muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10011, Karar No: 2018/4340, Tarih: 10.04.2018

Davalı delil listesinde dilekçesinde "yemin" deliline dayanmış olmakla "yemin" delili ile iddiasını kanıtlayabilir. Mahkemece, davalıya davacıya düğünde takılan 9 gremse altının altının davacıya iade edip etmediğine ilişkin "yemin önerme" hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış olması uygun bulunmamış, bu nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5488, Karar No: 2014/7128, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5488 E.  ,  2014/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tespitiyle ödeme emrinin iptaline, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava devam ederken, davalı Kurum tarafından davacının talebi doğrultusunda gerekli işlemin yapılarak davanın konusuz kalması gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ve davalı Kurum aleyhine tam maktu vekalet ücreti verilmesine ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurumun 06/12/2013 tarihli yazısıyla davacıya fuzulen ödenen aylıkların 6385 sayılı Yasa kapsamında yeniden hesaplanarak toplam 741,57 TL borç tahakkuk ettirildiği, bu borcun kanuni faizi ile birlikte tahsil edilerek dosyanın işlemden kaldırıldığının bildirildiği; 19/01/2013 tarihli ve 28533 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ; 10/01/2013 tarih ve 6285 sayılı Kanun'un 2. maddesiyle değişik 5335 sayılı Kanun'un 30/son maddesi ;."(Ek fıkra: 10/1/2013-6385/2 md.) İkinci fıkraya göre emeklilik veya yaşlılık aylığı kesilenlerin sigortalılıklarının sona erdiği tarih yazılı istek tarihi kabul edilerek ilgili sosyal güvenlik kanunlarına göre aylıkları yeniden bağlanır." hükmü gereği davalı Kurum'un gerekli işlemi yaptığı ve davacının borcunun tahsil edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davanın açılmasından sonra 19/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6385 sayılı Yasanın 2. maddesi ile yapılan düzenleme ile davacının yaşlılık aylığının yeniden bağlandığı, davacının borcunun da bu doğrultuda yeniden hesaplanarak davalı Kurum alacağının tahsil edildiği, Yasal düzenlemeden kaynaklanan bu durum nedeniyle dava konusunda Kurumun herhangi bir kusurunun bulunmadığı, bu nedenle davalı Kurum'un dava açılmasına sebebiyet vermediği, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken, tam maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle karardaki hüküm kısmının (3.) paragrafının silinmesine; (4.) paragrafının ise silinerek yerine; "Davacı tarafça yapılan yargılama masraflarının kendi üzerinde bırakılmasına, bakiye kalan miktarın karar kesinleştiğinde istem halinde davacı tarafa iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07/04/2014 gününde oybirliğiyle  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8930, Karar No: 2017/3733, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8930 E.  ,  2017/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait dershanede 01.09.2012 tarihinde öğretmen olarak çalışmaya başladığını, ücretinin asgari ücret olarak Kuruma bildirildiğini ve 01.09.2012 tarihinden beri ücret alamadığını, bir öğretmenin asgari ücretli olarak çalıştığının kabul edilemeyeceğini beyanla kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, davanın davalılar ... ve ...'a karşı açıldığını, ...'un dershane kurucusu, ...'un ise müdür olduğunu, bu nedenle davalı ...’un dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, davacıya aylık ücret ve eklerinin tamamının düzenli olarak ödendiğini, çalışma süresi göz önünde bulundurulduğunda davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, bu nedenlerle haksız davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı Özel ... Dershanesi işyerinde öğretmen olarak çalışmıştır. Özel ... Dershanesi işyeri olarak 14.11.2011 tarihinde davalı ... tarafından kurulmuş ve 31.12.2012 tarihinde diğer davalı ...’a devredilmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalılar nezdinde ara vermeksizin ve yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin öğretmen olarak çalıştığı sabitse de 31.12.2012 tarihinde yapılan devir sözleşmesi uyarınca davalılar arasındaki ilişki iş yeri devri niteliğinde olup dava konusu alacaklar yönünden davalıların sorumluluklarının işyeri devri hükümlerine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Dosya içeriğine göre, davacı dava dilekçesinde açıkça 01.09.2012 tarihinden itibaren işyerinde çalıştığını belirtmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesi gereğince, "kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki tarafın söylemediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz." devamı 26. maddesi gereğince "hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır." düzenlemesi mevcuttur. Davacının dava dilekçesinde talep ettiği işe giriş tarihi dikkate alınarak dava konusu alacakların hesaplanması gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10154, Karar No: 2011/10180, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10154 E.  ,  2011/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve katılan ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 125 ada 6 parsel sayılı 31123 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Sıddıka ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, 3402 sayılı Yasanın 16 ve 18. maddeleri gereğince adına tescili gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında Orman Yönetimi davaya müdahil olarak katılmıştır. Mahkemece, Hazinenin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (B) harfli 14.336 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (A) harfli 16.757 m2'lik bölümün ise davalılar adlarına tapuya tesciline dair verilen karar Hazine ve Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.09.2008 gün 2008/9628-11929 sayılı kararı ile “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, hükme esas alınan uzman orman ve fenni bilirkişi kurulu raporunda yörede yapılan orman kadastro harita ve tutanaklarını uyguladıkları, çalışma tutanağındaki tariflere göre orman tahdit noktalarının yerlerini belirlediklerini açıklayarak çekişmeli taşınmazın (A) harfli bölümünün kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını, (B) harfli bölümünün ise orman sınırları içinde kaldığını belirtmiş ve taşınmazın orman tahdit hattına göre konumunu göstermişlerdir. Ancak orman tahdit çalışma tutanağında " .... köy yolu nun 3 metre batısındaki sabit kayaya 1 nolu O.S.noktası tesis edildi. Buradan 511-512 nolu havafotğraflarında bariz olarak gözüken yukarı belemedik yağlıtaş köy yolunu yağlıtaş istikametinde ilerlendi.aynı yolun 5 metre batısındaki beton sınır kazığına 2 nolu O.S noktası tesis edildi. Buradan ... ve ... tarlalarının ormanla müşterek kuzey hududunu takiben güney batıya düz hatla ilerlendi.... ... a ait bağ ve bahçenin kuzey batı köşesindeki ... Deresinin içindeki sabit kayaya 3 nolu O.S tesis edildi. Buradan aynı bağ ve bahçenin ormanla müştürük batı hududunu takiben güney batıya düz hatla ilerlendi.bahçe ve bağın batı köşesinde bulunan kuru dereciğin içindeki sabit kayaya 4 nolu O.S tesis edildi. Buradan ... tarlasının ormanla müşterek batı hududunu takiben güney doğuya düz hatla ilerlendi.... yolunun 12 metre batısında kuru dereciğin kuzey kıyısındaki sabit kayaya 5 nolu O.S tesis edildi." denilmektedir. Dairemizin 17.04.2008 tarih 2008/1751-6080 sayılı iade kararı üzerine aynı uzman bilirkişilerce çekişmeli taşınmazın memleket haritası üzerindeki konumu ve orman sınır hattı gösterilmiş olup ,orman tahdit noktalarının konulduğu yerlerin çalışma tutanaklarındaki tariflerden farklı olarak yola daha uzak noktalara konuldukları anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin yaptıkları uygulamanın doğruluğu hususunda tereddüte düşülmüştür.” gereğine değinilerek bozulmuştur

." denilmektedir. Dairemizin 17.04.2008 tarih 2008/1751-6080 sayılı iade kararı üzerine aynı uzman bilirkişilerce çekişmeli taşınmazın memleket haritası üzerindeki konumu ve orman sınır hattı gösterilmiş olup ,orman tahdit noktalarının konulduğu yerlerin çalışma tutanaklarındaki tariflerden farklı olarak yola daha uzak noktalara konuldukları anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uzman bilirkişilerin yaptıkları uygulamanın doğruluğu hususunda tereddüte düşülmüştür.” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra Hazinenin davasının reddine, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabul, kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın bilirkişiler tarafından müşterek olarak tanzim edilen 09.03.2010 tarihli rapor ve eki krokide (B) işaretli 16169,32 m² yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile Hazine adına, (A) işaretli 14954,14 m² yüzölçümlü bölümün ise miras payları oranında davalılar adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine, katılan ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 23.09.1976 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6608, Karar No: 2013/10390, Tarih: 10.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/6608 E.  ,  2013/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davacının işverenden izin almadan, haklı bir sebebe dayanmaksızın beş iş günü işe devam etmediğini, verilen talimatları yerine getirmediğini, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkilediğini, davacıya ihtarname gönderildiğini, işçinin yeterliliğinden ve davranışlarından doğan feshin geçerli olacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının, fesih bildirim yazısında devamsızlık iddiası ile sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğİni ileri sürmekte iken cevap dilekçesinde işçinin yetersizliği ve davranış bozukluğuna ilişkin davranışlarının fesih için geçerli neden olduğunu beyan ettiği, savunmasında çelişkiye düştüğü, davacının hatırlatıldığı halde verilen işi yapmamakta ısrar ettiğine ilişkin bilgi ve belge sunulmadığı, yine devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği ileri sürülmesine rağmen davacının ard arda iki iş günü veya bir ay içinde üç iş günü haklı bir neden olmaksızın ve izin alamadan devamsızlık yaptığının ıspatlanamadığı, feshin, geçerli veya haklı nedenle yapıldığı işverence ıspatlanamadığından geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 27.10.2000-14.04.2011 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde mali işlerden sorumlu direktör (müdür) olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin,13.04.2011 tarihli fesih bildirimi ile davacının 11.03.2011-11.04.2011 tarihleri arasında izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın üç işgünü işine devam etmediği, verilen talimatları yerine getirmediği, görevini ifa etmediği, işverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara uymadığı,bu nedenle işyerinin normal işleyişini ve yürüyüşünü bozduğu, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkilediği hususlarının tesbit edildiği belirtilerek, savunma vermekten imtina ettiği, yapmakla görevli bulunduğu görevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar ettiği nedenleriyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesince feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının idari ve mali işler direktörü (müdürü) olarak çalıştığı, üstünde sadece Genel Müdür ve yönetim kurulunun olduğu, Genel Müdür Yardımcısı pozisyonunda çalıştığı, işveren vekili olduğu, anlaşılmış olup işgüvencesi hükümlerinden yararlanamayacağından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 10.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.