muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7902, Karar No: 2022/9594, Tarih: 19.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7902 E.  ,  2022/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda: davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; çeltik fabrikasını kiralayan davalıya teslim edilen malzemelerin kira sözleşmesinde yazıldığını, bir çeltik fabrikasının çalışması için bütün malzemelerin teslim edildiğini, davalının ayrılırken kiralananda bulunan hassas terazi, randıman makinesi eleği, 5 adet çekmeceli mobilya, paketleme makine çeneleri, dikiş makineleri, 25 kg.lık terazi, bilgisayar, yazıcı, portif, konik taş kalıbı, soyucu merdanesi, güç kaynağı, calaskal, yedek kayışlar, elevatörler gibi malzemeleri götürdüğünü, bunları teslim etmediğini, eksik malzemelerin bedelinin tespit dosyası ile 47.350 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek; 47.350 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; aleyhinde açılan tahliye davası sonrasında davacı ile anlaşarak, 27.04.2013 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, eksik malzemeleri teslim ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; sözleşmede yazılı makineler dışında değerlendirme yapılamayacağı, sözleşmede yazılı olanlar yönünden ise davalının bu malzemeleri götürdüğünün ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar; davacının temyizi üzerine, Dairemizin 25.10.2018 tarihli ve 2017/13638 E., 2018/10666 K sayılı ilamıyla; taraflar arasında imzalanan 01.10.2011 tarihli kira sözleşmesinde kiracıya teslim edilen malzemelerin yazıldığı ve aktif olarak çalıştırmaya hazır fabrika binası ve müştemilatının kiracıya teslim edildiğinin açıklandığı, öncelikle Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporunda sayılan malzemelerin sözleşmede yazıldığı gibi aktif olarak çalışması için fabrikada bulunması elzem olan malzemelerden olup olmadığı, davacı tarafından tespit dosyasına sunulan faturaların iddia edilen malzemelerle ilişkisi bulunup bulunmadığı, kira sözleşmesinde yazılı olan malzemelerden hangilerinin davacının talep ettiği makineler olduğu, ayrıca aktif olarak çalıştırılmaya hazır bir fabrika binasında bulunması zorunlu olan makina ve eşyaların neler olması gerektiği üzerinde durulup taraflar arasındaki 27.04.2013 tarihli sözleşmede teslim edildiği belirtilenlerin dışında kalıp kalmadığı hususları da değerlendirilerek sonucuna göre varsa davacı tarafa iade edilmeyen eşyalarla ilgili bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; keşif esnasında eksik olduğu tespit edilen ve faturalar ile uyumlu olup aktif olarak çalışan bir çeltik fabrikasında bulunması gereken malzemeler olduğu belirlenen bilgisayar, güç kaynağı, yazıcı ve fotokopi makinesinin toplam değerlerinin 4.625 TL olduğu, kalan malzemeler bakımından bu malzemelerin aktif olarak çalıştırılmaya hazır bir fabrika binasında bulunması zorunlu olan makine ve teçhizatlardan olduğunun belirtildiği ancak bunlarla uyumlu faturaların bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.625 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyizi yönünden yapılan incelemede;

Somut olayda taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde açıkça kiralananın “aktif olarak çalıştırmaya hazır fabrika binası ve müştemilatı” olduğu ifade edilmiştir. Bu durumda mahkemece davacı talebi ile yapılan tespit sonucu Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporunda sayılan malzemelerin sözleşmede yazıldığı gibi aktif olarak çalışması için fabrikada bulunması zorunlu malzemelerden olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde alanında uzman yeni bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile tespit edilerek, davacı tarafından talep konusu edilip aktif olarak çalışmaya hazır fabrika binasında bulunması zorunlu olan malzemeler yönünden bozma ilamına uygun şekilde değerlendirme yapılarak bu nitelikte olup davacıya teslim edilmediği belirlenen malzemeler yönünden kabul kararı verilmesi gerekirken, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin, yalnızca faturalarla uyumlu bulunan malzemeler yönünden kabul kararı verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3222, Karar No: 2025/1762, Tarih: 12.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3222 E.  ,  2025/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1772 Esas, 2024/368 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/234 E., 2018/336 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... . ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin sahibi olduğunu, davalı ...’ın sürücü, ...’nün ise fizyoterapist olarak 2013 – 2015 yılları arasında müvekkilinin işyerinde çalıştıklarını, bu esnada merkezde tedavi gören öğrenci velileriyle iletişim halinde olduklarını, öğrenci velilerine kendi merkezini kötüleyen, karalayan, haksız itham ve iftiralar içeren söz ve davranışlarda bulunduklarını, davalı ...’nün Fizyolit Rehabilitasyon Merkezi adı altında ayrı bir yer açtığını, diğer davalı ...’ın da oraya geçtiğini, müvekkilinin merkezinde çalışan öğrencileri de yanlarına çekmek için kendi merkezini karalamaya devam ettiklerini, idari makamlara müvekkilini şikâyet ettiklerini, idari soruşturma geçirdiğini, yaklaşık 25 öğrencinin müvekkiline ait merkezden ayrılarak davalı ...'a ait merkeze geçiş yaptığını, bu şekilde müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarara uğratıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin davacıya ait merkezi kötüleyici ve karalayıcı davranışta bulunmadıklarını, davacıyı herhangi bir yere şikayet etmediklerini, kendi işyerlerini davacının yaptığı şikâyetler nedeniyle geç açtıklarını, kendi açtıkları merkezde verdikleri hizmetin diğer merkezlerde mevcut olmadığını, davacının merkezinden gelen öğrenciler olduğu gibi başka yerden de ayrılıp gelen öğrencilerin bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olaya ilişkin savcılık soruşturması ve idari incelemede herhangi bir yaptırım kararı alınmadığı, Salihli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden gönderilen liste ve öğrencilerin ayrılış tarihleri incelendiğinde 24 öğrencinin değişik tarihlerde kayıt sildirdiği, bunlardan 5 tanesinin Aralık 2014, 5 tanesinin Ocak 2015, 4 tanesinin Şubat 2015, 2 tanesinin de Mart 2015'de davacının rehabilitasyon merkezinden kayıt sildirdiği, kalan 8 tanesinin ise 2015 yılının kalan aylarında ve 2016 yılı içinde kayıt sildirdiği, davalıların Salihli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne davacıyı şikâyet tarihlerinin ise 03.02.2015 ve 04.02.2015 tarihleri olduğu, davalıların davacı hakkındaki bu şikâyetlerinin yasal sınırlar içinde değerlendirilmesi gerektiği, davacı tanıklarının tamamının davacı yanında çalışan personel olduğu ve içlerinde hiçbirinin davacıya ait rehabilitasyon merkezinde eğitim alan öğrenci velisi olmadığı, davacı tarafın tanık listesi içinde öğrenci velisi bulunmadığı, tanıkların davacıya ait rehabilitasyon merkezinden çocuklarının aldığı eğitim hizmetinden memnun kalmadıkları için ayrıldıklarını beyan ettikleri, sonuç olarak davalıların davacının rehabilitasyon merkezinden kayıt sildiren 24 öğrencinin kayıt sildirmesi konusunda kusurlu hareketlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı mirasçıları tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait merkezde eğitim gören öğrencilerin davalılar tarafından ayartıldıklarının ispat edilemediği, öğrencilerin davacıya ait merkezden ayrılıp, davalılara ait merkeze geçmelerinin de tek başına haksız rekabet teşkil etmeyeceği, yine haksız şikayet yoluyla davacıya ait merkezin kötülendiği iddiasının da sübut bulmadığı, dinlenen davacı tanıklarının da davalıların haksız rekabette bulunduklarını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı mirasçıları ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı mirasçıları ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı mirasçıları ... ve ...'e yükletilmesine, 12.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18133, Karar No: 2011/1913, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18133 E.  ,  2011/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçlarından sanıklar ... ve Işıl Öktem'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2009 gün ve 2009/66 Esas, 2009/463 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17219, Karar No: 2012/797, Tarih: 12.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17219 E.  ,  2012/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın babası hakkında Bartın C. Savcılığı'na yapılan suç duyurusu sonrasında dava açılırsa bu dosya ile birleştirilerek delillerin birlikte takdiri ve ayrıca sanığın imzacı tanıkların yeminli ifadeleri ile doğrulanan suç tutanağında tarlasının etrafında çakılmış kayın kazıkları "tarlamızdan kesmiştim" diyerek eylemi kabullenmesi ve yargılama aşamasında da tarlalarından kesilen emvalin meşe olduğunun belirtilmesi karşısında öncelikle tapulu tarladaki kesimler suça konu çakılan kazıklar incelenerek birbirine uygunluğu ve tapulu tarladan ... olup olmadığı araştırılıp sonucuna nazaran hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken bu yönden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6881, Karar No: 2016/1095, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6881 E.  ,  2016/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.07.2014 tarih ve 2011/254-2014/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili ile katılma yoluyla davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 1901 yılından beri kullanılan ve aynı yıl menşe ülkede tescil ettirilen "..." markalı çikolatanın ilk üretimden itibaren ... renkli paket içinde satıldığını, "..." renginin Türkiye'de tescil edilebilmiş tek renk markası unvanını kazandığını, rengin müvekkili markası ile özdeşleştiğini, müvekkilinin bu renk için yaptığı 2005/47462 sayılı tescil başvurusunun TPE tarafından "ayırt edicilik kazandığı" gerekçesiyle kabul edildiğini, daha bir çok ülkede de tescilli olduğunu, davalının ise "..." markalı ürününün ambalajı üzerinde tescilsiz ... rengini ve markanın yazım karakterini de müvekkili gibi beyaz harflerle ve kaligrafik olarak benzer şekilde kullanmak suretiyle müvekkili ürünleri ile kuvvetli bir bağ kurduğunu, ürünün özellikle çocuklar tarafından tüketildiği gözetildiğinde iltibasa, ilişkilendirme ihtimaline, haksız rekabete neden olunduğunu ileri sürerek markaya tecavüzün tespitini, önlenmesini, eski hale iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkiline ait ürünün ambalajında kahverenginin ağırlıkla kullanıldığını, az miktarda bulunan mor rengin davacının ürünlerinde kullandığı ... renginden farklı olduğunu, ambalajda müvekkilinin davacıdan çok farklı markanın, renklerin ve şekil unsurunun kullanıldığını, iltibas ve karıştırılma tehlikesinin doğmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada da, davacı adına tescilli 2005/47462 sayılı "..." renginden oluşan işaretin marka vasfına sahip olmadığını, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, renklerin bağımsız olarak tescilinin istenemeyeceğini, ayrıca anılan rengin tescil edildiği gibi kullanılmadığını, kullanılmama nedenine dayalı olarak hükümsüzlük koşullarının oluştuğunu ileri sürerek karşı davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davalı vekili, "..." renginin pek çok ülkede "..." çikolataları ile özdeşleştiğini, ayırt edici nitelik kazandığını, marka vasfına sahip olduğunu, rengin ürüne işaret etmediğini, tescilden itibaren 5 yıllık sürenin dolmadığını savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Karşı davalı vekili, "..." renginin pek çok ülkede "..." çikolataları ile özdeşleştiğini, ayırt edici nitelik kazandığını, marka vasfına sahip olduğunu, rengin ürüne işaret etmediğini, tescilden itibaren 5 yıllık sürenin dolmadığını savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, önce karşı dava yönünden inceleme yapıldığı, tescilden itibaren 5 yıllık süre geçmediği, dava konusu renk markasının yoğun bir şekilde kullanıldığı, karşı davalının soyut renk markasının bir çok ülkede tescilli olduğu, ... renginin yoğun ve uzun süreli kullanıldığı, toplumun önemli bir kesiminde ... renk markasının ... çikolatalarının rengi olarak bilindiği ve tanındığı, bu renk markasının ... ürünleri ile özdeşleştiği, dolayısıyla ayırdediciliğinin bulunduğu, buna göre karşı davalı adına tescilli markanın hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, asıl dava yönünden yapılan incemede, renklerde ton ve yazılarda karakter farklılığının bulunduğu, salt renk tonu yakınlığı nedeniyle tüketicilerin ürünleri karıştırmayacağı, ambalajların iltibasa neden olacak derecede birbirlerine benzemediği, genel görünümlerinin farklılaştığı, piyasada dava konusu renklerin başka firmalarca da kullanıldığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili ve katılma yoluyla davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı-karşı davalı şirket vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; mahkemece asıl dava ve karşı dava reddedilmiş, davacı-karşı davalı vekili süresi içinde kararı temyiz etmemiş, davalı- karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına karşı katılma yoluyla asıl davada verilen kararı temyiz etmiştir. Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları karşı davaya yönelik olduğundan, davacı-karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik katılma yoluyla temyizi mümkün değildir. Bu nedenle davacı-karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik olan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 30,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5246, Karar No: 2024/7169, Tarih: 10.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5246 E.  ,  2024/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/275 E., 2023/398 K.

KARAR : Başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/557 E., 2020/492 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre davacı-karşı davalı kadın vekilinin temyize konu ettiği ziynet alacağı davasında, reddedilen kısım Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı-karşı davalı kadın vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; birliğin erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, düğünde müvekkiline takılan 39 çeyrek altın, 5 adet gram altın, 13 adet tam altın, 5 adet bilezik, 15 adet yarım altın, 11.220,00 TL nakit para ve 50 euro paranın müvekkiline aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; birliğin kadının kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, müvekkili yararına yasal faizi ile birlikte 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI