muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3886, Karar No: 2024/3069, Tarih: 15.10.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporunda teslim edilen dairede eksik ve ayıplı iş bulunduğuna dair bir tespitin bulunmaması, hal böyle olunca davacının eksik ve ayıplı ifaya yönelik istinaf nedenlerinin, bu iddiaların kanıtlanamaması nedeni ile yerinde görülmediği, bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın teslimi gereken tarihin 29.12.2015 olduğu ve taşınmazın davacıya teslim edildiği 31.05.2017 tarihi göz önüne alınarak toplam kira bedelinin 28.806,00 TL olarak belirlenmesi, Mahkemece de bu miktar esas alınarak kira kaybı zararına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmetin söz konusu olmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Arsa ve Tesis Sözleşmesinden kaynaklanması nedeni ile davacı "tüketici" sıfatında olmadığı gibi, davalı ... Başkanlığının da satıcı/sağlayıcı" sıfatında bulunmaması nedeniyle somut olayda "tüketici işlemi" söz konusu olmadığından, davada görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi değil, Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, bilirkişi raporunda hesaplanan kira alacağının taşınmazın bulunduğu semt, kent ve iş merkezlerine uzaklığı, bölgedeki konumu, arz ve talep durumuna uygun olması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri, istinaf başvuru dilekçelerinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında taraflarca imzalanan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 123 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesi ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle projenin 29.12.2015 tarihi itibariyle tamamlanmış olmasının ve bu tarihte makul süresinin dolduğunun kabulü gerektiğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1. Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesi ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle projenin 29.12.2015 tarihi itibariyle tamamlanmış olmasının ve bu tarihte makul süresinin dolduğunun kabulü gerektiğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle projenin 29.12.2015 tarihi itibariyle tamamlanmış olmasının ve bu tarihte makul süresinin dolduğunun kabulü gerektiği, bilirkişi raporundaki hesaplamanın bu yönü ile dosya kapsamına uygun olduğu, dosya içerisinde yer alan ve taraflar arasında imzalanan sözleşmede tarafların hak ve yükümlülüklerinin belirlendiği, teslimin bu şekilde sözleşmeye uygun yapıldığı, davacıya teslim edilen sözkonusu dairenin ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamı içerisinde kaldığı, taşınmazda hukuki ve maddi ayıp bulunduğu iddiası da subuta ermediğinden, davacının teslim edilen konutun ayıplı olduğuna ilişkin talebinin yerinde olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4981, Karar No: 2010/12208, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4981 E.  ,  2010/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, teminat olarak verilen bononun bedelsiz olması nedeniyle İİK’nun 72.maddesine göre açılan menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili bononun teminat olarak verilmediğini, bononun teminat olarak verildiğine dayanak gösterilen belgenin davalı tarafından verilmediği gibi imzanın da ona ait olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının iddiasını kanıtlayamadığı, davalı yana yemin de tevcih etmediğinden ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6256, Karar No: 2009/6889, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/6256 E.  ,  2009/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Meslek hastalığı, 506 sayılı Kanunun 11.maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak ve öteden beri uygulanan şekliyle 32 yıl formülü esas alınmak suretiyle belirleme yapılmalıdır. Mahkemenin, dayanak aldığı raporda ise; olay iş kazası gibi değerlendirilmiş ve bu suretle belirlenen kusur oranına çalışılan süre uygulanmak suretiyle kusur belirlenmiştir. Bu yöntem hatalıdır. İş kazasında; olayın özelliğine göre, kaçınılmazlık hiç olmayabileceği halde, meslek hastalığında, bu hastalığın niteliği itibarıyla belli oranda kaçınılmazlığın varlığı gerekli ve zorunludur.

Hükme esas alınan rapor Dairemizin ve Yargıtay’ın kabul ettiği, uygulamada 32 yıl formülü olarak adlandırılan esaslara aykırı düşmektedir. Sigortalının işyerlerinde 32 yıldan daha kısa bir süre çalışması halinde, kaçınılmaz maluliyet oranı; çalışılan yıl sayısı: 32, yıl ortalaması ile çarpılarak kaçınılmaz maluliyet oranı belirlenmelidir. Sigortalının 18 yaşından sonra çalışmaya başlaması halinde ise; her yıl için 32 yıldan 3 yıl indirilerek kaçınılmaz maluliyet belirlenmeli, artık yaşlar için orantılama yoluyla indirime gidilmelidir. Kusur raporu bu hususları nazara almadığından yetersiz görülmüştür. Mahkemenin ODTÜ’den 3 kişilik konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alarak hüküm vermesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayanarak karar vermesi, usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

Kabule göre de; davalıların kusur oranları ayrı ayrı belirlendiğinden her bir davalının kusuru oranında tazminattan sorumlu tutulması gerekirken davalıların tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması da doğru görülmemiştir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/51075, Karar No: 2013/9430, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/51075 E.  ,  2013/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, 6 aylık ücret ve %1 fazlasının tahsiline, tahakkuk edecek 9 aylık ücret tutarının maaş ödeme günleri geldiğinde tahsil edilebilir olduğunun tespitine, uğradığı maddi zararın tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirkete ait ... okullarında 01/04/2006 tarihinde müdür olarak çalışmaya başladığını, 2006-2007 öğrenim döneminin öğrenci kayıt işlerini ikmal ettiğini, işlemin tamamlanmasından sonra davalı şirket ve özel okulun kurucusunun baskı ve tehditkar davranışına maruz kaldığını akabinde odasına girilerek iş sözleşmesinin yırtıldığını, şahsi eşyalarına el konulduğunu, işine devam etmek istemesine rağmen binaya alınmamaya başladığını, aylık 4.000 TL net ücretle 01/04/2006 -31/08/2007 tarihlerini kapsayan iş sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin davalı tarafından yırtılarak yok edildiğini, ev kredisi için davalı şirket tarafından düzenlenen aylık ücretinin 4.000 TL net olduğuna dair belge aldığını, dava tarihine kadar bakiye 6 aylık ücret alacağının bulunduğunu, sezon ortası olması sebebiyle öğretim sezonuna kadar iş bulmasının imkansız bulunması nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan ücretler toplamı kadar maddi zararında karar altına alınması gerektiğini belirterek muaccel olmuş 6 aylık ücretin günlük yüzde bir fazlasının tahsiline, tahakkuk edecek 9 aylık ücret tutarının maaş ödeme günleri geldiğinde tahsil edilebilir olduğunun tespitine, uğradığı maddi zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacı ile iş görüşmesi yapıldığını ve 01/09/2006 tarihinde işe başlaması için prensip kararı alındığını, davacının sözleşmeyi imzalamak istemediğini, kredi alması için ricası üzerine bir belge düzenlenip verildiğini, davacının 01/09/2006 tarihinde göreve başlayacağı düşünülerek SGK ya girişinin yapıldığını, ancak aynı gün işe başlamayacağının bildirilmesi üzerine çıkışının da yapıldığını, fiilen hiç çalışmadığını, davacıdan belge ve ibraname alınmadığını, davacının ücret alacağının bulunmadığını, sözleşmenin başladığı düşünülse dair 01/09/2006 tarihinde başlayıp 02/09/2006 tarihinde sona erdiğini bu tarihten sonraki ücretleri istemesinin mümkün olmadığını savunmuş savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı şirket okulunda kurucu danışmanı olarak nisan 2006 tarihinde göreve başladığı, sunulan toplantı tutanakları ve diğer belgelere göre de hukuken okul müdürü olmasa da kurucu danışmanı olarak bu göreve başladığı, okul müdürünün görevden ayrılması üzerine okul müdürü olarak çalışmaya devam ettiği 05/09/2006 tarihli toplantılara da bu sıfatla katıldığı, bu tarihten sonra ise çalışmasının belirlenemediği sunulan belgedeki ücret miktarının bankadan kredi almak amacıyla yazılmış olduğundan davalı tanığının okul müdürünün maaşının 3.500 TL olduğu yönündeki beyanına göre bilirkişinin hesapladığı miktar davacının dava tarihine kadar bu miktar üzerinden hesaplanan işlemiş aylık ücret alacağının bulunduğu, dava tarihinden eğitim yılı sonuna kadar da bilirkişinin hesapladığı miktar bakiye ücret alacağının bulunduğu, bakiye miktar üzerinden BK 44 maddesine göre % 40 oranında hakkaniyet indiriminin yapılması gerektiği, işlemiş alacaklar yönünden günlük yüzde bir fazlası ile tahsili talebinin yerinde olduğu, diğer alacak yönünden bu talebin yerinde olmadığı, davacının maddi tazminat dava ve talep haklarına atiye terk ettiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi çalışma karşılığı olan ücretlerin günlük yüzde bir fazlasıyla tahsilini talep etmiş, mahkemece hüküm altına alınan işlemiş ücret alacağı için günlük yüzde bir fazlasıyla tahsiline dair hüküm kurulmuştur.

625 sayılı Yasada öngörülen günlük yüzde bir fazla ödemeye dair istek niteliği itibarıyla faiz değildir. Bu nedenle hüküm altına alınan ücret için günlük yüzde bir fazlasıyla faize karar verilmesi hatalıdır. Yüzde bir fazla ödeme tutarı miktar belirtilerek harcı yatırılmak suretiyle davaya konu edilmemiştir. Bu nedenle günlük yüzde bir fazlaya dair istek yönünden tahsile dair karar verilmesi hatalıdır.

3- Dava dilekçesinde çalışılan dönem ücreti olarak 24.000,00 TL talep edilmiş, 24.11.2009 tarihinde verilen ıslah dilekçesiyle sözü dilen talep 12.462,00 TL olarak daraltılmıştır. Ancak dava dilekçesine konu talebin bir kısmını bakiye süreye ait ücrete saymıştır. Davalı vekili talebin bir kısmının başka bir alacağa sayılmasına dair bu işlemi kabul etmediklerini bildirmiştir. Islah suretiyle talebin daraltılması davalının kabulüne bağlıdır. Somut olayda talep daraltılması davalı tarafından kabul edilmediğine göre dava dilekçesine konu işlemiş ücretlerin bir kısmının bakiye süre ücreti olarak talep edilmiş olarak değerlendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması doğru değildir. Dava dilekçesine konu edilen ücret alacağı bilirkişi raporunda belirlenenden fazla olup, fazlaya dair istek yönünden davanın reddine karar verilmelidir. Bakiye süreye ait ücretler ile yargılama giderleri ile avukatlık ücreti de buna göre yeniden belirlenmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2525, Karar No: 2009/1971, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2525 E.  ,  2009/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmesinin (İİK'nun 10.bab'ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyasının adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3512, Karar No: 2018/2935, Tarih: 18.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/3512 E.  ,  2018/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 gün ve 2017/356 E. 2017/481 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2867, Karar No: 2024/956, Tarih: 12.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2867 E.  ,  2024/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/420 Esas, 2022/559 Karar

DAVALILAR :1.....

2.Gaurier Tohum Üretim Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece yetkisizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hüküm, dairemizce yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkeme tarafından söz konusu ilama karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2017(11)-143 Esas, 2019/1055 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tohumculuk alanında araştırma ve üretim yapma haklarına sahip bir Türk tohum şirketi olduğunu, davalılardan ....'in ise sektörde tedarikçilik ve üreticilik yaptığını, adı geçen davalı ile davacı arasında 2005 yılında gerçekleştirilen ticari ilişki kapsamında tek satıcılık sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşme uyarınca davalının, sözleşme konusu ürünleri inhisari olarak yalnızca davacıya göndereceğini, davacının da ürünleri kendi adına ve hesabına satacağını, bu malların sürümünü arttırmak için faaliyetlerde bulunacağını, bu nedenle davacı firmanın sürümü arttırmak ve ürünleri piyasaya tanıtmak için 2005 yılından itibaren büyük yatırımlarda ve promosyonlarda bulunduğunu, ürünleri piyasaya tanıttığını, ürünlerin piyasada kabul görmesinin 1-2 yıl arasında bir zaman aldığını, firmalarının işin niteliği gereği yasal koşulları yerine getirdiğini, Tohumculuk Tescil Sertifikasyon Müdürlüğü kapsamında tescil işlemlerini tamamladığını, davalı ....'in kendilerini bu tescili yapabilecek tek firma olarak yetkilendirdiğini, 2010 yılı itibariyle davalı firmanın sözleşmeye ve taraflar arasındaki güven ilişkisine aykırı eylemlere başladığını, sektörün niteliği gereği dikim sezonunda teslim edilmesi gereken tohumları zamanında vermemeye, ürünün ücreti ödenmesine rağmen taleplerin zamanında yerine getirilmemeye başlanıldığını, bu nedenle firmalarının zarar ettiğini, sözleşme devam ederken davalı ....'in diğer davalı şirketi kurup piyasaya girdiğini, müvekkilince piyasada kabul görmesi sağlanan ürünleri piyasaya sürdüklerini, davalı .... tarafından ihtarname keşide edilerek aralarındaki sözleşmenin 6 ay sonrasına kadar geçerli olacak şekilde tek taraflı feshedildiğini, taraflarınca söz konusu ihtarın dikim sezonunun başlangıcında olduğundan firmalarını zarara uğratacağı için kabulünün mümkün olmadığının ve sözleşme gereği edimlerinin yerine getirmeleri gerektiğinin ihtar edildiğini, davalı tarafın eylemlerinin sözleşmeye aykırı olduğunu, fesih bildiriminin hakkın kötüye kullanılmasını oluşturduğunu, davalı tarafın firmalarını ekonomik açıdan kötü bir duruma sokması nedeniyle denkleştirme tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek, davalının fesih bildiriminin geçersizliğine ve hakkaniyete uygun bir süre verilmesine, haksız rekabetin tespiti ile men'ine, 100.000,00 euro maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Tohum Üretim Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme tarihinden sonra kurulmuş bir şirket olarak sözleşmeye taraf olmamaları nedeniyle şirketlerinin davacının talepleri için taraf gösterilemeyeceğini savunarak; davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yetkili mahkemenin Fransız Mahkemeleri olup, Fransa Kanunlarının uygulanmasının gerektiğini, Gautıer Semences şirketinin, Fransa'da mukim bir şirket olarak tohumculuk alınında araştırma ve üretim haklarına sahip olduğunu, sebze tohumculuğu konusunda uzmanlaşmış bir şirket olduğunu, 2007 yılının Ocak ayından Haziran ayına kadar yalnızca 6 aylık kısa süreli tek yetkili dağıtıcılık konusunda Manier şirketi ile anlaştıklarını, Gauter şirketinin 2008 yılında başlayıp, devam eden taklit ve haksız rekabet sorunları nedeniyle bazı sıkıntılar yaşadığını, bu çerçevede, davacı şirketin, müvekkili şirketten etiketlerinin üzerinde "Dağıtıcı Manier Ltd. Adana" yazılmasını talep ettiğini, 2009 yılından itibaren karşı yanın talebi üzerine, tarafların distribütörlük ilişkisi konusunda anlaşmak üzere uzun bir müzakere sürecine girdiklerini ve Manier şirketinden cevap alınamaması nedeniyle Gautier şirketinin, ticari ilişkilerini sonlandırmaya karar verdiğini, Noter kanalıyla tebliğ ettiği 1 Haziran 2010 tarihli fesihname ile uluslararası şirketler ticari uygulamaları ve aynı zamanda Fransız Ticaret Kanunu'nun ticari ilişkilerinin feshine ilişkin maddesine uygun olarak Gautier şirketinin 6 aylık bir süre tanıdığını, gümrük formalitelerini yerine getirmek amacıyla Gautier şirketi tarafından talep edilen belgeler serisinin 9 Haziran 2006 tarihinde Noter kanalıyla düzenlendiğini, aynı sayfada Fransızca ve İngilizce olarak düzenlenmiş olup, ilginç bir şekilde çevirilerin tutmadığını, tutmayan çeviriler üzerinde anlaşılan metinden farklı bir çeviri yapılmak suretiyle Gautier aleyhine bir sonuç çıkarıldığını, Manier Şirtetinin talebinin açıkça yetkili merciler ve özellikle Gümrük İdareleri tarafından artık Manier Şirketinin Erin Tarım Şirketinin yerine geçtiğinin kabul edilmesine ilişkin olduğunu, 4 satırdan oluşan bu belgenin bir distribötürlük anlaşması veya sözleşmesi niteliğinde olmadığını, davacı Manier Şirketinin tecrübeli ve basiretli bir şirket olduğunu, huzurdaki ihtilafta ise, basiretli tacir ve uluslararası çalışan bir şirket gibi davranmayarak, adeta reddedilen bir anlaşmayı yasal yoldan elde etmeye çalıştıklarını, haksız feshin söz konusu olmaması nedeni ile haksız rekabetin varlığından da söz edilemeyeceğini, Manuer şirketinin rakamlar ve hedefler öne sürerek mahkemeyi yanıltmaya çalıştığını, kötü niyetli olup haksız yere yargıyı kullanan Gautier şirketinin, 5 yıl boyunca açıkça vermeyi reddettiği münhasırlık pozisyonunu kabul etmesini sağlamaya çalıştığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ