muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12516, Karar No: 2015/31724, Tarih: 19.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12516 E.  ,  2015/31724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/136999

MAHKEMESİ : Selçuk(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

NUMARASI : 2010/29 (E) ve 2010/335 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen katılan S.. D..'a yönelik hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas teşkil etmeyen 4320 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin hükümlülük nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık U.. D..'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın karardan çıkartılması, biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanığın katılan İ.. K..'e yönelik tehdit eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, katılana yönelttiği “bundan sonra arkana dikkat et, aldığın nefese dikkat et, bu iş burada kalmayacak” şeklinde sözlerinin, mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit niteliğinde olmayıp, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesindeki sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit kapsamında kaldığı gözetilmeden eylemin vasıflandırılmasında hataya düşülerek fazla ceza tayini,

b-Adli sicil kaydına göre mükerrir olmayan sanık hakkında TCK'nın 58. madde uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık U.. D..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13181, Karar No: 2022/1392, Tarih: 23.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13181 E.  ,  2022/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2020 tarih ve 2019/359 (E) ve 2020/307 (K) sayılı kararıyla; hükümlü ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesince kurulan 01.10.1998 tarih ve 1997/194 Esas - 1998/149 Karar sayılı hükmü ile 11.12.2000 tarih sayılı ek kararına yönelik yapılan uyarlama talebi sonucunda;

a) Maktul ...'ye yönelik kurulan hükme ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

b) 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

c) Mağdur ...'ya yönelik kurulan hükme ilişkin yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

d) Mağdur ...'e yönelik kurulan hükme ilişkin yapılan uyarlama talebinin kabulü ile, sanığın TCK'nin 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında, mahalli mahkemece uyarlama yargılaması sonucu verilen

hükümler hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlünün, maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK'nin 448, 59/1, 81. maddeleri uyarınca, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1, 765 sayılı TCK'nin 59 ve 81. maddeleri uyarınca, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK'nin 456/2, 457/1, 59 ve 81. maddeleri uyarınca, mağdur ...'ya yönelik 765 sayılı TCK'nin 456/4, 457/1, 59 ve 81. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin uyarlama talebinin kabulü ile TCK'nin 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarına ilişkin ise yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; hükümlü müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

1) Mağdur ...'e yönelik 765 sayılı TCK uyarınca verilen hükme yönelik yapılan uyarlama talebi sonucu verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümlerin incelenmesinde;

1) Mağdur ...'e yönelik 765 sayılı TCK uyarınca verilen hükme yönelik yapılan uyarlama talebi sonucu verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümlerin incelenmesinde;

a) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından 765 sayılı TCK hükümlerine göre verilen cezaların sanık lehine olduğundan CMK'nin 223/7. maddesi gereğince uyarlama taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE karar verilmesi yerine yazılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun ve 5237 sayılı TCK uyarınca sanık hakkında kurulacak olan hükmün 1 gün sanık lehine olduğu ve uyarlama talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13071, Karar No: 2014/18403, Tarih: 23.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13071 E.  ,  2014/18403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/94-2014/249

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 10 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 24.01.2006 tarihinde artarak % 36 oranına yükselmesi nedeniyle, % 26 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine

23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19177, Karar No: 2016/13729, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19177 E.  ,  2016/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal neden bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 15 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 2 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Davacının kıdemi 15 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 2 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Kabule göre ise mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ...davacı işçinin işe iadesi için işvereni süresi içerisinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 2 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 153,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7529, Karar No: 2015/11033, Tarih: 14.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7529 E.  ,  2015/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurlar aşamalardaki ifadelerinde olay gecesi uyandıklarında evlerinin demir kapılarının açık olduğunu gördüklerini, arızalı olduğu için zaman zaman kendiliğinden açılabildiğini ve evde yaptıkları kontrollerde bir miktar para ile cep telefonunun çalınmış olduğunu anladıklarını belirttikleri; sanık .... kolluktaki ifadesinde olay gecesi yanında diğer sanık da olduğu halde gece saatlerinde alkol alıp arabayla gezerlerken mağdurlara ait evi araçlarının farlarının aydınlatması sonucu evin kapısının açık olduğunu gördüklerini ve ....'in bu durumdan yararlanarak eve girdiğini, bir süre sonra elinde para ve cep telefonu ile geri döndüğünü ve birlikte ...'na giderek telefonu kendi kimliğini kullanarak sattıklarını ve sanık .... de kolluktaki ifadesinde olay gecesi alkollu vaziyette araçları ile bir müddet gezdikten sonra aracı parkettiklerini yarım saat kadar ...'ın araçtan ayrıldığını, geri geldiğinde ....'ın elinde para ve cep telefonu gördüğünü ve ...'ın bunları mağdur ...'un evinden çaldığını kendisine söylediğini bilahare suça konu cep telefonunu kendi sim kartını takarak bir müddet kullandığını daha sonra da birlikte ...'na giderek cep telefonunu ...'ın kimliği ile sattıklarını beyan ettikleri, sanık ... Cumhuriyet Savcılığı, sorgu ve mahkemedeki savunmalarında ise telefonu evlerinin önünde bulduklarını belirterek suçlamaları reddettikleri sanık ... ise sorgu ve Cumhuriyet Savcılığı'nda telefonu evinin bahçesinde bulduğunu belirtmişken mahkeme huzurundaki savunmasında 26.03.2007 tarihli ilçe Jandarma Komutanlığı'ndaki ifadesi okunduğunda doğru olduğunu, tekrar ettiğini belirttiği sanıkların kolluktaki suçtan kurtulmak için birbirlerini suçlayan ancak mağdurların anlatımları ile uyumlu ifadeleri, yine aşamalardaki tevil yollu ikrarları, sanık ...'ın mahkeme huzurundaki savunması ile suça konu telefonun sanık ... tarafından kendi hattı ile olayın akabinde kullanmaya başladığına ilişkin evrak kapsamına göre sanıkların atılı suçları işledikleri sübut bulmasına rağmen gerekçe gösterilmeden sanıkların beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6518, Karar No: 2023/16311, Tarih: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/6518 E.  ,  2023/16311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin, inandırıcı ve mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediğinden müsnet suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin; eksik inceleme sonucu verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın avukat olarak görev yapmakta olduğu, aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana "Şer... senin avukatlığını sinkaf ederim... senin ağzını burnunu kırarım..." demek suretiyle hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada, atılı suçların sanık tarafından işlenmediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesi ve tanıklar ... İle ... nin aşamalarda tehdit ve hakaret sözlerini doğrulamamaları karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.