muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/475, Karar No: 2016/10580, Tarih: 16.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/475 E.  ,  2016/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

...'nın 30.12.2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, dosyada fiziki imkansızlık nedeniyle taranamamış belge varsa dosyanın fiziki olarak gitmesi seçeneğinin seçilerek temyiz formunun buna göre doldurularak, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak Dairemiz'e gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; şikayete konu takip dosyasının ve dava dosyasının eksik taranarak (Örn Dava dilekçesi, tebligatlar vs.) elektronik ortama aktarıldığı görülmüştür. Temyize konu olan dava dosyası ile şikayete konu icra dosyasının temyiz incelmesinin sağlıklı yapılabilmesi amacıyla, UYAP ekranından dosyanın fiziki gönderilmesi seçeneği seçilerek dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6846, Karar No: 2013/10912, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6846 E.  ,  2013/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen ancak işyerinde muhafaza ettiğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından, mahcuz malların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp tespit edilmeden eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24743, Karar No: 2014/33836, Tarih: 23.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24743 E.  ,  2014/33836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/64453

MAHKEMESİ : Düzce(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/3 (E) ve 2011/11 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezai ehliyeti olup olmadığı hususundaki raporun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi veya bir ruh ve sinir hastalıkları hastahanesinden heyet raporu şeklinde alınması gerekirken, yetersiz rapora binaen hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26515, Karar No: 2011/6713, Tarih: 18.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26515 E.  ,  2011/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2010
Yargıtay — Esas No: 2015/8057, Karar No: 2015/9903, Tarih: 01.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8057 E.  ,  2015/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2012/288-2014/1

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve S.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK'nın 61.maddesine göre davanın ihbar edildiği S.. S.. davanın tarafı olmadığından S.. S.. vekilinin temyiz talebinin reddine;

Davalının temyiz talebi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.819.10 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 01.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4282, Karar No: 2013/1407, Tarih: 12.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/4282 E.  ,  2013/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Monokim Kimyevi Maddeler Nakliyat San ve Tic.Ltd.Şti.'nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına tahsis devri gerçekleşmiş olan ... parselde kayıtlı taşınmazın tahsis hakkını 10.7.2007 tarihinde davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti.'ne devrettiğini, taşınmaz üzerindeki tesisin halen borçlu şirketin yöneticisi Mehmet Geyik tarafından kullanıldığını belirterek davalılar arasındaki 10.7.2007 tarihli tahsis hakkının devrine ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu savunma yapmamıştır.

Davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti. vekili, müvekkili şirketin 18.7.2007 tarihinde kurulduğunu, taşınmazı piyasa koşullarında Tarsus Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünden aldıklarını ve şirket merkezi olarak kullandıklarını, Yasa gereğince tapu devri için tahsis hakkının da devri gerektiğinden davalı borçludan tahsis ve işletme ruhsatını bu nedenle devraldıklarını, iptali istenen tasarrufun borçtan önce yapıldığını, atıl durumda olan biodizel kulesi ile makinaların 1.12.2008 tarihinde borçlu şirket ortağına kiralanmasına rağmen borçlu ve ortağı tarafından taşınmazın fiilen hiç kullanımadığını, kiralanan alanın işletmenin çok küçük bir bölümünü oluşturduğunu,borçlu ile ticari ilişkileri olmadığını ve iyiniyetli olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre,borçlu tarafından düzenlenen Mersin 8.Noterliğinin 19.7.2007 tarihli ibranamesinde 315.000,00 TL devir bedeli alındığı belirtilmiş ise de ödemeye ilişkin geçerli belge sunulmaması, ibranamenin tek taraflı irade beyanına dayanması, devir tarihinde rayiç bedeli 96.007,00 TL olan taşınmaz için 315.000,00 TL ödenmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmaması, davalı Serk Kimya tarafından devir alınan taşınmazda davalı borçlu yetkilisi ile kira sözleşmesi imzalanmış olması nedeniyle borçlu adına olan tahsis işleminin davalı Serk Kimya şirketine devrinin danışıklı olduğu kabul edilerek davanın kabulüne, ... parsel sayılı taşınmazın davalı borçlu şirket tarafından diğer davalı Serk Kimya Enerji ...ve Tic.Ltd.Şti'ne 10.7.2007 tarihinde gerçekleştirilen tahsis devri işleminin iptaline, taşınmaz üzerinde davacıya takip konusu alacak ve ferilerini karşılayacak miktarda cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.132,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Serk Kimya ve Enerji San ve Tic.Ltd.Şti.'den alınmasına 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1644, Karar No: 2018/9009, Tarih: 12.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1644 E.  ,  2018/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ortak çocukla davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası olup, boşanma sonucu velayet kendisine bırakılan anne tarafından açılmıştır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı baba tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı baba ile ortak çocuk arasında boşanma davasında düzenlenen kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararı da dikkate alındığında, çocuğun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması bakımından gerekli olduğu,uzman raporunda da yer aldığı üzere çocuğun davalı baba ile görüşürken mutlu olduğu,babadan ayrılmak istemediği, babaya ihtiyaç duyacağı anlaşıldığı gibi kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi için gerekli koşullar da bulunmamaktadır. Açıklanan sebeplerle davanın reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8812, Karar No: 2016/777, Tarih: 21.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8812 E.  ,  2016/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/348510

MAHKEMESİ : Trabzon Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2011/73 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın kollukta olayın sıcaklığıyla alınan beyanında, işyerini saat 21:00 sıralarında kapattığını, işyerinin kapısının açık olduğunun kendisine 05:00 sıralarında haber verildiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ile birlikte yakalanan ve yaşı nedeniyle evrakı ayrılan S.. K..'un da kollukta ve savcılıkta alınan ifadelerinde suça konu eşyaları 03:00-04:00 sıralarında bulduklarını söylediği, suçun işlendiği tarihte güneşin batış saatinin 18:49, doğuş saatinin ise 06:01 olduğu (yaz saati uygulaması nedeniyle), bu nedenle suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında; S.. K..'un yargılama aşamasında tanık sıfatıyla alınan beyanında geçen ve önceki ifadeleriyle çelişen, suça konu eşyaları 05:30 sıralarında bulduklarına ilişkin beyanına itibar edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14375, Karar No: 2017/11019, Tarih: 19.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/14375 E.  ,  2017/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dosyanın heyetçe yapılan incelemesinde; her ne kadar .... 4. İcra Müdürlüğünün 2014/18572 Esas sayılı dosya aslı gönderilmiş ise de, dosyanın takibin 2012/8781 eski Esas sayılı aşamalarını içermediği tespit edilmiştir.

Bu sebeple, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Kayseri 4. İcra Müdürlüğünün 2014/18572 Esas sayılı dosyanın (akıbetide araştırılarak) ilk açıldığı aşamadan itibaren (dosya aslını içerir) tüm belgelerin noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6272, Karar No: 2024/2627, Tarih: 01.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6272 E.  ,  2024/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/909 Esas, 2022/677 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/94 E., 2020/44 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1975 senesinden beri ''mişmiş'' markası ile ün yaptığını, 02.02.1993, 14.03.2002, 13.05.2009 ve 10.02.2014 tarihli tescilleri ile 24 senedir ''MİŞMİŞ'' markasını kullandığını, davalının "... MİŞMİŞHANE" ibareli marka tescil başvurusunun müvekkilinin markaları ile iltibas oluşturduğunu, markaların 29 uncu ve 35 inci sınıflarda birebir aynı ve benzer ürünleri kapsadığını, dolayısıyla doğrudan iltibasa yol açtığını, müvekkilinin markayı tescil öncesinde de kullandığını, markanın tescilsiz kullanıma bağlı olarak üstün hak sahibi konumuna geldiğini, müvekkil markasının uzun yıllardır kullanımı ile tanınmış hale geldiğini, davalının kötü niyetli olduğunu,“mişmiş” ibaresinin bir anlamının bulunmadığını, YİDK kararında “kayısı” anlamına geldiği değerlendirilmesinin hatalı olduğunu belirterek davalının başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; ''MİŞMİŞ'' ibaresinin zayıf, ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğunu, Arapçada kayısı kelimesinin karşılığı olduğunu, zayıf ibareyi seçen davacının bu ibareye eklemeler yapılmak suretiyle oluşturulan markalara katlanma zorunluluğunun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; "MİŞMİŞ" ibaresinin Malatya’da bir kayısı türü olduğunu, Arapça'da da kayısı anlamına geldiği için bu ibarenin Malatya'da sıklıkla tercih edildiğini, müvekkilinin “... MİŞMİŞHANE” şeklinde, ayırt edici "..." esas unsuru ile birlikte kullandığını, “MİŞMİŞ" kelimesinin karşı tarafın inhisarına bırakılmasının mümkün olmadığını, ayırt edici eklerle herkes tarafından kullanılabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'in YİDK aşamasında kullanmama def'inde bulunduğu, 2011/92733 sayılı markanın tescil tarihinden itibaren dava konusu marka başvuru tarihine kadar 5 yıllık süre dolmadığından, bu marka bakımından kullanmama def'i ileri sürme şartlarının oluşmadığı, diğer davacı markaları bakımından ibraz edilen kullanımın ispatına ilişkin delillerden, davacının "mişmiş" ibareli markayı "Kuruyemişler, kurutulmuş meyveler, Sucuk, Lokum, Türk Kahvesi, Süt Tozu, Nescafe..." emtiaları için markasal olarak kullandığının anlaşıldığı, davacının kullanım yükümlülüğünü yerine getirdiği ürünler ile davalı ...'e ait dava konusu markanın tescil edilmek istendiği ürün ve hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer oldukları, dava konusu marka başvurusunda belirtilen 35/1, 2, 3, 4 alt sınıflarına ilişkin hizmetlerin, itiraza mesnet gösterilen 2011/92733 ve 2008/15882 sayılı markalarda belirtilen hizmetler ile aynı tür/benzer hizmetler oldukları, her ne kadar davacıya ait 2011/92733 sayılı marka ile 2008/15882 sayılı markada perakendecilik hizmeti bakımından sınırlı sayılma, ürün somutlaştırması yapılmadığı, (2011/92733 sayılı markada perakedencilik hizmeti bakımından 1-34 ncü sınıflarda bulunan ürünlerin belirtilmesinin ürün somutlaştırma niteliği taşımadığı da şerh düşülmek üzere) bu hale göre yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre çoğun içinde az da vardır yaklaşımı ile hareket edilemeyeceği, bu durumda belirtilen hizmetler bakımından davacının fiili hangi tür emtiaların pazarlandığı hususunun dikkate alınması gerektiği de gözetilerek, yukarıda belirtilen davacı fiili markasal kullanım şekilleri nedeni ile karşılaştırılan ürün ve hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer oldukları hususuna ilişkin saptamanın değişmeyeceği, davacı markalarının esaslı ve tek unsurunun “mişmiş” ibaresi olduğu, davalının başvurusunda ise “...” ibaresinin görsel olarak “mişmişhane” ibaresine nazaran bir punto daha ön planda kalacak şekilde tertip edildiği, ancak davalının şahıs unvanı olduğundan “...” ibaresini potansiyel müşterilerin daha çok “mişmişhane” ile satılan malın veya verilen hizmetin ekonomik kaynağı olarak görebilecekleri, bu nedenle hem "mişmişhane" hem de "..." ibarelerinin, uyuşmazlık konusu emtia için ayrı ayrı ayırt ediciliğe sahip oldukları, "mişmiş" ibaresinin kayısının halk dilinde bilinen adı bulunduğu (Yargıtay 11. Hukuk Daireisi 14.11.2012 tarih 2011/2344 E., 2012/18145 K), bu nedenle kayısı ürünleri yönünden anılan ibarenin tanımlayıcı olduğu, davaya konu diğer ürün ve hizmetler bakımından da bu ibarenin halk nezdinde anlamı bulunan, belirli bir gıda ürününü tanımlayan, ayırt edici niteliği düşük bir ibare olduğu, davalı şahsa ait marka başvurusunda "..

. Hukuk Daireisi 14.11.2012 tarih 2011/2344 E., 2012/18145 K), bu nedenle kayısı ürünleri yönünden anılan ibarenin tanımlayıcı olduğu, davaya konu diğer ürün ve hizmetler bakımından da bu ibarenin halk nezdinde anlamı bulunan, belirli bir gıda ürününü tanımlayan, ayırt edici niteliği düşük bir ibare olduğu, davalı şahsa ait marka başvurusunda "..." ibaresinin görsel olarak "mişmişhane" ibaresine nazaran bir punto öne çıkacak şekilde tertip edilmesi, "mişmiş" ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olması nedeni ile ürün ve hizmetlerin ortalama tüketicisi nezdinde işitsel, görsel ve kavramsal olarak, markaların ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda oluşmadığı, anılan maddenin üçüncü fıkrasındaki koşullarının da davacı yararına oluşmadığı, davacının “gerçek hak sahipliği” yönündeki iddiasının sübut bulmadığı, davalının kötü niyetli olduğu ileri sürülmüşse de, karşılaştırılan işaretler arasında iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığından, davalı şahsın marka başvurusunda engelleme, spekülasyon, bagaj marka oluşturma vb. eylemlerde bulunduğuna ilişkin dosya kapsamında somut olgu veya olay bulunmaması nedeni ile bu iddianın da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece de inceleme konusu markaların mal ve hizmet sınıfları yönünden benzer oldukları kanaatine varıldığını, dava konusu “... MİŞMİŞHANE” markasının, müvekkiline ait "MİŞMİŞ" ibaresini aynen içerdiğini, mahkeme kararının aksine davalı markasının asli unsurunun "MİŞMİŞHANE" olduğunu, kişi ad ve soyadlarının genel ilke olarak ikinci planda, tali unsur şekilde değerlendirildiğini, "MİŞMİŞHANE" markasındaki "HANE" ibaresinin de markanın tamamlayıcı unsuru olup, Türkçe'de "ev, konut" anlamına geldiğini, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da davalının haksız beyanlarının aksine "mişmiş" ibaresinin değil, "mışmış" kelimesinin kayısı anlamına geldiğinin belirtildiğini, ayrıca "mışmış" kelimesinin de genel ortalama müşteri kitlesi açısından, manası bilinmeyen bir kelime olarak algılanacağını ve "mişmiş" kelimesi ile kavramsal bir bağlılık kurulamayacağını, dolayısıyla mahkemenin "mişmiş" ibaresinin kayısının halk dilinde bilinen adı olduğu şeklindeki gerekçesinin mesnetsiz ve son derece hatalı olduğunu, ayırt edici olmayan bir işaretin kullanım yoluyla ayırt edici hale gelebilmesinin de mümkün bulunduğunu, emsal bir olayda 2014-M-147 no.lu YİDK kararında, 2011/92733 tescil numarası ile kayıtlı müvekkiline ait "mişmiş" ibareli marka başvurusunun, o tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK m.7/1-c uyarınca, markanın tanımlayıcı işaret olduğu gerekçesiyle kısmen reddine yönelik verilen karara karşı müvekkilinin itirazının kabul edildiğini, bu kararında YİDK'nın açıkça "mişmiş" ibaresinin tanımlayıcı olmadığının belirtildiğini, 6769 sayılı SMK m.6/3 hükmüne dair koşulların da müvekkili yararına oluştuğunu, önceki markadan haberdar veya bilebilecek durumda olmanın da bir kötü niyet göstergesi bulunduğunu, davalının da bu nedenle kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç