muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19176, Karar No: 2016/13728, Tarih: 20.06.2016

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 10 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Davacının kıdemi 10 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ...davacı işçinin işe iadesi için işvereni süresi içerisinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 153,40 TLyargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31208, Karar No: 2013/38722, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31208 E.  ,  2013/38722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ...'a gönderilen ör:10 ödeme emri tebligat parçasının aslının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24966, Karar No: 2014/6377, Tarih: 19.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24966 E.  ,  2014/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/10/2013

Numarası : 2012/442-2013/691

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davası sonucu işe iadesine karar verildiğini, daha önce ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağına yönelik Adana 3. İş Mahkemesine açılan 2010/800 E. sayılı davanın henüz fesih gerçekleşmediğinden kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, kararın temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, davacının 28.04.2011 tarihinde işe iade edilmemesi üzerine ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı yönünden yeniden icra takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu bildirerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı ile dava dışı S.. Gıda Tarım Teks. Kim. Mad. San. Ltd. Şti. aleyhine açtığı işe iade davasında Adana 4. İş Mahkemesi 2010/744 E. sayılı dosya ile işe iadesine karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi 14.2.2011 tarihli ilamıyla aynen “Somut uyuşmazlıkta davalılardan Çukobirlik Genel Müdürlüğü Yağ Fabrikasında hammadde yokluğu nedeni ile üretim faaliyetini durdurmuş, mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, onarım işinde çalışan birkaç işçi dışında diğer işçilere ise ücretsiz izin vermiştir. Davalı kooperatif fesih bildiriminde üretim durmasına değil, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirkete müştemilatı ile kiralanmasına dayanmıştır.

Davalılar arasındaki kira sözleşmesi incelendiğinde, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirketçe Çiğit, Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesi amacı ile faaliyette bulunmak üzere kiralandığı görülmektedir. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi bir hukuk işlem olup, İş Kanunu’nun 6. Maddesi anlamında devirdir. Yağ Fabrikasının ekonomik bütünlük olarak devredildiği sabittir. Sözleşmede işçilerle ilgili düzenlemeye yer verilmemesi, işyerinin müştemilatı ile devredilmesi, işyerinin devrini ve işçilerin devredene geçmesini engellemez. Zira Yağ Fabrikasının devralan şirketçe faaliyetine devam edileceği açıktır. Faaliyetin devamı içinde mutlaka iş gücüne ihtiyaç olacaktır. Devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı Çukobirlik tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı S.. Gıda Şirketine geçmiştir. Devralan davalı S.. Gıda Şirketi tarafından ise gerçekleştirilen yazılı bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Salt devir iş sözleşmesinin feshin için geçerli neden teşkil etmez. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden ve işyeri artık devralan şirketin işyeri olduğundan, davacının devralan işveren olan davalı S.. Gıda Şirket işyerine işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı Çukobirlik Genel Müdürlüğünün ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, devralan ve devreden işverenin işe başlatmama tazminatı ile boşa geçen süre ücretinden sorumlu tutulmaması açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı SERİNLER GIDA LDT. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,” şeklinde hüküm kurmuştur.

Yukarıya alınan 9. HD. 14.2.2011 tarihli ilamından da anlaşılacağı üzere davalı ile dava dışı S.. Şirketi arasında işyeri devri ilişkisi vardır. Davacının işe başlatılmadığı 28.04.2011 tarihinde işveren dava dışı S.. Şirketidir. Feshe bağlı haklar olan ihbar ve yıllık izin alacağından sorumluluk son işverene ait olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 19.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16356, Karar No: 2023/12008, Tarih: 05.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/16356 E.  ,  2023/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/359 E., 2021/430 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve müdafii, katılan sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarih ve 2013/7662 soruşturma sayılı iddianamesi ile;

Sanık ... ve ...'ın katılan sanık ...'ye yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (h) bentleri, 35 inci maddesi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 86 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

Katılan sanık ...'nin sanık ...'a yönelik Kasten Yaralama suçundan 86/1, 86/3-e 87/1-d-son, 29/1, 62/1 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanık ...'nin sanık ...'a yönelik Kasten Yaralama 86/2, 86/3-e 29/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı kanunun 231 inci maddesi uyarınca 5 yıl süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

karar vermiştir.

3. Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararın katılan sanık ... müdafii ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/1097 Esas ve 2020/3536 Karar sayılı kararı ile;

"1-... Sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

karar vermiştir.

3. Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararın katılan sanık ... müdafii ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/1097 Esas ve 2020/3536 Karar sayılı kararı ile;

"1-... Sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Katılan sanık ...’nin, sanıklar ... ve ...’dan kendisine gelen ve burnunda kemik kırığına neden olan saldırıyı defetmek için üzerinde taşıdığı çakı bıçağını rastgele savurması sonucu, yaralanmalarına neden olma şeklindeki eyleminin TCK'nin 25/1. maddesindeki meşru müdafaa kapsamında kaldığı ve katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına,

Katılan sanık ... hakkında ...'a karşı "kasten yaralama" suçundan 5237 sayılı Kanunun 25/1 inci maddesi delaletiyle aynı kanunun 223/2-d maddesi gereğince beraatine,

karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

1. Temyiz etme iradesine,

2. Vesaire,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vesaire,

C. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan sanık ... hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... hakkında kurulan hükümde vasıfta hataya düşüldüğüne,

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin bozmayı gerektirdiğine,

4. Katılanın soyut beyanı dışında sanık ...'ın cezalandırılmasını gerektirir delil olmadığına,

5. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vesaire,

C. Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan sanık ... hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... hakkında kurulan hükümde vasıfta hataya düşüldüğüne,

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin bozmayı gerektirdiğine,

4. Katılanın soyut beyanı dışında sanık ...'ın cezalandırılmasını gerektirir delil olmadığına,

5. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanıklar ... ve ...'ın suç tarihinde katılan sanık ...'e ait ... Tekel Bayii isimli iş yerine gittikleri, ... ve ...'ın bu iş yerinden daha öncelerden de para vermeden sigara ve alkol aldıklarından ...'in, ... ve ...'ın yine para vermeden alkol alacaklarını düşünerek bu şahısları iş yerinden çıkardığı, bir süre sonra ...'in iş yerini kilitleyerek yakınlarda bulunan camii tuvaletine gittiği, ardından ... ve ...'ın da ...'in peşinden gittikleri, burada ... ile ...'ın birlikte ...'e saldırarak kafasına yumrukla vurmak suretiyle ...'i darp ettikleri, ...'ın tekme ile ...'in ayağına vurması üzerine ...'in yere düştüğü, ardından ...'in de kalkarak karşılık vermesi üzerine ... ve ...'ın cami tuvaletinden uzaklaştıkları, ancak şahısların ...'in peşini bırakmadıkları ve olay sonrasında ...'in evine gittiği sırada ... Otel önünde ... ve ...'ın tekrar ...'in önüne çıktıkları ve ...'in iş yerini açarak kendilerine alkol vermesini söyledikleri, ...'in de iş yerini kilitlediğini ve açamayacağını şahıslara söylemesi üzerine, şahısların ...'den cebinde bulunan paraları vermesini istedikleri, ...'in parasının olmadığını şahıslara söylemesi üzerine ... ve ...'ın ...'i darp etmeye başladıkları ve ...'in kafasına, burnuna, gözüne ve yüzüne yumrukla vurmak suretiyle onu yaraladıkları, bunun üzerine ...'in de ... ile ... 'a vurduğu, kavga esnasında ... ile ...'ın ceplerinden bıçak çıkararak ...'in üzerine yürüdükleri, ellerindeki bıçağı ...'e savurdukları, ...'ın salladığı bıçağın ...'in sağ el işaret parmağından yaralanmasına sebep olduğu, bunun üzerine ...'in de cebinden çakı bıçağını çıkararak ... ve ...'a doğru savurduğu ve ...'in elindeki bıçak ile ...'ı sol meme altından yaraladığı, aynı şekilde ...'ı da elindeki bıçakla sırtından yaraladığı, olaydan sonra aldırılan adli raporlara göre ...'ın hayati tehlike geçirecek şekilde, ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ayrıca kavga sırasında darp edilen ...'in de burnunda kırık olduğu ve bu haliyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığından hareketle, katılan sanık ...'i silahla, gece vakti sayılan zaman diliminde darp edip, ondan para istemek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemleriyle, iştirak halinde hareket ederek, katılan sanık ...'e karşı nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işledikleri kabul edilmiştir.

2. Katılan'ın aşamalarda olayla uygun beyanlarda bulunduğu, sanıkların kendisine saldırdığını, kafasına yumrukla vurduklarını, kendisini savunmak için şahısları iteklediğini, bunun üzerine şahısların tuvaletten kaçıp gittiklerini, kaçarken arkalarından baktığında bu şahısların dükkanına gelen şahıslar olduğunu anladığını, daha sonra eve doğru gittiği sırada ... Otel önünde şahısların tekrar önünü kestiklerini, kendisinden dükkanı açıp kendilerine alkol vermesini istediklerini, kendisinin dükkanı kapattığını, açamayacağını söyleyince şahısların bu kez üzerindeki parayı istediklerini, para olmadığını söylediğini, bunun üzerine şahısların kendisini darp etmeye başladıklarını, kafasına, burnuna, gözüne, yüzüne yumrukla vurduklarını, bunun üzerine kendisini savunmak için onlara vurduğunu, daha sonra iki şahsında ceplerinden bıçak çıkartarak üzerine doğru geldiklerini, bıçağı kendisine doğru savurduklarını, kendisinin de savunma amaçlı cebinden çakı bıçağını çıkararak şahıslara doğru korkutmak için savunduğunu, bu savurma sırasında ... isimli şahsı göbek hizasından vücudunun yan kısmından bıçak ile istemeyerek yaraladığını, ... isimli şahsa bıçak vurmadığını, bıçağı savurmadığını, ...'ın nasıl yaralandığını bilmediğini, olay sırasında herkesin elinde bıçak olduğunu, ...'ı bıçaklayınca ... ile ...'ın olay yerinden kaçtıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Sanıklar aşamalardaki kısmen değişen beyanlarında yağma suçlamasını kabul etmediklerini, katılandan parasını vermek sureti ile alkol almak için iş yerini açmasını istediklerini, katılan ...’ın alkollü olduğunu ve kendilerine küfür edip saldırdığını, kesinlikle katılandan zorla bir şey istemediklerini, katılanın yere düştüğünü, kalkınca kendilerine saldırdığını bıçakla yaralandıklarını savundukları görülmüştür.

4. Katılan sanık ... adına Tokat Devlet Hastanesinden alınan 16.12.2013 tarih, 1887 sayılı raporda; yaralanmasının vücuduna acı veren bir durum olduğu, yaralanma fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, yaralanma vücutta nazal fraktür kemik kırılmasına neden olduğundan hayati fonksiyonlarda etkisi olmadığının raporlandığı görülmüştür.

5. Katılan sanık ... adına Tokat Devlet Hastanesi tarafından 27.12.2013 tarihinde düzenlenen 1947 sayılı raporda; ... Yaralanma fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu görülmüştür.

6. Katılan sanık ... adına Tokat G.O.P. Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 11.12.2014 tarih ve 208 sayılı raporunda; Tıbbi bilgi, bulgu ve yapılan muayeneler ışığından, ...'ın meydana geldiği iddia edilen toraksa nafiz yaralanmasına bağlı gelişen sol hemopnomotoraks'ın; şahıs üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının, 2-) Yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.