muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8827, Karar No: 2014/10687, Tarih: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8827 E.  ,  2014/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat,

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların, ücret karşılığında çalışan işçiler olup, iş yerinin maliki ve taşınmazın hukuki durumunu bilebilecek kişiler olmadıkları, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın,.... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/07/1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde yer alıp, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 10/04/1982 tarih ve 13751 sayılı kararı ile tescil edilen .... dahilindeki “kargir oda” vasıflı taşınmazın, 21/03/2007 tarihi itibariyle maliki olduğu, suça konu taşınmazda izinsiz gerçekleştirilen inşai müdahaleler nedeniyle kültür varlığının zarar gördüğünden bahisle sanık hakkında dava açıldığı, sanığın savunmasında, sadece iş yerinin zeminine fayans döşeme işi yaptırdığını, taşınmaza başkaca herhangi bir müdahalede bulunmadığını beyan ettiği, sanığa ait inşaat işinde çalışan diğer sanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında kollukta verdikleri ifadelerde, iş yerine girince karşıda bulunan duvarı, sanığın isteği üzerine yıkmaya başladıklarını, çıkan molozları da çuvallara doldurduklarını söyledikleri, olay yerindeki keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişilerce, dosya içerisinde mevcut bütün bilgi, belge ve fotoğraflar da incelenmek suretiyle düzenlenen 21/05/2010 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, yığma yapı duvar elemanlarının renginden, kırma-parçalanmanın yeni olduğunun anlaşıldığı, duvar renginin değiştirilmiş olduğu, eski taban döşeme malzemesi sökülerek yerine seramik döşeme kaplaması yapıldığı, eskiden mevcut olan özgün arka duvar örgüsünün dükkan içine bakan yüzü bir miktar kazınarak, duvar içerisine yaklaşık 2.10 m genişliğinde, 1.35 m yüksekliğinde ve 0.56 m derinliğinde bir oyuk açıldığı, oyuğun önüne suntadan bir kapak yapıldığı, oyuğun bulunduğu özgün duvar yüzüne destek amaçlı çiviler çakıldığı, tüm bu inşai müdahalelerin, iş yerinin mülkiyetinin sanık ...'e geçmesinden sonraki tarihlerde gerçekleştirildiği, suça konu binada yapılan inşai ve fiziki müdahaleler nedeniyle tescilli yapının zarar gördüğü anlaşılmakla; kentsel ve tarihi sit alanı içerisindeki korunması gerekli kültür varlığında izin almaksızın inşai faaliyet yaparak, varlığın zarara uğramasına sebebiyet veren sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, somut veri ve gözlem ile sebep sonuç ilişkisine dayanan bilirkişi kurulu raporuna itibar edilmeme gerekçesi de açıklanmadan, sanığın suç kastı bulunmadığı kanaati ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6886, Karar No: 2022/1135, Tarih: 15.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6886 E.  ,  2022/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.12.2018 tarih ve 2018/236 E. - 2018/469 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2020 tarih ve 2019/358 E. - 2020/540 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile ...'un seyahat alanında faaliyet gösteren Tozmaz Seyahat Ltd. Şti'ni kurduklarını, müvekkilinin ortağı olduğu dava dışı Özlem Seyahat Tozar Otomotiv Turizm Servis Bakım Ltd. Şti'ne ait "Özlem Seyahat+Şekil" ibareli markanın da bu şirkete devredildiğini, sonrasında bahse konu markanın şirket ortağı ve müdürü olan ... tarafından, yine kendi ortağı ve şirket müdürü olduğu Mutlu Tolga Gıda Tarım Hayvancılık Orman Ürünleri İnşaat Nakliyat Ltd. Şti'ne marka devir sözleşmesi ile devredildiğini, davalı şirketin marka haklarını üzerlerine aldıkları andan itibaren Özlem Seyahat Ltd. Şti'ne ihtarnameler gönderip, bu markanın kendilerine ait olduğu bildirilerek kullanımlarının sonlandırılmasının istendiğini ileri sürerek, davalıya yapılan satışın ve tescilin iptali ve terkini ile markanın müvekkilinin ortağı olduğu Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin ve taraf sıfatının bulunmadığını, davacının ortağı olduğu Özlem Seyahat Tozar Ltd. Şti. ve Tozmaz Ltd. Şti.'nin tüm borçlarının müvekkilince kapatıldığını, hatta müvekkilinin Tozmaz Ltd. Şti.'ne ortak edildiğini, buna rağmen anılan şirketler faal hale getirilemeyince, dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. ile müvekkilinin anlaşarak, bedeli karşılığında markayı devraldığını, buna rağmen davacının anılan markayı haksız olarak kullanmaya devam ettiğini, kullanımına son vermesi istenince de bu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu markanın ilk tescil sahibinin Özlem Seyahat Tozar Ltd. Şti. olduğu, bu şirket tarafından markanın dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd.Şti.'ye, dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. tarafından da davalı ... Ltd.Şti.'ye devir ve tescil edildiği, her iki devir sözleşmesindeki bedelin de 1.000,00 TL olduğu, sözleşmeler arasında ilk devredenin yetkilisi Ali Altay ile markanın son tescil sahibi davalı tarafın imzacı kişisinin de aynı olduğu, iki devir sözleşmesinin imza tarihlerinin arasında bir ay gibi kısa bir sürenin bulunduğu, Ali Altay'ın ilk sözleşmenin imzasından bir gün önce, devreden Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. adına Serhat Doğan Tozar tarafından 02.03.2017 tarihinde temsile vekil kılındığı, tescilin gerçekleştiği 27.03.2017 tarihinden iki gün sonra, 29.03.2017 tarihinde vekillikten azledildiği, Ali Altay'ın devreden firmanın azlinden 2 gün sonra, devralan davalı firma tarafından 31.03.2017 tarihinde temsile vekil kılındığı ve 03.04.2017 tarihinde ikinci devir sözleşmesini devralan sıfatıyla imzaladığı, ilk devralan Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.'nin 24.02.2016 tarihinde gazetede ilan edildiği, merkez adresinin "Macunköy Mah.Gimat 16.Blok No:465-466 Yenimahalle/ANKARA" olduğu, ortaklarının Sedat Tozar (%50), ... (%50) olduğu, son devralanın Mutlu Tolga Gıda Tarım Hayvancılık Orman Ürünleri Ltd. Şti.'nin 29.12.2016 tarihinde gazetede ilan edildiği, merkez adresinin "Macunköy Mah.Gimat 16.Blok No:465-466 Yenimahalle/ANKARA" bulunduğu, ...'un (%100) hisse ile şirketin sahibi olduğu, devreden ve devralan şirketlerin aynı adreste bulunduğu, devir sözleşmelerinde ise tarafların adreslerinin farklı olduğu, devir sözleşmesini satıcı sıfatıyla ...'un imzaladığı, devralan şirket sahibinin de aynı şahıs olduğu, dava konusu markanın ilk devri kapsamında, dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.’nin markayı devir aldığı tarih ve bedelin, ticari kayıtlardan takip edilemediği, diğer yandan devir sözleşmesinde yer alan 1.000,00 TL miktarın ilk devir bedeli olduğu, dava konusu markanın ikinci devrine ilişkin dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. ve davalı şirketin ticari defterlerine, sözleşme bedeli ve devir tarihleriyle tutarlı 1.000,00 TL bedelin işlenmiş bulunduğu, mahsup tarihinin devir sözleşmesi ile aynı olduğu, tescilin TPMK tarafından 07.04.2017 tarihinde yapıldığı, devir tarihinde marka değeri için bir hesaplama yönteminin takip edildiği, markanın değer yaratmadığı ve bu sebeple devir sözleşmelerinde yer alan 1.000,00 TL bedelin marka değeri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; ilk devre yönelik olarak devreden ve devralan şirketlerin aynı adreste bulunduğu, devir sözleşmelerinde ise tarafların adreslerinin farklı olduğu, devir sözleşmesini satıcı sıfatıyla ...'un imzaladığı, devralan şirket sahibinin de aynı şahıs olduğu, dava konusu markanın ilk devri kapsamında, dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.’nin markayı devir aldığı tarih ve bedelin, ticari kayıtlardan takip edilemediği, tüm bu hususların dava konusu devir sözleşmesinin muvazaalı olduğunun kabulüne yeterli bulunduğu, yine işbu davanın konusunu oluşturan marka devir işlemi nedeniyle ...'un davalı şirket müdürlüğünden azline ilişkin olarak, Ankara 10.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmekte bulunan dava dosyasında alınan 10.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda, gerek Mutlu Tolga Gıda Ltd. Şti.'nin gerekse Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.’nin defter kayıtlarının incelenmesinden, işbu davanın konusunu oluşturan marka devir işleminin bedelsiz yapıldığının tespit edildiği, ayrıca dava konusu markayı davalıya devreden dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti., yine dava dışı Özlem Seyahat Tozar Ltd. Şti. tarafından, işbu dava konusu "Özlem Seyahat+Şekil" ibareli markanın işletilememesi üzerine, sadece anılan marka ile taşımacılık yapılması amacıyla kurulmuş olmakla, dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.'nin en önemli mal varlığının "Özlem Seyahat+Şekil" markası olduğu, bu durumda anılan markanın devri için dava dışı Tozmaz Seyahat Ltd. Şti.'nin ortaklar kurulunun karar alması gerektiği halde bu yönde bir karar alındığının iddia ve ispat edilemediği, dava konusu markayı anılan şirketi temsilen davalıya, şirket yetkilisi ... devrettiği, dolayısıyla dava konusu markanın davalıya devrinin esasen bu nedenle de geçersiz olduğu, bu durumda devir işleminin bedelsiz olup olmadığı konusunda daha ileri bir tetkik yapılmasına gerek görülmediği gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden yargılama yapılarak, davanın kabulü ile 98/014272 (2008/20132) numaralı "Özlem Seyahat+Şekil" ibareli markanın, Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. tarafından 03.04.2017 tarihli noter sözleşmesi ile davalıya devri işleminin ve tescilin iptali ve terkinine, anılan markanın davacının ortağı olduğu Tozmaz Seyahat Ltd. Şti. adına tesciline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1634, Karar No: 2012/2924, Tarih: 12.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1634 E.  ,  2012/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize ait 22.12.2001 gün, 8230-12823 sayılı kararın gereğinin kısmen yerine getirildiği anlaşıldığından bu kez gerekli dikkat ve özen gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden, kısa kararda yer verilmeyen hususlara ilişkin hükmün, davalı alacaklı vekiline yöntemince tebliği ile temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK.nun ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 432. maddesindeki yasal prosedürün işletilmesinden sonra, gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5709, Karar No: 2020/2755, Tarih: 12.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5709 E.  ,  2020/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6, 63. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal dışında, gece vakti, yağmurlu havada, bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama ıslak zeminli yolda seyir halindeyken, olay mahalli ışıklı kavşağa geldiğinde, gidişe göre yolun sağından soluna doğru, karşıdan karşıya geçmekte olan müteveffa yayaya, aracının sol far kısmı ile çarpması sonucu ölümüne neden olduğu ve kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur tespitine, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18384, Karar No: 2017/565, Tarih: 31.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/18384 E.  ,  2017/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacının temyizi sonucu, Dairenin 21.04.2014 gün, 2014/1538 Esas, 2014/8245 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü:

-KARAR-

Davacı, dava konusu 7375 ve 817 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan babası 6.5.1942 doğumlu ... ...'a ait olduğunu, ancak tapu kayıt malikinin tapuda soyadının “ ...”, doğum tarihinin ise 1328 (1912) olarak yazıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların mirasbırakanı 1942 doğumlu ... ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının dedesinin isminin de ... olduğu, kadastro tutanağına göre malikin davacı babası değil dedesi ... olma olasılığı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairece “... taşınmaz başında keşif yapılması, yerel bilirkişi ya da tespit bilirkişilerinin beyanına başvurulmasının değerlendirilmediği; taşınmazların davacı dedesine ait olabileceğinden bahsedilmesine rağmen belirleme yapılmadan sonuca gidilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; keşif yapılıp tespit ya da tutanak bilirkişi dinlense dahi, tutanak tarihine göre kaydı düzeltilmek istenen 1942 doğumlu ...y'ın zilyetlik süresinin doldurmasının mümkün olmadığı dolayısıyla katkısı olmayacağından keşfe gidilmeyeceği, taşınmaz malikinin davacı babası olmadığı, davacı dedesi ile ilgili ihsası reyi engellemek için kesin kanaat bildirilmediği gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 7375 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında “ tapu kaydı bulunmayan gayrimenkul Şaban oğlu ...'in 25 seneyi aşkın zamandır nizasız fasılasız malik sıfatıyla tasarruf ve zilyedinde iken 1960 yılında oğlu ...'a kayıtsız şartsız hibe ettiği, zilyetliğini devrettiği belirtilerek, tespitin 24.4.1969 tarihinde kesinleştiği malik hanesine 1938 doğumlu... ... yazıldığı sabittir.

./..

Dava konusu 817 parsel sayılı taşınmazın ise “30 seneden beri nizasız fazlasız malik sıfatıyla... ...’in zilyetliğinde bulunduğu, 19.04.1965 kesinleşme tarihli kadastro tutanağı ile tespit edildiği, malik hanesinde 1328 doğumlu... ... yazıldığı anlaşılmış, ancak 817 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydında malik hanesinde ... yazılıdır.

./..

Dava konusu 817 parsel sayılı taşınmazın ise “30 seneden beri nizasız fazlasız malik sıfatıyla... ...’in zilyetliğinde bulunduğu, 19.04.1965 kesinleşme tarihli kadastro tutanağı ile tespit edildiği, malik hanesinde 1328 doğumlu... ... yazıldığı anlaşılmış, ancak 817 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydında malik hanesinde ... yazılıdır.

Mahkemece, tapu kayıt malikleri olan ... ile ... adlarına bu isimde kayıtlı başka kişi veya kişilerin olup olmadığı hususunda nüfus araştırması yapılması gerekirken, tapu kayıt maliki olarak yazılı olmayan ... ile ilgili araştırma yapılmıştır.

Sonuç itibariyle; mahkemece dava konusu 7375 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında davacı dedesi Şaban oğlu ...'in oğlu ...'e hibe ettiği beyanının değerlendirilmesi; mahallinde keşif yapılması, tespit bilirkişi ve tanıkların keşifte dinlenilmesi; her iki taşınmaz yönünden tapu kayıt malikleri olan ... ile ... isimli nüfusta başka kişilerin kayıtları olup olmadıklarının araştırılması ve tapu kayıt maliklerinin davacı murisi 1942 doğumlu ... olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için davacının temyiz itirazının kabulü ile mahkemenin 28.11.2013 tarih 2013/934 Esas, 2013/1649 sayılı “Davanın reddine” dair kararının ve 15.7.2014 tarih 2014/758 Esas 2014/969 Karar sayılı direnme kararlarının, Dairece önceki bozma ilamına dair gerekçelerin genişletilerek BOZULMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3467, Karar No: 2013/7716, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3467 E.  ,  2013/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık bulunduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabulü ile, davacı malulyetinin %0 dan %11,3'e yükseldiği, bu nedenle oluşan %11,3 fark mesleki maluliyet nedeniyle taktir edilen 10.000,00 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 29/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar vermiştir.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece; dosya içerisinde artmaya konu önceki maluliyetin de kaçınılmazlık sonucu ortaya çıktığına ilişkin kesinleşmiş bir karar olmadığı ve her artmanın ayrı bir olgu olduğu göz ardı edilerek, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3211, Karar No: 2015/7907, Tarih: 15.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/3211 E.  ,  2015/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 323 ada 3 ve 303 ada 1 parsel sayılı 693.91 ve 1.903.91 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... mirasçıları ... ve arkadaşları adına verasette iştirak şeklinde tespit edilmiştir. Davacı ...; taşınmazların kıyı çizgisi içinde bulunduğu, ...'ye ait yerlerden bulunduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay bozma ilamında özetle "tespit maliklerinin tamamının davaya dahil edilmediği ve taraf teşkili sağlanmadan esas hakkında karar verilemeyeceği" gereğine değinerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 323 ada 3 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 56.75 metrekarelik kısmı ile 303 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 158.30 metrekarelik bölümlerinin tespit dışı bırakılmasına, taşınmazların geriye kalan 323 ada 3 sayılı parselin 636.63 metrekarelik bölümü ile 303 ada 1 sayılı parselin 1.745.61 metrekarelik bölümlerinin aynı parsel numarası ile tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.