muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15797, Karar No: 2016/14818, Tarih: 05.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/15797 E.  ,  2016/14818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının 14.06.2016 tarihli karar oturumunda tekrar ettiği 31.05.2016 tarihli mütalaasında, sanığın mağdur ...'a yönelik silahla tehdit, katılanlar ..., ..., ..., mağdurlar ... ve ...'e yönelik olası kastla yaralama eylemlerinden cezalandırılmasını talep etmesi, hazır bulunan sanık müdafii ve sanıktan mütalaaya karşı savunmalarının alınması, tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemlerinden hüküm kurulurken, dosya içeriğine ve oluşa uygun yeterli gerekçe gösterilerek cezanın belirlenmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdurlar ..., ... ile katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Mağdur ...'a yönelik tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda mağdurun kendisinin gıyabında hakaret ve tehditte bulunduğunu savunması, sanığın olay tarihinde, babası cezaevinde iken mağdur ...'un gıyabında babasına ve kendisine hakaret ve tehdit niteliğinde laflar söylediğini arkadaşlarından duymasının etkisiyle suça konu eylemi gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 29. maddesinin, uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA,

3-17.08.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında eklenen geçici madde 6 ile getirilen yeni düzenleme karşısında; bozma nedenine göre ve de tutuklu kaldığı süre nazara alınarak, sanığın başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs eylemi, silahla tehdit suçuna dönüştüğünden bu suçtan derhal TAHLİYESİNE, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29887, Karar No: 2020/4232, Tarih: 05.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29887 E.  ,  2020/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1- Uyuşmazlık konusu olan 26.06.2012-24.09.2014 tarihleri arasında davalı ... ve diğer davalı ... Tes. Müh. Müt. San. Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı davacının kayden çalışması bulunan Atlas Enerji A.Ş arasında yürürlükte bulunan tüm sözleşmelerin ve eklerinin;

2- Davalıların ve davacının kayden çalışması bulunan dava dışı Atlas Enerji AŞ’nin faaliyet alanlarını, iştigal konularını, ortaklarını ve adreslerini gösterir ticaret sicil kayıtlarının;

3- Davalı şirketlerin ve dava dışı davacının kayden çalışması bulunan Atlas Enerji AŞ’nin ana sözleşmelerinin temin edilerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3636, Karar No: 2022/7703, Tarih: 02.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3636 E.  ,  2022/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.04.2019 tarih ve 2017/873 E- 2019/321 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2020/684 E- 2021/212 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin uzun yıllar halı işinde tecrübeli çalışan olduğunu, müvekkilinin yakın arkadaşı olan dava dışı ...'un davacıyı şirket kurma fikrine ikna ettikten sonra davalı ... ile birlikte 15.03.2013 tarihinde 50.000.-TL sermaye ile MNM Halı Mobilya İmalat ve Dış Ticaret Anonim Şirketi'ni kurduğu, müvekkilinin hem parasını koyarak hem de emeği ile şirket için çalışmaya başladığını, emekli olması ile birlikte hisselerin bedelsiz şekilde kendisine devredileceğinin müvekkiline vaad edildiğini, şirket sermayesinin ödenmesi için davalı ... ...'in hesabına müvekkilin eşi Ferai Tuğba Kayhan tarafından toplam 39,389.-TL havale edildiğini ve davalının bu meblağı şirket hesabına aktardığını, ardından şirket sermayesinin dava dışı ... ve davalı ... ...'in kararıyla 170.000.-TL'ye çıkarıldığını, 25/11/2013 tarihinde dava dışı ... tarafından şirket sermayesinin %50'si olan 85.000.-TL'yi temsil eden, her birinin nominal değeri 1.000.-TL olan payların davacıya devredildiği ve bu devrin şirket pay defterine kaydedildiği, yine 25/11/2013 tarihinde şirket sermayesinin 60,000.-TL'sini temsil eden ve her birinin nominal değeri 1.000.-TL olan payların ... tarafından davalı ... ...'e devredildiğini, sözkonusu devirlere ilişkin herhangi bir hisse devir sözleşmesi yapılmadığını, 14/10/2014 tarihinde ise şirket sermayesinin 85.000.-TL'sini temsil eden ve her birinin nominal değeri 1.000.- TL olan payların davalı ... ... tarafından müvekkili davacıya (halihazırda şirketin %50 ortağı olduğuna inandırılarak) devredildiğini, karşılığında evini ipotek ettirerek davalıya 235.000 USD ödeme yaptığını, nama yazılı payların her türlü devrinde yönetim kurulu kararı gerekmesine rağmen sözkonusu pay devirlerinin onaylandığına ya da geçerli bir nedenle reddolduğuna dair bir yönetim kurulu kararı da alınmadığını, 25/11/2013 tarihli dava dışı ... tarafından şirket sermayesinin %50'si olan 85.000.-TL'yi temsil eden paylara ilişkin yapılan ilk devir geçersiz ise aynı tarihte yönetim kurulu onayı olmadan dava dışı ... tarafından davalı ... ...'e şirket sermayesinin 60,000.-TL'sini temsil eden paylara ilişkin yapılan ikinci devir işleminin de geçersiz olacağı, bu durumda geçerli bir pay devrine dayanarak pay sahibi olmayan davalının yasal olarak sahibi olmadığı payları müvekkile devretmesinin hukuken mümkün olmadığı, müvekkilin 25.11.2013 tarihinde yapılan ilk devrin geçersiz olduğunu bilmesi halinde 14.10.2014 tarihli hisse devir sözleşmesini imzalayarak 235.000USD gibi fahiş bir bedel ödemeyeceğini, sözkonusu devir sözleşmesinin müvekkili aldatılmak süretiyle imzalatıldığını ileri sürerek, taraflar arasında imzalanan 14.10.2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile geçersiz pay devrine dayanılarak davalıya yapılan 235

.11.2013 tarihinde yapılan ilk devrin geçersiz olduğunu bilmesi halinde 14.10.2014 tarihli hisse devir sözleşmesini imzalayarak 235.000USD gibi fahiş bir bedel ödemeyeceğini, sözkonusu devir sözleşmesinin müvekkili aldatılmak süretiyle imzalatıldığını ileri sürerek, taraflar arasında imzalanan 14.10.2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile geçersiz pay devrine dayanılarak davalıya yapılan 235.000 USD bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının USD(Amerikan Doları) ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına göre hesaplacak faizi ile birlikte davalıdan istirdadına, pay devrinin geçersizliği iddiasının kabul görmemesi halinde ise, müvekkilinin hile ile aldatılarak ve tecrübesizliği nedeniyle istismar edilerek(gabin) açıkça orantısız bir bedelle yapılmış olan pay devir işleminin iptali ile iptal edilen pay devrine dayanılarak davalıya yapılan ödemenin istirdadına, istirdat talebinin kabul görmemesi halinde ise aynı meblağın Türk Borçlar Kanunu'nun 39/2 maddesi hükmüne göre tazminat yolu ile müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; cevap dilekçesi sunmamış, ancak davalı vekili; 10/04/2019 tarihli karar celsesinde; davacının uzun süredir şirket yönetimini münferiden elinde bulundurduğunu, kendi kusurundan fayda sağlamaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; anılan hisse devir sözleşmesinin yazılı yapılmış olması itibariyle şekil şartına uygun olduğu, ancak anılan pay devirleri yönünden alınmış bir yönetim kurulu onay kararı bulunmadığı, dolayısıyla hisse devirlerinin dava dışı şirket esas sözleşmesine uygun olmadığı ve devir prosedürünün tamamlanmadığı, bu durumda davacının, pay defterindeki kaydın aksine, dava dışı ...'dan 25/11/2013 tarihinde 85.000.-TL bedelli hisseyi iktisap etmediği gibi davalının da yine 25/11/2013 'te ...'dan 60.000.-TL bedelli hisseyi iktisap etmediği, sonuç olarak davalının 14/10/2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin yapıldığı tarihteki mevcut hissesinin, kuruluştaki 25.000.-TL bedelli hisse kadar olduğu, davacının ise dava dışı şirkette usulen iktisap ettiği hissesi bulunmadığı, davaya konu 14/10/2014 tarihli hisse devir sözleşmesinde davalının 85.000.-TL bedelli hisseyi devrettiğine ilişkin sözleşmesinin 60.000.-TL 'lik hisseye ilişkin hükmü, davalının o tutarda hisseye hiç sahip olmamış olması itibariyle hükümsüz kalacağı, sözleşmenin ancak 25.000.-TL bedelli hisse yönünden geçerliliğinin sözkonusu olacağı, diğer yandan TBK 27/2 maddesi gereğince sözleşmenin tamamının hükümsüz olduğu, davaya konu hisse devir sözleşme içeriğinde hisse bedelinin 85.000.-TL olduğu belirlenmiş ise de, dosyaya sunulan e-posta yazışmaları, çek sureti, çek tutarının davalı tarafından 15/10/2014 tarihinde tahsil edildiğine ilişkin yazı cevabı birlikte değerlendirildiğinde hisse devrinin 235.000 USD tutar karşılığında ve dosyaya sureti sunulu çek ile ödenmek suretiyle yapıldığından, davanın kabulü ile taraflar arasında imzalanan 14/10/2014 tarihli "Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesi" nin hükümsüzlüğünün tespiti ile 235.000 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gereği işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; sermaye artışı ile oluşan 120 hissenin kalan 60 hissesinin davalı ... ... adına pay defterine kaydedilmesiyle ilgili olarak bir niza çıkarılmadığı, dava dışı ... tarafından hisse devir sözleşmesi bulunmaksızın ve bedeli ödenmeksizin eldeki dosyanın davacısı adına pay defterinde kaydı yapıldığı iddiasıyla 85.000.-TL’lik hisse bedelinin tahsili amacıyla açılan İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/74 Esas sayılı dosyası içinde bulunan ve o dosyanın davacısı ... tarafından eldeki dosyanın davacısı ...’a çekilen ihtarnamede ... payının 85 adet olduğunun belirtildiği, davalı ... 'in sermayeden gelen 25 hissenin yanında, başta ...'a ait iken pay defterinde kendisi adına kaydedilen 60 payın malikinin de davalı ... ... olduğu, davaya konu hisse devir sözleşmesinin TBK'nın 184/1. maddesine uygun olarak yapıldığı ve hisse devir sözleşmesi gereğince davalı ... ...’in edimini ifa ederek devrettiği 85 payın pay defterinde davacı adına kaydedildiği, 14/10/2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersizliği sonucunu doğuracak herhangi bir neden söz konusu olmadığı, dolayısıyla davacının eldeki davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığı, ayrıca davacının kendi sunmuş olduğu e-posta yazışmalarında hisse devir bedelinin görüşüldüğü ve davacı tarafça önerilen bedelin kabul edildiği, bu halde davalı tarafın sömürme kastıyla hareket ettiğinin ispatlanamadığı, kaldı ki davacının hisse devrinden sonra 15/10/2014 tarihinde yapılan genel kurulda yönetim kurulu seçildiği ve aynı tarihte yönetim kurulu toplantısı yapıldığı, bu tarihten sonra davalının şirketle ilişiği kalmadığı, bu halde davacının ileri sürdüğü gabin sebebini bu genel kuruldan makul bir süre sonra öğrenmesi gerektiği, davacının gabin nedenine dayalı olarak bir yıl içinde sözleşme ile bağlı olmadığını davalıya bildirmediği, dolayısıyla artık bu aşamada sözleşmenin gabin nedenine dayalı olarak geçersizliğinin ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, dava tarihi nazara alındığında davacının irade fesadı iddiasıyla sözleşme ile bağlı olmadığı iddiası dinlenemeyeceği gerekçesi ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeninde hüküm kurularak, davanın hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflaran ayrı ayrı alınmasına, 02/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5989, Karar No: 2010/3672, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5989 E.  ,  2010/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 15.3.1984-15.7.1986 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... ve Mukaddes Başaran'a yükletilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27920, Karar No: 2014/170, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27920 E.  ,  2014/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/352825

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11.08.2010

Numarası : 2010/900 Değişik İş

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık M.. Ç..'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2010 tarihli ve 2009/300 esas, 2010/364 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2010 tarihli ve 2010/900 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 231/6-c maddesinde yer alan zararın giderilmesi objektif şartının yerine getirilmediğinin anlaşıldığı gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.11.2013 gün ve 94660652-105-59-6687-2013/16149/66442 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2013 gün ve 2013/352825 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davanın yargılaması sonucunda, CMK'nın 231/5-8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aynı maddenin 6. fıkrasının (c) bendine göre, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerekmesi karşısında, sanığa isnat olunan taksirle öldürme eylemine ilişkin olarak katılanların belirlenen maddî zararının tazmin suretiyle giderildiği kanıtlanmadığı hâlde yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği yerinde görülmekle, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2010 tarih ve 2009/300 esas, 2010/364 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2010 tarih ve 2010/900 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12186, Karar No: 2015/10378, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12186 E.  ,  2015/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2010/246-2013/309

-K A R A R-

Dairemizin 12.03.2015 tarihli kararında;

Gerekçeli kararın tebliği tarihinde Avukat H. A.'nın davalı S.. U..'un vekili olduğuna dair vekaletnamesi mevcut ise vekaletnamenin temin edilmesi, mevcut değil ise adı geçen davalı S.. U..'un güncel adresine Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekçesiyle dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesine karşın; mahkemece iade kararının gerekleri yerine getirilmemiş olup sadece davalı S.. U..'a yeniden tebligat çıkartılmakla yetinilmiş, vekaletnamenin olup olmadığı araştırılmamıştır.

Dairemizin önceki ilamında açıkça belirtildiği üzere;

Davalı S.. U.. vekili olduğunu beyan eden Avukat H. A.'dan gerekçeli kararın tebliği tarihinde davalı S.. U..'un vekili olduğuna dair vekaletnamesinin olup olmadığının sorulması, mevcut ise vekaletnamenin temin edilmesi, mevcut değil ise adı geçen davalı S.. U..'un güncel adresine Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5183, Karar No: 2015/9103, Tarih: 14.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5183 E.  ,  2015/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında İzmir 6. Asliye Hukuk ve İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı, davalı tarafından icra takibine konulan bonoların, kendisine hile ile imzalatıldığını iddia ederek, borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, "Dava konusu alacağın bonodan kaynaklandığı, davanın ticari dava olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "Tarafların tacir olmadığı gibi taraflar arasındaki ilişkinin de ticari olmadığından bahisle" görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.