muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21043, Karar No: 2014/22999, Tarih: 06.11.2014

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/171, Karar No: 2019/9623, Tarih: 14.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/171 E.  ,  2019/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 11.12.2018 tarih ve 2016/9768 Esas, 2018/14263 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında verilen hükmün valizlerin sanık tarafından araca konulduğu, valizlere bagaj fişi takmanın ve bagaja alınan eşyalar üzerinde gözetim ve denetim yükümlülüğünün muavine ait olduğu ve mahkumiyeti gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7- 2014/334696 sayılı itiraz yazısı ile sanık hakkında verilen beraat kararının onanması için itirazda bulunulmuştur.

Yapılan yeniden inceleme sonunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, itirazın REDDİNE,

Dosyanın 05/07/2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesine eklenen 2. ve 3. fıkraları uyarınca itiraz incelemesinin yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2665, Karar No: 2019/3462, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2665 E.  ,  2019/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7232, Karar No: 2015/8458, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7232 E.  ,  2015/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1)6100 sayıl HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, kanun yollarına başvuru aşamasında adli yardım Yargıtay veya Bölge Adliye Mahkemesinden istenir. Aynı maddenin 2. fıkrasında ise; talepte bulunan kişinin, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorunda olduğu düzenlenmiştir. Oysa, kararı temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalı ..., 02.06.2014 tarihli dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş, adli yardım iddiasının dayandığı belgeleri dosyaya sunmamıştır.

Yerel Mahkeme Hakimi; “Adli Yardım talebi kabul edilmiştir” şeklindeki derkenar yazısı ile adli yardım talebini kabul etmiş ise de, adli yardıma ilişkin asıl ve birleşen davalarda davalı ... iddiasının dayanağı belgeleri sunmadığı anlaşılmış olmakla;

a)Kanun yollarına başvuru aşamasında adli yardım talebi Yargıtay veya Bölge Adliye Mahkemesinden talep edilebileceğinden, adli yardım istemine dayanak belgeler de sunulmadığından, asıl ve birleşen davalarda davalı ...'in adli yardım isteminin kabulüne ilişkin yerel mahkeme hakimliğinin derkenar yazılı kararının kaldırılmasına,

b)Asıl ve birleşen davalarda davalı ...'in adli yardım isteminin reddine karar verilmiştir.

2)Kararı temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalı ...'in temyiz harçlarını ödemediği dosyanın incelenmesinden anlaşıldığından, bu kişiye HMUK'nın 434. maddesi uyarınca hesaplanacak temyiz harçlarının ödenmesi için kesin süre verilerek, temyiz harçlarını ödemesinin ihtarı, süresinde temyiz harçlarının ödenmesi halinde; dosyanın asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve asıl davada davalı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından Dairemize gönderilmesi,

Temyiz harcının ödenmemesi halinde ise, HMUK'nın 432 ve 434. maddelerine göre işlem yapılması ve verilen kararın tebliği, gerekli sürelerin beklenmesinden sonra diğer asıl davada davalı ... vekilinin temyizinin incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17732, Karar No: 2025/2287, Tarih: 19.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/17732 E.  ,  2025/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/444 E., 2023/424 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 12.12.2007 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin, 16.06.2010 tarih ve 2008/9317 Esas ve 2010/9438 Karar sayılı kararı ile; " sanıkların, yakınanın şahsına bir zarar vermeksizin onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakmaları karşısında, haklarında Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2023 tarihli ve 2023/444 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a,b,f, 110, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebebi, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte, silahla ve küçük yaştaki mağdura karşı işlemesi nedeniyle sanık hakkında; temel ceza belirlenirken birden fazla ağırlaştırıcı nedenin bir arada bulunması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte okul önünde öğrenci olan mağdur ...'in ve arkadaşlarının elinde cep telefonu olduğunu görmeleri üzerine araba ile yanlarına yaklaşarak “burada kızlara laf atan birileri varmış, arabaya binin, sizi onlarla yüzleştireceğiz” diyerek onları yanlarına çağırdıkları, bu sırada sanık ...’ın araba içerisinde ele geçirilemeyen sallama tabir edilen kesici aleti göstermek suretiyle mağduru ve arkadaşlarını arabaya bindirdikleri ve okuldan ayrıldıkları, bir süre gittikten sonra sanıkların, mağdur ...’in cep telefonunu aldıkları, daha sonra temyiz dışı sanık ... ve mağdur ve arkadaşlarını arabadan indirdikleri, böylece sanığın mağdur ...'i hürriyetinden yoksun kıldığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Sanığın tevil içerikli savunmaları, mağdur anlatımı, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında yağma eyleminin icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı, sanığın yağma eylemini tamamladıktan sonra mağduru serbest bıraktığı anlaşılmakla sanığın sübut bulmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2023 tarihli ve 2023/444 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14409, Karar No: 2017/8259, Tarih: 28.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14409 E.  ,  2017/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen suçtan zarar gören kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların baba oğul oldukları, Hatay ili Erzin ilçesinde ... Özel Eğit. ve Rehabilitasyon Merkezini işlettikleri, sanıkların toplamda 21 adet öğrencinin sağlık kurulu raporlarındaki özürlülük oranlarında değişiklik yaptıkları, sonrasında bu raporları... Rehberlik Araştırma Merkezi Müdürlüğü’ne verdikleri, buradan aldıkları rapor ile de öğrencilere eğitim vermeye başladıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle haklarında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir, hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4227, Karar No: 2021/1410, Tarih: 18.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/4227 E.  ,  2021/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelmenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde 3 ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi heyeti, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılarak, hava fotoğrafı incelemesi yapılması suretiyle taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıp tamamlandığının, ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığının, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünün ve kimden kime intikal ettiğinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişinin 08.04.2008 ve 10.07.2015 tarihli raporlarında (A) harfi ile gösterilen ve imar uygulaması sonucunda oluşan 120 ada 2 parselde 4.413,34 metrekare, 120 ada 3 parselde 4,45 metrekare ve imar planında park ve dinlenme alanı olarak gösterilen 5.495,20 metrekare olmak üzere toplam 9.912,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmazda davacı ... mirasçılarının mülkiyet hakkının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...' ne iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/110, Karar No: 2011/1019, Tarih: 01.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/110 E.  ,  2011/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.07.2010 tarih ve 2010/725 - 2010/725 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, karşı tarafın keşide ettiği çekler nedeniyle müvekkilinin alacaklı olduğunu, çek bedellerinin borçlu tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlunun yokluğunda 24.000 YTL için ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

Borçlu vekili, çekin keşide yerinin Tekirdağ olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin Tekirdağ Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze konu çekin keşide yerinin Tekirdağ olduğu gerekçesiyle, itirazın kabulüne, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5679, Karar No: 2020/4005, Tarih: 07.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5679 E.  ,  2020/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİNGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Hükme esas alınan olay tutanağı, ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları, uyuşturucu madde kullanımına ilişkin kan-idrar analiz raporları ve ifade tutanaklarının aslı veya denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürülüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

4-Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24 Mayıs 2011 tarihli yazısı ve ekinin onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından; aslı veya denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve bu yazı ile Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin bila tarihli B104İSM04342608/AMATEM Pol. sayılı yazısının dayanağı, uyuşturucu madde metaboliti tarama sonuçlarının, aslı veya onaylı suretleri denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmadan, tedbirin ihlal edildiği kabul edilerek eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5073, Karar No: 2019/6260, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5073 E.  ,  2019/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2014 tarih ve 2010/157-2014/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin dava dışı yazar ...’ın “Kan Uykusu” isimli kitabının basma, yayma, çoğaltma, yayımlama, dağıtma, satım, devir ve her türlü mali hakkını 5 yllığına 28.11.2006 tarihli mutabakat çerçevesinde devraldığını, adı geçen kitabın basılarak adedi 17,95 TL’den satışa sunulduğunu, 02.11.2007 tarihinde davalı ... A.Ş. ile kitabın 01.11.2007 ila 30.11.2007 tarihleri arasını aşmamak ve yalnızca Akşam Gazetesi logosu altında bir kereye mahsus olmak üzere kupon karşılığı promosyon olarak dağıtılmasına ilişkin promosyon dağıtım sözleşmesi imzalandığını, ancak yapılan anlaşmaya aykırı olarak Akşam Gazetesi ile aynı grup şirketi bünyesindeki Tercüman Gazetesinin de Akşam Gazetesinin elide kalan kitapları üzerindeki “Akşam Gazetesinin hediyesidir” ibaresinin üzerine “Tercüman Gazetesinin hediyesidir” etiketi yapıştırarak kendi promosyonuymuş gibi 3999 adet kitap dağıttığını, müvekkili tarafından FSEK 71. vd hükümleri uyarınca yapılan şikayete istinaden Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde dava açıldığını, bu yargılamada sanıkların her iki gazetenin de aynı grup şirketi bünyesinde olduğunu ve elde kalan 13736 kitabın Tercüman Gazetesinde promosyon olarak dağıtılması yönünde yönetim kurulu kararı alındığını beyan ettiklerini, tüm hakları müvekkili nezdinde bulunan kitabın anılan şekilde dağıtımı neticesinde müvekkilinin maddi ve manevi zararının doğduğunu, buna karşılık davalıların tirajlarının yükseldiğini, reklam gelirlerinin arttığını ve haksız kazanç sağladıklarını, müvekkilinin FSEK 68 ve 70. maddelerine göre üç kat tazminata hak kazandığını, adedi 17,95 TL’den 13.736 adet kitabın bedelinin üç katının ve elde edilen kârın hesaplanarak müvekkiline verilmesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş; 30.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 34.243,85 TL’nin üç katı olan 102.731,55 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ile davacı arasındaki sözleşme gereği kitapların basımının da müvekkilince yapıldığını, basılacak her bir kitap için 1,35 TL telif ücreti ödenmesi kararlaştırıldığını ve 35.000 kitap basılıp ücretinin davacıya ödendiğini, promosyon olarak Akşam Gazetesinde dağıtımı yapılamayan 3999 adet kitabın Tercüman Gazetesinde dağıtımının yapıldığını, davacının bu kitaplar üzerinde yayma hakkının bulunmadığını, Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde beraat kararı verildiğini, davacının uğradığı maddi zararı ispat etmesi gerektiğini, davacı eser sahibi olmadığından manevi zararının olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.