muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13709, Karar No: 2023/378, Tarih: 23.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13709 E.  ,  2023/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 03.03.2022 tarih ve 2020/273 Esas, 2022/255 Karar nolu kararının davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 12.09.2022 tarih, 2022/4480 E.-2022/5723 K. sayılı kararıyla davalının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalının yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 23.01.2023 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.

HK/S.A.
Yargıtay — Esas No: 2015/10650, Karar No: 2016/5199, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10650 E.  ,  2016/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2013/103-2015/17

Taraflar arasında görülen davada ....... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2015 tarih ve 2013/103-2015/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı S.. A.. ile müvekkili arasında Türk perakendecilik sektörünü tanıtıcı bir televizyon programının hazırlanması ve yayınlanması suretiyle kazanç elde edilip paylaşılmasını amaçlayan adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunu, müvekkilinin "......" isimli programın özgün formatını, bölümlerini, akış planını ve dekorlarını hazırlayıp VTR ve demo çekimlerini yaparak yayına hazır hale getirdiğini, davalı Federasyon ile sponsorluk görüşmelerine başlandığını, davalı S.. A..'ın programın yayını için davalı Federasyonla kendi adına sözleşme akdettiğini, ilk bölümün müvekkilinin adı zikredilmeksizin Kanal 24 isimli kanalda gösterildiğini, Federasyonun da web sitesinde yayınlamaya devam ettiğini, ihtara rağmen 2. ve müteakip bölümlerinin de yayınlandığını, davalının çekiminin sahne, dekor, çekim planı, logolar, alt yazılar, renkler, grafikler gibi tüm şekli unsur ve detaylara ilişkin müvekkili tarafından oluşturulan demo çekiminin birebir taklidinden ibaret olduğunu ileri sürerek FSEK'in 69'uncu maddesi uyarınca program yayınının men'ini, aynı Kanunun 68'inci maddesi gereği şimdilik bölüm başı 1.500 TL'den olmak üzere 6.000 TL üç kat bedel tazminatının ve 70'inci maddesi gereği adın belirtilmesi hakkının ihlali karşılığında her bir bölüm için 500 TL'den 2.000 TL manevi tazminatın yayın tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.. F.. temsilcisi, resmi bir ortaklık belgesi olmadığını, ortaklığın kendilerince bilinemeyeceğini, hukuka uygun sözleşme ile sponsorluk anlaşmasının davalı S.. A.. ile yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. A.. vekili, programın eser tanımına uymadığını, müvekkili tarafından hazırlanıp canlı olarak sunulduğunu, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, adi ortaklık ilişkisini kabul etmediklerini, son verilen proje yönünden yapımcı-yönetmen ilişkisinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı D.. A... vekili, programın eser niteliğinin bulunmadığını, canlı yayında bir söyleşi mahiyeti arzettiğini, görevsizlik kararı verilmesini istediklerini, programın davalı Sera ile imzalanan sözleşme kapsamında gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı D.. A... vekili, programın eser niteliğinin bulunmadığını, canlı yayında bir söyleşi mahiyeti arzettiğini, görevsizlik kararı verilmesini istediklerini, programın davalı Sera ile imzalanan sözleşme kapsamında gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, ayrıntılı açıklamalar içermeyen program formatının sahibinin hususiyetini taşımadığı, bu itibarla FSEK kapsamında eser korumasından yararlanamayacağı, ancak haksız rekabet hükümlerinin uygulanabileceği, dosyadaki belgeler ve tanık beyanları değerlendirildiğinde dava konusu TV programının meydana getirilmesi sürecinde davacının emeği, çabası ve katkısının bulunduğu, formatın oluşturulma sürecinde davacı ile davalı S.. A..'ın birlikte hareket ettikleri, anılan tarafların TV programı hazırlama ve pazarlama hususunda anlaştıkları, bu hukuki ilişkinin şeklî şarta bağlı bulunmayan, tarafların ortaklık kurma amacıyla gerekli unsurların birleşmesi hususunda anlaşmasını yeterli kabul edildiği adi ortaklık niteliği arzettiği, davalı Sera'nın bu ortaklık ilişkisi sona ermeden diğer davalılara sözleşme ile pazarladığı, bu eylemin haksız rekabet oluşturduğu, davacı ile davalı Federasyon ve Şirket arasında bir hukuki ilişkinin bulunmadığı, programın yayınlanmasının bu davalılar yönünden davacıya karşı haksız rekabet teşkil etmediği, eylem sona erdiğinden tecavüzün men'i talebinin reddinin gerektiği, dava tarihi itibariyle davacının talep edebileceği tazminat miktarının 6.000 TL olduğu, davacının şahsi menfaatlerinin ihlal edildiğine ilişkin bir delil sunulmadığından manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davalı Federasyon ve Şirket hakkındaki davanın reddine, davalı S...... yönünden tecavüzün men'ine ilişkin talebin reddine, 6.000 TL maddi tazminatın davalı Sera'dan tahsiline, alacağın 1.500 TL kısmı için 07.01.2012, 1.500 TL kısmı için 14.01.2012, 1.500 TL kısmı için 21.01.2012, 1.500 TL Kısmı için 28.01.2012 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, haksız tecavüz bulunmadığından davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı S.. A.. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı S.. A.. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece alınan bilirkişi raporunda eser olarak kabul edilmeyen programda bölüm başına 12.165 TL+KDV'nin davalı Federasyon tarafından davalı S.. A..'a ödeneceği, bu miktar içinden davalı D.. A...'nin bölüm başına 6.923 TL+KDV tahsil edeceği, böylece davalı S.. A..'ın 5.242 TL+KDV gelir sağlayacağı belirtilmiş, bunun 2.242 TL'sinin bölüm başına masraflara gidebileceği, dolayısıyla bölüm başına net kârın 3.000 TL olabileceği hesaplanmış, davacının taraf olmadığı ve davalılar S.. A.. ile D.. A... arasında imzalanan sözleşmede masrafların davalı S.. A.. tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığından bahisle giderlerin tümünün davalı S.. A.. tarafından yapıldığı kabul edilerek bölüm başı net kâr olarak hesaplanan 3.000 TL davacı ile mümeyyiz davalı arasında paylaştırılmıştır. Ancak bu giderlerin tamamının davalı S.. A.. tarafından yapıldığına ilişkin bir delil dosyada bulunmadığı gibi davalı Sera tarafından gönderilen e-mailde davacının yapım nedeniyle 12.220 TL masraf yaptığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, dava konusu programın yapımı nedeniyle davacı ile davalı S.. A..'ın ne miktar gider yaptıkları üzerinde durulup buna göre davacının talep edebileceği miktarın tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken program için yapılan tüm giderlerin davalı S.. A.. tarafından karşılandığının kabulüyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de, davacının maddi tazminat talebi kabul edildiği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı S.. A.. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 382,16 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı S.. A..'tan alınmasına, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1310, Karar No: 2010/2281, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1310 E.  ,  2010/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkidir.

Davanın niteliğine göre dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi’ne aittir. Ancak, dosyanın başka daire tarafından görevsizlik kararı ile Dairemize gönderildiği anlaşıldığından Yargıtay Başkanlar Kurulunun 04.02.2010 tarih ve 3 sayılı kararı uyarınca görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yüksek Başkanlar Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5997, Karar No: 2023/481, Tarih: 07.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5997 E.  ,  2023/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1108 E., 2022/925 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/164 E., 2021/158 K.

Taraflar arasındaki Elektrik Aboneliğinden Kaynaklanan Muarazanın Önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı şirketin 16.05.2020 tarihinden itibaren müvekkilinin köyüyle birlikte yöredeki 40 köyün elektriğini tarımsal sulama aboneleri üzerinde baskı oluşturmak suretiyle monofaza düşürdüğünü, şirketin tarımsal sulama abonelerini kendi dayattıkları anlaşmayı kabul ettirene kadar monofaz elektrik vermeye devam edeceğini ifade ettiğini, 3 haftaya yakın bir süredir bütün köylerde bu sistemi uygulamaya geçirmekte olduğunu, şirketin köylere araç kasasında jeneratör dolaştırıp günde 2 saat normal faz elektrik verdiğini, tarımsal sulama aboneleri üzerinde baskı oluşturmak suretiyle başlatılan bu gayri hukuki uygulama sebebiyle corona virüs salgının olduğu bu günlerde yıkanma, temizlenme ve en basit hijyen kurallarını bile yerine getiremeyen binlerce insanın sağlığının ne yazık ki acımasız bir şirketin daha çok para hırsına feda edildiğini, davalı şirketin internet sitesinden yayınladığı uygulamayla artık bütün köylerin elektriğini monofaza indirip borcunu ödeyen kişilere jeneratör vererek elektrik enerjisini bu şekilde dağıtacağını ilan ettiğini, tüm bu nedenlerle; 707705 tesisat numaralı tarımsal sulama abonesi için davalı şirkete borcu olmamasına rağmen enerjinin monofaza indirilmesi sebebiyle oluşan muarazanın menine, bu aşamada müvekkilin temel insani ihtiyaçlarına ulaşması adına ihtiyati tedbir yoluyla müvekkile normal faz elektrik verilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, öncelikle husumet, kesin hüküm, derdestlik, zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev ve yetki itirazlarında bulunduklarını, davacı tarafından müvekkili şirket aleyhine açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin diğer tüm elektrik dağıtım şirketleri gibi regüle bir kurum olup tüm iş ve işlemleri EPDK ve TEDAŞ denetimine tabi olduğunu, tüm iş ve işlemlerini başta Elektrik Piyasası Kanunu ve ilgili diğer kanunlar ile Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği ile belirlenen sınırlar içerisinde icra ettiğini, müvekkili şirket elektrik dağıtımını kaliteli ve sorunsuz temin etmeyi ilke edindiğini, Enerji Mevzuatında ve sair diğer mevzuatta Dağıtım Şirketlerinin enerjiyi ne şekilde sağlaması gerektiği yönünde emredici bir düzenleme bulunmadığını, davacı vekilinin dava dilekçesinde köylülerin bir aya yakın süreden fazladır susuz kaldığını belirttiğini ancak borcu olmayan abonelerin mağdur olmaması adına zaten gerekli jeneratörlerin verildiğini, müvekkil şirketin mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için üç faz, 400 kw sabit jeneratör hizmeti vermek istediğini, yakıt ve bakım dahil masrafları da müvekkil şirket tarafından karşılanacağını, müvekkil şirketin hiçbir şart ve koşulda dava konusu köye ekstra bir yükümlülük getirmediğini, davacı tarafın köylünün susuz kaldığı savını ileri sürerek sayın mahkemenin kararını etkileme çabası içerisinde olduğunu, davacının asıl amacının köylüyü mağdur göstererek müvekkil şirketin kaçak elektrik ile mücadelesini baltalamak olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılar tarafından içme suyu ihtiyacının kesintisiz olarak karşılanması ve bunun yanında davacının evine sürekli ve kesintisiz enerji sağlanması adına Kızıltepe İlçesi Tosunlu Mahallesi'ne üç faz olarak verilmesi gereken elektriğin davalı şirket tarafından tek faza düşürülmesi suretiyle gerçekleştirilen muarazanın meni talebi ile eldeki davanın açıldığı, davacının elektrik aboneliğinin bulunduğu ve aboneliğe ait herhangi bir kaçak elektrik tüketim tespiti olmadığının davalı şirket cevabi yazısında bildirildiği, davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde köye gelen elektriğin trafo merkezlerinden tamamen kesilmeyip sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünün ve borcu olmayan aboneliklere ise jeneratör ile elektrik dağıtımı yapıldığının belirtildiği, elektrik dağıtım işlemlerinin kamu hizmeti niteliği taşıması nedeniyle yüksek önem ve intizamla yürütülmesi gerektiği, 30.05.2018 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde elektrik dağıtımının ne şekilde yapılacağına dair esaların belirlendiği ,davalı vekilinin cevap dilekçesinde ikrar ettiği üzere borcunu ödemeyen veyahut kaçak elektrik tüketimi yapan borçluların elektriğini kesmek amacıyla köye giden elektrik akımını tri fazdan monofaza düşürmek suretiyle, borcunu ödeyen aboneliklere ise jeneratör vasıtasıyla süreli ve kesintili olarak elektrik dağıtımı yapılmasının yönetmelikte herhangi bir karşılığı bulunmadığı, davalı şirket tarafından gerçekleştirilen elektrik dağıtımının sürekli ve kesintisiz olması gerektiği, davalı şirket tarafından köye temin edilen elektriğin tri fazdan monofaza düşürülmesi nedeniyle köy ana trafosundan beslenen su tankının çalışmaması sonucu köylünün ülkemizi ve hatta dünyayı saran pandemi sürecinde susuz kaldığı, mahallinde keşif icra edildiği ,keşifte dinlenilen tanığın kesinti döneminde köyde su ve elektrik kesintisi nedeniyle yaşanılan zorluklara ve jeneratörle elektrik dağıtımına ilişkin samimi beyanlarda bulunduğu, davalı şirket ve TEİAŞ 16

. Bölge Müdürlüğü'nden elektrik kesintisine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin celbedilerek değerlendirilmesi için alınan elektrik bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda; sürekli enerji için dava dosyasına sunulan evraklarda orta ve alçak gerilim hatlarıyla elektriğin yerleşim yerlerine dağıtılmasının dağıtım şirketinin sorumluluğunda olduğunun, sürekli enerji sağlamanın dağıtım firması tarafından sağlanması gerektiğinin, su ihtiyacını sağlayan kuyu dalgıç motorların ancak trifaz elektrik akımı ile çalışabileceğinin ve jeneratör ile enerji sağlanmanın ilgili yasal mevzuata uygun olmayıp enerji sürekliliğini de sağlamadığının mütalaa edildiği, dünyada ve ülkemizde yaşanan pandemi süreci gözetildiğinde elektrik ve su hizmetine ulaşılabilirliğin zorunluluk arz ettiği ve pandemi sürecinde su ihtiyacının sürekli ve elzem olduğu, davalı şirket tarafından borcunu ödemeyen veya kaçak elektrik tüketimi olan aboneliklere karşı ne şekilde tahakkuk yapılacağının ve nasıl bir yol izlenerek elektrik kesintisi yapılacağının anılan yönetmelikte açıkça belirlendiği, davalı şirket tarafından gerçekleştirilen bu dağıtım şeklinin borcu bulunmayan abonelerin de ciddi anlamda mağduriyetine yol açtığı, davalı şirketçe yönetmelikte öngörülen usuller izlenmeksizin yapılan bu dağıtım şeklinin davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde ikrar edildiği, bu dağıtım şeklinin açıkça yasal mevzuata aykırı olduğu anlaşılarak davalı şirket tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapmak suretiyle gerçekleştirilen dağıtımın EPTMHY ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile davalı şirket tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapılması ve davacı aboneliklerin bulunduğu Tosunlu mahallesine temin edilen 3 faz (trifaze) bağlantısı olarak tesis edilmesi gereken elektrik enerjisinin monofaz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın men'i ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, cevap dilekçesini ve aşamalardaki beyanlarını tekrar ederek, müvekkili şirketin EPDK ve TEDAŞ denetimine tabi olduğunu, tüm iş ve işlemlerini yönetmeliğe uygun olarak icra ettiklerini, iş bu davadaki güncel amacın güncel fatura ve kaçak borcu olan tarımsal sulama abonelerine enerji temini olduğunu, meskenlere usulüne uygun olarak monafaz enerji verildiğini, trifaz enerji verilemeyeceğini, davacının taleplerinin kötü niyetli olduğunu, mevzuat gereği müvekkili şirketin kaçak trafoya enerji verme yükümlülüğünün bulunmadığını, köy içme sularının MARSU'nun sorumluluğunda olduğunu, müvekkili şirketin içme suyunu besleyen ana trafoyu jenaratör desteği ile çalıştırmak istemiş ise de, köylülerin izin vermediğini, asıl amacın trifaz enerji ile çalışan tarımsal sulama motorlarının aktif hale getirmek olduğunu, bölgede yüksek oranda kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımının güçsüzleştiğini, sürekli bu sebepten dolayı kesinti meydana geldiğini, yönetmelik kapsamında tedarik edilen ve tüketicilere ulaştırılan elektrik enerjisi bedelinin tahsiline yönelik çalışma başlatıldığını, ancak bir kısım çiftçilerin elektrik bedellerini ödememek ve elektrik tüketimini yönetmelikte gösterilen yükümlülükleri yerine getirmemek için her türlü yolu kullandıklarını, davacıların iddialarının mesnetsiz olduğunu, trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, trifazdan monofaza düşürüldüğünü, bu işlemde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, emsal kararların da bu doğrultuda olduğunu, çelişkili bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç