muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10592, Karar No: 2014/32977, Tarih: 27.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10592 E.  ,  2014/32977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/172-2013/369

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ayağında meydana gelen parçalı kırık nedeniyle davalı kurumda çalışan davalı doktor tarafından ameliyat edilerek 28.04.2010 tarihinde taburcu edildiğini, 05.06.2010 ve 26.06.2010 tarihlerinde verilen randevulara uygun olarak kontrole gittiğini, bu kontrollerde ayağında ağrı olduğunu söylemesine rağmen durumun normal olduğunun söylendiğini, 16 -20.07.2010 tarihleri arasında ayağındaki vidanın ameliyatla alındığını, bundan sonra ayağının üzerine basabileceği ve normal yaşamına dönebileceği, ancak ağrı ve şişmenin 1 yıl süreceği belirtilerek bir yıl sonra kontrole gelmesinin söylendiğini, ancak ağrıların dayanılmaz hale gelmesi üzerine 24.01.2011 tarihinde davalıya başvurduğunu,yine normal olduğunun söylendiğini,ağrıların devamı üzerine 07.02.2011 tarihli başvurusunda ayağının sabitleneceğinin söylendiğini,bunun üzerine başka hekimlere gitme ihtiyacı duyduğunu,bu muayenelerde davalının yaptığı ilk ameliyatta ayağın eğik olarak kaynadığı ve vidanın çıkarıldığı sırada durumun tespit edilerek düzeltme imkanı olduğu, röntgen filmlerine rağmen tespit edilmemesinin kusur olarak belirtildiğini, davalı hekimin kusuru nedeniyle ayağının sabitlendiğini ilere sürerek; 5.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminatın 25.04.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Levent savunmasında; davacının ameliyatı sonrasında dosyada mevcut kayıtlara göre ayağının üzerine basmamasına ilişkin eğitimleri yapılarak taburcu edildiğini, davacının düzenli olarak pansumanlara gelmediğini, 16.07.2010 tarihinde vidanın çıkarılması sırasında uyacağı kurallar ve kontrole gelmesi konusunda bilgilendirilmesine rağmen 6-7 aylık sürede kontrole gelmediğini, 2011 yılında tekrar geldiğinde ayağında artroz geliştiği ve kırığın kaynamadığının tespit edildiğini, hastaya ayak bileğinin sabitlenmesi gerektiğinin söylenerek operasyon önerildiğini, meydana gelen durumun bir komplikasyon olduğunu, ayağı baskı yapılmamasına ilişkin önerilere uyulmamasının bu riski artırdığını, davacının ameliyat sonrası bakım sürecini aksatması nedeniyle ihmalinden kaynaklandığını savunmuştur.

Davalı şirket savunmasında kusurlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirket savunmasında kusurlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının ayağındaki kırık nedeniyle teşhis ve tedavisini üstlenen davalı doktor ve özel hastanenin ameliyat ve ameliyat sonrası takip sırasındaki tedavi kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK 386-390.mad.) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Hasta mesleki bir iş gören vekil konumdaki doktordan, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut uyuşmazlığa konu olayda, davacının ayağında meydana gelen kırığın tedavisi için davalılara başvurduğu,davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından yapılan ameliyatla ayağındaki parçalı kırıkların sabitlenmesi amacıyla vida takılarak hastanın 28.04.2010 tarihinde taburcu edildiği,ameliyat sonrası takip sürecinde 16.07.2010 tarihinde bu vidanın çıkarıldığı, davacının iddiasına göre, bu takip süreci kapsamında davalı doktor tarafından ayağındaki vida çıkarıldığı sırada kırığın eğik olarak kaynadığının tespit edilerek düzeltme imkanı olduğu halde uygun müdahale yapılmadığını,ayrıca vidanın çıkarılması sırasında kendisine bir yıl süre ile kontrole gelmemesinin istenerek ayağına basmasında bir sakınca olmadığının söylendiğini iddia etmiş olup,davalı doktor savunmasında, vidanın çıkarılması sırasında uyacağı kurallar ve kontrole gelmesi konusunda gerekli uyarıların yapıldığını,ancak davacının bu uyarılara uymayarak 6-7 ay kontrole gelmediğini, kontrole geldiğinde ayağında artroz gelişerek kırığın kaynamadığının tespit edildiğini, meydana gelen durumun davacının ameliyat sonrası bakım sürecini aksatmasından kaynaklandığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama kapsamında kusur durumunun tespiti amacıyla Adli Tıp kurumundan bilirkişi raporu alınmış olup,21.01.2013 tarihli adli tıp raporunda davacı hastada meydana gelen eklem kıkırdağı zedelenmesi ve kıkırdak hasarlarının travmanın kaçınılmaz sonucu olarak kendinden kaynaklanan bir

komplikasyon olduğu, hastaya uygulanan tanı ve yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu rapor edilmiştir.Adli tıp raporunda yapılan ameliyata ilişkin olarak tıp kurallarına uygun olduğu belirtilmesine rağmen, davacının iddiası kapsamında ameliyat sonrası tedavi takip sürecinde hastanın ayağındaki vidanın çıkarılması sırasında kırığın kaynamadığını tespit imkanı olup olmadığı,ayrıca davacıya vidanın çıkarılmasından sonra hangi sürelerle kontrole gelmesi ve bu süreçte neler yapması gerektiğine ilişkin gerekli bilgilendirmenin yapılıp yapılmadığına dair bir inceleme ve değerlendirmenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Nitekim davalı doktorun savunmasında,hastanın ayağındaki vidanın çıkarılmasından sonra belirli sürelerle kontrole gelmesi ve uyacağı kurallara ilişkin bilgilendirdiği iddia edilerek,bu kurallara uyulmaması nedeniyle davacının ayağındaki arazın ortaya çıktığı ifade edilerek,bu süreçteki hastanın kontrole gelmesinin önemine dikkat çekilmiştir.Bu itibarla davacıya ameliyat sonrası bakım sürecinde gerekli uyarıların yapılarak, hangi sıklıkla kontrole gelmesi konusunda uyarıldığı hususunu davalı tarafların tedavi sürecinde düzenledikleri tedavi evraklarına dayalı olarak ispat etmeleri gerekir.Hal böyle olunca mahkemece öncelikle davacının tedavisi sürecinde davalı hastanede çalışan hekim ve yardımcı sağlık personelleri tarafından el yazısı ile düzenlenen hasta takip formu ve diğer tedavi evraklarının celbi sağlanarak,bu bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamına göre hastanın ameliyat ve ameliyat sonrası bakım sürecinde yapılan işlemlere ilişkin olarak kusur durumunun tespiti amacıyla üniversite hastanelerinin ilgili ortopedi ve travmatoloji bilim dalında uzman hekimlerden oluşan bilirkişi heyeti oluşturularak alınacak rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün kararı temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25107, Karar No: 2015/4272, Tarih: 10.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25107 E.  ,  2015/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal istemi davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vd. Vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden davalı ... vd. vekili ile aleyine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraflarında yokluklarında duruşmaya başlanarak, davacı ve davalı ... vd. vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece , ... Hakkında açılan davanın kabulüne, ..., ... ve ... aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilimiş, hüküm davalılardan .... ve .... Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Doyada bulunan kanıt ve belgelerden mülkiyeti davalı ...' ait olan taşınmaz üzerinde yer alan ve .. .. Tarafından işletilen tesislerin elektrik ihtiyacının karşılanması amacıyla adı geçen davalılar ile ... arasında 22.07. 2013 tarihli “ Enerji Müsaade Belgesi “ isimli bir sözleşme düzenlenerek projesi ...' ait şirket tarafından düzenlenip, ... tarafından onaylanmak suretiyle davacıya ait taşınmazın 342, 90 metrekarelik kısmına kamulaştırma işlemi yapılmadan enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan ...'a ait olup, ... ile davalı .... Arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda,davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı ...'a ait olduğu gözetilerek ... hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... ve .... Vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı .. ..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden .. .. vd. yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/394, Karar No: 2014/14433, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/394 E.  ,  2014/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/10285

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

NUMARASI : 2009/1451 (E) ve 2010/374 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık Jandarma Uzman Çavuş E.. A..'ın, resmi kıyafetli olarak 19/09/2009 günü saat 14.00 sıralarında müşteki S.. E..'ün çalıştığı işyerine giderek kendisini Bölge Jandarma Komutanlığı'nda görev yapan Hakan Astsubay olarak tanıtarak, müşteki Soner'e Tuğgeneral A.. Ç..'in hediye gönderdiğini söyleyerek bir kutu çikolata verdiği ve daha sonra sohbet sırasında İstanbul'da olan sel felaketi nedeniyle bünyelerindeki 8 askerin ailelerinin zarar gördüğünü ve bu zarar gören aileler için çevre esnaftan yardım topladıklarını söylemesi üzerine müşteki S.. E..'ün 50 TL para verdiği ve sanığın da bu parayı elindeki poşet içerisinde bulunan yardım kutusuna benzer kutuya attığını ve daha sonra oradan uzaklaştığını ve yine bu tarihten bir hafta kadar önce sanığın yine asker giyimli olarak müşteki İ.. M..'ın işyerine giderek kendisinin Jandarma Komutanlığı'ndan geldiğini, konuşmak istediğini söyleyerek zor durumda bulunan bir vatandaşa yardım topladıklarını, bu konuyla ilgili üsteğmeninin bilgisi olduğunu söylediği ve elinde de yardım kutusu bulunduğu, müşteki İsmet'in de muhasebe bölümüne çıkmasını ve oradan para verileceğini söylemesi üzerine sanığın muhasabe bölümüne çıktığında buradaki muhasebe görevlisi tarafından kutuya 100 TL para atıldığı ve sanığın bilahare buradan uzaklaştığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın suç tarihinde uzman jandarma çavuş olması, olay anında da üzerinde askeri üniforma bulunması ve bu nedenle kendisine duyulan güven sebebiyle talep ettiği yardımın yapıldığı anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde yazılı kamu kurumu aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinin ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmeyerek görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın suç tarihinde uzman jandarma çavuş olması, olay anında da üzerinde askeri üniforma bulunması ve bu nedenle kendisine duyulan güven sebebiyle talep ettiği yardımın yapıldığı anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde yazılı kamu kurumu aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinin ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmeyerek görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5531, Karar No: 2013/8090, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5531 E.  ,  2013/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2010 gün ve 26/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere; gerek yüze karşı gerek yoklukta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunlu olup; yüze karşı kurulan hükümde yasa yoluna başvuru için sürenin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde "tefhim ya da tebliğinden" itibaren şeklinde gösterildiği anlaşılmakla, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü süresinde temyiz ettiğinin kabulü ile temyiz isteminin reddine dair 11.11.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15837, Karar No: 2014/13898, Tarih: 09.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15837 E.  ,  2014/13898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/296389

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

NUMARASI : 2010/506 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tüm dosya kapsamından sanıkların suça konu doğalgaz borularını çalıp sakladıktan sonra olayla ilgili ihbar alarak olay yerine giden kolluk görevlilerince sanıklardan E.. Ç..'ın yakalandığı, sanığın sözkonusu borunun yerini göstermesi ile bulunarak müştekiye iade edildiği ve bu durumda da sanıkların eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesiyle uygulama yapılması ve koşulları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık S.. Ş..' in, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükümlerinden Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.09.2007 kesinleşme tarihli 2005/509 Esas ve 2005/256 Karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği halde, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2001 tarih, 2001/1139 Esas ve 2002/578 Karar sayılı ilamında sanığın 18 yaşından küçük olduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,

3-Sanık L.. Ş..' in, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükümlerinden Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.04.2006 kesinleşme tarihli 2005/536 Esas ve 2005/120 Karar sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2001 tarih, 2001/1139 Esas ve 2002/578 Karar sayılı ilamındaki hakederek salıverilme tarihi olan 06.12.2002 gününden itibaren suç tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. K.., L.. Ş.., E.. Ç.. ile S.. Ş..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20, Karar No: 2013/169, Tarih: 14.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/20 E.  ,  2013/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Tunceli Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 gün ve 2012/42 E. 2012/57 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15170, Karar No: 2013/18451, Tarih: 23.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15170 E.  ,  2013/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.06.2013 gün ve 291-127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; dava konusu 520 ve 521 parsellerin ... Mevkiinde bulundukları hususuna dikkat edilerek) güncel çap kayıtları ile bu taşınmazların geldisi olan parselselin kadastro tutanakları ve tüm tedavül kaydının merciinden istenerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2162, Karar No: 2024/3632, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2162 E.  ,  2024/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1009 Esas, 2023/1086 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.10.2022 Tarihli ve 2022/703 Esas, 2022/904 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının güncel ikamet adresinin İnkilap Mah Halen Yolu Beste Sok No:7 .../Afyonkarahisar olduğu ayrıca 20.09.2022 tarihli kolluk birimince yapılan araştırma uyarınca kısıtlı adayının Afyonkarahisar da ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.12.2023 Tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/1086 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayının kısıtlı adayı ile birlikte daha önce Rehabilitasyon merkezi olarak kullanılan ancak şuanda güncel ikamet adresleri olan Abdurrahman Mah. 1.Sok. Özel Marmara Yunuslar Rehabilitasyon Merkezi No:31/ 8 .../Edirne 'de kaldıklarını bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ıncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin .../Edirne olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.