muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2360, Karar No: 2024/10606, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/2360 E.  ,  2024/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/925 E., 2015/1288 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil vasıtalarının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın üzerine atılı 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizleri Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasından usulüne uygun olarak haberdar edilmemiş ve davaya katılamamış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, suçtan zarar gören kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında

kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın üzerine atılı 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görenin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizleri Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanıklar açısından zamanaşımını kesen son işlemin sanık ...'ın savunmasının alındığı 11.04.2014 tarihinden, sanık ...'in ise savunmasının alındığı 20.06.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

II. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı ve suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu Jet A-1 yakıtın sahibine İADESİNE, tasfiye edilmesi halinde tasfiye bedelinin sahibine İADESİNE, suçta kullanılan nakil araçlarının trafik kaydı üzerindeki şerh kaldırılarak sahibine İADESİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15985, Karar No: 2015/1471, Tarih: 12.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15985 E.  ,  2015/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/06/2014

Numarası : 2014/34-2014/541

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının çalıştığı sürece davalı işveren tarafından sigortasının başlatılmadığını ve primlerinin yatırılmadığını, bu durumu ilgililere bildirdiğinde "işine gelirse böyle, gelmezse çalışma" denilmek suretiyle işine son verildiğini, müvekkilinin çalıştığı sürece SGK'ya bildirilmeyen çalışma süresinin tespiti için açılan davada verilen kabul kararının onanarak kesinleştiğini öne sürerek davacının kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının kalorifer işçisi statüsünde 15/11/2005 - 15/06/2010 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak çalıştığını, davacının kalorifer yakım işçisi olarak tam gün çalışmadığını, gün içerisinde belli aralıklarla üç veya dört saat çalıştığını, son yıllarda kışların sert geçmediğini, sıcaklık ortalamasının 9-10 derecenin altına düşmediğini, dolayısıyla gün içerisinde kalorifer kazanının bir kaç kez yakılmasının yeterli ısınmayı sağlayacağını, davacının yakım işi saati dışında başka işlerde de çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin 15/05/2010 tarihinde mevsim sonu itibariyle hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemesi ve bildirilmeyeceğinin beyan edilmesi nedeniyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Davacı fazla çalışma yaptığını iddia ederek ücret talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre davacı yararına fazla çalışma ücreti hesap edilmiştir.

Dairemizce fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması hâlinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, fazla çalışma ücreti alacağı tanık beyanına göre hesaplandığı hâlde mahkemece, hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23220, Karar No: 2016/6368, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23220 E.  ,  2016/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan ödemiş olduğu 3.800,00 TL nin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde özetle; oğlu ...'u Temmuz 2013 yılında davalı dershaneye kaydettirdiğini ve 3.800,00 TL ödeme yaptığını, ancak eğitimin disiplinli olmaması ve yararlı olmadığı gerekçesiyle oğlunun kaydını 01.12.2013 tarihinde aldığını ileri sürerek, yapmış olduğu ödemenin tespit edilerek tarafına iadesini istemiş; mahkemece, Özel Öğretim Kurumlarında Öğrenci Ücretlerinin Tespit ve Tahsiline Ait Yönetmeliğin 10.maddesinde ücretlerin hangi hallerde ve koşullarda iade edilebileceğinin belirtildiği, davacının bu koşulları sağlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesiyle; davacının Oğlu ...'in davalı dershaneye kaydolduğu, yaklaşık dört ay boyunca kursa devam ettikten sonra derslerin verimli olmadığı gerekçesiyle kaydını sildirdiği ve ödemiş olduğu ücretin iade edilmediği anlaşılmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56/3.maddesi “ (3) Yukarıda belirtilen şartların dışında kurumlara (Mülga ibare:RG-12/4/2016-29682) (...) kaydolan öğrenci ve kursiyerlerden;

a) (Değişik:RG-21/7/2012-28360) Öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, ortaöğretim okullarında ve öğrenci etüt eğitim merkezlerinde öğretim yılı başlamadan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir.

Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

b)Öğrenim ücretini ders saati ücreti olarak belirleyen kurumlarda dönem başlamadan ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Dönem başladıktan sonra ayrılanlara öğrenim ücretinin yüzde onu ile öğrenim gördüğü ders saati sayısına göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.

c)Öğretime başladıktan sonra ayrılan öğrenci veya kursiyerlerden alınacak ücret kurumun öğrenim ücretinden fazla olamaz.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, somut olayda, mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişiden yukarıda anılan yönetmelik hükmü uygulanarak davacının ödemiş olduğu dershane ücretinin yüzde onu ile beraber oğlu Mehmet'in kursa devam ettiği süreye ilişkin miktar hesaplanarak ödenen toplam ücretten indirilerek hesap yapılması hususunda denetime elverişli bir rapor alınarak ortaya çıkan sonuç dairesinde ücretin davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33543, Karar No: 2014/34379, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/33543 E.  ,  2014/34379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/41115

MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2011/195 (E) ve 2011/837 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

S.. S.. hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarına ilişkin olarak mahkemesince zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması, ayrıca bu sanığın tehdit suçundan hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yaptığı itirazın merciince 20.01.2012 tarihinde kabul edilerek kararın kaldırılması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınıp adı geçen sanıkla ilgili hükmün açıklanması olanaklı görülmüştür.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamedeki anlatım ve sevk maddelerine göre hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından dolayı sanık S.. S.. hakkında dava açıldığı halde, bu suçların sanığı olmayan İ.. Ö.. hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. S..'ınn temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2499, Karar No: 2020/12756, Tarih: 13.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2499 E.  ,  2020/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede;

1-Karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü alduğu anlaşılan sanığın, 25/11/2015 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla duruşmada hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-28/05/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararında, suçta kullanılan bir adet Husguvarna marka motorlu testere, bir adet odun baltası ve orman emvallerinin müsaderelerine ve suçta kullanılan 41 D 9037 plakalı aracında iadesine karar verilmesi karşısında, açıklanan kararda bu hususlara yer verilmeyerek hükümde karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/862, Karar No: 2020/769, Tarih: 25.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/862 E.  ,  2020/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 18.09.2019 tarih, 2019/212 Esas 2019/685 karar sayılı kararının davalı ... vekilince temyiz edildiği, temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nin 05.11.2019 tarihli muhtırasının davalı vekilince usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen eksik harçların yatırılmaması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nin 30.12.2019 tarih, 2019/212 Esas 2019/685 Karar sayılı ek kararıyla, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından bu karar temyiz edilerek adli yardım talebinde bulunulmuştur.Davalı vekilinin adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK’nın 336/3. maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir. Adli yardım 6100 sayılı HMK’nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddeleri göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimine önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince davalının temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak yeterli deliller sunulmadığından adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;Davalı ... vekili Avukat ...'un adli yardım talebinin REDDİNE,Kararın davalı ... vekiline tebliğine,HMK’nın 6459 sayılı Yasa’yla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceğine,İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasa’yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımız'a gönderilmesi,

Gerekli işlemlerin tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 25.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49382, Karar No: 2013/35082, Tarih: 26.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49382 E.  ,  2013/35082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitmesi gerekçesiyle işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin belirli süreli olduğunu, ihale süresinin bitmesi nedeniyle iş akdinin sonlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet ESAS NO: 2011/49382 akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün, 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.