muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25041, Karar No: 2021/14413, Tarih: 01.11.2021

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale gelmekle birlikte 5607 sayılı Yasanın 5/3. maddesindeki ''İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz'' şeklindeki düzenleme karşısında mahkemece tekerrüre esas alınmamış olsa da sanık ...’nin adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/84 E, 2012/381 K, sayılı ilamı ile ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın 5607 sayılı Yasanın 5/3. madde ve fıkrası kapsamında etkin pişmanlık müessesesinin uygulanmasına engel teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14071, Karar No: 2022/10174, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14071 E.  ,  2022/10174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 18/12/2020 gün, 2018/1383-2020/1615 esas-karar sayılı kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Dosya taraf vekillerince temyiz edildikten sonra, davacı vekili Av. ... tarafından feragat dilekçesi ve davalı şirket vekili Av. Yeliz Sazak tafından da feragata karşı beyan dilekçesi sunulmuş olup, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 14.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35670, Karar No: 2013/29609, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35670 E.  ,  2013/29609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, tüm alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150. maddesinin birinci fıkrasına göre “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.”

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin birinci fıkrasına göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen

en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”

Somut olayda, davacı vekili, cevaplı telgraf ile 13.12.2012 tarihli oturumda mazeretli sayılmasına ilişkin dilekçe göndermiş, mahkemece, aynı tarihli oturumda mazeret istemi kabul edilmiş ve duruşma gününün davacı vekiline bildirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, duruşma gün ve saatini bildirir yazı telgraf aracılığı ile tebliğe çıkartılmış, ancak adreste tanınmadığından bahisle davacı vekiline tebliğ edilememiş, buna rağmen dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ışığında, dosyanın işlemden kaldırılmasının ilk şartı, tarafların usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmesidir. Mahkemece, davacı vekili adına çıkartılan duruşma gününü bildirir tebligatın iade edilmesi üzerine, adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligat yapılması ve bu suretle usulüne uygun şekilde davacı vekilinin duruşmaya davet edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11362, Karar No: 2024/13572, Tarih: 19.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11362 E.  ,  2024/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1328 E., 2021/2801 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusu üzerine beraat hükmünün

kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

I. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir." Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) anlaşılmıştır.

Tüm bu bilgiler ışığında yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın isnat edilen suçlamayı kabul etmediği, katılanın arkadaşı olan tanığın olayın sıcaklığı ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında sanık ve katılanın 5237 sayılı Kanun'un 125/4 ve 129 uncu maddesi kapsamında değerlendirilebilecek karşılıklı küfrettiklerini belirttiği, hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilmediği anlaşılmakla, tanığın tehdit içerikli bir söz duyduğuna dair beyanı bulunmaması karşısında, sanığın isnat olunan tehdit suçunu işlediğine dair katılanın beyanı dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek beraati yerine sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesininin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/1328 Esas, 2021/2801 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2163, Karar No: 2020/507, Tarih: 12.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2163 E.  ,  2020/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.06.2014 tarihinde gündüz saat 18.30 sularında, cadde üzerinde yürüyen mağdurlar ... ve ...’ı gören sanıkların ''Bişey mi dediniz'' şeklinde laf attıktan sonra sanık ...’in üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartıp, mağdur ...’e saldırdığı, bu durumu engellemek amacıyla mağdur ...’ın araya girdiği ancak sanığın eylemini kesmediği, mağdur ...’a aniden salladığı bıçak darbesinin mağdurun geri çekilmesi nedeniyle boşta kaldığı, bu kere sanık ...’in, bir kez daha mağdur ...’e saldırıp, onu basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde bıçakla yaraladıktan sonra mağdur üzerinden altın kolye ve 35-40 TL parasını alan sanıkların olay yerinden ayrılmaları şeklinde gelişen olayda; sanıkların eyleminin bir bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/214, Karar No: 2014/2396, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/214 E.  ,  2014/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 19.11.2013 havale tarihli dilekçe ile "...hâkim tarafından tensip zaptının 6 nolu ara kararı ile, 6098 sayılı Kanunun 76. maddesi gereğince davacılar üzerine ayrı ayrı 5000.- TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalılara verilmesine karar verildiği, ...ndaki soruşturmada meydana gelen kaza nedeniyle davalı sürücü gerçek kişinin tali kusurlu olduğunun belirlenmesine rağmen, manevi tazminat için yüksek miktarda geçici ödeme belirlendiği, bunun manevi tazminat için alt sınır belirtme anlamına geldiğinden ihsası rey nieliğinde olduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim ... (94987)'ün, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin H.M.K.'nun 41/1-b maddesi gereğince REDDİNE ve ret talebinin kötüniyetle yapılmadığından HMK 42/4 maddesi gereğince disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığına göre, merci tarafından reddi hâkim talebinin reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 6100 sayılı Kanunun 41/1-b maddesi uyarınca verilecek geri çevirme kararlarının, yargılamanın hızlandırılması amacıyla reddedilen hâkime tanınan bir yetki olduğu ve taraflar arasındaki davanın esasına ilişkin verilen karar ile birlikte temyiz incelemesine tabi bulunduğu, mercinin ise talep yönünden yapacağı incelemesi sonucu HMK 42. maddesi gereğince karar verilmesi gerekirken, merci kararında “HMK'nın 41/1-b maddesi gereğince reddine" denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1. fıkrasında yer alan “HMK'nın 41/1-b maddesi” ibaresinin kaldırılarak, bunun yerine, “HMK'nın 42. maddesi” ibaresi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8514, Karar No: 2011/9238, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8514 E.  ,  2011/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hasılat kirası isteğine ilişkin olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca 14.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.6.2011 günün oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7675, Karar No: 2016/6799, Tarih: 02.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/7675 E.  ,  2016/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.11.2013 gün ve 422-860 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

1-..... İdare Mahkemesi'nin 2014/1111E., 2014/3297 kararının keşinleşme şerhini içeren bir örneğinin ilgili merciinden istenilmesi

2-27.09.2011 tarihli 163 nolu Belediye Encümeni Kararına karşı da İdare Mahkemesinde dava açılıp açılmadığının taraflardan sorulması,

Geri çevirmeye konu hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4133, Karar No: 2018/4535, Tarih: 28.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4133 E.  ,  2018/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi redddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenciyken davalıya ait ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi nezdinde staj yaptığını ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. a)3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “....Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının davalıya ait ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde 22/09/2014 tarihli sözleşme ile staja başladığı, yaklaşık 9 ay süre ile staj eğitimi gördüğü, 3308 sayılı Kanun'un 25'inci maddesinde işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde asgari

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının davalıya ait ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde 22/09/2014 tarihli sözleşme ile staja başladığı, yaklaşık 9 ay süre ile staj eğitimi gördüğü, 3308 sayılı Kanun'un 25'inci maddesinde işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde asgari

ücretin net tutarının, yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden az ücret ödemesinin olamayacağının açıkça düzenlenmiş olduğu, ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 05/04/2016 tarihli müzekkere cevabında Eylül 2014 - Haziran 2015 tarihleri arasında çalışan sayısının 19 olduğunun bildirilmiş olması karşısında bu sayı esas alınarak %15 üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda % 30 oranı esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi ve dosyada yer alan sözleşmenin 21. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2054, Karar No: 2010/11832, Tarih: 23.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2054 E.  ,  2010/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, cezanın aynen infazına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A-) Mahkemenin sanık hakkında verdiği "yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, cezanın aynen infazına" dair kararın incelenmesinde;

Dosya içerisinde mevcut sanığa ait ilamat dosyasının tetkikinde Elazığ Cumhuriyet Savcılığının 06.06.2005 tarihli yazıları ile yeniden uyarlama talep edilmesi üzerine mahkemenin 29.05.2001 tarihli ilk kararını daha lehe bularak verdiği ve "yeniden karar verilmesine yer olmadığına" dair 13.10.2005 tarih, 2005/430-547 sayılı kararının temyize konu bu kararla aynı mahiyette olduğu ve temyiz edilmeksizin kesinleşmesi sebebiyle bu kez verilen kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararın ise CMK'nın 231/12 madde ve fıkrası uyarınca itirazı kabil olduğu gözetilerek, temyizen incelenmeksizin, ilgili mercii tarafından tetkik edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.