muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21034, Karar No: 2016/13739, Tarih: 20.06.2016

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28259, Karar No: 2013/8575, Tarih: 25.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/28259 E.  ,  2013/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, haftasonu ve resmi tatil çalışma ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet Demir Yollarının açtığı ihale neticesinde Ankara- İstanbul 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07:00'de işe başladığını, öğlen 30 dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19:00'a kadar çalıştığını, 15 günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların pazar günü 19:00'da işi bıraktığını, pazartesi günü 19:00'da iş başı yaptıklarını, gece çalışanların ise pazar günü saat 07:00'de işi bırakıp pazartesi günü sabah 07:00'de iş başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da 30 dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde 3,5 saat fazla çalışması olduğunu, ayda 26 gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık 91 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ramazan bayramında 3 gün, kurban bayramında 4 gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda 4 gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin 52 gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için 30 dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi bayram tatili ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5322, Karar No: 2014/5108, Tarih: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5322 E.  ,  2014/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 28.09.2010 tarihinde davalı firmadan 2.950,00 TL’ye bir adet koltuk takımı almıştır. Koltuk kumaşlarında ve süngerlerde toplanma olması nedeniyle ... süresi içinde değişim talep etmiştir. Davalı kartelada seçilen renkten başka bir renk ile koltukları kaplamıştır. Davacı koltukların eski kumaş rengine yakın olan ve mağazada gösterilen kumaş ile değiştirilmesini ya da 2.900,00 TL ürün bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile verilmesini talep etmiştir. Davacı duruşmadaki beyanında ürünün bedelini istediğini bildirmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Yapılan bilirkişi incelemesi sonucu, malın ayıplı olduğu, meydana gelen ayıpların üretimden kaynaklandığı ve kumaş renginin önceki renklerle aynı olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca 800 TL yıpranma payı tespit edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.150,00 TL’nin davalıya ihtar tarihi olan 25.01.2013’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/5322-5108

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.150,00 TL’nin davalıya ihtar tarihi olan 25.01.2013’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/5322-5108

2- Davacı eldeki dava ile, 2.900,00 TL ürün bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek 2.150,00 TL’nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Sözleşmeden cayma durumunda mal ayıplı dahi olsa tüketicinin tasarrufunda bulunduğu sürece satıcı ve sağlayıcının faiz ile sorumlu olmayacağı kabul edilmelidir. Arızanın niteliği itibariyle malın kullanımına engel teşkil etmediği ve malın yargılama süresince devamlı kullanıldığı durumlarda bunun menfaatler dengesine ve hakkaniyete uygun olacağı ancak malın ayıp nedeniyle hiç kullanılmadığının sabit olduğu veya ayıplı malın satıcıya ya da ifa yardımcısına veya mahkemece belirlenen tevdi mahalline teslim edildiği durumlarda satıcının temerrüdünün gerçekleştiği ve faiz ile sorumlu olması gerektiğinin kabulü gerekir. Somut olayda arızanın mahiyeti itibariyle davacının koltuk takımını kullanmaya devam ettiği anlaşıldığına ve koltuk takımının davalıya iade edildiği tarihten itibaren faize hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken ihtar tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma sebebidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünün Birinci fıkrasında yer alan “ihtar tarihi olan 25/01/2013 tarihinden” tarih ve sözcüklerin karardan çıkartılarak yerine " ürünün iade tarihinden” ifadesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 36,75 TL. peşin harcın temyiz edene iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3194, Karar No: 2013/8742, Tarih: 30.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3194 E.  ,  2013/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz olarak ödenen özel eğitim ve rehabilitasyon hizmet bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14597, Karar No: 2012/266, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14597 E.  ,  2012/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği mahallinde keşif yapılarak, tarafsız yerelbilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6439, Karar No: 2013/9944, Tarih: 26.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6439 E.  ,  2013/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malları halen evinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, kensine teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2775, Karar No: 2011/14304, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2775 E.  ,  2011/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Haymana Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2009 tarih ve 2009/33-2009/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin müdürü olan davalının zimmetine para geçirdiğini, 22.03.2007 ila 04.01.2008 tarihleri arasında Zıraat Bankası nezdindeki şirketin banka hesabına ait ATM kartı ile 146.355,00 TL çektiğini ve Garanti Bankası’ndaki hesaptan da internet bankacılığı yoluyla 6.868,44 TL para transfer ettiğini, davalının toplam 153.223,44 TL’yi şirket hesabından çekmiş olmasına karşın bunun sadece 106.235,15 TL tutarını şirket adına harcadığını, bakiyesinin kendi zimmetinde kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı olarak şimdilik 46.998,29 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zimmetine para geçirmediğini, tüm harcamaları şirket adına yaptığını, şirketi temsile iki müdür yetkili olduğundan şayet bir açık var ise diğer müdür tarafından yapılmış olabileceğini, aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan diğer müdür ...’a karşı da dava açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketi davalı ile birlikte iki müdürün tek imzayla temsil yetkilerinin bulunduğu, internet şifresinin diğer müdür ...’a verildiği, şirkete ait ATM kartının ise banka tarafından iki müdüre birlikte teslim edildiği bildirildiğinden bu hesaptan iddiaya konu paranın hangi müdür tarafından çekildiğinin ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalının şirkete verdiği zararın tazmini istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanunu'nun 556.maddesine göre, limited şirket idarecilerinin mesuliyeti anonim şirketlerin bu hususlara ilişkin hükümlerine tabidir. Limited ortaklığın yönetimine memur edilen kimselerin yani, ister özden yönetimli ister seçimle bu sıfatı almış olsunlar ister ortak ister üçüncü kişi durumunda bulunsunlar müdürün/ müdürlerin sorumluluğuna anonim ortaklıkların yönetim kurulu üyeleri hakkındaki TTK.nun 336. ve 309.madde hükümleri uygulanır. TTK.nun anonim ortaklıklara ilişkin hükümlerine atıf, TTK.nun 341.maddesini de kapsar. Sorumluluk davasının kimin tarafından açılabileceği konusunda

Dairemizin emsal nitelikte bulunan 08.02.1999 tarih ve 1998/8950-1999/ 615 sayılı kararında açıklandığı üzere, ortak sayısı yirmiden fazla olan limited ortaklıklarda yöneticilerin hukuki sorumluluğu hakkında dava açmak yetkisi denetçilere aittir. Yirmi ve yirmiden az sayıdaki ortaklıklarda ise bu yetki ortaklar genel kurulunun kararına ve yönetici olamayan ortakların bu yönde alacakları karara yada verecekleri muvafakata bağlıdır. Dava konusu olayda, davacı şirket yirmiden az ortaklı olup denetçisi bulunmadığından, ortaklar genel kurulunun bu konuda vereceği karar ve yönetici olamayan ortakların bu yönde alacakları karar yada verecekleri muvafakat ile bu davanın açılabilmesi mümkündür. Oysa dava, davacı şirketin davalı dışındaki diğer müdürü tarafından verilen vekaletnameyle açılmış durumdadır.

Ayrıca, şirketin banka nezdindeki hesabından çekilen paranın şirket menfaatine harcandığının kanıtlanamaması halinde müdürler bundan birlikte sorumludurlar. Bu nedenle davaya konu ATM kartı ile paranın kim tarafından çekildiği önemi haiz olmayıp, bahse konu banka kartının şirket menfaatine kullanılmasını temin yükümlülüğü bulunan müdürler oluştuğu takdirde zarardan sorumlu olacaklardır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davacıya münasip bir mehil verilmek suretiyle yukarıda açıklanan ön koşulların tamamlattırılmasından sonra davacı şirketin gider harcamaları incelenerek taraf delillerinin tartışılmasıyla hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10254, Karar No: 2019/880, Tarih: 12.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/10254 E.  ,  2019/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıklardan 18/04/2012, 21/04/2012, 25/04/2012 ve 03/05/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyerek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek, zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-...Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından 14/05/2012, 14/05/2012, 09/05/2012 ve 10/05/2012 tarihli uzmanlık raporları ile, alınan tanık numunelerinin müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “18/04/2012, 21/04/2012, 25/04/2012 ve 03/05/2012 ” olarak yazılması gerekirken “03/2012 ” olarak eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14442, Karar No: 2008/14765, Tarih: 10.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14442 E.  ,  2008/14765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.3.2007
Yargıtay — Esas No: 2010/22734, Karar No: 2012/5735, Tarih: 14.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/22734 E.  ,  2012/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tarsus Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.4.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı aile konutu niteliğindeki 3379 ada 111 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölümün eşi tarafından; kendisinin açık rızası olmadan sattığını belirterek tapu iptali ve tescilini talep etmiştir. Mahkemece; rızanın alım satım sırasında veya noterde düzenlenecek muvafakatname ile verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden davacı kadının taşınmazın satış aşamasındaki görüşmelerde hazır bulunduğu ve satışa karşı çıkmadığı, dolayısıyla satışa, tapunun devrine rızasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Kanunda rızanın resmi şekilde olacağına ilişkin bir hükümde bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.14.03.2012.)

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluk satış görüşmesinde hazır bulunma, satış sırasında satışa karşı çıkmamayı “açık rıza” kabul etmektedir. Bu olgu olsa olsa “örtülü rıza” olabilir. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi hükmünde yer alan “açık rıza” sözcüklerini bu şekilde bir yorumla içtihaden “örtülü rıza” şekline dönüştürmek anayasal yetki kullanımı ile bağdaşmaz. Açık rıza kaynak kanun ve uygulamasında yazılı rıza olarak üstelik yazılı şekil için resmi makam tarafından onaylama olarak kabul edilmektedir.

Türk Medeni Kanunun 193. maddesi yollamasıyla Türk Medeni Kanununun 194. maddesi hükmü ile malik eşin fiil ehliyeti sınırlandırılmıştır. Açık rıza alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür. Kesin hükümsüz işlemlerde ise iyi niyet iddiası dinlenmez. Türk ve İsviçre öğretisi baskın görüş de bu istikamettedir. Yerel mahkeme kararı pozitif hukuka uygundur. Farklı düşünüyorum.