muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14529, Karar No: 2019/9194, Tarih: 30.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14529 E.  ,  2019/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda maliki oldukları 171 ada 211 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 600,00 metrekarelik kısmının, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesiyle kayalık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen 171 ada 221 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tescil edildiğini ileri sürerek, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmak suretiyle tapu iptali ve söz konusu taşınmaz bölümünün adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9960, Karar No: 2018/6746, Tarih: 04.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9960 E.  ,  2018/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 gün ve 2018/41 E. 2018/77 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41342, Karar No: 2018/4733, Tarih: 19.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/41342 E.  ,  2018/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı sertifikalı çeşit buğday cinsi tohumu satın aldığını, tarlasına ekip gerekli bakımı yaptığı halde verim alamadığını, zararının yaptırdığı tesbitte alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğini ileri sürerek, 20.848 TL. zararının davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, uğradığı 20.848 TL. zararının ödetilmesini istemiş, mahkemece de davanın reddine karar verilmiştir. Davalı bu davada kendisine vekil ile temsil ettirdiğine ve Mahkemece de, davanın reddine karar verildiğine göre, reddedilen 20.848 TL. tutar üzerinden, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13.maddesi gereğince, nisbi vekalet ücretine karar verilmelidir. Mahkemece, davalı yararına eksik vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalı lehine 2.501,76 TL. nisbi vekalet ücretine takdiri şeklinde, hükmün HMK'nun 370 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 3. bendindeki “ 1.500 TL “ rakamının silinerek yerine “ 2.501,76 TL. “ rakamının yazılmasına, mahkeme kararının bu şekilde düzelterek ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 27,70 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8870, Karar No: 2013/24603, Tarih: 09.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/8870 E.  ,  2013/24603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2008 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Avukat ... ve Avukat ...'ın yüzüne karşı verilip, bu savunmanlar tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-Sanıklar ..., ... ve ...'ya anılan kararın başvurabilecekleri yasa yolu, türü, süresi ve mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceğine ilişkin olarak açıklamalı şekilde tebliği ile bilgileri dışında atanan savunmanların temyizini kabul edip etmedikleri sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabilecekleri, bulunmadıkları takdirde zorunlu savunmanların açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2883, Karar No: 2019/8027, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2883 E.  ,  2019/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Emniyet Müdürlüğü’ne yazılan yazı üzerine hazırlanan raporda, geri dönüşüm şirketleri tarafından toplanmak üzere yanık yağların genellikle iş yerleri önüne bırakılan varillerde biriktirildiğinin anlaşılması karşısında eylemin TCK’nın 142/1...e kapsamında olduğu yönündeki mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki I numaralı bozma düşüncesine; dosya kapsamında yer alan yakalama, arama, muhafaza altına alma ve adres tespit tutanağı içeriğine göre, olaydan 4 gün önce akdeniz sanayi sitesinde faaliyet gösteren başka bir iş yeri önünden gerçekleşen yağ hırsızlığı olayı ile ilgili incelenen kamera görüntülerinden plakası tespit edilemeyen ancak olaya karıştığı anlaşılan peugeot marka beyaz minibüs ile aynı nitelikte bir minibüsün olay günü sanayi sitesine giriş yaptığını fark eden güvenlik görevlileri tarafından takibe alınan minibüsün, müştekinin iş yeri önünde durup farları kapatıldıktan sonra minibüsten inen iki şahıs tarafından araca bir şey yüklendiğinin görülmesi ve devam eden takip sonucu şahısların güvenlik görevlilerince yakalanarak olay yerine gelen polislere teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların kesintisiz takip sonucu yakalandığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki II numaralı bozma düşüncesine; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı, sanıkların üzerilerine atılı hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki III numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6158, Karar No: 2025/2449, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6158 E.  ,  2025/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1889 E., 2024/826 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/216 E., 2021/441 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sonucunda Giresun ili Merkez ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı adına kayıtlı bulunan eski 598 parsel sayılı 535 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 171 ada 80 parsel numarasıyla ve 797,01 m² yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, ... deresi etrafındaki parsellerin daha önceden belirlenen sınırlarında değişiklikler olduğunu ve dere yatağının değişmesi sonucu yeni oluşan ihdas alanlarının dere yatağındaki sınır parsellerine eklendiğini ve eski parsel sınırlarının değişerek yeni parseller oluştuğunu, bu parsellerin yüzölçümlerinde dereden ihdas edilen alanlar nedeni ile taşınmazların yüzölçümünde artış olduğunu belirterek eski hale getirilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "...Tüm dosya kapsamı, yapılan keşif, dinlenen mahalli ve tespit bilirkişileri, aldırılan teknik bilirkişi raporu, hava fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde; ... köyü 171 ada 80 parselin yenileme sonrası oluşturulan kadastro haritasında dere yatağının sabit sınır olarak yönetmelikte tanımlanan şekli ile ölçüldüğünü, dava konusu parseldeki alan artışının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve komşu 79 parselde yapılan ölçü ve sınırlandırma hatasından ve kırık sayısının fazla olmasından kaynaklandığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...Mahallinde yapılan keşifte görev yapan harita bilirkişileri tarafından ortak olarak düzenlenen raporda özetle; dava konusu taşınmazın ilk tesis kadastrosunda belirlenen dere ve komşu parsellerle olan sınırlarının zeminle uyumlu olmadığı, dolayısıyla tesis kadastrosunda ölçü ve tersimat hatası yapıldığı, davalı parselin dere sınırının dik mecralı ve sabit sınırlı olduğu, genişletilmeye elverişli bulunmadığı, buna kaşılık dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosuyla belirlenen sınırlarının zeminle uyumlu olduğu, sözkonusu parselin uygulama kadastrosu sınırlarının ortofoto ve hava fotoğrafı üzerine çakıştırılması neticesinde de uyumlu olduğunun görüldüğü, dava konusu parseldeki alan artışının dere yatağının eski paftasındaki ölçüsünün hatalı olmasından ve kırık sayısının fazla alınmamasından kaynaklandığı, ayrıca eski paftadaki dere genişliğinin yeni paftadaki dere genişliğiyle ve zeminle de uyumlu olduğu belirtilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte görev yapan jeoloji ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından ortak olarak düzenlenen raporda özetle; parselin dere yatağı tarafında kaldığı iddia edilen kısımlarında fiili zemin üzerinde herhangi bir değişiklik bulunmadığı, taşınmazların topoğrafik yapıları itibariyle dik eğimli oldukları, parselin dere sınırında derenin yön ve yatak değiştirme imkanının bulunmadığı, dava konusu parselde dereden ihdas edilen herhangi bir alan bulunmadığı, eski paftadaki dere genişliğinin yeni paftayla uyumlu olduğu belirtilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olmasına, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere, hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporlarına, her bir taşınmazın fiili ve hukuki durumları farklı olacağından dava dışı başka bir taşınmaz hakkında verilen kararın eldeki dosya açısından emsal oluşturamayacak olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu..." belirtilerek, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21193, Karar No: 2015/17825, Tarih: 12.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21193 E.  ,  2015/17825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) ANADOLU 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/578-2014/128

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili , dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının ticarethane elektrik abonesi olduğunu, müvekkilinden kayıp kaçak kullanımı adı altında yasal olmayan ve faturalara yansıtılarak para tahsilatı yapıldığını, kayıp kaçak bedellerinin alınmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; şimdilik 26.881,04 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedellerinin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesinde; “Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği" açıklanmıştır.

20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasının amaçlandığı belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır. Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O halde, kaçak bedelinin ayrıca, kaçak elektrik kullanmayan abonelerden de tahsili sonucunu doğuracak şekilde tahakkuk yapılması; hak,nesafet ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kayıp-kaçak, bedelinin davacı taraftan tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davacının alacağının hesaplanması amacıyla Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde, bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11290, Karar No: 2015/20734, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11290 E.  ,  2015/20734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ..............'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.