muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/162, Karar No: 2021/521, Tarih: 02.11.2021

...’un Polis Merkezinde maktul ... ve boşandığı eşi ... ile karşılaştığı, nüfus kaydına göre kızı olan Derinsu’yu da maktul ...’nin kucağında gördüğü, sanık ...'nin şüpheli sıfatıyla ifade verdikten sonra Polis Merkezinden ayrıldığı, ertesi gün saat 16.00 sıralarında sanık ...’un Kozan ilçe merkezinde bulunan ... Oto Kiralama Rent A Car isimli şirketten 01 RP 527 plaka sayılı aracı kiraladığı, 06.09.2016 tarihinde sabah saat 07.30 sıralarında Faydalı köyündeki evine giden sanık ...’un kendisine ait av tüfeğini aldığı ve içerisine 8 adet kartuş yerleştirerek Kozan ilçe merkezinde maktul ...’nin parkomat görevlisi olarak çalıştığı Hazer Sokak’a saat 08.26’da geldiği, aracı park ettikten sonra dışarı çıkan sanık ...’un maktul ...’nin yanına giderek "Anasını avradını sinkaf ettiğim, sen benden ve çocuklarımdan ne istedin?" diyerek elindeki av tüfeğiyle maktulün bacak ve karın bölgesine doğru 5 el ateş ettiği, maktulün yere düşmesini müteakip elindeki av tüfeğiyle sırt ve diğer bölgelerine de vurduğu, sanık ...’un olay yerine gelen polis ekibine teslim olduğu, Kozan Devlet Hastanesine kaldırılan maktul ...’nin av tüfeği küçük saçma tanesi yaralanmasına bağlı pelvis ve ekstremite kemik kırıklarıyla birlikte büyük damar ve iç organ yaralanmalarından gelişen iç ve dış kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Sanık ...’un aşamalardaki müdafi eşliğinde alınan savunmalarına göre; sanık ...’un olaydan yaklaşık 1 hafta önce maktul ... ile eski eşi arasındaki ilişkinin 3-4 yıldan beri devam ettiğini kesin olarak öğrendikten sonra, olaydan 3 gün önce de tanık İbrahim’den nüfus kaydında kızı olarak kayıtlı olan Derinsu’nun kendisinden olmadığını, maktul ... ile eski eşi ...’nın TOKİ konutlarındaki evi boşalttıklarını duyduğu, bu durumun sanığın çok ağırına gittiği, yine olaydan 2 gün önce 04.09.2016 tarihinde maktul ... ve eski eşi ... tarafından şikâyet edilen sanık ...’un ifade vermek üzere Polis Merkezine gittiğinde maktul ... ve eski eşi ...’yla karşılaştığı, Derinsu’yu da maktul ...’nin kucağında gördüğü, karakol çıkışında maktul ...’nin elini cinsel organına götürüp gülerek sanık ...’ye baktığı anlaşılmakla, bu andan itibaren sanık ...’un maktulü öldürme kararı alması, aldığı bu karar doğrultusunda av tüfeğiyle köyden ilçe merkezine gelebilmek için 05.09.2016 tarihinde araç kiralaması, 06.09.2016 tarihinde saat 07.30 sıralarında ikamet ettiği Faydalı köyüne giderek evinde bulunan av tüfeğini alıp ilçe merkezine döndükten sonra av tüfeğiyle maktulü öldürmesi karşısında; maktulü 2 gün önce öldürmeye karar verip, sükûnetle düşünebilecek kadar bir süre geçmesine rağmen öldürme kararından vazgeçmeyen ve bu kararı doğrultusunda plan yaparak olaydan bir gün önce araç kiralayıp olay günü de suçta kullanacağı av tüfeğini köydeki evinden alan sanık ...’un eyleminde tasarlama şartlarının oluştuğu ve eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA

2- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.12.2018 tarihli ve 2071-1943 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 02.11.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2181, Karar No: 2012/20843, Tarih: 04.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2181 E.  ,  2012/20843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece saat 01.15 sıralarında E5 karayolu Ankara istikameti ... Hastanesi önünde park edilmiş aracından inerek karayolundan karşıya geçmek isteyen yayaya sol şeritte çarparak sol alt ekstiremitenin kasık bölgesinden vücuttan ayrılarak orta refüj aralığına düşerek beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, büyük damar kopmasından kaynaklı ölümün gerçekleştiği, araçta yapılan görgü ve tespitte, ... otonun sol ön kısmından hasarlı, sol farın, sol sis farının kırık, tamponun sol kısmının çatlak, ön kaputun sol kısmının ezilmiş, sol çamurluğun kısmen ezilmiş, otonun ön camının sol kısım sol kapı üst tavan direğinin ezilmiş, otonun sol dış dikiz aynasının yerinde olmadığının tespit edildiği, meskun mahal sınırları içinde olması nedeniyle yolun yayalara kapalı yol niteliğinde olup olmadığı hususunun da belediyeden sorulmadığının anlaşıldığı, sanığın olayda kusurlu olup olmadığı hususunda bilirkişi raporlarının da çelişik olması karşısında bir kez de ... Genel Müdürlüğü uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2671, Karar No: 2014/5375, Tarih: 03.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2671 E.  ,  2014/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2010/197-2012/385

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, S.. B..na bağlı Reyhanlı Devlet Hastanesinin 2008 yılında yeni hizmet binasına geçtiğinde kurulan elektrik trafosunun kullanıma başlanmasını müteakip gelen elektrik faturalar normal sınırların ve fiili kullanımın çok üzerinde gelmeye başladığını, önceki hizmet binasındaki teknik donanım ile yeni binadaki donanımın aynı olduğunu, buna rağmen faturaların hastanenin cihaz donanımı ve fiili kullanabileceği miktarların çok üzerinde olduğunu öne sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile, davalıya ayrı ayrı ödenen 52.632,50 TL, 115.465,530 TL, 52.596,700 TL ve 16.747,86 TL'lik elektrik faturası bedellerinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sayaç değerleri üzerinden yapılan otomatik dönem tahakkuklarının yüksek olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı kurumun faturaları endeks değerlerine göre tahakkuk ettirdiği, enerji bedelinin yüksek gelmesinde davalı tarafın bir kusurunun olmadığı, donanım eksikliğinden dolayı yüksek faturaların geldiği, bu eksikliğin de giderilmesinin davacı tarafın sorumluluğunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı kurumun faturaları endeks değerlerine göre tahakkuk ettirdiği, enerji bedelinin yüksek gelmesinde davalı tarafın bir kusurunun olmadığı, donanım eksikliğinden dolayı yüksek faturaların geldiği, bu eksikliğin de giderilmesinin davacı tarafın sorumluluğunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

09/01/2007 tarihli 26398 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan EPDK tarafından Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 16/4. maddesinde "Reaktif enerji miktarını ölçmek üzere gerekli ölçme düzeneği, mevzuat hükümleri çerçevesinde mesken abone grubu dışında kalan müşteriler tarafından tesis edilir. Bu müşterilerden bağlantı gücü 50 kVA’nın altında olanlar çektikleri aktif enerji miktarının yüzde otuz üçünü aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde kapasitif reaktif enerji tüketmeleri hâlinde; bağlantı gücü 50 kVA ve üstünde olanlar ise, çektikleri aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde on beşini aşan şekilde sisteme kapasitif reaktif enerji vermeleri hâlinde reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlüdür. Endüktif ve kapasitif enerji tüketimleri itibarıyla söz konusu sınırların ikisini birden aşan veya reaktif enerji ölçme düzeneğini kurma yükümlülüğü bulunmasına rağmen kurmayan ya da mevzuat hükümlerine uygun olarak kurmayan müşterilerin ödemeleri gereken reaktif enerji bedeline ilişkin usul ve esaslar Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği ve ilgili tebliğleri çerçevesinde kuruma sunulan tarife önerilerinde yer alır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Aynı yönetmeliğin geçici 8. maddesinde ise, " 01/01/2007 tarihinden itibaren bağlantı gücü 50 kVA ve üstünde olan müşteriler çektikleri aktif enerji miktarının yüzde otuz üçünü aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya tükettikleri aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde sisteme kapasitif reaktif enerji vermeleri hâlinde, reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlüdür. Bu müşteriler için 01/01/2008’den itibaren Yönetmeliğin 16. maddesi hükümlerinde yer alan oranlar uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesine göre; müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir. Müşterilerin bilgilendirilmesi görevi ilgili tüzel kişinin müşteri hizmetleri merkezleri tarafından yürütülür. İlgili tüzel kişiler müşterilere ücretsiz olarak verilmek üzere film, kitap, broşür, katalog gibi araçlar hazırlar.

EPDK tarafından dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler ve görevli perakende satış şirketleri tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esaslara ilişkin 3007 sayılı kurul kararının reaktif enerji tarifesi uygulamasının kapsamını düzenleyen 12. maddesi 3. fıkrasına göre; “ilk defa reaktif enerji uygulaması kapsamına giren abonelere yapılacak yazılı bildirim ile 30 gün süre verilerek reaktif enerji ölçü sistemlerini tesis etmeleri istenir. Reaktif enerji ölçü sistemini tesis eden aboneye şirketçe yapılacak buna ilişkin tespit tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi itibariyle reaktif enerji tarifesi uygulanır. Yapılan bildirime rağmen reaktif enerji ölçüm sistemini tesis etmeyen abonelere bildirimin yapıldığı fatura döneminden sonraki ikinci faturalama döneminde 13. maddenin 2. fıkrası ve 14. maddenin 2. fıkrasına göre reaktif enerji uygulaması yapılır.

EPDK tarafından yayınlanan “21 Dağıtım Şirketi İçin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslarına İlişkin” 3002 sayılı kararın 8. maddesinin Reaktif Enerji Tarifesini ilişkin bölümünde “ilk defa reaktif enerji uygulaması kapsamına giren abonelere yapılacak yazılı bildirim ile 30 gün süre verilerek reaktif enerji ölçü sistemlerini tesis etmeleri istenir. Reaktif enerji ölçü sistemini tesis eden aboneye şirketçe yapılacak buna ilişkin tespit tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi itibariyle reaktif enerji tarifesi uygulanır. Yapılan bildirime rağmen reaktif enerji ölçüm sistemini tesis etmeyen abonelere bildirimin yapıldığı fatura döneminden sonraki ikinci faturalama döneminde bu maddenin (A.2.) ve (B.2) alt bentlerine göre reaktif enerji uygulaması yapılır” hükmü getirilmiştir.

Somut olaya gelince, mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarfından düzenlenen 2/01/2011 havale tarihli raporda, davacı tesisinde tüketilen enerjinin faturalandırılmasında normal tüketimin dışında sistemin mevcut yönetmeliklere göre ölçülen reaktif enerjinin aktif enerjiye oranının % 20 sini geçmiş olmasına bağlı olarak reaktif enerji bedelinin tahakkuk ettirildiğini, bu nedenle faturaların normalin üstünde olduğunu, reaktif enerji bedelinin ödenmemesi için sabit kondansatör takılması ve sistemdeki oranların günlük takip edilmesi gerektiğini açıklamıştır. Davaya konu ödemeler, reaktif tüketim ile ilgili olup, davacı bu ödemeyi aktif tüketim nedeniyle değil, reaktif oranlarını aşması nedeniyle ödemiştir. Reaktif güç, elektrik enerjisi ile çalışan motor ve trafo gibi sistemlerin şebekeden çektiği faydalı çalışma yükü (aktif güç) yanında, sahip oldukları karmaşık yükleme etkileri nedeniyle aynı şebekeden çektiği faydasız ve zararlı bir yükü (gücü) ifade eder. Reaktif güç kompanzasyon sistemleri ile sisteme kapasitif güç eklenerek söz konusu olumsuzluk azaltılır ve tümüyle giderilir. Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 31. maddesinde müşterilerin verimli, güvenli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen bilgilendirme fâaliyeti davalı tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilip getirilmediği, meri mevzuat ve EPDK kararları doğrultusunda davacının takması gereken reaktif ölçüm cihazlarını taktırmak için davalı kurum tarafından davacıya usulüne uygun şekilde yazılı veya sözlü bildirimde bulunulup bulunulmadığı mahkemece araştırılmamıştır. Davalı idarenin yukarıda açıklanan yönetmelik hükümleri çerçevesinde kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterip göstermediği, dolayısıyla BK.nun 98/2 nci maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken BK.nun 44. maddesi uyarınca müterafik kusurlu olup olmadığı uzman bilirkişi heyeti tarafından değerlendirilmemiştir.

Davalı idarenin yukarıda açıklanan yönetmelik hükümleri çerçevesinde kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterdiğinin veya bilgilendirme fâaliyetini ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirmediğnin tespiti halinde, bu durumun davalı açısından müterafik kusur teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden, belirlenen tüketim bedelinden, davalı şirketin müterafik kusuru nedeniyle 818 sayılı BK. nun 98/2. maddesi (6098 sayılı TBK.nun 114/2) delaletiyle 44. maddesi (6098 sayılı TBK 52) uyarınca indirim yapılıp yapılamayacağı hususlarının değerlendirilip, davalının davacı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve sözleşme hükümlerine göre belirlenmesi konusunda yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2539, Karar No: 2006/3290, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2539 E.  ,  2006/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 263 ada 11 parsel sayılı 1387.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşımazın orman içi açıklık olduğu iddasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin baskın vasfının taşlık, kayalık olduğu ve ileride tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olmadığından kadostro dışı bırakılmasına, davacı Hazinenin adına tescil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olup tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan taşınmaz niteliği taşıdığı, keşif, uygulama, uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16559, Karar No: 2023/3826, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16559 E.  ,  2023/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, .../... Mahallesi 277 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın çiftlik arazisi olduğunu, acele el koyma dosyasında takdir edilen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedelin davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın 20.717,37 m2’lik kısmının ifraz edilerek bu kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dördüncü sınıf kuru tarım arazisi olan dava konusu taşınmazda bir yıl içinde hem buğday hem bostan ürünü elde edilemeyeceğini, kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışının benzer gerekçelerle mükerrer değerlendirme yapıldığını, depo edilen bedelin karar kesinleşmeden ödenmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dördüncü sınıf kuru tarım arazisi olan dava konusu taşınmazda bir yıl içinde hem buğday hem bostan ürünü elde edilemeyeceğini, kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışının benzer gerekçelerle mükerrer değerlendirme yapıldığını, depo edilen bedelin karar kesinleşmeden ödenmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla birlikte müvekkillerine ait 3.000 dönümden fazla arazinin bir arada çiftlik vasfında olduğunu, dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi gerektiğini, araziye girişin sadece kamulaştırılan kısımdan geçtiğini ve diğer kısımlarda yol yapımının mümkün olmadığını, 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/29 Değişik İş sayılı dosyasında tespit yaptırdığını ve kamulaştırma sonucunda tarım makinalarının yol genişliği açısından araziye girmesine imkan bulunmadığının belirlendiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı meydana geldiğini, kullanma imkanının kalmadığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun kabulü ile net gelirine göre, taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri ile konumu dikkate alındığında objektif değer artışı da uygulanmak suretiyle değerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmediği; ancak aynı bölgeden ve civar bölgelerden intikal eden dava dosyaları, dosya içerisine celp edilen İlçe Tarım Müdürlüğünün dekara verim miktarlarına ilişkin çizelge dikkate alındığında münavebeye esas alınan buğdayın dekara verim miktarının 350 kg, bostanın dekara verim miktarının ise 1500 kg alınması gerektiği gözetilerek bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen verim miktarları alınmak suretiyle kamulaştırmaya konu taşınmaz bedelinin yeniden tespiti hususunda alınan ek raporda resmi verilere uygun olarak yapılan inceleme sonucunda %40 objektif değer artışı da uygulanmak suretiyle taşınmazın metrekare birim bedeli 36,27 TL ve kamulaştırılan kısmın toplam bedeli 751.419,01 TL olarak hesaplandığı, fark kamulaştırma bedeli 354.239,20 TL’nin davalı idare tarafından bloke edildiği dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 356 ncı maddesi uyarınca duruşma yapılarak davacı idare vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davalı vekilinin istinaf itirazlarının ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca alının ek rapor doğrultusunda tespit edilen bedel üzerinden davanın kabulüne dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar