muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17425, Karar No: 2014/14147, Tarih: 25.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17425 E.  ,  2014/14147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2011/194-2013/184

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalılar M.. G.., F.. G.., S.. G.., S.. A.. vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.R. T.ile davalılardan M.. G.., F.. G.., S.. G.., S.. A.. vek.Av.S. Y. F. ve davalılardan S.-P. Petrol Nak.İnş.Oto Ürün Gıda San. ve Tic.Turz.Ltd.Şti. Vek.Av.C. K. gelmiş, diğer davalı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yan arasındaki dikey anlaşmanın Rekabet Kurumu'nun tebliğ ve kararları doğrultusunda öngörülen zamandan önce 18.09.2010 tarihi itibariyle 2002/2 sayılı tebliğ ile öngörülen grup muafiyetinin dışında kalarak sonlandığını, bu nedenle davalı yanca gerçekleşmeyen anlaşma sürelerine ilişkin olmak üzere peşinen sağladıkları kazanımları ve bu kazanımların semerelerini faizleriyle birlikte müvekkili şirkete iade etmekle yükümlü olduklarını, öte yandan intifa terkin işlemi terkin harcı ve ilgili masrafların davalı malikler nam ve hesabına müvekkilince ödenmesi sebebiyle de davalı maliklerden alacakları doğduğunu belirterek 15.445,50 TL tutarındaki terkin harcı ve sair işlem masrafının dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalı maliklerden hisseleri oranında tahsiline, dikey anlaşmanın öngörülen süresinden daha önceki bir tarihte sonlanması nedeniyle istasyon zemin betonu, istasyon bina inşaatı ve bunlarla sınırlı olmamak üzere benzeri ayrılmaz parça niteliğinde yapıların ödeme kalemlerinden geçersiz kalan bakiye süreye isabet eden kısmının dava tarihi itibariyle ÜFE ile uyarlanıp amortisman uygulanarak güncellenmiş 46.142,82 TL'nin iktisap tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davalı malikler bakımından hisseleri oranında tahsiline, 11.07.2005 tarihinde davalı maliklere ödenen 29.640 TL intifa ivazının geçersiz kalan bakiye süreye isabet eden 18.907,06 TL'nin iktisap tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte tahsiline, ayrıca sözkonusu ana paranın (intifa ivazı olarak ödenen 29.640 TL'nin) dava tarihine kadar davalı yedinde kaldığı sürede davalının elde ettiği tüm semerelerin karşılığı olarak da 25.710,98 TL'nin KDV'si ile birlikte dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve faizin KDV'sinin davalı maliklerden tahsiline ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Mürteza Semih Gürel, F.. G.., S.. G.. ve S.. A.. vekili, bayilik sözleşmesinin diğer davalı Sey-Petrol Nak. İnş. Oto. Ürünl. Gıda San. ve Tic. Turizm Ltd.Şti ile davacı arasında 15.10.2009'da son bulacak şekilde imzalandığını, (5) yıllık bayilik sözleşmesine karşılık davacı lehine 15 yıllık intifa hakkı tesis edildiğini, davanın Rekabet Kurumu kararlarına karşı hile oluşturduğunu, istasyondaki imalatların davacı tarafından 22.10.2009'da sökülerek götürüldüğünü, Rekabet Kurumu tarafından intifa sözleşmelerine getirilen (5) yıllık sınırlamanın müvekkilinin kusuru olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı S.Petrol Nak. İnş. Oto. Ürünl. Gıda San. ve Tic. Turizm Ltd.Şti vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. Ö.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından intifa bedeli olarak 11.07.2005 tarihinde 29.640 TL ödendiği, ancak davacının istasyondan 18.09.2010 tarihine kadar yararlandığı, buna göre davacının intifa bedelinden 18.907,06 TL'yi isteyebileceği, davacının istasyon zemin betonu, bina inşaatı ve bunların mütemmim cüzleri için yaptığı harcamalara ilişkin talep ettiği 46.142,82 TL'nin reddi gerektiği, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 58/f maddesi gereğince intifa terkin harcının lehine işlem yapılmış kişi tarafından ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 15.445,50 TL intifa terkin harcının tapu kayıt maliki olan davalılar Mürteza Semih Gürel, F.. G.., S.. G.. ve S.. A..'dan hisseleri oranında tahsiline, bu tutara dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, 18.907,06 TL intifa bedelinin davalılardan dava tarihinden itibaren avans faizi işletilerek tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan Mürteza Semih Gürel, F.. G.., S.. G.. ve S.. A.. vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı S.. G..'in adının hüküm fıkrasında Sumru Gürel yazılmasının mahallinde düzeltilebilir nitelikte bulunmasına göre davalılar S.. G.., S.. A.., M.. G.. ve F.. G.. vekilinin tüm davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yana sabit yatırım taleplerinin neler olduğu ayrıntılı bir şekilde açıklattırılarak ve gerektiğinde mahkemece mahallinde keşif yapılarak davacı yanca iddia edilen sabit yatırımların taşınmaz üzerinde yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise davalı yanca aynı sabit yatırımların kullanılarak ticarete devam edilip edilmediği, bir başka deyişle anılan sabit yatırımların taşınmaza değer katıp katmadığı tespit edilerek şayet bu yatırımların taşınmaza değer kattığının saptanması halinde bunun davacı yanca talep edilebileceği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle bu kalem isteğin reddi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar S.. G.., S.. A.., M.. G.. ve F.. G.. vekilinin tüm, davacı vekilinin ise öteki temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100-TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan M.. G.., F.. G.., S.. G.., S.. A..' dan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14554, Karar No: 2017/2031, Tarih: 11.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14554 E.  ,  2017/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/05/2015 tarih ve 2014/513-2015/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ... Şubesi'nden ... aracılığı ile 22/03/2011 tarihinde ...da bulunan ...'e 2.500 Euro havale gönderdiğini, ancak bu paranın gönderilene ödenmediği gibi müvekkiline de iade edilmediğini, ... Şirketi'nin Türkiye'de merkez ve şubesi bulunmadığı için acentesi olan ve bu şirket adına Türkiye'de işlem yapan davalıya karşı bu davanın açıldığını, ... Şirketi'ne başvurulması üzerine şirketin müvekkiline gönderdiği faksta paranın başkası tarafından çekilmiş olduğu ve gönderi numarasının başkasıyla paylaşılmış olması nedeniyle paranın iade edilmeyeceğinin belirtildiğini, bu cevabın ekine de paranın çekilmesi ile ilgili dekontun eklendiğini halbuki dekontta gönderilen kısmında...'in ismi yer almakta ise de imzanın gönderilene ait olmadığını, paranın ise bir başkası tarafından çekildiğini ileri sürerek, gönderilen paranın TL karşılığı olan 6.342,00 TL'nin havale tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ...'a karşı açılması gerektiğini, 11/11/2011 tarihli ödeme sorgulama formu incelendiğinde paranın ...'da 23.03.2011 tarihinde alındığı ve bu arada para çekmede önemli olan para transfer kontrol numarasının ve de işlem detaylarının alıcı dışında evi kiralanacak olan ev sahibine de bildirildiğinin görüleceğini, yine sorgulama formundan paranın tüm bu bilgileri haiz kişiye ödendiğinin açık olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkilinin sınırlı sorumlu olması nedeniyle taahhüt ücretinin 50 katı tutarında tazminat verilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ... ... ile ... arasında yapılan temsilcilik anlaşmasında ...’nin temsilci unvanının bulunduğu, sözleşmenin sorumluluğun sınırlandırılması başlıklı 2/4 maddesinde "Temsilci para transferinde yalnızca ... ve Euro (ya da bilahare ... tarafından onaylanan para birimleri) üzerinden yapılan ödemeleri kabul eder. Para transfer işleminin ana parası ve bununla ilgili olarak tahakkuk eden tüm tutarlarla ilgili olarak ...'a karşı sorumludur.", 2/7 maddesinde "…temsilcinin işbu anlaşma uyarınca yerine getirmekle yükümlü olduğu performans üzerinden tarh edilen tüm vergi, rüsum ve harçların mükellefi temsilci olacaktır ve bu tür vergilerin tahsilinden ve ilgili vergi dairesine ödenmelerinden münhasıran temsilci sorumlu olacaktır. Temsilci söz konusu tutarları alıcıya ve/veya ...'a ödeyecek ve böylece vergi ./..

yükünün alıcı ya da ... tarafından değil, temsilci tarafından katlanılmasını sağlayacaktır.", 11/1 maddesinde "…... temsilciden ... tarafından kabul edildikten ya da iletildikten sonra, ya da ...'dan temsilciye iletilmeden önce ve temsilciye, acentelerine ya da personeline atfedilemeyen para transfer servisinin bir parçasını oluşturan işlemlerin yanlış işlem görmeleri, gecikmeleri ya da teslim edilmemeleri sonucu açılacak olan davalar ya da yapılacak olan taleplerden kaynaklanabilecek, makul tutarlardaki avukatlık ücretleri de dahil olmak üzere her tür iddialara, zararlara, kayıplara ya da giderlere karşı temsilciyi tazmin edecek ve herhangi bir zarara uğramasını engelleyecektir. Makul avukatlık ücreti yetkili mahkeme veya hukuki mercilerce belirlenecektir.", 11/5 maddesinde de, "…işbu anlaşmayla ilgili ya da ondan kaynaklananlar da dahil olmak üzere, ancak bununla sınırlanmayacak biçimde, her tür iddialar, davalar, anlaşmazlıklar, ihlaller ya da kayıplar karşısında ve hasarların taraflardan birisinin ağır ihmali ya da kasıtlı eylemi sonucu ortaya çıktığı durumlar hariç olmak üzere, uygulanan yasal işlem ya da hukuki prosedüre bakılmaksızın temsilcinin üstleneceği toplam sorumluluk 800.000 ... Dolarını aşmayacaktır. Yukarıda yer alan hüküm, tarafların işbu anlaşma uyarınca ödenmesi gereken transfer edilecek anaparanın, normal ücretin kambiyo karlarının ödenmesi ile ilgili yükümlülükleri üzerine herhangi bir sınırlama getirmemektedir. Ayrıca taraflar madde 11/5'te yar alan bu kısıtlamanın temsilcinin bu anlaşmanın 7.bölümünde anlatılan yükümlülüğüne uygulanmayacağı konusunda hemfikirdir." hükümlerinin düzenlendiği, ...’nün asıl davalının acentesi olması nedeniyle ona tebligat yapılarak davanın sonuçlandırılmasının mümkün olmakla birlikte asıl sorumlunun ... ... Şirketi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 6.342,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalı ... Financial ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... şubesi aracılığı ile ... Şirketi'ne gönderilen ve anılan şirket tarafından da alıcısı olan gerçek kişiye teslim edilmesi gereken paranın başkasına ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Somut olayda, davacı tarafından İtalya'daki alıcısına ... aracılığı ile ödenmek üzere ... ... Şubesi'ne 2500 Euro'nun teslim edildiği ve buna ilişkin havale formunun düzenlendiği, ... tarafından paranın gerçek alıcısına ödenmediği sabittir. Uyuşmazlık, paranın gerçek alıcısına ödenmemesi halinde sorumluluğun kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda ... ile ... Şirketi arasında imzalanan ''... Financıal... Temsilcilik Anlaşması'' getirtilerek dosya arasına alınmış ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, ...'nün ... Şirketi'nin acentesi olduğu, ...'un acenteleri ile para gönderme ve ödeme işlemleri gerçekleştirdiği anlaşılmakla birlikte, bu sistemin nasıl işlediği, alıcının parayı tahsil edebilmesi için ne gibi bilgilerin arandığı, somut olayda nasıl cereyan ettiği, paranın gerçek alıcısı dışında bir kişiye ödenmesinde sorumluluğun kime ait olduğu, davalı ya da davacının kusurlu olup olmadığı, davacı gönderenin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarında aralarında uluslararası bankacılık konusunda uzmanın bulunduğu bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, BK'nın 44. maddesi uyarınca, hakkaniyet indirimi yapılması gerekip gerekmediği de değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28415, Karar No: 2020/4004, Tarih: 03.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28415 E.  ,  2020/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bankanın İskenderun Şubesinde 1986 ve 2014 yılları arasında aralıksız olarak çalışıp emeklilik nedeni ile iş akdinin sonlandığını, hizmeti süresince sabah 08:00 akşam 20:00 saatleri arasında çalıştığını ayrıca nöbetçi olduğu zamanlarda ilave çalışmalar yaptığını ileri sürerek, fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 5/2 maddesinde “Çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılacağı düzenlenmiştir.” Fazla çalışma süresi haftalık olarak hesaplanır. Bu nedenle haftalık toplam çalışma süresi hesaplandıktan sonra artan kısım, yarım saatin altında ise yarım saate, yarım saati aşıyor ise bir saate yuvarlanır.

İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 5/2 maddesinde “Çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılacağı düzenlenmiştir.” Fazla çalışma süresi haftalık olarak hesaplanır. Bu nedenle haftalık toplam çalışma süresi hesaplandıktan sonra artan kısım, yarım saatin altında ise yarım saate, yarım saati aşıyor ise bir saate yuvarlanır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı tarafça dosyaya davacının 04.01.2010 tarihinden itibaren olmak üzere işe giriş çıkış saatleri kayıtları sunulmuş olmakla, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda bu kayıtlara dayalı olarak günlük giriş çıkış saatlerinden ara dinlenmeler çıkartılarak 40 saatin üzerindeki çalışma süreleri fazla sürelerle çalışma süresi, 45 saatin üzerindeki çalışma süreleri ise fazla çalışma süresi olarak belirlenip hesaplama yapılmıştır. Ne var ki; bilirkişi, Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliğinin 2. maddesine atıf yaparak, yarım saatten az olan sürelerin yarım saate, yarım saati aşan sürelerin ise bir saate tamamlanacağı düzenlemesi gereğince işlem yaptığını belirterek, hesaplamada her bir gün için yuvarlama metodunu uygulamış ise de, bu metod yanlış bulunmaktadır.Zira,günlük çalışma süreleri ayrı ayrı yuvarlandıktan sonra yuvarlanan rakamlar toplanarak sonuca gidilemez. Haftalık toplam çalışma süresi hesaplandıktan sonra, artan kısım yarım saatin altında ise yarım saate, yarım saati aşıyor ise bir saate yuvarlanır. Buna göre, hatalı bilirkişi raporuna dayalı karar isabetsiz bulunup, yeniden yukarıda belirtili şekilde hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi için karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6743, Karar No: 2017/3970, Tarih: 08.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/6743 E.  ,  2017/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, iade, Müsadere, diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... idaresi adına Hazine vekilinin tüm sanıklara yönelik temyiz talebi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Suriye uyruklu olan sanık ... ’nin dosya içerisinde yer alan kimlik fotokopisinin arapça yazılı ve onaysız fotokopiden ibaret olduğu gözetilerek, sanığın dosyadaki kimlik belgesinin tercümesinin yapılması ile birlikte yabancı tanıtma kimlik belgelerinin ve gerçek kimlik belgelerinin resmi makamlardan araştırılması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi;

2- Dosya içerisinde yer alan 11.09.2014 tarihli arama ve yakalama tutanağına göre olay tarihinde ... plakalı araç ile kaçak eşya nakledileceğine dair ihbar üzerine, sanık ...'ın şöforü olduğu, sanık ... ile sanık ... 'nin muavin olarak çalıştığı ... Turizim'e ait yolcu otobüsünün bagaj kısmında, koltukların altlarında bulunan bölmelerde, bagaj altındaki merdiven altı olarak adlandırılan bölgede ve araç şoförlerinin dinlenmeleri için bulunan kısımdaki bölmelerde toplam 1133 karton kaçak sigaranın ele geçtiği olayda; bu miktarda kaçak eşyanın aracın zulalı bölmelerine yalnızca araç muavini olan sanık ... tarafından konulması mümkün olmayacağı gibi, araçtaki zulalarında bu sanık tarafından tek başına yapılmasının mümkün olamayacağı cihetle; her üç sanığın da suçunun sübuta erdiği dava konusu olayda; dava konusu kaçak sigaraların ele geçtiği nakil aracının sahibi olan ... Vip Turizim Seyahat ve ... Ltd. Şti. yetkilileri araştırılıp, anılan şirket yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde dosyaların birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği hususu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kabul ve Uygulamaya göre ise;

Sanık ... hakkında hüküm tesis edilirken, dava konusu sigaraların kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18-son madde fıkrasında belirtilen "... Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması halinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." amir hükmü dikkate alınarak sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan kanunun 3/5, 3/10, 4/2 ve 3/22. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1230, Karar No: 2016/9355, Tarih: 26.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1230 E.  ,  2016/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, alt işveren olan davalı şirkette asıl işveren ... için elektrik açma- kapama işinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haklı neden olmadan ve işçilik hakları ödenmeden feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin çalıştığı alt işverenler arasında işyeri devri olup olmadığı ve bunun işçilik alacaklarına etkisi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.