muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21447, Karar No: 2012/14711, Tarih: 10.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21447 E.  ,  2012/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun anlatımlarında sanık ...'ın elindeki demir çubukla kafasına vurduğunu, araçtan inerken sanıklardan birisinin bıçakla sol alt çenesinden yaraladığını belirtmesi, mağdurun 28.06.2007 tarihli geçici raporunda, yüz bölgesinde sağ frontal bölgede ve alt çenede birden fazla yara tariflenmesi, mağdurun Sakarya Toyotasa Acil Yardım Hastanesinden aldırılan 04.07.2007 tarihli raporunda, mağdurun yüzünde tespit edilen hangi yaranın yüzde sabit ize neden olduğunun belirtilmemesi, adli tıp uygulamalarına göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, mağdurun mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerekirken, dosyada mevcut yetersiz raporlar ve mahkemece yapılan gözlem ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7526, Karar No: 2021/3739, Tarih: 22.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7526 E.  ,  2021/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tarihinde önleme arama kararına istinaden kolluk görevlilerince yapılan ring görevi esnasında durumundan şüphelenilerek durdurulmak istenen sanığın kaçmasının ardından yakalandığında yapılan üst aramasında gövdesinde gizlediği ağzı bağlı şeffaf beyaz poşet içerisinde dört beste net 0,34 gr eroin içeren toplam net 0,4 gr krem renkli toz madde ile 12 fişek kilitli şeffaf naylon poşet içerisinde net 5,9 gr esrar elde edilebilecek toplam net 9,8 gr hint keneviri bitki parçalarının bulunması ve sanığın bu esrarın kendisine ait olduğunu, arkadaşlarıyla birlikte kullanmak için bulundurduğunu söylemesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin paket sayısı, miktarı, olay yeri, savunması ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9267, Karar No: 2013/7658, Tarih: 21.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9267 E.  ,  2013/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10958, Karar No: 2016/6201, Tarih: 06.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10958 E.  ,  2016/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2014/465-2015/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'in müvekkili ile birlikte 2-3 kişiyi işe alma vaadiyle iş sözleşmesi imzalayacaklarını söyleyip notere götürerek hile ve yanıltma ile bir belge imzalattıktan sonra ortadan kaybolduğunu, ardından vergi dairesinin bildirmesiyle müvekkilinin bazı şirketlerde ortak ve yönetici olduğunu anlaşıldığını, davalı şirketlerle ilgili 1999 ve 2000 yıllarındaki ticaret sicil gazeteleri incelendiğinde davalı ...'in davalı ... şirketindeki %90 hissesinin, davalılar ... ve ...nin'in murisi olan ...'un davalı ... şirketindeki %90 hissesinin, davalı ... ...'nın davalı ... şirketindeki %50 hissesinin, davalı ... 'nın davalı ... İnşaat şirketindeki %50 hissesinin müvekkiline devredildiğinin ve müvekkilinin şirket müdürü yapıldığının belirtildiğini, tüm devir işlemlerinin usulsüz olduğunu, imzaların müvekkiline ait olmadığını, rızanın bulunmadığını, bu işlemlerin aldatma ve hile ile alınan vekaletname ile ya da sahte evraklarla düzenlendiğini, tüm davalıların birlikte hareket ettiğini ileri sürerek müvekkili adına yapılmış olan tescillerin iptali ile hisselerin devredenler adına tescilini, iptal işlemlerinin devir tarihinden itibaren geçerli olmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davada şirket ortaklarına ya da mirasçılarına husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 1999-2000 yıllarında gerçekleşen hisse devir işlemlerinin 2004 yılında öğrenerek Şubat ayında davaya konu işlemler nedeniyle davalılardan ...'in kendisini dolandırdığından bahisle şikayet dilekçesi verdiği, dolayısıyla aleyhine yapılan hileyi 2004 yılında öğrenmiş olduğu, dava tarihi itibariyle 1 yıllık hak düşürücü süreyi geçirdiği, devir işlemlerine icazet vermiş sayıldığı, hak düşürücü süre olması nedeniyle mahkemece resen gözetildiği gerekçesiyle hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya yapılan şirket hisse devirlerinin iptali ile devreden kişiler adına yeniden tescili istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde hisse devirlerinden sonradan haberdar olduğunu, yapılan hiç bir devir işleminde kendisinin bulunmadığını, imzaların kendisine ait olmadığını, bu devirlerin ya hile ile alınan vekaletname ile ya da sahte olarak düzenlendiğini ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece, öncelikle dava konusu edilen tüm hisse devirlerine ilişkin sözleşmelerin ve vekaletnamelerin getirtilerek hisse devirlerinin asaleten mi yoksa vekaleten mi yapıldığının tespit edilmesi, davacıya hangi işlem için hangi vakıalara dayandığının açıklattırılması, hukuki nitelendirmenin yapılması, taraf delillerinin toplanıp davacının iddialarının yapılacak bu nitelendirmeye göre ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken tüm hisse devir sözleşmeleri celbedilmeden ve davacının iddiaları her bir işlem uyarınca ayrı ayrı değerlendirilmeden karar verilmesi yerinde olmamıştır.

Ayrıca, davacı, adına şirket hisse devirlerinin yapıldığını öğrenmesinin akabinde dava açtığını ileri sürmüştür. Davacının iş bu davadan önce ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/531 Esas sayılı dosyası ile hisse devreden kişilere karşı hisse devirlerinin iptali ve devredenler adına tescili talebi ile dava açtığı, davanın usulden reddedildiği anlaşılmakta olup işlem tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 31. maddesi uyarınca hileye maruz kalanın sözleşme ile bağlı olmama hakkını herhangi bir şekle tabi olmayan bir irade beyanı ile kullanabileceği dikkate alındığında ... Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davanın bu anlamda bir irade açıklaması olduğu sabittir. Ayrıca, davacının davalılardan ... hakkında 2004 yılında şikâyette bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davacının 2004 yılında ... hakkındaki şikayetine ilişkin soruşturma dosyası getirtilmemiş, sadece bu dosyayı zamanaşımına uğrattığı iddiası ile yargılanan savcılık görevlisi ile ilgili dosya celbedilmiştir. Bu durumda anılan dosyanın ve tarafların tüm delillerinin getirtilmesi, davacının 818 sayılı BK'nın 31. maddesi kapsamında bir irade beyanının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi de gereklidir. Yine, davacı 2004 yılındaki şikâyetinin sadece dolandırıcılığa ilişkin olduğunu, bu şikâyetin de hisse devirleri ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda anılan soruşturma dosyasının içeriğinin değerlendirilmesi, bu şikâyet esnasında davacının adına pay devri yapıldığını öğrenip öğrenmediğinin tespiti gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporundaki tespitlere bağlı olarak salt 2004 yılında davalı ... hakkında bir şikâyet yapıldığından bahisle hisse devirlerinin 2004 yılında öğrenildiğinin kabulü doğru olmadığı gibi, anılan şikâyetin sadece ... İnşaat Taşımacılık Turizm Reklam ve Promosyon San. Tic. Ltd. Şti'nin hisselerini devreden ... hakkında yapıldığı nazara alınmaksızın diğer 3 davalı şirketteki hisselerini devreden ... ve ... için de ... hakkındaki şikâyet tarihinde hisse devirlerinin öğrenildiğinin kabul edilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6175, Karar No: 2021/10790, Tarih: 04.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6175 E.  ,  2021/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Devrek Sulh Hukuk ve Antalya 8.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasilik görevinin iptali istemine ilişkindir.

Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının Antalya Kepez Ruh ve Sinir Hastalıklarında tedavi gördüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet makamı olan Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeden dosyanın mahkemeye gönderildiği gerekçesiyle dosyanın vesayet makamı olan Devrek Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş bunun üzerine ise Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı İbrahim Sebetci'nin Antalya Kepez Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğü anlaşıldığından TMK'nın 412. maddesi uyarınca yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine, dosyanın yetkili ve görevli nöbetçi Antalya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, vesayet makamı olan Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı bulunmadığı, ayrıca uyap sistemi üzerinden yapılan adres araştırmasında kısıtlının kısıtlanması talebiyle açılan dava tarihinde yerleşim yeri adresinin "Yeni mahallesi Çay sokak No: 27 İç Kapı no: 4 Devrek/Zonguldak" sınırları içerisinde olduğu, kolluk birimince düzenlenen 06.05.2019 tarihli cevabı yazı esas alınarak kısıtlının Antalya Kepez Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğü bildirilmesi üzerine yer değişikliğine izin verildiği belirtilmiş ise de dosyada bulunan Kepez İlçe Emniyet Müdürlüğünün 25/09/2019 tarihli yazı cevabı ile; kısıtlı adayının Atatürk Devlet Hastanesi Aşur Aksu Semp Polikiliniği Amatem'e 26/04/2019 tarihinde yatış yaptığı, 07/05/2019 tarihinde Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edildiğinin bildirildiği, kısıtlının yerleşim yerinin Antalya olmadığı gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinin 06/02/2019 tarih ve 2018/639 esas, 2019/159 sayılı ilâmı ile kısıtlılık halinin devamna , Nurten Şahin'in vasilik görevine son verilmesine, ...'ın vasi olarak atanmasına karar verildiği ve vesayetin Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Nöbetçi Antalya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Devrek Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3800, Karar No: 2015/6907, Tarih: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3800 E.  ,  2015/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/300836

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2009

NUMARASI : 2008/591 (E) ve 2009/1173 (K)

SANIKLAR : N.. K.., S.. C..

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk S.. G.. ile sanıklar N.. K.. ve S.. C.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk S.. G.. ve müdafi ile sanıklar N.. K.. ve S.. C..'ın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk S.. G.. ile sanıklar N.. K.. ve S.. C.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suçun geceleyin işlenmiş olması nedeniyle cezada artırım yapılırken TCK'nun 143. maddesinin gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk S.. G.. ve müdafi ile sanıklar N.. K.. ve S.. C..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11 /2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11080, Karar No: 2013/12942, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11080 E.  ,  2013/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık ve açıktan fena kullanım nedenleriyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kiracı olarak işlettiği taşınmazda 11.10.2011 tarihinde yapılan denetimde kapalı alanda sigara içilmesine izin verildiğinin tespit edildiğini, 5727 sayılı yasayla değiştirilen 4207 sayılı yasanın 2/d maddesine göre tütün ürünlerinin özel hukuk kişilerine ait lokantalar ile kahvehane, kafeterya, birahane gibi eğlence hizmeti veren işletmelerde tüketilmesinin yasaklandığını,Yargıtay içtihatlarına göre bu durum kiralananın açıktan açığa fena kullanılması halini teşkil ettiğini ve bu nedenle ihtar yapılmaksızın tahliye istenebileceğini belirterek açıktan fena kullanma nedeniyle tahliyeye karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, kiralananın tanker park sahası içerisinde bulunduğunu, açık alanda sigara içilmesinin tehlikeli ve yasak olması nedeniyle ve idarenin izniyle bir kısım kapalı alanda sigara içilmesine izin verildiğini,emsal içtihatda kiralananın sağlık kuruluşunda bulunduğunu, emsalin bu olaya uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kiralananda sigara içilmesinin açıktan fena kullanma teşkil etmeyeceği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1.4.2006 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile tanker park sahasında bulunan şoför bekleme yeri ( lokanta, çayhane ve müştemilatı) davalıya kiralanmıştır. Davalı vekilinin de kabul ettiği üzere kiralanan taşınmazda (kapalı alanda) sigara içildiği anlaşılmaktadır. 5727 Sayılı Kanunla Değişik 4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkındaki Kanunla yasaklanmış olmasına rağmen kapalı alanda sigara içilmesi halinin Borçlar Kanunu 256. maddesinin ikinci fıkrası hükmünce kiralananın açıktan açığa fena kullanılması halini teşkil edeceğinin kabulü gerekir.Davalıya bu konuda ayrıca bir ihtar yapılmasına da lüzum yoktur. Bu nedenle istemin kabulü ile kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5321, Karar No: 2022/9372, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5321 E.  ,  2022/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.02.2019 tarih ve 2018/136 E- 2019/43 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1127 E- 2021/377 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait 2016/105841 başvuru numaralı ‘‘D LİTE FİT’’ ibareli marka tescil başvurusunun Marka İlan Bülteni’ndeki yayınına müvekkiline ait ‘‘FİT’’ ibareli markaları ile iltibas oluşturması ve hak sahipliği bulunması nedeniyel itiraz edildiğini; ancak Markalar Dairesi Başkanlığınca itirazlarının reddedildiğini itirazın yeniden incelenmesi YDİK nezdinde yapılan itirazlarında da reddedildiğini, müvekkilinin ‘‘FİT’’ ibaresini ilk olarak 2000 yılında tescil ettirdiğini ve bu marka üzerinde yatırımlar yaparak markalarını da arttırdığını, müvekkiline ait ‘‘FİT’’ ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olmadığını, müvekkiline ait markalar ile dava konusu markanın emtiları ve ibarelerinin ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan markalar arasında iltibas tehlikesinin mevcut olduğunu, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2018-M-1266 sayılı kararının iptaline,‘‘D LİTE FİT ’’ ibareli marka başvurusunun 29. ve 30. sınıfın tamamı ile 35. sınıfın 29 ve 30 sınıflar ile ilgili alt sınıfları yönünden iptaline, tescili halinde hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, çekişmeli başvurunun standart karakterle yazılmış “d lite fit+şekil” ibaresinden oluşurken; itiraza dayanak markaların standart karakterle yazılı “fit”, “fit”, “fit x”, “fit indeks”, “fit index”, “fit” ibarelerinden oluştuğu, davalı markası kapsamında kalan sınıflar açısından aynı/aynı tür mal ve hizmetler tespit edilse de, fonetik ve görsel olarak bir bütün halinde yapılan değerlendirilme sonucunda taraf markaları hem görsel olarak hem de telaffuz edildiğinde birbirinin aynı veya devamı olduğu intibasını uyandırmadığından davalı başvurusu ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığı, davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi kapsamında eskiye dayalı kullanım nedeniyle üstün ve öncelikli hak iddiasının değerlendirilebilir ve yerinde olmadığı,dava konusu marka kapsamındaki mal ve hizmetlerin, davacı markaları kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür, benzer olmasına rağmen, taraf markalarının işaretlerinin benzer olmaması ve 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin mevcut olmaması nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı davalının başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.