muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3177, Karar No: 2018/11051, Tarih: 31.05.2018

İncelenen dosyada;

Sanık ... Demir hakkında katılan ...'a yönelik şantaj ve tehdit suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı, sanığın kolluk aşamasında alınan savunmasında psikolojik sorunları olduğunu, kendisinde bipolar bozukluk bulunduğunu beyan ettiği, İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/129 esas sayılı dosyası üzerinden 18/04/2017 tarihli tensip kararıyla sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor düzenlenmesi için sanığın mevcutlu olarak hastaneye sevkine karar verildiği, sanığı muayene eden ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08/06/2017 tarihli ve 11176871462 sayılı raporunda; suç tarihindeki durumunun değerlendirilebilmesi için CMK'nın 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınması gerektiğinin bildirildiği, rapor üzerine sanığa müdafii atandığı, Cumhuriyet savcısının yazılı görüşünün alındığı, 24/10/2017 tarihli duruşmada söz konusu raporun okunduğu, sanık müdafiinin dinlendiği ve CMK'nın 74. maddesi uyarınca sanığın resmi bir sağlık kurumunda, sürenin yetmeyeceğinin anlaşılması halinde kurumun istemi üzerine her seferinde üç haftayı

geçmemek üzere her halde en çok 3 ay süre ile üç haftaya kadar süreyle gözlem altına alınmasına, gözlem altına alma kararının gereğinin Bakırköy Prof.Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yerine getirilmesine karar verildiği, anılan karara sanık müdafii tarafından 31/10/2017 tarihinde, sanığın değişik hastanelerde tedavi gördüğü, bu hastanelerden tedavi evrakları istenerek hastalığının teşhisinin mümkün olduğu, bu nedenle başka yolla tespiti mümkünken sanığın gözlem altına alınmasının orantılılık ilkesine aykırı olduğu belirtilerek itiraz edildiği, merci İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2017 tarihli ve 2017/2834 Değişik İş sayılı kesin nitelikteki kararıyla, sanığın tedavi olduğu hastanelerden tüm tedavi evraklarını toplayarak İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na mevcutlu sevki ile rapor alınması, İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından rapor verilmediği takdirde gözlem altına alma kararının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne, İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli gözlem altına alma ara kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Gözlem altına alınma kararının, kişi hürriyetinin kısıtlanması sonucunu doğuran bir düzenleme olması, CMK'nın 74. maddesinde belirtilmese de gözlem altına alınma kararı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakacağı için Anayasa'da temel hak ve hürriyetlerin kısıtlanması için öngörülen ölçülülük ilkesinin gözetilmesinin ve başka suretle rapor düzenlenmesinin mümkün olmadığı hallerde gözlem altına alınma yoluna başvurulmasının gerekmesi karşısında; sanığın tedavi evrakı temin edilerek bu evrakla birlikte ilgili sağlık kuruluşuna sevki sağlanıp TCK'nın 32. maddesi uyarınca rapor düzenlenmesinin talep edilmesi, buna rağmen rapor tanzim edilemeyip sanığın gözlem altına alınmasının istenilmesi halinde gözlem altına alınma kararı verilmesinin gerektiği gözetilmeden kurulan, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına dair İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/129 esas sayılı ve 24/10/2017 tarihli ara kararının yasaya uygun olmadığı, bu nedenle de anılan karara yönelik itirazın kabulü ile kaldırılmasına ilişkin merci İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2017/2834 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden bozma isteminin, CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2230, Karar No: 2020/1502, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2230 E.  ,  2020/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin dondurma ve dondurulmuş gıda dağıtımında kullanılan kamyon ve kamyonet üretimi ile frigorifirik kasa üretimi ve nakliyesi alanında faaliyet gösterdiğini, son dönemlerde bir kısım sebeplerle ekonomik dar boğaza girdiğini, borçlarını ödemekte zorlandığını, uzun vadeye yayılacak bir ödeme planı içerisinde ekonomik dar boğazdan çıkmalarının mümkün olduğunu ileri sürerek, konkardato taleplerinin kabulü ile öncelikle geçici mühlet verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, kesin mühlet içerisinde tanzim edilen konkordato komiseri raporunda konkordatonun başarıya ulaşmayacağının belirtildiği ve böylelikle İİK 292/1-b maddesindeki halin ortaya çıktığı gerekçesiyle, kesin mühletin kaldırılması ile davacı şirketin iflasının açılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.03.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4043, Karar No: 2013/3617, Tarih: 04.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4043 E.  ,  2013/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra İflas Kanunu’nun 72. maddesi uyarınca açılmış menfi tespit istemine ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında deniz akvaryumu kurulumu konusunda eser sözleşmesinin varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, akvaryumun ayıplı imâl edilmesi nedeniyle davalının bedele hak kazanmadığı, iş bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibinde borçlu olmadıkları konusundadır. Bu haliyle imalâtın ayıplı olup olmadığının tespiti teknik bilgiyi gerektirdiğinden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporda, akvaryumun sadece gerçekleşen imalâtının maliyet değeri hesaplanmış, eksik bırakılan imalâtlar belirlenmiştir. Oysa davada, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın 360. maddesine dayanılarak eserin kullanılamayacak nitelikte ayıplı olduğundan bahisle reddi gerektiğinden iş bedelinin istenemeyeceği, borçlu olmadıkları iddia edilmiştir. Gerçekten imalât kabule icbar edilemeyecek nitelikte ayıplı ise davacı bedel ödemek zorunda değildir. Ancak bu husus uzman bilirkişi incelemesiyle anlaşılabileceğinden, yeterli inceleme içermeyen rapor hükme dayanak alınamaz. Mahkemece yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacının cevaba cevap dilekçesinde akvaryumun cam bedelinin hesaplanarak tüm iş bedelinden mahsubuyla kalan bedel üzerinden borçlu olunmadığının tespitine ilişkin kabulü bir yana bırakılarak bilirkişice saptanan maliyet değeri üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur. O halde yapılması gereken iş, HMK’nın 281/III. maddesi uyarınca elektrik ve makine mühendisi ile akvaryum imalâtından anlar teknik uzmandan oluşacak üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde inceleme yapılarak var ise eserdeki ayıpları saptamak, eserin tümüyle reddi gerektiği anlaşıldığında davacının cam imalâtını kabul ettiği gözetilerek toplam bedelden cam imalâtına ilişkin bölümünün mahsubuyla kalandan borçlu olmadığının tesbitiyle reddi gereken malzemenin davalıya iadesine karar vermek, şayet eserdeki ayıplar, kabulden kaçınmayı haklı kılacak derecede önemli değilse ayıp miktarınca davayı kabul ederek fazla istemi reddetmek, alınacak bilirkişi raporuyla tespit raporunun çelişmesi durumunda

giderilmesi için yeniden rapor almak ve hasıl olacak sonuca uygun hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

giderilmesi için yeniden rapor almak ve hasıl olacak sonuca uygun hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13784, Karar No: 2019/17911, Tarih: 07.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13784 E.  ,  2019/17911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/467 Esas, 2018/897 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli ve 2018/1018 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.07.2019 tarihli ve 2019/9006 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2019 tarihli ve 2019/80857 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; "...Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir..." şeklinde açıklamalar karşısında, yargılama sırasında uzlaştırma kapsamında olmayan suçun nitelikli halinin, uzlaşma kapsamında olan basit hali olacağının değerlendirilmesi halinde, bu suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebilmesinin ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alınarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında eşe karşı silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, sanığın eyleminin evlilik öncesinde gerçekleştirdiğinden bahisle mahkemece basit yaralama suçu olarak nitelendirilmesi neticesinde anılan suçun ''Uzlaştırma'' hükümleri kapsamında olması karşısında, Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan, “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma

Dosya kapsamına göre, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında eşe karşı silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, sanığın eyleminin evlilik öncesinde gerçekleştirdiğinden bahisle mahkemece basit yaralama suçu olarak nitelendirilmesi neticesinde anılan suçun ''Uzlaştırma'' hükümleri kapsamında olması karşısında, Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan, “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma

kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın öncelikle uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli ve 2018/1018 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15990, Karar No: 2007/465, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15990 E.  ,  2007/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Kunduz ve Sarıçiçek Orman İşletme Şefliği koruma alanı dahilindeki ormanlık sahada izin almadan 2 adet enerji nakil hattı kurduğunu, bilahare, ... ile TEİAŞ, ..., EÜAŞ ve BOTAŞ Genel Müdürlüğü arasında 4.4.2002 tarihinde ormanlık alanlarından geçen enerji nakil hatları ile ilgili olarak izin bedellerine ilişkin protokol imzalandığını, buna rağmen davalı kurumun protokol gereği yapması gereken ödemeleri yapmadığını ileri sürerek 8.770 YTL. nın faizi ile davalılardan ödetilmesini istemiştir.

Davalı ..., ... mahkemesi’nin davalı ... Müessese Müdürlüğü de ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, davanın öncelikle yetkisizlik nedeniyle, olmadığı takdirde ise esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Müssese Müdürlüğü’nün ikametgahı mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin davada yetkili olduğu kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden ... davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını sözleşmede kararlaştırılan veya genel yetkili mahkemelerden herhangi

2006/15990-2007/465

birinde açabilir. Dava konusu olayda davacı davalı ile yapılan irtifak hakkına ilişkin protokola dayanarak alacağının ödenmediğinden bahisle sözleşmeden ... para alacağının tahsilini istemiştir. Borçlar Kanununun 73. maddesine göre sözleşmeden ... para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında dava açabilir. Dava konusu olayda da alacaklı, sözleşmeden ... para alacağının ödenmesi için kendi ikametgahı mahkemesinde dava açmış olup, mahkemece yetki itirazının red edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2876, Karar No: 2020/7353, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/2876 E.  ,  2020/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

25/03/2014 tarihli bilirkişi raporunda ortak yaşam alanında sanık ve diğer üç kişinin genel temizlik yaptıkları sırada sanığın iki defa metal bir kapla getirdiği suyu akvaryum isimli gözetleme odasının kapısına yukarıdan aşağıya doğru serpmek sureti ile döktüğü, suyu sadece kapı üzerine döktüğü, akvaryuma ait 6 parçalı diğer camlara su dökmediği kamu malına zarar verme kasdıyla hareket ettiği anlaşıldığından eylemi sabit olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken olay ve subuta uymayan yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10545, Karar No: 2010/3996, Tarih: 29.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10545 E.  ,  2010/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkillerine ait aracın çalındığını, davalının ihbara rağmen araç bedelini ödemediğini, olayın oluş şeklinin poliçe teminatı dışında kalan hallere uymadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 23.200 TL kasko sigorta bedelinin 25.2.2008 temerrüt tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili 20.6.2006 tarihinden sonra yapılan değişiklikle kasko sigortalarında anahtarı ile aracın çalınması sonucunu meydana gelen hasarların teminat harici bırakıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 23.000 TL tazminatın 25.2.2008 tarihinden iyleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacı ... ve ... tarafından açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından sigortalanan aracın riziko tarihinide kapsayan dönem için davalı ... şirketinin sigorta güvencesi altında olduğuna ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık araç anahtarının sigortalı davacının şadırvanda asılı çeketinin cebinden alınması suretiyle aracın anahtar kullanılarak çalınması halinin teminat kapsamında olup olmadığı noktasındadır. Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları'na 20.6.2006 tarihinde eklenen A.4.11 maddesi uyarınca " araç anahtarlarının ek sözleşmede belirtilen haller sonucunda ele geçirilmesi suretiyle aracın çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu meydana gelecek ziya ve hasarların" ek teminat kapsamına alınabileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında düzenlenen poliçenin 2. Sayfasında yer alan özel klozda, araç anahtarlarının klozda belirtilen hallerde ele geçirilmesi suretiyle aracın çalınması ve/veya çalınmaya teşebbüs sonucu meydana gelecek ziya ve hasarlar teminat kapsamı dışındadır, denmek suretiyle hangi hallerde araç anahtarlarının ele geçirilmesi şeklinde hasarın teminat kapsamı dışında olduğu tek tek sayılmış poliçenin 3. Sayfasında " Araç anahtarlarının başkalarınca zor kullanmadan ya da zor kullanma gerektirmeyecek şekilde açıkta bırakılmış olması veya açık bırakılmış kapı ya da pencereden kapalı bir mekana zor kullanmadan girilip ele geçirilmesi suretiyle aracın çalınması ya da çalınmaya teşebbüs edilmesi sonucu meydana gelecek her türlü ziya ve hasarlar"'ın teminat harici olduğu ifade edilmiştir.

Davacının olaya ilişkin anlatımından ve dosya kapsamından sigortalı aracın anahtarının başkalarınca zor kullanmadan ve zor kullanma gerektirmeyecek şekilde davacının umuma açık alanlardan olan cami avlusunda şadırvana asılı bulunan çeketinin cebinden alınmak suretiyle aracın çalındığının ve bu halin teminat haricinde kaldığının anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20479, Karar No: 2014/8436, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20479 E.  ,  2014/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, müşteki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın müştekiye laf atarak sataşmak suretiyle ilk haksız harekette bulunduğu anlaşılmakla, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.