muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16429, Karar No: 2012/5480, Tarih: 09.04.2012

Dava, Medeni Yasa'nın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazın imar - ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak açılan tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadaatrosu 1966 yılında yapılmış, taşınmaz ve çevresi taşlık, kayalık, çalılık olarak tespit dışı bırakılmıştır. Orman kadastrosu, 1977 yılında kesinleşmiştir. Dava tarihi ile orman ve arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıldan fazla süre geçtiği için koşulları varsa taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmesi mümkündür.

Keşif; hakimin, uyuşmazlık konusu hakkında, bizzat duyu organları yardımıyla inceleme yapması ve bilgi sahibi olmasıdır.

Mahkemece, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir (1086 sayılı Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu, Madde 275 v.d., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Madde 266 v.d).

Somut olayda; sulh hukuk mahkemesince, 19.08.2008 tarihinde keşif yapılmış; yerel bilirkişi ve tanık, taşınmazın, davacıya annesi Huriye'den kaldığını, tarla olan kısımlarına ekin ekmek suretiyle ve içeresindeki harnup ve zeytinleri toplamak suretiyle 30 - 40 yıldır kullandıklarını; bilirkişi orman mühendisi, taşınmazın, orman sınırları dışında % 8 eğimli, orman sayılmayan yerlerden olduğunu; ziraat mühendisi bilirkişi, 40 - 50 yıldır ziraat arazisi olarak kullandığını; jeolog bilirkişi, genel görünüm olarak taşlık ve kayalık kısımların fazla olduğunu, bir bölümünün imar- ve ihya edildiğini bildirmişler, taşınmazın fotoğrafları çekilerek dosyaya konulmuş, dosya görevsizlik kararı verilerek asliye hukuk mahkemesine geldikten sonra keşif yapılmamıştır.

Mahkemece, karar veren hakim keşiflerde hazır bulunmadığı halde, bilirkişi raporlarının aksine, dosyadaki fotoğraflara göre, taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak taşlık ve kayalık yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, 20. Hukuk Dairesince de oyçokluğu ile fotoğrafları esas alınarak karar onanmıştır.

Oysa, temyiz incelemesi aynı gün yapılan Dairemizin 2011/16174 - 2012/5492 (Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/593 esas - 2009/387 karar), 2011/16177 - 2012/5490

Mahkemece, karar veren hakim keşiflerde hazır bulunmadığı halde, bilirkişi raporlarının aksine, dosyadaki fotoğraflara göre, taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak taşlık ve kayalık yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, 20. Hukuk Dairesince de oyçokluğu ile fotoğrafları esas alınarak karar onanmıştır.

Oysa, temyiz incelemesi aynı gün yapılan Dairemizin 2011/16174 - 2012/5492 (Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/593 esas - 2009/387 karar), 2011/16177 - 2012/5490

(Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/168 - 2011/358) sayılı dosyalarında aynı nitelikteki bilirkişi raporları yeterli görülmemiş, bilirkişiler de ek rapor alınması için dosya yerel mahkemeye geri çevrilmiş, 2011/16425 - 2012/5476 (Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/274 - 2011/178), 2011/16428 - 2012/5475 ( Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/250 - 2011/179), 2011/16420 - 2012/5477 (Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/255 - 2011/180) sayılı dosyalarında aynı nitelikteki bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın reddine; Dairemizin 09/04/2012 gün ve 2011/16173 - 2012/5493 (Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/782 - 2012/285), 06/0372012 gün ve 2011/15216 - 2012/4529 (Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/354 - 2010/353 ) vs. dosyalarında aynı nitelikteki bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne dair verilen kararlar bilirkişi raporlarının

yetersiz olduğu belirtilerek bozulmuştur. Fotoğraflar çekişmeli taşınmazların niteliği yönünden fikir verebilirse de kesin delil olamaz. Taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, imar ve ihya işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı, kültü arazisi olup olmadığı ve toprak yapısının incelenmesi teknik bilgiyi gerektiren konulardır. Hakim, bilirkişi raporları ile bağlı değil ise de, bu durumda bilirkişilerden açıklayıcı ek rapor almalı veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmalıdır. Kaldı ki; keşfi, karar veren hakim yapmamış, dosyadaki fotoğraflara dayanarak bilirkişi raporlarının aksi kanaata varmış ve karar vermiştir. Bilirkişi raporlarındaki inceleme ve araştırma yeterli görülmediği takdirde, yeniden usulüne uygun araştırma ve inceleme yapılmalıdır. Nitekim, Dairemizin yukarıda belirtilen dosyalarında aynı nitelikteki bilirkişi raporları yeterli görülmemiş, bir kısım dosyalar ek rapor için yerel mahkemeye iade edilmiş, bir kısmında da bozma kararı verilmiştir.

Bu nedenlerle; benzer dosyalarda belirtildiği gibi, taşınmazın niteliği ve zilyetlikle kazanılacak yer olup olmadığı konusunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığından hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, dosyadaki fotoğraflar nazara alınarak onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/15713, Karar No: 2013/13962, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15713 E.  ,  2013/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ANADOLU FİKRÎ VE

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 tarih ve 2010/232-2012/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, tanınmış "Eti Puf" ve "Puf" ibareli markaları ile bu ibarelerin asıl unsur olarak kullanıldığı çeşitli seri markalarının bulunduğunu, "Ülker Kremini Puf Şeker" ibareli davalıya ait kullanımın müvekkili markalarına/endüstriyel tasarımlarına tecavüz teşkil edecek, haksız rekabet oluşturacak, iltibasa sebep verecek şekilde davalılarca kullanıldığını ileri sürerek "Puf" ve "Puf" esas unsurlu markalarından ve endüstriyel tasarımlarından doğan marka ve endüstriyel tasarım hakkına davalılarca yapılan tecavüzün, haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, kaldırılmasını, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının kutu ambalaj olarak tescil ettirdiği endüstriyel tasarımının müvekkili ürünü ile hiç bir benzerliğinin bulunmadığını, müvekkili sunumunun zaten kutuda değil jelatin ambalajda yapıldığını, davacının sadece "Puf" ibaresinden oluşan bir markasının bulunmadığını, müvekkili kullanımının davalı markalarına ayniyeti ya da benzerliği olmadığını, "Puf" kelimesinin "yumuşak" anlamına da geldiğini, markasal kullanım yönünün bulunmadığını, ürünün yumuşaklığını vurgulamak maksadıyla nitelemek amacıyla kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın kullandığı "Ülker Kremini Jelly Puf Şeker" ibareli ambalajda esas unsur olarak "Kremini" ibaresinin büyük harflerle yazılarak belirginleştirildiği, "Ülker" kelimesinin üst marka olarak diğer sözcüklerin üzerinde yer aldığı, "Puf" ibaresinin ise şeker ibaresiyle birlikte ürünün niteliğini belirtir pozisyonda markasal etki bırakmayacak biçimde kullanıldığı, Puf kelimesinin diğer ibarelerden ayrılarak "Puf şeker" biçiminde belirtilmekle, şekerin yumuşak olduğunun ifade edilmeye çalışıldığı, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin bulunmadığı, davalı kullanımının davacı markalarını çağrıştırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/128, Karar No: 2019/1678, Tarih: 12.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/128 E.  ,  2019/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... mahallesi ... sokakda bulunan, 144 pafta, 598 ada 5 sayılı parseldeki apartmanın sığınak ve otoparkını davalının haksız yere kullandığını ve işgal ettiğini, beyanla Işıl Apartmanına ait sığınak ve otoparkın mülkiyet hakkını kullanmasına engel olan davalının müdahalesinin men'ine, işgal edilen yerlerin eski hale getirilmesine ve davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davayı konu...nolu bağımsız bölümün giriş mahalle olarak proje harici kullanılan 25,24 m2'lik alanın 8 nolu bağımsız bölümün kullanım alanından çıkartılarak eski hale getirilmesi için davalı ve dahili davalılara 634 sayılı KMK'nın 33. maddesi gereğince 7 gün süre verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık elatmanın önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece projeye aykırılıklar tespit edilerek eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 12/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1529, Karar No: 2007/5980, Tarih: 19.07.2007

7. Ceza Dairesi 2005/1529 E., 2007/5980 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/1529 E., 2007/5980 K.**

**- BOĞAZİÇİ SİT ALANI

- YAPI RUHSATI**- 2960 S. BOĞAZİÇİ KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

2960 sayılı Kanun'a muhalefetten sanık Suzan hakkında yapılan duruşma sonunda: Beraatine dair (Sarıyer Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 23.03.2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahii vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığımın onama isteyen 06.01.2005 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Sanığa Boğaziçi sit alanı öngörünüm bölgesinde bulunan yerdeki çatlayan bahçe duvarını yıkarak aslına uygun olarak yapılması şartıyla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nca izin verildiği halde, duvardan itibaren denizin 6 metre içinde ve 28 metre uzunluğunda 168 metrekarelik alanı çevreleyecek şekilde demir kazık çakıldığı ve yapı ruhsatına aykırı bulunan bu işlemin tespiti üzerine kazıkların deniz seviyesinin altından kesildiğinin dosyadaki kanıtlarla anlaşıldığı ve böylece atılı suçun unsurları oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, müdahii vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 19.07.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/55, Karar No: 2020/104, Tarih: 18.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/55 E.  ,  2020/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 607-481

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ün TCK'nın 109/2, 109/3-b-f, 62 ve 53. maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl 4 ay, sanık ...'ın ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-b-f, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 3 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve sanıklar ... ile... yönünden hak yoksunluğuna ilişkin Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesince 13.09.2012 tarih ve 607-481 sayı ile verilen hükümlerin, sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 30.03.2015 tarih ve 6144-5037 sayı ile sanıklar ... ve... hakkında katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri eylemler yönünden kurulan hükümlerin onanmasına, adı geçen sanıkların katılan mağdur ...'e yönelik gerçekleştirdikleri eyleme ilişkin kurulan hükümler ile sanık ... hakkındaki tüm hükümlerin ise;

"Mağdur ...'in aşamalardaki ifadeleri de dikkate alındığında, diğer mağdurları bulmak için araca bindiğinde ve sonrasında parktan araçla götürüldüğünde kendisine karşı gerçekleşen eylemin cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştiğine ve olay yerinde dövüldüğüne yönelik bir beyanının bulunmadığı anlaşılmakla, bu mağdur yönünden sanıkların eylemlerinin TCK'nın 109/1, 3b-3f. maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi ve bu mağdura yönelik şahsına zarar verme durumu gerçekleşmeden bırakılması nedeniyle de sanıklar ile suça sürüklenen çocuk haklarında koşulları oluştuğu hâlde TCK'nın 110. maddesinin uygulanmaması,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin 06.03.2012 tarihli celsede lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın objektif şartları bulunduğu hâlde, hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelenmeme nedenlerinin karar yerinde tartışılmaması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 109/2, 3b-3f maddesi uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası tayini ile bu ceza üzerinden takdiri indirim maddesinin tatbiki ile 2 yıl 2 ay 20 gün yerine yazılı şekilde 2 yıl 3 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi sonucunda fazla ceza tayini," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.09.2015 tarih ve 259636 sayı ile;

"... Yargıtay 14. Ceza Dairesinin kararına aşağıda açıklanan nedenlerle itiraz etmekteyiz.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.09.2015 tarih ve 259636 sayı ile;

"... Yargıtay 14. Ceza Dairesinin kararına aşağıda açıklanan nedenlerle itiraz etmekteyiz.

1) TCK'nın 110. maddesinin uygulanmaması sorunu: TCK 109/2 maddesi 'suçun işlenmesi için ya da işlenmesi sırasında cebir kullanılması' hâlini düzenlemekte ve ağırlaştırıcı neden saymaktadır. Yüksek Daire'nin ilamında da belirttiği gibi mağdur ...'e karşı cebir kullanılmaması nedeniyle aynı şekilde gelişen olayda sanıklar lehine TCK 110. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sanıkların yararlanması gerektiğine karar verilmiştir. Diğer mağdurlar olan ... ve ... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde de olsa darp edildikleri için 110. madde içeriğinde yer alan 'mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın' unsuru gerçekleşmediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmamışlardır.

Darp eylemini kanun koyucu suçun ağırlaştırılmış nedeni olarak saymış ve eylemi daha ağır ceza ile cezalandırmıştır. Ayrıca aynı maddenin (TCK 109) altıncı fıkrasında darp eyleminin ağırlaşmış hâlinin gerçekleşmesi hâlinde darp eyleminden dolayı da ceza verileceği düzenlenmiştir. Buna göre atılı suçun unsuru niteliğinde olan hafif darp eyleminin TCK 110. maddenin uygulanmasına engel olacağına dair kanun koyucunun açık iradesi yok iken yorum yolu ile suçun unsuru niteliğindeki basit darp eylemini 'mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın' ibaresinin içine dahil ederek tamamına yakını bu şekilde gerçekleşen hürriyeti tahdit suçlarında sanıklara etkin pişmanlıktan yararlanma olanağı tanınmaması ve suçun daha ağır görünüm şekilleriyle aynı cezalandırılmasını hakkaniyete aykırı görmekteyiz. Zira olayımızda olduğu gibi sanıklar hafif darp edip ıssızda mağdurları terk edip gitselerdi de TCK 110'dan yararlanamayacaklardı, mağdurları aldıkları yere bırakarak da TCK 110'dan yararlanamamışlardır. Yüksek Yargıtayın hürriyeti tahdit suçunda TCK 110. maddesinin uygulanmasına engel teşkil eden darp eyleminin sınırlarını tanımlaması gereksinimi vardır. Zira otomobile bindirirken mağdura bir tekme atmak da hürriyetini tahdit ederken mağduru TCK 87. maddenin kapsamına girmeyecek şekilde ağır darp etmek de aynı maddeler ile cezalandırılmaktadır. Kanaatimiz TCK 86/2 maddesi kapsamındaki darp eyleminin TCK 109/2 maddesinde sayılan suçun işlenmesi için kanun koyucunun aradığı unsur olduğu ve diğer şartları da varsa TCK 110. maddede düzenlenen etkin pişmanlıkdan sanıkların yararlanmasına engel olmayacağı, daha ağır darp eyleminin ise artık mağdurun şahsına zararı dokunmak kapsamında değerlendirilip sanıkların etkin pişmanlıktan yararlandırılmasına engel olacağı yönündedir.

İtirazımıza konu dosyada vuku bulan olay da bu kapsamda olmakla, sanıkların TCK 110. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmaması yönündeki Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına dair ilamın usul ve yasalara aykırı olduğu düşüncesindeyiz.

İtirazımıza konu dosyada vuku bulan olay da bu kapsamda olmakla, sanıkların TCK 110. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmaması yönündeki Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına dair ilamın usul ve yasalara aykırı olduğu düşüncesindeyiz.

2) TCK 43/2 maddesinin uygulanmaması sorunu: Yerleşik içtihatlarımıza ve doktrine göre sanıklar fiillerini birden çok kişiye karşı aynı suç işleme kararıyla gerçekleştirdiği takdirde müteselsil suç oluşur (Erol Cihan, Kişisel Özgürlüğü Sınırlama Cürmü, İÜHFM, C.XLI, s. 1-2, sayfa 65; Artuk, Hürriyeti Tahdit Cürmü, Halid Kemal Elbir'e armağan, İstanbul 1996, sayfa 79; Artuk, Gökçen, Ceza Özel Hükümler, Ankara, 2000, sayfa 172; ... Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara 2002, sayfa 138). Bilindiği gibi hukuktaki hareket fizikteki hareket gibi olmayıp hukukta birden çok hareket sanığın amacına, yere ve zamana göre tek olarak kabul edilebilir ve hatta ihmali suçlarda olduğu gibi hareketsizlik dahi suçun temel unsuru olan hareket kavramında değerlendirilebilir. Sanıklar aynı amaçla aynı yerden birden fazla mağduru aynı arabaya bindirip aynı yere götürmek suretiyle hürriyetlerini tahdit etmişler ve aynı yerde serbest bırakmışlardır. Açıklanan nedenle sanıkların suç işleme kararındaki teklik, işlenme zamanı, şekli ve yeri dikkate alındığında sanıkların üç kez değil, müteselsilen cezalandırılmaları gerektiği kanaati ile yüksek Yargıtay Dairesinin ilgili kararına itiraz ediyoruz.

3) TCK 29 maddesinin iddia olmasına karşın araştırılmaması: Sanıklar atılı suçu mağduru oldukları hırsızlık suçunda çalınan eşyalarını bulabilmek amacıyla işlediklerini iddia etmektedirler. Dosya içeriği de iddiayı desteklemektedir. Atılı hırsızlık suçlarını mağdurların işlemesi hâlinde hürriyeti tahdit suçunun sanıklarının haksız tahrik indiriminden yararlanmaları söz konusu olabilecektir. Yerel Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Bu yönüyle eksik inceleme olduğu" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Dairesince 07.12.2015 tarih ve 7407-11369 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

1- Katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri eylemler açısından TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

3- Haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

1- Katılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik gerçekleştirdikleri eylemler açısından TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının,

3- Haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk görevlilerince düzenlenen 07.09.2010 tarihli tutanağa göre; aynı tarihte saat 13.00 sıralarında Çocuk Şube Müdürlüğünde kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma olaylarından dolayı mağdur olarak ifadeleri alınan, Dargeçit 1999 doğumlu ... oğlu ... ile katılan mağdurların kendilerini kasten yaralayan ve hürriyetlerinden yoksun kılan şüpheli şahsıların; 18-20 yaşlarında... adresinde ikamet eden sanıklar ... ve ..., aynı sokakta oturan sanık ... ve Karaağaç... adresinde ikamet eden Sebahattin isimli kişiler olduklarını belirttikleri,

Isparta Gülkent Devlet Hastanesince düzenlenen 07.09.2010 tarihli raporlara göre;

Katılan mağdur ...'in her iki dirseğinde ve sağ ayağında sıyrık, katılan mağdur ...'in sağ diz ve sağ kalçasında sıyrık katılan mağdur ...'in sol diz üstünde kesici delici aletle yapılan sütur atılmış 10 cm'lik kesi bulunduğu ve katılan mağdurların yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,

Sanık ...'ün, katılan mağdur ... tarafından kendisine gönderildiğini belirterek hükümden sonra 23.09.2014 tarihinde dosyaya sunduğu üzerinde ... yazılı ve altında imza bulunan yazıda; kimsenin suçsuz yere ceza almasını istemediğinden ifadesini düzeltmek istediği, sanıkların kendilerini hiçbir şekilde dövmedikleri, zorla arabaya bindirip götürmedikleri, olay günü başka şahıslarla tartıştıkları, sanıklar ... ve ...'ın katılan mağdur ...'i dövmedikleri, sanık ...'ın çalınan bisikleti ile ilgili olarak kendilerine sorular sorduklarını, bilmediklerini söyleyince sadece birer tokat attıkları, kesinlikle arabaya bindirip kum ocağına götürmedikleri, olayların parkta olduğu, katılan mağdur ...'in de yalan söylediği, hiçbir şekilde baskı altında kalmadan bu yazıyı yazdığı hususlarına yer verildiği,

Anlaşılmıştır.