muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29440, Karar No: 2016/10699, Tarih: 27.04.2016

Sanığın mağdura karşı kemik kırığı oluşacak şekilde ağır darbeyi gerçekleştirdikten sora ayrıca kesici aletle kalçasını da yaraladığından TCK'nin 61. maddesi delaletiyle sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uygulanırken temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılmasına gerekçe olabilir.

Örnek: Yaşamsal tehlike ve kemik kırığının birlikte gerçekleştiği olaylarda 3. Ceza Dairesi'nce temel ceza arttırılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar dikkate alındığında Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın, mağdurun burun kemiğini kırması yanında kesici aletle kalçasını da yaraladığından, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınıp alt sınırın üzerinde temel cezanın belirlenmesi,

b) Sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince tahrik hükümlerinin tartışılmaması,

c) Sanık ...'in CMUK'un 326/ son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu üç gerekçe ile bozulması görüşünde bulunduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.

(Muhalif)
Yargıtay — Esas No: 2020/7969, Karar No: 2020/8242, Tarih: 30.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7969 E.  ,  2020/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

İTİRAZ

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2017/437 esas, 2018/678 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 22/04/2019 gün ve 94660652-105-42-2817-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/05/2019 gün ve 2019/47786 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize sunulmuştur.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ...Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir..." şeklinde açıklamalar karşısında, yargılama sırasında uzlaştırma kapsamında olmayan suçun nitelikli halinin, uzlaşma kapsamında olan basit hali olacağının değerlendirilmesi halinde, bu suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebilmesinin ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Dosya kapsamına göre, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında müştekiye karşı silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın kasten yaralama suçu kapsamındaki eyleminin silah olarak kabul edilen sopa ile gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığından bahisle mahkemece basit yaralama suçu olarak nitelendirilmesi neticesinde anılan suçun ''Uzlaşma'' hükümleri kapsamında olacağı, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen hükmün “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma hükümleri kapsamına alınması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinde yer alan, ''... Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca her iki suç yönünden 'Uzlaşma' hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını itirazen inceleyen merciince itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 18/06/2020 tarih ve 2020/4337 Esas - 2020/5837 sayılı kararıyla;

Dairemizin 18/06/2020 tarih ve 2020/4337 Esas - 2020/5837 sayılı kararıyla;

“Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, birlikte işlenmesi nedeniyle basit kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamına girdiği anlaşılmış olmakla, TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suçlar yönünden 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararı ile verilen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,” şeklinde karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/07/2020 tarih ve KYB- KD - 2019/47786 sayılı yazısı ile;

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/07/2020 tarih ve KYB- KD - 2019/47786 sayılı yazısı ile;

Yapılan incelemede, sanık ...'in kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarih ve 437-678 sayılı kararıyla kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 62/1, 52 ve CMK'nın 231. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151/1, 62/1, 52. maddeleri uyarınca 2.000 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kasten yaralama suçundan verilen kararın Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarih ve 2018/768 değişik iş sayılı mercii kararı ile kesinleştiği, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise kesin nitelikte olduğu anlaşılmış, Adalet Bakanlığı tarafından mala zarar verme suçu yönünden Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/437 esas, 2018/678 sayılı kararının, kasten yaralama suçu yönünden ise Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından, kanun yararına bozma istemine konu olan Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kasten yaralama suçu yönünden verdiği 18.07.2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına rağmen, mala zarar verme suçu yönünden Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/437 esas, 2018/678 sayılı kararının kanun yararına bozulmadığı, sehven mala zarar verme suçunun da Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/768 değişik iş sayılı kararı içinde değerlendirildiği görülmüş, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin anılan kararına karşı bu nedenle itiraz edilmesi zorunluluğu doğmuştur.

SONUÇ VE İSTEM :

1) İTİRAZIMIZIN KABULÜ ile Yüksek Dairenizin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/4337 esas, 2020/5837 karar sayılı İLAMININ KALDIRILMASI,

2) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/437 esas, 2018/678 sayılı kararının, kasten yaralama suçu yönünden ise Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA karar verilmesi,

3) Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesi uyarınca itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2020 tarih ve KYB- KD - 2019/47786 sayılı yazısı ile; itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

2-Dairemizin 18.06.2020 tarihli ve 2020/4337 esas, 2020/5837 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2020 tarih ve KYB- KD - 2019/47786 sayılı yazısı ile; itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

2-Dairemizin 18.06.2020 tarihli ve 2020/4337 esas, 2020/5837 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, birlikte işlenmesi nedeniyle basit kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamına girdiği anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suçlar yönünden 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/437 esas, 2018/678 sayılı kararının, kasten yaralama suçu yönünden ise Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarihli ve 2018/768 değişik iş sayılı kararı ile verilen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) ve 4(a) bendleri uyarınca müteakip işlemlerin mahallerinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 30/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19569, Karar No: 2017/2028, Tarih: 21.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/19569 E.  ,  2017/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelmede;

Eylemin 5607 sayılı Yasa'... muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören ... olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24954, Karar No: 2022/5469, Tarih: 12.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/24954 E.  ,  2022/5469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hukuki alacağı tahsil amacı ile tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

07.03.2014 günü saat : 23.45 sıralarında, sanık ...'ın temyizin konusu olmayan diğer sanık ...'dan temin ettiği araç ile mağdur ...' in evinin önündeki aracına av tüfeği ile ateş edip zarar verdiği; 13.03.2014 günü saat: 23.12 sıralarında sanık ...'ın azmettirmesiyle temyizin konusu olmayan sanık ...'ın mağdur ...'i telefonla arayarak "Beni iyi dinle arabana ateş eden bizdik bu sana gözdağı olsun, uyarı ateşi olsun 3 gün içinde 35.000 TL parayı hazırla polise gidersen seni öldürürüz, parayı hazırlamasan da yine seni öldürürüz" şeklinde tehdit ettirdiği, 13.03.2014 tarihinde saat: 20.25'de müştekinin telefonuna “Telefonunu gizli numaraya aç, cevap vermemezlik yapma, oraya gelir a... k..., unutma yarım saat” şeklinde mesaj attığı, 14.03.2014 günü saat: 20.53, 20.54 ve 20.55 sıralarında gizli numaradan üç kez aradığı, 14.03.2014 günü saat: 21.00 sıralarında sanık ...'ın yine azmettirmesiyle temyizin konusu olmayan sanık ...'ın mağdur ...'i arayarak ve ...'le konuştuğu zannıyla ...'in üvey amcasının oğlu ...'e hitaben "benim sana diyeceğim son laf paran canından daha kıymetli değilse parayı hazırla" diyerek ölümle tehdit etmesi şeklinde gelişen olayda,

Sanığın, katılandan alacak miktarının 6.000 TL olduğu, ancak sanığın mağdurdan 35.000 TL parayı geceleyin silahla ve ölümle tehdit etmek suretiyle istediği arada açık bir nispetsizlik veya aşkın bir talep olduğunun sanığın, mağdurun ve temyizin dışı sanıklar ..., ...’ın aşamalardaki beyanları ile CD çözüm tutanağıyla açıkça anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK 149/1-a-c-h, 35. maddelerinde düzenlenen silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, geceleyin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/862, Karar No: 2019/2557, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/862 E.  ,  2019/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11158, Karar No: 2021/15000, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11158 E.  ,  2021/15000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 8.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, korunması talep edilen ...'ün her ne kadar adresi ''Yeni mahallesi, 505 Sokak, No:6 İç Kapı No:4 .../Antalya '' olduğu anlaşılmış ise de, ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 02/12/2019 tarihli müzekkeresi ve kardeşi ...'in 03/12/2019 tarihli dilekçesinde ...'ün bulunduğu yere dair beyanı da dikkate alınarak, korunması talep edilen ...'ün tedavi gördüğü hastanenin bağlı olduğu ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesince karara bağlanması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 8.Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 02/12/2019 tarihli müzekkeresinde ilgili kişinin hastanelerine yatırıldığı ve halaen yatarak tedavisinin devam ettiğinin bildrildiği ve kardeşi ...'in de 03/12/2019 tarihli dilekçesinde ilgili ...’ün anılan hastane de yatmakta oldunu beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18056, Karar No: 2015/5703, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18056 E.  ,  2015/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında, araç sürücüsü olan ve müvekkillerinin desteği..'ın vefat ettiğini ileri sürerek, davacı eş İslim için 800 TL, davacı.. için 100 TL, davacı Hamsey için 100 TL, olmak üzere toplam 1.000,00 TL, maddi tazminatın 15.03.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı İslim için 178.456,15 TL, davacı Hamsey için 45.049,40 TL ve davacı Emine'nin davadan sonra ölmesi nedeniyle mirasçıları için 1.494,45 TL'na artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile davacı İslim için 178.456,15 TL, davacı Hamsey için 45.049,40 TL ve davacı .. mirasçıları için 1.494,45 TL, destek zararının 15.03.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL'na çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı .. mirasçıları için kabulüne karar verilen 1.494,45 TL maddi tazminat yönünden karar kesin

niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin davacı .mirasçıları yönünden hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin davacı .. mirasçıları dışındaki diğer davacılar için temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11.527,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 9.4.2015 gününde Üye .. karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.