muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28870, Karar No: 2012/36095, Tarih: 01.11.2012

Ayrıca aynı Kanun'un geçici 3/1. maddesi gereğince "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle açık ceza infaz kurumunda bulunan yada kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan iyi halli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamına göre somut olayda hükümlü ...'ın 28/05/2012 tarihli disiplin kurulu kararı ile iyi halli hükümlü olduğu anlaşılmakla, 6291 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 11/04/2012 tarihinden önce açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı ve bulunma şartlarını da taşımadığı cihetle 5275 sayılı Kanun'un geçici 3/1. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri şeklinde infaz edilmesine karar verilemeyeceği gibi, adı geçen hükümlünün aynı Kanun'un 105/A maddesinde belirtildiği üzere son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmediği ya da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren altı aylık sürenin gerçekleşmemiş olduğu dikkate alındığında bu kanun maddesi hükümlerine göre de cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri olarak infaz edilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2012 ... ve 2012/199 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK' nin 309/4. maddesinin (a) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/899, Karar No: 2013/2540, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/899 E.  ,  2013/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

05/07/2012 tarih ve 28344 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 11. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesindeki yüzde kırk oranı yüzde yirmisi olarak değiştirildiği gözönüne alındığında, gerekçesi gösterilmeden davalı borçlu aleyhine yüzde kırk oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1797, Karar No: 2021/2381, Tarih: 20.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1797 E.  ,  2021/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen Kızılcahamam Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 2010 yılı 2 ay 20 günlük Bakım ve Hizmet Alım Sözleşmenin 7.2.1 (b) maddesinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak toplam 48 gün için 16 işçinin günlük ücretine ilaveten ayrıca bir günlük ücret ödeneceği ve teklif fiyata dahil olduğu kararlaştırıldığı halde ödeme evrakları incelendiğinde işçilere 1.600,00 TL eksik ödeme yapıldığının ve ayrıca sehven davalı tarafa 1.189,33 TL fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını, davalıdan 350,00 TL’sinin tahsil edildiğini ileri sürerek, bakiye 2.439,33 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, .... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün 2010 yılı 2 ay 20 günlük bakım hizmet alımı işini .... Modüler Üretimi ve Mobilya Danışmanlık Şirketinin üstlendiği, .... Modüler Üretimi ve Mobilya Danışmanlık Şirketinden toplam 2.789,33 TL tahsil edilmesi gerekirken, 350,00 TL tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, hizmet alım sözleşmesi kapsamında fazladan ödenen hakediş bedeli ile işçilere yapılan eksik UBGT ödemesinin tahsili istemine ilişkindir. Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan sözleşme, ödemelere ilişkin evrak ve dokümanlar, ödeme emri belgesi, faturalar, ihale komisyon kararı ve diğer belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, dosya kapsamında davalı olarak gösterilen .... Modüler Mobilya Üretimi ve Danışmanlık Ticaretin tüzel kişiliği olmadığı ve tek davalı gerçek kişi ... olduğu halde, Berkfum Modüler Mobilya Üretimi ve Danışmanlık Ticaret’in davalı olarak taraf gösterilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5535, Karar No: 2015/10247, Tarih: 04.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5535 E.  ,  2015/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PINARHİSAR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/146

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı abonenin Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yapmış olduğu başvuru neticesinde Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine olarak davalının talebinin kabulüne ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen 398,63 TL tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ve tüketiciden bundan sonraki dönemlerde bu ücretlerin kesilmemesine karar verildiğini, oysa kayıp kaçak bedelinin daha önce olmayan bir bedelin uygulamaya sokulmasından değil maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinden kaynaklandığını ve müvekkilinin yürürlükte olan mevzuat gereği uygulamakla yükümlü olduğu tarifelerle belirlenmiş olan tarife bileşenleri içerisinde yer aldığını, dava konusu olan bedellerin tahsilinin hukuka aykırı olduğu iddiasının müvekkiline yöneltilmesinin son derece haksız olduğunu bu durumda tarifeleri belirleyen Kurul kararlarına karşı Danıştay'da dava açma yoluna gidilebileceğini ileri sürerek Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı abone hakkındaki kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde;4077 sayılı kanunun özel bir kanun olup mevcut genel hükümlerin önüne geçtiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedelinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu birimlerin EPDK'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği ve bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının EPDK'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangibir işlemde bulunamayacakları, Enerji Piyasası Kanununun 12. maddesinde Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması çerçevesinde Pınarhisar Hakem Heyetinin kendi görevine girmediği bir konuda karar verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik abonesi olan davalıdan tahsil edilen kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava; elektrik abonesi olan davalıdan tahsil edilen kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.(aynı ilkeler H.G.K. 21.05.2014 gün ve 7-2454 E.-679 K. sayılı ilamı ile de benimsenmiştir,)

Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda anılan ilkeler ve Hukuk Genel Kurulunun kararı gözetilerek, davacının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7378, Karar No: 2019/15750, Tarih: 12.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7378 E.  ,  2019/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur...'in açık kimlik ve adres bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Annesine karşı silahtan sayılan odun ile kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (TCK 86/3-a, 86/3-e) birarada bulunması ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi uyarınca hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi,

3) Mahkemenin "...sanık ...'la annesi olan diğer sanık Sayime arasında çıkan tartışma sırasında yumrukla öz oğlunun burnuna vurduğu, sanık ...'ın da bunun üzerine eline geçirdiği odunla annesi olan diğer sanığa vurduğu ve her iki sanığın bu şekilde birbirlerini bu şekilde basit tıbbi tedavi ile giderilecek şekilde yaraladıkları..." şeklindeki kabulü karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 12.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1201, Karar No: 2010/7107, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1201 E.  ,  2010/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2006/141 - 2008/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üzüm bağlarının 2006 yılı mahsulünün 20.01.2006 tarihinden itibaren davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 8 Mart 2006 tarihinde don hasarına maruz kaldığını, zararın tespit edildiğini, taraflar arasında kabul edilen ön bilgi formundaki bilgilerin değiştirilerek poliçeye aktarıldığını, hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödenmediğini, toplam zararının 30.800 YTL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, ıslahla 18.480,00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, Tarım Ürünleri Dolu Sigortası Genel Şartları A.6-1. maddesi uyarınca teminatın gözlerin uyanması ile başlayacağını, hasar olduğu bildirilen tarihlerde gözler uyanmadığı için teminat kapsamında bir hasar oluşmasının mümkün olmadığını, ön bilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceği, 08 Mart 2006 tarihinde en düşük sıcaklık -1,51 derece olup bu ısıda gözler uyanmayacağı için zarar meydana gelmesinin söz konusu olmadığını, hasat dönemi Ağustos ayı olduğu için Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/58 D.İş. sayılı dosyasında belirlenen %100 hasar oranın gerçeği yansıtmadığını, hasarın kış donlarından meydana geldiğini, muafiyet uygulamasının sigorta bedeli üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ön bilgi formuna göre sigorta teminatının aksine bir karar alınmadıkça ön bilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından 3 gün sonra başlayacağı, şirket merkezine fakslama yükümlülüğünün ise ön bilgi formunu imzalayan acentede olduğu, üç gün içinde sigorta şirketi tarafından aksine bir karar alındığına dair dosyada bir belge bulunmadığından sigorta teminatının başladığı ve sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği, 8,9 ve 10 Mart tarihlerinde bölgedeki minimum sıcaklığın 0 derecenin altına düştüğü, dolu sigortası özel şartlarının 4. maddesine göre don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şarta 28 Şubat tarihi itibariyle başlayıp ürün hasadı ile son bulduğu, buna göre teminatın en geç 28 Şubat’ta başladığının kabulü gerektiği, poliçede “poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir” ifadesi yer almakta olup davacı tarafça prim ödemesi yapılmadığından TTK’nun 1295. maddesi uyarınca teminatın başlamadığı savunmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, davacıya ait bağda poliçe vadesi içinde don olayı meydana geldiği, omcalar üzerinde hiç ürün olmadığı tespit edildiği için hasarın %100 oranında gerçekleştiği, davalı tarafın ekspertiz yapılan 24.03.2006 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 18.480,00 YTL'nin 24.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki “...24.03.2006 ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘”...22.04. 2006...” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/555, Karar No: 2010/2173, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/555 E.  ,  2010/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Elektronik İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. vek.Av.... ile davalı ... Elektronik ... Bil. ve Müh. Hiz.San. ve Tic.Ltd.Şti. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 495-390 sayılı hükmün davalı yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 16.11.2009 günlü kararında hükmü temyiz eden ...'ın davalı şirketi temsile yetkili olduğuna dair bilgi ve belgenin eklendikten sonra dosyanın yeniden gönderilmesi istenilmiştir. Yerel mahkeme ise davalı şirkete yetki belgesinin ibrazı için tebligat çıkarmış ve bir süre beklendikten sonra dosyayı Dairemize yeniden göndermiştir. Dairemiz geri çevirme kararı gereğinin eksiksiz olarak yerine getirilmesi ve davalı şirket yetkilisinin kim olduğunun ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden müzekkere ile sorulması ve ikmal edilerek dosyanın yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.