muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16229, Karar No: 2014/12981, Tarih: 02.10.2014

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Bu cihetle ;Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Oluş ve kabule göre de ; “4.849,95 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine...” şeklindeki ifade muğlak olduğundan HMK 297 maddesine aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7625, Karar No: 2021/7850, Tarih: 28.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7625 E.  ,  2021/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak;

1) Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurun kollukta verdiği beyanında temyiz dışı sanık ... Güneş'in kendisinin yüz kısmına doğru kafa attığını ve bu kafa atması neticesinde burnunun kırıldığını daha sonra sanık ...'nın ağzına doğru yumrukla vurduğunu beyan etmesi ve bu beyanının doğruluğu hususundaki kovuşturma aşamasında alınan beyanı ve adli muayene raporu dikkate alındığında mağdurun burnunda oluşan kırığın temyiz dışı sanığın eylemi neticesinde meydana geldiği sabit olmasına karşın, hangi delillere üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçe ile sanık ... hakkında TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 28.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20090, Karar No: 2014/11298, Tarih: 08.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20090 E.  ,  2014/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/227452

Mahkemesi : Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/03/2013

Numarası : 2010/180 - 2013/133

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, gece vakti, aydınlatması olmayan hafif virajlı yolda, önünde seyreden, katılanın beyanına göre arka ışıkları yanmayan, ön farları yanan tescilsiz ve plakasız motorsiklete arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda; sanığın olaydan 5-6 saat önce bira içtiğini beyan ettiği, ancak doktor raporunda alkolsüz olduğu tespit edilmiş olup; davranışlarından alkollü olduğuna dair bir tespitin yapılmadığı, olayın oluş şekli de göz önüne alınarak bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden tayin olunan temel cezadan bilinçli taksirle artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4588, Karar No: 2022/8485, Tarih: 01.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4588 E.  ,  2022/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan kolluk ifadesinde; sanığın yumrukla, su bardağı ve ayakkabı ile vurarak darp ettiğini ifade etmesine, beyanını destekleyen Aksaray Devlet Hastanesi'nin olay tarihli adli muayene raporunda, ''bel bölgesinde ..., sol yanakta minimal laserasyon, sağ yanakta ..., .... ve hassasiyet mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilemez'' şeklindeki tespitlere göre, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2014 tarihli ve 2013/12-74 Esas - 2014/140 Karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20399, Karar No: 2015/7704, Tarih: 07.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20399 E.  ,  2015/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2015/20399

Karar No : 2015/7704

Tebliğname No : KD - 2012/183096

MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2010/110 (E) ve 2012/87 (K)

SUÇ : Basit yaralama, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 05/04/2010

Katılan sanıklar K.. Y.. ve S.. Y.. hakkında kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık G.. Y.. hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.03.2012 tarihli hükmün katılan sanık S.. müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairemizce 2015/13964 E. 2015/5606 K sayılı 26.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ve onanmasına ilişkin karar verildiği, Yargıtay C. Başsavcılığı 16.11.2015 tarihli yazısıyla ilamda katılan olarak gösterilen K.. Y.. ve S.. Y.. sıfatlarının katılan sanık olarak değiştirilmesi talebinde bulunduğu, dosyanın incelenmesinde katılan sanıkların, katılan olarak yazılmasının maddi hata olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık G.. Y.. hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Katılan sanık K.. Y.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık S.. müdafisinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Katılan sanık S.. Y.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

3- Katılan sanık S.. Y.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde katılan sanık S.. Y.. ile temyiz dışı sanıkların Safranbolu Adliyesinde görülmekte olan davalarının olduğu, adliye çıkışında katılan sanık S.. Y..'in eline aldığı kalem kamera ile temyiz dışı sanıklar G.. Y.. ve S.. Y..'in yanına geldiği, G..'ün bu duruma sinirlenerek kalem kamerayı kırdığı, taraflar arasında arbede çıktığı, katılan sanık S.. ile temyiz dışı sanık K.. arasında karşılıklı birbirlerini darp ettikleri, katılan sanık S..'nin darp eylemini biber gazı ile gerçekleştirdiği, bu surette katılan sanık S..'nin K..'e karşı kasten yaralama suçunu silahla işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, katılan sanık savunmaları, tanık beyanları, doktor raporları, tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde ilk haksız hareketin katılan sanık S..'nin kalem kamerayla temyiz dışı sanıklar G.. ve K..'in görüntülerini kayıt etme biçiminde gerçekleştiği, olayın kamerayla görüntü çekme olayından sonra vuku bulduğu, katılan sanık S..'nin kalem kamerayla bu şekilde görüntü çekmesinin haklı bir tarafı olmadığı, bu nedenle ilk haksız hareketin kimden geldiği bilinmediği gerekçe gösterilerek katılan sanık S.. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek katılan sanık S..'nin kasten yaralama suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık Sami müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5066, Karar No: 2012/260, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5066 E.  ,  2012/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayaplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 165.000 dolara satın aldığı dairenin ayıplı olduğunun yaptırdığı tespit ile anlaşıldığını ileri sürerek, ayıplar nedeniyle bedel indirimi ve ayıplar nedeniyle uğradığı zarar olarak 4000 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açık ayıplar süresinde ihbar edilmediği için açık yapılara ilişkin talebin reddine, gizli ayıplar nedeniyle 16000 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin ayıplı olduğunu ileri sürerek, tazminat talepli bu davayı açmıştır. Hükme esas alınan 24.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda, öncelikle açık ve gizli ayıplar sayılmış olup; “doğrama kol ve aksesuarlarda arızalar, kapı pencere kollarının bozulması, kırılması, çalışmaması” şeklinde belirtilen açık ayıpların, aslında gizli ayıp olduğu ve kullanmakla zaman içinde ortaya çıktığı açıktır. Davacı, 11.12.2006 tarihli teslim tutanağı üzerine ihtirazi kayıt koyarak daireyi teslim almış olup; hemen akabinde 22.1.2007 tarihli iadeli taahhütlü mektupla ayıpları ihbar etmiştir. Bu nedenle açık ayıplar için, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı şeklindeki, mahkeme kararının gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece tüm bu hususlar nazara alınarak, konusunda uzman bilirkişiye yeniden tazminatın hesaplatılması gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 236,25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/239, Karar No: 2024/4004, Tarih: 16.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/239 E.  ,  2024/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/752 Esas, 2022/1468 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/310 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; .... adı altında tüm hisselerin tek sahibi ... faaliyetine Tokat, Merkez İlçede devam ederken adi ortaklık şeklinde davalı ... ile Tokat İli, Erbaa İlçesi'nde güzellik ve estetik alanında 2013 yılında bir iş yeri açtığını, bu iş yerine Tokat İli'nde 2004 yılından beri faaliyette bulunan Derma Es şirketinin isminin verildiğini, müvekkilinin Derma Es ismini tanınmış hâle getirdiğini belirterek davalının Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde aldığı 2016/35608 hizmet numaralı derma es isimli markasının hükümsüzlüğüne, derma es ismini kullanmasının men'ine ve müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, açılan davanın hukuki mesnetten yoksun olduğunu, davacı şirketin şuanki sahibinin ... olduğunu, şirketin ilk kurucusu olmadığını, şirketin konusu her ne kadar estetik konusunu içerse de, şirketin bu yönden yıllardır pasif durumda olduğunu, şu anda bir spor salonu ve havuz işletmesi olarak daha yeni faaliyete geçmiş olduğunu, davacı şirketin daha önce bir marka tescil talebinin olmadığını, piyasada ve elektronik ortamda aktif olanın müvekkilinin işletmesi olduğunu, davacı şirketin sahibinin ortağı olduğu bir işletmeye marka tescil edilmiş olduğunu, bu nedenle hak iddiasının da yersiz olduğunu, ortaklıktan çıkarken markayı devralıp çıktım demesi gerektiğini, davanın kötü niyetle açıldığını savunarak reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket tarafından 2017/41684 başvuru numaralı "derma-es" ibareli tescil başvurusunun, davalı ...'ya ait 2016/35608 tescil sayılı "derma-es" ibareli marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiği, markalar hukukunda kabul olunan öncelik ilkesinin doğal bir sonucu olarak önceden tescil olunan veya tescil başvurusu yapılan bir markanın, kendisi ile aynı veya aynı türdeki bir mal veya hizmetle ilgili olup aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan diğer markalara karşı korunacağı, davacının, 2016/35608 tescil sayılı marka sahibi davalı aleyhine açtığı derma-es isimli markanın kullanılmasının men'i, müdahalenin önlenmesi ile derma-es isimli markanın hükümsüzlüğüne yönelik davada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ....'nin tüm hisselerinin tek sahibinin ... olduğunu, ...'ün ... ile güzellik ve estetik alanında 2013 yılında iş yeri açtığını, iş yerine de 2004 yılından beri faaliyette bulunan Derma Es şirketinin isminin verildiğini, ancak ...'nun müvekkilinin rızası olmadan ve imzası taklit edilerek iş yeri terk evrağı imzaladığını, müvekkilinin Erbaa'da kurmuş olduğu şirketteki adi ortaklıktan kaydının silindiğini, davalının derma es ismini TÜRKPATENT nezdinde hizmet markası olarak tescil ettirdiğini, dosyanın marka patent bilirkişisine tevdi ile rapor alınmadan hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek derma es isminin kullanılmasının men'ine ve müdahalesinin önlenmesine, davalının derma-es isimli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı adına tescilli derma es markasını tanınmış hâle getirdiğini, piyasada fiilen ihsas ettiğini ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ettiği, davacının, 14 yıldır güzellik ve estetik faaliyetinde bulunarak derma es ismi ile tanındığını, derma es ismini fiilen ve hukuken ihdas ettiğini, maruf hâle getirdiğini iddia ederek gerçek hak sahipliği iddiasına dayalı olarak marka hükümsüzlüğü davası açtığı, davacı şirketin 2004 yılında ticari faaliyete başladığı, davacı şirket sahibi ...'ün şirkete 2007 yılında ortak olduğu, ... ile davalı arasında 2013 ve 2017 yılları arasında Erbaa İlçesi'nde güzellik ve estetik alanında derma es ismi ile adi ortaklık ilişkisi kurulduğu, buna göre davacının şirket ismi olan derma es ismini, ihdas ve istimal eden ve piyasada maruf hale getiren olduğunu ispat edemediği gibi davalı ile davacı arasında adi ortaklık ilişkisi bulunması nedeniyle derma es isminin davalı tarafından da müşterek kullanım hakkının mevcudiyeti nedeniyle davalının daha önce yaptığı marka başvurusu sonucu TÜRKPATENT nezdinde gerçekleştirdiği marka tescilinden doğan öncelik hakkı karşısında dava konusu markanın hükümsüzlüğü mümkün olamayacağından yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirketin 14 yıldır güzellik ve estetik alanında aralıksız faaliyette bulunduğunu, Tokat İli'nde derma es ismi ile tanındığını, davacı şirketin tek ortaklı olduğunu, davacı şirketin tek ortağı olan ...'ün davalı ile 2013 yılında derma es ismi ile adi ortaklık kurduğunu, ...'ün rızası olmadan iş yeri terk evrağı imzalandığını, adi ortaklıktan çıkarıldığını, davalının kötü niyetli olarak derma es ismini marka olarak tescil ettirdiğini, davacı iddialarının irdelenmediğini, bilirkişi raporu alınmadığını, davacının iddiasının dosyadaki deliller ile sabit olduğunu, tanık beyanlarının açık olduğunu, davacının kendi ihdas ettiği ve meşhur ettiği markayı kullanma hakkı bulunduğunu, davanın reddi kararının ve gerekçesinin doğru olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının da isabetli olmadığını, adi ortaklık ilişkisi bir an için olsa bile bu durumda adi ortaklardan her birinin muvafakatı ile ancak marka tescili gibi önemli yönetim işinin yapılabileceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, markaya tecavüzün men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk