muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12218, Karar No: 2015/9264, Tarih: 05.03.2015

Mahkeme, davalı tanık anlatımlarına ve yazılı delillerine itibarla hakaret ve tehdit iddiasının doğrulanamadığı ve işe davet ihtarnamesine rağmen işe dönmeyen davacının kendi isteğiyle iş akdini sonlandırdığı gerekçesiyle talep konusu kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Duruşmadaki davalı tanıkları davacının işten kendisinin ayrıldığını beyan ederken davalı tanıklarından ... davacının önüne gelen her yetkiliye “beni işten ayırın tazminatımı verin …” dediğini söylemiştir.

Dosya kapsamından davacının işyeri sahipleri hakkında tehdit ve hakaret suçundan şikâyetçi olduğu anlaşılmakla bu kapsamda Emniyette ifadesine başvurulan ve Şirket yetkilisi olduğu izlenimi edinilen ...’nun “… iş arkadaşları ve sorumlu amiri çalışmasını beğenmiyordu kendisinden randıman alamadığımız için işten çıkarma kararı alındı, kendisi o tarihte odama geldi neden işten çıkarıldığını sordu bende kendi amirlerinin kararı olduğunu bütün yasal haklarının ödeneceğini söyledim, o da tamam dedi ve çıktı…” yönünde beyanda bulunduğu; duruşmada dinlenen ...’nun ise ifadesinde, “… İşini düzgün yapmıyordu kimse ile geçinemiyordu iç huzuru bozduğu için işten çıkarmak istedik kendisine 15 gün öncesinden haber verdik. 19.03.2010 günü öğleden sonra işe gelmedi. Cumartesi geldi ve o günden sonra mazeretsiz olarak işe gelmiyor. …” dediği görülmüştür.

Keza ceza soruşturması kapsamında şüpheli olarak ifade veren .... da, “… işini düzgün yapmıyor kimse ile geçinemiyor bu sebepten işveren ile sorunları var işten çıkarılmayı hazmedemediği için suç uydurmakta ve bizlere iftira atmaktadır. …” beyanında bulunmuştur.

Bu kapsamda Mahkemece davalı işyerinde yetkili olduğu anlaşılan bu tanıkların beyanları değerlendirilmeden ve duruşmada dinlenen ...’nun beyanlarındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, davalı tanığı ....’nun beyanlarındaki çelişki giderilip dosyadaki tüm deliller ile birlikte uyuşmazlığın sonuçlandırılmasıdır.

Netice itibariyle Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5155, Karar No: 2016/8545, Tarih: 10.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5155 E.  ,  2016/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın ... ve ... isimli çocuklarının zihinsel engelli oldukları ve suç tarihlerinde ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi ile ...... Zihinsel Egelliler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'nde tedavi gördükleri sanık ...'nın akrabası olan ... ile birlikte, çocuğu ...'nın ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'nde tedavi gördüğü sırada 09/02/2009 tarihinde.... Hastanesi'ne gittikleri, bu hastanede doktor olan sanık ...'nun yanına giderek ... adına ilaç kullanım raporu düzenlemesini istedikleri, sanık ...'nun da ...'yı görmediği ve muayene etmediği halde onu görmüş ve muayene etmiş gibi ... adına 09/02/2009 tarih ve ... numaralı ilaç kullanım raporu düzenlediği, ayrıca sanık ...'nun ... adına da 31/12/2009 tarih ve ... numaralı ilaç kullanım raporunu düzenlediği; 29/03/2010, 04/05/2010 ve 03/05/2011 tarihlerinde de sanıkların birlikte ...Hastanesi'ne gittikleri, sanık ...'den ... ve ... adına rapor yazmasını istedikleri, sanık ...'in de ... ve ...'yı görmediği ve muayene etmediği halde onları görmüş ve muayene etmiş gibi ... adına 04/05/2010 tarih ve ... numaralı, 03/05/2011 tarih ve... numaralı ilaç kullanım raporlarını, ... adına da 29/03/2010 tarih ve 3064 numaralı ilaç kullanım raporunu düzenlediği, sanık ...'in bu raporları düzenlemesinde aynı hastanede doktor olan sanık ......'ın aracılık ettiği; yine sanıklar ... ve ...'in bu raporlara istinaden farklı tarihlerde farklı sağlık merkezlerinden çok sayıda reçete yazdırdıkları ve bu reçeteleri sanık ...'in sahibi olduğu... Eczanesi isimli eczaneye götürerek ilaçları buradan aldıkları, ...'ya ilişkin 04.05.2011 tarihli reçetenin aynı gün, 05.05.2011 tarihli reçetenin ise 28.05.2011 tarihinde silindiğinin iddia edildiği olayda,

A) Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

... ve ... isimli çocukların zihinsel engelli olduklarının sabit olduğu, sanıkların çocuklara ilişkin daha önceki raporları görerek rapor düzenlediklerine dair savunmalarının aksine delil elde edilemediği, bu nedenle suç kastının bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemenin gerekçesinin yetersiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemenin gerekçesinin yetersiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

Sanık ...'nın çocuklarının ilaçlarının rehabilitasyon merkezleri tarafından kendilerine verildiğini, bahse konu rapor ve ilaçları kendisinin almadığını, sanık ...'in ... Eczanesi'nin ortağı olduğunu savunması karşısında, engelli çocukların rehabilitasyon merkezlerinde kaldıkları dönemlerde ilaçlarının nasıl temin edildiğinin ve çocukların ailelerinin yanına izne geldiklerinde ilaçlarının birlikte verilip verilmediğinin araştırılması, çocuklar ... ve ... hakkında reçete ve ilaç kullanım raporu yazan diğer doktorlar hakkında tefrik edilen dosyanın araştırılıp dava açılıp açılmadığının tespit edilmesi, dava açıldı ise dosyaların birleştirilmesi, dava açılmadıysa onaylı bir örneğinin dosya içine alınması, ayrıca suça konu raporlara istinaden düzenlenen reçete asılları temin edilerek ilaçların teslimine ilişkin imza ve yazıların sanıklar ..., ... ve ...'in imza ve yazı örnekleri ile karşılaştırılması, sonucuna göre sanıkların ayrı ayrı hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16251, Karar No: 2014/5404, Tarih: 24.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16251 E.  ,  2014/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'ın, almış oldukları alkolün de etkisiyle katılana ait seyyar köfte arabasının camını kırdıkları anlaşıldığından, eylemlerinin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/487, Karar No: 2020/6338, Tarih: 02.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/487 E.  ,  2020/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Şantaj, hakaret ve basit tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın şantaj suçundan beraatine, hakaret ve basit tehdit suçlarından ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-2, 106/1-2. cümle, 62 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2019 tarihli ve 2018/835 esas, 2019/345 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/12/2019 gün ve 2019/118000 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.

Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu sorunun CMK'nın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.

Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde şantaj suçundan beraatine, hakaret ve tehdit suçları yönünden ise mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında şantaj suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı nazara alındığında; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b-3) bendi gereğince de uzlaşma kapsamında olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-2. maddelerinde düzenlenen hakaret suçunun da (a) bendi uyarınca uzlaşmaya tâbi olduğu ve bu hali ile hakaret ve tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

6763 Sayılı Kanun ile değişiklik öncesi şikayete bağlı suçlar ile şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç olmak üzere TCK'nın 86. maddesi), taksirle yaralama (TCK'nın 89. maddesi), konut dokunulmazlığının ihlali (TCK'nın 116. maddesi), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK'nın 234. maddesi), ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (TCK'nın 234. maddesi, dördüncü madde hariç) ve özel kanunlarda uzlaşmaya tabi olduğu belirtilen suçlar uzlaşmaya tabi suçlar idi. Bu genel kuralın istisnası olarak da soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar uzlaşma kapsamında değildi. Ana kuralın bir diğer önemli istisnası da uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumu idi ki, bu durumda da uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yaptırım altına alınmıştır.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu madde de, 6763 sayılı Kanun ile: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; hakaret ve basit tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunmayan şantaj suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, bahsedilen suçların CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın şantaj suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret ve basit tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında hakaret ve basit tehdit suçlarından kurulan Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2019 tarihli ve 2018/835 esas, 2019/345 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında hakaret ve basit tehdit suçlarından kurulan Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2019 tarihli ve 2018/835 esas, 2019/345 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 4-b fıkrası gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5004, Karar No: 2014/20978, Tarih: 11.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5004 E.  ,  2014/20978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in, tesellüm sorumlusu olarak çalıştığı ... Oteline getirilip kendisine Otel mutfağında kullanılmak üzere teslim edilen dondurulmuş et ve kaşar peynirini, el arabasıyla tek başına otel dışına çıkardıktan sonra suça konu malzemeleri diğer sanık ...'ın Otele dondurulmuş sebze getirirken kullandığı ve çalıştığı firmaya ait 48 RP 135 plaka sayılı kamyonete bu sanık ile birlikte yükledikleri, yükleme esnasında sanık ...'nin kamyoneti otel güvenlik kamerasının görüntü almasını engelleyecek şekilde otel depo kapısına park ettiği, bu şekilde Otelden çıkarılan malzemeleri sanık ...'nin kamyonla ... Pazar yerinde park halinde bulunan ve sanık ...'e ait olan araç içine bıraktığı, sanık ...'in de çalıntı olduğunu bildiği bu malzemeleri piyasaya ucuz fiyattan pazarladığı ve akabinde satış bedelini getirip, sanık ...'e teslim ettiği ve ondan her sefer için 100-120 TL para aldığı, sanık ...'in aynı şekilde Otelden malzemeleri çıkarmasına iştirak eden sanık ...'ye her sefer için 50-60 TL para ödediği, bu işlemin 5-6 defa tekrarlandığı, 20.06.2009 tarihinde yine sanıkların aynı yöntem ile kamyonete et ve kaşar peynirlerini yükledikleri esnada durumdan şüphelenen Otel birim amirlerince yakalandıkları böylece, sanık ...'in hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, diğer sanık ...'nin de bu suça iştirak ettiği, sanık ...'in de suç ürünü olduğunu bildiği malzemeleri bilerek kabul edip ,pazarladığı sabit olmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/734, Karar No: 2025/1592, Tarih: 06.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/734 E.  ,  2025/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/154 Esas, 2023/833 Karar

HÜKÜM : Usulden ret

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 04.03.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA