muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9862, Karar No: 2024/6997, Tarih: 08.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, davalı-karşı davacı yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmekle birlikte, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, davalı-karşı davacı yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ile miktarları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, erkek yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı ve velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı-karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı-karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın ağır, davalı-karşı davacı erkek az kusurlu kabul edilerek asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiş ise de; tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda, eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda 2. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Davalı-karşı davacı erkek yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının koşulları oluşmamıştır. O halde hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı erkek yararına şartları oluşmadığı halde maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 336 ncı maddesi gereğince evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Sözü edilen yasal düzenlemeye göre velâyet hakkı münhasıran anne veya babaya tanınan bir hak olup evlat edinme hariç ana-baba dışında hiç kimseye tevdi olunamaz. Velâyet kamu düzenine ilişkindir. Somut olayda Mahkemece, sosyal inceleme raporu dikkate alınarak ortak çocukların velayetinin babaya verilmesine karar verilmiş ise de; davalı-karşı davacı erkeğin işlediği suç nedeniyle cezaevinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ortak çocuk Işıl'ın inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğu da gözetilerek, ortak çocuk Anılberk'in velâyeti ile ilgili olarak yeniden sosyal inceleme raporu alınarak, sonucuna göre velâyet konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile velâyet yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile velayet yönünden BOZULMASINA,

3-Davacı-karşı davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile velayet yönünden BOZULMASINA,

3-Davacı-karşı davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17147, Karar No: 2018/14922, Tarih: 22.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17147 E.  ,  2018/14922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık...'in kovuşturma aşamasındaki beyanında adı geçen sanığa sattığını söylediği motosikletin dosyada bulunan araç özet bilgileri ile sanıkta yakalanan motosikletin özelliklerinin farklı olması, sanığın, hırsızlık konusu motosikleti, tanık...’den aldığına dair beyanını doğrular nitelikte delilin bulunmaması, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında, plakasız ve ruhsatsız olan motosikletin kime ait olduğunu anlamasınlar diye şase ve motor numaralarını spiralle kazıdığını ayrıca kırmızı rengi beyaza boyadığını beyan etmesi, sanığın polisleri gördüğü zaman motosikleti bırakarak kaçması birlikte nazara alındığında, suç eşyasının satın alnması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/851, Karar No: 2024/2451, Tarih: 22.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/851 E.  ,  2024/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2624 E., 2023/2051 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/13717 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

B. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2023/372 Esas, 2023/354 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Ceza Dairesinin 16.11.2023 tarihli ve 2023/2624 Esas, 2023/2051 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Suç vasfında hata yapıldığına,

3. Olay gece vakti gerçekleşmediğinden 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h bendinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6.Suçun işlendiğine dair kuvvetli delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

B.Sanığın Temyiz Sebepleri

Hükmedilen cezanın fazla ve ölçüsüz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Suç vasfında hata yapıldığına,

3. Olay gece vakti gerçekleşmediğinden 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h bendinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6.Suçun işlendiğine dair kuvvetli delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

B.Sanığın Temyiz Sebepleri

Hükmedilen cezanın fazla ve ölçüsüz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Gece saat 22.30 sıralarında sanığın ikamet etmiş olduğu sitenin güvenlik kulübesinde güvenlikçi olarak çalışan mağdurun yanına gittiği ve kendi babasını kast ederek ''babamdan 200 TL para isteyip bana vereceksin'' dediği ancak mağdurun bunu kabul etmemesi üzerine bıçağı mağdurun boğazına dayadığı ve cebinde bulunan cep telefonunu mağdurdan zorla aldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın saat 22.13'te siteden elinde kamera açısı sebebiyle tam olarak görülmeyen bir cisimle uzaklaştığının tespit edildiği 03.08.2023 tarihli görüntü inceleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Görgü tanığı M.A.'nın olayın sıcaklığı ile iddialar ile uyumlu ifadesi dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Mağdurun olayın sıcaklığı ile diğer deliller ile uyumlu iddiası dava dosyasında mevcuttur.

5.Sanığın sitenin 100 metre ilerisinde yakalandığı, üzerinde ekmek bıçağı ve suça konu cep telefonunu sanığın rızası ile teslim ettiğine ilişkin 03.08.2023 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve OLgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçun İşlediğine Dair Kuvvetli Bir Delil Bulunmadığı, Şüpheden Sanığın Yararlanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Mağdur ve tanıkların olayın sıcaklığı ile alınan birbirleri ile uyumlu beyanları, olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının (2) ve (4) numaralı bentlerinde bilgilerine yer verilen tutanaklar ve toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebeplerine yönelik aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfında Hata Yapıldığı, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun' un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; olay ve olgular başlığı altında (A) paragrafının (1) numaralı bendinde izah edildiği şekilde kabul edilen olayda sanığın gece vakti elinde bıçak ile katılanı tehdit edip cebinden telefonu alması şeklinde gerçekleşen eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Olay Gece Vakti Gerçekleşmediğinden 5237 Sayılı Kanun'un 149/1-h Bendinin Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının (2) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen tutanağa, mağdur ve tanığın olayın sıcaklığı ile alınan beyanına göre sanığın eylemini gece sayılan saat 22.00 sıralarında gerçekleştirdiği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Teşebbüs Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Yargıtay uygulamalarında da dayanılan "sahip olma teorisi" nin savunduğu gibi Mağdurun hakimiyet alanından çıkıp failin veya üçüncü kişilerin hakimiyet alanına girmesi ile eylem tamamlanır. Diğer bir deyişle mağdurun hakimiyet alanın bittiği yerde failin veya üçüncü kişilerin hakimiyet alanı başlayacağından mağdurun hakimiyet alanından çıktığı anda hırsızlık fiili tamamlanmış olacaktır. Sanık eşyayı aldıktan sonra müdahale imkanı olacak şekilde kesintisiz, sıcak takip sonucu yakalanmış ise eylem teşebbüs aşamasında kalacak yoksa tamamlanmış olacaktır. Bu yakalama mesafesinin eşyanın alındığı yere olan uzaklığının çok da önemi yoktur. Olayımızda sanık mağdurun yanından ayrıldıktan sonra her hangi bir kesintisiz, sıcak takip olmaksızın çıkmış, güvenlik güçlerine ihbar üzerine yolda yakalanmış olduğundan, mağdurdan alınan malın mağdurun hakimiyet alanından çıkarıldıktan sonra, sanığın yakalandığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının (5) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen tutanağa göre sanığın suça konu telefonu kolluk tarafından yakalanması üzerine, üstünde bulunan cep telefonunu teslim ettiği anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin koşulları bulunmadığından sanık müdafinin bu temyiz sebebine ilişkin aykırılık bulunmamıştır.

6. Ölçüsüz ve Fazla Karar Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Olay ve olgular bölümünün (A) paragrafının (5) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen tutanağa göre sanığın suça konu telefonu kolluk tarafından yakalanması üzerine, üstünde bulunan cep telefonunu teslim ettiği anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin koşulları bulunmadığından sanık müdafinin bu temyiz sebebine ilişkin aykırılık bulunmamıştır.

6. Ölçüsüz ve Fazla Karar Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme Hakime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur. Bu açıklamalar ışığında mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca ölçülülük ilkesine uygun bir biçimde temel cezayı belirlediği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/2624 Esas, 2023/2051 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ve müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, ,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2615, Karar No: 2008/2163, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2615 E.  ,  2008/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 122 ada 21 ve 22 parsel sayılı 1.904,86 ve 1.861,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19065, Karar No: 2016/13721, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19065 E.  ,  2016/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş aktinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... bir yıllık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )