muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6656, Karar No: 2017/6267, Tarih: 13.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6656 E.  ,  2017/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, Müstehcenlik

Hüküm : TCK'nın 134/1, 53/1, 58; 226/4, 52/2, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve müstehcenlik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cep telefonunun kamerası ile katılanın kalça bölgesine odaklanmak sureti ile katılanın resmini çektiği ve cep telefonu üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu anal ve oral ilişki görüntülerinin tespit edildiği iddia edilen olayda, yerel mahkemece 21.01.2014 tarihli karar ile sanığın TCK’nın 134/1 maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve yine aynı Kanunun 226/4. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine karar verildiği Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararının Ceza Dairelerinin İş Bölümü Ortak Hükümlerin 7. maddesinde düzenlenen “Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.” hükmü gereği TCK’nın 226/4 maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun temel cezasının 1 yıldan 4 yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cazası olduğu, aynı Kanunun 134/1 maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun temel cezasının ise 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu, incelmeye konu hükümlerden müstehcenlik suçunun daha ağır yaptırıma bağlandığı ve bu suçu inceleme görevinin Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait olduğu,

Sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükmün incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2282, Karar No: 2007/3631, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2282 E.  ,  2007/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 09.09.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23629, Karar No: 2015/8754, Tarih: 29.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23629 E.  ,  2015/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilip değiştirilemez (HMK.md. 141/1). Davacı ön inceleme duruşmasında maddi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Davalı erkeğin bu talebe açık bir muvafakati olmadığı gibi, usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde davacı kadının maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2015(Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18301, Karar No: 2016/13864, Tarih: 20.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18301 E.  ,  2016/13864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; tarafların gerçekleşen kusur durumuna göre davacı erkeğin nikahtan sonra düğün yapmayarak eşini birlikte yaşayacakları yurt dışındaki ortak konuta götürmediği, götürürse burnundan getireceğini, başkalarıyla ilişkisi olduğunu söylediği, davalı kadının ise eşinden ev ve maddi taleplerde bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında TMK m.166/2 koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır.

Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2016 ( Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4066, Karar No: 2013/7710, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4066 E.  ,  2013/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.11.2012 gün ve 2012/8729 Esas - 2012/23136 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3942, Karar No: 2008/3336, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3942 E.  ,  2008/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 28 parsel sayılı 6809.94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın imar ve ihya edilmediği, taşlık, kayalık, çalılık yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişme konusu 104 ada 28 sayılı parselin orman vasfı ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişiler raporlarıyla belirlendiğine göre davalı ...’ın diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kesinleşmiş orman tahdit hattı dışında kalan taşınmazın "çamlık ve meşelik" nitelikli yerlerden olduğu halde "orman" niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi isabetsiz ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın hüküm kısmının 1.bendinin 2.satırında yer alan "orman" sözcüğünün hükümden çıkarılarak yerine "çamlık ve meşelik" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32287, Karar No: 2021/15081, Tarih: 27.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32287 E.  ,  2021/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun haklarında ayrıca yargılama yapılan yaşı büyük sanıklarla birlikte müştekinin iş yerinden hırsızlık eylemine teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, olayın görgü tanığı olan ...’ın soruşturma aşamasında kolluktaki beyanında, suça konu eylemi gerçekleştirenlerin yüzünde kar maskesi olup yüzlerini de kazak ile kapattıklarını beyan etmesine karşın, kovuşturma aşamasında bu yönde bir beyanının bulunmaması karşısında, suç vasfının tespiti bakımından tanığa suça sürüklenen çocuğun da aralarında bulunduğu olayı gerçekleştiren şahısların hırsızlık anında yüzlerinde kar maskesi olup olmadığı ve yüzlerini kazak ile kapatıp kapatmadıkları sorularak olay anında tanınmamak için kar maskesi veya kazak kullanıldığının tespiti halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/2-f maddesinde düzenlenen suçu, kullanılmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun’un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1008, Karar No: 2020/163, Tarih: 30.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/1008 E.  ,  2020/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülmekte olan birleşen menfi tespit davalarının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda, birleşen davalarda verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep BAM 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Birleşen davalarda davacı vekili, tefrik edilen asıl dava davalısı ... Ecza Deposu ile davacı arasında 10.01.2013 tarihinde imzalanan satış ve dağıtım sözleşmesi gereğince davalı ecza deposundan alacağı ürünlere karşılık teminat olarak 450.000 TL bedelli toplam 14 adet çek verildiğini, çeklerin bedelsiz kaldığını, çeklerden bir kısmının asıl dava devam ederken birleşen dava davalılarına davalı ... Ecza deposunun bankalardan kullandığı kredinin teminatı olmak üzere ciro edilerek verildiğini, çeklerin rehin cirosu ile devir edilmesinin mümkün olmadığını, bir kısım çeklerin tahsil cirosu ile davalı bankalara devredildiğini, davalı bankaların bu nedenle çeklerin yetkili hamili olamayacaklarını, çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitini ve çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili, birleşen davada davalı davaya konu çeklerin asıl dava davalısı ... Ecza Deposu tarafından bankalarından kullandığı kredi borcuna karşılık temlik cirosu ile devredildiğini, davacının lehdar ile aralarındaki şahsi defileri iyiniyetli hamil olan davalıya karşı ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı ...Ş. vekili, davaya konu çeklerin rehin veya teminat amaçlı alınmadığını, davacının bu iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini, %20 den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı ... Bank A.Ş vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece 21.12.2015 tarihli ara karar ile, yargılama sırasında asıl davada davalı ... Ecza Deposu Hastane ve ... Ürünler Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 06/03/2015 tarih ve 2013/332 esas 2015/178 karar sayılı ilamı ile iflas kararı verildiği, İİK'nın 194. maddesi gereği iflas kararı üzerine hukuk davalarının ikinci alacaklar toplantısından 10 gün sonrasına kadar durması gerektiğ gerekçesiyle bu davalı yönünden açılan davanın tefriki ile başka bir esasa kayıt edilmesine ve yeni esas üzerinden yargılamanın sürdürülmesine karar verilerek yargılamaya birleşen davalar yönünden devam edilmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, birleşen davalar yönünden dava konusu çeklerin lehtar ve ilk ciranta durumunda bulunan tefrik edilen asıl davada davalı ... Ecza Deposu Hastane ve ... Ürünler Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından 18/06/2014 tarih 2001156 nolu 30.000,00 TL bedelli, 18/05/2014 tarih 2001161 nolu 30.000,00 TL bedelli, 18.06.2014 tarih 2001162 nolu 30.000,00 TL bedelli ve 18.07.2014 tarih 2001163 nolu 30.000,00 TL bedelli çeklerin ciro yoluyla davalı ...Ş.'ye, 19.04.2014 tarih 2001154 nolu 30.000,00 TL bedelli ve 17.05.2014 tarih 2001155 nolu 30.000,00 TL bedelli çeklerin ciro yoluyla davalı ...Ş.'ye, 18/03/2014 tarih 2001159 çek nolu 30.000,00 TL bedelli çekin ciro yoluyla davalı ... Türk Katılım Bankası A.Ş.'ye verildiği, tüm çeklere davalı bankaların ciro yolu ile yetkili hamil oldukları, ciro silsilesinde herhangi bir kopukluk bulunmadığı, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 688 ve 689. maddeleri hükümlerine göre dava konusu çeklerin cirosunun tahsil ve rehin için yapıldığına ilişkin herhangi bir kayıt ihtiva etmediği, bu nedenle temlik cirosu ile dava konusu çeklerin davalı bankalara geçtiğinin kabulünün gerektiği, bu durumda davacı keşideci ile lehtar ... Ecza Deposu arasındaki şahsi def'ilerin iyi niyetli 3. şahıs konumundaki davalı bankalara karşı ileri sürülemeyeceği, yine TTK'nın 687. maddesi gereğince davalı bankaların dava konusu çekleri iktisap ederken kötüniyetli davrandıkları veya iktisapta ağır kusurlu oldukları hususununda ileri sürülmediği gibi bu konuda her hangi bir delilde sunulmadığı gerekçesiyle davalı bankalar aleyhine açılan davaların reddine, dava konusu çekler hakkında tedbir kararı verilmiş ve uygulanmış olmakla İİK'nun 72/4. maddesi uyarınca çek bedellerinin %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş, hüküm birleşen davalarda davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davaya konu çeklerin lehdar ve ilk ciranta ... Ecza deposu tarafından ciro edilerek davalı bankalara devredilmiş olmasına, çeklerde tahsil veya rehin cirosu olduğuna ilişkin kayıt bulunmamasına, davacının davalı bankaların söz konusu çekleri iktisap ederken kötüniyetli olduğunu, bilerek davacının zararına hareket ettiklerini iddia ve ispat edememesine göre mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19208, Karar No: 2015/4562, Tarih: 01.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19208 E.  ,  2015/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2014 tarih ve 2008/351-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin eğitim bilimleri alanında öğretim görevlisi olduğunu, bu alanda birçok araştırma yapıp eser ürettiğini, eğitim, ceza ve şiddet konulu EĞİTİM AMAÇLARI VE BEDENSEL CEZA başlığını taşıyan çalışmasını noterde adına tespit ettirdiğini, davalılardan ...'un EĞİTİM VE ŞİDDET isimli Eylül 2008 tarihinde piyasaya sunulan eserin sahibi olduğunu, diğer davalının anılan eserin yayımcısı olduğunu, bu kitabın 1-57. sayfaları arasındaki kısmın müvekkilinin notere tespit ettirdiği eserin aynısı olduğunu, izinsiz gerçekleşen bu alıntının normal sınırların üzerinde olduğundan kabul edilebilir nitelikte bulunmadığını, açıkça intihal olduğunu, ayrıca davalının kitabının 201.sayfasından başlayan OKULDA VE EVDE DAYAK (1992 ve 2006 yılları karşılaştırması) bölümünün de müvekkiline ait bir araştırma sonucu ortaya çıkan eser olduğunu, müvekkilinin bu eseri BİLİM VE AKLIN AYDINLIĞINDA EĞİTİM isimli derginin Haziran 2006 sayısının 29 ve 33.sayfaları arasında davalı ..., dava dışı... ile birlikte kamuya sunduğunu, davalının bu hali bilmesine rağmen eseri kendi kitabında izinsiz kullandığını, yine müvekkilinin davalı ve dava dışı...ile birlikte OKULLARDA ŞİDDET VE ÇOCUK SUÇLULUĞU isimli ... yayınlarına ait Mayıs 2007 tarihli kitabın 133-149. sayfalarında ÇOCUKLAR EVDE DE OKULDA DA DÖVÜLÜYOR ismiyle yayımlanmış eserin sahibi olduğunu, davalının kitabının 201.sayfadan başlayan bölümünün ayrıca buradan yapılan alıntılarla oluşturulduğunu, müvekkilinin ismine yer verilmediğini, bu suretle eserden doğan mali ve manevi haklarına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek tecavüzün önlenmesi ile FSEK'in 68.maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00.-TL maddi tazminat ile 5.000,00.-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi; EĞİTİM VE ŞİDDET isimli eserin yayımcısı olduğunu, hukuki bir sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.