muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/602, Karar No: 2010/602, Tarih: 05.11.2010

4721 Sayılı TMK.’nun 1. maddesine göre kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır. Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir. Hakim karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.

Görüldüğü gibi haksız tutuklama nedeni ile kişiler uğradıkları zararları T.C.Anayasasının 129, 138, 40. maddeleri, CMK.’nun 141 ve 142. maddeleri, 2802 sayılı HSK.’nun 4. maddesi gereğince ancak devletten isteyebilirler. Devlet isterse tazminat sorumlularına rücu eder. Doğrudan   tazminat   sorumlularına   müracaat hakkı  bulunmamaktadır.  Anayasa  ve  kanunlar tarafından verilmeyen bir yetki kullanılamaz. Çünkü, kanunun düzenlediği bir konuda içtihada yer yoktur, ilkesi hukukun genel ilkeleri arasında yer almıştır. Nitekim 4721 TMK.’nun 1/1. maddesinde (kanun sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır) hükmü öngörülmüştür. Bu hukuki gerçek HUMK.’nun 76. maddesiyle, hakim re’sen Türk Kanunları mucibinde hüküm verir, denmek suretiyle pekiştirilmiş bulunmaktadır. Giderek yorum ya da içtihadi yolla, yasa koyucunun amacı dışına çıkmanın mümkün olmadığı yolundaki yargısal içtihatlar kararlılık kazanmıştır. Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.1991 gün 1991/6 – 230 Esas ve 1991/261 Karar sayılı içtihatı aynı mahiyettedir.

Bu durumda, haksız tutuklama nedeniyle uğranılan zararların tazmin şekli kanunla düzenlenmiş ve Anayasa hükmü ile ayrıca garanti altına alınmış iken bu yasal düzenlemelere aykırı bir şekilde doğrudan ilgili hakimlerin sorumluluğunun kabul edilmesi az yukarıda açıklanan Anayasa ve yasa hükümlerine açıkça aykırılık teşkil etmektedir.

Bu bağlamda 25.03.1931 tarih ve 19/25 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanma yeri bulunmamaktadır. Zira, bu içtihat Yargıtay özel dairesinin kararında da belirtildiği şekilde HUMK.’nunda yer alan, hakimlerin sorumluluğu ile ilgili hükümlerin, ceza hakimlerini de kapsayıp kapsamadığı ve haklarındaki hukuki sorumluluk davalarına nerede bakılacağına ilişkindir. İçtihadı Birleştirme Kararları kanun hükmünde olup kaldırılmadığı sürece yürürlüktedir.

Ne var ki, İçtihadı Birleştirme Kararı, mülga 1412 sayılı CMUK.’nunda ceza hakimlerinin sorumluluğu ile ilgili herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasından kaynaklanmıştır. Bu içtihat 15.05.1964 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 07.05.1964 gün ve mülga 466 sayılı kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimselere tazminat verilmesi hakkında kanunla hükümsüz hale gelmiştir. 5320 sayılı CMK.’nun yürürlük ve uygulama şekli hakkında kanunun 6. maddesiyle CMK.’nun 141 ila 144. maddeleri hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı öngörülmüş, 1412 sayılı CMUK. kanunu ile 466 sayılı kanun dışı yakalanan veya tutuklanan  kimselere tazminat verilmesi hakkında kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

Bu itibarla, 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimselerin tazminat istekleri CMK.’nun 141 ve 142. maddelerine tabi olmuştur. Aksine düşüncenin yasanın açık hükmüne aykırılık teşkil edeceğinde duraksamaya yer yoktur. Hiçbir makam ve merci kaynağını Anayasadan almayan yetkiyi kullanamaz. Anayasanın 129/5, 40/3 maddeleri, CMK. 141, 142. maddelerine göre tazminat sorumlusu doğrudan davalı hakimler olmayıp devlettir. Verilen karar bu nedenle hatalıdır.

Öte yandan Anayasanın 138. maddesiyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 4. maddelerine göre hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre karar verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hakimlere emir ve talimat veremez, genelge gönderemez, tavsiye ve telkinde bulunamaz. Görülmekte olan bir dava hakkında Yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılmasıyla ilgili soru sorulamaz, görüşme yapılamaz veya herhangi bir beyanda bulunulamaz.

Hal böyle iken, devam etmekte olan bir ceza yargılamasında verilen emniyet tedbiri niteliğindeki tutuklama kararı nedeniyle ceza davasının sonucunu beklemeden davalı hakimlerin sorumluluğunu kabul etmek, yukarıda açıklanan Anayasa ve yasa hükmüne açıkça aykırılık teşkil etmektedir. Çünkü ceza yargılamasının ne şekilde sonuçlanacağı bu aşamada bilinmemektedir. Davacının lehine sonuçlanarak beraat etmesi halinde uğradığı maddi ve manevi zararlarını CMK.’nun 141 ve 142. maddeleri gereğince tazmin edebilecektir. Aksinin gerçekleşmesi yani davacının mahkum olması halinde davalı hakimler hakkında verilen tazminatın kaynağı ve dayanağı ne olacaktır? Tazminata mahkum edilen hakimler uğradıkları zararları kimden ve ne şekilde tazmin edeceklerdir. Bu aşamada bu sorunun cevabı yoktur. Daire kararı bu nedenle de hatalı olmuştur.

Diğer yandan bir an mülga 466 sayılı kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi hakkında kanunun bulunmadığı, 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren uygulama kabiliyeti olan CMK.’nun 141 ila 144. maddelerinin bulunmadığı varsayılarak, 25.03.1931 tarih ve 19/25 sayılı İçtihadın Birleştirme Kararının yürürlükte olduğu kabul edilse bile, somut olayımızda HUMK.’nun 573/2. maddesine dayalı tazminata hükmetme koşullarının da bulunmadığı açıktır. Zira anılan maddede, yoruma ihtiyaç göstermeyecek derecede, açık ve kesin olan kanun hükmüne aykırı karar verilmiş olması hali, tazminatı gerekli kılmaktadır. Davalıların hangi eylem ve işlemleriyle, yoruma ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olan kanun hükmüne aykırı karar verdikleri, kamu hizmeti kavramı ile hiçbir şekilde bağdaştırılmayacak, görev gereklerinden ve sınırlarından ilk bakışta ayrılabilen ve nesnel kurallarla belirlenmiş kamusal çerçevenin dışına çıkan eylem ve işlemlerinin, başka bir anlatımla davalıların kişisel kusurlarını oluşturan eylem ve işlemlerinin nelerden ibaret olduğu, Yargıtay özel dairesince somut veri ve belgelere dayalı olarak açıklanmamış, neden ve gerekçeleri gösterilmemiştir.

Üstelik 1086 sayılı HUMK.’nun 573. maddesinin 575. maddeyle birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. 573. maddede yazılı nedenlerden ötürü hakimlerin sorumluluğunun kabul edilebilmesi için 575. maddedeki koşulların da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. 575. maddede tazminat davasının ne şekilde ikame edileceği açıklanırken şikayet konusu olan davanın özetinin, gerçekleşen yargılamanın, verilen hüküm ve kararlarla yerine getirilen işlemlerin özetlerinin de dava dilekçesinde gösterilmesi, belgelerin eklenmesi istenmektedir. Bu maddeden anlaşılan da hakimlerin 573. maddeye göre sorumluluklarının kabul edilebilmesi için tazminata konu olan davanın sonuçlanmış olması gerekmektedir. Ortada henüz sonuçlanmış bir dava bulunmamaktadır. Karar bu nedenle de yerinde değildir.

Tüm bu nedenlerle; T.C.Anayasasının 129/5, 40/3, 138. maddelerine, CMK.’nun 141, 142. maddelerine, 2802 sayılı kanunun 4. maddesi ile HUMK. 573/2, 575. maddelerine aykırı bulunan özel dairenin tazminata ilişkin kararının bozulması gerekmekteyken aksine düşüncelerle onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 05.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/346, Karar No: 2017/3086, Tarih: 11.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/346 E.  ,  2017/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve kabule göre; açık havada, gece vakti, aydınlatması mevcut olmayan yerleşim yeri dışında, tek yönlü, 7,30 metre genişliğinde, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, düz ve eğimsiz devlet yolunda, aracının hızını far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamadan sağ şeridi takiben seyreden sürücü ..., idaresindeki minibüsün sağ ön kısmını, sağ şerit üzerinde arızalı halde durmakta olan, reflektörü ve ışık donanımı olmayan sanık ...'ın yönetimindeki traktöre takılı römorkun sol arka tarafına sağ şerit üzerinde çarpması sonucu minübüste yolcu olarak bulunan ...’ın öldüğü olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de, sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, 1 yılın 365 yerine 360 gün kabulü ile adli para cezasının 15.200 TL yerine, 15.000 TL olarak belirlenmesi suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/91, Karar No: 2011/132, Tarih: 21.06.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/10-91 E.  ,  2011/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/282762

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık M.Z. V..’ın, 5237 sayılı TCY’nın 188/3, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 1400 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.05.2008 gün ve 209-85 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 24.02.2009 gün ve 15710-2717 sayı ile;

“Dosya içeriğine göre; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediğine ilişkin aşamalarda birbiriyle çelişen soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraati yerine, mahkûmiyet hükmü kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 30.06.2009 gün ve 97-107 sayı ile;

“ … 09.08.2007 tarihli olay yakalama arama geçici muhafaza altına alma tutanağında açıklandığı üzere Y. B.’nın uyuşturucu madde ile yakalandığı ve uyuşturucu maddeyi nereden aldığı sorulduğunda M. isimli şahıstan aldığını bildirdiği ve 0546 261 43 25 nolu telefonunu da açıkladığı, bunun üzerine Y. B.’nın 0546 261 43 25 nolu telefonu ile M.’la irtibata geçildiği, bir paketi 20 TL olmak üzere toplam üç paket 60 TL’lik esrar maddesinin istendiği ve Y.’in polisle birlikte hareket ettiği ve Haydarpaşa Köprüsü üzerinde narkotik maddeyi teslim edeceğinin bildirdiği ve görevli polislerin, randevu mahalli çevresinde tertibat aldıkları ve polis memuru C. Y.’ın da narkotik alıcısı olarak görevlendirildiği, Haydarpaşa Köprüsüne gittiği ve köprü üzerinde M.D., H.B., M.Z. V.’ın birlikte oldukları ve M. D.’un pantolonunun sağ cebinden gazete kağıdına sarılı vaziyette olan esrar maddesini çıkarıp polis memuru C.Y.’a verdiği, polis memuru C.Y.’ın da önceden seri numarası tespit edilmiş, bir adet 50, bir adette 10 TL olmak üzere toplam 60 TL’yi M. D.’a teslim ettiği ve alışveriş tamamlanınca polislerin kimliklerini göstererek olaya müdahale ettikleri, H. B.’ın kaçtığı diğerlerinin yakalandığı ve H. B.’ın Harem Otagar çevresinde yakalandığı, yapılan üst aramalarında M. D.’da bir adet, H. B.’da bir adet ve M. Z. V.’da ise iki adet cep telefonlarının elde edildiği, dolayısı ile sanık M.Z. V.’ın uyuşturucu madde ticareti operasyonunda yakalandığı, Y. B.’nın 10.08.2007 tarihli savunmasında M. D. ile M. Z. V.’ın daha önceden de birlikte gezerken gördüğünü beyan ettiği, M. Z.V.’ın 10.08.2007 tarihli avukat huzurunda C.Savcısı tarafından alınan savunmasında esrar ticaretini açıkça yaptığını beyan ettiği, yine 03.09.2007 tarihli yine avukat huzurunda alınan C.savcılığındaki savunmasında da uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğini açıkça belirttiği, 10.08.2007 tarihli Kadıköy Çocuk Mahkemesince alınan savunmasında da yine esrarı Y.’e bedelsiz olarak verdiğini savunduğu, tutanak tanıkları M. Y., M. B. ve A.P.’ın, sanık M.Z.V.ile uyuşturucu madde satışını gerçekleştiren M.ile aynı anda yakalandıklarını belirten beyanları, Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/164 esas ve 2007/387 karar sayılı 29.11.2007 tarihli kararında sanık M. D.’un TCK’nun 188/3, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, sanık Y.’in de TCK’nun 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, mahkememizce alınan kovuşturma aşamasındaki 15.11.2007 tarihli savunmasında ise uyuşturucu madde ticareti suçunun cezasından kurtulmak amacıyla esrar kullandığını savunduğu, olaydan geriye doğru bir ay öncesinde M.D. ve H.B.ile Harem’de tanıştığını, kendisine iki sefer yemek yetirdiklerini, gel işe başla dedikleri şeklindeki kaçamak yollu savunması, yine mahkememizdeki savunmasında Yaser’e esrar verdiğini ve karşılığında para almadığını belirten açık savunması ve yargılama aşamasında sanık M.Z. V.’ın 08.05.2009 günü Üsküdar ....

.11.2007 tarihli savunmasında ise uyuşturucu madde ticareti suçunun cezasından kurtulmak amacıyla esrar kullandığını savunduğu, olaydan geriye doğru bir ay öncesinde M.D. ve H.B.ile Harem’de tanıştığını, kendisine iki sefer yemek yetirdiklerini, gel işe başla dedikleri şeklindeki kaçamak yollu savunması, yine mahkememizdeki savunmasında Yaser’e esrar verdiğini ve karşılığında para almadığını belirten açık savunması ve yargılama aşamasında sanık M.Z. V.’ın 08.05.2009 günü Üsküdar .....Caddesi üzerinde uyuşturucu maddelerinden kokain ticareti suçunundan 08.05.2009 günü Üsküdar 2. Sulh Ceza Mahkemesince tutuklandığı ve Üsküdar C.Başsavcılığınca 30.06.2009 tarih, 2009/102 sayılı iddianame ile sanığın 5237 sayılı TCK 188/3-4, 31/3, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davasının açıldığı Cumhuriyet savcılığının dosyamıza gönderdiği iddianame ve sanığın savunma tutanağından da anlaşılmış olmakla, sanığın soruşturma aşamasında iki kez Cumhuriyet savcılığında, Sulh Ceza Mahkemesinde ve mahkememizde uyuşturucu ticareti suçunu işlediğine dair açık ikrarı, yargılama aşamasında uyuşturucu maddelerden kokain ticareti suçunu işlediği iddiası ile tutuklanıp hakkında kamu davası açılmış olması ve sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan hakkında ceza verilen M. D.ile birlikte operasyon sonucu yakalanmış olması ve bu olay öncesinde uyuşturucu madde kullanmak suçundan sanık Y.’in savunmasında açıkladığı üzere M. Z. V. ile M. D.’u birlikte gördüğüne dair beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın serbest idaresi ile tüm aşamalarda uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğini savunmuş olup dosyada toplanan delillerde bunu destekler mahiyette olduğundan, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkememizce verilen mahkumiyet kararının yerinde olmayıp beraat kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulan Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24.02.2009 tarih, 2008/15710 esas ve 2009/2717 karar sayılı bozma ilamının birinci bendine direnme kararı verilmiştir.

Sanık uyuşturucu madde ticareti operasyonu ile yakalanmış olduğundan, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 192. maddesinin uygulama olanakları yoktur. Bu nedenle TCK’nun 192. maddesi uygulanmamıştır.

… Sanığın gözlenen vücut gelişim yapısı kayden engel hali olmadığı anlaşılan nüfus aile kayıt tablosu, sağlık kurumu yardımı ile doğumunun olmadığına dair mernis doğum tutanağı, sanık hakkında İstanbul ATK Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 14 Mart 2008 tarih 1153 karar sayılı yaş tahmin raporuna göre CMK’nın 218 ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca sanık Mehmet Zeki Varğın'ın 27.12.1192 olarak yazılan doğum tarihinin iptali ile 17.12.1991 doğumlu olarak tashihen tesciline karar verilmiştir” gerekçesiyle önceki hükümde oyçokluğu ile direnilmiş, mahkemenin bir üyesi bozmaya uyularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 05.04.2011 gün ve 282762 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık M.Z. V. hakkında kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma ve suç üstlenme suçlarından kurulan beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan, direnme hükmü ve temyizin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalan¬dırılmasına karar verilen somut olayda, Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı suçu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Dosya içeriğinden;

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalan¬dırılmasına karar verilen somut olayda, Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı suçu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Dosya içeriğinden;

09.08.2007 günlü olay yakalama ve el koyma tutanağına göre, devriye görevi ifa edilirken Ford Focus marka aracı kullanmakta olan bir şahıstan şüphelenildiği, “dur” ikazına rağmen kaçtığı farkedilince ısrarla durması söylenip aracın durdurulduğu ve sürücü Y. B.’nın yakalandığı, üst aramasında iç çamaşırına sıkıştırılmış halde paket halinde 1 gram esrarın ele geçtiği, nereden aldığı sorulunca Y.’in “M.adlı bir şahıstan satın aldım” diyerek telefon numarasını verdiği, M.’a ait olduğu bildirilen “0 546 261 43 25” numaralı telefon alıcı rolündeki görevli tarafından aranarak telefondaki kişi ile 60 TL karşılığında üç paket esrar satışı hususunda anlaşma yapıldığı ve buluşma yeri kararlaştırıl¬dığı, buluşma yeri olan Haydarpaşa Köprüsü üzerinde tertibat alındığı, belirtilen yere telefon görüşmesinin yapıldığı düşünülen M. D.’un, yanında sanık M. Z.V.ve H.B. ile geldiği, alıcı rolündeki C. adlı görevliye M.’ın cebinden çıkardığı esrar paketlerini verdiği ve karşılığında seri numarası tespit edilmiş 60 Lirayı aldığı, bunun üzerine polis tanıtma kartları gösterilince H.’in harem istikametine doğru kaçtığı, M.ve sanık Z.’nin ise olay yerinde yakalandıkları, kaçan H.’in de kovalamaca sonucunda yakalandığı, yapılan üst aramasında bir adet ruhsatsız tabanca, şarjör ve 6 adet merminin ele geçtiği, M.’ın alışveriş sırasında görevliye verdiği üç pakette de beş gram esrar olduğunun belirlendiği,

Olay sonrasında yakalanan sanık M.D. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma, sanık Y. B..hakkında kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma, sanık H. B.hakkında ise 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kamu davalarının açıldığı ve yapılan yargılamaları sonucunda haklarında mahkûmiyet kararları verildiği, bu hükümlerin kesinleşip kesinleşmediğinin dosya kapsamından anlaşılamadığı,

Yaşı küçük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen sanık M.Z. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma ve suç üstlenme suçlarından kamu davasının açıldığı,

Adli Tıp Kurumu Kadıköy Şube Müdürlüğünün 10.08.2007 gün ve 3007 sayılı raporu ile, sanığın atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyecek derecede bir psikopatolojik araz ve zeka geriliği rahatsızlığı bulunmadığının tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14 Mart 2008 gün ve 1153 sayılı raporu ile de, sanığın suç tarihinde 16 yaşının içinde olduğunun bildirildiği, yerel mahkemece bu rapora dayanılarak CYY’nın 218. ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddeleri uyarınca sanık M.Z. V.’ın nüfusa 27.12.1992 olarak yazılan doğum tarihinin iptali ile 27.12.1991 doğumlu olarak tashihen tesciline karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14 Mart 2008 gün ve 1153 sayılı raporu ile de, sanığın suç tarihinde 16 yaşının içinde olduğunun bildirildiği, yerel mahkemece bu rapora dayanılarak CYY’nın 218. ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddeleri uyarınca sanık M.Z. V.’ın nüfusa 27.12.1992 olarak yazılan doğum tarihinin iptali ile 27.12.1991 doğumlu olarak tashihen tesciline karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık Cumhuriyet Savcılığınca alınan 10.08.2007 tarihli ilk ifadesinde, “Ben esrar kullanırım, kendi kullanımım için gerekli olan esrarı Bingöl’de tarla başındaki kişilerden kilosunu 700- 1300 Lira arasında bir fiyattan satın alırım. Halen İstanbul’da parklarda yatıp kalkarım. -Arama yapılır- diye otel gibi yerlerde kalmıyorum. Kullanıcı Y.’i de tanırım, ona da zaman zaman esrar veririm, ama karşılığında para almam. Olay günü Yaser beni 0 546 261 43 25 numaralı cep telefonumdan aradı ve esrar istedi. Üsküdar sahilinde ona 8 gram kadar esrar verdim. Yakalanınca benim telefonumu polislere vermiş. Bir müddet sonra birisi beni aynı (…4325) numaralı telefondan aradı. 60 Liralık esrar istediğini söyledi. Üsküdar sahilde buluştuk, sivil giyimli birisi geldi ve bana 60 Lira verdi, ben de 3 paket esrarı ona verdim, polismiş, beni yakaladı. Ayaklarımın dibinde de ruhsatsız olarak bulundurduğum tabancayı ve içindeki 2 adet mermiyi buldular. Ben yakalandıktan sonra olay yerine M.ve H. geldi. Polis M.’ı da yakaladı, H.’e de –dur- deyince H. kaçtı. Daha sonra onu da yakalamışlar. Satışı ben gerçekleştirdim, Y.’e de para karşılığı olmadan esrarı ben vermiştim, tabanca da benimdir. Bir yıl kadar önce bir arkadaşım hediye etmişti, markasını ve içindeki mermi sayısını bilmememin nedeni ruhsatı yoktur çapına da dikkat etmemiştim’’ demiş, bu ifadeyi Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda da tekrar ederek benzer anlatımda bulunmuştur.

Cumhuriyet savcısına verdiği 03.09.2007 tarihli ikinci ifadesinde, “… yaşım küçük olduğu için daha az ceza alırım düşüncesiyle tabancanın bana ait olduğunu söylemiştim ama bu kısım doğru değildir, tabanca H.’e aittir, kaçarken polisler tarafından yakalanınca üzerinde ele geçmiş, daha önceki anlatımımın uyuşturucuya ilişkin kısmı doğrudur’’ demiş,