muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5666, Karar No: 2021/5188, Tarih: 20.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5666 E.  ,  2021/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 12. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan ... Motor A.Ş. tarafından ithal edilen ve diğer davalı tarafından dava dışı üçüncü kişiye satılan 2012 ... ... marka aracı 06.06.2016 tarihinde satın aldığını, aracın beş yıl süre ile garantisi bulunduğunu, aracı aldığından bu yana beş defa servise gittiğini, araçta birden çok sorun bulunduğunu, aracın seyir halinde iken 1500-2000 devir arasında aşırı şekilde titreme yaptığını, sarsıldığını ve yoğun şekilde duman çıkardığını, beş defa servise gitmesine rağmen arızaların devam ettiğini, seçimlik hakları kullanmak üzere davalılara noter kanalıyla ihtarda bulunmasına rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, mümkün olmadığı takdirde ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; malikleri tarafından araçtan yaklaşık 5 yıl faydalanılması, gizli ayıbın tamiri mümkün aktarma organlarından kaynaklı olması, araçtaki değer kaybının araç bedeline oranı dikkate alındığında; aracın ayıpsız misli ile değişimi ya da bedel iadesinin iyi niyet kurallarına aykırı ve satıcı aleyhine orantısızlığa sebep olacağı gerekçesiyle, davanın bedel indirimi talebi yönünden kabulü ile 3.295 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraflarca istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava konusu otomobilin ayıplı mal ve ayıbın da gizli ayıp niteliğinde olduğu, ancak bu ayıbın otomobilin kullanımını etkiler nitelikte olmadığı, basit bir onarımla giderilebileceği ve aracın esaslı unsurlarında ayıp bulunmadığı, ancak fatura değeri 55.318,15 TL olan araçta mevcut ayıbın ikinci el satışlarda alıcılar nezdinde şüphe ve tereddütlere yol açacağı ve emsallerine göre otomobilde 3.295 TL değer kaybı oluşacağı, söz konusu değerler dikkate alındığında da tespit edilen ayıp nedeniyle aracın ayıpsız misli ile değişimine yada araç bedelinin iadesine hükmedilmesinin TMK'nın 2. maddesindeki iyi niyet kuralları karşısında taraflar arasındaki menfaatler dengesini ihlal edeceği ve hakkaniyet ilkesine aykırı olacağı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Davalıların temyiz isteminin incelenmesinde ;

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca, aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 47.530 TL'ye çıkartılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle davalılar yönünden kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz istemlerinin reddi gerekir.

2)Davacının temyiz isteminin incelenmesinde;

Davacı eldeki davada, garanti süresi içerisindeki aracın imalattan kaynaklı ayıp nedeniyle ayıpsız misli ile değişimini, bunun mümkün olmaması halinde bedel iadesini talep etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; dava konusu aracın davacı tarafından 06.06.2016 tarihinde ikinci el olarak satın alındığı, satın alındıktan sonra beş defa titreme şikayeti ile servise götürüldüğü, servisçe yapılan işlemlere rağmen arızanın halen giderilemediği ve devam etmekte olduğu, aracın 37.913 km de bilirkişi eşliğinde yapılan test sürüşünde 1500-2000 d/d aralığında 60-100 km /h hız aralığında titreme yaptığının tespit edildiği, test sürücü sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda; araçtaki titremenin üretimden kaynaklı olup aracın aktarma organları dolayısıyla meydana geldiği, kullanım hatasından kaynaklanmadığının tespit edildiği ancak bu ayıbın esasa müessir olmadığı, değer kaybına hükmedilmesinin maddi, ekonomik ve hukuki eşitlik sağlayacağı belirtilmiş, derece mahkemelerince de işbu rapor hükme esas alınmıştır.

Somut olayda; dava konusu araçta, imalattan kaynaklı gizli ayıbın var olduğu, esasen derece mahkemelerinin de kabulündedir. Ne var ki, araçtaki bu ayıbın yetkili servis tarafından yapılan tüm tamir işlemlerine rağmen giderilemediği, bu nedenle duyduğu güvenin sarsılması nedeniyle araçtan beklediği yararı sağlayamayan davacının seçimlik hakkını kullanmış olduğu da dikkate alındığında, aracın misli ile değişim koşulları oluşmuştur.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; davacının, aracın misli ile değişim talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, işbu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, işbu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28764, Karar No: 2020/4879, Tarih: 11.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28764 E.  ,  2020/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Kavuklar İnşaat Otomotiv Akaryakıt A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalılar arasında asıl işveren – alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının da davalılara ait işyerinde usta olarak çalıştığını, yevmiyesinin günlük 90,00 TL olmasına rağmen ücretinin kayıtlara asgari ücret olarak gösterildiğini, davacının ücretlerini alamaması sebebi ile iş sözleşmesine son verdiğini belirterek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, aldırılan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı Kavuklar İnşaat Otomotiv Akaryakıt A.Ş vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kavuklar İnşaat Otomotiv Akaryakıt A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının ücreti her ne kadar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen İşleri Başkanlığı’nın bildirdiği birim fiyat listesine göre tespit edilmiş ise de, ücretin yalnızca Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan sorularak tespiti ücret araştırması için yeterli değildir. Gerçek ücretin tespiti için yukarıda anlatılan ilkler ışığında araştırma yapılması, elde edilen tüm araştırma neticeleri dikkate alınarak gerçek ücretin tespiti yoluna gidilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve meslek odası başkanlığından ve Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından davacının iş yerindeki kıdemi, meslek ünvanı, iş yerinde çalıştığı tarihler gibi bilgiler de bildirilerek emsal işçi ücretinin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek ücret belirlenip bilirkişiden ek rapor alınarak davacının hak ettiği işçilik alacakları belirlenen ücrete göre hesaplatılarak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Taraflar arasında bir diğer itilaflı konu ise alacaklara uygulanan faizin başlangıç tarininin hangi tarih olması gerektiği hususudur.

Somut olayda, davacı 23.12.2014 tarihli Bornova 3. Noterliği’ne ait ihtarname ile bir kısım işçilik alacaklarının iki iş günü içerisinde davalı Samur İnşaat San. Tic. Ltd. Şti ve dava dışı ... tarafından ödenmesini talep ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda söz konusu ihtarın davalı Samur İnşaat San. Tic. Ltd. Şti’ye tebliğ edilip edilmediği araştırılmalı ve tebliğ edildiğinin tespiti halinde ihtarda tanınan iki iş günlük süre de dikkate alınarak davalı Samur İnşaat San. Tic. Ltd. Şti bakımından faizin başlangıç tarihi belirlenmelidir. Bu hususun gözetilmemeside hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1373, Karar No: 2021/1028, Tarih: 16.09.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1373 E.  ,  2021/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ile davalının aynı sitede komşu olduklarını, davalının müvekkillerine sürekli olarak hakaret içeren sözler söylediğini, 18.11.2012 tarihli site yönetim toplantısında da davalının müvekkillerine yönelik olarak "adam olan beklenir, yamyam ve vampir bunlar, insanın bütün enerjisini emerler, evi satmadılar, satsalardı sevinecektim, buraya gelmelerine doğrusu çok üzüldüm, NALAN 2 vakası bunlar" şeklinde ifadelerde bulunduğunu, bunun üzerine müvekkilleri tarafından yapılan şikâyet sonucu Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/120 E. sayılı dosyasında davalının hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verildiğini, yaşanan olaylar nedeniyle müvekkillerinin kendi evlerinde huzur içinde yaşayamadıklarını, balkona her çıktıklarında davalının kötü sözlerine maruz kaldıklarını ileri sürerek müvekkillerinin her biri için ayrı ayrı 4.000TL olmak üzere toplam 8.000TL manevi tazminatın 18.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davayı ve ileri sürülen vakıaları kabul etmediklerini, ceza dosyasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, hukukî anlamda sonuç doğuracak bir hüküm bulunmadığını, hukuka aykırı ses kaydında iddia edilen sözlerin hakaret içerip içermediği hususunda bilirkişi raporu aldırılması gerektiğini, konuşmalarda kimin kastedildiğinin anlaşılamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davayı ve ileri sürülen vakıaları kabul etmediklerini, ceza dosyasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, hukukî anlamda sonuç doğuracak bir hüküm bulunmadığını, hukuka aykırı ses kaydında iddia edilen sözlerin hakaret içerip içermediği hususunda bilirkişi raporu aldırılması gerektiğini, konuşmalarda kimin kastedildiğinin anlaşılamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2014/49 E., 2015/48 K. sayılı kararı ile; davacılar ve davalının aynı site içerisinde komşu oldukları, olay günü site yönetim kurulu toplantısında davacıların toplantıya geldiği esnada davalının "adam olan beklenir, yamyam ve vampir bunlar, insanın bütün enerjisini emerler, evi satmadılar, satsalardı sevinecektim, buraya gelmelerine doğrusu çok üzüldüm, NALAN 2 vakası bunlar" şeklinde sözler söylediği, bu olayın dinlenen tanık beyanları ile teyit edildiği gibi ceza dosyasında da hakaret olayı ve zikredilen sözlerin varlığının kabul edildiği, davalının ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 3.740TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, ancak hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde davacı yönünden zenginleşme yaratmayacak, davalı yönünden ise ifa imkânsızlığı doğurmayacak nitelikte tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve ayrı ayrı 4.000TL manevi tazminatın 18.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/10855 E., 2015/14282 K. sayılı kararı ile;

“...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının hakaret eylemi nedeni ile uğradıkları manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuşlar; davalı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının hakaret eylemi nedeni ile uğradıkları manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuşlar; davalı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hâkim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olayın gelişim şekli ve olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir…’’ gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/44 E., 2016/98 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı ve daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı ve daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

14. Bunlar kişilik değerlerinin zedelenmesi [4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 24], isme saldırı (TMK m.26), nişan bozulması (TMK m. 121), evlenmenin butlanı (TMK m.158/2), boşanma (TMK m. 174/2) bedensel zarar ve ölüme neden olma [818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) m.47, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 56] durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesi (BK m.49, TBK m. 58) olarak sıralanabilir.

15. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi diğer yasal düzenlemelere nazaran daha kapsamlıdır.

16. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesi;

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir.

Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

Hükmünü içermektedir.

17. Dava konusu olayın gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde ise;

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.

Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”

Hükmü yer almaktadır.

18. TMK’nın 24 ve TBK’nın 58. maddelerinde belirlenen kişisel haklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

19. Görüldüğü üzere TBK’nın 58. maddesi gereğince kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.