muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10515, Karar No: 2010/3622, Tarih: 19.04.2010

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın istemi açıklattırılarak, davacının istemi belirlendikten sonra, gereken araştırmaların yapılması, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak, davalı vekilinin ödeme savunmasının değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigortaya geri verilmesine 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4907, Karar No: 2012/3324, Tarih: 10.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4907 E.  ,  2012/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, kararı davacı ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delilerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davacı, davalılardan ... Genel Müdürlüğünün yüklenicisi diğer davalının eliyle yürütmüş olduğu atıksu-kanalizasyon çalışmaları sırasında davacı kurumun yer altı kablolarına ve tesislerine hasar verildiğini belirterek meydana gelen zararının giderimini istemiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, hasarın onarım gideri yanında satılamayan enerji bedeli de hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlusundan isteyebilir.

Tüketilmeyen elektrik, santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti (ınkıta) süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Anılan yön gözetilmeden satılamayan enerji bedeli için hesaplanan miktarında hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacı taraftan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5980, Karar No: 2019/4177, Tarih: 25.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5980 E.  ,  2019/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediyeye ait işyerinde diğer davalı şirket nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, en son davalı alt işveren nezdinde çalışırken iş akdinin 15 yıl ve 3600 prim ödeme gün sayısını tamamladığından 1475 sayılı yasanın 14/1-5 maddesi gereğince müvekkili tarafından feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının Belediye'nin işçisi olmadığını, diğer davalı şirketlerin yanında çalıştığını, onların bağımsız iş veren olduğunu, kendilerine ihale ile iş verildiğini, kendileri açısından davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... 'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından son alt işveren olan davalı şirketin sorumluluğu bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, iş yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı 26.08.2009 -01.12.2014 tarihleri arasında davalı asıl işveren belediye bünyesinde farklı alt işveren şirketlerin elemanı olarak çalışmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile dosya içerisinde yer alan hizmet alım sözleşmelerine göre davacının en son 2014- 2016 yılları arası için davalı belediyeden güvenlik işini ihale ile alan ... Güvenlik Ve Davnışmalık Hiz Ltd Şti – ... .. Koruma Güvenlik Ve Organizasyon Hizmetleri Limited Şirketi Ortak Girişimi’ işçisi olarak çalıştığı görüldüğünden davalı ... Güvenlik Ve Danışmalık Hiz Ltd Şti’nin en son alt işveren şirket olduğu anlaşılmakla yukarıda açıklanan ilke kararı gereğince davalı şirketin davalı asıl işveren belediye ile birlikte müştereken ve müteselsilen davacının tüm hizmet süresine göre hesap edilen fazla mesai ücretinden sorumlu tutulması gerekirken mahkemece davalı şirketin sadece davacıyı kendi çalıştırdığı dönem olan son 2 aylık döneme ait fazla mesai ücretinden sorumlu tutulması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15672, Karar No: 2013/15696, Tarih: 04.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/15672 E.  ,  2013/15696 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

KARAR

Dairemizin 21.01.2013 tarihli geri çevirme kararında, hükmün davalılardan ...’a ilan yoluyla tebliğ edildiği, zabıta marifetiyle yapılan araştırmada; davalı ... .....adresinde ikamet ettiği, aynı zamanda vatandaşı olduğu, açık adresinin tutanakta belirtilen telefon numarası ile kardeşi davalı ... ......’den sorularak öğrenilebileceği belirtilmiş, davalının....... açık adresinin zabıtaca tutulan tutanakta yazılı yerlerden araştırılarak tespiti için davacı tarafa süre ve imkân verilmesi, hükmün adı geçene usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi gerektiğine işaret edilmiş, Mahkemece, davalının yurt dışındaki açık adresinin bilinmediği ve yeterli araştırmanın yapıldığı yönündeki davacılar vekilinin yazılı beyanları esas alınarak yukarıda yazılı araştırma ve incelemeler yapılmaksızın dosya temyiz incelemesi için geri çevrilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, kayıt maliki mirasçılarından davalı ...’un çifte vatandaşlığı bulunduğu ve Vancouver/’daki adresinde ikamet ettiği anlaşılmaktadır. O halde; davalının açık adresinin mernis kayıtları ve diplomatik yollardan araştırma yapılmak suretiyle saptanma olanağı bulunmaktadır.

Mahkemece, mernis kayıtları ve zabıta araştırması dikkate alınarak, davalının ......aracılığıyla tebligata yarar açık adresinin belirlenmesi, hükmün bu davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi ve usul ekonomisi açısından yeni bir yazışmaya imkân verilmemesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/6554, Karar No: 2011/22246, Tarih: 19.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/6554 E.  ,  2011/22246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ün yargılanması sırasında; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ve Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2010 gün ve 2009/1310 E, 2010/481 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12142, Karar No: 2019/21068, Tarih: 19.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12142 E.  ,  2019/21068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hükmün gerekçe kısmında sanığın eşi olan katılana tokat atıp, burnunu sıkmak suretiyle yaraladığı kabul edilerek bıçaktan bahsedilmediği halde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanığın eylemini silahtan sayılan bıçakla işlediği belirtilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3047, Karar No: 2013/8488, Tarih: 19.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3047 E.  ,  2013/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının bakmakla yükümlü olduğu oğluna,... Üniversitesinin 02.03.2007 tarihli raporu ile gerekli görülen "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu sürüş, motorlu kalkış, fonksiyonlu) bedeli olan 18.390,00 Euro'nun vade farkıyla birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dairemizin uyulan önceki bozma kararında, da belirtildiği gibi; 506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32 ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, uyuşmazlığın çözümünde Kanunun Ek 32. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir.

T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda, onay kanunu ile yürürlüğe giren ... Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine “dik pozisyonlandırma cihazı” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Sigortalar Ve ... Sigortası Kanunu’nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır. Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Mahkemece, bozma sonrasında alınan rapordu, Hukuk Genel Kurulunun anılan kararında belirtilen uzmanlardan rapor alınmış ise de; raporun, hastanın davaya konu cihazı kullanıp-kullanamayacağı yönünde inceleme yapılmadan düzenlendiği görüldüğünden, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bu konuda inceleme yapılırken, hasta üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; sigortalının hak sahibi oğlunun kullanımına sunulan cihazın “Motorlu kalkış motorlu sürüş fonksiyonlu dik pozisyonlandırma cihazı” özelliklerine sahip olduğu gözetilerek, hastanın özür durumuna göre, motorsuz aracı hareket ettirmesinde fiziki güç yetersizliği veya olanaksızlık ya da hareket ettirmesi halinde sağlığının tehlikeye gireceği bir durumun bulunup bulunmadığı; hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihaz kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme sonucunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikle Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(Yargıtay HGK, 04.03.2009 t., 2009/10-34 E., 2009/104 K.) Yine, uyulan bozma kararında, davalı Kurum tarafından protokol yapılmamış olan davaya konu cihazın, 20.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği belirtildiği halde, bu yönde araştırma yapılmaksızın, sadece, Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenmiş bir fiyatın bulunmadığı belirtilince, fatura bedeli esas alınarak sonuca gidilmesi de hatalı bulunmuştur.

2- Ayrıca, davalı Kurum, satıcı firma hakkında, davaya konu tıbbi cihazdan 5 adet ithal edildiği halde, 17 adet satışın yapıldığı, bu konuda Kurum müfettişi tarafından incelemenin yapıldığı belirtilmiş olup; ileri sürülen inceleme içeriği ve sonucu da araştırılmalı; incelemenin iş bu davaya konu cihaza ilişkin olup-olmadığı üzerinde durularak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.