muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18149, Karar No: 2015/1887, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18149 E.  ,  2015/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/1028-2014/1675

Davacı M.. H.. vekili Avukat Işıl tarafından, davalı C.. D.. aleyhine 18/07/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, özel kanuna dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, 2022 sayılı Yasa kapsamında kendisine aylık bağlanan davalının yasal koşulları taşımadığının sonradan tespit edildiğini belirterek, yersiz ödenen aylıkların davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama esnasında yapılan yasa değişikliği değerlendirilmiş, bu değişiklik sonucu ilgili yasa kapsamında çıkartılan borçların terkin edildiğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinin 1. bendi, “Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” şeklinde düzenlenmiş, aynı yasanın 331. maddesinin 1. bendinde ise, “...hakim davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinin (ğ) bendi içeriğine göre, vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu ve kural olarak davada haksız olan tarafa yükletileceği, yukarıda gösterilen aynı yasanın 331. maddesine göre de, dava açılırken davacının haklı konumda olması durumunda davacı taraf aleyhine vekalet ücretine karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinin (ğ) bendi içeriğine göre, vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu ve kural olarak davada haksız olan tarafa yükletileceği, yukarıda gösterilen aynı yasanın 331. maddesine göre de, dava açılırken davacının haklı konumda olması durumunda davacı taraf aleyhine vekalet ücretine karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Davacının, dava tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemeye göre eldeki davayı açtığı, yargılama esnasında yapılan yasal değişiklikle dava konusu borcun terkin edildiği ve bu nedenle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava açıldıktan sonra yapılan yasal değişiklik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması, davacı tarafın dava açarken haklı olduğu gerçeğini ortadan kaldırmaz. Bir başka ifadeyle davacının dava açarken kusurlu davrandığından söz edilemez. Şu halde, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği belli olduğuna göre, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle, davalı lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının 4. bendinin karardan çıkarılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30003, Karar No: 2015/7751, Tarih: 02.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30003 E.  ,  2015/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/78449

MAHKEMESİ : Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/23 (E) ve 2013/11 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Ayşegül hakkında katılan Döndü'ye yönelik, sanık Ayfer hakkında katılan Behiye'ye yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizen incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık Ayşegül hakkında katılan Döndü'ye yönelik yaralamaya teşebbüs, sanık Ayfer hakkında katılan Behiye'ye yönelik yaralama, sanık Ali hakkında katılan Döndü'ye yönelik hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, tanıklar A.. S.. ve S.. S.., ''katılan B.. S..'nın kendisini yere atarak beni dövüyorlar diye bağırdığını, katılan B.. S..'ya kimsenin vurmadığı'' yönlü beyanları; tanık H.. S.. beyanında, ''sanık A.. S..'nın katılan D.. S..'ya hakaret edici sözler söylediğini, sanık A.. T..'in de katılan D.. S..'ya taş attığını'' ifade ettiği; katılan D.. S.. beyanında, ''sanık A.. S..'nın kayınvalidesinin kolunu kıvırdığını, yere çamura yatırdığını, vurduğunu, sanık A.. S..'nın kendisine küfrettiğini, daha sonra sanık A.. T..'in kendisine hucum eder şekilde geldiğini, hırpaladığını''; katılan B.. S.. beyanında, ''sanık A.. S..'nın kendisine saldırdığını, yere yatırıp vurduğunu, bu nedenle kolunun halen felçli olduğunu'' ifade ettiği anlaşılmakla, hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan hatalı ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20338, Karar No: 2020/20305, Tarih: 23.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20338 E.  ,  2020/20305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

25/03/2015 tarihli tutanağa göre sanığın ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi görüp, halen tedavisine devam edildiği ve karara esas alınan ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 26.05.2015 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanıkta mevcut Psikotik rahatsızlığının, TCK.nın 32/1. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin ortadan kaldıracak nitelikte olduğunun belirlenmesi karşısında; raporun hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma öneren düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısı ve mağdur ... vekilinin usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14634, Karar No: 2019/28996, Tarih: 01.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14634 E.  ,  2019/28996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanun muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, yolcu otobüsünde yapılan aramada 67 karton kaçak sigara ele geçen ve otobüs muavini ...'nın ifadesinde, içerisinde sigara yakalanan çuvalı kendisi gibi muavin olan ancak olay günü izinli bulunan sanığın teslim ettiğini, çuvalı ... yazıhanesinden alacaklarını söylediğini, yabancı biri tarafından çuval teslim edilmediği için kontrol etmediğini, bu haliyle sanık ...'ın savunmasında suça konu çuvalı 50-55 yaşlarında bir kadının kendisine verdiğini, kendisinin de çuvalı otobüse yüklediğini açıkça ifade ettiği, ayrıca sanığın izin gününde otobüse bagaj yüklemesi, kimlik tespiti yapmadan ve bagajda ne olduğunu araştırmadan bagajı kabul etmesinin hayatın olağan akışına ve dosya kapsamına aykırı olması karşısında mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3566, Karar No: 2015/8591, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3566 E.  ,  2015/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kooperatifin ortağı olduğunu, 07.04.2012 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısına katıldığını, genel kurulun 10. maddesi ile seçimlerin açık oylama ve açık tasnifle yapılması yönünde karar alındığını, bu karara karşı tek red oyunu kendisinin verdiğini, alınan kararın Kooperatifler Kanunu'nun emredici hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, 10 no'lu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, oy çokluğu ile seçimlerin açık oylama ve açık tasnifle yapılmasına karar verildiğini, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin 916 adet ortağının bulunduğu, 07.04.2012 tarihli genel kurulda gündeminin 10. maddesinde; seçimlerin açık oylama, açık tasnif usulü ile yapılmasının, davacının bir red oyuna karşılık oy çokluğu ile kabul edildiği, Kooperatifler Kanunu'nun 48. maddesi gereğince; ortak sayısı 500'den fazla olan kooperatiflerin yönetim ve denetim kurulu seçimlerinin gizli oy, açık tasnif esasına göre yapılması gerektiği, ana sözleşmelerin buna aykırı hükümlerinin de uygulanamayacağının öngörüldüğü, bu açıdan genel kurulun 10. maddesinde alınan kararın kanun ve ana sözleşmenin emredici hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle, 07.04.2012 tarihli genel kurulun 10. maddesinde alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.,

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7384, Karar No: 2017/1907, Tarih: 21.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7384 E.  ,  2017/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... ile 28 Şubat 2003 tarihinde, davalı kooperatifteki hisselerini, noterden düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile devir aldığını, devir sözleşmesinin yapıldığı tarihten bu zamana kadar geçen süre içerisinde defaatle bildirilmesine rağmen, davalı kooperatifin devir sözleşmesinin gereğini yerine getirmediğini, müvekkilinin mağdur olduğunu ileri sürerek, noter devir sözleşmesi gereğince sözleşmenin yerine getirilerek söz konusu dairelerin müvekkili üzerine devir ve tescili ile bu taleplerinin yerine getirilmesinde hukuken imkan kalmamış olması halinde ise dairelerin ya devir tarihi itibarı ile bedellerinin tespitini ve o günden bu zamana kadar işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsilini veya dairelerin günümüz rayiç değerlerinin tespiti ile dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı ile dava dışı devreden ... arasında gerçekleştirilen kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesi tarihinde devreden ...’ın sözleşme tarihi olan 28.02.2003 tarihinde davalı kooperatifin üyesi olmadığı, olmayan bir hakkın devrinin de söz konusu olamayacağı, davacı ve dava dışı ... arasında gerçekleştirilen devir sözleşmesinde taraf olmayan davalı kooperatifi devreden ...'ın devir tarihinde kooperatif üyesi olmaması sebebi ile davalıyı bağlamayacağı, nispi nitelikteki sözleşmenin hüküm ve sonuçlarını ancak taraflar yönünden doğuracağı, üye olmayan bir şahsın devir sözleşmesini yapmış olmasının davacıyı kooperatif üyesi yapmayacağı, davacının tapu iptal ve tescile ilişkin taleplerinin değerlendirilmesi için ancak haklı ve geçerli bir biçimde davalı kooperatifin üyesi olduğunu ispat etmesi gerektiği, davacının bu hususu ispat edemediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12864, Karar No: 2022/14929, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12864 E.  ,  2022/14929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) ve Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazladan tahsil edilen PSHB bedellerinin tespit ve hesap edilerek gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, Tekirdağ Adliyesinde müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş olup, Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 08.07.2021 tarihli ve 568 Karar nolu kararına istinaden yargı çevresi dahilinde Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi 01.09.2021 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesince, mahkemenin faaliyete başladığı 01.09.2021 tarihinden önce açılmış olan davalar yönünden görevli mahkemenin, davanın açıldığı tarihte görevli olan Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hakimler ve Savcılar Genel Kurulu’nun 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararıyla 01.09.2021 tarihi itibarıyla Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesinin faaliyete geçirildiği, davanın 15.07.2014 tarihinde açıldığı, 07.07.2021 tarihli ve 608 sayılı kararda derdest dosyaların devredileceği yönünde bir ibare bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince görülerek sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmakta ise de;

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, iki mahkeme arasında gerçek anlamda karşılıklı olarak verilmiş bir görevsizlik veya yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, Tekirdağ 2.Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince verilen kararın devir karar niteliğinde olduğu anlaşıldığından yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5685, Karar No: 2012/10930, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5685 E.  ,  2012/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve enerji nakil hattı altında kaldığı için kesilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve enerji nakil hattı altında kaldığı için kesilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Enerji nakil hattı altında kaldığı için kesilen ağaçlar, enerji nakil hattının tesisinden sonra dikildiklerinden, bunlar için bedel verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde ağaç bedelleri de dahil edilerek fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5324, Karar No: 2015/12781, Tarih: 07.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/5324 E.  ,  2015/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.04.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat.... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve gününde ödenmeyen ücret alacakları için yüzde beş fazlalık alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'da bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Kanun'un 14. maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1. maddesinde sözü edilen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Kanun'un 14. maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1. maddesinde sözü edilen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Kanun'da bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara sebep olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

818 sayılı Kanun'un 44. maddesinde, “mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tesbitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.