muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2932, Karar No: 2024/4311, Tarih: 26.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2932 E.  ,  2024/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1739 E., 2022/4 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/84 E., 2020/433 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları vekili; Siirt ili Şirvan ilçesi Kömürlü köyü çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları esnasında Yelken Mezrası Köy Yanı mevkii 101 ada 1 orman parseli içinde kalan en az 9721.116 m2 yüzölçümündeki tarlanın davacı ...’a, 18982.872 m2 yüzölçümündeki tarlanın ise davacı ...’a ait olduğunu, taşınmazların yüzyıllardır tarla vasfıyla davacılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile belirtilen miktarlardaki taşınmaz bölümünün davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında yapılan keşif neticesinde dava konusu edilen taşınmazın 102 ada 1 parsel olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " dosya kapsamında yapılan keşif neticesinde davacıların dava konusu ettiklerin yerin 101 ada 1 parsel değil 102 ada 1 parsel olduğunun tespit edildiği, tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık süre içerisinde davacıların zilyetlik olgusunu ispat edemediği, ziraat mühendisi bilirkişi heyetin tarafından tanzim edilen raporda önceki yıllarda ekim, sürüm yapıldığına dair kanaatin de tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık zilyetlik olgusunu ispata yarar olmadığı, taşınmazın evveliyatında imar ihya görmediği ve taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yerlerde zilyetlik ile kazanmanın mümkün olmadığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce; " toplanan deliller, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmaz bölümlerinin orman olarak tapuya kayıtlı 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldıkları, 1984 yılı ve 2001 yılı hava fotoğrafları üzerinde yapılan incelemelerde tarımsal maksatlı kullanılmadıkları, evveliyatında imar ve ihya görmedikleri, tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık süre içerisinde davacıların zilyetlik olgusunu ispat edemedikleri, orman bilirkişi raporuna göre hak iddia edilen taşınmaz bölümlerinin orman sayılan yerlerden oldukları, davalı Hazine vekili tarafından taşınmazların değerinin belirlendiği, keşfen belirlenen değer üzerinden Hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle istinaf talebinde bulunmuş ise de, yargılama sırasında keşfen belirlenen dava değeri üzerinden noksan harcın tamamlanmaması halinde, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına, dava dilekçesindeki itiraz edilmeyen dava değeri üzerinden vekalet ücreti takdir ve tayini gerektiğinden ve hüküm verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 hükmüne aykırı bir uygulama bulunmadığı " gerekçeleri ile davacılar vekili ile davalı Hazine ve davalı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurularının HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

161,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 266,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22132, Karar No: 2017/816, Tarih: 13.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22132 E.  ,  2017/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.4.2014 gün ve 206-96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

1)Çekişme konusu 383, 404 ve 459 parsellerin dava dışı ...’e temlik edildiği tarihteki tüm paydaşları gösterir tapu kayıtlarının merciinden temini,

2)Çekişme konusu Karagöçer Köyü 65, 66, 381, 455, 58, 375, 452, 489, 453, 383, 404, 459, 457 parsel, ... Köyü 173, 178, 179, 215, 250, 251, 267, 272 parsel sayılı taşınmazların güncel tapu kaydının merciinden temini,

3)Davacı vekilinin, davalılar ... Karaca ile ...’nın akraba olduğu yönündeki iddiası konusunda davacı vekilinden bilgi alınarak, anılan kişiler arasındaki irs ilişkisini gösterir aile nüfus kayıt örnekleri temin edilerek, evrakına eklenmesi, geri çevirme ile istenilen hususların yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3161, Karar No: 2015/12804, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/3161 E.  ,  2015/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/713-2012/551

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar K.. S.. ve F.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi nedeniyle meydana gelen kazada davacının çocuğunun vefat ettiğini, davacının özürlü raporuna sahip olduğunu, ölüm sebebiyle maddi ve manevi destekten mahrum kaldığını belirterek fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı F. ve K.'den olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; 08.10.2012 tarihinde talebini toplam 6.980,06 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 6.980,06 TL maddi tazminatın 11/06/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 11/06/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar F. ve K.'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar K.. S.. ve F.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar K.. S.. ve F.. S.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 877,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar K.. S.. ve F.. S..'den alınmasına 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/331, Karar No: 2019/2121, Tarih: 08.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/331 E.  ,  2019/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, nitelikli kasten öldürme ve muhtelif suçlardan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı içtima kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 147 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'un, bulunduğu...Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda açık görüşlerdeki süre ve kişi sayısı sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair anılan İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24/07/2017 tarihli ve 2017/452 sayılı Kararına yönelik şikayetin kabulüne ilişkin Van İnfaz Hâkimliğinin 21/08/2017 tarihli ve 2017/1874 Esas, 2017/1672 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüş usulü" başlıklı 12. maddesinin, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir." şeklinde olması karşısında, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı içtima Kararına konu kararlardan biri olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2013 tarih ve 2013/284 Esas, 2013/334 sayılı Kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olduğu anlaşılan sanığın şikayetinin reddine karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/12/2018 gün ve 94660652-105-65-5386-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'un, ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 147 yıl 8 ay hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunduğu, ceza infaz kurumu idaresi tarafından kapalı görüşte uygulanması gereken ziyaretçileri ile teker teker görüştürülme usulünün açık görüşte de uygulanmasının hem kendisi hemde ailesinin mağduriyetine neden olduğu gerekçesiyle yapılan işleme karşı şikayette bulunduğu ve şikayetinin İnfaz Hakimliği tarafından kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar başlıklı ikinci kısım birinci bölümünde kapalı görüş usulü, ikinci bölümünde ise açık görüş usulü düzenlenmiş olup;

Kapalı görüşle ilgili bölümünde yer alan;

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar başlıklı ikinci kısım birinci bölümünde kapalı görüş usulü, ikinci bölümünde ise açık görüş usulü düzenlenmiş olup;

Kapalı görüşle ilgili bölümünde yer alan;

10. maddeye göre; Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir.

Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir.

11. maddeye göre; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanları; eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi dışında kimse ziyaret edemez.

12. maddeye göre; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir.

Yönetmeliğin Açık görüşle ilgili bölümünde yer alan;

14. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklular, anne, baba, eş, çocuk ve torunlarıyla ayda bir gün açık görüş yapabilir. Görüş günleri kurumca belirlenir.

Kınama cezası dışında disiplin cezası almış ve bu cezası kaldırılmamış hükümlü ve tutuklular açık görüşten faydalanamaz. Koşullarının uyması durumunda kapalı görüş hakkı saklıdır.

15. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklular, Bakanlıkça uygun görülen, dinî ve milli bayramlar ile özel günlere mahsus olmak üzere, belirlenen tarihlerde, anne, baba, eş, çocuk, torun, büyükanne, büyükbaba ve kardeşleriyle açık görüş yapabilir.

Bakanlıkça belirlenen yakınları olmayan hükümlü ve tutuklular, üçüncü dereceye kadar olan akrabalarından en çok üç kişiyle görüşebilirler. Ancak; bu fıkra hükmü, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında uygulanmaz.

17. maddeye göre; Açık ziyaretler, bir saatten fazla olmamak kaydıyla 09.00 - 17.00 saatleri arasında yaptırılır. Ziyaret süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işler.

18. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklu sayısının, verilen açık görüş günü sayısına bölünmesi suretiyle, görüş gününe kadar gruplar oluşturulur, her grubun görüş günü ve saatleri, ailelerine bildirilmek üzere, hükümlü ve tutuklulara tebliğ edilir ve hazırlanan program ayrıca koğuşlara ve ziyaretçilerin görebileceği uygun yerlere asılır.

Belirtilen gün ve saatler dışında görüş yaptırılmaz, bir defa görüş yapan hükümlü ve tutuklular ile ziyaretçilere aynı görüşle ilgili olarak ikinci defa izin verilmez.

Belirtilen gün ve saatler dışında görüş yaptırılmaz, bir defa görüş yapan hükümlü ve tutuklular ile ziyaretçilere aynı görüşle ilgili olarak ikinci defa izin verilmez.

Her grubun açık görüşü bittikten sonra, görüş yerinde bulunan hükümlü ve tutuklular, görevliler nezaretinde dikkatli bir şekilde arandıktan sonra koğuş veya odalarına götürülerek burada sayılır. Kimlikleri, fotoğraflı belgelerle kontrol edilir, grup mevcudunun tam olduğunun anlaşılması üzerine, ziyaretçilerin kurum dışına çıkmasına izin verilir.

Mevcut düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde;

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri, hükümlü ve tutukluların açık görüşte kimlerle, ne kadar süreyle görüşebilecekleri konusunda yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla; hükümlünün şikayetinin kabulüne dair Van İnfaz Hakimliğinin 21/08/2017 tarihli ve 2017/1874 Esas, 2017/1672 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı Kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, bu karara yönelik haklı nedenlere dayanmayan kanun yaranına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16195, Karar No: 2019/6863, Tarih: 28.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16195 E.  ,  2019/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Temyiz eden davalı Oğuzhan Bir Enerji Müh. Hafriyat İnş. Nak. Ltd. Şti. vekili Av. ... 12/08/2016 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirmişse de davalı Oğuzhan Bir Enerji Müh. Hafriyat İnş. Nak. Ltd. Şti. vekili Av. ...’in vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; davalı Oğuzhan Bir Enerji Müh. Hafriyat İnş. Nak. Ltd. Şti. vekili Av. ...’in temyizden feragat yetkisini içeren vekaletname aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5713, Karar No: 2012/16514, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5713 E.  ,  2012/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/06/2006 tarihinden itibaren 8 ay çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davalı işyerinde 15.06.2006-28.02.2007 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti ve işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonucunda davanın hizmet tespiti yönünden kısmen kabulü ile 18.6.2006-28.2.2007 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine ve işçilik alacakları yönünden ise talebin kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamında, dinlenen davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, komşu işyeri tanıklarının dinlenmediği, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendiren davalar olması nedeni ile dönem bordrolarında kayıtlı tanıkların bilgilerine başvurulması gereğine değinilmiştir.

Bozma öncesi dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından davacının davalı işyerinde vardiyalı çalıştığının beyan edilmesine göre, bozma sonrası dinlenen tanık beyanları ile davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı hususları açıklığa kavuşturulmadan, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre de; işçilik alacakları yönünden fazla mesai ücretine hükmedilirken hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı hususları araştırılmaksızın, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de; işçilik alacakları yönünden fazla mesai ücretine hükmedilirken hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı hususları araştırılmaksızın, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

... yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarında belirli bir yüzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı İş Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik m. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark işverence ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K., Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K.). Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden indirim, taktiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı hususları araştırılmaksızın ve fazla mesai ücretinden hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı tespit edilmeyen denetime elverişsiz rapor ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda saptanan hususları da kapsayacak şekilde denetime elverişli ek rapor alındıktan ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde... .... İnş. San.ve Tic. AŞ.'ye iadesine, 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.