muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4100, Karar No: 2023/9771, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4100 E.  ,  2023/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1 Esas, 2022/3860 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/147 Esas, 2021/263 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2743, Karar No: 2025/9283, Tarih: 20.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2743 E.  ,  2025/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1658 E., 2022/346 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine eksik incelme ile karar verildiğine lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3172, Karar No: 2013/5051, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3172 E.  ,  2013/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira parası nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.03.2005 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın niteliği “sera ve açık arazi” olarak belirlenmiş olup, sera kısmının kira süresinin 2 yıl, açık arazi kısmının süresinin ise 10 yıl olduğu, sera kısmının kirasının peşin, açık arazi kısmının kirasının ise ağaç sökümünde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından 29.6.2012 tarihinde başlatılan icra takibinde 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait kira parasının tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borçlu yasal süresindeki itirazında ve yargılamadaki savunmasında sözleşmeye konu serayı teslim ettiğini, arazi kısmının ise henüz ağaç sökümü zamanı gelmediğinden kiranın muaccel olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece her ne kadar borcun ödendiği ispat edilemediğinden bahisle talebin kabulüne karar verilmiş ise de, esasen davalı taraf sera kısmının teslim edildiğini, açık arazi kısmının ise henüz ağaç sökümü zamanı gelmediğinden alacağın muaccel olmadığını beyan ettiğine göre ve sera niteliğindeki taşınmazın teslim edilmiş olup olmadığı ve arazi üzerindeki ağaçların söküm zamanının gelip gelmediği hususlarının çözümü yargılamayı gerektirmekte olup, mahkemece bu nedenle talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de, “sera ve açık arazi” niteliğindeki taşınmazın kiralanmasının hasılat kirası hükümlerine tabi olup. tahliye ihtarlı ödeme emrinde 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmiş olması da doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15660, Karar No: 2015/3211, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15660 E.  ,  2015/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2011/221-2014/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ....'ın 1959 yılından bu yana üye olduğu davalı .... Derneği ve ... Vakfı çalışmaları sırasında çok sayıda yazılı, sözlü, görsel eserler meydana getirdiğini, bu eserlerin asılları veya suretlerinin davacılarda olmadığını, bu eserlerin kaynak gösterilmesi şartıyla yalnızca davalı ... tarafından kullanılmasına müvekkilleri tarafından rıza gösterildiğini, buna rağmen ... Vakfı'ndaki eserlere ulaşamadıklarını, bir süreden beri müvekkilleri ile davalılar arasında dava konusu eserler bakımından fikri ayrılıklar yaşandığını ileri sürerek, öncelikle davalı vakıf ve diğer davalılarda bulunan davacıların murisi .... tarafından meydana getirilmiş her türlü yazılı, görsel, sesli eserlerin tespiti ile bunların muhafaza altına alınmasına, basım ve yayımlarının durdurulmasına, basılmış ve satışa sunulmuş kitapların satışının durdurulmasına ve tüm eserlerin davacılara ait olduğu tespit edilerek kendilerine teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ....'ın hem .... hem de ...'da yönetim kurulu başkanlığı yaptığını, "..." adlı kitap ile "...." isimli eseri yazdığını, davalılar bünyesinde yapılan söyleşilerin kasetlere kaydedilerek söyleşilerden derlenen kitapların daha geniş bir kitleye ulaşmasının sağlandığını, davalılar bünyesindeki tüm eserlerin kütüphane veya arşivde tüm araştırmacılara akademi öğrencilerine açık olduğunu, davacılardan ... ve ...'ın vakıf üyesi olduğunu ve ....'ın eserlerine ulaşamamalarının, kendilerinde bir nüshanın dahi bulunmamasının yaşamın olağan akışına aykırı olduğunu, davacıların miras bırakanının FSEK'den doğan tüm haklarını ... vakfına bağışladığını ve davacılar tarafından hiç bir tercüme ve telif ücreti talep edilmemek üzere bu eserlerin sonsuza kadar baskı hak ve yetkisi verildiğini, davacılardan ...'ın kendi çevirilerini de vakfa bağışladığını, ....'ın eserlerinin daha geniş kitlelere ulaşılabilmesi için müvekkillerinin ulusal ve uluslararası düzeyde konferanslar, toplantılar düzenlediğini, kitap radyo ve televizyon yayınları yaptıklarını, davacıların eserlere ulaşabildiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davacıların mirasbırakanı Ergül Arıkdal'ın çalışmalarının, sohbet ve konuşmalarının davalı .... Derneği ve ... Vakfı çalışmaları sırasında ve dernek veya vakıf başkan ya da üyeliği sıfatıyla yaptığı anlaşılmakla FSEK 18/2 maddesi gereğince dernek veya vakıf işleri görülürken meydana getirilen eserler üzerindeki hakların davalı dernek veya vakıf tarafından kullanılacağı kanaatine varıldığı, bu eserler yönünden mali hakları kullanma yetkisinin ilgili tüzel kişiye ait olduğu, bu nedenle bu gibi eserlerin davalı dernek veya vakıf tarafından yayınlanması ya da satışının durdurulması taleplerinin yerinde olmadığı ancak bu eserlerden birer örneğin davacılara verilmesi bakımından bunların davacılara teslimi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davacıların miras bırakanı ....'ın, 20/01/2014 tarihli bilirkişi raporunda 2 ilâ 11. sayfalarında yer alan 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30, 32, ve 34. bentlerde belirtilen çalışmalar yönünden eser sahibi olduğunun tespitine, bu çalışmaların mali hakları kullanma yetkilerinin davalı derneğe ve davalı vakfa ait olması nedeniyle bunların yayınlanmalarının veya satışlarının durdurulması taleplerinin reddine, bu çalışmaların davacılara teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 12 ilâ 25. sayfalarında ve 26 ila 42. sayfalarında gösterilen toplam 107 adet VCD ve ses kaydı içeriğinde yer alan ....'a ait sohbet konferans seminer ve konuşmalar yönünden ....' ın eser sahibi olduğunun tespitine ancak bunların dernek ve vakıf çalışmaları sırasında meydana getirilmiş eserler olması nedeniyle bunlar üzerindeki mali hakları kullanma yetkisinin davalı derneğe ve davalı vakfa ait olduğu gözetilerek bunların yayınının ve satışının durdurulması taleplerinin reddine, bu VCD'lerin davacılara teslimine, .... Belgeseli'nin eser niteliğinde olmakla birlikte bağlantılı hak sahipliğinin yapımcı olarak kabul edilen davalı ... Vakfı'na ait olduğunun tespitine, bu yapım ile ilgili olarak davacıların eser sahipliğinin tespiti talebinin yayın ve satışının durdurulması taleplerinin reddine, bu belgeselinin davalı ... Vakfı'na teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 8. sayfasının 28. bendinde yazılı çalışmalar yönünden eser sahibinin .... olmadığı anlaşılmakla bu çalışmaların davacılara teslimi talebinin ve bunların yayın ve satışlarının durdurulması taleplerinin reddine, bu çalışmaların davalı .... Derneği'ne teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 40. sayfasında belirtilen ve eser niteliği taşımayan ropörtaj kayıtları üzerindeki çoğaltma ve yayma haklarının davalı ... Vakfı'na ait olması nedeniyle bunların çoğaltılması, satış ve yayınının durdurulması taleplerinin reddine ve bunların davalı ... Vakfı'na teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 39. bendinde yazılı kitabın eser sahiplerinden birisinin .... olduğunun tespitine ve bu kitap ile ilgili mali hakları kullanma yetkisinin davalı ..

.... Derneği'ne teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 40. sayfasında belirtilen ve eser niteliği taşımayan ropörtaj kayıtları üzerindeki çoğaltma ve yayma haklarının davalı ... Vakfı'na ait olması nedeniyle bunların çoğaltılması, satış ve yayınının durdurulması taleplerinin reddine ve bunların davalı ... Vakfı'na teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 39. bendinde yazılı kitabın eser sahiplerinden birisinin .... olduğunun tespitine ve bu kitap ile ilgili mali hakları kullanma yetkisinin davalı ... Vakfı'na ait olması nedeniyle bu kitabın çoğaltılmasının ve satışının durdurulması taleplerinin reddine ve bu kitabın davacıya teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 5. sayfasında 18. bentte yer alan çalışma ile 9. sayfasında 33. bentte yer

alan çalışmaların eser niteliğinde olmayıp FSEK 84 ve TTK 54. maddesi kapsamında ve davalı dernek lehine korunabilecek nitelikte olmaları nedeniyle bunların davacılara teslimi taleplerinin ve bunların yayın ve satışının durdurulması taleplerinin reddine, bu çalışmaların davalı derneğe teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 9. Sayfasında 31. bentte yazılı kitabın eser sahibinin ...., mali hak sahiplerinin davacılar olması nedeniyle bu kitabın davalılarca yayın ve satışının durdurulmasına ve bu kitabın davacılara teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 10. ve 11. sayfalarında 37. bentte isimleri yazılı olan ve dosyada mevcut ibranamede belirtilen kitaplar yönünden eser sahibinin .... olduğunun tespitine, bu kitapların mali hakları davacılara ait olmakla birlikte, davalı ... Vakfı'nın bu kitapları davacılara bedel ödemeksizin çoğaltma ve yayma hakkı bulunduğunun tespitine ve bu kitapların davacılara teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 11. sayfasında 38. bentte belirtilen kitaplar yönünden eser sahibinin .... olduğunun tespitine ve bu kitaplar ile ilgili mali hakların davacılara ait bulunduğunun tespiti ile bu kitapların davacıya teslimine, 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunun 11. sayfasında 40. bentte yazılı ve ibranamede belirtilen makaleler yönünden ....' ın eser sahibi olduğunun, bu makaleler üzerinde mali hakları davacılara ait bulunmakla birlikte bunların davacılara bedel ödenmeksizin çoğaltılması ve yayımı konusunda davalı ... Vakfı'nın ruhsat sahibi olduğunun tespitine, bu çalışmaların davacılara teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 10. sayfasında 35. bentte yazılı bulunan ve eser niteliğinde olmayan, eser sahibi belli olmayan fihristler ve listelerin ve diğer evrakın davalı derneğe teslimine, 20.01.2014 tarihli raporun 10. sayfasının 36. bendinde yazılı el yazılarının eser niteliğinde olmamakla birlikte bu yazıların ....'a ait olduğu anlaşılmakla bunların davacılara teslimine, bu el yazılarının davalılarca çoğaltılmasının, satışının durdurulmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4064, Karar No: 2018/7054, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4064 E.  ,  2018/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden kabahatli M...Taşımacılık Gıda Anonim Şirketi hakkında 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi uyarınca Karayolları... İşletme Şefliği HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 10/11/2015 tarihli ve UA-589418 seri ve sıra sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 78,75 TL geçiş ücreti ve 787,50 TL idari para cezası olmak üzere toplam 866,25 Türk lirası para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin...7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/03/2017 tarihli ve 2017/1267 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/07/2017 gün ve 6080 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2017 gün ve KYB. 2017-44811 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...7. Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

./..

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay .... CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; .... CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve .... CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

...7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/03/2017 tarihli ve 2017/1267 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan ... plaka sayılı aracın ihlalli geçişine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,...7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/03/2017 tarihli ve 2017/1267 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.