muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4174, Karar No: 2019/5957, Tarih: 01.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4174 E.  ,  2019/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde katılma yoluyla davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında dükkan kira sözleşmesi bulunduğunu, 2012 yılı kira bedelinin ödenmemesi üzerine davalı tarafından Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibe itirazının Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/280 Esas- 2013/127 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak tahliye kararı verildiğini, temyiz edilen hüküm faiz yönünden bozulduğundan açılan istirdat davasında talebin kısmen kabulüne karar verildiğini ancak bahsi geçen dosyada ödediği 8.149 TL 'nin yanlış tahakkuk nedeniyle kefil adına düzenlendiğini ve yine dava dışı kefil tarafından ödenen ve daha sonra kefile ödenen 5.935TL toplamı 14.084TL fazla ödeme yönünden inceleme yapılmadığından bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, yine dosyaya tehiri icra teminatı olarak yatırılan 19.676,32TL nin tazminat niteliğinde olmadığından davalıya ödendiği tarihten itibaren işleyen faizi ile birlikte iadesini; istirdat davasında iadesine karar verilen 62.500TL nin ödemelerin kademeli olarak vuku bulduğu tarihlerden itibaren işleyecek faizine ilişkin olarak bilirkişi incelemesiyle tespiti ile şimdilik 5.602,5TL nin davalıdan tahsilini; ayrıca davalı tarafından 2013 yılına ait ödenmeyen kira alacağı istemiyle başlatılan Marmaris 1. İcra Müdürlüğü 201371489 Esas sayılı icra takip dosyasında da kira bedeli yıllık olarak ödendiği halde dönem sonundan üç ay önce taşınmaz tahliye edildiğinden üç aylık kira bedeli toplamı olan 19.676TL yönünden borçlu bulunmadığının tespitini ve davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile .... İcra Müdürlüğü 2013/1489 Esas sayılı icra dosyasındaki borca dair menfi tespit talebinin kabulüne, 19.676TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, davacının 39.362,82TL tutarındaki sair taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm katılma yoluyla davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı ile davalı arasında 01.02.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli aylık net 3.750TL bedelli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır, sözleşmede dava dışı ....'in kefil olarak imzası bulunduğu ve kira bedelinin yıllık olarak ödeneceği hususu kararlaştırılmıştır. Davalı kiraya veren tarafından, davacı aleyhine başlatılan ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı takip dosyasında 2012 yılına ilişkin 57.500TL lik yıllık kira bedeli ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/280 Esas- 2013/127 Karar sayılı ilamı ile hüküm altına alınarak davacının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir. Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1489 Esas sayılı dosyasında ise takibe konu kira alacağının 2013 yılı kira dönemine ait olduğu görülmüştür. Davacı tarafından Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı takip dosyasına tahliye yönünden tehiri icra kararı alabilmek için sunulan teminat mektubu, davacının Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1489 Esas sayılı dosyasındaki borcu nedeniyle davalı tarafından haczedilip paraya çevrilmiş ise de, davacı tarafından takibe konu borcun asıl alacak ve ferileri ile birlikte tamamen ödendiği bildirildiğine göre, davacının bu savunması üzerinde durularak ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/1489 Esas sayılı dosyasına davacı tarafından mükerrer ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda Yargıtay ve taraf denetimine uygun ( kira konusunda uzman bilirkişi) rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan; Davacı dava dilekçesinde dava dışı kefil tarafından icra dosyasına ödenen 5.935TL nin kefile ödendiğini bildirdiği, temyiz dilekçesi ekinde de ibraz edilen "Alacağın Temliki Sözleşmesi" başlıklı belgenin; davacı ile dava dışı kefil İbrahim Yel arasında düzenlendiği ve adı geçen kefilin davalı kiraya verenden olan alacağını davacıya devrettiği anlaşılmaktadır. İbraz edilen belge üzerinde durularak yapılacak yargılama ile varılacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14324, Karar No: 2020/3000, Tarih: 25.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14324 E.  ,  2020/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 08/11/2008 tarihinden itibaren davalı şirkette çalışan davacının iş akdine haksız ve tek taraflı olarak son verildiğini, davalı şirketin ... şubesinde satış müdürü sıfatı ile çalışırken önce Ordu'ya gönderildiğini akabinde iş akdine son verildiğini, davalı şirketin temizlik robotu pazarlama ve satışı yaptığını, evlerde tanıtım yapılarak satışın gerçekleştirildiğini, tüm personelin saat 09.00'da tek tek evlere dağıtıldığını ve gece 24.00'a kadar tanıtım yaptıklarını, davacının ise çalışan personelin koordinasyonunu sağladığını ve günün sonunda ilgili evrakları tanzim ettiğini, gerçek ücreti 2.000 TL net olmasına rağmen asgari ücretli olarak gösterildiğini ve aradaki farkın haricen ödendiğini, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını ve ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, tüm ücret ve alacak talepleri yönünden zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ...Pazarlama Dağ. Ve Tic. A.Ş bünyesinde hizmet vermeye başladığını, iş akdinin 01/01/2013 tarihinde ... A.Ş'ne devredildiğini, bu şirketin... Su A.Ş ile birleştiğini, davacının akdin feshedildiği tarihe kadar görev yaptığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı son ücretinin net 2.000 TL olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarına göre brüt 1.025 TL üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanıkları davacının ücret iddiasını doğrulamış, davalı tanıklarından ... da davacının satış müdürü ve tanıtım elemanı olarak çalıştığını, asgari ücret haricindeki ücretin elden verildiği yönünde beyanda bulunmuştur.

2-Davacı son ücretinin net 2.000 TL olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarına göre brüt 1.025 TL üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanıkları davacının ücret iddiasını doğrulamış, davalı tanıklarından ... da davacının satış müdürü ve tanıtım elemanı olarak çalıştığını, asgari ücret haricindeki ücretin elden verildiği yönünde beyanda bulunmuştur.

Davacının ücretinin tanık beyanlarında geçtiği üzere net 2.000 TL olduğunun kabulüyle, bu yönde alınan ek rapor da değerlendirilerek isteklerle ilgili karar verilmelidir. Mahkemece dosya kapsamıyla örtüşmeyen brüt 1.025 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında "mesai kazançları toplamı" başlıklı sütunda ödemeler mevcut olup, tanık beyanlarından tahakkuk ettirilen bu miktarların satışa bağlı prim olduğu anlaşılmaktadır. Bu primlerin fazla çalışma ücretinden düşülmeyerek prim mahsubu yapılmaksızın fazla çalışma ücretinin hesaplanarak sonuca gidilmesi doğru ise de ; davacının fazla çalışma ücretinin normal saat ücretinin ödendiğinin kabulü ile fazla çalışmasının sadece %50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9522, Karar No: 2015/12398, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9522 E.  ,  2015/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/120-2014/838

Taraflar arasında görülen davada Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2014/120-2014/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 03.02.2013 tarihinde müvekkilinin dava dışı S. Petrol Nakliyat Ltd. Şti.'nin davalıdaki hesabına sehven 14.500 TL EFT yapıldığını, hesap sahibinin yetkilisinin gönderilen tutarla bir ilgisinin bulunmadığını bildirdiği halde davalı bankanın paranın bloke edildiğinden bahisle iade işlemini gerçekleştirmediğini, müvekkilinin para transferinin listesi incelendiğinde asıl gönderilmek istenen S. firmasıyla davalı S. firmasının peşpeşe olduğunun görüleceğini, müvekkilinin 27.09.2012 tarihinden itibaren paranın gönderildiği şirket ile hiç bir ilişkisinin bulunmadığını, hatalı EFT'den bir gün sonra da asıl gönderilmek istenen S. İnşaat ve Yapı Malzemeleri San ve Tic. Ltd. Şti.'ne ödeme yapıldığını ileri sürerek 14.500 TL EFT tutarının ve 128,25 TL noter ihtarı masrafının EFT tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı S.Petrol Nakliyat Ltd. Şti. hesabına yapılan EFT'nin ilgili şirketin müvekkiline olan borçlarına mahsup edildiğini, sebepsiz zenginleşenin müvekkili değil EFT alıcısı olduğunu, davacının aynı alıcıya muhtelif tarihlerde ve tamamen aynı açıklamalar ile daha önceden de EFT gönderdiğini, yapılan ödemenin gerçek bir ödeme olduğunu, bankaca paranın mahsubu neticesi iadenin yapılması amacıyla muvazaalı hareket edildiğini, dava dışı S. Petrol Nakliyat Ltd. Şti.'nin tuğla ürettiğini, EFT'nin de "N.. K..- Tuğla Bedeli" açıklaması ile gönderildiğini, asıl alacaklı olduğu ileri sürülen S. firmasının faturasının ise "muhtelif inşaat demiri ve nakliye" işine ilişkin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından S. Petrol Nak. Ltd. Şti.'nin A. Polatlı Şubesi'ndeki hesabına 14.500 TL EFT yapıldığı, EFT açıklamasında paranın "tuğla bedeli" olarak gönderildiğinin anlaşıldığı, davalı banka tarafından dava dışı S. Tuğlaya gönderilen paraya el konulduğu, bir gün sonra ise herhangi bir açıklama bulunmayan EFT ile aynı miktarda paranın S. İnşaat Yapı Malzeme Şirket'ine gönderildiği, davacı ile S. Petrol şirketi arasında son olarak 2012 yılında aynı hesaptan para transferi yapıldığı, davacının davasını ispat edemediği, kaldı ki olayda sebepsiz olarak zenginleşen tarafın dava dışı S. Petrol Nak. Ltd. Şti. olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2772, Karar No: 2011/3791, Tarih: 13.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2772 E.  ,  2011/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d, 29, 62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ÇARŞAMBA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2010 gün ve 106/143 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 449/1, 51/1, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyalarak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri hususunda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısmına “41,99 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10237, Karar No: 2019/993, Tarih: 24.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10237 E.  ,  2019/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği dikkate alınmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyhekim Psikiyatri Kliniğinde görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22473, Karar No: 2012/21194, Tarih: 21.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22473 E.  ,  2012/21194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Oluş, teşhisi içeren ifade tutanağı, katılanın kolluk anlatımı, bu anlatımı ile aynı mahiyetteki mahkeme beyanı ve dosya içeriğine göre; katılanın, olay tarihinde gece vakti, 23.30 sıralarında Ulus meydanına geldiği esnada, açık ve net şekilde teşhis ettiği sanıklar, ..., ... ve ...'in, eylem ve fikir birliği içinde katılanı yağmalamaya karar verip, sigara istedikleri, sigarayı uzattığı esnada, katılanı tekmelemeye başladıkları, sanık ...'ın, katılanın, ceplerini yokladığı, bir şey bulamayınca, diğer sanıklar ... ve ...'le, kemerine takılı vaziyetteki bel çantasınının fermuarını açmaya çalıştıkları, karşı koyması üzerine, sanık ...'ın, metal cisimle burnuna vurduğu, diğer sanıklar ... ile ...'in de katılana vurdukları ve 12.05.2006 tarihli Adli Tabiplik rapor içeriğine göre; ''burun, üst dudak ve üst dudak solunda mukozada'' ......sıyrık, ekimoz ve ödeme neden olacak basit tıbbi müüdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, sanıkların, katılanın bel çantasının içinde bulunan paraları, telefonu, kredi kartını ve gözlük kılıfını alıp, katılanı yere düşürdükten sonra kaçtıkların anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin, yağma suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde hüküm kurulması,

II-Gerekçeli karar başlığında, suç yeri ve zaman diliminin yazılmaması ile suç tarihinin 12.05.2006 olduğu halde, 03.09.2006 olarak hatalı yazılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7539, Karar No: 2006/14747, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7539 E.  ,  2006/14747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 12675.040.000 Tl. istendiğini bildirip, 1.537.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.537.042.956 Tl. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 15.4.2004 tarihinden sonra sulama dönemi süresince elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine digital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.