muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9208, Karar No: 2022/14595, Tarih: 25.10.2022

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Medeni Kanunu'nun 1007 nci maddesinde öngörülen sorumluluk kusursuz sorumluluk olup, Hazine'nin sorumlu tutulabilmesi bakımından;

a)-Tapu sicilinin tutulmasından dolayı bir zararın doğmuş bulunması,

b)-Memurun hukuka aykırı eyleminin olması,

c)-Zarar ile eylem arasında illiyet bağı bulunması, yani illiyet bağının kesilmemiş olması koşullarının gerçekleşmesi gerekmektedir.

Bu koşullara göre, davacının iddia ettiği zararın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklandığını kesinlikle söylemek olanaksızdır. Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 1007 nci maddesinde yazılı mesuliyet Devletin bu işte çalıştırdığı memurların hata yapmaması hususunda ihtimam ve nezaret göstermesi vecibesine istinat eder. (İmre kusursuz mesuliyet halleri 1949 s. 197)

Bu itibarla, davacının iddia ettiği zarar tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanmamakta, somut olayda, tazminat isteğinin dayandırıldığı hukuki sebep sicilin baştan itibaren oluşturulmasına ilişkin işlemlere ait olmayıp sonradan meydana gelen sebebe bağlı olduğu ve sonradan doğan duruma göre de sicilin tutulmasıyla ilgili olarak tapuda görevli memurların yaptığı hukuka aykırı bir işlemin varlığından da bahsedilemez. Öyleyse iddia edilen zararın tapu sicilinin tutulmasından doğmadığı aksine mahkemece verilen ve verildiği tarihte geçerli olan bir veraset ilamına göre işlem yapılmasına rağmen aynı murise ait daha sonra başka mahkemece verilen ve ilk veraset ilamını geçersiz kılan ikinci bir veraset ilamı ile ilk verasetin geçersiz olduğunun anlaşılması üzerine zararın doğduğu tartışmasızdır.

Bu durumda tapu memurlarının hukuka aykırı bir eylemi olmadığına göre TMK’nın 1007 nci maddesinde düzenlenen kusursuz sorumluluğun şartları somut olayda gerçekleşmediğinden davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2022 tarihinde oy çoğunluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/1017 Esas, 2019/3705 Karar sayılı ilamında ki karara muhalif olarak imza attığım karşı oy yazısındaki gerekçelerde belirttiğim, tapu sicilinin düzenlenmesinin de TMK'nın 1007 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmekte olup tapu memurunun eyleminin hukuka aykırı olmasının zorunlu olmayıp, olayda kusursuz tehlike sorumluluğu uygulanacak olması karşısında murisin taşınmazlarının hukuka aykırı olarak el değiştirmesinin zarara sebebiyet vermesi nedeniyle Devlet oluşacak zararlardan sorumludur, düşüncesi ile Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/11093, Karar No: 2023/45, Tarih: 09.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/11093 E.  ,  2023/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/233 E., 2015/668 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak içkilerin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin on sekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında yetersiz gerekçelerle takdiri indirim uygulandığına ve saptanacak sair sebeplerle usule, Yasaya ve hukuka aykırı olan mahkeme kararının bozulmasına ilişkindir.

2. Sanık ...'nın temyiz isteği, suça konu içkileri ticari amaçla bulundurmadığına, içkilerin salt iş yerinde bulunmuş olmasının ticari amaçla bulundurma olarak kabul edilemeyeceğine, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının kendisine hatırlatılmadığına ve mahkeme kararının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ...'nın temyiz isteği, mahkeme kararının haksız, usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık ...'nın temyiz isteği, suça konu içkileri ticari amaçla bulundurmadığına, içkilerin salt iş yerinde bulunmuş olmasının ticari amaçla bulundurma olarak kabul edilemeyeceğine, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının kendisine hatırlatılmadığına ve mahkeme kararının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ...'nın temyiz isteği, mahkeme kararının haksız, usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ...Tekel Bayi isimli iş yerinde sahte boğma rakı satıldığına dair ihbar üzerine, bahse konu iş yerine kolluk kuvvetleri ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü görevlilerince gidildiğinde, iş yerinde bulunan sanık ...'nın, iş yerinin oğlu olan sanık ...'ya ait olduğunu belirttiği ve kendisine konu anlatıldığında, girişe göre sağ taraftaki buzdolabında plastik şişe içerisinde bandrolsüz şekilde bulunan 7 adet 0,5 litre ve 13 adet 250 ml boğma rakı tabir edilen alkollü sıvıyı görevlilere kendi rızasıyla teslim ettiği anlaşılmıştır. Ele geçen içkilerin; 09.06.2014 tarihli resmi kontrol raporuna göre halk arasında boğma rakı olarak tabir edilen alkollü sıvı olduğu ve üretim izninin bulunmadığı, 22.08.2014 tarihli Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü yazısına göre de üretimi yasal olmayan halk arasında boğma olarak tabir edilen alkollü içki olduğu tespit edilmiştir. 23.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda suça konu eşyanın boğma rakı tabir edilen ve üzüm cibresinin damıtılması suretiyle elde edilmiş distile alkollü içki olduğu belirlenmiştir. Sanık ...'un aşamalarda, tekel bayisini işlettiğini, boğma rakıyı babası olan diğer sanığın içmesi için bulundurduklarını, sanık ...'in aşamalarda, içmek için bulundurduğunu ve satışını yapmadıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hüküm,

1. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hüküm,

1. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci

maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "23 üncü" fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Katılan kurum lehine hükmolunan vekalet ücretinin, sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1352, Karar No: 2008/2618, Tarih: 03.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/1352 E.  ,  2008/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Veraset

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1062 sayılı Mukabelei Bilmisil Kanununa istinaden Bakanlar Kurulunca Arnavut uyruklularla ilgili olarak çıkartılan 28.4.1961 tarihli ve 5/1142 sayılı kararnamenin ve bunun yürürlükten kaldırılmasına dair Bakanlar kurulu’nun 6.1.2005 tarihli ve 8394 sayılı kararının Başbakanlık’tan istenerek dosyaya alınmasından sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar veriildi. 03.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2019/5306, Karar No: 2020/3158, Tarih: 24.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5306 E.  ,  2020/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 03.10.2019 tarih ve 2019/327-2019/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 123752, 124197, 124195, 124397, 131142, 140280, 98086, 162920, 165971, 99196, 99 011074, 2007 38280, 2007 38281, 98364, 99 011071, 99 018236, 2008 69710, 2008 69711 sayılı ve "mis", "mis", "mis", "mis", "mis", "mis", "mis", "mis fresko", "mis kalsiyum plus", "mis kefir", "mis ne-fıs", "mis süt 1 litre saf doğal süt şekil", "mis süt 1/2 yağlı 1 litre saf doğal süt şekil", "mis tropikana", "mis çocuk", "mis şekil", "doğal mis süt şekil", "doğal mis süt şekil" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “BAHÇE MİSS” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/44581 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-1472 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa dava konusu markanın, müvekkilinin “MİS” markasını içererek oluşturulduğunu, “BAHÇE” ibaresinin ise tescili istenen ürünler açısından cins adı olduğundan markaya ayırt edicilik katmadığını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, aynı mal ve hizmet sınıfında yer aldığını, bu sınıfta yer alan ürünleri alışverişte tercih eden tüketicilerin fazla zaman ayırmadan ve dikkat göstermeden satın aldıklarını, davalı tarafın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde bir benzerlik olmadığını, müvekkilinin markasındaki “MİSS” ibaresinin İngilizce bir kelime olduğunu ve “ıskalamak, kaçırmak, özlemek" anlamında ve evlenmemiş kadın soyadlarının önüne konulan unvan olarak kullanıldığını, dolayısıyla dil kökeni, anlam ve yazım olarak hiç bir benzerlik bulunmadığını, markadaki hakim unsurun “BAHÇE” kelimesi olduğunu, “MİSS” ibaresinin ise tali unsur bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalının 2014/4458 numaralı başvurusunun “BAHÇE MİSS” ibaresinden oluştuğu ve 29, 30 ve 43. sınıflarda tescilinin talep edildiği, davacının itiraza dayanak markalarının ise "MİS" esas unsurlu markalar olduğu ve her iki taraf markası arasında aynı ve benzer emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca karıştırılma ihtimali yaratacak düzeyde benzerlik bulunduğu, davacının "mis" markasının süt ve süt ürünleri emtiaları açısandan tanınmış marka olduğu 43. sınıf Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden tanınmış olmadığı, bu hizmetler yönünden markanın ününden yararlanma olgusunun gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK nın 2016-M-1472 sayılı davacının itirazının reddine ilişkin kararının 29. sınıf “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez.” ve 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” emtiası ile sınırlı olarak kısmen iptaline, davalı adına kayıtlı 2014/44581 nolu markasının tescil kapsamında 29.sınıf “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar

. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez.” ve 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” emtiası ile sınırlı olarak kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4639, Karar No: 2011/4267, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4639 E.  ,  2011/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü 109 ada 1 parsel sayılı 15727.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Memet oğlu ... adına, ... Köyü 111 ada 88 parsel sayılı 36524 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, haricen satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla Memet kızı ... ile Paşa evlatları Muhlis, İmran ve Behrem ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde tapu kaydı ve kesin hükme dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 109 ada 1 ve 111 ada 88 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; tespit ve davalıların dayanağını oluşturan 1939 tarihli iskan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu ve kayıt miktar fazlası bölümler üzerinde davalılar yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı, Akyaka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/63 Esas- 2006/83 Karar sayılı tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydı ile Akyaka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/54 Esas; 2008/29 Karar sayılı men'i müdahale ilamına dayanarak dava açmıştır. Dosya içine getirtilen anılan dosyaların incelenmesinden, tescil ilamında Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğinin, men'i müdahale ilamında ise davalı ...’nın babası Memet ...'nın taraf olduğu anlaşılmaktadır. Akyaka Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/54 Esas; 2008/29 karar sayıl men'i müdahale ilamı incelendiğinde davacı ...’in tescil ilamı ile oluşmuş tapu kaydına, davalı Memet ...’nın ise çekişmeli yerin köy merası olduğu iddiasına dayandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece tespit ve tarafların dayanaklarını oluşturan kayıt ve belgelerin yöntemince mahalline uygulanması yapılıp kapsamları belirlendikten sonra her bir bölümün hukuki durumlarının tartışılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, her iki taşınmazla ilgili tüm tespit bilirkişileri ve uzman fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan tapu kayıtları ile davacının dayanağını oluşturan tapu kaydı ve men'i müdahale ilamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde düzenlendiği şekilde yöntemince mahalline uygulanmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu taşınmazların dayanaklarını oluşturan kayıtlar ve kadastro tutanağı örnekleri ile denetlenmeli, bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı tanınmalıdır. Yapılacak uygulama sonucunda; uzman fen bilirkişisinden, uygulanabilir ve fenni sıhhate haiz haritaları bulunan kayıt ve ilamların kapsamını haritasına göre, uygulanabilir ve fenni sıhhate haiz haritaları bulunmayan kayıt ve ilamların kapsamını okunan sınırları ile yerel bilirkişi ve tanık sözlerine göre açıklar; kadastro paftası ile uygulanan her bir kayıt ve ilamın kapsamını çakıştırmalı olarak gösterir şekilde ayrıntılı rapor ve kroki alınmalıdır. Yine, keşifte hazır bulunacak yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazların kayıt ve ilam uygulamaları sonucunda ortaya çıkacak tüm bölümlerinin kime ait olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin kesintiye uğrayıp uğramadığı, ... ve ... Köyleri arasındaki kadim sınırın neresi olduğu, kadastro sırasında bu sınıra uyulup uyulmadığı gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılmalıdır