muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4530, Karar No: 2024/2959, Tarih: 05.06.2024

Kabule göre de;

Yüklenen suç açısından sanık ...'nin taksirinin bulunmaması nedeniyle sanık ... hakkında beraat kararı verilirken uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-c maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanıklar lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanıklar lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verildikten sonra takdiren sanıklar hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına; sanık ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanık ... hakkında kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda birden fazla sanık olması durumunda yargılama giderlerinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili paragrafında yer alan "eşit olarak" ibaresinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/4324, Karar No: 2003/5861, Tarih: 14.05.2003

1. Hukuk Dairesi 2003/4324 E., 2003/5861 K.

**1. Hukuk Dairesi 2003/4324 E., 2003/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Oranya D.'ya Arnavut tebaalı Persafani l. tarafından 11.7.1974 tarih Rep. No 514, Kal. No 309 sayılı Arnavutluk Tiran Noterliğince tanzim ve ve tasdik edilen hibe senedi ile, 2 parsel sayılı taşınmzdaki, payının hibe edildiğini ileri sürerek, hibe senedinin tanınması ve tenfizi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile Arnavutluk Tiran Noterliğince tanzim eadilen hibe senedinin tanınması ve tenfizine karar verilmiştir.

Karar, Kayyım İstanbul Defterdarlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi A. Sevil Çalıkoğlu'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, yabancı ülkede düzenlenen, bağış senedinin tanıma ve tenfiz istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden davaya konu edilen bağış senedinin Arnavutluk'ta Tiran Noterliğince düzenlendiği, Tiran Halk Mahkemesi'nce ve Türk Konsolosluğu'nca onaylandığı anlaşılmaktadır. Senedin bu şekli ile HUMK'nun 296.maddesinde değinilen resmi senet hüküm ve kuvvetinde addolunacağı tartışmasızdır.

Ancak, 2675 Sayılı Milletler arası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Kanunun 34 ve devamı maddeleri uyarınca yabancı memleketler mahkemelerinden o devlet kanunlarına göre verilip, kesinleşmiş ilamların Türkiye'de icra olunabilmesi için tanıma ve tenfiz kararı verileceği hüküm altına alınmıştır.

Oysa, tanıma ve tenfizi istenilen belgenin resmi senet niteliğinde olduğu yasanın öngördüğü anlamda ilam niteliği taşımadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hukuki yararı bulunan mümeyyizin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA 14.5.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/677, Karar No: 2017/2706, Tarih: 03.07.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/677 E.  ,  2017/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan yüklenici tarafından bakiye iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli, birleşen dava ise, iş sahibi tarafından cezai şartın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli istemlerine ilişkin olup; mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hüküm, davalı-birleşen dosya davacısı vekilince süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici asıl davada, taraflar arasında 11.02.2011 tarihli Diasa markalı ürünlerin tedariki sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre düzenlenen 30.11.2012 tarihli ve 253373 nolu 1.674,43 TL bedelli, 30.11.2012 tarihli ve 253374 nolu 1.301,18 TL bedelli, 03.12.2012 tarihli ve 253390 nolu 5.410,80 TL bedelli faturalar ile 29.11.2012 tarihli ve 536758 nolu 4.122,60 TL bedelli faturanın 3.738,83 TL'lik kısmının ödenmediğini iddia ederek bu faturalar bedeli 12.125,24 TL asıl alacak ve 420,39 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 12.545,63 TL alacak için davalı aleyhinde ilâmsız icra takibi

başlattığını, takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâli ile takibin devamını istemiştir. Davalı iş sahibi ise, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını, sözleşmeye göre düzenledikleri faturaların davacı tarafından kötüniyetle ticari defter ve kayıtlarına işlemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

başlattığını, takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâli ile takibin devamını istemiştir. Davalı iş sahibi ise, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını, sözleşmeye göre düzenledikleri faturaların davacı tarafından kötüniyetle ticari defter ve kayıtlarına işlemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında 1 hukukçu ve 1 sermaye piyasası kurulu başuzmanı tarafından tanzim olunan 06.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda icra takibine dayanak faturaların tamamının davacı defterlerine kayıtlı olduğu ve ödenmediği, 29.11.2012 tarihli ve 536758 nolu 4.122,60 TL bedelli fatura dışındaki faturaların davalı defterlerine kayıtlı oldukları, ancak 29.11.2012 tarihli ve 536758 nolu 4.122,60 TL bedelli faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı belirtilmiş olmasına karşın aynı raporda varsayıma dayalı olarak 29.11.2012 tarihli ve 536758 nolu 4.122,60 TL bedelli faturanın davalı defterlerindeki daha büyük tutarlı kayıtlar arasına kaydedilmiş olabileceği belirtilmiş, mahkemece de bilirkişi görüşü ile bağlı kalınarak tüm faturalar bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki 29.11.2012 tarihli ve 536758 nolu 4.122,60 TL bedelli faturanın davalı defterlerine kayıtlı olmadığı anlaşıldığından ve fatura içeriği de davacı tarafından diğer deliller ile ispat edilemediğinden, bu faturanın takibe konu edilen 3.738,83 TL'si yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken; davalı defterlerinde kayıtlı olan diğer takibe konu faturalar ile birlikte hesaplanarak davanın tamamının kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi; davalı itirazında kısmen haklı olduğundan, alacak yargılamayı ve hesaplamayı gerektirdiğinden, İİK'nın 67/2. maddesince koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi gerekirken bu istemin de kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin birleşen dosyaya yönelik tüm, asıl dosyaya yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5855, Karar No: 2011/16736, Tarih: 09.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5855 E.  ,  2011/16736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2009 tarih ve 2007/28-2009/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “cızbız klasik” ibareli markanın sahibi olduğunu, “cızbız köfte+şekil” ibareli markanın tescili için yapılan başvurunun TPE tarafından verilen ret kararına karşı YİDK’ya yapılan başvurunun kısmen reddedildiğini, davalının kısmen ret gerekçelerinin yerinde olmadığını ileri sürerek TPE YİDK’nın kısmen ret kararının iptaline ve “Cızbız Köfte+şekil” markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “cızbız köfte” ibaresinin “ızgarada pişirilmiş köfte” anlamına geldiğini, yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinde cins, çeşit, vasıf belirteceği diğer ürünler açısından tescilinin halkı yanıltıcı mahiyette olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, başvurunun asıl unsurunu oluşturan “cızbız köfte” ibaresinin tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden cins, karakteristik özellik belirttiği gibi, aynı sektörde faaliyet gösteren herkesin kullanımına açık tutulması gereken bir ibare olduğunu, ibarenin kullanımla ayırt edicilik sağlandığının kanıtlanamadığını, başvurunun restoran, lokanta hizmetleri ve 29/01 sınıftaki et,balık ve kümes hayvanlarının etleri ve bunlardan mamul ürünler emtiaları ile sınırlı kullanıma işaret ettiğini, diğer mal ve hizmetler yönünden bir kullanımın belgelenemediğini, yeniden incelenmesi talebine ekli belgeler ile sınırlı değerlendirme yapılacağını, yargılama sırasında sunulan belgelerin dikkate alınamayacağı, tescil engelinin aşılması koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı,davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/895, Karar No: 2019/344, Tarih: 18.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/895 E.  ,  2019/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 501-114

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın TCK'nın 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2011 tarihli ve 501-114 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 15.06.2016 tarih ve 12205-7967 sayı ile;

"...Oluşa, aşamalarda değişmeyen savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın hırsızlık suçuna katıldığına dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkûmiyet karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı ...; "Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nin, hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte gece saat 02:00'de müşteki....'nin evine girerek ona ait cep telefonu ve kredi kartını aldıkları, sanık ...'nin kredi kartını üç saat sonra saat 05:15 ve 05:21 sularında iki defa kullandığının anlaşılması karşısında, mahkemenin sanığın hırsızlık suçunu işlediği yönündeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, çoğunluğun, hırsızlık suçunun sübut bulmadığı, beraati gerektiği yolundaki bozma düşüncesine katılmıyorum." açıklamasıyla,

Daire Üyesi ...; "Dosya kapsamına göre; diğer sanık ... ile birlikte hareket ettiği ve sanık ... tarafından gece saat 02:00'dan sonra çalındığı kabul edilen ve sanık ... tarafından saat 05:15 ve 05:21'de iki kez kullanıldığı anlaşılan kartın çalınması ile ilgili,..... yönünden hırsızlık eyleminin sabit olmadığına ilişkin kabulün hayatın olağan akışına uygun düşmediği, dolayısıyla sanık ...'ın da iştirak hâlinde diğer sanık ... ile hırsızlık suçunu işlediği sabit olmakla mahkûmiyetine karar vermek gerekirken, delil yetersizliğinden bahisle beraatine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edemiyorum." düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.08.2016 tarih ve 210036 sayı ile;

"...Sanıklardan.....'nin haksız olarak ele geçirdiği kredi kartı ile İzmir Kipa BP istasyonu ve Kavuklar BP petrol istasyonundan toplam 160 TL'lik benzin alışverişi yaptığı iddiası ile sanıklar hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından açılan kamu davasında, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş, bu hükümlerden sanıklardan ... hakkındaki hırsızlık, sanık ... hakkındaki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri onanmıştır.

Her iki sanık da atılı hırsızlık suçunu kabul etmemiştir. Ancak müştekiye ait çalınan telefonun 30.08.2005 günü saat 13.24'ten itibaren sanık ...'a ait 536 243.... numaralı hat takılarak kullanıldığı, çalınan kredi kartının ise telefondan daha önce sabaha karşı saat 05.15 ve 05.21'de İzmir'de iki ayrı petrol istasyonunda sanık ... tarafından kullanıldığı, incelenen dosya kapsamı ile sabittir. Sanıklardan .....'ın çalıntı telefona kartını takarak kullanması ile sanık ...'nin ondan daha önce hem de olay saatine daha yakın bir zamanda, gece sona ermeden çalıntı kredi kartını alışverişte kullanmasının, sanıkların atılı hırsızlık suçunu işlediklerine delalet etmesi bakımından bir fark arz etmediği, her iki sanık yönünden de delillerin aynı değer ve ağırlıkta olduğu gözetildiğinde, Yüksek Dairenin sanıklardan .....'ın mahkûmiyetini onadığı hâlde sanık ...'nin mahkûmiyet hükmünü bozarak çelişkiye neden olduğu, sanık ... hakkındaki hırsızlık suçundan kurulmuş mahkûmiyet hükmünün de onanması gerektiği..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 03.05.2017 tarih ve 8867-4974 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık ... hakkında hırsızlık suçundan; inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan beraat kararı verilmiş; sanık ... hakkında şikâyetçi Yılmaz Ertekin'e yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile inceleme dışı sanık ... hakkında şikâyetçi Yılmaz Ertekin'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece temyiz incelemesi sırasında onanmış; inceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında inceleme dışı şikâyetçiler Süleyman Karipler ile ...'ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ise itirazın kısmen kabulüne karar verilmek suretiyle Özel Dairece onanarak kesinleşmiş olup, itirazın kapsamı ve Özel Dairenin itiraz üzerine verdiği gönderme kararına göre inceleme sanık ... hakkında şikâyetçi Yılmaz Ertekin'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Görüldüğü gibi Yargıtay 8. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Şikâyetçinin, 30.08.2005 tarihinde geceleyin ikametinden hırsızlık yapıldığı yönünde kolluğa müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görüldüğü gibi Yargıtay 8. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Şikâyetçinin, 30.08.2005 tarihinde geceleyin ikametinden hırsızlık yapıldığı yönünde kolluğa müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Olay yeri inceleme raporunda; bahse konu ikametin zemin üzeri ikinci kat olduğu, daire giriş kapısının çelikten, pencerelerin ise PVC'den imal edilmiş oldukları, şikâyetçinin, havanın sıcak olması nedeniyle çocuk odasında bulunan pencereyi açık bırakarak uyuduklarını beyan ettiği, yapılan inceleme sonucunda herhangi bir parmak izine rastlanılmadığının bildirildiği,

Görgü tespit tutanağında; balkon kısmında bulunan ve çocuk odasına açılan pencerenin açık olmasından faydalanılarak içeriye girilmiş olduğu, odanın penceresinin alt tarafında bulunan duvarda ayak izi görüldüğü, başkaca bir delil elde edilemediği bilgilerine yer verildiği,

30.08.2005 tarihli tutanakta; şikâyetçinin evinden çalınan Yapı Kredi Bankasına ait kredi kartı ile 30.08.2005 tarihinde saat 05.15'te ... BP isimli akaryakıt istasyonundan 80 TL; yaklaşık 6 dakika sonra saat 05.21 sıralarında ise Naldöken Kavuklar BP isimli akaryakıt istasyonundan 80 TL değerinde alışveriş yapıldığının tespit edilmesi üzerine, aynı tarihte ... BP isimli iş yerine gidilerek kamera kayıtlarının incelendiği, esmer tenli, uzun burunlu, kareli gömlekli, 1.70 cm boylarında bir erkek şahsın plakası tespit edilemeyen aracına akaryakıt aldığı, saat 05.15.50'de şikâyetçiye ait banka kartını pos cihazından geçirdiği, bu işleme dair slip fotokopisinin alındığı, kamera görüntüsünün de CD ortamında kopyalanarak şahsa ait fotoğrafın çıkartıldığı, aynı yol güzergâhı üzerinde bulunan Naldöken Kavuklar BP isimli iş yerine geçildiği, bu iş yerine ait kamera görüntüleri incelendiğinde, aynı şahsın yine plakası tespit edilemeyen gri renkli aracına akaryakıt alarak saat 05.21.45'te şikâyetçiye ait kredi kartı ile ödeme yaptığı, bu alışverişe ilişkin slip fotokopisinin de alındığı, ancak istasyon yetkilisinin kamera görüntülerini kopyalama ve arşivleme imkanı bulunmadığını beyan etmesi nedeniyle bu istasyondaki görüntülerin kopyasının alınamadığı belirtilerek alışveriş sliplerinin tutanağa eklendiği,

HTS raporlarının incelenmesinde; şikâyetçiye ait 449 142 100 484 400 İmei numaralı telefonun çalındıktan sonra ilk kez 30.08.2005 tarihinde saat 13.24'te inceleme dışı sanık ... adına kayıtlı olan hat ile kullanılmaya başlandığı, 03.09.2005 tarihinden sonra da diğer inceleme dışı sanıklar ... ve ... adlarına kayıtlı hatlar ile kullanıldığı,

İlgili GSM şirketi tarafından, şikâyetçiye ait 449 142 100 484 400 İmei numaralı telefonun sanık ... adına kayıtlı 0542 825.... numaralı hat ile 16.09.2005 ve 17.09.2005 tarihleri arasında kullanıldığının bildirildiği,