muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14941, Karar No: 2015/8317, Tarih: 17.12.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar Y.. E.. ve İ.. S.. hakkında “iş ve çalışma hürriyetinin ihlali” suçundan kurulan hükümlerde; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin olarak; anılan maddede belirtilen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar Y.. E.. ve İ.. S.. hakkında “iş ve çalışma hürriyetinin ihlali” suçundan kurulan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, isimleri zikredilen sanıklar hakkında bu suçtan kurulan hükümlerdeki TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bentlerin hüküm fıkralarından çıkartılarak yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve yine TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımlarda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanıklar Y.. E.. ve İ.. S.. hakkında “mala zarar verme” suçundan, sanıklar Y.. E.., S.. E.., K..S.., M.. B.., F.. B.. ve S.. B.. hakkında ise “mala zarar verme” ve “iş ve çalışma hürriyetinin ihlali” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin doğrudan ONANMASINA,

2-Sanıklar M.. E.., İ.. S.., C.. Y.., C.. B.. ve İ.. B.. hakkında “mala zarar verme” ve “iş ve çalışma hürriyetinin ihlali” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik adı geçen sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanıklar M.. E.., İ.. S.., C.. Y.., C.. B.. ve İ.. B.. hakkında “mala zarar verme” ve “iş ve çalışma hürriyetinin ihlali” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik adı geçen sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-11/08/2006 ve 19/09/2006 tarihlerinde meydana gelen olaylarla ilgili olarak kolluk görevlilerince tanzim edilen olay yeri tespit tutanaklarına, bu tutanakların altında imzaları bulunan kolluk görevlilerinin aşamalardaki ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar M.. E.., İ.. S.., C.. Y.. ve C.. B..’nın sadece 11/08/2006 tarihinde meydana gelen eyleme iştirak ettiklerinin tespit edilmesine karşın; mahkemece adı geçen sanıkların 19/09/2006 tarihinde meydan gelen eyleme de iştirak ettikleri kabul edilerek sanıklar hakkında atılı suçlardan dolayı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b-Tüm dosya kapsamına göre; sanık İ.. B..’nın 11/08/2006 ve 19/09/2006 tarihlerinde meydana gelen olaylara doğrudan iştirak ettiğine dair herhangi bir delil bulunmaması karşısında, adı geçen sanığın salt 19/09/2006 tarihinde meydana gelen eylemi gerçekleştiren köylüleri aracıyla olay mahalline götürmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 39/1,2-c madde ve fıkra hükümleri uyarınca atılı suçların işlenmesinden önce yardımda bulunup icrasını kolaylaştırmak suretiyle bu suçlara iştirak olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25506, Karar No: 2011/1102, Tarih: 27.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/25506 E.  ,  2011/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 32/1.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirine hükmedilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.’nun 32. maddesi gereğince, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarının algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı” Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor aldırılmak suretiyle saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sözü geçen maddede belirtilen hususları içermeyen Psikiyatri uzmanının verdiği raporla yetinilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4760, Karar No: 2017/3179, Tarih: 30.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4760 E.  ,  2017/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/582-2015/620 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.05.2017 günü hazır bulunan davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline bağlı devir öncesi dönemde kompresör kanatlarının temini işini sözleşme ile ihale ettiği, sözleşme konusu malzemelerin 10/05/2013 tarihinde işletme müdürlüğüne gönderildiği, kompresörde meydana gelen aşırı vibrasyondan dolayı denemeye alınan kompresör kanatlarının yeni kanatlarla değiştirilmek üzere 31/05/2013 tarihinde yüklenici firmaya teslim edildiğini, yenilerinin 13/06/2013 tarihinde işletme müdürlüğüne teslim edildiğini, bir aylık test işleminin ise santralin 17/06/2013 tarihinde devredilmesi nedeniyle yapılamadığını, devir tarihinden sonra test edildiğini ve 07/02/2014 tarihinde bir sorun çıkmadığından firmaya ödeme yapılmasında sakınca olmadığının belirtildiğini, ancak davalının davaya konu malzemelerin 10/05/2013 tarihinde teslim edilmesi ve faturanın da devir tarihinden önce düzenlenmesi nedeniyle sorumlu olmadığını belirterek ödeme talebini reddettiğini, davaya konu bedelin müvekkili tarafından ödendiğini, sözleşme ve hükümleri gereğince fatura bedelinin ödenmesinin ancak kanatların test işleminin başarılı olması koşuluna bağlandığını, test işleminin 07/02/2014 tarihinde tamamlandığını, dolayısıyla ödemeye esas kabul işleminin devir tarihinden sonra olduğundan davalının ödenen miktardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 219.600,92 TL'nin davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devir sözleşmesinin 8. maddesi gereğince ancak devir tarihinden sonra mevcut olacak hak ve yükümlülüklerin müvekkili şirkete ait olacağını, davaya konu sözleşmede ödeme için teslimden başka bir şart öngörülmediğini, teslimin devir tarihinden önce gerçekleştiğini, davaya konu bedelden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

Davalı vekili, devir sözleşmesinin 8. maddesi gereğince ancak devir tarihinden sonra mevcut olacak hak ve yükümlülüklerin müvekkili şirkete ait olacağını, davaya konu sözleşmede ödeme için teslimden başka bir şart öngörülmediğini, teslimin devir tarihinden önce gerçekleştiğini, davaya konu bedelden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki devir sözleşmesinin 8.4 maddesi hükümleri gereğince devir sözleşmesinin ek 4'de yer alan sözleşmelerden kaynaklanan tüm hak ve yükümlülükler devir tarihi ve sorasında davalı tarafından devralındığı, davacı ile yüklenici firma arasında imzalanan sözleşmenin ödeme belgelerinin düzenlenmesi başlıklı 34. maddesinde, malların veya yapılan işin sözleşme ve ekinde yer alan Teknik Şartnameye uygunluğunun bir kabul tutanağı ile tespit edileceği, tutanak sonucunda malın bedelinin ödenmesine ilişkin mevzuatına uygun bir ödeme belgesi düzenlenerek ödeme işlemlerinin başlayacağının belirtildiği, sözleşmeye konu kompresör kanatlarının yenilerinin 13/06/2013 tarihinde İşletme Müdürlüğü ambarına teslim edildiği, 1 aylık test süresi dolmadan santral işletmesinin devri nedeniyle 08/01/2014 tarihinde test için çalıştırılmaya başlandığı, sözleşmeye konu kompresör kanatlarının test sonucu 07/02/2014 tarihinde sorunlu olmadığına ilişkin durumun tutanağa bağlandığı, yapılan testler sonrasında malın kabul edilebilir olduğunun tespiti sonrasında ödeme yapılacağından davacı tarafından yapılan ödemenin davalıya rücu edilebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 11.250,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7171, Karar No: 2009/6160, Tarih: 09.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7171 E.  ,  2009/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Artvin Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Artvin Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... Zihinsel Özürlüler Merkezinde bulunduğunun bildirilmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının ...’te bulunan rehabilitasyon merkezinde bulunmasının ikametgahını etkilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

TMK’nun 412.maddesinde, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği belirtildiğinden, bu durumda, vesayet makamı olan ... tarafından kısıtlının ikametgahının değiştirilmesine izin verilmediğine göre uyuşmazlığın Artvin Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Artvin Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3685, Karar No: 2012/18343, Tarih: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3685 E.  ,  2012/18343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasa'sının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, hoşa gitmeyen fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside/Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar),

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a- Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b- Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c- Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d- İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek/Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı),

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild–Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski–Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı),

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı),

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye–23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç; Açıklanan nedenlerle; sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34301, Karar No: 2023/2823, Tarih: 26.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/34301 E.  ,  2023/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : Mahmut Ismaıl Sabah El Nazzal

Mohammed Shukrı Mahmood Mahmood,

...,

Othman Alaa Sattar Al-shajalee

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme,

nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme, nitelikli yağma

HÜKÜM : 1-Suça sürüklenen çocuk ...

Hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

2- Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin

istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez olduğu, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme ve tüm sanıklar hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme ve nitelikli yağma suçlarından verilen hükümlerin; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2020/70 Esas, 2022/152 sayılı Kararı ile;

a-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, nitelikli yağma suçundan 4 yıl 5 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, Anayasa'yı ihlal suçundan 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b-) Sanıklar ... ve ... hakkında; nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan kazanılmış hakları korunarak ayrı ayrı 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, nitelikli yağma suçundan kazanılmış hakları korunarak ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Anayasa'yı ihlal suçundan ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,