muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10336, Karar No: 2021/6365, Tarih: 29.09.2021

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi isabetsizliği, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin savunma hakkına, sübuta, iddianame dışına çıkılarak mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 134. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin olduğu, görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçu için temel ceza miktarının TCK'nın 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 134. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde “bir yıldan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası” olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan “01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile “...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...” ibarelerinin, aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; “mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte olan ve sanığın lehine olduğu kabul edilen TCK'nın 134/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı temel cezanın doğrudan TCK'nın 134/1-2. madde, fıkra ve cümlesi gereğince tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanunun 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesi uyarınca temel ceza belirlenip, daha sonra artırım yapılması,

b) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2925, Karar No: 2024/5525, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2925 E.  ,  2024/5525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/793 Esas, 2023/219 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/477 E., 2021/31 K.

Taraflar arasındaki eser sahipliğine dayalı tecavüzün tespiti, meni, refi ve maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitap için 07.06.2012 tarihinde kitabın yayıncısı MC GRAWHILL ile 10 senelik bir çeviri anlaşması imzaladığını, kitabın çevirisi için Fırat Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümünden Prof. Dr. ... Tanyıldızı ile 05.06.2014 tarihinde Çeviri Eser Mali Hak Devir Sözleşmesi imzaladıklarını, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitap için 07.06.2012 tarihinde kitabın yayıncısı MC GRAWHILL ile 10 senelik bir çeviri anlaşması imzaladığını, kitabın çevirisi için Sakarya Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümünden Prof. Dr. ... ... ile 05.06.2014 tarihinde Çeviri Eser Mali Hak Devir Sözleşmesi imzaladıklarını, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitap için 07.06.2012 tarihinde kitabın yayıncısı MC GRAWHILL ile 10 senelik bir çeviri anlaşması imzaladığını, kitabın çevirisi için Cumhuriyet Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümünden Prof. Dr. ... ... ile 01.10.2012 tarihinde Çeviri Eser Mali Hak Devir Sözleşmesi imzaladıklarını, hakların halen müvekkilinde olduğunu, davalıların Türkçe hakları 2012’den önce bitmesine ve müvekkiline geçmesine rağmen kitaplara usulsüz olarak bandrol alarak bastığını, sattığını, 2012’den 2017’ye kadar bandrol aldığını, davalıların müvekkilinin çoğaltma ve yayma haklarını ihlal ettiğini, Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitabın fiyatının 98 TL olduğunu, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitabın fiyatının 97,50 TL olduğunu, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitabın fiyatının 98 TL olduğunu, yurtdışı telif hakkı oranının %10, çeviri telif oranının %10 olmak üzere emsal telif oranının %20 olduğunu ileri sürerek 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi kapsamında şimdilik 1.000 TL telif tazminatının haksız fiil tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesini, kitapların yeni baskılarının yapılmasının ve bandrol alınmasının önlenmesi için muhtemel tecavüzün menine ve bu kapsamda ihtiyati tedbir karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ... açısından husumet itirazları bulunduğunu, asıl hak sahibi McGraw-Hill şirketi tarafından davacıya basit lisans verildiğini, başka kişilere lisans verme hakkının asıl hak sahibi şirket tarafından saklı tutulduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre eserlerin sadece çeviri ve bu kapsamda çoğaltma hakkının davacıya verildiğini, dava konusu hakların ihlal edildiği iddia edilen eserler ile müvekkili tarafından basılan eserlerin birbirinden farklı olduğunu, asıl hak sahibi şirket ve davacı arasında imzalanan sözleşmeye göre devredilen baskı hakkının, Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitabın 4. baskısına, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitabın 3. baskısına, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitabın 7. baskısına ilişkin olduğunu, oysa müvekkili ile asıl hak sahibi McGraw-Hill şirketi arasında imzalanan 27.04.2005 ve 16.12.2004 tarihli sözleşmelere göre devredilen baskı hakkının, Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitabın 3. baskısına, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitabın 1. baskısına, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitabın 5. baskısına ilişkin olduğunu, dolayısıyla davacının farklı baskılar için hiç bir hak ve yetkisinin bulunmadığını, dava konusu eserlerin bazı mali haklarının başka bir yayıncıya devredildiğinin müvekkiline bildirilmediği gibi, davacının hak sahipliği döneminde hiç bir hakkının da ihlal edilmediğini, asıl hak sahibi şirket ile davacının arasındaki sözleşmelerin 2012 yılı haziran ayında imzalandığını, müvekkilinin hak sahibi olduğu eserleri en son 2012 yılı haziran ayından önce bastığını, davacının 2012 yılından yaklaşık 7 yıllık bir süre geçmesine rağmen, eserlerin farklı baskılarının müvekkili tarafından basıldığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, asıl hak sahibi şirket ile davacının arasındaki sözleşmelerin 5 yıllık sözleşme geçerlilik süresinin haricen bir tükenmez kalemle üstü çizilerek 10 yıl şeklinde değiştirilerek tahrif edildiğini, bu nedenle sözleşmenin geçerlilik süresinin 2017 yılının haziran ayında sona erdiğini, dolayısıyla huzurdaki davayı ikame etmesinin mümkün olmadığını, ayrıca 2 yıllık zamanaşımı süresinin de dolduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yalnızca kendi işlemeleri olan; “Termodynamics: An Engineering Approach 7/e (Mühendislik Yaklaşımıyla Termodinamik) isimli kitabın 7. baskısının, “Heat and Mass Transfer 4/e (Isı ve Kütle Transferi)” isimli kitabın 4. baskısının, “Fluid Mechanics 3/e (Akışkanlar Mekaniği) isimli kitabın 3. baskısının çeviri, çoğaltma ve yayma mali haklarının sahibi bulunduğu, bu baskılar için haklarının olduğu, davalı Yayınevi’nin işlemeleri olan Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitabın 3. baskısına, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitabın 1.baskısına, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitabın 5. baskısına ilişkin herhangi bir hakkının bulunmadığı, 5846 sayılı Kanun’dan kaynaklı hak ihlali oluşmadığı, dava konusu eserler arasında benzerlik olsa da, FSEK’ten kaynaklı hak ihlalinin değerlendirilebilmesi için öncelikle hakkın doğması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının bu kitaplara ilişkin sözleşmelerinin 2012 yılından önce bittiğini, davalı firmanın sözleşmesi bittikten sonra ise müvekkilinin güncellenen bu üç kitap için Türkiye haklarını 07.06.2012 tarihli sözleşme ile alarak yine çevirmenler ile sözleşme yaparak yeni baskılarını yayınlamaya başladığını, ancak davalı firmanın sözleşmesi bitmesine rağmen eski baskıları basmaya ve satmaya devam ettiğini, baskılar farklı olasına rağmen kitapların her şeyiyle aynı kitaplar olduğunu, müvekkilinin bastığı kitapların eski baskılarını basan davalının müvekkilinin haklarını ihlal ettiğini, eserlerin tek olduğunu, müvekkiline karşı hem mali hak ihlali hemde haksız rekabet yaptığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı şirketin “Termodynamics: An Engineering Approach 7/e (Mühendislik Yaklaşımıyla Termodinamik) isimli kitabın 7. baskısının, “Heat and Mass Transfer 4/e (Isı ve Kütle Transferi)” isimli kitabın 4. baskısının, “Fluid Mechanics 3/e (Akışkanlar Mekaniği) isimli kitabın 3. baskısının çeviri, çoğaltma ve yayma mali haklarının sahibi bulunduğu, davalı Yayınevi’nin işlemeleri olan Isı ve Kütle Transferi (Heat of Mass Transfer) isimli kitabın 3.baskısına, Akışkanlar Mekaniği (Fluid Mechanics) isimli kitabın 1. baskısına, Termodinamik (Thermodynamics) isimli kitabın 5. baskısına ilişkin herhangi bir hakkının bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sahipliğine dayalı mali hakların ihlalinin tespiti, meni, refi ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5610, Karar No: 2024/6981, Tarih: 19.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/5610 E.  ,  2024/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2916 E., 2023/3930 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/443 E., 2022/562 K.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine'' ilişkin 06.06.2024 tarihli ve 2024/930 Esas, 2024/5968 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine dosya, 6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davacı tarafından İcra Hukuk Mahkemesinde, icra dairesince örnek 10 ödeme emri gönderilmesi talebinin reddine dair 26.03.2021 tarihli müdürlük kararının iptali istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda davacının şikayetinin kabulüne karar verilmiş; kararın, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli kararıyla davalının adli yardım talebinin kabulüne, 6100 sayılı HMK’nın 335/a maddesi uyarınca davalının tüm yargılama giderlerinden hükmün kesinleşmesine kadar muafiyetine kesin olmak üzere karar verilmiş, esas yönüyle ise davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/930 Esas, 2024/5968 Karar sayılı kararıyla temyize gelen davalının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı süresi içerisinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Bilindiği üzere, adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda; Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davalının adli yardım talebinin istinaf aşamasında Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli kararıyla kabul edilmiş olması nedeniyle adli yardımın 6100 sayılı HMK′nın 335/3. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği açıktır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/930 Esas, 2024/5968 Karar sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan İTİRAZIN KABULÜNE,

Dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29067, Karar No: 2012/38679, Tarih: 20.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/29067 E.  ,  2012/38679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazimatları ile, ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerini kendisinni terk ettiğini ve taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından işçinin işe mazeretsiz olarak devam etmemesi sebebiyle feshedildiği, gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, diğer istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 inci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.