muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5738, Karar No: 2009/4457, Tarih: 20.07.2009

İş programının düzenlenmesi sözleşmenin (12.1) maddesinde hükme bağlanmıştır. Sözleşmenin (12.2) maddesinde de, ayrıntılı iş programının hazırlanması ve uygulanması ile ilgili diğer hususlarda Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümlerinin uygulanacağı açıklanmıştır.

Görüldüğü üzere; sorumlu ve işin uzmanı bir meslek adamı olarak, üstlenmiş olduğu işleri, fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yapmayı ve sözleşme ile eklerindeki hükümlere uymayı ve sözleşme eklerinin de işin yapılmasına elverişli olduğunu, sözleşmeyi imzalarken davacı yüklenici kabul etmiştir. Sözleşmenin eki olan “Zemin Etüdü Geoteknik Raporu”nun yetersiz görülmesi halinde de, yüklenici Borçlar Kanunu’nun 357. maddesi gereğince genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirerek, işin noktası noktasına gereği gibi veya zamanında meydana getirilmesini tehlikeye koyacak bir durumun ortaya çıktığını davalıya bildirerek, sözleşme hükümlerine göre çözüm üretilmesini istemesi gerekirdi. Yukarıda açıklandığı üzere; kendisine verilen projeye, teknik belgelere, sözleşme ve ekleri şartname hükümlerine göre işi yapmayı ve bunların iş yerinin gereklerine, fen ve sanat kurallarına uygun olduğunu kabul etmiş ve işin teknik sorumluluğunu yüklenmiş olan davacı yüklenicinin, sözleşmede belirtilen zemin şartlarından farklı olan zemin şartlarının getirdiği zorluklar: iş programına uymaması, işi geciktirmesi, davalı iş sahibinin, sözleşme ve ekleri olan teknik şartnamelere uyması için çok sayıda yazılı uyarında bulunmasına karşın davacının kendi uygun gördüğü yöntemle işi yürütmesi ve hatta 20.11.2006 tarih ve 06/14 sayılı yazısı ile fiyat artışı isteminde bulunması için haklı sebep değildir. Diğer yandan, davalı iş-eser sahibi şirketin, davacıya süresinde beton sağlamaması, kuru ve stabil bir platformu zamanında tahsis etmemesi, fore kazık donatı kafesi oluşturulması ve stoklanması için belirli bir sahayı geç tahsis etmiş olması da, sözleşme hükümlerine aykırı olmuştur.

Açıklanan tüm bu sebeplerle, davalının 04.01.2007 tarihli fesih bildirimi sonucu, sözleşmenin bozulmasında tarafların “ortak kusurlu” olduklarının kabulü gerekir. Bu durumda da, her iki yanın kusuru sonucu akdî ilişki sona ermiş olacağından tazminat istenemez ve sözleşmenin tasfiyesi gerekir. Sözleşmenin tasfiyesiyle de, taraflar, birbirlerinin malvarlığına kattıkları değerlerin iadesini isteyebilirler. O halde, mahkemece, sözleşmenin feshinde davalının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, yazılı şekilde davacının genel gider zararı ile kâr mahrumiyetine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Davacı yüklenicinin, Bank Asya’ca verilen 20.10.2006 tarih, 270260 seri numaralı ve (367.000,00) YTL tutarlı ve 01.09.2007 tarihine kadar geçerli olan “avans” teminat mektubu ile ... Limited tarafından düzenlenen 01.10.2007 tarihine kadar süreli, (155.000,00) YTL tutarlı 17.10.2006 tarih ve 488 numaralı kesin teminat mektubunu davalıya verdiği çekişmesizdir. Avans teminat mektubu, satıcı veya yükleniciye verilecek avansların garanti edilmesi ile ilgilidir. Eser sözleşmelerinde, sözleşme konusu işler, yüklenicinin masraflı bir hazırlık devresini zorunlu kılabilir. Bu gibi hallerde, iş-eser sahibi, ilerde hakedişlerine mahsup edilmek üzere, yükleniciye peşin ödemede bulunur. Avans teminat mektubu, bu gibi

./..

s.4

15.H.D.

2008/5738

2009/4457

avanslar için muhataba karşı, müşteri lehine bankanın garantisini ifade eder. Bu mektupla banka, yüklenimin yerine getirilmediği ve yüklenici tarafından alınan avansın hakedişten mahsup edilmediği hallerde, muhatabın ilk isteği üzerine belirli tutarı ödemeyi garanti eder. Kesin teminat mektupları ise, muhatap iş-eser sahibine karşı yüklenilen sözleşmeye uygun olarak, zamanında ve kusursuz bir şekilde yerine getirilmemesi halinde, mektupta belirtilen tutarın banka tarafından ödeneceği yükümlülüğünü öngörür. Sözü edilen teminat mektupları sürelidir. Davanın yargılaması aşamasında da, mektuplardaki sürelerin dolmuş olduğu görülmektedir. Süresi içinde başvurulmazsa, Banka yüklenimin süre sonunda geçersiz olur ve muhatap, süreden sonra teminat mektubunun paraya çevrilmesini isteyemez. Dosya kapsamından teminat mektuplarının süresinin uzatıldığını gösterir bilgi ve belge tespit olunamamıştır.

Yukarıda da açıklandığı gibi, yanlar arasındaki akdi ilişkinin tasfiye suretiyle sonuçlandırılması gerekir. Davacı yüklenici tarafından verilen avans teminat mektubu, davalı muhatap tarafından paraya çevrilmemişse, davacının yaptığı iş bedelinin tutarı, sözleşme fiyatlarıyla belirlenmeli ve davacının hakettiği istenebilir iş bedeli tutarıyla, davalıdan aldığı (367.000,00 YTL)-(TL) avansın mahsubu yapılarak, istekle bağlı kalınması da gözetilerek, iş bedeliyle ilgili uyuşmazlık çözümlenmelidir. Bu kapsamda hakedilen iş bedeli, avans teminat mektubu tutarından az ve bu teminat mektubu da halen geçerliyse, teminat mektubunun hakedilen iş bedeli tutarınca bedelsiz kaldığı kabul edilerek, iş bedelinin tahsili ve avans teminat mektubunun iadesi davasının reddine karar verilmesi; avans teminat mektubu, süresinin dolmasıyla paraya çevrilemeyecekse; iadesinin kabulüne; ancak, avans tutarıyla hakedilen iş bedelinin mahsubu yapılan iş bedeli alacağı ile ilgili varılacak sonuca göre, mahkemece hükmü kurulmalıdır.

Kesin teminat mektubunun iade edilebilmesi içinde; teminat mektubu halen geçerliyse; yani paraya çevrilebilir ise, sözleşmenin 10. ve 6. maddeleri gözetilerek, koşulların oluştuğunun mahkemece saptanması gerekir.

Kesin teminat mektubunun iade edilebilmesi içinde; teminat mektubu halen geçerliyse; yani paraya çevrilebilir ise, sözleşmenin 10. ve 6. maddeleri gözetilerek, koşulların oluştuğunun mahkemece saptanması gerekir.

Kabul şekli bakımındanda; davacı 29.01.2008 tarihinde ıslah yoluyla dava değerini artırdığı halde; davası kabul edilen tüm alacağa, dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması doğru olmadığı gibi, kâr kaybının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporu, Borçlar Kanunu’nun 356/I. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun’un 325. maddesinde düzenlenen “kesinti” yöntemine uygun olmadığı halde, mahkemece hükme dayanak alınması da doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla, yeniden inceleme yapılarak, sözleşme fiyatlarıyla davacının hakettiği iş bedeli tutarının saptanması ve yukarıda açıklanan şekilde mahsup işlemi yapılması ve diğer hususların araştırılmasıyla varılacak sonuca göre uyuşmazlığın çözüme bağlanmasından ibaret olmalıdır. Yetersiz araştırma ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporu dayanak alınarak karar verilemez. Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

./..

s.5

15.H.D.

2008/5738

2009/4457

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunduğundan 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4568, Karar No: 2012/5097, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4568 E.  ,  2012/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Üst Cumhuriyet Savcısının CMUK'un 310/3. maddesine göre kararın tefhimi tarihinden itibaren yasal 30 günlük süreden sonra hükmü temyiz etmesi nedeniyle temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu muslukların çalındığı şadırvanın ve abdest alma yerinin ibadete ayrılan yer olmadığı anlaşılmakla; anılan yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gözetilmeden yazılı maddeyle uygulama yapılması,

2- Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında 5395 sayılı ÇKK'nın 23. maddesindeki koşullar araştırılıp değerlendirilerek sonucuna göre hükmün açıklanmasının geriye bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

4- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 53/1-c dışındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12720, Karar No: 2011/5158, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12720 E.  ,  2011/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2009/124-2009/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında "ünlüler sirki " isimli programın prodüksiyon hizmeti verilmesi konusunda yapım anlaşması imzalandığını, altıncı bölüm yayın ve hizmet bedeli için müvekkilince kesilen 27.05.2007 tarihli 194.700 TL bedelli faturanın davalı tarafından kısmen ödendiğini, taraflar arasında hesap mutabakatı mevcut olduğunu, müvekkilinin 42.072,50 TL alacak bakiyesinin tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket bünyesindeki Star TV sahibi Işıl TV Yay. A.Ş ve davacı arasında Evlere Şenlik adlı programın yapım sözleşmesi imzalandığını, davacının sponsor olarak dava dışı Fikret İnan İnş.Tah.Ltd.Şti’ni bulduğunu, sponsora ait isim ve logolar programda yayınlanmasına rağmen sponsor olan şirketin kendi edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin anılan sponsor aleyhine 42.480,00TL’lik takip başlattığını, davacının sponsor seçiminde gerekli özeni göstermeyerek müvekkilinin zararına neden olduğunu, davacı ile aralarında geçerli bir mutabakat bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sponsor firmanın taraflar arasındaki yapım sözleşmesinin tarafı olmadığı, sponsor olarak bu firmaya davacının görev verdiği yönünde delil de bulunmadığı, dava dışı sponsor firmanın davalıya karşı yükümlülüklerini yerine getirmemesinin hukuki sorumluluğunun davacıya ait olduğu yönünde taraflar arasındaki sözleşmede bir hüküm bulunmadığı, tarafların birbirini teyit eden ticari defterleri ve dosya kapsamına göre davacının davalıdan takip konusu meblağ kadar alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden hesap edilen %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.931,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20127, Karar No: 2012/2992, Tarih: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20127 E.  ,  2012/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.771.40 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde; davacıların eski malikten kiraladıkları taşınmazı yıllardır ekip biçtiklerini 2009-2010 yılı sezonu icar bedeli olan 1.400 TL'yi eski malike ödediklerini, 2009-2010 yılı sezonu için taşınmaza buğday ürünü ektiklerini, ancak taşınmazı ekmelerinden sonra davalının taşınmazı 20.09.2009 tarihinde satın almaları nedeniyle 21.10.2009 tarihli ihtarname ile taşınmazı tahliye etmeleri hususunda ihtar çektiğini ve davacılar hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinde meni müdahale davası açıldığını davanın neticelenmesi beklenilmeden, davacılar tarafından ekilen, bakımı yapılan mahsülün davalı tarafından kaldırılarak götürüldüğünü, bu hususta Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yapıldığını, tespitte 4.435 TL zararlarının tespit edildiğini, 4.435 TL ürün zararı ile 336,40 TL tespit gideri olmak üzere toplam 4.771,40 TL zararın faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde,davalının taşınmazı satın almasından sonra davacıları taşınmazı ekmemeleri hususunda uyardığını, davacıların buna rağmen taşınmazı ektiklerini, davacıların sadece ekim işini yaptıklarını bundan sonraki gübreleme, ilaçlama, hasat vb.işlemlerin davalı tarafından yapıldığını kabul anlamına gelmemekle davacıların ancak sürme ve tohum bedeli dışında başka taleplerinin reddinin gerektiğini, davacıların yerinde olmayan davalarının tümüyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

Dosya içeriğine, dinlenen davalı ve davacı tanıklarının ortak beyanlarına göre,dava konusu taşınmaza buğday ürününün davacılar tarafından ekildiği ancak gübreleme, ilaçlama, hasat vb.işlemlerinin davalı tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının yalnızca tohum atma ve ekim işlemine kadar (tohum atma ve ekim işlemi dahil) masraflarının hesaplanarak bu miktar üzerinden davanın kabülü gerekirken davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1909, Karar No: 2017/8140, Tarih: 16.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1909 E.  ,  2017/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Şikayetçi derneğin temyiz talebinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu, davaya katılma hak ve yetkileri açıkça yazılı olmayan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen İl ve İlçe Sağlık Müdürlüğü veya Diş Tabipleri Odası gibi tüzel kişi kurumların davaya katılma ve hükmü temyize yetkileri bulunmadığı, adı geçen derneğin mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağından, şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-) Sanığın mahkumiyet kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Kanun'un 25. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurları; "Diploması olmadığı hâlde, menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile, hasta tedavi etmek" veya "tabip unvanını takınmak" seçimlik fiilleridir.

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Kanunu'nun 19. maddesi ise; "...Ruhsatsız olarak müstahzar imal edenler veya bu şekilde imal edilen müstahzarları bilerek satan, satışa arz eden veya sattıranlar, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu müstahzarların kendilerine atfedilen tedavi vasıflarını haiz olmadığı veya bu vasıfları azaltacak veya kaybedecek şekilde veya saf olmayan maddelerden imal edildiği anlaşıldığı takdirde ceza üçte bir oranında artırılır. Müstahzar olmamakla beraber hastalıkları teşhis ve tedavi ettiği beyanı ile herhangi bir ürünün satışını, pazarlamasını veya reklamını yapanlar bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ayrıca bunların tanıtım veya satışlarının internet veya başkaca herhangi bir elektronik ortam üzerinden yapılması hâlinde 18'inci maddenin üçüncü fıkrası uygulanır.

Memleket dışında yapılmış müstahzarları ruhsatsız olarak ticaret amacıyla ithal etmek veya bunların özelliklerini bilerek satmak veya satışa arz etmek veya sattırmak kaçakçılıktır. Bu fıkrada yazılı suçları işleyenler hakkında Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri tatbik olunur...",

Memleket dışında yapılmış müstahzarları ruhsatsız olarak ticaret amacıyla ithal etmek veya bunların özelliklerini bilerek satmak veya satışa arz etmek veya sattırmak kaçakçılıktır. Bu fıkrada yazılı suçları işleyenler hakkında Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri tatbik olunur...",

5237 sayılı TCK'nın "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma" başlıklı 187. maddesi; "...Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç üreten veya satan kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve adlî para cezası verilir.

Bu suçun tabip veya eczacı tarafından ya da resmi izne dayalı olarak yürütülen bir meslek ve sanatın icrası kapsamında işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte bir oranında artırılır..." hükümlerini amirdir.

Yukarıda bahsi geçen mevzuat hükümleri karşısında, Kimya öğretmenliği diploması olan sanığın, ... ve...'da işletmekte olduğu şirketler aracılığıyla; yapılan denetimlerde ele geçirilen "... cilt yenileyici krem" adlı ürünü ve saç bakım kremi, tüy dökücü krem, saç boyası gibi çeşitli tür ve miktarlarda tıbbi veya kozmetik ürününün satışını gerçekleştirdiği, internette erişime açık olan "gündüzkrem.com" adresi üzerinden veya aracı şirketler vasıtasıyla ürettiği ürünlerin reklamını yaptığı, en son ... gazetesinde 2012 yılında yapılan "Deney yaparken yüzü yanan kimyager, cilt hastalıklarını iyileştiren krem buldu" manşetiyle bir habere de konu olduğu, Sağlık Bakanlığı İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'nun sanık ve şirketi hakkında ayrıca soruşturma başlattığı, soruşturma devam ettiği sırada Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığın bulduğu ve değişik deri hastalıklarını tedavi ettiğini söylediği ilacı hastalara satıp uygulamaktan ibaret eylemleri nedeniyle 1219 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereği cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında Sağlık Bakanlığı tarafından başlatılan soruşturmanın akıbetinin ve suça konu ilaçlar üzerinde yapılan incelemenin sonucunun sorulması, gelecek cevaba göre dosyada mevcut diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Mahkemece suçtan doğrudan zarar görmediği için davaya katılma hakkı bulunmayan Türk Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Derneğinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31209, Karar No: 2013/7116, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31209 E.  ,  2013/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyası yerine sehven Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyası sureti gönderildiğinden, Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyasının onaylı suretinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12416, Karar No: 2021/12949, Tarih: 23.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12416 E.  ,  2021/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2007 tarihli ve 2006/169 E., 2007/315 K. sayılı ilamı nedeniyle tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, cami içerisindeki şadırvan bölümünde bulunan katılanlara ait eşyaları çalması şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereği hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.