derslerine katılma talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 28/09/2015 tarihli ve 2015/989 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın iptaline ilişkin Bilecik İnfaz Hakimliğinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/1471-1536 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2015 tarihli ve 2015/854 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1982 Anayasasının Temel Haklar ve Ödevler başlıklı ikinci kısmında düzenlenen 42. maddesinde yer alan, “Kimse, eğitim ve öğretim hakkından yoksun bırakılamaz”, 13. maddesindeki, “Temel Hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir” şeklindeki düzenlemeler ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 3. maddesinde "Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı ile ulaşılmak istenilen temel amaç, öncelikle genel ve özel önlemeyi sağlamak, bu maksatla hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmaktır.", anılan Kanunun 76. maddesinde "Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin örgün ve yaygın, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin yaygın öğretimden yararlanmaları sağlanır.", yine Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzükün "Öğretimden Yararlanma" başlıklı 106/1. maddesinde de "Açık kurumlar ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin örgün ve yaygın, kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin yaygın öğretimden yararlanmaları sağlanır." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı gözetildiğinde, somut olayda açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün yukarıda bahsi geçen Üniversitede eğitime devam etmesine bir engel bulunmadığı gibi tam tersine mevzuat gereğince okula devam etmesinin ve sosyalleşmesinin teşvik edilmesi gerektiği, bununla birlikte esasen somut olayda çözülmesi gereken uyuşmazlığın Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesine kayıtlı olan hükümlünün belli günlerde kurumdan ayrılıp okula gitmesini gerektiren ve "yüz yüze eğitim" adı verilen derslere katılıp katılamayacağı noktasında toplandığı, her ne kadar hükümlünün şikayetine konu olan ve yüz yüze eğitimlere katılma talebinin

reddedilen anılan Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 28/09/2015 tarihli ve 2015/989 sayılı kararında "hükümlü ve tutukluların okul ile kurumunun aynı büyükşehir belediyesi veya belediye sınırları içinde bulunması halinde örgün eğitimden yararlanabileceği" gerekçesine yer verildiği anlaşılmış ise de, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin öğretim hakkına ilişkin olarak mevzuatta örgün öğretime katılmalarına engel bir durum olmadığı, hatta anılan kanun ve tüzük maddelerinde örgün öğretime katılmalarının sağlanacağının hüküm altına alındığı, kanunda olmayan bir sınırlamanın yorum yolu ile yahut genelge ile getirilemeyeceği, yine konu ile ilgili olarak İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 26. maddesinde "Herkes eğitim hakkına sahiptir. Eğitim, en azından ilk ve temel eğitim aşamasında parasızdır. İlköğretim zorunludur. Teknik ve mesleksel eğitim herkese açıktır. Yüksek öğretim, yeteneklerine göre herkese tam bir eşitlikle açık olmalıdır." şeklinde düzenleme olduğu, yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hükümlünün talebinin reddedilmesinin 5275 sayılı Kanunun 76. maddesine açıkça aykırı olduğu, Açık Ceza İnfaz Kurumu hükümlülerinin hem örgün, hem yaygın eğitim hakkından faydalanabileceklerinin kanunda açıkça düzenlendiği, mevzuattaki tek sınırlamanın kapalı ceza infaz kurumundaki hükümlülerin sadece yaygın eğitim hakkından faydalanabilecek olmaları hususu olduğu, kurumun okula giden hükümlülere gereken kolaylığı sağlamak zorunda olduğu nazara alındığında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/04/2016 gün ve 94660652-105-11-2342-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2015 tarihli ve 2015/854 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4313, Karar No: 2024/758, Tarih: 18.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4313 E.  ,  2024/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/650 E. 2020/952 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenler hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2018 tarihli ve 2018/41467 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1.a-c-d-h, 53,54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/546 Esas, 2019/18 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 168/3, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların, mahsubuna ve suçta kallanılan bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

5.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/650 Esas, 2020/952 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

2.Kararın hukuka aykırı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2.Şüpheden sanık yararlanır iklesine aykırı hareket edildiğine,

3.Sanığın lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

2.Kararın hukuka aykırı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2.Şüpheden sanık yararlanır iklesine aykırı hareket edildiğine,

3.Sanığın lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve Muhiddin Marindinin aynı fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket ederek suç tarihinde saat 00.10 sularında geceleyin mağdurların ikametine kapıyı kırıp zorla girerek emanette kayıtlı ve silahtan sayılan bıçakla mağdur ...'u yaralayıp diğer mağdur da bu suretle göz dağı vererek, ayrıca önlerine koydukları sahte altın görünümlü paketlerle ve toz maddeyle video çekimi yapıp korkutarak mağdurlardan ...'a ait iki adet ...'e ait bir adet cep telefonu ve 100,00 TL parayı yağmaladıkları, bu suretle atılı suçları işledikleri maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.18.08.2018. tarihli olay tutanağı, CD izleme ve Çözüm tutanağı, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, telefon teşhis tutanağı, Canlı teşhis tutanağı, cep telefonu inceleme ve izleme tutanağının dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. Mağdur ...'un Erciyes Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 08.10.2018 tarihli kesin raporunda basit tıbbi müdehale ile giderilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

4. Suçta kullanılan bıçağın ele geçirildiği ve emanete alındığ anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda;'' Sanıkların olay tarihinde geceden sayılan zaman diliminde mağdurlara ait eve girerek, ellerindeki bıçakla tehdit etmek sureti ile mağdurlardan ...'a ait iki ve yine mağdur ...'a ait bir cep telefonunu zorla aldıkları ve müşteki ...'tan yine telefonunu istedikleri ancak olmadığını söylemesi üzerine onu iterek evden ayrıldıkları sabit olmakla, sanıkların her bir mağdura yönelik üç ayrı yağma suçundan mahkumiyetleri yerine, eylemin tüm mağdurlara yönelik tek bir yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması, aleyhe istinaf istemi olmadığından dosyanın yeniden ele alınma nedeni kabul edilmemiştir'' şeklinde eleştiri dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde saat 00.30 sularında sanıkların mağdurların ikamet ettikleri evin kapısını kırarak içeriye girdikleri, sanıklardan Muhiddin'in elinde üç poşet sahte altın görünümlü bozuk para ve sarı tozu mağdurların önlerine koyarak bu paralarla birlikte mağdurların resimlerini çektiği, daha sonra sanıklardan Eyad'ın mağdur ...'dan cep telefonunu istediği, vermek istememesi üzerine sanık ...'in elindeki açılır kapanır bıçağı çıkartıp mağdur ...'un sol karın kısmından bıçakladığı ve cep telefonunu zorla elinden aldığı, Faris'in daha sonra mağdur ...'ten de cep telefonunu istediği, onun telefonu da Eyad'ın zorla elinden aldığı ayrıca 100,00 TL parasını aldıkları, ...'tan da telefonunu istedikleri ancak Muslah'ın "telefonum yok" demesi üzerine sanıkların Muslah'ı itekleyip evden kaçtıkları sanık ...'in yakalanması için herhangi bir arama kararı olmadan ikametine gidildiğinde sanık olayı kısmen doğrulayarak suça konu cep telefonlarını kendi rızası ile polislere teslim etmesi üzerine mağdurlar ... ve Muhammet'e suça konu cep telefonlarının teslim edildiği olayda, sanıkların eylemlerinin her bir mağdura karşı üç ayrı yağma suçunu oluşturduğu ve iadeler sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden tüm mağdurlara yönelik tek bir yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de;

Sanık ...'ın 14.01.2019 tarihli celsede 500,00 TL zararı ödediğine ilişkin beyanı karşısında ödeme ile ilgili herhangi bir belge sunmadığı ve mağdurların bu ödemeye ilişkin beyanları alınmadan kaldı ki ödemenin mala zarar verme suçuna ilişkin kırılan kapı zararı mı yoksa yağma suçundan doğan zararın mı giderildiği açıklığa kavuşturulmadan kovuşturma aşamasında zararın giderildiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 168/3 üncü maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim uygulanmış olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/650 Esas, 2020/952 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8970, Karar No: 2017/1196, Tarih: 07.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8970 E.  ,  2017/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli, irtifak hakkı karşılığı ile ecrimisilin tahsili ve verilen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli, irtifak hakkı karşılığı ile ecrimisilin tahsili ve verilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazda bulunan direkler arasındaki enerji nakil hattı altında kalan 18.77,52 m²'lik alanda davacı kullanımının engellendiği hususu ispatlanmadığından bu kısma ilişkin zararın tazmini davasının reddi yerine 2.924,422 TL'nin tahsiline dair hükmün kurulması

2)Davacının 11.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile pilon yeri ve enerji nakil hattı nedeniyle 12.000 TL bedel istediği gözetilerek bu bedel yerine ikinci ıslahın mümkün olmadığı gözetilmeksizin 23.12.2016 tarihli 2. ıslah dilekçesindeki talep edilen 16.620,19 TL kamulaştırmasız el atma bedeline hükmedilmesi

3)Dava konusu taşınmazın pilon yerinin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümüne karşılık gelen irtifak hakkının kullanma hakkı davalı idareye ait olmak üzere adına tescili yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi

--/--

--2--

5)Nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4026, Karar No: 2013/7126, Tarih: 28.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4026 E.  ,  2013/7126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/270169

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/08/2012, 2012/86 (E) ve 2012/163 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Küçük mağdur ve yasal temsilcisi olan babasının suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıkları ve davaya katılma taleplerinin de bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Murat'ın eyleminin sübutu kabul, tahrike, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin cezada teşdit uygulanamayacağına, suç işleme kastının bulunmadığına, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü mağdur Furkan'ın başlatması üzerine, suça sürüklenen çocuk Murat ile telefonda mesajlaşma şeklinde karşılıklı birbirlerine küfür ettikleri, en son Murat'ın "akşam seninle görüşeceğiz" şeklinde tehdit mesajı gönderdiği, daha sonra Murat'ın mağdur ve arkadaşlarının bulunduğu yere geldiği, tartışma sırasında mağdurun suça sürüklenen çocuk Murat'ın burnuna yumruk atması üzerine kavga etmeye başladıkları, kavganın tanıklarca aralandığı, Murat'ın cebinden bıçak çıkarması üzerine mağdurun da olay yerinden uzaklaşıp eline aldığı demir çubukla geri döndüğü, tanıkların yeniden müdahalesi üzerine mağdurun elindeki demir çubuğu bıraktığı, arkasını dönerek olay yerinden uzaklaşırken yeniden küfretmesi üzerine suça sürüklenen çocuk Murat'ın koşarak mağdurun sırtına doğru bıçağı salladığı, mağdurun dönerek Murat'ı kolunun altına aldığı, Murat'ın mağduru bıçaklamaya devam ettiği, mağdur Furkan'ın aldığı yaralar sonucu Murat'ı bırakması üzerine de Murat'ın olay yerinden kaçtığı, mağdurun sırt bölgesinde 4 adet ve lumbosakral bölgede 1 adet olmak üzere toplam 5 ayrı yerinden bıçak ile yaralandığı, hemopnömotoraksa neden olan yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk Murat'ın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının kasten çocuk öldürme suçuna teşebbüs olduğu düşünülmeksizin, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, suça sürüklenen çocuk Murat müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 28/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23467, Karar No: 2007/857, Tarih: 23.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23467 E.  ,  2007/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki hazine vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka vekili tarafından borçlular hakkında başlatılan icra takibinde hazine taraf değildir. Şikayet konusu harcın sorumlusu icra mahkemesinde yapılacak yargılama sırasında belirlenecek ve tahsili sağlanacaktır. Doğrudan sorumluluğu bulunmayan hazinenin şikayetin incelenmesinde taraf olma sıfatı bulunmadığından ve harcın sorumlusunun belirlenmesinde kendisine husumet tevcih edilemeyeceği için hazine yönünden açıklanan gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ :Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10036, Karar No: 2010/5385, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10036 E.  ,  2010/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

... 2.İcra Müdürlüğünün 2009/4766 esas, Pendik 2.İcra Müdürlüğünün 2009/1719 talimat sayılı takip dosyaları asıllarının getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4176, Karar No: 2019/3601, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4176 E.  ,  2019/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26911, Karar No: 2012/28490, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26911 E.  ,  2012/28490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 5 Temmuz 2004 tarihinde ... ... İnsan Kaynakları ve Danışmanlık A.Ş. ile yapmış olduğu belirsiz süreli ... sözleşmesine ve yine aynı tarihte ... (... ...) ve ... şirketinin birlikte imzaladıkları geçici ... ilişkisi sözleşmesine istinaden ...'da ... Başkonsolosluğu'nda ... (... konuşan, karşılayan kişi) olarak işe başlayan davacının ... sözleşmesinin feshedildiği 31.07.2007 tarihine kadar çalıştığını, ... şirketinin ... akdini ... kanunun 19., maddesine aykırı olarak yazılı bildirimde bulunmaksızın ve fesih gerekçesinin belirtmeksizin feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili işçisi olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Yönetim ve Gelişim Danışmanlığı A. Ş. vekili, davacının müvekkili şirketle ve merkezi ... Birleşik Devletleri'nin (...) ...- ... bölgesinde bulunan ... şirketi arasında üçlü olarak 05 Temmuz 2004 tarihinde imzaladığı geçici ... sözleşmesine istinaden ... ... Büyükelçiliği'nde, ... Hükümeti'nin emir ve talimatı altında çalıştığını, müvekkili şirkette çalışan işçi sayının ise 30 dan az olduğunu bu nedenle davacının 4857 sayılı ... Kanununda düzenlenmiş bulunan ... güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... (... ... ...) şirketi ise cevap dilekçesi vermediği gibi duruşmaya da katılmamış, Davalı ... firması yetkilisi olduğu ileri sürülen ... 07/02/2008 tarihli dilekçesinde ... şirketinde çalışmadığını ve yetkilisi olmadığını,

Tanık olarak istinabe sureti ile 22.02.2011 tarihli celsede saptanan ifadesinde ise kendisinin ... şirketinde çalıştığını, davacının da aynı şirkette çalışmış olduğunu, Büyükelçilik elemanı olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... Hükümeti'ne ve ... Büyükelçiliği işyerinde, Büyükelçilik yetkililerine bağımlı olarak onların emir ve talimatları doğrultusunda görev yapması nedeniyle, asıl işverenin ... Hükümeti olduğu gerekçesi ile davalı ... Hükümeti yönünden davanın kabulüne, davalı ... elçiliği nezdindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.