muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/91, Karar No: 2011/132, Tarih: 21.06.2011

Cumhuriyet savcısına verdiği 03.09.2007 tarihli ikinci ifadesinde, “… yaşım küçük olduğu için daha az ceza alırım düşüncesiyle tabancanın bana ait olduğunu söylemiştim ama bu kısım doğru değildir, tabanca H.’e aittir, kaçarken polisler tarafından yakalanınca üzerinde ele geçmiş, daha önceki anlatımımın uyuşturucuya ilişkin kısmı doğrudur’’ demiş,

Yargılama aşamasında ise, “Pişmanım, bir yıldan beri esrar kullanıyorum, bir yıl içinde 4-5 defa kullandım, canım istediği zaman kullanıyorum yoksa esrar kullanma alışkanlığım yoktur, esrarı İstanbul’da kullandım, olay tarihinden geriye doğru bir ay öncesinde M.D.ve H.B.ile Harem’de tanıştım, olaydan bir ay önce ailemden habersiz olarak Bingöl’den İstanbul’a kaçtım. Sahilde Harem Ormanlığında M. D.ve H. B.ile tanıştım. ‘Sen nerelisin’ diye sordular, Bingöllü olduğumu söyledim, ‘biz de Bingölüyüz’ dediler, çalışıp çalışmadığımı sordular, çalışmadığımı söyledim, ‘Çavuşdere’de otoparkta çalışmak istersen gel’ dediler, bir iki sefer Çavuşdere’ye gittim, orada M.’la H.’i gördüm bana yemek yedirdiler ve ‘sen bundan sonra gel işe başla’ dediler, ben ertesi gün Üsküdar sahilindeydim, H.cep telefonuyla aradı, ben Bingöl’den geldiğimde üzerimde cep telefonu vardı, telefonda ‘Harem’e gel’ dedi, ben de Harem Ormanına gittim, saat 15.00-.16.00 sıralarıydı, gittiğimde Harem Ormanlarında M. ve H.vardı, ayrıca yanlarında üç dört kişi daha vardı, bana H. ‘burada otur şimdi gideceğiz’ dedi, ben oturduğumda sivil giyimli poliser beni yakaladılar, M.ile H. kaçtı, ben esrar alışverişi de yapmadım, benim telefon numaram 0539 ........tir, bu açık hattır, telefoncudan açık olarak aldım, benim üzerime kayıtlı değildir, kimin üzerine kayıtlı olduğunu da bilmiyorum, ben bilseydim onların yanına gitmezdim, uyuşturucu madde ticareti ile benim bir ilgim yoktur. Benim oturduğum taşın dibinde H.’e ait tabanca vardı, bu nedenle tabanca ile benim bir ilgim yoktur” şeklinde anlatımda bulunmuş,

Cumhuriyet Savcılığınca alınan ve bu beyanıyla çelişki içeren ifadesi sorulunca; “ben orada korktuğum için o şekilde savunma yaptım, o savunmayı kabul etmiyorum” demiş,

Kadıköy Çocuk Mahkemesince alınan ifadesi okunup sorulduğunda; “elde edilen tabanca bana ait değildir, ben Y.’e esrar verdim ama karşılığında para almadım, bu olaydan bir iki gün önce vermiştim” şeklinde açıklamalarda bulunmuştur.

Olay yerinde yakalanan M.D.kolluk görevlilerince alınan ifadesinde; “Ben kimseye esrar satmadım, Harem’de memlekete gitmek için bilet alıyorken polisler tarafından yakalandım bir ilgim yoktur” demiş, Cumhuriyet Savcılığında benzer anlatımda bulunarak, Y. ve Z.’yi tanımadığını ve Z.’nin Bingöllü olmasının tesadüf olduğunu belirtmiştir.

Olay yerinde yakalanan M.D.kolluk görevlilerince alınan ifadesinde; “Ben kimseye esrar satmadım, Harem’de memlekete gitmek için bilet alıyorken polisler tarafından yakalandım bir ilgim yoktur” demiş, Cumhuriyet Savcılığında benzer anlatımda bulunarak, Y. ve Z.’yi tanımadığını ve Z.’nin Bingöllü olmasının tesadüf olduğunu belirtmiştir.

Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkum olan Y. B. kolluk görevlilerince alınan ifadesinde, “Ben olay günü M.’tan esrar almıştım, kendime ait otomobille gidiyordum, birden arkamda polis otosunu farkettim ama bana dur ikazında bulunduklarını anlayamadım, ‘devam et’ dediklerini zannediyordum, sonra megafonla sağa çekmemi söylediler, durunca yapılan üst aramamda sigaralık esrarı ele geçirdiler. Nereden aldığımı sorunca da ben M.D.’dan aldığımı söyleyip telefon numarasını verdim” şeklinde beyanda bulunmuş, Cumhuriyet savcılığında da benzer şekilde anlatımda bulunarak, ayrıca; “Ben adliye koridorunda bulunan M. D. ve Z. V. adlı kişileri daha önceden birlikte gezerken gördüm” demiştir.

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hakkında kamu davası açılan H.B. kolluk görevlilerince alınan ifadesinde; “Olay günü Üsküdar ile Harem arasında sahil yolunda bulunan ...Cafe’nin yakınında arkadaşım O.’la konuştuk. O.gideceğini söyledi ve yolun karşı istikametine geçti. Minübüse binip eve gidecekti. Ben de eve gidecektim. Bir sivil beni çağırdı ve yüzüme sprey sıktı. Ben de korktuğumdan kaçtım. Harem’e geldim, bir şişe kırıp kendime zarar vermeye başladım, sonra da görevlilerce yakalandım. Üzerimde bir şey ele geçmedi. Üzerimde çıktığını beyan ettikleri silah bana ait değildir. Benim bir ilgim yoktur” demiş, Cumhuriyet savcılığında bu ifadesini tekrar ederek; “Ben M. D. ve M. Z. adlı kişilerle birlikte polislerin yanına gitmedim, bu kişileri tanımıyorum, aynı il nüfusuna kayıtlı olmam tamamen tesadüftür” şeklinde anlatımda bulunmuştur.

Tutanak düzenleyicisi Muttaliğ Bağdatlı tanık olarak ifadesinde; “Olay günü Kadıköy .... Caddesinde ...Oteli önünde uygulama yapıyorduk bir oto dur ihtarına uymadı, trafik de yoğun olduğu için kısa mesafede araçta bulunan Y. isimli kişiyi aldık ve şahsın üst aramasında üzerinde bir miktar esrar maddesi bulduk, şahsa bunu nereden temin ettiğini sorduğumuzda bize telefon numarası ile birlikte M. ismini verdi, muhtemelen de M. ismini kod isim olarak verdi, başka açıklamada bulunmadı, tutanakta polis memuru olan C. arkadaşımız da bahse konu telefonla irtibata geçip Haydarpaşa Köprüsü üzerinde randevu verdi, biz de çevrede güvenlik tedbiri aldık C. buluşmaya geçti, biz aşağı yukarı 30-40 metre uzaklıkta bulunuyorduk, C.’ın yanına buluşmaya 3 kişi geldi, bu üç şahıstan birisi huzurda bulunan sanıktı, ben konuşmaları duymadım, sanığın yanındaki diğer kişi, zannedersem adı M.olan şahıs ile görevli polis memuru C.Y.esrar alışverişinde bulundu, kokartını gösterip polis olmasını beyan etmesi üzerine bir karışıklık oldu, o esnada huzurda bulunan sanık ile birlikte M. isimli kişiyi yakaladık, diğeri Numune Hastanesinden yukarı doğru ters istikamete yaya olarak kaçtı. Sanık ve yanındaki M. isimli kişiyi araca alarak üçüncü şahsın peşine araçla düştük, Harem’e geldiğimizde H.. isimli şahsı gördük, yanında O.isimli şahıs vardı ve kovalamaca sonucunda H. isimli şahsı arkadaşım C. yakaladı, H. isimli şahsın üzerinde yapılan aramada bir adet ruhsatsız tabanca çıktı, başka bir şey ele geçmedi” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tutanak düzenleyicilerinden tanık M.Y., “Olay günü uygulama yaparken Y.isimli kişinin üzerinden uyuşturucu madde aldık, Y. isimli kişi üniversite öğrencisi olduğunu ve içici olduğunu ve uyuşturucu maddeyi devamlı aynı yerden aldığını bildirdi ve telefon numarası verdi, aldığı şahsın adını M.olarak bildirdi ve üzerinde elde edilen maddeyi 20 YTL ye aldığını bildirdi. Bunun üzerine kurumumuzda sivil olarak çalışan C.Y. verilen telefon numarasını kullanarak irtibata geçti, 60 TL karşılığında esrar maddesi istedi, şahıs da ‘tamam Haydarpaşa Köprüsünün oraya getireyim’ dedi, C.sivil kıyafetliydi, randevu mahalline gitti, biz de çevrede emniyet aldık, huzurda bulunan sanık da dahil olmak üzere olay nedeni ile adlarını öğrendiğim M.ve H. isimli kişiler polis memuru C.Y.’ın yanına gelip görüştüler, ben ise 20-30 metre mesafeden izliyordum ne konuştuklarını duymadım, C.Y. polis kokartını gösterip müdahale edince iki şahıstan birisi olay yerinden kaçtı, huzurda bulunan sanık ile yanında bulunan M.’ı aldık, diğer H. ise firar etti, Hüseyin’i ise daha sonra yanında bir kişi ile Harem bölgesinde yakaladık, H.cam parçası ile kendisini yaralamaya başladı, kendisini yakaladık, belinde silahı vardı, aldık kelepçe takıp getirdik, ancak C. ile sanık ve yanında iki kişi arasında geçen konuşmayı duymadım, alışverişte kullanılacak paraların daha önce seri numaralı tespit edilmiş ve fotokopileri alınmıştı” şeklinde anlatımda bulunmuştur.

Tutanak düzenleyicisi A. P. tanık olarak ifadesinde, “Ben olayı tam net olarak hatırlayamıyorum” demiş, imzasını içeren 09.08.2007 tarihli olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı okununca, “Tutanak muhteviyatı doğrudur, tutanağa ekleyeceğim bir husus yoktur, ben çevre güvenliğinde olduğum için alıcı kılığındaki görevli ile sanık ve yanındaki kişilerin konuşmaları duymadım” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Alıcı rolündeki görevli olarak alışverişi gerçekleştiren tutanak düzenleyicisi tanık C. Y.; “Kadıköy ... Caddesi üzerinde normal ring görevini ifa ederken rutin uygulama olarak şüphelendiğimiz aracı durdururuz o gün de şüphelendiğimiz bir araç gördük, dur ikazında bulunduk, ikazımıza uymadı, kaçmaya başladı, sonra da peşinden giderek aracı durdurduk, araçta bulunan şahısları GBT sorgulaması ve üst araması yapmak üzere araçtan indirdik, araç sürücüsünün üzerini aradığımızda külotunda bedeni ile kasık arasına gizlediği bir miktar uyuşturucu madde bulduk, şahsa bunu nereden temin ettin diye sorduk, o da ismini M. olarak bildiği bir şahıstan 20 YTL veya bu miktarını kesin olarak bilmediğim para ile satın aldığını söyledi, bana M.’ın telefon numarasını verdi, ben de bu numaradan aradım, esrar yani uyuşturucu madde istedim, tam olarak hatırlayamıyorum ama her biri 20 YTL den olmak üzere üç paket uyuşturucu madde istedim, kendisi ile nerede buluşacağımı sordum, Haydarpaşa Köprüsü üzerinde buluşabileceğimizi söyledi, sonra ben oraya gittim, buluşma noktasına üç şahıs geldi, üç şahıstan birisi huzurda bulunan sanıktır, birisi M. olarak adını bildiğimiz şahıstı diğeri de H.’di, soyadını hatırlayamıyorum, üç şahıstan birisi olan M. bana ‘istediğiniz uyuşturucu maddeyi getirdik’ dedi, ben de ‘tamam’ dedim ben önceden seri nosu alınmış paraları M.’a verdim, o da pantolonun cebinden uyuşturucu maddeleri çıkarıp bana verdi, huzurda bulunan sanık ile diğer H. olarak bildiğim kişi M.’ın yanındaydı, daha sonra da ben o kişilere polis tanıtma kartımı gösterdim ve ‘polis’ dedim, diğer önleyici hizmetlerde görevli emniyet birimleri çevrede tertibat almışlardı, o anda kaçmaya kalkıştılar; ben üç kişiden bir tanesini tuttum ancak hangisi olduğunu hatırlamıyorum, ya bunu tuttum ya da M.’ı tuttum, çünkü H.kaçmıştı daha sonra resmi ekip arkadaşlarımız da geldi, sanıkla birlikte M.’ı aldık, diğeri kaçtı, benim telefonla görüştüğüm kişi bana adını M. olarak bildirmişti, M.olarak bildiğim kişi ile de görüştüm, uyuşturucu alışverişine geldiğimde de ‘ben M.’ım uyuşturucu maddeyi getirdim’ dedi, ben parayı M.’a verdim, karşılığında uyuşturucu maddeyi de aldım, huzurda bulunan sanık da yanında bekliyordu” şeklinde beyanda bulunarak tutanak içeriğini tekrar etmiştir.

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, sanığın savunmalarının diğer sanık ifadeleri, tanık anlatımları ve olay yakalama el koyma tutanağı ile birlikte değerlendirilmesi, dosyadaki diğer maddi kanıtlarla karşılaştırılması gereklidir.

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, sanığın savunmalarının diğer sanık ifadeleri, tanık anlatımları ve olay yakalama el koyma tutanağı ile birlikte değerlendirilmesi, dosyadaki diğer maddi kanıtlarla karşılaştırılması gereklidir.

İnceleme konusu olayda, sanık M.Z. V., Cumhuriyet savcısınca alınan ilk ifadesinde, Y. adlı bir kişiye esrar verdiğini, Y.’den telefon numarasını alan görevli tarafından aranması üzerine bu kişi ile de esrar alışverişi hususunda anlaştıklarını ve buluşma yerinde alıcı rolündeki görevliye esrar paketlerini teslim edip 60 TL parayı aldığını, olay sonrası ele geçen tabancanın da kendisine ait olduğunu belirtmesine karşın, ikinci ifadesinde bu anlatımından kısmen ayrık olarak tabancanın H.B.’a ait olduğunu, önceki savunmasının yalnızca uyuşturucu satışına ilişkin kısmının doğru olduğunu bildirmiş, yargılama aşamasında ise yaşı küçük olduğu için suçu üstlendiğini, esrar satışı ile de bir ilgisinin bulunmadığını, ancak olaydan birkaç gün önce Y.’e para karşılığı olmaksızın esrar verdiğini beyan etmiştir. Olay ve yakalama tutanağı içeriği ile tutanak düzenleyicilerin tanık olarak anlatımları da, sanığın birbirleriyle çelişki içeren ifadelerini doğrulamamaktadır. Kullanıcı Y., bir paket halindeki esrarı M.D.’dan almış, alıcı rolündeki C.adlı görevli de üç paket halindeki beş gram esrarı yine adı geçen M. D.’dan alarak karşılığında 60 TL parayı M.’a vermiştir. Olay yerinden kaçan ve yakalanan H.’in üst aramasında da 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna konu tabanca ele geçmiştir. Kamu görevlisi tanıkların anlatımları ve aksi ispat olunamamış olay tutanağı içeriğine göre olayın bu şekilde gerçekleştiği hususunda kuşku bulunmamaktadır. Bu kabul, sanığın başkasına uyuşturucu madde temin ettiği ya da sattığına ilişkin ikrar niteliğindeki anlatımları ile örtüşmemektedir. Yaşı küçük olan sanık uyuşturucu madde satışını gerçekleştiren M.D.’un eylemini bir sebeple kabullenmektedir. Aynı şekilde soruşturma aşamasında H. B..’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık eylemini de kabullenerek tabancanın kendisine ait olduğunu söylemiş ise de, bu ifadesinden sonraki aşamada dönmüştür.

Amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmak olan ceza yargılamasında, somut olaya münhasır delillerden biri de “beyan” delilidir. Beyan, tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir. Sanığın isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabul etmesi şeklinde tanımlanabilecek olan ikrar; eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun olduğunun saptanması halinde yargıcın vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibariyle önemli bir sübut vasıtasıdır.

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 213. maddesinde; sanığın hakim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcıları tarafından alınan ifadeler ve müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadelerinin duruşmada okunabilmesi kabul edilerek, bu anlatımlara delil olma değeri tanınmıştır.

Aynı Yasanın “Delilleri Takdir Yetkisi” başlıklı 217. maddesinde; “(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” hükmü yer almaktadır.

Buna göre, vicdani kanıt sisteminin geçerli bulunduğu ceza yargılaması hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm kanıtlar gibi yargıç tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekecektir.

Gerçekten de, bir kimsenin suçlu olmadığı halde kendisini suçlu sayması veya bir başkasının suçunu kabullenmesi mümkündür. O halde, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca delillerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, kuşkudan arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da gözönünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değeri ortaya konulmalı ve ispat sorunu bu şekilde çözümlenmelidir.

Yerel mahkemece, sanık M. Z.V.’ın irtibatlı olduğu kabul edilen uyuşturucu madde, kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkum olan sanık Y.’e satılan paket halindeki bir gram esrar ile alıcı rolündeki C. adlı görevliye verilen üç paket halindeki beş gram esrardır. Kullanıcı Y. uyuşturucu maddeyi M.D.’dan aldığını belirtmiştir. Olay ve yakalama tutanağı içeriği ve tanık anlatımlarına göre de, alıcı rolündeki görevli, kullanıcı Y.’in numarasını verdiği telefonu arayarak M.ile görüştükten sonra buluşma yerine gelen M.D.’dan üç paket esrar alarak seri numarası tespit edilmiş haldeki 60 Lirayı M.’a vermiştir.

Sanık soruşturma aşamasında müdafii huzurundaki anlatımında, isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabullenmiş, ancak bu anlatımlarından sonraki aşamalarda dönerek yaşı küçük olduğu ve korktuğu için gerçek dışı beyanda bulunduğunu bildirmiştir. Buna karşın yerel mahkemece direnme hükmünde “sanığın serbest idaresi ile tüm aşamalarda uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğini savunması” şeklindeki gerekçeyle, ikrar sübut vasıtası olarak kabul edilmiştir. Sanığın, müdafii huzurundaki ikrarı dosya içinde yer alan maddi bulgularla desteklenmemekte ve olayın oluş şekline ilişkin ortaya çıkan gerçekle örtüşmemektedir. Bu itibarla sanığın kabul niteliğindeki bu anlatımlarına itibar edilmemelidir.

Diğer taraftan, sanığın Özel Daire bozma ilamı ile tahliye edilmesinden sonra 08.05.2009 tarihinde Üsküdar’da kokain satarken yakalanması ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan bir başka kamu davası açılması hususu da, yerel mahkemece direnme gerekçesinde sübut aracı olarak gösterilen kanıtlar arasında yer almıştır. Yargılama devam ederken, suç konusu eylemden bağımsız olarak gerçekleşen bir başka eylem, sanığın suçu işleyip işlemediğinin değerlendirilmesinde esas alınmamalıdır. Kaldı ki bahse konu yargılama dosyası derdest olup ortada kesinleşmiş bir hüküm dahi bulunmamakta ve ele geçen maddenin uyuşturucu ya da uyarıcı madde olup olmadığı da belirlenememektedir. Her suç kendi maddi bulguları ile birlikte değerlendirilmelidir. Sanığın başka bir eylem nedeniyle tutuklanması ve hakkında kamu davası açılması suçluluğunun ispatı için maddi bir bulgu olarak kabul edilmemelidir.

Sanık M.Z. V.’ın, esrar satarken suçüstü yakalanan ve seri numarası tespitli parayı görevliden alan M. D. ile birlikte buluşma yerine gelmiş ve alışveriş sonrasında olay mahallinde yakalanmış olması sanığın atılı suçu işlediği yolunda bir kanaat doğmasına neden olmakta ise de; üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmemesi, uyuşturucu madde paketlerinde parmak izine rastlanmaması, kullanıcı Y.’in uyuşturucu maddeyi satın aldığı şahıs olarak sanığın değil M.D.’un adını söylemesi ve suç konusu üç paket halindeki esrarı M.D.’un görevliye vermiş olması karşısında; sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiası kuşku boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolu da bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, yerel mahkemece kanıtların değerlendirilmesinde takdir hatasına düşüldüğü, dosya kapsamındaki kanıtlara ve oluşa aykırı bir şekilde maddi bulgularla desteklenmeyen ikrarın kanıt olarak kabul edildiği ve varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, yerel mahkemece kanıtların değerlendirilmesinde takdir hatasına düşüldüğü, dosya kapsamındaki kanıtlara ve oluşa aykırı bir şekilde maddi bulgularla desteklenmeyen ikrarın kanıt olarak kabul edildiği ve varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bir Genel Kurul Üyesi yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması yönünde oy kullanmakla birlikte; “sanığın eyleminin sabit olduğu ve 5237 sayılı TCY’nın 39. maddesi uyarınca diğer sanık M. D.’un suçuna yardım eden sıfatıyla sorumlu kabul edilmesi gerektiği” düşüncesiyle farklı görüş belirtmiş ve bu şekilde çoğunluk görüşünden ayrılmış,

Çoğunluk görüşüne katılmayan onbir Genel Kurul Üyesi ise, “sanığın atılı suçu işlediği yönünde yeterli delil bulunduğu” ve yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2009 gün ve 97-107 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2011 günlü ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 21.06.2011 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10021, Karar No: 2013/3897, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10021 E.  ,  2013/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 2008/24 Esas, 2009/50 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.04.2008 tarihli raporunun düzenlenmesi sırasında, dosyada mevcut çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı Dr. ... imzalı Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 12.02.2008 tarihli mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun değerlendirilmemesi ve heyette inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanının bulundurulmaması, ayrıca Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra verilmesinin gerekliliği karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.