muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12700, Karar No: 2015/5795, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12700 E.  ,  2015/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/183-2014/77

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının olay tarihinde 5 ton saman yüklü kamyonu ile birlikte seyir halindeyken .. mevkiinde davalı elektrik şirketinin çektiği tellerin alçaklığı ve elektrik tellerini taşıyan direkler arasındaki mesafenin olması gerekenden fazla olması nedeniyle aracında taşıdığı samanların tellere temas etmesi neticesinde aracın ve samanların kül olduğunu, tüm sermayesini yitirdiğini, Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/6-7 D.iş dosyasıyla yapılan tespitte davalının tam kusurlu olduğunun, davacının ise kusursuz olduğunun ispatlandığını belirterek aracın yanmasından dolayı 15.000,00 TL, 5000 kg saman nedeniyle 4.000,00 TL olmak üzere toplam 19.000,00 TL maddi tazminata olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; delil tespiti raporunun mevzuata uygun olmadığını, enerji nakil hattına ilişkin bir kusur olmadığını, asıl kusurun davacıda olduğunu, davacı aracının yüksekliğinin yasal yükseklikten çok fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/6-7 D. İş sayılı dosyası üzerinden alınan bilirkişi raporu ile iş bu dava dosyasında yapılan keşif, keşifte dinlenen tanık anlatımı ve kusura ilişkin olarak elektrikçi bilirkişinin yönetmeliğe aykırılığa dair beyanı nazara alınarak davalı elektrik dağıtım şirketinin çektiği tellerin alçaklığı ve elektrik tellerini taşıyan direklerin arasındaki mesafenin olması gerekenden fazla olması nedeniyle davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 18.500,00 TL tazminatın 02/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde; Alaşehir İşletme Başmühendisliği davalı taraf olarak gösterilmiş ise de; dosyaya vekaletnameyi .. Elektrik Dağıtım Şirketi vermiş, husumeti benimseyerek vekili davada temsil etmiştir. Dava açılırken temsilcide hata yapılmış ise de diğer temsilci husumeti benimseyerek yargılamada temsil ettirdiğinden temsilcide bu yanılma düzeltilmiştir.

Davada, kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat talep edilmektedir.

Dava dilekçesinde; Alaşehir İşletme Başmühendisliği davalı taraf olarak gösterilmiş ise de; dosyaya vekaletnameyi .. Elektrik Dağıtım Şirketi vermiş, husumeti benimseyerek vekili davada temsil etmiştir. Dava açılırken temsilcide hata yapılmış ise de diğer temsilci husumeti benimseyerek yargılamada temsil ettirdiğinden temsilcide bu yanılma düzeltilmiştir.

Davada, kusursuz sorumluluğa dayalı tazminat talep edilmektedir.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Dosyanın incelenmesinde; hükme esas alınan Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/6-7 D. İş sayılı delil tespiti dosyasındaki elektrik bilirkişi raporuna göre; Elektirk tellerinin yerden düşey yüksekliğinin gerekli emniyet mesafesinin sağlamadığı, bu nedenle kamyon geçerken elektrik tellerine temas etmesi neticesinde samanların alev aldığı ve yandığı, düşey mesafenin 7.00 m olması gerekirken 5.5 m olduğu, tellerden bir tanesinin daha da alçakta olduğu, zemine kazık çakılarak sabitlendiği, elektrik yönetmeliğine aykırı olduğunu, davacının kusurunun bulunmadığı, TEDAŞ'ın kusurlu olduğu, iki direk arası mesafenin 50,00 m olması gerekirken daha fazla olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında keşif neticesinde alınan elektrik bilirkişi raporuna göre ise; yolun üzerinden geçen hattın yolun dışında ve her iki tarafında telin birine bağlı halatlarla yere bağlanmak suretiyle gerdirilerek yol üstüne gelen kısmın yukarıda kalması temin edilmeye çalışıldığı, bu durumun yönetmeliğe aykırı olduğu, yol üzerinden geçen hattın yerden yüksekliğinin en az 5.5 m olduğu ve bu mesafenin Kuvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ne uygun olduğu belirtilmiştir. Bu şekilde elektrik bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu ve çelişki giderilmeden delil tespiti dosyasında rapora göre hüküm kurulduğu görülmektedir.

Ayrıca; yanan saman zararına ilişkin sadece delil tespiti dosyasında konusunda uzman olmayan makina mühendisi bilirkişiden rapor alındığı ve raporun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; farklı sonuçlar içeren bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın yeniden konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi ile çelişkiyi giderecek nitelikte rapor alınıp, davacının kamyonda 5000 kg saman taşıdığını beyan ettiğine bu miktardaki samanın yanan araca yüklenmesinin kurallara uygun olup olmadığı da araştırılıp davacıya kusur izafe edilip edilmeyeceği belirlenmeli, yanan samanın zarar miktarına ilişkin uzman bilirkişiden rapor alınmalı, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16866, Karar No: 2015/32314, Tarih: 25.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16866 E.  ,  2015/32314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/117387

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2010

NUMARASI : 2010/376 (E) ve 2010/786 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanık H.. N..’nun yasak silah taşıma, sanık M.. P..’in yaralama eylemlerinden verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların yasak silah taşıma ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık M.. P.. ve sanık H.. N.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık H.. N..’na genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın berberde karşılaşarak sataştığı, ardından da arkadaşı ile birlikte üzerine saldırdığı M.. P..'in kendisini savunarak kafa atıp sanığın burnunu kırdığı, sanığın da M.. P..’i kovaladığı sırada, Murat’ın sahibi olduğu caddenin karşı tarafında bulunan bardan yardım istemesi nedeniyle bardan çıkan 4-5 şahsın üzerine geldiğini görmesi nedeniyle, ruhsatsız silahı ile havaya ateş etmekten ibaret eylemi, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluştursa da, aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilebileceği ancak, sanığın bu eylemini kendisine

yönelen kemik kırığına yol açacak şekilde yaralama eylemine tepki olarak işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün adı geçen sanık hakkında da uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. N.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28566, Karar No: 2013/24978, Tarih: 03.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28566 E.  ,  2013/24978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,...Gazetesinde redaktör olarak çalıştığını, aylık ücretinin 1.100,00.-TL olduğunu, iş akdinin feshedilmesi nedeniyle tazminatlarına mahsuben yapılan ödemenin eksik olduğunu, işin gereği ve işverenin tercihi nedeniyle sürekli olarak fazla mesai yaptığını ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...Gazetesinin TMSF tarafından gerçekleştirilen ihale sonucu çalışanların özlük hakları ile birlikte 21.03.2006 tarihinde satın alındığını, bir kısım personelin fazlalık yarattığı için iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının fazla çalışması olmadığından fazla mesai ücret alacağının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava tarihi itibariyle davacının iş akdi feshedilmemiş olduğundan davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddinin gerektiği, fazla çalışma alacağı yönünden ödeme ispatı olmadığından fazla çalışma ücretini hakettiği, dava dilekçesi ile Basın İş Kanunundan kaynaklanan ödenmeyen fazla çalışma ücretinin % 5 fazlası ile tahsili talep edilmediğinden bu yönde karar verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.Somut olayda, taraflar arasında 07.11.2002 tarihinde imzalanan iş sözleşmesinin 3. maddesinde, belirlenen ücrete çalışma günleri, genel tatil, milli bayram günlerinde yapılan fazla mesaiye ilişkin ücret, ikramiye ve diğer mali hakların dahil olduğu düzenlenmiştir. Ancak Basın İş Kanununun ek madde 1/ son cümlesinde fazla çalışmanın günde 3 saati geçemeyeceği hükmü dikkate alınmamıştır. Anılan düzenleme gereğince davacının günlük çalışmasında 3 saatten fazla süreyle yaptığı çalışmalar için fazla çalışma ücretine hak kazanacağı açıktır. Mahkemece yasanın amir hükmü ve iş sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi ve davacının günde 3 saatten daha çok fazla mesai yaptığının tespiti halinde hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18232, Karar No: 2016/8074, Tarih: 02.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18232 E.  ,  2016/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların zirai ilaç ve tohum ticareti yaptığını, davalının müvekkiline sattığı mal karşılığı çek aldığını, çekin vadesinde ödenememesi üzerine kısmi ödemeler yaparak borcun ödenmesi konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin banka havalesi yolu ile 50.706 TL.ödeme yaptığını, bakiye borcunu da mallardan iade ederek ödediğini ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/252 Esas sayılı dosyasında takibe konu 30.08.2012 keşide tarihli, 65.184,25 TL.bedelli çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, çek karşılığı davalıya 50.700.00 TL.nakit ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/252 Esas sayılı dosyasına konu ....Şubesi 4699532 seri nolu 30.08.2012 keşide tarihli çek karşılığında davacının davalıya olan borcunun 14.484.25 TL.olduğunun tespitine, % 20 oranında tazminatın davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, menfi tespit davası olarak açılmıştır. Mahkemece davacının borçlu olmadığı miktar belirlenip, bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, borçlu olduğu miktar tespit edilerek olumlu tespit kararı verilmesi, ayrıca kabule göre de hangi miktar üzerinden tazminata hükmedildiği açıklanmadan infazda tereddüt yaratacak şekilde kabul edilen miktar üzerinden tazminata da karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/24904, Karar No: 2013/24833, Tarih: 13.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24904 E.  ,  2013/24833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağı, dava konusu yerde orman kadastrosunun kesinleşmiş olması, örtü tahribi yapıldığı ve hayvan otlatıldığına dair bilirkişi raporu ile sanığın hayvan otlatmak için alanı çitle çevirdiğine dair ikrarı karşısında, sanığın subut bulan suçtan cezalandırılması yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6100, Karar No: 2022/13238, Tarih: 04.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6100 E.  ,  2022/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

16.05.2013 hakim havale tarihli dilekçe ile müdahillik sıfatının sona erdiğini belirterek, davanın Gümrük İdaresine ihbarını talep eden Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu katılma hakkından vazgeçtiğinden temyize hakkı bulunmadığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Yasal 30 günlük süreden sonra hükmü temyiz eden Üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9108, Karar No: 2015/9589, Tarih: 29.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9108 E.  ,  2015/9589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2015

NUMARASI : 2015/231-2015/341

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/05/2015 tarih ve 2015/231-2015/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin S.-P. Gıda Dağ. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açtığı hizmet tespiti davasında şirketin tasfiye edildiğini öğrendiğini, mahkemece şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verildiğini ileri sürerek, şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. S.. vekili, davacının alacağının bulunmadığını, dava açmakta hukuki yararı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü, tasfiye işlerinden tasfiye memurunun sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının açtığı hizmet tespiti davasının görülebilmesi için şirketin ihyasının gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin ihyasına, ek tasfiye işlemlerini yapmak üzere tasfiye memuru olarak son tasfiye memuru olan davalı A.. S..'nın atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 6102 sayılı TTK'nın 547/2. maddesi gereğince kararın tescil ve ilan edileceğinin tabi bulunmasına göre, davalı tasfiye memuru A.. S.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı A.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.