muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8431, Karar No: 2018/13209, Tarih: 19.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8431 E.  ,  2018/13209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... (Kendi adına asaleten, çocukları ... ve ...'ye velayeten) vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 28/12/2001 tarihinden bu yana ... Otel ve Turizm İşl. A.Ş.'ye ait ... Hotel'in mutfak bölümünde komi olarak çalışmakta iken otelin diğer davalı ...Ş.'ye devredilmesi üzerine 26/07/2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve ihbar önelinde bulunulmaksızın işten çıkartıldığını, davalı şirkette 11 yıl 6 ay 30 gün aralıksız olarak en son 1.258,00 TL. brüt ücret ile çalıştığını iddia ederek açıkladıkları sebeplerden dolayı 14.570,00 TL. kıdem tazminatı, 2.348,00 TL. ihbar tazminatı ve 615,00 TL. yıllık izin ücreti alacağının davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Otel ve Turizm İşletmeciliği A.Ş. vekili, davalı müvekkiline ait olan ve davacının çalıştığı otelin mülkiyetinin diğer davalı şirkete Tapu Müdürlüğü nezdinde satıldığını, davacının oteli satın alan diğer davalı şirkette çalışmaya devam ettiği için ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, yıllık izin alacağının da bulunmadığını, belirtilen izin ücretinin davacının Garanti Bankası nezdindeki hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, Husumet itirazında bulunduklarını, davacının diğer davalı tarafından işten çıkartıldığı için Bölge Çalışma Müfettişliği'ne ihbarda bulunduğunu, davacının müvekkili şirkette çalışmasının bulunmadığını, müvekkili aleyhine iş bu davanın açılmasının hukuka ve usule aykırı olduğunu, diğer davalı şirkete ait otelin satın alınarak buraya kendi otellerine ait bir şubenin açıldığını, devir işleminin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının her ne kadar ... Otel ve Turizm İşl. A.Ş.nin ... A.Ş.’ye devredildiği davacı tarafça iddia edilmişse de, her iki şirket arasında devir ilişkisinin olmadığı, devir ilişkisinin davacı tarafça ispatlanamadığı, kaldı ki davalı ...Ş'nin 01.08.2013 tarihinde ticari faaliyetine başlamış olduğu, davacının iş akdinin ise işyerinin kapanması gerekçesiyle 26.07.2013 tarihinde davalı ... A.Ş. tarafından feshedildiği, davacının davalı ...Ş.’de herhangi bir çalışmasının bulunmadığı, dolayısıyla davalı ...Ş.’nin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... Otel ve Turizm A.Ş. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devri hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599. maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanunu'na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Basın İş Kanunu'na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 28/01/2001- 26/07/2013 tarihleri arası çalışmakta iken, otelin ... Turizm Şirketine devredilmesi üzerine 26.07.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve ihbar önelinde bulunulmaksızın işten çıkarıldığını belirterek davalılar arasında iş yeri devri olduğunu iddia etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 28/01/2001- 26/07/2013 tarihleri arası çalışmakta iken, otelin ... Turizm Şirketine devredilmesi üzerine 26.07.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve ihbar önelinde bulunulmaksızın işten çıkarıldığını belirterek davalılar arasında iş yeri devri olduğunu iddia etmiştir.

Aynı tarihte iş akitleri feshedilen işçilerin benzer şekilde açtığı davalarda (kapatılan)7. Hukuk Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılarak davalılar arasında iş yeri devri olup olmadığı hususunda araştırma yapılmak üzere bozulan 2015/17757, 2015/27148, 2015/35820, 2015/39575 Esas sayılı emsal dosyalarda, davalı tarafın 26.07.2013-01.08.2013 tarihleri arasındaki 5 günlük sürede müvekkiline ait farklı bir şirkette çalışan personelin geçici olarak bu taşınmazın yeniden faaliyete geçirilmesi için çalıştığını beyan ettiği, dinlenen davacı tanıklarının da bu beyanı doğrular şekilde devralan ve devreden şirketin Cumartesi günü ortak toplantı yaptıklarını, çalışanların işine devam edeceğinin söylendiği ancak Pazartesi işten çıkarıldıklarının öğrenildiğini belirtmeleri karşısında, ...’dan işçilerin çıkış bildirimlerinin hangi tarihte resmi başvuru ile yapıldığının araştırılmadığı, çıkış kodlarının "17 ve 34" olarak gösterilmesi ayrıntılı değerlendirilmediği gibi, ... Şirketi’nin 01.08.2013 tarihinde işletmeye başladığını iddia ettiği tarihe kadar geçen sürede faaliyetin devam edip etmediği, konaklama bulunup bulunmadığı, işyeri devri ilişkisinin de bu surette bulunup bulunmadığı da yeterince tartışılmamıştır. Diğer yandan emsal dosyalarda davalı ... Şirketi’nin tapuda satış dışında işyeri devri bulunmadığını, davalı ... Şirketi’nin ise işyeri devri bulunduğunu savunduğu görülmektedir. Davalı ... Şirketi tapuda satış dışında devir işlemi olmadığını savunmuş ise de, devir tarihinden sonra otel aynı mefruşat ve çalışanların çoğunluğu ile işletilmeye devam edilmiştir. Otelin adı ve internet sayfası da kullanılmaya devam edilmiş, müşteri çevresinin ulaşması için telefonlar dahi ... Şirketi tarafından devralınmıştır. Ayrıca otel dışında davalı ...’a ait Beach Club'da devralınmıştır. Davalı ... Şirketi 01.08.2013 tarihinde işyerini işletmeye başlamış ise de, davalı ... ile ... Şirketi arasında otelin satış işlemlerinin 21.07.2013 tarihinde satış tarihinden 5 gün önce başladığı internet gazetelerine dahi yansımıştır. Tarafların tapuda taşınmaz satışının ötesinde, taşınabilir malları, işçilerin çoğunluğunu, maddi olmayan marka gibi unsurları, müşteri çevresini aldığı kesintisiz bir şekilde oteli aynı şekilde işletmeye devam ettiği halde Mahkemece taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 202. maddesi kapsamında işletme devri ilişkisi olup olmadığı, muvazaalı işlem yapılıp yapılmadığı değerlendirilmemiştir.

Mahkemece eksik inceleme ile davalı ... Şirketine yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Mahkemece eksik inceleme ile davalı ... Şirketine yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12263, Karar No: 2013/3861, Tarih: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12263 E.  ,  2013/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 62/1, 51, 53/1-3. maddelerigereğincemahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay günü gece yarısı saat 00:25 sıralarında, meskun mahal dışı, 7 m genişliğinde, iki yönlü ve virajlı, görüşü far ışığı altında açık, yağmur nedeniyle zemini ıslak yolda yönetimindeki otomobil ile mahal, yol ve hava şartlarına uygun olmayan hızla seyretmekte olan sanığın, olay yeri olan viraja geldiğinde karşı şeride geçerek, karşı yönden gelmekte olan katılan sürücünün yönetimindeki otomobiline tam kusurlu şekilde çarpması sonucu, diğer araçta bulunan 5 kişinin ikisinde 2. ve 3. derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmalarına sebep olması ve kullandığı aracı olay yerinde kontak anahtarını da üzerinde bırakarak terk edip kaçması şeklinde gerçekleşen olay sonrası, yaralanan müşteki ve katılanların durumlarını kontrol etmeden olay mahallini terk ederek kaçan, tüm aşamalarda ısrarlı bir şekilde inkara dayalı savunmalarını sürdüren ve müşteki ve katılanların zararlarını hiçbir şekilde giderme girişiminde bulunmayan, dolayısıyla yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı bulunmayan sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmiş olması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin bozma sebebi dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin olaya sebebiyet veren aracı sanığın kullanmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin taksirli suçlarda uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından 7. ve 8. bentlerin çıkartılarak diğer bentlerin sıra numaralarının buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6513, Karar No: 2022/15753, Tarih: 07.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6513 E.  ,  2022/15753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine, müsadere, Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibareleri yazılmak suretiyle istinaf başvurusuna konu hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 08/05/2012 tarihinde hagb kararı verildiği, suç tarihinin 13/03/2011 ve ele geçen eşyanın yonca tohumu, kek, şekerleme, halı ve kilim olduğu dikkate alınarak sanığa atılı eylemin 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu, suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan kurumun Gümrük İdaresi olduğu anlaşılmakla Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin gerekçesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, ancak bahse konu HAGB kararının sanığa, bilinen son adresinde adreste bulunmama sebebi belirtilmeden, komşuya haber verilmeden, muhtara bırakılmak ve kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, yapılan tebligatın bu nedenle usulsüz olduğu, usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve infaz yönüyle zamanaşımını durdurmadığı, zamanaşımını kesen en son işlemin 14/04/2012 tarihli mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu, 14/04/2020 tarihi itibariyle 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu belirtilerek bölge adliye mahkemesince verilen zamanaşımından düşme kararının bu nedenle neticesi sebebiyle doğru olduğu cihetle;

5271 sayılı CMK'nun 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan 08/12/2021 tarihli hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığına TEVDİİNE, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11280, Karar No: 2015/20724, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11280 E.  ,  2015/20724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ....'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27745, Karar No: 2013/21264, Tarih: 08.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/27745 E.  ,  2013/21264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hazırlık aşamasında sanığın sorgusu sırasında Av. ...'in savunman olarak görevlendirilip hazır bulunduğu, kovuşturmanın başlamasıyla birlikte adı geçen avukatın görevinin sona erdiği, yeniden görevlendirilmediği gibi hiçbir aşamada yargılamaya da katılmadığı, sanığın talimatla alınan 15.08.2007 tarihli ifadesinde savunman istemediğini açıkca belirttiği halde, sanığın gıyabında verilen 10.09.2007 tarihli hükmün Av. ...'e tebliğ edilip kesinleştirilerek infaza verildiği, Niğde C.Başsavcılığı'nın hükmün sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gerekçesiyle infazın durdurulmasına yönelik 20.03.2010 tarihli talebini kabul eden mahkemenin 14.04.2010 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına ve hükmün sanığa yeniden tebliğine karar verdiği, dosyadaki tebligat parçasına göre hükmün yeniden Av. ...'e tebliğ edildiği, her ne kadar 04.06.2010 tarihli müzekkerede “sanığa yeniden tebligat yapılmasına rağmen hükmü temyiz etmediği için infaza verildiği” yazılı ise de, tebligat yapıldığına dair belgenin dosyada bulunmadığı, sanığın infaz aşamasında hükmü öğrenip 07.06.2010 tarihinde temyiz ettiği, mahkemenin 18.06.2010 tarihinde temyizin reddine dair ek karar vererek cezaevinde bulunan sanığa 21.06.2010 tarihinde tebliğini sağladığı ve hem 10.09.2007 tarihli hükümde hem de 18.06.2010 tarihli temyizin reddine dair kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediği anlaşılmakla; öncelikle sanık ...'ye mahkemenin 10.09.2007 tarihli hükmünün, başvurabileceği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamalı tebligat belgesi varsa dosyaya eklenmesi, aykırısı durumda ise bu işlem tamamlandıktan sonra, temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 08.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.