muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/190, Karar No: 2022/3946, Tarih: 24.05.2022

. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağ dahil). Yenilenebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuruyemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. Bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." bakımından iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, TPMK YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin markalar arasındaki benzerlik ile ilgili temyizine gelince; davacının marka başvurusu “DİA + üç yapraklı şekil” redde gerekçe gösterilen markalar ise “DİA + % (yüzde işareti şekli)” görünümünde olup, her iki markada “DİA” ibaresi ortak ise de markalar farklı şekil unsurlarını barındırmaktadır. Marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 5/1-ç maddesi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerekir. Somut olayda şekil unsurları bakımından markalar arasında farklılık bulunduğundan, davacı ... başvurusunun, davalı TPMK tarafından mutlak nedenle reddi kararı yerinde olmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/764, Karar No: 2023/9611, Tarih: 08.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/764 E.  ,  2023/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/541 E., 2015/786 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmadığının anlaşılması üzerine, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/541 Esas, 2015/786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Mahkemece, iddia, sanık savunması, mağdur beyanı, TÜTAGEM raporu, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 17.06./2015 tarih ve 4080 numaralı raporu, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, yapılan yargılama ve oluşan vicdani kanıya göre; sanık ...'un mağdurun oğlu olduğu, uyuşturucu madde bağımlısı olan sanığın olay tarihinde kullandığı maddenin etkisiyle annesini darp ettiği, alınan doktor raporuna göre mağdurun BTM ile giderilebilir ölçüde yaralandığı, aynı zamanda sanıktan kan örneği alındığı, bu örnekler üzerinde yapılan inceleme sonucunda hazırlanan rapora göre sanığın kanında uyuşturucu madde tespit edildiği, sanık hakkında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 17.06.2015 tarihli rapora göre sanığın cezai sorumluluğunun olmadığının tespit edildiği belirlenmekle sanığın üzerine atılı yaralama ve uyuşturucu madde kullanma suçlarını işlediği açıkça anlaşılsa da sanığın üzerine atılı üstsoya karşı kasten basit yaralama ve kullanmak için uyuşturucu madde kullanmak suçlarını işlediği açıkça sübuta ermiş ise de; Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 17.06.2015 tarih ve 4080 numaralı raporuna göre; sanık ...'un 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında akıl hastası olduğu ve cezai ehliyetinin bulunmadığının belirtilmiş olduğu anlaşılmakla sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/541 Esas, 2015/786 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11074, Karar No: 2015/7469, Tarih: 08.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11074 E.  ,  2015/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karar Dairemizin çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Davacı ..., davalı ise ... partisi ...'nin Genel Başkanıdır. Davaya konu sözler ise davalının 29/10/2013 tarihinde partisinin Tandoğan Meydanın da Cumhuriyet Mitinginde yaptığı konuşmalara ilişkindir.

Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta inicitici eleştirilere dahi katlanması gerekeceği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. (ör. AİHM 2. Daire Tuşalp-Türkiye davası)

Ana ... Genel Başkanı olan davalı kendi bakış açısından Başbakanın icraatlarını ve sözlerini eleştirmiştir.

AİHM yukarıda anılan davada belirtildiği gibi AHİS 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen “bilgi” ve “fikirlere” değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadelere de uygulanacağını belirtmiş ve bu ifadeler var olmadan “demokratik bir toplum”dan sözedilemeyeceğini, bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri; olduğunu vurgulamıştır.

Bu açıklamalar ışığında davalının davaya konu edilen konuşmanın ağır eleştiri kabul edilmesi ve bu nedenle davanın reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08/06/2015
Yargıtay — Esas No: 2011/316, Karar No: 2013/2611, Tarih: 04.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/316 E.  ,  2013/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın katılana mesaj çekerek “bana attığın kazığı hiç unutmayacağım ... ... ve seni mutlaka ele geçireceğim, sakın unutma dünya çok küçük” sözleriyle tehdit ettiği kabul edilen olayda, sanığın tehdit içeren sözlerinin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamında olduğunun kabulünde yetersiz gerekçeyle karar verilmesi ve aynı fıkranın 2. cümlesinde yer alan sair tehdit niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9193, Karar No: 2025/386, Tarih: 15.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9193 E.  ,  2025/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1694 E., 2024/1672 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle iş bu dosya ile bağlantılı olduğu anlaşılan Dairemizin 2024/451 Esas sayılı dosyası ile birlikte inceleme yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdure Yeliz'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure İrem'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdurenin sekiz - dokuz yaşlarında olduğu dönemden 2015 yılının sonuna kadar alt kattan alıp üst kata götürerek birden fazla kez sair cisim soktuğu kabul edilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine; suça sürüklenen çocuğun mağdure İrem'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sübuta, eksik araştırmaya, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, ek süre talebinin değerlendirilmediğine, iftira atıldığına, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sübuta, suç vasfının tayininde yanılgıya, zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma öncesi hukuki durumla bozma sonrası hukuki durumun aynı olup daha aleyhe hüküm tesis edilemeyeceğine ve düşme kararı verilmesi gerektiğine, yetersiz gerekçeye hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdure Yeliz'in Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınan beyanları kayda alınmış ise de, 5271 sayılı Kanun'un 219/1. maddesinde yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek Mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre beyanlarının çözüm tutanağının imzalanmamış olması,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 2023/1195 Esas, 2023/1441 Karar sayılı bozma ilamı okunup taraflara diyeceklerinin sorulması gerektiği ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında aleyhe bozma sonrası bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 2023/1195 Esas, 2023/1441 Karar sayılı bozma ilamı okunup taraflara diyeceklerinin sorulması gerektiği ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında aleyhe bozma sonrası bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden; Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile yüze karşı verilen mütalaada sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde suç vasfının değiştiği kabul edilip ek savunma hakkı tanınmayarak 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden; Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında mağdureye karşı gerçekleştirdiği kabul edilen eylemin ne olduğunun kararda belirtilmemiş olması,

5. Suça sürüklenen çocuk ...'in olay tarihinde on iki- on beş yaş aralığında bulunması karşısında ''çocuğun cinsel istismarı suçu'' ile ilgili sosyal inceleme raporu ile fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine yönelik rapor alınması gerekirken dosyada mevcut Gazitantep Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ''çocuğun nitelikli cinsel istismarı fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğu'' belirtilen rapora ve mevcut sosyal inceleme raporuna göre yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/149, Karar No: 2019/3280, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/149 E.  ,  2019/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10388, Karar No: 2015/626, Tarih: 15.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/10388 E.  ,  2015/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 11.05.2010 tarih 2010/115 Esas, 2010/169 Karar sayılı ilk hükmün sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği, aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden karar verildiği ve katılan vekilinin bu kararı temyiz ettiği, ancak yeniden verilen kararın hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğu, sanığın ilk hükme yönelik temyiz istemi konusunda da tebliğnamede görüş bulunmadığı cihetle; bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2496, Karar No: 2020/4446, Tarih: 17.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2496 E.  ,  2020/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/04/2004 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ..., ... ve İhsan Mahmutoğlu mirasçıları tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıların davacı kurumun çalışanı olduklarını, davalılar tarafından temsil, reklam ve tanıtım amaçlı olarak dağıtılanlar dışında 2002 yılında, Yönetim Kurulu kararı veya Genel Müdür onayı ile çeşitli dernek, vakıf, kulüp ve kamu kuruluşuna eşantiyon çay dağıtıldığını, 4736 sayılı Kanun uyarınca herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmayacağını, konuya ilişkin idari soruşturma yapıldığını ve müvekkil kurumun zarara uğradığını belirterek uğranılan kurum zararının ödetilmesi isteminde bulunulmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; davalıların davacı kurumun genel müdürü, yönetim kurulu başkanı, şube müdürü, pazarlama müdürü ve yönetim kurulu üyeleri oldukları, davalılar tarafından yönetim kurulu kararı veya genel müdür onayı ile çeşitli dernek, vakıf, kulüp ve kamu kuruluşuna ücretsiz çay dağıtıldığı, bu konuya ilişkin idari soruşturma ve teftiş raporu düzenlendiği anlaşılmaktadır.

4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 1. maddesinde; ‘‘Genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idareler, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulan fonlar, kefalet sandıkları, sosyal güvenlik kuruluşları, genel ve katma bütçelerin transfer tertiplerinden yardım alan kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile müesseseleri, il özel idareleri ve belediyeler ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, özel bütçeli kuruluşlar, özelleştirme işlemleri tamamlanıncaya kadar, 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanuna tâbi kuruluşlar ve özel hukuk hükümlerine tâbi, kamunun