muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7256, Karar No: 2012/15190, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7256 E.  ,  2012/15190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı toplam mal bedelinin 332.986,34 TL olduğunu, buna karşılık 31.900.00 TL çek bedelinin ve 985.89 TL bakiye bedelinin ödendiğini, 271.720.66 TL değerinde de mal iadesi yapıldığını, 28.379,79 TL bakiye borç kalmasına rağmen 198.892.00 TL asıl alacak talep edildiğini ileri sürerek, davalıya 170.512,21 TL borçlu olmadığının tespiti ile takibe konu edilen çeklerin bu kadarlık kısmının ve takibin bu kadarlık kısmının iptaline, borçlu olunmayan miktara denk gelen komisyon, tazminat ve faiz borcunun da olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında mal iadesine yönelik bir anlaşmanın bulunmadığını, hiçbir mecburiyeti olmadığı halde müvekkilinin batmak üzere olduğunu belirterek mal iade eden davacıdan bir kısım malları geri aldığını, iade edilen malların çoğunluğunun bozuk olduğunu ve iade faturasında görünen bir kısım malların da eksik gönderildiğini, kabul edilen toplam iade bedelinin 101.108,66 TL olduğunu, bu durumda davacının 199.977,69 TL borcu kaldığını, davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporu ve dosya kapsamına göre sabit olmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından davacı aleyhine 2 adet çeke dayanılarak 198.892 00 TL asıl alacak üzerinden icra takibine girişilmiş, davacı işbu davada davalıya 28.379,79 TL dışında borcu bulunmadığını ileri sürerek 170.512,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Ödemeler sonrası toplam borcun 300.100,41 TL olduğu, iade edilen tohum bedelinin 271.720,66 TL'den ibaret bulunduğu konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, davacı tarafından iade edilen tohumların ne kadarlık bölümünden ve bedelinden davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

11.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda davalının defterinde iade edilen tohumlarla ilgili faturanın 136.000 TL'lik bölümünün kabul edilerek kaydedildiği belirtilmiştir. Davalı defterinde daha sonra davacı aleyhine 57.000 TL bozuk mal kaydı yapılmış, kararda bu miktarlardan davacının sorumlu olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturulmamıştır. Ayrıca davalı cevabında ve 18.02.2008 tarihli ihtarında iade edilen bozuk malların miktarının 154.562 TL tutarında olduğunu belirtmiştir. Davalı aynı ihtarında 16.050 TL tutarında malın hiç gelmediğini kendisine teslim edilmediğini bildirmiştir. İade faturasını kabul eden davalının 16.050 TL bedelli malı teslim almadığını ispat edemediği sürece bu malın bedelinden davacının sorumlu tutulması mümkün değildir.

Mahkemece bu yönler gözetilerek yeni bir bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli ve ayrıntılı bir rapor alınıp, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16955, Karar No: 2017/5495, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16955 E.  ,  2017/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ... mahallesi 304 ada 53 sayılı parsel, 857,46m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davalı parselin taşlık kayalık çalılık vasfında olduğu, davalı tarafından 15 yıl kadar kullanılmadığı ve zilyetliğin iradi olarak terk edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 304 ada 53 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile taşlık-kayalık-çalılık vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

15/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12192, Karar No: 2023/5403, Tarih: 20.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12192 E.  ,  2023/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/410 Esas, 2015/346 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı görüldüğününe ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı görüldüğününe ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılanlara yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması amacı ile kamu davası açıldığı, katılanlar ile sanık arasında iş ilişkisi olduğu, sanığın katılanlardan Işıl'a borç para verdiğini iddia ettiği ve katılanı şirketinde işe aldığı, aralarında iş ilişkileri ve alacak meselesi yüzünden tartışmalar yaşandığı, bu olaylardan sonra iddiaya göre farklı iki tarihte sanığın katılanlara ayrı ayrı yalnız oldukları anda saldırıda bulunduğunun iddia edildiği, katılan ...'ın soruşturma aşamasında sanığın sadece kendisine basit cinsel saldırıda bulunduğunu belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında bu kez nitelikli saldırı iddiasında bulunduğu, katılanın olaydan 1,5 ay sonra müracaatta bulunarak, doktor raporu almak istemediğini beyan etmesi nedeniyle herhangi bir doktor raporu alınmadığı, olaya ilişkin adli rapor olmadığı gibi, katılanın soyut iddiası dışında tanık beyanı, kamera kaydı vb hiçbir delil olmadığı, tam aksine kendisine borç yüzünden bu suçlamaların yöneltildiğini iddia eden sanığın bu savunmasını destekler nitelikte katılana para gönderdiğine dair banka kayıtları olduğu, yine katılan ...'ın konuyu arkadaşı diğer katılan ...'e anlatması üzerine ...'in konuyu konuşmak için sanığın işyerine gittiği ve bu kez de sanığın ...'e cinsel saldırıda bulunduğu iddia edilmiş ise de; toplum yapısı ve hayatın olağan akışı düşünüldüğünde arkadaşının cinsel saldırıya uğradığını öğrenin bir kadının tek başına olayın yaşandığı yer olan sanığın işyerine adeta hesap sormak için gitmesinin beklenemeyeceği, yapılması gerekenin olayın kolluk birimlerine müracaat etmek olması gerektiği, bu itibarla katılanın anlatımının inandırıcı bulunmadığı, buna karşılık sanığın katılan ... ile de iş ilişkisi olduğu ve para gönderdiğine dair banka kayıtları sunduğu, katılan ...'in de olaydan çok sonra müracaatta bulunarak herhangi bir doktor raporu aldırmadığı ve iddiasını tanık beyanı veya kamera kaydı gibi bir delil ile destekleyemediği, bu itibarla katılanların iddiasının inandırıcı bulunmayarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden, beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/410 Esas, 2015/346 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11122, Karar No: 2017/1012, Tarih: 16.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/11122 E.  ,  2017/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2016 gün ve 2016/210 E. 2016/302 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19264, Karar No: 2012/4890, Tarih: 23.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19264 E.  ,  2012/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/10599 E. sayılı takip dosyası aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8473, Karar No: 2021/1645, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8473 E.  ,  2021/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi müşteki Yeliz ile babası müşteki Hulusi’nin, kovuşturma evresinde şikayetçi olarak davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9759, Karar No: 2015/14695, Tarih: 16.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9759 E.  ,  2015/14695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIOĞLAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/09/2013

NUMARASI : 2012/259-2013/184

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakan adına kayıtlı olan 1 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki davalının kazık çakmak ve ağaçları sahiplenmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, elatma olgusunun sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...................’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3014, Karar No: 2014/19164, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3014 E.  ,  2014/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/280027

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

NUMARASI : 2008/213 (E) ve 2008/420 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın köylüsü olan sanığın, borcu olan 3.000 TL'yi ödemek için katılanı arayarak Ceyhan'a çağırdığı, katılan ile sanığın bir parkta buluştukları ve sanığın katılana para bulamadığını, bunun yerine tohum vereceğini söylediği, bunun üzerine tohum almak amacıyla birlikte T. Gübre fabrikasına gittikleri, sanığın güven sağlamak amacıyla iki adet kamyonu da beraberinde getirdiği, katılana muhasebeci ile konuşacağını, kendisinin dışarıda beklemesini söyleyip, tohum bedeli olarak 8.500 TL daha istediği, katılanın bu parayı sanığa vermesinden sonra sanığın muhasebeciyle görüşmek üzere odaya girdiği, bir süre sonra yanında fabrikanın muhasebecisi ile çıkarak bankaya gelen parayı çekmek üzere çarşıya gideceklerini beyan edip fabrikadan ayrıldıkları, çarşı merkezinde sanığın, kimliğinin fotokopisini çektireceğini söyleyerek muhasebecinin yanından ayrıldığı ve geri dönmediği, katılanın sanığı cep telefonundan defalarca aramasına rağmen ulaşamadığı anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 tarih ve 8-124-224 sayılı kararında açıkça belirlendiği gibi, temel cezanın belirlenmesinde hakim somut olayda TCK'nın 61/1. maddesini gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirlerken aynı kanunun 3/1. maddesi uyarınca hüküm ile işlenen fiil arasında "orantı" bulunmasını gözetmek durumundadır. Hakimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin yasal ve yeterli olması denetime izin verecek şekilde açıkça gösterilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kullanılan gerekçenin TCK'nın 61. maddesi anlamında yasal ve buna bağlı olarak alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi doğru bir uygulama olarak kabul edilebilir ise de; suça konu değer gözetildiğinde alt sınırı 1 yıl olan bir suçun temel cezasının 4 yıl hapis ve 1.000 gün adli para cezası olarak belirlenmiş olması orantılılık ilkesi ile bağdaşmadığından, takdir hakkının hak ve nesafet kuralları sınırlarını aşar şekilde kullanılması suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23042, Karar No: 2014/6228, Tarih: 19.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23042 E.  ,  2014/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.07.2013

NUMARASI :Esas no:2011/553 Karar no:2013/641

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, akıl hastalığı sebebiyle boşanmaya (TMK.md.165) ilişkin olup, mahkemece reddedilmiştir. Mahkeme, gerekçe olarak vesayet makamınca Kozan Devlet Hastanesinden alınan raporları esas alarak bu sonuca ulaşmıştır.

Davalının Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde, davadan önce 25.02.2011 ila 04.03.2011 tarihleri arasında "ayrışmamış şizofreni" tanısıyla yatırılarak tedavi altına alındığı, dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Aynı hastanece verilen 12.02.2013 tarihli raporda da davalıya "atipik psikoz" tanısı konulduğu, hastalığının kronik nitelik kazandığı, ifade edilmiştir. Uzman hastanenin verdiği bu raporlarla vesayet dosyasında alınan ve hükme dayanak teşkil eden Kozan Devlet Hastanesinden alınan raporlar arasında aykırılık mevcuttur. Mahkemece davalının sözü edilen raporlarla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevk edilerek muayenesinin sağlanması ve akıl hastalığının mevcut olup olmadığının, varsa, hastalığının geçmesine olanak bulunup bulunmadığının, buradan alınacak resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan, vesayet dosyası İçindeki yetersiz raporlara dayanılarak, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.03.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3807, Karar No: 2015/32730, Tarih: 27.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/3807 E.  ,  2015/32730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/240976

Mahkeme : DENİZLİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/02/2013 - 2013/10 esas ve 2013/35 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmedilen hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlisinin 26/07/2012 tarihinde 10 TL verip sanıktan 1 gram esrar aldığı, aynı görevlinin 28/07/2012 tarihinde tekrar giderek 10 TL verip sanıktan 1 gram daha esrar aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.