muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15717, Karar No: 2013/13174, Tarih: 24.06.2013

Davalı vekili; BK 525 maddesine göre adi ortaklıkta her ortağın tek başınan ortaklığı yönetebileceğinin karara bağlandığını, haklı sebeplerin varlığı halinde diğer ortağın yetkilerinin kısıtlanabileceğini, ancak böyle bir durumun varlığı halinde diğer ortağın yetkisinin tek bir ortağın kararıyla değil, ortaklar kurulu kararı veya mahkeme kararıyla kaldırılabileceğini, taraflar arasındaki sözleşmede de ortağın idare hakkının kaldırılmasına ilişkin hüküm bulunmadığını, müvekkili banka tarafından davacıya şirket ortağı ...’in temsil yetkisinin kaldırılması ile ilgili mahkemeden acilen karar alması ve öncelikle ilgili hesaptan adı geçene ödeme yapılmaması yönünde tedbir kararını bankaya ibraz etmesi gerektiği hususunun davacıya defalarca yazılı ve şifahi olarak bildirildiğini, ayrıca davacının diğer dava dışı ortak ...’e karşı açmış olduğu davada mahkemece yazılan müzekkere sonucu ortaklar adına açılan hesaba bloke konulduğunu, ancak daha sonra davacının blokenin kaldırılmasını talep etmesi üzerine hesap üzerindeki blokenin kaldırıldığını, sonrasında ise davacının da diğer dava dışı ortak ...’e karşı açmış olduğu davadan feragat ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı T.C. Ziraat Bankasının aynı zamanda tacir sıfatı taşıması sebebiyle objektif özen yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalı bankanın davacının kendisine yaptığı ihtardan sonra dava dışı ...’e ödeme yapmasının usulsüz ödeme niteliğinde olduğu, usulsüz ödeme yapılması halinde usulsüz ödemeler toplamı kadar zararın var kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle mevduat sahibinin bankaya karşı alacağının aynen devam ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava alacak istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı hesapta bulunan paranın adi ortaklığa ait bir para olduğunu belirtmiş ve dosya içinde bulunan banka kayıt suretlerinden de hesabın gerçekten de adi ortaklığa ait olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece iştirak halinde mülkiyet kuralları gereğince davanın bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerektiği nazara alınarak davaya diğer ortağın muvafakatının ve iştirakinin sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde temsilci tayin edilmesi için süre verilmesi, bu hususun sağlanamaması halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9174, Karar No: 2015/826, Tarih: 22.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9174 E.  ,  2015/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 194 ada 2 parsel ve 200 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar arasında bulunan kadastral yol ve dere yatağına davalının alabalık tesisi yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek davalının elatmasının kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C bendine göre dere yatakları, devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, Hazine'nin mülkiyetindedir. Bu nedenle dere yataklarına ilişkin olarak dava açma hakkı Hazine'ye aittir. Her ne kadar davacının yola elatmanın önelenmesi kal talebi yönünden aktif dava ehliyeti var ise de dere yatağına elatmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden aktif husumet ehliyeti bulunmamaktadır.

Bu durumda davacının dere yatağına elatmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2243, Karar No: 2025/2464, Tarih: 06.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2243 E.  ,  2025/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2394 E., 2024/3120 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/409 E., 2024/245 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin davacının temyizinin reddine ilişkin 07.01.2025 tarihli ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3539, Karar No: 2007/3472, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3539 E.  ,  2007/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Taraflardan iddia ve delilleri ile ilgili tüm delillerinin sorularak tespit edilmesi, komşu parsel tutanak ve dayanakları ile orman araştırması için gerekli belgelerin getirtilip dosyaya konulması, mahallinde icra olunacak keşifte yerel bilirkişiler yardımı, uzman bilirkişiler aracılığıyla orman tahdit harita ve mazbataları, tarafların dayandıkları kayıtların uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, ayrıca taşınmaz imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı bilgi alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutunak ve dayanakları ile denetlenmesi, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılması, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin taşlık, çalılık ve kayalık vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2815, Karar No: 2019/5201, Tarih: 08.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2815 E.  ,  2019/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2017 tarih, 2017/21 esas ve 2017/188 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/01/2018 tarih, 2017/1713 esas ve 2018/131 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi sanık müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği; aramanın hukuka aykırı şekilde yapıldığına ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna; sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği; eksik incelme ile karar verildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 08.10.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av.......'nin yokluğunda, 17.10.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/2469, Karar No: 2017/5136, Tarih: 09.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2469 E.  ,  2017/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2015 tarih ve 2014/144-2015/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin yazar olduğunu ve davalı yayıncı ile "Ölüm Geçidi" isimli romanın yayınlanması hususunda 16.11.2011 tarihinde ve "Ceneviz Deresi" isimli romanın yayınlanması hususunda ise 25.09.2012 tarihinde yayın sözleşmeleri imzaladıklarını, davalının bu eserlerin basım ve yayını gerçekleştirdiğini, ancak davalının müvekkiline eserler ile ilgili telif haklarını ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.500,00 TL telif bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının yayınevine ödemesi gereken ücreti ödemediğini, ayrıca davacının kitaplarının satılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait "Ölüm Geçici" ve "Ceneviz Deresi" adlı kitapların belirli bir kurgusal temelle oluşturulduğu ve eser niteliği taşıdıkları, taraflar arasında imzalanan 16.11.2011 tarihli ve 25.09.2012 tarihli sözleşmeler gereğince davacı eser sahibine ödenecek bedelin satışı gerçekleşen kitapların tüm satış bedellerinin üzerinden iskonto yapılarak hesaplanması gerektiğinin kararlaştırıldığı, ancak davacının sözleşmeye konu kitaplarının satıldığını ve bunun miktarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yayıncılık sözleşmesine dayalı telif ücreti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeler gereğince, kitapların satışı sonucunda elde edilecek gelir üzerinden belirli oranda iskonto yapılarak telif ücretinin ödeneceği kararlaştırıldığından, dava konusu kitaplara yönelik telif ücreti alacağının dava tarihi itibariyle satışı gerçekleşen kitaplardan elde edilecek gelir dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Bu durumda, mahkemece davacı tarafından satış hususunda davalı tarafın ticari defterlerine de dayanıldığı hususu gözetilmeden, davalı tarafın ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın ve ayrıca Kültür Bakanlığı’ndan alınan bandrollerin de sarfedilip sarfedilmediği tespit edilmeden yazılı gerekçe ile davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39757, Karar No: 2015/15716, Tarih: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39757 E.  ,  2015/15716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, müşteki ile tartışmaları sırasında sinirlenerek elindeki cam bardağı masaya vurması üzerine bardağın kırılıp cam parçasının müştekinin yüzüne isabet etmesi sonucu müştekinin yaralandığını savunması, müştekinin ise, sanığın elindeki bira bardağını doğrudan yüzüne fırlattığını ve bira bardağının yüzüne isabet etmesi sonucu yaralandığını beyan etmesi karşısında, sanığın ve müştekinin 25.12.2012 tarihli ifadelerinde bahsi geçen ve olay sırasında müşteki ile birlikte aynı masada oldukları anlaşılan müştekinin arkadaşlarının tespit edilerek tanık olarak beyanlarına başvurulduktan sonra suç vasfının belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile sanığın elindeki cam bardağı masaya vurması sonucu kırılan bardaktan kopan cam parçalarının müştekinin yüzüne isabet ederek yaralanmasına sebep olduğu ve eylemin olası kasıtla işlendiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Olası kast halinde 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013//3-259 esas ve 2013/273 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken sınırlar içinde kalması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4129, Karar No: 2018/5472, Tarih: 10.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4129 E.  ,  2018/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin iptali mümkün olmazsa tenkis istemine ilişkin olarak açılan davada ...... Asliye Hukuk ve ...... 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar ...... Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı ...... Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetnamenin iptali mümkün olmazsa tenkis talebine ilişkindir.

...... Asliye Hukuk Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 11/1-a maddesinde, ölüme bağlı tasarrufların iptali ve tenkisine ilişkin davalarda ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Kesin yetki Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ç maddesi gereğince dava şartı olduğundan, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında resen gözetilecektir. Somut olayda miras bırakan......'nın nüfus kayıt örneğinden son yerleşim yerinin "...... Mah. ...... Cad. No:70 İç Kapı No:1 ....../......" olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince ise her ne kadar ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/11/2015 tarih, 2015/875 esas ve 2015/915 karar sayılı yetkisizlik kararı ile müteveffa ...'ın son yerleşim adresinin "...... Mah. ...... Cad. No:70 İç Kapı No:1 ....../......" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosya Mahkememize gönderilmiş ise de, vasiyetnamenin ...... 2. Noterliği tarafından tanzim edildiği ve ...... İlçe ...... Komutanlığı tarafından yapılan araştırma neticesinde müteveffa ...'ın ölmeden önceki ikamet adresinin ...... Köyü ....../...... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

1086 sayılı HUMK'nın 11. maddesinde, terekenin taksimi, katisine kadar, tereke aleyhine ikame olunan davaların, müteveffanın ikametgâhı mahkemesinde görüleceği belirtilmiş, 6100 sayılı HMK'nın 11. maddesinde ise terekenin kesin paylaşımına kadar mirasçılara karşı açılacak tüm davalarda ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır. Miras hukukuna ilişkin bu düzenlemeler, taşınmazların aynına ilişkin davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğine ilişkin kesin yetki kuralının bir istisnası mahiyetindedir.

Somut olayda; davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...'ın 04/02/2015 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce ...... 2. Noterliğinin 03/09/2012 tarih ve 3183 yevmiye işlemi ile vasiyetname düzenleyerek ...... İli, ...... İlçesi, ...... Kasabası 285 parsel sayılı taşınmazı ve üzerindeki istasyonu davalıya vasiyet ettiğini, vasiyetnamenin ...... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/542 Esas sayılı dosyasında açılarak okunduğunu ancak müvekkillerinin bazılarına vasiyetin açılıp okunduğuna dair evrak tebliğ edilmediğini, verilen bu vasiyetnamenin murisin gerçek iradesine aykırı olduğunu, lehtar ve murisin müvekkillerinden mal kaçırmak ve miras haklarına zarar vermek amacı ile muvazaalı olarak düzenlendiği gibi murisin sağlık sorunları nedeniyle vasiyetname yapma ehliyetinin olmadığını ileri sürerek vasiyetnamenin iptalini aksi takdirde miras üzerinden davacılara ait saklı payların ayrı ayrı tenkisine karar verilmesini talep etmiştir. HMK'nın 11. maddesinde mirastan doğan davalarda yetki; ölen kişinin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili mahkeme olarak düzenlenmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla ...... ............ Rehabilitasyon Merkezine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar ...... ............ Rehabilitasyon Merkezinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "...... Mah. ...... Cad. No:70 İç Kapı No:1 ....../......" adresi olduğu, bu adresin de ...... Işık ...... Merkezinin adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, ...... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.