muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7552, Karar No: 2014/9713, Tarih: 24.03.2014

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 08.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının davalı belediyenin alt işvereni yanında çalışıp ihale süresi sonunda davalı şirketten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının ihaleyi yeni alan alt işveren yanında çalıştığı iddia edildiğinden davacıya ait hizmet döküm cetveli getirtilerek yeni alt işveren yanında ne zaman işe başladığı belirlenerek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretini hak edip etmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/707, Karar No: 2017/4755, Tarih: 28.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/707 E.  ,  2017/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edildiği, gerekmediği halde 12.10.2016 tarihinde sanık müdafine yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.10.2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3728, Karar No: 2014/12209, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3728 E.  ,  2014/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/402-2013/838

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde davalı taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı K.. Enerji A.Ş., U.. Enerji A.Ş. vekili Av.C.. K.., davalı D.. İnş. ve Tic.A.Ş. vekili Av.A.. T.. ve karşı taraftan davacı C.. N.. vekili Av.O.. B.. geldiler, Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş; davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş.'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/369, Karar No: 2023/656, Tarih: 13.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/369 E.  ,  2023/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 10. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2009-1655

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 43, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba, sanık ... yönünden ayrıca aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.10.2020 tarihli ve 89-404 sayılı hükümlerin, sanıklar ve müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 01.03.2021 tarih ve 1922-283 sayı ile;

"a) Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendi olarak '4-Sanıkların etkin pişmanlık gösterdikleri anlaşılmakla TCK'nın 192/3 maddesi uyarınca cezalarından takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak 6 YIL 3 AY HAPİS 625 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE AYRI AYRI CEZALANDIRILMALARINA,' bendinin eklenmesine,

b) Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin 5 numaralı bent olarak teselsül ettirilmesine ve bu bentte yer alan '10 YIL 5 AY HAPİS 1.041 GÜN ADLİ PARA CEZASI' ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine '5 YIL 2 AY 15 GÜN HAPİS ve 520 GÜN ADLİ PARA CEZASI' ibarelerinin eklenmesine,

c) Hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin 6 numaralı bent olarak teselsül ettirilmesine ve bu bentte yer alan '20.820 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA,' ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine '10.400 TL ADLİ PARA CEZASI İLE AYRI AYRI CEZALANDIRILMALARINA,' ibarelerinin eklenmesine,

d) Hüküm fıkrasının 6 ve davamı bent numaralarının da teselsül ettirilmesine,

e) Hüküm fıkrasının C)1 bendinin 1.paragrafında yer alan 'TCK.nun 54/1 maddesi gereğince MÜSADERESİNE' ibareleri hükümden çıkarılarak yerine 'karar kesinleştiğinde SAHİBİNE İADESİNE' ibareleri eklenmesine,

f) Hüküm fıkrasının C)1 bendinin 3.paragrafında yer alan 'TCK.nun 54/1 maddesi gereğince MÜSADERESİNE' ibareleri hükümden çıkarılarak yerine 'DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMALARINA' ibareleri eklenmesine," denilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

f) Hüküm fıkrasının C)1 bendinin 3.paragrafında yer alan 'TCK.nun 54/1 maddesi gereğince MÜSADERESİNE' ibareleri hükümden çıkarılarak yerine 'DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMALARINA' ibareleri eklenmesine," denilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 14.09.2021 tarih ve 8429-8741 sayı ile; "Sanıkların aşamalarda kendisinden uyuşturucu madde aldıklarını belirttikleri dava dışı sanık ... hakkında bahse konu isnat nedeniyle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/666 esas ve 2021/38 karar sayılı dosyasında yargılama yapıldığı, uyuşturucu madde ticareti suçunun sübuta ermemesi ve eyleminin tahlil sonuçları nazara alınarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğunun kabul edildiği ve düşme kararı verilerek kararın kesinleştiği dikkate alınarak yapılan incelemede, kesinleşen bu kararla ...'nın sanıklara uyuşturucu madde vermediğinin belirlendiği, bu nedenle sanıkların ...'nın uyuşturucu madde ticareti suçunun ortaya çıkmasına herhangi bir katkılarının bulunmadığı kesin hükümle saptandığı halde, sanıkların ...'nın suçunun ortaya çıkmasına beyanları ile yardımcı olduklarından bahisle şartları oluşmadığı halde delillerin takdirinde hatalı değerlendirme yapılarak cezalarından TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca indirim yapılması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 01.12.2021 tarih ve 2009-1655 sayı ile;

Dosyanın gönderildiği Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 01.12.2021 tarih ve 2009-1655 sayı ile;

"TCK'nin 192/3 maddesinde yer verilen 'fail veya diğer suç ortaklarının yakalanması' ifadesinden fail, failler veya onlarla irtibatlı şekilde suç işleyen kişilerin kim olduklarının belirlenmesi veya ele geçirilmeleri anlaşılmalıdır. Sanığın verdiği bilgilerin doğru, sonuca etkili ve yararlı olması gerektiği gibi failin kim olduğu da bu bilgilerden tespit edilmelidir. Sanık verebileceği tüm bilgileri verdikten sonra suç failinin kimliğinin belirlenmesi ve/veya faillerin bu bilgiler doğrultusunda yakalanarak ele geçirilmesi yeterli olup, failin mutlaka müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekmemektedir. Kanun koyucu bilinçli bir tercih olarak madde metninde '... diğer suç ortaklarının yakalanmasına..' ibaresini kullanmıştır, aksine bir düşünceyle hareket edilseydi 'fail veya diğer suç ortaklarının mahkumiyetine' şeklinde bir ibare kullanılması gerekirdi. Sanık verebileceği tüm bilgileri vermesine rağmen etkili bir soruşturma yürütülmemesi, delillerin yeterince ve vaktinde toplanmaması, olaydan sonra failin delilleri gizlemiş olması gibi nedenlerle fail hakkında CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş olması halinde dahi sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının önünde hiçbir engel bulunmamaktadır. Örneğin sanık yakalandığında uyuşturucuyu failden aldığını ve failin evinde yüklü miktarda uyuşturucu bulunduğunu beyan etmesine rağmen, soruşturma merciinin talimatıyla kolluk kuvvetlerinin vakit geçirmeksizin fail ile ilgili işlem yapmaması, failin evinde aramanın ertesi güne bırakılması gibi nedenlerle uyuşturucunun fail tarafından oradan başka bir yere nakledilmesi ve bu nedenle ele geçirilememesi halinde soruşturmayı yürütenlerin kusuru nedeniyle sanığın etkin pişmanlıktan faydalanamaması gibi sanığın kendi iradesinden kaynaklanmayan ve adil olmayan bir sonuca varılacaktır.

Somut olay irdelendiğinde; önceden birbirini tanımayan ve dosya arasında yer alan HTS kayıtlarında da anlaşılacağı üzere aralarında hiçbir iletişim bulunmayan sanıklar ... ve ...'ın tüm aşama savunmalarında kendilerini ...'nın buluşturduğunu beyan ettikleri, olay tarihinde iki farklı zaman diliminde sanık ... tarafından sanık ...'a uyuşturucu satıldığı, HTS kayıtları ile her iki satış olayından önce ...'nın hem sanık ... ile hem sanık ... ile anlık iletişim halinde olduğunun belirlendiği, HTS kayıtları ile sanıkların aşama savunmalarının tamamen paralellik arz ettiği, daha önceden birbirlerini tanımayan sanıkların ...'ya iftira etmelerini gerektirir bir iddianın da ... tarafından ileri sürülmediği, kolluk kuvvetleri tarafından sıcağı sıcağına ... hakkında işlem yapılmadığı, olaydan yaklaşık 1,5 ay sonra ... hakkında tefrik kararı verilerek soruşturmaya başlanabildiği, ikamet veya işyeri adreslerinde herhangi bir arama işlemi yapılmadığı, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma kapsamında ...'nın beyanını almak ve uyuşturucu kullanıp kullanmadığını tespit etmek için tahlil yapmak dışında etkili bir soruşturma gerçekleştirilmediği, yaklaşık bir yıl sonra ... hakkında 'uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama' suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, ancak Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2021 tarih ve 2020/666 Esas 2021/38 Karar sayılı ilamı ile soyut iddialar dışında delil elde edilememesi ve uyuşturucu kullandığına ilişkin tahlil sonuçları dikkate alınarak ... hakkında CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 27/01/2021 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla birbirlerini tanımayan alıcı ... ile satıcı ...'ün buluşmalarını anlık iletişim kurarak sağlayan ve eyleme TCK'nın 39. maddesi kapsamında iştirak ettiği değerlendirilen diğer suç faili olan ... hakkında her iki sanığın verebilecekleri tüm bilgileri vermelerine ve bu bilgilerin HTS kayıtları ile doğrulanmasına rağmen ... hakkında 'uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama' suçundan mahkumiyet kararı verilmemiş olmasının sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nin 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması önünde engel oluşturmayacağı değerlendirilmekle her iki sanık hakkında da TCK'nin 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'nın 'uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama' suçuna iştirak ettiğini HTS kayıtları ile de doğrulanır şekilde beyan etmeleri nedeniyle ...'nın suçunun meydana çıkmasını sağladıkları, bu itibarla haklarında TCK'nin 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği... " şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'nın 'uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama' suçuna iştirak ettiğini HTS kayıtları ile de doğrulanır şekilde beyan etmeleri nedeniyle ...'nın suçunun meydana çıkmasını sağladıkları, bu itibarla haklarında TCK'nin 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği... " şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2022 tarihli ve 7377 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 17.05.2022 tarih ve 4565-6428 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2009-1655 sayılı mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık ... müdafii tarafından 07.12.2021, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından ise 21.12.2021 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu, daha sonra sanık ...'nın ise 13.12.2021 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden vazgeçtiği, dosya kapsamı itibarıyla CMK’nın 266. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müdafinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğine ilişkin istisnai bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılan dosyada, direnmenin kapsamına göre inceleme Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi doğrultusunda sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında TCK’nın 192. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;