muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5561, Karar No: 2018/6156, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5561 E.  ,  2018/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinden ve fiili hizmet süresi zammından yararlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverenin Fen İşleri Müdürlüğü atölyesinde boyacı olarak 25.09.1990 tarihinden itibaren olan çalışmalarında itibari hizmet süresinden/fiili hizmet süresi zammından yararlanması gerektiğinin tesptini istemiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, 27.03.2007–01.10.2008 tarihleri arasında geçen hizmetlerinde itibari hizmet süresinden faydalanabileceğinin tespitine yönelik kısmen kabul hükmü kurulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "Mahkemece, istemin, 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte; davacının, atölyedeki çalışmaları ile atölye dışında açık havada yapılan çalışmaları ayrıştırılmadan, davacının atölyedeki çalışmasının niteliği ve atölyedeki çalışma esnasında 506 sayılı Yasanın Ek 5/2. md kapsamında itibari hizmet süresinden faydalanmasını gerektirecek şartların gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak tespit edilmeden, açık havada yapılan çalışmalarda itibari hizmet süresinden faydalanmayı gerektirecek şartların oluşmadığı gözetilmeden, davacının 01.10.2008 tarihinden sonraki çalışmalarında 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki işyeri ve iş ile ilgili şartların gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenmeden, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğu..." belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının, atölyedeki çalışmaları ile atölye dışında açık havada yapılan çalışmaları ayrıştırılmadan, atölyedeki çalışma esnasında 506 sayılı Yasanın Ek 5/2. md kapsamında itibari hizmet süresinden faydalanmasını gerektirecek şartların gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmeden, açık havada yapılan çalışmalarda itibari hizmet süresinden faydalanmayacağı gözetilmeden, bozma gereği yerine getirilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, davacının, atölyedeki çalışmaları ile atölye dışında açık havada yapılan çalışmaları ayrıştırılarak, atölyedeki çalışma esnasında 506 sayılı Yasanın Ek 5/2. md kapsamında itibari hizmet süresinden faydalanmasını gerektirecek şartların gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak tespit edilerek ayrıca açık havada yapılan çalışmalarda itibari hizmet süresinden faydalanmayacağı dikkate alınarak ve önceki bozma kararı gözetilerek infaza elverişli şekilde hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, davacının, atölyedeki çalışmaları ile atölye dışında açık havada yapılan çalışmaları ayrıştırılarak, atölyedeki çalışma esnasında 506 sayılı Yasanın Ek 5/2. md kapsamında itibari hizmet süresinden faydalanmasını gerektirecek şartların gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak tespit edilerek ayrıca açık havada yapılan çalışmalarda itibari hizmet süresinden faydalanmayacağı dikkate alınarak ve önceki bozma kararı gözetilerek infaza elverişli şekilde hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca, 1.10.2008 sonrası dönem yönünden davacının temyiz etmediği gözetilerek davalılar yönünden oluşan usulu kazanılmış hak gözetilerek karar verilmelidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 28.6.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5979, Karar No: 2024/9326, Tarih: 24.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5979 E.  ,  2024/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1254 Esas,2023/1521 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 E.,2022/412 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacı tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından ve ayrıca adli yardım talebinde bulunan diğer davacı taraf şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından, adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvuranlara yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvuranlara yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvuranlara tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30121, Karar No: 2015/33029, Tarih: 24.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/30121 E.  ,  2015/33029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun, haciz koyduran alacaklılardan ... şirketinin, 29.08.2014 tarihinde yapılacak olan artırmalara teminatsız olarak katılmak istediği, icra müdürlüğünce, önünde başka alacaklıların hacizlerinin bulunduğu, bu nedenle ihale bedelinden alacaklı hissesine düşecek tahmini bir bedel kalmayacağından teminat yatırmadan ihaleye katılma talebinin reddine karar verildiği, dolayısıyla haciz koyduran alacaklının ihalelere teminatsız olarak katılamadığı, böylece yeterli rekabet ortamının oluşturulmadığını ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince; artırmaya iştirak edeceklerin taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı maddenin 4. fıkrasına göre de; satılığa çıkarılan taşınmaz üzerinde hakkı olan alacaklının alacağı, yukarıdaki fıkrada yazılı nispet raddesinde ise, artırmaya iştiraki halinde ayrıca pey akçesi ve teminat aranmaz.

Haciz koydurmuş alacaklı yalnız bir kişi ise ve alacağı taşınmazın muhammen bedelinin yüzde yirmisi kadar veya ondan fazla ise, alacaklı, artırmaya katılabilmek için teminat göstermekle yükümlü değildir. Haciz koydurmuş olan alacaklılar birden fazla ise, o zaman bir haciz alacaklısının teminat göstermekten muaf tutulabilmesi için, satış sonucunda hissesine düşmesi tahmin olunan payın, muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılaması şartı aranır.

O halde mahkemece, gerekirse bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle yukarıda açıklanan ilkelere göre, haciz koyduran alacaklı şirketin satış sonucunda hissesine düşmesi tahmin olunan payın, muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılayıp karşılamadığının ve dolayısıyla teminat yatırması gerekip gerekmediğinin araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14361, Karar No: 2019/3402, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14361 E.  ,  2019/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10503, Karar No: 2023/7472, Tarih: 09.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10503 E.  ,  2023/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/557 E., 2023/493 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ile müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/83 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile ikinci kez mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasını (e) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile ikinci kez mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/557 Esas, 2023/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ile müdafiinin istinaf istemleri ve resen yapılan inceleme ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile Müdafiinin Temyiz Sebepleri

karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/557 Esas, 2023/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ile müdafiinin istinaf istemleri ve resen yapılan inceleme ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin, Mahkemeye sunulan ses kaydına ilişkin CD'nin Mahkemece dinlenmediğine ve eksik soruşturma ile karar verildiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olması nedeniyle hükme esas alınmayacağına, mağdurenin bedeninde sanığa ait DNA tespit edilemediğine, mağdurenin anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, istinaf incelemesinin duruşmalı yapılması istendiği halde dosya üzerinden hüküm verildiğine, somut delil olmadan mahkumiyet hükmü verildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin sanığın öz kızı olduğu ve mağdurenin, annesi şikayetçi ve sanık ile birlikte yaşadıkları, 13.02.2022 tarihinde saat 18.30 sıralarında sanığın eve alkollü geldiği, sanığın mağdureyi ikna ederek 20.30 sıralarında mağdure ile sanığın tatlı almak için birlikte evden ayrıldıkları, sanığın yolda bir tekel bayiine uğrayarak bira aldığı, mağdure ile sanığın bir süre birlikte süre geçirdikten sonra tatlıyı eve bırakmalarının ardından saat 21.30 sıralarında sanığın mağdureyi babaannesine götüreceği bahanesiyle evden ayrıldıkları, sanığın tekrar alkol satın aldığı, mağdure ile sanığın birlikte sanığa ait kamyona bindikten sonra sanığın kamyonu ikametgahlarının yakınında boş bir arazi olan bir lisenin bahçesine park ettiği, sanık ile mağdurenin birlikte kamyonda alkol almaya başladıkları, daha sonra sanığın mağdureye "Bunları içersen ağrın olmaz

.30 sıralarında sanığın mağdureyi babaannesine götüreceği bahanesiyle evden ayrıldıkları, sanığın tekrar alkol satın aldığı, mağdure ile sanığın birlikte sanığa ait kamyona bindikten sonra sanığın kamyonu ikametgahlarının yakınında boş bir arazi olan bir lisenin bahçesine park ettiği, sanık ile mağdurenin birlikte kamyonda alkol almaya başladıkları, daha sonra sanığın mağdureye "Bunları içersen ağrın olmaz." diyerek iki adet hap verdiği, mağdurenin hapları kullandıktan sonra üzerine alkol de almasının etkisiyle birden başının dönmeye gözlerinin kararmaya başladığı, sanık ile mağdurenin birlikte kamyonun içinde bulunan yatakta uzanırlarken sanığın mağdurenin kulaklarından öpmeye başladığı, mağdurenin bu durumdan rahatsız olması nedeniyle kamyonun ön tarafına geçtiği, sanığın mağdureyi kamyonun arka tarafına geçmesi için çokça ısrar etmesi üzerine mağdurenin kamyonun arka tarafındaki yatağa geçtiği, sanığın mağdurenin arkasına yaklaşarak kulaklarını öpmeye başladığı, mağdurenin bu esnada alkol ve aldığı hapların etkisiyle kendinden geçmek üzere olduğu, sanığın mağdurenin dudaklarını da öptükten sonra mağdurenin üzerindeki pantolonu ve iç çamaşırlarını mağdurenin dizlerine kadar indirerek cinsel organını emmeye başladığı, mağdurenin üst bölgesinde bulunan kıyafeti de yukarıya doğru sıyırıp mağdurenin göğüslerini emdiği ve ısırdığı ardından sanığın mağdurenin anüsüne bir krem sürüp cinsel organını mağdurenin hem anüsüne hem cinsel organına sürttüğü ve mağdurenin anüsüne cinsel organını soktuğu bu esnada mağdurenin canının acımasından dolayı bağırdığı ve eve dönmek istediğini söylemesi üzerine sanığın mağdureyi bırakıp kendi iç çamaşırını giymesinin ardından mağdurenin de kıyafetini giydirerek mağdureyi eve götürmeye karar verdiği, sanığın mağdureyi eve bırakmasının ardından tekrar kamyona geçtiği, evde şikayetçinin mağdureyi ayakta duramayacak vaziyette görmesinin ve alkol kokusundan dolayı alkol kullandığını fark etmesi üzerine mağdureye durumu sorduğu, mağdurenin de sanığın kendisine alkol kullandırdığını söylediği, şikayetçinin hemen sanığın yanına gidip durumu sorduğu, sanığın atleti dışarı vaziyette olduğu halde kamyondaki yatak kısmında krem gördüğü ve kamyonda aşırı bir alkol kokusunu fark ettiği, şikayetçinin mağdurenin yanına gidip ısrarla ne yaşandığını sorması üzerine mağdurenin sanığın kendisine tecavüze yeltendiğini, göğsünü ellediğini, kendisine bir hap içirerek dudağından öptüğünü, cinsel organını gösterdiğini söylediği, şikeyetçinin hemen mağdurenin vücudunu incelemeye başladığı, mağdurenin anüs bölgesinde kızarıklık olduğunu gördüğü, bunun üzerine kolluk birimlerine durumu ihbar ettiği şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/557 Esas, 2023/493 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6141, Karar No: 2020/5486, Tarih: 22.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/6141 E.  ,  2020/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 75, TCK'nın 53, 51/1-3, 54.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Edenler : Katılan vekili, sanık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2012 tarih ve... esas sayılı iddianamesi ile “ticareti yasak olmayan taşınır kültür varlıklarının izinsiz olarak ticaretini yapmak” suçundan cezalandırılması talep edilen sanık hakkında zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin hükmün ertelenmesine, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 18:30 sıralarında devriye görevini ifa eden kolluk kuvvetleri tarafından görülen sanık ...’nın elindeki poşette ne olduğu sorulduğunda, sanığın ailesinden kalan kitapların bulunduğunu, bir kısım kitabın da aracında olduğunu beyan etmesi üzerine araçta yapılan incelemede toplam 81 adet elyazması kitap ile 19 adet eserin tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, ele geçirilen eserlerden 4 adet kitap ile dekoratif objelerin kendisine ait olduğunu, diğer kitapların ise hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’a ait olduğunu, olay günü kitapları tercüme ettirmek için arkadaşı ... ile buluştuklarını, yıpranmış olan kitapları ciltlettirmek istediklerini, ...’un kitapları ciltlettirmek için dükkan aradığı sırada kendisinin de cadde üzerinde beklediğini, kitapların ailesinden kaldığını, diğer eserleri ise dekoratif amaçlı satın aldığını beyan ettiği, dosyaya sunulan 18/06/2013 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında, 1 adet çini karo parçası, 4 adet kase, 1 adet testi, 1 adet çömlek, Türk ve İslam Eserleri Müzesi Müdürlüğünde bulunan kitaplar ile malzemelerin (sandık kapakları, alemler), Etyopya yazısı ile yazılmış İncil’in,...Türk Vakıf Hat Sanatı Müze Müdürlüğünde bulunan 7 adet el yazması eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıklarının belirlendiği, 2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşması için, bildirimi yapılmamış kültür varlığının ticaret kastıyla “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” eylemlerinden hiç birinin somut olayda gerçekleşmediği, bu kapsamda sanığın eyleminin anılan Kanunun 70/1 maddesinde düzenlenen “kültür varlığını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;