muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/836, Karar No: 2021/648, Tarih: 16.12.2021

Tanık ... soruşturma aşamasında; ölenin komşusu olduğunu, kendisinin ve ölenin evininin bulunduğu olay yerindeki sokağın rampa olup, sanığın servis aracını rampa aşağı sokak üzerine park ettiğini, ölenin bu aracın biraz ilerisinde rampa aşağı evine doğru gittiği sırada babası tanık İbiş’in rampa yukarı ölene doğru yürüdüğünü gördüğünü, bu sırada sanığın kullandığı aracın yavaşca aşağıya doğru hareket etmeye başladığını, ardından birden hızlandığını ve sokağın her iki tarafına dizilmiş araçlara çarpmamak için direksiyonu kırıp sokak ortasında yürüyen ölene çarptığını, öleni aracın altına aldıktan kısa bir süre sonra da yolun kenarında bulunan inşaat alanının saçtan olan duvarına çarparak durduğunu, sanığın olay sırasında kornaya basmadığını, yolun her iki tarafında bulunan arabalara ve sokak üzerinde oynayan çocuklara çarpmamak için aracı hemen sokağın yanında bulunan inşaat alanının saçtan duvarına çarpıp durdurabileceğini düşünerek direksiyonu kırmış olabileceğini, olayın kaza olduğunu, ölen ile sanığın yönetimindeki araç arasındaki mesafeye göre ölenin kaçabileceği bir yerin olmadığını, aracın ölene çarptığı sırada yavaş olduğunu, öleni altına aldıktan sonra hızlandığını, sokak üzerinde kaldırımın olmadığını, sanığın panikle hareket ettiğini düşündüğünü,

Kovuşturma aşamasında; kaza sırasında olay yerinde ve aracın bulunduğu güzergahta insan yada çocuk olmadığını, evlerin önünde ve karşı tarafta park hâlinde bazı araçların bulunduğunu, çevredekilerle birlikte olaya müdahale etmeye çalıştıklarını ancak sanığı o sırada olay yerinde görmediğini,

Lüzumuna binaen sorulduğunda; sokak üzerinde oynayan çocukların kendi evinin alt tarafında oynadıklarını, sanığın yönetimindeki aracın dümdüz gitmesi hâlinde 50-70 metre sonra çocukların bulunduğu yere varabileceğini, çocuklara çarpmamak için sanığın direksiyonu kırdığını düşündüğünü, ayrıca yolun sağında ve solunda bazı araçların olduğunu, sanığın bu araçlara da çarparak durabileceğini, olay yerinde ... ile Çelik Sokağın kesiştiği noktada levhanın bulunduğunu, bu levhanın çarpmanın meydana geldiği yerin biraz yukarısında olduğunu, levhanın iki metre yükseklikliğinde olması nedeniyle rahatlıkla görülebileceğini,

Tanık ... soruşturma aşamasında; yeğeninin düğünü için olay yerinde bulunduğunu, sokakta olduğu sırada kardeşi tanık İbiş'in yukarı doğru, ölenin ise rampa aşağı yürüdüğünü gördüğünü, sanığın aracının da rampa aşağı yolun kenarında park hâlinde bulunduğunu, sanığı aracın içinde gördüğünü, ölen ile sanığın yönetimindeki aracın arasında yaklaşık 5 metre mesafe olduğunu, ağabeyi tanık İbiş ile ölenin servisler konusunda aralarında uzaktan uzağa bir şeyler konuştuğunu, ölenin servislere eliyle dönmeleri gerektiği yönünde bir işaret yaptığını, hatta bir şeyler de söylediğini ancak duymadığını, ardından ölenin rampa aşağıya yürümeye devam ettiğini, akabinde sanığın yavaş yavaş rampa aşağıya inmeye başladığını ancak birden hızlandığını ve ölene çarparak onu aracın altına aldığını, öleni bir süre aracın altında sürükledikten sonra inşaatın bariyer duvarına çarparak durduğunu, yolun her iki tarafında park hâlinde araçların bulunduğunu, sanığın bu araçlara çarpmamak için direksiyonu kırınca ölene çarptığını düşündüğünü, olayın kasıtlı olduğunu zannetmediğini, olayın tamamen sanığın dikkatsizliğinden kaynaklandığını, sokak üzerinde kaldırım olmadığını, ölenin park hâlindeki araçların arasından yürüdüğünü, olay sırasında herhangi bir korna yada uyarı sesi duymadığını,

Kovuşturma aşamasında; yolun çevresinde park hâlinde arabaların olduğunu, ancak sanığın aracının geçebileceği mesafenin bulunduğunu, olay sırasında sanığın aracının geldiği tarafa doğru baktığını, sanığın direksiyonu sağa ya da sola kırdığını görmediğini, yolda herhangi bir çocuğun olmadığını, aracın kendilerine çarpma durumunun da olmadığını, kendilerine çarpmamak için direksiyonu kırmış olsa bunu hatırlayacağını,

Tanık ....; olay günü servis şoförü olarak sanık ile birlikte düğün evine gittiklerini, kendi servis aracı ile ilgilenirken arkadan bir ses duyması üzerine dönüp baktığında sanığın aracı inşaata vurarak durdurduğunu ve öleni aracın altında olduğunu gördüğünü, aracın yanına gittiğinde sanığın “Ne yapalım?” diye sorması üzerine “Kriko getir” dediğini, aracın bir tarafının uçurumda olması nedeniyle araca binmediklerini ve kendi aracından kriko getirdiğini, daha sonra olay yerinin kalabalıklaştığını, sanığa “Git karakola teslim ol” dediğini, çevredekilerle birlikte epey uğraştıklarını ön tekerleğin ikisinin de boşta olması nedeniyle aracı kaldırmakta başarılı olamadıklarını, olay yerinde oynayan bir çocuk görmediğini, yaklaşık bir ay önce başka bir düğünü için olay yerine geldiğini, bu nedenle bu yolda aşağı tarafta manevra yapma imkanı ve park edecek yer olmadığını bildiği için olay günü aracını sokağın başında manevra yapabileceği yere park ettiğini, sanığın kaza yaptığı aracın bir aydır çalışmadığını, daha önce bu aracı kardeşinin kullandığını, aracın bakımının yapıldığını,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık soruşturma aşamasında; servis şoförü olduğunu, olay günü yönetimindeki otobüsü düğüne yolcu götürmek amacıyla kullandığını, düğüne gidecek olan yolcuları almak için... Mahallesi Çelik Sokak içerisinde park hâlinde olan otobüsü çalıştırdığını, yokuş aşağı doğru hareket ettiği sırada ayağını frene attığını ancak frenin tutmaması nedeniyle aracın yokuş aşağı ilerlemeye devam ettiğini, yolun sağ tarafında düğüne gitmek için toplanan insanlara çarpmamak için direksiyonu sola kırdığı sırada yolun solunda bulunan yayanın yolun sağına doğru gittiğini, uyarı için kornaya bastığını ancak mesafenin kısa olması nedeniyle yayanın yoldan çekilemediğini ve aracın altına girdiğini, frenlerin tutmaması ve sağ tarafında insanlar olması nedeniyle kaçacak yer bulamayıp sol tarafta bulunan inşaatın korkuluğuna çarptığını, aracın inşaat korkuluğu ile boşluk arasında kaldığını, yolun dar ve yokuşlu olduğunu, sağ tarafa yada düz ilerlemiş olması hâlinde insanların yolun kenarında ve üzerinde bulunması nedeniyle daha fazla kişinin ölebileceğini, otobüsün sahibinin tanık Memduh Çelik olduğunu, bu kişi için şoförlük yaptığını, otobüsü bir haftadan beri kullandığını, kendisinden önce aracı kullanan şoförün otobüsün ön tarafını çarptığını, bu nedenle otobüsün ön tarafının hasarlı olduğunu, bu konuda kaskoya bilgi verildiğini, çevrede bulunanların kendisine saldırmak istediğini, linç edilmemek için olay yerinden uzaklaştığını, kastının olmadığını,

Kovuşturma aşamasında; mesleğinin şoförlük olduğunu, olayın meydana geldiği yerden düğüne götürülmek üzere iki otobüs kiralandığını, olay günü kendisinin kullandığı otobüs ile düğün evinin bulunduğu olay yerine gittiğini, otobüsün önü rampa olacak bir şekilde park ettiğini, ölen ile olaydan yaklaşık yarım saat önce sohbet ettiğini, herhangi bir tartışma olayının yaşanmadığını, sadace sohbet şeklinde konuştuklarını, düğüne götürmek üzere yolcuları almak için otobüsü çalıştırdığı sırada frenin tutmadığını gördüğünü, yolun sağında başka araçların park hâlinde bulunduğunu, bu araçlara bazı insanların binmiş olduğunu, bazı insanların ise araçlara yaslanır vaziyette olduğunu, yolun solunda ise çocukların oynadığını, kendisini tehlikeye atarak inşaatın bulunduğu alana doğru direksiyonu kırdığını, bu sırada ölenin otobüsün ön tarafında sırtının kendisine dönük şekilde olduğunu, otobüsün yokuş aşağıya doğru hızlandığını, mesafenin kısa olması nedeniyle kornaya basamadığını, inşaatın korkuluğuna doğru girdiğini, otobüsün ön tekerlerinin askıda kaldığını, bu esnada ölene çarptığını ve ölenin otobüsün altında kaldığını, olayın akabinde tanık Memduh’un yanına geldiğini, adı geçen tanığa frenin boşalmış olduğunu gösterdiğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Kural olarak suç; ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle işlenir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. TCK'nın 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir." şeklinde tanımlanmıştır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide benimsendiği üzere, taksirli suçlarda bulunması zorunlu olan hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmez. 5237 sayılı TCK’da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilir.

TCK'da taksir; basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tâbi tutulmuş, Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanarak, bu durumda taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür. Anılan fıkranın gerekçesinde; "Bilinçli taksiri basit taksirden ayıran özellik, fiilin neticesinin failce fiilen öngörülmüş fakat istenmemiş olmasıdır. Bilinçli taksir halinde hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacaktır. Böylece bilinçli taksir, iş kazalarını, trafikte meydana gelen taksirli suçları önlemek bakımından caydırıcı etki yapacak ve suçların önlenmesinde yarar sağlayacaktır." açıklamasına yer verilmiştir.

Basit taksirle bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksirde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Basit taksirle bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksirde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde, neticenin gerçekleşmesini istemeyen fail, hareketinin tipe uygun ve hukuka aykırı bir sonuca neden olabileceğini öngörmesine rağmen, hareketine devam ederek istemediği zararlı neticeyi meydana getirmektedir. Hukuka aykırı neticeyi öngördüğü halde gerçekleşmeyeceğine güvenen ve bu güvenle hareketini sürdüren failin söz konusu güveninin dayanağı; şans, bilgi, beceri, yetenek, tecrübe gibi çeşitli etkenler olabilir. Örneğin, sevk ve idaresindeki araçla trafikte seyri esnasında, kendi yönündeki araçlara kırmızı ışığın yandığını ve diğer istikametten gelen araç veya yayaların hareket etmeye başladığını görmesine rağmen şoförlük yetenek ve tecrübelerine güvenerek süratle yola girip yaya veya araçlara çarpan fail, gerçekleşen zararlı neticeyi öngörmesi ancak istememesi nedeniyle bilinçli taksirden sorumlu olacaktır.

Görüldüğü üzere, bilinçli taksirde meydana gelen netice, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten fiilinin kanunda suç olarak düzenlenen bir neticeye sebebiyet verebileceğini öngördüğü ve bu neticeyi istemediği hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hâli, bunu öngörmemiş bulunan kimsenin durumu ile bir tutulamayacağından ve neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek bir harekette bulunmamakla yükümlü olduğundan, "neticenin fail tarafından öngörülmesi" ölçü alınarak basit ve bilinçli taksir ayrımına gidilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, 24.06.2012 tarihinde saat 18.30 sıralarında, yerleşim yeri içinde bulunan 6 metre genişliğindeki, hafif iniş eğimli, çift yönlü yolun sağına park ettiği servis otobüsünü hareket ettirdikten sonra sola manevra yapıp ilerlediği sırada, yol üzerinde sırtı dönük şekilde aynı istikamette yürümekte olan yaya Şükrü'ye arkadan çarptığı, otobüsün altında kalan adı geçen yayayı 8,5 metre sürükledikten sonra inşaat bariyerlerine çarparak otobüsü durdurabildiği, sanığın kazadan sonra panikleyerek olay yerinden uzaklaştığı, yaya Şükrü’nün ise kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, oluşa ve dosya kapsamına uygun bilirkişi raporlarına göre, sanığın yönetimindeki otobüs ile mahal ve yol özelliklerini dikkate almayıp, aracı kontrolsüz şekilde çıkmaz sokoğa doğru harekete geçirip uygun viteste seyrine özen göstermemesi ve el freninden de yararlanmayarak olayın meydana gelmesine ağırlıklı katkı sağlaması nedeniyle asli kusurlu olduğunun belirlendiği olayda;

Sanığın, yönetimindeki otobüs ile yokuş aşağı doğru ilerlediği sırada yolun sağında başka araçların park hâlinde olduğunu, yolun sağ tarafında da düğüne gitmek için toplanan insanların bulunduğunu, yine yolun solunda çocukların oynadığını, onlara çarpmamak için direksiyonu sola doğru kırdığını ve kendisini de tehlikeye atarak bir tarafı uçurum olan inşaatın bulunduğu alandaki bariyerlerine çarparak durabildiğini savunması, olayı gören tanıkların, sanığın yönetimindeki otobüsün rampa aşağıya doğru inerken önce yavaş hareket ettiğini sonra birden hızlandığını, yolun sağında ve solunda bazı araçların park hâlinde bulunduğunu, tanık ...’ın ayrıca sanığın yönetimindeki otobüs ile dümdüz gitmesi hâlinde 50-70 metre ileride oynayan çocuklara çarpacağını ve sanığın park hâlindeki araçlara ve çocuklara çarpmamak için direksiyonu sola doğru kırdığını ifade etmeleri ile sanığın, alkollü olduğu ya da aşırı süratli ve tehlikeli şekilde araç kullandığına dair delil bulunmaması ve dosya içerisinde istemediği bu durumu öngörmesine rağmen, otomobiline, şoförlük tecrübe ve yeteneklerine, şansına, kullandığı yolun boş olacağı ihtimaline güvendiği ve böyle bir zanla objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı harekette bulunarak, öngördüğü fakat istemediği zararlı neticeye sebebiyet verdiğine ilişkin herhangi bir delil de bulunamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, bilinçli taksir hâlinin gerçekleşmediği, sanığın, meydana gelen neticeyi öngörmesi gerektiği hâlde gerekli dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak istemediği ancak öngörülebilir bir neticeyi gerçekleştirdiğinden taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında bilinçli taksir şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 476-6 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eylemini taksirle gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6621, Karar No: 2015/7131, Tarih: 07.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6621 E.  ,  2015/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun bina içinde bulunan çiğ köfte dükkanından hırsızlık yapmaya teşebbüs ettiği olayda, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Kanun'un 11. maddesinde; "Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır" biçimindeki düzenleme gözetilmeden, 12-15 yaş grubunda olup ceza sorumluğu bulunduğunda kuşku bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilip, ayrıca 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15212, Karar No: 2012/4524, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15212 E.  ,  2012/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalılar Hazine ve ... Belediye Başkanlığın tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 07.06.2010 gün 2010/4424-7932 sayılı kararı ile “...Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre % 30’nun toprak, % 70’nin ise taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ...” gereğine değinilmiştir. Daire bozma kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme talebi de dairenin 22.09.2010 gün 2010/10756-11619 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14329, Karar No: 2013/17991, Tarih: 14.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14329 E.  ,  2013/17991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dondurulmuş Gıda Mad. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... A.Ş. vek. Av. ... İhbar Olunan: ... Gıda San. Tic. A.Ş. Arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.06.2012 gün ve 2008/609 E. - 2012/648 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.03.2013 gün ve 2012/16658 E. - 2013/4303 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.