muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14510, Karar No: 2014/4242, Tarih: 12.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14510 E.  ,  2014/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/52-2013/129

Davacı Ö.. İ.. vekili Avukat F.. S.. tarafından, davalılar S.. Medya Yayıncılık A.Ş. vdl. aleyhine 04/02/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan S.. Medya Yayıncılık A.Ş. ile M.. K..'nun temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan İ.. S..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesi hükmüne göre; Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

Dosya kapsamından, davalılardan İ.. S..'ın gazetenin Yazı İşleri Müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan davalıya yukarıda sözü geçen yasal düzenlemeye göre husumet düşmeyeceği ve davanın onun yönünden husumetten reddedilmesi gerekirken takdir edilen tazminattan sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan İ.. S.. yararına BOZULMASINA, davalılardan S.. Medya Yayıncılık A.Ş. ile M.. K..'nun temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı İ.. S..'tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39491, Karar No: 2015/18130, Tarih: 28.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39491 E.  ,  2015/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/187995

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/355 (E) ve 2012/594 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın müşteki ile aralarında çıkan tartışma sonucunda elindeki kırık bardakla müştekinin yüzüne vurarak yaraladığı olayda; Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralamaya ilişkin muayenenin olaydan 6 ay sonra yapılması gerektiği ancak müşteki hakkında yaralamanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 23.02.2011 tarihli raporun olaydan 6 ay geçmeden düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması;

2) Dosya içindeki mevcut duruma göre 86/3-e ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2740, Karar No: 2023/12788, Tarih: 27.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2740 E.  ,  2023/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/481 E., 2016/21 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/481 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi gereği mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına,

2.Katılan ...'e yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunun 125/1-4,62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi gereği mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Beraat etmesi gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... hakkında ...'e karşı tehdit suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığına,

2.Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile katılanın resmi nikahlı evli olup suç tarihinde boşanma davasının devam ettiği, katılan ...'in de katılan ...'un amcası olduğu, olay tarihinde sanık ...'in eşi ... ile konuşmak maksatıyla çalışmış olduğu iş yerine gittiği, burada çocukların velayetinin kendisine verilmesi konusunda tartışma yaşandığı ve tartışma sırasında ...'ye hitaben "çocuğumu alamazsam seni de öldürürüm ailenden 5-6 kişiye de zarar veririm" diyerek tehdit ettiği, katılan ...'e hitaben "siktir git şurdan" demek suretiyle hakarette bulunduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan ... mahkemesindeki beyanında:" Müşteki sanık ...'dan şikayetçiyim. Davaya katılma talebim vardır. Kendisi ile halen devam eden boşanma davamız vardır. Suç tarihinde çalışmakta olduğum iş yerine gelerek çocuğumuzun velayetinin kendisine verilmesini benden istedi. Ben çocuğumun velayetini vermeyeceğimi söylediğimde de o zaman boşanamayacağız, çocuğumu alamazsan seni öldürürüm, ailenden 5-6 kişiye zarar veririm. Neler yapabileceğimi biliyorsun diyerek beni tehdit etmeye başladı. Ben dükkandan çıkmasını aksi taktirde şikayet edeceğimi söyledim. O da bana bildiğini yap nereye şikayet edersen et dedi. Tam sırada amcam ... dükkana geldi. Amcamı ben çağırmadım. Tamamen tesadüf üzerine oraya geldi. Amcam, ...'e ben sana bir daha bu kızın yanında dolaşma diye çıkıştı. ... de el kol hareketleri yaparak sen kimsin karışamazsın bize diye karşılık verdi. Birlikte dükkan dışına çıktı. Amcam , ...'den susmasını istiyordu ancak ... susmayarak bana mı vuracaksın, erkeksen vur diye söylüyordu. Bunun dışında hakaret anlamına gelecek başka bir şey duymadım. Dükkan dışında ikisi ... paça oldular ancak kimin kime vurduğunu görmedim. Zira dükkan içinde ilgilenmem gereken müşteriler vardı" şeklinde savunmada bulunmuştur.

3.Sanık ... Savunmasında: "Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. ... boşanma aşamasında olduğum eşimdir. ... de ...'nin üvey amcasıdır. Olay günü ...'nin çalışmış olduğu mağazaya giderek 6 yaşındaki çocuğumuzun bir sürede benim yanımda kalmasını isteyecektim. Mağazada müşteri vardı. Eşimin işini bölmek istemediğinden müşteri çıkana kadar bekledim. Bu sırada eşimin amcası ... mağazaya geldi ve bana bir şey söylemeden ensemden tutarak mağaza dışına çıkardı. Kafamı tabelaya vurmak istedi ancak ben direndim. Yere düşünce de tekme ve tokatlarla beni dövdü. Ben 3 saat kadar hastanede müşahade altında kaldım. Eşimin amcası ... benim denetimli serbestlik altında olduğumu bilmektedir. Benim bu durumumdan faydalanıp denetimi kaldırıp ve ceza evine girmemi ve boşanma davasında da kullanmayı amaçlamaktadırlar. Sürekli beni takip ediyorlar. Beni tahrik edip denetimli serbestliğimi yakmak istiyorlar. Ben ...'den davacı ve şikayetçi değilim. Davaya katılma talebim de yoktur" şeklinde savunmada bulunmuştur.

4.Katılan ... Savunmasında:" Üzerime atılı suçlamalardan tehdit suçunu kesinlikle kabul etmiyorum. ... ... benim yeğenim olur. ... de boşanma aşamasında olan eşidir. ... ... ile eşi arasında uzun süredir anlaşmazlık bulunmakta ve fiilen ayrı yaşamaktadırlar. Zaman zaman da yeğenim ... ...'a yönelik hakaret ve tehditleri oluyordu. ...'in kafasında tahtası eksiktir. Kendisinin yeğenime zarar vereceğini düşündüğümüz için biz de korkuyorduk. Olay günü de bir adres almak için yeğenimin çalıştığı mağazaya gittiğimde ...'in , ... ...'u köşeye çekerek sıkıştırdığını gördüm. Ne konuştukları hakkında da bir bilgim yoktur. Ancak ...'e seni bir daha yeğenimin yanında görmeyeceğim dedim. ... de bana sen kim oluyorsun sen ne karışıyorsun diye sözler söyledi. Birlikte dükkan dışına çıktık. Burada ben de gerekeni yaptım. Gerekenden kastım ...'i hafifçe itekledim. Bu sırada çevredekiler bizi araladı. ... bana vurmaya çalışmadı. Ben de ...'e tehdit de bulunmadım. Sadece ...'i itekledim orada bulunan tabelaya çarptı dedi. Olay nedeniyle şikayetçiyim. Davaya katılma talebim vardır. Az önce söylemeyi unuttum. Sorunuzu da yanlış anladım. Mağaza da ... bana Siktir git diye hakarette bulundu. Yine mağaza dışında da erkeksen vur, vurursan soyunu kuruturum şeklinde eylemlerde bulundu "şeklinde savunma ve beyanlarda bulunmuştur.

5. Tanık C.B ifadesinde "Ben ... ...'un çalştığı ... Giyimli iş yeri sahibiyim. ... iddianameye konu olayın öncesinde de arası sıra gelerek ... ...'u rahatsız etmekteydi. olay günü de dükkanda müşteriler olduğu halde ... geldi. ... ile konuşma başladılar. ... ...'un tedirgin olduğu her halinden belliydi. Bu sırada daha önceden tanıdığım ... ...'un amcası ... dükkana geldi. Aralarında bir konuşma geçti ancak ben ne konuştuklarını duymadım. Sonrasında ...'in kolundan tutarak dışarı çıktılar. Dışarı çıktıklarında da herhangi bir konuşma geçmeden kavga etmeye başladılar. Ben ve diğer esnaflar araya girdik. Bu esnada ancak ikisi de bir birine vurdu " diyerek açıklamalarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

I-Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Karşı Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Katılan ..., tanık C.B'nin, ifadeleri dikkate alındığında sanığın mağdura yönelik hakaret içeren sözcükleri kullandığına ilişkin katılan ...'in beyanından başka delil bulunmadığı bu sebeple sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilememesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II- Sanık Hakkında Katılan ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz Sebeplerinin İncelenmesinde;

II- Sanık Hakkında Katılan ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz Sebeplerinin İncelenmesinde;

Hükümlerden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Kanunun 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

I-O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı tehdit suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığına yönelik olduğu ancak temyize konu bir hüküm bulunmadığından konusu olmayan temyiz itirazının 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık Hakkında ...'e Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Gerekçe bölümünün (I) bendinde açıklanan nedenlerle Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/481 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

III-Sanık Hakkında ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Başkaca yönleri incelenmeyen Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/481 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/872, Karar No: 2008/859, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/872 E.  ,  2008/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden borçlu ...'nın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6725-2007/987 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması sebebiyle suçun işlendiği tarihe kadar yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanun’un 337.maddesinde yazılı cezanın nev’i ve miktarına göre, suçun işlendiği 21.04.2005 tarihi ile hükmün verildiği 08.03.2007 tarihi arasında 765 sayılı TCK’nun 102/6 ve 105/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gibi, İİK’nun 347.maddesinde şikayet hakkının her halde suçun vukuundan itibaren bir sene geçmekle düşeceğinin belirtilmiş olması karşısında, davanın düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemekle, kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07.11.2007 gün ve 56292 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.12.2007 gün ve K.Y.B.2007/250908 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2005/2170 ödeme emrinin 13.04.2005 tarihinde tebliğ edildiği,eylemin 21.04.2005 tarihinde oluştuğu, İİK’nun 347.maddesinde belirtilen üç aylık ve her halde bir yıllık süreler geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayet dilekçesi verildiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bozmanın niteliği karşısında tebliğnamede zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin talebin tartışılmasında hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6725-2007/987 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu ... hakkındaki davada şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, hükümlü hakkındaki cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2008 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/14660, Karar No: 2021/15245, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14660 E.  ,  2021/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 03/12/2014 tarihli suç tutanağına göre; olay günü ... memurlarının kontrol sırasında, farları açık durumda bulunan sanığa ait aracı fark ettikleri, görevlileri gören sanığın aracından inip yol kenarında gördüğü birkaç ağacı aldığını ve aracına koyduğunu beyan ettiği, bu beyan üzerine araçta yapılan kontrolde suça konu ağaçların ele geçirildiği somut olayda; sanığın yer göstermesi sonucu orman emvalinin ilgili işletmeye teslimi sağlandığından sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- ...’nin 25/12/2014 tarihli müzekkere cevabına göre; sanığın, toplam 71,25 TL değerindeki orman emvali çaldığının anlaşılması karşısında, çalınan eşyaların değeri nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4704, Karar No: 2013/6569, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4704 E.  ,  2013/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR

OLUNANLAR :

DAVA : Dava davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ve ücret

alacaklarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın istem gibi kabulüne karar verilmiştir

Dairemizce yapılan temyiz incelmesinde seri dosyalar arasındaki bu dava dosyasında diğerlerinden farklı olarak fazla mesai istemi bulunulmadığı halde, seri dosyalardaki fazla mesai alacağına ilişkin bozma kararı maddi hataya dayalı olarak bu dosya esas numarası içinde yazıldığı saptanmıştır.

6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 14.6.2012 tarihli 2012/6096 esas 2012/13420 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20362, Karar No: 2016/134, Tarih: 18.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20362 E.  ,  2016/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı sigortalının meslek hastalığı maluliyet oranının %13'den %65'e arttığı iddiasına dayanan manevi tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece; davacının %13'den %59'a artan meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle 30.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması, giderek de tazminat miktarının belirlenmesinde meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Somut olayda ise davacı sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda tarafların kusuruna ilişkin rapor alınmadan karar verilmiş olup bu durumda usul ve yasaya aykırıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

18.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.