muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6278, Karar No: 2013/14514, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6278 E.  ,  2013/14514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddine.

2-Davacı 6 gün boyunca 08:00-19:30 saatleri arası çalıştığını belirterek, fazla mesai, ulusal ... ve genel tatil ücreti ve prim alacağının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının işverenini ibra ettiği, tıbbi mümessil olan davacının fazla çalışma ücreti talebinin kabul edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek prim alacağı, fazla mesai ve ulusal ... ve genel tatil ücretleri alacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacı ödenmeyen işçilik alacaklarının ödenmesi amacıyla karşı tarafa 31.03.2010 tarihli bir ihtarname göndermiştir. Söz konusu ihtarname 05.04.2010 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilmiş, söz konusu ihtar da 1.000,00 TL prim, 25.000,00 TL fazla mesai, 4.000,00 TL ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağı talep edilmiştir. Davacı tarafından ihtarnamede talep edilen miktarlar davada hüküm altına alınan miktarlardan fazladır. Bu nedenle işveren dava konusu alacaklar bakımından 05.04.2010 tarihinde temerrüde düşürülmüştür. Davacı hem dava dilekçesinde hem de ıslah dilekçesinde faiz başlangıcının teemrrüd tarihinden başlatılmasını talep etmiştir. Ancak mahkemece dava dilekçesinde talep edilen miktarlara temerrüt tarihinden itibaren ıslahla talep edilen alacaklara ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmiştir. Davalının hüküm altına alınan tüm alacak miktarı için 05.04.2010 tarihinde temürrüde düştüğü sabit iken kabul edilen alacağın tamamına bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir. Ne varki; bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı ki; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1, 2 ve 3. bentlerinin tümüyle silinerek yerine;

1) "Prim alacağı talebinin KABULÜ ile 900,00 TL'nın temerrüt tarihi olan 05.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1, 2 ve 3. bentlerinin tümüyle silinerek yerine;

1) "Prim alacağı talebinin KABULÜ ile 900,00 TL'nın temerrüt tarihi olan 05.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2) Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 10.485,00 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak takdiren % 30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile, 7.339,50 TL'nın temerrüt tarihi olan 05.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

3) Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 541,67 TL ulusual ... ve genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak takdiren % 30 indirim yapıldıktan sonra genel tatil alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile, 379,16 TL'nın temerrüt tarihi olan 05.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31811, Karar No: 2015/32501, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31811 E.  ,  2015/32501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2013/331-2015/138

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan B.. B. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak ü.zerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden B... Boru Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/626, Karar No: 2018/288, Tarih: 19.06.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/626 E.  ,  2018/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 06.05.2008

Sayısı : 55-270

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 53 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.05.2008 gün ve 55-270 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 15.02.2012 gün ve 25535-5035 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.02.2016 gün ve 23603 sayı ile;

"... Sanık tarafından cam bira bardağı ile yüzüne vurulan mağdur ...'in Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.01.2007 gün ve 2007/27 sayılı raporuna göre yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı, raporun olay tarihi olan 27.07.2006 tarihinden itibaren 5 ay 11 gün geçtikten sonra 08.01.2007 tarihinde yapılan muayene sonucu düzenlendiği, yerleşik adli tıp uygulamaları ve Yargıtay kararları doğrultusunda yüzde sabit ize ilişkin raporların olay tarihinden itibaren altı (6) ay geçtikten sonra yapılacak muayene ile verilmesi gerektiğinden bu süre geçmeden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 09.03.2016 gün ve 3022-6181 sayı ile, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; olay tarihi üzerinden 6 aylık süre geçmeden düzenlenen ve yaralama sonucu katılanın yüzünde sabit iz kaldığına ilişkin rapora dayanılarak, sanık hakkında TCK'nun 87/1-c fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmasının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kütahya Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 27.07.2006 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında; il merkezinde bulunan Kibar Bar isimli iş yerinde kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının işlendiğinin ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, olay yerinin temizlenmiş olduğu, herhangi bir cam kırığına ve suç unsuruna rastlanılmadığı, barın iç kısmından dış kapıya kadar, zeminde kan damlalarının bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

İncelenen dosya kapsamından;

Kütahya Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 27.07.2006 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında; il merkezinde bulunan Kibar Bar isimli iş yerinde kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının işlendiğinin ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, olay yerinin temizlenmiş olduğu, herhangi bir cam kırığına ve suç unsuruna rastlanılmadığı, barın iç kısmından dış kapıya kadar, zeminde kan damlalarının bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Katılan ... hakkında Kütahya Devlet Hastanesince hazırlanan 27.07.2006 günlü raporda; katılanın sol yanağında iki adet 3-4 santimetre uzunluğunda, sol göz dış yanda iki adet 2 santimetre uzunluğunda, sol göz üst kapakta 2 santimetre uzunluğunda, yine sol frontal bölgede 1 ve 2 santimetre uzunluğunda kesiler bulunduğunun bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğünce düzenlenen 31.07.2006 tarihli raporda; önceki rapordaki tespitler tekrarlandıktan sonra, mevcut yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, olay tarihinden 6 ay sonra, yüzde sabit iz açısından değerlendirme yapılması gerektiği kanaatinin bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğünce olay tarihinden 5 ay 11 gün sonra düzenlenen 08.01.2007 günlü raporda ise; katılanın yapılan muayenesinde, sol zigomatik bölge üst kısımda 1,5 santimetre, sol yanakta 3,5 santimetre, sol zigomatik bölge alt kısımda 2,5 santimetre, sol kaş altında 1 santimetre uzunluğunda cilt seviyesine yakın, ilk bakışta dikkati çeker özellikte yara izleri gözlendiğinin, tarif edilen bu yara izlerinin şahsın yüzünde sabit iz niteliğinde olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... aşamalarda; Kütahya il merkezinde bulunan Kibar Bar isimli iş yerinde sorumlu müdür olarak görev yaptığını, kiracı olarak faaliyet gösterdikleri iş yerinin bulunduğu taşınmazın sahibi sanık ...'ın olay gecesi saat 01.00 sıralarında bara geldiğini, oturup konuştukları sırada sanığın kendisinden dükkânı boşaltmasını istediğini, durumu kocası ile konuşması gerektiğini söylemesi üzerine sanığın kendisine hakaret ettiğini, tehdit içerikli sözler sarf ettiğini, elinde bulunan bira bardağını masaya çarpıp kırdıktan sonra yüzüne savurduğunu, sanıktan şikâyetçi olduğunu, olay tarihinden 9 ay 25 gün sonra 22.05.2007 günlü oturumda; sol kulak memesinin etrafında iz kaldığını,

Tanık ...; barda zaman zaman katılana yardımcı olduğunu, sanığın olay gecesi tartıştığı katılanın yüzüne elindeki bira bardağını fırlattığını,

Tanık ...; katılanın kızı olduğunu, sanığın olay gecesi katılan ile tartışmaya başladığını, hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf ettiğini, daha sonra elinde bulunan bira bardağını kırarak katılanın yüzüne fırlattığını,

İfade etmişlerdir.

Tanık ...; barda zaman zaman katılana yardımcı olduğunu, sanığın olay gecesi tartıştığı katılanın yüzüne elindeki bira bardağını fırlattığını,

Tanık ...; katılanın kızı olduğunu, sanığın olay gecesi katılan ile tartışmaya başladığını, hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf ettiğini, daha sonra elinde bulunan bira bardağını kırarak katılanın yüzüne fırlattığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; sahibi olduğu yeri katılanın eşine kiraladığını, ancak kira bedelinin ödenmediğini, bu hususu konuşmak için olay gecesi Kibar Bar isimli iş yerine gittiğini, katılanla bu hususu konuştuğu sırada tartışma çıktığını, sinirlenerek masaya vurunca, masadan fırlayan bira bardağının katılanın yüzüne kaza sonucu çarptığını, suçsuz olduğunu savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Kasten Yaralama” başlıklı 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

…e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikayet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır”,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde ise;

“(1) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

…c) Yüzünde sabit ize,

…Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz…”,

Şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Buna göre, 86. maddesinin 1. fıkrasında suçun temel şekli düzenlenerek bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, 3. fıkrasında ise nitelikli hâller sıralandıktan sonra, bu fıkrada sayılan nitelikli hâl veya hâller gerçekleştiğinde, “cezanın yarı oranında” artırılacağı, 87. maddenin 1 ve 2. fıkralarında ise, belirtilen hâllerin gerçekleşmesi durumunda, 86. maddeye göre belirlenen cezaların bir ila iki kat artırılacağı, ancak bu cezaların belirli miktarlardan az olamayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bu aşamada; yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama fiili açısından alınması gereken raporlarla ilgili adli tıp uygulamalarına değinmekte yarar bulunmaktadır.

Bu aşamada; yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama fiili açısından alınması gereken raporlarla ilgili adli tıp uygulamalarına değinmekte yarar bulunmaktadır.

Oluşan yara az ya da çok iz bırakır, ancak her iz yüzde sabit iz niteliğinde değerlendirilmez. Yaralanma esnasında, yüz sınırları içerisinde oluşan yaranın iyileştikten sonra bıraktığı iz, gün ışığında veya iyi aydınlatılmış bir ortamda, insanlar arası sözel diyalog mesafesinden (1-2 metre) ilk bakışta belirgin bir şekilde fark edilebilir durumda ise yüzde sabit izden bahsedilir. İzin, sabit iz olup olmadığının değerlendirilmesi açısından iyileşme sürecinin tamamlanmış olması gerekir. Bu nedenle, adli tıp uygulamalarında, bu konudaki değerlendirme yaralanmadan en az altı ay sonra yapılmaktadır. Hekim gerek görürse bu süre uzayabilir. (Türk Ceza Kanununda Tanımlanan Yaralama Suçlarının Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı-Adli Tıp Uzmanları Derneği-Adli Tıp Derneği, Haziran 2005, Sayfa 5)

Yargıtay uygulamaları da aynı doğrultuda olup, hekimin daha uzun bir süreye gerek görmediği hâllerde, olayın üzerinden en az altı aylık süre geçtikten sonra yapılacak değerlendirmeye istinaden düzenlenen ve yüzde sabit izin varlığını ya da yokluğunu tespit eden raporların hükme esas alınabileceği, bu süre geçmeden düzenlenen raporların ise yüzde sabit izin varlığının tespiti açısından yeterli olmadığı ve hükme esas alınamayacağı kabul edilmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, 27.07.2006 günü saat 01.00 sıralarında, sahibi olduğu ve katılanın bar olarak işlettiği iş yerine giderek kira alacağı nedeniyle katılanla tartışmaya başladığı, tartışmanın hararetlenmesi üzerine, elindeki bira bardağını masaya vurup kırdığı, kırık cam bardağını katılanın yüzüne savurarak katılanı yüzünde kesiler oluşacak şekilde yaraladığı, Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğünce olay tarihinden 5 ay 11 gün sonra düzenlenen 08.01.2007 günlü raporda, katılanın sol zigomatik bölge üst kısımda 1,5 santimetre, sol yanakta 3,5 santimetre, sol zigomatik bölge alt kısımda 2,5 santimetre, sol kaş altında 1 santimetre uzunluğunda cilt seviyesine yakın, ilk bakışta dikkati çeker özellikte yara izleri gözlendiği, tarif edilen bu yara izlerinin şahsın yüzünde sabit iz niteliğinde olduğunun bildirildiği anlaşılan olayda; katılanın yüzündeki kesilerin TCK'nun 87/1-c maddesinde belirtilen şekilde yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığının özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, katılanın duruşmadaki beyanı ile veya hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olmadığı, böyle bir değerlendirmenin ancak bilimsel verilere dayanan ve istikrar kazanmış adli tıp uygulamaları doğrultusunda, olay tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten ve iyileşme sürecinin tamamlanmasından sonra yapılacak muayene sonucu düzenlenecek rapora göre yapılabileceği göz önüne alındığında, bu süre geçmeden alınan rapora dayanılarak katılandaki yaralanmaların yüzde sabit iz oluşturduğunun kabulü ile hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün, olay tarihi üzerinden 6 aylık süre geçmeden düzenlenen ve yaralama sonucu katılanın yüzünde sabit iz kaldığına ilişkin rapora dayanılarak, sanık hakkında TCK'nun 87/1-c fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.02.2012 gün ve 25535-5035 sayılı onama kararının, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden KALDIRILMASINA,

3- Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2008 gün ve 55-270 sayılı, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün; olay tarihi üzerinden 6 aylık süre geçmeden düzenlenen ve yaralama sonucu katılanın yüzünde sabit iz kaldığına ilişkin rapora dayanılarak, sanık hakkında TCK'nun 87/1-c fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2018 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/309, Karar No: 2015/16690, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/309 E.  ,  2015/16690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Olay tarihinde, saat 21.00 sıralarında, idaresindeki motorsiklet ile iki yönlü aydınlatmanın olmadığı caddede seyir halinde olan sürücü belgesiz sanığın, meskun mahal içinde yer alan caddeden geçtiği sırada, seyir yönüne göre yolun sağındaki cami önünde, karşıdan karşıya geçmek için yola giren ölene, yolun orta şerit çizgisine yakın kısmında çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, motorsiklet kullanmayı bilmediği iddia ve tespit edilemeyen sanığın farlarının kapalı olduğuna dair olayın akabinde alınan tanık beyanlarında bahsedilmediği; ancak, keşif sırasında katılanın tanıkları tarafından iddia edilmesine rağmen sanığın farlarının kapalı olduğuna dair dosya içinde herhangi bir tespit mevcut olmamakla birlikte sanığın farlarının açık olduğunu beyan etmesi karşısında; hızını mahal şartlarına göre ayarlamayıp yayaya karşı gerekli uyarıda bulunmayarak asli derecede kusurlu olan sanığın, sürücü belgesiz ve mekanik bir tespite konu olmayan hızının bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5707, Karar No: 2016/10733, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5707 E.  ,  2016/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin askerlik vazifesini yaparken soğuk algınlığı rahatsızlığı ile sevk edildiği ...Göğüs Hastalıkları Hastanesinde 06/12/2001 tarihinde göğüs cerrahisi doktorunun yanlış müdahalesi sonucunda yoğun bakıma alındığını, müvekkilinde akciğer amfizemi oluştuğunu, müvekkilinin askerlik hizmetine başlarken belirli bir miktar sigorta primi ödeyerek ... Yaşam Sigortası ile kendini sigortalattığını, hastalık sonucu maluliyet yaşadığını ve sigorta kapsamında olduğunu belirterek 10.000 TL'nin 06/12/2001 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, yapılan sigortanın kapsamı itibarı ile ferdi kaza hallerinde sigortalının, vefatı halinde ise yasal varislerinin acısını hafifletmeyi amaç edinen bir sigorta olduğunu, sigortalının kaza geçirmediğini doğal süreçte hastalandığını,hastalığın sigorta kapsamı içinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen 22.05.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda; hastalığın aşamalarında davacının veya askerlik kurumunun bir kusuru olmadığı belirtilmiş ise de, bilirkişi heyeti içine sigorta konusunda uzman bilirkişi bulunmamakla, talebin poliçe teminatı içerisinde kalıp kalmadığı hususu

raporda irdelenememiştir. Eksik inceleme ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, TSK ile davalı ... şirketi arasında düzenlenen poliçe ve poliçenin dayanağı olan sözleşme örneklerinin getirtilerek, içinde sigorta konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu heyetten, poliçe ve sözleşme hükümlerinin ve 22.05.2013 havale tarihli bilirkişi raporunun da irdelendiği ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre dava konusu rizikonun poliçe teminatı içinde kalıp kalmadığı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.11.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.