muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20828, Karar No: 2013/20466, Tarih: 04.07.2013

Diğer işçi....’ın ... 10. İş Mahkemesinin 2009/357 E, 2010 /1006 K sayılı dosyasında ise davacının haftada 9.5 saat fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde çalışmadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ve Dairemizin 04.07.2013 tarih ve 2011/23218 E, 2013/ 20452 K sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davacı ve iş arkadaşlarının aynı çalışma sistemine tabi olmaları nedeniyle dosyalarda dinlenen tanıklar ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacının haftada 9.5 saat fazla çalışma yaptığı anlaşıldığından haftada 16.5 saat fazla mesai yaptığının kabulü isabetsizdir.

3. Davacının hafta tatillerinde çalıştığı kesin olarak kanıtlanamadığından hafta tatili ücreti alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4. Davacının giydirilmiş ücretinin hesaplanması sırasında ücrete eklenen yemek parasının iş müfettişi raporu uyarınca 1.50- TL olarak hesaba dahil edilmesi gerekirken yazılı şekilde 3.21 TL olarak ilavesi de doğru değildir.

5. Fazla çalışmaların ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Mahkemece fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından davacının izinli, raporlu veya mazeretli olarak çalışmadığı süreler olabileceği kabul edilerek hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yapılmaması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2453, Karar No: 2009/3704, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2453 E.  ,  2009/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 228 ada 4 parsel sayılı 4279,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın % 40 - 60 eğimli, üzerinde kayalıklar ve maki örtüsü ile kaplı orman sayılan yerlerden olduğu, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı, Orman Yönetimi, orman iddiasıyla her zaman dava açılabileceği gibi taşınmazın Hazine tarafından da orman olarak kullanılmak üzere her zaman tahsis edilebileceği gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26413, Karar No: 2019/13663, Tarih: 02.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26413 E.  ,  2019/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkdan ...'in Vakfıkebir ilçesindeki, 14 Şubat İletişim isimli Türkcell bayiisinin müdürü olduğu ve arkadaşı diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte hareket ederek, yurt dışından diz üstü bilgisayar geldiği, laptop çekilişi yapılacağı, yardım kampanyası için imza toplandığı gibi çeşitli söylemlerle katılan ve müştekileri inandırdıkları ve belli süre abonelik taahhüdünde bulunanlar için cihaz kampanyasına ilişkin taahhütname imzalatıldığı, ancak hak sahiplerine verilmesi gereken laptop ve cep telefonu gibi cihazların da verilmediği gibi, yüksek bedelli faturalar geldiğinde katılan ve müştekilerin olayın farkına vardıkları, böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

1- Katılan ..., katılan ..., katılan ..., ... yönünden yapılan incelemede;

Katılanların alınan beyanlarında; Trabzon Vakfıkebir ilçesindeki Turkcell bayiisinden GSM hattı sözleşmesi imzalamadıkları, kendilerine ait nüfus cüzdanı bilgileri ile GSM hattı çıkartıldığını beyan etmeleri karşısında nüfus cüzdanları kullanılarak telefon aboneliği alınmak suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının işlendiğinin iddia edilmesi karşısında; sözleşmelerde bulunan imzalar ile sanıklar ve katılanların el ürünü olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Müşteki ..., müşteki ..., müşteki ...,müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ...,müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki Mehmet Sercan, müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., müşteki ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ... Milet, katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ... ..., katılan ..., katılan ..., katılan ..., katılan ... yönünden yapılan incelemede; Dosyada katılan ve müşteki anlatımları ile beraat eden sanıkların anlatımından; Sanık ..., sanık ... ve diğer sanık ... ile baştan itibaren anlaşıp birlikte hareket ederek, yurt dışından diz üstü bilgisayar geldiği, laptop çekilişi yapılacağı, yardım kampanyası için imza toplandığı gibi çeşitli söylemlerle katılan ve müştekileri inandırdıkları ve gerek ilçeden gerek ise çevre ilçelerden araçlarla getirilen katılan ve müştekilere belli süre abonelik taahhüdünde bulunanlar için cihaz kampanyasına ilişkin taahhütname imzalatıldığı, imza sırasında taahhütnamenin okunmasına çeşitli bahanelerle imkan sağlanmadığı gibi hak sahiplerine verilmesi gereken laptop ve cep telefonu gibi cihazların da verilmediği ve düşük fiyata piyasada satılmaya çalışıldığı, yüksek bedelli faturalar geldiğinde katılan ve mağdurların olayın farkına vardıkları, böylece sanıkların söylemi ve hileli hareketleri nedeniyle gerçekleşen eylemin TCK'nun 158/1-h. maddesinde yazılı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1)Sanıklar hakkında, ayrı yer ve zamanda gerçekleşen eylemler yönünden her bir mağdur sayısınca suç oluşacağı, sadece aynı grupla ve aynı anda telefon bayiine gelenler yönünden TCK'nın 43. maddesinin uygulanabileceği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi,

2)Sanıklar Yeliz ve Anıl'ın baştan beri diğer sanıkla birlikte hareket ederek mağdurları telefon bayiine yönlendirdirmeleri nedeniyle, suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştirdikleri ve TCK'nın 37. maddesi kapsamında belirtilen "fail" olduğu gözetilmeden, cezalarından "suça yardım ettiği" gerekçesiyle aynı Kanun'un 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2523, Karar No: 2023/2693, Tarih: 16.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2523 E.  ,  2023/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/628 E., 2022/2311 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/260 E., 2021/19 K.

Taraflar arasındaki davacı murisinin vefatının meslek hastalığı sonucu olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı murisi ...'in TTK ya ait maden ocaklarında çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını, murisin meslek hastalığı nedeni ile tedavi gördüğünü, sağlığında davalı SGK tarafından meslek hastalığı sürekli iş göremezlik derecesinin %78 olduğunun belirlendiğini, murisin ölümü ile davalı kuruma başvuru yaparak ölümünün meslek hastalığı sonucu olup olmadığının tespiti taleplerinin davalı kurumca ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığının YSK raporu ile tespit edilmesi nedeni ile reddedildiğini ancak bu tespitin yerinde olmadığını ve Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini belirterek davacı murisi ...'in meslek hastalığı sonucu öldüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığının YSK raporu ile belirlendiğini, murisin sağlığında almak meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranı verilmesinin ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğu anlamına gelmediğini belirterek haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımına uğradığını, süresinde açılmadığını ve sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; meslek hastalığı neticesinde meydana gelen ölümün müvekkili kurum işyeri çalışmalarından doğmadığını, bu nedenle husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, müteveffanın başka işyerlerinde de çalışmaları olduğunu, ölümün başka iş yerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğduğunu, müvekkili kurumun gerekli önlemleri aldığını ve almaya devam ettiğini, bu bakımdan müvekkilinin kusuru olmadığını, ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığını, diğer şartların araştırılması gerektiğini, kaldı ki müteveffanın bölgeleri yaş ortalamasının üstünde öldüğünü, meslek hastalığı ile ölüm olayı arasında uygun neden-sonuç bağının kanıtlanmasının, ölüm nedeninin araştırılması gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı murisinin, dava dışı TTK işletmelerinde çalışan ... hakkında meslek hastalı ölüm tespiti istenmiş olan iş bu davanın yargılamasında alınan bilirkişi raporlarının ve Mahkemenin hukuki değerlendirmesinin uygun olmayıp bu rapora dayanılarak verilen kararın da bu gerekçe ile yerinde olmadığını, davacı murisi ... hakkında sağlığında % 78 oranında maluliyet verilmiş olmasının ölümün de meslek hastalığından dolayı gerçekleştiği anlamına gelmediğini, kaldı ki kurumlarına yapılan başvuru neticesi yapılan inceleme ve Konsey Kararında ölümün meslek hastalığından olmadığı sonucuna ulaşıldığını, bu açıdan davanın hukuki dayanağının bulunmadığını, ... Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi ve Kurumları Sağlık Kurulu kararı ile davacının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığı sonucuna ulaşıldığı dikkate alındığında, Adli Tıp Üst Kurulu tarafından verilen raporu kabul etmediklerini, konusunda uzman bilirkişilerden oluşan Üniversite akademisyenlerinden oluşan bir bilirkişiden rapor alınması sonrasında karar verilmesi gerekirken, ölümün meslek hastalığı sebebiyle olduğu yönünde tesis edilen kararın kaldırılmasını talep ettiklerini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Somut dava, davacının murisinin vefatının meslek hastalığından kaynaklandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Somut dava, davacının murisinin vefatının meslek hastalığından kaynaklandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 58 inci ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17492, Karar No: 2013/6893, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17492 E.  ,  2013/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan düşme hükmü sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 20:45 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmemiş, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, hafif eğimli düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan meçhul sürücünün, ışık kontrolsüz 4 yönlü kavşakta, kavşaklarda geçiş önceliği kuralına aykırı hareket ederek mağdur ...'ın aracına tam kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; mağdurun, kaza sonrası kolluk görevlilerince kaza tespit tutanağının düzenlendiği anda kendi aracına çarpan meçhul sürücünün idaresindeki aracın beyaz renkte olduğunu belirtmesi, sanığa ait aracın renginin gri olması ve ... üzerinde yapılan incelemede aracın boya, tamir görmediğinin belirlenmesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olması ve CMK'nın 223/9. maddesi uyarınca derhal beraat kararı verilmesini gerektiren şartların bulunması karşısında, beraat yerine yazılı şekilde, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de; sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18915, Karar No: 2017/6293, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18915 E.  ,  2017/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Yenimahalle mahallesi 405 ada 54 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Yüksekova Belediye Başkanlığının 01.12.2015 tarihli yazısında, enerji nakil hattının dışında kalan alanlarda yapı yapılmasının uygun olmadığı; 16.06.2016 tarihli yazısında da, enerji nakil hattı altında kalan alana inşaat izni verilmeyeceği belirtilmektedir.

Dava konusu taşınmazın tamamından enerji nakil hattı geçirildiği, dolayısıyla taşınmazdan yararlanma olanağı kalmadığı gözetilerek, taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken, irtifak hakkı karşılığına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

-/-

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2497, Karar No: 2013/21732, Tarih: 10.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/2497 E.  ,  2013/21732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'e yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanıklar ..., ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, olay yerine gelen polislerden birisinin ...'in burnuna telsizle vurduğunu savunmaları ve adli raporun da savunmaları doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10 /09 / 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.