muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20576, Karar No: 2016/1916, Tarih: 24.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20576 E.  ,  2016/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-Sanıkların ...'a yönelik yaralama eylemi nedeni ile: 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62/1, 53. maddeleri gereğince 10 ar ay hapis cezası,

2-Sanıkların ...'a yönelik hakaret eylemi nedeni ile: 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 3-a, 4, 62/1, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 11 er ay hapis cezası,

3-Sanık ...'in mala zarar verme eylemi nedeni ile: 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62/1, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile temyiz dışı sanık ...'nın, suç tarihinde alkol aldıkları ve ...Kurumuna ait... Öğrenci Yurdu yanından geçerken kendilerine laf atıldığı bahanesiyle öğrenci yurduna doğru gittikleri, sanık ...'in yurdun kapısına vurarak zarar verdiği, güvenlik görevlisi katılan ...'nin sanığa engel olmak istediği, sanık ...'ın katılan ...'ın kollarından tutarak sanık ...'in de yumrukla vurarak yaraladıkları, sanıkların temyiz dışı sanık ... ile katılan ...'ye alenen "orospu çocuğu, şerefsiz" şeklinde sözlerle hakaret ettikleri böylece kasten yaralama, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçu ile her iki sanık hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Kamu malına zarar verme suçu açısından; zarar gören kapının Kredi ve Yurtlar Kurumuna ait olmasına göre zarar nedeniyle sanıklardan şikayetçi olup olmayacağı ve kamu davasına katılıp katılmayacağı hususu konusunda ilgili kuruma gerekçeli karar tebliğ edildiği, ancak süresinde yapılmış bir temyiz başvurusu olmaması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Her iki sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Her iki sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Katılanın 05/04/2011 tarihli ifadesinde sanıkların yurtta kalan öğrencilere küfrettiklerini beyan etmesine, yine katılanın 08/01/2011 tarihli hazırlık ifadesinde temyiz dışı sanık ...'nın kendisine küfrettiğini beyan ederek ondan şikayetçi olmasına ve diğer sanıklardan da kasten yaralama suçu nedeni ile şikayetçi olmasına göre, sanıklar hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5762, Karar No: 2009/5758, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5762 E.  ,  2009/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.Denizcilik İşl.A.Ş. ile davalı ... Gıda Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.07.2007 gün ve 30-485 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hasılat kirası sözleşmesinin feshine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7911, Karar No: 2018/1391, Tarih: 25.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7911 E.  ,  2018/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

K A R A R

Türk Medeni Kanunu'nun 432/1. maddesi uyarınca tedavi amacıyla kısıtlının herhangi bir Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirilmesi istenilmiş, mahkemece kısıtlının halen tedavi gördüğü ... Bakım Merkezi Müdürlüğüne yatırılarak tedavisine izin verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 435. maddesi gereğince kuruma yerleştirilen kişi veya yakınları, verilen karara karşı kendilerine bildirilmesinden başlayarak on gün içinde denetim makamına itiraz edebilirler. Bu hak, kurumdan çıkarılma isteminin reddi hâlinde de kullanılabilir. Türk Medeni Kanunu'nun 422. maddesi gereğince de yapılan itirazları inceleme görevi; öncelikle vesayet makamı olan sulh mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye mahkemesine aittir. Öyle ise mahkemece verilen tedavi amacıyla kuruma yerleştirmeye yönelik dilekçenin, yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip, vesayet makamınca özür nedenleri yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi ve denetim makamınca bu konuda Türk Medeni Kanunu'nun 488. maddesi uyarınca kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle incelenmeksizin dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16902, Karar No: 2014/17320, Tarih: 03.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/16902 E.  ,  2014/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2010/163-2012/1068

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .. Tic. İnş. A.Ş. Vekilleri avukat .... . ve avukat .... ile davacı vekili avukat ...... gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Beşiktaş ilçesi, .. mahallesi, .. pafta, 593 ada, 53 parselde yer alan Zon-2 blok zemin üstü kat 76 nolu daireyi 18/10/2001 tarihinde yapılan sözleşme ile davalıdan satın aldığını, taşınmazı satın alırken davalı yüklenicinin tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanabileceği açık havuz taahhüdünde bulunduğunu, satış ofisinde sergilenen makette de açık havuz gördüğünü, ayrıca davalıdan taşınmaz satın alan M. E. sözleşmesinde “Tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabileceği açık havuz 30/05/2004 tarihine kadar Maya tarafından yapılacaktır. Her ne sebeple olursa olsun Maya havuzu yapmaz veya yapamaz ise alıcıya 25.000.USD ödemeyi kabul eder” şeklinde yapılan düzenlemenin de davalının açık havuz taahhüdünde bulunduğunun kanıtı olduğunu, kat maliklerinin ve yönetimin yoğun baskıları sonucunda davalının taahhüdünü yerine getirdiğini düşünürken havuzun 53 parselde değil 20 parselde inşa edildiğini, yapı kullanma izin belgesi ve ruhsatının olmadığını yani kaçak yapı olduğunu ve mülkiyetinin de kendilerine ait olmadığını öğrendiğini, yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, inşaat alanının tapuda 36.440.m2 çıktığını, bu nedenlerle dava konusu taşınmazda meydana gelen değer kaybından davalının sorumlu olduğunu ifade ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere değer kaybından doğan 1.000.-TL’nin dava tarihinden, 99.000 TL’nin ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmede açık havuz yapılacağı taahhüdünün olmadığını, taşınmazın bulunduğu sitedeki başka bir üyeye yönelik verilen taahhüdün davacıyı bağlamayacağını, kaldı ki havuz yapılacağı yönünde taahhüt olsa dahi bu yönde bir talepte bulunulması ile ilgili zamanında ihbarda bulunulmadığını, sözleşmede projede değişikliği yapılarak açık havuzun sitenin bulunduğu parsele komşu parselde yapıldığını, davacının sitenin 36.440.m2 üzerine kurulduğunu bilerek satın aldığını tapu kayıtlarının aleni olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1.000,00.-TL'nin dava tarihinden 99.000,00.-TL'nin ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan konutla ilgili ayıplı ve eksik ifadan kaynaklanan bedel indirimine ilişkindir. Davacı tüketici, satıcının konut projesini satışa sunarken proje tanıtım broşürleri, ilan ve reklamlarında yer alan açık havuzun sitenin bulunduğu parsel yerine davalıya ait komşu parsele yapılmasını ve site alanının 40.000 m2 olarak gösterilmesine karşın tapuda alanın 36.440.m2 olması nedeniyle bağımsız bölümde meydana gelen değer kaybını istemiş, davalı ise ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirmiştir. Mahkemece, buradaki yapılmayan işler eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve davacının zamanaşımı süresinde bu davayı açabileceği kanaatine varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Uyuşmazlık; dava konusu olayda "ayıplı ifa" mı, yoksa "eksik ifa" mı olduğu ve buna göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)'un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun'un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır. Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri

getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı açıkça ifade edilmiştir.

getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp, açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 14.06.2002 tarihinde tapuda satın aldığı dairenin 18.10.2001 tarihinde fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 04.06.2010 tarihinde açtığı eldeki dava ile de taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir.

Davacının dava dilekçesinde yer alan vakıalar açık ayıp olup, davalıların 'bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıptan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarih ile havuzun yapıldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olduğu kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun'un 4. Maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun'a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, davacının talep ettiği hususların açık ayıp niteliğinde olması ve süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33014, Karar No: 2014/34758, Tarih: 04.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/33014 E.  ,  2014/34758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/343009

Hırsızlık, işyeri ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar M.. A.., H.. Ş.., V.. A.., K.. Ş.., S.. A.., H.. S.. hakkında mahkumiyetlerine ilişkin Urla Asliye Mahkemesince verilen 24.12.2008 tarih 2006/424 esas 2008/938 karar sayılı hükmün, sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine Dairemizin 18.04.2013 tarih ve 2011/36522 esas 2013/11473 karar sayılı ilamı ile oy birliği ile sanıklar hakkında katılan M.. F..'na yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal, sanıklar S.. A.., M.. A.., H.. S.., K.. Ş.. hakkında katılanlar M.. K.., M.. K.., B.. K..'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal, sanıklar V.. A.., H.. Ş.. hakkında katılanlar M.. K.., M.. K.., B.. K..'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından onama; sanıklar V.. A.., H.. Ş.. hakkında katılanlar M.. K.., M.. K.., B.. K..'a yönelik hırsızlık suçundan düzelterek onama ve sanıklar hakkında müşteki Y.. K..'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile katılan M.. F..'na yönelik hırsızlık suçundan bozma kararı üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.10.2014 tarih ve 2014/343009 sayılı yazısı ile sanıklar hakkında yakınanlar M.. F.. ve M.. K.., B.. K.., M.. K..'a yönelik işyeri/konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin olmak üzere sanıklar hakkında sadece hırsızlık suçundan dava açılması ve ek savunma ile eylem dışına çıkılarak işyeri/konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından karar verilmesi nedeniyle belirtilen hükümlerin bozulmasına karar verilmesi yönündeki itiraz talebi üzerine dairemize gönderilen dosya 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.10.2014 tarih ve 2014/343009 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 18.04.2013 tarih ve 2011/36522 esas 2013/11473 karar sayılı sanıklar M.. A.., H.. Ş.., V.. A.., K.. Ş.., S.. A.., H.. S.. hakkında katılan M.. F..'na yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ve katılanlar M.. K.., B.. K.., M.. K..'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan haklarında verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre; sanıklar M.. A.., H.. Ş.., V.. A.., K.. Ş.., S.. A.., H.. S.. hakkında katılan M.. F..'na yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile katılanlar M.. K.., B.. K.., M.. K..'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dava açılmadığı halde ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılma Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. A.., H.. S.., M.. A.., K.. Ş.., V.. A.. ve H.. Ş.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20347, Karar No: 2014/21290, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20347 E.  ,  2014/21290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/350-2014/708

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %13,20 oranındaki sürekli iş göremezliğinin 28.06.2005 tarihinde artarak % 26,20 oranına yükselmesi nedeniyle % 13 oranındaki fark maluliyet için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.