muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/34835, Karar No: 2019/19628, Tarih: 12.11.2019

3- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, yapılan indirimler sonucunda davacının 2.719,76 TL net ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve 5411,75 TL net %5 fazlası alacağı olduğu kabul edilmiştir. Ancak ulusal bayram ve genel tatil %5 fazla alacağından yapılan indirim, asıl alacağa bakıldığında, yüksek miktarda olup, Dairemiz uygulamalarına göre %5 fazla kısım asıl alacağın 4-5 katını aşmayacak şekilde belirlenmeli, indirim de buna göre yapılmalıdır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4- Davacı taraf iş sözleşmesini haklı nedenle fesh ettiğini iddia etmiştir ve işverene gönderdiği fesih bildirimi de bu yöndedir. Buna rağmen Mahkemece " iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği" şeklinde gerekçe yazılması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11324, Karar No: 2018/6076, Tarih: 08.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11324 E.  ,  2018/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24/12/2014 gün ve 2014/1082 - 2014/522 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/05/2016 gün ve 2015/10163 - 2016/5169 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin keşidecisi ... olan çekler nedeniyle borçlu aleyhine icra takibi yaptığını, ancak icra işlemleri sonucunda çeklerde keşideci olarak ismi yer alan ...'ın ölü olduğunun anlaşıldığını, bu çeklerin bağlı bulunduğu hesabın ise keşidecinin vefatından çok sonra açıldığını, davalı banka tarafından gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi sebebiyle ölü kişi adına çek karnesi tanzim edildiğini, bu yüzden müvekkilinin alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek, şimdilik 128.869 TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın kısmen kabulüne, kusur oranına göre 39.620,28 TL alacağın temerrüt tarihi olan 18.09.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1388, Karar No: 2019/4380, Tarih: 09.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1388 E.  ,  2019/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet sanıklar ... bakımından Onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nin 2014/2498 sırasında kayıtlı emanet eşyalar ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numuneler hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A-)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140;K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle,

Hükümlerin ONANMASINA,

B-)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’den 16/11/2013, 23/11/2013, 27/11/2013,29/11/2013; sanık ...’den 16/11/2013,23/11/2013, 27/11/2013; sanık ...’ten 27/11/2013, 12/12/2013; sanık ...’dan 27/11/2013, 29/11/2013 tarihlerinde, uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan dördüncü kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2610, Karar No: 2020/447, Tarih: 15.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2610 E.  ,  2020/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/02/2018 tarih ve 2017/50 E. - 2018/43 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/03/2019 tarih ve 2018/931 E. - 2019/279 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket adına tescilli bulunan içinde “Kaymak” ve “Kaymaklı” ibaresi geçen 6 adet seri markasına dayanarak, davalı TPMK nezdinde “ÇİFTE KAYMAKLI” ibaresi için 2016/19933 başvuru numaralı marka başvurusunda bulunduğunu, davalı TPMK’ce verilen 09.12.2016 tarihli ve 2016-M-12189 sayılı YİDK kararı ile "ÇİFTE KAYMAKLI" ibaresinin tanımlayıcı bir ibare olması ve bir peynir türünün adı olması gerekçesine dayanılarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c maddeleri uyarınca müvekkilinin marka başvurusunun tamamen reddine karar verildiğini, oysa ki, müvekkili şirketin marka başvurusunun, tescilinin talep edildiği sınıflar bakımından tanımlayıcı bir ibare olmadığını ve tüketiciler nezdinde bir gıda ürününe ilişkin kullanılan bir tanım olmadığını, TPMK nezdinde müvekkili adına tescilli, içinde “Kaymak” ve “Kaymaklım” ibaresi geçen 6 adet seri markası bulunduğunu ve müvekkilin dava konusu “ÇİFTE KAYMAKLI” marka başvurusunun da bu seri markaların bir devamı olmasından ötürü tescilinin kabulü gerektiğini ileri sürerek TPMK YİDK’nın 09.12.2016 tarihli 2016-M-12189 sayılı kararının iptaline ve 2016/19933 başvuru nolu ‘’ÇİFTE KAYMAKLI” marka başvurusunun tescilline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun "şekil+Çifte Kaymaklı" olduğu, bu ibarenin somut ayırt edicilik taşıması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-a bendi kapsamında başvurunun reddi kararının yerinde ve doğru olmadığı, ancak başvuru kapsamında yer alan "dondurmalar, yenilenebilir buzlar" emtiasının başvuru ibaresinde geçen "Çifte Kaymaklı" markası açısından dondurma ve kaymak malına yönelik cins ve malın türünü bildiren bir anlama gelebileceğinden 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi kapsamında malın cins ve türünü belirttiğinden tanımlayıcı nitelikte olduğu, bu emtialar yönünden YİDK kararının yerinde olduğu, bunun dışında kalan emtialar yönünden ise başvuru ibaresinde geçen "Çifte Kaymaklı" markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında tanımlayıcı vasfı bulunmadığından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesindeki koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2016-M-12189 sayılı YİDK kararının, 2016/19933 sayılı markanın kapsamında yer alan "dondurmalar, yenilebilir buzlar" emtiası dışında kalan mallar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacı başvurusunun konusu olan işaretin "şekil+Çifte Kaymaklı" ve başvuru kapsamındaki dava konusu kalan emtiaların da "Hayvansal kaynaklı sütler; Süt ürünleri (tereyağı dahil). Katmer, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, bisküviler" olduğu, davacının "Çifte Kaymaklı+Şekil" unsurlarından oluşan marka tescil başvurusunda yer alan "Kaymak" kelimesinin sütün yüzünde toplanan açık sarı renkli koyu yağlı katman olduğunun bilidiğini, bu kelimenin önüne eklenen "ÇİFTE" kelimesinin de kaymağın fazlalığının nitelenmesi için yazıldığı, "KAYMAKLI" ibaresine göre daha düşük ayırt ediciliğinin bulunduğu, bu nedenle "Hayvansal kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil), katmer, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, bisküviler" yönünden doğrudan bir vasıf, nitelik göstereceği, ürünün alıcısı konumundaki ortalama tüketicinin "Çifte Kaymaklı" sözcüğünü gördüğünde yahut duyduğunda hiçbir özel zihni çabaya mahal bırakmadan bu emtiaları algılayıp düşünebileceği, özellikle, "dondurmalar", "yenilebilir buzlar" ve "bisküvi" emtiası yönünden, "kaymaklı" sözcüğünün halk arasında yaygın bir biçimde cins ve çeşit belirtmek için kullanıldığı, "kremalı dondurma", "kremalı bisküvinin" de aynı şekilde "kaymaklı dondurma", "kaymaklı bisküvi" olarak tanımlandığı, buna göre davacının "ÇİFTE KAYMAKLI" markasının "Hayvansal kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil), katmer, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, bisküviler" yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesine göre tescil edilmesinde engel bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK'nın 2016-M-12189 sayılı YİDK kararının, 29.01.'deki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri.", 29.02.'deki "Kuru bakliyat.", 29.03.'deki "Hazır çorbalar, bulyonlar.", 29.04.'deki "Zeytin, zeytin ezmeleri.", 29.06.'deki "Yenilebilir bitkisel yağlar.", 29.07.'deki "Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar.", 29.08.'deki "Kuru yemişler.", 29.09.'daki "Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin.", 29.10.'daki "Yumurtalar, yumurta tozları.", 29.11.'deki "Patates cipsleri.", 30.01.'deki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.", 30.02.'deki "Makarnalar, mantılar, erişteler.", 30.03.'deki, "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, börek, yaş pasta, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.", 30.04.'deki "Bal, arı sütü, propolis.", 30.05.'deki "Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar.", 30.06.'daki, "Mayalar, kabartma tozları.", 30.07.'deki "Her türlü un, irmikler, nişastalar.", 30.08.'deki "Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.", 30.09.'daki "Çaylar, buzlu çaylar

.03.'deki, "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, börek, yaş pasta, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.", 30.04.'deki "Bal, arı sütü, propolis.", 30.05.'deki "Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar.", 30.06.'daki, "Mayalar, kabartma tozları.", 30.07.'deki "Her türlü un, irmikler, nişastalar.", 30.08.'deki "Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.", 30.09.'daki "Çaylar, buzlu çaylar.", 30.10.'daki "Şekerlemeler, çikolatalar, krakerler, gofretler.", 30.11.'deki "Sakızlar.", 30.13.'deki "Tuz." 30.14.'deki "Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç.", 30.15.'deki "Pekmez" malları yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 15/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24131, Karar No: 2015/37141, Tarih: 05.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/24131 E.  ,  2015/37141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/269811

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/402 (E) ve 2011/236 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret ve yaralama suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık N.. S..'in tebliğnameye uygun olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, müştekilerin tel örgü çekmek için kendilerine ait araziye kazık çaktıklarını savunması ve eşi Y.. S..'in de savunmayı doğrulaması karşısında; sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık N.. S..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5495, Karar No: 2010/7894, Tarih: 09.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5495 E.  ,  2010/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2010/193871

Adam öldürmek suçundan ... (...) ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d,29,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İSTANBUL) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2009 ... ve 250/506 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... (...) hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/1, 51/1, 59, 31, 33, 40.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, vekalet ücreti ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230.maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “suçta kullanılan bıçağın müsaderesine karar verilip bu karar yerine getirildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin çıkartılmasına ve hüküm fıkrasının ilgili kısmına “TCK.nun 54.maddesi uyarınca suçta kullanılan bıçağın zoralımına”, “480.TL maktu ücreti vekaletin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.