muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4815, Karar No: 2013/10502, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4815 E.  ,  2013/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idarer vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9747, Karar No: 2011/820, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9747 E.  ,  2011/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... SSK Bölge Hastanesi ile davalılardan ... Ecza Deposu San ve Tic A.Ş. arasında imzalanan sözleşmelerle, diğer davalı ...Ş.’ne ait ilaçların satın alındığını, ne var ki ... kuruluşlarının ... Bakanlığına devri sırasında, ayaktan hasta kullanımına özgü ilaçların da kendilerine devredildiğini, ancak ... Bakanlığına bağlı kurum ve kuruluşlarda poliklinik hastalarına ayaktan ilaç verilmediğinden, devredilen ilaçların tüketilebilmesi konusunda Bakanlıkça çeşitli çalışmalar yapıldığını, tüm çabalara rağmen tüketilemeyen ilaçların miat uzatımı yada takasının yapılabilmesi için davalılara başvurulduğunu, davalıların ise yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, bu nedenle kamu zararına neden olduklarını ileri sürerek, meydana gelen 30.695,21 TL kamu zararının, 24.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ecza Deposu A.Ş., iddia edilen kurum zararına davacının kendisinin sebebiyet verdiğini, tazminat talep edilemeyeceğini, diğer davalı ...Ş. ise, kendisine karşı husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmede, davalının miat uzatımı ve ilaç takası yükümlülüğü bulunmadığı, davacı idarenin uğradığı zararları, tek taraflı düzenlemelerle

2010/9747-2011/820

Davalılardan talep edemeyeceği gibi, davalıların sözleşmede düzenlenmeyen bir hususta ifaya da zorlanamayacağı, davacı İdarenin kendi düzenlemesi sonucunda bir zarar oluşmuş ise buna katlanması gerektiği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının davalılardan ... ... İlaç Sanayi A.Ş.’ne karşı açmış olduğu davada, tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılardan ... Ecza Deposu A.Ş.’ne karşı açılan dava yönünden, hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının davalılardan ... ... İlaç Sanayi A.Ş.’ne karşı açmış olduğu davada, tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılardan ... Ecza Deposu A.Ş.’ne karşı açılan dava yönünden, hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, 5283 sayılı yasa gereğince, bazı kurum ve kuruluşlara ait ... birimlerinin ... Bakanlığına devredilmesi sonucunda, ayaktan hasta kullanımına özgü ilaçların da Bakanlığa devredildiğini, ... Bakanlığına bağlı kurum ve kuruluşlarda poliklinik hastalarına ayaktan ilaç verilmediğinden, tüketilemeyen ilaçların miat uzatımı yada takasının yapılması için davalılara başvurulduğunu, ancak davalıların yükümlülüklerini yerine getirmediklerini belirterek, bu nedenle meydana gelen kamu zararının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacı Bakanlığa devredilen ... Sosyal Sigortalar Kurumu Bölge Hastanesi ile davalı ... Ecza Deposu A.Ş. arasında 8.12.2004, 20.12.2004 ve 26.12.2004 tarihli sözleşmelerin imzalandığı, davacının davalı Şirketten ilaçların miat uzatımını, ya da takasını istediği, ancak davalının olumlu cevap vermediği anlaşılmaktadır. Davalı ... Ecza Deposu A.Ş. ile imzalanan sözleşmelerin eki niteliğinde olan “teknik şartname”nin 2. maddesinde, “siparişi verilen ilaçlar, son kullanma tarihleri teslim tarihinden itibaren en az 6 ay miatlı olacaktır. Son kullanma tarihlerinin bitimine 3 ay kala teslim edilen ilaçlar fiyat artışı gözetilmeksizin uzun miatlılarla değiştirilecektir. Sözleşme sona ermiş olsa bile 15 gün içerisinde değişim yapılacaktır.” Hükmü mevcut olup, mahkemece söz konusu bu hüküm çerçevesinde inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Taraflar arasında imzalanan sözleşmeler ile bu sözleşmelerin eki niteliğindeki idari ve teknik şartnameler, tarafları bağlayıcı olup, mahkemece davalı şirketin davacıya karşı sözleşme ilişkisinden kaynaklanan sorumluluğu bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Öte yandan, dava konusu edilen idare zararına, alınan idari tasarrufların da neden olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı idarenin de olayda müterafik kusuru bulunduğunun kabulü

gerekir. O halde mahkemece, öncelikle sözleşme ilişkisi çerçevesinde ve az yukarda değinilen teknik şartname hükmüne göre, dava konusu idare zararından davalının sorumlu olup olmadığı belirlenerek, sorumlu olduğu sonucuna varılması halinde ise, davacı idarenin de zararın meydana gelmesinde müterafik kusuru bulunduğu kabul edilmek suretiyle, sözleşme kapsamında davacının talepte bulunabileceği tazminat miktarı belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözleşme hükümleri değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının davalı ...Ş.’ne karşı açmış olduğu dava yönünden, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Ecza Deposu A.Ş.’ne karşı açılan davada ise, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4841, Karar No: 2023/2027, Tarih: 06.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4841 E.  ,  2023/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/38 E., 2016/346 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/38 Esas, 2016/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrasının, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/254166 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ve Karayolları Genel Müdürlüğü'nde olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/254166 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ve Karayolları Genel Müdürlüğü'nde olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece, ''Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık savunması, müştekilerin beyanları, trafik kazası tespit tutanağı, doktor raporları, ölü muayene ve otopsi raporu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenmiş olan 29/02/2016 tarihli rapor ve tüm dosya kapsamı uyarınca; Denizli Halı isimli işyerinde işçi olarak çalışan müştekiler ile mütevvefa ...'ın 14/02/2014 günü Sevgililer Günü nedeniyle işyerleri tarafından düzenlenen organizasyon kapsamında sinema izlemek için Denizli'ye gelmek üzere sanık ... idaresindeki 20 HZ 321 plaka sayılı otobüse bindikleri, saat 14:00 sıralarında sanık idaresindeki araçla Tavas istikametinden il yolunu takiben Denizli istikametine doğru geldikleri sırada sanığın kaza mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yol içerisinde aracın devrildiği, akabinde orta refüj başına çarptığı ve 101,5 metre sürüklendiği, bu şekilde meydana gelen kazada müştekilerin yaralandıkları, ...'ın ise yaşamını yitirdiği, dosya kapsamı, müştekilerin beyanları ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenmiş olan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu dikkate alındığında sanık ...'nın idaresindeki araçla seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, yol ve zemin durumuna göre hızını ayarlayıp teyakkuzla seyrini sürdürmesi gerekirken bu hususlara riayet etmeyip iniş eğimli ıslak zeminli yolda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketleri nedeniyle kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, kazada yaralanan yolcuların şikayetçi olmadığı, bu suretle sanığın taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği anlaşıldığından cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, sanığın işlediği suç nedeniyle müşteki ...'ın uğradığı somut maddi zararın giderilmemiş olması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Ölen ...'ın 14.02.2014 tarihli otopsi tutanağında,

''...1-Şahsın trafik kazası ile husulü mümkün genel beden ve özellikle künt kafa travmasına bağlı oluşan çoklu açık, parçalı kafa kemik kırıkları ile müterafik beyin doku hasarı nedeniyle öldüğü,

2-Şahsın ölümüne neden olabilecek başka bir faktöre ait bulguya rastlanmadığı, ...''

Denilmektedir.

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Ölen ...'ın 14.02.2014 tarihli otopsi tutanağında,

''...1-Şahsın trafik kazası ile husulü mümkün genel beden ve özellikle künt kafa travmasına bağlı oluşan çoklu açık, parçalı kafa kemik kırıkları ile müterafik beyin doku hasarı nedeniyle öldüğü,

2-Şahsın ölümüne neden olabilecek başka bir faktöre ait bulguya rastlanmadığı, ...''

Denilmektedir.

3. Sanık aşamalarda, olay mahallinde 50 km hızla seyrederken, havanın yağışlı olması sebebiyle aracın yolun tırtıklı kısmında savrularak, gidiş yönüne göre sola doğru yatıp, orta refüjde durduğunu, kendisinin kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

4. Olay tarihli kaza tespit tutanağında ve Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Grup Başkanlığı İstanbul Trafik İhtisas Dairesi 29.02.2016 tarihli raporunda, sanığın idaresindeki otobüsle, seyri sırasında yola gereken dikkatini vererek, yol ve zemin durumuna göre hızını ayarlayıp teyakkuzla seyrini sürdürmesi gerekirken, mevcut hızı ile mahale yaklaşıp, iniş eğimli ve ıslak zeminli yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek, evvela trafik levhalarına ve akabinde refüj başına çarpması ile devrilerek, 101,5mt. Öne doğru (sol yan üzerine) sürüklenmesi ile meydana getirdiği olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı asli kusurlu hareketiyle bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkemece, kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu husustaki temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanığın idaresindeki otobüsle, gündüz vakti, yağmurlu havada, meskun mahal dışı, ıslak asfalt kaplama bölünmüş il yolunda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, yol içerisinde aracının gidiş yönüne göre sol tarafa devrilmesi şeklinde meydana gelen ve aracının hızını, yol, görüş ve hava durumuna göre ayarlamayarak asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kusur tayininde uygunsuzluk bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/38 Esas, 2016/346 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/38 Esas, 2016/346 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/857, Karar No: 2015/15354, Tarih: 14.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/857 E.  ,  2015/15354 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMES: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2008/376-2013/306

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, kadastro sırasında..... Köyü çalışma alanında 358 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edilen ve ....Tapulama Mahkemesinin 1986/850-1065 Esas-Karar sayılı hükmü ile tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporu ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 3900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ..... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli değildir. Dava konusu taşınmaz 1984 yılında yapılan kadastro sırasında 358 parsel sayılı taşınmaz içerisinde davacı ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Hazine tarafından Karakoçan Tapulama Mahkemesinde davacı ve müştereklerine karşı 358 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık yerlerden olduğu iddiası ile açılan davanın neticesinde dava konusu 358 parsel sayılı taşınmazın 3900,00 metrekare kısmı taşlık, tepe ve bayır olduğu gerekçesi ile ana taşınmazdan ifraz edilerek tescil harici bırakılmış, karar 07.05.1987 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ...., ...Tapulama Mahkemesinin 1986/850-1065 Esas-Karar sayılı hükmü ile tespit harici bırakılan kısım hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşulları gerçekleştiği iddiası ile dava açmıştır. Karakoçan Tapulama Mahkemesinin 1986/850 Esas, 1065 Karar sayılı dosyasında davacı .... taraf olup, bu karar davacı iddiası yönünden kesin hüküm teşkil etmektedir. Ancak kesin hüküm teşkil eden ilamın kesinleştiği tarih ile açılan tescil davası arasında zilyetlikle kazanım için gerekli 20 yıllık sürenin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, mahkemece, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğrafı uygulaması yapılarak imar ihyanın ne zaman tamamlandığı ve taşınmazın ne zamandan beri tarım arazisi olarak kullanıldığının belirlenmemiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez

. Ne var ki, mahkemece, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğrafı uygulaması yapılarak imar ihyanın ne zaman tamamlandığı ve taşınmazın ne zamandan beri tarım arazisi olarak kullanıldığının belirlenmemiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazın 1987 yılı ile dava tarihi arasındaki üç ayrı zamana ilişkin hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 3 ziraat mühendisinden oluşan zirai bilirkişi kurulu katılımı ile oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, hava fotoğraflarında stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, öncesinin hükmen taşlık kayalık olduğu belirlenen taşınmazın şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının ve bu tarih ile dava tarihi arasında davacı tarafından ekonomik amaca uygun zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine çalışılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar – ihyaya konu edilip edilmediği, imar – ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ziraatçi bilirkişi kurulundan da aynı hususlara ilişkin ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5136, Karar No: 2010/1500, Tarih: 17.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5136 E.  ,  2010/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/04/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret ve tehdit yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kesinleşen ceza mahkemesi kararına göre davalının, davacıya yönelik olarak "…bunları araştır bul, bulamazsan ağzını burnunu kırarım." dediği anlaşılmaktadır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu edilen sözlerin niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 7.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2009/5136-2010/1500