muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/572, Karar No: 2017/3259, Tarih: 31.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/572 E.  ,  2017/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 10/11/2015 tarih ve 2013/49-2015/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı şirket ile müvekkili arasında adlı kitap için 1 yıl süreli 3000 adet basım, satış ve pazarlama sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafın sözleşmeye uymadığını, kitabın tanıtımının, satış ve pazarlama organizasyonun hiç veya gereği gibi yapılmadığını, duyuru ve reklamlarının ihmal edildiğini, sınava 2000 kişi girdiğini, toplam 80 klinik sorusundan 50 benzer soru tutturularak büyük başarı yakalandığını, davalı şirketin piyasada başka soru kitabı bulunmamasına rağmen 250 kitap sattıklarını beyan ettiğini, 2012 yılında iki kez yapılan sınavına rağmen davalı şirketin ilk sınav ile ikinci sınav arasında hiç satış olmadığını satış listesinde belirttiğini, müvekkili tarafından yapılan 13.06.2012 tarihli bildirim ile kitap fiyatının 100 TL olması ve bu fiyatın altında, üstünde satış yapılmamasının karşı tarafa bildirildiğini, davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak 3. kişilere dağıtım ve pazarlama yetkisi devrettiğini, gönderilen 1. ve 2. kitap listesinde adet 7.500 TL'lik satışla 200 kitap toptan verildiğini, bu şekilde müvekkilinin 15.000 TL'lik telif hakkının gasp edildiğini, sonradan bu satışların satış listesinde 35 ve 40 TL olarak gösterilerek müvekkilin kâr marjının düşürüldüğünü, kitabın stok durumu, satış bilgileri hakkında bilgi verilmediğini ve sözleşmede aylık ödeneceği belirtilen %50 kâr payının ödenmediğini, sözleşmenin son bulmasına rağmen davalı şirketin satışlara devam ettiğini, davalı şirketin bandrolsüz satış yaptığı yönünde soruşturmanın devam ettiğini ileri sürerek, tecavüz yoluyla elde edilen kârın hesaplanarak, müvekkilinin sözleşme yoluyla elde ettiği %50 telif hakkı payının 3 misliyle tahsili ile şimdilik 1.000,00 TL, ödenmeyen telif ücretinin tespiti ile şimdilik 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 41.000,00 TL'nin hak ediş tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili söz konusu kitabın piyasadaki ilk kitap olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu kitabın tanıtımıyla ilgili bütün edimlerini yerine getirdiğini, kitabın satış ve pazarlamasıyla ilgili tüm aşamalarda davacıya danışıldığını, birlikte hareket edildiğini, sorulan soruların kitapta yer aldığı ve bu nedenle kitabın büyük başarı elde ettiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının hazırladığı 4.000 sorudan 50 tanesinin benzerinin sınavda sorulmasının olağanüstü bir

Davalı vekili söz konusu kitabın piyasadaki ilk kitap olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu kitabın tanıtımıyla ilgili bütün edimlerini yerine getirdiğini, kitabın satış ve pazarlamasıyla ilgili tüm aşamalarda davacıya danışıldığını, birlikte hareket edildiğini, sorulan soruların kitapta yer aldığı ve bu nedenle kitabın büyük başarı elde ettiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının hazırladığı 4.000 sorudan 50 tanesinin benzerinin sınavda sorulmasının olağanüstü bir

başarı olmadığını, müvekkilinin 200 adet kitabı satış ve pazarlamada birlikte çalıştığı gönderdiğini, davacının bilgisi dahilinde iskonto yapıldığını, dava konusu kitabın bandrolsüz satıldığı iddiasının gerçek olmadığını, 3.000 adet basılan kitabın 270 tanesinin satıldığını, davacının tarihinde keşide edilen ihtarnamesinde kalan kitapların kendisine satılmasını talep ettiğini, müvekkilinin 16.10.2012 tarihinde e-posta aracılığıyla gönderdiği cevapta 2.850 kitap için 30.000 TL talep ettiğini, davacının bu fiyatı yüksek bularak kitapların imhasını istediğini, devam eden süreçte kitaplara ne yapılacağının kararlaştırılamadığını, tutulan deponun kira sözleşmesinin 31.03.2013 tarihinde dolduğunu, bunun üzerine 03.04.2013 tarihinde davacıya kitapları almasının ihtar edildiğini, cevap verilmemesi üzerine 15.04.2013 tarihinde noter gözetiminde kitapların imha edildiğini, davacının tazminat taleplerinin hukuki dayanağının olmadığını, müvekkilinin zarar eden taraf olduğunu, zararının yaklaşık 12.000 TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; muhasip bilirkişi raporundaki davalı defterleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde davalı ...nin dava konusu kitap satışlarından maddi bir gelir temin etmediğinin anlaşıldığı, apsamında davalının izinsiz eser çoğaltma fiilini gerçekleştirdiğinin ispatlanamadığı, taraflar arasındaki sözleşme incelendiğinde tanıtım ve kitap pazarlama faaliyetlerine ilişkin bir çerçevenin çizilmediği, davacının sözleşme süresi içerisinde tanıtım ve kitap pazarlama faaliyetinde tespit ettiği somut eksikliklere ilişkin davalıya ihtarda bulunduğuna dair bir delilin dosyada bulunmadığı, dosya içeriğinde davalı şirketin üçüncü şirketlere toptan satış yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıda bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıda bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Ancak, taraflar arasındaki 15/10/2011 tarihli sözleşme ile dava konusu kitabın ve basım masrafı düşüldükten sonra kârın %50'şer olarak paylaşımının öngörüldüğü, davacı, davalı tarafından 30/03/2012 tarihinde bandrol alındığı ancak, bandrol alınmadan önce 101 kişiye kitap satışının yapıldığı, irsaliye listesinde kitapların kargoya verilme tarihinin de bandrol alım tarihinden önce olduğu davalı tarafça bu satışlara konu kitapların bandrol alındıktan sonra alıcılara gönderildiğini ileri sürdüğü halde; bu savunmanın ispat edilemediği, bu durumda sözleşme dışı söz konusu satışlara ilişkin olarak mahkemece maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerektiği halde ispat yükü ters çevrilerek aksi düşünceyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, davalının alının ifadesinde 04/02/2013 tarihli 332 takım kitabın satıldığı ve karşılığında 28.725,00 TL gelir elde edildiği kabul edilmiş ve 15/04/2013 tarihli imha tutanağında 2730 adet kitabın imha edildiğinin anlaşılması karşısında toplam baskı adedinin 3000'den fazla olup olmadığı hususunun mahkemece tartışılmamış olması da doğru olmamıştır.

3- Dosyada mevcut 15/04/2013 tarihli imha tutanağından, 270 adet kitap nüshasının bandrollü olarak satıldığı, 2730 adet kitap nüshasının imha edildiği anlaşıldığına göre, mahkemece, sözleşmenin 3. maddesine göre sadece 270 adet kitap nüshasının basım masrafları ile KDV'sinin düşülerek, bu kitap nüshaları yönünden elde edilen karın %50'sinin sözleşme bedeli olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, 3.000 adet kitap nüshası için yapılan toplam masrafın kârdan düşülmesi doğru olmadığı gibi, basım masrafları dışındaki diğer masrafların da masrafa dahil edilmesi sözleşmeye aykırı olmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından gerçekte toplam kaç adet kitabın basımının yapıldığının tespiti ile bunlardan bandrolsüz olarak satışı yapılan kitap nüshaları yönünden FSEK 68. maddesi uyarınca telif tazminatının belirlenmesi, bandrollü olarak satışı yapılan nüshalar yönünden ise Sözleşmenin 3. maddesi uyarınca sadece bu nüshalar yönünden KDV ve basım masrafı düşülerek davacının talep edebileceği Sözleşme bedelinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

.../...

.../...

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7872, Karar No: 2019/15656, Tarih: 11.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7872 E.  ,  2019/15656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kesinleşen karar, denetim süresi içinde işlenen yeni suça ilişkin verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine ihbarda bulunulması ile açıklanmış ve yeniden hüküm kurulmuş ise de temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği dikkate alınmadan, yazılı şekilde önceki hükme atıf yapılarak hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında önceki hükümde uygulanmayan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanması ve yine sanık hakkında hükmolunan netice cezanın TCK’nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Sanığın tanık beyanları ile doğrulanan savunmalarında, suç tarihinde kapıcı olarak çalıştığı iş yeri yönetiminden gelen talimat yönünde bordür onarımı ile meşgul bulunduklarını ve bordür taşlarının bazılarını kırmak zorunda kaldıklarını, suç yerinden geçmekte olan mağdurun taşların kırılmadan çıkartılabileceği yönünde kendilerine laf atması üzerine mağdura işine bakmasını söylediğini ancak mağdurun biraz uzaklaştıktan sonra geri gelerek kendisine vurması üzerine kavga ettiklerini beyan etmesi, mağdurun da kendisi ile sert bir tavırla konuşması üzerine sanığı iteklediğini doğrulaması, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün dosyada mevcut 05.05.2011 tarih ve 5080 sayılı raporuna göre olayda sanığın da hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte kot (kaburga) kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmış ve mağdur hakkında da sanık sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin makul oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2027, Karar No: 2016/4793, Tarih: 09.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2027 E.  ,  2016/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette icbar suretiyle irtikap suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 28/11/2013 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde ..., başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne, tayin olunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığı gibi süresinden sonra da olduğu anlaşılan sanık ... müdafiin duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarih ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebrin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmamasının gerektiği, 6352 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesinde TCK'nın 252. maddesinde yazılı rüşvet suçunda ise kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasının ve her iki tarafın da gayrimeşru zemin içinde bulunmaları gerektiği; somut olayda ise, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü Yankesicilik ve Dolandırıcılık Büro Amirliğinde görevli polis memurları olan sanıklar ... ve ... ile aynı Şube Hırsızlık Büro Amirliğinde görevli ...'in hırsızlık konusu bir otomobil ile yaptıkları araştırma kapsamında katılanlara ait oto kaporta ve boya işi yapılan işyerine geldikleri, çekmecede buldukları ruhsatsız tabanca ile ilgili yasal işlem yapmama karşılığında 50.000 TL istedikleri, katılanların bu miktarı veremeyeceklerini beyan edip temin ettikleri 1.500 Doları sanıklara verdikleri, sanıkların 26/10/2010 tarihinde yeniden işyerine gelerek bir miktar daha para istedikleri, katılanların daha sonra para tedarik edebileceklerini söylemeleri üzerine işyerinden ayrıldıkları, katılan ...'ın 28/10/2010 tarihinde Emniyet Müdürlüğüne başvurup ruhsatsız tabancayı teslim ederek sanıklardan şikayetçi olduğu, bu şekilde gerçekleşen eylemlerinde kanunun öngördüğü anlamda icbar boyutuna varan bir davranışlarının bulunmadığı gibi katılanların da meşru zeminde bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurunun oluşmadığı, ancak eylemlerin hukuki niteliği itibariyle rüşvet alma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde icbar suretiyle irtikap suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan hapis cezasının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükmün gerekçesinde eylemin ikna suretiyle işlendiği belirtilip icbar suretiyle irtikap suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

Hükmün gerekçesinde eylemin ikna suretiyle işlendiği belirtilip icbar suretiyle irtikap suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri, sanık ..., katılan Hazine vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar çoğunluk tarafından, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/97 Esas, 2012/487 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında irtikap suçundan verilen kararın bozulmasına karar verilmiş ise de,

Dosya içerisindeki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Anayasa'nın 38/4, İnsan Hakları Mahkemesi Sözleşmesinin 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin Madde 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesinin 14/2. maddesi uyarınca ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphelinin masumiyet karinesi gereği olarak sanıklar lehine değerlendirilmesi gerekmektedir.

Olayımızda sanıkların İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü Yankesicilik ve Dolandırıcılık Bürosu ile Hırsızlık Büro Amirliğinde görevli oldukları, hırsızlık konusu araçla ilgili araştırma yapmak üzere ... ve ...'in bulunduğu dükkana geldikleri hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı, daha sonra müdahil anlatımlarına göre kilitli masa çekmecesinde bir silah bulunması üzerine kendilerinden önce 50.000 TL istendiği, daha sonra 2.500 dolara anlaşılarak ruhsatsız silah hususunda herhangi bir işlem yapılmaması hususunda anlaştıkları iddia edilmiş ise de, sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri, müdahiller ... ve ...'in gerek emniyet, gerek C.Savcılığı, gerek mahkemedeki beyanlarının kendi beyanları ile diğer müşteki ve tanık beyanlarıyla çeliştiği açıkça birbirlerine aykırılıklar bulunduğu, buna göre bu beyanlara itibar etmenin mümkün olmadığı, müdahillerden ...'in 28/10/2010 tarihli ihbar tutanağında, kendisine ait ruhsatsız tabancanın polisler tarafından bulunduğunu ve önce 50.000 Dolar istediklerini, daha sonra 2.500 Dolar ve 170 TL aldıklarını, bilahare de başka bir zaman gelip 500 Dolar istediklerini belirttiği, burada diğer müdahil ...'den hiç bahsetmediği, emniyetteki ifadesinde ise, kendisi dışarıdayken yiğeni Ekrem Bostan'ın telefonla kendisini arayarak polislerin geldiğini belirttiği, bunun üzerine dükkana geldiğini, sivil giyimli üç şahsın aracı ve üstünü aradıklarını, daha sonra kilitli masa çekmecesini açtırıp kendisine ait silahı polislere uzattığını ve 170 TL'yi de polislere verdiğini, bilahare bu işin kapanması karşısında 50.000 TL istediklerini ve sonunda 2.500 Dolara anlaştıklarını, ...'in babasına ait mahalledeki bakkala birlikte gittiklerini ve 2.500 Dolar borç para alıp kendisiyle gelen polisle birlikte dükkana döndüklerini ve bu parayı masada oturan polise verdiğini, daha sonra 26/10/2010 tarihinde polisiz diyen 3 şahsın yine geldiklerini, ...'in de dükkanda olduğunu, geldikleri aracın ön plakası olmadığını, 34 TN 1641 plakalı Doblo marka araçta olduğunu tespit ettiğini, parayı ayarla tekrar geleceğiz diyerek ayrıldıklarını belirttiğini, oysa aynı şahıs savcılıktaki ifadesinde ise “sanıklardan Turgay'ın kendisine bu silahın cezasının 5 yıldan başladığını belirterek dışarı çıkardığını, ...'le içeride yalnız kalıp konuyu hallettiklerini, 170 TL yi Mehmet Özgül'e yemek parası olarak verdiğini, daha sonra ... ile Mehmet Özgül'ün birlikte motosikletle gittiklerini, Levent'in kendisine kasada bulunan 1000 Doları ver dediğini ve verdiğini, Levent'in daha sonra 1.500 Doları daha verdiğini kendisine söylediğini, ekim ayı sonlarında yine gelerek .../...

-4-

bu şahısların 500 Dolar daha istediklerini belirttiği”, mahkemede ise “ ...'in diğer polisle annesine para almaya gittiklerini 1.500 Dolar ile geldiklerini” belirttiği, daha önceki beyanlarının yalan olduğunu, ...'in 1.500 Dolar verdiğini belirttiğini, buna göre bu müdahalin bütün ifadelerinin birbiriyle çeliştiği,

-4-

bu şahısların 500 Dolar daha istediklerini belirttiği”, mahkemede ise “ ...'in diğer polisle annesine para almaya gittiklerini 1.500 Dolar ile geldiklerini” belirttiği, daha önceki beyanlarının yalan olduğunu, ...'in 1.500 Dolar verdiğini belirttiğini, buna göre bu müdahalin bütün ifadelerinin birbiriyle çeliştiği,

Müdahil ... emniyetteki ifadesinde “ortağı Özcan'ın kendisini aradığını, dükkana geldiğini, sivil polislerin orada olduğunu, kilitli çekmeceden Özcan'a ait silahı bulduklarını, daha sonra Özcan'ı dışarı çıkarttıklarını 50000 TL karşılığında bu işi kapatacaklarını söyledikleri, Özcan'ın mahallede bulunan babasına ait bakkal dükkanına giderek 1.000 Dolar alarak tek başına geldiğini, daha sonra polislerin parayı az bularak 1.500 Dolar verirseniz bu olayı kapatırız dediklerini, bunun üzerine kendisinin tombul olan polisle birlikte mahalledeki bakkala gidip annesinden 1500 Dolar daha alıp getirip polise verdiğini, polisin de silahı Özcan'a verdiğini, daha önce Özcan'ın çekmecedeki 170 TL yi yemek parası olarak verdiğini belirttimiş”, savcılıkta ise “çekmece açıldığında 170 TL ve Özcan'a ait tabancayı gördüğünü, Erhan isimli polisin 50.000 TL verirseniz bu işi kapatırız dediğini, bunun üzerine diğer polis Mehmet Özgül ile birlikte mahalledeki kendilerine ait bakkal dükkanına gittikleri annesinin haç parası olarak biriktirdiği 1500 Doları annesinden alıp polise verdiğini, daha sonra Özcan'ın da 1.000 Dolar ve 170 TL'yi de polislere verdiğini, ondan duyduğunu belirtmiş” mahkemede ise “annemin evine gittik, 1506 Dolar alıp sanıklardan Erhan'a verdim, daha sonra 6 dolarını kendisine geri iade ettiklerini, ikinci gelişinde yine para istediklerini belirtmiş” buna göre bu kişinin de gerek mahkeme, gerek savcılık ve gerekse emniyet ifadelerinin kendi ifadeleriyle ve diğer müdahil Özcan ın ifadeleriyle çeliştiği anlaşılmıştır.

Tanık ...'in 30/11/2010 tarihinde “oğlu ...'in ifadesinden 8 gün sonra verdiği emniyetteki ifadede “oğlunun kendisine bakkal dükkanına inmesini istediği ve Özcan'ın başının dertte olduğunu söylediğini, kendisinin de eve çıkıp saklamış olduğu 1.500 Doları dükkanda Levent'e verdiğini, yanında 25-30 yaşlarında biri olduğunu” savcılıkta ise “oğlu Levent'in doğrudan eve geldiğini ve kendisinin biriktirdiği 1500 doları oğluna verdiğini, daha sonra birlikte bakkal dükkanına indiklerini, 25-30 yaşlarında bir şahsın bulunduğunu belirtmiş” mahkemede ise “oğlunun kendisine Özcan sıkıntıda diyerek para istediğini, yanında sakallı bir şahsın bulunduğunu, hac parası olarak biriktirdiği 1.500 Doları oğluna verdiğini, oysa gerek oğlu Levent'in gerekse bu tanığın emniyet ve savcılıkta herhangi bir hac parasından bahsetmeyip mahkeme sırasında mahkemeyi etkiler şekilde hac parasından bahsettiği, buna göre bu tanığın beyanında oğlu ...'in beyanını doğrulamadığı,