muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28699, Karar No: 2013/8263, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28699 E.  ,  2013/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü gece saatlerinde kullandığı kamyonla, görüşün far ışıkları ile sağlandığı Tem oto yolunda geri manevra yaptığı sırada meydana gelen olayda tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne iki kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma neden yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7140, Karar No: 2013/9270, Tarih: 22.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7140 E.  ,  2013/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında davalı vekili tarafından 06.06.2013 tarihli duruşmada sözlü olarak, verilen süre içerisinde ise ibraz edilen 14.06.2013 tarihli dilekçe ile "...mahkeme hâkiminin de katıldığı pedagog ile tarafların müşterek çocukları arasındaki görüşmenin tutanak altına alınmadığı, bu işlemin yapılması halinde çocuklar ile babaları arasındaki ilişkilerde kırılma olabileceğinin hâkim tarafından beyan edildiği, ayrıca dışarıda baba ile çocuklarının görülmesi nedeniyle baba ile çocuklar arasında iyi bir ilişki olduğu izleniminin hâkim tarafından beyan edildiğinden ihsası reyde bulunulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... (107679)'nın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından Hâkimin reddi isteminin REDDİNE ve ret talebinde bulunan Av. ...'ın H.M.K. 42/4 maddesi uyarınca 500 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili, duruşmayı müvekkili namına ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentde açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; para cezasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümünün BOZULMASINA 22/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3201, Karar No: 2020/1933, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3201 E.  ,  2020/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Şikayet olunan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragate yetkili olduğu vekâletnamesinden de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, şikayet olunan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayet olunan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2554, Karar No: 2024/5250, Tarih: 26.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2554 E.  ,  2024/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/509 Esas, 2022/1353 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/211 E., 2019/968 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Jimmy Joker Coffee's şubesi için 22.12.2014 tarihli, tarafları ..., ..., ... Mühendislik Yapı ve Yapı Malz. Tur. Dan. San. Tic. Ltd. Şti. olan bir protokol imzaladığını, bu sözleşmenin 2 nci maddesinde “ 2015 yılının sonuna kadar işletme minimum 525.000,00 TL olmak kaydıyla devir edilecektir. Devir bedelinin 375.000,00 TL'si ... Mühendislik'e verilecektir. Kalan 150.000,00 TL'si ...'a verilecektir...” şeklinde bir hüküm bulunduğunu, bu hükümle işletmenin devredilebileceği minimum değerin belirlendiğini, ilgili yerin 23.07.2015 tarihinde yapılan devir sözleşmesi ile davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti. 200.000,00 TL bedelle devredildiğini, bu sözleşmenin 5 inci maddesinde “Devir edenin yapmış olduğu her türlü sözleşme, protokol ve taahhüt devir alanı aynen bağlayacaktır.” ibaresinin yer aldığını, buna göre devir ile ilgili minimum değerin 525.000,00 TL olarak belirlendiğinin ve bu durumda da müvekkiline 150.000,00 TL ödenmesinin ve bu sözleşmenin devir alanı da aynen bağlayacağı hüküm altına alındığı için davalının borcunun sabit olduğunu, piyasa şartları dikkate alındığında devir bedelinin emsallerin çok altında olduğunu, davalının borcunu ödeyeceğini beyan etmesine rağmen başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, 150.000,00 TL alacağın tahsili için Konya 2. İcra Müdürlüğünün 2016/9970 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptaline, davalının %20 oranında icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; itirazın iptalinin 1 yıllık süreden sonra istenildiğini, belirtilen sözleşmede müvekkilinin taraf olmadığını, iddiaları kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; itirazın iptalinin 1 yıllık süreden sonra istenildiğini, belirtilen sözleşmede müvekkilinin taraf olmadığını, iddiaları kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmelerin nispiliği ilkesi gereği sözleşmenin, kural olarak o sözleşmede taraf olanları bağladığı, davacının dayanak yaptığı sözleşmenin ..., ... ve ... Müh. Ltd. Şti. arasında yapıldığı, davalının sözleşmede taraf olmadığı ve davacının takibi başlatırken kötüniyetli olduğuna ilişkin dosya da delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 23.07.2015 tarihli sözleşmenin 5 inci maddesinde “Devir edenin yapmış olduğu her türlü sözleşme, protokol ve taahhüt devir alanı aynen bağlayacaktır.” ibaresinin yer aldığını, ...'ın her iki sözleşmenin tarafı olduğunu, sözleşmenin serbest bir şekilde tarafların iradeleri doğrultusunda hazırlandığını, sözleşme hazırlanırken tarafların devir alanın borçları başlığı altında bu hükmü düzenlediklerini, devir edenin devir alana önceki borçları, sözleşmeleri, protokolleri ve taahhütleri izah etmeden böyle bir hüküm konmasının mümkün olmadığını, kimse belirsiz bir borç yükü altına girmeyi kabul ve taahhüt etmeyeceğini, ayrıca sözleşme içeriğinde yer alan borçların 22.12.2014 tarihli sözleşmede de yer aldığını, sözleşmelerin birbiri ile bağlantısı olduğunu, devir eden ...'ın 22.12.2014 tarihinde müvekkiliyle yapmış olduğu sözleşmenin davalıyı bağlayacağını, devir ile ilgili minimum değerin 525.000,00 TL olarak belirlendiğini ve bu durumda da müvekkiline 150.000,00 TL ödenmesi de ve bu sözleşmenin devir alanı da aynen bağlayacağının hüküm altına alındığı için davalının borcunun sabit olduğunu, piyasa şartları dikkate alındığında devir bedelinin emsallerin çok altında olduğunu, davalı şirketin belirtilen rakamı ödeyeceklerini söyleyerek davacıyı oyaladıklarını ancak her hangi bir ödemede bulunmadıklarını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına ve toplanan delillere göre ve özellikle, davalı ile dava dışı ... arasındaki sözleşmede davacıya ...'a 150.000,00 TL ödeneceği hususunda açık bir belirleme bulunmadığı, davacının bu sözleşmenin tarafı olmadığı, borcun üstlenilmesinin de koşullarının oluşmadığı nazara alındığında, mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme devir sözleşmesinden kaynaklı ileri sürülen alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2338, Karar No: 2011/3523, Tarih: 27.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2338 E.  ,  2011/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

5682 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıklar ... ve arkadaşları haklarında yapılan yargılama sırasında, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi ile Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.11.2009 gün ve 2009/982 E. 2009/935 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8895, Karar No: 2015/12932, Tarih: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8895 E.  ,  2015/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davalı vekili tarafından verilen 10.12.2014 havale tarihli dilekçede Dairemizin 30.09.2014 tarih, 2012/ 39412 E ve 2014/ 28611K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyaya işverence yazılı delil sunulmaması sebebiyle davacının fazla çalışma, hafta tatili çalışma ile bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanlarına göre hesaplandığı, taktiri indirim yapılarak karar verildiği görülmekle ve her dosya kendi içindeki delil durumuna göre değerlendirileceğinden, sözü edilen işçilik alacaklarına hak kazanılmadığı yönündeki davalı vekilinin maddi hataya dayanan itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak fazla çalışma ücreti hesabında bilirkişi raporundaki hata Dairemizce gözden kaçırılarak, daha fazla hesaplama yapıldığı görülmekle davalı vekilinin fazla çalışmaların bütününe yönelik maddi hata itirazı hesap noktasında yerinde görülerek yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı işçi açmış olduğu bu davada, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yasal çalışma sınırlarının aşılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili duruşma istekli olarak temyiz etmiştir. İşin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Avukat ... gelmiş, başka gelen olmamıştır. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenmiş, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor ile dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/ 20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı 1 saat 30 dakika, fazla süreli çalışmada ise 1 saat 15 dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı İş Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/ 17722 E, 2010/ 3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K.). Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacının sabit ücretin yanı sıra sefere ve kat edilen kilometreye göre prim aldığı dosya içeriği ile sabittir. Bu nedenle fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının yüzde usulü ödenen ücretler içinde ödendiği kabul edilmeli ve hesaplama yukarıdaki ilkeler doğrultusunda sadece % 50 zam kısmına göre yapılmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücretin asgari ücrete kadar olan kısmı için % 150 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmış, asgari ücretin üzerinde yapılan ödemeler için ise % 50 zam kısmına göre fazla çalışma hesabına gidilmiştir. Dairemizin uygulamalarına göre ücretin sabit olan ve yüzdeye ait kısmının bu şekilde ayrıştırılması ile hesaplama yapılması hatalıdır. Sabit ücret ve yüzdelerden oluşan ücretin tamamı hesaplamaya esas alınmalı ve fazla çalışma ücreti, sadece % 50 zam kısmına göre belirlenmelidir. Gerekirse bu yönde ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12122, Karar No: 2019/13486, Tarih: 23.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/12122 E.  ,  2019/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları, duruşma salonunda ve karakolda sanığı kesin şekilde teşhis etmesi, karakolda belirttiği aracın plaka ve renginin sanığın kullandığı araçla uyumlu olması, aracın sanığın eşi adına tescilli olması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti gerekirken yazılı gerekçeklerle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihinde on üç yaşı içerisinde bulunan mağdurenin duruşmada ifadesi alınırken yanında 5271 sayılı CMK'nın 236/3. maddesine aykırı olarak psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişinin hazır bulundurulmaması,

Kanuna aykırı, mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.