muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7592, Karar No: 2012/6359, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7592 E.  ,  2012/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş ile davalı ... Birleşen 2002/398 Esas Sayılı davada davacı ... A.Ş ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Denizli 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.06.2010 gün ve 2009/156-2010/192 sayılı hükmü onayan Dairemizin 22.09.2011 gün ve 2011/3022-2011/5292 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/462 D.İş sayılı tespit dosyası ile belirlenen 21.367.000.000 TL (yeni parayla 21.367,00 TL) hasarlı yapıların takviye maliyet bedeli ile 188.695.900 TL (yeni parayla 188,69 TL) tespit gideri olmak üzere toplam 21.555.695.900 TL (yeni parayla 21.555,69 TL) tazminatın tahsili; birleşen davada ise sözleşme konusu santral ve lojman binalarının yıkılması, yıkım + yeniden yapım + işletme zararı olarak da toplam 1.172.509.615.933 TL (yeni parayla 1.172.509,61 TL) tazminatın tahsili istenmiştir.

10.04.2007 tarihli ilk kararda hasarlı binaların takviye edilebileceği ve hasarın oluşmasında tarafların %50'şer oranında kusurlu oldukları kabul edilerek 1998 yılı birim fiyatlarıyla 12.778.369.200 TL (yeni parayla 12.778,36 TL) olarak saptanan takviye bedelinden davalının %50 kusuruna isabet eden 6.389.184.600 TL (yeni parayla 6.389,18 TL) asıl davada hüküm altına alınmış, birleşen dava ise reddedilmiştir.

Davacının temyizi üzerine karar Dairemizin 10.07.2008 tarih 2007/4806 E-2008/4709 K. sayılı ilâmı ile bozulmuştur. Bozma ilâmında İTÜ öğretim üyelerince düzenlenen 04.11.2006 tarihli rapora göre santral binası ve lojmanlardan oluşan her iki blokun da onarımları mümkün olmadığından yıkılıp yeniden yapılmaları gerektiği, yıkım ve yeniden yapım bedelinin sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1975 yılı deprem yönetmeliği dikkate alınarak 1998 yılı Bayındırlık birim fiyatlarıyla hesaplattırılıp davalının %50 kusur oranına isabet eden kısımdan sorumlu tutulması gerektiği, işletme zararının da hasar ve zararın ortaya çıktığı tarihten itibaren yeniden sözleşme yapılması ve binaların yeniden yapımı için gerekli makul süre dikkate alınarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiş, davacının sair temyiz itirazları ise reddedilmiştir.

Bozma ilâmına karşı davacı karar düzeltme yoluna başvurmuş, Dairemizin 13.04.2009 tarih 2008/7161 E-2009/2143 sayılı ilâmı ile talebi reddedilmiştir.

Bozma ilâmına karşı davacı karar düzeltme yoluna başvurmuş, Dairemizin 13.04.2009 tarih 2008/7161 E-2009/2143 sayılı ilâmı ile talebi reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak İnş. Yük. Müh. Dr. ..., İnş. Yük. Müh. Dr. ...ve İnş. Yük. Müh. Prof. Dr. ... 'den oluşan bilirkişi kurulundan 12.11.2010 havale tarihli rapor alınmıştır. Bu raporda 1998 yılı birim fiyatlarıyla yıkım ve nakliye bedeli 7.371.154.230 TL (yeni parayla 7.371,15 TL), yeniden yapım bedeli 101.391.820.000 TL (yeni parayla 101.391,82 TL) olarak belirlenmiş, bilahare bu bedellerden amortisman, müteahhit kârı ve hurda bedeli düşülerek yıkım + yeniden yapım bedeli 59.577.915.240 TL (yeni parayla 59.577,91 TL)'ye indirilmiş, işletme zararı da 704.880.000 TL+394.530.000 TL+360.000.000 TL=1.459.410.612 TL (yeni parayla 1.459,41 TL) olarak hesaplanmış, bilahare bu rakamlar toplanarak yıkım + yeniden yapım + işletme zararı 61.037.325.852 TL (yeni parayla 61.037,32 TL) olarak belirlenmiş, bu miktardan da davalının %50 kusuruna 30.158.662.926 TL (yeni parayla 30.158,66 TL) isabet ettiği bildirilmiştir.

29.06.2010 tarihli ikinci kararda yukarıdaki raporun ilmi ve hukuki verilere uygun olduğundan hükme dayanak yapıldığı açıklanmış, ancak dayanak yapılan raporla ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen hususlarla bağdaşmayacak şekilde asıl ve birleşen davalar aynen kabul edilerek asıl davada yeni parayla 21.555,70 TL takviye bedeli + tespit masrafı, birleşen davada da yeni parayla 1.172.509,60 TL yıkım + yeniden yapım + işletme zararı hüküm altına alınmıştır.

Davalının temyizi üzerine karar Dairemizin 22.09.2011 gün 2011/3022 E-2011/5292 K. sayılı ilâmı ile “davada talep edilen ve hüküm altına alınan miktara, fazlası dava edildiğinde yeniden değerlendirme yapılacağının tabi bulunmasına göre” şeklinde açıklama yapılarak onanmış, bu defa davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İki taraflı sözleşmelerde borçlunun temerrüdü halinde alacaklıya tanınan seçimlik haklar BK'nın 106. maddesinde, teslim edilen eserin ayıplı olması halinde iş sahibine tanınan seçimlik haklar da BK'nın 360. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre iş sahibi hasarlı binanın güçlendirme bedeli ile yıkım ve yeniden yapım bedelini birlikte isteyemez. Seçim hakkını bu isteklerden herhangi birisine yöneltmek zorundadır. Hükmüne uyulan bozma ilâmı ile kabul edilen seçeneğe göre iş sahibi ancak yıkım ve yeniden yapım bedeli ile işletme zararlarını talep edebilir, hasarlı binaların güçlendirilmesi bedelini isteyemez. Bozma ilâmı ile asıl ve birleşen davalarda kullanılan seçimlik haklardan hangisinin kullanılması gerektiği belirlendiğinden kararın davalı yüklenici tarafından temyiz edilmemiş olması hüküm altına alınan güçlendirme bedeli yönünden usuli kazanılmış hak da oluşturmamaktadır. Bu durumda mahkemece güçlendirme bedeline ilişkin asıl davanın tümden reddi gerekirken, bozmaya aykırı şekilde delil tespit giderleri eklenmek ve kusur oranı da dikkate alınmamak suretiyle asıl davanın aynen kabulü doğru olmamıştır.

3-Mahkemece bozmaya uyularak birleşen davadaki talepler yönünden üç kişilik bilirkişi kurulundan 12.11.2010 havale tarihli rapor alınmışsa da alınan rapor hüküm tesisine yeterli ve elverişli bulunmamaktadır. Rapora taraflarca teknik ve hukuki yönlerden itiraz edildiği halde itirazlar karşılanmamıştır. Gerçeğin ortaya çıkması için yeniden görevlendirilecek konusunda uzman bilirkişi kuruluna bozma ilâmı doğrultusunda tekrar inceleme yaptırılarak ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması, sonucuna göre davalının %50 kusurlu olduğu da dikkate alınarak birleşen davanın karara bağlanması gerekir. Mahkemece nasıl ve ne şekilde hesaplandığı açıklanmadan, dayanağı da gösterilmeden birleşen davadaki taleplerin aynen hüküm altına alınması ve kusur oranının gözetilmemesi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken yanılgı sonucu onandığı bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, 2. bent uyarınca Dairemizin 22.09.2011 gün 2011/3022 E-2011/5292 K. sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1524, Karar No: 2014/4944, Tarih: 04.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/1524 E.  ,  2014/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/137619

MAHKEMESİ : Pütürge Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2011/86 (E) ve 2012/19 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kuru otların bulunduğu yere söndürmeden sigara izmaritini atma- sından dolayı başlayan yangının, yaklaşık 600 metre ilerledikten sonra kayalıklar nede- niyle kendiliğinden söndüğü, yangın sonucu köy halkının ortaklaşa kullandığı mera niteli- ğindeki yerde bulunan kuru otların ve çalılıkların yandığı olayda, atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilme- si,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/755, Karar No: 2024/8938, Tarih: 11.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/755 E.  ,  2024/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/783 Esas, 2023/966 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2014/442 E., 2018/169 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...nde %24 pay sahibi olduğunu, müvekkili ile ortağı bulunduğu bu şirket ve şirketin diğer ortağı arasında halen devam eden bir kısım icralar, davalar, şikayetler ve nizalar olduğunu, bu nizalar sebebiyle davacının ortağı bulunduğu davalı şirketin sağlıklı bir şekilde çalışmasının, idaresinin kesinlikle kabil olmadığını, müvekkilinin şirketin hiçbir işlem ve faaliyetinden uzun zamandır bilgi sahibi olmadığını ileri sürerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 630. maddesi gereğince davalı şirket müdürünün yönetim haklarının ve temsil yetkilerinin devam eden davalar ve şikayetler sonuçlanıncaya kadar kaldırılmasını, şirkete ehil ve tarafsız bir kayyım atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete kayyım atanmasını gerektirecek hiç bir sebep bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davalı şirkette müdür olan davalı ...'ın TTK 630/2 gereğince yönetim hakkı ve temsil yetkisinin kaldırılması ile şirkete ...'in yönetim ve temsil kayyımı olarak atanmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmediğinden kesinleşmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince verilen 23.09.2021 tarihli ek karar ile; adı geçen kayyıma şirket yönetimine yetkili müdür seçimini de içerecek şekilde gündem belirleyip genel kurul toplantısı yapması için yetki ve görev verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince 20.12.2021 tarihli ek kararı ile; kayyımın çağrısı üzerine toplanan 30.11.2021 tarihli genel kurulda şirket ortağı olmayan ...'ın müdür olarak seçildiği, davacı vekilinin 08.12.2021 tarihli dilekçesi ile 30.11.2021 tarihli genel kurul toplantısının iptali ve kayyımın görevine devam etmesi yönünde talepte bulunulduğu, bu talep üzerine kayyım ...'in kayyımlık görevinin devamına karar verilmiştir. İşbu ara karar davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince 20.12.2021 tarihli ek kararı ile; kayyımın çağrısı üzerine toplanan 30.11.2021 tarihli genel kurulda şirket ortağı olmayan ...'ın müdür olarak seçildiği, davacı vekilinin 08.12.2021 tarihli dilekçesi ile 30.11.2021 tarihli genel kurul toplantısının iptali ve kayyımın görevine devam etmesi yönünde talepte bulunulduğu, bu talep üzerine kayyım ...'in kayyımlık görevinin devamına karar verilmiştir. İşbu ara karar davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

4. Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 2022/1643 E., 2022/1556 K. ve 28.12.2022 tarihli kararı ile; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/442 E. 2018/169 K. ve 20.12.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ... şirket müdürü olarak seçildiğine dair kararın tescili için Osmaniye Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne gönderilmesine, kayyım ...'in kayyımlık görevine son verilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

5. İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ek kararı ile; davacı tarafından verilen 14.04.2023 tarihli dilekçeyle, Osmaniye Ticaret Sicil Müdürlüğünce TTK 623.maddesi gereğince limited şirketlerde şirket ortakları dışında başkasının yönetici müdür olması mümkün olmadığından kararın tescili talebinin reddedildiği, kendisinin şirketin eski müdürü olduğundan bahisle yönetimsiz kalan şirkete acilen yönetici müdür olarak görevlendirilmesine karar verilmesinin talep edildiği ancak Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2022/1643 E., 2022/1556 K. sayılı ilamı ile ...'ın şirket müdürü olarak atanmasına kesin olarak karar verildiği gerekçesiyle davacının talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, işbu 14.04.2023 tarihli ek karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu şirket müdürünün azli davasının ilk derece mahkemesince verilen nihai kararla hükme bağlandığı ve kararın kesinleşmiş olduğu, aynı davada atanan kayyımın kendisine mahkemece verilen yetki ve görev gereğince şirket yönetimine yetkili müdür seçimini de içerecek şekilde gündem belirleyip genel kurul toplantısını yaptığı, genel kurulda ... 'ın şirket müdürü olarak seçilmesi sebebiyle Dairenin 2022/1643 E., 2022/1556 K., 28.12.2022 tarihli kesin nitelikteki kararı ile kayyımın görevine son verildiği, davacı tarafın başka bir davanın konusu olabilecek davacı ortağın şirkete müdür olarak atanmasına yönelik talebi hakkında ilk derece mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gibi Dairenin 2022/1643 E., 2022/1556 K. sayılı kararının davacının şirkete müdür olarak atanması suretiyle düzeltilmesini gerektirir bir sebep de bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket müdürünün azli ile kayyım atanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket müdürünün azli ile kayyım atanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 623, 630. maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, limited şirket müdürünün azli ile kayyım atanması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davalı şirkette müdür olan davalı ...'ın TTK 630/2 gereğince yönetim hakkı ve temsil yetkisinin kaldırılması ile şirkete ...'in yönetim ve temsil kayyımı olarak atanmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmediğinden kesinleşmiştir.

Atanan kayyımın kendisine mahkemece verilen yetki ve görev gereğince şirket yönetimine yetkili müdür seçimini de içerecek şekilde gündem belirleyip genel kurul toplantısını yaptığı, genel kurulda ...'ın şirket müdürü olarak seçilmesi sebebiyle Bölge Adliye mahkemesinin 2022/1643 E., 2022/1556 K., 28.12.2022 tarihli kesin nitelikteki kararı ile kayyımın görevine son verildiği görülmüştir.

Kesinleşmiş mahkeme ilamı uyarınca atanan kayyımın işlemlerine itirazen ilgili mahkemenin incelemesi sonucu verilen kararlar kesin nitelikte olup temyizi mümkün değildir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 427 nci maddesinin dördüncü fıkrasında hukuki dayanağını bulan kayyım tayini davası, 6100 sayılı Kanun'un 382/2-b-19 uncu maddesinde düzenlenen vesayet işleri kapsamında bulunması nedeniyle çekişmesiz yargı işi olduğu gibi mahiyeti gereğince 6100 sayılı Kanun'un 10 uncu kısmında yer verilen geçici hukuki koruma önlemi istemine ilişmesi nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinici fıkrasının (ç) ve (f) bentleri gereğince temyiz edilemeyeceğinden 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi delaletiyle 346 ncı maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18000, Karar No: 2011/17186, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18000 E.  ,  2011/17186 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... Bak. Vekili avukat ..., 2-Milli Eğitim Bak. Vekili avukat ... ile ... Rehabilitasyon Özel Eğitim Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.11.2010 gün ve 458-372 sayılı hükmün Dairemizin 29.6.2011 gün ve 624-10407 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6386, Karar No: 2020/7399, Tarih: 19.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6386 E.  ,  2020/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 7542 parsel, davalının ise komşu 6182 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, müvekkilinin taşınmazının sınırlarını fen memurlarına ölçtürdüğünü, ölçümler sonucunda davalı tarafındaki sınırına duvar çekmek istediğini, ancak davalının taşınmaza müdahale ederek buna izin vermediğini ve bu şekilde müvekkilinin taşınmazını kullandığını öne sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, her iki taşınmaz bir bütün halinde iken akrabası olan davacı ile rızaen ve haricen taksim ettiklerini, herkesin kendi yerini kullanmaya başladığını, bu bölünmenin kadastro tespitinden çok önce yapıldığını, kadastro tespitinin de tasarruf ettikleri sınırlara göre yapılmış olması gerektiğini, ancak davacının birkaç defa taşınmazını kadastro fen memurlarına ölçtürdüğünü, bu ölçüme göre kendisinin tecavüzü olduğunu bildirdiğini, bu ölçüm sonunda ölçümle belirlenen kısma çekilerek kendi yerini kullanmaya devam ettiğini, herhangi bir tecavüzünün olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava açılmadan önce, tarafların sınır konusunda anlaşamamaları nedeniyle davacının üç kez davalının da bir kez sınırı ölçtürdükleri, her ölçümde davalının müdahalesinin tespit edilmesi üzerine davacının muvafakatine rağmen, davalının müdahale ettiği kısma ektiği patatesleri sökerek kendi sınırına çekildiği, keşif sırasında ölçüm sonucu dikilen kazıkların yerinde olduğunun görüldüğü, müdahalenin olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Dosyaya yansıyan belge ve beyanlardan, çekişmeli 7542 parsel sayılı taşınmazın 13.08.2004 tarihinde davacı adına, komşu 6182 parsel sayılı taşınmazın ise 02.06.1997 tarihinde davalı adına tescil edildiği, fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 22.02.2016 tarihli rapor ve ekindeki krokiye göre, tarafların talepleri uyarınca fen memurlarınca yapılan ölçüm neticesinin doğru olduğu, iki taşınmaz arasında hali hazırda bir tecavüzün söz konusu olmadığı, ancak tarafların ölçüm öncesi kullandıkları sınırlara göre davacıya ait 7542 parsel içerisinde kalan 32,44 m2 lik kısmın davalı tarafından kullanıldığı, davalı tarafça ibraz olunan ikinci cevap dilekçesinde, 05.06.2015 tarihinde (dava tarihinden bir gün sonra) sınır ihtilafı nedeni ile taraflar arasında tartışma yaşandığının, davacı tarafın ise keşif esnasında ilk yapılan özel ölçüme rağmen davalının tecavüzüne devam etmesi üzerine dava devam ederken ikinci ve üçüncü ölçümleri yaptırdığını beyan ettiği, taraf tanıklarının beyanlarından da davalının, davacının taşınmazının bir kısmına patates ektiği, ölçümler neticesinde patatesleri söktüğü, birden fazla kez ölçüm yapılıp sınıra kazık dikildiği, ancak anılan eylemlerin hangi tarihte yapıldığına ilişkin net bir bilgiye sahip olmadıkları, buna karşın davacı tarafça davalı aleyhine hakkı olmayan yere tecavüz suçu nedeni ile şikayetçi olunması üzerine, Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1407 soruşturma numaralı dosyası üzerinden 24.06.2015 tarihinde kolluk vasıtası ile yaptırılan bilirkişi incelemesinde, davacıya ait taşınmazın 38,81 m2 lik kısmının davalı tarafından kullanıldığının bildirildiği, Mahkemece, davacının yargılama aşamasında belirttiği hakkı olmayan yere tecavüz suçundan davalı aleyhine yürütülen dosya incelenmeden karar verildiği anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, Mahkemece, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan davalı aleyhine yürütülen dosyası getirtilerek incelenmesi, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.