muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7462, Karar No: 2019/11093, Tarih: 25.06.2019

g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine veya istinaf başvurusunun reddine dair kararlar,

h) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez.” şeklinde düzenlenmiş iken;

28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 78. maddesiyle ikinci fıkranın (d) bendinde yer alan "suç niteliğini değiştirmeyen" ibaresi "her türlü" şeklinde değiştirilmiş; (f) bendinde yer alan "bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları ile" ibaresi metinden çıkarılmış, aynı fıkranın (c), (e) ve (g) bentleri ise;

“c) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”

“e) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”

“g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar” şeklinde değiştirilmiştir.

Bu değişiklikler sonrasında, CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”, aynı fıkranın (f) bendi ise “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları” hâlini almıştır.

05/08/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 20. maddesiyle, CMK'nun 286. maddesinin ikinci fıkrasına (b) bendinden sonra gelmek üzere “c) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,” bendi eklenmiş, diğer bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi sonucunda CMK'nın 286. maddesi;

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017 - 7035/20 md) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

h) (Değişik: 18/6/2014 - 6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez.” şeklinde son hâlini almıştır.

CMK’nın 286. maddesinin 6545 sayılı Kanundan önceki halinde, istinaf başvurusunun reddine dair kararlar aynı maddenin (g) bendinde temyizi kabil olmayan kararlar arasında sayılmış olduğundan, CMK’nın 281. maddesi uyarınca verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararların bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği, nitekim bahse konu (g) bendinde 6545 sayılı Kanun uyarınca yapılan değişiklikle “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair ibareye yer verildiği, Kanun koyucu tarafından en başından beri yapılan düzenlemeler dikkate alındığında istinaf başvurusunun reddine dair kararların (g) bendinde kapsamında değerlendirildiği, CMK’nın 286. maddesi bağlamında istinaf başvurusunun reddine dair kararların temyizi kabil olmadığına dair bir ibarenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; Dairemizin 07/05/2019 gün ve 2017/3602 esas, 2019/8370 karar sayılı ilamındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, 6352 sayılı Yasa'nın 99/3. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 3. fıkra hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10316, Karar No: 2014/3595, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10316 E.  ,  2014/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2009/77-2013/102

Taraflar arasında görülen davada Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2013 tarih ve 2009/77-2013/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, toptan meyve sebze ticareti yapan müvekkilinin 10 yıldır davalı banka ile çalıştığını, bankacılık işlemlerini ise yanında sigortalı olarak çalışan diğer davalı aracılığı ile takip ettiğini, müvekkilinin 2007 yılında kullanmış olduğu ticari kredinin teminatı olarak bir taşınmazında 120.000 TL bedelle davalı banka lehine ipotek tesis ettiğini, bu kredi borcunu kapattığını, 2009 yılı başlarında bir banka görevlisinin müvekkilini arayarak kredi borcunu ödememesi halinde ipoteğin paraya çevrileceğini bildirmesi üzerine banka kayıtları üzerinde yapılan incelemede, davalı S.. Ç..’ın müvekkilinin yazılı ve sözlü bir talimatı olmaksızın diğer davalı bankadan kredi kullandığının tespit edildiğini,bankanın sorumluluk kabul etmemesi ve davalı S.. Ç..’ın da borcu kapatamayacağını belirtmesi üzerine müvekkilinin söz konusu kredi borcunu kapatmak için ipotekli taşınmazını haricen satarak kredi borcunu kapatmak zorunda kaldığını, davalı bankanın, müvekkiline ait hesap üzerinden her türlü tasarrufta bulunan, adına kredi çekerek müvekkilini borçlandıran, davalı S.. Ç.. ile birlikte, işlemleri yaparken vekalet aramadığı gibi gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 100.000 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, diğer davalı S.. Ç..’ın davacının yanında çalıştığını, bu şahsın banka işlemlerini davacının bilgisi ve onayı dahilinde yaptığını, müvekkili ile uzun zamandan beri bu şekilde çalıştığını, davalı S.. Ç.. tarafından davacının kredi hesabından paralar çekerek kendi hesabına aktarmalar yaptığını, yapılan bu aktarmalar ile de davacının mal alımı yaptığı firmalara paralar gönderdiğini,davacının bir çalıştıran olarak seçtiği kişide özensiz davranmış olabileceğini, çalıştırdığı kişi tarafından dolandırıldı ise bunun sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. Ç.. vekili, müvekkilince diğer davalı Banka'dan davacı adına kredi kullanımının söz konusu olmadığını, davacının işlerini takipte, müvekkiline davacı tarafından vekaletname verildiğini veya bankalara talimat yazıldığını,müvekkilinin usule aykırı bir iş yapmadığını, müvekkilinin uzun süreden bu yana davacının bilgisi ve onayı tahtında hesaplarından paralar çekerek alacaklılarına havaleler yaptığını, söz konusu kredinin de bu şekilde kullanıldığını, dolayısıyla herhangi bir zararın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Yalova'daki işlerini takip eden davalı S.. Ç..'a davacı A.. K..'ın davalı bankadaki kredi hesaplarından kredi kullanılması ya da bankadaki davacıya ait mevduat hesaplarından para çekilmesi konularında usulüne uygun tanzim edilmiş herhangi bir yetki ve vekalet vermediği, davacının davalı banka şubesinde bulunan ticari kredi hesaplarından davacı tarafından muhtelif tarihler itibariyle toplam 349.856,00 TL kullanıldığı, 99.951,00 TL'nin S.. Ç.. hesabına aktarılarak bu hesaptan çekildiği, 20.138,00 TL'lik kısmı ile davacıya ait çeklerin ödendiği 155.621,00 TL'lik kısmın ise davalı S.. Ç.. hesabına aktarıldıktan sonra EFT'ler yapıldığı, 16.63,000 TL'lik kısmı ile davacının işlek kredilerinin tevditlerinin gerçekleştirildiği, 15.036,00 TL'lik kısım ile davacının ticari taksit kredilerinin taksitlerinin, 42.430,00 TL'lik kısmın ise hesaplarda bırakılarak ticari kredilerin ödendiği, buna göre toplam 249.855,00 TL'lik kısmın davacının kredi borçlarının, çeklerin ve EFT ile borçlarının ödenmesinde kullanıldığı ancak 99.951,00 TL'nin davalı S.. Ç.. tarafından çekildiği halde ne yapıldığının kesin olarak belirlenemediği, 30.000,00 TL'lik kısmın davalı S.. Ç.. tarafından davacının kredi hesabına yatırılarak ödendiği kalan 69.951,00 TL'nin ise davacı adına sarfedildiğine dair herhangi bir belgenin bulunmadığı, keza dosya kapsamı ve tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere davacının davalı S.. Ç..'a kendi adına bankacılık işlemlerini yapması için şifai olarak yetki verdiği, davalı bankada geçerli yetki-vekalet olmamasına rağmen S.. Ç..'ın davacıya ait hesaplar ile işlem yapmasının teamül haline geldiği; davalı S.. Ç..'ı bankaya ve ticari çevresine vekil olarak lanse eden, yapmış olduğu tüm iş ve işlemleri kabul ederek itiraz etmeyen; ancak daha sonra bazı işlemlere itiraz eden davacı ile davacıdan yazılı bir yetki-vekalet almadan davacı adına bankacılık işlemlerini yürüten davalı S.. Ç.. ile bankacılık işlemleri taraflar arasında teamül haline gelmiş olsa dahi davalı S.. Ç..'tan geçerli bir yazılı belge istemeyen ve bankacılık işlemlerini teamül haline gelen davranışlar doğrultusunda yapan davalı banka şubesinin kusurlu oldukları, 69,951,00 TL olarak belirlenen davacı zararından davacının 1/2 diğer davalılar S.. Ç.. ile davalı bankanın 1/2 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 34.975,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Dava, davalı banka nezdinde bulunan davacıya ait hesaptan çekilen para nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davalı banka diğer savunmalarının yanı sıra diğer davalı S.. Ç..'ın, davacının işletmesiyle ilgili tüm işlemleri yapan ve dava konusu işlemden önce de aynı şekilde bankacılık işlemi yapan birisi olduğunu ve dava konusu kredi işleminin de bu kapsamda ve davacının bilgisi dahilinde gerçekleştiğini savunmuştur. Keza davalı S.. Ç.. da, bu yönde savunmada bulunmuştur. Bu durumda mahkemece uyuşmazlığa uygulanması gereken Mülga 818 sayılı BK'nın 450. maddesi uyarınca bu savunma üzerinde durularak davalı S.. Ç..'ın ticari mümessil olup olmadığı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu konu üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Kabule göre de davalılar; davalı S.. Ç..'ın yaptığı işlemi davacının benimsediğini, zımnen icazette bulunduğunu ve dava konusu olay nedeniyle davalı banka nezdinde yapılan teftiş sonucu düzenlenen banka müfettiş raporunda,çekilen kredi için teminat olarak verilen çeklerde dahi davacının cirosunun bulunduğuna ilişkin açıklamaya yer verilip, bu hususun da davacının davalı S.. Ç..'ın yaptığı bankacılık işlemine icazetini gösterdiğini, kaldı ki; çekilen kredinin de davacının borçlarına sarfedildiğini savunmuşlardır.

Davalı S.. Ç.. da ayrıca, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde ibraz ettiği belgelerin bilirkişi tarafından tam olarak değerlendirilmediğini, dosyada bulunan birçok banka, vergi dairesi, P. gibi kurum ve kuruluşlardan gelen ve davacının ödemelerinde kullanılan meblağların hesaplamada dikkate alınmadığını bildirerek ek rapora da itiraz etmesine rağmen mahkemece bu konuda inceleme yaptırılmak üzere yeniden rapor alınmamıştır. Bu durumda mahkemece,davalıların bu savunmaları yönünde de inceleme yapılarak, davacının davalı S.. Ç..'ın yaptığı işleme zımnen muvafakat verip vermediği, icazetinin bulunup bulunmadığı, çekilen kredinin davacının yararına sarf edilip edilmediği hususu üzerinde durularak bir karar vermek gerekirken bu konuda da eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru olmayıp, bu nedenle kararın mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

Bozma sebep ve şekline göre davalı S.. Ç..'ın faize yönelik, davacının ise kusura yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair davacının ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7, Karar No: 2016/7, Tarih: 13.05.2016

**Büyük Genel Kurulu         2016/7 E.  ,  2016/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay Hukuk Genel Kurulu İlk Derece Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca;

“Davacı vekili yargısal faaliyet nedeniyle 6100 sayılı HMK’nun 46. maddesine dayanarak tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili 19.06.2013 harç tarihli dilekçe ile; müvekkilinin Türk Silahlı Kuvvetleri Subay ve Astsubay Atama Yönetmeliğinde subay ve astsubayların atama ilkelerine yönelik 8. maddede belirlenen ilke ve temel öğeler dikkate alınmaksızın (10) aylık bir sürede davalı idare tarafından kamu otoritesi keyfi ve hukuka aykırı kullanılarak (3) kez atama yapıldığını, bu durumun Askeri Yüksek İdare Mahkemesi (AYİM) kararlarında dikkate alınmadığını, davalı idarenin müvekkili hakkındaki atama kararının yasal dayanağı olarak, 2803 sayılı Jandarma Teşkilatı Görev ve Yetkileri Kanununun 14. maddesi ve Atama Yönetmeliğinin 184. maddesinin dayanak olarak gösterildiğini, … Subay ve Astsubay Atama Yönetmeliğinin incelenmesi halinde, yönetmeliğin 93 esas madde ve 6 geçici maddeden ibaret bulunduğunu, davalı idarenin 184. madde uyarınca atama yaptığı gerekçesinin hukuksal olmadığını … 2011 yılı mayıs ayı ile 2012 Mayıs ayı dönemi içerisinde (3) kez atama işlemine tabi tutulmuş olup, yapılan tüm atamalar hukuken kabul edilebilir somut bilgi ve belgeye dayanmaksızın, mevcut olmayan bir yönetmelik maddesi dayanak gösterilerek haksız ve hukuka aykırı bir işlem tesis edildiğini, … (3) atamanın da hukuka aykırı yapıldığını, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi’nde görülen davada, gerek ilk derece mahkemesi, gerekse karar düzeltme aşamasında karar veren (5) üyenin verdiği kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun; 46/1 a-c-ç-e maddelerine aykırılık teşkil ettiğini, iddia ederek 35.000 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte AYİM'nin idari yönden bağlı bulunduğu davalı ...’ndan alınmasına” karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili ise husumetin doğru yöneltilmediğini ve HMK 46 maddesinin şartların oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava dilekçesinin esasa kayıt edilmesini takiben dosya 10.07.2013 tarihinde gündeme alınmış, yapılan görüşmeler sonunda naip üye tayin edilmiş ve dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra 6100 sayılı HMK 138. maddesi gereğince dosya üzerinden dava şartları incelenmiş ve dava şartları bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 116. maddesindeki ilk itiraz ileri sürülmediği için herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

6100 sayılı HMK’nun 48. maddesi gereğince dava, dava konusu yargısal faaliyette imzası bulunan Daire Başkanı ve üyelerine ihbar edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 116. maddesindeki ilk itiraz ileri sürülmediği için herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

6100 sayılı HMK’nun 48. maddesi gereğince dava, dava konusu yargısal faaliyette imzası bulunan Daire Başkanı ve üyelerine ihbar edilmiştir.

Taraflar, 6100 sayılı HMK 139. ve 147. maddeleri gereğince meşruhatlı davetiye ile ön inceleme duruşmasına, aynı Kanun’un 140. maddesi gereğince de ön inceleme duruşması yapıldıktan sonra tahkikat duruşmasına davet edilmişlerdir.

Taraflar dayandıkları delilleri dosyasına ibraz etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın ...’na yöneltilmesi karşısında davanın öncelikle husumet nedeni ile reddine karar verilmesini istemiş ise de bu durum 6100 sayılı HMK 124/3 maddesi çerçevesinde değerlendirilmiş ve dava dilekçesi ve ekleri ...’ne tebliğ edilerek muhakemeye devam edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca tayin edilen naip üye, 6100 sayılı HMK’nin 139. ve 147. Maddeleri uyarınca meşruhatlı davetiye ile tarafları ön inceleme duruşmasına davet etmiş, aynı Kanun’un 137. ve 140. maddeleri uyarınca davacılar vekilinin katılımı ile yapılan ön inceleme duruşması yapıldıktan sonra, tahkikat duruşması için dosya heyete tevdi edilmiştir.

İşin esasına geçilmeden önce AYİM’de hakim sınıfından olmayan üyelerin HMK 46 ve devamı maddelerine tabi olup olmadıkları tartışılmıştır.

1602 sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Kanunu’nun 1.maddesinde; Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile görevlendirilmiş bağımsız bir yüksek mahkeme olduğu düzenlenmiş; 4.maddesinde ise; “Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin Başkanı, Başsavcı, Daire Başkanları ve üyeleri; Askeri Yüksek İdare Mahkemesi hakimleri olarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının kendilerine sağladığı teminat altında hizmet görürler.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 32. maddesinde göreve ilişkin suçlarla ilgili olarak “… Genel Kurul son soruşturmanın açılmasına karar verdiği takdirde soruşturma dosyası Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Başkanlığı tarafından Yüce Divana sunulmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.” denilmiş; askeri ve genel yargıya tabi suçlar yönünden ise 33. maddesinin son fıkrasında “Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Başkanı, Başsavcı, Daire Başkanları ve üyelerin genel yargıya tabi şahsi suçlarının kovuşturulmasında Yargıtay Başkan ve üyeleri ile Cumhuriyet Başsavcılarının şahsi suçlarının kovuşturulmasına ilişkin hükümler uygulanır.” düzenlemesi yer almıştır.

Yine bu Kanunun 56.maddesi; “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde; İdari Yargılama Usulü Kanunu ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun hakimin davaya bakmaktan memnuiyetini gerektiren haller, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, bağlılığı, tarafların vekilleri, feragat ve kabul, teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım ve duruşmanın inzibatına ilişkin hükümleri uygulanır” hükmünü amir olup; 80.maddesinin (a) bendinde de Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin hakim sınıfından olan, Başkan, Başsavcı, daire başkanları ve üyelerinin; aylık, ek gösterge, ödenek, yükselme ve yaş hadleri, emeklilik ve diğer özlük hakları yönünden, Askeri Yargıtay Başkanı, Başsavcısı, daire başkanları ve üyelerine uygulanan hükümlere tabi oldukları belirtilmiştir. Askeri Yargıtay Kanununda da Yargıtay Kanunu’na yollama yapılmıştır.

Hal böyle olunca Askeri Yüksek İdare Mahkemesi üyelerinin de geniş anlamı ile ve genel olarak “Hakim” kavramının kapsamına girdiğinde tereddüt olunamaz. Yukarıda Hakimlerin hukuki sorumlulukları açısından değinilen genel esasların Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Üyeleri için de geçerli olduğu ve diğer Devlet Memurlarının tabi oldukları görevden doğan sorumluluk hakkındaki, genel kurallara tabi tutulamayacakları tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. 0 halde Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Üyelerinin de Yasalarla belirlenen sınırlı hallerde görevlerinden dolayı hukuken sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan işin esası hakkındaki görüşmelere geçilmeden önce, dava konusu dosyanın aşamaları hakkında kısaca bilgi verilmesi gereklidir;

Davacı, Ankara il Jandarma Komutanlığı nezdinde patlayıcı madde imha uzmanı olarak görev yapmakta iken, 2011 yılı Mayıs ayı genel atamaları ile Şırnak İl Jandarma Komutanlığı emrine ataması yapılmıştır. Şırnak/Güçlükonak garnizonunda görevli iken, 2011 yılı Eylül atamaları ile Hakkâri İl Jandarma Komutanlığı nezdine ataması yapılmış, görevine 10.10.2011 tarihinde başlamıştır. Bu arada İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığı 20.04.2012 günlü ihtisas değerlendirme kurulu toplantısına sonucunda davacı ... 20.04.2012 tarihi itibari ile patlayıcı madde imha uzmanı ihtisas kapsamından çıkarılmış, bunun üzerine 08.05.2012'de Hakkari İl Jandarma Komutanlığı'ndan il içi atamasına tabi tutularak Şemdinli İlçe Jandarma Komutanlığı emrine ataması yapılan davacı, 28 Eylül 2012 tarihli atama onayı ile Şemdinli/Merkez garnizonundan, Şemdinli/Derecik garnizonuna atanmıştır. 04 Aralık 2012 tarihinde ise Şemdinli/Derecik garnizonundan, bir önceki görev yeri olan Şemdinli/Merkez garnizonu tekrar ataması yapılmıştır. 15.05.2013 tarihinde ise genel atamalar çerçevesinde Hakkari İl Jandarma Komutanlığı emrinden Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığı emrine ataması yapılmıştır.