muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3274, Karar No: 2018/3413, Tarih: 26.03.2018

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/373 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AH 239 plaka sayılı aracın 04/09/2013 tarihine ait ihlalli geçişine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/373 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1823, Karar No: 2023/1957, Tarih: 23.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1823 E.  ,  2023/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/162 E., 2022/87 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/533 E., 2019/415 K.

Taraflar arasındaki İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin yüklenicisi olduğu inşaat işinde ahşap kalıp işinin yapımıyla ilgili olarak davalıyla 27/10/2015 tarihli taşeron sözleşmesinin imzalandığını, ancak davalının işi eksik ve ayıplı yaptığını, bilirkişi raporuyla tespit edilen KDV dahil 137.975,04TL bedelin tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı borçlunun itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptali ile davalıya gönderilen ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 08/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle takibin devamına, % 20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yüklenici firma adına sigortalı olarak çalışan işçi olduğunu, götürü usulüyle, yüklenici firmanın emir ve talimatları doğrultusunda, yapılan işin kontrol ve denetlemesi altında verilen işi yaptığını, söz konusu binanın merdiven kovanlarında tespit ettirilen hataların kendisinden kaynaklanmadığını, çünkü inşaatın zemin katının yüklenici firma adına çalışan başka bir işçi tarafından yapıldığını, kendisinin işe başladığında bu durumu proje müdürüne bildirdiğini ancak bu şahsın durumdan haberdar olduklarını, bu şekilde devam etmesi gerektiğini söylediklerini, kendisinin de aynı şekilde devam ettiğini, ayıplı imalattan doğan hakların kullanılabilmesi için ayıp ihbarında bulunulmasının zorunlu olduğunu belirterek husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine ve alacağın en az % 40'ı oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inşaatın betonarme yapısındaki eğrilikten dolayı ortaya çıkan imalat hatasına davalı işçinin yaptığı bölümler nezdinde engel olabileceği ve ayıplı imalattan dolayı kusurlu ve sözleşme gereği sorumluluğunun olduğu, ancak inşaatın bittiği ve binanın ayıplı hali ile kullanıldığı, ayıbın kullanılmaya engel olmayacağı, dolayısıyla tamamen ayıbın giderilmesi cihetine gidilemeyeceği ve davalının almış olduğu işçilik bedeli olan 157.701,69 TL üzerinden %10 oranında nefaset indirimi uygulanmasının hakkaniyete uygun olduğu, alacak yargılamayı gerektirdiğinden ve likit olmadığından davacının icra inkar tazminat talebinin reddi gerektiğine dair gerekçeyle davanın kısmen kabulü ile, Ankara Batı İcra Müdürlüğünün 2017/1524 sayılı icra dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın kısmen iptali ile 15.770,17 TL asıl alacak, 143,88 TL takip öncesi işlemiş faiz olmak üzere toplamda 15.914,05 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak yargılamayı gerektirdiğinden ve likit olmadığından davacının icra inkar tazminat talebinin reddine, davacı tarafın takibi kötü niyetli başlatmadığı kanaatine varılmakla, şartları oluşmadığından davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda bahsedilen ve mahkemece dayanak kabul edilen kalıp dökme işleminin yamuk yapıldığının zamanında davacı tarafça fark edilmediği iddiasının tamamen soyut ve somut olayın gerçekliğiyle hiçbir surette bağdaşmadığını, bu iddianın bilirkişi raporunun işin uzmanı kişiler tarafından hazırlanmadığını açıkça ortaya koyduğunu, zira kalıp dökme işleminin tahta kazıklar vasıtasıyla öncesinde bir kalıp oluşturularak ve sonrasında beton dökme işlemi gerçekleştirilerek yapıldığını, bu aşamalarda oluşacak olan yamukluğun müvekkillerince fark edilebilmesine olanak olmadığını, kaldı ki durumun müvekkilleri tarafından fark edilebilecek en erken safhada fark edildiğini ve bu konuyla alakalı olarak derhal Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 2016/78 D.İş dosyası aracılığıyla tespit işleminin yaptırıldığını, gerekli koşulların oluşmamasına rağmen yapılan nefaset kesintisinin hukuka aykırı olduğunu, bilirkişilerin ne zaman tespit dosyasıyla bilirkişi raporu alarak durumun tespit ettirildiğini değerlendirmediklerini, kararın dayanağı olan raporun da aynı şekilde hazırlandığını ve nefaset kesintisi oranının neye göre belirlendiği açıklanmaksızın rapor oluşturulduğunu, dosya kapsamında yapılan incelemelerin karar vermeye elverişli olmadığını, nefaset kesintisinin hukuki ve teknik dayanakları net bir şekilde belirtilmesi gerektiğini, olayda müvekkillerine yüklenebilecek hiç bir sorumluluk olmamasına rağmen nefaset kesintisine gidilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyaya gelen belediye kayıtları ve yapı ve denetim raporları incelendiğinde inşaatın tüm aşamalarında her kalıp işi bittiğinde gerek şantiye şefi ve gerekse de yapı denetim firması tarafından yapılan kalıp işinin uygun olduğu onayının verildiğini ve imza altına alındığını, müvekkilince işlerin davacılar ve onların temsilcilerinin gözetim ve denetiminde yapıldığını, inşaatta denetim faaliyeti tam olarak yerine getirilmiş olsaydı, iddia edilen kusur meydana gelmeden daha ilk kalıpta tespit edileceğini ve bu kusurun ilk kalıpta ve davaya konu alacak talebinin yüzde biri oranında bir masrafla giderilebilecek olduğunu,yine alınan raporlarda binada bulunan eğriliğin (davacı yanın iddiası) bina statiğine zarar vermediği ve binanın bu haliyle kullanılmasına bir engel teşkil etmediği yönünde olduğunu, mahkemece müvekkili aleyhine %10 nefaset kesintisine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, nefaset kesintisi yapılması zaruri ise bu kesintinin yerleşik yargı kararlarına göre %5 olması gerekirken %10 olarak uygulanmasının da yasaya ve yerleşik yargı kararlarına aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatın iş sahibinin kabulüne engel olmayacak derecede kusurlu olduğu, ayıplı imalatın sökülüp yeniden yapılmasının ya da dış cepheye kompozit panel kaplama yapılmasının gerekmediği, bunun gereksiz yere fazladan yere maliyete sebebiyet vereceği, sadece nefaset kesintisinin yapılması gerektiği, taşerona imalatlar için ödenen 157.701,69 TL miktarın %10'u oranında hesaplanan nefaset tutarının 15.770,17 TL olduğu hususlarının belirgin olduğundan belirtilerek mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yüklenicinin açtığı eksik ve ayıplı işten kaynaklanan alacak için başlatılan takibe itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, TBK'nın 470-486. madddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, yüklenicinin açtığı eksik ve ayıplı işten kaynaklanan alacak için başlatılan takibe itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, TBK'nın 470-486. madddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacılardan tahsilatta tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve müteselsilsen alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23/05/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24622, Karar No: 2013/23595, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24622 E.  ,  2013/23595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş... İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Oran A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı Oran A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

2013/24622 -2013/23595 S/3

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş... İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı ... Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.