muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11400, Karar No: 2023/3361, Tarih: 20.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, aile konutu şerhinin terkini ile konulması davası olup; uyuşmazlık, Tapu Müdürlüğünde tamamlanmış bir başvuru ya da başvuru ile ilgili idarece verilmiş bir ret kararı olmadan dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2437, Karar No: 2014/28940, Tarih: 21.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2437 E.  ,  2014/28940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/287533

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2009/870 (E) ve 2012/611 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların müştekiden çaldıkları kağıt mendilin suç tarihindeki ekonomik koşullara , paranın satın alma gücüne ve değerine göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. S.. ve S.. S.. müdafii ile sanık S.. S..'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31183, Karar No: 2015/13836, Tarih: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/31183 E.  ,  2015/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Göçmen kaçakçılığı suçundan Yalova A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Kani Tufan Böcek'in, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Yalova İnfaz Hakimliğinin 21/08/2014 tarihli ve 2014/190 esas, 2014/190 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Yalova Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/08/2014 tarihli ve 2014/1998 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2015 gün ve 39695 sayılı tebliğnamesiyle 19. Ceza Dairesine gönderilen dava dosyası, görevsizlik kararıyla Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Hükümlünün Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2010 tarihli ve 2010/623 esas, 2010 1053 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği, kararın kesinleşmesini müteakip infaz edilmek üzere Keşan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, cezanın infazına başlanması amacıyla hükümlüye çağrı kağıdı çıkarıldığı, çağrı kağıdının hükümlünün mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, gönderilen çağrı kağıdında Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 9/3 maddesi gereğince belirlenecek açık ceza infaz kurumuna, yönetmelik ekindeki EK-1 nolu belge ile teslim olması için kendisine 10 günlük süre verildiği, teslim olmadığı takdirde hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 19/1. maddesine göre yakalama emri çıkarılacağı ve yakalandığında kapalı ceza infaz kurumuna alınarak Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre işlem yapılacağı hususlarının ihtar edildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 9/4.maddesinde “On günlük süre içinde, EK-1 'de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6. madde hükümlerine göre işlem yapılır” hükmüne yer verildiği, aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasında ise “ Hükümlülerden; a) Toplam cezalarının beşte birini kapalı kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine altı yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.” hükmüne yer verildiği, somut olayda hükümlünün usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen teslim olmaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna konulduğu, açık ceza infaz kurumuna ayrılması için ise, anılan yönetmeliğin 6. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olması gerektiği, hükümlünün talep tarihi itibariyle toplam cezasının 1/5'ini henüz iyi halli olarak geçirmediği, bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşullarının oluşmadığı gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41 karar; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca hazırlanan işbölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olduğu, bu kapsamda özel kanun niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nce incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, meydana gelen görev ihtilafının çözülmesi için dosyanın YÜKSEK CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA gönderilmesine 21.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14964, Karar No: 2013/12402, Tarih: 18.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14964 E.  ,  2013/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla

mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ıncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir (Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davalı asıl işverenin diğer davalı alt işverenle yaptığı alt işverenlik sözleşmesini 08.05.2007 tarihinde feshetmesinden sonra davacının aynı işyerinde aynı ihaleyi alan dava dışı başka bir alt işveren nezdinde 09.05.2007 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiği SGK kaydından anlaşılmaktadır. Gerçekleşmiş bir fesih bulunmadığı gibi davacı asıl işverenden işi üstlenen yeni alt işveren nezdinde aralıksız çalışmasını sürdürdüğüne göre, iş yerinden çıkışının bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Böyle olunca feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı isteklerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5590, Karar No: 2010/4323, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5590 E.  ,  2010/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, ... vs. vek. Av. ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 19.12.2008 gün ve 768/317 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İncelenmesine gerek duyulan Tekirdağ İş Mahkemesinin 2005/4 Esas, 2005/126 Karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı ve okunaklı suretlerinin tüm belgeleriyle birlikte eksiksiz olarak eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1065, Karar No: 2012/15715, Tarih: 05.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1065 E.  ,  2012/15715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

İş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kadro azaltılması sebebiyle haklı olarak işten çıkarıldığını, aynı göreve başka birinin getirilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kadro azaltmasına gidilirken sadece müdür yardımcısı olan davacının iş  sözleşmesinin feshedildiği, davacının altında çalışan başkaca işçilerin iş akitlerinin    feshedilmediği, bu sebeple kadro azaltması iddiasının ciddi bulunmadığı, hatta davacı   tanıklarının birbirini teyit eden beyanlarına göre davacının yerine yeni bir müdür yardımcısı alındığı, işletmesel kararlarda esnek çalışma saatlerinin uygulanması fazla mesailerin kaldırılması gibi tedbirler uygulandıktan sonra feshin en son çare olarak düşünülmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulüne ve  davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, organizasyon değişikliği ve kadro daraltılması sebebi ile feshedilmiştir. 31.01.2011 tarihli işletmesel kararla, İnsan Kaynakları ve Organizasyon Direktörü tarafından; Malatya mağazasının açıldığı günden beri beklenen performansı sağlayamadığı, mağaza maliyetinin arttığı,  mağazanın zarar ettiği ve bu durumun satış fiyatlarına yük teşkil ettiği,  bu sebeplerle kadro azaltılması gereği doğduğu, mağaza müdür ve müdür yardımcısı kadrolarının kapatılarak mağazanın Bölge Sorumlusu ..tarafından yönetilmesinin uygun bulunduğu,  bu sebeple mağaza müdürü ile müdür yardımcısının iş sözleşmesinin feshedilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin neresi olduğu, pozisyonunun  kapatılıp kapatılmadığı, aynı işi yapan başka birinin işe alınıp alınmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davacının çalışabileceği başka pozisyonlar bulunup bulunmadığı, var ise  bu pozisyonlar için yeni işçi alınıp alınmadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri, davalı işyerine  ait  tasarruf tedbiri alınmasına sebep olan  fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getiriltilmeli, işyerinde  keşif yapılarak, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı ile yeniden inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13706, Karar No: 2018/22916, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13706 E.  ,  2018/22916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı Bakanlığa bağlı ... Çocuk Destek Merkezi'nde alt işveren şirketler nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, hakkında yapılan haksız isnatlar gerekçe gösterilerek ... akdinin haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini ileri sürerek, işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalılarca davaya cevap verilmemiş, ancak ... akdinin feshine ilişkin tutulan tutanak ve belgeler davalı Bakanlık vekili tarafından dosyaya sunulmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2017/10415 esas 2017/5683 karar sayılı ilamı ile 21.03.2017 tarihinde; davacı 26.04.2016 tarihinde ... raporu dayanaklı mazeretine ilişkin dilekçesini dosyaya sunarak, 27.04.2016 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirdiği, bununla birlikte dava dilekçesinde dosyaya tanık ve delillerini bildirdiği ve Mahkemece henüz tanıkların dinlenmediği anlaşılmasına karşın, Mahkemece davacının mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmediği ve dosyadaki mevcut delil durumu itibariyle davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı Bakanlık vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

... ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine ... açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin ... ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına ... açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, güven potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek ... için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.