muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4300, Karar No: 2024/644, Tarih: 08.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/4300 E.  ,  2024/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı Hazine vekili ve diğer davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Sivas ili Gürün ilçesi Yelken Köyünde bulunan 112 ada 1 parsel sayılı 3068672,20 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar vekili, taşınmazın bir bölümünün 13.12.1967 tarihli ve 24 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığını ve 50 yılı aşkın süredir davacıların zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek kadastro tespitinin iptali ile bu bölümün davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişinin 23.05.2014 havale tarihli raporunda (A) harfi ile işaretlenen 10882,50 m² lik bölümün ifrazı ile davacı ... adına tarla vasfı ile (B) harfi ile işaretlenen 12628,50 m² lik bölümün ifrazı ile davacı ... adına tarla vasfı ile (D) harfi ile işaretlenen 927,87 m² lik bölümün ifrazı ile 1/2 hissesi davacı ... adına, 1/2 hissesi davacı ... adına ağıl yeri vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, (C) harfi ile işaretlenen bölüme yönelik davanın reddine, taşınmazın kalan bölümlerinin tespit gibi Hazine adına orman vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalılar Hazine ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.11.2019 tarih ve 2019/3340-6557 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/3340-6557 sayılı bozma kararında özetle; "davalılar Hazine ve Orman İdaresinin fen bilirkişi raporunda (D) harfiyle gösterilen dava konusu bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; bu bölümün davacıların tutunduğu 13.12.1967 tarih, cilt: 82, sayfa: 16, sıra: 24 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı ve tutunulan tapunun kadastro sırasında başka taşınmaza uygulanmadığı, ayrıca davacıların bu bölüm üzerinde zilyetlik yoluyla edinme koşullarının da oluştuğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre davalıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden fen bilirkişi raporunda (D) harfiyle gösterilen dava konusu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddine, davalılar Hazine ve Orman İdaresinin fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlere yönelik temyiz itirazları yönünden ise; dava konusu (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bu bölümler bütün halinde düşünüldüğünde dört tarafının orman ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlerin orman içi açıklık niteliği gözetilerek davacıların bu bölümlere yönelik davasının reddine karar vermek karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişinin 23.05.2014 havale tarihli raporunda (A), (B) ve (C) harfi ile işaretlenen bölümlere yönelik davanın reddine, (D) harfi ile işaretlenen 927,87 m²'lik bölümün ifrazı ile 1/2 hissesi davacı ... adına, 1/2 hissesi davacı ... adına ağıl yeri vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili ve diğer davalı ... İdaresi vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5304 sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 sayılı Kanun) ile değişik 4 üncü maddesine göre yapılan orman kadastro çalışması vardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili ve diğer davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 373,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8511, Karar No: 2019/4359, Tarih: 04.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8511 E.  ,  2019/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerektiği, soruşturma aşamasında aldırılan hüküm kurmaya elverişli olan Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 23.10.2014 tarihli heyet raporunda, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği gözetilmeden, yargılama aşamasında aldırılan Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün tek adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 25.06.2015 tarihli yetersiz raporu hükme esas alınarak, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16213, Karar No: 2018/23264, Tarih: 25.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16213 E.  ,  2018/23264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...Ş.’ye ait işyerinde 12.09.2008-23.10.2013 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışırken ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu uygulama Yargıtayın yerleşik içtihatları ile benimsenmiştir. Yargıtay kararlarında istikrarlı olarak işçinin uzun süre aynı şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, işçinin izinli, mazeretli ve tatil günlerinde dinlenme hakkını kullanmadan yıllarca sürekli çalıştığının düşünülemeyeceği göz önüne alınarak hüküm altına alınan fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından dosya içeriğine uygun bir indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir. Aksine bir kabul yani “takdiri indirim” adı altında indirim oranın tamamen mahkemece takdir edilmesi gerektiği düşüncesi, uygulama ile varılmak istenen amaç ile bağdaşmayacağı gibi işçinin hakkına ulaşamaması tehlikesine de ... açabilecektir.

Açıklanan nedenlerle fazla çalışma ve tatil alacaklarından yapılacak indirimin “hakkaniyet indirimi” ya da “takdiri indirim “olarak nitelendirilmesi doğru olmayacaktır. İndirim, işçinin yılın belli dönemlerinde çalışmadığı karinesine dayalı olduğundan “karineye dayalı makul bir indirim” ifadesinin kullanılmasının daha doğru olacağı kuşkusuzdur (HGK’nun 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K. sayılı kararı).

Açıklanan nedenlerle fazla çalışma ve tatil alacaklarından yapılacak indirimin “hakkaniyet indirimi” ya da “takdiri indirim “olarak nitelendirilmesi doğru olmayacaktır. İndirim, işçinin yılın belli dönemlerinde çalışmadığı karinesine dayalı olduğundan “karineye dayalı makul bir indirim” ifadesinin kullanılmasının daha doğru olacağı kuşkusuzdur (HGK’nun 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K. sayılı kararı).

Fazla çalışma iddiasında, fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak işçi tatil çalışmalarını ve fazla çalışma yaptığını her türlü delille, bu bağlamda tanıkla da ispat edilebilir. İspat konusunda ... yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları ve benzeri belgeler delil niteliğindedir. Ancak çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Ne var ki, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İşçinin tatil günlerindeki çalışmaları ile fazla çalışmaların yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delillere değil tanık anlatımına dayalı olması durumunda mahkemece, indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının ya da bütün tatil günlerinde çalıştığının kabulünün hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, doğum, ölüm, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli ... gördürüldüğünün varsayılamayacağı; işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği karinesi göz önünde tutularak, hesaplanan tatil ve fazla çalışma alacaklarından makul bir indirim yapılması gerektiği hususu değerlendirilmelidir.

Nitekim fazla çalışma iddiasının takdiri delil ile kanıtlanması durumunda indirim yapılması gerekeceği hususu Hukuk Genel Kurulu'nun 04.02.2009 gün ve 2009/9-2 E., 2009/48 K.; 04.11.2009 gün ve 2009/9-419 E., 2009/475 K.; 05.05.2010 gün ve 2010/9-239 E., 2010/247 K.; 06.04.2011 gün ve 2010/9-748 E., 2011/60 K.; 27.04.2011 gün ve 2011/9-41 E., 2011/237 K.; 14.11.2012 gün ve 2012/9-844 E., 2012/794 K.; 19.06.2013 gün ve 2012/9-1685 E., 2013/852 K. ve 30.10.2013 gün ve 2013/9-254 E., 2013/1504 K.: 29.01.2016 gün ve 2015/22-1616 E., 2016/28 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 T, 2015/9-3555 E., 2018/184 K. sayılı kararı)

Dosya kapsamına göre, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı, bir gün 08:00-20:00 saatleri arası, bir gün 20:00-08:00 saatleri arası çalışıp bir gün istirahat ettiğini ve bu çalışmalarına ait fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Hükme esas alınan hesap raporunda ibraz ettiği nöbet çizelgelerine göre davacının haftada iki gün 08:00-20:00 saatleri arası, iki gün 20:00-08:00 saatleri arasında çalışmak suretiyle ortalama aylık on beş saat fazla çalışma yaptığı benimsenerek buna göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece hesap raporunda belirlenen fazla çalışma alacağından herhangi bir indirim yapılmadan hüküm tesis edilmiş ise de; davacının ibraz ettiği nöbet çizelgelerinde davacının işe giriş-çıkış saatlerinin bulunmadığı, söz konusu kayıtlardan davacının çalıştığı günlerin belirlenebildiği, çalışma saatlerinin ise davacı tanık beyanlarına göre tespit edilebildiği anlaşılmakta olup, bu nedenle fazla çalışma ücretinin kayıtlara göre hesap edildiğinden söz edilemez. Bu itibarla, mahkemece hesaplanan fazla çalışma ücretinden uygun makul bir indirim yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

3-4857 sayılı ... Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3. maddesine göre hafta tatili Pazar günüdür. Kural bu şekilde olmakla birlikte, işçiye Pazar günü dışında hafta tatili izni kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücreti isteği hüküm altına alınmış ise de dosyaya ibraz edilen nöbet çizelgelerine göre davacının haftanın yedi günü çalışmadığı, işyerindeki çalışma düzeninin iki gün çalışma bir gün istirahat şeklinde olduğunun anlaşılmasına göre dava konusu hafta tatili ücreti isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6145, Karar No: 2019/3129, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6145 E.  ,  2019/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14862, Karar No: 2013/25612, Tarih: 19.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/14862 E.  ,  2013/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'nun kolluk anlatımda eşgal bilgilerini verdiği iki kadının yanlarında 9-10 yaşlarındaki bir kız çocuğu ile birlikte yakınanın çalıştığı kuaför dükkanına, 29.01.2008 günü saat 15.00 sıralarında geldikleri, yakınan ve iş yeri sahibi olan tanık ...'ye saç boyatacaklarını söyleyerek fiyatı ve şekli konusunda lafa tutarak oyaladıkları, bu sırada yanlarında bulunan kız çocuğu tarafından sandalyenin üzerinde asılı bulunan yakınana ait çantanın alındığı, yakınanın başvurusu sonrasında, 01/02/2008 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre, olayın hemen akabinde yakınanın verdiği eşgal doğrultusunda ... bilgisayar ağ bağlantısı ile çıkan dijital fotoğraflar gösterildiğinde, yakınan ...'in sanıklar ... ve ...'i teşhis ettiği, mahkeme aşamasında da yakınan ve tanık ... tarafından aynı fotoğraflardan sanıkların kesin olarak teşhis edildikleri ancak; hüküm tarihi sonrası dosyaya eklenen ... Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 18.06.2008 tarihli yanıt yazısına göre, ...'ın 27.01.2008 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığını ve 20.03.2008 tarihinde tahliye olduğunun bildirildiği, ayrıca dosyadaki soruşturma evrakında aynı gün aynı sanıklar hakkında ... adlı kuaför salonundan ... adlı kişinin çantasını aldıklarından söz edilerek bu olayla ilgili 2008-S.No.103 sayı ile işlem yapıldığının açıklanması; yakınan ve tanığın sanıkları teşhis ettikleri fotoğrafların 2004-2002 yılına ait olması ve yakınanın eşgal bilgilerinde yaş, kilo ve boy bilgilerinin bulunduğu ve sanıkların yargılamanın başından itibaren suçlamaları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların fiziksel özellikleri ile yakınanın bildirdiği eşgal bilgileri değerlendirilip uygun olup olmadığı tutanağa geçirilip, ayrıca yeni fotoğrafları çektirilip, olanaklı ise usülüne uygun canlı aksi takdirde yeni tarihli fotoğraflardan yakınan ve tanığa yeniden teşhis işlemi yaptırılıp, soruşturma evrakında söz edilen ... adlı kişiye yönelik eylem hakkındaki soruşturmanın sonucu sorulup, dava açılmış ise dosya istenerek incelenip, her iki dosyanın birleştilmesi hususu değerlendirilerek ve dosyanın onaylı örneği dosyaya konulup, sanıkların savunmaları kapsamına göre tüm kanıtlar değerlendirilerek, hükümlülülükleri için yeterli, kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıtlar bulunması hususu ve suçun sanıklar tarafından işlendiği hususunda kuşku olması durumunda, mevcut kuşkunun sanıklar yararına yorumlanması ilkesi de gözetilerek karar verilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5315, Karar No: 2015/22013, Tarih: 01.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5315 E.  ,  2015/22013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/292540

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 20. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/243 (E) ve 2013/216 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın da olay tarihinde bıçakla yaralandığının anlaşılması ve sustalı bıçağın kendisine ait olmadığını savunması karşısında; çocuk olan katılanların sanığı yaraladığı iddiasıyla tefrik edilerek İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/178002 sayılı soruşturma kaydını alan dosya ile incelmeye konu bu dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğunun anlaşılması karşısında, belirtilen dosyasının akıbeti araştırılıp, mümkün olduğu takdirde bu iki dosyanın birleştirilerek, bulunduğu aşama itibarı ile bu mümkün olmadığı takdirde, bu dosyayı ilgilendiren evrakın onaylı bir sureti dosya kapsamına alınarak incelenip, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/119, Karar No: 2007/123, Tarih: 05.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-119 E., 2007/123 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-119 E., 2007/123 K.**

**- GÖREVLİ MERCİİ

- İDARİ PARA CEZASI**- 4628 S. ELEKTRİK PİYASASI KANUNU [ Madde 5 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 18 ]

- 1684 S. UMUMİ MAHKEMELER VE KARAR HAKİMLERİ VE MUSTANTİ... [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın TTK'nın 64. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi 05.05.2006 gün ve 445-366 sayı ile; eylemin 5307 sayılı Yasanın 8/4-1 ve 16/4. maddeleri uyarınca idari para cezasını gerektirir hale dönüştüğü aynı Yasanın 18. maddesi uyarınca idari para cezasını uygulamaya yetkili EPDK'nın görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilerek dosya, Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna gönderilmiş, gönderilen dosya Kurul yerine daire başkanının 26.12.2006 gün ve 4636 sayılı yazısı ile; mahkemesine iade edilmiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- 4628 sayılı Yasanın 5. maddesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun oluşumu düzenlenmiş olup, 5307 sayılı Yasanın 20. maddesiyle anılan Yasaya eklenen 5/C maddesinde ise, Kurulun sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG) piyasası ilgili görevlerine yer verilmiştir. Maddenin son fıkrasında, "Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümlerine, çıkarılan yönetmelik hükümlerine, Kurul tarafından onaylanan tarife ve yönetmeliklere, lisans hüküm ve şartlarına, teknik düzenlemelere ve Kurul kararlarına aykırı davranıldığı durumlarda idarî para cezası vermek, lisansları iptal etmek." Kurulun görevleri arasında sayılmıştır.