muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2471, Karar No: 2020/108, Tarih: 16.01.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2471 E.  ,  2020/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ve kimliği belirsiz şahsın mağdurun önüne aniden çıkarak, kimliği belirsiz şahsın mağdurun omuzuna kolunu atarak, sanığın da bu esnada sen benim kız kardeşime laf atmışsın telefonu çıkar diye söylemesinin ve mağduru iradesi dışında yürüdüğü yoldan sokağa sokmalarının mağdura karşı cebir şiddet olarak değerlendirildiği ve mağdurun bu cebir şiddetin etkisi altında ve korkuya kapılarak direnmeden telefonunu sanığa verdiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2172, Karar No: 2013/1439, Tarih: 23.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2172 E.  ,  2013/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2010/1955-2011/2737 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davalının maliki olduğu ...'nde faaliyet gösteren ...nin mağazalarını "işyerim güvende sigorta poliçesi" ile sigortaladığını, sigortalının işyerine 19.02.2009 tarihinde AVM.'nin akvaryumunun deposundan taşan suyun hasar verdiğini, 5.245,77 TL hasar bedelinin 08.04.2009 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 5.245,77 TL'nin ödeme tarihi olan 08.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş; esastan da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin ...'nin maliki olduğu ve bu nedenle dava dışı sigortalı şirket tarafından kiralanan işyerinde akvaryumdaki taşan suların verdiği hasardan sorumlu olacağı, davacı ... şirketinin bilirkişi raporunda belirlenen 5.204,88 TL hasar bedelini halefiyet hükümlerine göre alışveriş merkezinin maliki olan davalı şirketten rücuan talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 5.204,88 TL'nin 08.04.2009 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, iş yeri sigorta poliçesine dayalı TTK'nun 1301. maddesi gereğince açılan hasar bedelinin rücuen tazmini talebine ilişkin olup, mahkemece davacı ... şirketinin faili ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15/07/2010 tarihli 2010/233 Esas, 2010/1709 Karar sayılı davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin kararı ile öğrendiği ve zamanaşımının bu tarihten itibaren başlaması gerektiği gerekçesiyle davalının zamanaşımı def'inin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, iş yeri sigorta poliçesine dayalı TTK'nun 1301. maddesi gereğince açılan hasar bedelinin rücuen tazmini talebine ilişkin olup, mahkemece davacı ... şirketinin faili ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15/07/2010 tarihli 2010/233 Esas, 2010/1709 Karar sayılı davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin kararı ile öğrendiği ve zamanaşımının bu tarihten itibaren başlaması gerektiği gerekçesiyle davalının zamanaşımı def'inin reddine karar verilmiştir.

Ancak, 17.01.1972 tarihli Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1970/2 Esas 1972/1 sayılı Kararına göre, sigorta tazminatını ödeyen sigortacının zarara sebebiyet veren aleyhinde sigorta ettirenin halefi sıfatıyla açacağı davanın zamanaşımı sigorta ettirenin aynı şahıs aleyhinde açabileceği davanın zamanaşımına tabi ve aynı tarihte başlayacaktır. Böylece, halefen davayı açan ile davalı arasında bir hukuki ilişki bulunmadığından davalının zamanaşımı de'fi incelenirken de selef ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58. maddesinde gösterilen bina ve yapı eserleri malikinin sorumluluğuna ilişkin talepler hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi gereğince bir ve on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Bir yıllık süre zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrenmesinden itibaren başlayacaktır. Somut olayda, davacı ... şirketi bu davayı zarar görene halefen açtığından yukarıda bahsedilen İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince sigortacının selefi olan ... bu davayı hangi tarihe kadar açabilecek idiyse davacı da bu tarihe kadar davayı açabilecektir. Bunun yanı sıra dosyaya ibraz edilen delillerden anlaşılacağı üzere selef ... ile malikten bu yeri kiralayan ...arasında mağaza işletme sözleşmesi yapılmış olup davalı vekili bu sözleşmenin alt kira sözleşmesi olduğunu savunmaktadır. Taraflar arasında alt kira sözleşmesi bulunduğunun kabulü halinde ise 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126/1. maddesi gereğince dava beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olacaktır. Bu durumda, mahkemece belirtilen bu hükümler değerlendirilmeksizin iş bu davayı halefen açan sigorta şirketinin zarar sorumlusunu öğrendiği tarihin zamanaşımı başlangıç tarihi olarak kabul etmek suretiyle zamanaşımı definin reddi doğru olmamış, kararın bu hükümler değerlendirilerek bir karar verilmek üzere davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4443, Karar No: 2025/2859, Tarih: 28.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4443 E.  ,  2025/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/168 Esas, 2024/790 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/357 E., 2022/355 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2017/08497 tescil numaralı tasarımın müvekkili adına 14.05.2018 tarihinden itibaren tescilli olduğunu, 2020/00971 tescil numaralı tasarım davalı adına tescil edilmişse de yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığını, müvekkili şirketine ait marka ve tasarım kullanımları ile birebir aynı olacak şekilde davalının kötü niyetli olarak kendi adına tescil ettirip tüketicileri yanıltarak haksız kazanç sağladığını, tasarımın tesadüfi bir tercih olamayacağını, davalının müvekkilinin faaliyetlerinden haberdar olduğunu ileri sürerek dava konusu 2020/00971 numaralı tasarımın sicilden terkin edilerek hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davaya cevap vermemiş, ön inceleme duruşmasındaki beyanında tasarımın yeni olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tasarımlarda zemin rengi siyah olmakla birlikte bu rengin çay malı ile bağlantılı ve sıklıkla tercih edilen bir paket rengi olduğu, günlük hayatta sürekli karşılaşılan bir çay ambalajı tasarımı niteliği taşıdığı, çayın paket çay/ kutu çay ya da poşet çay olarak satışa sunulduğu, özellikle kiloluk ya da demlik çaylarda ambalajları üzerinde yaygın olarak çay fincanı/bardağı, çay yaprağı/ çay bahçesi, demlik poşet ya da aromaya işaret eden bitki türlerinin kullanıldığı, malın çay olduğunu gösteren zorunlu unsurlar içinde ambalajlamanın sektörde tercih edildiği, öte yanda daha küçük gramajlar bakımından sektörde birbirinden farklı ambalajlar bulunduğu, bu anlamda tasarımcı bakımından geniş seçenek özgürlüğünün mevcut olduğu, bunun dışında tasarımlarda ortak olarak Mevlana figürü kullanıldığı, ancak tasarımların marka, logo, malın türüne/çeşidine ilişkin nitelik bilgisi, süsleme, etiket alanı gibi bölümlerinin farklı karakterde farklı konumda ve farklı konseptte olduğu, mevcut farklılıkların bilgilenmiş kullanıcıyı gözüyle tasarımlar arasında ayırt ediciliğe sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığa konu tasarımlarda zemin rengi her ikisinde de siyah olmakla birlikte bu rengin çay malı ile bağlantılı olduğu, sıklıkla tercih edildiği, çayın paket çay/kutu çay ya da poşet çay olarak satışa sunulduğu, özellikle kiloluk ya da demlik çay mallarında, çay ambalajları üzerinde yaygın olarak çay fincanı/bardağı, çay yaprağı/ çay bahçesi, demlik poşet ya da aromaya işaret eden bitki türlerinin kullanıldığı, malın çay olduğunu gösteren zorunlu unsurlar içinde ambalajlamanın sektörde tercih edildiği, öte yanda daha küçük gramajlar bakımından sektörde birbirinden farklı ambalajların bulunduğu, tasarımcı bakımından geniş seçenek özgürlüğünün olduğu, tasarımlarda ortak olarak Mevlana figürü kullanılmışsa da tasarımların marka, logo, malın türüne/çeşidine ilişkin nitelik bilgisi, süsleme, etiket alanı gibi bölümlerinin farklı karakterde farklı konumda ve farklı konseptte oluşturulduğu, mevcut farklılıkların bilgilenmiş kullanıcıyı gözüyle tasarımlar arasında ayırt edicilik sağlandığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3702, Karar No: 2009/4211, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3702 E.  ,  2009/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kayıt iptaline ilişkin davada Pendik1. Asliye Hukuk ve Konya/Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mükerrer olan nüfus kaydının iptali istemine ilişkindir.

Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanamedeki adrese göre davalının Konya, Ereğli İlçesinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ereğli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalının en son yerleşim yerinin Pendik, İstanbul olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davalı ...’un bilinen en son yerleşim yerinin dosya arasındaki İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/396 E, 2005/109 K, Sayılı dosyasına göre Esenyalı Ahmet Yesevi Mahallesi, Tuncer Sokak, No:46 Pendik; İstanbul adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4784, Karar No: 2024/6766, Tarih: 25.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4784 E.  ,  2024/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/209 Esas, 2023/1429 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/176 E., 2022/10 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "May Agro Tohumculuk Sanayi Ticaret A.Ş." tescilli markası olduğunu,"May, May Tohum, May Agro, May Seed Group, May Tohum Grubu" markalı tarım ürünlerinin üretimini ve satışını yaptığını, ayrıca "capuzi" isimli mısır çeşidinin Türkiye'de üretim ve satış hakkının da müvekkiline ait olduğunu, davalının hem müvekkilinin sahip olduğu "may" markasına, hem de üretim ve satış hakkına sahip olduğu "capuzi" çeşit ismine benzer görselleri iltibasa yol açacak şekilde hukuka aykırı olarak kullandığını, davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini, davalının eylemlerinin haksız rekabet de teşkil ettiğini, "Capuzi" çeşiti ile iltibas, benzerlik oluşturduğunu, davalının haksız rekabet teşkil eden ve müvekkilinin marka haklarını ihlal eden eylemleri nedeniyle Bursa 6. Noterliği'nin 03.06.2020 tarih 03331 yevmiye nolu ihtarnamesiyle de kendisine ihtar edilmesine rağmen davalının söz konusu eylemlerini devam ettirdiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i ile ref'i ile kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin gübre ve zirai ürünlerin perakende satışı ile iştigal ettiğini, davacının iddiasını ispatlamakla yükümlü olduğunu, davacının dosya kapsamına sunduğu belgelerle iddiasını ispatlayamadığını, davacının başvurusu üzerine müvekkilinin işyerinde yapılan kontrollerde "şikayete konu yazılarda geçen firmalara ait tohum işyerinde bulunamamıştır" açıklamasına yer verildiğini, bu hususun davacı tarafın davasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ortaya koyduğunu, davacının iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, davanın kötü niyetli olarak açıldığını, müvekkilinin iddia ettiği şekilde bu isimleri kullanmadığını, davacının iltibas ve haksız rekabet iddiasının gerçek dışı olduğunu savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından sunuları afişin davalının tohum mallarındaki kullanımı olduğuna dair varsayımdan hareket edildiğinde davalı kullanımının davacının MAY seri markalarına tecavüz oluşturacağı yönünde kanaat bildirildiği, Konya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 06.07.2020 tarihli cevabi yazısında; "Konuyla ilgili tohum bayi belgesi sahibi ... - Refleks Ticarette yapılan denetimde iddia edilen marka ve çeşit adı takliti yapılan tohuma rastlanılmamıştır. 5553 Sayılı Tohumculuk Kanununun 12. Maddesi gereği işlem yapılması talep edilmiş, fiziki olarak tohum bulunamadığı için işlem tesis edilememiştir." şeklinde cevap verildiği, bilirkişi raporu ve Konya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün cevabi yazısı birlikte değerlendirildiğinde ispat yükü üzerinde olan davacının, davalının davacıya ait markayı kullandığını ispat edemediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının, davalı tarafın davacıya ait markanın benzerini kullandığı yönündeki iddiasını ispatlayacak herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı eylemlerinin davacı yanın tescilli markasından doğan haklarına tecavüz ve haksız rakebet teşkil edip etmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 29 ve devamı maddeleri,

3.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve devamı hükümleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20770, Karar No: 2023/8193, Tarih: 20.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20770 E.  ,  2023/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1339 E., 2021/733 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne/davacılar vekilinin istinaf

talebinin esastan reddine, davalı ...

vekilinin istinaf talebinin kesinlikten reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/946 E., 2018/348 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın 12.04.2011 tarihinde ... adına kayıtlı, davalı ... nezdinde ... Sigortası ile sigortalı araç ile İzmir İli Bayraklı İlçesi, 1637/2 Sokakta geri manevra yaparak ana yola çıkmak istediği sırada yaya ...'ya arkadan çarparak ağır yaralanmasına neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, ceza mahkemesindeki yargılamada alınan adli raporda ...'nın kaza neticesinde kişinin yaşamını tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına ikinci derecede etki edecek şekilde yaralandığının bildirildiğini, ceza yargılaması sonucunda davalı sürücünün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini, kaza nedeni ile davacı ...'nın vertigo hastalığına yakalandığını, doğal yaşamsal ihtiyaçlarının aile fertlerinin yardımı ile karşılanabildiğini, davacı yayanın oğlu olan davacı ...'nın bu olay nedeni ile büyük yıkıma uğradığını, kaza sonrası bakımının oğlu ... ve eşi ... tarafından sağlandığını, ...'nın ise ...'nın eşi olup, kendisinin onkoloji hastası olmasına rağmen kaza sonrasında ...'ya baktığını, ona üzüldüğünü ileri sürerek, ... için 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 200,00 TL bakıcı ve tedavi gideri, 9.700,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminat ile 180.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan kazanın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP