muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1490, Karar No: 2016/8349, Tarih: 04.10.2016

dayanılan tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile dosya arasına getirtilmeli, tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmalı, keşif sırasında dayanılan tapu kayıtları taşınmaza uygulanmalı, tapu kayıtlarının değişebelir sınırlar içerip içermediği belirlenmeli, değişir sınırlı tapu kayıtlarında tapu kaydının miktarına itibar edilmeli, tapu kaydının hukukî değerini koruyup korumadığı tartışılmalı, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir,

Ayrıca davalılardan ... dava konusu taşınmazın kadastro tespitine itirazda bulunduğu ve itirazının komisyonca reddedilmesi üzerine bir dava açmadığı, Hazine tarafından açılan davada davalı olarak gösterildiği için davada taraf olarak yer aldığı, yargılama sırasında davaya bir katılımı bulunmadığı tespit maliki de olmadığı gözetildiğinde davalı ...’e karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususta ayrıca karar verilmiş olması da doğru değildir.

Tüm bunlardan başka davalı köy (6360 sayılı Kanun gereği devren Belediye Başkanlığı) dava konusu taşınmazın satış senedi ile kendilerinin satın aldıklarını iddia ettiklerine göre; taşınmazın mera olmadığının tespiti halinde satış senedi kapsamında kalıp kalmadığı, köyün özel mülkü olup olmadığı hususları da değerlendirilmelidir.

SONUÇ:1) Yukarda birinci bentde açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle birleştirilen dosya davacısı ... ve arkadaşları için 1350,00.-TL davacı-davalı ... İlçin ve ... mirasçıları için 1.350,00.-TL birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları için 1.350,00.-TL davalı ... Belediye Başkanlığı için 1350,00.-TL vekâlet ücretinin Hazineden alınarak birleştirilen dosya davacısı ... ve arkadaşlarına, davacı-davalı ... İlçin ve ... mirasçılarına, birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşlarına ve davalı ... Belediye Başkanlığına verilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yine davacı ... Yönetimi lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nın 297/1-ç ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/10/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4929, Karar No: 2012/21199, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4929 E.  ,  2012/21199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Biga Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2011 tarih ve 2010/133-2011/440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı borçlunun deniz yolu ile taşınacak yüklerinin yükleme ve boşaltma işleri için Karabiga Belediyesi Limanı'nı kullandığını, Belediye Limanı'ndan yaptığı yükleme ve boşaltma işi ücretlerini belediye meclis kararlarında belirlenen geçiş tarifesine göre eksik ödediğini ve bu eksik ödemeden ötürü 31/07/2009 tarihli Karabiga Belediyesi tahakkuk cetvelinin düzenlenerek davalıya tebliğ edildiğini, tebliğe rağmen eksik ödenen liman geçiş ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle Biga İcra Müdürlüğü'nün 2010/104 esas sayılı icra takibini başlattıklarını, ancak itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı borçlunun % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin geçiş ücretlerini belediye tarafından yapılan tahakkuk işlemlerine göre ödediğini, eksik ödemenin söz konusu olmadığını, ayrıca bu döneme ilişkin talebin zamanaşımına uğradığını ve tahakkuk cetveli ve ücret tarifesinin müvekkili şirkete tebliğ edilmediğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacı ...'ye ait limanı yükleme ve boşaltma işlerinde kullandığı, bilirkişi raporuna göre ücret tarifesine göre alınması gereken ücretlerin eksik alınması nedeniyle 31/07/2009 tarihli tahakkuk cetvelinin düzenlenerek zimmet defteri ile borçlu şirkete tebliğ edildiği, bu miktarın ihtara rağmen ödenmemesi üzerine davalı borçlu hakkında icra takibinin başlatıldığı, itiraz üzerine takibin durduğu, bilirkişi raporuna göre takip tarihi itibariyle talep edilecek asıl alacak miktarının 19.357,75 TL, işlemiş faizin de 1.541,73 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine itirazının kısmen iptali ile icra takibinin 19.357,75 TL asıl alacak ve 1.541,73 TL işlemiş faiz olarak devamına ve faize faiz yürütülmemesine, icra inkar tazminatı isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, eksik alınan liman yükleme – boşaltma ücretinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı borçlunun deniz yolu ile taşınacak yüklerinin yükleme ve boşaltma işleri için Karabiga Belediyesi Limanı'nı kullandığını, Belediye Limanı'ndan yaptığı yükleme ve boşaltma işi ücretlerini belediye meclis kararlarında belirlenen geçiş tarifesine göre eksik ödediğini ve bu eksik ödemeden ötürü 31/07/2009 tarihli Karabiga Belediyesi tahakkuk cetvelinin düzenlenerek davalıya tebliğ edildiğini, davalı hakkında icra takibi başlattıklarını ancak itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamı itibari ile davalı tarafça, davacıya ait zimmet defteri ile yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı zira tebligat yapılan kişinin çalışan ve yetkili kimse olmadığı hususu savunulmuş, buna karşın mahkemece değinilen savunma üzerinde durulmaksızın, icra takibinin asıl alacak ve işlemiş faizi ile birlikte devamına karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacıya ait zimmet defterinde ismi geçen Şaban Yelken isimli kişinin davalı şirketin yetkili, çalışan ya da temsilcisi olup olmadığı belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, değinilen inceleme yapılmaksızın, davalının hakkındaki icra takibi öncesinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle işlemiş faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10887, Karar No: 2018/8151, Tarih: 03.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/10887 E.  ,  2018/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan alana, demir ve beton kazıklar üzerine ahşap kaplamalı iskele ve güneşlenme terasları yapmak ve ücret karşılığı müştekilerin kullanımına sunma iddiası ile hakkı olmayan yere tecavüzden açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen beraat kararının temyiz incelemesinde, Dairemizce 14.05.2012 gün 2011/8644 esas 2012/16261 sayılı kararında, sanığın eyleminin İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği, Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı hususunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada; 03.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu aykırılığın yapı niteliğinde olduğu, ancak TCK.nun 184. maddesi dikkate alındığında aykırılığın kalıcı bina vasfı ve niteliğinde olmadığı, iskele ve güneşlenme teraslarının devletin hüküm ve tasarrufu altında Maliye Hâzinesi adına kayıtlı alan içinde kaldığı ve tecavüzlü durumda olduğu, kıyı kenar çizgisini ihlal ettiğinin tespit edildiği; mahkemece sanığın kıyı kenar çizgisini ihlal eder şekilde deniz kenarına iskele kurması şeklindeki eyleminin; 5841 sayılı Kanun ile TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişiklik sonrası "kamuya ait taşınmaz" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle TCK.nun 154. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmayacağı, suça konu yapının iskele vasfında olup, TCK.nun 184. maddesinde belirtilen "bina" vasfında olmadığı bu nedenle imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununun 15/4. maddesindeki suç kapsamına girmediği, Kıyı Kanununa muhalefet eyleminin idari yaptırım yönünden değerlendirilmesi bakımından idareye ihbarda bulunulmasına karar verildiği; dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre sanığın kıyının doğal yapısını bozacak şekilde duvar, betonarme yapı ve benzeri imalatlar yapmak şeklinde sabit olan eyleminin Kıyı Kanunun 15/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden; sanığın hukuki anlamda tek olan eyleminin bölünerek Kıyı Kanununa muhalefet suçundan suç duyurusunda bulunulmasına, hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile imar kirliliğine neden olmak suçlarından beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31627, Karar No: 2016/18108, Tarih: 18.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/31627 E.  ,  2016/18108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; davacının ve diğer bir kısım işçilerin davalı işyerinde çalışmakta iken çalışma koşullarının, ücret ve sosyal haklarının düzeltilmesi düşüncesi ile ... Sendikasına üye olmaya başladıkları, iş yerinden izin alacak dışarı çıkan ... isimli çalışanın kısa süre sonra iş yerine çağrılarak savunmasının istenildiği, savunma yazısını imzalamaması üzerine bu işçinin üretim bölümüne gelerek işten çıkartıldığını, çocuğu ile tehdit edildiğini bildirdiği, bunun üzerine 100 kadar işçinin saat 15:45 civarında işlerini bırakarak fırın girişinde toplandıkları, bir kısım işçilerin ise tezgahlarda çalışmaya devam ettiği, işverenin toplanma yerine gelerek sendikalı olanlar bir tarafa ayrılsın, sendikasız olanlar yanıma gelsin diye söylediği, sendikasız olan 3 kişinin işverenin yanına gittiği, işverenin ustabaşına ocakları durdurun talimatı verdiği ve iş yerinde üretime 3 gün ara verdiğini beyan ettiği, bu olayların akabinde 3 gün sonra kart basma makinalarının iç tarafa alındığı ve işçilerden sendika üyeliğinden istifa etmelerinin istenildiği, işçilerin bunu kabul etmemesi üzerine de iş başı yaptırılmadıkları, işçilerin işten ayrılma iradelerinin bulunmadığı, ve sürekli iş yerinde oldukları saptanmıştır.

Davalı işverenlik tarafından açılan ve işçilerin eylemlerinin kanun dışı grev niteliğinde olduğunun tespitinin talep edildiği davada verilen red kararı, davacıların iş akitlerinin fesih süreci, sendikadan gelen yazı cevabı içeriği, tanık beyanları bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde, davacının ve diğer işçilerin iş yeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi düşüncesi ile sendikaya üye olmaya başladıkları, 11/06/2015 tarihinde yukarıda anlatıldığı şekilde davacı ve arkadaşlarının ...'a destek mahiyetinde toplandıkları, işverenin sendikalı işçiler bir tarafa, sendikasızlar bir tarafa şeklinde beyanının bulunduğu ve fesih sürecinin bu şekilde başladığı, feshin davacı işçinin sendikal faaliyetinden dolayı yapıldığı, 11/06/2015 tarihinde bir arkadaşlarının iş sözleşmesinin feshedildiği haberini alan işçilerin vardiya değişimine az bir süre kala işyeri girişinde toplanmalarının arkadaşlarının geri alınması ve işyeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi için uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 45 dakika süren eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, 45 dakikalık eylem sırasında davalının işi paydos etmesi ve sonrasında sendikadan istifa etmeyen işçilere işbaşı yaptırılmadığı, dolayısıyla devam eden eylemlerde de işçilere atfedilecek yasa dışı bir yön bulunmadığı, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı sonucuna varılmış ve feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, 18.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3351, Karar No: 2016/2002, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3351 E.  ,  2016/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobili ile saat 17.50 sıralarında gündüz vakti, meskun mahal sınırları içinde, bölünmüş asfalt kaplama 11.5 metre genişliğindeki yolda, sanığın seyir istikametine göre yolun solundan sağına geçmek için yola giren yayaya aracının sağ ön tampon, çamurluk, far kısımlarıyla yol ortasında yaya geçidi üzerinde çarparak ölümüne neden olduğu olayda; sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin, alt sınırdan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11681, Karar No: 2016/19398, Tarih: 15.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11681 E.  ,  2016/19398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine gör, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2004 tarihinde basın bürosunda montajcı olarak çalışmaya başladığını, 27/01/2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, müvekkili tarafından işe iade davası açıldığını, fakat işe başlatılmadığını, son aylığının brüt 2.227,66 TL olduğunu, müvekkilinin her gün 4-5 saat fazla mesai yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, yılda 3 maaş tutarında ikramiye, eğitim, yakacak ve kıyafet yardımları almakta iken 2008 yılından itibaren yardımların ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, ikramiye, eğitim, yakacak ve kıyafet yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin kendi isteği ile feshedildiğini, 11.03.2008 tarihli olağanüstü genel kurul kararına istinaden alınan 27/03/2008 tarihli yönetim kurulu kararı ile yılda 4 ikramiyenin 2 ikramiyeye düşürüldüğünü, davacının müvekkili şirkete verdiği 03/04/2008 tarihli dilekçe ile tarafına bildirilen yıllık 4 ikramiyenin 2 ikramiyeye düşürülmesini kabul ettiğini bildirdiğini, yine şirket yönetim kurulu kararı ile şirket çalışanlarının aylık maaşının 01/11/2009 tarihinden itibaren net olacak şekilde tespit edildiğini, buna göre bu tarihe kadar ödenen eğitim, yakacak bayram harçlığı ve diğer sosyal yardımların ödenmeyeceğinin bildirildiğini, davacının dışarıda görevlendirilmesi halinde kendisine yemek parası uygulaması getirildiğini, bu kararın tüm personele tebliğ edildiğini, karara göre davacının maaşının 2012 yılı 1.döneminde 2.039,10 TL, ikinci döneminde 2.163,30 TL+10 TL günlük yemek parası olduğunun bildirildiğini, davacının 13/01/2012 tarihli dilekçe ile bu uygulamayı kabul etmediğini bildirdiğini, bunun üzerine davalı şirketin 27/01/2012 tarihinde 34.191,91 TL ödeyerek davacının iş akdini feshettiğini, davacının ... 5. İş Mahkemesinin 2012/62 Esas, 2012/751 sayılı kararı ile işe iade davası açtığını, işe iade kararına rağmen işe geri alınmadığı için 10.902,45 TL daha tazminat ödendiğini, davacının haksız dava açtığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “...Davacının Sosyal Güvenlik kurumu kayıtlarına göre davalı işyerinde 13/01/2004 tarihinde çalışmaya başladığı ve iş akdinin 27/01/2012 tarihinde sona erdiği tespit edilmiş olup, davacı iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş, davalı taraf şirket yönetim kurulu kararı ile şirket çalışanlarının aylık maaşının 01/11/2009 tarihinden itibaren net olacak şekilde tespit edildiğini, buna göre bu tarihe kadar ödenen eğitim, yakacak bayram harçlığı ve diğer sosyal yardımların ödenmeyeceğinin bildirildiğini, davacının dışarıda görevlendirilmesi halinde kendisine yemek parası uygulaması getirildiğini, bu kararın tüm personele tebliğ edildiğini, ancak davacının bunu kabul etmediğini, bunun üzerine davalı şirketin davacıya 27/01/2012 tarihinde 34.191,91 TL ödeyerek iş akdini feshettiğini bildirdikleri ve davanın reddini talep ettikleri anlaşılmış, tarafların toplanmasını istedikleri deliller toplanmış, davacı tanıkları dinlenmiş, dinlenen davacı tanıkları davalı işveren tarafından davacıya maaşların düşürülmesi yönünde teklif yapıldığını, ancak davacının kabul etmemesi üzerine iş akdinin işveren tarafından sonlandırıldığını bildirdikleri anlaşılmış olup, dinlenen tanık beyanına göre davacının fazla mesai yaptığı, davacının hafta tatillerinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç diğer genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işveren Yönetim Kurulu Kararı gereği ikramiye, sosyal yardım v.s. ek ödemelerin 2009 yılında iptal edilmesinden sonra bu şartlarla çalışacak personelin işine devam edeceği, kabul etmeyenlerin tazminatları ödenerek iş akitlerinin feshedileceği duyurusunu davacının kabul ettiği ve yeni şartlarla çalışmaya devam ettiği, işyeri şartı haline gelen bu uygulamaya yıllarca ihtirazi kayıt ileri sürmeyen davacının ikramiye, eğitim ve yakacak yardımı taleplerinin reddi gerektiği mahkememizce tespit edilmiş olup mahkemenin tespitlerini esas alan 08/06/2015 tarihli bilirkişi raporu gerekçeli ve yeterli olmakla karara esas alınmış olup raporda alacakların net hesaplandığı şekilde davacının 10.011,74 TL fazla mesai ücret alacağı, 1

.011,74 TL fazla mesai ücret alacağı, 1.375,90 TL genel tatil ücret alacağı, 9386,00 TL hafta tatili alacağının bulunduğu hesap edilmiş olup davacının taleplerini 18/06/2015 tarihinde harcını yatırarak ıslah yolu ile arttırması da dikkate alınmış ve bilirkişi raporuna göre hesaplanan fazla mesai alacağı, hafta tatili ve genel tatil ücret alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler ve hayatın olağan akışı ve bir kişinin sürekli olarak aynı sürelerle çalışamayacağı hususları dikkate alınarak rapor gereğince hesaplanan genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacağından takdiren %40 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kanaatine varılmış sonuç olarak davacının davasının kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiş, davacının sübut bulmayan, ikramiye alacağı, eğitim, yakacak, kıyafet ve benzeri sosyal yardım alacağına ilişkin davasının reddi cihetine cihetine gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Dosya içeriğindeki deliller, davacının dava dilekçesindeki talepleri dikkate alındığında tanık anlatımlarına göre hesaplanan bu alacakların takdiri indirim ile hüküm altına alınması yerinde olmuştur. Ancak davacının fiili çalışmasının olmadığı yıllık izinde bulunduğu günler (yıllık izinli günler hesap dönemi içindeki bordrolarda görünmektedir) ile 2010 yılı Ekim ayından itibaren sol tibia plato parçalı kırığı nedeni ile aylarca çalışmadığı raporlu olunan süre için fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil ücret hesabı yapılması hatalı olmuştur. Ayrıca dosya içinde bulunan 2011 yılına ait puantajların değerlendirilmemesi de doğru olmamıştır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 15/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.