muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16336, Karar No: 2024/5429, Tarih: 26.06.2024

Sanıkların aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, kriminal raporlar, olay, arama ve diğer kolluk tutanakları ve dava dosyasındaki sübuta yeterli tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin suçun vasfı ve sübutuna yönelik takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin Mahkemece kurulan hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıklara verilen adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit aylık tahsitlerle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tamamının tahsiline karar verildikten sonra, kararda, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

C.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin,suçun vasfına,suçun sübutuna,sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluştuğu anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın 06.09.2018, 11.09.2018 ve 24.11.2018 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eylemlerinin sabit olduğu, ancak bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu dört kez işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken, suçun temel şekli ile daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali ya da daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerinin birleşmesi halinde her bir eylem yönünden ceza miktarı somutlaştırılarak, yapılan somutlaştırma sonucu belirlenen cezalardan ağır olanına 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle sonuç cezanın tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 24.11.2018 tarihli eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 188 inci üçüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra, bu eylemine konu uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında bulunmayan "MDMA" olmasına rağmen, diğer eylemlerine konu sentetik kannabinoid nedeniyle temel cezadan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca artırım yapılmak suretiyle karma uygulama yapılıp belirlenen bu ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki salıverme taleplerinin REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünde,

Hüküm fıkrasının adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerinde sanıklar taksitlerden birisini süresinde ödemediğinde geriye kalan para cezasının tamamının tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanıklar ... hakkındaki salıverme taleplerinin REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1828 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7109, Karar No: 2018/1242, Tarih: 20.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7109 E.  ,  2018/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 230 ada 12 parsel sayılı 16664,82 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine, 230 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.03.2015 tarih ve 2014/9412 - 2015/2147 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında: ''Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin 1963 tarihli hava fotoğrafında ve 1974 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan açıklık alanda kaldığı, bu sebeple orman sayılmayan yerlerden olduğu, dolayısıyla zilyetliğin o tarihlerde başladığı, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın uzun yıllar önce imar ve ihya edilerek tarım alanına dönüştürüldüğü ve tarım arazileri ile bütünlük oluşturduğu belirtilmiş ise de, dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde, üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın 8-10 yıldır kullanılmadığını belirtmişler, ziraat bilirkişi de, bu hususu doğrulamış ve taşınmazın içerisinde taş öbeklerinin arasında pırnal meşesi, ahlat ve menengiç gibi ağaçcıkların gelişim gösterdiğini, taşınmaz içerisinde 100-120 yaşlarında kızılçam menengiç ağaçlarının bulunduğunu bildirmiştir.

Bu tür yerlerde, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, tespit tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu MY'nın 715/2. ve 3402 sayılı Kanunun 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup; tescile, sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ve ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırıdır'' denilmiştir.

Mahkemece bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ...köyü 230 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile aynı yüzölçümde ham toprak vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8382, Karar No: 2014/16037, Tarih: 17.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8382 E.  ,  2014/16037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı idare vekili, davalı borçlular aleyhine vergi borcu nedeni ile 6183 sayılı Yasaya dayalı olarak icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunmadığını ileri sürerek borçlu ... 'ın, dava konusu taşınmazını davalı ...'ya devrettiğini, açtığı ek dava ile de ...'nın da taşınmazı ... 'e devrettiğinden yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlular, borçlu ...'a ödeme emrinin tebliği edilmediği ve takibin kesinleşmediğinden dava açılmasının mümkün olmadığını, borçlu şirketin ise tasarrufun tarafı olmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili, diğer davalının vergi borcunu bilmediğini, iyiniyetli olarak satın aldığını sonrada ...'e devrettiğini belirtmiştir.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava dosyasından dava konusu olayda davalı ...'ın ortağı bulunduğu şirketin vergi borcu nedini ile takip yapıldığı, Işıl hakkında takip yapılarak ödeme emrinin tebliğ edilmediği ve takibin kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/429, Karar No: 2023/646, Tarih: 06.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/429 E.  ,  2023/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1251-1386

I. HUKUKİ SÜREÇ

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2-2.cümle, 103/4, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.01.2021 tarihli ve 194-24 sayılı, resen istinafa tabi hükümlerin sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından da istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 15.06.2021 tarih ve 350-1034 sayı ile; Yerel Mahkeme hükmünün kaldırılarak sanığın teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2-2.cümle, 103/4, 35/2, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 21 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmedilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 13.06.2022 tarih ve 25814-5971 sayı ile; "Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mevcut haliyle sanığın mağdurun kıyafetlerini çıkardıktan sonra cinsel organını makatına sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 103/4, 43. maddelerinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/2, 35/2. maddelerine göre hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi ise 12.10.2022 tarih ve 1251-1386 sayı ile; "... birinci olayda Kuran kursunun mutfak kısmına götürerek kimsenin bulunmadığı bir sırada cebir kullanmak suretiyle mağdurun diz üstü çökmesini sağlayarak giysilerini aşağıya sıyırdığı, sonrasında kendi cinsel organını mağdurun poposuna sürttüğü, bu sırada mağdurun fırsatını bularak olay yerinden kaçtığı, bu şekilde sanığın mağdura yönelik birinci cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği, birinci olayın gerçekleştiği günün akşamında sanığın tekrar mağduru Kuran kursunun mutfak kısmına götürdüğü, cebir kullanmak suretiyle dizinin üstüne çökmesini sağladığı, kıyafetlerini dizine kadar indirdiği sonrasında cinsel organını mağdurun poposuna sokmaya çalıştığı mağdurun sanığın zorlamalarından acı hissettiği, bu esnada sanığın boşaldığı dolayısıyla eylemini tamamlayamadığı, olaydan sonra mağdur ile ilgili düzenlenen 28/6/2020 tarihli adli raporda livata bulgusuna rastlanmadığının belirtildiği, mağdurun da sanığın cinsel organını poposuna sokma eylemini tam olarak anlatamadığı, bu kapsamda şüphenin sanık lehine uygulanması gerektiği, sanığın her iki eyleminde de elverişli hareketlerle eylemine başlamasına rağmen ilk eylemde mağdurun sanığın elinden kaçması, ikinci eylemde de sanığın erken boşalması ve mağdurun kaçması nedeniyle sanığın eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığını kabul etmek gerektiği," şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık ve müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2023 tarihli ve 12857 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.05.2023 tarih ve 2447-2885 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Yerel Mahkemece sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmü Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup direnme kararının kapsamına göre inceleme sanık hakkında katılan mağdura yönelik teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istimarı suçunu mu yoksa teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istimarı suçunu mu yoksa teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

27.06.2020 tarihli tutanağa göre; saat 20.30 sıralarında cinsel istismar olayı ve akabinde kavga olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, mahalle sakinleri tarafından sanığa karşı linç girişimininde bulunulduğunun görüldüğü, ilgili tedbirlerinin alınarak sanığın güvenliğinin sağlandığı ve yakalama işleminin gerçekleştirildiği,

Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 28.06.2014 tarihinde mağdur hakkında düzenlenen rapora göre; vücudunda yeni travmatik bulgunun gözlemlenmediği, anal bölgede eski veya yeni travmatik bir lezyona rastlanmadığı, anal yoldan organ veya sair cisim sokma eylemiyle ilgili harici bir tıbbi bulgunun görülmediği ancak eylem gerçekleşmesine rağmen direncin kırıldığı ve/veya kayganlaştırıcı madde kullanılan durumlarda anal bölgede travmatik bir bulgunun görülemeyebileceği,

Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 28.12.2020 tarihli raporuna göre; mağdura ait olan ve anal bölge dış kısmından alınan örnekte sperm hücresinin görülmediği ancak meni ve erkek idrarında bulunduğu bilinen prostat spesifik antijen (PSA) tespit edildiği, bahse konu bulgunun sanığın DNA profili ile uyumlu olduğu,

16.07.2020 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporunda; 27.06.2020 tarihinde saat 18.03 sıralarında mağdurun kamera görüşüne girip yürüyerek ilerlediğinin, yanına sanığın geldiğinin ve saat 19.10 sıralarında adı geçenlerin kamera görüş açısından çıktıklarının, 48 dakika sonra mağdurun tek başına geri geldiğinin, 4 dakika sonra sanığın, mağdurun peşinden gittiğinin ve kamera görüş açısından çıktıklarının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

16.07.2020 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporunda; 27.06.2020 tarihinde saat 18.03 sıralarında mağdurun kamera görüşüne girip yürüyerek ilerlediğinin, yanına sanığın geldiğinin ve saat 19.10 sıralarında adı geçenlerin kamera görüş açısından çıktıklarının, 48 dakika sonra mağdurun tek başına geri geldiğinin, 4 dakika sonra sanığın, mağdurun peşinden gittiğinin ve kamera görüş açısından çıktıklarının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur savcılıkta; ilk olayın 26.06.2020 tarihinde cuma günü meydana geldiğini, bahse konu tarihte saat 11.00 sıralarında medreseye gittiğini, medresede tanık ...'ün olmadığı bir anda sanığın, kendisini mutfağa götürüp dizüstü yatırdığını ve pijamasını indirdiğini, cinsel organıyla kendisinin poposunun girişine dokunduğunu, olayı çok iyi hatırlayamadığını ancak kaçtığı için poposunun girişine sanık tarafından tam olarak dokunulamadığını, ikinci olayın aynı gün akşam saat 18.00- 19.00 sıralarında meydana geldiğini, medreseye gittiğini ve sanığın yine yanına gelerek kendisini mutfağa götürdüğünü, elinden kaçmaya çalıştığı sanığın kendisini karın bölgesinden tutarak engellediğini, yine kıyafetlerini dizine kadar indirip cinsel organıyla, poposunun girişine dokunduğunu, bu olay nedeniyle acı ve poposunun yan taraflarında ıslaklık hissettiğini, tuvalete gittiğinde poposunda idrar renginde bir sıvı olduğunu görerek bu sıvıyı temizlediğini, bu olay nedeniyle tuvaletini yapamadığını, sanığın daha sonra kendisini yeni medresenin bahçesine götürdüğünü, burada sanığın kendisine yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını, olay nedeniyle kendisini tehdit etmediğini, eve gittiğinde durumu annesine anlattığını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Katılan ... aşamalarda; oğlu olan mağdurun saat 19.30 sıralarında yanına geldiğini ve elinde 5 TL para bulunduğunu, korkmuş hâlde olduğunu gördüğü mağdura ne olduğunu sorduğunu, mağdurun; "Anne evimizin karşısındaki medresede ... isimli 18 yaşından büyük bir şahıs benim pijamamı indirdi. Beni yüzüstü yatırıp üzerime çıktı. Popomun içine koydu. Çiş etti." şeklinde sözler söylemesi üzerine oğlunun poposuna baktığını ve popo girişinde kızarıklık gördüğünü, sanığın önceden başka bir eyleminin olup olmadığını sorduğunda ise oğlunun "Anne dün de yapmaya çalıştı ama içine girmedi." dediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; suçlamayı kabul etmediğini, mağdurun, kendisinden oynamak için cep telefonunu istediğini, cep telefonunu vermediği için mağdurun kendisine iftira attığını,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

TCK'nın 35. maddesinin birinci fıkrasında; "Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur." şeklinde tanımlanan teşebbüsün varlığından söz edilebilmesi için;

1- Kasıtlı bir suç işleme kararı olmalı,

2- Elverişli hareketlerle suçun doğrudan doğruya icrasına başlanmalı,