muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14269, Karar No: 2014/2730, Tarih: 27.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/14269 E.  ,  2014/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2012/429-2013/140

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemine davanın tapılan yargılaması sonunda: kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleştirilen dosyada, müvekkili nezdinde trafik sigortalı aracın alkollü kullanılması sırasında meydana gelen kazada yaralanan kişilere tazminat ödendiğini ileri sürerek asıl dosyada 51.054.00 TL. birleştirilen dosyada 2.886.00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, asıl davada 30.632.40 TL'nin ve birleştirilen davada 1.731.60 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece aşağıdaki bent kapsamı dışında, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigortası tarafından meydana gelen kaza sonucunda yaralanan kişi için ödenen tazminatın davalı sigortalıdan rüeuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk hüküm Dairemizce Trafik Sigortası Genel Şartları B-4-d bendi uyarınca sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelen kazada ödenen tazminatın sigorta ettirenden rüeuan talep edilebileceği, ancak bunun için kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğinin aralarında nöroloji uzmanı ve trafik alanında uzman bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenecek rapor ile belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişi raporu alınmış ise de rapor hüküm vermeye yeterli açıklıkta değildir. Raporda sürücünün almış olduğu alkolün etkisiyle dikkatinin dağıldığı ve önünde giden aracı çok yakından takip ettiği, sollama yaparken direksiyon hakimiyetini kaybettiği belirtilmiştir. Her ne kadar alkolün etkisi ile dikkatinin dağıldığı vurgulanmış ise de bu belirleme kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği tespitini içermemektedir. O halde yeni bir bilirkişi heyetinden bu hususta yeniden rapor alınmak sureti ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26815, Karar No: 2014/10746, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26815 E.  ,  2014/10746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bartın Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.10.2013

NUMARASI :Esas no:2011/163 Karar no:2013/593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davası ile Bartın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılan evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali davasının yargılamaları birleştirilerek görülmüş, mahkemece boşanma davasının reddine, Cumhuriyet savcılığı tarafından açılan evlenmenin mutlak butlan sebebiyle iptali davasının kabulüne karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunması gereği de görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle Cumhuriyet Savcısının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.05.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/37549, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29258 E.  ,  2013/37549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 83. maddesi uyarınca, maaş ve ücretlerin borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra müdürünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar indirildikten sonra kalan kısmının haczi mümkün olup, haczedilecek miktar maaş ve ücretin 1/4'ünden az olamaz.

Döner sermaye ile ilgili usul ve esaslar ise, 209 Sayılı Sağlık Bakanlığı'na Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'la düzenlenmiştir. Anılan Kanun'da döner sermaye ücretinin maaştan sayılacağına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Söz konusu Kanun'un 5. maddesinin ek fıkrası uyarınca, bu ücret esas maaşa ek olarak verilen bir ödeme olup, tümünün haczedilmesine yasal bir engel yoktur.

O halde mahkemece borçlunun şikayetinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16534, Karar No: 2014/647, Tarih: 20.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16534 E.  ,  2014/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2010/660-2012/1300

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı , davalı işyerinde takım sözleşmesine tabi olarak tahmil tahliye işçisi olarak çalıştığını, iş akdini işçilik haklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının takım sözleşmesine tabi olarak saat ücreti üzerinden yevmiyeli olarak çalıştığını, tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, iş akdinin, davacı tarafından, haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı işyerinde takım sözleşmesi ile 15 günlük vardiyalar halinde çalıştığı ve çalıştığı gün kadar sigorta bildirimi yapıldığının taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Buna rağmen, mahkemece, davacının hizmet süresini takvim gününe göre hesaplayıp kıdemini 4 yıl 4 ay 7 gün olarak bulan bilirkişi hesabının hükme esas alınması hatalıdır. Davacının kıdeminin fiilen çalıştığı ve sigortaya bildirilen gün kadar olduğunun kabulü ile yeniden hesaplanması gerekirken hatalı raporun hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesap yöntemi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda mahkemece, davacının saat başı ücreti ile çalıştığı bu nedenle çalıştığı her saat için hak ettiği ücreti aldığı gözetilerek sadece %50 zamlı ücret hesabı yapılması gerekirken, mesai ücretinin 1,5 katı olarak hesap yapan hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13823, Karar No: 2015/28516, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13823 E.  ,  2015/28516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, yetkili müdür olarak görev yaptığı Profilo Alışveriş Merkezi'nde bulunan .... sinemalarının ana para kasasındaki bozuk para kolilerinin kenarlarından delinip içerilerinden toplam 2.500,00 TL paranın alındığı somut olayda; sanığın suça konu sinemada müdür olarak görev yapması dışında, bahsi geçen paraları mal edindiğine dair tanık beyanları ile desteklenen inkara yönelik savunmasının aksini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10910, Karar No: 2010/19942, Tarih: 09.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10910 E.  ,  2010/19942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında tarlada herhangi bir orman tahribatı olmayıp orman boşluğu olduğunun tesbit edilmesine; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenelenen bilirkişi raporunda da güneyinde yeni örtü tahribatı yapılmadığının, kuzeyinin ise tamamen boşluk olduğunun, eski açma olup ağaç kesimi ve diri örtü temizliği yapılmadığının, eylemin işgal ve faydalanma olduğunun belirtilmesine rağmen idarenin sanığın eylemi nedeniyle uğradığı zararı olup olmadığının belirlenmeden zararın karşılanmadığı gerekçesiyle ve diğer koşulların varlığı da değerlendirilmeden CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7284, Karar No: 2013/12003, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7284 E.  ,  2013/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralamaya Teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın 18.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyizin; sanıklar hakkında "mala zarar verme" suçlarından verilen "mahkumiyet" hükümlerine yöneldiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; eylem ve fikir birliği içinde hareket eden sanıkların, katılan...'ye ait olan ve tanık ...'nın kullandığı ... Büskivi fabrikası (...) çalışanlarından olan sanık ...'in arkadaşı olduğu ileri sürülen mağdure ...'ü taşıyan ... plakalı servis otobüsünün sağ ön giriş kapısının alt kısmındaki 80x40 cm ebadındaki camını, ön sağ-sol farlarını kırmak, sağ ön lastiğini 2 cm boyutunda kesmek şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin "mala zarar verme" suçlarını, sanık ...'in kırık bira şişesi ile sanık ...'in ise çakı bıçağı ile aynı servisin yolcusu mağdure ...'ün ... arkadaşı mağdur ...'a darp kastıyla yönelmeleri ve fakat araya girenler nedeniyle eylemlerini tamamlayamamış olmalarının "kasten yaralamaya teşebbüs" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar İlker ve Savaş müdafinin, sanıklar ..., ... ve ...'ın ve katılan...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8433, Karar No: 2022/32, Tarih: 10.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8433 E.  ,  2022/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-KAL

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; idarelerince yapılan denetim ve tespitlerde, davalının, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyine, malzeme koyma yeri, portatif bina, depo, kayraktaş kaplamalı alan üzerine portatif bina-depo, bar, ahşap güneşlenme terası, su sporları iskelesi, şemsiye şezlong alanı şeklinde müdahalede bulunduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, davalının müdahalesinin menine ve üzerindeki muhdesatların kaline karar verilmesi istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkili şirketin otelin önündeki imalatları davacı kurum ve ilgili kurumların bilgisi dahilinde yaptığını ve ecrimisil bedellerini ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli ve 2011/101 E. 2019/430 K. sayılı kararıyla; kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden oldukları, ayrıca Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarihli 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyıların doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak ve herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu malları olduklarından davacı hazinenin, davalının kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan alana müdahalesinin bulunduğundan bahisle el atmanın önlenmesi ve yıkıma yönelik dava açtığı, mahallinde keşif yapıldığı ve alınan bilirkişi raporları ile davalının kıyıya müdahale ettiği ve dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından davanın kabulü ile davalının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alana müdahalesinin menine, üzerindeki muhdesatın kaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, davaya konu yapı ve imalatlar için müvekkili tarafından yapı kayıt belgesi alındığını, 7143 Sayılı Kanun ile 3194 Sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. maddenin beşinci fıkrasına göre İmar Kanunu uyarınca alınan yıkım ve tahsil edilemeyen para cezalarının iptal edileceğini, bir yapının yapı kayıt belgesi alması durumunda, hukuka uygunluk sebebinin gerçekleşeceğini, bu durumda yapı kayıt belgesi alan yapılara ilişkin davaların konusuz kalması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

2. Gerekçe ve Sonuç

2. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28/05/2021 tarihli ve 2020/959 E. 2021/563 K. sayılı kararıyla; mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporundan, davalının kıyı ve denize yapılar yaparak müdahalede bulunduğunun belirlendiği, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesindeki gerekçelerle kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olan, kıyıya yapılan müdahale ve kal istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; kıyılara ilişkin olarak, 2709 Sayılı T.C. Anayasası'nın, "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesinde, "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir." düzenlemesi ve bu düzenleme gereğince çıkarılan 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde "Kıyılar ile ilgili olarak kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu, yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetildiği, kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespitinin zorunlu olduğu, sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebileceği, kıyılarda hiçbir yapı yapılamayacağı, duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı şeklinde genel esaslar düzenlenmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, taraflar arasında herhangi bir sözleşmenin imzalanmadığı ve davalının kıyıya izinsiz, ruhsatsız olarak müdahale ettiği, davalının yaptığı muhdesatların, herkesin kullanımına açık alanda bulunduğu, davalı tarafın haksız işgalci konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararını 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21.749,58 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.