muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9024, Karar No: 2019/14876, Tarih: 16.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/9024 E.  ,  2019/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 tarihli ve 2018/3247 soruşturma, 2019/41 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/02/2019 tarihli ve 2019/1569 soruşturma, 2019/362 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2019 tarihli ve 2019/119 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/09/2019 gün ve 94660652-105-48-10238-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2019 gün ve 2019/93051 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi ATM' cihazından çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2019 tarihli ve 2019/119 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26766, Karar No: 2015/45791, Tarih: 08.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26766 E.  ,  2015/45791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/73275

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/352 (E) ve 2011/317 (K)

SUÇLAR : Yağma, Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan T.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık S.. K.. yönünden hakaret suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Katılan T.. S..'in aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık G.. G..'ın 22.07.2011 tarihli beyanı, ayrıca sanık S.. K..'nin 01.07.2011 tarihinde katılana yönelik olarak ''...ulan şerefsiz...'' dediğini kabul ettiği anlaşılan ifadesi birlikte değerlendirildiğinde, sanık S.. K..'nin hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan T.. S.. vekili ve sanık S.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6947, Karar No: 2012/8056, Tarih: 10.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/6947 E.  ,  2012/8056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ... 'ın yapılan yargılanması sırasında; Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2011 gün ve 2011/629 E. 2011/77 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5649, Karar No: 2014/968, Tarih: 13.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5649 E.  ,  2014/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Akyazı Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :12.12.2012

Numarası :2011/300-2012/557

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı taşeron ile davalı yüklenici arasında ödenmeyen iş bedelinin tahsili talebiyle başlatılan icra takibine itirazın iptâli ve %40 icra inkâr tazminatı ödenmesi talebinden ibaret olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, davalı yüklenicinin üstlendiği A..D..Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'nin inşaatında muhtelif dolgu ve hafriyat işi yaptığını ve iş bedelinin ödenmediğinden bahisle dava açmış ve 09.04.2009 tarihli “A..F..Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi Binası Şantiyesi” başlıklı belgeye ve davalı şirket ortağı D..G.. tarafından düzenlenen bonolara delil olarak dayanmıştır. Mahkemece tanıklar dinlenmiş ise de; sözü edilen belge ve bonolara ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın akdin varlığının yazılı delille ispat edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacının delil olarak dayandığı 09.04.2009 tarihli sözü edilen belge ile davalı şirket ortağı olduğu anlaşılan D.. G..tarafından düzenlenen bonolarla ilgili olarak davalı şirket yetkilisi 6100 sayılı HMK'nın 169 ve devamı maddeleri gereğince isticvap edilmeli, imzayı inkâr etmeleri halinde belge asılları ibraz ettirilmeli ve gerektiğinde imza incelemesi yaptırılmalı, imzaların aidiyeti subuta erdiğinde bu belgelerde imzaları bulunanların 818 sayılı mülga BK 32 ve devamı maddeleri gereğince davalı şirketi temsil edip etmedikleri de araştırıldıktan sonra davacı tarafın yemin deliline dayandığı da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Öte yandan; itirazın iptâli davası olup, HMK'nın 105. maddesinde düzenlenen eda davası niteliğinde olması ve HMK'nın 118 ve devamı maddelerinde düzenlenen yazılı yargılama usulüne tâbi olmasına rağmen, yargılamanın 23.11.2011 tarihli oturumunda eda davası olduğu ve basit yargılama usulüne tâbi olduğunun, 22.02.2012 tarihli oturumunda ise davanın inşai dava olduğu ve basit yargılama usulüne tâbi olduğunun belirlenmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3516, Karar No: 2012/7035, Tarih: 10.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3516 E.  ,  2012/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemenin, 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır.

Davalıya ait endüstriyel kazanlar imali işyerinde torna-tesviye ve kumlama bölümlerinde çalışan sigortalının, meslek hastalığına (mesleki sideroz) yakalanması üzerinde etkili davranışlardan kaynaklanan kusur oranının tespitine yönelik bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen ve hükme dayanak alınan 21.10.2010 tarihli raporda; 32 yıl formülü olarak tanımlanan esaslar çerçevesinde kusur oranı belirlenerek; sigortalının kaçınılmaz maluliyetinin % 1,43 olduğu, tüm maluliyetin % 18,1 olduğu gözetildiğinde, kaçınılmaz maluliyetin düşülmesi ile % 16,67 maluliyetten işverenin sorumlu olduğu ve kusurunun % 92,1 oranında olduğu, % 7.9 oranında ise kaçınılmazlığın olduğu, sigortalıya atfedilecek bir kusurun bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

İşverenin kusur oranı belirlenirken işyerindeki tüm çalışma dönemi ve işyeri ortamındaki etkenlerin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Ayrıca, uygulamada 32 yıl formülü olarak adlandırılan ve yer altı kömür madeni işyerlerindeki toz oranının mevcut teknolojik olanaklarla belirli bir oranın altına indirilmesinin mümkün olmadığı ve yer altı çalışma koşulları tümüyle kontrol altına alınamayacağı için, 32 yıllık bir çalışma süresi sonunda meslek hastalığı üzerinde belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulünden hareket eden yaklaşımın, yer altı kömür madeni işyeri dışındaki çalışmalardan kaynaklanan meslek hastalıklarına ilişkin kusur incelemesinde esas alınma olanağı bulunmamaktadır. Aksine yaklaşım, her tür meslek hastalığının oluşumunda belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulüne yol açacaktır. Böylesi bir yaklaşımın ise, gelişen bilimsel ve teknolojik olanaklar ile sosyal güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılma olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden (makine mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden) oluşacak heyetten yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1575, Karar No: 2022/2594, Tarih: 05.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1575 E.  ,  2022/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli basit kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık hakkında eşe karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 19.01.2016 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sadece kasten yaralama suçundan hükmolunan hapis cezasını temyiz ettiği anlaşıldığından bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

14.07.2021 tarih 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen “175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanığın silahtan sayılan krem kutusunu eşine fırlatmak suretiyle kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde alt hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile

TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/716, Karar No: 2025/1650, Tarih: 11.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/716 E.  ,  2025/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1005 E., 2022/850 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/232 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/1005 Esas, 2022/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddinee karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi, Bölge Adilye Mahkemesi'nin kararının gerekçesiz olduğuna, ilk derece mahkemesinin verdiği ilk beraat kararı akabinde verilen bozma kararının hukuka aykırı olduğuna, dairenin ihsas-ı reyde bulunuduğuna, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, tevsii tahkikat taleplerinin reddedilerek eksik inceleme ile karar verildiğine, tanıkların tarafsız olmadığına ve beyanlarının çelişkili olduğuna, ailenin özel doktoru olan tanığın hazırladığı belge üzerine Adli Tıp Kurumu raporu düzenlenemeyeceğine, sanık hakkında şüphe nedeni ile beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın olay günü, kız kardeşinin eşi olan ve boşanma aşamasında oldukları sanığın evine gittiği, evin çalışanı olan tanık ...'ya "sen yukarı çık" diyerek katılanla birlikte evin salonuna geçtikleri, tanığın sanığın katılana yumruk attığını ve kafasına vurduğunu, aralarında bağırışmalar yaşandığını fakat ne konuşuldunu duymadığını beyan ettiği, katılanın beyanlarında sanığın kendisine yumruk attığı ve koltuğa doğru ittiğini, vurmaya devam ederek boşanma karşılığı kardeşine avukat vasıtası ile üç buçuk milyon lira vereceğini söylediği ve "bu iş böyle bitecek,biz geniş aileyiz ... Senin kafana sıktırırım..." diyerek tehdit ettiğini beyan ettiği olayda; sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığının katılan beyanı, tanık beyanı, dosyada tanık olarak dinlenen ve katılanın aile doktoru olan tanık...'ın tuttuğu tutanak ve bu tutanak üzerine Adli Tıp Kurumu'nca 28.12.2016 tarihinde düzenlenen raporla sabit olduğu anlaşılmaktadır. Fakat sanığın katılanı yaraladığı esnada para istediğine ilişkin katılanın beyanı dışında delil bulunmadığı ve tarafların arasında husumet olduğu anlaşılmakla, sanığın nitelikli yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter ve kesin mahiyette delil bulunmamasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde yer alan kasten yaralama suçu yerine yazılı şekilde aynı Kanun'un 149/1-d, 35/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/300, Karar No: 2023/560, Tarih: 26.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/300 E.  ,  2023/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki sigorta poliçesine dayalı alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait seraların davalı nezdinde sigorta örtüsü altına alındığını, 12.12.2013 tarihinde meydana gelen hava olayları nedeniyle hasar görmesine rağmen eksper raporunda fırtına hasarı olduğu ve teminat kapsamı dışında kaldığının belirtilmesi nedeniyle ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.04.2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile talebini 840.480,25 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; poliçede hangi teminatların verildiğinin açıkça yazılı olduğunu, davacı tarafın hortum hasarı olduğu iddiasıyla hasar ihbarında bulunduğunu ancak yapılan ekspertiz çalışmaları sonucu hortum hasarına ilişkin bulgulara rastlanılmadığını, hasarın teminat kapsamında yer almayan fırtınadan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemenin 17.02.2016 tarih, 2014/743 E. ve 2016/104 K. sayılı kararı ile dava konusu serada meydana gelen hasarın kuvvetli rüzgar nedeniyle oluştuğu ve sigorta poliçesinde kuvvetli rüzgar teminatı bulunmadığından hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemenin 17.02.2016 tarih, 2014/743 E. ve 2016/104 K. sayılı kararı ile dava konusu serada meydana gelen hasarın kuvvetli rüzgar nedeniyle oluştuğu ve sigorta poliçesinde kuvvetli rüzgar teminatı bulunmadığından hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 20.12.2017 tarihli, 2016/5230 E. ve 2017/7423 K. sayılı kararı ile davacı hortum hasarından söz ederken, davalının fırtınanın sebep olduğu hasarın teminat dışı olduğunu savunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hasara kuvvetli rüzgarın sebep olduğunun ifade edildiği, sigorta poliçesi incelendiğinde, hortumun teminat kapsamına dahil olduğu ayrıca poliçenin son sayfasında fırtına ve hortum hasarına ilişkin kloz bulunduğunun anlaşıldığı, buna göre yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına veya fırtına sırasında rüzgarın sürüklediği ve attığı şeylerin çarpması ve hortum etkisiyle sigortalı serada ve içindeki üründe doğrudan meydana gelecek zararların teminat kapsamına alındığı, meteoroloji verilerine göre ise 12.12.2013 tarihinde bölgede ölçülen maximum rüzgar hızının 12.7 m/s olduğu, saniyedeki hızı 10.8-17.1 mt arasındaki rüzgarların kuvvetli rüzgar, 17,2mt ve daha fazla olan rüzgarların fırtına olarak değerlendirildiği, Mahkemece, poliçede yer alan fırtına ve hortum klozunun incelenmediği, bu klozun meteoroloji verileri ile birlikte değerlendirilerek hasara sebep olan rüzgarın kuvvetli rüzgar mı fırtına mı olduğunun tespitinin gerektiği, poliçede ve genel şartlarda teminata dahil hasarlar ve teminat dışı hasarların sayıldığı ancak fırtına ve kuvvetli rüzgar hasarının açıkça iki başlık altında yer almadığı davacının, teminata dahil olan ve olmayan hasarlar konusunda sigortacı tarafından yeterince aydınlatılmadığını da ileri sürdüğü, Mahkemece, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1409 uncu, 1423 üncü ve 1425 inci madde hükümleri de dikkate alınarak poliçe kapsamı ile birlikte fırtına ve hortum klozunun değerlendirilmesi ayrıca poliçenin kapsamına alınmayan teminat dışı hallerin tek tek, açıkça ve tereddüte mahal vermeyecek şekilde genel ya da özel şartlar altında sayılmasının gerekli olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılması ve 6102 sayılı Kanun'un 1409 uncu maddesi uyarınca ispat yükünün davalı sigortacıda olduğunun gözetilmesi gerekirken, poliçe hükümleri, ilgili kloz ve genel şartlar yeterince değerlendirilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddi yönünde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar