muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1484, Karar No: 2016/1887, Tarih: 16.06.2016

3- Mersin İl Emniyet Müdürlüğü'nün 30.06.2010 tarihli yazısında, 102 kilo eroinin S..Ş.. liderliğindeki örgüt tarafından Ermenistan'dan Türkiye'ye ithal edildiğinin, bir bölümünün Mersin'de geri kalanın ise 15.04.2010 tarihinde İstanbul'da ele geçirildiğinin belirtildiği; S.. Ş..e bazı sanıklar hakkında İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne 2010/208 esas sayılı kamu davası açıldığı, hükme esas alınan telefon konuşmalarının sözü edilen davaya ait olduğu, bu telefon konuşmalarına ilişkin iletişimin tespiti kararlarının onaysız fotokopi ve dinlenen kişilerin isimlerinin silinmiş olduğu, sanık S.. tarafından yapıldığı iddia edilen üç ayrı görüşmenin ikisinin çözüm tutanağının dosyada bulunmadığı; iletişimin tespitine ilişkin kararlar ile çözüm tutanaklarının asıllarının İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin belirtilen dosyası içinde bulunduğu dikkate alınarak; sözü edilen dava dosyasındaki iletişimin dinlenmesi ve tespiti kararları ile telefon konuşmalarına ilişkin çözüm tutanaklarının, ayrıca sanıkların ve varsa tanıkların ifadeleri ile olay tutanağının onaylı örneklerinin getirtilerek duruşmada okunup ilgililerden diyeceklerinin sorulması; daha sonra tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar S..ve R..ile müdafilerinin temyiz itirazları, ayrıca bu sanıkların müdafilerinin duruşmadaki savunmaları belirtilen nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA; tutuklama şartlarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanıklar S.. A..C.. ve R.. hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

16.06.2016 tarihinde saat: 14.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı G..Ş..'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar S.. M.. ve A.. M.. müdafii Avukat S..D.., sanık A.. M.. müdafileri Avukat C..Ö..ve Avukat H.. G.. sanık R.. T.. müdafii Avukat M...İ.. Ş..'nun yokluklarında ve sanık S.. M.. müdafii Avukat N..F..A..S..'in yüzüne karşı 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19974, Karar No: 2014/20667, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19974 E.  ,  2014/20667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/428-2014/687

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 13 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 12.06.2007 tarihinde artarak % 45 oranına yükselmesi nedeniyle, % 32 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53629, Karar No: 2014/3599, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53629 E.  ,  2014/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı iş yerinde 01.03.2009 tarihinden işveren tarafından sebep gösterilmeden iş akdinin sona erdirildiği 31.08.2009 tarihine kadar Bölge Satış Müdürü olarak çalıştığını,ücretin net 1.000.00.TL. olduğunu,günlük 9.00.TL. üzerinden 180.00.TL. yemek ücreti verilmesi, ayrıca pazarladığı ürünler üzerinden % 5 prim almak üzere anlaştıklarını,20.000.TL. üzerinde pazarlama yapmasına rağmen primlerinin ödenmediğini,ayrıca ücretlerinin ve yemek paralarının ödenmediği,işten çıkarıldıktan sonra yaptığı takibe davalının haksız olarak 02/12/2009 tarihinde itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline,takibin devamına,% 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın yersiz olduğunu,davacının tüccar plasiyer olarak şirkete ait ... markasının Şampuan,Losyon,krem gibi kişisel bakım ürünlerinin dağıtım ve pazarlamasını yaptığını,yapılan iş nedeni ile taraflar arasında hizmet akdinin olmadığını,bu iş için davacının kısa bir süre komisyon ücreti aldığını başkaca hiçbir alacağı olmadığını,satış müdürü olarak çalışmadığını, kendi adına kartvizit bastırdığını, şirketin onayı olmadığını, 30.03.2009-09.04.2009-29.04.2009 tarihlerinde aldığı 800 adet malı ve şirketin tahsilat makbuzlarını kullanarak eczanelerden yaptığı usulsüz tahsilatları zimmetine geçirdiğini, hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu davanın reddini talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece itirazın iptaline ilişkin bu davada, belirlenen miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

2-Yerel mahkemece itirazın iptaline ilişkin bu davada, belirlenen miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1. Bendindeki “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcüklerinin çıkartılarak yerine “takibin devamına” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 6.80 TL'sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7084, Karar No: 2014/34963, Tarih: 03.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/7084 E.  ,  2014/34963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/107294

MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/587 (E) ve 2013/151 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olaya gelince; sanığın yazı işleri müdürü olarak görev yapan katılanı B..'e şikayet ettiği dilekçesinde özetle "... takındığı tavır sayın Müdüre hanım yüzünü turşu gibi ekşiterek/mahkeme öyle taktir etmiş/demez mi. Bu kişinin bana yaptığı bu hakarate varan davranışı bir uyarı dahi getirmeyecek belki ona ama ben vatandaş olarak bana insan gibi davranmadığını, görevini insan gibi yapmadığını anlatmaya çalışıyorum, Allah aşkına bu gibi davranış ve tavırlarda bulunan insanlarda, bulunduğu mevkiyi kullanarak vatandaşı ezmeye çalışan böyle davranışlarda bulunan devlet kademesini işgal eden anlayıştakilerden bizi kurtarın ben sizden istirham ediyorum" şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bu sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri ve şikayet hakkı kapsamında olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25438, Karar No: 2012/26749, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25438 E.  ,  2012/26749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, işyerinde otuzdan işçi çalıştığını dava şartlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece gerekçesi belirtilmeden usule aykırı yapılan fesih bildirimnin geçersiz olduğu kanaati ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 4857 sayılı Kanun'un18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için İlave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Dosya içeriğine göre somut olayda davacı finans ve muhasebeden sorumlu genel müdür yardımcısı olduğu, dosyaya getirtilen işyeri organizasyon şemasında da davacının genel müdürün hemen altında yer alan beş genel müdür yardımcısından biri olduğu, imza sirkülerinde de davacının yönetim kurulu ve genel müdürün imza yetkisinin bulunduğu tüm işlemlerde imzasının arandığı, delillere göre davacının işveren vekili yardımcısı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağından işe iade davası da açamaz.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 29.11.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13360, Karar No: 2013/25533, Tarih: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/13360 E.  ,  2013/25533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda temyiz süresinin ne zaman başlayacağı açıkça belirtilmediğinden sanık ... savunmanının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/396 Esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 13.06.2008 tarihinde hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün, sanığın ve zorunlu savunmanının yüzüne karşı verilip, hırsızlık suçundan kurulan hükmün O yer Cumhuriyet Savcısı'nca süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, sanık savunmanı olduğunu belirten ve vekaletnamesini sunan Av. ...'ın dosyaya gönderilmek üzere Mahkemesi'ne sunduğu 17.11.2008 havale tarihli dilekçesinde özetle, “Müvekkili ...'nun 24.06.2007 tarihinde aracında meydana gelen hırsızlık sonucunda araçta bıraktığı ehliyet ve kimliğinin çalındığını, Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderilen ödeme emri üzerine Başsavcılığa başvuran müvekkilinin, hakkında pek çok dava açıldığını ve bazılarınınsa karara çıktığını öğrendiğini, müvekkilinin kimliğini ele geçiren kişinin kendi resmini müvekkilinin kimliğine yapıştırıp, karıştığı hırsızlık suçu sonucunda yakalandığında sahte kimliği ibraz ettiğini” belirtip, dilekçe ekinde ...'nun aracından hırsızlık yapıldığına ilişkin kolluk tutanakları ve ... adına çıkartılmış, aynı bilgilere haiz, fotoğrafları aynı olmayan kimlik örneklerini sunduğu ve dosya içinde bulunan ... İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından gönderilen yazı ekindeki suç konusu araçtan elde edilen parmak izinin, failin aynı günlerde gerçekleştirdiği bir eylem sırasında yakalanması sonrası alınan parmak izi ile eşleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, yargılamaya konu hırsızlık suçunun failinin duraksamaya neden olmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14489, Karar No: 2010/1860, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14489 E.  ,  2010/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 177 ada 4 parsel sayılı 641,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı Abdülkadir Koyuncu adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek taşlık kayalık ve ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davalı kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.