muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34204, Karar No: 2014/27312, Tarih: 19.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34204 E.  ,  2014/27312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2009/584-2012/293

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davalılardan 1-S.. S.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş., 2- S.. Denizcilik A.Ş. 3- P.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş.4-E.. S.. avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2014 Cuma günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan 1-S.. S.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş., 2-S.. Denizcilik A.Ş., 3-P.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş.,4-E.. S.. adlarına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 19/07/1981-20/09/2007 tarihleri arasında davalı şirketlerde gemi kaptanı olarak çalıştığını, aralarında organik bağ bulunduğunu, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı E.. S.., davacının işvereni olmayıp davalı şirketlerden bir kısmının ortağı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Semih Sohtorik Deniz işletmeciliği, Platin Deniz İşletmeciliği ve Setal Denizcilik, davalı şirketin pasif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerektiği, şirketin Platin Deniz İşletmeciliği A.Ş. olarak unvan değiştirdiği, davacının bilindiği kadarı ile yabancı bandıralı gemilerde çalıştığı, davacının kaptan olduğunu, yasal anlamda gemi adamı sayılmadığını, kaptan ile işveren arasında hizmet akdinden doğan uyuşmazlıklarda iş mahkemesinin görevli mahkeme olmaması nedeni ile de davanın reddi gerektiğini, davanın zaman aşımı yönünden de reddi gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddini savunulmuştur.

Davalı Sohtorik Denizcilik San.ve Tic. A.Ş., davalı ile diğer davalılar arasında hiçbir iş ilişkisi veya ortaklık olmadığını, organik bağ bulunmadığını, iddia edildiği gibi 1981 yılında çalışması olsa dahi zaman aşımı yönünden talep hakkı bulunmadığını, müvekkil şirket ile davacı arasında bir ilişki bulunmadığını, davalı şirketin işveren sıfatı bulunmadığını, husumet yokluğu nedeni ile davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, aralarında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, aralarında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan E.. S.. diğer davalılardan S.. S.. Deniz işletmeciliği, P.. Deniz İşletmeciliği ve S.. Denizcilik firmalarının ortağıdır. Davacının çalışması bu şirketlerde gerçekleştiği halde işçilik alacaklarından şirket ortağı olarak sorumlu tutulması hatalıdır. Mahkemece davalı E.. S.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekir.

3-Davacı, davalılardan S.. Denizcilik San.ve Tic.A.Ş. de 14.07.1981-21.01.1982 tarihleri arasında 5 ay 7 gün çalışmıştır. Davalı S.. Denizcilik ile diğer davalı şirketlerin ortakları aynı kişiler değildir. Davacının 21.01.1982 tarihinden sonra davalı S.. Denizcilik de bir çalışması bulunmamaktadır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunmasıdaki dikkate alınarak davalı S.. Denizcilik San.ve Tic.A.Ş. yönünden davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Deniz İş Kanunu 1. Maddesinin 1. fıkrası uyarınca, bir geminin Deniz İş Kanunu'nun kapsamına girebilmesi için denizlerde, göllerde ve akarsularda çalıştırılması, bu geminin Türk Bayrağı taşıması, geminin yüz ve daha yukarı grostonilatoluk olması gerekir. Maddenin 2. Fıkrasına göre de:

a) Aynı işverene ait gemilerin grostonilatoları toplamı yüz veya daha fazla olduğu takdirde, bu gemilerle, bu gemilerde çalışan ve çalıştıranlar Deniz İş Kanunu hükümlerine tabi olacaklardır.

b) İşverenin çalıştırdığı gemi adamı sayısı beş veya daha fazla bulunduğu takdirde başka bir şart aranmaksızın, başka bir anlatımla geminin grostonilatosuna bakılmaksızın, bu gemi Deniz İş Kanunu kapsamına giren bir işyeri olacaktır.

Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa dahi yüz grostonalitonluk değilse yada diğer belirtilen istisnai şartları taşımıyor ise bu gemide çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanamaz. Taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler de 4857 sayılı İş Kanunu kapsamı dışında kaldığından, haklarında Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır.

Dosya içendeki fesih bildiriminde davacının Deniz İş Kanuna tabi olarak çalıştığı açıkça belirtilmiştir. Yine dosya içindeki iş sözleşmesi ile gemi adamı belgesine göre davacının usta gemici olarak çalıştığı belirtilmiştir.

Dosya içendeki fesih bildiriminde davacının Deniz İş Kanuna tabi olarak çalıştığı açıkça belirtilmiştir. Yine dosya içindeki iş sözleşmesi ile gemi adamı belgesine göre davacının usta gemici olarak çalıştığı belirtilmiştir.

Davacının 15.09.2002-27.10.2006 tarihleri arasındaki çalışmaları yabancı bayraklı gemilerde gerçekleşmiştir. Bu gemileri işleten firmalar ile davalılar arasında muvazaa bulunduğuna ilişkin dosya içinde bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Davalı S.. S.. Deniz işletmeciliği, P.. Deniz İşletmeciliği ve S.. Denizcilik firmalarının davacının kıdem ve ihbar tazminatından dolayı sorumluluğu 15.09.2002 tarihinden önceki dönemle sınırlıdır. Mahkemece bilirkişi raporu yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının kıdem süresi tespit edilmek suretiyle kıdem ve ihbar tazminatı yeniden hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı S.. S.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş., S.. D.. A.Ş., P.. Deniz İşletmeciliği ve Acentelik A.Ş., E.. S.. yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24233, Karar No: 2013/2527, Tarih: 28.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24233 E.  ,  2013/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/15689 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da onaylı ve okunaklı suretinin (özellikle takibe konu senedin onaylı fotokopisinin) çıkartılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3488, Karar No: 2025/7218, Tarih: 06.05.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3488 E.  ,  2025/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1760 E., 2023/87 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/197 E., 2022/250 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ... ve ... Enerji AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Vekaletnamesinde yetkisi bulunan davalılardan ... ve ... Enerji AŞ vekili Avukat ... 09.04.3024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiklerini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmişlerdir.

Bu durumda, anılan davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar ... ve ... Enerji AŞ vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... ve ... Enerji AŞ'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3728, Karar No: 2011/5972, Tarih: 13.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3728 E.  ,  2011/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

... olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, Dernekler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre ... olarak açılmış, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, zayi belgesi istenebilmesi için davacının tacir olması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, bu gereği yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacı derneğin 1 koçan makbuzunun çalındığı 07.04.2008 tarihli ifade tutanağından anlaşıldığı, dernek yöneticileri tarafından aynı gün karakola müracaat edildiği, soruşturma sonucu beklenmeden dava açıldığı ve Cumhuriyet Savcılığı tarafından takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Usul kurallarına göre ispat yükü olumsuzu iddia edene değil olumluyu iddia edene düşer. Dosya içeriğinde davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediği veya defteri kasten kaybettiklerine ilişkin herhangi bir delil ve belge bulunmamaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39040, Karar No: 2013/31812, Tarih: 04.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39040 E.  ,  2013/31812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ve dini bayram ücreti, bayram ikramiyesi alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; davacının davalı şirkette 01/03/2002 tarihinden 31/08/2008 tarihine kadar hizmet akdiyle şoför olarak çalıştığını, davacının çalıştığı sürede günde 5-6 saat fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde, dini ve milli bayramlarda çalıştığını bunların ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının ihbar tazminatının ve bayram ikramiyesinin de ödenmediğini belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal ve dini bayram ücreti alacağı, bayram ikramiyesi alacağı, yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere toplam 9.500 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu yukarıdaki esaslara gore düzenlenmemiştir. Bilirkişiden günlük çalışma süresi, buna bağlı olarak haftalık çalışma süresi ve fazla çalışılan süreyi gösteren ara dinlenmeleri düşülerek, denetime elverişli rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, denetime elverişli olmayan ve yukarıdaki esasları içermeyen rapora dayanarak hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8004, Karar No: 2015/14173, Tarih: 14.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8004 E.  ,  2015/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/199146

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar A.. K.. ve F.. B..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 gün ve 2014/227 E. 2015/155 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/642, Karar No: 2020/2325, Tarih: 10.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/642 E.  ,  2020/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, dondurulmuş ürünlerin saklanmasına ilişkin depo hizmeti veren dava dışı ......A.Ş.'ye ait işyerinde müvekkiline ait malların 30.1.2012 tarihinde haczedildiğini, haczedilen menkullerin 2.1.2012 tarihinde borçludan satın alındığını, faturası bulunduğunu belirterek, istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlunun haciz yapılan adresde faaliyet gösterdiğini, borçlu şirketin ürünleri temin ettiğini ve dava dışı ......A.Ş.'nin de ürünleri muhafaza ettiğini, aralarında organik bağ bulunduğunu, üçüncü kişi şirketin ortağı ...’un dava dışı ......A.Ş.nin de ortağı olduğunu, muvaazalı işlemler yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 03.02.2017 tarihli ve 2015/746 Esas, 2017/1075 Karar sayılı ilamı ile; dava konusu haczin borçlu şirketin eski faaliyet adresi olan takibe dayanak senette belirtilen adreste yapıldığı, borçlu şirket ile üçüncü kişi şirketin aynı iş kolunda faaliyette bulunduğu, borçlu şirket ile dava dışı ......A.Ş.’nin bir kısım ortak ve yetkililerinin aynı kişilerden oluştuğu, davacı üçüncü kişi şirketin ortağı ... ile ...’un dava dışı .......A.Ş’nin yönetim kurulu başkanı, yardımcısı ve ortağı olmaları nedeni ile davacı üçüncü kişi şirket ve borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğu, İİK'nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu/alacaklı yararına olduğu, karinenin aksinin üçüncü kişi tarafından ispatlanamadığı, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmadığından bahisle karar bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1. Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine;