muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/102, Karar No: 2024/9213, Tarih: 18.12.2024

İlk Derece Mahkemesince, asıl davada; davaya konu kitabın eser vasfının değerlendirilmesi yönünden; davacının mali hak sahibi olduğunu iddia ettiği “Karamanlıca Bibliyografyası - 3 Cilt (Türkçe, İngilizce, Fransızca)" isimli eseri incelendiğinde eserin Karamanlıca üzerine yazılmış eserleri bir araya getiren bu eserlere ilişkin künyesel bilgiler veren derleme mahiyetinde olduğu ancak 5846 sayılı Kanun'un 6/f2/b-7 maddesinde bahis konusu edilen işleme türünün tüm özelliklerini bünyesinde barındırmadığı, zira davaya konu kitabın içeriğinde bahsedilen eserlerin sadece künyeleri, kimin tarafından kaç yılında basıldığı kısaca neyi içerdiği hususu yer almamakta olup eserin bizatihi içeriğinin yer almadığı, nitekim davaya konu kitabın 5846 sayılı Kanun'un 6/f.2/b.11 maddesindeki "Belli bir maksada göre ve hususi bir plan dahilinde verilerin ve materyallerin seçilip derlenmesi sonucu ortaya çıkan ve bir araç ile okunabilir veya diğer biçimdeki veri tabanlar" şeklindeki üç işlenme türünün hiçbiri kapsamına tüm unsurlarıyla uymamakla birlikte bu üç türün bazı özelliklerinin karışımı olan bir derleme mahiyetinde olduğu, bu durumda davaya konu kitabın 5846 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen işlenme türlerinin tahdidi olmaması dikkate alındığında işlenme eser özelliklerini bünyesinde barındırması nedeniyle iştenme eser sayılacağı ve 5846 sayılı Kanun'daki eser sahibine tanınan mali ve manevi hak himayesine mazhar olacağı, hak sahipliğinin değerlendirilmesi yönünden; "Karamanlıca Bibliyografyası - 3 Cilt (Türkçe, İngilizce, Fransızca)” derleme üzerinde hazırlayan olarak Severien Salaville, Eugene Dalleggio ve ... belirtilmiş olmakla 5846 sayılı Kanun'un 11 nci maddesindeki karine çerçevesinde davaya konu derlemelerin derleyicilerinin Severien Salaville, Eugene Dalleggio ve ... olduğu, asıl davacı tarafından dava dilekçesine Ek-1 olarak ibraz olunan 23.5.2015 tarihli "Üretim Yayım Dağıtım Dijital Hakların Devri ve Telif Hakları Sözleşmesi ile davacıya, davaya konu derleme eserin derleyicilerinden ... tarafından kitabın yayın hakları 10 yıl süre ile devredilmiş ise de, derleme eserin diğer derleyicileri Salaville ve Dallegio tarafından bu hakların ...'ya devredildiği ve bu kitabın tüm haklarının ...'da olacağına ilişkin bir devir beyanının yer almadığı, buna karşılık dava dilekçesinde Ek-3 olarak yer alan 24

.012018 tarihli belgede bu muvafakatin Centre Of Asia Minor Studies (Küçük Asya Araştırmaları Merkezi) tarafından verildiği, davacının davaya konu derleme eser üzerinde yayın haklarını haiz olabilmesi için tüm derleme eser sahiplerinden bu hakları devralması şart olduğu, ancak Salaville ve Dallegio tarafından Centre Of Asia Minor Studies (Küçük Asya Araştırmaları Merkezi)'ne hak devri verildiğine dair bir belge veya delil bulunmadığından davacının davaya konu derleme üzerinde mali hak sahipliğini netleştirilemediği, ayrıca her ne kadar davacı tarafından yargılama aşamasında Küçük Asya Araştırmaları Merkezi'nin eserin haklarına sahip olduğuna dair Yunanistan Ulusal Kütüphanesi'nden alınan yazının yeminli tercüman vasıtası ile yapılan çevirisi dosyaya ibraz edilmiş ise de, itirazlar üzerine alınan ek raporda da tespit edildiği üzere, davacının iddia ettiği şekliyle 5846 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi kapsamında Küçük Asya Araştırmaları Merkezi'nin derleyenleri bir araya getiren kurum olduğuna ilişkin derleyicilerle yapılmış bir anlaşma veya muvafakatname bulunmadığı, bu durumda davacının hak sahipliğini ispatlayamadığı, intihal iddiası yönünden; davacıların sunduğu davaya konu edilen kitap ile davalıların yazdığı "Karamanlıca Eserler Katatoğu" kitapları karşılaştırılarak davalı kitabının davaya konu kitaptan farklı bir tarz ve içerikte hazırlanıp hazırlanmadığının değerlendirildiği, her iki kitabın da Karamanlıca ile ilgili yazılmış kitapların bir araya getirilmesi amacına matuf derleme olduğu, her iki kitapta da bu tür bibliyografya kitaplarındaki genel geçer konsepte uygun olarak kitap künyelerine yer verildiği, her iki kitapta da Karamanlıca ile ilgili daha önce yazılan aynı kitaplara yer verilmiş olduğu, ancak davalıların derleme kitabında bu benzerlikler dışında bazı farklılıklar bulunduğu, davacı kitabı yabancı dilde yazılmış iken, davalı kitabının Türkçe olarak yazıldığı, davalı kitabında davacı kitabındaki katalog numaraları yerine farklı bir numaralandırma sistemi kullanıldığı, davacı kitabından farklı olarak davalı kitabında kitapların görsellerine de yer verildiği, davalı yazarların cevap dilekçesinde Ek-10 olarak ibraz ettikleri üç DVD’de kitapta yer alan eserlerin tam metin dijital kopyalarının yer aldığı, davalı kitabında katalogda yer verilen kitaplar ile bilgilerin farklı bir içerikle verildiği, davalı kitabında davacı kitabından farklı olarak davacı kitabında yer almayan Karamanlıca ile ilgili başka eserlere de yer verildiği, yine davalı tarafından cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen belgeler ile fotoğraf ve video kayıtlarından, davalıların kitabının Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından oluşturulan “Grek Harfli Türkçe Eserlerin Tespiti, Temini ve Kataloglanması“ başlıklı proje çerçevesinde oluşturulduğu, bu kitabın oluşturulma sürecine ilişkin olarak saha araştırması yapıldığının anlaşıldığı, ayrıca bilirkişilerce yapılan tespit neticesinde, davalı tarafından davacının kitabından

tarafından cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen belgeler ile fotoğraf ve video kayıtlarından, davalıların kitabının Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından oluşturulan “Grek Harfli Türkçe Eserlerin Tespiti, Temini ve Kataloglanması“ başlıklı proje çerçevesinde oluşturulduğu, bu kitabın oluşturulma sürecine ilişkin olarak saha araştırması yapıldığının anlaşıldığı, ayrıca bilirkişilerce yapılan tespit neticesinde, davalı tarafından davacının kitabından alıntılama yapıldığını gösteren herhangi bir hususa rastlanmadığı, birleşen davada ise; 5846 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi kapsamında davalıların sorumluluğu dikkate alındığında, zarardan sorumluluğun kusur esasına dayalı olduğu, asıl dava dosyası kapsamında sunulan deliller ve varılan sonuç dikkate alındığında davalıların hazırladığı dava konusu "Karamanlıca Eserler Kataloğu 1" adlı kitapta, davacıya ait eser yönünden herhangi bir intihal, alıntı veya hak ihlalini gerektiren bir durum olmadığı kanaatine varıldığından, bu noktada davalıya atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı, kusurun bulunmadığı dikkate alındığında davacının davalılardan 5846 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi kapsamında herhangi bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ve davalıların kitaplarında Karamanlıca olarak yazılmış eserlerin bir araya getirilmesi, kataloglanmasının ve tanıtılmasının amaçlandığı, bu tarz çalışmalarda en önemli noktanın kataloğu hazırlanan eserlerin orijinallerine ulaşılıp ulaşılmadığı olduğu, her iki tarafın çalışmaları içerik itibariyle incelendiğinde, “Karamanlıca” eserlerin konu alındığı ancak kullanılan kaynak ve yöntemde farklılıklar olduğu, davalıların dosyaya sundukları tam metin Karamanlıca eser kopyalarından davalıların kitabı hazırlarken bu eserlerin orijinallerine ulaştıklarını ve bunları temin ettiklerini gösterdiği, davalıların katalogda yer aları Karamanlıca eserlerin aslıllarına ulaşmış ve bu eserleri mensubu oldukları Üniversiteye ve işbu dava dosyasına sunmuş olmalarının oluşturulan “Karamanlıca Eserler Kataloğu 1” adlı eserin özgün, temel kaynaklara ulaşmada başarılı olunduğunu gösterdiği, davalılar tarafından eser hazırlanırken yapmış oldukları saha çalışmasıyla kitaplarında bulunan eserlere ulaştıkları ve eserin bu birincil kaynaklar üzerinden hazırlandığı, davalıların eseri ile davacının eseri arasında aynı konu üzerinde çalışılmış olmasının ötesinde bir ilginin bulunmadığını, davalıların hazırladığı katalogda, davacı eserinden alıntılanan berhangi bir paragraf, cümle, görsel ve benzerinin tespit edilemediği, sonuç olarak intihalin bulunmadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesi tarafından asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, eser sahipliğine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5846 sayılı Kanun'un 6, 11 ve 70 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 18.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26177, Karar No: 2016/18759, Tarih: 19.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/26177 E.  ,  2016/18759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ... Genel Müdürlüğü’nün 11.7.2008 tarihli yazısına göre, muvazaalı olarak eczane işlettiğinin tespit edildiğinden bahisle 2007 yılı sözleşmesine göre 10.7.2008'den itibaren sözleşmesinin süresiz olarak feshedildiğini ancak müfettiş raporundaki hususların yanlış olduğunu ileri sürerek, davalı ile arasındaki sözleşmeyle ilgili muarazanın giderilmesine, haksız feshin hükümsüzlüğüne ve sözleşmenin devamına, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taraflar arasındaki tip sözleşmeyle ilgili çekişmenin (muarazanın) giderilmesine, haksız feshin hükümsüzlüğüne (geçerli olmadığına) ve yürürlüğünün devam ettiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının muvazaalı eczane işletip işletmediği hususunda toplanmaktadır. Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının Silopi ilçesinde Habur isimli eczaneyi kalfası ile muvazaalı anlaşarak işlettiği tespit edildiğinden, ... Valiliği’nin 12.05.2008 tarihli oluru ile eczane ruhsatının iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı, eczane ruhsatının iptali kararına ilişkin olarak 05.06.2008 tarihinde, İdare Mahkemesinde işlemin iptali için dava açmış; dava, ... İdare Mahkemesi’nin 11.03.2009 tarihli, 2008/740E-2009/361K. sayılı ilamıyla, eczane ruhsatının iptaline ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle reddedilmiş ve karar 29.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Hal böyle olunca, muvazaa olgusunun varlığına ilişkin idare mahkemesince verilmiş kesin hüküm bulunduğundan, mahkemece davanın reddine dair hüküm tesisi gerekirken, aksi değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13353, Karar No: 2017/191, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13353 E.  ,  2017/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sigortalıya ödenen sigorta bedelinin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, TMK'nın 369. maddesinde düzenlenen, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin davalara aile mahkemesince bakılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 2. Aile Mahkemesince ise davanın kusura dayalı olarak açıldığı ve mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 369. maddesinin birinci fıkrasında, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin olarak; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur." düzenlemesi getirilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1-1. maddesinde ise aile mahkemelerinin görevine ilişkin olarak; "1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler," düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, davacı vekili davacı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı araç sürücüsü...'ün yönetiminde iken otobüs durağında bekleyen otobüsün önünden koşarak yola aniden çıkan yaşı küçük yaya... ile çarpışması sonucu maddi hasarlı yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kazada davalı tarafın % 75 oranında kusurlu bulunduğunu, sigortalı araç üzerinde tarafsız ve bağımsız ekspertiz incelemesi yapılarak rapor tanzim edildiğini, rapor neticesinde müvekkili şirket tarafından 3.012,62.-TL hasar tazminatının sigortalısına 20/11/2014 tarihinde ödendiğini belirterek % 25 kusur oranı tenzil edildikten sonra 2.259.-TL hasar tazminatının ödeme tarihi olan 20/11/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Olayda davacı tarafça ev başkanının sorumluluğu hükümlerine dayanılmadığından uyuşmazlığın genel mahkemede görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5210, Karar No: 2019/8098, Tarih: 03.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/5210 E.  ,  2019/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...Mahallesi çalışma alanında 2613 sayılı Yasa'ya göre yapılan kadastro sırasında 2928 ada 4 parsel sayılı 44465 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle... ve arkadaşları adına tespit edildikten sonra, komisyon ek kararı ile 1/36 pay tapu maliki Teodos oğlu Kostaki, 35/36 pay ise tapu maliklerinin mütegayyip oldukları belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş; 03.07.1958 tarihli komisyon ek kararı ile süresi içerisinde açılan dava nedeniyle 35/36 payın malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiştir. Anılan taşınmaz 28.07.1971 tarihinde kamulaştırma nedeniyle 2928 ada 13 ve 14 parsellere ifraz edilmiştir. Davacılar Viktor Para ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak, tapu maliki olan murisleri ...'nin miras payları oranında adlarına tescili istemiyle, malik hanesi açık bırakılan paya yönelik dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 2928 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazın 35/36 hisseli malik hanesinin doldurularak, "arsa" vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, çekişmeli taşınmazda müvekkilinin murisinin de payın olduğunu belirterek malik hanesi açık bırakılan payın miras payları oranında davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır. 30.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile, "gördükleri lüzum üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasını talep ettiklerini belirtmiş olduğu gibi bundan sonra da davayı takip etmemiştir. Temyiz dilekçesinde de "davacıların murisinin taşınmaz üzerinde hissesi bulunmadığını" belirtmiş olduğuna göre taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin hükmü temyizde hukuki yararları bulunmadığı açıktır. Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz inceleme isteminin REDDİNE, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8814, Karar No: 2011/11780, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8814 E.  ,  2011/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.S. ... ... Konut Yapı Koop. Başkan ...ile davalı ... İnş. Ltd. Şti. Temsilcisi ... ... arasında görülen dava hakkında Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün ve 547-268 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.01.2010 gün ve 3371-156 sayılı ilamına karşı davalı şirket temsilcisi tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1086 sayılı HUMK'nun 78/2 maddesine göre; "okunamayan veya münasebetsiz olan evrak iade edilir. Ve yeniden temyiz için münasip bir mühlet verilir. Bu mühlet zarfında temyiz olunmuyorsa yeniden mühlet verilemez"

Somut olayda, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde, yerel mahkeme hakimine yönelik olarak savunma sınırlarını aşan icapsız sözlerin yer aldığı görülmüştür.

Bu haliyle karar düzeltme dilekçesinin münasebetsiz evrak niteliğinde olduğunun kabulü gerektiğinden, mahkemece HMK'nın 32. (HUMK'nun 78/2.) maddesi hükmü çerçevesinde işlem yapılarak sonucuna göre yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17751, Karar No: 2024/1029, Tarih: 07.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/17751 E.  ,  2024/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ŞİKÂYETÇİ : Akınagro Gübre İlaç Fide Tohum Elektronik Ticaret ve Sanayi

Limited Şirketi

SUÇ : Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-e maddesinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde şikâyetçi vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II-KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 2. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3208, Karar No: 2024/1161, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3208 E.  ,  2024/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/762 E., 2023/430 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivaslı Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmazı sanığın ektiğini ekmese bile talimat vererek tanık olarak dinlenen ...' e ektirdiğine, sanığın taşınmazı ekmediğine o tarihlerde yurt dışında olduğuna dair beyanlarının araştırılmadığına, sanığın yurt dışına giriş çıkış tarihlerinin araştırılması gerektiğine eksik inceleme ile karar verildiğine, Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan keşifte sınır tecavüzünü varlığının tespit edildiğine bu nedenlerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR