muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7106, Karar No: 2022/9271, Tarih: 19.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/7106 E.  ,  2022/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerinemahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 28.01.2021 tarih - 2020/16931esas ve 2021/1243 karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonrası kurulan hükmün incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu halde, İstanbul 24. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/12/2011 tarih, 2011/150 esas ve 2011/267 sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı için 31.07.2012 tarihinde İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 22.08.2012 tarihli uyarılı davetnamenin sanığa 11.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ evrakının dosya arasına alındığı, ancak bu davetten sonra sanığın denetime başlayıp başlamadığına, başlamış ise denetim planının sanığa tebliğ edilip edilmediğine, denetim planı tebliğ edilmiş ise bu plan dahilinde yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğine, hastaneye sevkedilen sanığa sevk yazılarının tebliğ edilip edilmediğine ilişkin evrakın dosya arasında bulunmadığı, İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, sanığın daha önce açık bulunan 2012/5465 DS sayılı denetimli serbestlik dosyasında yapılan işlemlerinin incelemeye konu eylemine ilişkin 2012/7280 DS sayılı dosyası yönünden de geçerli olacağına dair 03.02.2015 tarihli ve 2012/7280 DS sayılı dosya birleştirme tutanağı üzerine 2012/5465 DS sayılı dosyada, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.03.2015 tarihli ve 14466 sayılı, "sanığın hastaneye en son 21.06.2013 de başvurduğuna ve yapılan tetkik ve muayenelerinin sonucunda tedaviye uyumsuz olduğuna" ilişkin yazısına istinaden sanığın uyarılmasına karar verildiği ve 24.04.2015 tarihli uyarı kararının 11.05.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ancak, bahsi geçen hastane yazısından uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirdiğinin anlaşılmadığı, uyarı kararının tebliğinden sonra İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21.05.2015 tarihli ve 2012/5465 DS sayılı yazısı ile Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden sanığın tedavi programına

uyup uymadığının sorulduğu, hastanenin 22.05.2015 tarihli ve 22332 sayılı cevap yazısında yine "sanığın hastaneye en son 21.06.2013 de başvurduğuna ve yapılan tetkik ve muayenelerinin sonucunda tedaviye uyumsuz olduğunun" bildirildiği anlaşılmakla; sanığın hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın gereklerini yerine getirip getirmediğinin tespitine ilişkin tüm belgelerin bulunduğu İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürülüğünün 2012/780 DS ve 2012/5465 DS sayılı denetimli serbestlik dosyalarının aslı ya da okunaklı onaylı suretinin eksiksiz olarak temyiz denetimine elverişli olacak şekilde getirilip incelenerek ve Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.03.2015 tarihli, 14466 sayılı ve 22.05.2015 tarihli, 22332 sayılı yazılarında belirtilen uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirildiği, sanığın ne suretle tedaviye uyumsuzluk gösterdiği araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2371, Karar No: 2024/7344, Tarih: 10.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2371 E.  ,  2024/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri ... Kanunu'nun ek 12. maddesi gereğince 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2023/186 esas, 2023/601 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 23.02.2024 gün ve 94660652- 105-06-29651- 2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 gün ve 2024/25377 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan beraatine, tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Ankara Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli karar verildiği ve anılan kararın 07.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "....Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253 üncü maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile üçüncü fıkrası uyarınca "cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar" ve "ısrarlı takip suçu" hariç soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçların uzlaşma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın bentler halinde sayılan tüm suçların uzlaşmaya tabi olduğu, anılan bu suçlar dışında uzlaşma kapsamının yorum veya kıyas yoluyla genişletilemeyeceği; sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin somut olayda ilk başta uygulama olanağının kalmadığı düşünülse de; basit tehdit suçunun 3359 sayılı Kanun'un Ek 12 inci maddesinin ikinci fıkrası ile birlikte işlenmiş olması sebebiyle uzlaşma kapsamında olmadığı değerlendirildiğinden, Ankara Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2023/186 esas, 2023/601 sayılı kararına yönelik olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7645, Karar No: 2015/8572, Tarih: 23.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7645 E.  ,  2015/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, katılanın aşamalarda cezaevi jandarma görevlileri tarafından dövüldüğünü beyan etmesine, cezaevi görevlisi olan sanıkların ise katılanın adliye nezarethanesinde duruşma için bekletildiği sırada ve sonrasında ring aracında taşkın davranışlarda bulunarak kendisine zarar verdiğini ileri sürmelerine, olay günü düzenlenen geçici raporda katılanın burnunda eski skar iz tespit edilmesi ve olay tarihinden yaklaşık bir ay sonra alınan raporda ise daha önce geçirdiği trafik kazasına bağlı yaraların mevcudiyetinin saptanmasına, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde vücudunda oluşan yaraların sanıkların eylemleri sonucunda gerçekleştiğine dair yeterli kanıtta bulunmamasına göre tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanın temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8750, Karar No: 2011/2458, Tarih: 25.04.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/8750 E.  ,  2011/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın trafikte karşılıklı geçiş esnasında uzun far yakma nedeni ile tartıştıkları, bu esnada sanığın katılanın aracına sopa ile vurmak suretiyle aracın sol dikiz aynası ile sol ön ve arka camını kırdığı ve sol arka çamurluk kısmında çizilme ve ezilmeye neden olduğu, aynı sopa ile katılanın başına ve yüzüne vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı katılanın iddiası doktor raporu, olay yeri inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçlardan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2869, Karar No: 2012/6378, Tarih: 18.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2869 E.  ,  2012/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ın sürücüsü, davalı ... Petrol Ürünleri Ltd.Şti.nin işleteni olduğu aracın müvekkiline ait ticari taksiye çarparak hasarlanmasına ve pert olmasına neden olduğunu belirterek, alınan yeni araç için yapılan 700 TL sigorta farkı, 700 TL ruhsat ve muayene işlemleri ücreti, 750 TL yeni boya masrafı, 2.500 TL vekalet ücreti, 26 gün aracın kullanılamaması nedeniyle günlüğü 4.680 TL kazanç kaybı toplamı 28.430 TL.den sigorta tarafından ödenen 15.000 TL düştükten sonra kalan 13.430 TL.nin şimdilik 7.230 TL.sinin davalı ...’dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davalı ... Ltd.Şti’nden ticari faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve Aytemiz Petrol Ürünleri Ltd.Şti vekili, davacının talep ettiği zararlar ile kaza arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 3.600 TL kazanç kaybı ile 750 TL boya masrafı toplamı 4.350 TL.nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline, diğer giderlerle ilgili delil bildirilmediğinden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda yeni alınan aracın boyanması için davacının 750 TL isteyebileceği belirtilmiş, Mahkeme de bu miktara hükmetmiştir. Oysa dosya içerisinde aracın sarı renge boyatıldığına dair fatura bulunmadığı gibi aracın ruhsat kaydından da renginin sarı olduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından davacı tarafından yeni alınan aracın satın alındıktan sonra renginin değiştirilip değiştirilmediği anlaşılmadığından davacının aracın satın alındıktan sonra boyandığına dair delillerini ibraz etmesi sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 18.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13345, Karar No: 2020/3310, Tarih: 04.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13345 E.  ,  2020/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatine

Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın ... şirketinin yetkilisi olduğu, Osmaniye'de madencilik üzerine faaliyette bulunan ve merkezi Osmaniye'de olan, fiilen faaliyette bulunmayan ... limited şirketini satın almaya karar verdiği, sanıklardan ... yapı inşaat şirketinin ortağı ve yetkilisi olan ... ile anlaşma yaptığı, anlaşma gereğince ...’ın ... şirketini devir aldıktan sonra katılana devir edeceği yönünde kararlaştırdıkları, ... limited şirketinin devir alınması amacıyla katılanın sanık ...’a 780.000 dolar nakit ve bono verdiği, bu paranın 400.000 doları her biri 100.000 dolar değerinde 4 adet bono , 380 bin doları ise ihracat avansı olarak verildiği, sanık ...’ın ... şirketini devir alırken 500.000 TL para harcadığını belirttiği, ... şirketinin devir alındıktan sonra isminin ... olarak değiştirildiği, ... limited şirketinden devirden önce şirket müdürü olarak görev yapmakta olan ...'in beyanında, devir aşamasında sanık ...'nın 500.000 TL nakit para ve 100.000 geçmişe dönük SGK borçlarını ödemeyi taahhüt etmesine rağmen devirden sonra hiçbir ödeme yapmadığı ve ... limited şirketine taahhüt ettiği paraları teslim etmediği, sadece 25.000 TL para ödediği, diğer sanıklar ... ve ...’in şirket çalışanları olmalarına rağmen, çalışma ve gelirlerine uyumlu olmayan meblağda bonolar tanzim ederek katılanın firmasını borçlu duruma getirdikleri, ...’ın şirket müdürü olduğu ve ... ismini alan ... limited şirketinden alacaklıymışçasına bonolar tanzim edildiği, şirket çalışanı olan ...’in 85.979,15 meblağlı bono, sanık ...'un da 722.300,00 TL bonoyu lehine imzalatmak suretiyle bu parayı tahsili için ... şirketi aleyhinde icra takibine başladıkları, sanıklar ... ve ...’un bu alacaklarını ne şekilde hak kazandıklarını açıklayamadıkları,

eylemlerinin şirket aktiflerini azaltmaya yönelik bir eylem olarak nitelendirildiğinden, her üç sanığın aynı suçu işleme iradesiyle birlikte hareket ederek üzerilerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanıkların atılı suçları işlemediklerine dair savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, 23/02/2012 tarihli Hisse devir sözleşmesi protokolü ve dosya kapsamına göre; sanıkların hileli hareketlerde bulunduklarına dair herhangi bir somut delile ulaşılmadığı bu haliyle eylemlerin hukuki itilaf niteliğinde olduğu ve sanıkların suç kastı bulunmadığından beraatlerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların atılı suçları işlemediklerine dair savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, 23/02/2012 tarihli Hisse devir sözleşmesi protokolü ve dosya kapsamına göre; sanıkların hileli hareketlerde bulunduklarına dair herhangi bir somut delile ulaşılmadığı bu haliyle eylemlerin hukuki itilaf niteliğinde olduğu ve sanıkların suç kastı bulunmadığından beraatlerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar açısından sanıkların kastı bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17825, Karar No: 2014/21145, Tarih: 11.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17825 E.  ,  2014/21145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça Sürüklenen Çocuğa baroca atanan müdafiin yüzüne karşı hükmün verildiği, çocuğun kendisine müdafii atandığından haberdar olduğu fakat müdafisine ait bir temyiz dilekçesine rastlanılmadığı, müdafiin yüzüne karşı verilen hükmün asile tebliğinin geçersiz olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün yasal süresi geçtikten sonra suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiği cihetle, temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 11/12/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2497, Karar No: 2006/5033, Tarih: 04.10.2006

9. Ceza Dairesi 2006/2497 E., 2006/5033 K.

**9. Ceza Dairesi 2006/2497 E., 2006/5033 K.**

**- KOMANDİT ŞİRKETTEN KOMANDİTE ORTAĞIN ÇIKARILMASI

- ŞİKAYET**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 161 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 187 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 197 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 243 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 247 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 267 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur H…

….'nin 30.9.2003 tarihli kolluk ifadesindeki "zararımı maddi olarak karşılamaları suretiyle şikayetimden vazgeçerim, eğer zararımı karşılamazlarsa şikayetçiyim" şeklindeki beyanı karşısında şikayetin mevcut olduğu kabul edilip yargılamaya devam edilmesi yerine, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA 4.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/627, Karar No: 2013/781, Tarih: 04.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/627 E.  ,  2013/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kağızman Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kağızman Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2010 gün ve 2010/367 E. 2010/544 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6602, Karar No: 2015/19292, Tarih: 17.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6602 E.  ,  2015/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna ve eksik incelmeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9944, Karar No: 2021/12410, Tarih: 20.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9944 E.  ,  2021/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/75 Esas, 2015/882 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.03.2021 tarihli ve 2020/16903 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2021 tarihli ve 2021/46000 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında kasten yaralama, silahla tehdit, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, kasten yaralama suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmesi sebebiyle, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu durumda da soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklif formunun geçersiz olduğu, bu hâli ile de