muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8855, Karar No: 2023/8151, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8855 E.  ,  2023/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/173 E., 2015/180 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdur vekilinin temyizi yönünden; mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk (ssç) müdafiinin temyizi yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararıyla ssç'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.04.2019 tarihli ve 14-2015/345651 sayılı, kısmi ret kısmi onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Ssç'nin cinsel istismar saiki ile hareket etmediğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, ssç'nin beraat etmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü

Mağdurun aşamalarda değişmeyen ve ssç'ye iftira atmasını gerektirir bir durum olmamasına rağmen dönmediği anlatımına, ssç'nin Mahkeme huzurundaki ikrarına, mağdurda fiili livata bulgusu olduğu söylenen ve mağduru doğrulayan doktor raporuna göre olay tarihi itibariyle on iki-on beş yaş grubunda olmasına rağmen gerek sosyal inceleme raporu gerek farik ve mümeyyizlik raporuna göre davranışlarını yönlendirme yetisi gelişmiş olan dolayısıyla cezai sorumluluğu bulunan ssç'nin kuzeni olan mağdurun poposuna kazık (Tahta sopa) sokmak suretiyle organ sokma biçiminde nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 27.11.2009 doğumlu olup suç tarihinde beş yaşı içerisinde bulunan mağdurun kanuni temsilcileri olan annesi ile babasının 28.07.2015 tarihli celsede suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıkları beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hak ve yetkiyi vermeyeceğinden, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde gösterilen sıralamaya istinaden suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen cezada yaş küçüklüğü nedeniyle aynı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile yapılacak indirim sonucu bulunacak cezanın, aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesinden sonra aynı Kanun'un 62 nci maddesinin tatbiki gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak giderilmiştir.

3. Yukarıda belirtilen nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

3. Yukarıda belirtilen nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "...8 YIL..." ibaresinden sonra gelmek üzere "...ancak hükmedilecek ceza 31/2-son maddesine göre 7 yıldan fazla olamayacağından suça sürüklenen çocuğun 7 YIL HAPİS CEZASI ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi ve izleyen bentte yer alan "... 6 YIL 8 AY..." ibaresinin çıkarılarak yerine "...5 YIL 10 AY..." ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12185, Karar No: 2014/851, Tarih: 15.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12185 E.  ,  2014/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/313116

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2011

NUMARASI : 2010/407 (E) ve 2011/29 (K)

SUÇ : Eziyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun aralarında boşanma davası olduğu sırada ilaç içmek suretiyle intihara teşebbüs ettiği, bunun üzerine eziyet suçundan soruşturma yapıldığı, sanıkla mağ- dur arasındaki boşanma davasının yargılama aşamasında sonuçlandığı anlaşılmakla; bo- şanma dosyası ile gerekçeli kararda taraflar arasında Manavgat adliyesinde devam ettiği belirtilen dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı ör- neklerinin dosya içerisine alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hü- küm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21753, Karar No: 2014/18921, Tarih: 09.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/21753 E.  ,  2014/18921 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/148443

Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarınca tahsil edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama, suçlarından dolayı Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Fahrettin Kuşkaya hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca dolandırıcılık ve belgede sahtecilik suçlarından iddianame düzenlendiği ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza infaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Konya Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/01/2014 tarihli ve 2014/20 sayılı kararına yönelik şikayet üzerine, söz konusu kararın onanmasına ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/131 esas, 2014/124 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair (KONYA) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2014/71 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu, söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.04.2014 gün ve 25527 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve KYB/2014-148443 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz eden hükümlünün üst sınırı 7 yıldan az olmayan başka bir suçtan dolayı yargılamasının devam etmesi nedeniyle Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine ilişkin kararın İnfaz Hakimliğince onanması kararına karşı yapılan itiraz üzerine, itiraz merciince 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının b ve c bendlerinin iptal edildiğinden bahisle, itirazın kabul edildiği anlaşılmış ise de, 5275 sayılı Kanunun Açık Ceza İnfaz Kurumlarını düzenleyen 14/4 maddesinin ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olduğu gibi, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen düzenlemenin cezanın denetimli serbestlik tedbiri altında infazına ilişkin olduğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 gün, 2014/71 değişik iş nolu itirazın kabulüne ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1474, Karar No: 2017/1762, Tarih: 23.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1474 E.  ,  2017/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21/01/2015 gün ve 2014/799 - 2015/27 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/11/2015 gün ve 2015/5198 - 2015/12070 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1991'den beri mavi harflerle oluşturulan logosu ile ... Gazetesini yayımladığını, davalının yayın hayatına girmeden önce ... Gazetesinin "Kırmızı ...", ... ... Gazetesinin "Yeşil ...", müvekkili gazetesinin ise "Mavi ..." olarak bilinip bu adlar ile istendiğini, davalının yayınlamaya başladığı "Gazete ..." isimli gazetenin önce beyaz zemin üzerine mavi ve büyük harflerle logosunu düzenlediğini, davalının bazen açık mavi, bazen lacivert rengini gazete logosunda kullandığını, davalının 20.09.2012 tarihinde logo değişikliği yaptığını, küçük harf ve zeminde lacivert renk kullandığını, logoya "mavi" kelimesinin eklendiğini, daha çok müvekkiline benzemeye çalıştığını, "Mavi ..." markasıyla yayın yapıp iltibasa ve haksız rekabete neden olduğunu ileri sürerek haksız rekabetin tespitini ve önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "Mavi ..." isminde yayın yapan bir gazetenin ve bu şekilde bir tescilin bulunmadığını, müvekkilinin mora yakın bir renk kullandığını, logoların benzemediğini, haksız rekabetin oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davlı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6390, Karar No: 2019/3614, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6390 E.  ,  2019/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42473, Karar No: 2019/1947, Tarih: 13.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42473 E.  ,  2019/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulaması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, Çaykara Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 06/09/2012 tarihli tek hekim imzalı raporuna istinaden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4055, Karar No: 2015/29541, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4055 E.  ,  2015/29541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan H.. Y..'nın katılan İ.. Y..'den emanet olarak aldığı araçla muhtarlık seçimi nedeniyle aralarında husumet bulunan sanıkların evinin önüne geldiği, aralarında meydana gelen kavga sırasında sanıklar V.. C.., S.. C.., S.. C.. suça konu araca vurmak suretiyle far ve parçalarını kırıp kaportasını çökerttikleri ve kaportasını çizdikleri iddia olunan olayda,

1-Sanık V.. C.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar S.. C.., S.. C.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Katılan H.. Y..'nın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, kendisini sanık Veysel'in yaraladığını ve aracına yine sanık Veysel'in taş atmak suretiyle zarar verdiğini, ayrıca kendisi tarafından park halindeki başka bir araca ve bir evin duvarına çarparak aracının zarar gördüğünü" belirtmesi, sanıkların savunmalarında suçu kabul etmemeleri ve atılı suçu işlediklerine dair başkaca delil de bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar Sadık ve S.. C..'ın mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7782, Karar No: 2013/10610, Tarih: 09.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7782 E.  ,  2013/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 62/1, 51/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25.08.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların Araç İlçesinde bulunan Total benzin istasyondaki depoda olduğunu iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20629, Karar No: 2010/18209, Tarih: 25.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/20629 E.  ,  2010/18209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı ve bilirkişi raporlarından, suça konu sahadaki dikili ağaçların 27.10.2005 tarihli keşiften yaklaşık 6-7 ay kadar önce dikiliden motorlu testere ile kesildiklerinin; 5-6 ay kadar önce de örtü yangını şeklinde orman yangını meydana gelip süceyratın yangın sonucu % 20 nisbetinde zarar gördüğünün; yerin orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılmasına; sanığın imzasını da havi suç tutanağında da sanığın odunu yetmediğinden gürgenleri kesip yaktığını, tarlanın kenarındaki ot ve dikenleri de temizleyip ateş yaktığını, ancak bir anda büyüdüğünü, söndüremediğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına göre suçun sübut bulduğunun gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22862, Karar No: 2012/25996, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22862 E.  ,  2012/25996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.