muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7107, Karar No: 2013/16122, Tarih: 19.09.2013

Davacılar vekili, davacılardan Ünal'ın davalı...'in kardeşi olduğunu ve onun tarafından uzun yıllar iş hayatında kardeşlik ilişkisi nedeniyle davalı...'e gerek şahsi ve gerekse şirketlerini temsilen 25 adet vekaletname verildiğini, davacılar ... ve ailesinin davalı... ...'a yoğun akrabalık ilişkileri nedeniyle 1987 yılında %40 hisse vererek ... Pazarlama İnş. San. Tur. ve Tic. A.Ş'ni kurduklarını, davacı ...'ın giriştiği taahhütlere malzeme sağlanması amacıyla 1988 yılında ... Pazarlama A.Ş.'nin hissesine sahip olduğu... Boya ve Kimya San. A.Ş.'ni kurduğunu, iki kardeş ve ailelelerinin... A.Ş.'de ismen ortak olarak gözükmeyip şirketi ... Pazarlama A.Ş. aracılığıyla yönettiklerini, davacılardan Ünal'ın kendisinin ve ... Paz. A.Ş.'nin o tarihlerde yaşadığı ekonomik sıkıntıların yeni kurulmuş ve gelişme halindeki... A.Ş'ye yansımasını önlemek ve yeni şirkete inanırlığın devamını sağlam amacıyla ... A.Ş.'nin... A.Ş. nezdinde maliki bulunduğu hisselerden 9780 adedinin davalı kardeşi... üzerinde gösterilmesini kabul edip, 25.07.1994 tarihinde düzenlenen gerçek amacı devir olmayan inançlı devir sözleşmesi ile şirketin paylarını davalıya devir edip, devir işleminin pay defterine işlendiğini, hisse devirlerinin karşılığında inançlı olduğunu göstermek amacıyla davalı...'in, ... Paz. A.Ş.'nin inançlı hisse devri sonrası maliki olduğu... A.Ş. hisselerInin %60'ına tekabül eden 9780 adet hisseyi ... ve çocuklarına devreden belgeyi imzaladığını, bu devrin tabiatıyla iki taraf arasında inançlı işlemin karşılığı niteliğinde kalıp ayrıca... A.Ş.'nin pay defterine işlenmediğini, devirlerin gerçekte ... Paz. A.Ş.'nin... A.Ş.'de maliki bulunduğu hisselerin ortaklık yapısındaki %60-40 oranı dikkate alınarak ortaklara devirini amaçlamakta ise de, işlemlerin tüm hisselerin davalıya devri şeklinde yapılıp, ortada gerçek bir devir iradesi bulunmadığından bir devir bedeli de alınmadığını, davalı...'in... A.Ş.'deki payının %58,47 olup, hisselerin %60'ının ... ve ailesine, %40'nun... ... ve ailesine ait olduğunu, davalı...'in inançlı işlem ile almış bulunduğu hisselerle ilgili kâr paylarından davacıların hissesine düşen payı eksik olmakla birlikte düzenli olarak ödediğini ileri sürerek, davacıların gerçekte maliki bulundukları ve inançlı sözleşme kapsamında davalı...'e devredilen... A.Ş.'deki halen davalı uhdesinde kayıtlı hisselerin %58.47'sine tekabül eden hissesinin %60'ı olan 5.613.455.999 hissenin bugüne kadar davacılara ödenmeyen kar paylarını faizleri ile birlikte talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan alınarak pay defterinde devirdeki hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalılardan... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/9393 E., 2013/716 K. sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalılardan... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/9393 E., 2013/716 K. sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacılar ve davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalılardan ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalılardan ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılar ve davalılardan ...'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9372, Karar No: 2014/2409, Tarih: 31.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9372 E.  ,  2014/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2008/475-2012/20

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen tazminat, alacak, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.09.2013 gün ve 2116 Esas, 5488 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nın 440/3-I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’a eklenen Ek–Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 11.100,00 TL’dir.

Davacılar vekilince, 29.12.2011 havale tarihli dilekçesi ile, davacılardan F.. C..'a 5.997,42 TL, D.. S..'ya 4.727,42 TL, İ.. B..'a 4.233,23 TL, A.. S..'ya 4.188,23 TL, İ.. P..'a 3.273,23 TL, N.. S..'ya 2.757,74 TL, E.. E..'a 5.393,23 TL, S. H. 773,23 TL, B. T. 4.093,00 TL ve N.. T.. mirasçılarına 3.455,17 TL'nin ödenmesi istenmiştir. Mahkemece asıl davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulüne, birleşen davanın davalı şirket yönünden kabulüne, asıl ve birleşen davanın davalı M.. Ö.. yönünden reddine karar verilmiş, hükmün asıl ve birleşen davada davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.09.2013 tarih ve 2116 Esas, 5488 Karar sayılı ilamıyla davalı şirket lehine bozulmuştur.

Eksik ve ayıplı iş bedeli ile cezai şartın tahsili istemine ilişkin bu davada, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamakta olup, davacıların her birinin bağımsız nitelikteki davalarında talep edilen ve hüküm altına alınan miktarlar, HUMK’nın değişik 440/III-1. maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olduğundan, bu davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Karar düzeltme istemine konu miktar, davacı F.. C.. için 5.997,42 TL, D.. S.. için 4.727,42 TL, İ.. B.. için 4.233,23 TL, A.. S.. için 4.188,23 TL, İ.. P.. için 3.273,23 TL, N.. S.. için 2.757,74 TL, E.. E.. için 5.393,23 TL, S. H. içn 773,23 TL, B. T. için 4.093,00 TL ve N.. T.. mirasçıları için 3.455,17 TL olup, asıl ve birleşen davada davacılar vekillerinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2239, Karar No: 2012/742, Tarih: 19.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2239 E.  ,  2012/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  :Konya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :25.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/14893, Karar No: 2014/4740, Tarih: 13.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14893 E.  ,  2014/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE,

2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyete yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Mala zarar verme suçunun basit halini düzenleyen TCK 151. madede, hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörülmesi ve sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, aynı Kanun'un 50/2. maddesine muhalefet edilerek bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda; katılanın olay tarihinde sevk ve idaresindeki tır ile seyir halindeyken, sanığın karıştığı kavga nedeniyle yol üzerindeki kalabalıktan dolayı durduğu, sanığın bu kez katılanın tırına yönelerek tekme ile vurmak suretiyle sis farını kırarak zarar verdiği anlaşılmakla, mala zarar verme suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8339, Karar No: 2011/8747, Tarih: 02.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/8339 E.  ,  2011/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile ortak soğan ektiklerini, dava konusu parseldeki soğanı davalının hasat edip deposuna koyduğunu ve bilahare sattığını, payını vermediğini bildirerek 71.381,25 TL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı soğan ekimi konusunda ortaklık yaptıkları,dava konusu 65 dönüm yerdeki soğanın davalı tarafından satıldığı halde payının ödenmediğini bildirerek tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davalı dava dışı parsellerdeki soğan payını aldığını,bu parselden zaten ürün elde edemediğini,cüzi bir fiyata sattığını,davacının bir miktar soğanı alıp sattığını ,kalan soğanlarda hakkının bulunmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece 65 dönüm yerde yetişecek soğan miktarı bulunup,ikiye bölünerek davacının aldığı 50 kg soğan düşülüp kalan miktarın tahsiline karar verilmiştir.Tarafların ekim anlaşmalarına göre ot ilacı,ot işçiliği, tohum,hasat, sulama, mazot parası ve çuval masrafının yarısının davacı tarafından, tarla, tarla hazırlama,gübre,su işçiliği, çuval 2011/8339-8747

masrafının yarısının davalı ta rafından karşılanması kararlaştırılmıştır. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda üretildiği varsayılan soğan miktarı hesaplanmış ise de hesap şekli bakımından üretim giderlerinin ne olduğu ve bunların düşülüp düşülmediği konusunda bir açıklama getirilmediği gibi taraflar arasındaki masraflar konusundaki anlaşma bu hesaba yansıtılmamıştır.Bu nedenle mahkemece bilirkişi incelemesi yapılarak üretim giderleri ve tarafların bunlara katılma konusundaki kararlaştırmaları gözetilerek masrafların hesaplatılarak bulunacak net alacak miktarının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2945, Karar No: 2016/1070, Tarih: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2945 E.  ,  2016/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

2- TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin, ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'ün, mağdurlar ... ve ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemesinde,

2- TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin, ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'ün, mağdurlar ... ve ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemesinde,

A- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurların arkadaş olup aynı iş kolunda faaliyet gösterdikleri, olaydan bir gün evvel, mağdurların ...'e ait işyerinin önünde oturdukları sırada, sanığın aracıyla iş yerinin önünden geçtiği, mağdur ...'in sanığa yönelik ''ancak öğrendin kapı yapmayı'' demek suretiyle laf attığı, bunu duyan sanığın bu duruma tepki göstererek işyerininin önünden ayrıldığı, kısa bir süre sonra aracıyla tekrar geldiği, ...'e ''arkamdan konuşma yüzüme konuş ''dedikten sonra ayrıldığı,olay günü yine aynı yere geldiği, konuşmak için ...'i aracına çağırdığı, ...'in aracın yanına geldiği esnada, sanığın aracı mağdurun üzerine hafif şekilde sürmesine sinirlenen mağdurun sanığın bulunduğu tarafa geçerek sanığa yumrukla vurduğu, sanığın olay yerinden uzaklaşığı, kısa bir süre sonra '.... geliyor'' şeklinde ses duyan mağdurların, işyerinden çıkarak kendilerine doğru gelen sanığa doğru yöneldikleri, mağdur ...'ın '' bize bıçakla mı vuracaksın'' demesi üzerine sanığın ''evet vuracağım'' dedikten hemen sonra ....'ı tek bıçak darbesiyle midede yaralanma olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ...n'ın ''bıçak'' demesi üzerine ...'in sanığın üzerine doğru yöneldiği, sanığın bu kez de vurmak için Deniz'e doğru bıçakla birkaç hamle yaptığı, hamlelerden birinin ...'in koltuk altına isabet ettiği, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, çevredekilerin araya girmesiyle eylemine son verdiği olayda, sanık hakkında mağdur ...'a karşı eyleminden dolayı, TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezası belirlenmesi, mağdur ...'e karşı eyleminden dolayı ise alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi yerine yazılı şekilde alt sınırdan hapis cezası verilmesi; yine mağdur ...'den sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,ayrıca mağdur ...'dan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmamasına rağmen haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün, mağdurlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin TCK'nun 25. ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiği ile vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümleri tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6429, Karar No: 2017/5578, Tarih: 20.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6429 E.  ,  2017/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı emeklilik nedeniyle iş sözleşmenin son bulduğunu öne sürerek kıdem ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... ise davaya cevap vermemiştir..

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın tüm, davalı ...'ın aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, değişen alt işverenler arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun işçinin işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı 01.04.1997-31.12.2009 tarihleri arasında 12 yıl, 7 ay, 1 gün süre ile değişen alt işverenler nezdinde davalı Bakanlığa bağlı temizlik işçisi olarak çalışmıştır. Davacının fesih tarihindeki son alt işvereni ... İnş. Güv. Hiz. Nak. Pet. Gıda Mad. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnsan Kay. Med. Tem. Hiz. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti’dir. Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatından davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de, son alt işveren olmayan ...'ın feshe bağlı alacak olan yıllık izin ücreti alacağından sorumlu tutulamayacağı, kıdem tazminatından sorumluluğunun ise sadece kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.