muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4020, Karar No: 2024/3513, Tarih: 13.06.2024

3. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 sayılı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespitdavası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

4. Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

5. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19 uncu maddesi son fıkrasında; Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11 inci madde çerçevesinde taktir olunan bedeli zilyedine ödenir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Somut olayda; dava konusu taşınmazların kamulaştırılmasının kararlaştırıldığı dosya kapsamı ile sabit olup, davacının 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19 uncu maddesi son fıkrası gereğince dava açmasında hukuki yararı bulunduğu sabittir. Diğer taraftan anılan kanun maddesinde zilyedin iyi niyetli olması noktasında bir ifade bulunmamaktadır. O halde anılan kanun gereğince; zilyedin yapmış olduğu binaların, kendisi tarafından meydana getirildiğini isteyebileceği kuşkusuzdur. Ne var ki mahkemece çekişme konusu taşınmazlarda davacı tarafından yapıldığı iddia edilen muhdesatların nitelikleri kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiştir. Bina niteliğinde sayılan sabit yapıların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespit edilmesi halinde muhdesat aidiyeti kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

04/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun; “Aynın İhtilaflı Bulanması Tescil ve Tapuda Kayıtlı Olmayan Taşınmaz Malın Kamulaştırma Bedelinin Mahkemece Tespiti ve Zilyedin Hakları” başlıklı Üçüncü Kısmı, 16 ila 19. maddelerden oluşmakta ise de 16 ve 17. maddeler ilga edildiğinden bu kısım 18 ve 19. maddeden oluşmaktadır.

Kanunun 18. maddesi, kamulaştırılması kararlaştırılan taşınmaz malın mülkiyeti üzerinde ihtilaf bulunması halinde, kamulaştırmayı yapan idarece ne şekilde işlem yapılacağına ilişkin hükümler yer almaktadır.

Kanunun 19. maddesinde ise kamulaştırılması kararlaştırılan taşınmazın tapuda kayıtlı olmaması halinde yapılacak işlemlere ilişki olup maddenin son fıkrası, taşınmaza ilk hükümler gereğince zilyet olan ve kamulaştırma bedeli almayı hak eden kişinin, hak edeceği kamulaştırma bedelinin hesaplanmasına ilişkindir. Başka bir deyişle, tapusuz bir taşınmazda muhdesatı olan bir kişinin kamulaştırma bedeline hak kazanabilmesi için 19. maddenin tüm hükümleri birlikte değerlendirilerek hukuki yararının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Maddenin son fıkrası, dava açma hakkı bulunan kişinin alacağı kamulaştırma bedelinin hesabına ilişkin olup, bu hüküm eldeki davanın hukuki dayanağını oluşturmaz.

Dava konusu olaya gelince; kamulaştırılan taşınmazın tapulu olduğu, malikinin Hazine ve mülkiyetinin ihtilaflı bulunmadığı anlaşıldığına göre, olaya uygulanması gereken hüküm 18. madde hükmü olup, mahkemece bu husus belirlendiğinden ve davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçeleriyle açıklandığından, usule ve kanuna uygun ilk derece mahkemesi kararının ve dolayısıyla bu kararı uygun bulan bölge adliye mahkemesi kararının onanması gerekirdi. Olayda uygulama yeri bulunmayan bir hükme dayanılarak hükmün bozulmasını yanlış değerlendirdiğimden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14298, Karar No: 2017/11849, Tarih: 28.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14298 E.  ,  2017/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

30.08.2012 tarihinde meydana gelen orman yangınının çıkış sebebinin tespiti amacıyla yapılan keşif sonucu düzenlenen elektrik bilirkişisi raporunda, enerji nakil hattı iletkenlerinin aşırı sıcak nedeniyle normalden fazla genleşerek sarkarak, altındaki kızılçam ağacına teması sonucu yangın çıktığı, bölgedeki bütün hat ve şebekelerin kısa süre içerisinde bakım onarımdan geçirilmesinin pratikte mümkün olmadığı, yangın tarihinde bölgedeki hava şartlarının normalin üzerinde sıcak ve rüzgarlı olmasının yangın çıkmasını kolaylaştırdığı dikkate alınarak meydana gelen orman yangınında sanıklara kusur atfedilemeyeceği yönünde görüş bildirildiği, sanık ...'in ise eleman yetersizliği sebebiyle sürekli bakım yapamadıklarını beyan ettiği ve mahkemenin bu bilirkişi raporuna itibar ederek sanıklar hakkında beraat kararı verdiğinin anlaşıldığı; ancak; olay günü...'da hava durumunun 37 derece olduğunun meteoroloji arşivinden tespit edildiği ve bu hava sıcaklığının ... ili açısından beklenmedik ve aşırı bir sıcaklık olmadığı, kaldı ki her bölgenin kendine özgü iklim, çevre ve benzeri koşullarının değerlendirilerek gerekli önlemlerin alınması gerektiği, eleman eksikliği nedeniyle bakım onarım işlerinin kısa aralıklarla yapılmasının mümkün olmayacağı bildirilmiş ise de bu durumun sanıkların sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı hususları da birlikte dikkate alındığında, suç tarihi itibariyle enerji nakil hattının güzergah temizliğini de içeren bakım sorumluluğunun sanıkların üzerinde olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2181, Karar No: 2012/9915, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2181 E.  ,  2012/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, 01.11.2005 tarihli mağdura ait geçici raporda, ''burun sırtında 2 cm uzunluğunda kesi olup...'' ibaresi bulunduğu, yine olayın bizzat görgü tanığı ..., ''sanığın bıçakla mağdurun burnuna vurarak burunda iz ve çatlak oluşturduğunu..'' belirtmiş olmasına göre, mağdurun çehresindeki sabit izin yumruk yada kesici aletle meydana gelip gelmediği hususunda adli tıp uzmanından rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42530, Karar No: 2012/2845, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42530 E.  ,  2012/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 03.05.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4-104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu tel kazıkların istirdatı ... olmak üzere Orman İdaresine bırakılmasına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39, Karar No: 2011/9495, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/39 E.  ,  2011/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın eser sözleşmesi niteliğindeki tek direkli katamaranın dümen tamiratı ve yelken yenilenmesi işinden kaynaklanmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20171, Karar No: 2013/4380, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20171 E.  ,  2013/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'nin, ... Merkezi’nde personel çalışma belgesi olmaksızın iç hastalıkları uzmanı olarak görev yaptığı süre içerisinde, aynı kurumda tam zamanlı olarak çalışan ... ...'in kaşesini kullanmak suretiyle Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan sağlık yardımı alan kişileri muayene ederek tahlil, tetkik ve değişik işlemler istediği, ... Merkezi'nin sahibi ve müdürü olan sanık ...'ın da, sanık ...’in personel çalışma belgesi olmadığını bildiği halde çalışmasını sağlayarak, SGK'dan haksız olarak 6.296,12 TL'yi tahsil edip kurumu zarara uğrattıklarının iddia edildiği olayda; iç hastalıkları uzmanı olduğu konusunda ihtilaf bulunmayan sanık ...’nin, çalıştığı dönemde aynı kurumda yine iç hastalıkları uzmanı olarak çalışan ...’in rahatsızlığı nedeniyle tıp merkezine gelememesi üzerine onun yerine baktığı, 12.03.2007 tarihinde çalışma izni için müracaatta bulunmasına rağmen, işlemlerinin uzun sürmesi nedeniyle acil durumda olan hastaların muayene işleriyle ilgilenmek zorunda kaldığı, öte yandan, ... Başkanlığı’nca düzenlenen 22.03.2007 tarihli personel çalışma belgesinin 27.03.2007 günü sanığa tebliğ de edildiği, ayrıca reçetelerin kaşelenme işleminin sekreterlik tarafından yapıldığı gözetilerek, sanıkların üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4577, Karar No: 2018/1317, Tarih: 24.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4577 E.  ,  2018/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, davalı kiracı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... San. Ve Tic. A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçluların itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davalı kefiller yönünden davanın reddine, davalı kiracı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı kiracı şirket ve kefil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... yönünden dava reddedilmiş olup, davalı ...’in kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu sebeplerle davalılar vekilinin ... yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalılar vekilinin davalı kiracı şirket yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine ,

3- Davalılar vekilinin davalı kiracı şirket yönünden tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı, 31/01/2014 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 24/03/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 101.677,06 TL kira ve KDV alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlular süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmişlerdir.

Ürün kirası, TBK'nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Kanunun 362. maddesinde '' Kiracı, sözleşmede aksine bir hüküm veya yerel âdet olmadıkça, kira bedelini ve yan giderleri her kira yılının ve en geç kira süresinin sonunda ödemekle yükümlüdür. Kiracı, kiralananın tesliminden sonra vadesi gelmiş kira bedelini veya yan giderleri ödemezse kiraya veren, kiracıya yazılı olarak en az altmış günlük bir önel verip, bu önel içinde ödememesi durumunda sözleşmeyi feshedeceğini bildirebilir '' düzenlemesi bulunmaktadır.

Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşmede; kiralanan yerin münhasıran kendi adına işletilmek üzere kiraya verildiği, belediye çalıştırma ruhsatı, vergi dairesi iş yeri açma bildirimi, ... abonelikleri, ÇED belgesi kendi üzerine alacağı yazılı olduğundan kiralananın ürün kirası niteliğinde olmadığı belirtilmiş ise de;

Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşmede; kiralanan yerin münhasıran kendi adına işletilmek üzere kiraya verildiği, belediye çalıştırma ruhsatı, vergi dairesi iş yeri açma bildirimi, ... abonelikleri, ÇED belgesi kendi üzerine alacağı yazılı olduğundan kiralananın ürün kirası niteliğinde olmadığı belirtilmiş ise de;

Kira sözleşmenin 1/c maddesinde kiralanacak olan tesis içerisindekiler ile birlikte taraflarca bir ürün olarak kabul edildiği, iş bu sözleşmenin Türk Borçlar Kanunu “Dördüncü Bölüm Kira Sözleşmesi” altında “Genel Hükümler” ve “Ürün Kirası” ayrımlarındaki maddeler kapsamında “Hasılat / Ürün Kirası Sözleşmesi” olarak hazırlanıp imzalandığı, tarafların iradeleri ile kabul ve tasvip edildiği, ayrıca TBK'nun ürün kirasını düzenleyen hükümlerinin iş bu sözleşmeye uygulanacağı, kiralamada asıl olarak kabul edilecek olanın, makina ve teçhizat v.s. eşyayı kapsayan tesisin asıl olacağı, binanın tesisin kiralanması nedeniyle kiralandığı ve tesisin ayrılmaz bir parçası olduğu, tarafların bu hususları peşinen kabul ve taahhüt ettiği, itilaf hallerinde TBK'nın örtülü konut ve işyeri kiralarını düzenleyen hükümlerine ilişkin itiraz ve defileri ileri sürülemeyeceğinin kabul ve taahhüt edildiği kararlaştırılmış olması ve ürün kirası hükümlerinin de kiracı lehine olması nedeniyle taraflar arasındaki kira ilişkisinde TBK'nın 357 ve devamı maddelerinde düzenlen ürün/hasılat kirası hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere kira sözleşmesi hükümlerine göre kiracıya 30 gün yerine 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekir. Ne var ki davacı tarafından yapılan icra takibinde davalı kiracıya 30 gün ödeme süresi verilmiş olup 30 günlük ihtar süresi tahliye yönünden hukuki sonuç doğurmayacağından tahliye istenemez. Belirtilen nedenlerle tahliye talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı borçlular vekilinin ... yönünden temyiz isteminin REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı borçlular vekilinin kiracı yönünden tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1103, Karar No: 2016/441, Tarih: 22.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/1103 E.  ,  2016/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 26.02.2013

Sayısı : 123-33

Mağdurlar : 1- ..., 2- ...

Mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e, 35/2, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 14 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2013 gün ve 123-33 sayılı hükmün sanık müdafileri ve o tarihte katılan sıfatı olan ancak daha sonra şikayetinden vazgeçen mağdur ...'in vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.04.2014 gün ve 618-2698 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.09.2015 gün ve 273422 sayı ile;

"Sanık aşamalardaki savunmalarında; mağdurları tanımadığını, aralarında husumet bulunmadığını, öldürme kastı ile hareket etmediğini, içinde bulunduğu durum nedeniyle döner bıçağını salladığını, mağdurları takip etmediğini söylemiştir.

Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının raporlarında; '... ve ...'un basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarının' belirtildiği, sanığın savunması, mağdurların beyanları, mağdur raporları, sanığın olay sırasındaki tutum ve davranışlarına göre öldürme kastı ile hareket etmediği, eylemin yaralama olduğu” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, sanığın, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin hükümler yönünden Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.10.2015 gün, 4554-5034 sayı ve oyçokluğuyla itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Eylemlerin gerçekleşme şekli ve suçun sübutu yönünden uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu mu, yoksa nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;