muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14480, Karar No: 2013/14311, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14480 E.  ,  2013/14311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek ücreti ile seyyar görev tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğünde görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ve ..., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı .....a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

6245 sayılı Kanun'un seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlığı altındaki 49. maddesinde “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere, bu bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, dava tarihinde ve çalışma süresi içinde işyerinde uygulanan TİS'nin dosyaya eklenmediği, dava konusunun Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilip ettirilmediğinin araştırılmadığı, müfettiş raporu ve eklerinin dosyaya getirtilmediği anlaşılmıştır.

Avukat olan tek bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmiştir. Uzmanlık alanı maliye ve muhasebe olmayan avukat bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmayacağı ortadadır. Öncelikle davacı kurumun alacakları bulunduğunu iddia ettiği dönemlerde işyerinde uygulanan TİS'leri ile müfettiş raporu ve eklerinin tamamı dosyaya getirtilerek,

sayıştay emekli uzman denetçisi, muhasebeci ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti aracığılı ile işyeri kayıt ve belgeleri üzerinde incelemeler yapılarak, idare müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu tesbit edilen dava konusu hususların doğru olup olmadığı, 6245 sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığı, işçilere fazla ödeme yapılıp yapılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edildikten sonra TİS'de dava konusu alacaklara ilişkin düzenlemeler var ise bu düzenlemelerde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11255, Karar No: 2021/4710, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11255 E.  ,  2021/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/130 E. - 2020/291 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede davaya konu taşınmazın üzerinden geçen 154 kV Trabzon - Tirebolu enerji nakil hattı sebebiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

154 kV Tirebolu II - Arsin enerji nakil hattı sebebiyle 27.06.1984 tarih ve 36 - 707 sayılı kamu yararı kararına istinaden irtifak kamulaştırması yapıldığı; TEK Genel Müdürlüğü tarafından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 19. maddesi uyarınca irtifak hakkının idare adına tescili istemi ile açılan Giresun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/148 E. - 1988/140 K. sayılı dava dosyasında irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın tapuya tesciline karar verildiği, bunun üzerine irtifak hakkı şerhinin tapuya işlendiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 19. madde gereğince, irtifak hakkı tesisi için adı geçenler aleyhine açılan davalar sonucunda, irtifak hakkı tesisine karar verildiği, 1995 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu irtifak haklarının tapuya işlendiği, mahkemece yapılan keşif sırasında davaya konu enerji nakil hatlarının kamulaştırması yapılarak kesinleşen enerji nakil hattı olduğu anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 19. madde gereğince, irtifak hakkı tesisi için adı geçenler aleyhine açılan davalar sonucunda, irtifak hakkı tesisine karar verildiği, 1995 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu irtifak haklarının tapuya işlendiği, mahkemece yapılan keşif sırasında davaya konu enerji nakil hatlarının kamulaştırması yapılarak kesinleşen enerji nakil hattı olduğu anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davaya konu taşınmazlardan geçen 154 kV Tirebolu II- Arsin enerji nakil hattı yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşılmış ise de mahkemenin 2018/493 E. - 2019/997 K. sayılı kabul kararının tarafların istinaf talebi ile verilen kaldırma kararında davanın süresinde kabul edildiği ve bu kararın davalı idare vekilince temyiz edilmediği dikkate alındığında davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından arsa niteliğindeki Giresun İli, Görele İlçesi, ... Mahallesi 325 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak belirlenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7905, Karar No: 2023/2956, Tarih: 25.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7905 E.  ,  2023/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve temyiz incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan)16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tarafların birbirlerine karşı açtıkları tapu iptali ve tescil davalarının reddine, 7 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan 14/12/2013 tarihli fen bilirkişisi raporu ekindeki krokide kırmızı renk ile boyanarak gösterilen 0,89 m2'lik kısmına davalı ... tarafından yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmazın bu kısmı üzerindeki yapıların kaline, karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı/davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., 27.01.2010 tarihinde açtığı dava ile (2010/8 E.) ... İlçesi, ... köyünde bulunan ve kendisine ait olan 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaza davalıların yol yapıp kazık diktiğini belirterek, davalı ... aleyhine el atmanın önlenmesi talebinde bulunmuştur.

Davacı ... 10.02.2010 tarihinde açtığı dava ile (2010/18 E.) kendisine ait olan aynı köy 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek ... aleyhine tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davacı ..., 11.01.2011 tarihinde açtığı dava ile (2011/7 E.) aynı köy 197 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olmasına rağmen bir kısmının 197 ada 7 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuş, dava dosyaları birleştirilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar aleyhlerine açılan davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2010/8 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararıyla;

birleşen 2010/18 Esas, 2010/139 Karar sayılı dosyası yönünden davanın reddine, birleşen 2011/7 Esas, 2011/73 Karar sayılı dosyası yönünden davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan 18/09/2013 tarihli Fen Bilirkişisi raporunun 4. maddesinde belirtilen ve rapor ekindeki kroki-5 de (E-1) harfi ile gösterilen 44.01 m2'lik yerin davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile, iptal edilen kısmın davacıya ait 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaz ile tevhiden aynı parsel numarası ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, Fen Bilirkişisinin raporunun 4. maddesinde belirtilen ve rapor ekindeki kroki-5 de (E-1) harfi ile gösterilen 44.01 m2'lik kısmına davalı ... tarafından yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapıların kaline,karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi neticesinde hüküm onanmış, tarafların karar düzeltme istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde;Davalı/davacı ...’in, 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaza ilişkin onama ilamına yönelik karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, ancak davacı/davalı ... adına tesciline karar verilen ve 197 ada 7 parselin (E1) ile gösterilen 44,01 metrekare yüzölçümündeki bölümüne yönelik itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, davacı tarafından (E1) ile gösterilen bölümün, davacı/davalı ... tarafından satın alınan taşınmazın devamı niteliğinde bulunduğu, taşınmazı satan Sultan Kara’dan zilyetliğin devralındığı belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, satın alınan taşınmazın sınırları tereddütsüz bir şekilde belirlenemediği, davacının yer göstermesi ve güneydeki yoldan sonra gelen yine satan Sultan Kara’ya ait taşınmazın geri kalan bölümünü oluşturan (satılan taşınmaz ile geri kalan bölüm arasından sonradan yol geçirilmiştir) 165 ada 16 parselin sınırları dikkate alınmak suretiyle belirlenmeye çalışıldığı, sınırları eylemli olarak gösteren davalı/davacı ... tanığı ...’in beyanlarına neden itibar edilmediğinin dahi gerekçede tartışılmadığı, bir an için satın alınan yerin bir bölümünün 197 ada 7 parselin (E1) ile gösterilen bölümünü kapsadığı kabul edilse dahi, davacı/davalı ...’ın satın aldığı 1987 tarihinden itibaren tespitin yapıldığı 2007 yılına kadar ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin

bulunmadığı, aslında satılmadan önce dahi Sultan Kara’nın da bu yönde zilyetliğinin olmadığı, bu durumun Sultan Kara’nın tanık olarak dinlenen kızı tarafından da açıkça beyan edildiği, zirai bilirkişi tarafından da ekonomik amaca uygun bir faaliyetin bulunmadığı raporda belirtildiğine göre, Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı/davalı ... lehine gerçekleşmediği, evveliyatı itibariyle tapu kaydı bulunmayan taşınmazların ancak zilyetlik hükümlerine dayalı olarak kazanılabileceği, sırf haricen satın almanın yeterli bulunmadığı, diğer bir anlatımla, zilyetlikle birleşmeyen harici satın almaya değer verilemeyeceği gerekçesiyle, davacı/davalı ...’ın davasının reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 2010/18 Esas ve 2011/7 Esas sayılı davaların reddine, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan 14/12/2013 tarihli fen bilirkişisi raporunun ekindeki krokide kırmızı renk ile boyanarak gösterilen 0,89 m2'lik kısmına davalı ... tarafından yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmazın bu kısmı üzerindeki yapıların kaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 2010/18 Esas ve 2011/7 Esas sayılı davaların reddine, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan 14/12/2013 tarihli fen bilirkişisi raporunun ekindeki krokide kırmızı renk ile boyanarak gösterilen 0,89 m2'lik kısmına davalı ... tarafından yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmazın bu kısmı üzerindeki yapıların kaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Kararın yasa ve yönteme uygun olmadığı, kadastro tespit tutanaklarının esas alınmasının eksik ve hatalı olduğu, davacı ... açısından zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu, davalı ... açısından ortada herhangi bir zilyetlik göstergesi olmamasına rağmen, zilyetlikle kazanmanın koşullarının varlığının esas alınmasının isabetsiz olduğu, davalı parsele ...'in eşi ... tarafından müdahale edilmesi üzerine müvekkil ... 12.01.2010 ve 23.09.2013 tarihlerinde ayrı ayrı ... Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunulduğu, 18.09.2013 tarihli Raporun eki 5 nolu krokinin gerçek durumu ifade ettiği belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali tescil ile el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1) 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, " Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

2) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, " Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir"

3) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir…”

4) 4721 sayılı TMK'nın 683. maddesinde; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir." hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

4) 4721 sayılı TMK'nın 683. maddesinde; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir." hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı/davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı/davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120.60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacı/davalıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.