muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/86, Karar No: 2008/475, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/86 E.  ,  2008/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki şirket feshi istemine ilişkin davada Gaziantep Asliye Ticaret ile 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, irticai faaliyetleri bulunduğu iddiası ile açılan davalı Ltd. şirketin feshi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 15.03.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Gaziantep İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Gaziantep İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2004 tarih 370 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3665, Karar No: 2023/4051, Tarih: 03.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3665 E.  ,  2023/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/105 Esas, 2023/169 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davacı vekili ve adli yardım talepli olarak davalılar vekilli tarafından temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalılar vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (12). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, davacı vekilinin de temyiz istemininde bulunduğu nazara alınarak dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3011, Karar No: 2012/11207, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3011 E.  ,  2012/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahilller vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 103 ada 414 ve 415 parsel sayılı sırasıyla 900,34 m2 ve 1075,18 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve zilyetlik dava açmıştır. Müdahiller, davacının yanında davaya katılmışlardır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu 103 ada 414 ve 415 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı ... müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların taşlık kayalık yerlerden olduğu, ziraat bilirkişi raporuna göre üzerinde tarımsal faaliyet bulunmadığı, yerel bilirkişi beyanlarına göre de 1950 yılından beri kullanılmadığı belirlenmiştir. Buna göre davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 04/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10285, Karar No: 2018/4868, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10285 E.  ,  2018/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında düzenlenen, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 28.12.2011 tarihli raporunda; “şizofreni denilen psikiatrik rahatsızlığının bulunduğu, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve suç ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olmadığı, dolayısıyla ceza sorumluluğunu olmadığının” belirtildiği ancak, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kurulunun 07/07/2014 tarihli raporunda; ''suç tarihinde işlediği kasten yaralama suçunun cezai sorumluluğunun ortadan kaldıracak ve azaltacak mahiyette akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, cezai sorumluluğunun tam olduğunun'' belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10486, Karar No: 2013/9743, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10486 E.  ,  2013/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 25/02/2005 Cuma günü emekli maaşlarının ödenmesi için ... Bankasından gelen 70.000 TL'nin 35.000 TL'sini ve 119 TL bozuk parayı kendisinin aldığını, sistemin açılması ile birlikte paraları gelenlere ödemeye başladıklarını, öğleden sonra ödemeyi bitirdiğinde, sabah ödeme yapmak için aldığı paradan 8.525,08 TL açık olduğunu farkettiğini, gerekli kontrolleri yaptığını ancak açığın nereden kaynaklandığını anlayamadığını, muhtemelen yeni çıkan 50 ve 100 TL'lerle de ödeme yaparken hata yapmış olabileceğini, fazla para verdiği kişilerin pazartesi parayı getirebileceklerini düşündüğünü, müdürün başka bir şubenin açılışı nedeniyle dışarıda olması nedeniyle konuyu anlatamadığını, 28/02/2005 Pazartesi günü, kasayı tekrar saydığında açığın devam ettiğini gördüğünde intihar etme niyetiyle iş yerinden ayrıldığını beyan etmesi, 28/02/2005 tarihinde kasada yapılan sayımda, eksik kısım hariç 32.619,30 TL'nin bulunması, söz konusu açığın sanığın amcası tarafından ertesi gün 01/03/2005 tarihinde sanık adına vezneye yatırıldığı nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine bu parayı zimmetine geçirmek amacıyla hareket ettiği hususunda kesin, net ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8665, Karar No: 2014/4698, Tarih: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8665 E.  ,  2014/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Saat 11:10 sıralarında sanığın idaresindeki kamyon ile kavşağa geldiğinde kırmızı ışık yanması sebebiyle 3 şeritli yolun orta şeridinde beklemekte olan (beraat eden) katılan ... idaresindeki araca 29.5 m fren sonrası, onun da önündeki mağdur ... idaresindeki araca çarpması, mağdurun aracının 44 m ileri, yolun sağına doğru savrulması sonucu ...’ın aracındaki 2004 doğumlu ...’in 25/09/2010 günü tedavi gördüğü hastanede ölümüne, katılan ...’ın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 2. derecece etkileyen kemik kırığı, katılan ...’ın hayat fonksiyonlarını 5. derecece etkileyen kemik kırıkları, 2008 doğumlu ...’ın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 3. derecece etkileyen kemik kırıkları, 2003 doğumlu ...’ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, katılanlar ve mağdurun aşamalarda değişmeyen ifadeleri ile uyumlu kaza tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın idaresindeki kamyon ile kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara arkadan çarptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığına, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9434, Karar No: 2020/413, Tarih: 09.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9434 E.  ,  2020/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme kararının sanık müdafii Av. ...’ın yüzüne karşı verildiği, son savunmasının da alındığı sonuç kısmında sehven müdafiinin yokluğunda karar verilmiş görünse bile yüzüne karşı verildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 31/08/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnameye aykırı olarak sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE, 09/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3187, Karar No: 2013/9086, Tarih: 09.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3187 E.  ,  2013/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı...Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6606, Karar No: 2025/3621, Tarih: 25.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/6606 E.  ,  2025/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/133 E., 2020/748 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; paylaşımlarının siyasi eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, aleni ve zincirleme işlenmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12240, Karar No: 2013/15318, Tarih: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12240 E.  ,  2013/15318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 62, 52/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malların taşındıkları yeni işyerinde olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, haczedilen malların sahibi olduğu anlaşılmakla; TCK'nın 289/1-ikinci cümle gereğince cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.