muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3072, Karar No: 2023/2365, Tarih: 11.05.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1989/404 Esas, 459 Karar sayılı kararı ile koruma kararının daha önce yetiştirme yurduna yerleştirilmiş olan ...'ın annesi Lütfiye ...'ın verdiği dilekçe ile ekonomik problemi kalmadığını ikinci evliliğini yaptığı ve ikinci eşinin çocuğun bakımında bir olumsuz yaklaşımı olmadığını, çocuğun her türlü maddî ve manevî ihtiyacını giderebileceğini ileri sürerek koruma kararının kaldırılmasını istediğini bunun üzerine koruma kararının kaldırıldığını, davacı ergin olmadan önce haklı nedenlerle kaldırıldığını, 2828 sayılı Kanun’un 24 ünca maddesi gereğince davacının korunma kararının ergin olmadan önce Mahkemece kaldırıldığını, ilgilinin 3413 sayılı Kanundan kaynaklanan haklardan yararlanmaması yönünde davalı İdarece yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Tekirdağ Aile Mahkeme’sinin 07.04.2015 tarih, 2014/738 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1984/751-674 Esas-Karar sayılı kararı ile devletin koruması altına alındığı, Tekirdağ Yetiştirme Yurdu tarafından davacının annesine hitaben yazılan yazı ile çocuğu ...'ın izinsiz yurttan ayrıldığından en kısa zamanda Yurt Müdürlüğüne müracaat etmesinin belirtildiği, annenin 13/03/1989 tarihli dilekçesi ile oğlu ...'a bakabileceğinden yanına almak istediğini belirtir dilekçe ile yanına almak istediğini belirttiği, ...'ın koruma altındayken Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 18/05/1989 tarih 1989/404-459 Esas-Karar sayılı kararı ile 18 yaşını doldurmasına birkaç ... kala koruma kararının kaldırıldığı, dinlenen tanık anlatımları ile davacı ...'ın iş öğrenmek üzere yurt tarafından Tekirdağ'da garajda çalışmaya başladığı, yurda gidip geldiği, daha sonra da Süleyman Sökmenler isimli kişinin yanında kaldığı, her ne kadar dosyada annesinin maddî durumum ... olduğundan çocuğu yanıma almak istiyorum beyanlı dilekçesi bulunsa da annenin Selim'i tesilm almadığı, Selim'in annesinin yanında hiç kalmadığı, Selim'in kendisinin haberi olmadan koruma kararının kaldırıldığı, Selim'in daha sonra da garajda çalışmaya ve devam ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne, ergin olduğu tarihe kadar kurum korumasında kaldığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin (III) numaralı paragrafta belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin (III) numaralı paragrafta belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.01.2016 tarih, 2015/5601 Esas, 2016/1115 Karar sayılı kararı ile davacının 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınarak yetiştirme yurduna yerleştirildiğini belirterek ergin oluncaya kadar yetiştirme yurdunda kaldığının tesbitini talep ettiği, davanın Aile Mahkemesince karara bağlandığı, 2828 sayılı Kanun uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7 nci maddesi gereğince bu tespitin bir mahkeme kararı ile olabileceği, mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olduğu, mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerektiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde çocuk hakiminin bu kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Tekirdağ da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda tesbit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarih, 2016/212 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tekirdağ Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarih, 2016/212 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tekirdağ Çocuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş karar verilmiştir.

2.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 16.02.1973 doğumlu olup, babası Nazım ...'ın 05.01.1983 yılında vefatından sonra davacının annesinin de istediği üzerine hazırlanan sosyal inceleme raporuna göre Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1984/751 Esas, 1984/674 Karar sayılı kararı ile devletin koruması altına alındığı, Tekirdağ Yetiştirme yurdu tarafından davacının annesine hitaben yazılan yazı ile çocuğu ...'ın izinsiz yurttan ayrıldığından en kısa zamanda yurt müdürlüğüne müracaat etmesinin belirtildiği, annenin 13.03.1989 tarihli dilekçesi ile oğlu ...'a bakabileceğinden yanına almak istediğini belirttiği, ...'ın koruma altındayken Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.1989 tarih 1989/404 Esas, 1989/459 Karar sayılı kararı ile 18 yaşını doldurmasına birkaç ... kala koruma kararının kaldırıldığı, dinlenen tanık anlatımları ile davacı ...'ın iş öğrenmek üzere yurt tarafından Tekirdağ garajda çalışmaya başladığı, yurda gidip geldiği, daha sonra da Süleyman Sökmenler isimli kişinin yanında kaldığı, her ne kadar dosyada annesinin maddî durumum ... olduğundan çocuğu yanıma almak istiyorum beyanlı dilekçesi bulunsa da annenin Selim'i teslim almadığı, Selim'in annesinin yanında hiç kalmadığı, Selim'in kendisinin haberi olmadan koruma kararının kaldırıldığı, Selim'in daha sonra da garajda çalışmaya devam ettiği, davacının 18 yaşını doldurana kadar kurum korumasında kaldığı tanık anlatımları ile de sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının kurumu terk ettiğini, ihtarlara rağmen dönmediğini, bunun üzerine usulüne uygun olarak Mahkemeye başvurulduğu çocuğun annesinin bakabilecek durumda olduğunu bildirmesi üzerine korunma kararının kaldırıldığını, sadece tanık beyanları ile tespit kararının verilmesinin hatalı olduğunu, kaldırmaya konu olabilecek tüm belgeler ile kurumun haklı olduğunun ispatlandığını ileri sürerek usul ve kanuna aykırı kararın tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespiti davasında davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumla ilişkisinin devam edip etmediğinin tespitinin hatalı olup olmadığı ile davacının ergin olmadan kurumdan ayrılmadığının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespiti davasında davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumla ilişkisinin devam edip etmediğinin tespitinin hatalı olup olmadığı ile davacının ergin olmadan kurumdan ayrılmadığının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi, 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin altıncı fıkrası,26 ncı maddesi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 E - 2013/69 K sayılı kararı

3. Değerlendirme

Davacı dava dilekçesinde,Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1984/751 Esas, 1984/674 Karar sayılı kararı ile devletin koruması altına alındığını, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.1989 tarih 1989/404 Esas, 1989/459 Karar sayılı kararı ile 18 yaşını doldurmasına birkaç ... kala haksız yere koruma kararının kaldırıldığını, kurum tarafından iş öğrenmek üzere Tekirdağ garajda çalışmaya başladığını, yurda gidip geldiğini, daha sonra Süleyman Sökmenler isimli kişinin yanında kaldığını, daha sonra garajda çalışmaya devam ettiğini, 18 yaşını doldurana kadar kurum korumasında kaldığını belirtmekle birlikte korunma kararının kaldırılması ile kurumdan ayrıldığını da beyan etmektedir. Davacı tarafından ergin olmadan önce kurumdan ayrıldığına dair kendi beyanın aksinin ispatı için tanık dinletilmesi ... olmadığı gibi dinlenilen tanık beyanlarından da davacının otogarda yatıp kalktığı anlaşılmaktadır. Davacının kendi beyanı ile tanıkların bunu doğrular nitelikteki beyanları karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi ... olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2055, Karar No: 2011/898, Tarih: 06.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2055 E.  ,  2011/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dosya içindeki belgeler arasından Yargıtay 19.Hukuk Dairesi' nin 16.03.2011 tarihli onama ilamının davacıya tebliğine ilişkin tebligat parçası bulunmamaktadır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi; tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmaması bakımından dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20521, Karar No: 2014/22840, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20521 E.  ,  2014/22840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/326-2014/443

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 78 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının (% 45 fark maluliyeti için) maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması, giderek tazminat miktarının belirlenmesinde: meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükle bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise. başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile. tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesinc yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14257, Karar No: 2019/1930, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14257 E.  ,  2019/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/721, Karar No: 2023/850, Tarih: 29.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/721 E.  ,  2023/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2021/598 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, “5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2021 tarihinden itibaren 4.270 TL'ye çıkarıldığı, hükmün karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Dosya içeriğine göre; (temyiz/karar düzeltme) incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6781, Karar No: 2016/6875, Tarih: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6781 E.  ,  2016/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tesis edilen 29/05/2008 tarihli beraat hükmünde kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmediği, yüze karşı verilen hükmün vekalet ücretine hükmedilmemiş olması keyfiyeti ile birlikte temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve bu hükmün bir bozma kararı ile ortadan kalkmadığı gözetilmeden; sanık müdafiinin 09/02/2016 tarihli vekalet ücreti talebi ile dosya üzerinden yapılan inceleme üzerine verilen aynı tarihli red kararı hukuki değerden yoksun olduğundan temyiz incelmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1948, Karar No: 2022/3081, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1948 E.  ,  2022/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimine ilişkin olarak açılan davada Bayburt Sulh Hukuk ile Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Bayburt Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, müteveffanın Uyap sisteminden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinde son yerleşim yerinin "Çömlekçi Mah. Emrullah Sk. No:9 İç Kapı No:4 Ortahisar/TRABZON" olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, müteveffanın ölmeden önce Bayburt Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'ne taşındığı ve burada kaldığı, sürekli kalma niyetiyle taşındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." düzenlemesi, aynı Kanun'un 19/1. maddesinde ise "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağının belirtildiği, dosya kapsamından müteveffanın Bayburt Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'nde kalmadan önceki yerleşim yeri adresinin "Ortahisar/TRABZON" olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2286, Karar No: 2017/15299, Tarih: 23.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2286 E.  ,  2017/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısının ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) O yer Cumhuriyet savcısının ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mağdurun soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesindeki iddiasını doğrulayan adli raporun içeriğine göre; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

b) Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 09.07.2014 tarihli raporunda mağdurdaki yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği halde, aynı raporun sonuç kısmında söz konusu yaralanmanın yüzde sabit iz bıraktığının belirtilmesi karşısında , mağdurun adli raporları ve tedavi evraklarının Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek adli rapor içeriğindeki çelişkinin giderilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7602, Karar No: 2023/7260, Tarih: 28.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7602 E.  ,  2023/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/353 E., 2015/748 K.

MÜŞTEKİ : Yeliz Özay

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Süreden red kararını onama

Sanık hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği ilk derece mahkemesinin 22.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin süresinden sonra olduğu, ilk derece mahkemesinin temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 03.04.2023 tarihli ek kararının yerinde olduğu, ilk derece mahkemesinin temyiz isteminin süreden reddine dair 03.04.2023 tarihli ek kararının Onanması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kararın sanığa 27.11.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bir temyizinin bulunmadığı kaldı ki 13.02.2017 tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığa kararın tekrardan bizzat tebliğ edildiği, sanığın herhangi bir temyizinin bulunmadığı, kararı 23.01.2023 günü temyiz eden sanığın

vaki temyiz isteminin süresinden sonra yapılmış olduğu, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 03.04.2023 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz sebeplerinin reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.