muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1369, Karar No: 2024/3327, Tarih: 17.04.2024

kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında mağdure ...'e karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve katılan mağdure Yaren'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarih 2020/86 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile farklı tarihlerde katılan mağdure Yaren'i baskı altına alarak saçları ile oynadığı, tişörtünü ve sütyenini çıkarmaya çalıştığı,Yaren'in bacağını kendi bacağının üzerine koyduğu ve krem sürmeye çalıştığı, ayak bileğine krem sürdüğü, göbeğini sıktığı, elini göbeğinden aşağı mağdure Yaren'in cinsel organına doğru götürmeye başlayınca mağdure Yaren'in ...'nin elini tutup iteklediği kendinde olmadığında anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdure ...'e karşı 2018 yılı Aralık ayında tehdit ederek evine çağrıdığı, öpmeye çalıştığı ancak ...'in ...'yi iteklediği ve yapma dediği, bu olaydan birkaç hafta sonra ...'i yine evine çağırdığı, ... soyunduktan sonra dokunduğu ve yüz üstü yatağa yatırdığı, vücudunu çıplakken okşadığı ve herhangi bir organ veya cisim sokmadan ağlamasından dolayı ...'i bıraktığı, bu olaydan kısa bir süre sonra ...'nin ...'i tekrar şantajla evine çağırarak yine video baskısıyla rızası olmaksızın tekrar soyundurup aynı şekilde yine ...'in çıplak halde vücudunu okşadığı, ancak herhangi bir organ veya cisim sokmadığı kabul edilerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dair verilen kararın mağdurlar vekilleri ve katılan ... ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1344 Esas, 2021/1777 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, mağdure Yaren'in kurgulanmış delillerle desteklenmeyen soyut ve çelişkili beyanlarına itibar edildiğine, tanık beyanlarının de doktor raporlarının da mağdureyi desteklemediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı eylemin de şüphede kaldığına, kabulde dahi cinsel amacın bulunmadığına, eksik araştırmaya, mağdure on beş yaşından büyük cebir tehdit veya iradeyi etkileyen başka neden de bulunmadığına, mağdure ... hakkında da suçun tipiklik unsurunun gerçekleşmediğine, yaş konusunda hata iddiasına ve tespitinin yapılmadığına, mağdureye yönelik kanunda sayılan hallerden hangisinin yapıldığına dair denetime elverişli bir kabul ve gerekçe gösterilmediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının da hatalı olduğuna ve eylemlerin gerekçede gösterilmediğine sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasıfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure Yaren'e Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, mağdure hakkında alınan raporlar, savunma tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre suçun nitelikli hâlinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin şüphede kaldığı ve bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın gerçekleştirdiği eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1344 Esas, 2021/1777 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure Yaren'e Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1344 Esas, 2021/1777 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a)bendi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6390, Karar No: 2022/11199, Tarih: 27.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/6390 E.  ,  2022/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nin 18/2. maddesi hükmüne ve Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2021 gün ve 2020/185 E. 2021/351 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4079, Karar No: 2018/7627, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4079 E.  ,  2018/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçiş yapmak kabahatinden dolayı ... hakkında hakkında Ulaştırma Bakanlığı Karayolları... Otoyol Bakım İşletme Şefliğince uygulanan 3.096,50 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair ...Sulh Ceza Hakimliğinin 27/01/2017 tarihli ve 2016/835 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair...Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2017 tarihli ve 2017/1172 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/08/2017 gün ve 7871 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2017 gün ve KYB. 2017-49118 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verildiği,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... . CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; ... . CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; ... CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve .. . CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

... Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2017 tarihli ve 2017/1172 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan ... plaka sayılı aracın ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,...Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2017 tarihli ve 2017/1172 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4205, Karar No: 2024/4175, Tarih: 12.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4205 E.  ,  2024/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2885 - 2023/368

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2015/1206 Esas, 2020/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Karara karşı temyiz dışı bazı sanıklar ve sanık müdafiileri ile katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/3452 Esas, 2021/2353 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/74 Esas, 2022/391 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,Sakarya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/2873 Esas, 2023/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 303 ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca gereğince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yerine;

"1-Sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,", ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,", ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Her ne kadar sanık hakkında birinci derece doğal sit alanına iskele yapmak sureti ile üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, söz konusu iskeleyi yaklaşık 40 yıl önce yaptığını 2-3 yıl önce de onarım yaptığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda da söz konusu iskelenin sanık savunması ile uyuşur şekilde 25 yıllık olduğu, ancak 2018 yılından sonra esaslı onarım yapıldığının bildirildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar istinaf bozma ilamında eski tarihli hava fotoğrafları ile karşılaştırılma yapılması istenilmiş ise de; bilirkişi raporlarına da yansıyan ortorofo haritası ve fotoğraflarda alanın ağaçlık olması ve iskelelerin ağaçlar neden ile görülmemesi nedeni ile bu hususta kesin bir tespit yapılamamış, bu kapsamda; iddianame sonrası yapılan faaliyetlerin dava konusu olmadığı, davaya konu iskeleyi ise; eskime oranı ve genel durumu itibariyle, sanığın söz konusu iskelenin bulunduğu yerin doğal sit alanı ilan edilmesi kararından sonra yaptığına ilişkin kesin bir delil elde edilememesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraatine dair karar verilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçun suç tarihinin gerekçeli kararda 2014 yılı olarak belirtilse de yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu iskelenin yaklaşık 25 yıl önce yapılmış olduğunun belirtildiği, 2863 sayılı kanun 65/1 maddesinde düzenlenen suçun ani hareketli suç tiplerinden olup inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştirilmesiyle suçun tamamlandığı, sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi olup bu süre ilk derece mahkemesinin karar tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf talebi bu sebeplerle yerinde ise de; bu aykırılıklar CMK'nın 303 ve 280/1-c maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan istinaf yoluna başvurulan Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/04/2022 tarih ve 2022/74 (E) ve 2022/391 (K) sayılı ilamının tamamen kaldırılmasına, yerine, sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir."

Ayrıca, Bölge Adliye Mahkemesince kararda " Benzer konuda Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15/05/2013 tarih ve 2012/27416 E- 2013/13727 K sayılı ilamında belirtildiği üzere; mahkemece icra edilen keşifte, dava konusu sit alanı içerisinde iddianame anlatımında yer almayan 3-4 yıl önce yapılmış kulübenin mevcut olduğu ve yine var olan iskelenin 3-4 yıl önce kazıklarının değiştirildiğinin belirlendiği anlaşılmış olup, söz konusu uygulamalar ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;" tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında mevcut 22.04.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda yer verilen ve dava konusu edilmeyen yeni aykırılıklar ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

22.04.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, suça konu iskelenin 2018 tarihli bilirkişi raporunda yer verilen tespitlere göre yaklaşık 25 yıl önce yapılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinin "1993" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

22.04.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, suça konu iskelenin 2018 tarihli bilirkişi raporunda yer verilen tespitlere göre yaklaşık 25 yıl önce yapılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinin "1993" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1993 yılından itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.