muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12185, Karar No: 2024/5930, Tarih: 31.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12185 E.  ,  2024/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde,saat 22.00 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki ... plakalı otomobil ile aydınlatma bulunmayan meskun dışı mahalde iki yönlü yatay güzergahı virajlı kısımda yolu ortalayarak seyir halinde iken karşı istikametten seyir halinde olan ölen sürücü ... sevk ve idaresindeki ön farları olmayan motosiklet ile motosikletin şeridinde çarpışması neticesinde motosiklet sürücüsünün öldüğü olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre ; yönetimindeki otomobil ile seyri sırasında olay mahalline geldiğinde karşı istikametten gelip ışık donanımsız şekilde seyreden motosiklet nedeniyle kendi şeridi içerisinde yeterince sağa yanaşarak etkili fren ve manevra tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmemiş olup sola yönelip karşı istikamet şeridine girdiği ve karşı istikamet şeridi içerisinde motosiklet ile çarpıştığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit ve kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Çine Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29330, Karar No: 2013/2074, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/29330 E.  ,  2013/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında suça konu motosikleti yakalanmadan bir ay önce tanımadığı bir kişiden belgesiz alarak kullandığını beyan etmesi ve kollukça hazırlanan 26.08.2007 tarihli görgü ve tespit tutanağına göre motosikletin motor numarasının kazınmış ve beyaz olan renginin yeşile boyanmış olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın bildirdiği cep telefonu hattının suç tarihinde hangi baz istasyonlarından sinyal aldığının tespit edilerek sanığın suç tarihinde nerede olduğunun tespit edilmesi ve sinyal bilgilerinin sanığın savunmasını doğrulaması halinde sanık hakkında TCK'nun 165. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2717, Karar No: 2013/4367, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2717 E.  ,  2013/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 17.12.2012 tarihli dilekçe ile "...davada tüm taşınmazlara ilişkin verilen tedbir kararının, benzer bir davada ise reddedildiği gerekçesiyle hâkimin tarafsızlığını kaybettiği...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim...(39628)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...tedbir kararlarına karşı kanun yolu açık olduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin reddine ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.'nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi H.M.K.'nun 391. maddesi uyarınca, ihtiyati tedbir talebinin reddi kararlarına karşı temyiz kanun yolu açık bulunması nedeniyle ihtiyati tedbir talebi hakkında verilen red veya kabul kararlarının sebeplerinin kararın gerekçesinde açıkça gösterilmesinin kanunî zorunluluk oluşturduğu, bunun HMK.'nun 36. maddesinde düzenlenen ret sebebinin, iki taraftan birine veya bir üçüncü kişiye kanunen gerekmediği halde görüşünü açıklamak veya ihsası rey yahut tarafsızlığını şüpheye düşüren sebep olarak değerlendirilemeyeceğinden, konuyu inceleyen mercinin talebin reddine karar vermesi usûl ve kanunlara uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19942, Karar No: 2013/20196, Tarih: 02.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19942 E.  ,  2013/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve %5 fazlası, genel tatil ücreti ve % 5 fazlası ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.07.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat.... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde foto muhabiri olarak 1.11.2003-18.1.2007 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma, genel tatil ile bunların %5 fazlası alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, 28 gün yıllık izin alacağı bulunduğu, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasını tanıkla ispat ettiği ancak karşılığının ödenmediği yine bunların %5 fazlası alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma alacağı hesaplanırken yıllık izin kullandığı dönemlerin hesaplama dışı bırakılıp bırakılmayacağı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içindeki izin talep formalarına göre davacının yıllık ücretli izin kullandığı dönemler bellidir. Mahkemece hükme esas alınan 9.7.2010 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının yıllık izin kullandığı süreler dışlanmadan ve dışlanarak ikili hesaplama yapılmıştır.

2- Davacı işçinin fazla çalışma alacağı hesaplanırken yıllık izin kullandığı dönemlerin hesaplama dışı bırakılıp bırakılmayacağı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içindeki izin talep formalarına göre davacının yıllık ücretli izin kullandığı dönemler bellidir. Mahkemece hükme esas alınan 9.7.2010 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının yıllık izin kullandığı süreler dışlanmadan ve dışlanarak ikili hesaplama yapılmıştır.

dairemizin yerleşik uygulaması davacının yıllık izin kullandığı dönemlerin belli olması halinde bu süreler dışlanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması hususundadır. Mahkemece davacının fazla çalışma ile fazla çalışma alacağının %5 fazlası yönünden bilirkişinin ikinci şık da hesapladığı miktarlar dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken birinci şık da ki miktarlara göre hüküm kurulması hatalıdır.

3-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı

koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda mahkemece davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarından %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Buna karşın fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının %5 fazlası hüküm altına alınırken bilirkişinin hesapladığı miktarlardan önce asıl alacaklarda olduğu gibi %30 hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Daha sonra davacının bu %5 fazla alacaklarından %95 oranında indirimi yapılarak hüküm kurulması gerekirken sadece bilirkişi tarafından hesaplanan miktardan %95 indirim yapılması hatalıdır.

4- Davacı foto muhabiri olup Basın İş Kanununa tabi olarak davalı işveren bünyesinde 3 yıl 2 ay 17 gün çalışmıştır. Basın İş Kanunun 21. maddesi uyarınca çalışılan her 6 aylık dönem için 2 haftalık izne hak kazanmıştır. Davacının bu durumda hak kazandığı izin süresi 84 gündür. Dosya içindeki izin belgelerine göre davacı 62 gün yıllık izin kullanmıştır. Davacının 22 gün yıllık ücretli izin alacağı bulunmakta olup bilirkişi tarafından ikinci şık olarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması gerekir.

5-Davacının tabi olduğu 5953 sayılı Basın İş Kanunun da işçilik alacakları yönünden uygulanacak faizin türüne ilişkin özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda 4857 sayılı İş Kanunun da işçilik alacakları için düzenlenen özel faiz türleri Basın İş Kanunundan doğan alacaklara uygulanamaz. Davacının hüküm altına alınan fazla çalışma ve genel tatil alacakları ile bunların %5 fazlası için yasal faize hükmedilmesi gerekirken bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15534, Karar No: 2025/3534, Tarih: 25.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/15534 E.  ,  2025/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/274 E., 2022/406 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğüne, savunmasının dikkate alınmadığına ve cezanın üst sınırdan belirlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın temyiz dilekçesinde ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi, UYAP üzerinden yapılan incelemede, Didim Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/117 Esas sayılı dosyası kapsamında sanık hakkında, ayırt etme gücünden yoksun olduğu ve fiil ehliyetine sahip olmadığı gerekçesiyle vesayet altına alınmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/708, Karar No: 2019/6227, Tarih: 23.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/708 E.  ,  2019/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 05/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin polis memuru olduğunu, ... Devlet Hastanesindeki görevi esnasında davalılardan ...'un direnç göstermesi üzerine ekip çağırmak zorunda kaldığını, bunun akabinde ...'un hakaretlerine maruz kaldığını, davalılardan ...'in ise müessir fiili ile karşılaştığını ve burnuna vurması ile burnunu kanamaya başladığını, o sırada başkaları tarafından tutulan ...'un onların ellerinden kurtulup gözüne yumruk attığını, kendisinin yere düştüğünü ve her iki davalının da tekmelerine maruz kaldığını, bu durumun kendisinde travma yarattığını, kurumunda ve çevresinde küçük düştüğünü belirterek uğranılan manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili; dava konusu taleplerde zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, dava dilekçesindeki anlatımların abartılı olduğunu ve olayın maddi gerçeklikten uzak biçimde mahkemeye sunulduğunu, müvekkilinin davacı taraf lehine tazminat hakkı doğuracak hiçbir eyleminin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., tazminat hakkını doğuracak hiçbir eylemi olmadığını, taleplerde zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, davacıyı darp etmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, fiziki olarak saldırıya uğrayan kişinin, manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun’un 6. maddesinde, bu kanun hükümlerine göre ödenecek nakdi tazminat ile bağlanacak emekli aylığının uğranılan maddi ve manevi zararların karşılığı olduğu belirtilmiştir. Şu halde; ilgili yasa maddesinde, ödenen nakdi tazminatın zarar görenin maddi ve manevi zararına karşılık ödendiği açıklandığına göre davacı polis memuruna davaya konu olay nedeniyle 2330 sayılı Kanun kapsamında bir ödeme yapılmışsa, ödenen bu bedelin içinde manevi tazminat da bulunmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/229 esas ve 2015/22 karar sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan davalılar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1 maddesi gereğince ceza verildiği anlaşılmaktadır. Davacı manevi tazminat talebine dayanak olarak davalıların kendisini kasten yaralamasına da dayandığına göre davaya konu kasten yaralama olayı nedeniyle 2330 sayılı Kanun kapsamında davacıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19444, Karar No: 2018/13432, Tarih: 20.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19444 E.  ,  2018/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya içeriğine, mağdura ait adli rapor içeriklerine, mağdurun soruşturma aşasında olayın sıcaklığı ile verdiği ilk ifadesine göre; sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/2-86/3-e kapsamında kalan kasten yaralama, TCK'nin 106/1.1 cümle kapsamında olan tehdit eylemlerinin takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle açılan kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.