muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20532, Karar No: 2017/8961, Tarih: 14.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20532 E.  ,  2017/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1962 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici taşlık, kayalık olarak bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 17.08.2010 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 29.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 1.264,68 metrekarelik kısmın davacı ... adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... Başkanlığı vekili ve katılma yoluya davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında tespit harici taşlık kayalık olarak bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebiyle tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu taşınmazda imar uygulamasından önce davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, davacının taşınmazı imar-ihya edip tarım arazisine dönüştürdüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü noktasında soyut ve yetersizdir. Dosya kapsamında alınan ziraat bilirkişi raporlarından da dava konusu taşınmazın imar planı içerisine alındığı anlaşılan 1998 yılından geriye davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığı anlaşılamamaktadır. Ayrıca taşınmazın evveliyatı, kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde mahkemece getirtilerek bilirkişi marifetiyle yorumlatılmamıştır. Sağlıklı bir sonuca ulaşmak için; öncelikle karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa gereğince .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da TMK'nın 713

. Ayrıca taşınmazın evveliyatı, kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde mahkemece getirtilerek bilirkişi marifetiyle yorumlatılmamıştır. Sağlıklı bir sonuca ulaşmak için; öncelikle karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa gereğince .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da TMK'nın 713. maddesi gereğince ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada yer alması gerektiği göz önünde bulundurularak, davaya dahil edilmeli ve davaya karşı diyecekleri ve delilleri sorulup saptanmalı, ardından taşınmazın imar planının onaylandığı 1998 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı hususları ve de komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı özellikle belirtilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekili, davalı ... Başkanlığı vekili ve davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ve davalı Belediyeye iadesine, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6436, Karar No: 2013/124, Tarih: 16.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6436 E.  ,  2013/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak müvekkilinin takip miktarı kadar borcunun bulunmadığını, geçmiş yıllara ait tarım kredi borcunun yeniden yapılandırılarak 1.200,00 TL ödeme yapılmış olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1999 yılında tanzim olunan üç ayrı senet nedeniyle davacının borçlu olduğunu, vadesinde borçlarını ödemeyen davacının borç miktarının faiziyle 7.023.00 TL’ye yükseldiğini, yasa gereği taraflar arasında 11.08.2003 tarihinde davacı borcunun yeniden yapılandırılarak bakiye 3.534,74 TL’nın üç eşit taksitle ödenmesi imkânının davacıya tanındığını, ancak 31.10.2005 tarihli son taksidin ödenmemesi üzerine yeniden yapılandırmanın iptal edilerek önceki borç ilişkisine dayalı olarak icra takibinin başlatıldığını, davacının icra takibi miktarıyla borçlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 4876 sayılı ... A.Ş. ve ....Kooperatifleri Tarafından Üreticilere Kullandırılan ve Sorunlu Hale Gelen Tarımsal Kredilerin Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun uyarınca davacının davalı kooperatife başvurusu üzerine 11.08.2003 tarihinde 7.023,00 TL olan borcunun 3.534,74 TL olarak ve üç taksitte ödenmek üzere yapılandırıldığı, davacının son taksiti ödememesi üzerine aynı kanunun 6. maddesi ve taraflar arasındaki taahhütname gereğince yeniden yapılandırmanın iptal edildiği, davalı tarafından önceki borç miktarı üzerinden takibe geçildiği, anılan hüküm gereğince taahhütnamenin tecdit niteliğinde olmadığı, davacının dava tarihi itibari ile davalıya 6.615,90 TL borçlu olduğu, davacı tarafından dava sırasında ödedikleri fazla miktarın istirdadı talep edilmiş ise de, dava sırasında ödenen miktarla birlikte toplam 8.738,02 TL ödeyen davalının kooperatife olan tüm borçlarını ödediği, istirdadı gereken her hangi bir bedelin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1586, Karar No: 2012/8489, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1586 E.  ,  2012/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2010 tarih ve 2006/223-2010/686 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davadışı sigortalı Cihander Deri A.Ş.'den Genel Kredi Sözleşmesine dayalı olarak alacaklı olduğunu, bu şirket hakkında 107.424,90 TL üzerinden yapılan icra takibinin kesinleştiğini, bu sırada sigortalı işyerinin yanması nedeniyle dava dışı Cihander Deri A.Ş.'nin Birlik Sigorta A.Ş. aleyhine tazminat davası açtığını, müvekkili tarafından da davalıya haciz ihbarnamesi gönderilerek tazminatın müvekkiline ödenmesinin talep edildiğini, Uşak/Ulubey Asliye Hukuk Mahkemesinde yargılama devam ederken davalı Birlik Sigorta A.Ş. ile Cihander Deri A.Ş.'nin kendi aralarında protokol yaparak Cihander Deri A.Ş.'nin sigorta şirketinden alacağı olan 9.594.558 USD'yi aşağı çekerek 1.250.000 USD üzerinden anlaşıldığını, müvekkilinin ilk sıradaki alacaklı olmasına rağmen bu miktarın başka bir alacaklının icra takip dosyasına gönderildiğini, Cihander Deri A.Ş.'nin üzerinde haciz bulunan tazminat alacağında tasarruf yetkisinin de bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 107.425,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gelen haciz ihbarname tarihlerini dikkate alarak 1.250.000 USD'yi ilgili icra dairesine yatırdığını ve davacıya da derhal bilgi verdiğini, ilgili icra dairesince bu miktarın davacının icra takip dosyasına gönderildiğini, müvekkiline ilk icra takibi yapılan dosyanın 1. sırada olmadığına dair sıra cetveli de gönderilmediğini, ayrıca Uşak/Ulubey Asliye Hukuk Mahkemesi dava dosyasında davacının müdahil davacı olduğu halde temyiz isteminde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile Cihander Deri A.Ş. arasında Genel Kredi Sözleşmesi imzalandığı, toplam borcun 156.928,29 USD olduğu, davalı ile Cihander Deri A.Ş. arasında 14.10.2005 tarihinde protokol imzalandığı, dava dışı Cihander Deri A.Ş.'nin defterlerinin zamanaşımı gerekçe gösterilerek ibraz edilmemesi nedeniyle incelenemediği, yapılan protokol ile alacağın tahsil edilebilir hale getirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/155, Karar No: 2004/193, Tarih: 12.10.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/2-155 E., 2004/193 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/2-155 E., 2004/193 K.**

**- SORUŞTURMANIN GENİŞLETİLMESİ İSTEMİ**

**"İçtihat Metni"**

Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme neden olmak suçundan sanık Şaban Ç.....'ın beraatına ilişkin Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince 09.10.2000 gün ve 1192-925 sayı ile verilen kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 21.03.2002 gün ve 29014-4605 sayı ile;

"Sanığın aşamalarda ölen motosiklet sürücüsünün arkasından geldiğini ve sağ arka tarafına çarptığını söylemesine rağmen olay tarihinde düzenlenen görgü ve tesbit tutanağında motosikletin arka farının kırık olduğunun belirtilmesi, keza ölen motosiklet sürücüsünün sanığın sevk ve idaresindeki minibüsün arkasında veya sağ yanında olması halinde karşıdan gelen tırın motosikleti sıkıştırdığına dair açıklamaların yol ve anlatım biçimleriyle çelişki içermesi Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin raporundaki gerekçelerin de bu hususları yeterince irdelememesi ve karşı yönden gelen vasıtadan ölenin etkilenip paniklediğini belirtmesinin yol ve sanığın açıklamaları ile izahsız kalması sebebiyle oluşa uygunluğunda kuşku içerdiğinden Karayolları Genel Müdürlüğünün konuyla ilgili uzmanlarından veya teknik üniversitelerin ilgili öğretim üyelerinden oluşturulacak bir bilirkişi kurulundan da görüş alınması ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken noksan incelemeyle hüküm kurulması" isabetsiz-liğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 10.05.2002 gün ve 476-476 sayı ile; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi ile İTÜ öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi kurulunun raporlarının tam metinlerini yazmak suretiyle; ".... Karayollarından anlayan bu konuda Türkiye çapında otorite olan İTÜ'nün ilgili öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi kurulundan görüş alınmış, bu kurul da yeminli raporunda Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporunu kendilerine özgü gerekçe ile doğrulamış ve tasdik etmiş, buna istinaden mahkememizce karar verilmiştir.

Bu nedenle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin göstermiş olduğu usul eksikliğinin karar öncesi giderildiği ancak, her nasılsa sayın yüksek Yargıtay Üyelerinin görmemesi nedeniyle mahkeme-miz kararını bozduğu kanaat ve sonucuna varıldığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 03.02.2003 günlü tebliğnamesi ile 2. Ceza Dairesine ve Özel Dairece de Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme neden olmak suçundan dolayı beraatına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle soruşturmanın genişletilmesinin gerekli olup olmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme neden olmak suçundan dolayı beraatına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle soruşturmanın genişletilmesinin gerekli olup olmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

16.11.1999 günü saat 12.15 sıralarında Mersin il merkezinde, maktûl Zeynel Abidin Yıldızın yönetimindeki mobilet ile seyrettiği sırada meydana gelen trafik kazasında yaralanarak hastaneye kaldırıldığı ve tıbbi tedaviye rağmen öldüğü anlaşılmaktadır.

Maktûlün babası Abdullah Yıldız ve annesi Münevver Yıldız davaya katılmışlar, olayı görmediklerini, oğullarının ölümüne neden olan olay sırasında minibüsü kullanan sanıktan şikayetçi olduklarını belirtmişlerdir.

Sanık kollukta, yönetimindeki 50 NC otoyol marka otobüs ile Cemalpaşa caddesi üzerinde seyri sırasında siteler tarafına dönmek üzere kavşağa yaklaşırken aracının sağ arka tarafından bir ses gelmesi üzerine ölenin kullandığı motosikletin kendisine çarptığını anlayıp durduğunu, yaralı olduğu için yönetimindeki araç ile Devlet hastanesine götürdüğünü, olayda kusuru olmadığını, ölenin, nereden çıktığını göremeden aracının sağ arka kısmına çarpmasıyla kazanın meydana geldiğini beyan etmiş, Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgusunda da benzer şekilde anla-tımda bulunmuştur.

Duruşmada benzer şekilde savunmada bulunmuş, ayrıca, maktûlün olay yerinde bulunan bir bahçeden birden yola çıktığını, çarpıncaya kadar motosikleti fark etmediğini, motosikletin önünde olmadığını, arkasında da görmediğini, bu nedenle bahçeden çıktığını tahmin ettiğini söylemiştir.

Savunma tanığı Erkan K.. duruşmada dinlenmiş olup, sanığı tanımadığını, olay tarihinde garajda çalıştığını, karşıya geçmek için kaldırımda beklerken sanığın yönetimindeki minibüsün sanayi tarafından gelmekte olduğunu gördüğünü, henüz kavşağa gelmediğini fakat yakın olup sa-ğa dönüş sinyalini vermiş olduğunu, minibüsün arkasında aynı yönde gelmekte olan motosikletin kavşakta bulunan TIR.ı görünce panik yaptığını ve kendisini kurtarmak için sağ tarafa aldığında süratli olduğu için motosikletin bir tarafa sürücüsünün bir tarafa gittiğini, motosikletin minibüse çarpmadığını beyan etmiştir.

Savunma tanığı Fikri Meydancı da duruşmada dinlenmiş olup; sanığın yönetimindeki minibüste yolcu olduğunu, en arkada oturduğunu, kavşağa gelip sağa döneceklerken arkadan bir ses geldiğini, dönüp baktığında motosikletin sol tarafa doğru kaymış sürüklenmekte olduğunu gördüğünü, durduklarını ve sanığın yaralıyı hastaneye götürdüğünü belirtmiş, diğer tanığın anla-tımı ile çelişki doğması nedeniyle sorulduğunda ise diğer tanığın neden motosikletin sağda oldu-ğunu belirttiğini bilemeyeceğini, motosikletin sol tarafa kaydığını o sırada bir TIR.ın da kendile-rinin olduğu tarafa dönmek üzere kavşağı ortaladığını gördüğünü söylemiştir.

Olay sonrasında düzenlenen görgü ve tespit tutanaklarında, mobiletin arka farının kırık olduğu, başkaca herhangi bir zarar bulunmadığı; minibüste ise herhangi bir darbe veya kaza izine rastlanmadığı belirtilmiştir.

Olay günü C.Savcısı tarafından yapılan keşifte dinlenen bilirkişi trafik polis memuru, sanığın yönetimindeki minibüs ile siteler yönünden otogar yönüne seyrederken, ölen yöneti-mindeki mobiletin minibüsün sağ tarafında aynı yönde seyretmekte olduğu, minibüsün aniden 437. sokağa dönüş yaptığı sırada mobiletin arka tarafına çarpması sonucu trafik kazasının meydana geldiği, olay yerinde edindiği kanaate göre minibüs şoförünün kontrolsüz ve tehlikeli bir şekilde sağa dönüş yaptığından 6/8 oranında kusurlu olduğu, ölen mobilet sürücüsünün de tedbirsiz ve minibüsün sağa dönüş yapabileceğini öngörmeyerek dalgın mobilet kullandığından 2/8 oranında ikinci derecede kusurlu olduğu kanaatine vardığını belirtmiştir. Olay yerine ilişkin çizilen krokiden, yolun orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yol olup, kazanın kavşak içerisinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Krokide motosikletin parçaları ve kan lekelerinin kavşak içeri-sinde yol kenarına 4 metre mesafede olarak gösterilmiştir.

Sanık vekilinin kusur oranına itirazı üzerine Yerel Mahkemece dosya Adli Tıp Kurumuna gönderilmiş, Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 23.02.2000 gün ve 652 sayılı raporda; olay yeri keşif tutanağı, görgü ve tespit tutanakları, sanığın savunması ve savunma tanıklarının anlatımlarına yer verildikten sonra, bu veriler doğrultusunda, başka bir veriye de rastlanma-dığından bahisle, minibüsün dönüşü sırasında mobilet sürücüsüne çarpmadığı, motosiklet sürücüsünün karşı yönden gelen vasıta sürücüsünden etkilenerek dengesini kaybedip düşmesi sonucunda olayın meydana geldiği kanaatine varıldığı, bu duruma göre;

A- Sanığın yönetimindeki araç ile seyir sırasında olay mahalline geldiğinde aynı mahalde seyreden ölen sürücü yönetimindeki mobiletin direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı olayda kazaya karışmış olmakla olayda kusursuz olduğu,

B- Ölen sürücünün, yola gereken dikkati vermemesi, olay yerine geldiğinde karşı yönden gelen araçtan etkilenip paniklediği sırada direksiyon hakimiyetini kaybedip motosikleti ile düşerek olayın meydana gelmesine neden olmakla olayda tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Yerel Mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşturulan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmış olup, 04.08.2000 günlü bu raporda;

"1- Hadise mahallinde ana yolun geliş ve gidişi orta refüj ile ayrıldığı, tek yönlü yolun 7 metre genişlikte olduğu, düz ve asfalt kaplama, zeminin kuru, gündüz, meskun mahal olduğu tespit edilmiştir.

Kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Yerel Mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşturulan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmış olup, 04.08.2000 günlü bu raporda;

"1- Hadise mahallinde ana yolun geliş ve gidişi orta refüj ile ayrıldığı, tek yönlü yolun 7 metre genişlikte olduğu, düz ve asfalt kaplama, zeminin kuru, gündüz, meskun mahal olduğu tespit edilmiştir.

2- Olay yeri keşif tutanağında bilirkişi, sanık sürücünün 6/8, maktûl sürücünün 2/8 kusurlu olduğunu bildirmektedir. Adli Tıp Kurumuna yaptırılan tetkikatta ise sanık sürücünün kusursuz, maktûl sürücünün 8/8 kusurlu olduğunu bildirmektedir. Yapılan incelemelere göre maktûl sürücü yönetimindeki motosiklet ile tek yönlü yolun sağ şeridinde süratli olduğu, kavşağa gelirken yavaşlamadığı, önünde sağ şeritte seyreden küçük otobüsü süratine göre yakın mesafe ile takip ettiği, önündeki aracın yavaşlaması ve sağa dönüş yapması üzerine gereken tedbiri almadığı, duramayarak ön kısmı ile küçük otobüsün sağ arkasına temas ettiği, devrildiği anlaşılmıştır. Sanık sürücü ise tek yönlü ana yolda yolun sağından seyrettiği, ifadelere göre kavşağa gelirken yavaşladığı, sağa sinyal verdiği, dönüş yaptığı sırada sağ arkadan gürültü duyduğu, tanıklara göre motosikletin çarptığı anlaşılmıştır.

3- Maktûl sürücünün hadisenin cereyan tarzı ve tespitlere göre meskun mahalde süratli seyrettiği, önünde seyreden aracı süratine göre yakın takip ettiği, kavşağa gelirken yavaşlayan ve sağa sinyal veren küçük otobüsün, sağ arkasına duramayarak ön kısmı ile çarptığı dolayısıyla olaya neden olduğu sabit olup olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve Trafik Kanununa aykırı hareketi nedeniyle 8/8 nispetinde kusurludur.

4- Sanık sürücünün hadisenin cereyan tarzı ve tespitlere göre tek yönlü ana yolda yolun sağından seyrettiği, kavşağa gelirken yavaşladığı, sağa sinyal verdiği, dönüş yaptığı sırada sağ arkadan sadme aldığı dolayısıyla olaya etkili hareketi olmadığı sabit olup olayda kusursuzdur." denmiştir.

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada ele alınıp değerlendirildiğinde;

Görüldüğü üzere, hazırlık soruşturması aşamasında trafik polisi bilirkişinin düzenlediği rapor ile diğer bilirkişi raporlarında kusur dağılımı yönünden ortaya çıkan ve sanığın sorumluluk düzeyini etkileyen farklılık, oluşun kabul ediliş biçiminden kaynaklanmaktadır.