muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15981, Karar No: 2022/351, Tarih: 19.01.2022

Yapılan açıklamalar ve dosya kapsamına göre; evlat edinilen Veri ile evlat edinenlerden ...'nin ... ülkesi vatandaşı, evlat edinenlerden ...'nın ise Arnavut ve Türk vatandaşı olduğu, evlat edinme işlemlerinde ... ülkesi Kanunlarının uygulandığı, tanınması istenilen yabancı mahkeme kararının usulüne uygun kesinleştiği, tarafların savunma hakkının kısıtlanmadığı, evlat edinme davalarında ... uygulamaları ile kabul edilen evlat edinenler ile evlat edinilen arasında onsekiz yaştan fazla farkın ve evlat edinmeye rızanın bulunduğu, kamu düzenine aykırılık bulunmadığı, ileri sürülen sahtelik iddialarının tanıma kararı verecek ülke mahkemesince irdelenemeyeceği, kaldı ki bu hususun tanınması istenilen mahkeme kararı ile kanun yoluna dair ... Cumhuriyeti yargı mercilerince ayrıntılı olarak incelendiği, anılan yargı makamlarınca kabul edilen olguların hakikate uygunluğunu araştırmanın tanıma ve tenfiz davası kapsamında yapılacak bir inceleme olmadığı, somut olayda netice itibarıyla tanımaya ilişkin ön koşullar ile esasa ilişkin koşulların bulunduğu hususları da dikkate alındığında, ... ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına, 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 75,80 TL’nin karar düzeltme isteyen Müdahil ... ve varislerinden alınmasına 19.01.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı ... vekili, evlat edinmeye ilişkin ... İli Mahkemesinin 08.04.2003 tarihli ve 2/339 Esas, 106 Karar numaralı kararının tanınmasını istemiş, mahkemece tanınmasına karar verilmiş, ... mirasçılarının temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 20.06.2019 tarihli ve 731/6262 sayılı karar ile onanmasına karar verilmiş, bu kez aynı kişiler karar düzeltme itirazında bulunmuşlardır.

Tanınması istenen mahkeme kararı, ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi tarafından

verilmiş 20.10.1964 tarihli ve 116 sayılı karar ile ...'nın ... ve ... ... tarafından evlat edinilmiş olduğu gerçeğinin tanınmasına, ...'nın aynı kişiler tarafından evlat edinilmesine ilişkin İcra Komitesinin aynı tarih ve sayılı kararının sahte ve geçersiz olduğuna, ...'nın ... ve ... ...'nın nüfus kaydından ve mirasçılığından çıkarılmasına ilişkindir.

Tanınması istenen mahkeme kararı, ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi tarafından

verilmiş 20.10.1964 tarihli ve 116 sayılı karar ile ...'nın ... ve ... ... tarafından evlat edinilmiş olduğu gerçeğinin tanınmasına, ...'nın aynı kişiler tarafından evlat edinilmesine ilişkin İcra Komitesinin aynı tarih ve sayılı kararının sahte ve geçersiz olduğuna, ...'nın ... ve ... ...'nın nüfus kaydından ve mirasçılığından çıkarılmasına ilişkindir.

Arnavut ... İli Mahkemesinin kararı, ...'nın ... ve ... ... tarafından evlat edinilmesine ilişkin ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi kararına dayandırılmıştır. Taraflarca da kabul edildiği üzere, 1964 yılında evlat edinildiği iddia edilen ... 1974 yılında ... ve ... ...'nın ... nüfus kayıtlarındaki hanelerine tescil edilmiştir. Her ne kadar devletlerarası yardım talep etmek suretiyle evlat edinme tarihindeki ... Medeni Kanunu dosya arasına getirtilmemiş ve tercüme edilmemiş ise de, bu uygulamadan İl Halk Konseyi İcra Komitesi kararının nüfus idaresine tescili için tek başına yeterli olduğu, bunun için ayrıca ... mahkemelerinden karar alınmasına gerek duyulmadığı anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla evlat edinme tarihinde, İl Halk Konseyi İcra Komitesi kararının, mahkeme kararı aranmaksızın evlat edinmenin asli kurucu unsuru olduğu anlaşılmaktadır. Tanınması istenen ... İli Mahkemesinin 08.04.2003 tarihli ve 2/339 Esas, 106 Karar sayılı kararının ise, ortaya başka bir mirasçının (...) çıkması ve Türk vatandaşı sıfatını kazanan ... ...'nın Türkiye de ki mirasçılık ilişkisinde kullanılması amacıyla alındığı açıktır.

Ne var ki; ... Yasalarına göre evlat edinmenin asli ve kurucu unsuru olan ...'nın ... ve ... ... tarafından evlat edinilmesine ilişkin 20.10.1964 tarihli ve 116 sayılı ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi kararı karar düzeltmeye konu dosyada mevcut olmadığı gibi, ne tanınması istenen ... İli Mahkemesinin 08.04.2003 tarihli ve 2/339 Esas, 106 Karar sayılı dosya içinde, ne ... İli Halk Konseyi İcra Komitesinde ne de ... Nüfus kayıtları arasında bulunamamıştır. ... ile birlikte ...'nın ... ve ... ... tarafından evlat edinilmesine ilişkin ... İli Halk Konseyi İcra Komitesinin aynı tarih ve sayılı kararının ise sahte ve geçersiz olduğu ... mahkemeleri tarafından belirlenmiştir.

Davacı ... tarafından tanınması istenen ... İli Mahkemesinin 08.04.2003 tarihli ve 2/339 Esas, 106 Karar sayılı kararı ise evlat edinme tarihinden 39 yıl sonra alınmış olup ağırlıklı olarak tanık beyanlarına, sübjektif kanata dayalı ve Halk Konseyi İcra Komitesi evlat edinme kararının ihyası niteliğindedir. Az yukarıda vurgu yapıldığı gibi ...'nın evlat edinilmesine ilişkin Halk Konseyi İcra Komitesi kararı görülmeden karar verilmiştir.

Davacı ... tarafından tanınması istenen ... İli Mahkemesinin 08.04.2003 tarihli ve 2/339 Esas, 106 Karar sayılı kararı ise evlat edinme tarihinden 39 yıl sonra alınmış olup ağırlıklı olarak tanık beyanlarına, sübjektif kanata dayalı ve Halk Konseyi İcra Komitesi evlat edinme kararının ihyası niteliğindedir. Az yukarıda vurgu yapıldığı gibi ...'nın evlat edinilmesine ilişkin Halk Konseyi İcra Komitesi kararı görülmeden karar verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 30/1. maddesinde aynen "(l) Yurt dışında yabancı yetkili makamlar önünde yapılan evlât edinme işlemleri aslî şartlar bakımından Türk mevzuatına uygun olmak şartıyla Türkiye'de de geçerlidir. (2) Evlât edinme olaylarına ilişkin yabancı adlî veya idarî makamlarca verilen ve o ülkenin hukukuna göre kesinleşmiş olan veya kesin hüküm gibi sonuç doğuran karar ve belgelerin Türkiye'de icra olunabilmesi, yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz veya tanıma kararı verilmesine bağlıdır." Hükmünü içermektedir. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 5 ve 54/c. maddelerine göre de, kamu düzenine açıkça aykırı olan yabancı mahkeme kararları hakkında tanıma tenfiz kararı verilemez. Bu açıklamalara göre; yabancılık unsuru taşıyan evlat edinme ve özellikle asli unsurları, toplumun en önemli ... taşı olan aile içindeki soybağının kurulması, miras hukukunu doğrudan ilgilendirmesi ve olası Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına başvurunun kabulü yönündeki etkisi nedeniyle kategorik olarak hayati önem taşıdığından kamu düzenini yakından ilgilendirmektedir. Evlat edinmenin asli unsurları ise 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 305 ila 320. maddeleri arasında düzenlenmiştir. ...'nın ... ve ... ... tarafından tanınmasına ilişkin ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi tarafından verilmiş 20.10.1964 tarihli 116 sayılı karar bulunmadığından, mevcut olduğu belirtilen ... ile birlikte ...'nın evlat edinilmelerine ilişkin aynı tarih ve sayılı İcra Komitesi kararının ise sahte ve geçersiz olduğu belirtildiğinden, Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarına göre kamu düzenine aykırılığının bulunup bulunmadığı saptanamamıştır. Halk Konseyi İcra Komitesinin verdiği evlatlık kararından yaklaşık 40 yıl sonra tanık beyanlarına ve sübjektif kanaata dayalı mahkeme kararının Türkiye Cumhuriyeti mahkemeleri tarafından tanınmasının isabetli olmadığı kanaatindeyiz.

Diğer yandan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 30/2. maddesinde, evlât edinme olaylarına ilişkin yabancı adlî veya idarî makamlarca verilen kararların tanınacağı belirtilmiştir. Buna göre, yabancı ülkedeki dini kurullar, halk toplulukları, siyasi oluşumlar v.b. gibi adli ya da idari makam sayılmayacak birimlerin verdikleri kararlar kendi ülkelerinde geçerli olsa bile ülkemizde tanınamaz. Somut olay bakımından, evlatlık kararını veren ... ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi'nin kanun maddesinde belirtilen adli ya da idari makam sayılıp sayılmayacağı üzerinde de tartışılıp değerlendirilme yapılmamıştır.

Bundan ayrı, bir ülkenin adli veya idari makamlarınca verilen kararının ülkemizde tanınması için öncelikle söz konusu kararın kendi ülke kanunlarına göre geçerli bir karar olması gerekir. ... İli Halk Konseyi İcra Komitesi tarafından verilmiş evlatlık kararının ... kanunları karşısında geçerlilik şartlarını taşıyıp taşımadığı yerel mahkemece gereği gibi irdelenmemiştir. Bunun için devletlerarası adli yardım yolu ile evlatlık kararının verildiği 1964 yılı itibarıyla Arnavutlukta yürürlükte olan kanun belirlenip dosya arasına getirtilip, tercüme edilerek değerlendirilmelidir. O tarihteki ülke Kanunu'nun temin edilememesi durumunda Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarının geçerli olacağı düşünülmelidir.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle; yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin karar düzeltme talebinin reddi yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayız, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 20.06.2019 tarihli ve 2019/731 Esas, 2019/6262 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme kararının yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde bozulmasının gerektiği kanaatindeyiz. 19.01.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/2374, Karar No: 2013/4684, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2374 E.  ,  2013/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2723, Karar No: 2015/2110, Tarih: 16.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2723 E.  ,  2015/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, caminin avlusunda bulunan şadırvandaki askılığa takılı bulunan mağdura ait ceketin cebindeki cüzdanı çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23730, Karar No: 2016/1359, Tarih: 01.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23730 E.  ,  2016/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A- Sanıklar ... (mağdurlar ..., ...., ...., ..., .... ve ....'ya yönelik toplam 7 kez), ... (mağdurlar ..., ...., ...., ...., ...., .... ve ....'e yönelik toplam 7 kez), .... (mağdurlar ..., ...., ...., ...., ...., .... ve ....'e yönelik toplam 7 kez), ... (mağdurlar ..., ...., .... ve ....'ya yönelik toplam 4 kez), ... (mağdurlar ..., .... ve ....'e yönelik toplam 3 kez), ... (4 kez), ... (3 kez), ... (3 kez), ... (2 kez), ... (2 kez), ... (2 kez), ... (1 kez), ... (1 kez), ... (1 kez) ve ...'e (1 kez) yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan yaralama suçuna ilişkin ilamına göre, koşulları oluşmasına rağmen, TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ... müdafiileri, sanık ... , sanık ... , sanık ...'ın annesi, sanık ... ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ...'un mağdur ...'ye yönelik, sanıklar .... ve ...'ın mağdur ...'ya yönelik, sanık ...'ın mağdur Işıl'a yönelik, sanık ...'nun mağdur ...'e yönelik ve sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik eylemlerinden dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

B- Sanık ...'un mağdur ...'ye yönelik, sanıklar .... ve ...'ın mağdur ...'ya yönelik, sanık ...'ın mağdur Işıl'a yönelik, sanık ...'nun mağdur ...'e yönelik ve sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik eylemlerinden dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- a- Sanık ...'un mağdur ...'ye yönelik eylemi ile ilgili olarak;

Mağdurun, kovuşturma aşamasında, sanığın işlettiği otele fuhuş amacıyla gitmediğini ifade etmesi ve soruşturma aşamasında da, sanığın kendisine, otelinde müşterilerle birlikte olma teklifinde bulunduğunu ancak kendisinin kabul etmediğini, Nadir isimli şahısla ise otelde birliktelik yaşamadıklarını beyan etmesi karşısında, sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan sanığın beraati yerine, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanıklar .... ve ...'ın mağdur ...'ya yönelik eylemleri ile ilgili olarak;

Mağdurun, kovuşturma aşamasında, sanıkları sadece bir ziyaret nedeniyle tanıdığını belirtip haklarında şikayetinin bulunmadığını ifade etmesi ve soruşturma aşamasında da, sanıkların, fuhuş amaçlı olarak, ...'a bayan temin edip, evlerinde fuhuş yaptırmak için de yine aynı şahıstan bayan aldıklarını, ...'un bu sanıklara kendisini de göndermek istediğini ancak kendisinin kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, sanıkların, mağdura yönelik fuhuş suçunu işlediklerine dair kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan sanıkların beraati yerine, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

c- Sanık ...'ın mağdur Işıl'a yönelik eylemi ile ilgili olarak;

Mahkemece, sanığın, dört mağdur ile birlikte, Işıl isimli şahsa yönelik de fuhuş suçunu işlediği gerekçesiyle toplam beş kez mahkumiyet kararı verilmiş ise de; mağdurlar arasında Işıl isminde birinin bulunmadığı, buna karşılık sanığın mağdur ettiği kişiler arasında yer alan Hanife'nin takma adının Işıl olduğu ve sanığın mağdur ...'ye yönelik eyleminden dolayı cezalandırıldığı, iddianame ve emniyet fezlekesinde ise Işıl yerine, Seçil isminin yer aldığı belirlenmişse de, mağdur ...'in soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, sanığın kendisine fuhuş yaptırdığına ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, sanığın, iddianamede belirtilen mağdur ...'e yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan sanığın beraati yerine, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

d- Sanık ...'nun mağdur ...'e yönelik eylemi ile ilgili olarak;

d- Sanık ...'nun mağdur ...'e yönelik eylemi ile ilgili olarak;

Mağdurun, soruşturma aşamasında, sanığın kiralamış olduğu evde masaj yapması için kendisine müşteri bulacağına, müşterinin verdiği paranın da yarısını kendisinin alacağına ilişkin teklifi kabul etmediğini belirtmesi karşısında, sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan sanığın beraati yerine, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

e- Sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik eylemi ile ilgili olarak;

Mağdurun, kovuşturma aşamasında sanık hakkında bir beyanının olmaması ve soruşturma aşamasında da, sanığı birkaç kez ...'un otelinde gördüğünü, Duygu Tanrıkulu'nun dostu olduğunu ve sanıkla fuhuş amaçlı herhangi bir münasebetinin olmadığını belirtmiş olması karşısında, sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından, yüklenen suçtan sanığın beraati yerine, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ...., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8090, Karar No: 2024/7889, Tarih: 09.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8090 E.  ,  2024/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/233 E., 2024/42 K.

KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma kararına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılardan ... Hafriyat İnş Taah Nak. Tic. Ve San Ltd Şti vekilleri tarafından temyiz edildiği, davacı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmiş ise de, duruşma isteminden feragat etmesi nedeniyle duruşma isteminin reddine karar verilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 12.09.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğradığını beyanla, belirsiz alacak davası niteliğinde şimdilik kaydıyla 1.000 TL maddi tazminat ve manevi tazminat olarak 30.000 TL’nin kaza tarihinden itibaren

faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2. Davacı vekili talep artırım dilekçesiyle sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi tazminat istemini 360.813,48 TL’ye, bakıcı gideri olarak istemini 810.117,67 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili mahkememize ibraz etmiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davacı vekilinin dava dilekçesinde sunduğu aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, dava konusu kaza sonucunda davacının şikayetçi olması üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/112994 numaralı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, ancak hem müvekkilinin hem de davacının uzlaşma isteği doğrultusunda, aralarında uzlaşma sağlandığını, müvekkilinin hakkında açılan soruşturma dosyasında iyi niyetli davrandığını ve davacının mağduriyetini biran önce karşılamak gailesi ile uzlaşma yoluna gittiğini, yapılan uzlaşma protokolüne istinaden, 16.09.2013 tarihinde 2.000.00 TL, yine uzlaşma protokolüne istinaden 01.11.2013 tarihinde davacının askerlik borçlanması olarak 5.883,34 TL’yi SGK’ya, iş kazasından dolayı protez ve hastane masrafı olan 1.500,00 TL’yi ...’ın kardeşi ... Yıldırım’a elden ödediğini, ayrıca müvekkilinin tekerlekli sandalye alımı için, 15.01.2014 tarihinde 650,00 TL ödemiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Hafriyat İnş Taahhüt Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili duruşmadaki beyanında, açılan davayı kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Diğer davalı ... Müh. İnş. Tur. Temizlik Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. adına usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmediği, herhangi bir beyanda bulunmadığı anlaşılmıştır.