muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9604, Karar No: 2021/2530, Tarih: 22.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/9604 E.  ,  2021/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... - ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 443 parsel sayılı 725,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 727 ada 4 parsel numarasıyla ve 724,13 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 308 parsel sayılı 3.275,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 727 ada 5 parsel numarasıyla ve 3.405,67 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 312 parsel sayılı 475,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 727 ada 7 parsel numarasıyla ve 508,41 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 311 parsel sayılı 863,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 727 ada 8 parsel numarasıyla ve 765,76 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 310 parsel sayılı 1.238,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 727 ada 9 parsel numarasıyla ve 1.220,82 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sonucunda adına kayıtlı 727 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar ile davalılar adına kayıtlı 727 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların sınırlarının yanlış tespit edildiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişinin 23/07/2015 havale tarihli raporunda (D) harfi ile gösterilen 21,33 metrekarelik bölümün, 727 ada 5 nolu parselden ifraz edilerek 727 ada 8 nolu parsele eklenmesi suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda; Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait uygulama kadastrosu tutanakları ile taşınmazların tapu kayıtları getirtilmemiş; bu belgeler Dairemizin 29.06.2020 günlü geri çevirme kararıyla dosya arasına alınmış, yine uygulama kadastrosu sırasında düzenlenen ada raporu ile taşınmazların tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazlarda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamış; Mahkemece yalnızca tarafların iddiasına konu sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşturulan sınır yerlerinin çakıştırılması ile yetinilmiş olan, davacı tarafın sınır olarak gösterdiği ağaçlar ile davalı tarafın sınır olarak gösterdiği kazıkların yerinin neresi olduğunu belirtmeyen, tesis kadastrosundan sonrasına ilişkin 2005 ve 2012 yıllarına ait uydu fotoğrafları üzerinden değerlendirme yapılan teknik bilirkişi raporu ile davacı ve davacı tanıklarının, tarafların ortak sınırı olduğu iddiasıyla gösterdikleri ağaçların yaşının ne olduğunu açıklamak yerine, dava konusu taşınmazların değerinin ne olduğunu açıklayan ziraat bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18753, Karar No: 2012/29600, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18753 E.  ,  2012/29600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Mahallinde orman bilirkişi ve ehil yangın bilirkişisi hazır edilerek keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi

2-Tanık ..., ...'in beyanlarında sanığın yanında sigara izmariti ve çakmak bulunduğunu belirtmelerine göre sanığın içtiği sigaraların izmaritlerinin atması sonucu dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak orman yangınına sebebiyet verip vermediği hususunun tartışılmadan hüküm tesisi,

3-Kabule göre; bilirkişi raporunda orman yargınının 100 M2 alanda örtü yangını şeklinde gerçekleştiği 14 adet ağacın 1.50 metre yüksekliğine kadar kısmında gövde kabuklarının tahrip olduğu belirtildiğine göre sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25324, Karar No: 2013/17477, Tarih: 26.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25324 E.  ,  2013/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun işleniş biçimi dikkate alındığında, sanık hakkında daha fazla ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, olaydan yaklaşık 4 saat sonra düzenlenen raporda, 121 promil alkollü olduğu belirtilen sanığın, olay günü, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamette, önünde seyreden müştekilerden ...'in idaresindeki aracın arkasında bulunduğu sırada, uzun farlarını yakıp bir süre bu şekilde ilerledikten sonra müştekinin aracını solladığı ve önüne geçip yol vermemek için zik zak çizerek, trafik güveliğini tehlikeye sokup, atılı suçu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yönünden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK 53/1 maddesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak, yerine, “sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/710, Karar No: 2008/2379, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/710 E.  ,  2008/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Genel Müdür vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, l.473.00 YTL'sı tazminatın 02.06.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 01.05.2006 tarihli dilekcesi ile talebini l.680.00 YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı... Genel Müdür vekili ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 1.448.00 YTL'sı tazminatın 18.12.2003 olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı... Genel Müdür vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı... Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, TTK 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Haksız fiillerde temerrüt tarihi, haksız fiilin meydana geldiği tarih olup, zarar sorumlulsuna ayrıca ihbar ve ihtar edilmesine gerek yoktur. Sigorta ettirenin dava hakkı, tazmin ettiği bedel nisbetinde sigortacıya intikal eder. Ödeme tarihi aynı zamanda 3. şahsa rücu edebilme tarihidir. Bu nedenle işleten ve sürücünün

faizden sorumluluğunun başlangıcının, halefiyet başlangıcı olan ödeme tarihi olarak kabulü gerekir. Bu durumda ödeme tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken olay tarihinden itibaren faize hükme edilmesi doğru değil bozma nedeni isede, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmen düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda l nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı "olay tarihi olan 18.12.2003 tarihinden itibaren" tümcesinin hükümden çıkarılmasına, yerine "06.02.2004 ödeme tarihinden itibaren" tümcesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 39.80 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalılar... Genel Müdürlüğü ve ...'den alınmasına 06.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/314, Karar No: 2018/5983, Tarih: 03.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/314 E.  ,  2018/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2015 tarih ve 2014/199-2015/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının ... Beldesi Köy içi mevkiinde bulunan seralarını 27.04.2013-27.04.2014 tarihlerini kapsayacak şekilde sigorta ettirdiğini, sera ve ürünlerinin 2013 yılında Ekim ayında meydana gelen hortum nedeniyle hasar gördüğünü, davalı sigorta şirketine ihbarda bulunulduğunu, ancak serada teminat kapsamında yer almayan şiddetli rüzgardan kaynaklanan bir hasarın oluştuğu ve ilgili tarihte ihbar nedeni olan hortum sonucu hasarın meydana gelmediği gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini, meydana gelen hasarın hortum nedeniyle ortaya çıktığının uzman bilirkişilerce tespit edilebileceğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu poliçede dain-i mürtehin bulunduğunu bu nedenle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını seranın teminat dahilinde yer almayan şiddetli rüzgarın etkisiyle zarar gördüğünün tespit edildiğini, savunarak öncelikle davanın usul aksi taktirde esas yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigorta poliçesinde ... Bankası'nın daini mürtehin olarak açılan davaya muvafakat verdiği ... Meteoroloji Müdürlüğü'nden olay tarihine ilişkin alınan bilgiler ve bilirkişi raporuna göre, güney yönünden esen maksimum rüzgar hızının 16,3 m/sn olması bu hızında kuvvetli rüzgar sınıfına girmesi, ayrıca konstrüksiyon ve plastik örtüsünün yetersiz olduğu anlaşılan dava konusu serada oluşan hasarın poliçe teminatları içinde yer almayan kuvvetli rüzgar nedeniyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, devlet destekli bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; dava konusu serada oluşan hasarın poliçe teminatı kapsamında yer almayan kuvvetli rüzgar nedeniyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, zararın hortum nedeniyle meydana geldiği konusunda meteoroloji kayıtlarına ve tanıklara dayanmıştır. Meteoroloji İlçe Müdürlüğünden gelen cevabi yazıda, hortum hadisesinin meteoroloji gözlem alanı içinde oluşmadığı sürece tespit edilmesinin ve kayıt altına alınmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ancak davacı vekili iddiasının ispatı için tanık deliline de dayanmış ve gösterdiği tanıklar mahkemece dinlenmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddelerinde düzenlenen tanıklık, üçüncü kişilerin (davanın tarafları dışındaki kişilerin), dava ile ilgili bir vakıa hakkında, dava dışında bizzat edinmiş oldukları bilgiyi mahkemeye bildirmeleridir. Belirli miktarları aşan taleplerle ilgili olarak öngörülmüş olan tanıkla ispat yasağı hukuki işlemlere ilişkin olup, maddi vakıalar tanık dahil her türlü delille ispat edilebilir. Hortumun meydana gelip gelmediği, maddi vakıa niteliğinde bir husus olup tanıkla ispatı mümkündür. Dinlenen davacı tanıkları zararın hortum nedeniyle meydana geldiğini belirterek davacı iddiasını doğrulamışlardır. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Davacı tanık beyanları aynı anlatımları içerir ve birbiriyle tutarlı olup, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının, rizikonun hortum nedeniyle gerçekleştiği yönündeki iddiasını ispat ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda rizikonun hortum sonucunda meydana geldiğinin kabulü ile zarar miktarının belirlenmesi yönünde inceleme yapılması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararınn davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4047, Karar No: 2017/6750, Tarih: 30.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4047 E.  ,  2017/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/11/2014 gün ve 2013/124 - 2014/245 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/12/2015 gün ve 2015/6265 - 2015/13711 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin medikal sektöründe öncü firmalardan biri olduğunu, ''...'' ürün isminin müvekkilince geliştirilen kalça ve diz protezlerinde kullanıldığını, bu tür ürünlerde ''...'' ibaresini çekirdek unsur olarak kullandığını, müvekkilinin bu ürünlerinin açık pembe renginde üretildiği ve bu sayede tanındığını, ''... 677 C kodlu pembe'' renkli markasının 10. sınıftaki mallar bakımından WIPO nezdinde tescilli olduğunu, ...'de TPE'ye 2012/29577 nolu tescil başvurusunda bulunduklarını, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7/1(a) maddesi uyarınca ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, karara itiraz üzerine TPE YİDK'nun da red kararı verdiğini, kararın yerinde olmadığını iddia ederek TPE YİDK'nun 2013-M-1250 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.