muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5073, Karar No: 2020/2953, Tarih: 17.06.2020

Davalı ... vekili, müvekkilinin “epmek” ibareli başvurusunun, davacının “mek” ve “etimek” markaları ile herhangi bir görsel, işitsel ya da kavramsal benzerliğinin bulunmadığını, davacıya ait “mek” markasının “zayıf marka” olduğunu, “epmek” ibaresinin doğrudan bir tanımlayıcılığının bulunmadığını, davacının kötüniyet iddialarını ispatla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2016/28905 sayılı “EPMEK” ibareli marka kapsamındaki 30. sınıf mallar ile davacının 2005/43000 sayılı “mek”, 2000/28477 sayılı “peymek”, 95575 sayılı “eti mek”, 138968 sayılı “diyet eti mek”, 2015/78887 sayılı “eti mek” ibareli tescilli markalarının kapsamındaki 30. sınıf malların aynı/aynı tür olduğu, yine dava konusu marka kapsamında 30. sınıfta yer alan “pekmez” emtiası ile davacıya ait 2005/43000 saylıl “MEK” ibareli markasının kapsamındaki 29. sınıfta yer alan: “Konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş meyveler; pekmezler, reçeller, marmelatlar, meyve ezmeleri, kompostolar...” emtiasının aynı/aynı tür olduğu, ancak marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacının “ETİ MEK” ibareli markasının tanınmış marka olduğu, fakat taraf markaları benzer olarak değerlendirilmediğinden, davalı markasının davacı markalarından haksız bir yarar sağlayacağı, davacı markalarının itibarına zarar vereceği, ayırt edici karakterini zedeleyeceği yönünde bir kanaatin oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının başvurusunun konusunu oluşturan 30. sınıf mallar, davacının itiraza dayanak markalarında da aynen yer aldığı, dolayısıyla dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 26.07.2017 tarihli ve 2017/M-6069 sayılı kararının iptaline ve davalının 2016/28905 numaralı "EPMEK" ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 17/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1177, Karar No: 2019/2595, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1177 E.  ,  2019/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11321, Karar No: 2014/10002, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11321 E.  ,  2014/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/926

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalıların sebep olduğu kazada müvekkilinin aracının hasarlandığını açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak 7.188,51 TL maddi tazminat ile 425,00 TL d.iş dosya yargılama giderinin davalılardan kusurları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. S.., kusurunun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 7.188,52 TL'nin davalılardan kusurları oranında müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı dava tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 297. maddesinde (HUMK.nun 388. maddesinde) belirtilmiştir. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu kurallar yargıda açıklık ve netlik prensibinin bir gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında tereddüt ve yeni ihtilaflara neden olur.

Somut olayda, mahkemece davanın kabulü ile 7.188,52 TL'nin davalılardan kusurları oranında müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir. Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ile zararın davalılardan kusur oranında tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece hem kusur oranında hem de müteselsilen karar verilmiştir. Davalıların sorumlu oldukları kısım kusurları oranında ayrılarak karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak çelişki niteliğinde, HMK'nın 297. maddesi açık hükmüne uygun olmayan biçimde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı S.. S..'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. S..'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. S..'a geri verilmesine 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4732, Karar No: 2016/237, Tarih: 26.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/4732 E.  ,  2016/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/248715

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05/07/2013 - 2013/328 esas ve 2013/337 karar

Suç : Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

“Uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan açılan kamu davası bu dosya ile birleştirilen diğer sanık M.. T.. hakkında, Mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sivil giyimli kolluk görevlilerinin 02.04.2013 tarihinde saat 18.22 sıralarında sanıktan 20 TL karşılığında net 1,8 gram esrar, saat 18.30 sıralarında yine 20 TL karşılığında net 1 gram daha esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9744, Karar No: 2023/2717, Tarih: 24.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9744 E.  ,  2023/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret/Kısmen Kabul/Kaldırma

TEMYİZ EDENLER : Davacı/Alacaklı, Davalı/Borçlu

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rehin açığı belgesinin iptali davasından dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile İcra Müdürlüğünce tatbik edilen faiz miktarının yasal faiz uygulanarak 271.849,32 TL olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile 20.09.2013 tarihli rehin açığı belgesinin ve 19.09.2013 tarihli dosya kapak hesabının fazla hesaplanan 231.758,13 TL faiz alacağı yönünden iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; olması gereken rehin açığı belgesi tutarının 170.115,47 TL olduğunu, icra müdürünün yasaya aykırı olarak yasal faizin üzerindeki bir orandan hesaplama yaptığı, İcra Müdürlüğünce düzenlenen rehin açığı belgesinin de yasaya aykırı olup iptal edilmesi gerektiğini beyanla, düzenlenen rehin açığı belgesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarını kabul etmemekle birlikte söz konusu memur muamelesi kanuna aykırı olsa bile şikayetin süresinin yedi gün olup bu süre geçmiş bulunduğundan, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile, icra müdürlüğünce tatbik edilen faiz miktarının yasal faiz uygulanarak 271.849,32 TL olarak düzeltilmesine, ikame edilen davanın, rehin açığı belgesinin esasına yönelik olmadığı, faiz hesabına yönelik olduğu anlaşılmakla rehin açığı belgesinin iptaline yönelik talebin reddine, ... ili, ... ilçesi,......, Köyü, ....., Mevkii 908 Parsel numaralı taşınmazın 19.08.2013 tarihinde satıldığı hususu gözetilerek satışın durdurulması talebinin konusuz kalması nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verildi.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinden sonra taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinden sonra taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Borçlu istinaf başvurusunda; İlk Derece Mahkemesince rehin açığı belgesinin iptali yerine bu talebin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın bu yönden kaldırılarak rehin açığı belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Alacaklı istinaf başvurusunda; rehin açığı belgesinin esasına yönelik iş bu davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğunu, faize yönelik itirazın süresinde yapılmadığını, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan ipotek borcu için yasal faiz değil, ticari faiz uygulanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, davacı vekilinin dava dilekçesinde açıkça rehin açığı belgesinin iptali talebinde bulunduğu, bu itibarla şikayetin kısmen kabulü ile rehin açığı belgesinin fazla hesaplanan 231.758,13 TL faiz alacağı yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekmesine rağmen mahkemece bu istemin reddi kararının dosya kapsamına aykırı olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvuru esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvuru kısmen kabulüne, kararın HMK'nın 353/1-b(2) maddesi uyarınca kaldırılmasına, şikayetin kısmen kabulü ile 20.09.2013 tarihli rehin açığı belgesinin ve 19.09.2013 tarihli dosya kapak hesabının fazla hesaplanan 231.758,13 TL faiz alacağı yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı ve borçlu temyiz başvurusunda; istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konusu, rehin açığı belgesinde faize itiraz şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi

3. Değerlendirme

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363. maddesine göre, istinaf yoluna başvuru süresi kararın tefhim veya tebliğinden itibaren 10 gündür.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince kararın alacaklı ve borçlu vekilinin yüzüne karşı 21.04.2022 tarihinde tefhim edildiği, taraflarca istinaf dilekçesinin yasal 10 günlük süreden sonra 09.05.2022 tarihinde sunulduğu, buna göre istinaf isteminin süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

3. Değerlendirme

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363. maddesine göre, istinaf yoluna başvuru süresi kararın tefhim veya tebliğinden itibaren 10 gündür.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince kararın alacaklı ve borçlu vekilinin yüzüne karşı 21.04.2022 tarihinde tefhim edildiği, taraflarca istinaf dilekçesinin yasal 10 günlük süreden sonra 09.05.2022 tarihinde sunulduğu, buna göre istinaf isteminin süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmesi gerekirken, rehin açığı belgesinde faize itiraz şikayeti yönünden tarafların istinaf başvurusu süresinde kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılıp, yeniden hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bu sebeble bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının resen BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre şikayetçinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15583, Karar No: 2018/1554, Tarih: 06.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2015/15583 E.  ,  2018/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/08/2009 gününde verilen dilekçe ile özel eğitim kurumuna yapılan yersiz ödemelerin iadesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2012 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ... tarafından davalı özel eğitim kurumuna yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili; davalı özel eğitim merkezinde yapılan inceleme ve denetimler sonucunda, kuruma gelip ders görmeyen öğrencilerin, yoklama çizelgeleri ile aylık bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planlarında gelmiş gibi gösterildiğini, yasal dayanağı olmadığı halde kurumda görevli aday öğretmenlerin ders ve seans eğitimlerine katıldığını, böylece haksız ücret tahakkuk ettirildiğini belirterek, yapılan haksız ödemelerin tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, derse giremeyecekleri ifade edilen öğretmenlerin çalışma izinlerinin Milli Eğitim Müdürlüğü'nce verildiğini, sigortalı olarak işe girişlerinin yapıldığını, girdikleri derslerin ücretlerinin öğretmenlere kurum tarafından ödendiğini, 2007 Mart ayından itibaren bu öğretmenlerin derse girdiklerine dair meslek elemanı aylık çalışma çizelgeleri, aylık bireyselleştirilmiş eğitim ve çalışma planı, fatura ve diğer belgelerle birlikte kurumun bağlı bulunduğu ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne her ay düzenli olarak resmi yazı ile bildirildiğini, mevzuat gereği ödeme evrakları ile birlikte teslim edildiğini, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün de evrakları ilgili yazı doğrultusunda kontrol ettikten sonra ödeme yaptığını,

yasal düzenlemelere uygun olarak çalışma izni alınan aday öğretmenler için yapılan ödemelerin, sebep gösterilmeden yersiz ödeme işlemi yapıldığı gerekçesi ile davalıdan talep edilmesinin hukuka uygun olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

yasal düzenlemelere uygun olarak çalışma izni alınan aday öğretmenler için yapılan ödemelerin, sebep gösterilmeden yersiz ödeme işlemi yapıldığı gerekçesi ile davalıdan talep edilmesinin hukuka uygun olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, soruşturma raporu içeriğinde davalı şirketin yasal mevzuat çerçevesinde bir kısım öğrenciye eğitim ve ders verilmediği halde, yoklama çizelgeleri aylık bireyselleştirilmiş ve rehabilitasyon planlarında gelmiş gibi gösterildiği, ayrıca ders verme şartlarına haiz olmayan aday öğretmenlerin ders vermede görevlendirildiği ve bu şekilde ücret tahakkuk ettirilip idareden tahsil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının diğer talepleri yanında, davalı tarafından bazı öğrencilere grup ya da bireysel eğitim verilmediği halde, eğitim verilmişçesine ücret tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle de tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar yerel mahkeme gerekçesinde, davalı rehabilitasyon merkezinin bir kısım öğrenciye eğitim ve ders verilmediği halde yoklama çizelgeleri aylık bireyselleştirilmiş ve rehabilitasyon planlarında gelmiş gibi gösterildiği yönünde değerlendirme yapılmışsa da hüküm kısmında, davacı idarenin grup ve bireysel eğitim almadığı halde ödeme yapılan öğrenciler yönünden mevcut tazminat talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi HMK'nun 297/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; uyuşmazlığın çözümü için öncelikle idare tarafından yapılan denetimler sonucu ... Valiliği İlköğretim Müfettişleri Başkanlığı tarafından hazırlana 03.11.2008 tarihli soruşturma raporu ve ekleri ile birlikte özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin alacağı destek eğitiminin türü ve süresi konusunda RAM raporunun belirleyici olduğu da gözetilerek her bir öğrenciye ait RAM raporları ve aday öğretmen dosyaları dosya içine alındıktan sonra, dosyanın konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdii ile talebe konu ödemelerin yapıldığı öğrencilerin her biri için gün ve saat karşılaştırması yapılarak ayrıca aday öğretmenlerin bir kısım ders saati yönünden valilik izni bulunduğu da gözetilerek ayrıntılı, açık ve denetimine elverişli rapor alınıp dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış; kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya ve davacı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.