muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10919, Karar No: 2015/1065, Tarih: 27.01.2015

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht. Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay ... Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay ...Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay ... Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren ...nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay ... Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra ... kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın işleteni ve aynı zamanda sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda, davalı sigorta şirketinin temyiz itirazının reddi ile davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hüküm düzeltilerek onanmıştır.

Davalı sigorta şirketinin temyiz itirazının reddi yönünden sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sigorta ettiren ve sürücünün kusuru nedeniyle işleten ve sürücüsü olduğu araçta vefat eden desteğin TBK 52/1 maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğlunu üstlenen davalı ZMSS'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken adı geçen davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2025/2229, Karar No: 2025/2477, Tarih: 08.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2229 E.  ,  2025/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1075 E., 2024/1965 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/598 E., 2024/119 K.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine'' ilişkin 10.02.2025 tarihli ve 2024/7657 Esas, 2025/927 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine dosya, 6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davacı... Teknik Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Tic. A.Ş. tarafından ihtiyati hacze ilişkin memur işlemine karşı şikayet davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonunda, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.02.2025 tarihli ve 2024/7657 Esas, 2025/927 Karar sayılı kararıyla davalının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı süresi içerisinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Bilindiği üzere, adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacı tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı anlaşılmış olup adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.02.2025 tarihli ve 2024/7657 Esas, 2025/927 Karar sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan İTİRAZIN REDDİNE,

Dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

08.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36451, Karar No: 2016/16856, Tarih: 13.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/36451 E.  ,  2016/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyip olay tarihinde evde bulunduğunu beyan ettiği, katılan ...'nın ifadelerinde sanık ...'yı kesin olarak teşhis ettiğini, yanındaki çocuğun ise yüzünü görmediğini ancak saçının renginin ve başını bağlama şeklinin aynı olması nedeniyle teşhis ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden "sanığın ve suça sürüklenen çocuğun benzer hadiseleri yaşadıklarına dair sabıkaları bulunması," şeklindeki yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27369, Karar No: 2013/23953, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27369 E.  ,  2013/23953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 180, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay gecesi Bayındır istikametinden Torbalı istikametine doğru bölünmemiş, iki yönlü ve toplamda 7 metre genişliğindeki yolda seyrettiği, kontrolsüz hemzemin geçidine geldiğinde beyanına göre, karşı yönden gelen bir aracın beyaz farlarının gözünü alması nedeniyle bu araca çarpmamak için sağ tarafa fazla yanaştığı, sağ taraftaki havaya çapraz şekilde kalkmış olan bariyerin dip kısmının yakın yerine çarptığı ve bariyerin kırıldığı, tüm dosya kapsamından sanığın taksirli eylemi ile maddi hasara neden olduğu ancak demiryolu ulaşımında kişilerin hayatı, sağlığı ve malvarlığı bakımından bir tehlikeye neden olmadığı, böylece atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1477, Karar No: 2015/6340, Tarih: 22.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1477 E.  ,  2015/6340 K.**

* KASTEN YARALAMA SUÇU

* HAK YOKSUNLUĞU

* TEKERRÜR

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 318

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

**"İçtihat Metni"**

1) Sanıklar S. D. ve M.. B.. hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Katılan sanıklar M.. B.. ve Ö. D. ile katılan sanıklar S. D. ve A. D. müdafiinin bir haftalık temyiz müddeti içindeki temyiz dilekçelerini sanık sıfatıyla, gerekçeli temyiz dilekçelerini ise katılan sanık sıfatıyla verdikleri ve katılan sanık S.. B..'nun 19.03.2013 günlü dilekçesiyle sanıklar A. D., S.D.ve M. D. hakkındaki şikayetinden ve temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşıldığından katılan sıfatıyla yapılan temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A. D.'nın mağdur S.. B..'yu öldürmeye teşebbüs, sanıklar S. D. ve M.D.'nın mağdur S.. B..'yu kasten yaralama, sanık Ö. D.'nın mağdur Ö.. B..'yu kasten yaralama, sanık S.. B..'nun mağdurlar M. D ve S.. D.'yı kasten yaralama, sanık M.. B..'nun mağdur A.D.'yı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar A.D. ve S. D. müdafiinin meşru müdafaaya, haksız tahrike, sanık M.. B..'nun meşru müdafaaya, sübuta, sanık Ö. D.'nın sübuta, sanık S.. B.. müdafiinin suç vasfına, meşru müdafaaya, haksız tahrike yönelen, katılan sanık M. D. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ile mükerrir olan sanıklar M. D. ve Ö. D. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan ve sanıklar A. D., S. D., M.D., Ö. D., S.. B.. ve M.. B.. hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, hüküm fıkrasının C-10 ve D-10 numaralı bendlerinin ikinci paragraflarının ise " TCK'nun 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11789, Karar No: 2011/181, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11789 E.  ,  2011/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2009 gün ve 2008/71 Esas, 2009/353 Karar sayılı hükümlere yönelik sanığın vaki temyiz isteminin reddine ilişkin aynı Mahkemece verilen 24.08.2010 gün ve 2008/71 Esas, 2009/353 sayılı Ek Karar ile temyiz isteminin reddine ilişkin yapılan itirazın reddine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.11.2011 gün ve 2010/879 Değişik İş sayılı Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.08.2010 gün ve 2008/71 Esas, 2009/353 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Karara yapılan itiraz, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli kararı ile reddedilmiş ise de; temyiz isteminin reddine ilişkin kararların temyizi kabil kararlardan olup, itiraz kabul edilerek ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararının hukuksal değerinin bulunmayıp yok hükmünde olduğu, sanığın yokluğunda verilen Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2009 tarihli kararının da sanık tarafından süresinden sonra 10.08.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 27.03.2009 günlü kararda ise başvuru süresinin başlangıcı gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, böylece sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 06.05.2009 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.08.2010 gün ve 2008/71 Esas, 2009/353 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek Karar kaldırılmıştır.

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında infaza başlanmış ve sanık cezaevine alındığından infazın durdurulmasına, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı taktirde derhal salıverilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi