muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18445, Karar No: 2013/1914, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18445 E.  ,  2013/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın rent a car işletmeciliği yaptığı, 11/04/2007 tarihli sözleşmeyle katılana kiraladığı aracı katılanın teslim etmesinden bir süre sonra katılanı arayarak aracın yağ kaçırdığını ileri sürüp ondan para istediği, katılanın para vermeye yanaşmaması üzerine sanığın müştekiye taahhütname olarak imzalattığı belgeyi bono haline dönüştürüp icra takibine koyduğunun iddia edildiği olayda; katılanın aracın şoför hatasından doğacak teknik arızaların, far kırılmalarının, teyp çalınmasının müşteriye ait olacağını belirten sözleşmeyi aynen kabul ettiğini belirtir şekilde imzaladığı, sözleşmede aracın hasar durumu bölümünde, aracın ön tamponun da vurma izi, motor conto yakması, blok çatlak olduğu, motorun alttan darbe alması nedeniyle 10 günlük kira bedeli olarak 2.500 TL'lik senedin ...’ya verildiğinin katılan tarafından kabul edildiği, suça konu senetteki imzaların ve tanzim tarihi rakamlarının katılan ...’ın elinden çıktığı, senet muhtevasındaki yazı ve rakamların sanığa ait olmadığı, suça konu senedin sözleşmede

belirtilen araçla ilgili hasar ve kira bedeli olarak verildiğinin katılan tarafından da sözleşmede kabul edildiği gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2088, Karar No: 2019/3399, Tarih: 21.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/2088 E.  ,  2019/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Diyarbakır 11. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2018 gün ve 2018/1 E. 2018/3 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2122, Karar No: 2009/2143, Tarih: 02.04.2009

16. Hukuk Dairesi 2009/2122 E., 2009/2143 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/2122 E., 2009/2143 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 15 ada 7 ve 176 ada 5 parsel sayılı 6598 ve 95890 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların tespiti sırasında uyuşmazlık çıktı-ğından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş, Kadastro Komisyonunca yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarıl-mıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, çekişmeli parsellerin davalı İbrahim mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Mehmet vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece temyize konu 176 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı İbrahim mirasçılarının tutunduğu 08.11.1946 tarih 6 sıra sayıiı tapunun sınırları kapsamında kaldığı ve tapunun krokisinden şeklen faydalanabildiği, bu yeri davacıların murislerinin İbrahim'e sattığı, o zamandan beri davalıların zilyet oldukları, davacıların zilyetliklerinin bulunmadığı, tapu kaydının tedavül görmediği, 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereği krokideki sınırların sabit ve zeminde olduğu gerekçesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 13/B-c maddesi şartlarının davalılar lehine gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli bulunmamaktadır. Temyize konu taşınmazın çifte tapu kaydı nedeniyle malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiş olması nedeniyle, 3402 sayılı Yasa'nın 30/2. maddesi gereğince gerçek hak sahibinin mahkemece re'sen tespiti gerekmektedir. Tapu kayıtlarının uygulaması ve zilyetlik yönünden yapılan araştırmalar yetersizdir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde mahallinde yeniden elverdiğince yaşlı, davanın sonucunda menfaati bulunmayacak, tarafsız yerel bilirkişiler, aynı yöntemle gösterilen taraf tanıkları, fen bilirkişileri ve 3 kişiden oluşan zirai bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılarak davacı ve davalıların tapularının kapsamları tereddüte yer bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeli, davalı tapu kaydının, davacıların tapu kaydının kapsadığı yerin bir kısmını kapsadığı belirlendiği takdirde, davalı tapusunun davacıların murislerinin satışı sonucu oluştuğu gözönüne alınarak davalı tapu kaydına değer verilmeli, davalı tapu kaydı kapsamı dışında kalıp, davacı tapusu kapsamında kalan bölüm olması halinde de, davacının dayandığı tapu kaydının hukuki değerini koruyup korumadığı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 13/B-c maddesine göre belirlenmelidir. Bunun için 3 kişilik uzman zirai bilirkişi kurulundan gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınarak taşınmazın içinde taşlık, kayalık ve çalılık niteliğinde olan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, bu gibi yerlerde hayvan otlatmanın ekonomik amaca uygun sürdürülen iktisabı zilyetlik sağlamayacağı hususu gözönüne alınmalıdır. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/B maddesi gereğince kayıt kapsamında kalan yerlerin aynı zamanda kayıt maliki veya alakalı kimselerin kullanımına elverişli özel mülkiyete konu yerlerden olması gerektiği de gözönüne alınarak, bu yerlerde davacı tapusuna değer verilemeyeceği gibi, davalılar yararına da 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 13/B-c maddesi koşulları da oluşmayacağı gözönüne alınarak Hazine'nin gerçek hak sahibi olup olmadığı tartışılmalı, fen bilirkişilerine taşlık, çalılık, kayalık yerleri gösteren ve keşfi izlemeye olanak veren krokili rapor düzenlettirilmeli, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır

. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BO-ZULMASINA), 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9541, Karar No: 2007/9399, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9541 E.  ,  2007/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 1. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalının kooperatif üyesi olması sebebiyle üyelikten kaynaklanan borcun ödenmesi amacıyla yapılan takipteki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 02.04.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15560, Karar No: 2019/13554, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15560 E.  ,  2019/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine davalı işyerinin kapatılması nedeniyle son verildiğini, alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddini savunurken davalı ... Vitrifiye Seramik Mad. Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatı alacağına ilişkin sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı 07/08/2003- 31/10/2003, 01/04/2004-07/06/2006, 01/12/2006-20/07/2010 tarihleri arasında davalılardan ...’a ait işyerinde çalışmış, daha sonra işyeri devri nedeniyle 09/08/2010-14/09/2013 tarihleri arasında diğer davalı Mapa Ltd. Şti.’de çalışmıştır. Buna rağmen mahkemece, kıdem tazminatı bakımından davalı ...'ın kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücret ile sınırlı olarak sorumlu tutulması gerekirken tüm döneme ilişkin kıdem tazminatı alacağından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14112, Karar No: 2018/15021, Tarih: 14.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14112 E.  ,  2018/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, “olay yerinden tesadüfen geçtiği, yol kenarındaki kişilerin araca el sallaması nedeniyle durduğu, bu kişilerin yabancı olduğunu anlayınca içlerinden araca binenleri indirdiği” biçimindeki savunmasıyla atılı suçlamayı reddetmesi, kaçak göçmenin “İranlı kişilerin kendilerini sınırdan geçirdikten sonra siz burada bekleyin siyah bir araç gelip sizi alacak dediği, o sırada askerlerin ışığını gören İranlıların kaçtığı, kendilerinin de yola doğru koştukları, yoldan geçen sanığın kullandığı beyaz bir aracı durdurdukları, şoförün kendilerinden korktuğu, bir şey demeden araca bindikten sonra sanığın aracı durdurduğu, askerlerin geldiğini görünce araziye doğru kaçtıkları, o anda sanığın askerleri görmediği, sanığı tanımadıkları” biçimindeki ifadesi ile “dere yatağından yola doğru koşan şüpheli şahısların olduğu, bu esnada seyir halindeki bir minibüsün tespit edildiği, nöbetçi askerlerin olay yerine doğru koştukları, şüpheli şahısların aracın kapısını açarak binmeye çalıştıkları, Kobra aracının sinyal ve ışıklı uyarı sistemi çalıştırılınca şüpheli şahısların araziye doğru kaçmaya başladıkları” biçimindeki 26/07/2013 tarihli yakalama tutanağı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile göçmenler veya onları olay yerine getiren kaçakçılar arasında önceden bir bağlantı olduğunun tespit edilememesi, göçmenlerin beyanına göre, onları bulundukları yerden siyah bir aracın alacağı, oysa sanığın kullandığı aracın renginin beyaz olduğu, ayrıca sanığın, “araca binenlerin yabancı olduğunu anlayınca onları araçtan indirdim” biçimindeki savunmasının kaçak göçmenlerin ifadeleri ile doğrulandığı, yakalama tutanağı içeriğinin de sanığın suça iştirak ettiğini tek başına ortaya koyacak yeterlilikte olmaması karşısında, sanık ...’ın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6861, Karar No: 2019/3637, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6861 E.  ,  2019/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12214, Karar No: 2010/13311, Tarih: 05.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12214 E.  ,  2010/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece 26.4.2005 tarihli oturumda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/1.maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekili 2.6.2005 tarihinde yenileme dilekçesi vermiştir.

Dava, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenebilir. (HUMK.m.409/3) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenince yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenmez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz. (HUMK.m.409/4) Görüldüğü gibi işlemden kaldırılan dosya usulde belirtilen süre içinde yenilenmediği takdirde, davanın yeniden görülebilmesi yeniden harç verilmesine bağlıdır. (1) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir. (Harçlar K.m.27/1) Davacı vekili, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra 2.6.2005 tarihinde yenileme talebinde bulunduğuna göre yeniden harç alınması zorunludur. Harcı ödenmemiş bir yenileme talebi sonuç doğurmaz. Harç eksikliği işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde de tamamlanmadığına göre, üç aylık sürenin bitiminden itibaren dava açılmamış hale gelmiştir. (HUMK.m.409/5) O halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13378, Karar No: 2015/42477, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13378 E.  ,  2015/42477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/279489

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2009/286 (E) ve 2011/73 (K)

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık D.. R.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Süresinden sonra olan sanık D.. R.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar D.. R.. ve S.. S.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık D.. R.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar D.. R.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar D.. R.. ve S.. S.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Soruşturma aşamasında, yaptığı tavan işinden dolayı 1.200.-TL alacağı olduğunu, bu parayı da daha sonra mağdurun işyerinden gidip aldığını ve bir daha da mağdurla görüşmediğini, mağdura tehdit mesajlarını kendisinin çekmediğini beyan eden sanığın duruşmada, 1.800.-TL mağdurdan alacağı olduğunu ve bu parayı almak için söz konusu tehdit mesajlarını çektiğini ifade ettiği, dosya içinde bulunan mesaj dökümlerinden sanık Davut'un mağdurdan 1.500.-TL borç para istediği ve bunun karşılığında da tehdit ettiği, senetleri getirdiğinden söz ettiğinin tespit edildiği, mağdur ve ortağı olan tanık Levent'in sanıkla iş yaptıklarını kabul etmekle birlikte borçları olduğunu reddedikleri, sanık Davut savunmanının da duruşmadaki beyanında, müvekkilinin alacak borç ilişkisine dair bir belge olmadığını belirtmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurdan yağmalanan para, cep telefonu ve iki adet senetten, olayın ertesi günü sanık Davut'un ağabeyi tarafından suça konu senetlerin yırtılarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin ugulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Ancak;

Mağdurdan yağmalanan para, cep telefonu ve iki adet senetten, olayın ertesi günü sanık Davut'un ağabeyi tarafından suça konu senetlerin yırtılarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin ugulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar D.. R.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.