muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7075, Karar No: 2012/41698, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7075 E.  ,  2012/41698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;sanığın kepçe ile hafriyat yaptığı sırada sınır komşusu olan katılanın mirasçısı olduğu parsele tecavüz ederek sınırını bozduğu, sınır olarak belirlenen taş ve demir kazığı sökerek 1 metre tecavüz ettiği, taşınmazın üzerinde bulunan nar ve incir ağacını bulunduğu yerden söktüğü, anlaşıldığından mahkemece hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın sabıkasına esas mahkumiyet hükmü için silinme koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaksızın "adli sicil durumu gözönünde tutularak" hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1128, Karar No: 2019/2936, Tarih: 14.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1128 E.  ,  2019/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ADANA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de, bu sanık hakkındaki karara yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 02/06/2012, 20/06/2012 ve 01/07/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında 02.06.2012, 20.06.2012 ve 01.07.2012 tarihlerinde alıcı görevlilere satmış olduğu uyuşturucu maddelerle ilgili olarak 23.05.2013 tarihli iddianame ile bu davanın açıldığı, sanığın 21.12.2012 tarihli eylemi ile ilgili olarak 17.01.2013 tarihli iddianame ile açılan davanın da İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/25 esas sayısına kaydedildiği ve mahkemenin 2013/79 sayılı kararıyla sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis 80 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün 03.05.2013 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın 02.06.2012, 20.06.2012 ve 01.07.2012 tarihlerinde alıcı görevlilere satmış olduğu uyuşturucu maddelerle (esrar) ilgili olarak Yargıtay C.G.K 28.04.2015 gün ve 462 - 135 sayılı kararındaki gerekçelerle eylem tek suç oluşturduğundan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yerinde değil ise de; sanığın 21.12.2012 tarihli eylemde 2597 gr esrarı naklederken yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın satma ve nakletme şeklindeki farklı eylemleri ile ilk üç olay ve 21.12.2012 tarihli eylem arasında 5 aydan fazla bir zaman aralığının bulunması dikkate alındığında, 21.12.2012 tarihli eylem ile ilk üç eylem arasında fiili kesintinin gerçekleştiği ve suç işleme kararının yenilendiği, bu sebeple sanığın 02.06.2012, 20.06.2012 ve 01.07.2012 tarihli eylemlerinin ayrı bir suç olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, bu eylemlerin hukuki kesinti olmaması gerekçesiyle TCK'nın 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi,

3-) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, ... sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10359, Karar No: 2012/44810, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10359 E.  ,  2012/44810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

Sanığın suç tarihinde kovuşturması ayrı yürütülen diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte eylem ve işbirliği içinde kamu yararına tahsis edilmiş bordur taşlarını çalmak amacıyla el arabasına yüklendikleri sırada kolluk görevlileri tarafından yakalandığı, 01.03.2009 tarihli olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağıyla anlaşılmakla, sanığın mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının subuta erdiği gözetilmeden, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/55, Karar No: 2010/6138, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/55 E.  ,  2010/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı .... Tarım aracılığıyla davalı şirketten .... F/1 cinsi 5250 adet domates fidesi satın aldığını, fideleri usulüne uygun olarak dikip, bakımını yaptığını, ne var ki bazı fidelerde domateslerin oluşmadığını, bazılarında da, dilimli ve şekilsiz oluştuğunu, yaptırmış olduğu tespitte, fidelerin orijinal .... F/1 olmadığının anlaşıldığını, beklediği verimi alamaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 7.000,00 TL zararın tespit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya fide satmadıklarını savunarak, davanın öncelikle husumet nedeniyle, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, fidelerin satışına ilişkin faturanın, dava dışı ...Tarım tarafından davacı adına düzenlendiği, sevk irsaliyesinin de davalı tarafından dava dışı ...Tarım adına düzenlendiği belirtilmek suretiyle, bu durumda taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı benimsenerek, davalıya karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan domates fidelerinden gerekli ürünün alınamadığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı, domates fidelerini davalı şirketten satın aldığını belirtmişse de, mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamından, davalı şirket tarafından, dava dışı ... Limited Şirketinden satın alınan tohumların fide haline getirildikten sonra dava dışı ...Tarıma satıldığı, davacının da bu fideleri ...Tarımdan satın aldığı anlaşılmaktadır. HUMK.nun 76. maddesi uyarınca davada maddi olguların açıklanması taraflara, ileri sürülen maddi olguların hukuki nitelendirilmesi ve uygulanacak yasa maddelerinin tespit edilmesi ise hakime ait bir görevdir. Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, davalının sözleşmeye dayalı bir sorumluluğu söz konusu değilse de, bu durum davalıya hiç bir şekilde husumet yöneltilemeyeceğini göstermez. Hukuki sorumluluk, sözleşmeden doğabileceği gibi sözleşme dışı bir nedenden de doğabilir. Kanundan doğan sorumluluk da, bu nedenlerden biridir. O halde dava konusu olayda, satın aldığı tohumları fide haline getirdikten sonra, fide olarak satan davalı şirketin, özel kanun niteliğinde olan “Tohumculuk Kanunu”ndan kaynaklanan bir sorumluluğu olup olmadığı da irdelenmelidir.

31.10.2006 tarihinde kabul edilen 5553 sayılı “Tohumculuk Kanunu”nun 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı; bitkisel üretimde verim ve kaliteyi yükseltmek, tohumluklara kalite güvencesi sağlamak, tohumluk üretim ve ticareti ile ilgili düzenlemeleri yapmak ve tohumculuk sektörünün yeniden yapılandırılması ve geliştirilmesi için gerekli olan düzenlemeleri gerçekleştirmektir.” hükmüyle kanunun amacı, 2. maddesinde de,

“Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” hükmüyle kanunun kapsamı açıklanmış, “Tazminat” başlığı altındaki 11. maddesiyle de, “Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.” Düzenlemesi getirilmiştir. Taraflar arasında mahkemenin kabulünde olduğu gibi, sözleşme ilişkisi mevcut değilse de, dava konusu fidelerin, davalı tarafından, dava dışı ... Limited Şirketinden “tohum” olarak satın alınıp, fide haline getirildiği ve bu şekilde davacının akidi olan ...Tarıma satıldığı sabit olduğuna göre, davalının, az yukarda belirtilen Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde düzenlenen, “...zarara neden olan tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür.” Hükmünde geçen ayıplı tohum nedeniyle tazminatla yükümlü tutulabilecek tüzel kişi kapsamında olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin, söz konusu özel kanundan doğan bir sorumluluğunun bulunup bulunmadığı irdelenmeden, sözleşme ilişkisinin mevcut olmadığından bahisle eksik inceleme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7880, Karar No: 2013/21184, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/7880 E.  ,  2013/21184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, müdürlük maaş farkıalacağı, ilave tediye fark alacağı, ikramiye fark alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 1987 yılında davalı Kurum'da teknisyen sıfatıyla çalışmaya başladığını, 1997 yılında ise atamasının tekniker olarak yapıldığını ve 14.10.2000 tarihli sözleşme ile Kapsamdışı personel statüsünde Teknik Uzman olarak çalışmasını sürdürdüğünü, 12.04.2001-25.06.2001 tarihleri arasında Müdür, 26.06.2001-22.05.2008 tarihleri arasında Müdür yardımcısı ve 22.05.2008 tarihinden sonra da Müdür Yardımcılığı ile eşdeğer Yönetici olarak çalıştığını, davalı şirketin özelleştirilmesi sonrasında ise sözleşme imzalayarak görevini sürdürdüğünü, 04.01.2010 tarihinde davalı Kurum'un tek taraflı tasarrufu ile başka Kamu Kurumuna nakil olmak üzere Devlet Personel Başkanlığı'na isminin bildirildiğini ve davalı Kurum'daki çalışmasının sona erdiğini, Müdür Yardımcılığı görevini sürdürürken parasal ödemelerin (maaş-ikramiye-ilave tediye) teknik uzman pozisyonuna göre ödendiğini, Devlet Personel Başkanlığı'na bildiriminin de teknik uzman unvanıyla yapıldığını, bu nedenlerle hak kaybına uğradığını, 05.01.2010/005 sayılı dilekçe ile davalıdan alacaklarını talep ettiğini belirterek, fark ücret, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının Tekniker (Kapsamiçi) olarak çalışan davacının, 23.10.2000 tarihli dilekçesine istinaden 01.11.2000-198 sayılı onay ile Teknik Uzman (Kapsamdışı) olarak atamasının yapıldığını, 12.04.2001-3500 sayılı yazı ile Telekart Otomasyon Sistemleri Müdürü, 25.06.2001-5608 sayılı yazı ile de Telekart Müdür Yardımcısı görevlendirmesinin yapıldığını; şirket hisselerinin devredildiği 14.11.2005 tarihinden sonra da, 22.03.2006 tarihinde kendi isteğiyle, 406 sayılı Kanun’un EK 29 ve 4046 sayılı Knun’un 22. maddesi çerçevesinde, teknik uzman unvanıyla kapsamdışı 2.Tip iş sözleşmesini imzaladığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı vekili tarafından alınan hesap raporuna göre dava konusu alacaklar 06.08.2012 tarihinde ıslah edilerek arttırılmıştır. Mahkemece dava dilekçesi ve ıslah dilekçesindeki tutarlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı vekili tarafından alınan hesap raporuna göre dava konusu alacaklar 06.08.2012 tarihinde ıslah edilerek arttırılmıştır. Mahkemece dava dilekçesi ve ıslah dilekçesindeki tutarlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 177/2. maddesinde ıslah talebinin karşı tarafa bildirileceği düzenlenmiştir. Mahkemece davacı vekilinin ıslah dilekçesinin davalı tarafa usulünce tebliğinin sağlanması ve ıslaha karşı beyanda bulunmalarına olanak sağlanması gerekirken ıslah dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12892, Karar No: 2012/15980, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12892 E.  ,  2012/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18587, Karar No: 2015/4264, Tarih: 16.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18587 E.  ,  2015/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacılar desteğinin sürücüsü olduğu davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu desteğin vefat ettiğini belirterek ıslahla birlikte davacı eş ... için 75.333,00 TL, davacı çocuk ... için 8.000,00 TL, davacı çocuk ... için 16.666,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar desteğinin kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olduğunu, bu nedenle davacıların tazminat talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı eş ... için 75.333,00 TL, davacı çocuk ... için 8.000,00 TL, davacı çocuk ... için 16.666,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle davacıların, ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsü desteğin tam kusurlu olması halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü tam kusurlu olsa bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 16/03/2015 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)