muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/594, Karar No: 2011/4266, Tarih: 22.03.2011

4-Mahkemece davacı lehine 8.829,40 TL yargılama 2011/594-4266

giderine hükmedilmiştir. Davalı, davacı lehine hükmedilen bu yargılama giderlerinden bilirkişi ücreti 750,00 TL’nin kendisi tarafından yatırıldığını açıklamıştır. Mahkemece detayları gösterilmeden ve denetimi yapılması mümkün olmayacak şekilde yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5-Davacının A.Ş. olması nedeniyle TTK 18.maddesi gereği tacır olup TTK 21.maddesi gereği yaptığı işin ticaridir. TTK 21/2.maddesi gereğince ... davalı içinde ticari ... nahiyetinde olduğundan 3095 sayılı yasa gereği avans faizi yerine yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklana nedenlerle davalının sair temyiz itirazların reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı lehine (5) nolu bentle açıklanan nedenle davacı lehine BOZULMASINA,750,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 25,363,05 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7278, Karar No: 2014/10628, Tarih: 30.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7278 E.  ,  2014/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/414-2013/536

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kira ilişkisinin hâsılat kirası niteliğinde olduğu kabul edilerek, ödeme emri ile verilen ödeme süresinin 60 gün olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâsılat kirası, ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesine ilişkin sözleşme olarak tanımlanabilir. Borçlar Kanununun 270 (TBK 357) ve devam maddelerinde düzenlenen hâsılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2010 tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dayanak kira sözleşmesine göre boş işyerleri dershane olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiş, demirbaş devri olmadığı gibi işletme ruhsatıyla da kiralanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nitelemeye göre kiraya verilen yerin Türk Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Kiralanan adi kira hükümlerine tabi bulunduğundan, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sözleşmenin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1414, Karar No: 2020/101, Tarih: 13.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1414 E.  ,  2020/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Sayısı : 255-347

Sanıklar ... ile ...’un iştirak hâlinde mağdurlar ... ve ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-b-f, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ikişer kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin Niğde Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.06.2011 tarihli ve 144-166 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 18.06.2014 tarih ve 11186-8327 sayı ile;

“...TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent hâlinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili Kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyip, Kanun maddesindeki ifadeleri aynen tekrar etmekle yetinmek suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına aykırı uygulama yapılması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Bozmaya uyan Niğde Ağır Ceza Mahkemesince 05.12.2014 tarih ve 255-347 sayı ile sanıklar ... ve ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-b-f, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ikişer kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıklar müdafileri, katılan ... ve katılan mağdur ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 18.03.2016 tarih ve 558-2671 sayı ile oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi M. Kundakçı;

“İlk derece mahkemesi, 03.06.2011 tarihli kararında sanıklar... ve... hakkında hürriyetten yoksun kılma suçundan hüküm kurarken, 'Suçun işleniş şekli, yer ve zamanı birden fazla nitelikli hâlin bir araya gelmiş olması' gerekçeleriyle cezayı teşdiden 2 yıl 6 ay hapis olarak belirlemiştir.

Daire Üyesi M. Kundakçı;

“İlk derece mahkemesi, 03.06.2011 tarihli kararında sanıklar... ve... hakkında hürriyetten yoksun kılma suçundan hüküm kurarken, 'Suçun işleniş şekli, yer ve zamanı birden fazla nitelikli hâlin bir araya gelmiş olması' gerekçeleriyle cezayı teşdiden 2 yıl 6 ay hapis olarak belirlemiştir.

Dosyanın temyiz incelemesini yapan Dairemiz, 18.06.2014 tarih, 2012/11186 esas, 2014/8327 karar sayılı ilâmı ile 'TCK' nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent hâlinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyip, kanun maddesindeki ifadeleri aynen tekrar etmekle yetinmek suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nasafet kurallarına aykırı uygulama yapılması' nedenleriyle mahkeme kararı bozulmuştur.

İlk derece mahkemesi bozma ilâmına uyma kararı vermesine rağmen 05.12.2014 tarihli kararında sanıklar hakkında hürriyetten yoksun kılma suçundan hüküm kurarken 'Suçun işleniş biçimi, yer ve zamanı ile birden fazla ağırlaştırıcı neden olarak belirlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi ve mağdurun çocuk oluşu hususları ile bu yönde birden fazla ağırlaştırıcı nedenin suçun işlenme biçimine mündemiç oluşu' gerekçeleriyle cezayı ilk hükümdeki gibi aynen 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlemiştir.

İlk derece mahkemesi bozma ilâmına uymasına rağmen olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun yeni gerekçeler ortaya koymadan ilk hükmündeki gerekçelerle son hükmünde de teşdit oranını koruması bozmanın gereklerini yerine getirmeme olduğundan, hükmün bu yönü itibari ile bozulmasına karar verilmesi gerektiği” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.05.2016 tarih ve 111105 sayı ile;

“İtiraz Nedenleri: Sanıklar ... ve ... hakkında yaşı küçük mağdurlar ... ve ...'ı, birden fazla kişi ile ve zorla hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 tarih ve144-166 sayılı kararı ile sanıkların 109/2, 109/3-b-f, 43, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

“İtiraz Nedenleri: Sanıklar ... ve ... hakkında yaşı küçük mağdurlar ... ve ...'ı, birden fazla kişi ile ve zorla hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2011 tarih ve144-166 sayılı kararı ile sanıkların 109/2, 109/3-b-f, 43, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 08.06.2014 tarih ve 11186-8327 sayılı kararı ile 'TCK' nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent hâlinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyip, kanun maddesindeki ifadeleri aynen tekrar etmekle yetinmek suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde TCK' nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına aykırı uygulama yapılması,

Olay günü, sanıklardan...'in müdürlüğünü yaptığı sanık ...'ya ait Beğsan Beğendim isimli markete gelen mağdurlar ... ile Onur'un reyonları gezdikleri sırada aynı markette güvenlik personeli olarak çalışan sanık ... tarafından takibe alındığı ve mağdurların önce çerez reyonunda açıkta duran antep fıstıklarından bir miktar alıp ceplerine koymasının ardından başka yerde duran çikolatalardan birkaç tanesini de almaları üzerine yanlarına gelip müdahale eden...'ın elinden Onur'un kaçması sonrası danışmaya getirilen ...'ın yanına gelen...'in hırsızlık yaptığını beyan ettiği, mağdurun cebindekileri boşaltması sonucunda antep fıstıkları ile birkaç çikolatanın ortaya çıktığı ve... tarafından hakkında resmî şikâyette bulunulmayıp işyerinden gönderilen ...'ın karşıda kendisini bekleyen Onur'la beraber cadde üzerinde işyerine bakarak küfredip el kol hareketi yapması üzerine, kızıp peşlerine düşen... ile... tarafından yakalanıp marketin deposuna getirilerek burada tutuldukları süre zarfında dövülerek yaşamlarını tehlikeye sokmayıp, yaranın etkisi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek derecede hafif biçimde yaralandıktan sonra serbest bırakıldıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, adları geçen sanıklar haklarında mağdurlara karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemlerine uyan TCK'nın 109/2-3-b. maddesi uyarınca belirlenen cezalarından haksız tahrike ilişkin aynı Kanun'un 29/1. maddesi ile indirim yapılırken, mağdurların başlangıçta marketten hırsızlık yapmaları ve ... yakalandıktan sonra da haklarında resmî şikâyette bulunulmaksızın bırakılmalarının ardından, çıkışta her iki mağdurun sanıklara sokakta bağırıp küfretmeleri göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle indirim oranının belirlenerek uygulanması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan indirim yapılması suretiyle sonuç cezaların fazla tayini,' gerekçelerine istinaden iki yönden hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme 05.12.2014 tarihli celsede bozma ilâmına uyulmasına karar vermiş, haksız tahrik indirim oranı yönünden bozma ilâmı doğrultusunda hüküm kurmuş ve daha önce 1/4 olarak belirlediği indirim oranını bu kez 1/2 olarak tayin etmiştir. Temel cezanın tayinine yönelik bozma nedeni yönünden ise, yasada yazılı birden fazla nitelikli hâlin ihlal edilmiş olmasına göre önceki gerekçeyle aynı gerekçeler gösterilmek suretiyle bozulan hükümde olduğu gibi, TCK' nın 109/2 maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak tayin ettiği görülmüştür. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 08.06.2014 tarih ve 11186-8327 sayılı bozma kararında, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent hâlinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyip kanun maddesindeki ifadeleri aynen tekrar etmekle yetinmek suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde TCK' nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nasafet kurallarına aykırı uygulama yapılması suretiyle temel cezanın fazla tayin edildiği belirlendiği ve bozma nedeni yapıldığı ve yerel mahkemenin bozma ilâmına uymasına rağmen olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun yeni gerekçeler ortaya koymadan ilk hükmündeki gerekçelerle son hükmünde de teşdit oranını koruması bozmanın gereklerini yerine getirmeme olduğundan, hükmün bu yönü itibari ile bozulmasına karar verilmesi gerektiği,” görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 20.09.2016 tarih ve 6981-6535 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a karşı yağma suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmeden kesinleşmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ... ve katılan mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz istemi Yargıtay 14. Ceza Dairesince kesin nitelikte olduğundan bahisle reddedilmiş, inceleme dışı sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmü Yargıtay 14. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında katılan mağdur ... ve mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temel cezayı tayin ederken denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçe göstermeden alt sınırdan uzaklaşarak hüküm kurulduğuna ilişkin Özel Daire bozma ilâmına uyan Yerel Mahkemece temel cezanın belirlenmesi sırasında gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığı ve bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmesinin etkisiz kılınıp kılınmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihinde sanık ...’in 27, sanık ...’ın 24, katılan mağdur ...’ın ve mağdur ...’un 11 yaş içerisinde oldukları,

Katılan mağdur ...’ın annesi olan katılan ...’in 31.10.2009 tarihinde katılan mağdurun markette darp edilmesi ve marketin deposunda hürriyetinden yoksun kılınması iddiasıyla şikâyetçi olduğu,

Niğde Devlet Hastanesince düzenlenen raporlara göre; katılan mağdur ...’ın baş ağrısının bulunduğu, ensede 1 cm boyutunda sıyrık, sol koltuk altında 1 cm, sağ kol altında 2 cm, sol göz altında 3x4 cm ebadında hiperemi, sol dizde 3x2 cm boyutunda hiperemi ve laserasyon, sağ dizde 1 cm laserasyon ve 3x4 cm ölçüsünde ödem ve hiperemi, boyun sol tarafında ve sağ göz altında hassasiyet mevcut olduğu, her iki omuz ön bölgesinde küçük cilt sıyrıkları ve sağ omuzda subjektif ağrısı bulunduğu, kırık çıkık olmadığı, şikâyetlerinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,

Niğde Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlen raporlara göre; katılan mağdur ...’ın yapılan muayenesinde herhangi bir zeka geriliği veya çocukluk dönemi psikiyatrik sendrom arazı saptanmadığı, akli ve bedeni gelişiminin yaşına uygun olduğu, ifadelerine itibar edilmemesi için tıbbi bir neden bulunmadığı ancak psiko-sosyal olgunluğa erişmemiş olduğu dikkate alındığında, yaşı itibarıyla kendisine karşı gerçekleştirildiği iddia olunan yaralama eylemi yönünden ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu,

Niğde Devlet Hastanesince düzenlenen 31.03.2010 tarihli rapora göre; mağdur ...’un genel durumunun iyi, bilincinin açık olduğu, şikâyetlerinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,

Niğde Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporlara göre; mağdur ...’da herhangi bir zekâ geriliği veya çocukluk dönemi psikiyatrik sendrom arazı saptanmadığı, akli ve bedeni gelişiminin yaşına uygun olduğu, ifadelerine itibar edilmemesi için tıbbi bir neden bulunmadığı, ancak psiko-sosyal olgunluğa erişmemiş olduğu dikkate alındığında, yaşı itibarıyla kendisine karşı gerçekleştirildiği iddia olunan yaralama eylemi yönünden ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu,

Niğde Sulh Ceza mahkemesinin 13.11.2009 tarih ve 1007 sayılı kararıyla Beğsan Beğendim isimli marketin kamera kayıtlarının yer aldığı bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına ve kopya alınmasına karar verildiği,

Niğde Sulh Ceza mahkemesinin 13.11.2009 tarih ve 1007 sayılı kararıyla Beğsan Beğendim isimli marketin kamera kayıtlarının yer aldığı bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına ve kopya alınmasına karar verildiği,

Kolluk tarafından düzenlenen 13.11.2009 tarihli tutanağa göre; Niğde Cumuhuriyet Başsavcılığının 13.11.2009 tarihli talimatla Beğsan Beğendim isimli markette 30.10.2009 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle marketteki kamera kayıtlarının tespitinin istenildiği, markete girilerek depo kısmında yapılan incelemede; depo kısmına birisi market içinden diğeri marketin dışından iki girişin olduğu, depoda ve yazıhane kısmında 3 adet faal kameranın bulunduğu, kameraların verileri kopyaladığı bilgisayarların incelendiği, bilgisayarda sadece 11, 12 ve 13.11.2009 tarihlerine ait görüntü kayıtlarının bulunduğu, son üç güne ait kayıtların yaklaşık 100 GB yer kapladığı, mağaza sorumlusu ile yapıla görüşmede; sistemin son üç günü yedeklediğini, daha sonra otomatik olarak silindiği ve üzerine yeni kayıt yapıldığı bilgisinin alındığı,

Kolluk tarafından düzenlenen 02.01.2010 tarihli tutanağa göre; olay ile ilgili olarak sanıklar... ve...’ın polis merkezine getirilerek teşhis odasına alındığı, katılan mağdur ... ve mağdur ...’ın diğer odada hazır bulundukları, beyanlarında; gösterilen iki kişinin olay günü kendilerini darp ettiğini, kafalarında yumurta kıran kişinin sanık ... olduğunu, ayrıca ellerinden tutarak reyona götüren sivil giyimli kişinin kim olduğunu bilmediklerini ifade ettikleri,

Kolluk tarafından düzenlenen 23.02.2010 tarihli tutanağa göre; Beğsan Beğendim markete katılan mağdur ...’ın annesi refakatinde ekip aracında gidildiği, ekip aracının içinde iken katılan mağdurun kendisini döven kişi olarak inceleme dışı sanık ...’yı teşhis ettiği,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 29.03.2010 tarihli tutanağa göre; Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/6247 sayılı talimatı ile mağdur ...’a teşhis yaptırılmasının istenildiği, sanıklar..., ... ve inceleme dışı sanık ...’nın teşhis odasına, mağdur ... diğer odaya alınarak yapılan teşhiste; mağdurun, kendisini sanık ...’in, katılan ...’ı sanık ...’ın yakaladığını, inceleme dışı sanık ...’nın “Götürün, cezalandırın bunları” diyen kişi olduğunu, kafasında yumurtayı sanık ...’in kırdırdığını, sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’nın kafalarında yumurta kırma olayına karışmadığını belirttiği,

Yerel Mahkemece 03.06.2011 tarihli ve 144-166 sayılı kararın hüküm kısmında “Sanıkların mağdurlara karşı birlikte gerçekleştirdikleri cebir ve tehdit ile hürriyetten yoksun kılma suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, yer ve zamanı, birden fazla nitelikli hâlin bir araya gelmiş olması dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına” şeklinde kurulan ilk hükümlerin, Yargıtay 14. Ceza Dairesince 18.06.2014 tarih ve 11186-8327 sayı ile bozulmasından sonra bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda 05.12.2014 tarihli ve 255-347 saylı kararın hüküm kısmında;“Sanıkların mağdurlara karşı yönelik kişinin hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesi delaletiyle aynı Yasa’nın 109/2. maddesi uyarınca TCK’nın 61. maddesi de gözetilerek suçun işleniş biçimi, yer ve zamanı ile birden fazla ağırlaştırıcı neden olarak belirlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi ve mağdurların çocuk oluşu hususları ile bu yönde birden fazla ağırlaştırıcı nedenin suçun işlenme biçimine mündemiç oluşu değerlendirilmekle ceza adaletinin temini ve hakkaniyet yönünden alt sınırdan ayrılmak gerekmekle sanıkların takdiren ve teşdiden iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde temel cezanın belirlendiği, kararın gerekçe kısmında ise “Çocuk mağdurlara yönelik ve birden fazla kişi ile birlikte işlenme şeklindeki davranış gözetildiğinde hükümde de belirlendiği üzere ceza adaletinin temini yönünden takdiren bir miktar alt sınırdan ayrılmakla ceza tayin edilmiştir.” şeklinde gerekçe gösterildiği,

Anlaşılmıştır.