muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49479, Karar No: 2012/9378, Tarih: 21.03.2012

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre hesaplanmıştır. Ancak dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacının prim ile çalıştığı sabittir. Bu durumda prim ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2487, Karar No: 2012/6064, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2487 E.  ,  2012/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tekirdağ 2.Sulh Hukuk ve Antalya 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, babası ve annesi ölen küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüklerin, 21.11.2011 tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 03.06.2011 günlü tutanağına göre, "..." adresinde ikamet ettikleri anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın,Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11788, Karar No: 2021/15980, Tarih: 01.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11788 E.  ,  2021/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

İHBAR

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin asıl işveren davalı ...Ş. bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, yol ve yemek ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine hüküm yol ve yemek ücretine ilişkin dayanakların araştırılması ve yıllık izin yönünden davacının beyanının alınması gerektiği yönünde bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan araştırma sonucu, davacının beyanı da alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının hesabında davacı talebinin aşılıp aşılmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili dava dilekçesinde son 1 yıl hariç yol ve yemek ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, bilirkişi raporlarında fesih tarihinden geriye doğru 1 yıl öncesine kadar hesaplama yapılmıştır. Bozma sonrası alınan raporda da bu hususa dikkat edilmiştir. Ancak mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'ine dikkat edilmediği gerekçesiyle zamanaşımından etkilenmeyen kısma ilişkin resen hesaplama yapılırken fesih tarihine kadar hesaplama yapılmıştır. Hesaplamanın 25.03.2013 tarihine kadar yapılması gerekirken, talep aşılarak 1 yıl fazla hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2021gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21354, Karar No: 2011/28836, Tarih: 22.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/21354 E.  ,  2011/28836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21.02.2007 günü saat 03.00 sıralarında haber merkezinin ... mahallesi 391. sokak no: 100 önünde bulunan logar kapağının açılarak içerisindeki Türk Telekom kablosunun kesilmesi olayına karışan beyaz renkli, bir farı yanmayan, Albea marka, plakası alınamayan otonun ... mahallesi ara sokaklarında dolaştığı, anons edilmiş daha sonra köprü üzerinde söz konusu aracın görülmesi üzerine polis ekibinin dur ikazına uymayarak devam etmesi üzerine takip sonrasında maddi hasarlı kaza yaparak durması sonrasında sanıkların yakalandıkları, olay yeri inceleme ve tespit tutanağının içeriğine göre, araçta yapılan incelemede ele geçirilenler arasında 2 adet tornavida, 1 adet demir tahra, 1 adet pense, 1 adet keski bulunması ve sanıklardan ...'nın hazırlık aşamasında verdiği ifadede suçu işlediklerini ikrar etmesi karşısında, sanığın kolluk ve kovuşturmadaki beyanları arasındaki çelişki giderilerek ve 21.07.07 tarihli tutanağı düzenleyen tutanak mümzileri de dinlenildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4925, Karar No: 2011/6423, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4925 E.  ,  2011/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ..., ...,...

Vek.Av. ...

DAVALILAR : 1-...

2- ... Unlu Mamüller Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.

Vek.Av. ...

Dava dilekçesinde, eski hale getirme ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Unlu Mamuller Gıda San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrasında her kat malikinin kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar vermeyecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapabileceği öngörülmüştür. Bozma sonrası alınan hükme esas 20.12.2010 günlü bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu yerin içinde bulunan döner merdivenin kapatılmasının anayapının statiğine (sağlamlığına) bir zararı olmadığının belirtilmesine rağmen mahkemece kaldırılan bu iç merdivenin de projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi,

2-Davalıların dava konusu yerde meydana getirdikleri iddia olunan gürültü, ses, koku ve aşırı sıcaklığın mevcut olup olmadığı, mevcut ise başka türlü önlemlerle giderilip giderilemeyeceği yönünde gerekiyorsa konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulu oluşturmak suretiyle denetime elverişli bir rapor alınmadan bilirkişilerin teknik incelemeye dayanmayıp keşif sırasında dinlenen komşu beyanını esas alarak düzenledikleri rapora göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43148, Karar No: 2017/24111, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43148 E.  ,  2017/24111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, alt işveren tarafından Kamu İşveren Sendikasına toplu iş sözleşmesi imzalamak üzere yetki verilip verilmediğine ilişkin yetki belgesine rastlanmamış olup bu hususta geri çevirme yapılmış ise de, geri çevirme gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

a)..... Radyoloji Rehabilitasyon ve Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ,

b)..... Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikasına,

c) Kamu İşverenleri Kamu işletmeleri ve İşverenleri Sendikasına,

Müzekkere yazılarak alt işverenin Kamu İşveren Sendikasına yetki verip vermediği, başvuruda bulunup bulunmadığı, başvuruda bulunduysa nasıl sonuçlandığının sorularak, temin edilecek belgeler eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6206, Karar No: 2015/1137, Tarih: 28.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6206 E.  ,  2015/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/262-2014/27

Davacı H.. S.. vekili Avukat Şaban tarafından, davalı G.. T.. aleyhine 10/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava,yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın, kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Edirne Belediye Başkanı olduğunu, edirnecihaber.com isimli haber sitesinde davalı tarafından ''S.?'' başlığıyla yazılan ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazının genel anlatımında Edirne Belediye Başkanının kişisel ve görevi nedeniyle yapmış olduğu uygulamaların eleştirildiği, fakat zaman zaman eleştiri sınırını aşan, davacıyı kişisel olarak hedef alan "...ne yaptığını bilmeyen, hangi ruh halinde olduğu tahmin edilemeyen...", "...görüşmeye alınması ile iyice zıvanadan çıkan bir başkanın bu kenti yönetmesi ya da yönetebilmesi..." şeklindeki anlatımlarının bulunduğu, yazının genel anlatımından davacının Belediye Başkanlığı'nı kamusal bir kurum değilde kendine ait bir şirket, özel bir yermiş gibi yönlendirdiği, çalışmaların ciddiyetsizliğinden bahsedildiği, söz konusu anlatım nedeniyle davacının kişilik haklarının zedelendiğinin kabulünün gerektiği belirtilerek manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir.Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (Lingens ve Avusturya davası). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle iştigal eden kişilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, dava konusu yazıda kullanılan ifadelerin tümü itibari ile eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, bu haliyle dava konusu yazının davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı oluşturmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10390, Karar No: 2019/3405, Tarih: 27.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10390 E.  ,  2019/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile aile temsilcisi olarak başvuran davalı ... ve ailesinin, Mahalli İskan Komisyonu’nun 30.05.1995 tarih ve 54 no’lu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, ne var ki davalı ...’in SSK kaydının bulunması nedeni ile Mahalli İskan Komisyonu’nun 30.01.2012 tarih ve 29 no’lu kararı ile 30.05.1995 tarihli komisyon kararı ve hak sahipliğinin iptal edildiğini, kaydın temelsiz kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalılar, 2510 sayılı yasanın 7/3 hükmü gereğince hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde göçebelik hususuna ilişkin unsurların açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, idarenin işlemlerinin güvenilirliği ve mülkiyet hakkına ilişkin temel hukuk kuralları gereğince davalıların mülkiyet hakkının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7/3 . fıkrasında Mülga 2510 sayılı yasaya göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu kanuna göre devam eder hükmüne yer verilmek suretiyle yürürlükten kalkan 2510 sayılı Kanun döneminde hak sahibi olanların hak sahiplerinin herhangi bir koşul aranmadan devam edeceği vurgulanmış olup, davanın reddedilmesi bu gerekçeyle ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına

27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18877, Karar No: 2007/12618, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18877 E.  ,  2007/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...-Kur Genel Md.lüğü vek. Av... aralarındaki tesbit davası hakkında. Çorum İş Mahkemesinden verilen 21.9.2006 gün ve 716/1577 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları AŞ Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat odası, Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7676, Karar No: 2019/3159, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7676 E.  ,  2019/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/2624, Tarih: 13.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4134 E., 2019/2065 K.

SUÇ : 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; olay tarihinde tedavi olmak için hastaneye geldiğine, yemek yediği esnada yanında bulunan dört kişinin araçlara yer gösterdiklerine şahit olduğuna, bu şahısların birden kaçmaya başladığına, yanına gelen kişinin ise kendisinin sivil polis olduğunu beyan edip cebindeki 5 TL'yi alıp orada bulunan birine verdiğine, kendisinin otoparkçılık yapmadığına, MOBESE kamera kayıtları ile bu durumun ortaya çıkabileceğine, mağdur olan kişinin de kendisine yönelik teşhisinin bulunmadığına, mağdur olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 1140/1 sokak üzerinde izinsiz otoparkçılık yapıldığı anonsu üzerine aracı park ettirip sürücüsünden 5 TL alan sanığın, kovalamaca üzerine yakalandığı belirtilmiştir.

Sanık hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 79/1,2. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın, İlk Derece Mahkemesince tespit edilen savunmalarında; kulak tedavisi için hastaneye gittiğini, hastaneye girmeden önce hastane önünde otoparkçılık yapan arkadaşlarını gördüğünü, aralarında sohbet ettikleri esnada sivil giyimli polisleri gören arkadaşlarının kaçmaya başladığını, arkadaşlarını yakalayamadıklarını, yanında kalan polis memuruna ne olduğunu sorduğuna, polis memurunun kendisine orada ne aradığını sorduğunu, kimseden para almadığını beyan etmiştir.

Araç sahibi olan ... beyanlarında, hastane önüne aracını park ettiğini, bir kişinin park yeri gösterdiğini ve 5 TL para istediğini, parayı verdiğini, polisler gelerek kendisinden parayı isteyen şahsı yakalayıp parayı kendisine iade ettiklerini, şikâyetinin bulunmadığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, suçu işlediğine dair her tüllü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmasına karar verilmesi üzerine yapılan yargılama kapsamında tutanak tanıkları ile sanığın beyanları tespit edilmiştir.