muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7459, Karar No: 2022/11053, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7459 E.  ,  2022/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, anılan maddede; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Somut davada, 01.04.1988-30.12.2011 tarihleri arasında her yıl Nisan-Kasım aylarında kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini talep etmiş olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yanılgılı değerlendirilmeler esas alınarak hüküm tesis edildiği ve bozma kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 2004 yılı ve sonrası döneme ilişkin, ödeme belgelerinde davacının isminin bulunduğu yıllarda davacıya ödenen ücret karşılığı tespit edilen gün kadar çalışıldığı, anılan belgelerde davacının isminin bulunmadığı yıllarda ise çalışmanın bulunmadığına dair kabul isabetli ise de, ödeme belgeleri olmayan dönemde, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, herhangi bir dayanağı bulunmayan farazi bir hesaplama ile tespit edilen gün kadar çalışmanın olduğuna dair kabul isabetsizdir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde, davacının çalışmalarının kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden, kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca, uyulan bozma ilamı gereğince davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş olup, çalışmaya dair herhangi bir kayıt bulunmayan dönemler yönünden çalışmanın ispatlanamadığı hususu gözetilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar aykırı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Diğer taraftan, davacının çalıştığı kabul edilen sürelerin hangi ayda kaç gün olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça belirlenerek, hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 22.09.2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. UYUŞMAZLIK:

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, davalıya ait mevsimlik olan fidan ekimi, bakımı işyerinde orman köylüleri arasında mevsiminde çağrı usulü ile çağrılarak çalıştırılan sigortalı davacının bazı yıllar çağrılmaması nedeni ile hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ve ayrıca işyerinin kamu kurumu olması nedeni ile sigortalılığın kayıtlar esas alınarak tespitinin gerekip gerekmediği, bu kapsamda yazılı delil aranıp aranmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. Yerel mahkemenin birden fazla bozma kararı sonrası verdiği kararı çoğunluk görüşü ile tarafların temyizi üzerine;

2. Yerel mahkemenin birden fazla bozma kararı sonrası verdiği kararı çoğunluk görüşü ile tarafların temyizi üzerine;

“Somut davada, 01.04.1994-01.11.2014 tarihleri arasında her yıl 8 ay olmak üzere (Nisan-Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim ve Kasım aylarında) kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini talep etmiş olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yanılgılı değerlendirilmeler esas alınarak hüküm tesis edildiği ve bozma kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 2004 yılı ve sonrası döneme ilişkin, ödeme belgelerinde davacının isminin bulunduğu yıllarda davacıya ödenen ücret karşılığı tespit edilen gün kadar çalışıldığı, anılan belgelerde davacının isminin bulunmadığı yıllarda ise çalışmanın bulunmadığına dair kabul isabetli ise de, ödeme belgeleri olmayan dönemde, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, herhangi bir dayanağı bulunmayan farazi bir hesaplama ile tespit edilen gün kadar çalışmanın olduğuna dair kabul isabetsizdir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde, davacının çalışmalarının kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden, kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca, uyulan bozma ilamı gereğince davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş olup, çalışmaya dair herhangi bir kayıt bulunmayan dönemler yönünden çalışmanın ispatlanamadığı hususu gözetilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar aykırı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Diğer taraftan, davacının çalıştığı kabul edilen sürelerin hangi ayda kaç gün olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça belirlenerek, hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir” gerekçesi ile bozulmuştur.

4. Yerel mahkemenin daha önce verdiği kararlar da bozma kararı verilirken, hak düşürücü süreye değinilmemiş, bozma gerekçesi ise “seri halde açılan tüm dosyalar içerisinde bulunan idare ile yapılan ihale evrakları, istihkak raporları, sözleşmeler, hakediş ve ödeme belgeleri birlikte mukayese edilmek suretiyle, çalışıldığı iddia olunan işlerin (tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli vb.) nitelikleri gözetilerek, belirtilen işlerin kaç günde kaç işçi ile bitirilebileceği belirlenmeli, idare tarafından çıkartılan istihkakların doğrudan veya muhtarlık kanalıyla hangi nitelikteki işler için ödendiği, davaya konu dönemde söz konusu işler nedeniyle orman idaresi tarafından takdir edilen ve köy tüzel kişiliği tarafından da kabul edilen yevmiye tutarlarının/birim fiyatının ne kadar olduğu gözetilip, işverenin kamu kurumu olduğu, ilgili çalışmaların ve ücretlerin kayıtlara geçmesinin asıl olduğu ilkesinden yola çıkılarak, davacının isminin bulunduğu ödeme belgeleri yıl yıl değerlendirilerek bireyselleştirme yapılmak suretiyle, çalışmanın varlığı ve süresi kayıtlara göre irdelenip, çalışma süresinin tespit edilebilmesi için dosyanın orman mühendisi olup aynı zamanda iş ve sosyal güvenlik alanında da yetkisi bulunan bilirkişilere teslimi ile heyet raporu alınmalıdır. Ayrıca, önceki bozma ilamlarında belirtilen hususlarında (doğum süreleri vb.) göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir” olarak belirtilmiştir. Ayrıca “Uyuşmazlığın çözümünde resmi ve yazılı kayıtlar esas alınmalı, anılan belge ve bordrolardan sigortalının imzasını içerenlerden, imza aidiyeti yönünden çekişme bulunmayanlar ile hata, hile, ikrah halleriyle sakatlığı iddia ve kanıtlanamayan belgelerin içeriklerinde gösterilen gün kadar çalışmanın karinesini teşkil edeceği göz önünde tutulmalıdır. Ayrıca davalı işveren nezdinde resmi sıfatla çalışan kişiler (müdür, amir, memur gibi) ile bordrolu çalışanlar tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, resmi veya yazılı kayıtların bulunmadığı tarihlerde alınan bu beyanlar ile eldeki deliller bir arada değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır. Ayrıca yine dosya içindeki kayıt ve ifadelerle ile çalışılan iş ve işyerinin niteliği göz önünde tutularak çalışmanın aylık 30 gün esasına dayanmadığı anlaşıldığından, çalışma süresiyle işin niteliği ve kapasitesi göz önünde bulundurularak çalışmanın yılın hangi aylarında yapıldığı, ayda kaç gün ve günde kaç saat anılan faaliyette bulunulduğu, söz konusu işte hangi yıllarda/aylarda kaç kişi çalıştırıldığı araştırılmalı ve elde edilecek sonuca göre bir karar vermek gerekir” şeklinde gerekçeye yer verilmiştir.

5. Bozma sonrası davalı kurumca kayıtların sunulmaması nedeni ile bozmaya uygun olarak deliler toplanmış, bilirkişiden rapor alınmış ve hizmet tespitine karar verilmiş, ancak yerel mahkemece karar verilirken, infazda tereddüde yer verilecek şekilde 6100 sayılı HMK.’un 297. maddesine uygun hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır. Bu yöndeki çoğunluk bozma gerekçesine katılınmaktadır.

II. KARŞI OY GEREKÇELERİ;

6. Hak düşürücü süre yönünden: öncelikle yapılan iş tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli işi olup sezonluk (mevsimlik ) olduğu ve sezonda davacının da ikamet ettiği orman köylüleri arasında çağrı usulü ile işe çağrıldığı anlaşılmaktadır. Mevsimlik, çağrı usulü çalışmada mevsim ve çağrı yapılmayan dönemde iş sözleşmesi askıda olduğundan, sigortalının aralıklı çalıştığından, kısaca her dönem ayrı çalışması olduğundan ve kesintili çalışmadan söz edilemez. Davacı sigortalı bu konumda olup çağrılmadığı yıllarda başka yerde çalışması da bulunmamaktadır. Davacının çağrılamaması iş sözleşmesinin son erdiği anlamına da gelmemektedir. Zira daha sonraki yıllarda çağrıldığı ve çalıştırıldığı sabittir. O halde çoğunluğun kesintiye uğradığı gerekçe ile daha önce bozma konusu yapılmayan hak düşürücü sürenin dikkate alınması yönündeki bozma görüşüne katılınmamıştır.

7. Çalışma olgusunun yazılı delille kanıtlanması yönünden; Öncelikle Dairemizin 2021/5313 E, 2022/2258 K sayılı ilamında karşı oy gerekçesinde açıklanan ilkeler ve hukuki olgulara göre, kamu düzeni, resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında kalan hizmet tespitinde kesin delillerin bağlayıcılığı yoktur. İşçi (sigortalı) işveren ilişkisinde sosyal güvenlik hakkı kapsamında sigortalının ispat hukuku ilkelerine aykırı olarak yazılı delil sınırlandırılmasına tabi tutulması vazgeçilmez ve kişiye sıkıya bağlı hak olan sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldıracak niteliktedir. Çalışma olgusu hukuki fiil olup, her türlü delille kanıtlanabilir. İşyerinin kamu kurumu olması ve çalışmaların kayıt altına alınması bir karinedir. Karinelerin de aksi her türlü delille kanıtlanması olanaklıdır. Kısaca kayıtlar senet niteliğinde olmayıp, sadece çalışılan günler için yazılı delil niteliğindedir. Çalışılmayan günler için delil niteliğinde olamaz. Nitekim daha önceki bozmalarda da kayıtların ibraz edilmemesi halinde “resmi sıfatla çalışan kişiler (müdür, amir, memur gibi) ile bordrolu çalışanlar tespit edilerek beyanlarına başvurulması, resmi veya yazılı kayıtların bulunmadığı tarihlerde alınan bu beyanlar ile eldeki deliller bir arada değerlendirilerek hüküm kurulması” gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmıştır. Eksik inceleme var ise bu doğrultuda bozma yapılmalı idi.

III. Sonuç: 8. Yukarda açıklanan gerekçelerle çoğunluğun bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/10873, Karar No: 2013/17712, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10873 E.  ,  2013/17712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın suç tarihinde ... Ecza deposunda plasiyer olarak çalıştığı, katılanın sanığın sorumlu olduğu ... Beldesi’nde eczane sahibi olduğu, sanığın aylık ilaç satış kotasını doldurmak için katılanın ihtiyacı olmadığı halde katılana fazladan ilaç satması gerektiğini, bu fazla ilaçları ay sonunda iade olarak alacağını ve katılanın ecza deposundaki hesabından düşeceğini söylediği, katılanın bu durumu sanığa yardımcı olmak için kabul ettiği, anlaşıldığı gibi ay sonunda katılanın fazla ilaçları sanığa teslim ettiği, ancak sanığın katılandan teslim aldığı ilaçları ecza deposuna götürmediği ve katılanın hesabından düşülmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdura karşı birden fazla kez gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26711, Karar No: 2013/4105, Tarih: 28.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26711 E.  ,  2013/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/85823

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2009/1024 (E) ve 2011/1104 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, davaya katılan olarak kabul edilen müşteki G.. G..’in katılan yerine müşteki olarak, şikayetleri bulunmayan mağdurlar O.. B.. ve Y.. T..’in mağdur yerine müşteki olarak ve Y.. T..’ın mağdur yerine katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

A)- Sanık S.. Y.. hakkında katılanlar Ş.. T.., G.G.., G.E..., T.. Ç.., H.. E.. ve H.. S..’ya karşı işlenen, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından, katılanlar T.. A.., O.. K.. ve İ.. B..’e karşı işlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, katılan H.. Ü.. ve mağdur Y.. T..’e karşı işlenen konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından, katılan S.. A..’a karşı işlenen mala zarar verme suçundan, sanık E.. A.. hakkında katılan T.. Ç..’a karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından,mağdur Y.. T..’a karşı işlenen mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinden;

Sanık S.. Y.. hakkında, katılan H.. S..’nın evine sanık E.. B.. ile birlikte girdiği kabul edildiği ve E.. B.. hakkında Ankara 19. Asliye Ceza mahkemesince mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, katılan Hasbi’ye yönelik konut dokunulmazlığını ihlal eyleminden hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

B)- Sanık S.. Y.. hakkında katılanlar T.. A.., O.. K.. ve İ.. B..’e karşı işlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, katılan H.. Ü.. ve mağdur Y.. T..’e karşı işlenen hırsızlık suçlarından, katılan S.. A..’a karşı işlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, katılan R.. D.. ve mağdur O.. B..’a karşı işlenen, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından, sanık E.. A.. hakkında katılan R.. D..’e karşı işlenen, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından ve mağdur Y.. T..’a karşı işlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık U.. G.. hakkında katılan H.. E..’a karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık S.. Y..’ın mağdur O.. B..’ın aynı apartmanda bulunan iki ayrı dairesinin aynı tarihte, kapı kilit göbeklerini kırıp boş olan dairelerindeki Ariston marka iki adet kombiyi çalması eyleminde ve sanıklar S.. Y.. ve E.. A..’ın birlikte katılan R.. D..’ün aynı apartmanda bulunan iki ayrı dairesinin aynı tarihte, kapı kilit göbeklerini kırıp boş olan dairelerindeki Baymak marka iki adet kombiyi çalmaları eyleminde,

a) Sanıkların dairelerin aynı kişiye ait olduğunu bilmeden gerçekleştirdikleri hırsızlık ve mala zarar verme eylemlerini aynı zamanda işlemeleri nedeniyle tek suç olacağı gözetilmeyerek her bir daire için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanık S.. Y..’ın yer göstermesi sonucunda bulunan bir adet ariston marka kombinin sahibi olan O.. B..’ın kızına 12.06.2009 tarihinde tutanakla iade edilmiş olması karşısında; öncelikle kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdur Osman’dan sorulup, sanık S.. Y.. hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

b) Dairelerin olay tarihinde boş olmaları, ikamet olarak kullanılmıyor olmaları karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal suçu oluşmayacağı gözetilmeyerek sanıklar hakkında bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Dairelerin aynı kişiye ait olması karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal eyleminin tek suç olacağı gözetilmeyerek her bir daire için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması ve olay tarihi itibariyle mağdur O.. B..’a karşı, hırsızlık suçu ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçu, uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Olay tarihi itibariyle, sanık S.. Y.. hakkında katılanlar T.. A.., O.. K.., İ.. B.., S.. A..’e karşı ve sanık E.. A.. hakkında mağdur Y.. T..’a karşı hırsızlık suçları ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçları, uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık S.. Y.. hakkında, katılan H.. Ü.. ve mağdur Y.. T..’e karşı işlenen hırsızlık suçlarında ve sanık E.. A.. hakkında mağdur Y.. T..’a karşı işlenen hırsızlık suçunda, sanıkların haklarında kamu davası açılmadan önce yer göstermeleri sonucunda çaldıkları eşyaların sattıkları işyerlerinde bulunup sahiplerine iadelerinin sağladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sanıklar S.. Y.. ve E.. A..’ın yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık S.. Y.. hakkında, katılan S.. A..’a karşı işlenen hırsızlık suçunda, sanığın haklarında kamu davası açılmadan önce yer göstermesi sonucunda çaldığı eşyalardan arçelik marka plazma televizyonun satılan işyerlerinde bulunup sahibine iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, öncelikle kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı katılan Sadık’tan sorulup, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

5- Yargılandığı diğer 15 mağdura karşı gerçekleştirdiği iddia edilen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının tamamından beraatine karar verilen sanık U.. G..’in müdahil H.. E..’un evinden yapılan hırsızlığa iştirak ettiğine dair sanık S.. Y..’ın aşamalarda değişiklik gösteren beyanından başka, mahkumiyetine yeterli, kesin inandırıcı deliller elde edilemediği halde, katılan H.. E..’a karşı gerçekleştirilen eylemlerden de beraatı yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.