muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19824, Karar No: 2015/4822, Tarih: 24.03.2015

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın faiz yönünden davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı düzeltilerek onanmıştır.

Sayın çoğunluğun düzeltilerek onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın faiz yönünden davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı düzeltilerek onanmıştır.

Sayın çoğunluğun düzeltilerek onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Ancak yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı davalı sigorta şirketi vekilince temyiz edilmediğinden bu yönde davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Davacı reddi gereken davada usuli kazanılmış hak kuralı gereğince mahkemece hükmolunandan daha fazlasını temyiz yolu ile talep edemeyeceğinden davacının temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacının temyiz isteminin kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/5914, Karar No: 2018/3484, Tarih: 15.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5914 E.  ,  2018/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın kendisine ait olan ... plaka sayılı aracını tamir için, sanığa ait... Oto isimli iş yerine teslim ettiği, aracın kaporta ve far aksamında arızanın bulunduğu, katılanın, sanığa tamir masrafı için 300 TL para bıraktığı, bir hafta sonra aracını almaya gittiğinde tamir edilmediğini gördüğü, daha sonra defalarca aracını almaya gitmesine rağmen sanığın, katılanı oyaladığı, katılanın bir yıl sonra... ilinden ayrılması nedeniyle sanığa aracını güvenli bir yerde muhafaza etmesini, dönüşte alacağını söylediği, 3 ay sonrasında Balıkesir iline geri döndüğünde aracını kontrol için sanığın iş yerine gittiğinde aracın motor ve iç aksamının yerinde olmadığını gördüğü, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/681, Karar No: 2023/7633, Tarih: 25.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/681 E.  ,  2023/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1361 Esas, 2022/1472 Karar

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

ASIL DAVADA DAVALILAR : 1.Kızılkayalar Hamburger Gıda İnşaat Turizm Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

2. ... (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/174 E., 2018/316 K.

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2017/192 E.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline ilişkin asıl dava ve birleşen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen dava davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin faaliyet gösterdiği işi için uygun gördüğü "KIZILKARA" markasının tescili istemi ile 03.02.2016 tarihinde başvuruda bulunduğunu, başvurunun, 94619, 2006/41033, 2007/48477, 2004/09577, 2005/39721, 2007/05382, 2011/ 92043 sayılı “zeytin dalı şekli”, “şekil”, “şekil”, “kızılkaya kh şekil”, “kızılkaya”, “kızılkaya”, “kızılkaya” ibareli markalara dayanılarak 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesi çerçevesinde kısmen reddedildiğini, anılan ret kararında başvuru markası ile itiraza mesnet gösterilen markaların görsel ve işitsel açılardan bağlantı kurulması ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılma ihtimaline yol açabilecek derecede benzer olduğu ve itiraza mesnet markanın kısmen aynı, aynı tür veya benzer malları/hizmetleri kapsadığının belirtildiğini, YİDK nezdinde yapılan itirazın da 2017/M-2495 sayılı karar ile reddedildiğini, tescili istenen markadaki asıl unsurun açık olduğunu, sahibine münhasır hak teşkil etmemekle beraber 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerinde belirtilen hususları içeren kelimelerin markalarda yardımcı unsur olarak kullanılabileceğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nın 12.04.2017 tarih ve 2017/M-2495 sayılı kararının iptali ile 2016/08935 sayılı markanın tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kızılkayalar Hamburger Gıda İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; görsel, anlamsal ve sescil olarak başvuru konusu "KIZILKAYA" ibareli işaret ile davalının "KIZILKARA" ibareli markasının bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, markalar ile başvuru konusu işaret arasındaki diğer farklı unsurlar bulunmasının farklı bir etki doğurmadığını, zira asıl ve ayırt edici unsurlarının görsel ve sescil olarak çok yakın olduklarını, farklılıkların markalar arasında yeterince ayırt edicilik sağlamadığını, kapsamlarının da aynı tür ürün ve hizmetlerden oluştuğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Birleşen 2017/219 E. sayılı davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markalar ile başvuru konusu işaret arasında başkaca farklı unsurlar bulunmasının farklı bir etki doğurmadığını, markalar arasında yeterince ayırt edicilik sağlamadığını, kapsamlarının da aynı tür ürün ve hizmetlerden oluştuğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin13.12.2018 tarih, 2017/174 E. ve 2018/316 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli ve 2019/429 E., 2020/851 K. sayılı kararıyla; davacının 2016/08935 başvuru numaralı "kızılkara" ibareli başvurusunun 94619, 2006 41033, 2007 48477, 2004 09577, 2005 39721, 2007 05382, 2011 92043 sayılı/ başvuru numaralı ve "zeytindalı şekli", "şekil","şekil", "kızılkaya kh şekil", "kızılkaya", "kızılkaya","kızılkaya" ibareli markalar ile benzer olduğu, zira KIZILKARA ve KIZILKAYA ibareli markaların kırmızı ... büyük düz harflerden ibaret yazım stilinden kaynaklı görsel benzerlikleri bulunduğu, yoğun bir işitsel benzerlik bulunduğu, taraf markalarının emtia listelerinin çekişme konusu 29, 30, 32, 33 ve 43 üncü sınıflardaki tüm mal ve hizmetler ile 35/01, 02, 03, 04 alt gruplarındaki hizmetler açısından aynı/aynı tür emtiadan oluştuğu, davacının marka başvurusunun kapsadığı çekişme konusu 35/05 alt grubundaki perakende satış hizmetlerinin, 01-34 üncü sınıflardaki tüm malların satışına ilişkin olduğu, davalı Kızılkayalar Ltd. Şti.’nin 2005/39721 markası kapsamındaki 35/05 alt grubu mallarının ise "çeşitli mallar" şeklinde tanımlandığı, markalardan birinde ürünlerin 01-34 üncü sınıflar arası olarak sayılması, diğerinde bu ürünlerin genel bir ifade ile yer alması arasında fark bulunduğu, diğer davalı ... yönünden ise, karşılaştırılan işaretlerin tümünde aynı şekil unsurunun kullanıldığı, figüratif unsurun bıraktığı kavramsal algının ortak olması nedeniyle markaların birbirlerinin serisi, devamı, ... bir versiyonu, “logo+ kelime” şeklinde güncellenmiş bir hali olarak tüketici nezdinde algılanmasının kuvvetle muhtemel olduğu, dolayısıyla somut uyuşmazlık açısından da taraf markalarının bütünsel anlamda bıraktıkları algı itibariyle benzer oldukları, 2016/08935 sayılı "kızılkara+şekil" ibareli davacı marka başvurusu kapsamında, davalı Kızılkayalar Hamburger Gıda İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. itirazı nedeniyle reddedilen 29, 30, 32, 33 ve 43 üncü sınıflardaki tüm mal ve hizmetler; 35/01, 02, 03, 04 alt gruplarındaki hizmetler ve 29, 30, 31, 32, 33 üncü sınıflardaki tüm malların ve 05/02 alt grubundaki malların satışına ilişkin 35/05 alt grubundaki hizmetler açısından taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, ancak, dava konusu "KIZILKARA" markasının emtia listesinden çıkartılan çekişme konusu mal ve hizmetler bakımından taraf markalarının emtia listelerinin “aynı tür” ve/veya “benzer” mal ve hizmetlerden oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği, bilirkişi heyetinden alınan raporda, 2016/08935 sayılı "kızılkara+şekil" ibareli davacı marka başvurusu kapsamında, davalı Kızılkayalar Hamburger Gıda İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. itirazı nedeniyle reddedilen 29, 30, 32, 33 ve 43 üncü sınıflardaki tüm mal ve hizmetler; 35/01, 02, 03, 04 alt gruplarındaki hizmetler ve 29, 30, 31, 32, 33 üncü sınıflardaki tüm malların ve 05/02 alt grubundaki malların satışına ilişkin 35/05 alt grubundaki hizmetler açısından taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu; davalı ..