muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4033, Karar No: 2023/3899, Tarih: 16.11.2023

2-Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde, asıl davadaki cevaplarını tekrarlamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki akdedilen ihale sözleşmesinin götürü bedel usulüne göre 133.600,00 TL meblağ üzerinden yapıldığı, Borçlar Kanununun 480. maddesi hükmü gereğince, bedel götürü olarak belirlenmişse yüklenici, eseri o bedelle meydana getirmekle yükümlü olduğu, eser, öngörülenden fazla emek ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici, belirlenen bedelin artırılmasını isteyemeyeceği, her ne kadar aynı kanunun ikinci fıkrasında yükleniciye seçimlik haklar bahşedilmiş ise de, bu hakların davacı şirketler tarafından da kullanılmadığı, davacı şirketler tarafından dosyaya sunulan yazılı beyanlarda şevli kazı yapılmasının zorunluluk arzettiği hususunun işin yapılması esnasında ortaya çıktığı ve kamu hizmetinin aksamaması için yüklenilen işin şevli kazı yapılmak suretiyle yapıldığı belirtilmiş ise de, sözleşme kapsamında yüklenilen işin yapımı esnasında davalı kuruma uyarlama talebinin de iletilmediği, dava tarihi itibariyle de yüklenilen işin yapılarak teslim edilmiş olması sebebiyle, davaya konu talebin uyarlama talebi olarak değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, davacı şirketlerin hak edişleri ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin imza ettiklerinin de dosyadaki evraklardan anlaşıldığı, en nihayetinde davacı şirketlerin alacak talebine dayanak fazladan yapılan iş iddiasına yönelik olarak 30.05.2018 tarihli bilirkişi heyet raporunda, yüklenici firmaların, idarenin bilgisi ve onayı olmadan yapılan imalat yöntemini iksadan şevli kazıya çevirmesinin kendi tercihi olduğu, yöntem değişikliğinin ilave maliyet getirmesini iş artışı olarak idareye yüklemeye çalışmasının hukuki dayanağının bulunmadığı, davacı şirketlerin basiretli tacir yükümlülüğü altında oldukları ve sözleşme ve ihale şartnameleri kapsamında da ihale konusunda teklif vermeden önce gerekli araştırma, inceleme ve gerekirse zemin etüdü yapma konusunda sorumluluk altında oldukları, bu haliyle taraflar arasında akdedilen sözleşmenin anahtar teslim götürü bedel sözleşme olması karşısında davacı şirketlerin fazladan yapılan iş adı altında bir bedel talep etmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle esas dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekilince istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi heyet raporları arasındaki çelişkiler giderilmeksizin sadece 30.05.2018 tarihli rapora atıfla hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, 2014/7 Değişik iş sayılı dosyada ve 2016/34 talimat sayılı dosyaya sunulan bilirkişi raporlarının dikkate alınmadığını, ısrarla keşif talep edilmesine rağmen kazı yapılmadığı ve zeminin incelenmediğini, bilirkişi raporunda, proje ve güzergah değişikliği olmadan işin tamamlanarak geçici kabulünün yapıldığı, 23 adet hakediş raporunun ihtirazi kayıtsız imzalandığı, vekaletsiz iş görmeden de söz edilemeyeceği sonucuna varılmış ise de; 08.06.2016 tarihli 2016/34 talimat sayılı dosyadaki bilirkişi raporunda ve bu rapora ilişkin davalı taraf beyanında 1.50 metreden daha derin kazılar için iksasız hendek kazısı yapılabileceği ve bu türden jeolojik yapıya sahip arazilerde sandık kesitli dar ya da geniş derin kazı yapılmasının mümkün olmadığının açıkça görüldüğünü, jeolojik raporda, sulu ortamda kazı şevlerinin 1D/2Y alınacağı hususunun açıkça belirtildiğini, zira 12.867,36 metrelik kısmın kazı derinliğinin 3.24 metre olduğu, yine bu kısımda boruların her birinin 12 metre uzunluk ve 9 ton ağırlıkta olmakla, iksalı yapılması durumunda boruların hendeğe indirilmesinin mümkün olmadığını, gerekçeli kararda proje değişikliği ve iş artışı olmadığından bahsedilmiş ise de, sözleşmede iş bedeli 133.600.000 TL iken 139.380.806,57 TL'ye arttırıldığını ve iş bedellerinin tamamının ödendiğini, 11.06.2020 tarihli raporda yüklenicinin ataşmanları imzaladığı belirtilmiş ise de, iş kapsamında tek bir ataşman düzenlenmediğini, ödemelerin pursantaj cetveline göre yapıldığını, halen kesin kabulün ve kesin hesabın yapılmadığını, fazladan yapılan imalatlar hakedişe girmediği için bu imalatlarla ilgili olarak hakedişlere itirazın da söz konusu olmayacağını, kazı naklinin de müvekkilleri tarafından yapıldığını, müvekkillerinin birçok kez hendek kazılarının şevli yapıldığını belirterek, hendek kazısının ve zeminin incelenmesi iş artışı verilmesi taleplerine rağmen davalının talepleri karşılamadığını, güzergahtaki tarım arazilerinin kamulaştırma tespitlerinin dahi 2013 yılı ilk yarısında başlatıldığını, Yargıtay kararları gereğince fazladan yapılan imalatların YİGŞ 21 ve 22 maddeler gereğince hesaplanması ilave işler ve ilave işlere ilişkin fiyat farklarının KDV ile hesaplanması gerektiğini, mahkemece itiraz ve dolayısıyla uyarlama dilekçelerinin yok sayıldığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen 11.07.2011 tarihli İzmir İçme Suyu II. Merhale İsale Hattı II. Kısım İnşaatına ilişkin sözleşmede işin iki gruba ayrıldığı, birinci grup 4 kalem halinde yapılacak kazı işlerinin kilometreleri belirtilmek suretiyle listelendiği, bu gruptaki işlerin anahtar teslimi götürü bedelli olduğu, 18 kalemden oluşan ikinci grupta yer alan işlerin ise birim fiyatla kararlaştırıldığı, dava konusu edilen kazı ve boru döşeme işinin birinci grupta ikinci sırada yer almakla götürü bedelli olduğu, ihale öncesinde uygulama projelerinin hazırlanmasına esas olmak üzere düzenletilen jeoloji raporunda, dava konusu bölüme ilişkin olarak sıvılaşma riski, yeraltı suyunun bulunması gibi tespitlerin yapıldığı, jeoloji raporunun ihale öncesinde davacılara verildiği, davacıların işi tamamladıkları, geçici kabulün 14.12.2014 tarihi itibar olunarak yapıldığı, mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 madde gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle aynı temyiz itirazlarını ileri sürmüş ve ek olarak, Bölge Adliye Mahkemesi kararında, jeoloji raporunda sıvılaşma bahsedildiği hususunun gerekçe olarak gösterildiğini, oysa aynı jeoloji raporunda kazının şevli yapılabileceğinden de bahsedildiğini, işin yapımı aşamasında mecburen yapılan şevli kazının bedelinin ödenmesinin zorunlu olduğunu, kaldı ki arazinin zemin yapısının sözleşmede tanımlanandan çok daha farklı olduğu gerçeğinin yerinde yapılan tespit ve bilirkişi raporlarıyla sübuta erdiği gibi işin yapıldığı esnada bile kamulaştırması tamamlanmayan zemin yapısının idarece doğru tanımlanmasının zaten mümkün olmadığını, yine Bölge Adliye Mahkemesi kararında sözleşmenin anahtar teslim fiyatlı olduğundan bahisle hiçbir şekilde yükleniciye ilave ödeme yapılamayacağından bahsedilmişse de sözleşmenin ilave işler, iş eksilişi ve işin tasfiyesi başlıklı 28/b maddesinde öngörülemeyen durumlar nedeniyle iş artışının zorunlu olması halinde işin birim fiyatla teklif alınan kısmının bedelinin %20'sine, anahtar teslim götürü bedel teklif alınan kısmının bedelinin %10'una kadar oran dahilinde süre hariç sözleşme ve ihale dokümanındaki hükümler çerçevesinde ilave işin aynı yükleniciye yaptırılabileceğini, yani en kötü ihtimalle anahtar teslim iş de olsa iş artışı olması halinde %10 iş artış bedelinin ödenmesi gerektiğini dolayısıyla sözleşmenin ilgili maddeleri yok sayılarak doğrudan anahtar teslim işte ilave işler bedeli ödenemez demenin hakkaniyetle bağdaşmayacağını belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesince yapılan değerlendirmelerin usul ve yasaya uygun olduğu, hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarının gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, bilimsel veriler içerdiği, davacının itirazlarını karşıladığı anlaşıldığından asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesince yapılan değerlendirmelerin usul ve yasaya uygun olduğu, hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarının gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, bilimsel veriler içerdiği, davacının itirazlarını karşıladığı anlaşıldığından asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen dosya davacılarından alınarak Yargıtay

duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen dosya davalısına verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacılarından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8126, Karar No: 2020/361, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/8126 E.  ,  2020/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, müştekinin etrafı çevrili, kapısı olan cami avlusunda bulunan şadırvana astığı ceketinin cebinden içerisinde kimlik, banka ve kredi kartlarının bulunduğu cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetlerine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçlarına ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanıkların başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkaları olmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan bu ilamlar yönünden uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8630, Karar No: 2014/4878, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8630 E.  ,  2014/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2013/449-2013/77

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işçinin, sorumluluğunda bulunan otoklavı prosesine uygun olarak kullanmaması neticesinde yeterli buhar ve basıncın oluşmadığını, üretilen bir ilaçta davalının ihmal ve özensizliği yüzünden sterilizasyonun sağlanamadığının tespit edildiğini, bu ilacın yeniden üretimi ve bir süre başka steril ilaç üretilememesi yüzünden zarar doğduğunu belirterek işveren zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkiline atfedilebilecek hata ya da kusur bulunmadığını, üretimdeki hatanın işverenin ihmalinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalının olayda kusuru olmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkiline atfedilebilecek hata ya da kusur bulunmadığını, üretimdeki hatanın işverenin ihmalinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalının olayda kusuru olmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, işyerinde ilaç üretimi gerçekleştirildiği ve davalının üretimde kullanılan alet ve maddelerin sterilizasyonunu sağlayan otoklavın sorumlusu olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Davacı işveren, işçinin prosedüre uygun şekilde sterilizasyon işlemini gerçekleştirmemesi nedeniyle zarara uğradığını iddia etmiş, delil olarak altında davalının da imzası bulunan standart operasyon prosedürlerini, 08.12.2009 tarihli üretim uygunsuzluk tutanağını, otoklav makinesinden alınma çıktıları, otoklav çalışma çizelgesini, biyolojik kontrol tüplerine ait faturaları kamera kayıtları ve mikrop üremesi nedeniyle satışa sunulamayan ve işyerinde muhafaza edilen 5.000 adet flakona ait belgeleri sunmuştur. Olay konusu otoklav Tokat’ta olduğundan incelenme imkanı olmadığı anlaşımıştır, ancak işyerindeki otoklav kullanım yönergelerinde davalının da imzası bulunmaktadır, ayrıca davalı sektörde tecrübeli bir işçidir. 08.12.2009 tarihli üretim uygunsuzluğu tutanağında, cihazdan alınan çıktılar da eklidir, bu çıktılarda cihazın ulaştığı basınç ve sıcaklık dereceleri yer almaktadır. İstenilen sterilizasyon için hangi basınç ve sıcaklık derecelerine ulaşılması gerektiği de davalı tarafından prosedür gereği bilinmektedir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları bilimsel değerlendirme içermemektedir. Bu raporların hiçbirinde uygunsuzluk tutanağında yer alan basınç ve sıcaklık tespitleri ile olması gereken dereceler karşılaştırılmamıştır. Sözkonusu veriler konusunda uzman başka bilirkişiler tarafından incelenmeli, sterilizasyon için gerekli sıcaklık ve basınç oluşmadan işlemin başlatılıp başlatılmadığı araştırılmalı, varsa davalının kusur oranı ve zarar miktarı belirlenmelidir. Mevcut bilirkişi raporlarında bu verilerin hiçbiri mevcut olmadığından hüküm vermeye elverişli değildir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16967, Karar No: 2012/24837, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16967 E.  ,  2012/24837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1998 senesinin muhtelif tarihlerinde, o dönemde ... Bank 4.... Şubesinde müdür muavini görevinde bulunan davalıya elden 55.000 USD'yi adına hesap açtırıp bu hesaba yatırması için verdiğini ancak davalının aralarındaki güven ilişkisini suistimal ederek bu meblağın bir kısmını kendi hesabına aktardığını, elden verdiği paranın 29.000 USD'yi borçludan tahsil ettiğini, kalan 26.000 USD'yi davalının ödemediğini, davalı aleyhine icra takibine geçtiğini ancak davalının takibe haksız ve kötü niyetli itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, B.K.61-66.maddeleri gereği 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki vedia akdine dayanmaktadır. BK.125.maddesi gereği zamanaşımı süresi sözleşmeden doğan davalarda 10 yıldır. Dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, davanın sözleşmeden doğduğu gözetilmeden hukuki nitelemede yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 6.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12469, Karar No: 2014/23282, Tarih: 19.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12469 E.  ,  2014/23282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminat miktarları, tedbir ve yoksulluk natakası taleplerinin reddi ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişkinin süresi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, müşterek çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarları ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan 2005 doğumlu müşterek çocuk Işıl ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olup yetersizdir. Tarafların aynı şehirde yaşadıkları hususu da dikkate alınarak müşterek çocuğun, ayın belli hafta sonları, dini bayramlarda ve yılın belirli aylarında da baba yanında yatılı kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin ikinci ve üçüncü paragraflarının hükümden çıkarılmasına ve yerine "Her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 10:00'dan Pazar günü 17:00’ye, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. günü 17:00'ye ve her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 31. günü saat 17.00'ye kadar müşterek çocuğun baba yanına verilmesi suretiyle kişisel ilişki tesisine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle; temyize konu diğer yönlerin ise, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Onur'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/496, Karar No: 2024/120, Tarih: 13.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/496 E.  ,  2024/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEMYİZ

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ: Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 53-2

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-2.cümlesi, 102/3-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 03.07.2023 tarih, 53-2 sayı ve oy çokluğuyla verilen hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istekli 02.11.2023 tarihli ve 112558 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ