muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3336, Karar No: 2018/3766, Tarih: 02.04.2018

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/125 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AR 319 plaka sayılı aracın 09/03/2014 tarihine ait ihlalli geçişine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/125 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1404, Karar No: 2009/4308, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1404 E.  ,  2009/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Davacı-k.davalı:... Vek.Av. ...

Davalı-k.davacı:... Vek.Av....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... .... Davalı-k.davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi ... tarafından açılan asıl davada kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve menfi zararların tahsili talep edilmiş, yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davada ise feshin haksızlığının tesbiti ile inşaat için yapılan harcamalar ile harç ve masrafların tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Daire’mizin 24.12.2007 günlü kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında belirtildiği üzere 01.07.2002 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde davacı ... dışında dava dışı ... adında başka bir arsa sahibi daha mevcuttur. TMK’nın 692.maddesi hükmüne göre, paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması oy birliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Asıl davada sözleşmenin feshi de talep edildiğinden diğer arsa sahibinin davaya muvafakatı veya katılması sağlanmak üzere davacıya süre verilip, taraf teşkili tamamlandıktan sonra davanın sonuçlandırılması gerektiğine değinilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur. Davacı bozmaya uyulduktan sonra 17.06.2008 tarihli oturumda dava dışı

GK

./..

s.2

15.H.D.

2009/1404

2009/4308

...’ü duruşmada hazır bulundurmuş, ... alınan imzalı beyanında açılan davaya muvafakat etmediğini bildirdiğinden mahkemece sözleşmenin feshi için TMK’nın 692.maddesinde belirtilen şartlar oluşmadığından asıl dava reddedilmiştir. Arsa sahibi ... açılan davaya muvafakat vermediği takdirde davacıya paydaş ...’e husumet tevcih ettirilerek taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Daire’mizin 01.07.2004 gün, 2003/6318 E., 2004/3695 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere fesih için açılan davada paydaşlardan bir kısmı davacı, bir kısmı da davalı olabilir. Önemli olan bütün paydaşların davada taraf olmalarının sağlanmasıdır.

Daire’mizin 01.07.2004 gün, 2003/6318 E., 2004/3695 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere fesih için açılan davada paydaşlardan bir kısmı davacı, bir kısmı da davalı olabilir. Önemli olan bütün paydaşların davada taraf olmalarının sağlanmasıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş, açılan davaya muvafakat vermeyen paydaş ...’e husumet tevcihi için davacıya mehil vermek, taraf teşkili bu şekilde tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek sonucuna göre fesih talebi ile ilgili olarak bir karar vermekten ibarettir. Bu yön nazara alınmayarak ve sözleşmenin feshi için TMK’nın 692.maddesinde belirtilen şartların oluşmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı ve karşı davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı karşı davacı ...'dan alınarak, davacı karşı davalı ...'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’a geri verilmesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1451, Karar No: 2017/3355, Tarih: 18.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1451 E.  ,  2017/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 21/2, 62/1, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis,

TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan verilen ve doğrudan 1.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’i olası kastla öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığa atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, eksik incelmeyle karar verildiğine, eylemin taksirle yaralama olduğuna ilişkin ve yerine görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, olası kastla öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3274, Karar No: 2009/8730, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3274 E.  ,  2009/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, zirai ilaç, tohum vb. ile ilgili tarımda kullanılan ürünlerin çiftçilere satımı işi ile uğraştığını, zaman zaman da çiftçilere para yardımında da bulunduğunu, davalının davacı şirkete bu konuda yardımcı olduğunu, dava dışı çiftçilere ödemeler yapması için davalıya ödeme yaptıklarını, davalının şirketlerinden aldığı parayı çiftçilere ödemediğini, davalıya ödenen paraların tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı şirketle aralarında akti ilişki bulunmadığı gibi davacı şirketten hiçbir şekilde para almadığını, davalının fotokopi olarak ibraz ettiği takipte dayanmadığı teslim fişlerine göre çitçilere bizzat zirai ilaçları kendisinin sattığını, makbuzları da bizzat kendisinin düzenleyip verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı çiftçilere ödenmek üzere davalıya ödemeler yaptığını ancak davalının çiftçilere ödeme yapmadığını belirterek eldeki bu davayı açmıştır. Davalı davacı ile akti ilişkisi olmadığını, davacıdan para almadığını dava dışı çiftçilerin yaptığı ödemelerin kendisi tarafından satılan zirai ilaç bedeli olduğunu savunmuştur.

Kural olarak T.M.K nun 6.ve H.U.M.K. gereği davacı iddiasını yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı davalı aleyhine başlattığı icra takibinde takip dayanağı olarak ‘borç miktarı, borçluya ödenen değişik tarihlerdeki alacakların toplamı ‘olarak göstermiş herhangi bir yazılı belgeye dayanmamıştır. Davacı, Yargılama aşamasında bir kısım tediye makbuzları ibraz etmiş olup Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2006/19-260 esas,2006/251 karar nolu 3.05.2006 tarihli kararı gereğince de alacaklı davacı itirazın iptali davasını açarken takipte dayanak olarak göstermediği delilerle dava aşamasında dayanamaz. Kaldı ki davacının ibraz ettiği fotokopi belgeler dahi davacının iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir. Davacı davasını yazılı bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır

Ne var ki, davacı dava dilekçesinde sair deliller demekle yemin deliline de dayandığı anlaşıldığından davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7151, Karar No: 2024/43, Tarih: 08.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7151 E.  ,  2024/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 13 parsel (yeni 1462 ada 42 parsel) ... taşınmaz, taşlık ve kayalık vasfıyla Hazine adına; ... Köyü çalışma alanında bulunan 62 parsel (yeni 1472 ada 2 parsel) ... taşınmaz, mezarlık vasfıyla ... Köy Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili; ... Mahallesinde yapılan 22/a kadastro çalışmasında 1462 ada 42 parsel ile 1472 ada 2 parsel ... taşınmazlarının 1999 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde yer almasına rağmen orman sınırı dışına çıkarıldığını ve ayrıca taşınmazların Anayasa ve Orman Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince de orman olduğunu beyanla yapılan tespitin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında Dulkadiroğlu ilçesi Ferhuş Mahallesi 1462 ada 42 parsel nolu taşınmazın tamamının orman sayılan alanda kaldığı belirlendiğinden bu parsel yönüyle davanın kabulüne; Dulkadiroğlu ilçesi Ferhuş Mahallesi 1472 ada 2 parsel ... taşınmazda fen bilirkişisi ve harita mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan krokide B harfi ile yeşil renkle taralı olarak gösterilen 5604,17 m2'lik kısmın, Ferhuş Mahallesi için yapılmış orman tahdit haritasına göre orman sayılan alanda kaldığı, alınan bilirkişi raporuyla da bu durumun sabit olduğu anlaşıldığından bu parsel yönüyle açılan davanın kısmen kabulüne ve bu parselde sorumluluğun Dulkadiroğlu Belediyesine ait olduğu da görülmekle, dahili davalı ... Belediyesi Başkanlığının ise davada herhangi bir taraf sıfatı bulunmadığından, büyükşehir belediyesi yönüyle açılan davanın ise husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, tapuda taşlık ve kayalık vasfı ile Hazine adına kayıtlı olan Ferhuş Mahallesi 1462 ada 42 parsel ... taşınmazın 1999 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro haritası sınırları içerisinde kaldığı, tapuda Ferhuş Köyü Tüzel Kişiliği adına mezarlık vasfı ile kayıtlı 1472 ada 2 parsel ... taşınmazın ise raporlarda B harfi ile gösterilen kısmının 1999 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro haritası sınırları içerisinde kaldığı, buna göre mahkemenin kabul ve kısmen kabul kararının usul ve esas bakımdan hukuka uygun olduğu, davalı ... vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı tespit edilmekle, davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15912, Karar No: 2015/3948, Tarih: 05.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15912 E.  ,  2015/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ...eratifi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi olan ...'in vefat ettiğini, müvekkillerinin ...'in desteğinden yoksun kaldığını, desteğin ölümü sebebiyle müvekkillerinin acı duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı baba için 10.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı baba için 15.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra sunduğu ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı baba için 33.968,38 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın kusurlu olduğunu, motosikletin farlarının yanmadığını, çok hızlı olduğunu, ehliyetinin bulunmadığını, müteveffanın sabit bir işi ve geliri olmadığını, ailesine maddi anlamda destek olamayacağını ve tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın ağır kusurlu olduğunu, müteveffanın mesleği ve işi olmadığını, ailesine maddi anlamda destek olamayacağını, murisin anne ve babasının 41 ve 46 yaşında olduğunu ve manevi tazminat taleplerinin fazla olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 23.252,69 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 7.500,00 TL manevi tazminatın 21.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ...eratifi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.776,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2211, Karar No: 2016/6197, Tarih: 05.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2211 E.  ,  2016/6197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük,

- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiilerinin, bir sebebe dayanmayan ve sanık ...'nın suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

B- Sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ve sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar ... ve ...'in kavga sırasında korkutmak ama- cıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

a- Sanık ...'in satır ile katılanın koluna, sanık ...'in ise boru ile burnuna vurduğu olayda, her bir eylem yönünden kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ne şekilde olduğuna dair yeniden Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak her iki sanık hakkında kemik kırığı nedeniyle artırım oranının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken her iki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi birlikte değer- lendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

a- Sanık ...'in satır ile katılanın koluna, sanık ...'in ise boru ile burnuna vurduğu olayda, her bir eylem yönünden kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ne şekilde olduğuna dair yeniden Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak her iki sanık hakkında kemik kırığı nedeniyle artırım oranının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken her iki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi birlikte değer- lendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabul ve uygulamaya göre de, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), ağır (6) derece şeklinde sınıf- landırılması ve 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, yasal gerekçe gösterilmeden orantılılık ilkesine aykırı olarak, kasten yaralama suçunda sanığın cezasında en üst oranda artırım yapılması,

3- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK.nun 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiileri ve sanık ...’nın temyiz iti- razları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.