muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2404, Karar No: 2023/2187, Tarih: 15.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2404 E.  ,  2023/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, imar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarih, 2015/1376 soruşturma no, 2015/892 iddianame nolu iddianamesi ile imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış olup, dosya Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1080 Esasına kaydedilmiştir.

2. Sanık hakkında Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.03.2016 tarih, 2016/235 soruşturma no, 2016/125 iddianame nolu iddianamesi ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış olup, dosya Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/362 Esasına kaydedilmiş, 29.03.2016 tarih, 2016/362 Esas, 2016/260 Karar sayılı karar ile dosyanın Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1080 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.04.2021 tarihli ve 2016/374060 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin sanığın edinme tarihinden önce yapılıp yapılmadığının kesin şekilde tespit edilmediğine,

3. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin sanığın edinme tarihinden önce yapılıp yapılmadığının kesin şekilde tespit edilmediğine,

3. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

1. "Sanığın savunması, katılan vekilinin beyanları, İl Kültür Turizm Müdürlüğüne, Belediye Başkanlığına,Tapu Müdürlüğüne, Kadastro Müdürlüğüne yazılan yazı cevapları, bilirkişi raporları,nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesine aykırılık ve İmar Kirliliğine Neden Olmak suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; Seferihisar Belediye Başkanlığının yazısında dava konusu yere ilişkin yapı kullanma izin belgesinin 23/05/2008 tarihinde verildiğinin belirtildiği, mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın 2007 yılında İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından çekilen fotoğrafları incelendiğinde o tarihte bodrum katın mevcut olduğunun tespit edildiği, bu duruma göre bodrum kat kapalı haldeyken yapı kullanma izin belgesinin verildiği, sanığın dava konusu taşınmazı 19/01/2011 tarihinde satın aldığının tapu kaydından anlaşıldığı, bu duruma göre bodrum katın kapatılması işleminin sanığın taşınmazı satın almasından önce yapıldığı, yapı kullanma izin belgesi verildikten sonra sanığın dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahelesinin olmadığı, yapı kullanma izin belgesinin belediye tarafından verilmiş olması nedeni ile önceki malikin bodrum katın kapatılmasına ilişkin eylemin hukuka uygun olduğunu düşünmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, belediye tarafından yapılan herhangi hatalı bir işlemden maliki sorumlu tutmanın mümkün olmadığı,sanığa ait taşınmaza ait tapu kaydında taşınmazın 3. derece doğal sit alanı olduğuna ilişkin herhangi bir şerhin bulunmaması 12/07/2009 tarih 28358 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan "Korunan alanların tespit, tescil ve onayına ilişkin usul ve esaslara dair yönetmeliğin doğal sit alanları ve tabiat varlıklarının tescil ve ilanına ilişkin usul ve esaslar hakkındaki 7. Maddesinde tescil edilen doğal sit alanı veya tabiat varlığı il merkez ilçesinde bulunuyorsa valiliğin, diğer ilçe sınırları içerisinde kalıyorsa kaymakamın yazısı üzerine tapu kütüğünün beyanlar hanesine doğal sit veya tabiat varlığı olduğuna dair kayıt konulur." hükmüne rağmen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesinde doğal sit alanına dair hiçbir kaydın bulunmadığı anlaşıldığından üzerine atılı suçları işlemeyen sanığın beraatine karar verilmiş, bodrum katın kapatılmış hali ile yapı kullanma izin belgesi verilmiş olması nedeni ile sanıktan önceki malik hakkında suç duyurusunda bulunulmasına yer olmadığına karar verilmiştir." denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı anladım. Ben dava konusu yeri 2007 yılında satın aldım fakat o tarihte tapusunu almadım. Tapusunu 2013 yılında aldım. Ben satın aldığımda bodrum kat şuanki mevcut haliyleydi her hangi bir değişiklik yapmadım." demiştir.

3. Tanık ... keşif mahallindeki beyanında; " Ben dava konusu yeri yaklaşık 4-5 yıl kadar önce sanığa sattım sattığımda bodrum kat şuan keşifteki halinde olduğu gibi kapalıydı. Biz de kooperatiften bu şekilde aldık." demiştir.

4. Dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde 19.01.2011 tarihinde satış yoluyla edindiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece 18.04.2016 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan 29.04.2016 tarihli mimar ve arkeolog bilirkişi ortak raporunda, dava konusu taşınmazın tasdikli projesi üzerindeki inşaat ruhsatı tarihinin 14.12.2005 olduğu, bu durumda dava konusu eylemin 14.12.2005 tarihinden sonra yapılmış olduğu, sanığın dava konusu yeri 19.01.2011 tarihinde satın aldığı, 2007 yılında İBŞB tarafından çekilen fotoğrafta suça konu bodrum katının doğramaları ve camları takılı halde mevcut olduğu, dava konusu bodrum katının, sanığın yapıyı edinme tarihi olan 19.01.2011 tarihinden önce yapıldığını belirtmiştir.

6. Mahkemece dava konusu yapıya ilişkin yapı kullanım izin belgesi dosyaya celp edilerek bilirkişiden ek rapor istenilmiştir. Yapı kullanım belgesinin 23.05.2008 tarihli olup, yapı sahibi olarak S.S Yelken Konut Yapı Kooperatifi adına düzenlendiği anlaşılmıştır.

7. 31.05.2016 tarihli mimar bilirkişisi ek raporunda, yapı kullanım izin belgesinin 23.05.2008 tarihli olduğu, İBŞB tarafından çekilen 2007 tarihli fotoğrafta suça konu bodrum katının yapılı halde görülüyor olması sebebiyle, yapı kullanım izin belgesinin bodrum kat yapılı halde iken düzenlendiği, daha sonra bu durumun suça konu edildiğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ve ek rapor göz önüne alındığında suç tarihi "19.01.2011 öncesi" olarak kabul edilerek yapılan incelemede, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

A. İmar Kirliliğine Neden Olma Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

1. Sanığın yargılama konusu imar kirliliğine neden olma eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

A. İmar Kirliliğine Neden Olma Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

1. Sanığın yargılama konusu imar kirliliğine neden olma eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre aynı Kanun'un 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan "19.01.2011 öncesi" tarihinden tarihinden itibaren, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden ve 19.01.2023 tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

1. Sanığın yargılama konusu 2863 sayılı Kanuna aykırılık eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre aynı Kanun'un 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan "19.01.2011 öncesi" tarihinden tarihinden itibaren, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden ve 19.01.2023 tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. İmar Kirliliğine Neden Olma Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) nolu bendinde açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/1080 Esas, 2016/527 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

B. 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) nolu bendinde açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/1080 Esas, 2016/527 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36885, Karar No: 2013/27212, Tarih: 24.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36885 E.  ,  2013/27212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalı ... Başkanlığının tüm dönemden, davalı Gülen Temizlik Şirketinin çalıştırdığı dönemle sınırlı olarak sorumlu olmaları kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket, diğer davalı ... Başkanlığından park , bahçe ve refüjlerin temizlik ve bakım işlerini ihale usulü ile ilk kez 01/01/2003 tarihinde alarak işe başladığı, bu tarihten önceki dönemlere ilişkin işçilik hak ve alacakları yönünden hiçbir sorumluluğunun bulunmadığı, davacı tarafın işçilik hak ve alacaklarından doğan asli sorumluluğun davalı ... Başkanlığına ait olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının diğer şirketin işçisi olarak emekli olduğu, davacının kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağı var ise bu alacaklardan diğer şirketin sorumlu olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının anılan tazminat ve alacağı hak ettiği gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devri olup olmadığı ve davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devri olup olmadığı ve davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte,

tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.). İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.). İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davalı şirketin son işveren olup yukarıda açıklanan işyeri devri esaslarına göre tüm çalışma döneminden asıl işveren Belediye ile birlikte sorumlu tutulmaması hatalıdır. Bu nedenle davalı şirketin kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tamamından davalı ... ile birlikte sorumlu tutulması gerektiğinden sadece kendi döneminden sorumlu tutulması doğru değildir.

Somut olayda, davalı şirketin son işveren olup yukarıda açıklanan işyeri devri esaslarına göre tüm çalışma döneminden asıl işveren Belediye ile birlikte sorumlu tutulmaması hatalıdır. Bu nedenle davalı şirketin kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tamamından davalı ... ile birlikte sorumlu tutulması gerektiğinden sadece kendi döneminden sorumlu tutulması doğru değildir.

3-Davalı davacının izin kullandığına ilişkin 4 adet davacı imzasını taşıyan izin belgesi sunmuştur. Mahkemece davacı tarafa izin belgelerindeki imzanın kendine ait olup olmadığı sorularak, imzaların davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde izinlerin hangi yıllara ait olduğu açıklattırılıp, belgeler ve puantaj kayıtları değerlendirilerek yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.