muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2118, Karar No: 2010/8566, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2118 E.  ,  2010/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde Davacı vek.Av.... ile davalılardan ... Tarım Ltd.Şti.vek.Av.... gelmiş diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili müvekkili şirketin tohum ve fide üretim ve ticaretiyle uğraştığını, davalılardan aynı zamanda müvekkilinin bayii olan ... Tarım Ltd. Şti.nin siparişi üzerine 95.378 adet sera karpuz fidesini diğer davalı Bideratan Tar. Ür. Tic. Ltd. Şti.ne fatura ederek sattığını ancak 57.037,79 TL. alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek, bu meblağın 7.3.2006 gününden itibaren ticari avans uygulanarak elde edilecek miktar, oluşan munzam zararı karşılamadığından, anlaşma gereği aylık % 6 faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı 7.5.2008 tarihli dilekçesiyle davadan önce 40.000,-TL tahsil edildiğinden bahisle bu kısım için davayı takip etmediklerini bildirmiştir.

Davalı .... Şti. vekili davacı ile müvekkili arasında bir bayilik ilişkisi bulunmadığını, dava konusu işlemle ilgisinin olmadığını ve davacıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı Bideratan Tar. Ür. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre takip edilmeyen 40.000,-TL'ye yönelik davanın açılmamış sayılmasına (HUMK.m.409); davacının davalı .... Şti.nin verdiği siparişlere uygun olarak diğer davalı şirkete mal sattığı, bu tutarın 43.881,80 TL. olduğu, ne var ki karşılığında davacının defterlerine göre toplam 44.371,-TL.'ye ödeme yapıldığı gerekçesiyle davalı Bideratan Tar. Ür. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine ve ödenmeyen 3.098,80TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı .... Şti.nden tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı Polenter Tarım Ltd.Şti.yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı Polenter Tar.Ltd.Şti.ödenmesine, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/119, Karar No: 2010/155, Tarih: 22.06.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/1-119 E.  ,  2010/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/118119

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

1- Sanık S..E’ nin kasten öldürme ve yağma suçlarından beraatine,

2- Sanıklar G.. Ç.. ve A..S..'ın;

a) Kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCY’nın 82/1-h, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b) Nitelikli yağma suçundan ise 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a, c, h, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca on iki yıl altı ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2008 gün ve 99-292 sayılı kasten öldürme suçundan re’sen temyize tabi olan hükmün, katılan H..vekili, sanıklar G..ve A..müdafileri ile sanık S.. hakkındaki kasten öldürme ve nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararları aleyhine o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.04.2010 gün ve 5981-2071 sayı ile;

“Aynı eylemden yargılanan sanıklar G.., A..ve S.. arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 85-242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle Avukatlık Yasasının 38/2 ve CMK’nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi bozulmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 20.05.2010 gün ve 118119 sayı ile;

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, müdahil vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi bozulmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 20.05.2010 gün ve 118119 sayı ile;

“Yerel mahkemenin 04.12.2008 tarihli hükmü, katılan H..S..vekili Av. E.. T.. yüzüne karşı ve CMK’nun 34/2. maddesine uygun olarak tefhim edilmiştir. Tefhim tarihine göre 1 haftalık temyiz süresinin son günü 11.12.2008'dir. Ancak bu tarih Kurban Bayramının 4. gününe tesadüf etmektedir ve resmi tatildir. Bu nedenle CMK’nun 39/4. maddesi uyarınca, temyiz süresi ertesi gün olan 12.12.2008 günü sona erecektir. Katılan H.. S..vekilinin temyiz dilekçesinin tarihi ise 15.12.2008'dir. Her ne kadar 01.12.2008 gün ve 14331 sayılı Başbakanlık Genelgesinde, 12.12.2008 Cuma günü kamuda çalışan memur, işçi ve diğer personelin idari izinli sayılacakları belirtilmiş ise de; anılan günde resmi daire ve kuruluşların tatil edileceklerinden söz edilmemiş, aksine anılan genelgede ‘hizmetlerin aksatılmaması, kurum yöneticilerince gerekli tedbirlerin alınması ve zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması’ belirtilmek sureti ile, 12.12.2008 tarihinde tüm resmi daire ve kuruluşların açık olduğu ve bu günün tatil edilmediği açıkça vurgulanmış bulunmaktadır. Bu nedenle katılan H..S..vekilinin 04.12.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, en geç 12.12.2008 Cuma günü mesai bitimine kadar temyiz etmesi gerekirken 15.12.2008 tarihinde ve yasal süresinden sonra temyiz etmesi nedeni ile, yüksek Dairenin, sanıklar G..Ç.. ve A.. S..'ın kazanılmış haklarını da etkileyecek olan katılan H..S.. vekilinin temyiz istemini, süresinden sonra yapılması nedeni ile ret etmesi gerekir” görüşü ile Özel Daire bozma kararının katılan H..S..vekilinin temyizi yönünden kaldırılarak, katılan H.. S.. vekilinin temyiz isteminin CYUY’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬dirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar G..Ç..ve A.. S...'ın, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık S E’nin, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından beraatine ilişkin yerel mahkeme hükmü Özel Dairece, aralarında çıkar çatışması bulunan sanıkların aynı müdafi tarafından savunulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay C. Başsavcılığı ise katılan H..vekilinin temyizinin süresinden sonra olduğu görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

Görüldüğü gibi, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan H..S...vekilinin hükmü süresinde temyiz edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Görüldüğü gibi, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan H..S...vekilinin hükmü süresinde temyiz edip etmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Yerel mahkeme hükmünün, katılan vekilinin yüzüne karşı 04.12.2008 tarihinde tefhim edildiği, temyiz süresinin 11.12.2008 tarihinde sona erdiği, ancak 11.12.2008 Perşembe gününün, Kurban Bayramının son gününe denk gelmesi nedeniyle bu sürenin 12.12.2008 Cuma günü mesai saati bitimine kadar uzadığı, Başbakanlığın 01.12.2008 gün ve 14331 sayılı yazısı uyarınca “12 Aralık 2008 gününün hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması” kaydıyla idari izin günü olarak belirlendiği, katılan H..S vekilinin ise hükmü 15.12.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Sanıklardan S..E..hakkında kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından verilen beraat kararı katılan H. Sı.. vekili dışında, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmiş ancak diğer sanıklar G..ve A..hakkında kasten öldürme ve yağma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri sadece katılan vekili tarafından aleyhe temyiz edilmiştir. Bu nedenle katılan vekilinin temyizinin süresinden sonra olup olmadığının hususunun saptanması oldukça önemlidir.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın temyizin süresini düzenleyen 310. maddesinde, yüze karşı açıklanan hükmün bu tarihten itibaren bir hafta içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

5271 sayılı CYY’nın 39/2. maddesinde; “süre hafta olarak belirlenmişse, tebligatın yapıldığı günün son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai bitiminde sona erer”, 4. fıkrasında ise, son günün tatile rastlaması durumunda sürenin, tatilin ertesi günü sona ereceği hükme bağlanmıştır.

Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki 2429 sayılı Yasanın 2/B-2. maddesi; “Kurban Bayramı; Arefe günü saat 13.00'ten itibaren 4,5 gündür” şeklindedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yerel mahkeme hükmü katılan vekilinin yüzüne karşı 04.12.2008 tarihinde tefhim edilmiş olup, temyiz süresi 11.12.2008 tarihinde sona ermektedir. Ancak 11.12.2008 Perşembe gününün, Kurban Bayramının son gününe isabet etmesi nedeniyle bu süre 12.12.2008 Cuma günü mesai saati bitimine kadar uzamıştır. Başbakanlığın genelgesi uyarınca 12 Aralık 2008 Cuma günü hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması kaydıyla idari izin günü olarak belirlenmiş ise de, bu günün resmi tatil olmaması nedeniyle süreler ve bu bağlamda temyiz süresi işlemeye devam etmektedir. Nitekim sanık G..müdafii de hükmü 12.12.2008 Cuma günü temyiz etmiştir.

Bu itibarla, katılan H..S.. vekilinin 15.12.2008 tarihinde yapmış olduğu temyiz süresinden sonra olduğundan Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının katılan H..S.. vekilinin temyizi yönünden kaldırılmasına, katılan H.. vekilinin süresinden sonraki temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Katılan H.. S.. vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Yerel mahkeme hükmünün temyiz incelemesinin sanıklar G..ve A..müdafileri ile sanık S..hakkındaki kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından kurulan beraat kararları aleyhine o yer Cumhuriyet savcısının temyizi ile sınırlı olarak yapıldığının saptanması ile usul ve yasaya uygun Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.04.2010 gün ve 5981-2071 sayılı bozma kararının aynen bırakılmasına,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2010 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9267, Karar No: 2013/11379, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9267 E.  ,  2013/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.01.2013 gün ve 2012/19841 Esas - 2013/122 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4771, Karar No: 2007/5392, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4771 E.  ,  2007/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 26.05.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20108, Karar No: 2015/7685, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20108 E.  ,  2015/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi, Görevi ihmal

Hüküm : TCK'nın 280, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmünün CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TCK' nın 257/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile görevi ihmal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyizinin lehe olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyete yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyete yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Trafik kazası geçiren mağdurun babası sanığın çalıştığı ....Hastanesi acile servisine mağdurun ayağının üzerinde traktör geçmesi şikayeti ile getirdiği, pratisyen hekim olan sanık tarafından yapılan muayenede sağ ayak bileğinde hassasiyet olduğu, çekilen grafisinde kırık çıkık olmadığı tespiti ile ağrı kesici krem önerilerek evine göderildiği, ancak mağdurun ağrılarının artması yere basamaması nedeniyle mağdurun babası tarafından 23.11.2009 tarihinde .... Hastanesinde ortapedi servisine götürüldüğü, ... uzmanı Dr. ...tarafından yapılan muayenede kırık, çıkık olmadığı, ezilmeye bağlı diz altından itibaren bacak ve ayağın ortasına kadar ödem ve şişlik olduğu tespiti ile şişlikte artma sonucu dolaşımında sıkıntı olmaması için müşahade amaçlı yatışını yaptırdığı, mağdurun takiplerinde açıklanmayan hemoglobin değerlerinde düşüklük başlaması nedeni ... hastalıkları uzmanı Uzm. Doktor.... konsültasyon istediği, yine mağdurda sebebi açıklanamayan kusma başlaması üzerine ailenin isteği ve ileri tetkik ve tedavi için 25.11.2009 tarihinde .... Hastanesine sevki yapıldığı, burada mağdurun iç kanama geçirdiği tespit edilerek yatışının yapıldığı, sanığın mağdura gerekli müdahaleyi yaptığı, kendisine getirildiği saptadığı bulgulara uygun olarak tedavi önerdiği, sanığın eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu, eyleminin görevi ihmal suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Adli Tıp Kurumundan talep edilen sanığın kusuruna ilişkin rapor sonucu beklenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen suçun 6086 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle cezanın 6 aydan 3 aya indirilmesine rağmen sanık lehine yapılan değişiklik nazara alınmayarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2497, Karar No: 2024/3313, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2497 E.  ,  2024/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/105 Esas, 2024/343 Karar

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/132 E., 2022/692 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalılar vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından ayrıca diğer adli yardım talebinde bulunan taraf şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın davacı vekilininde temyiz istemi nazara alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.