muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1966, Karar No: 2021/1278, Tarih: 16.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1966 E.  ,  2021/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.01.2019 tarih ve 2018/144-2019/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun ülke geneline yayılmış bulunan beşbinin üzerindeki TV-Radyo-Verici-Aktarıcı istasyonlarıyla kamu yayın hizmetini sürdürdüğünü, bu istasyonların enerji ihtiyacının karşılanabilmesi için binlerce kilometrelik enerji nakil hatlarının taraflarınca kurulduğunu, bu hatların işletilmesinin yine taraflarınca yapıldığını, söz konusu verici tesislerinin 1989 senesine kadar TRT Kurumu tarafından işletildiğini, bu tarihte kanunla kurumlarından PTT Genel Müdürlüğüne devredildiğini, mülkiyetlerindeki verici istasyonlarının belirlenen enerji nakil hatlarından Kurumlarından muvafakat alınması ve taraflarına hat katılım payı ödenmesi koşuluyla EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 8. maddesi çerçevesinde, elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişi kurum/kuruluşlara müstakil abonelikler tesis edebildiğini, enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında Kurum Yönetim Kurulunun 2002/239 ve 2006/67 sayılı kararıyla genel olarak düzenlenen "Verici Tesislerinin Enerji Hatlarından Faydalanmak İsteyen Kurum ve Kuruluşlara İmzalatılmak Üzere Düzenlenen Tip Protokol ve Eki Ücret Tarifesine" istinaden hat katılım payı ve bakım işletme masrafının, elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişi kurum ve kuruluşlara imzalatılacak olan ve koşulları taraflarınca belirlenen protokoller kapsamında kurumlarına ödenmesinin yasal bir zorunluluk olduğunu, davalı tarafın bu zorunluluğa uymadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 8.856,46.-TL'nin 04/07/2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı nedeniyle de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, zamanaşımı nedeniyle de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı uyarınca tüm dosya kapsamına göre; dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair delil bulunmadığı, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu ve davacının bu hususu ispat edemediği, davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, faiz yönünden davacının talebi ile bağlı kalınarak kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 5.612,00.-TL hat katılım payı KDV.si ve dava tarihinden itibaren avans faizini geçmemek üzere reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 287,54 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10537, Karar No: 2014/2308, Tarih: 30.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10537 E.  ,  2014/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat kanununun 19. maddesi uyarınca tutuklu veya hükümlülere tebligat yapılması gereken durumlarda, tebligatın yapılmasını tutukevi veya cezaevi müdürü ve bunun bulunmaması halinde kurumu yöneten memur sağlar. Muhatap hemen bulundurulursa tebligat memuru tarafından ona yapılır. Yoksa, evrak tebligatın yapılması için müessese müdür veya memuruna bırakılır. Bu durumda adı geçen müessese müdür veya memurun tebligatı bizzat muhatabına yapması ve durumu belgeleyen bir tutanak düzenleyip hükmü veren mahkemeye göndermesi gerekir.

Somut olayda, sorumlu infaz koruma memuru huzurunda sanığa yapılan tebligatın geçerli olduğunun anlaşılması karşısında; haklı bir sebebe dayanmadığı anlaşılan sanığın eski hale getirme talebinin CMK.nun 42. maddesi gereğince REDDİ ile temyiz isteminin reddine dair 11.12.2012 gün ve 2007/84E - 2008/125K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,30.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38113, Karar No: 2012/48430, Tarih: 17.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/38113 E.  ,  2012/48430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY :

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında yerel mahkemece beraat kararı verilmiştir. Hakaretin Türk Dil Kurumu sözlüğündeki karşılığı; ... kırma, onura dokunma, küçültücü söz veya davranıştır. Hakaret suçu 5237 Sayılı TCY.nın Özel Hükümler 2. Kitap, Kişilere Karşı suçlar İkinci Kısım, sekizinci Bölüm Şerefe Karşı Suçlar 125-131. maddelerinde düzenlenmiştir. Suç ile korunan değer; Kişinin manevi varlığına yönelik saldırıları önleme, şerefini korumaktır.

Somut olaya bakıldığında; Sanığın, tanık olarak çağrıldığı adliyede hakim tarafından ayakta yemini yaptırıldıktan sonra ifadesine başvurulacağı sırada izinsiz olarak oturduğu, hakim tarafından ayakta ifadesinin alınacağı uyarısı üzerine "Bu şartlar altında ifade vermek istemiyorum. Ben sadece amirlerimin huzurunda ayakta beklerim" dediği, bu sözleri ellerini kollarını sallayarak söylediği, devamında ise

./..

-2-

tanık olarak çağrıldığı duruşma yerinden izinsiz olarak çıktığı Mahkemece de kabul edilmektedir. Mahkemenin yaptığı işlem tanık dinleme olup işlemin niteliği duruşmadır. Sanık Jandarma Astsubayı olup aldığı eğitim, yaptığı görev gereği hakime nasıl davranacağını bilebilecek durumdadır. CMK.nun 192/1. maddesi uyarınca "... Hakim duruşmayı yönetir..", CMK.nun 203/1. maddesi uyarınca "Duruşmanın düzeni, mahkeme başkanı veya hakim tarafından sağlanır", yine CMK.nun 208/1. maddesi uyarınca "Tanıklar, dinlendikten sonra ancak mahkeme başkanı veya hakimin izniyle duruşma salonundan ayrılabilir". Sanığa CMK.nun 53. maddesi gereği yasal uyarı da yapılmıştır. Bu düzenlemeler karşısında sanığın, tanık sıfatıyla dinlendiği duruşmada ne şekilde ifade vereceği hakimin taktirindedir. Hakim ifadenin ayakta alınacağını sanığa bildirmesine rağmen, hakimin karşısında ayakta durmaya değer bulunmadığını ifadeye yönelik "Ben sadece amirlerimin huzurunda ayakta beklerim" biçimindeki sözler, bu sözler söylenirken el-kol hareketleri yapılması, ifadesini vermeden ve izin almaksızın duruşmayı terketmesi bütün olarak değerlendirildiğinde muhatabı olan hakimi ... düşürücü, hor görme, onurunu kırma niteliğinde olduğu gözetilmeden yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi bozmayı gerektirdiği halde beraat kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1623, Karar No: 2016/2226, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/1623 E.  ,  2016/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşkolu Tespitine İtiraz

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... Sağlık İşçileri Sendikası ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının ve davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sendika vekili, ... Sendikası tarafından ...'ndan işkolu tespiti istenildiğini, söz konusu başvuru sonrasında Bakanlık yetkililerince yapılan inceleme sonucu hastane binası ve çevresinin genel temizlik hizmetleri, hastane otomasyon ve veri giriş, bilgi sistemleri ve kurulacak bilgi sistemlerinin yürütülmesi, yemekhane hizmetlerinin yürütülmesi için davalı şirketin hastanalerde, huzurevinde ve rehabilitasyon merkezinde yürüttüğü işlerin 10, 20 ve 18 numaralı işkollarına girdiğine dair tespit yapıldığını, ancak bu tespitlerin hatalı olduğunu, işçilerin işlerini yaptıkları yerin hastane işyeri olup burada yürütülen asın işin “Sağlık İşi” olduğunu, işçilerin de sağlık işinin yardımcısı ve onu tamamlayan işler yaptıklarından bu işlerin yürütüldüğü işyerlerinin 17 numaralı Sağlık ve Sosyal İşler” işkolunda sayılması gerektiğini, bu konuda bir çok emsal mahkeme kararı ve içtihat bulunduğunu, zira hastanelerin eleman eksikliği nedeni ile asıl işlerini hizmet alımı yolu ile temin ettiği ve asgari ücretle çalıştırılan işçilere yaptırdığını, işe alma, işten çıkarma, işin yürütümü ve denetimi ile ilgili yetkilerin asıl işverence kullanıldığını, bu nedenle esasında asıl-alt işveren ilişkisinin de muvazaalı olduğunu iddia ederek mahkemenin muvazaa tespiti yaparak 24 Aralık 2013 tarih ve 28861 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2013/61 sayılı iş kolu tespit kararının şirket tarafından hizmet ihalesi ile Doç. Dr. ... Devlet Hastanesi işyerinde yapılan işlerin 10 numaralı; ...Devlet Hastanesi, ... Huzurevi Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ..... İl Müdürlüğü Rehabilitasyon Merkezi, ... Devlet Hastanesi, Doç.Dr.... Devlet Hastanesi, ... Devlet Hastanesi işyerlerinde yapılan işlerin 18 numaralı; ... Eğitim Araştırma Hastanesi ve ... Devlet Hastanesi işyerlerinde yapılan işlerin 20 numaralı işkoluna girdiğine dair işkolu tespit kararın iptali ve işyerlerinin ve yapılan işlerin 17 numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Bakanlık vekili, ... Sendikası tarafından söz konusu şirkete ait işyerlerinin hangi işkoluna girdiğinin tespitinin talep edildiğini, Bakanlık tarafından yapılan incelemede işyerlerinde yapılan işlerin niteliğinde göre 10, 18 ve 20 sıra numaralı işkollarına girdiğinin tespit edilerek buna ilişkin 2013/61 sayılı işkolu tespit kararının 24.12.2013 tarih ve 28861 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığını, işkolu tespit kararının usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, işyerinin girdiği işkolunun tespiti yapılırken dikkate alınması gereken ölçütün işyerinde yapılan işin niteliği olduğunu, dava konusu işyerlerinde yapılan işlerin genel temizlik işleri olduğunu, bu işlerin 20 numaralı Genel İşler işkoluna girmesinin zorunlu olduğunu, Bakanlık tarafından yapılan tespitte işyerlerinde yapılan işin genel temizlik işleri olduğunun açıkça ifade edildiğinu, davaya konu işyerlerinde yapılan işlerin yardımcı iş olmayıp başlı başına ayrı bir iş olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, “...Dosya kapsamında yer alan asıl işveren - alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı Kanunun m.2 hükmüne uygun olduğu ve muvazaa bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından ÇSGB tarafından yapılan inceleme sonucunda işkolu tespitinin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 24 Aralık 2013 tarih ve 28861 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2013/61 karar nolu işkolu tespit kararında yer alan şirket tarafından hizmet ihalesi ile alınan Doç. Dr.... Devlet Hastanesi işyerinde (işkolu tespit kararının 1. Fıkrasında yer alan) yapılan işlerin 10 nolu “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkoluna girdiğine dair kararın, ... Devlet Hastanesi,... Huzurevi Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü Rehabilitasyon Merkezi, ... Devlet Hastanesi, Doç. Dr.... Devlet Hastanesi, ... Devlet Hastanesi işyerlerinde (işkolu tespit kararının 2. fıkrasında yer alan) yapılan işlerin 18 nolu “konaklama ve eğlence işleri işkoluna girdiğine dair kararın ve ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi, ... Devlet Hastanesi işyerlerinde (işkolu tespit kararının 3. Fıkrasında yer alan) yapılan işlerin 20 nolu "Genel İşler" işler işkoluna girdiğine ilişkin talebin REDDİNE ve işyerlerinin ve yapılan işlerin iş kolları tüzüğünün 17 nolu "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" işkoluna girdiğinin tespitine ilişkin talebin reddine karar vermek gerektiği vicdani sonuç ve kanaatine ulaşılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... tarafından yapılan işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... tarafından yapılan işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

İşkolu kavramı, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır. İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır.

6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.”

5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” İş Mahkemelerinin yetkisi kamu düzenine ilişkin olduğundan, anlaşma ile bertaraf edilemeyeceği gibi genel yetki kuralları da uygulanmaz. Bu halde, yetki itirazı ilk itirazlardan olmadığından, taraflar yargılama bitinceye kadar yetki itirazında bulunabileceği gibi, mahkeme de yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yetkisizlik kararı verebilir.

Açıklanan kanuni düzenlemelere göre, işkolu tespitine itiraz davalarında, işyerinin bulunduğu yer iş mahkemesi kesin yetkilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ç maddesine göre de, yetkinin kesin olduğu hallerde, mahkemenin yetkili bulunması hususu dava şartlarındandır. Yine 6100 sayılı Kanun'un 115/2. maddesine göre de, dava şartı yokluğu durumunda mahkemece davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, ... tarafından 24 Aralık 2013 tarih ve 28861 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2013/61 sayılı iş kolu tespitinde davalı şirket tarafından hizmet alım sözleşmeleri ile ... adresindeki ... Devlet Hastanesi'nde, ... adresindeki ... Huzurevi Müdürlüğü'nde, ... adresindeki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ... İl Müdürlüğü Rehabilitasyon Merkezi'nde ... Devlet Hastanesi'nde, ... Devlet Hastanesi'nde, ... Devlet Hastanesi'nde yemek hizmetlerinin yürütüldüğü ve bu işyerlerinin 18 numaralı; ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile ... Devlet Hastanesi işyerlerinde genel temizlik hizmetlerinin yürütülmesi nedeni ile 20 numaralı işkoluna girdiği tespiti yapılmıştır. Görüldüğü üzere işkolu tespiti yapılan işyerlerinin bir kısmı... 'da bulunmamaktadır. Bu işyerlerine ilişkin iş kolu tespitlerinin iptali bakımından mahkeme yetkili olmadığından yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken esasa dair hüküm tesisi hatalı olmuştur.

... 'da bulunan ve mahkemenin yetkili olduğu işkolu tespitine itiraz davası bakımından ise, tespiti yapılan iş kollarında yer alan sendikaların dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Hal böyle olmasına rağmen 20 ve 18 numaralı işkollarındaki bazı sendikalar huzurunda davaya devam edilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan davanın reddine karar verilmesine ve Bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen bakiye harçtan davalı bakanlığın sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Tüm bu nedenlerle taraf teşkili, mahkemenin yetkili olup olmadığı hususları mahkemenin resen gözeteceği hususlar olduğundan temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine bakılmadan bozma nedeni yapılması gerektiğinden karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6809, Karar No: 2021/2685, Tarih: 08.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6809 E.  ,  2021/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2020 gün ve 2020/112 E. 2020/113 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3033, Karar No: 2014/38304, Tarih: 15.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3033 E.  ,  2014/38304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2011/13-2013/636

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı asıl işveren İETT(İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü)' nin alt işvereni K.. isimli iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışırken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ve yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İETT vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil kurum işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı K.. şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup müteselsil sorumluluk olduğunu, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.