muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3664, Karar No: 2022/8568, Tarih: 28.12.2022

Benzer durum özellikle dosyanın takipsiz bırakılması veya açılmamış sayılmasında çokça uygulanmaktadır. İlk derece mahkemesinde çalışan herkes bu durumu bilmektedir. Birden çok vekille takip edilen davada her avukatın dosyayı takip sorumluluğu olduğu tartışmasız kabul edilmektedir. HMK'nın m. 150 uyarınca verilen işlemden kaldırılma veya açılmamış sayılma kararlarında; “duruşmayı ofisten/arkadaşlardan biri takip ediyordu, bu nedenle mazeretli sayılmamız gerekirdi veya açılmamış sayılma kararı verilmemeliydi" savunmasına itibar etmemekte, diğer avukatlarında duruşmaları takip edebileceğini kabul etmekteyiz.

Somut olayımızda da birden çok vekille takip edilen bir dava var. Birinin E-posta adresine tebligat yapılıyor, bu vekil ve diğer vekiller süresi içinde temyiz/istinaf dilekçesi vermiyor, ancak tebligat yapılan vekil sürenin sonuna gelen bir kaç günü de kapsayacak bir raporla eski hale getirme talebini içeren dilekçesini veriyor. Anlaşmazlık burada diğer avukatların sorumluluğunun devam edip etmeyeceğine ilişkindir. Birlikte sorumluluk gereği süresi içinde temyiz/istinaf dilekçesi bir vekilin yapamadığını diğerinin yapıp yapmamasının gerekip gerekmediği, birinin raporunda hepsini de hasta olmuş gibi kabul etmeye imkan varmıdır? konusundadır ( Tebligat Kanunu m. 11).

Yukarıda açıklamaya çalıştığım, görüşlerine yer verdiğim yazarlar ve daire kararları, somut olay ile alınan raporun yeri, bulguları ve ifade edilişi de göz önüne alındığında Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca yapılan geçerli bir tebligat olduğu, diğer avukatlara tebligat gerekmediği, HMK'nın 75. maddesi uyarınca tüm avukatların sorumluluğunun başladığı, icrai ve ihmali açıdan mesleki sorumluluğun başladığı, sunulan raporun da avukatın dilekçesinde belirttiği gibi ölüm döşeğindeymiş gibi ifadeye rağmen ayaktan tedavi gerektiren bir rahatsızlık olabileceği, avukatların meslek olarak kimseye karşı sorumlu olmadıkları, rapor almadıkları da dikkate alındığında eski hale getirme talebinde bulunmaya yeterli bir rahatsızlık olarak değerlendirmeye imkan olmadığı gibi, diğer meslektaşlarının sorumluluktan kurtulmasına neden olacak bir mazeret saymaya imkan bulunmamaktadır. Bu nedenlerle eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin karar hatalı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin kararı kaldırılmalıdır. Zira kesinleşmiş bir hüküm yeniden incelenmeye alınarak kabul olunan bir dava redle sonuçlanmış, davalılar lehine kurallar eşit uygulanmamış bulunmaktadır. Bu Anayasamızda belirtilen eşitlik kuralına aykırıdır. Adil yargılanma hakkı da ihlal edilmiştir.

2. olarak davanın esasını değerlendirecek olursam; 1932 doğumlu muris ... ... ... ile evliyken çocuğu olmamış eşi ...... isimli kadınla birlikte yaşamış bu beraberlikten de 4 kız ve davalı oğlu dünyaya gelmiştir. Muris ve eşi resmen evli kalmışlardır. ... ... ölünce Medeni Kanun hükümlerince mirasın 1/4'ü murise intikal etmiştir. Burada dava konusu 2 daire 3 arsa ile çok sayıda (diğer davada 38 parça) taşınmaz murise intikal etmiştir. Davacı kardeşler ehliyetsizlik, muris muvazaası ve vekaletin kötüye kullanılması nedenine dayalı iptal ve tescil istemli dava açmışlardır.

Adli Tıp Kurumunun raporu karşında ehliyetsizlik iddiaları ispat edilememiştir. Davalı satın alma savunmasında bulunmuş, bu bedelleride murise bakmak için harcadığını iddia etmiştir.

Taşınmazlar muris tarafından verilen 27.05.2009 tarihli vekaletname ile vekil üvey kızı ... tarafından davalı erkek kardeşine 29.05.2009 tarihinde devredilmiştir.

Davacı tanıklardan ... ve ... akraba ilişkisinden dolayı tanıklık yapmak istememişler, bu nedenle dinlenememiştir. Davacının dinlenen iki tanığı ve davalı tanıkları murisin yaşlı olduğunu, rahatsızlıkları bulunduğunu, akli melekelerinin gidip geldiğini, davalının kendisine baktığını, davalıdan murisin korktuğunu ifadelerinde söylemiş taraf oldukları kişinin iddia ve savunmalarını doğrulamaya çalışmışlardır.

Dava konusu taşınmazların temlik tarihi olan 29.05.2009 tarihi itibariyle değerinin 1.538,450 TL olduğu belirlenmiştir.

Davalı tarafından satın alının taşınmazlar için 01.06.2009 tarihinde bankaya 40.000,00 TL yatırılmış 3 ay sonra nakit olarak bu para çekilmiştir.

Murisin çocuğu olmadığından, eşi de ölmüş olduğundan murisin kardeşlerine intikal edeceği açıktır. Muris adına olan taşınmazların ölen eşinden kaldığı da bellidir. 1997 yılında eşi ölen murisin bu tarihten 12 yıl sonra 77 yaşında vekalet yoluyla taşınmazlarını sattırması için hiçbir neden yoktur. Uygulamada vekalet verilen kişinin taşınmazı yakın akrabasına, arkadaşına devretmesi halinde aradaki ilişkilerde değerlendirildiğinde kırkta biri fiyatına satması vekalet görevinin kötüye kullanıldığını göstermeye yeter. Tanıkların aksine 25 günlük hastane ve felç iddiası dışında murisin paraya ihtiyacını gösteren bir hastalık bulunmamaktadır. Soyut elden düzenlenmiş bakıcı, fizyoterapist, bez paralarını içeren belgelere de itibar edilemez. Kaldı ki bunun değeri de çok düşüktür. Vekaletname alınır alınmaz en değerli 5 taşınmaz devredilmiş, sonrasında 38 parça taşınmaz da devredilmiştir. Tanık beyanlarının aksine mal varlığının tamamı üvey oğlunun mal varlığı olmuştur.

Burada artık mal varlığı kaçırılmıştır. Murisin niyetini, mal kaçırma kastını, bunun vekili eliyle olup olmadığını tartışmaya gerek yoktur. Yaşlı ve tek başına bir kadın üvey çocuklarının yanında kalmaktadır. Muris mevcut mal varlığı nedeniyle toplumdan soyutlanmıştır. Mirası kardeşlerine kalmasın diye üvey oğluna temlik edilmiştir. Burada mal kocamdan geldi, yine onun çocuklarına gitsin gibi bir ön yargı da olamaz. Davalı tüm bunlara rağmen satın alma savunmasında bulunmuş, bedelide onun masrafına harcadığı iddia etmiştir. Taşınmaz bedellerine yapılan olası harcamalar göz önüne alındığında bu savunmaya itibar etmenin imkanı yoktur. 40.000,00 TL ile yaklaşık 1.600.000 TL tutardaki taşınmaz alma savunmasına itibar edilemez. Burada bakım gözetme iddiasında da bulunulmamıştır. Sadece parası idare edilmiştir. Kendisine harcanmıştır iddiası mevcuttur.

Muvazaa uygulamaları tutarlı olarak tüm malvarlığının herhangi bir kişiye aktarılmasına şüphe ile bakmaktadır.

Sonuç olarak üvey çocuklarına verilen vekaletname ile mal varlığının tamamı devredilen murisin temlikleri muvazaalıdır. Bu işlem vekalet görevinin kötüye kullanılması yoluyla yapılmıştır. Hiçbir şekilde korunamaz. Artık murisin amacının araştırılmasına gerek yoktur. Zira kardeşleri ile hiçbir problemi yoktur. Murisin üvey çocuklarını kardeşlerine tercih etmesini gerektiren hiçbir neden de bulunmamaktadır. Gerek hukukumuz gerekse örf, adet ve inançlarımız bu şekilde bir tasarrufu korumamakta, hatta yasaklamaktadır.

Yukarıda belirttiğim nedenlerle öncelikle usulen kesinleşen bir hükmün incelenemeyeceğini ve esasında da muris muvazaası ve vekalet görevinin kötüye kullanıldığının kabulü gerektiği konusunda sayın çoğunluktan ayrı düşünmekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2012/9568, Karar No: 2012/11737, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9568 E.  ,  2012/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4368, Karar No: 2022/9196, Tarih: 29.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4368 E.  ,  2022/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 30,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek, 18.150 TL adli para cezası ile cezalandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.Sanığın idaresindeki otomobil ile olay tarihinde, saat 22:34 sıralarında, hız limitinin 50 km/saat olduğu meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmalı tek yönlü yolda seyir halinde iken, gidiş istikametine göre yolun solunda bulunan orta refüj üzerinden karşıdan karşıya geçmek için taşıt yoluna giren ölen ...'e ve katılan yaya ...'ya çarptığı, bir kişinin ölümü ve bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak neden olduğu olayda; kaza tespit tutanağında yer alan krokide, çarpma noktasına 10 metre mesafede yaya alt geçidi ile 100 metre mesafede ışıklı yaya geçidinin olduğu, otomobilin kaza sonrası konumunun çarpma noktasına 76 metre mesafede olduğu, sanığın olay yerinde seyrini mahal şartlarına uygun süratte sürdürmemesi, orta refüj üzerinde gördüğü yayaların taşıt yoluna girmesiyle etkili fren ve direksiyon tedbiri alması gerekirken süratli seyredip etkili tedbir alamayarak sevk ve idaresindeki otomobilin yayalara çarpması nedeni ile meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmek suretiyle olayda tali kusurlu olduğu; mağdur yaya ... ve ölen yaya ...'in karşıdan karşıya geçmeden önce yolu kontrol edip gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermeleri, geçişlerini mahalde bulunan yaya alt geçidinden yapmaları gerekirken yaya alt geçidinden geçmeyip, sağ taraflarından gelen otomobile ilk geçiş hakkını vermeden karşıdan karşıya geçmek isteyip gelen otomobilin kendilerine çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle her birinin asli kusurlu olduğu şeklindeki Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, erteleme hükümleriz ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yayaların tam kusurlu olduğuna, para cezasının günlüğünün alt sınırdan tespit edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19181, Karar No: 2016/13733, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19181 E.  ,  2016/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal neden bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 5 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Davacının kıdemi 5 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ...davacı işçinin işe iadesi için işvereni süresi içerisinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 153,40 TLyargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1637, Karar No: 2010/8438, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1637 E.  ,  2010/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde münavebeye alınan biber ürününe ilişkin veriler yer almadığı gibi Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/59 Esas-2009/324 Karar, Dairenin:2009/1587 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin 1650 kg-2650 kg aralığında, 03.10.2009 tarihinde incelenen bazı dava dosyalarına (Ör:...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008-409 Esas-2009-221 karar, Dairenin 2009/1543 Esas )sayılı dosyasına gelen veri listesindeki biber veriminin 1700 kg-3000 kg aralığında bulunduğu, dolayısıyla aynı değerleri içermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, sözü edilen dosyalardaki veri listelerinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22247, Karar No: 2014/2694, Tarih: 03.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22247 E.  ,  2014/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Ticaret Taah. Ve İnş. A.Ş vekili avukat... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 23.11.2011 gün ve 797-1069 sayılı hükmün Dairemizin 13.3.2013 tarih ve 2012/13282-2013/6208 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, davalı firmanın ...adlı projede 286 numaralı bağımsız bölümü 14.5.2002 tarihli sözleşme ile satın aldıklarını, davalının ilan ve reklamlarında açık havuz yapma taahhüdünde bulunduğunu, aynı yerde bağımsız bölüm satın alan dava dışı 3.kişi ile davalı arasında yapılan sözleşmede “tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabileceği açık havuzun 30.05.2004 tarihine kadar davalı şirket tarafından yaptırılacağının taahhüt edildiğini, buna karşın açık havuzun ruhsatsız olarak sitenin bulunduğu parsele değil, bitişik parsele yapıldığını, yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, inşaat alanının tapuda 36.440.m2 çıktığını ve bunlardan dolayı konutun değer kaybına uğradığını ileri sürerek şimdilik 1.000.00.TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmede açık havuz yapılacağı taahhüdünün olmadığını, taşınmazın bulunduğu sitedeki başka bir üyeye yönelik verilen taahhüdün davacıları bağlamayacağını, kaldı ki havuz yapılacağı yönünde taahhüt olsa dahi bu yönde bir talepte bulunulması ile ilgili zamanında ihbarda bulunulmadığını, sözleşmede projede değişikliği yapılarak açık havuzun sitenin bulunduğu parsele komşu parselde yapıldığını, davacının sitenin 36.440.m2 üzerine kurulduğunu bilerek satın aldığını tapu kayıtlarının aleni olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş olup Dairemizin 13.03.2013 gün 2012/13282 esas 2013/6208 sayılı ilamıyla “…olayda 4077 sayılı Yasada düzenlenen “eksik ifa” söz konusu olduğu, dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceğinden işin esası incelenerek, nispi metotla zararın tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez davalı şirket karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava, satın alınan konutla ilgili ayıplı ve eksik ifadan kaynaklanan bedel indirimine ilişkindir. Davacı tüketici, satıcının konut projesini satışa sunarken proje tanıtım broşürleri, ilan ve 2013/22247-2014/2694