muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13595, Karar No: 2018/4569, Tarih: 19.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13595 E.  ,  2018/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2016 tarih ve 2015/209-2016/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı markası ile davacı markasının karıştırılmaya ve ilişkilendirilme ihtimaline sebep olacak derecede benzer olduğunu, iki markanın da "S" harfi unsurlarından oluştuğunu, davalı markasının tüm unsurları ve ayırt edici nitelikleriyle aynen içerdiğini, müvekkiline ait tescilli “S” unsurlu markanın söz konusu olduğunu davalı tarafın “S SWIFT” 2014/23408 sayılı markası aynı sınıflarda müvekkil markasına benzer şekilde tescilli olduğunu ileri sürerek davalı markasının 25. sınıf ayak giysileri ve 35. sınıf müşterilerin mallara elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri, malların bir araya getirilmesi hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin “S SWİFT” şekil ibareli markasının uzun yıllardır kullanmakta olduğunu 2012 ve 2014 yılından bu yana 25 ve 35 sınıflarda tescilli olduğunu ve piyasada bilinçli tüketici kitlesi nezdinde bilinen ve tanınan bir marka haline geldiğini, davalı markası ile davacı markasının hiçbir şekilde benzemediğini, müvekkiline ait markanın benzerliği olmadığını, sadece S harfi olarak değil ek ibare ve S ibaresi değerlendirildiğinde farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın markasının esas unsuru S şekil markası olduğu, davalı tarafın davacı tarafa ait S esas unsuru markanın baş kısmında ayırt edilmeyecek şekilde kullanıldığı, söz konusu kullanımın aynı işletmeden gelen seri markalar imajı yarattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın hakimin hukuki bilgisi ile çözülebilecek nitelikte bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8088, Karar No: 2011/9123, Tarih: 15.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8088 E.  ,  2011/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 04/01/2008 gününde verilen dilekçe ile hatalı ödeme nedeniyle alacağın tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem ve sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı Bakanlık İİK 89.maddesi gereğince zimmetinde sayılan icra alacağını, icra alacaklısı yerine icra borçlusuna ödediğini, icra borçlusu olan davalı ... Tic. A.Ş'nin bu nedenle sebepsiz zenginleştiğini, daha sonra aynı miktarın icra alacaklısına da ödenmek zorunda kaldığını belirterek sebepsiz zenginleşen davalı şirket ile davalı şirkete bu haksız ödemeyi yapan diğer davalı saymanlık müdürü ...'dan zararının tazminini istemiştir.

Yerel mahkeme, davalı şirket yönünden davayı kabul, verilen emrin de davalı ...'ın imzası bulunmaması, idare tarafından bu konuda tahkikat yapmaması ve belge olmaması nedeniyle davalının paranın ödenmesinde kusur ve ihmali olmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davayı reddetmiştir.

Dosyadaki belgelerden, İİK 89.maddesi gereğince kendisine haciz ihbarnameleri gönderilen ve borç zimmetinde sayılan davacı bakanlığın, icra dosyası alacaklısı yerine borçlu olan davalı şirkete ödeme yaptığı ve sonrasında alacaklı şirket aleyhine açtığı davayı kaybederek aynı ödemeyi bu kez icra alacaklısına da yapmak zorunda kaldığı anlaşılmaktadır. Bu haksız ödemenin yapılması eyleminde kusuru bununan kamu görevlisi de kendisine haksız ödeme yapılan şirket ile birlikte bedelin ödenmesinden sorumludur. Eldeki davada bilirkişi incelemesi yapılmış ise de davalı saymanlık müdürünün eylem ve işlemleri ile sorumluluğu konusunda herhangi bir belirlemede bulunulmamıştır. Her ne kadar yerel mahkeme gerekçesinde davalı müdür hakkında tahkikat işlemi yapılmadığı belirtilmiş ise de, davalı müdür tarafından delil olarak sunulan mektupta icra dosyası alacaklısı olan şirket tarafından davalı müdür için suç duyurusunda bulunulduğu belirtilmiştir. Şu durumda yerel mahkemece bu yönde inceleme yapılması, varsa soruşturma evrakı veya kurum inceleme belgelerinin getirtilmesi ve davalının sorumluluğu olup olmadığının bu belgelere göre belirlenip bir sonuca varılmak gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2010/8088-2011/9123

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 15/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/559, Karar No: 2023/7254, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/559 E.  ,  2023/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1260 Esas, 2022/2034 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 Esas, 2021/45 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bartın ili, Kurucaşile ilçesi, ... köyü, 193 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak davacı lehine terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın niteliği itibari ile tarla olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, taşınmazın tarım arazisi, bahçe ve yerleşime yönelik olarak bina yapmaya elverişli olduğunu, etrafında yerleşime yönelik bir sürü binanın olduğunu, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olduğunu, belediye hizmetlerinden yararlananların arsa vasfında olması gerektiğini, tarla olarak yazılmasının bu konuda önem arzetmediğini, davacı idarece dava konusu gayrimenkulün m²sine düşen bedelin belirlendiğini ve bu bedelin düşük olduğunu, karadeniz bölgesinde toprak alanlarının azlığı ve engebeli arazinin çok olması nedeniyle kapitalizasyon faiz oranının da %4' ün altında olmasının gerektiğini, taraflarına kıymet takdir komisyonu tutanağının tebliğ edilmediğini, itiraz etme haklarının saklı olduğunu, mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde keşif icrasını, taşınmaz, yapı, ağaç, sınır kazıkları ve tellerin değerlerinin objektif unsurlarda dikkate alınmasının gerektiğini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; düşük bedel biçildiğini, objektif değer artış oranının düşük alındığını, yapı yıpranma oranının fazla alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre, köy içinde olması da göz önüne alınarak, objektif değer arttırıcı unsur oranının % 100 olarak esas alınması, dava konusu kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza fındık gelirine göre değer biçildiği gözetilerek diğer ağaçlara ayrıca değer biçilmemesi, taşınmaz üzerindeki yapı yönünden davacı idare tespitinde yapının 30 yaşında olduğu belirtildiği, bilirkişi raporunda 10 yaşında olduğu belirtildiği ancak yüzde 32 oranında yıpranma düşülmüş olduğu anlaşıldığından yapının yaşı değerlendirip, yaşına ve niteliğine uygun şekilde yıpranma oranlarına ilişkin cetvelde öngörülen oranlar göz önüne alınarak yıpranma oranı düşülmek suretiyle kamulaştırma bedelinin hesaplanması için dosya önceki bilirkişi heyetine tevdi edilerek ek rapor aldırılmak suretiyle belirlenen fark bedel depo ettirilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesi gerektiğini, uygulanan objektif değer artışının Anayasaya aykırı olduğunu, kamulaştırmadan kalan kısmına uygulanan değer azalışının kabul edilemez nitelikte olduğunu, kıymet takdir raporu ile fahiş fark olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama fındıklık niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak, üzerindeki yapıya ise aynı Kanun'un (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmek suretiyle ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında değer azalışı oluşacağının kabulü ile değer azalış oranı uygundur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5909, Karar No: 2017/7834, Tarih: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5909 E.  ,  2017/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

1136 Avukatlık Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 63/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 tarihli ve 2013/455 esas, 2014/641 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2015/86 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/04/2016 gün ve 2570 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2016 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2013/15 sayılı ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12/09/2013 tarihli ve 2012/28099 esas, 2013/22065 sayılı ilamlarında, mahkemesince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar verildiği hallerde dahi itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceğinin belirtildiği,

Yine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/17216 esas, 2015/24958 sayılı ilamında da, vekalet ücretine hükmedilmemesi sebebiyle yapılan itirazının merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle reddedilmesi üzerine söz konusu bu hükmün bozulmasına karar verildiği,

Ayrıca Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklinde belirtildiği,

Yukarıdaki bahsi geçen kararlarla birlikte, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekalet ücreti tayin olunması gerektiği şeklindeki hükümleri gereğince, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, vekili bulunan katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine, merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15104, Karar No: 2014/6411, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15104 E.  ,  2014/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay gecesi saat 00.15 sıralarında, sanığın, yönetimindeki çekici ve dorsesi ile, meskun mahal dışı, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, 7 m genişliğindeki, iki şeritli, sağda 2 m genişlikte banketi mevcut, zemini asfalt, hafif virajlı, eğimsiz yolda seyrederken olay mahalline geldiğinde, önünde aynı istikamete seyreden ve 45 dakika sonraki ölçümde 0,43 promil alkollü olduğu belirlenen -temyize gelmeyen- diğer sanık idaresindeki arka ışıkları yanmayan sepetli motosiklete, aracının hızını kendi far ışıklarının aydınlattığı mesafe içinde emniyetle seyredebileceği seviyede ayarlamamak ve motosikleti fark ettiğinde etkili fren ve sola direksiyon tedbiri almayarak, sellektör ikazı ile yetinip tehlike ortamında almış olduğu sola direksiyon tedbirinde gecikmek ve yetersiz kalmakla, sağ şeritte sağ bankete 1,20 m mesafede arkadan önlemsiz şekilde çarparak yaklaşık 320 metre ileri sağa sürüklemesi sonucu, motosikletteki 1 yolcunun ölümüne, sepetteki diğer katılan yolcunun 3. (orta) derece kemik kırıkları ve sol el bileği ve parmaklarında oluşan ileri derecede fonksiyon kaybı ve anatomik bozulma nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde; motosiklet sürücüsü olan katılan-sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmalarına neden olması şeklindeki olayda, tali kusurlu şekilde neden olduğu olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/3/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6098, Karar No: 2019/3611, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6098 E.  ,  2019/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/895, Karar No: 2007/965, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/895 E.  ,  2007/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı şirkete ait dahili davalı ... ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracıyla müvekkili şirkete kasko sigortalı ... plakalı araca çarparak kaçtığını belirterek sigortalılarına ödenen 2.915.29.YTL'sı tazminatın 22.10.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş 8.5.2006 tarihli dahili dava dilekçesi ile de sürücü ... ...'un davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili müvekkilinin maliki olduğu ... plakalı aracın kazaya karıştığına ilişkin delil bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... ... tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalı şirkete ait ... plakalı aracın kasko sigortalı ... plakalı araca sürterek kazaya neden olduğunu iddia etmiş, sigortalı araç sürücünün polis ifadesi resimler, poliçe, ekspertiz raporu, trafik kaydı, bilirkişi incelemesi delillerine dayanmıştır. Davalı vekili ise araçlarının kazaya karışmadığını savunmuş, müvekki-

line ait aracı kullanan sürücü ... ... ile kazayı gören ...'un dinlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece tanıklar dinlenmeden davalıya ait aracın ruhsat örneği getirtilip özellikle ruhsatta yazılı rengi incelenmeden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının tanık olarak bildirdiği sürücü ... ... olay tarihindeki ifadesinde davalı şirkete ait ... plakalı kırmızı MAN marka açık kasalı kamyonun sigortalı araca çarptığını açıkca beyan etmiştir.6.7.2004 tarihli saat 08.20'de tanzim edilen hasar tesbit tutanağı ve davalının kaza tarihini müteakip trafik sigortasını yaptırması da davacı iddiasını derece derece doğrulayıcı niteliktedir. Yukarıda açıklandığı gibi davalı aracının ruhsat kaydı getirtilmeli, renk değişikliği söz konusu olup olmadığı ve nedeni incelenmeli, davacı tanıkları dinlenmeli, toplanacak delillere göre hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.