muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/378, Karar No: 2019/8167, Tarih: 15.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/378 E.  ,  2019/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen hapis cezasının, katılanın yüzde sabit iz nitelikte yaralanması nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılmasına karar verilmeden ve uygulama maddesi olan TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince, sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29. maddeleri gereği hükmolunan “3 yıl 9 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Yüzde sabit ize ilişkin raporun bizzat muayene sonucu düzenlenmesinin zorunlu olmasına karşın, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.03.2014 tarihli evrak üzerinden düzenlenen raporunun hükme esas alındığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve adli raporları ile birlikte en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilmesi suretiyle, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8933, Karar No: 2014/1528, Tarih: 03.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8933 E.  ,  2014/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20./12/2013

NUMARASI : 2009/471-2011/197

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil S.. S.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 02.04.2012 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili şirket hakkında verilen iflasın ertelenmesi süresinin 11.04.2012 tarihinde sona ereceğini daha önce verilen ihtiyati tedbir kararının esas hakkında yeni bir karar verilinceye kadar devamına ve iflasın bir yıl süre ile daha ertelenmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, 28.05.2012 tarihinde dava dosyanın aynı esas numarası üzerinden rapor alınması için bilirkişi heyetine tevdiine, iflasın ertelenmesi talebinin rapor sunulduktan sonra duruşmada değerlendirilmesine karar verilerek yargılamaya devam edilmiş ve tüm dosya kapsamına göre, 20.12.2012 tarihinde davanın kabulü ile davacı şirketin iflasının 20.12.2012 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

20.12.2012 tarihli kararı, müdahil S.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1) Talep, iflasın ertelemesi kararın uzatılması istemine ilişkindir.

İflas erteleme süresinin uzatılması talepleri ilk erteleme talebinde olduğu gibi borca batıklık halinin denetimi ve projenin uygulamasında öngörülen başarı, bundan sonraki süreçte de ciddi ve inandırıcı olma vasfını koruyup korumadığı, şirketin hali hazır durumu ile erteleme sürecindeki mali gelişimi bilirkişi incelemesi ile netleştirilmelidir. Ancak bu talebin yeni bir esas numarası üzerinden, taraflara tebligat yapılarak ve duruşma açılarak değerlendirilmesi, uzatmaya karar verilecekse bu sürenin ilk uzatma süresinin bittiği tarihten itibaren başlaması gerekir.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin uzatma talebinin yeni bir talep olduğu gözetilerek, yeni bir esas numarası üzerinden duruşma açılarak taraflara tebligat çıkartılıp beyanda bulunma imkanı tanınmalı ve bilirkişiden tekrar rapor alınıp kayyım raporları ile birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde karar verilmelidir.

Kabule göre de, iflasın 11.04.2011 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile ertelendiği nazara alındığında, iflasın bu kez bu sürenin bittiği 11.04.2012 tarihinden itibaren 1 yıllık süre kadar uzatılması gerekirken, bu husus nazara alınmadan karar tarihi olan 20.12.2012 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle iflasın ertelenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, müdahil S.. S.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Kabule göre de, iflasın 11.04.2011 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile ertelendiği nazara alındığında, iflasın bu kez bu sürenin bittiği 11.04.2012 tarihinden itibaren 1 yıllık süre kadar uzatılması gerekirken, bu husus nazara alınmadan karar tarihi olan 20.12.2012 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle iflasın ertelenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, müdahil S.. S.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7282, Karar No: 2024/643, Tarih: 18.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7282 E.  ,  2024/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1671 Esas, 2023/874 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/243 Esas, 2022/155 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19705, Karar No: 2013/3952, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19705 E.  ,  2013/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Dünyalar Kum Ocağında yaklaşık 1,5 yıldır kepçe operatörü olarak çalışan sanık ...'nun işi nedeniyle kendisine tevdii edilmiş lastik tekerlekli ... kepçesinin yakıt tankından ... yerinin izni ve haberi olmaksızın yaklaşık 3 aydır sürekli her gece aynı amaç doğrultusunda mazot alıp bu mazotu bidonlara doldurup bidonları ... plaka sayılı motorsikleti ile bazı geceler İlçemiz ... ... yakınlarında bulunan Kum ocağına yaklaşık 1,5 Km uzaklıktaki kayalık noktaya bıraktığı, bazı geceler ise buradaki bidonları ve çaldığı yeni mazot dolu bidonları İstanbul Karayolu üzerinde bulunan benzin istasyonları yakınlarında kamyonculara satarak menfaat temin ettiği şeklinde gerçekleşen eylemde, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15220, Karar No: 2013/19753, Tarih: 11.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15220 E.  ,  2013/19753 K.**

* ECZACI STOK ZARARI BEDELİ

* İLAÇ STOK ZARARLARI

* BAKLETİCİ MESELE

* KAMU KURUM İSKONTOLARINDA ARTIRIM YAPILMASI

* ECZA DEPOLARININ SORUMLULUĞU

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 165

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin eczacı olup, davalı ecza deposundan ilaç satın aldığını, Bakanlar Kurulu Kararıyla ilaç fiyatlarında indirime gidilmesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu’nca yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliği uyarınca kamu kurum iskontolarında artırım yapılması sonrasında müvekkilinin eczacı stok zararının oluştuğunu, Bakanlar Kuruluna ait 10.11.2011 tarihli karar ve yine Sosyal Güvenlik Kurumu’nca yayınlanan 17.12.2011 tarihli tebliğde belirtildiği üzere oluşan ilaç stok zararlarının ilaç firmaları tarafından ecza depolarına, ecza depolarınca da eczacılara ödeneceğinin bildirildiği halde müvekkiline ait 10.683.97 TL.lik faturaya konu stok zararı bedelinin ihtarname tebliğine rağmen davalı yanca ödenmediğini belirterek bu tutarın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bakanlar Kurulu Kararının idari nitelikte bir karar olup, kanun gücünde bulunmadığından yanlar arasında bağlayıcı olmadığı gibi anılan Bakanlar Kurulu Kararı ile ilgili Danıştay’da iptal davasının derdest bulunduğunu, kaldı ki yapılan düzenlemelerde müvekkilinin aracı konumunda bulunduğunu, stok zararını ödemekle yükümlü olan mercinin ilaç fabrikaları olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Bakanlar Kurulu Kararı ve Sosyal Güvenlik Kurumu tebliği uyarınca davacının oluşan stok zararının davalı ecza deposu tarafından karşılanması gerektiğinin belirlenmiş olup, bu kapsamda benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanın stok zararına konu 10.683.97 TL.lik fatura tutarı kadar alacaklı olduğunun saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.683.97 TL.stok zararı tutarının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen 10.11.2011 tarihli Bakanlar Kurulu Kararının iptali konusunda Danıştay’da iptal davası açıldığı dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu karar gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından çıkarılan tebliğlerin de anılan Bakanlar Kurulu Kararının Danıştay’ca iptali halinde dayanaksız kalacağı açıkça görülmektedir.

Bu durum karşısında mahkemece Danıştay’da derdest bulunan iptal davasının sonucu beklenmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

Bu durum karşısında mahkemece Danıştay’da derdest bulunan iptal davasının sonucu beklenmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2224, Karar No: 2013/6614, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2224 E.  ,  2013/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ...Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6332, Karar No: 2013/13196, Tarih: 30.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6332 E.  ,  2013/13196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Borçlu şirkette sekreter olarak çalışan sanığa haczedilerek yediemin olarak teslim edilen klimanın, halen borçlu şirket yetkilisi tarafından muhafaza edildiğine dair sanık savunması ve tanık beyanının doğruluğu kolluk vasıtasıyla araştırılarak, mahcuzun üzerinde tasarrufta bulunulmadığının tespiti halinde sanığın beraatine, mahcuzun bulunamaması halinde ise sanığın hacizden sonra işyerinden ayrıldığı hususu gözetilerek, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu klimanın kaybolmasına neden olmaktan TCK'nın 289/3. maddesi uyarınca önödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5349, Karar No: 2016/4065, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5349 E.  ,  2016/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan Diyarbakır (kapatılan) 3. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1993/93 esas, 1994/297 sayılı Kararı ile müebbet hapis cezasına hükümlü ...'ın Bolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, İzmir 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakli sırasında hükümlüye ait mach 3 traş bıçağının hükümlüye verilmemesine dair İzmir 2 Nolu F Tipi Kapalı Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22/12/2015 tarihli ve 2015/1898 sayılı Kararına hükümlü tarafından yapılan şikâyetin kabulüne, mach 3 traş bıçağının hükümlüye verilmesine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 12/01/2016 tarihli ve 2015/7129 esas, 2016/218 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarihli ve 2016/113 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İzmir 1. İnfaz Hakimliği tarafından mach 3 traş bıcağının hükümlü tarafından nakil geldiği Bolu F tipi Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin edildiği ve mezkur kurumda kullanıldığı gerekçesi ile Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararına vaki şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de, hükümlülerin cezaevinde bulundurulabilecekleri eşyaların 17/06/2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiği, Yönetmeliğin Temizlik başlıklı 13. maddesinde ise ''Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için tarak, saç fırçası, sabun, kese, diş macunu, diş fırçası, tıraş sabunu, şampuan, parfüm, krem, saç boyası, çakısı bulunmayan tırnak makası, plastik saplı tıraş bıçağı, beş adet plastik elbise askısı, çamaşır mandalı ve gündelik hayatta kullanılan plastik eşyalar ile idarece uygun görülen uzunlukta çamaşır ipi bulundurabilir.'' hükmüne yer verildiği,

Dosya kapsamına göre hükümlünün nakil geldiği Bolu F tipi Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin ettiği ve mezkur kurumda kullanılan demir saplı mach 3 traş bıcağının anılan Yönetmelik'in 13. maddesi kapsamında bulundurulabilecek eşyalar arasında sayılmadığı gözetildiğinde, hükümlüye iadesine karar verilen eşyanın bulundurulmasının yasak nitelikte olduğu, hükümlünün bu eşyaları nakil geldiği ceza

../..

S/2

infaz kurumu kantininden temin etmesinin ve daha önceden kullanmasının da sonuca etkili olmayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/07/2016 gün ve 94660652-105-35-5709-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarihli ve 2016/113 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2279, Karar No: 2007/3601, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2279 E.  ,  2007/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında imzalanan senetten dolayı borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 27.02.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.