muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1919, Karar No: 2019/4761, Tarih: 06.11.2019

Sanık ...'in olayın başından sonuna kadar diğer sanıkların yanında yer alıp, eylemlerini gerçekleştirme konusundaki cesaretlerini arttırmak suretiyle eylemlerinin icrasını kolaylaştırdığı halde, TCK'nin 39/2-c maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanunun 37/1 maddesine göre cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nin 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/289, Karar No: 2010/8504, Tarih: 20.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/289 E.  ,  2010/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2008 tarih ve 2007/426-2008/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında davalının sahibi olduğu ...Rehabilitasyon Merkezine ortak olma konusunda bir ön protokol imzalandığını, protokolde sehven 2007 tarihi yazılmış ise de protokolün 18.12.2006 tarihinde yapıldığını, sözkonusu protokol uyarınca müvekkili tarafından 70.000,00 YTL’nin davalıya ödendiğini ancak davalının anılan protokolden kaynaklanan edimini yapılan ihtara rağmen yerine getirmediğini, bu nedenle müvekkili tarafından ödenmiş olan bedelin davalıdan tahsili amacıyla icra takibine geçildiğini, davalının takibe haksız ve kötüniyetli olarak itirazda bulunması sonucu takibin durduğunu ileri sürdüğü asıl davada, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, davalı şirketin müvekkili ile davalı ... tarafından kurulduğunu, ancak ortaklar arasında mevcut dava ve takipler nedeniyle tarafların bir araya gelemediğini, şirketin faal durumda olmadığını, davalının taahhüt ettiği sermaye koyma borcunu yerine getirmediğini, ortakların birbirlerine güvenlerinin kalmadığını, bu nedenlerle davalı şirketin faaliyetini devam ettirmesinin olanaksız hale geldiğini ileri sürerek, davalı şirketin tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... asıl ve birleşen davaların reddini istemiş, açtığı karşı davada ise davacıdan 106.541 YTL alacaklı olduğunu ileri sürerek, bu miktarın davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Davacı vekili, davalının karşı davasının yasal süre içinde açılmadığını, bu nedenle dinlenmesinin mümkün olmadığını savunarak, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya ait rehabilitasyon merkezi için 70.000,00 YTL ödediği, ancak bu adi ortaklığın limited şirkete dönüştürülmediği, bu nedenle davacının davalıya ödediği 70.000,00 YTL’nin iadesinin gerekeceği, takip tarihinden önce davacıya kısmi ödeme yapılmış olması nedeniyle takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 69.220,00 YTL asıl alacağının bulunduğu, tarafların ortağı olduğu davalı şirketin feshi için haklı sebeplerin oluştuğu, karşı davanın ise süresinde açılmadığı gerekçesiyle asıl davada davanın kısmen kabulüne, karşı davanın açılmamış sayılmasına, birleşen davada ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile takip tarihinden sonra yapılan ödemelerin icra dairesi tarafından gözönüne alınarak gerekli mahsubun yapılacak olmasına göre davalı-karşı davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.210,58 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21651, Karar No: 2018/6251, Tarih: 31.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/21651 E.  ,  2018/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan hükümlü ...'in, 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen cezanın 20 eşit taksitte tahsiline ilişkin Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarih ve 2012/57 Esas, 2013/103 Karar sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde;

Sanık ... hakkında basit mala zarar verme eylemi sebebiyle kurulan ve kesin nitelikteki mahkumiyet hükmüne konu eylem ile temyize konu olan nitelikli mala zarar verme eylemlerinin aynı zamanda işlenmesi ve sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK.nun 152/1-c maddesi kapsamındaki nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında basit mala zarar verme suçundan da yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2017 gün ve KYB/2014-66837 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin sanığın suçsuz olduğuna, beraate, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine ilişkin incelemede;

Sanığın müştekiye ait arazide bulunan kazık ve tel örgüleri yerinden sökmesi ve aynı arazideki meyve fidanlarını kökünden kırarak zarar vermesi şeklinde gelişen olayda; eylemin bir bütün halinde TCK.nun 152/1-c madde ve fıkrasındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden ayrıca TCK.nun 151/1. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarih ve 2012/57 esas 2013/103 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 310.maddesi delaletiyle 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19986, Karar No: 2024/18834, Tarih: 05.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19986 E.  ,  2024/18834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2169 E., 2018/2089 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına yönelik sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın beraatine şeklinde verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarih ve 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere incelemeye konu kararda Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmediği, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmediği, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verebileceği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre; şikâyetçinin çalınan suça konu motosikletinin olaydan yaklaşık iki ay kadar sonra kaza yapılması nedeniyle...isimli kişide plakasız ve rengi değiştirilmiş hâlde ele geçirildiği, Baran'ın bu motosikleti... Barcın isimli kişiden satın aldığını beyan ettiği,...'ın ise ...'dan satın aldığını belirttiği,...n aşamalardaki tüm ifadelerinde suça konu motosikleti hurdacılık yapan sanığımızdan iki ay kadar öncesinde plakasız olarak satın aldığını, dış aksamının hurda hâlde olması nedeniyle bazı parçalarını ve rengini değiştirdiğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, suça konu motosikleti bir şahsın tamir için getirdiğini, motosikleti almaya gelmemesi üzerine emaneten Veysel isimli arkadaşına verdiğini belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında alınan savunmasında suça konu motosikleti 18-19 yaşlarında iki gencin toparlaması için bıraktığını, motosikleti almaya gelmemeleri üzerine, herhangi bir ücret almaksızın tanık ...'a verdiğini beyan ederek birbiriyle çelişkili savunmalar da bulunduğu, şikâyetçinin suça konu motosiklette tamiratı gerektirecek herhangi bir arıza bulunmadığına dair beyanı ve uzun süredir tamirat işiyle uğraştığını söyleyen sanığın tamirat için bırakılan motosikletin alınmaması üzerine kolluk kuvvetlerine müracaat etmesi yerine başka bir kişiye emaneten vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olup sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2823, Karar No: 2019/3557, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2823 E.  ,  2019/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3766, Karar No: 2017/5585, Tarih: 30.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3766 E.  ,  2017/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Karar : Sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından aynen infazına ilişkin karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP İNCELENDİ:

Sanığın itirazı üzerine yapılan incelemede; 12.12.2007 tarihli mahkûmiyet hükmünün 03.03.2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra, Gerede Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile CMK 231. maddesinin yeniden düzenlendiği ve hükümlü lehine değişiklikler yapıldığından bahisle mahkemece yapılan yargılama neticesinde "sanığın daha önceden sabıkasının bulunduğu yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından aynen infazına" ilişkin kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanun'un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4627, Karar No: 2006/6393, Tarih: 06.06.2006

6. Hukuk Dairesi 2006/4627 E., 2006/6393 K.

**6. Hukuk Dairesi 2006/4627 E., 2006/6393 K.**

**- ÖDEME ZAMANININ BELİRLENMESİ

- ÖDEME ZAMANININ KANITLANMASI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 257 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 288 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda 01.01.1990 tarihli sözlü sözleşme ile kiracı olduğunu, Ekim 2004 ayından itibaren kira ödememeyi alışkanlık haline getirdiğini Ekim ve Kasım 2004 ayları kirası için davalıya ihtarnameler gönderildiğini, davalının ihtarnamelerin tebliğinden sonra 26.11.2004 tarihinde ödemede bulunduğunu, bu şekilde iki haklı ihtara sebebiyet verdiğini belirterek, davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, Ekim ve Kasım 2004 ayları kirası için gönderilen ihtarların zamanında olmadığını, arka arkaya gönderildiklerinden haklı ihtar sayılamayacaklarını, davacının Almanya'da olması nedeniyle kiraların elden davacının kardeşi Hüseyin'e ödendiğini, kiranın hangi gün ödeneceği konusunda bir kayıt ve şartın da bulunmadığını, ay içinde rast gele bir gün ödendiğini bu itibarla Kasım 2004 ayı kirası henüz muaccel olmadan istendiğinden bu aya

ilişkin gönderilen ihtarın haklı sayılamayacağını, tarafların Ekim 2004 tarihinden itibaren atı ay süreyle kira ödenmemesi konusunda anlaştıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

6570 sayılı Yasanın 7/e maddesi gereğince iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek bir ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek bir ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı, kira başlangıcını 01.01.1990 ve süresini bir yıl olarak bildirmiş davalı vekili 18.05.2005 tarihli oturumda davacının bildirdiği kira başlangıç tarihi ve süresini kabul ettiklerini beyan etmiştir. Ancak taraflar arasında kira parasının ödeme zamanı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı 09.11.2004 tarihinde keşide ettiği ihtarnamede kiraların ayın beşine kadar ödeneceğini belirtmiş, davalı ise bu iddiaya karşı çıkarak kira parasının ay içinde belirsiz günlerde ödendiğini savunmuştur. Taraflarca sözleşmede kira parasının ne zaman ödeneceğinin kararlaştırılmaması halinde kiranın ne zaman ödeneceği konusu Borçlar Kanunu'nun 257. maddesinde düzenlenmiştir, ödeme zamanın sözleşmede kararlaştırılmamış olması ve davacının ödeme zamanı konusundaki iddiasına davalının karşı çıkmış olması halinde kira parasının ne zaman ödeneceği konusunu kanıtlama yükümlülüğü davacıya aittir. Tarafların bir hak veya hukuki ilişkinin doğumu, değiştirilmesi ya da ortadan kaldırılması sonucuna yönelik irade beyanları hukuki sonuç do

ğurmaya yönelik olduğundan hukuki işlem sayılır. Bu gibi hallerde HUMK.nun 288. maddesi hükmünün gözönünde bulundurulması gerekir. Kira ödeme zamanı da ihtara konu edilen kira parasının muaccel hale gelip gelmediğini göstermesi bakımından hukuki sonuç doğuran bir niteliğe sahip olup yıllık kira miktarı itibariyle HMUK'nun 288. maddesi gereği davalının rızası olmaksızın tanıkla kanıtlanması mümkün değildir. Davacı tarafından kiranın ne zaman ödeneceği kanıtlanamamıştır. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde dayandığı deliller arasında "ikamesi mümkün tüm deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayandığına göre davacıya kira ödeme zamanı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, yemin teklif edileceğinin belirtilmesi halinde eda ettirilmesi ve sonucuna göre Kasım 2004 ayı kirası yönünden gönderilen ihtarın haklı olup olmadığının belirlenmesinden sonra isin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/586, Karar No: 2013/22448, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/586 E.  ,  2013/22448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, yönetimindeki kamyonet ile orta refüj ile bölünmüş yolda yağmurlu havada seyir halinde iken, olay mahalli ışık kontrollü kavşakta istikametine göre sol taraftaki orta refüj bölümünden yola girerek karşıya geçmeye çalışan yayaya kaplama üzerinde çarpması şeklinde oluşan olayda, sanığın olaydan hemen sonra alınan ayrıntılı ifadesinde, sevk ve idaresindeki ... ile 40-45 km hızla ışıklara yaklaşırken araçlara yeşil ışığın yandığını, bu sırada ölen yayayı sol tarafındaki orta refüjde dururken gördüğünü, yayanın yola ineceğini düşünerek korna çaldığını, yola sol şeritten devam ederken 10-15 m kala yayanın yola indiğini, kendisinin sağa yöneldiğini, yayanın şaşırarak ileri geri gittiğini, sol şeride yöneldiğinde aracının kayarak sağ farı ile yayaya çarptığını beyan etmesi ve ölenin ölü muayenesinde çok sayıda kırık tespit edilmesi karşısında, sanığın kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine görüşyol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak ve kavşaklara, yaya geçitlerine yaklaşırken hızlarını azaltmak kuralını ihlal ederek tali kusurlu olduğu gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.