muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/29262, Karar No: 2013/2072, Tarih: 12.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/29262 E.  ,  2013/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.03.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2007 tarihli hükmünün anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Avukat ..., ..., 'nun yüzüne karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-Sanıklar ..., Yeliz Önsoy ve Yıldız Kaşıkcı'ya anılan kararın tebliği ile başvurabileceği yasa yolu, süresi ve mercii de yazılmak suretiyle bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23829, Karar No: 2013/7432, Tarih: 27.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23829 E.  ,  2013/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa ait işyerinde yapılan aramada yabancı menşeli ticari miktar ve mahiyette kaçak ve bandrolsüz sigara ve puro ele geçirildiğinden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, kaçak krem, sprey ve biber gazı ele geçmesi nedeniyle 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesi uygulanarak ayrı ayrı ceza tayin edilmesi gerekirken eylemler tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ayrıca 5237, 5271 ve 5607 sayılı Kanunlarda Cumhuriyet Savcısının şüpheliye etkin pişmanlığı ihtar yoluyla bildirmesi, şüpheliye lehe kanun maddelerinden yararlanmaya Cumhuriyet Savcısının zorlaması, tahrik etmesi yasal olarak mümkün olmadığı, kanunun Cumhuriyet Savcısına böyle bir görev de vermediği, şüphelinin etkin pişmanlıktan yararlanmak için bizzat Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatı gerektiği, 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine göre etkin pişmanlıktan yararlanılabilmesi için soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödenmesi gerektiği cihetle; soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak istediği yönünde bir talebi olmayan sanığın, yargılama aşamasında bu yöndeki talebi üzerine 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlıktan faydalandırılarak indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13982, Karar No: 2015/4943, Tarih: 02.12.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/13982 E.  ,  2015/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/127334

Mahkeme : ELAZIĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numaras : 09.03.2015 -2015/35 esas 2015/68 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bazı kişilerin uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına ilişkin ihbar ve istihbari bilgiler edinilmesi üzerine; sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 20.10.2014 ve 22.10.2014 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E:2014/140 K:2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53.maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süreye göre tahliye talebinin reddine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9812, Karar No: 2019/9187, Tarih: 18.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9812 E.  ,  2019/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 2012 - 2014 yılı arasında toplamda 20 aylık yoğun çalışmasının bulunduğunu, işyerinde kat görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin net 970,00 TL olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram - genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin dosya kapsamına herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığından taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı, iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak feshedilen davacı lehine ihbar ve kıdem tazminatına hükmolunduğu, davalı tarafça sunulan ibraname 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 420. maddesi hükmünde öngörülen şartları taşımadığından ibraname olarak kabul edilmemiş, ihbar tazminatı bakımından makbuz niteliğinde sayıldığı, davalı tarafça sunulan ücret hesap pusulalarından davacının asgari geçim indiriminin tahakkuk ettirilerek davacının banka hesabına yatırılmak sureti ile ödendiği anlaşıldığından davacının asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddine karar verildiği, uzun yıllar sürekli aynı şekilde fazladan çalışma yapılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, işçinin mazeretli, izinli veya hasta olabileceği günler dikkate alınarak mahkememizce takdiri indirim yapılması uygun görüldüğü, davacının çalıştığı süre içerisinde tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesaisinin ve genel tatil çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından hayatın olağan akışına uygun olarak %30 oranında takdiri indirim yapıldığı gerekçesi ile asgari geçim indirimi haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından, bordrolarda bazı tahakkuklar bulunmaktadır. Örnek olarak, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos /2014 aylarında bordrolarda ulusal bayram genel tatil tahakkukları ve davacıya atfen imza bulunmaktadır. Oysa bilirkişi raporunda ulusal bayram - genel tatil tahakkuku olmadığı belirtilerek 2014 yılının bir kısmına dair hesaplama yapılmıştır.

Bahsedilen bu tahakkukların neticeye etkisi irdelenerek bir sonuca varılmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2015/12419, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12911 E.  ,  2015/12419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2015

NUMARASI : 2015/4 D. İş - 2015/4

DAVACI-KARŞI DAVALI : Ş.. K..

DAVALI-KARŞI DAVACI : B.. K..

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı - karşı davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - karşı davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında, davalı - karşı davacı vekili tarafından sunulan 18/05/2015 havale tarihli dilekçede özetle; “... Antalya 3. İş mahkemesinin 2014/45 Esas sayılı dosyasının 04/03/2015 günlü oturum için tanıklarından D.. K.., H.. Ç... adına davetiye gönderildiği, tanık H..'nin duruşmaya yetişemediğinden dolayı çağrı üzerine duruşmaya gelen D.. K.. ile hazır bulunan tanık listelerinde adı geçen N.. N.. K..'ın dinlendikleri, aynı oturumda diğer tanıkların da dinlenmesini talep ettikleri, bu talep hakkında mahkemece ara karar oluşturulmadığından diğer iki tanıklarının da 05/05/2015 günlü duruşmada hazır edildiği, tanıkların dinlenmesi yönündeki taleplerinin mahkeme hâkimi tarafından ''Dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanları değerlendirildiğinde dosyanın daha fazla sürüncemede kalmaması ve yargılamanın uzamaması açısından davalı vekilinin diğer tanıklarının bu aşamada dinlenmesinden sarfı nazar edilmesine karar verilerek açık yargılamaya devam olundu'' şeklinde ara karar oluşturduğu ve tanık dinletme taleplerinin reddedildiği, bu ret kararının savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğu, yine iki tanık beyanı ile yeteri kadar davanın aydınlatıldığına karar vermenin yargılamanın henüz başlangıç aşamasında oluşu dikkate alınarak ihsas-ı rey mahiyetinde olduğu, kararın keyfi olduğu, dava konusunun tanıkla ispatının gerektiği, bu itibarla hâkimin tarafsız bir görüşte olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı..." belirtilerek redd-i hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından ret talebinin reddi yönünde görüş bildirmesi üzerine, dosyayı inceleyen mercii tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin verilen karar; davalık arşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18628, Karar No: 2014/3831, Tarih: 03.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18628 E.  ,  2014/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, ... Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi’nde müdür olarak görev yaptığı, bu merkeze devam eden öğrencilere vermiş oldukları eğitim karşılığında devletten para aldıkları, aynı merkezde öğrenci olan şikayetçinin oğlu olan ...'ın 11-17-19-23-26/06/2008 tarihlerinde sanığın yetkilisi olduğu rehabilitasyon merkezine devam etmemesine rağmen ücret tahakkukuna esas alınan Ek-4 olarak nitelendirilen ve öğrencinin velisi tarafından eğitim aldığına dair imzanın atıldığı formun şikayetçi tarafından imzalanmamasına rağmen başkaları tarafından imzalanarak toplamda 262,77 TL’nin devletten haksız olarak alınıp, sanığın yetkilisi olduğu merkeze verildiğinin ön inceleme raporu ile tespit edildiği, Ek-4 olarak nitelendirilen ve maliye tarafından ücret tahakkukuna esas alınan belge ile sanık ve şikayetçinin imzalarının yapılan karşılaştırılmasında belgedeki imzaların şikayetçiye ait olmadığının ekspertiz raporu ile anlaşıldığının iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında 2008 yılının Mayıs ayında anılan merkezde işe başladığını, öğrencilerin devam çizelgesinin tutulmadığını görünce öğretmenleri uyardığını, öğrencilerin devamlılığını öğretmenlerin takip ettiğini, kendisinin önüne gelen evrakların doğru olduğunu düşünerek imzaladığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, rehabilitasyon merkezindeki öğrencilerin devam durumlarının ilgili öğretmen tarafından Ek-5 denilen çizelgeyle takip edildiği, ardından Ek-4 denilen belgede öğretmen ile velinin derse devam eden öğrenciye ilişkin ilgili tarihlerin karşısına imzalarını attıkları, ardından müdürün onay niteliği taşıyan belge altına imza attığı anlaşılmakla, bu hali ile belgenin düzenlenme sorumluluğunun derse çocuğun girdiği şeklinde imza atan öğretmen ile velinin sorumluluğunda olup, sanığın imzasının onaydan öteye geçmediği ve ilgili müdürün devam çizelgesi ile kontrol yapsa dahi bu belgeyi de ilgili öğretmenin imzalayıp düzenlemesi nedeniyle önüne gelen evrakta sahtecilik yapıldığını bilmesinin mümkün olmadığı, kriminal rapordan öğrenci velisi yerine atılan imzaların sanık tarafından atılmadığının tespit edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1452, Karar No: 2024/12259, Tarih: 21.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1452 E.  ,  2024/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/927 E., 2022/1006 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ifadesinde sanıkların herhangi bir şey söylemeden kendisine saldırdıklarını belirttiği, her ne kadar olay saatinden sonra mağdurun telefonuna ait GPRS kayıtları kesilmişse de mağdurun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde telefonun olay günü alınmadığını, kavga sırasında kaybolduğunu belirttiği anlaşılmakla, aksi ispat edilemeyen sanıkların tutarlı savunmaları karşısında sanıkların üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince sanıkların beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1006 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12914, Karar No: 2011/24958, Tarih: 05.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12914 E.  ,  2011/24958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hamiline çek defteri yaprağını kullanmadan hamiline çek düzenlemek suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesiyle Kadıköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kadıköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.01.2011 gün ve 2011/145 E. 2011/52 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.