muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8472, Karar No: 2025/2541, Tarih: 12.02.2025

Ekili alanlardaki tüm sebzeler, meyveler ve bunlardan elde edilen ürünler birer eşyadır. Bu eşyaların çalınması hâlinde hırsızlık suçunun oluştuğu zaten kabul edilmektedir. Ancak bu eşyalar toplumun emanetine terk edilerek yetiştirilen ürün şeklindeki eşyalardır. Üreticiler açık alanlardaki bu ürünlere kimsenin zarar vermeyeceği ve çalmayacağı güven duygusuyla hareket etmektedirler. Üretim süreci çiftçiler için oldukça meşakkatli bir süreçtir. Ürünlerin ve meyvelerin tarlaya ekilmesi, bakılması, büyütülmesi, hasat edilmesi emek bakımından yoğun bir ilgiyi, zaman bakımından ise uzunca bir süreci gerektirdiği herkesin malumudur. Bu nedenle tarımsal alanda üretim yapan milyonlarca kişinin ürünlerini daima saklaması, kilit altına alması, etrafını çevirmesi ve sürekli olarak koruması beklenemez. Ülkemizdeki tüm geniş arazilerin üreticiler tarafından ürünlerini korumak üzere bu tür tedbirlerle muhafaza altına almasını beklemek, devletin kabulüne, toplumun kabulüne, bu işi yapan çiftçilerin ve tüm üreticilerin ve tüketicilerin kabulüne tamamen aykırı bir beklentidir. Örneğin milyonlarca hektarı bulan antep fıstığı bahçelerinin, zeytin bahçelerinin, buğday tarlalarının ya da kavun-karpuz üretim alanlarının vs. etrafının çevrilerek korunması şeklinde bir davranış ve kabul edilegelmiş bir adet yoktur. Dolayısıyla herkesin açık alanlarda herhangi bir koruma altına almaksızın tarımsal ürünler elde edilmesini kabul ettiği üretim zorunluluğu nedeniyle uzunca bir süre sebze ve meyvelerin arazide bulunma zorunluluğu nedeniyle açıkta bırakma şeklindeki davranış şeklini madde metninde yazan unsurlara aykırı kabul etmek kanaatimce mümkün değildir. Arazilerde ekili tüm ürünler ve sebzelerin çalınması halinde TCK’nın 142/1-e maddesine uygun bir eylem olduğu kabul edilmelidir.

Öğretide ve yargı içtihatlarında adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşyaların ne olduğu defalarca açıklanmıştır.

Adet; "toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi" olarak tanımlanmış olup zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği, ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.

Tahsis; kelimesi, eşyanın bir iş için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Kullanım gereği; ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup söz konusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu yerine getirebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu durumlarda bu nitelikli hâl uygulanacaktır.

Kullanım gereği; ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup söz konusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu yerine getirebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu durumlarda bu nitelikli hâl uygulanacaktır.

Ekili alanlardaki bitkilerin, meyvelerin ve ürünlerinin öncelikle üretim/kullanım gereği açıkta bırakılan eşya olarak kabul edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Kullanım gereği açıkta bırakma kavramını sadece makina/ekipmanlar için kabul edilmemelidir. Tarımsal üretimdeki ağaçlar ve üzerilerindeki ürünler de aynı şekilde kullanım gereği açıkta bırakılması zorunlu eşyalardandır. Makine gibi eşyalar açık alanlarda kullanılmak üzere üretiliyorsa, tarımsal ürünler de aynı şekilde açık alanlarda üretim/kullanım gereği süreç içerisinde bulundurulması zorunlu eşyalardandır. Bu örf ve adet şeklinde uygulanagelen ülke genelindeki herkesin bildiği ve kabul ettiği üretim şeklinin farklı gerekçelerle bu madde kapsamı dışında değerlendirmenin mümkün olmadığı kanaatindeyim.

Bunun yanı sıra adet gereği bu tür üretimlere hiç kimsenin ve devletin herhangi bir müdahalesi bulunmamaktadır. Yani binlerce yıldır açık arazilerde tarımsal üretim yapılması dünyanın hiçbir yerinde ayıplanmadığı, eleştirilmediği gibi ülkemizde de asla neden korunaksız alanda ürün üretiliyor diye bir eleştiriye ve ayıplanmaya konu olmamıştır. Tam tersine bütün bilim adamları, toplum ve devlet tarımsal üretimi açık alanlarda da olsa teşvik etmektedir. Ve herkes tarımsal üretimin artmasını, sağlıklı ve ucuz şekilde meyve ve sebzelere ulaşmayı beklemektedir. Dolayısıyla üreticilerin binlerce yıldır tüm bu açık arazilerde ürün elde etme şeklindeki davranışlarını örf ve adet olarak kabul etme zorunluluğu, ürünlerin elde edilmesini sağlayan meyve ağaçları ve sebzelerin arazilerde üretim boyunca bulundurma zorunluluğunu da kullanım gereği kabul etme zorunluluğu ortaya çıkmaktadır.

Kanun koyucunun ağaçlara zarar verme suçunu bile eylemin basit halinden çıkararak 152/1-c maddesinde belirtilen şekilde bir artırım maddesi olarak mala zarar verme suçlarında kabul etmişken, daha ağır sonuçlar doğuran hırsızlık suçlarında benzer eylemleri nitelikli hale getirmek istemediğini kabul etmek mümkün gözükmemektedir.

Açıkladığımız gerekçelerle sanığın bağdaki üzümleri toplayıp, götürüp satma şeklindeki yargılama konusu olayda; eylemin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilerek bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne muhalefet edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/23928, Karar No: 2013/25562, Tarih: 28.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23928 E.  ,  2013/25562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, Meterolojiden olay günü ve saatindeki sıcaklık değeri, rüzgar hız ve yön durumu tespit edilip, olay yerinde keşif yapılarak sanıkların ateş yaktıkları yer ile katılana ait yangının çıktığı eklenti arasındaki mesafe, tamamen yıkıldığı anlaşılan eklentinin olay tarihinde açık olan bölümlerinin (pencere, kapı) genişliği ve yönleri, ateş yakılan yer ile yangın çıkan eklenti arasında bulunduğu dosya arasındaki fotoğraftan belli olan odun yığınının olay günündeki en ve boy uzunlukları belirlenip sanıkların ateş yaktıkları yerden çıkabilecek kıvılcımların odun yığınını aşarak yangın çıkan eklentiye ulaşıp ulaşamayacağı tespit edilerek, konusunda uzman bilirkişi incelemesiyle yangının kimyasal reaksiyon neticesi oluşup oluşmayacağı ve sanıklar tarafından yakılan ateşten çıkan kıvılcımların bu yangına sebebiyet verip vermeyeceği kesin olarak saptandıktan sonra hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10319, Karar No: 2011/10536, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10319 E.  ,  2011/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Çaycuma Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiliğin kaldırılması, yeni vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından ...'un 2009 yılında Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği anlaşılmakla uyuşmazlığın Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. Maddeleri (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.maddeleri) gereğince Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/650, Karar No: 2012/5960, Tarih: 18.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/650 E.  ,  2012/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 155 ada 31 parsel sayılı 2465 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin taşlık kayalık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 10/10/2008 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın taşlık kayalık nitelikte olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 4, 5 ve 6. bentlerinin hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle, H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3087, Karar No: 2015/4681, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3087 E.  ,  2015/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapudaki arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenen arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken sadece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın (1) nolu hüküm fıkrasının sonunda yer alan "düzeltilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "yeniden düzenlenen bu arsa paylarının tapuya tesciline" ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2618, Karar No: 2023/11141, Tarih: 31.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/2618 E.  ,  2023/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/263 E. 2021/324 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/13712 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 149/1.a,c,h, 109/2,3-a-b, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2014 tarihli, 2008/295 Esas ve 2014/20 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150. maddesi delaletiyle aynı kanunun 109/1, 109/3-a,b, 110,53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2014 tarihli, 2008/295 Esas ve 2014/20 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiilerinin, sanık ..., katılan vekili, O yer Cumhuriyet Savcısının tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarihli, 2015/2550 Esas, 2018/3649 Karar sayılı kararı ile;

"...I- Uzun süreden beri “...” isimli şahsın kimliğini kullanan ve çevresinde bu adla tanınan sanık ... ile katılan mağdur ...’nun ... ili Kuşadası ilçesi Kuştur mevkiinde, dondurulmuş balık satışı yapmak üzere ortaklaşa işyeri açma amacıyla bir işyeri kiraladıkları, ancak bir süre sonra aralarında başgösteren anlaşmazlıklar sonucu, işletmeye başlamadan ortaklıklarının bozulduğu, bu süreçte katılanın cep telefonu ile sanığa tehdit içerikli mesaj göndermesi nedeniyle sanığın vaki şikayeti üzerine tehdit suçundan soruşturma başlatıldığı, Germencik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/121 esas sayısına kayıtla açılan davada yargılanan katılan ... hakkında, 24.06.2009 gün ve 2009/127 sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği;

30.04.2008 günü saat 19:00 sıralarında, Sanık ...’in, sanık ... ve kimliği bilinmeyen başka bir kişi ile birlikte, takip edip aracını durdurdukları katılanı zorla başka bir araca bindirip, Kuşadası ilçesi dışında ıssız bir yere götürdükleri, burada silah zoru ile mağdurun üzerinde bulunan para ve kredi kartlarını aldıkları, sanık ...’in, tehdit yoluyla mağdurdan, almış oldukları banka kart şifrelerini öğrenip aynı gün içerisinde, Denizbank’a ait kredi kartından 500 TL, Yapı Kredi bankasına ait kredi kartından 500 TL çektiği, yine kredi kartı ile Germencik'de bir akaryakıt istasyonundan 20 TL'lik alışveriş yaptığı, sanıkların ayrıca tehditle mağdura açık bir senedi imzalattıktan sonra, saat 03:30 sıralarında Germencik ilçesi Ortaklar beldesi çıkışında bedenen herhangi bir zarar vermeden serbest bıraktıkları olayda; sanıkların, zor yoluyla mağduru araca bindirmek suretiyle hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 109.maddesindeki hürriyeti tahdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden, TCK’nın 44. maddesindeki fikri içtima kuralına farklı anlam yüklenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Sanık ... ile mağdurun iş yapmak üzere ortak olup, bir işyeri kiraladıkları, anılan işyerinin önceye ait elektrik fatura bedelinin ödenmesi hususunda elektrik dağıtım şirketine, borçlusu ... (sanık ...), kefili ... olan senet verdiklerinin tartışmasız olduğu, tarafların yapılan masraflara ilişkin ise herhangi bir belge ibraz etmediklerinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle, taraflarca kiralanan işyerinin neresi olduğu, anılan işyerinde sanıklar tarafından herhangi bir ticari faaliyette bulunulup bulunulmadığı, bir ticari faaliyet varsa, bunun hangi dönemi içerdiği,

Ortaklardan kimin ne miktarda ve ne şekilde masraf yaptığı hususunda belgeleri araştırılıp, sonucuna göre sanık ... ile mağdur ... arasında oluşan ve tartışmasız kabule konu olan borç miktarı saptanıp, anılan meblağın suç tarihine kadar işleyen banka faizi ile birlikte ulaştığı miktar ile, tehdit altında alınan suç konusu nakit para, katılana ait banka kartları ile çekilen ve harcanan para ile icra takibine konu edilen 20.000 TL. bedelli senedin toplam kıymeti oranlandığında arada açık bir nispetsizlik olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle, temel cezanın TCK’nun 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle, temel cezanın TCK’nun 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

2- 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

4- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli, 2018/263 Esas ve 2021/324 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, aynı kanunun 109/2,109/3-a,b, 110, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın bu suçları işlediğine dair somut, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak herhangi bir delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın olay ile hiçbir ilgisi olmadığına, şikayetçiyi tanımadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, üzerine atılı bulunan suçtan dolayı ceza almasını gerektirecek yasal şartların hiç biri oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin olduğuna, suçun işlendiğine dair hiçbir delil ve tanık olmadığına,

2. 5237 sayılı Kanun'un lehe olan hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bunun gerekçeli kararda açıklanmadığına,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay ile hiçbir ilgisi olmadığına, şikayetçiyi tanımadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, üzerine atılı bulunan suçtan dolayı ceza almasını gerektirecek yasal şartların hiç biri oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin olduğuna, suçun işlendiğine dair hiçbir delil ve tanık olmadığına,

2. 5237 sayılı Kanun'un lehe olan hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bunun gerekçeli kararda açıklanmadığına,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Uzun süreden beri “...” isimli şahsın kimliğini kullanan ve çevresinde bu adla tanınan sanık ... ile katılanın ... ili Kuşadası ilçesi Kuştur mevkiinde, dondurulmuş balık satışı yapmak üzere ortaklaşa işyeri açma amacıyla bir işyeri kiraladıkları, ancak bir süre sonra aralarında başgösteren anlaşmazlıklar sonucu, işletmeye başlamadan ortaklıklarının bozulduğu, bu süreçte katılanın cep telefonu ile sanığa tehdit içerikli mesaj göndermesi nedeniyle sanığın vaki şikâyeti üzerine tehdit suçundan soruşturma başlatıldığı, Germencik Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/121 Esas sayısına kayıtla açılan davada yargılanan katılan M.U. hakkında 24.06.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 30.04.2008 günü saat 19.00 sıralarında sanık ...'nın, sanık ... ve kimliği bilinmeyen başka bir kişi ile birlikte, takip edip aracını durdurdukları katılanı zorla başka bir araca bindirip, Kuşadası ilçesi dışında ıssız bir yere götürdükleri, burada silah zoru ile katılanın üzerinde bulunan para ve kredi kartlarını aldıkları, sanık ...'nın, tehdit yoluyla katılandan, almış oldukları banka kart şifrelerini öğrenip aynı gün içerisinde, Denizbank’a ait kredi kartından 500,00 TL, Yapı Kredi bankasına ait kredi kartından 500,00 TL çektiği, yine kredi kartı ile Germencik'de bir akaryakıt istasyonundan 20,00 TL'lik alışveriş yaptığı, sanıkların ayrıca tehditle katılana açık bir senedi imzalattıktan sonra, saat 03.30 sıralarında Germencik ilçesi Ortaklar beldesi çıkışında bedenen herhangi bir zarar vermeden serbest bıraktıkları, katılanın aşamalarda özde değişmeyen beyanları, sanıkların birbirleri ile çelişkili savunmaları ve sanık ...'ın katılanın sanık ...'in aracında bulunduğuna yönelik katılanı kısmen doğrulayan savunmaları, Kuşadası İlçe Emniyet Müdürlüğü 05.05.2008 tarihli yazıları, kolluğun düzenlediği 08.05.2008 tarihli tutanak, Adli Tıp Kurumu'nun raporundan anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Sanıkların üzerine atılı suçu kabul etmeyerek kaçamaklı inkar içeren savunmalarda bulunduğu belirlenmiştir.

4. Kolluğun düzenlediği 08.05.2008 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

5. Kuşadası İlçe Emniyet Müdürlüğü 05.05.2008 tarihli yazıları dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Suça konu senet ile ilgili, Germencik İcra Müdürlüğünün 2008/399 Esas sayılı dosyası dava dosyasında bulunmaktadır.