muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5450, Karar No: 2016/2079, Tarih: 22.02.2016

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile bilirkişi raporuna ekli krokide (b) harfi ile gösterilen 173,62 m² yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfıyla .. adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (a) ile gösterilen kısım yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu bölüm hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan 01.04.1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu 1974 yılında yapılmış ve çekişmeli taşınmaz çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş iken Tapulama Mahkemesinin 1975/54 - 1980/11 sayılı kararı ile kayalık, taşlık ve çalılık niteliğinde olduğundan tespit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, bilirkişi raporuna ekli krokide (b) harfi ile gösterilen 173,62 m² yüzölçümlü taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18358, Karar No: 2012/26335, Tarih: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18358 E.  ,  2012/26335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :281-400

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı işveren şirkete ait rehabilitasyon merkezi işyerinde 05.02.2002 tarihinden itibaren 4 yıl sürekli çalıştığının tespitini istemiş;Mahkemece, 05.02.2002-05.02.2006 tarihleri arası sürekli çalışmanın tespitine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle aynı işyerinde 2002 yılı Şubat ayından itibaren idari bölümde sekreter olarak çalıştığı anlaşılan, işveren tanığı ...(...)’nin çalışma başlangıcına ilişkin beyanları gözetildiğinde; mahkemenin, çalışma başlangıcını 05.02.2002 tarihi olarak kabulü yerindedir.

Ancak davacı tarafından, 06.01.2006 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Antalya Bölge Müdürlüğü’ne verilen dilekçede “işveren tarafından 06.01.2006 tarihi itibarıyla işine son verildiğinin” açıkça ifade edilmiş olması karşısında, çalışma sonunun 06.01.2006 tarihi olarak alınması gerekirken, 05.02.2006 olarak alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün ikinci paragrafının ilk satırında yer alan “05.02.2006” tarihinin silinerek yerine “06.01.2006” tarihinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/667, Karar No: 2014/5822, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/667 E.  ,  2014/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .... Hukuk Mahkemesi

M.. S.. ile G.. S.. ve H.H.. S.. aralarındaki dava hakkında .... .... Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.03.2012 gün ve 317/31 sayılı hükmün Dairenin 19.04.2013 gün ve 11262/6007 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 12.05.2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmalarında oğlu M.. S.. adına tespit ve tescil edilen 222 ada parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunu, bu yerin davacıya annesi G..’dan miras yoluyla kaldığını, ne var ki, kadastro çalışmalarında zuhulen M.. S.. adına tespit ve tescil edildiğini, M.. S..’in öldüğünü, ölümüyle M.. S..’in annesi (davacı) ile davalılardan H.. S.. (babası) ve .... kalan eşi G.. S..’in (diğer davalı) kaldığını, G.. S..’in ortaklığın giderilmesi davası açtığını, tüm bu nedenlerle oğlu M.. S.. adına olan tapu kaydının iptali ve adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı G.. vekili cevap dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmaz için .... Hukuk Mahkemesi'nin 2007/93 Esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, davacının dava konusu arsayı sağlığında oğluna bağışladığını, miras bırakan oğlunun bu taşınmazın çevresindeki diğer kişilere ait (B.. S.., M.. A.., S.. G.., M.. A.. ve R.. A..’a ait) yerleri kadastrodan önce haricen satın alarak birleştirdiğini, davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalıya dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmiş, oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, keşifte dinlenen taraf tanıklarının beyanları ve dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile dava konusu taşınmazın tümünde davacının kesintisiz 20 yıllık zilyetliğinin ispatlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Dairenin 19.04.2013 gün 2012/11262 Esas 2013/6007 Karar sayılı oyçokluğuyla verilen kararıyla yerel mahkeme kararı onanmıştır. Bu kez davacı vekili, dairenin onama kararının ortadan kaldırılması, yerel mahkeme kararının bozulması istekli olarak karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 222 ada nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Bahçe niteliğiyle, 2310.35 m2 olarak, senetsizden, 08.08.2002 tarihinde H. H.. oğlu M.. S.. adına, tam mülkiyet üzere, tespit görmüş ve itirazsız olarak 22.05.2003 tarihinde kesinleşmiştir. .... kaydı dava tarihi itibariyle M.. S.. adınadır. .... .... Hukuk Mahkemesi'nin hasımsız veraset belgesi fotokopisi dosyadadır. H. H.. oğlu M..’tan olma 1961 doğumlu M.. S..’in evli ve çocuksuz olarak 01.05.2006 tarihinde öldüğü, mirasçısı olarak annesi M.. S.. (davacı) babası H.. S.. (davalı) ve .... eşi G.. S.. (davalı) kaldıkları görülmüştür. Mahallinde keşif yapılmıştır. .... Hukuk Mahkemesi'nin 2007/33 Esasta kayıtlı (davacısı ve davalıları ile dava konusu yerin aynı olduğu, fakat, davacı tarafından takip edilmediği için 06.01.2010 tarihinde açılmamış sayılmasına ilişkin kararın verildiği dosyadaki keşif zaptıdır) dosyasında yapılan keşifte dinlenen 1941 doğumlu mahalli bilirkişi M.. A..: dava konusu taşınmazın içerisindeki bir kısım yeri 10 yıl kadar önce M.. S..’in (davacı) oğlu M.. S..’e sattığını, davacının annesinin 1970'li yıllarda öldüğünü, bu taşınmazın çevresindeki B.., R.., S.., M.. ve M..’ya ait tapusuz yerlerin miras bırakan M.. tarafından haricen satın alınarak dava konusu yerle birleştirilerek kullanıldığını, üzerindeki ağaçların M.. tarafından yetiştirildiğini, davacının dava ettiği yerin satılıp ya da bağışlandığını tam olarak bilmediğini beyan etmiştir. Davacı tanıkları, 1941 ve 1933 doğumlu kişiler; dava konusu yerin M.. S..’e annesi tarafından satıldığı veya bağışlandığı konusunda bir bilgisi olmadığını, söylemişlerdir. Ancak, nizalı yeri önceden davacının annesine ait olan yer olduğunu, fakat davacının annesinin ölümünden sonra paylaşılıp paylaşılmadığını bilmediklerini açıklamışlardır. Davalı tanıkları ise, davacının dava konusu yeri oğlu Mehmet’e bağışladığını, çevresindeki başka şahıslara ait yerlerin M.. tarafından satın alındığını açıklamışlardır. Keşifte görevlendirilen fen bilirkişi davacıya ve oğlunun üçüncü kişilerden satın almış olduğu yerlere ilişkin kroki ve raporu sunmuştur. Ancak, tarafların miras bırakanı adına tespit ve tescil edilen dava konusu parselin komşusu olan diğer parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı suretleri varsa revizyon gören tapu ve vergi kayıtları mercilerinden ayrı ayrı getirilip denetlenmek amacıyla dosya içerisine konulmadığı görülmüştür. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, kadastro öncesi miras ilişkisi nedeniyle davacıya annesi G.. E..’den miras yoluyla kalan; ancak, kadastro çalışmalarında davacıya miras kalan yer ile birlikte çevresindeki üçüncü kişilere ait yerlerin kadastrodan önce M.. S.. tarafından haricen satın alınarak birleştirilip bir bütün halinde M.. S.. adına tespit ve tescil edilen dava konusu parselin bir kısmının davacıya ait olup olmadığında toplanmaktadır.

Davacı 222 ada nolu parselin içerisinde kalan ve 20.9.2011 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli olan 1/500 ölçekli krokide E harfiyle özgülenen yerin davacıya ait olup olmadığı, davacıya ait ise sağlığında oğlu M.. S..’e haricen satıp veya bağışlayıp bağışlamadığı ihtilaf konusudur. Bir başka anlatımla; aynı rapor ve krokide A, B, C ve D harfleriyle özgülenen yerlerin kadastrodan önce davacının oğlu M.. S.. tarafından üçüncü kişilerden haricen satın alınıp aynı krokide E harfiyle gösterilen yerle birleştirilerek bir bütün olarak kullanılan bu kısımlarla ilgili olarak taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Eş anlatımla, davalı G.. S.. A, B, C ve D ile gösterilen yerlerin murisi tarafından üçüncü kişilerden haricen satın alındığını ve murisin ölümüyle mirasçılarına intikal ettiğini ispatlamıştır. Davacının aynı nedenlerle aynı yer için 05.07.2007 tarihinde açmış olduğu, takip edilmemekle HUMK'nun 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına kararı verilen ve tebliğ edilerek kesinleşen dosyadaki delillere de dayanıldığından dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları yukarıda bahsedilen krokide E ile özgülenen kısmın davacıya annesinden miras yoluyla kaldığını söylemişlerdir. Ne var ki, davacının bu yeri oğlu M..’e haricen sattığı ya da bağışladığı konusu netlik kazanmamıştır. Ayrıca, davacının iddiası söz konusu krokide gösterilen aynı ada ve nolu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları getirtilerek krokide E ile gösterilen yerin evveliyatının kime ait olduğu ya da bu yönde ne okuduğu denetlenmemiştir. Noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Böyle bir kararın oyçokluğuyla onanmasına ilişkin Dairenin formül onama kararı da yerinde değildir. Açıklanan olgular davacı vekilinin karar düzeltme isteği nedeniyle bu kez yapılan incelemeden belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairenin oyçokluğuyla verilen 19.4.2013 gün ve 2012/11262 Esas, 2013/6007 Karar sayılı ONAMA kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 28.03.2012 gün, 2010/317 esas, 2012/31 sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 ve 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA ve 50,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12152, Karar No: 2014/14382, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12152 E.  ,  2014/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/575-2013/718

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C..Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E..Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C..Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30181, Karar No: 2018/21176, Tarih: 06.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30181 E.  ,  2018/21176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdurlar ... ve ...'in aşamalardaki değişmeyen tutarlı beyanları, sanığın dayısı olan tanık ...'ın da sanığın, yakındaki bakkaldan bıçak alıp mağdurları kovaladığı şeklindeki anlatımları ve sanığın aşamalarda kendisinin agresif ve sinir hastası olduğunu belirtip, mağdur ...'ın kendisine sövüp tekme atması üzerine oradaki bakkaldan bıçak alıp mağdurları kovaladığını kabul etmesi karşısında, yetersiz ve dosya içeriğine uymayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozma üzerine, silahla tehdit suçunun oluştuğunun kabul edilmesi durumunda;

Sanığın aşamalarda sinir hastası olduğunu ve ilaç kullandığını belirtmesi, dayısı olan tanık ...'ın da bunu doğrulaması ve dosya içeriğindeki olayların gelişimi karşısında, Adli Tıp Kurumu veya tam donanımlı bir hastaneden sağlık kurulu raporu alınarak, TCK'nın 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanının düzenlediği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11756, Karar No: 2016/8994, Tarih: 21.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11756 E.  ,  2016/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../06/2015 tarih ve 2014/278-2015/317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin %49 hisseye sahip ortağı olduğunu ve %51 hissesine ise diğer ortak ..... ...'ün sahip olduğunu, müvekkili ile diğer ortağın 07/.../2012 tarihinde münferiden imzaya yetkili müdür olarak ... yıl süre ile atandıklarını, şirketin yönetiminde anlaşmazlığa düştükleri için müvekkili tarafından davalı şirketin feshi ve tasfiyesi yönünde dava açıldığını, öte yandan diğer ortak ... ... ....tarafından da müvekkilinin şirketten çıkartılması istemli karşı dava açıldığını, diğer ortağın müvekkilini şirket yönetiminin dışında bırakmak ve gerçekleştirilen usulsüz işlemlere geçerlilik kazandırmak maksadıyla 02/05/2014 tarihli olağan genel kurul toplantısı düzenlediğini, oysa bu toplantının kanuna, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, müdürler tarafından birlikte çağrı yapılmasının gerekmesine rağmen diğer ortak tarafından tek başına çağrı kararının alındığını, toplantıya çağrının ilana çıktığı ya da çıkacağı gazetelerin iadeli taahhütlü mektupla bildirilmesi gerekirken müvekkiline bu hususta herhangi bir tebligat yapılmadığı ileri sürülerek davalı şirketin 02/05/2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; genel kurul kararlarının kanuna, şirket ana sözleşmesine ve iyi niyet kurallarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirkette davacı ile diğer ortak ....’ün münferiden imza yetkili müdür oldukları, genel kurulu çağrı yetkisi müdürlere kurul olarak kullanılmak üzere verilmiş olduğundan şirketi tek başına temsile yetkili olan müdürün genel kurulu bu sıfatla çağırmaya yetkili olmadığı, genel kurula çağrı için müdürler kurulunun bu hususta karar alması gerektiği, ticaret siciline sunulan ilan metninden diğer müdür .....'ün çağrıyı tek başına aldığı karara dayanarak yaptığı, geçerli bir müdürler kurulu kararına dayanmayan çağrının genel kurul kararlarının yok hükmünde sayılmasına neden olacağı gerekçesiyle davalı şirketin 02/05/2014 tarihli genel kurul toplantısında alınan tüm kararların "yok hükmünde" olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/4567, Karar No: 2023/3333, Tarih: 26.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4567 E.  ,  2023/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/84 E., 2015/330 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli, 2014/84 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeten 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.09.2020 tarihli ve 2016/93652 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz isteği; ceza miktarının meydana gelen zararla orantısız şekilde az olarak hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; meydana gelen kazaya etken davranışın yalnızca katılana ait olduğu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''...Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki ...plakalı ... ile yanında tanık...'in bulunduğu halde, Beydilli Köyü'nden Çivril İlçesine doğru seyir ettiği sırada önünde seyreden ve ...'ın kullandığı ve eşi katılan ...'nin yolcu olarak bulunduğu, arkasında küçük römork takılı motorsiklete arkadan çarpması sonucu ...'ın öldüğü, yolcu olarak bulunan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve ağır kemik kırığına maruz kalacak şekilde yaralandığı,

Olayda sanığın:

kaza tespit tutanağına göre; aracın hızını görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiği, ölen ...'nın dış ışık donanımı yetersiz ve teknik şartlara aykırı ... kullanmak kuralını ihlal ettiğinin belirlendiği,

bilirkişi raporuna göre; sanığın asli kusurlar arasında sayılan "arkadan çarpma" kuralını ihlal ettiğinden dolayı asli kusurlu olduğu, ölen ...'nın kusurunun bulunmadığı kanaatinin bildirildiği,