muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1729, Karar No: 2009/11262, Tarih: 25.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1729 E.  ,  2009/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne karşı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalı şirkete aralarındaki alım-satım ilişkisi nedeniyle teslim edilen malın bedelinin ödenmemesi üzerine Bursa 1.İcra Müdürlüğünün 2006/9014 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, bu takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini belirterek bu itirazın iptalini takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ise, davacı şirketten satın alınan kumaşların istenilen nitelikte olmadığını, ayıplı olduğunu bu ayıbın gizli olduğunu belirterek, davanın reddini ve bu kumaşlardan dikilen 2500 adet çocuk pantolonu için 10000 YTL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Ancak 17.09.2008 tarihli duruşmada davalı vekili karşı davasından feragat etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi doğrultusunda, tarafların ticari defterlerinin birbirlerini doğruladıkları, satılan kumaşların ayıplı olmadığı, ancak kumaşların çocuk giyimde beklenen randımanı sağlayamayacağı, davalı firmanın ise bu mallar üzerinde gereken muayeneyi yapmadığı ve TTK.nun 25.maddesinde belirlenen süre içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekilince temyiz

edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15012, Karar No: 2017/174, Tarih: 18.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/15012 E.  ,  2017/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait kredi kartlarıyla alışveriş yapan sanık hakkında TCK'nın 245. maddesi gereğince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Hırsızlığın nitelikli hali kabul edilerek TCK'nın 142/1-a maddesinde ibadete ayrılmış yerlerdeki eşyanın çalınması ile ilgili düzenleme yapılmıştır. Kamu kurumu, ibadethane, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı ve bu araçların belli kalkış ve varış yerlerinin kapsamı ve özelliği tarif edilmemiştir. Bu yerlerle ilgili bina ve eklenti tabiri kullanılmamıştır. Bu tabir dosyamızdaki suç tarihi itibariyle fıkranın (b) bendinde kullanılmış ve bu bent yürürlükten kaldırılarak 6545 sayılı kanun ile 2.fıkranın (h) bendinde bina ve eklentilerinden hırsızlık daha nitelikli bir suç olarak uygulamaya konulmuştur. Birinci fıkranın (a) ve (c) bentlerinde sayılan yerlerde hırsızın kişilere ve eşyasına şüphe çekmeden ulaşıp eşyaları çalma imkanının bulunması eylem ile ceza arasındaki dengeyi gözetmek bakımından nitelikli hırsızlık olarak kabul edilmiştir. Bu yerlerin özelliği ve kapsamı suçun nitelikli hal olarak kabul edilmesindeki saike göre yani kanunun ruhuna göre biz uygulamacılar tarafından belirlenecektir.

Kişinin eşyasına ulaşım aracının içinde, caminin içinde nasıl kolay ulaşılabiliyor ise caminin bahçesi içindeki şadırvan ve benzeri yerlerdeki veya garların sınırları belirlenmiş bahçesinin içindeki eşyalara da aynı kolaylık ile ulaşma imkanı bulunmaktadır. Dolayısı ile fıkralarda tarif edilen yer tabirinden ana binanın duvarla çevrili bahçe ve eklentilerinin de anlaşılması gerekmektedir kanaatindeyiz. Somut olayımızda hırsızlık yapılan şadırvan caminin bahçesindedir ve zikredilen gerekçe ile ibadete ayrılan yerdir.

Somut olayımızda (sanık hakkında TCK'nın 142/1-a maddesi uygulanması gerektiği kanaati ile karara muhalifim.

MUHALEFET ŞERHİ:

TCK'nın 142/1-a "Kime ait olursa olsun... ibadete ayrılmış yerlerde... eşya hakkında işlenirse..." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Ancak ibadethane kavramı yada hangi dine ait ibadethane olacağı yönünde bir ayrım içermemiştir. Her din ve inancın ibadete ayrılmış yerleri farklı olabilir. Bu yerlerin ibadete tahsis edilip edilmemesi ilgili inanç sahiplerinin kendi inanç topluluğunca böyle kabul edilen yerler olarak anlaşılmalıdır. Devletin din gibi ibadethaneleri belirleme yetkisi de laiklik ilkesinin doğal sonucu olarak yoktur. Devletin görevi inanç sahiplerince ibadethane olarak kabul edilen yerin ibadete tahsis olarak kabulünü gerektirir.

Her dinin ibadethanesi farklıdır. Ortak olan ise ibadethanelerin etrafının çevrili ve müştemilatlarının olmasıdır. Bir hiristiyanın kilisede ayınlere katıldığı yer değil, vaftiz yerleri, günah çıkarma odaları vb. de ayrı ayrı kilisenin kendilerine göre zorunlu unsurlarıdır. Sinagoglarda da benzer uygulamalar mevcuttur. Camilerde ise her yer ibadet yeri olarak kabul edilmelidir. Çünkü dini inanca göre abdest almakta bir ibadettir. Cami ve müştemilatına giren kişi kendisini tamamen ibadete verecek ve dini vecibelerini husu içinde yerine getirmek isteyecektir. Cami avlusu içerisinde abdest alıp abdest dualarını okurken rahat ve doğru abdest almak için çıkarıp astığı ceketinin çalınacağını, ya da camiye girerken bahçe içerisinde, giriş kapısının dışında bıraktığı ayakkabısının çalınıp çalınmayacağını düşünürek namazda durmak istemeyecek ve namaz ibadetine konsantre olamayacak ve dolayısıyla huşu içinde ibadet edemeyecektir.

İslam dinine göre ibadet kabul edilen abdest alma yada caminin bahçe içerisine giriş kapısının dışında kalan ayakkabılarının çalınmasını kanunun düzenlemesi kapsamında kalmadığını düşünmek açıkça inanç özgürlüğüne müdahaledir. Bu maddenin konuluş amacı, insanların inandıkları gibi rahat ve özgürce yaratıcı ile başbaşa kalma ve ibadetlerini huşu içerisinde gerçekleştirmelerini temine yöneliktir.

Kaldıki cami bir avlu içerisinde ise müştemilat kapsamında kalan şadırvanda hırsızlık en azından 142/1-b maddesinde kabul edilmesi gerekir.

Kaldıki cami bir avlu içerisinde ise müştemilat kapsamında kalan şadırvanda hırsızlık en azından 142/1-b maddesinde kabul edilmesi gerekir.

Dolayısıyla cami ve müştemilat içerisinde gerçekleşen hırsızlıklar bu madde kapsamında değerlendirilmeli ve nitelikli hal kabul edilmelidir. Kapatılan 22. Ceza Dairesinin, 2. Ceza Dairesinin 2014/11442 E, 2015/11941 K. 13. Ceza Dairesinin 2015/5034 Esas-2015/5528 Karar, 13. Ceza Dairesinin 2013/10596 Esas, 2014/17725 Karar sayılı içtihatları da bu yöndedir.

Kabule görede,

Öncelikli olarak mahkemenin keşif yapması caminin bahçeli olup olmadığını tesbit etmesi şadırvanın bahçe içerisinde kalıp kalmamasına göre hukuki durumunu tesbit etmesi gerekirdi.

Ayrıca mağdurun parası ile birlikte kredi kartı da çalınmış ve kullanılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Yerleşik İçtihatlarına göre kartın kullanılması halinde ayrıca TCK.245. maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı bu konuda bir karar verilmediği zaman aşımı süresince mahallinde işlem yapılabileceği şeklinde eleştiriler yazılarak Onama yapılması gerekirken eylemin TCK'nın 142. maddesi kapsamında kaldığından bahisle bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Karar aleyhe temyiz olmadığından eleştirilerek onanmalıydı.
Yargıtay — Esas No: 2014/21040, Karar No: 2015/523, Tarih: 15.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/21040 E.  ,  2015/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bohçacılık yapan sanığın, yanında kim olduğu tespit edilmeyen bir kişi ile birlikte katılanların evinin kapısını çalarak yanlarındaki yemeklerini yemek için su ve ekmek istedikleri, bu sırada sanığın hoca kızı olduğunu söyleyerek katılanlardan ip getirmelerini, üzerlerinde büyü olup olmadığını anlayabileceğini söylediği, getirilen ipi dört parçaya böldükten sonra katılan...'nun avucuna koyduğu, okuyup üflediği, katılanın elini açtığında ipliğin bütün halinde olduğunu görmeleri üzerine her iki katılanın da sanığa güven duymaya başladıkları, ardından sanığın katılanlardan domates istediği, getirilen domatese yumruk ile vurarak domatesin içerisinden kırmızı bir kurdele çıkarttığı, bunun üzerine sanığın evlerinde büyü olduğunu, bu büyüyü çözmesine katılan...'nun kolundaki altınların engel olduğunu söyleyerek altınları da okumak için istediği, ardından altınları bohça içerisine koyuyormuş gibi yapıp katılandan bohçayı yastığının altına koymasını istediği, katılanın bohçayı yastığının altına koyup geri gelmesi üzerine artık gideceklerini söyleyen sanığın, katılanlardan kendilerini yolcu etmelerini ve bohçayı hemen açmamalarını istediği, eve dönen katılanların bohçayı açtıklarında altınların orada olmadığını gördükleri somut olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı bakamından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1771, Karar No: 2015/1094, Tarih: 22.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1771 E.  ,  2015/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde onsekiz yaşını bitirmiş olduğu ve duruşmaların açık yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal koşulları bulunmadığı halde 25.06.2010 tarihli duruşmanın kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın tüm aşamalarda ısrarla motosikleti Kütahya ilinde çingen ... lakablı birinden satın aldığını savunması ve bu hususun da tanıklar ..., ... ve ...'un beyanlarıyla doğrulanması karşısında, sanığın plakasız ve ruhsatı bulunmayan motosikleti bu haliyle satın alması şeklindeki eyleminin TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan ve sanığın yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını işlediğine dair savunmasının aksini gösterir kesin, inandırıcı delillerin neler olduğu kararda yeterince açıklanmadan her iki suçtan hükümlülük kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36157, Karar No: 2015/27150, Tarih: 16.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36157 E.  ,  2015/27150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 05.08.2012 tarihinde 4.000 TL bedelle çiğ köfte makinesi satın aldığını, aralarındaki sözleşmede, üründen memnun kalınmadığı takdirde 3 ay içerisinde iade edileceğinin yazılı olduğunu, ürünü 1 gün kullandıktan sonra hiç verim alamadığını ve ürünü iade ettiğini, ancak davalının satış bedeli olan 4.000 TL'nı ödemediğini ileri sürerek, 4.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu çiğ köfte makinesinin ayıplı olması nedeniyle davacıya iade ettiği iddiasında bulunarak bedelinin tahsilini istemiştir. Ancak bu iddia yani makinenin teslim edildiği hususu yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü davacıya ait olup dosyada bu hususta bir araştırma yapıldığına dair bilgi ve belge yoktur.

O halde, mahkemece davacının teslime ilişkin varsa delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18054, Karar No: 2024/7673, Tarih: 15.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/18054 E.  ,  2024/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/410 E., 2024/41 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İadesi talep edilen hakkında kurulan hükmün; 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun (6706 sayılı Kanun) 18 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

İadesi talep edilen müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2023 tarihli yazısında Dışişleri Bakanlığının 10.08.2023 tarihli yazılarıyla, "Uyuşturucu Ticareti Amacıyla Organize Suç Örgütü Üyeliği" suçundan Belçika makamlarınca iadesinin talep edildiğinin bildirildiği, İçişleri Bakanlığının 16.08.2023 tarihli yazısıyla, Edirne Valiliğince 09.08.2023 tarihinde sınırdışı etme ve idari gözetim kararı alındığının tespit edildiği belirtilerek iadesi talep edilen hakkında tutuklama kararı verilmesi ve iade talebinin karara bağlanması talep edilmiştir.

2. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2024 tarihli kararı ile 6706 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iadesi talep edilen hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin iade talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilen müdafinin temyiz sebepleri özetle;

2. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2024 tarihli kararı ile 6706 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iadesi talep edilen hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin iade talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilen müdafinin temyiz sebepleri özetle;

Cumhurbaşkanı Kararı ile milli güvenlik ve kamu düzeni bakımından sakıncalı şahıslardan olduğu gerekçesiyle 5901 sayılı Kanun'un 40. maddesine göre vatandaşlığı geri alınan iadesi talep edilen hakkında tesis edilen idari işleme karşı açılan yürütmeyi durdurma talepli iptal davasının Danıştay 10. Dairesi'nin 2023/4836 sayılı dosyası kapsamında halen derdest olmasına karşın, dava süreci sonuçlanmadan Belçika ülkesine iade edilmesinin hatalı olduğuna, telafisi imkansız zararların doğup, Anayasa ve kanun hükümlerine aykırılık oluşturulacağına, Belçika Krallığı'nın iade talebine konu dava dosyasında iadesi talep edilenin atılı suçlarla nasıl bir bağlantısı olduğu, suçun nerede, ne zaman, nasıl, hangi vasıtalarla işlendiği, bu suçtan nasıl menfaat temin ettiği yönünde hiçbir açıklama ve delilin bulunmadığına, dosyanın soruşturma aşamasında olup kovuşturma aşamasına geçilmediğine, deliller toplanıp iddianame dahi düzenlenmeden, suçla nasıl bağlantısı olduğu gösterilmeden yapılan iade talepnamesinin hukuki yeterliliği bulunmadığına, iade talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine, iade talepnamesi ve eklerinin tutarsız, çelişkili ve gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğinden kabul edilebilir olmadığına, iadeye konu fiillerin nerede, ne zaman ve nasıl işlendiğinin açıklanarak somutlaştırılması amacıyla, iadesi talep edilenin kendisine isnat edilen suçlarla ilgisini ortaya koyan delillerin ayrıntılı şekilde dosya içerisine alınması gerektiğine, 6706 sayılı Kanun'un 11. inci maddesi hükmüne göre, iadesi talep edilen kişinin, talep tarihinde uzun zamandan beri Türkiye'de bulunuyor olması veya evli bulunması gibi kişisel halleri nedeniyle, iadenin kişinin kendisini veya ailesini, fiilin ağırlığı ile orantısız şekilde mağdur edecek olması durumunda iade talebinin kabul edilmeyebileceğine, çocuklarının Türkiye'de eğitimlerine devam ediyor olmaları, kendisi ve aile fertlerinin Türkiye'yle güçlü bağlarının bulunması nedeniyle iade talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine, iade talebinde bulunan Belçika Krallığı'nın iade talebinde, iadesi talep edilenin iadesi durumunda ancak iade kararına dayanak teşkil eden suçlardan dolayı yargılanabileceği veya mahkum olduğu cezanın infaz edilebileceği yönünde iade yargılaması başlamadan önce, yargı sürecinde herhangi bir teminatta bulunulmadığından iade talebinin kabul edilemeyeceğine, Bolu İl Göç İdaresi'ne uluslararası koruma başvurusunda bulunulmasına karşın, başvuru sonucu beklenmeden karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Belçika Krallığı Adli Makamlarının iade talebinde özetle; iadesi talep edilen ...'ın uyuşturucu madde ticareti ve suç örgütü suçlarını işlediğinden bahisle hakkında yürütülen soruşturmada Batı Flandra, Bruges bölümündeki Birinci Asliye Ceza Mahkemesince gıyaben tutuklama kararı verildiği, bu tutuklama kararına istinaden ... hakkında kırmızı bülten düzenlendiği, iadesi talep olunanın Türkiye sınırlarında olduğunun tespit edildiği, iadesi talep olunanın üzerine atılı suçun siyasi bir suçla bağlantılı olmadığı, uyuşturucu kanununun ihlal etme suçundan kanunlarında öngörülen hapis cezasının en fazla 10 yıl olduğu, Flamur'un bu suçları işleyen örgütün yöneticisi olarak cezalandırılması durumunda ise 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılacağı, suç örgütünde karar verici olmak suçu için öngörülen cezanın en fazla 5 yıl hapis cezası olduğu, örgüte iştirak edilmesi hâlinde en fazla 3 yıl hapis cezasının öngörüldüğü, iadesi talep olunanın üzerine atılı suçların henüz zamanaşımına uğramadığı, hakkındaki iddialardan henüz hüküm giymediği belirtilmiş, iadesi talep olunanın üzerine atılı suçlara ilişkin olayların anlatımı yapılarak, iadesi talep olunan hakkındaki yakalama emri talebe eklenmiştir.