muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12371, Karar No: 2013/24767, Tarih: 24.12.2013

anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi ortada bulunmamaktadır. Arsanın veya binanın salt maliki olmak ve ihale makamı olarak işi bütünüyle devretme durumlarında, ortada aracı denilen kurumdan söz edilemez. Çünkü burada iş tamamıyla ve bütün olarak bağımsız bir işverene devredilmektedir. Dava konusu olayda da, davalı TOKİ'nin 252 adet konut, cami ve şadırvan inşaatları ile adaiçi alt yapı, genel yapı ve çevre düzenlemesi işini ihale makamı olarak bütünüyle anahtar teslimi şeklinde davalı ...'ye devrettiği ve meydana gelen zarardan sorumlu tutulamayacağının anlaşılmasına göre, anılan davalı hakkında davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme(indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği; rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri, teknik arıza ve tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna(müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Davaya konu iş kazası, 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce meydana geldiğinden, Kurumca rücu edilebilen peşin değer 506 sayılı Kanunun 26. maddesine göre belirlenmelidir. İşverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine dayanan sorumluluk hali, kendisinin zamanında bildirimde bulunmamasından kaynaklandığından, hiç kimse kendi kusurundan yararlanamayacağından, bu halde dahi 26. maddeye göre rücu edilebilen miktar kadar indirim yapılması gerekecektir.

Anayasa Mahkemesinin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı Kararı ile 26. maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, rücu davasında, ilk peşin değerli gelirin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesinde, açıkça gelirlerde meydana gelen artışların istenemeyeceği belirtilmiştir.

Bu nedenle, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra 26. maddeye dayanılarak açılan rücu davalarında artışlar istenemeyeceğine göre, böyle bir ibare bulunmayan 10. maddeye dayanan rücu davalarında da gelirlerdeki artışların istenemeyeceği açıktır. HGK.19.03.2008 gün ve 2008/10-254E.-2008/266 K. sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacının talebini aşmamak kaydıyla, Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi ile karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

5- Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı sigortalı yararına hükmedilen 15.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı TOKİ'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'na iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ...'ye yükletilmesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/350, Karar No: 2010/8321, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/350 E.  ,  2010/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 29.3.2007 tarihli sözleşme gereğince 11.625 kg. ithal patates tohumu verdiğini, sözleşmeye göre davalının karşılığında ürün hasadında aldığı tohumun 6 katı kadar patates vermesi gerekirken vermediği gibi ödeme de yapmadığını, bunun üzerine davalı aleyhine başlattığı icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 69.750YTL alacağın tahsili için davalı aleyhine başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 63.812,50YTL alacak üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Öyle olunca kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına az yukarda belirtilen kabul ve reddedilen miktarlar esas alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi

2010/350-8321

gerekirken, mahkemece değinilen bu hususlar göz ardı edilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 5 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere “reddedilen kısma göre hesaplanan 712,50TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 877. TL. temyiz harcının iadesine, 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33148, Karar No: 2020/12769, Tarih: 22.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33148 E.  ,  2020/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın apartman yöneticisi olduğu, apartmanda doğalgaza geçilmesi sonrasında güneş enerjilerinin kullanılmadığı ve çatıya zarar verdiğini tespit ederek bunların kaldırılması yönünde bir kısım apartman sakinleriyle görüşerek imza aldığı, sonrasında katılana ait güneş enerji sisteminin de içinde bulunduğu güneş enerji sistemlerini sökerek hurdacıya sattığı, sanığın, katılana haber vermeden güneş enerji sisteminin sökmek ve satmak suretiyle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın güneş enerji sistemlerinin apartmana daha fazla zarar vermemesi amacıyla bir kısım apartman sakinlerinin de görüşü alınarak gerçekleştirdiği olayda suç işleme kastının bulunmadığı ve suçun manevi unsurları olmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3287, Karar No: 2013/3446, Tarih: 29.05.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3287 E.  ,  2013/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada 96.338,42 TL 11 adet faturadan kalan iş bedeli ve 4.578,75 TL işlemiş faizden oluşan toplam 100.917,17 TL alacağın tahsili istemiyle davalı borçlu hakkında ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/5295 sayılı dosyası ile başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan haksız itirazın iptâli ile takibin devamı ve %40 'dan az olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiştir.

Davalı cevabında, teslim edilen işte eksikler ve ayıplar bulunduğunu, ihtara rağmen eksik ve ayıplar giderilmediğinden, eksik ve ayıpları giderme borcu yönünden davacı temerrüde düştüğünden sözleşmeyi feshederek mahkeme kanalıyla tespit yaptırdığını, tespit sonucu belirlenen eksik ve ayıplı işleri de 50.000,00 + KDV bedelle dava dışı .... Ürünleri ve ....'ye tamamlattığını, işin geç teslimi nedeniyle alçı, sıva ve boya imalatlarını yeniden yaptırmak zorunda kaldığından ayrıca 25.000,00 TL zarara uğradığını, bugüne kadar davacıya banka kanalıyla toplam 439.585,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemeler ile belirtilen zarar kalemleri davacı alacağından mahsup edildiğinde borcu kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davacı cevaba cevabında, sözleşme konusu işle ilgili olarak düzenlenen toplam fatura tutarının 535.923,42 TL olduğunu, bu miktardan davalı yanca yapılan 439.585,00 TL ödeme düşüldüğünde bakiye 96.338,42 TL alacakları kaldığını, icra takibine ödenmeyen bu kısım alacak yönünden geçildiğini, takibe geçilen miktar malzeme bedeline ilişkin olduğundan eksik ve kusurlu işler bedelinin bu davada mahsup edilemeyeceğini, ayrıca dava konusu yapılabileceğini ileri sürerek davanın kabulünü istemiştir.

Mahkemece, takip dayanağı faturaların davalı borçlu tarafından kabul edilerek ticari defterlerine kayıt edildiği, tespit bilirkişi raporuna göre yapılıp teslim edilen işte eksik ve kusurlar varsa da miktarının belirli olmadığı, kime kaç lira bedelle tamamlatıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle dava aynen kabul edilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamına göre; davalı yüklenici, dava dışı ...' ye karşı taahhüdü altında bulunan ...128 Adet Konut ve... Donatısı (16 Derslikli İlköğretim Okulu, Ticaret Merkezi, Cami, Şadırvan) ile ...Genel Altyapı ve .. Düzenlemesi İkmal İnşaatı işinin “PVC Doğrama, Isıcam ve Alüminyum İşlerini” 16.05.2008 tarihinde sözlü olarak kurulan eser sözleşmesiyle davacı taşerona vermiştir. İşin ifa safhasında dört kalem işle ilgili olarak taraflar arasında 31.10.2008 tarihli 50.700,00 TL götürü bedelli yazılı sözleşme imzalanmıştır. Davalıya tebliğ edilen ve itiraz edilmeksizin davalının ticari defterlerine kaydedildiği anlaşılan takip dayanağı 110.297,62 TL bedelli 11 adet fatura, 09.06.2008-15.12.2008 tarihleri arasında kesilmiş olup, işin tamamını kapsamamaktadır. Taraflar, yapılan ödeme miktarının 439.585,00 TL olduğu konusunda mutabıktır. Yapılan ödemenin ne miktarının takip konusu faturalara, ne miktarının takip konusu olmayan faturalara ait olduğu anlaşılamadığından alacak borç hesabının işin tamamı dikkate alınarak yapılması gerekir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlıklar; her iki sözleşme kapsamında davacının ne miktar iş yaptığı, yapılan işte sözleşmesine göre eksik ve ayıp bulunup bulunmadığı, varsa eksik ve ayıplı işler ile bozulan bir kısım imalâtın nam ve hesaba üçüncü kişilere yaptırılması nedeniyle davalının ne miktar zarara uğradığı, toplam iş bedelinden eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli ile ihtilâfsız ödeme tutarı tenzil edildiğinde davacının bakiye alacağı kalıp kalmadığı konularında toplanmaktadır.

Davacının iddiasına göre her iki sözleşme nedeniyle kesilen toplam fatura tutarı 535.923,42 TL'dir. Davalı ise, davacı tarafından kaç liralık iş yapıldığı ve fatura kesildiği konusunda bir beyanda bulunmamıştır. Emekli Sayıştay Denetçileri ve hukukçudan oluşan bilirkişi kurulundan alınan raporda tarafların ticari defterleri akdi ilişkinin başladığı tarihten itibaren incelenmemiş, inceleme takip dayanağı faturalarla sınırlı olarak yapılmıştır. Bu haliyle yapılan inceleme sonuca varmak için yeterli bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık yapılan işlerin eksik ve kusurlu olup olmadığı, eksik ve kusurların üçüncü kişilere tamamlatılması nedeniyle davacının ne miktar zarara uğradığı konusundadır. Davacı işin eksiksiz ve ayıpsız teslim edildiğini iddia ederken, davalı işin eksik ve ayıplı olduğunu, eksik ve ayıplı işlerin üçüncü kişilere tamamlatılması nedeniyle 50.000,00 TL + KDV, bozulan alçı sıva ve boya imalatının yeniden yaptırılması nedeniyle de 25.000,00 TL'nin davacı alacağından tenzil edilmesini istemiştir. Mahkemece işin eksik ve ayıplı olduğu kabul edilmiş, ancak giderilme bedeli belli olmadığından davacı alacağından bir indirim yapılmamıştır. Dosya kapsamından dava dışı asıl iş sahibi ...' nin müşaviri ...tarafından 07.04.2009 tarihli tutanakla bir kısım eksik ve ayıplı işlerin tespit edildiği, bu tespitten sonra davalının 14.04.2009 tarihli ihtarla sözleşmeyi feshettiği, fesihten sonra 27.04.2009 tarihinde davacı tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/22 D.iş sayılı dosyasıyla, davalı tarafından da 13.05.2009 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/7 D.iş sayılı dosyasıyla delil tespiti yaptırıldığı, tespit dosyalarına sunulan her iki bilirkişi raporunda da parasal değerlendirme yapılmaksızın eksik ve kusurlu işlerin belirlendiği anlaşılmaktadır. Somut olayda eksik ve kusurların giderilme

bedelini belirlemek inşaat mühendisliğinin uzmanlık alanına girmektedir. Mahkemece yerinde keşif yapılarak inşaat mühendisi bilirkişiden alınmış bir rapor bulunmamaktadır. Bu haliyle yapılan inceleme yetersizdir.

Diğer yandan takip talebinde 09.06.2008 fatura tarihinden 26.06.2006 takip tarihine kadar 4.578,75 TL işlemiş faiz talep edilmiş, mahkemece “itirazın iptâline, takibin devamına” şeklinde hüküm kurularak herhangi bir denetim yapılmaksızın işlemiş faiz alacağı aynen kabul edilmiştir. Ödeme talebini içermediği sürece fatura düzenlenmesi ve tebliğ edilmesi temerrüt oluşturmadığından fatura tarihi faize başlangıç alınamaz. Davacı takip konusu yaptığı alacağı ... 3. Noterliği'nden gönderdiği 28.04.2009 tarih 055369 sayılı ihtarname ile istemiş, temerrüt ihtarın tebliğ edildiği 04.05.2009 tarihine verilen 7 günlük ödeme süresinin eklenmesiyle 12.05.2009 tarihinde oluşmuştur. Yapılan inceleme sonunda davacının alacaklı çıkması halinde 12.05.2009 temerrüt tarihi ile 26.06.2006 takip tarihi arası için faiz hesabı yaptırılarak sonuca varılmalıdır.

Takip talebinde alacağın sabit %29 oranında ticari faiziyle tahsili istenmiş, mahkemece talep aynen kabul edilmiştir. Faiz oranları değişken olduğundan faiz oranlarındaki değişmenin hükümde dikkate alınması zorunludur. Davacının talebi ile bağlı kalınarak alacağa yıllık %29 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmalıdır.

Takip talebinde alacağın sabit %29 oranında ticari faiziyle tahsili istenmiş, mahkemece talep aynen kabul edilmiştir. Faiz oranları değişken olduğundan faiz oranlarındaki değişmenin hükümde dikkate alınması zorunludur. Davacının talebi ile bağlı kalınarak alacağa yıllık %29 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmalıdır.

Mahkemece asıl alacağın %40' ı oranında icra inkâr tazminatına karar verilmiştir. İİK’nın 67/II. maddesi uyarınca takibe itiraz eden borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için takibe itirazında haksız olması gerekir. Alacak likid değilse, varlığı ve miktarı bilirkişi incelemesi sonucu anlaşılıyorsa borçlunun takibe itirazında haksızlığından sözedilemez. Somut olayda alacak likid olmayıp, varlığı ve miktarı bilirkişi incelemesi yapılmasını gerektirdiğinden icra inkar tazminatının yasal koşulları oluşmamıştır. Bu nedenle davacının icra inkâr tazminatı talebinin reddi gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş; taraflardan akdi ilişkinin başladığı tarihten itibarenki ticari defterlerini istemek, iki inşaat mühendisi ve bir mali müşavirden yeni bir bilirkişi kurulu oluşturarak tarafların ticari defterlerini ve mahallinde keşif yaparak yapılan imalâtları incelemek, her iki sözleşme nedeniyle davacı tarafından ne miktar fatura düzenlendiğini, davacının defterinde kayıtlı toplam fatura tutarının ne olduğunu, bu faturaların davalıya tebliğ edilip edilmediğini, itiraza uğrayıp uğramadığını, davalının defterlerine işlenip işlenmediğini, davacının ve davalının ticari defterlerine göre yapılan toplam iş bedelinin, ödemelerin ve alacak borç durumunun ne olduğunu, kayıtların örtüşüp örtüşmediğini, farklılığın nereden kaynaklandığını, yapılan işler nedeniyle davacının hakettiği toplam iş bedelinin ne olduğunu, delil tespit raporları ile sunulan diğer belgelerden yararlanarak eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinin feshin yapıldığı 2009 yılı Nisan ayındaki serbest piyasa rayiçleriyle ne olduğunu, 535.923,42 TL'yi geçmemek üzere belirlenen toplam iş bedelinden bulunacak eksik ve ayıpların giderilme bedeli ile 439.585,00 TL ihtilâfsız ödeme düşüldüğünde davacının bakiye alacağı kalıp kalmadığını, varsa 12.05.2009 temerrüt tarihi ile 26.06.2006 takip tarihi arasındaki işlemiş faiz tutarının ne olduğunu açıklığa kavuşturmak, varılacak sonuca göre hüküm tesis etmek, şartları oluşmayan icra inkar tazminatını ise reddetmekten ibarettir. Mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14119, Karar No: 2020/920, Tarih: 05.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/14119 E.  ,  2020/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Yeliz Azizi Peker tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 05/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.