muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/28742, Karar No: 2012/6672, Tarih: 01.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/28742 E.  ,  2012/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait özel rehabilitasyon merkezinde çalışmak üzere 02.04.2007 tarihli iş sözleşmesini düzenlediklerini, bu tarihte işe başladığını ve işverence 21.06.2008 tarihinde iş akdinin sona erdirildiğini, davalının iş sözleşmesinde düzenlenen beş yıllık çalışma garantisıni bozduğunu, sözleşmede iş akdinin feshedilmesi halinde 12 aylık maaş tutarında tazminat ödeneceğinin belirtildiğini, ileri sürerek çalışma garantisinden doğan tazminat ile kıdem tazminatını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Kısa karar tefhim niteliğinde olmadığından, temyiz süresinin gerekçeli kararın davacıya tebliğ edildiği 22.01.2010 tarihinden hesaplanması gerektiğinden, temyiz dilekçesi de yasal 8 günülk süre içinde 25.01.2010 günü verildiğinden, davacı temyizi süresinde sayılarak davacının temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede

Dosyada hükme esas bilirkişi raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, araştırılıp gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı GERİ ÇEVRİLMESİNE 01.03 .2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/257, Karar No: 2017/5917, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/257 E.  ,  2017/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a aykırılık eyleminden dolayı ... hakkında Karayolları Genel Müdürlüğü 4. Bölge Müdürlüğünün HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 10/11/2015 tarihli ve 449891 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.815,00 Türk Lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ve söz konusu para cezasının kaldırılmasına dair İskenderun Sulh Ceza Hakimliğinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/578 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hatay 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/06/2016 tarihli ve 2016/1656 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 11758 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2016 gün ve KYB-2016-398942 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1982 Anayasasının 36. maddesinde yer alan, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” şeklindeki düzenleme,

Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklinde açıklama,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesinde yer alan "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." şeklindeki hükümler gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, muteriz vekilinin de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönünden itiraz da bulunarak anayasal hakkını kullandığı, başvurulacak başkaca hukuki bir yol ve mercii de bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17678, Karar No: 2016/7559, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17678 E.  ,  2016/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/593-2014/398

DAVACI : G..

S..

DAVALI : P..

vek. Av. B.. K..

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketten konsinye satış kapsamında .. yılları arasında 5 kez mısır tohumu aldığını, bu sözleşme gereği müvekkilinden ileri tarihli avans niteliğinde çekleri verildiğini, ancak müvekkiline mal göndermediğini, sonraki satışlardan mahsup yapmadığını ya da müvekkiline iade etmediğini, bu şekilde sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek şimdilik ..’nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hak ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının..yıllarına ait faturalardan dolayı davalının sebepsiz zenginleştiği iddiası ile eldeki davayı açtığı, davaya dayanak en son fatura tarihinin..tarihi olduğu, en son fatura tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK. m. 66 uyarınca sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan isteme ilişkin zamanaşımı süresinin davanın açıldığı tarihi itibariyle dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve beyanlar doğrultusunda uyuşmazlığın taraflar arasındaki satış sözleşmesinden kaynaklandığı, bu durumda istemin genel zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Hakim bir davada tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve netice-i taleplerle bağlıdır. Kanun hükümleriyle veya onların tavsifleriyle bağlı değildir. Bunun doğal sonucu olarak hakim, önüne gelen, getirilen uyuşmazlığa hangi yasa hükümlerinin uygulanacağını re’sen belirler. HMK. m. 33’te bu husus, hakimin Türk Hukuku’nu re’sen uygulayacağı belirtilerek düzenleme altına alınmıştır. Açıklanan gerekçelerle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerinde görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, .. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8714, Karar No: 2013/26794, Tarih: 18.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8714 E.  ,  2013/26794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2012

Taraflar arasındaki "velayetin değiştirilmesi" ve "nafaka artırımı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı S.’nin kendi davasının reddine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı S.’ın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Davalı-davacı S. 2.1.2012 tarihinde usulünce harçlandırılmak suretiyle açtığı karşı davasında velayeti kendisine verilen müşterek çocuk hakkında taktir edilen iştirak nafakasının arttırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece davalı-davacı S.’ın karşı davasına ilişkin olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı S.’in karşı dava yönünden yararına vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı harcın S.'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Solmaz'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/21454, Karar No: 2013/12605, Tarih: 28.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/21454 E.  ,  2013/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.03.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.10.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan sanıklar ... ve ... savunmanı Avukat ... ve sanık ... savunmanı Avukat ...'nin yüzüne karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-) Sanıklara anılan kararın (başvurabilecekleri yasa yolu, türü, süresi ve mercii sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere, ne biçimde müracaat edebileceklerine ilişkin açıklamalı) tebliği ile bilgileri dışında atanan savunmanların temyizini kabul edip etmedikleri sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabilecekleri, bulunmadıkları takdirde, zorunlu savunmanların açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılması,

./.

-2-

2-) Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/18992, Karar No: 2015/38206, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2011/18992 E.  ,  2015/38206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/75024

MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2008

NUMARASI : 2008/124 (E) ve 2008/545 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınan S.. İ..’ı vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde darp ederek kasten yaralama suçunu da işledikleri, 5237 sayılı TCK'nın 149/2.maddesi uyarınca yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK’nun 86/1 ve 87/3.maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanın olay tarihinde gece saat 04.00 sıralarına kadar sanıklarla birlikte eğlendikten sonra, dönüş yoluna koyuldukları ancak yakınandan işlettiği kahvehaneyi zorla devralmak niyetinde olan sanıkların yakınanı evine bırakmak yerine alıkoyarak dağa götürdükleri, burada yakınanı 02.08.2007 tarihli doktor raporunda belirtildiği üzere burnunda ve sağ ayağında kemik kırığı oluşacak şekilde darp ederek aynı günün sabahında kahvehanenin işletmeciliğinin kendilerine devrini sağladıkları, kahvehanenin asıl sahibi olan B.. D..’in kovuşturma aşamasındaki beyanında yakınanla iki yıllık kira sözleşmeleri olduğunu henüz bir yılının dahi dolmadığını aralarında kira nedeniyle bir anlaşmazlık bulunmadığını olay tarihine kadar yakınanın kahvehaneyi devredeceğinden hiç bahsetmediğini belirttiği, olay gecesi darp edilen yakınanın kahvehaneye sanıkların kolunda getirildiği ve darp edildiğinin dışarıdan da rahatça gözlemlenebildiğinin tanık beyanlarınca doğrulandığı, olay tarihinde devriye görevi yapan ve sabaha karşı araç içerisinde sanıklar ile yakınana rastlayan polis memurlarının tanık sıfatıyla alınan beyanlarında özetle sanıklardan Davut ve Yılmaz’ı görevleri gereği tanıdıklarını, olay günü sabaha doğru çeşme başında bir aracın durduğunu fark ettiklerini, yanlarına gittiklerinde, sanıklardan Davut ve Yılmaz’ın ellerini yıkadıklarını ve kendilerini görmeleri üzerine telaşlandıklarını belirttikleri, sanıklar olay gecesi yakınanın tepeden düşerek yaralandığını iddia etmiş iseler de; mahkemece yakınandaki yaralanmanın düşme neticesinde mi darp neticesinde mi olup olmadığının tespiti amacıyla doktor raporu aldırıldığı ve söz konusu rapora göre yakınandaki yaralanmaların daha çok darp neticesinde oluşabileceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerinin kanıtlandığı gözetilerek hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14858, Karar No: 2019/1928, Tarih: 12.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/14858 E.  ,  2019/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Maltepe Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün ısınma sisteminin doğalgaza geçmesi nedeniyle devre dışı kalacak olan kalorifer kazanı ve tankların İstanbul Valiliği Defterdarlık Anadolu Yakası Milli Emlak Dairesi Başkanlığı görevlileri tarafından 16.02.2010 tarihli tutanak ile sanığa teslim edildiği,hurda malzemelerin MKE tarafından satın alınması amacıyla kuruma yapılan bildirim sonucunda MKE görevlileri tarafından depoda yapılan 17.06.2011 tarihli tespitte malzemelerin depoda bulunmadığı iddia edilen olayda; sanığa teslim edilen malların rehinli, hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş mal olmaması nedeniyle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun oluşmayacağı gözetilerek sanığa yüklenen eyleminin TCK.nun 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

2) Sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3275, Karar No: 2017/6794, Tarih: 26.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/3275 E.  ,  2017/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 17.689,55 TL maddi tazminat ve 8.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda her ne kadar hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde alınması gereken harç miktarı yazılmış ise de devamında "bozma öncesinde 03/11/2015 tarihinde harç tahsil müzekkeresi yazıldığından yeniden yazılmasın yerolmadığına" yazıldığı anlaşılmaktadır. Bahsedilen bu harç tahsil müzekkeresine dayanak teşkil eden 15/09/2015 tarih ve 2012/1145 Esas, 2015/472 karar sayılı hükmün Dairemizce bozulmasına karar verilmiştir. Dolayısıyla bozulmasına karar verilen hüküm gereğince düzenlenmiş harç tahsil müzekkeresi de bu nedenle geçersiz hale gelmiştir. Bu açıdan yerel mahkemenin hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde "bozma öncesinde 03/11/2015 tarihinde harç tahsil müzekkeresi yazıldığından yeniden yazılmasın yerolmadığına" karar vermesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Hüküm fıkrasının 2. bendinde yeralan "bozma öncesinde 03/11/2015 tarihinde harç tahsil müzekkeresi yazıldığından yeniden yazılmasın yerolmadığına" rakam ve sözcüklerin silinmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Not:Önceki bozma ilamında iadesine karar verilen harç miktarları dikkate alınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/24929, Karar No: 2013/159, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24929 E.  ,  2013/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

24/12/2009 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekille temsil ettiren sanık Serkan Arslan için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi uyarınca maktu 1.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in suç saatinden kısa bir süre önce katılanın oturduğu apartmana farklı yönden gelen bir başka kişi ile ayrı ayrı girdiği, daha sonra bu kişi ile birlikte çıktığının apartman görevlisi tanık Bayram Cereno'nun beyanından anlaşılması ve tanığın adı geçen sanığı hem karakolda hem de 09.03.2005 tarihli celsede yüzyüze teşhisi karşısında sübuta eren suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10406, Karar No: 2018/7183, Tarih: 11.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10406 E.  ,  2018/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2018 gün ve 2018/116 E. 2018/32 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.