muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/40992, Karar No: 2013/28818, Tarih: 11.11.2013

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacının davalı ... Ticaret Anonim Şirketi emrinde katı atık transfer istasyonunda tır şoförü olarak işe başladığı, davalı işverenin şirket bünyesinde yürüttüğü Asya yakası katı atık transfer istasyonlarının işletilmesi ve atık nakliyesi işini 01.03.2009 tarihi itibari ile dava dışı ... Turizm Sanayi ve Ticaret Limited şirketine devrettiği, davacının da yaptığı iş itibari ile işyeriyle birlikte ... Şirketine devredildiği, davacının dava tarihi itibariyle işyerini devralan şirket nezdindeki çalışmasının devam ettiği, işyeri devrinin fesih niteliği taşımadığı, bu nedenle iş akdi devam eden davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacaklarını talep hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri ile yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36249, Karar No: 2024/12544, Tarih: 15.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36249 E.  ,  2024/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve 08.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, eyleminin eleştiri mahiyetinde olup suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın temyiz istemi ve sair yönlerden yapılan incelemede;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın, mağdura yönelik sözlerinin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta bulunmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, incelemeye konu kararın, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5107, Karar No: 2019/2857, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5107 E.  ,  2019/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1301, Karar No: 2021/21547, Tarih: 24.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1301 E.  ,  2021/21547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre hükümlünün sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra, yeniden yapılan yargılama sonucunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt yaratılacak biçimde önceki hükmün onaylanmasına karar verildikten sonra ayrıca yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün "sanık hakkında mahkememizde yeniden yapılan yargılamada yargılamanın yenilenmesi ile ilgili CMK.nın 311. maddesinde sayılı olarak gösterilen nedenler bulunmadığından 5271 sayılı CMK.nın 323/1. maddesi gereğince mahkememizin önceki 11.07.2013 tarihli 2013/316 Esas ve 2013/472 Karar sayılı hükmünün Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2015/6488 Esas ve 2016/1233 sayılı 01.02.2016 tarihli ilamıyla düzeltilmiş haliyle ONAYLANMASINA," kısmından sonra gelen 1. ile başlayan kısımlarının 2. fıkraya kadar olan kısma kadar tamamının hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23342, Karar No: 2013/48789, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/23342 E.  ,  2013/48789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Keşif sonucu tanzim edilen fen bilirkişisinin raporunda; dava konusu A ile gösterilen yerin 3. nolu kadastro parselinde B ve C ile gösterilen kısmın 4 nolu parsel içinde kaldığı, orman bilirkişisinin raporunda ise 26.12.2003 tarihinde kesinleşen orman kadastrosuna göre yerin orman tahdit sınırları dışında, memeleket haritası, amenajman haritasında orman sayılmayan yer içinde hava fotoğrafında ormanlık alan içinde kaldığı, sonuç kısmında ise yerin kesinleşmiş orman kadastro haritası, hava fotoğrafı memleket haritasına göre orman içinde kaldığı belirtilmesi karşısında orman bilirkişisinden raporundaki çelişki açıklattırılıp, dosyada 3 nolu kadastro parseline ait tapuda araştırılarak neticesine göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelme ile hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11013, Karar No: 2018/6894, Tarih: 19.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11013 E.  ,  2018/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın olay tarihinde marketten alış veriş yapıp evine doğru gitmek için yoldan karşıya geçmeye çalışırken bir aracın çarpması sonucu yaralandığı, dosya arasında bulunan CD çözüm tutanağında koyu renkli Tofaş marka olduğu sanılan aracın şahsa önden çarparak savurduğu, araç sürücüsünün durmayarak olay yerinden uzaklaştığının belirtildiği, olaya tanık olduğu anlaşılan ... ve ... isimli kişilerin olayı gördükleri ve çarpan aracın markasını rengini ve plakasını bildirerek sanığı gördüklerini belirtmeleri karşısında, plakası belirtilen aracın trafik kaydının celp edilerek incelenip, aracın katılana çarptığı yer olduğu belirtilen ön tarafında, ön camında, farlarında, kaportasında boyama, değiştirme ve benzeri değişikliklerin bulunup bulunmadığı konusunda araç üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, gerekirse sanık ile tanıkların yüzleştirilerek beyanları arasındaki çelişkiler giderilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1108, Karar No: 2006/1323, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1108 E.  ,  2006/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 278 ada 7 parsel sayılı 2329.92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın orman içi açıklığı olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin kadastro dışı bırakılmasına, davacı Hazine'nin taşınmazın adına yazımına ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, zilyedi yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği ve tarım alanına dönüştürülüp, ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan yerlerden olduğu, keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/1654, Karar No: 2023/7649, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1654 E.  ,  2023/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/153 E., 2023/134 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2013 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarihli kararının, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli kararıyla, sanığın eyleminin cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve savunma hakkının kısıtlandığı gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli kararıyla, sanık hakkında 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı saklı kaldığından neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğine ilişkin rapor aldırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı saklı kaldığından neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, mağdurun rızası bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, bir otel önünden olay tarihinde 10 yaşında olan mağdur Harun Yel'i zorla bindirdiği bisikletiyle kaçırdığı sırada kolluk tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, mağdurun rızası bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, bir otel önünden olay tarihinde 10 yaşında olan mağdur Harun Yel'i zorla bindirdiği bisikletiyle kaçırdığı sırada kolluk tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 05.05.2013 tarihli olay tutanağı, mağdurların alınan beyanları, sanık hakkında Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 24.11.2022 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, 10 yaşındaki mağduru bağırıp ağlamasına rağmen zorla bisikletine bindirerek kaçırmaya çalıştığı ancak trafik yoğunluğundan dolayı polis tarafından yakalandığı böylece mağduru hürriyetinden yoksun bırakarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un

322 nci maddesi gereği hükmün dördüncü fıkrası çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezasının, 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2429, Karar No: 2008/3832, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2429 E.  ,  2008/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Avukat ...'nin dosyada her iki davalıdan alınmış 5.2.2007 tarihli vekaletnamesi var ise de; vekilin sadece davalı Mukaddes Can adına cevap dilekçesi verdiği ve kararı davalı Mukaddes adına temyiz ettiği görüldüğünden, diğer davalı ...'i davada temsil edip etmediği hususunun kendisinden sorularak davalı ...'i temsil etmediğinin tesbiti durumunda kararın usulen aleyhine hüküm tesis edilen davalı asil ...'e tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9208, Karar No: 2014/11116, Tarih: 02.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9208 E.  ,  2014/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/7-2014/62

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanamadığını ileri sürerek, feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmiştir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/17925 esas ve 2012/21290 karar sayılı ilamı ile davacının hastalığı ve hakkında düzenlenen sağlık raporu göz önüne alınarak, dava konusu işin davacının sağlığı açısından tehlike arz edip etmediği, davalı işyerinde davacının sağlığına uygun, uzun süre ayakta durmayı veya aşırı yük taşımayı içermeyen bir iş ya da ayakta yapılıp aynı zamanda da oturarak yapılabilecek bir iş bulunup bulunmadığının iş sağlığı ve güvenliği uzmanı aracılığıyla işyerinde keşif icra edilerek; alınacak bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkeme bozma ilamı doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yapmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe: