muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4245, Karar No: 2025/772, Tarih: 27.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4245 E.  ,  2025/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1052 E., 2023/818 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/706 E., 2021/830 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı iş sahibi idare İSKİ'den ihale ile “Avrupa yakası 2006 yılı 2. Kısım atık su kanalı, yağmur suyu kanalı ve dere ıslahı işi“ nin 14.09.2006 tarihinde yapımını üstlendiğini, işin içinde bulunan... ile deniz arasında ...Bölgesinde bulunan dere ve üzerindeki eski köprülerin yetersiz oluşu nedeni ile 13-14 Ekim 2007 tarihinde yağışlarda oluşan sel baskınında taşkın meydana geldiğini, iş programına göre de Ekim 2007 sonu itibarı ile işin %98 oranında yapıldığını, taşkına sebebiye veren bütün bu köprülerin yıkımı ve yenilenmesi proje ve kararlarının idare İSKİ'nin sorumluluğu olduğunu, yerinde yapılan tespitler ile alınan bilirkişi raporları ile kendilerinin kusursuz olduğunu, olayla kendilerine illiyet bağı kurulamadığını ve İSKİ'nin açtığı davaların reddedildiğini, ancak davalı İSKİ'nin davacı sıfatı ile açtığı davalarda İSKİ'nin %80 oranında kusurlu, yüklenici Kalyon İnşaat Firmasının da %20 oranında kusurlu olduğuna dair kararlar aldırarak, İstanbul 29. İcra Müdürlüğü'nün 2013/18920 no.lu dosyasında toplam 243.129,56 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek müvekkilinin kusurlu olmadığı halde yapmış olduğu bu ödemenin kendilerine en yüksek banka avans faizi ile birlikte geri ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yüklenici ile imzalanan Avrupa Yakası 2006 yılı 2. Kısım atık su kanalı, yağmur suyu kanalı ve dere ıslahı işi “ sözleşmesinin ilgili maddelerine göre işin başından sonuna kadar işlerin yapılması sırasında meydana gelebilecek hasar kayıp ve zararlardan mali, hukuki ve cezai sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu, ayrıca davacının işi uzman sıfatı ile aldığı ve yapım esnasındaki özen borcunu yerine getirmediğini, yeterince özenli ve basiretli davranmadığını, sözleşmesine göre yer tesliminden sonra uygulama projelerinin yüklenici tarafından hazırlanıp imza için idareye sunulması gerektiğini, bahsi geçen ... sok, ...ve... Köprüsünün dışında kısmen dere ıslahı projelerinin sunulduğunu ve kendilerinin de onaylayarak imalata başlandığını, daha sonra da bu köprülerin onaylarının (UTK kararları) yapıldığını ve köprülerin yıkılarak yenilendiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki olan yapım işleri genel şartnamesinde iş ve işyerinin korunması, sigortalanması, yükleniciye ait olduğunu, işyeri ve çevresindeki bölgede yeterli güvenlik önleminin alınmamasından doğacak zarar ve ziyanlardan da yüklenicinin sorumlu olduğunu, yine sözleşmenin 27. maddesinde de olağanüstü haller ve doğal afetlerde meydana gelen hasar ve zararların All risk sigorta kapsamında olduğundan yüklenicinin bu zararlar için idareden hiçbir bedel isteyemeyeceğini, sadece ek süre verilebileceğini, yine idari şartnamenin 59. maddesinde kesin kabul tarihine kadar geçecek sürede deprem, sel, su baskını, yangın v.s.. afetlerde meydana gelebilecek riskler için de All risk yapılmasının yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu, ve All risk sigortayı yaptırmak zorunda olduğunu, yine madde 77'de All risk sigortayı genel şartnamenin 9. maddesinde belirtildiği şekilde yaptırmak zorunda olduğunu ve bu kapsamda yükleniciye herhangi bir bedelin ödenmeyeceğinin bağıtlandığını, yine bu konuda sözleşmenin 18. maddesinde işyerinin sigortalanmasının yükleniciye ait olduğunu, müvekkili idareye karşı açılan sigorta rücu davalarında %20 kusurun yüklenicide (sigortacı uhdesinde) olduğunun ve yüklenicinin sorumluluğu olduğunun karara bağlandığını, yüklenicinin fen ve sanat kurallarına uygun davranmadığını, doğru iş yapmanın yapı denetim görevlisi sorumluluğu olduğu kadar yüklenicinin de sorumluluğu olduğunu, davacının sözleşme ile yüklendiği sorumluluklarına aykırı hareket ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bu dosyaya emsal mahiyette olan ve uyuşmazlığın temelini oluşturan İstanbul 25. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/428 Esas, 2014/114 Karar sayılı kararını bozan Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2015/5200 Esas, 2016/459 Karar sayılı ilamı sonrasında verilen 2017/503 Esas, 2018/793 Karar sayılı kararı ve bu kararı onayan Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2018/5412 Esas, 2019/861 Karar sayımı ilamı göz önünde bulundurulduğunda, davaya konu taşkın nedeniyle oluşan zararlardan dolayı davacı yüklenicinin %100 kusurlu olduğu, bu nedenle ödediği bedelden talep edebileceği bir meblağ olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin aynı nitelikte ve aynı taraflar arasında görülen davalardaki ilamları (T. 27.01.2016, E. 2015/2373, K. 2016/458; T. 27.01.2016, E. 2015/2408, K. 2016/457; T. 27.01.2016, E. 2015/5200, K. 2016/459) da göz önüne alınarak taşkın nedeniyle meydana gelen zarardan taraflar arasındaki sözleşme, yapım işleri genel şartnamesi ve idari şartnamenin ilgili maddeleri uyarınca iş sahibi idareyi süresinde uyarmayan ve fen ve sanat kurallarına uygun, özen borcu gereği imalâtı gerçekleştirmekle yükümlü olan yüklenicinin bu yükümlülüğünü yerine getirmediği, zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirketin fen ve sanat kurallarına uygun imalatlar yaptığını, davaya konu sel nedeniyle yıkılarak zarara sebebiyet veren köprülerin; yıkılıp yerine kazık kirişli köprüler yapılması işinin davaya konu sözleşme kapsamında olmadığını, buna dair itirazları değerlendirilmeden hatalı ve eksik inceleme ile karar verildiğini, müvekkili şirketin selden önce 25.07.2007 tarihinde ARGE çalışması yaparak davacı idareye sunmak suretiyle ihbar ve uyarı yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davalı idarenin buna rağmen bir önlem almadığını, doğal afet bölgesi olarak ilan edilmiş olay yerinde kusuru ortadan kaldıran mücbir sebep şartlarının oluştuğunu, olaya ilişkin olarak idare ve üniversiteler tarafından hazırlatılan pek çok raporda müvekkilinin kusursuz bulunduğunu, yine bu olaya ilişkin görülen diğer davalarla ilgili verilen mahkeme kararları, bunların dayanağı bilirkişi raporları ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 26.10.2009 tarihli kararı ile de bu durumun kesinleşmiş olduğunu, İstanbul 7. İdare Mahkemesi'nin 2008/847 Esas sayılı dosyasında da davalı İSKİ'nin "hizmet kusuru" nedeniyle sorumlu bulunduğunu, yine İstanbul 7. İdare Mahkemesi'nin 2008/859 Esas, 2008/539 Karar sayılı kararında da davalı idarenin sorumlu bulunduğunu, meydana gelen zararla müvekkilinin eylemi arasında uygun bir illiyet bağı da bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı yüklenicinin, davalı iş sahibinden ihale ile edimini üstlendiği "dere ıslahı" işi içinde bulunan Tavukçu Deresinde meydana gelen sel taşkını nedeniyle çeşitli mahkemelerde açılan davalar sonucu verilen kararlara dayalı olarak başlatılan icra takibinde toplam 243.129.50 TL ödeme yapılmak zorunda kalındığı, ancak sel taşkınında davacının kusursuz olduğu, tüm kusurun davalı idarede olduğu iddiasıyla, söz konusu ödemenin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14370, Karar No: 2012/19325, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14370 E.  ,  2012/19325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2010 gün ve 2006/468-2010/34 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.01.2012 gün ve 2010/8454-2012/591 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Boğaziçi Üniversitesinde Turizm İşletmeciliği Bölümü öğretim görevlisi olduğunu, bu bölümde okutulan Seyahat Yönetimi dersine konuk olan konferansiyerlerin büyük ölçüde sözlü olarak aktardıkları bilgilerin müvekkili tarafından derlenerek editörlüğü yapılan “Seyahat Yönetimi” adlı kitabın 1993 yılında basıldığını, davalılardan Boğaziçi Üniversitesi tarafından basılan “Seyahat Acentacılığı” kitabında davalı Prof. ... tarafından hazırlanan Tur Programlaması, Tur görevlileri, Kongre turizmi başlıklı bölümlerinin müvekkilinin derlediği kitaptan kaynak belirtilmeksizin aynen iktibas edildiğini ileri sürerek, telif haklarına tecavüz eyleminin ref’ ini, 1000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini, basım ve dağıtımın durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, derlemenin davacının şahsi hususiyetini taşımadığını ve kitaba herhangi bir katkıda bulunmadığını, intihal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğü vekili, dava konusu kitabın Boğaziçi Üniversitesi tarafından düzenlenen meslek edindirme programında kullanılmak üzere 30 adet ücretsiz basıldığını, ticari amaç güdülmediğini, alenileştirilmediğini, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, derlemenin davacının şahsi hususiyetini taşımadığını ve kitaba herhangi bir katkıda bulunmadığını, intihal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğü vekili, dava konusu kitabın Boğaziçi Üniversitesi tarafından düzenlenen meslek edindirme programında kullanılmak üzere 30 adet ücretsiz basıldığını, ticari amaç güdülmediğini, alenileştirilmediğini, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının “Seyahat Yönetimi” adlı kitabının davacı tarafından verilen derslere konferansçı olarak katılan konuşmacıların konferanslarından oluşturulduğu, her ne kadar bu kitapta yer alan “Tur Programlaması”, “Tur Görevlileri” bölümleri ile “Kongre Turizmi” bölümlerinin davalılarca hazırlanıp yayınlanan “Seyahat Acentacılığı” adlı kitapta izinsiz olarak yer aldığı ve yolsuz iktibas biçiminde yayınlandığı sabit ise de yayınlanan bu bölümlerin birer makale olarak eser sahipliğinin davacıya ait olmaması nedeniyle intihale konu bu alıntılar nedeniyle davacının dava ve talep hakkının bulunmadığı, davacının eser sahibi olduğu “Konaklama Yönetimi” başlıklı bölümün ise davalılara ait kitapta yayınlanmadığı, davacının aktif husumetinin bulunmadığı, intihale konu bölümler için ancak ilgili bölümleri yazan makale sahiplerinin dava ve talep hakkının olduğu, intihalin davacının hususiyetini gerektiren derlemenin bütünü üzerinde olmadığı, her bir makale sahibine ait ders notlarının ya da makalelerin yanlışlarının düzeltilmesinin cümlelerin düzeltilmesinin, teferruata ilişkin bir editörlük faaliyeti olduğu, bu gibi faaliyetlerin makale ve ders notları üzerinde davacıya eser sahipliği sağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.01.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2526, Karar No: 2024/3989, Tarih: 15.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2526 E.  ,  2024/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Denetimli serbestlik tedbirlerine itiraz üzerine yapılan inceleme sırasında; Bursa 3. İnfaz Hakimliğiyle Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. İnfaz Hakimliğinin 18.12.2023 tarih ve 2023/9785 İnfaz Hakimliği Dosyası, 2023/9802 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/725, Karar No: 2013/433, Tarih: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/725 E.  ,  2013/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı,.... Kurulu’nun 29.11.2006 tarihli raporundaki görüş uyarınca kızına alınan “ayakta dik pozisyonlandırma cihazı” (Motorlu kalkış, motorlu sürüş, hastayı horizental ve trendelenburg pozisyonlarına getirebilme, yatar sırt tilt ve lift fonksiyonlu) bedeli olan 29.700,00 Euronun vade farkıyla birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 23.620,00 Euronun, Euro cinsi dövize devlet bankalarının 1 yıl vade için ödediği en yüksek faiz ile, fiili ödeme tarihindeki ... kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının dava tarihinden yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 32. maddesi, “Sigortalılar ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarıyacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçleri, Kurumca, 34 üncü maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanır, onarılır ve tespit edilen süre ve şartlarla yenilenir.

Sigortalıların çocuklarına verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 20'si kendilerince ödenir. Ancak, sigortalıların çocuklarından alınacak katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamaz…

./....

-2-

Bu madde gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartları ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edilir.” düzenlemesini içermektedir.

./....

-2-

Bu madde gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartları ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edilir.” düzenlemesini içermektedir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, uyuşmazlığın çözümünde Kanunun Ek 32. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. ....’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren ...... maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen .... maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine “dik pozisyonlandırma cihazı” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı ....’nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır.

../....

-3-

../....

-3-

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(Yargıtay....)

.... Kurulu’nun 29.11.2006 tarihli raporu uyarınca sigortalı davacının kızı tarafından kullanılması uygun bulunan cihazın, hastanın tıbben ve fennen iyileşmesine veya iş göremezlik derecesinin azalmasına katkıda bulunmayacağı konusundaki Kurum itirazları üzerinde durularak, hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereksiniminin, anılan Hukuk Genel Kurulu kararında da öngörüldüğü üzere konuda uzman bilirkişi kurulu tarafından yapılacak incelemeyle ortaya konulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu konuda inceleme yapmak üzere, hastanın özür durumu da gözetilerek, ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin veya çocuk nörolojisi uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulunca hazırlanacak raporda; hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; davacının kızının, kullanımına sunulan cihazın “Motorlu kalkış, motorlu sürüş, hastayı horizental ve trendelenburg pozisyonlarına getirebilme, yatar sırt tilt ve lift fonksiyonlu” özelliklere sahip olduğu gözetilerek, hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihaz kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme sonucunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikli cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz dik pozisyonlandırma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması;

2-Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla ....’na yazılan yazı yanıtında, önce bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı, sonradan gelen yazıda bir fiyatlandırma belgesine ulaşıldığı ve rayicin 23.620,00 Euro olduğu belirtilmiş olup; Mahkemece de .... sonraki yazısı esas alınarak tahsile karar verilmiştir.

.../....

-4-

2-Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla ....’na yazılan yazı yanıtında, önce bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı, sonradan gelen yazıda bir fiyatlandırma belgesine ulaşıldığı ve rayicin 23.620,00 Euro olduğu belirtilmiş olup; Mahkemece de .... sonraki yazısı esas alınarak tahsile karar verilmiştir.

.../....

-4-

Bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden de bağlayıcı fiyatının bulunmadığı bildirilmiş olup; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, .... konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeli; belirlenecek rayiç fiyattan davacıdan alınacak katkı payı da düşülerek, sonucuna göre karar gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...