muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9006, Karar No: 2018/2089, Tarih: 19.03.2018

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında davalı/karşı davacının yazarı olduğu "Ney Metodu" isimli kitabın telif hakkının davacı/karşı davalı yayınevine devredildiğine dair ....01.2003 tarihli sözleşme imzalandığı, yayıncının kitabın yayınından itibaren sekiz ay içerisinde %... telif ücreti ödeyeceğinin belirlendiği, davacı-karşı davalı yayınevinin ....000 adet bandrol alarak sözleşme konusu kitabı 2003 yılı Mart ayında bastığı ve telif ücretine karşılık 5.000,00 TL bedelli çekin ciro olunarak davalı-karşı davacıya verildiği, çekin karşılıksız çıkması üzerine icraya konulduğu, davalı-karşı davacının 12.04.2004 tarihinde ihtarname keşide ederek sözleşmeyi feshettiği, davalı/karşı davacının haklı fesih hakkını kullandığı, feshin ileriye etkili olması sebebiyle fesih hakkının kullanılmasından önceki dönemde tarafların yerine getirdikleri edimlerin iadesinin gerekmediği, bu dönemde tarafların lehine doğmuş alacak ve borçların sona ermediği, yayınevinin bastığı ....000 adet kitap yönünden bir yaptırımın söz konusu olmayacağı, ancak yayınevinin ileriye yönelik olarak bu eseri bir daha yayınlayamayacağı, yayınevinin tekrar baskı yaptığına ilişkin bir verinin bulunmadığı, ayrıca telif ücretine binaen icra dosyasına 20.04.2013 tarihinde ödeme yapıldığından davalının telif ücretini aldığının kabulü gerektiği, davalının fesih bildirimini ....04.2004 tarihinde tebliğ alan davacının 9 yılı aşkın bir süre tekrardan baskı yapmadığı gibi sözleşmenin geçerliliğine ilişkin bir girişimde de bulunmadığı, davalının fesih beyanı haklı neden olarak değerlendirilemeyecek ise de, davacının buna dayanarak hak ileri sürmesinin dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı, taraflar arasındaki sözleşme haklı fesih olunduğundan asıl dava yönünden tazmini gerektiren bir husus bulunmadığı, karşı dava yönünden ise yayıncının ....000 kitap haricinde kitap bastığı ve piyasaya sunduğuna ilişkin bir delil bulunmadığı, dolayısıyla davacı/karşı davalı yayıncının tazminat sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı/karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı/karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı/karşı davacıdan alınmasına, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6011, Karar No: 2015/4885, Tarih: 07.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6011 E.  ,  2015/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-2, TCK'nın 62, 50/1-a,

52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte Kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır.

Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

18.03.2012 tarihinde Bozova İlçe merkezinde yetkili makamdan izin alınarak organize edilen nevruz kutlamaları sırasında toplanan grubun her hangi bir şiddete başvurmadığı, bu grup içinde bulunan sanığın attığı sloganın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, unsurları oluşmayan yüklenen suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36270, Karar No: 2021/9745, Tarih: 03.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36270 E.  ,  2021/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın ortağı ve temsilcisi olduğu ... Gıda isimli şirketle, müşteki ... Sanayi ve Ticaret Türk A.Ş arasında 14.06.2012 tarihinde ariyet sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme kapsamında sanığa, müşteki şirketten satın alacağı dondurmaları satmak için derin dondurucu teslim edildiği, sanığın sözleşme kapsamında saklama yükümlülüğü altına girdiği derin dondurucunun, müşteki şirket bölge çalışanları tarafından sipariş almak üzere şirkete gidildiğinde yerinde olmadığının tespit edildiği, sanığın bu suretle değişen suç vasfına göre güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul olunan somut olayda; sanığın, müşteki şirketten derin dondurucunun iadesi konusunda herhangi bir talep gelmediğini, istedikleri takdirde iade edebileceği yönündeki savunması ve sanığın bu savunması doğrultusunda müşteki şirketin sanıktan söz konusu derin dondurucunun iadesini talep ettiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilerek, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3491, Karar No: 2007/4625, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3491 E.  ,  2007/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, noter senedi ile satılan araçların devri ya da satış bedelinin davalıdan alınması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 18.11.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/99, Karar No: 2025/2449, Tarih: 06.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/99 E.  ,  2025/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/468 E. 2022/784 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemiz bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarih, 2014/84 Esas, 2014/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan,5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Dairemizin 21.06.2018 tarih, 2016/2507 Esas, 2018/6824 Karar sayılı bozma ilamında; "2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12/07/1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içerisinde ve Unesco dünya miras alanları komşuluğunda yer alan, eski 20 ve 59 sayılı parsellerin tevhidi ile oluşan suça konu 61 parselin, dosya kapsamında mevcut tapu kaydına göre Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, eski 20 parselde bulunan taşınmazın da İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 16/12/1992 tarih ve 4273 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilip, İstanbul IV Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15/08/2011 tarih ve 4746 sayılı kararı ile koruma grubunun II olarak belirlendiği, yine aynı kurulun 23/07/2008 tarih ve 2274 sayılı kararı ile de, 59-20 parsele ilişkin projenin, 2863 sayılı Kanun bakımından uygun olduğuna karar verildiği, İstanbul İl Özel İdaresi tarafından 61 parsele inşa edilecek orta öğretim binası için ... Belediyesince 24/04/2012 tarihli yapı ruhsatının düzenlenmesinden sonra, İstanbul İl Özel İdaresi ile sanığın yetkilisi olduğu yüklenici şirket arasında 30/10/2012 tarihli sözleşmenin imzalandığı, akabinde, 02/11/2012 tarihinde yüklenici şirkete iş yeri tesliminin yapıldığı, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü uzmanları denetiminde 12/12/2012 tarihinde başlanan inşaat çalışmasında, statik projede mevcut fore kazık uygulamasının kurul onaylı mimari projede yer almaması nedeniyle, bu çalışmaların kurulca alınacak karardan sonra yapılabileceğinin ilgilisine iletildiğine, ancak, tüm uyarı ve ikazlara rağmen ruhsat sahibi tarafından müze denetimi dışında çalışmalara devam edildiğine dair 28/12/2012 tarihli ara raporun, arkeologlar ... ve ... imzasıyla düzenlendiği, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/01/2013 tarih ve 1137 sayılı kararı ile, kazı sonuç raporunun kurula iletilmesine, söz konusu rapor kurulda değerlendirilinceye kadar müze denetimi dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin durdurulmasına karar verildiği, belirtilen karardan sonra yine yukarıda adı geçen müze uzmanları tarafından düzenlenen 21/03/2013 tarihli raporda, inşaat çalışmasının tüm parsel üzerinde devam ettiği ve 2. kat beton kalıplarının döküldüğü tespitlerine yer verildiği, sözü edilen rapora istinaden suç duyurusunda bulunulması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, yüklenici şirket yetkilisi olan sanık hakkında inceleme konusu davanın açıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, İstanbul İl Özel İdaresi tarafından ilgili kuruldan onay alındıktan sonra inşai faaliyetin baştan sona İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü denetiminde yapıldığını, inşa süreci içerisinde kendilerine imalatlar ile ilgili yazılı ya da sözlü herhangi bir uyarıda bulunulmadığını beyan ettiği anlaşılmakla;

Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içerisindeki suça konu taşınmaza ve yapılan inşai faaliyete ilişkin olarak ... Belediye Başkanlığında, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğünde ve İstanbul Valiliğinde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, fen, inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde keşif yapılması, sürecin kronolojik olarak ne şekilde geliştiğinin, eski 20 parseldeki tescilli kültür varlığının son durumunun ne olduğunun ve orta öğretim binası yapım işinin, 23/07/2008 tarih ve 2274 sayılı kurul kararı ile onaylı projeye uygun olarak tamamlanıp tamamlanmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, süreç içerisinde alınan kurul kararlarından yüklenici şirketin haberdar edilip edilmediğinin ve inşaat çalışmasının devamının İstanbul İl Özel İdaresinin isteği ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin araştırılması, bu kapsamda, 28/12/2012 ve 21/03/2013 tarihli müze uzman raporlarında imzası olan arkeologlar ... ve ... ile 02/11/2012 tarihli iş yeri teslim tutanağında imzası olan yapı denetim görevlileri Ali Yıldırım, Hüseyin Kahya ve Samet İnanç'ın da tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, böylece suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve 6498 sayılı Kanun değişikliğine yönelik hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarih, 2018/468 Esas, 2022/784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 10.01.2023 tarih, 2022/147303 sayılı ve onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de, suç tarihinin 19/03/2013 olduğu, iddianame tanzim tarihinin 25/02/2014 olduğu, sanığın savunmasının 11/06/2014 tarihinde alındığı, sanık hakkında daha önce 24/12/2014 tarihinde beraat kararı verildiği, dosyanın Yargıtay tarafından bozulduğu, Yargıtay bozma ilamına uyulduğu, atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden dosyanın TCK'nın 66/1.e, 67/2.a-c, 67/3 maddeleri gereğince atılı suça ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımını kesen son işlem olan 11.06.2014 tarihli savunmadan itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6648, Karar No: 2011/7819, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6648 E.  ,  2011/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 8 parsel sayılı 100000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... Saz ve arkadaşları adına payları oranında tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın önceki kadastro çalışmalarında taşlık ve kayalık olması nedeniyle tespit dışı bırakıldığı ve davalılar adına zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 102 ada 8 sayılı parselin, yüzölçümü 99686.70 metrekare olarak kabul edilmek suretiyle teknik bilirkişisinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 39102.50 metrekarelik bölümünün aynı parsel altında (B) harfi ile gösterilen 36364.30 metrekarelik bölümünün ise ayrı parsel altında tespit malikleri davalılar adına payları oranında tesciline, (C) harfi ile gösterilen 24219.90 metrekarelik bölümünün ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.