muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19178, Karar No: 2016/13730, Tarih: 20.06.2016

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 10 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Davacının kıdemi 10 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ...davacı işçinin işe iadesi için işvereni süresi içerisinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 153,40 TLyargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20388, Karar No: 2015/35655, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20388 E.  ,  2015/35655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/356450

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/950 (E) ve 2013/80 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkındaki 27/10/2008 tarihli mahkumiyet kararının Dairemizin 02/07/2012 tarih 2010/12319 esas 2012/27775 karar sayılı ilamı ile sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verildiği, bozma nedeninin, “Sanığın katılan ile itiştiklerini kabul etmesi, katılanın da sanığın yüzüne vurduğundan söz etmesi karşısında sanığın eyleminin katılanın burnunda kırık oluşacak şekilde kasten yaralama suçuna uyduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanık hakkında TCK'nin 88. maddesinin uygulanması” olduğu, mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde suç tarihi itibariyle TCK'nin 87/3. maddesindeki 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklik de nazara alınrak sanık hakkında lehe yasa değerlendirmesi de yapılarak TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62 veya 5560 sayılı yasa ile değişiklik öncesi TCK'nin 87/3 ve 62. maddelerinin tatbik edilmesinden sonra bulunan cezanın bozmadan önceki kararda hükmedilen 5 ay hapis cezasından çevrilen 3000 TL adli para cezasının üzerinde olması halinde kazanılmış hak ilkesi gereği sanığın cezasının 3.000 TL. adli para cezasına indirilmesi gerektiği halde sanık hakkında eylemin silahtan sayılan taş ile işlendiği de gözetilmeden TCK'nin 87/3. maddesindeki değişiklik lehine kabul edilerek TCK'nin 86/1, 87/3 ve 62. maddelerine göre 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11424, Karar No: 2012/13049, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11424 E.  ,  2012/13049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, rödevans sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21509, Karar No: 2014/23566, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21509 E.  ,  2014/23566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/353-2014/710

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 13.1 oranındaki sürekli iş göremezliğin 13.07.2006 tarihinde artarak % 31'ya yükselmesi nedeniyle % 22.9 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6045, Karar No: 2023/1533, Tarih: 15.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6045 E.  ,  2023/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf isteğinin kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf isteğinin kabulü ile kararın kaldırılması suretiyle yeniden hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ordu ili ... ilçesi Eseçukuru köyünde yapılan kadastro çalışmalarında 293 ada 14 parselde kayıtlı 6494,80 m²'lik taşınmazın 1.196,96 m²'lik kısmının mezarlık alanı olmasına rağmen kadastro tespiti sırasında davalılar adına fındık bahçesi olarak tescil edildiğini, 3998 sayılı Mezarlıkların Korunması Hakkındaki Kanun'un 1. maddesine göre mezarlıkların mülkiyetinin belediyeye ait olup kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, 293 ada 14 parsel sayılı, 6494,80 m²' miktarlı taşınmazın 1.196,96 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile ... adına, mezarlık vasfı ile tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konu yerin tapulu taşınmazları olup, mezarlıkla ilgisi bulunmadığını,mezar konulmadığını, arazide herhangi bir mezar taşı veya kalıntısının da olmadığını, taşınmazın ziraat arazisi ve fındık bahçesi olduğunu, taşınmazın 1977 yılında tapu malikleri olan ... ... ve Saim ...'dan harici satış senediyle satın alındığını ve zilyetliğinin de o tarihten bu yana kendilerinde olduğunu, söz konusu mezarlık arazisinin başka kişilerce daraltıldığını ve bir kısmının taşınmazlarına katıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.2020 tarihli, 2018/142 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararı ile; iddianın ispatlandığı, yapılan keşif sonucu dava konusu taşınmaz ile mezarlık alanının bitki örtülerinin aynı olduğu, dava konusu taşınmazın mezarlık yerinin içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 293 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 26.04.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 1.196,96 m2 lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıtlı 293 ada 22 parsel sayılı taşınmaza eklenerek, mezarlık vasfı ile tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararının dosya kapsamına, mevcut delil durumuna, yapılan keşfe, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına aykırı olduğu gibi bilimsel temellere de dayanmadığını, dava konusu yerin 40 yılı aşkın süredir davalıların malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız zilyetlikleri ve tasarrufları altında olduğunu, mahkemece yanlış hukuki değerlendirme yapılarak yalnızca bitki örtüsü benzerliği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/51 E. 2021/253 K. sayılı kararıyla; mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarında "davaya konu taşınmazın davalıların zilyetliğinde olduğunun, taşınmazın eskiden tarla olarak, uzunca bir zamandan bu yana da üzerinde fındık ocakları dikildiğini, taşınmazı davalıların 15-20 yıldan beri fındık bahçesi olarak kullandıklarını, taşınmaz üzerinde davalılardan başka hak iddia edenin olmadığını, taşınmazın aktif mezarlık olmadığını, tanıkların çoğu davalıların taşınmazı bu şekilde kullanmalarına herhangi bir itirazın olmadığını’’ belirttikleri, ziraat bilirkişi raporunda dahi taşınmazda 30-40-50 yaşlarında fındık ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği,mahkemece yapılan gözlemde de taşınmaz üzerinde bulunan bir mezardan bahsedilmediği, taşınmaz bölümünün kadim mezarlık olduğuna ilişkin bir belirleme bulunmadığı, taşınmazın kadim mezarlık olduğunun davacı tarafça ispat edilemediği, çekişmeli taşınmazın bir an olsun öncesinin mezarlık olduğu kabul edilse dahi alınan beyanlara ve özellikle mahkemece yapılan gözlemde de üzerinde bulunan bir mezardan bahsedilmemiş olmasına göre faal mezarlık olmadığı gibi, taşınmaz metruk mezarlık olsa dahi mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanları ile ziraat bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın 67 numaralı ... fotoğrafında, mezarlık vasfındaki parselin yarısının bitki örtüsü olan ağaçlık yerin devamı olduğunu, 14 parselin diğer kısımlarının ağaçlık olmadığını, kısmen tarla, kısmen de fındık bahçesi olduğunu,1973 ve 1984 tarihli ... fotoğraflarında dava konusu yerin ağaçlık olduğunun belirtildiğini, dava konusu taşınmaz ile mezarlık alanının bitki örtülerinin aynı olup, taşınmazın mezarlık içerisinde kaldığını, tanık beyanlarına göre de taşınmazın kadastro tespitinde bilirkişi olarak davalı ...’in görevlendirildiğini, ...’in amca oğlu olan ... tarafından da dava konusu alana beton kazıkların mezarlık alanını da kapsayacak şekilde kendilerine göre hukuka aykırı olarak dikildiğini,1960’lı yıllarda eski muhtar tarafından dava konusu alana tel örgü çekildiğini, ancak davalıların bu tel örgüyü kaldırarak zamanla taşınmaza fındık ağacı ektiklerini, bilirkişi raporları ile dava konusu yerin mezarlık alanının devamı niteliğinde olduğunun açık olduğunu, mezarlıklarının mülkiyetinin belediyelere ait olup kazanzırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16. maddesi şöyledir: “Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden: A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami, genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar, bahçeler, boşluklar ve benzeri hizmet binaları), kayıt, belge veya özel kanunlarına veya Cumhurbaşkanlığı kararnamelerine göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzel kişiliği adlarına tespit olunur.

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüz ölçümleri hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır.

Bu sınırlandırma, tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete teşkil etmezler.

Bu sınırlandırma, tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete teşkil etmezler.

Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir".

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde; “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde; “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Ordu ili, ... ilçesi, çalışma alanında bulunan 293 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... ...’ın 20 yıldır zilyet ve tasarrufunda iken, 1976 yılında ... ve ...’e sattığı gerekçesiyle senetsizden 07.03.2009 tarihinde 1/2’şer paylarla ... ve ... adına tespit gördüğü, tespite itiraz edilmeyerek 12.05.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.