muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24931, Karar No: 2015/35591, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24931 E.  ,  2015/35591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının izinsiz işyerini terkettiğini iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fesih konusu ihtilaflıdır.

Somut olayda dosya kapsamı, toplanan deliller ve özellikle tanık beyanlarından işveren vekilinin işe daha erken gelinmesini istemesi üzerine davacı ile arasında tartışma yaşandığı işveren vekilinin "çalışma şartlarımız ve çalışacağımız yer burası çalışmak isteyen buyrun çalışsın, istemeyene de işte kapı" ifadesi kullanması sebebiyle davacının işyerini terketmek suretiyle iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiği anlaşılmaktadır. Haklı fesih durumunda davacı kıdem tazminatına hak kazansa da ihbar tazminatına hak kazanamaz. Bu sebeple mahkemece ihbar tazminatının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla mesai ücreti alacağından yapılan takdiri indirimin oranı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davacının,hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davacının,hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4817, Karar No: 2019/11430, Tarih: 04.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4817 E.  ,  2019/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar haklarında; TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, bir kısım sanıklar müdafii ile sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın, bir kısım sanıklar müdafi ile sanık ...’ın sair, temyiz itirazlarının reddine, ancak

1-1994 doğumlu olan katılanın olay tarihinde saat 02.00 sıralarında her zaman denize girdiği iskele yerine yanındaki ...Tur Turizm A.Ş ‘ne ait olan denizden 5 metre yükseklikte 20 metre uzunluğundaki sığ ve kayalık yerde konumlanan iskeleden balıklama deniz atlaması sonucu, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 3. derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, 22.09.2011 tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen tutanakta, davaya konu iskelenin kullanıma açık olduğu, iskele üzerinde ikaz levhalarının olay tarihinde bulunup bulunmadığının tespit edilemediğinin ancak 13.09.2011 tarihinde itibariyle "denize atlamak yasaktır" levhasının mevcut olduğunun belirtildiği, tanık olarak duruşmada dinlenen Işın Karan ve ...’in beyanlarında ve mağdurun beyanında olay anında ikaz levhalarının, aydınlatmanın ve can kurtaranın bulunmadığını söyledikleri, sanık ...’ın kollukta verdiği beyanında, Haziran 2011 tarihinde itibaren anılan şirkette muhasebeden sorumlu kişi olarak çalıştığını aynı zamanda otel içerisinde bulunan havuz ve restaurant kısmının saha sorumlusu olduğunu söylemesi ile sanık ...’in anılan şirketin genel müdürü, diğer sanıkların ise şirketin yönetim kurulu üyesi olduklarının anlaşılması karşısında, davaya konusu iskelede güvenlik tedbirlerini almaktan olay tarihi itibariyle, ayrıca anılan iskelenin ruhsatsız olarak yapıldığı 30.06.2011 tarihli yapı tatil zaptından ve 13.09.2011 tarihli tutanaktan anlaşılmakla, iskelenin sığ ve kayalık bölgede yapılmasından kim veya kimlerin sorumlu olduğu araştırılmadan bu konu hakkında sanıkların ayrıntılı beyanları alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanıklar hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasıda TCK’nın 52/4. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, bir kısım sanıklar müdafi, sanık ..., sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13087, Karar No: 2013/16143, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/13087 E.  ,  2013/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2010 tarih ve 2009/149-2010/517 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu dava dışı limited şirket hisselerinin davalıya satılması konusunda anlaştıklarını, hisse devir bedelinin 98.000 USD olarak kararlaştırıldığını, davalının devir bedeli karşılığında iki adet çek keşide ettiğini, bilahare 31.10.2000 tarihinde noterde hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, davalının talebi üzerine noter senedinde devir bedelinin 125.000.000 TL olarak gösterildiği, noterdeki sözleşmenin yapılması sırasında bedel konusunda müvekkilini aldatan davalının çek bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu 40.000 USD ve 58.000 USD bedelli iki adet çekin davalının limited şirket devri için verdiğinin ispat edilemediği, çeklerin şirket devri için verilmediği, şirketin o tarihte borca batık olduğu, davalının söz konusu çekleri şirketin mermer fabrikası ve arsası için verdiği ancak fabrika ve arsanın 3. kişiler adına kayıtlı olup davalıya devrinin sağlanmadığı, bu nedenle verilen 2 adet çekin karşılığı hukuki sözleşmede davacının edimlerini yerine getiremediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı takibe dayanak çeklerin ortağı olduğu limited şirket hisselerinin devri karşılığı düzenlendiğini iddia etmesine karşın davalı, noterden onaylı hisse devir sözleşmesine göre devir bedelinin çek olarak değil, haricen, nakden ve peşin olarak tahsil edilmiş olduğunu, takibe ve davaya konu çekleri şirkete ait fabrika binası ve arsayı almak için verdiğini, ancak arsa ve fabrikanın şirketin üzerinde olmadığını öğrendiğini, fabrika ve arsanın kendisine devredilmemesi nedeniyle çekleri ödemediğini savunmuştur. Mahkemece uyulan bozma ilamında ise davalı savunmasının araştırılmasına yönelik olarak yapılması gereken işlemlere işaret edilmiş ve hisselerin gerçek değerinin noter sözleşmesinde yazılı bedel kadar olup olmadığının da araştırılması istenmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda dava dışı şirketin devir tarihindeki bilançosunda kayıtlı varlıkların bilançoda gösterilen değerleri üzerinden hesaplama yapılarak devredilen hisselerin değeri belirlenmiştir. Bilirkişi raporundaki hesaplamanın bilançoda gösterilen değerler üzerinden yapılması sonucu bulunan değer, defter değeri olup, bu bedelin devir tarihindeki bilançoda yer alan varlık ve değerlerin gerçek değerleri olan piyasa veya rayiç değerleri yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Şirket aktifinde yer alan varlık ve hakların defter kayıtlarında gösterilen değerlerinin çoğu zaman gerçek değeri yansıtmaması nedeniyle sadece bilanço değerleri üzerinden hesaplama yapılarak değer belirlemesi yapmak adaletsiz sonuçlar doğurabilir. Esasen bozma ilamında da devir tarihindeki gerçek değerin araştırılması istenilmiştir. Davacı da hisse devir sözleşmesinde yazılı 125,00 TL devir bedelinin gerçek bedel olmadığını iddia etmekle, mahkemece devir tarihindeki şirket bilançosunda gösterilen şirkete ait varlıkların gerçek değerlerinin tespit ettirilerek gerçek değerlere göre davalıya devredilen hisselerin bedelinin bulunması ve sonucuna göre davacının hisse devrinden doğan alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde bilançoda yazılı değerler üzerinden hesaplama yapılması yerinde olmadığı gibi bu şekilde yapılan hesaplama sonucunda bile davaya konu hisselerin değeri 1.957,35 TL olarak tespit edilmiş olup, bu bedelin noter sözleşmesinde gösterilen devir bedelinden yüksek olmasına rağmen bu husus bile göz önüne alınmadan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13059, Karar No: 2020/16425, Tarih: 16.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13059 E.  ,  2020/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun 29/12/2015 tarihli adli raporunda burnunda ne zaman olunduğu tespit olunamayan kırık olduğunun saptandığının belirtilmesine rağmen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği görülmekle, kemik kırığının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek bir yaralanma olmadığı gözetilip, kırığın olay sonucu oluşup oluşmadığına ve TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kemik kırıklarının hayati fonksiyonlara etkisine dair ayrıntılı adli rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6386, Karar No: 2020/455, Tarih: 05.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6386 E.  ,  2020/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen karar davacı tarafça istinaf edilmiş, istinaf incelemesini yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve kısıtlı adayı vekilleri tarafından ayrı ayrı istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/1137 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında davacı vekili tarafından sunulan 02/09/2019 tarihli dilekçe ile özetle; mahkeme hakimi Vesile Yelkenci'nin istinaf mahkemesi tarafından yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonraki duruşmada karara karşı beyanlarını aldığı esnada davalı tarafa "Siz de karara itiraz etseydiniz neden etmediniz? Bence edebilirdiniz" şeklinde ifadeler kullanarak davayı ve davacıyı yönlendirdiğini ve bu sebeple tarafsızlığını şüpheye düşürdüğünü, HMK'nın 36. maddesinde belirtilen hakimin iki taraftan birine öğüt vermesi yahut yol göstermesi koşulunun gerçekleştiğini, Hakimin 12.06.2019 tarihli celsede 1 aylık süre zarfında Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden vesayet altına alınmasını gerektirecek bir durumun olup olmadığı, fiil ehliyetinin değerlendirilmesi için sağlık kurulu raporu almak üzere kısıtlı adayına süre vermesine rağmen bu süre beklenmeksizin duruşma günü ile aynı gün içerisinde Üsküdar İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne müzekkere yazıldığını, müzekkerede belirtildiği şekilde Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinden rapor alındığını, alınan raporun 3 gün gibi kısa bir sürede alındığını 3 ay boyunca sayısız kez Erenköy Hastanesi'ne gitmelerine rağmen bir türlü raporun Erenköy'de tanzim edilemediğini, daha sonra 12.07.2019 tarihinde bir müzekkere daha düzenlendiğini, tekrar Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden rapor tanzimi istendiğini hakimin daha önceki düzenlediği müzekkereyi hiçe saymasının tarafsızlığını şüpheye düşürdüğünü, ısrarla Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden rapor alınmasının anlaşılamadığını, bu durumun usul ekonomisine aykırı olduğunu, ayrıca kısıtlı adayının eşi ile birlikte 3 ay hastane yollarında çile çektiklerini, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan raporun neden eksik olduğunun anlaşılamadığını, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıları Hastanesi'nin kısıtlı adayını neden gözetim altında tutmak istediklerini anlayamadıklarını, bu durumun şüphe oluşturduğunu hakime duyduğu güvenin sarsılmasına sebebiyet verildiğini belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur. Bunun üzerine davaya bakan hakim tarafından da davadan çekilme talebinde bulunulmuştur.

Dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine ve çekilme talebinin kabulüne ilişkin verilen karar davacı ve kısıtlı adayı vekilleri tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi 08/11/2019 tarih 2019/2519-2551 E.K. sayılı karar ile özetle; red dilekçesinde hakimin tarafsızlığını yitirdiğine ilişkin ileri sürülen sebeblerin, hakimin tarafsızlığından şüphe edilmesini gerektiren neden olarak değerlendirilemeyeceği gibi, dilekçede belirtilen sair hususların işin esası yönünden istinaf ve temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle hakimin reddi talebinin reddine ilişkin merci kararının usul ve kanuna uygun olduğu, ancak çekilme talebinin kabulüne ilişkin kararın ise maddî bulgu ve delillerle desteklenmeyen soyut iddiaların hâkimlerce duygusallıkla karşılanıp davadan çekilmelerine neden olunmasının, ileride giderilmesi mümkün olmayacak zararlara yol açacağından kabul edilemeyeceği, aksi halde bir yerde görev yapan hâkimlerin, aynı yöntemle davadan çekilmeleri sağlanarak, tabiî hâkim ilkesinin zedelenmesine yol açılacağı gerekçesiyle usul ve kanuna aykırı bulunduğu belirtilerek ret talebini inceleyen merci kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, reddi hakim ve çekilme talebinin ayrı ayrı reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, bu kez davacı ve kısıtlı adayı vekilleri kararı temyiz etmekle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 02/12/2019 ve 04/12/2019 tarihlerinde ayrı ayrı verdiği ek kararlar ile reddi hakim talebini inceleyen merci kararına karşı bölge adliye mahkemesince verilen kararların HMK'nın 43/2. maddesi gereğince kesin olmak üzere verileceğini belirterek temyiz taleplerinin ayrı ayrı reddine karar vermiş, davacı ve kısıtlı adayı vekilleri tarafından verilen bu karar temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, HMK'nın 43/2 ve 362. maddeleri uyarınca hakimin reddine ilişkin merci kararları hakkında bölge adliye mahkemelerince verilen kararların kesin nitelikte olduğuna, temyizi kabil bulunmadığına göre temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, 05/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11083, Karar No: 2015/12275, Tarih: 11.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11083 E.  ,  2015/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/318867

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2012/72 (E) ve 2012/721 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakınan V.. Ç..'ın aşamalarda, tanık Bülent'in ihbarı üzerine olay yerine geldiğinde sanığı inşaata ait panoları taşırken gördüğünü, arabanın farlarını yakması üzerine kendisine 7-8 metre mesafede olan sanığın kaçtığını, sanığı takibe aldığını ve sanığın kovalamaca sonucu yakalandığını ve yakalandığı araç içinde kendi inşaatına ait demir kesme makasının bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı olan hırsızlık suçunu işlediği sübuta erdiği halde, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14643, Karar No: 2007/12472, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14643 E.  ,  2007/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tahliye davası sırasında davalı taraf vekili 07/08/2007 günlü duruşmada redddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin H.Y.U.Y.'nın 438. maddesine göre reddine karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 07/08/2007 günlü duruşma sırasında hakimin duruşma saati gelmeden dosyayı ele alıp Yargıtay bozma kararına uyarak davanın kabulüne karar verdiği ve ihsası reyde bulunduğu gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hakim ... ... (27569)'nın dosyanın sehven duruşma gününden önce ele alınıp davalının yokluğunda bozma kararına uyarak davanın kabulüne karar verildikten sonra aynı gün yerinde duruşma açarak davada çekinmesi üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince çekinme kararının kabul edildiği ve kararın reddi hakim talebinde bulunan davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına göre, reddi hakim talebinde bulunan davalı vekilinin isteği doğrultusunda, hakimin davaya bakmaktan çekindiği ve ... Adalet Komisyon Başkanlığınca davaya bakmak üzere başka bir hakimin görevlendirildiği, hükmün davalı vekilinin isteği doğrultusunda olduğu ve hükmü temyizinde davalının hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 18/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3265, Karar No: 2014/2798, Tarih: 10.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3265 E.  ,  2014/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/56-2013/168

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; eser sözleşmesi niteliğindeki, tohumların işlenmesi, küspe ve yağ olarak ayrımı işini içeren sözleşmenin feshi ve tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.