muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21378, Karar No: 2015/3426, Tarih: 27.02.2015

Nitekim, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yurt dışında geçirdikleri çalışma sürelerinin sosyal güvenlikleri açısından değerlendirilebilmesi amacıyla 22.05.1985 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanunla, Türk vatandaşlarının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri halinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirileceğini öngörmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 13.2.2002 t., 2002/10-21 E., 2002/70 K. sayılı anılan kararında belirtildiği üzere; Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesinin 4’üncü bendinde, “Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir ... Sigortası'na girmiş bulunması halinde, ... Sigortası'na girişi, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilir.” Hükmüne yer verilmiş ise de bu hüküm, sözleşmenin 27’inci ve 29’uncu maddeyle bir bütün olarak yorumlanmadıkça tek başına uygulanamaz. Nitekim 29’uncu maddenin 3’üncü bendinde, 27’inci maddeye yollamada bulunularak, “...ancak, sözleşmenin 27’inci maddesine göre bir aylık veya gelir talep etme hakkının mevcut olması halinde, aşağıdaki hükümler uygulanır.” Denmektedir. Kaldı ki, sözleşme hukukunda, sözleşme bir bütün olarak yorumlanıp aleyhe ve lehe olan hükümler birlikte uygulanır. Bu ilke, özel hukuk sözleşmelerinde olduğu gibi sosyal güvenlik sözleşmeleri bakımından da geçerlidir.(Yargıtay Kararları Dergisi, Cilt 28, Sayı 5, Mayıs 2002, s. 685-686.)

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, anılan sözleşme hükmünün uygulanabilmesi, Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin arasında imzalanan sosyal güvenlik sözleşmesi kapsamında, Türkiye’de sigorta başlangıcına esas olan ... Sigortası'na giriş tarihinin, 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılması ile mümkündür.

Unutulmamalıdır ki, ... sigortasına giriş tarihinin Türk sigorta başlangıcı olarak kabulü özünde söz konusu tarih itibariyle bir gün çalışıldığının kabulü anlamını da taşımaktadır. Bu nedenle, Türk sigorta başlangıcı olarak kabul edilen tarihe ilişkin sürenin fiilen borçlanılmış ve Türk sosyal güvenliği bakımından değerlendirilebilir hale getirilmiş olmasını aramak, yerinde olacaktır.

Unutulmamalıdır ki, ... sigortasına giriş tarihinin Türk sigorta başlangıcı olarak kabulü özünde söz konusu tarih itibariyle bir gün çalışıldığının kabulü anlamını da taşımaktadır. Bu nedenle, Türk sigorta başlangıcı olarak kabul edilen tarihe ilişkin sürenin fiilen borçlanılmış ve Türk sosyal güvenliği bakımından değerlendirilebilir hale getirilmiş olmasını aramak, yerinde olacaktır.

Şu halde yapılması gereken iş; davacı tarafa yöntemine uygun şekilde verilecek mehille, ... sigortasına giriş tarihini içerecek şekilde ve borçlanma talep tarihinde ki şartlar çerçevesinde yurt dışı borçlanması, usûlünce sağlanmalı ve borçlanmanın varlığı halinde, sigorta başlangıcına hükmedilmelidir. Şüphesiz 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılmamış olsa bile, sözleşmede bahsedilen sigorta başlangıcı hükmü kısmi sözleşme aylığında nazara alınabilecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 27.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9549, Karar No: 2017/322, Tarih: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9549 E.  ,  2017/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Aslı dosya içerisinde bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyetçe yapılan gözlem neticesinde; belgede bulunan fotoğraf üzerinde Nüfus Hizmetleri Yönetmeliğinin 130. maddesi gereğince bulunması gereken mühür izinin kolaylıkla görülebildiği, bu hali ile gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekmeyecek nitelikte ve iğfal kabiliyetini haiz olduğunun anlaşıldığı ancak; sanığın, kendi kimlik bilgileri ile Doğanyurt Nüfus Müdürlüğünden almış olduğu nüfus cüzdanındaki fotoğrafı söküp yine kendisine ait başka bir fotoğraf ile değiştirmesinin "faydasız sahtecilik" suçunu oluşturması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmayacağı cihetle; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21557, Karar No: 2016/494, Tarih: 19.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21557 E.  ,  2016/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/146988

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2011/369, 2012/68

SANIKLAR : N.. E.., S.. E.., Y.. O..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanıklar hakkında, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler, sanık Y.. O.. müdafii, sanıklar N.. E.. ve S.. E.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Y.. O.., S.. E.. ve N.. E..’in birlikte elde ettikleri suça konu sahte çeki, sanık N.. E..’in katılan H.. S..’dan araç almak için yaptığı pazarlık karşısında verdiği, noterden S.. E.. adına devir almak üzere gittiklerinde katılan Hüsamettin’in çekin sahte olduğunu araştırması üzerine öğrendiği ve kolluk birimlerine haber verdiği, bunun neticesinde sanıkların yakalandıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık N.. E..’in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Sanığın yüzüne karşı verilen 20/03/2012 tarihli karara karşı, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 11/04/2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

-Sanıklar Y.. O.. ve S.. E.. haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık S.. E..’in ve sanık Y.. O.. müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10601, Karar No: 2010/11639, Tarih: 04.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10601 E.  ,  2010/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 258 ada 13 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel maliki olan davalının taşkın inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile taşkın inşaatın yıkımını istemiştir.

Davalı, kadastro fen elemanı tarafından yapılan aplikasyon ve çakılan kazıklara göre inşaatını yaptırdığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davalının imar düzenlemesi tarihinden sonra davacıya ait parsele tecavüzlü bina yaptığı ve bina dışındaki bir kısım yeri de sundurma vs.yaparak işgal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 258 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, komşu 14 sayılı parselin ise davalı adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, maliki olduğu 13 parsel sayılı taşınmazına davalının taşkın inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış; davalı ise, kadastro fen elemanına yaptırdığı ölçüm sonucu kazık çakılarak belirlenen sınırlar içerisine evini inşa ettiğini beyan etmiş ve 22.06.2010 tarihli oturumda 14 sayılı parseliyle ilgili aplikasyon krokisi ekleyerek sunduğu dilekçesiyle, temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere; taşkın yapılarda, sosyal ve ekonomik bir değeri yok etmemek ve yapının bütünlüğünü korumak amacıyla yasa koyucu Medeni Kanunun 722, 723, 724 ncü maddelerinde öngörülenlerden daha değişik ilkelere ihtiyaç duymuş bu nedenle 725. madde hükmünü getirmek zorunda kalmıştır. Söz konusu maddeye göre “ Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur.”

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Görüldüğü üzere taşkın yapının korunmasındaki bireysel ve kamusal yarar nedeniyle Medeni Kanunun 684, 718, 722. maddelerinde kabul edilen “ üst toprağa bağlıdır “ kuralına ayrıcalık getirilmiş taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda inşaat veya irtifak hakkı gibi ayni bir hakkının bulunması halinde taşan kısım, taşılan taşınmazın değil, anayapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası ( mütemmim cüz’ü ) sayılmış, tecavüz edilen kısım üzerinde yapı maliki yararına irtifak hakkı tanınmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki taşkın yapıdan inşaat ve imalattan kasıt, taşınmaza sıkı ve devamlı surette bağlı olan esaslı yapılardır. Diğer bir söyleyişle taşan yapının tamamlayıcı parça ( mütemmim cüz ) niteliğinde olması gerekir. Onun, taşınmazın altında veya üstünde yapılması zeminde veya üstten sınırı aşması, arasında madde hükmünü uygulaması açısından hiçbir fark yoktur.

Medeni Kanunun 725. maddesinin uygulanabilmesini haklı gösterecek en önemli koşul yapı malikinin iyiniyetli olmasıdır. Bu maddede iyi niyetin tanımı yapılmamışsa da aynı kanunun 3. maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyet olduğunda kuşku yoktur. Yapı malikinin kendinden beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın, sınırı aştığını bilmesi veya bilecek durumda olmaması yahut sınırı aşmasında yasaca korunabilecek bir nedenin bulunması onun iyiniyetini gösterir. Yapı yapan kişinin iyi niyetli olmaması aşırı zarar bulunup bulunmadığına bakılmaksızın taşan kısmın yıkılması sonucunu doğuracağından iyi niyet üzerinde önemle durulmalı, olaylar, karineler, tüm taraf delilleri bir arada özenle değerlendirilmelidir. Kural olarak iyiniyetin isbatı 14.2.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden (re'sen) göz önünde tutulmalıdır.

Ancak, komşu taşınmaz malikinin veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup ta zarar gören kimselerin taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren 15 gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan subjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır.

(Durum ve koşulların haklı göstermesi) şeklinde açıklanan ikinci koşuldan ise imar durumuna göre ifrazın mümkün olması, ifraz halinde arsa malikinin uğrayacağı zarar ile taşkın yapı malikinin elde edeceği yarar arasında aşırı bir farkın bulunmaması, gibi hususlar anlaşılmalıdır.

Bu iki koşulun varlığı halinde taşkın yapı maliki uygun bir bedel ödeyeceğini bildirerek açacağı yenilik doğurucu nitelikteki temliken tescil davası ile taşkın kısımın mülkiyetini veya üzerine bir irtifak hakkı kurulmasını istiyebilir.Ayrıca,iyiniyet savunmasının yukarda açıklanan niteliği dikkate alınıp, bu savunma içerisinde temliken tescil isteğinin de bulunduğu kabul edilerek, tescil talebi,ayrı bir davaya gerek olmaksızın açılan davada savunma yoluylada ileri sürülebilir. Esasen bu kuralın uyuşmazlıkların en kısa sürede sağlıklı biçimde çözümlenmesi ve dava ekonomisi yönünden büyük yarar sağlayacağıda kuşkusuzdur. Her davada hakim muhik tazminat (uygun bedel) olarak salt temlik edilecek arsanın bedelini değil,gerektiğinde taşınmazının bir kısmını terk etmek zorunda kalan malikin özverisini düşünerek uzman bilirkişiden dava tarihine göre devredilen arsa bedeli yanında, geride kalan kısmın uğradığı değer kaybı varsa taşınmaz malikinin öteki zararları gibi konularda da rapor almak suretiyle Medeni Kanunun 4, Borçlar Kanunun 42. maddeleri uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi de önleyecek biçimde en uygun bedeli tayin ve takdir etmeli, bu bedel karşılığında tecavüzün şekline, taşkın yapının ve taşınmazların niteliğine göre, taşılan yerin mülkiyetinin devrine veya üzerinde irtifak hakkı kurulmasına karar vermelidir.

Öte yandan taşkın yapı ile iki komşu taşınmaz fiilen birleşmekte, iktisadi bir bütün oluşturmaktadır. Olayın bu özelliği itibariyle taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa kabul edildiği üzere taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir.Bu durumda taşınmazların miras yoluyla veya temliken intikal etmesi halinde yeni maliklerde maddede belirtilen haklardan yararlanabildikleri gibi borçlardan da sorumlu tutulurlar.

Somut olaya gelince; davalının son celse sunduğu dilekçeyle temliken tescil savunmasında bulunduğu halde, mahkemece bu savunma araştırılıp, değerlendirilmemiş; davalının sunduğu aplikasyon krokisinin üzerinde durulmamış, davalının yaptığı inşaat öncesi Kadastro Müdürlüğüne başvurup, başvurmadığı ile sunulan aplikasyon krokisinin geçerliliği tespit edilerek yerinde uygulanmamış, davalının anılan krokiye göre yapısını inşa edip etmediği saptanarak davalının iyiniyetli olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmamıştır.

Diğer taraftan, hükme esas alınan raporda ölçümün neye dayalı olduğu belirtilmediği ve miktar itibariyle de davacının sunduğu krokiyle çelişkili olduğu gözetilerek, çelişki giderilmeksizin ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı hüküm tesis edilmiş olması da isabetsizdir.

Diğer taraftan, hükme esas alınan raporda ölçümün neye dayalı olduğu belirtilmediği ve miktar itibariyle de davacının sunduğu krokiyle çelişkili olduğu gözetilerek, çelişki giderilmeksizin ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı hüküm tesis edilmiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalının savunma yoluyla ileri sürdüğü temliken tescil isteği bakımından yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde araştırma, inceleme ve soruşturma yapılması, sunulan aplikasyon krokilerinin de geçerliliklerinin tespit edilerek uygulanıp, değerlendirilmesi; harita mühendisi sıfatını haiz bilirkişilerin de yer aldığı uzman bilirkişi heyetinden; takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılarak uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve çelişkileri giderir biçimde kroki ve rapor alınması, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18556, Karar No: 2019/8638, Tarih: 23.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18556 E.  ,  2019/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 461 parsel sayılı taşınmaza tarımsal ürünler ektiğini davalıdan Köylüm F1 (üçgül) biber fidesi aldığını, ürünlerin yetişip hasat zamanı geldiğinde biberlerin farklı nitelikte olduğu ve piyasada değer görmeyen nev'ide biber olduğunu, davalı tarafın farklı nitelikte biber tohumu verdiğini, bu nedene zararının olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL'nin ve tespit giderinin davalı taraftan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 12.08.2014 tarihli dilekçeyle delil tespiti isteminde bulunmuş ve 461 parsel sayılı taşınmaza tarımsal ürünler ektiğini davalıdan davalıdan Köylüm F1 (üçgül) biber fidesi aldığını, ürünlerin yetişip hasat zamanı geldiğinde biberlerin farklı nitelikte olduğu ve piyasada değer görmeyen farklı nevide biberler olduğunu ileri sürerek zararın tespitini istemiştir. Keşif sırasında, tespiti istenen taşınmazın 461 sayılı parsel olmadığı 460 sayılı parsel olduğunun tespit edilmiş ancak 26.08.2014 fen bilirkişisi raporunda dava konusu taşınmazın 461 nolu parsel olduğunu rapor etmiştir. Davacı 30.01.2015 havale tarihli dava dilekçesinde, 461 parsel sayılı taşınmaza tarımsal ürünler ektiğini davalıdan Köylüm F1 (üçgül) biber fidesi aldığını, ürünlerin yetişip hasat zamanı geldiğinde biberlerin farklı nitelikte olduğu ve piyasada değer görmeyen farklı nevide biberler olduğunu, davalı tarafın farklı nitelikte biber tohumu verdiğini, bu nedene zararının olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL'nin ve tespit giderinin davalı taraftan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılamada, fen bilirkişisinden hangi parselde keşif yapıldığının tespiti için ek rapor istenmiştir. 17.12.2015 tarihli ek raporda fen bilirkişisi; ilk raporda parsel numarasının sehven 461 olarak bildirildiği, tespit yapılan taşınmazın 460 nolu parsel olduğunu rapor etmiştir. Ek raporun dosyaya ibrazından sonra davacı taraf dava konusu taşınmazın 460 parsel olduğu, dava dilekçesine sehven 461 nolu parsel yazıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, benimsenen bilirkişi raporuna göre keşif yapılan yerin 460 parsel olduğu, bilirkişi raporlarının 460 parsele ilişkin düzenlendiği, 461 parsele ilişkin herhangi bir tespit dosyası, bilirkişi raporu vs bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesinde düzenlenmiş olup buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Davacının davanın konusu olarak gösterdiği gayrimenkulün yerine başka bir gayrimenkulü dava konusu ettiği, bunu da maddi hata ile düzeltme dilekçesiyle mahkemeden talep ettiği anlaşılmış olup, mahkemece, HMK'nın 183. maddesi nazara alınmak suretiyle davacının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebi dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1097, Karar No: 2006/1322, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1097 E.  ,  2006/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 263 ada 15 parsel sayılı 213.53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde taşınmazın orman içi açıklığı olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro dışı bırakılmasına, davacı Hazinenin taşınmazın adına yazımına ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, zilyedi yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği ve tarım alanına dönüştürülüp, ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan yerlerden olduğu, keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...