muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2002/4673, Karar No: 2003/1408, Tarih: 16.06.2003

D) Sanıklar Süleyman Gökhan ve Yılmaz'ın eylemlere katılımları yönünden;

Anlatımlarına göre sanık Süleyman Gökhan'ın; "sen gidiyorsun İngilizler bize saldırırsa kendimizi nasıl koruyacağız?" diyerek ve bıçak satın alma gereği üzerinde anlaşarak sanık Yılmaz'dan para aldığı, bu parayla yakındaki bir seyyar satıcıdan satın almış olduğu altı bıçağı kendisi ile Ali Ümit ve Fil Ali lakaplı zata dağıttığı ve bilahare girilen kavgada bu bıçakların kullanıldığı ifade olunmakta ve bu yöndeki beyanları değerlendiren yerel mahkemenin; sanık Yılmaz'ın bıçak almak üzere para vermesinde suç teşkil eden bir durum olmadığını sanık Süleyman Gökhan'ın ise, aldığı bıçakların birini kendi yedinde tutup diğerlerini arkadaşlarına dağıtarak girdiği kavgada, maktullere darbe vurduğunun açıklık kazanmaması karşısında, ölümle sonuçlanan kavgaya dahil olmaktan cezalandırılması gerektiğini hükme bağladığı anlaşılmakta ise de;

Maktullerin de içinde bulunduğu İngiliz holiganların yarattığı taşkınlıkların engellenmesinin Türk kolluğunun görevi dahilinde olduğu gözetildiğinde; bıçak satın alarak silahlanmanın, saldırıdan korunmaya yönelik bir hukuka uygunluk halini değil saldırganlarla yakın temasa girerek gerektiğinde kullanmayı hedef seçmiş olacağı, bu nedenle sanık Yılmaz'ın, birden fazla bıçak alınması için sanık Süleyman Gökhan'a para verirken bu bıçakların birkaç kişiye dağıtılacağını hamillerince de birden fazla kişiye karşı kullanılacağını, bu kullanımın ise asgari yaralama düzeyinde olabileceğini öngördüğünün kabulü gerekeceği, bıçakların, hamitlerince öldürücü şiddette vurulacağının bilinciyle hareket edildiğine ve bu niyette anlaşma sonucu bedelinin verilip satın aldırıldığına dair kesin kanıt bulunmadığından, sanık Yılmaz'ın fiilinin, her bir maktul yönünden ve ayrı ayrı; TCY.nın 452/1, 65/2-3, 51/1, 71. maddelerine uygun bulunduğu, sanık Süleyman Gökhan'ın fiilinin ise, satın aldığı bıçakları aynı öngörü koşulları içinde ve asgari yaralamada kullanılacağı bilinciyle birkaç kişiye dağıtması ve birisini de kendi yedinde tutarak kavgaya dahil olması nedeniyle, her bir maktul yönünden ve ayrı ayrı; TCY.nın 452/1, 51/1, 71 .maddelerine uyar olduğu gözetilmek ve bu yönde hükümler kurulmak gerekirken, CYUY.nın 254. maddesine uygun düşmeyen ve mukayeseli değerlendirmeyi dışlayarak savunmaların salt bazı bölümlerine itibar eden sınırlı yorumlamalarla, sanık Yılmaz'ın beraatine, sanık Gökhan'ın ise TCY.nın 464/3. maddesince cezalandırılmasına karar verilmesi,

E) Savunmaları alınmadan beraatlerine hükmedilen sanıklar yönünden; Hazırlık soruşturmasındaki savunmaları inkara yönelmiş olsa da, olay mahallinde veya yakın çevrede oldukları anlaşılan sanıkların, son soruşturmada alınacak beyanlarını da sübuta kanıt tutulabileceği gerçeğinden hareketle dinlenmeleri gerekirken, bu hallerde uygulanmayan CYUY.nın 223/son maddesine dayanılarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış içtihatlarına aykırı biçimde, sanıklar Gökhan, Muhammet, Serkan ve Halit'in savunmaları alınmadan, kanıt yetersizliği gerekçesiyle beraatlerine karar verilmesi,

F) Sanık Zafer'in olaydaki konumu yönünden;

Eylemler dizesinin ölümle sonuçlanan evresinden önce olay muhiti olan Beyoğlu semtinden ayrıldığını beyan edip sanık Süleyman Gökhan'ın kavgaya katılan olarak tarif ettiği kişi olmadığım, isim benzerliği nedeniyle suçlandığını açıklayan sanık Zafer'in;.Süleyman Gökhan ile yüzleştirilip ayrıntılı dinlenilerek, "Otuz yaşlarında, esmer tenli, kendisinden biraz daha boylu"-diye tarif ettiği, ölümle sonuçlanan yaralama evresinde de "yaralı şahsa suni teneffüs yapan İngiliz'e sopayla vurduğunu" ifade ettiği kişi olup olmadığına açıklık kazandırılarak, o kişi ise, ölümle sonuçlanan kavgaya dahil olmaktan . mahkum edilmesi gerekirken beraatine hükmedilmesi,

G) TCY.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanma biçimi yönünden;

Sanık Ali Ümit hakkındaki hükümlerde;

aa) TCY.nın 31. maddesi uyarınca hüküm altına alınacak kamu hizmetlerinden yasaklama feri cezasıyla, mahkumiyetin neticesi olarak TCY.nın 33. maddesince hüküm altına alınacak yasal kısıtlılığın, her bir ceza için ayrı ayrı karara bağlanması yerine, TCY.nın 76. maddesine aykırı şekilde, ağır hapis cezalarının içtimalı sonucu üzerinden hükme bağlanması,

bb) Türk Medeni Yasasının 471. maddesindeki düzenlemeyle yapılan zımni değişiklik uyarınca; TCY.nın 33. maddesi kapsamında karara bağlanan yasal kısıtlılık halinin, "infaz kurumunda geçirilecek hapislik süresiyle sınırlı" olduğu gözetilmeyerek, "ceza süresince devamına hükmedilmesi,

H) Firari sanıklar yönünden;

Olaya katıldıkları ifade olunan firari sanıklar, "Fil Ali" lakaplı Ali ile gerçek kimliği saptanamamış "Arap Veysi" lakaplı kışının, ciddiyet ve süreklilikle ancak kamu davasının hükme bağlanmasını geciktirmeye müncer olmayacak makul sürede araştırılarak, haklarında hüküm kurulmasının sağlanması gereğinin ortaya çıkması,

Bozmayı gerektirmek ve müdahiller vekilleri, yerel Cumhuriyet Savcısı ve bir kısım sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu yönleriyle isabetli görülmekle konu hükümlerin kısmen tebliğnameye uygun kısmen aykırı olarak ve kısmen farklı nedenlerle (BOZULMASINA), 16.6.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/710, Karar No: 2011/22, Tarih: 02.02.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2010/9-710 E.  ,  2011/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10.İş Mahkemesi

TARİHİ : 05.10.2010

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. İş Mahkemesince davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 29.12.2009 gün ve 2009/212 E.- 2009/809 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 15.04.2010 gün ve 2010/8988 E.-10511 K. sayılı ilamı ile;

("...Davacı dilekçesinde davalı taraf olarak “Türk Telekom Yardım Sandığı Müdürlüğüne İzafeten Türk Telekom A.Ş’i “ göstermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalışmış olduğu Türk Telekom Yardım Sandığını davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten Türk Telekom A.Ş’i hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya gerçek hasıma davayı yöneltmesi için mehil verilmelidir. Açılan davanın husumet nedeniyle reddi hatalıdır.

Dairemizin 2009/3288 - 200917171 sayılı kararı da bu aynı doğrultudadır...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik haklarından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı yanında bir yıl süreli iş sözleşmeleri yıldan yıla yenilenmek suretiyle doktor olarak çalışan davacıya ilave tediye ücreti ve ikramiyelerinin ödenmediğini ve yeni iş arama izni veya buna dair ücretin verilmediğini beyanla ilave tediye ücreti ile ikramiye ve iş arama izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Türk Telekominikasyon A.Ş. vekili, davacının işvereninin ayrı tüzel kişiliğe sahip Türk Telekom Sağlık Yardım Sandığı olduğu ve “izafeten” dahi olsa Türk Telekominikasyon A.Ş. aleyhine dava açılamayacağını, husumetin Sandığa yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, Sandığın ayrı tüzel kişiliği olduğu yönünde uyuşmazlık bulunmadığı, ayrı tüzel kişiliği bulunan Sandık çalışanı ile ilgili olarak Türk Telekominikasyon A.Ş. aleyhine “izafeten” dahi olsa dava açılamayacağı, gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairece; davacının Sandığı davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten dava açtığı, bu durumun husumet tevcihinde yanılgı kabul edilerek davanın gerçek hasma yöneltilmesi için mehil verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, önceki gerekçe genişletilmek suretiyle asıl işverenin Sandık olduğunun davacı tarafından bilindiği hususu da belirtilerek ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairece; davacının Sandığı davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle izafeten dava açtığı, bu durumun husumet tevcihinde yanılgı kabul edilerek davanın gerçek hasma yöneltilmesi için mehil verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, önceki gerekçe genişletilmek suretiyle asıl işverenin Sandık olduğunun davacı tarafından bilindiği hususu da belirtilerek ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle husumet tevcihinde hata nedeniyle davanın gerçek hasmı olarak kendisine dava yöneltilmesi gereken davalı Türk Telekom Sağlık Yardım Sandığı’nın alınan tasfiye kararı doğrultusunda tasfiyesinin tamamlandığı ve vakfa dönüşmüş olduğunun tespiti halinde tebligatın vakıf tüzel kişiliğine yapılması ile davanın Türk Telekom Sağlık Ve Sosyal Yardım Vakfı aleyhine yöneltilmesi gerektiğinin açık olmasına ve bu hususun mahkemesince gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5155, Karar No: 2018/3723, Tarih: 29.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5155 E.  ,  2018/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme, Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; Beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın beraatine, taksirle öldürme suçundan sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'nın görevi kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanık ...'nın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin sübuta, gerekli bakım ve gözetim görevini yerine getirmeyen sanık ...'nın cezalandırılmaları gerektiğine, isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluştuğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'un taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, meydana gelen olayda beraatine karar verilen sanığın ve görev yaptığı kurumun kusurunun değerlendirilmediğine, kusur tespitine, eksik incelmeye, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9340, Karar No: 2010/6350, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9340 E.  ,  2010/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı aracın bedelini ödeyerek teslim aldığını, daha sonra yaptıkları kontrolde aracın üzerinde küçük nokta şeklinde deformelerin olduğunu tespit ettiklerini, davalının nakliye sırasında olduğunu belirterek rötüş yaptığını, daha sonra aracın çalışmaması nedeniyle aküsünün davalı tarafından değiştirildiğini, aracın sağ far ile motor kaputu arasının açık olduğu ve muhafaza plastiğinin deforme olduğunun anlaşıldığını, bunun üzerine Ankara 8.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/685 D.İş dosyasında yaptırdıkları tespit nedeniyle ortaya çıkan arızaların davalı tarafından giderilmeye çalışıldığını, ancak aracın tamir görmüş araç haline gelmesi nedeniyle değer kaybının oluştuğunu belirterek değer kaybının satış bedelinden tenziline veya sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu aracın 2005 yılında davacıya satıldığını, aracın 2004 model olması ve showroomlarda sergilenmiş olması nedeniyle satış bedelinde % 24,4 oranında iskonto yapılarak satıldığını, davacının da bu durumu bilerek satın aldığını, davacının tüm şikayetlerinin garanti kapsamında giderildiğini, aracın kullanılmasına bir etkisinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davaya konu araçta bulunan problemlerin servis bakımı ve tamiratı ile garanti kapsamında ücretsiz giderildiğini, davacının TTK.nun 25/3. maddesinde belirtilen süreler içinde ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlayamadığını, imalat hatasından kaynaklanan problemin olmadığını, problemlerin değer kaybına neden olmadığını, aracın emsallerine göre davacıya düşük fiyatla satıldığını ve aracın bedelinde ayıp oranında tenzilat yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12528, Karar No: 2011/13511, Tarih: 22.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12528 E.  ,  2011/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1843 parsel sayılı taşınmaza, komşu 1844 parsel maliki davalılar tarafından taşkın bina yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkıma ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuş, aksi halde taşkın kısmın bedeli karşılığında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... çekişme konusu taşınmazlarda uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, ikinci sayısallaştırma verilerine göre taşkın yapının her iki parseldeki konumunun ayrık olarak belirlenmesi ve davalıların yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde iyiniyetli olup olmadıkları araştırılıp, mevcut delillerle birlikte yeniden değerlendirildikten sonra saptanacak sonuca göre temliken tescil istemi konusunda bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil konusunda hükmün kesinleştiğinden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, temliken tescil talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, önceki kararda elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinin kabulüne, yıkım isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın taraflarca temyizi üzerine, Dairece; verilen kararda kural olarak usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı vurgulandıktan sonra, yeniden keşif yapılarak davalı tarafın iyiniyetli olup olmadığı ve bunun sonucu olarak TMK’nun 725. maddesinde öngörülen temliken tescil koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bu kez, Daire’nin önceki kararına atıf yapılarak elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım istekleri konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, temliken tescil isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir. Böylece, yıkım isteğinin reddi hususundaki karar kesinleşmiştir.

Mahkemece bu kez, Daire’nin önceki kararına atıf yapılarak elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım istekleri konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, temliken tescil isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir. Böylece, yıkım isteğinin reddi hususundaki karar kesinleşmiştir.

Öte yandan, ikinci sayısallaştırma çalışmasının tarafı olmayan davacıyı bağlamayacağı, bu konuda keza tarafları bağlayıcı bir idari işlemin de bulunmadığı gözetildiğinde, davalı tarafın yapılanmasında iyiniyetli sayılamayacağı, davalı taraf yönünden TMK’nun 725. maddesinin diğer koşullarının araştırılmasına gerek olmadığı ve bu haliyle temliken tescil isteğinin reddinde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın temyiz isteğinin reddiyle hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince) ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.896.72.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4947, Karar No: 2017/9634, Tarih: 19.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4947 E.  ,  2017/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, reddedilen yoksulluk nafakası istemi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" (HMK m.141). Davacı kadın vekili 06.10.2015 tarihli celsede tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş olup talep süresinde değildir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi ya da karşı tarafın açık muvafakati de bulunmamaktadır. O halde, davacının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran geri geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden İtibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/15381, Karar No: 2018/640, Tarih: 01.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15381 E.  ,  2018/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 361 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının, davacıya ait olup olmadığı sorulduktan sonra, davacıya ait ise; dava konusu taşınmazdaki yapının ne zaman yapıldığı hususunda belediye ve resmi kurumlardan araştırma yapılıp, taraflara bu konuda delil bildirme imkanı da tanındıktan sonra, yapının enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten önce yapıldığı anlaşıldığı takdirde yapı bedelinin değer hesabına dahil edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı tesis edilmek suretiyle el atıldığı anlaşıldığından, taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının izdüşüm alanında davacının tasarrufunun devam ettiği, mülkiyet hakkına el atma söz konusu olmadığı gözetildiğinde bu kısımlar için ecrimisil karşılığına hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığı (ay, gün ve yıl olarak) taraflardan sorularak, tespit edilecek el atma tarihinin 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun anlaşılması halinde maktu, el atma tarihinin 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun anlaşılması halinde davacı lehine nispi vekalet ücreti ile nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.