muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20763, Karar No: 2024/7930, Tarih: 19.09.2024

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu çizgi filmin ilgili sahnesi incelendiğinde, çizgi filmin gerek hitap ettiği 02-12 yaş arasındaki çocuklar gerekse yetişkinler tarafından yanlış yorumlanmaya mahal verebilecek görüntüler içerdiği, hatta gelişim çağındaki çocukların ruhsal sağlığına olumsuz etki edebilecek nitelikte olduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin yerinde olduğu; milletvekili olan davalı tarafından kamu görevi gereği bu konuda yapılan eleştirinin kişilik haklarına saldırı teşkil etmeyeceği; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini...” ifade edildiğinin anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/848, Karar No: 2023/4132, Tarih: 05.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/848 E.  ,  2023/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2177 Esas, 2021/1661 Karar

HÜKÜM : Esastan ret; esas hakkında karar verilmesine yer olmadığı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1453 E., 2019/1087 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıdan tohum satın aldığını, ancak davalının tohumları teslim etmediğini, tohum alım satımı nedeniyle davacı tarafından davalıya toplamda 500.000,00 TL bedelli 4 adet çekin verildiğini, mal teslimi yapılmaması nedeniyle davacı tarafından davalıya verilmiş olan dört adet çekin bedelsiz kaldığını ileri sürerek dört adet çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış olmakla birlikte, yargılama sırasında fatura konusu çeklerin karşılığı olan tohumların davalı tarafından teslim edildiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sürerken davalı vekilinin ibraz ettiği dilekçe ile alım satıma konu tohumların davalı tarafından davacıya teslim edildiğinin bildirildiği, davacı vekilinin duruşmadaki beyanında ise dava konusu çeklere karşılık verilecek malların dava tarihinden sonra davalı tarafından teslim edildiğinin belirtildiğini, taraflar arasında tohum alım satımına konu ticari ilişki nedeniyle davacı tarafından davalıya verilen çeklerin karşılığı olan tohumların yargılama sırasında davalı tarafından davacıya teslim edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, bu durumda esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin gerektiği, davalı tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulduğu gerekçesiyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından davalıdan alınacak tohumlara karşılık dört adet çekin verildiğini, tohumların sevk irsaliyesi ile birlikte davalı tarafından davacıya teslim edildiğini, irsaliyelerin tarihlerinin dava tarihinden sonraki tarihli olduğunu, ancak davacı tarafından davanın da çeklerin tarihi gelmeden açıldığını, bu nedenle çeklerin tarihi gelmeden de malların davalı tarafından teslim edildiğini, tohumların ön inceleme aşamasından önce teslim edildiğini, bu nedenle Mahkemece yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını savunarak kararın yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında tohum alım satımına konu ticari ilişki nedeniyle davacı tarafından davalıya verilen çeklerin karşılığı tohumların yargılama sırasında davalı tarafından davacıya teslim edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmayan durumlarda mahkeme tarafından davanın açıldığı tarihteki haklılık oranına göre yargılama giderine hükmedileceği, davacı tarafça davalıdan vekalet ücreti ve masraf taleplerinin bulunduğunun tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, konusuz kalan davanın esası hakkında kararla birlikte davanın açılmasına sebebiyet veren davalı aleyhine mahkemece vekalet ücreti ve yargılama ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılama gideri ve vekalet ücretinden kimin sorumlu tutulması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrası ve 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılama gideri ve vekalet ücretinden kimin sorumlu tutulması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrası ve 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5173, Karar No: 2014/10108, Tarih: 08.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5173 E.  ,  2014/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işveren, işyerinde Ocak 2011'de çalışmayan Işıl Kısasöz'ün çalışmadığının tespiti ile buna bağlı olarak davalı Kurum'un kayıt dışı istihdamla mücadele itiraz komisyonunun 20/02/2012 tarihli 2012/21 Esas, 2012/21 Karar sayılı işveren itirazının reddi kararırın kaldırılmasını ve buna bağlı olarak Kurumca düzenlenen giriş bildirgesi ve aylık prim bildirgesi ve hizmet belgelerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16345, Karar No: 2017/11459, Tarih: 25.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16345 E.  ,  2017/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ...'in yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.03.2013 tarihli raporunda katılanın burnunda kırık olduğundan bahsedilmemesi, yine 30.04.002 numaralı Aile Hekimince düzenlenen 19.03.2013 tarih ve 169 sayılı raporda burunda şekil bozukluğu ve çıkık (dislokasyon) saptandığının belirtilmesi, Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.03.2013 tarihli raporu incelenmeden düzenlenen ve hükme esas alınan Hakkari Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 13.12.2013 tarihli raporunda nazal kemikte kırık olduğunun bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması amacıyla katılanın burnundaki kırığın 13.03.2013 tarihli raporda neden yer almadığı ilgili sağlık kuruluşundan sorulduktan sonra, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevk edilerek yeniden muayenesi yaptırılıp, raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9270, Karar No: 2019/14934, Tarih: 16.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/9270 E.  ,  2019/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve Şeyma ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünde; TCK.’nın 204/1,43/1,62,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; TCK.’nın 158/1-e,43/1,168/2,62,53. ve CMK.’nın 231. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, Sanık ... müdafii, sanık ... ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'ın ... Bahçesi Eğitim Rehabilitasyon Merkezi'nin sahibi olduğu, yine sanık ... Uvalı'(...)nın bu ... Bahçesi Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin müdürü olduğu burada bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon planları ile ilgili ödeme almaları için veliler adına sahte imza atıp veya başkalarına attırarak bu belgeler ile ... Bahçesi Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi adına devletten haksız ve fazladan kazanç elde ettikleri, böylece sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanık ... ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde; Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, 5271 sayılı CMK. nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olması ve 5271 sayılı CMK. nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... ... müdafiinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanıklar Salahattin ve Şeyma hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden; 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9/son maddesine göre özel eğitim kurumunda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler görevleri sırasında suç işlemeleri halinde ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi gibi sayılacaklarından, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 204/1. maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7784, Karar No: 2019/9073, Tarih: 12.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7784 E.  ,  2019/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin feshi ve teminat mektubunun iadesi davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 12.11.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile imzalanan 19.07.2012 başlangıç tarihli sözleşme ile Kütahya İli dahilindeki İR:1609 (Sicil: 6407) sayılı demir lokal alanının rödevans karşılığı işletilmesinin kararlaştırıldığını; sözleşmenin 30. maddesi gereği, işletme projesinin 2 ay içinde hazırlanmasının gerektiği; bu nedenle, işletme projesinin sondaj çalışmaları tamamlanmadan sunulduğunu, işletme projesinde 1984 tarihli ... jeoloji raporunun esas alınmak zorunda kalındığını, bu raporda 100.800 ton görünür + muhtemel rezerv hesaplandığı, kimyasal analize göre demir tenörünün % 45-% 59 Fe arasında değiştiği ve kükürt sorununun olmadığının belirtildiğini; ancak, saha sonuçlarına göre hazırlanan Kasım 2013 tarihli değerlendirme raporu ile rezervin revize edilmiş şekliyle idareye sunulduğunu; bu raporun sonuç bölümünde sahada masif ve bantlı iki tip cevherleşme olduğu, ham sondaj verilerine göre 41.534 ton % 54.9 Fe2O3 tenörlü cevher saptandığı, ancak teknolojik olarak değerlendirilebilecek cevher miktarının % 36,25 Fe tenörlü 35.125 ton olduğu, bu cevherden kuru manyetik ayırma ile % 55 Fe tenörlü 14.000 ton demir konsantresinin % 62 randımanla kazanılabileceği, tenörün %53'e düşürülmesiyle ve % 65'lik randımanla bu miktarın 15.200 ton konsantreye çıkabileceği, bu nedenle cevherin konsantre fiyatı dikkate alındığında bu cevherin işletme projesinin ekonomik olmayacağı, konsantre yapılmadan cevherin ham olarak çimento sanayine satılması durumunda da kar edilemiyeceği için projenin ekonomik olmayacağının anlaşıldığını; bu nedenle, davalı kiraya veren...İşletmeleri Genel Müdürlüğüne 25.11.2013 tarihli ihtar ile sözleşmenin feshi talebinde bulunulduğunu; sözleşmenin 9.2.9. Maddesinde, "cevher zayiatını önleme bakımından satışı yapılamayacak cevherin üretilmemesi esastır" denildiğini, buna karşılık...İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2014 tarihli yazısında; fesih şartlarının oluşmadığının, fesih talebinin uygun görülmediğinin ve imzalanan rödovans sözleşmesine göre yükümlülüklerin devam ettiğinin bildirildiğini, rödovans alanı içerisindeki rezervden basit tekniklerle satılabilir nitelikte cevher üretiminin ve satılabilir cevher için tesis kurmanın ekonomik yönden uygun olmadığını, sözleşme hükümlerinin bu şekilde ağır ve tek taraflı uygulanmaya devam olunması halinde ortaya çıkan zararın artarak devam edeceğini ve davacı şirketin iktisaden mahfına neden olacağını, iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin yeni hükümlerin firmanın sosyal ve ekonomik yükümlülüklerini artırdığını belirterek; öncelikle, sözleşme hükümlerinin uygulanmasının durdurulması için ihtiyati tedbir kararının verilmesini, ortaya çıkan nedenler ve ifa imkansızlığı sebebiyle rödovans sözleşmesinin feshi ile yükümlülüklerinin iptali ve teminatların iadesi, mümkün olmadığı takdirde, aşırı ifa güçlüğü nedeniyle rödovans sözleşmesinin uyarlanması kararının verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, sahanın tenöre, rezerv miktarına ve niteliğe ilişkin durumunun davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, ihaleye katılacakların ruhsat sahasına ilişkin gerek duydukları belgeleri yerinde görme ve inceleme hakkına sahip olduklarını, yapılan açık artırma sonucunda en yüksek teklifi veren davacının ihaleyi kazandığını; davacının, 12.09.2012 tarihinde rödevans sözleşmesinin 30. maddesine göre işletme projesini hazırladığını, bu projede 290.000 TL net kar elde edileceğini dolayısıyla projenin ekonomik olduğunu belirttiğini, firmanın daha sonra 10.02.2014 tarihli yazısı ile sahadaki birim maliyetin 57.33TL, demir cevherinin ocakbaşı satış fiyatının 30TL olduğunu dolayısıyla sahanın ekonomik olmadığını belirterek rödevans sözleşmesinin fesih edilerek teminat mektubunun iade edilmesini talep ettiğini, davacının sözleşmenin feshine ilişkin talebinin ve ihtiyati tedbir talebinin tamamen kötü niyetli olarak yapılmış olduğunu, bu taleplerin gerek sözleşmeye gerekse yasal mevzuata aykırı olduğunu; firmanın vermiş olduğu teknik raporlara göre bile, müvekkil kurum tarafından bölgede 46.859 ton görünür rezerv hesaplandığını, davacının sunduğu raporların tutarsız ve çelişkili olduğunu, kuruma verilen üç raporda farklı demir rezervleri ve bu rezervleri üretebilmek için farklı dekapaj miktarları verildiğini; rödevans sözleşmesinin 9.2.9 maddesinde, satış bağlantısı olmayan cevherin üretimi yapılarak stok yapılmasını önlemek, dolayısı ile üretim kaybını en aza indirmenin ve cevheri ziyan etmemenin amaçlandığını; rödevans sözleşmesinin 6.3 maddesine göre, rödevanscının isterse cevheri zenginleştirmek için tesis kurabileceğini; sözleşmenin 9.2.1 ve 9.2.5 maddelerine göre, sahada üretimi yapılabilecek demir cevheri rezervinin mevcut olduğunu ve rödevans sözleşmesinin feshi şartlarının oluşmadığını; sözleşmenin 4. maddesinde, davacının sözleşmeyi sona erdirebilme şartlarının düzenlendiğini, bu şartların hiçbirinin sağlanmadığını; davacının, kendisinden kaynaklanan nedenlerden dolayı işletemediği sahayı ayıplı olarak göstererek kötü niyetli olarak sözleşmeden kurtulmak istediğini, sözleşme serbestisi ilkesi gereği imzalanan sözleşmenin geçerli ve yürürlükte olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile; ödenmiş rödovans bedellerinin iadesi talebinin reddine, sözleşmenin feshi ile teminatların kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; davalı tarafından yatırılan 16.400TL bilirkişi ücretinin davalıdan tahsiline ilişkin kısmın düzeltilerek davalı üzerinde bırakılmasına ve ödenmiş rödovans bedellerinin iadesi talebinin reddine, sözleşmenin feshi ile teminatların kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.