muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5282, Karar No: 2024/2343, Tarih: 21.03.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının CMR senedine şerh düşmeden emtiayı teslim aldığını, artık ambalajlama, yükleme, istifleme hatası ileri süremeyeceğini, müvekkilinin yüklemede kusurlu davrandığına dair tek bir delilin bulunmadığını, müterafik kusurlu kabul edilemeyeceğini, hasarın soğuk zincirdeki bozulmadan kaynaklandığını, Mahkeme kararını gerekçe içermediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamına uygun araştırma yapılmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkiline en fazla %25 oranında kusur atfedilebileceğini, ekspertizin tamamen yükleme ve istifleme hatasına işaret ettiğini, bundan dolayı alt kattaki kasaların üsttekilerin baskılarıyla zarara gördüğünü, malın gönderici davacı tarafından yüklenip istiflendiğini, bilirkişilerin ambalajlamanın usulüne uygun olup olmadığını araştırmadığını, soğuk zincirin kırıldığı iddiasının ispatlanamadığını, kabul etmemekle birlikte soğuk zincirin korunamaması halinde bile hatalı istiflemenin illiyet bağını kestiğini, müvekkilinin sınırlı sorumluluğunun bulunduğunu, ürünün fiyatının ortalama 1,00 TL olduğunu, işletmece masrafı adı altında bir masraf belirlenemeyeceğini, ürünün 2. sınıf olduğunun dikkate alınmadığını, tazminat hesabının yanlış yapıldığını, ısrarlı beyanlarına rağmen sınırlı sorumluluk hesabının göz ardı edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını gerektirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşıma sırasında hasar gören emtia bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Kanun'un 683 üncü maddesinin birinci fıkrası.

2.CMR Konvansiyonu'nun 8, 9, 17 ve 18 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7854, Karar No: 2012/34955, Tarih: 17.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/7854 E.  ,  2012/34955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan tüm aşamalarda, sanık ...'ın yanındaki arkadaşı ve yaşı küçük diğer sanık ...'nin burnuna doğru yumruk attığını ve her ikisinin yumrukla kendisine vurduğunu söylemesi, sanık ...'ın ise arkadaşı ...'nin olaya karışmayıp katılanla yumrukla karşılıklı kavga ettiklerini savunması ve sanığın işten çıkarılmasına katılan ...'in sebep olduğunu düşünerek yaraladığının anlaşılması karşısında katılanın beyanlarında çelişki olmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8684, Karar No: 2010/14548, Tarih: 30.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8684 E.  ,  2010/14548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 5.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlular hakkında 2.335.-TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 835.-TL asıl alacak, 33.62.-TL faiz toplam 868.62.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 835.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacılara verilmesi üzerine karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar 7.1.2010 tarihinde başlatmış oldukları icra takibinde sözlü sözleşmeye dayanarak 2007 Mayıs ila Eylül ayı kirası aylık 350.-TL'den, 2008 Ekim ay kirası 375.-TL, 2009 Mart ayı kira farkı 120.-TL, 2009 Nisan, Mayıs, Haziran ayları kira farkları her ay için 70.-TL, 2009 Temmuz ayı kirası 420.-TL 2009 Ağustos, Eylül kira farkları her ay için 70.-TL, 2009 Ekim kira farkı 85.-TL, 2009 Kasım, Aralık her ay için kira farkı 70.-TL, 2010 Ocak kirası 420.-TL, 2010 Şubat kirası 420.-TL'den toplam 2.335.-TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalılar süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazında aylık kiranın 350.-TL olduğunu, kiraları ödediklerini bildirmişlerdir.Davacı alacaklılar İcra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmış olup, aylık kiranın 2008 yılı için 375 TL, 2009 ve 2010 yılı için 420 TL olduğunu İİK'nun 269/b maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile kanıtlayamamışlardır. Bu durumda aylık kiranın davalıların bildirdiği 350.-TL olduğunun kabulü gerekir. Ayrıca takip tarihi dikkate alındığında Şubat 2010 kira parasının henüz istenebilir hale gelmediği görülmektedir. Mahkemece Şubat 2010 ay kirası hesaba katılmayarak aylık kiranın 350.-TL olduğu kabul edilerek ve ödemeler de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13107, Karar No: 2013/12751, Tarih: 05.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13107 E.  ,  2013/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Ak Enerji Elektrik Üretim A.Ş.

vekili Av....

2-Tinsa Ticaret İnşaat ve San.Ltd.Şti.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı Ak Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi de davalı Ak Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 05.07.2013 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı Ak Enerji Elektrik Üretim A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davacı ve davalı Ak Enerji Elektrik Üretim A.Ş.'ne yükletilmesine, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19679, Karar No: 2015/33808, Tarih: 26.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19679 E.  ,  2015/33808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/10574

MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/891 (E) ve 2013/536 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Sanık savunmaları, müşteki beyanı, tanık Özge ve dosya içinde bulunan 08.10.2012 tarihli CD izleme tutanağı ile dosya kapsamına göre alkollü olan müştekinin sanıklardan Tuğrul'un kız arkadaşına laf atması sonucu Tuğrul ile müşteki arasında başlayan tartışma sonucu müştekinin bıçak çıkarması ve Tuğrul'un yardım istemesi üzerine olay yerine gelen Tuğrul'un arkadaşları olan diğer sanıklar Ramazan ve Yusuf'un da olaya dahil olarak müştekiyi kasten yaraladıkları ve ilk haksız hareketin müştekiden geldiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanıklar lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. U.., sanık T.. T.. ve sanık Y.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25893, Karar No: 2013/10525, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25893 E.  ,  2013/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın oğlu olan ...'ın 31.07.2007 tarihinde ... ... Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde eğitimine devam etmekte iken, sanığın Eylül ayının ilk günlerinde oğlu ...'ı Özel Kardelen ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine kaydını yaptırdığı ve ...'ın 03.09.2007 tarihinden itibaren belirtilen merkezde eğitim gördüğü halde, sanığın, oğlu ...'ın 2007 Eylül ayı boyunca ... ... Özel Eğitim Merkezinde derslere devam ettiğine dair sözkonusu eğitim merkezi tarafından düzenlenen birseyselleştirilmiş çalışma ve rehabilitasyon programını imzalamak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada;

Sanığın suça konu belgenin ... ... Eğitim Kurumu yetkililerince evine getirilerek imzalanmasını istemeleri üzerine belgenin içeriğini bilmeden imzaladığına ilişkin savunması, suça konu sanığa imzalattırılan belgenin bizzat ... ... Özel Eğitim Merkezi görevlilerince düzenlenmiş ve yine bu kurum görevlilerince maliyeye ibraz edilmiş oluşu ve bu belge ile fatura karşılığında maliyeden alınan 411.000,00 TL paranın doğrudan belirtilen eğitim merkezi bütçesine aktarılması karşısında sanığın yüklenen suçları işleme kastıyla hareket ettiği sabit olmadığı yönündeki mahkeme kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11952, Karar No: 2019/2657, Tarih: 26.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11952 E.  ,  2019/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık ... hakkında 17.04.2014 tarihli Nazilli İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen sağlık kurulu raporunda "Atipik Psikoz ve Şizotipal Kişilik Bozukluğu" tanısı konulduğunun ve Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınacak rapor ile nihai kararın verileceğinin belirtilmesi karşısında; inceleme konusu suça ilikşin olarak tanığın Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevki ile beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğinin tespiti yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3841, Karar No: 2019/11030, Tarih: 15.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3841 E.  ,  2019/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 02/09/2014 yerine 18/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının hafta tatili, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken arttırılan miktarlar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağına yönelik bentlerin çıkartılarak yerlerine;

" Mahkememizin 2016/53 E. sayılı asıl dava dosyası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile;

3- Fazla mesai talebinin kısmen kabulü ile; 1.867,17 TL. net fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu davacının hak ettiği fazla mesai ücreti 1.307,01 TL. olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 680,31 TL. fazla mesai ücretinden, 10,00 TL.sinin dava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Hafta tatili ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile; net 3.567,28 TL hafta tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu belirlenen 2.497,09 TL. hafta tatili ücretinden 10,00 TL.sinin dava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Genel tatil ücret alacağının kısmen kabulü ile; net 451,04 TL. genel tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu davacının hak ettiği genel tatil ücretinin 315,72 TL. olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 255,70 TL. genel tatil ücreti alacağındandava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

" bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10657, Karar No: 2023/3140, Tarih: 08.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10657 E.  ,  2023/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 18. İcra Hukuk Mahkemesi

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, borçluların borca itirazı üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın kabulüne, takibin borçlular yönününden iptaline karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, borçluların itirazının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlular tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.İTİRAZ

Borçlular itiraz dilekçesinde; senedin ön yüzünde aval şerhlerinin bulunmadığını, arka yüzünde yazılı olan ve borçlular tarafından yazılıp yazılmadığı belli olmayan "avalimdir" ibaresinin, kim için verildiği yazılmadığından geçerli olmadığını, lehtardan önce yazılmış olması sebebi ile ciro zinciri içinde kabul edilemeyeceklerini ve haklarında takip yapılamayacağını ileri sürerek takibin iptalini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; takibe konu olan senedin arka yüzünde borçlulara ait imzalar, adreslerle avalimdir ibaresi karşılaştırıldığında hepsinin aynı kalemden çıktığının görüleceğini, senedin ön yüzünde yer olmaması sebebiyle borçlular ... ve ... tarafından senedin arka yüzüne "avalimdir" ibaresinin yazılmasıyla aval şerhinin verildiğinin açık bir biçimde görüldüğünü, avalin kim için verildiğinin belirtilmemesi halinde keşideci için verildiğinin kabul edilmesi gerektiğini, ilk cirantanın lehtar olması halinde ciro zincirindeki kopukluktan bahsedilemeyeceğini, Serdar Yılmaz'ın lehtar olduğu ve usulüne uygun bir biçimde kendisine ciro ettiğini ileri sürerek itirazın reddini, borçlular aleyhine asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve %10 para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19 HD'nin 2021/566 E-2021/1072 K. sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere senedin arka yüzüne yazılan aval şerhinin geçerli kabul edilemeyeceği ve ciro olarak kabul edilse dahi lehtardan önceki ciroların geçerli bir ciro olarak kabul edilmemesi sebebiyle borçlu sıfatı bulunmayan davacılar aleyhine başlatılan takibin İİK'nın 170/a maddesi uyarınca iptali gerektiği gerekçesi ile itirazın kabulüne, takibin borçlular yönününden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kanundaki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunu, senedin arka yüzüne aval şerhinin verilmesinin mümkün olduğunu, kaldı ki Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğunu, takibe konu senet incelendiğinde Serdar Kocaoğlu'nun lehtar olduğu ve usulüne uygun bir biçimde kendisine ciro ettiğini, borçluların takibe konu olan senedin ön tarafında yer kalmaması sebebiyle senedin aka yüzüne aval şerhi verdiklerini, senette avalist konumunda oldukları göz önüne alındığında ciro silsilesi içerisinde değerlendirmelerinin mümkün olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 778 inci maddesi atfı ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701 inci maddesine göre; aval şerhinin, bono veya alonj üzerine yazılacağı, avalin, “aval içindir” veya bununla eş anlamlı başka bir ibare ile ifade edileceği ve aval veren kişi tarafından imzalanacağı, aval şerhinin çekin ön yüzüne yazılmasının zorunlu olmadığı, maddenin üçüncü fıkrası gereğince; düzenleyenin imzası hariç olmak üzere ön yüze atılan her imzanın aval şerhi sayılacağı, bononun arka yüzüne atılan her imza ciro hükmünde ise de, aval verildiğini gösterir bir ibare kullanılarak arka yüze imza atılmasının mümkün olduğu, söz konusu imzanın, ciro değil aval hükmünde olduğu, eş anlatımla, aval şerhini içermeksizin çekin arka yüzüne atılan her imzanın, ciro hükmünde olduğu, somut olayda, takibe konu bononun arka yüzünde; “Avalimdir ..." ve “Avalimdir ..." ibaresinin yer aldığı ve anılan şahısların inkar etmedikleri imzalarının bulunduğu, bu imzaların ciro hükmünde değil, aval hükmünde olduğu, yukarıda yer verilen maddenin dördüncü fıkrası gereğince de, kimin için aval verildiği belirtilmediğinden düzenleyen için verilmiş sayılacağı (Yargıtay 12 HD 2016/15689 Esas 2017/8305 Karar, Yargıtay 12 HD 2017/505 Esas 2017/6342 Karar) gerekçesi ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, borçluların itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlular temyiz dilekçesinde;senedin ön yüzünde aval şerhlerinin bulunmadığını, arka yüzünde yazılı olan ve borçlular tarafından yazılıp yazılmadığı belli olmayan "avalimdir" ibaresinin, kim için verildiği yazılmadığından geçerli olmadığını, lehtardan önce yazılmış olması sebebi ile ciro zinciri içinde kabul edilemeyeceklerini ve haklarında takip yapılamayacağını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde senedin arka yüzünde bulunan aval şerhinin geçerli olmadığı yönündeki borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 169/a, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 778 inci maddesi atfı ile 701 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçluların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.