muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4242, Karar No: 2019/357, Tarih: 17.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4242 E.  ,  2019/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair kararın davacılar vekili ve davalılar ... ve ... Ecza Deposu A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araç ile diğer davalı ...'nın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı araçların 09.06.2009 tarihinde müvekkillerinin müşterek çocuğu olan 1999 doğumlu ... çarparak ölümüne sebebiyet vermiş olduklarını,... plakalı aracın ....ye ait olup davalı ...'nın ise şirketin çalışanı olduğunu,... ölümüne her iki araç sürücüsünün müşterek eyleminin sebebiyet verdiğini, ... plakalı aracın ... Sigorta A.Ş.'ye ...-... poliçe numarası ile sigortalı olduğunu, ... plakalı aracın ise ....'ye ... poliçe numarası ile sigortalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinden sonra sigorta şirketlerine yapılan başvurularda sigorta şirketleri poliçe limiti dahilinde zararı karşılamamış olduklarını, kaza ile ilgili olarak ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/791 esas sayılı dosyasında adli tıp kurumundan aldırılan raporda davalı sürücüler ... ve ...'nın tali derecede kusurlu oldukları sonucuna varıldığını, davacıların olaydan dolayı müvekkilerinin büyük acı ve elem duyduklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin dava ve talep saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 15.000,00'er TL olmak üzere 30.000,00 TL, manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... şirtetleri dışındaki diğer davalılardan tahsiline, ayrıca her bir davacı için sigorta şirketlerinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere 10.000,00'er TL den

20.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinen itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar ..., ... Ecza Deposu A.Ş., ..., ... Sigorta A.Ş. ve .... vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller tüm dosya kapsamı ve Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2012/3896 Esas;2013/11654 Karar sayılı bozma ilamına göre davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 2.664,44 TL, davacı ... için 3.594,94 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 09.06.2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte davalılar ... Sigorta ve ... Sigorta Ltd. Şti'nden alınarak davacıya verilmesine, davacıların her birisi için 3.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... Ecza deposu, ..., ... alınarak davacılara verilmesine; fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalılar ... ve ... Ecza Deposu A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalılar ... ve ... Ecza Deposu A.Ş. vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 174,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ... Ecza Deposu A.Ş.'den alınmasına, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13281, Karar No: 2012/727, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13281 E.  ,  2012/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 26/04/2010 gün ve 2010/3092 – 5629 bozma ilamında özetle [Mahkemece, eski tarihli memleket haritasının uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişsede, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu dosyada dava konusu edilen parsele bitişik yada yakın komşu olan taşınmazlar hakkında mahkemece verilen kararların temyiz incelemesi Dairede aynı gün yapılmıştır (Dairenin 2010/3066 - 3068 - 3069 - 3071 - 3073 - 3076 - 3083 - 3087 - 3089 - 3092 ve 3093 sayılı dava dosyaları). Bu dosyalarda çekişmeli taşınmazlarda eski tarihli memleket haritasına dayalı olarak orman incelemesi yapan ve hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlarda özetle; "1958 tarihli Memleket haritası ile 1951-1984 yılı çekimi hava fotoğraflarının incelenmesinde, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülüp işlenerek arpa, buğday gibi tahıllar ekilmek suretiyle tarım arazisi olarak kullanıldığı, bazı dosyalarda da üzüm bağı tesis edildiği, yörede çok sayıda üzüm bağlarının bulunduğunun memleket haritalarının lejantlarından anlaşıldığı, taşınmazlar üzerinde yörenin ekonomik yapısına uygun olarak halkın ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla emek ve bakımla koruma altında yetişen veya yetiştirilen ve genellikle gölgelik olarak kullanılan, yaprak ve dalından faydalanılan, dağınık vaziyette alana serpili meşe ağaçlarının yer aldığı, ... Gölü Serisi Meşcere Haritasında ve Amenajman planında OT (Orman Toprağı) rumuzlarıyla işaretlendiği, arazinin halen terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, bazı parseller üzerinde bakımsız bağ omçalarının da bulunduğu" açıklandıktan sonra, sonuçta "6831 sayılı Yasanın 1. maddesinin (F) bendine göre dava konusu alanın sahipli ziraat arazisi niteliğinde olması ve tarımsal amaçlı olarak kullanılması nedeniyle ORMAN SAYILMAYAN yerlerden olduğu" bildirilmiş, diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; "Taşınmaz içinde ve kenarlarında, bazı parsellerde ise, dağınık ve serpili halde, bazı parseller üzerinde sık şekilde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının ve yabani otların oluştuğu, terör nedeniyle 8-10 yıldır ekilmediği, orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığı, III. IV. Sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen tarla vasfında kullanılmadığı, üzerindeki meşe ağaçlarından odun ihtiyacı amacıyla sahiplenildiği, tekrar tarla olarak kullanılabileceği" açıklanmıştır. Aynı dosyada bir çok dava dosyasına Orman Bilirkişisi ..

. IV. Sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen tarla vasfında kullanılmadığı, üzerindeki meşe ağaçlarından odun ihtiyacı amacıyla sahiplenildiği, tekrar tarla olarak kullanılabileceği" açıklanmıştır. Aynı dosyada bir çok dava dosyasına Orman Bilirkişisi ... tarafından hazırlanan raporların bilgisayar çıktılarının aynı bilgileri içerdiği, benzer nitelikte ve kes-yapıştır yöntemiyle düzenlendiği, bu durumun birbirine bitişik olup aynı nedenle dava konusu edilen taşınmazların özellikleri ayrı ayrı değerlendirilerek ve her taşınmaz üzerindeki fiili durumunu, bitki örtüsünü, varsa ağaçların (meyve veya orman ağaçlarının) cinsi, yaşı ve sayısı kapalılık teşkil edip etmediği konularının incelenip tartışılmadığı, bu yönüyle hükme esas alınan raporun soyut nitelikte ve hükme yeterli olmadığı görülmüştür. Ayrıca; raporun eki olan Memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilmek suretiyle birbiri üzerine aplike edilerek uygulama yapılmış ise de, rapora ekli memleket haritalarının hangi tarihlere ait olduğu ve basım tarihleri haritalar üzerine işlenmediği gibi, dosyaya Orman Yönetimi tarafından bir örneği konulan memleket haritası ile de benzerlik bulunmamaktadır. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları hem

birbiriyle ve hem de kendi içerisinde çelişkili olduğu halde, mahkemece bu çelişkiler üzerinde durulup giderilmemiş olduğundan, raporlar çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Birbirleriyle çelişen ve yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı kapalılık oluşturup oluşturulmadığı, baskın özelliğinin ne olduğu ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, meşe ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeniyle uzak mesafelerden rüzgar vs. etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı 6831 sayılı Yasanın 1/j ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p ve 26/j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve yine ormancılık bilimine göre meşe ağaçları ağır tohumlu orman ağacı grubunda olmaları nedeniyle tohumların rüzgar ve diğer doğa olaylarıyla bulundukları yerlerden başka bir yere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce meşe yetişmemiş bir arazi de bu yolla yetişmeyeceği, aslında o yerde bulunan meşe ağaçlarının şu veya bu nedenle tahrip edilmesi sonucu, toprak altında kalan köklerin insan baskısı ortadan kalkınca yeniden filizlenmesi sonucu yeniden ormana dönüşeceği, 6831 sayılı Yasanın 1/F maddesi gereğince bir yerin orman sayılmaması için "orman sınırları içinde ve bitişiğinde tapulu olması, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunması ve tarım arazisi olarak kullanılması" gerektiği somut olayda davalının dayandığı bir tapu kaydı yada herhangi bir tasarruf belgesi bulunmadığından, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki meşe ağaçlarıyla örtülü yerlerin 6831 sayılı Yasanın 1/1

. maddesi gereğince orman sayılacağı göz önünde tutulmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi] gereğine değinilmiştir. Mahkemece davanın reddine, Altıoluk köyü 243 ada 26 parsel sayılı 5973,81 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tespit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3568, Karar No: 2012/3620, Tarih: 14.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/3568 E.  ,  2012/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işverene bağlı olarak görev yaptığını, sendikalı olup işyerinde toplu iş sözleşmelerinin uygulandığını, fazla çalışmaların ve genel tatil çalışmalarının işverence ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiş, ıslah ile bu talebini arttırmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının fazla çalışma yaptığı süreler için işyerinde toplu iş sözleşmesinin 18. maddesi uyarınca izin kullandırıldığını, toplu iş sözleşmesinde fazla çalışmanın nakden ödenmesine ilişkin bir zorunluluk bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerine göre 01.04.2003-01.04.2009 döneminde uygulanan sözleşmelerde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak belirlendiği, fazla çalışma ücretinin %100 zamlı ödeneceğinin düzenlendiği, 01.04.2009 tarihinden sonra ise haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak belirlendiği, 45 saate kadar olan çalışmaların fazla süreli çalışma olarak tanımlanıp ücretin %50 zamlı ödeneceği 45 saatin üstünde olan çalışmalarının ücretinin ise %100 zamlı ödeneceğinin belirlendiği, fazla çalışmanın dosya içeriğine göre kanıtlandığı gerekçesiyle davacı lehine fazla mesai ile genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41. inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41. inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41. inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51. inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma asıl alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44. üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.