muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/160, Karar No: 2025/3607, Tarih: 25.02.2025

Somut olayda, sanık hakkında hakaret suçu ile birlikte nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme ve cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme ve cinsel saldırı suçlarından beraatine, hakaret suçundan mahkûmiyetine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2016 tarihli kararının verildiği ve anılan kararın beraat hükümleri yönünden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/06/2024 tarihli ve 2021/12979 esas, 2024/5537 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde ;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5.Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

...

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

...

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan aynı Yasanın 102/1-3d maddesinde düzenlenen cinsel saldırı ve 116/4, 119/1-a maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçlarıyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat kararı verilmesi karşısında,hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükümü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2014/261 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4095, Karar No: 2024/5876, Tarih: 03.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4095 E.  ,  2024/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1750 Esas, 2023/83 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/279 E., 2021/237 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Dernek Temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Dernek Temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Dernek Temsilcisi dava dilekçesinde; müvekkili dernek adına 41. sınıfta tescilli 2014/94775 sayılı "ÇEŞME ÇEŞME YELKEN KULÜBÜ (ÇEŞME SAILING CLUP)+şekil", 2015/49632 sayılı "ÇEŞME KUPASI (ÇEŞME CUP)+şekil", 2015/67173 sayılı "ÇEŞME GOLF KULÜBÜ (ÇEŞME GOLF CLUP)+şekil" ve 2014/08264 sayılı "ÇEŞME YAT KULÜBÜ (ÇEŞME YACHT CLUB)+şekil" ibareli markaların bulunduğunu, davalının "UÇYK ULUSLARARASI ÇEŞME YAT KULÜBÜ+şekil" ibareli ve 2014/85977 sayılı markanın 41. sınıfta tescili amacıyla yaptığı başvuruya itiraz ettiklerini, itirazın davalı TÜRKPATENT YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa her iki derneğin İzmir ilinin Çeşme ilçesinde faaliyet gösterdiğini, Çeşme’nin müvekkilinin önceden beri kullandığı markasının esaslı unsuru olduğunu ve bir başka “Çeşme” çekirdek unsurlu markanın kullanılmasının karışıklık yaratacağını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, sonraki markanın seri marka algısı yarattığını, müvekkili eskiye dayalı hak sahibi olup başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, 2016-M-4772 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2014/85977 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Dernek vekili cevap dilekçesinde; davacının kötüniyet ve önceye dayalı hak iddiasının doğru olmadığını, müvekkilinin 35.048.082 kütük numarası ile "..." adıyla 17.06.2008 tarihinde kurulduğunu ve faaliyetine aralıksız olarak devam ettiğini, o yıldan beri Çeşme Marina'da yelken ve yat yarışlarını organize ettiğini, Türkiye Yelken Kulübü tarafından tescilli bir kulüp olduğunu, müvekkilinin davacıdan çok daha önce faaliyete başladığını, markadaki ibare yönünden gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 41/01-03’teki; eğitim ve öğretim hizmetleri, Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri, spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil), açısından “Çeşme” ibaresinin ve dolayısıyla bu ibareyi esaslı unsur olarak içeren davacı markasının ayırt ediciliğinin düşük olduğu, ülkemizin önde gelen turizm merkezlerinden olan Çeşme'de eğitim hizmetleri (yatçılık, yelkencilik eğitimi gibi), konferans düzenleme, spor etkinlikleri düzenlemenin (yat yarışları, yelken yarışları) turizm kapsamındaki hizmetler arasında yer aldığı, davacı markasının esaslı unsurunun “Çeşme” sözcüğü olduğu, davalı marka başvurusunda ise “Çeşme” ibaresinin bilhassa 41/01-03. sınıftaki hizmetler açısından tasviri olması itibarıyla ikincil önemde olması yanında UÇYK ibaresinin altında oldukça küçük puntolarla tertip edilmiş olmasının görsel olarak bu müşterek unsuru geri planda bıraktığı, duysal olarak da aynı şekilde UÇYK’nin markanın başında olması ve Çeşme’nin daha ziyade coğrafi kaynak bildiren bir unsur olarak algılanmasının UÇYK ibaresinin başvuruda esaslı unsur olmasına neden olduğu, markaların benzerliğinin düşük kabul edildiği, somut olayda markalar iştigal konuları açısından ayniyet göstermekteyseler de markaların benzerlik seviyesinin düşüklüğü nedeniyle iltibas şartlarının oluşmadığı, 2009 yılına dayanan markasal kullanımıyla davalının Çeşme ibaresi yönünden yukarıda zikredilen 41/01 ve 41/03 sınıflar kapsamında iktisap ettiği hakkın daha eskiye dayandığı, kötü niyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Dernek Temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Dernek Temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; davalı markasındaki kısaltmanın amacının müvekkili markasını taklit etmek olduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, benzer başvuruların YİDK kararıyla reddedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Dernek Temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Dernek Temsilcisi temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Dernek Temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Dernek Temsilcisi temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası ve aynı KHK'nın 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Dernek temsilcisince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1668, Karar No: 2023/2467, Tarih: 10.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1668 E.  ,  2023/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 713/2 nci maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili tarafından tavzih talep edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili, ..... ilçesi, ..... Mahallesi, 350 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı bulunduğunu, bu taşınmazın maliki ...'ın 40 yılı aşkın bir zaman önce vefat ettiğini, müvekkilinin taşınmazı 50 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız, fasılasız ve malik sıfatı ile kullandığından bahisle 350 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ... adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tashihan tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın değerinde harç yatırılırak açılması gereken dava olduğunu, davacı tarafın dava açarken gösterdiği değere itiraz ettiklerini, dava konusu taşınmazın davacı tarafından bir süre kira karşılığı kullandığını, müvekkilerinin İstanbul'da ikamet etmekte olmaları nedeniyle taşınmaza kendilerinin doğrudan tasarruf edemediklerini, bu durumun davacı lehine olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile tescil hakkı doğuracağı gibi yasal olarak da davacı adına tescil için yeterli bir neden olmadığından bahisle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tapuda "...-... oğlu" adına kayıtlı olup tapuya bu şekilde kayıtlı olan dava konusu taşınmazların Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi gereğince olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanımının mümkün olmadığını, davacının malik sıfatıyla zilyetliğinin mevcut olmadığını, davanın 10 yıllık hakdüşürücü süre geçirildikten sonra açıldığından bahisle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının usulüne uygun feragat beyanı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının usulüne uygun feragat beyanı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine yönelik 24.01.2021 tarihli kararına karşı davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili tarafından 22.01.2021 tarihli dilekçesi ile tavzih talep edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2021 tarihli ek kararı ile HMK 305/A maddesindeki yasal koşullar oluşmadığından tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın feragat nedeniyle reddedilmesi nedeniyle taraflarına vekalet ücreti verilmesi gerektiğini, vekalet ücreti yönünden tavzih talep edilmesi üzerine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesinin doğru olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Türk Medeni Kanunu'nun 713/2 nci maddesine dayalı tapu iptal ve tescil davası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 305 inci maddesinin A fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar Hazine ve ... oğlu ...Tekirdağ Deftardarı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11527, Karar No: 2010/39, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/11527 E.  ,  2010/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/446 esas 2008/320 kararı ile Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/447 esas - 2008/117 karar sayılı dosyasının dosyamız içerisine konulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25099, Karar No: 2022/123, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25099 E.  ,  2022/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan ve adli tıp uzmanınca hazırlanan 11.12.2012 tarihli raporda, sanığın 15.10.2012 tarihinde işlediği ve kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğunun, TCK’nın 32. maddesi kapsamında olmadığının belirtildiği, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 21.01.2015 tarihli raporunda ise 30.04.2012 tarihinde işlediği iddia edilen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçu esnasında hafif derece mental retardasyon denilen akıl zayıflığının etkisinde olduğundan işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığının ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunun, dolayısıyla TCK'nın 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğunun belirildiği anlaşılmakla; sanığın 15.10.2012 tarihinde işlediği iddia edilen kamu malına zarar verme suçunu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açılan başka bir davaya konu olup 30.04.2012 tarihinde işlediği iddia edilen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak hazırlandığı anlaşılan Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 21.01.2015 tarihli raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39470, Karar No: 2015/24356, Tarih: 09.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39470 E.  ,  2015/24356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/170564

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/1048 (E) ve 2013/420 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

M.. Ş.. müdafiinin hükme karşı verdiği temyiz dilekçesinin sanık sıfatıyla olduğu anlaşılmakla;

Katılan M.. A..'e karşı yapılan eylemler nedeniyle verilmiş bir beraat kararı bulunmamakla, beraat kararlarını temyiz ettiğini belirterek yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

1)Sanıklar H.. Ş.., H.. Ş.., E.. Ş.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup itirazı üzerine ilgili merci tarafından karar verildiği gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık M.. Ş.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine;

Kavgaya sanığın yeğenlerine laf atan M.. A..'in bu eyleminin sebep olduğu çıkan tartışmada N.. D..'ın da işyerinden getirdiği spatula ile saldırması üzerine onu da yaraladığı anlaşıldığından sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.