muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/203, Karar No: 2010/220, Tarih: 14.04.2010

Davalı kocanın, başka bir kadınla karı-koca hayatı yaşadığı, bu kadından çocuğunun olduğu, taraflar arasında çekişme konusu değildir.

Davacının maddi tazminat (mal rejimi ile ilgili) istemi bu dosyadan tefrik edilmiştir.

Mahkemenin davacının açmış olduğu boşanma davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, nafaka davasının reddine dair verdiği karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Dairece manevi tazminat yönünden yukarıda belirtilen nedenlerle bozulmuş, mahkemece manevi tazminat yönünden önceki kararda direnilmiştir.

Taraflar arasında boşanma, velayet, şahsi ilişki, yoksulluk ve iştirak nafakasına ilişkin hüküm kesinleşmiş olup, uyuşmazlık dışıdır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık; tarafların maddi durumları ve kusur oranları gözetildiğinde, davacı kadın yararına hükmedilen 75.000 YTL(TL) manevi tazminat miktarının fahiş olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine göre, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebileceği öngörülmüştür.

Manevi tazminat, bozulan manevi dengenin yerine gelmesi için kabul edilmiş bir tatmin (veya telafi) şekli olup, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi halinde manevi tazminata hükmedilir (Kılıçoğlu, Mustafa: Tazminat Hukuku, Legal Yayıncılık, İstanbul 2010, s.1036, 1369.; Reisoğlu, Safa: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Beta Basım, İstanbul 1998, s.179 vd.; Oğuzman/Dural: Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul 1994, s.144-145 ; Tekinay, S. Sulhi: Türk Aile Hukuku,  Filiz Kitabevi, İstanbul 1990, s.261-262; Oğuzman, Kemal: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Filiz Kitabevi, İstanbul 1995, s.641; Ayrıca bkz. YİBK. 22.06.1966-7/7).

Kocanın eşini, başka bir kadınla aldatması, ağır hakaret hallerinde, kişilik haklarına saldırının varlığı kabul edilmektedir (Kılıçoğlu, Mustafa: Tazminat Hukuku, Legal Yayıncılık, İstanbul 2010, s.1031 vd.; Reisoğlu, Safa: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Beta Basım, İstanbul 1998, s.183-184; Oğuzman/Dural: Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul 1994, s.145 ; Tekinay, S. Sulhi: Türk Aile Hukuku,  Filiz Kitabevi, İstanbul 1990, s.262; Oğuzman, Kemal: a.g.e., s.643).

Manevi tazminatın miktarının belirlenmesinde ise, kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ve tarafların ekonomik - sosyal durumu dikkate alınmalıdır (Kılıçoğlu, Mustafa: a.g.e., s.1053, 1376; Reisoğlu, Safa: a.g.e., s.197-198; Tekinay, S. Sulhi: a.g.e., s.261; Oğuzman, Kemal: a.g.e., s.655).

Tüm dosya kapsamından davalı kocanın eşini başka bir kadınla aldattığı sabit olup, evlilik birliği bu nedenle sona ermiştir. Davacı kadına boşanmaya neden olan olaylar sebebiyle kusur izafe edilemez.

Tüm dosya kapsamından davalı kocanın eşini başka bir kadınla aldattığı sabit olup, evlilik birliği bu nedenle sona ermiştir. Davacı kadına boşanmaya neden olan olaylar sebebiyle kusur izafe edilemez.

O halde, dosyadaki belgelerden davalı kocanın ekonomik durumu ile orantılı verilen manevi tazminat miktarı yerinde olup, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin  temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.04.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1344, Karar No: 2017/2541, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1344 E.  ,  2017/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2012/407-2015/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin işletmiş olduğu soğuk hava depolarının bulunduğunu, müvekkili ile davalı arasında müvekkilinin işlettiği soğuk hava deposu için “makine kırılması sigorta poliçesi” düzenlendiğini, 05/08/2012 tarihinde soğuk hava deposunun C-4 odasında ısı yükselmesinin tespit edildiğini ve kontrollerin yapılarak tavan panellerinin bir bölümünün açıldığının ve içeriye ışığın girdiğinin tespit edildiğini, bu yüzden müvekkilinin müşterisine ait olan 107.987 kg karides, gümüş balığı ve salyangoz deniz ürünlerinin bozulduğunu, bunun için müşterisine 17/09/2012 tarihinde 472.030,20 TL ödeme yaptığını, oluşan zararın sigorta poliçesi teminatı kapsamında olduğunu, ancak davalı ... şirketinin zararın sigorta kapsamında olmadığını bildirdiğini ileri sürerek 472.030,20 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili arasındaki makine kırılması sigorta poliçesi ile makine kırılmasına bağlı gıda bozulması için teminat verildiğini, hasarın oluşmasındaki asıl sebebin makine kırılmasından kaynaklanmadığını, soğuk odanın izolasyonundaki deformasyondan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigorta poliçesinin gıda bozulması riskine karşı depolama için lüzumlu havanın rutubet veya ısı derecesinin azalması veya çoğalmasından meydana gelmiş olan hasarları kapsadığı, dava konusu hasarda deponun içinde havanın ısı farklılığından kaynaklandığı, bu ısı farklılığına da soğuk hava deposunun tavan ve duvar bağlantı çizgisindeki sandviç panellerdeki açılmanın sebep olduğu, ancak davacının depo sıcaklıklarını kontrol etmekle yükümlü bulunduğu, sıcaklıklardaki oynama, dayanımı düşük deniz ürünleri için soğuk zincirin kırılmasına ve bu ürünlerin hızla bozulmasına yol açacağından davacının depo koşullarını sabit tutmakla ve oluşabilecek aksaklıklar için de tedbirli olmakla yükümlü bulunduğu, sigorta teminatında bulunan hasarın artmasında davacının kusurlu olduğu ve kusurunun asli ve % 75 oranında belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 106.206,80 TL’nin 17/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, makine kırılması sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, oluşan zararın teminat kapsamında olduğu, zararın artmasında davacının %75 oranında kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen Makine Kırılması Sigortası Poliçesinin makine kırılmasına bağlı gıda bozulması başlıklı maddesinde; makine kırılmasına bağlı gıda bozulması teminatının otomatik devreye girebilecek düzenli olarak bakımları yapılan jeneratör sisteminin olması şartıyla mevcut makine kırılması sigortasına ilave olarak, soğutucu cihazlarında aralıksız ve en az 24 saat veya daha fazla veya şehir cereyanındaki önceden duyurulmamış en az 24 saat veya daha fazla süren bir kesinti nedeniyle bu cihazların çalışmamaları nedeniyle oluşan ısı farkı sonucunda soğuk hava ile korunmakta olan gıdaların bozulması olay başına ve yıllık toplamda poliçede belirtilen limit ile teminata dahil edildiği belirtilmiştir. Makine kırılmasına bağlı olarak teminat konusu ise riziko adresinde bulunan emtianın, soğuk hava tesisatının çalışmasını temin eden makinelerde husule gelen arızalar ve tuzlu suyun, amonyağın vesair soğutucu sıvıların ve depolama için lüzumlu havanın rutubet veya ısı derecesinin azalması veya çoğalması ile umumi elektrik cereyanının kesilmesi hadiselerinden dolayı doğrudan doğruya maruz kalınan zarar ve ziyanlar olarak belirlenmiştir. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporlarından, dava konusu zararın soğuk hava deposunun C-4 odasının tavan ve duvar bağlantı çizgisindeki sandviç panellerin açılmasıyla oluştuğu ve bu durumun davacı tarafından geç fark edilmesi sebebiyle hasarın artmasına sebep olunduğu anlaşılmaktadır. Ancak, bilirkişi raporlarında, hasara sebep olan durumun makine kırılmasına bağlı olarak verilen gıda bozulması teminatı kapsamında olup olmadığı, soğuk hava deposunun C-4 odasının da makine sigortası kapsamında bulunup bulunmadığı, zararın meydana gelmesinde davacının ağır kusurlu olup olmadığı detaylı bir şekilde ve denetime elverişli olarak açıklanmamıştır. Bu durumda, mahkemece, anılan hususlar gözetilerek yeni bir bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınması suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olamamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 1.783,60 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/165, Karar No: 2020/1979, Tarih: 17.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/165 E.  ,  2020/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Özel Sağlık ve Eğitim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ... ve ... Özel Sağlık ve Eğitim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. Özel Tek ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi aleyhine 17/08/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 18/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 17/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11977, Karar No: 2013/21093, Tarih: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11977 E.  ,  2013/21093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz ve hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkların ve katılanların bitişik olan taşınmazlarının bulunduğu bölgede 1978 yılında başlayan kadastro çalışmaları 25.11.1980 tarihinde kesinleşmiş ve taraflara ait sınırlar belirlenmiş olup katılanların 12.09.2002 tarih 974 yevmiye no'su ile taşınmazı intikalden edinmeleri üzerine 2004 yılında tapu fen memurları vasıtası ile ölçüm yaptırdıkları ve ölçüm sonucu sınırların belirlenerek sınır taşlarının konulmasının ölçümün doğal sonucu olduğu ve ölçüm yapıldığının sanık ... tarafından da doğrulandığı, mahallinde yapılan keşifte sınır taşı veya tarafların belirttiği kazıklara rastlanılmadığı ve çekişmeli yerin sanıklar tarafından kullanılmaya devam edildiği, Gördes Sulh Hukuk Mahkemesinde 04.03.2009 tarihinde katılan ... tarafından sanıklar aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasında katılanlara ait taşınmaza müdahalede bulunulduğunun saptanıp müdahalenin önlenmesine ve tecavüz edilen kısımdaki binanın yıkılmasına karar verildiği iddia, savunma, tanık beyanları, mahallinde yapılan keşif ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gözetilerek sanıkların ... olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

2- Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında verilen 26.12.2008 tarihli kovuş- turmaya yer olmadığına ilişkin karara vaki itiraz üzerine Manisa Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'nın 12.01.2009 gün ve 2009/44-13 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla; CMK.nun 173/6. madde ve fıkrası uyarınca yeni delil nedeniyle kamu davasının açılabilmesi için önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı'nın bu hususta karar vermesi gerektiği gözetilmeden,

yeni delil bulunduğundan bahisle Cumhuriyet Savcısı tarafından doğrudan açılan davaya bakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19921, Karar No: 2015/29306, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/19921 E.  ,  2015/29306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/152535

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2009/49 (E) ve 2011/857 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, tanık İ.. Ö..'ın çeki eline aldığında renginden şüphelendiğini ve sahte olabileceğini düşündüğünden bankaya sorduğunu beyan etmesi ve çek üzerindeki keşide tarihinin 09.20.2006 olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu belgenin duruşmaya getirtilerek öncelikle yasal unsurlarının tamam olup olmadığının incelenmeden ve aldatma kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Çek üzerinde yapılacak inceleme sonunda sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulu halinde, çekte keşideci olarak görünen ... Sebze Meyve Tic. Yetkilisi H.. Y.., ...'nın tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması ve imza yazı örnekleri alınarak çek üzerindeki yazı ve imzaların ona ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20078, Karar No: 2010/22752, Tarih: 11.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/20078 E.  ,  2010/22752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlular  ..... Tic. Ltd. Şti  ve ....San. Tic. A.Ş vekili, müvekkillerinin ikametgahlarının Gebze  olduğundan bahisle yetki itirazında bulunarak, dosyanın Gebze İcra Müdürlüğüne gönderilmesini talep etmiş mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Takip dayanağı çekin keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yer Konya olup, borçluların ikametgahı ise Konya, Maltepe(Kartal) ve Pendik adresleridir. Çeke dayalı takip, borçluların ikametgâhının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından, buradaki icra dairesinde (HUMK. 10.md.) ve ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Öte yandan, İİK. nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, borçlu birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgâhındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz. Anılan kuralların somut olaya uygulanmasında; diğer takip borçlularına  ödeme emri Konya, Maltepe(Kartal) ve Pendik –İSTANBUL’ da tebliğ edilmiş olup, anılan borçlular yönünden genel yetkili yer Maltepe(Kartal) ve Pendik İcra Daireleridir.

HUMK.nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararlarında da benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur. Ancak,borçlu bu yerlerden birini tercih etmezse  tercih hakkı alacaklıya geçer.Somut olayda borçlular Gebze  icra dairelerinin  yetkili olduğunu belirtmişler iseler de, Gebze ’nin yukarıda açıklanan yetkili yerlerden olmadığı, borçlu ... Tic. A.Ş ‘ nin ticaret sicilindeki adresinin de Maltepe-(Kartal) olduğu görülmektedir.Bu durumda seçim hakkı alacaklıya geçtiğinden, yukarıda açıklanan Kartal, Pendik ve Konya İcra Dairelerinden hangisinde takip yapmak istediği alacaklıya sorulduktan sonra neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2006/19431, Karar No: 2007/645, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19431 E.  ,  2007/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat..... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü vekili Avukat ......aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 28.9.2006 günlü ve 1867/2047 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin davacının Tarım kredi kooperatifi ile ziraat odası kayıtlarının hangi tarihlerden itibaren başladığı ve devam edip etmediği ayrı ayrı yöntemince ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8227, Karar No: 2025/2978, Tarih: 18.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8227 E.  ,  2025/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1665 E., 2020/117 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilmek suretiyle yapılan değerlendirmede:

Anayasa’nın ''Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti" kenar başlıklı 26. Maddesi; "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar... Bu hürriyetlerin kullanılması,... başkalarının şöhret veya haklarının,... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir… Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir." hükmünü,

Anayasa’nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması" kenar başlıklı 13. maddesi ise;"Temel hak ve hürriyetler, ... yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, ... demokratik toplum düzeninin ... gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” hükmünü içermektedir.

Anılan düzenlemelere, öğreti ve yargısal uygulamalara göre ifade özgürlüğü, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil, incitici, şoke edici yada endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir.