muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29696, Karar No: 2020/14545, Tarih: 03.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/29696 E.  ,  2020/14545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait işyerinde 03/11/2010-11/08/2014 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, iş akdini fesih ettiği tarihte net gelirinin ortalama 4.000,00 TL olduğunu, maaşın bir kısmının banka kanalıyla ödendiğini, kalan kısmının alınan bahşişlerden oluştuğunu, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, resmi ve dini bayramların tamamında çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücret ve genel tatil ücretleri ödenmeyen, fiili olarak almakta olduğu ücretin asgari kısmından sigorta primleri yatırılan, bu şekilde sigorta primleri eksik bildirilen davacının taleplerine rağmen düzeltme yapılmadığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının AVM içerisinde bulunan Polonez isimli restoranda 03/11/2010 - 21/08/2014 tarihleri arasında komi olarak çalıştığını, davacının brüt ücretinin 1.134,00.TL olduğunu, davacının çalışmasının devam ettiği esnada restoran operasyon müdürüne giderek, çalışmasından dolayı artık mutlu olmadığını, işe gelmek istemediğini, farklı bir yerle görüştüğünü belirtmek suretiyle istifa etmek istemediğini sözlü olarak beyan ettiğini, davalı şirketin davacıdan istifa dilekçesi sunmasını istediğini, ancak davacının sunmadığı gibi ihbar sürelerine uymaksızın işyerine gelmekten vazgeçtiğini, 11/08/2014-18/08/2014 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalıya ait işyerinde kurum kayıtlarına göre 03/11/2010 - 11/08/2014 tarihleri arasında garson olarak çalıştığı, davacı, davalı ve tanık beyanları, ücret bordroları, emsal ücret araştırması birlikte değerlendirilerek ücret artı bahşişlerle birlikte 4.323,30 TL aylık brüt ücret aldığı, iş aktinin davacı tarafından geniş anlamda ücret olarak kabul edilen fazla çalışma, genel tatil ücretlerinin ödenmemesi gibi haklı nedenle feshedildiği, davacının kök raporda hesaplandığı miktarda kıdem tazminatı alacağının kabulüne, davacının tanık beyanlarına göre haftada 18 saat fazla mesai yaptığı, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek alacak miktarlarının hesaplandığı, raporda hesaplanan alacak miktarından bir kişinin yılın tamamında bu şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, izinli, raporlu, mazeretli olup çalışamayacağı günler nedeniyle %30 oranında takdiri indirimi yapılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük 12 saat çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek, günlük çalışma süresi 11 saat olarak belirlenmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesine göre ve Dairemiz ilke kararları doğrultusunda 12 saatlik çalışma süresinden yemek ve diğer ihtiyaçlar için düşülmesi gereken ara dinlenme süresi 1.5 saat olup, mahkemece 1 saat olarak yapılan eksiltme sonucuna göre belirlenen fazla mesai ücreti alacağının kabulü hatalıdır.

Mahkemece gerekirse ek hesap rapor alınarak belirtilen ilke çereçevesinde fazla mesai ücreti alacağı hesaplanmalı ve indirim hususu da değerlendirilerek bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/268, Karar No: 2023/3472, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/268 E.  ,  2023/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/148 E., 2022/1185 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/389 E., 2021/610 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik süresi içerisinde sürekli şiddetli çatışmalar yaşadıklarını, taraflar arasında huzur, hoşgörü ortamı kalmadığı tarafların evliliklerinin devam edemeyeceğini ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.... kadın vekili asıl davada cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kullandığı telefon hattının bir yıllık görüşme kayıtlarını talep ettiklerini, Işıl D. isimli kadının erkeğe beni gezdir şeklinde mesaj attığını, erkeğin eniştesine boşanacağız dediğini, kadına değer verilmediğini, Duygu K. isimli kadının Mustafa benim olacak diye mesaj attığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 163 üncü maddesi ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakasına ve kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.... kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; aldatma iddiasını kabul etmediğini, asıl erkeğin aldattığını, Özgür K. isimli kişinin kadına yardımcı olabileceğini belirttiğini, onunla bilgi almak için tanıştığını, erkeğin ilgisiz olduğunu, erkeğin evlilik süresi boyunca sürekli olarak eve geç geldiğini, eş ve ortak çocuklarla yeterince ilgilenmediğini belirterek davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 163 üncü maddesi ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 750,00 TL ve ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL olmak üzere toplamda aylık 2.250,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak ve yoksulluk nafakası olarak devamına, dava tarihinden itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının ortak çocuklara ve erkeğe karşı ilgisiz olduğunu, evlilik birliğinde üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, Özgür K. İsimli erkek ile gönül ilişkisi olduğunu, bu durumu Özgür'ün eşinin kendisini araması ile 09.04.2019 tarihinde öğrendiğini, hatta kadının bazı fotoğraflarını kendisine verdiğini, telefonla çok sık görüşmesinin olduğunu tespit ettiğini, kadının bunu itiraf ettiğini belirterek, asıl davanın reddi ile birleşen davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuklarının velâyetinin babaya verilmesine,ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL nafakaya, erkek yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının ortak çocuklara ve erkeğe karşı ilgisiz olduğunu, evlilik birliğinde üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, kadının,bir erkekle gönül ilişkisi olduğunu öğrendiğini, bu nedenle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklarının velâyetinin babaya bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL nafakaya, erkek yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının tanığı olan Özgür K. 'nın davanın tarafı gibi davranarak erkeğin tanıklarını tanıklık yapmamaları hususunda tehdit ettiği ve beyanlarının kendi içinde çelişkili olduğu bu nedenlerle beyanlarının hükme esas alınamayacağı belirtilerek; erkeğin, kadına ve çocuklara şiddet uyguladığı, kadına hakaret ettiği, kadının ise erkek ve çocuklarla yeterince ilgilenmediği, Özgür K. ile sadakatsizlik düzeyinde ilişkisinin olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır erkeğin az kusurlu olduğu, ortak çocuklarınn yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuklarının velâyetinin belirlendiği, çocukların ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, davacı kadın boşanmaya konu olaylarda ağır kusurlu olduğundan yararına yoksulluk nafakasına ve maddî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı, erkeğin kadına ailesinin yanında tabak fırlatması ve hakaret etmesi, aykırı davranışları kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğundan kadın yararına uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının evlilik birliği içerisinde sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışları erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğundan erkek yararına uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın da kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 163 üncü maddeye dayalı davasının reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve 600,00 TL iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakasının ve maddî tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 7.500,00 TL manevî tazminata, erkek yararına 12.500,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddî tazminatın reddi, manevî tazminatın miktarı, nafakaların miktarı ve erkeğin manevî tazminatının reddi, tanık Özgür'ün beyanlarına itibar edilmemesi yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı erkek vekili hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminatın miktarı, kadın yararına verilen manevî tazminat yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı- karşı davacı erkek vekili hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminatın miktarı, kadın yararına verilen manevî tazminat yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi, kadın tarafın sadakatsizliğe dair eylemleri, erkeğin bunları komşularından öğrenmesi sonrasında kadının evi terketmesi eylemi ile ilgili yaşadığı elem ve acı gözetildiğinde az olduğu, kadın yararına manevî tazminata hükmedilmemesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönlerden usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının manevî tazminat talebinin reddine, erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, Özgür K.'un beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin gerekçenin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, varsayımsal bir değerlendirme ile menfaat ilişkisi nedeniyle tanığın beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin kararın hukuken hatalı olduğunu, tanığın kadın ile aralarında herhangi bir şekilde gönül ilişkisi bulunmadığını açık bir şekilde beyan ettiğini, davalı tanıklarının görgüye dayalı bilgisi bulunmadığını, dolayısıyla ispata elverişli olmayan tanık beyanlarına göre yapılan tespitin hukuka aykırı olacağını, erkeğin ağır kusurlu davranışlarının dikkate alınmadığını, tedbir ve iştirak nafakasının günümüz koşullarında paranın alım gücü dikkate alındığında düşük kaldığını, erkeğin hafif kusurlu görülerek manevî tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, erkek yararına verilen manevî tazminat, kadının tazminatlarının reddi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, erkek yararına manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, erkek yararına manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci, 51 inci, 52 nci ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10587, Karar No: 2019/15215, Tarih: 18.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/10587 E.  ,  2019/15215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 53. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Olay günü, dosyası tefrik edilen sivil giyimli meçhul şüpheli şahsın yabancı uyruklu mağdurlar Gülnora ve Taısıya'nın kaldığı eve gidip kendisini polis olarak tanıttığı, elinde polis telsizi ile mağdurlara yabancılar şubede çalıştığını bildirip polis kimliğini hızlıca gösterip cebine koyduğu, mağdurları deport edeceğini söyleyip para istediği, mağdurların bir miktar para verdikten sonra şüpheli şahsın gittiği, bir süre sonra evden dışarı çıkan mağdurların bu şahsı tekrar gördüğü ve mağdurlara eşyalarını toplamalarını, şubeye götüreceğini söylediği, konuşurlarken sanığın arkadan gelip şüpheli şahısla konuşup "abi bende sizdenim bu işi çözelim" dediği, ardından sanıkla mağdur ...'nın sanığın iş yerine gittikleri, mağdurun yolda sanığa şüpheli şahsa verilmek üzere bir miktar daha para verdiği, sanığın kendi iş yerine girip bir zarfla çıktığı ve kendisinin de içine para ilave ettiğini söyleyip mağdurla birlikte şüpheli şahsa bu zarfı verdiği, şüpheli kişinin oradan ayrıldığı, bu suretle sanığın şüpheli şahısla iştirak halinde, mağdurlara karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Kendisini yabancılar şubede polis olarak tanıtıp polis telsizi, polis kimlik kartı kullanan meçhul şüpheliye iştirak ettiği iddia edilen sanığın, eylemde emniyet genel müdürlüğünün maddi varlığı olan polis telsizi, polis kimlik kartı kullanılmış olması karşısında eyleminin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve kendisini polis olarak tanıtmasından dolayı da eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (l) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8869, Karar No: 2015/2713, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8869 E.  ,  2015/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in suç tarihinde .... Devlet Hastanesi Acil Servisinde doktor, diğer sanık ...'ün ise hemşire olarak görev yaptığı, suç tarihinde katılanın oğlu olan mağdur ...'u karın ağrısı şikayetiyle tedavisini yaptırmak üzere ... Devlet Hastanesi Acil Servisine getirdiği, sanık ...'in mağdurun muayenesini yaparak diğer sanık ...'e ilaç enjeksiyonu yapılması talimatını verdiği, bu sanık tarafından yapılan enjeksiyon sonucunda mağdurun sağ bacağında güçsüzlük meydana geldiği ve siyatik sinirden dejenerasyon olduğu olayda, Yüksek Sağlık Şurasının “ hastanın tetkiklerini yaptırarak müşahadeye alan ve uygun tedavi öneren Dr.... ile enjeksiyon sonrası hastada meydana gelen sağ siyatik sinir nörapatisi enjeksiyona bağlı bir komplikasyon olması nedeniyle hemşire ...'ün kusursuz olduklarına” ilişkin raporu dikkate alındığında, katılanda meydana gelen yaralanmanın komplikasyon sonucu oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve incelenen dosya kapsamından, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm gerekçesinde, Yüksek Sağlık Şurasının raporunda, sanıklara kusur yüklenmediği ve kusurları bulunmaması nedeniyle sanıkların beraatlerine karar verildiğinin açıkça kabulüne rağmen sanıkların bu suçu işlediklerine ilişkin tam, net, her türlü şüpheden uzak delillerin elde edilemediğinin belirtilmesi ve hüküm fıkrasında " sanıkların yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı" gerekçesiyle CMK.nın 223/2-e maddesine göre beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün gerekçesindeki “sanıkların bu suçu işlediklerine ilişkin tam, net, her türlü şüphen uzak delillerin elde edilemediği” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanıkların atılı suçta kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından” ibaresi eklenip hüküm fıkrasının sanıklar hakkındaki A. ve B bentlerini çıkarıp yerine "Sanık ... ve ...'ün yüklenen suç açısından kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine ” bendinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5286, Karar No: 2019/2908, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5286 E.  ,  2019/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.