muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17481, Karar No: 2013/3204, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17481 E.  ,  2013/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin birinci bendinin Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 gün 2006/65 esas 2009/114 sayılı ilamı ile iptal edilmesi, bu kararın da Resmi Gazete'de yayımlandığı 07/10/2009 tarihinden itibaren bir yıl sonra yürürlüğe girmesi, kanunun yürürlüğe girdiği 07/10/2010 tarihi ile 6217 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihleri arasında verilen bütün kararların temyize tabi olması karşısında, usul ve yasaya aykırı bulunan 15/12/2010 tarih ve 2010/517 esas, 2010/1046 karar sayılı temyizin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, tapulu tarlasına sınır olan hazineye ait araziyi uzun yıllardan beri kullandığı, hazineye ait bu yerin katılan tarafından satın alınıp etrafına demir kazık çakılarak tel örgüyle çevrildiği, bu duruma sinirlenen sanığın da demir kazıkları sökmek suretiyle zarar verdiği olayda, mahkemenin mala zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/663, Karar No: 2015/17457, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/663 E.  ,  2015/17457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki..'ın 23.05.2013 tarihinde talimat yoluyla alınan ifadesinde katılma isteminde bulunmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın sağ karın ağrısı ve terleme şikayetleri ile 04.06.2012 tarihinde... Uygulama Hastanesi'ne başvurduğu, yapılan tetkikler sonrası safra kesesi taşı tanısı konularak genel cerrahi tarafından yatırıldığı, aynı gün genel cerrahi uzmanı Dr.... tarafından laparoskopik kolesistektomi ameliyatına alındığı, ameliyat sonrası takiplerinin yapıldığı, ... Ampul 16 ve 04 saatlerinde İM olarak yapıldığı, 05.06.2012 tarihinde taburcu edildiği, 28.06.2012 tarihinde sağ ayağında ağrı ve ayağını sürüyerek yürüme şikayeti ile başvurduğu, fizik tedavi muayenesinde ise sağ ayak dorsifleksiyonda zayıf olduğu, 02.07.2012 tarihinde çekilen kalça MR'ında en kalın yerine 10 mm ölçülen ekzostoz lehine yorumlanan kemik lezyonu dikkat çektiği, sağ siyatik sinir hizasında gluteus maksimus kasının anteriorunda femur boynu seviyesinde hafif kalınlaşma ve İVKM sonrası fokal opaklaşma tespit edildiği, 04.07.2012 tarihinde çekilen ENMG de siyatik sinirin perineal dallan ağılıklı subakut olmak üzere ileri derecede akson kaybına neden olan minimal rejenerasyon belirtileri olduğu, . .. Uygulama Hastanesi ...Uzmanı Dr. .... İmzalı 13.09.2013 Tarihli Raporda; “11978672854 TC kimlik numaralı... adlı hastanın; Yaklaşık 15 ay önce sağ kalça enjeksiyonu sonrası sağ bacakta uyuşma ve kuvvetsizlik şikayeti gelişmiş. Hasta sağ siyatik sinir hasarı ön tanısı ile bilateral alt ekstremite EMG'si için tarafımıza yönlendirilmiş. Hastanın 13.09.2013 tarihli, 1388 Muayene protokollü yapılan EMG’sinde sağda belirgin yaygın L5-S1 innervasyonlu kaslarda kronik nörojenik MUP değişiklikleri izlenmiştir.” kayıtlı olduğu,Kişinin ....İhtisas Kurulunca 06.12.2013 tarihli muayenesinde; Bilateral alt ekstremitelerde distal kaslarda früst parezi 5/5 tespit edildiği olayda kusurun belirlenmesi için alınan ... İhtisas Dairesinin raporunun sonuç kısmında .. oğlu 1947 doğumlu ..

. Hastanın 13.09.2013 tarihli, 1388 Muayene protokollü yapılan EMG’sinde sağda belirgin yaygın L5-S1 innervasyonlu kaslarda kronik nörojenik MUP değişiklikleri izlenmiştir.” kayıtlı olduğu,Kişinin ....İhtisas Kurulunca 06.12.2013 tarihli muayenesinde; Bilateral alt ekstremitelerde distal kaslarda früst parezi 5/5 tespit edildiği olayda kusurun belirlenmesi için alınan ... İhtisas Dairesinin raporunun sonuç kısmında .. oğlu 1947 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerinin incelenmesi sonucunda; dava konusu olayda kişiye gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının belirlendiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği” belirtildiği olayda yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilin sanıkların kusurlu olduğuna, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22878, Karar No: 2011/13617, Tarih: 20.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22878 E.  ,  2011/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2010

KARŞI OY YAZISI

Eşlerden biri, malik olmayan eşin "açık rızası" bulunmadıkça aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz (TMK.md.194/1).

Bu kural eşlerin hukuki işlem özgürlüğüne (TMK.md.193) "kanun tarafından getirilmiş" açık bir istisnadır. Açık rıza alınmadan yapılan sınırlama "kesin hükümsüzlük" ile yaptırım altına alınmıştır. Yerel mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik söz konusu değildir. Farklı düşünüyorum.

KARŞI OY YAZISI

İpotek işlemine konu taşınmazın “aile konutu” olduğu belirlenmiştir. Aile konutuna malik olan eş diğer eşin “açık rıza”sı olmadan konutu devredemeyeceği gibi, üzerindeki hakları da sınırlayamaz (TMK.md.194/1). Davacı eşin ipotek işleminde yazılı bir açık rızası yoktur. Açık rızasının varlığını bunu iddia eden ispat etmelidir. Davada ispat yükü, ipotek alacaklısı olan davalı banka üzerindedir. Davalı bankanın açık rızanın varlığını veya var sayılması gerektiğini her türlü delile kanıtlaması gerekir. Değerli çoğunluğun aksine ispat yükü davacı üzerinde değildir. Bu nedenle, öncelikle davalı banka ve onunla birlikte hareket eden davalı eşe açık rızanın varlığını ispat için, gerektiğinde de davacıya karşı delillerini gösterme konusunda süre verilip, gösterildiği takdirde deliller usulünce toplanarak gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmelidir. Değerli çoğunluğun bozma görüşüne katılmakla birlikte, bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/3835, Karar No: 2019/11028, Tarih: 15.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3835 E.  ,  2019/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 15/09/2014 yerine 08/02/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının hafta tatili, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken ıslahla arttırılan miktarlar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak alacakların hüküm altına alınması ve mahkemece asıl dava dosyasında ve birleşen dava dosyasında hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağına yönelik paragrafların çıkartılarak yerlerine;

" A- Mahkememizin 2016/122 E. sayılı asıl dava dosyası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile;

"2)Bakiye ihbar tazminatı talebinin kabulü ile; net 553,37 TL ihbar tazminatının 10,00 TL'sinin dava (15/09/2014) tarihinden itibaren, bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-) Fazla mesai talebinin kısmen kabulü ile; 2.813,60 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu fazla mesai ücreti 1.969,52 TL olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 965,85 TL fazla mesai ücreti alacağından 10,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-) Hafta tatili ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile; net 2.880,06 TL hafta tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. Maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu hafta tatili ücreti 2.016,04 TL olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 1.992,54 TL'nin 10,00 TL'sine dava tarihinden (15/09/2014) bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-)Genel tatil ücret alacağının kısmen kabulü ile; net 361,67 TL genel tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. Maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu hafta tatili ücreti 253,16 TL olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 228,30 TL genel tatil ücreti alacağının 10,00 TL'sine dava tarihinden (15/09/2014), bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

B- Mahkememizin 2017/510 E. 2017/525 K. sayılı birleşen dava dosyası yönünden davanın kabulü ile :

15)- Bakiye ihbar tazminatı talebinin kabulü ile; net 403,24 TL ihbar tazminatının dava tarihinden (26/07/2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki paragrafların yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9512, Karar No: 2009/18144, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9512 E.  ,  2009/18144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2009

Pendik 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/2988 esas sayılı icra takip dosyası aslı veya onaylı ve okunaklı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/423, Karar No: 2014/2613, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/423 E.  ,  2014/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EREĞLİ (KONYA) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/28-2013/113

Taraflar arasında görülen davada Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2013 tarih ve 2012/28-2013/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan K.. G..'nin, K. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin sahibi, diğer davalının ise müdürü olup, davalı Kübra'nın resmi olarak sahibi bulunduğu rehabilitasyon merkezini, eş olan davalıların müştereken çalıştırdıklarını, müvekkili şirketin müdürünün anılan rehabilitasyon merkezinin müvekkili şirkete 65.000 TL bedelle devri için davalılarla şifahen anlaştığını, anılan miktarın 29.000 TL'sinin 2011 yılı Haziran ayında davalılara sözleşmenin kuruluşu aşamasında elden verildiğini, kalan miktarın ise noterden yapılacak devir sözleşmesi ve demirbaşlar ile binanın müvekkiline teslimatı sırasında ödenmesine karar verildiğini, davalıların işletmenin noterden demirbaşları ile devri sözleşmesini ifaya yanaşmadıklarını, binayı da müvekkili şirkete teslim etmediklerini, bunun üzerine davalılara sözleşmenin feshi ve 29.750,00 TL paranın iadesi yönünde fesih bildirimi gönderildiğini ileri sürerek, davalılara verilen 29.750,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 10.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.. G.., husumet itirazında bulunmuş, işletmenin devri ile ilgili görüşmelerin dava dışı H. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi kurucu yetkilisi olan Hayrettin Başer ile yapıldığını ve sözleşmenin kurulacağı hususunda taraflarına 500,00 TL kaparo verildiğini, verilen kaparo ile güven sağlayan davacıya kurum hakkında verilen bilgilerin davacı tarafından kötüniyetli olarak kullanılıp, öğrenci kaybına ve zarara sebebiyet verildiğini, davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. G.., husumet itirazında bulunmuş ve taraflarına 500,00 TL kaparo verildiğini, davacı tarafa verilen bilgilerin kötüniyetli olarak kullanılıp, zarara sebebiyet verildiğini, davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. G.., husumet itirazında bulunmuş ve taraflarına 500,00 TL kaparo verildiğini, davacı tarafa verilen bilgilerin kötüniyetli olarak kullanılıp, zarara sebebiyet verildiğini, davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Mehmet'in, dava konusu rehabilitasyon merkezinde işletmeci ve müdür sıfatı olmadığından pasif husumet sıfatının bulunmadığı, davalı Kübra yönünden ise, ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davalının sadece 500 TL cezai şart niteliğinde paranın alındığını kabul edip, geri kalan miktarı aldığı hususunu reddettiği, tarafların ticari defterlerinde davaya konu olayla ilgili olarak herhangi bir protokol, ödeme karşılığı makbuz, fatura ve defter kaydının bulunmadığı, bu nedenle davacının davasını ispat edemediği, ayrıca davalı Kübra tarafından alındığı ikrar edilen 500 TL'nin cezai şart niteliği taşıdığı ve taraflar arasında sözleşme kurulamadığından cezai şart niteliğindeki 500 TL kaporanın davacı tarafa iade edilmesinin gerekmediği gerekçesiyle, davanın davalı Mehmet yönünden husumet yokluğu, davalı Kübra yönünden ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı, taraflar arasında yapılan sözleşmenin kurulma aşamasında davalılara 29.000 TL verdiğini, davalılar ise yalnız 500 TL kapora aldıklarını savunmuşlardır. Davacının, davalıların kabulünde olarak 500 TL davacıdan aldıklarına ilişkin beyanları dışındaki miktara yönelik iddiası sabit olmamıştır. Ancak, 500 TL bakımından davalıların beyanları, davacının davalılara 500 TL pey akçesi verdiği anlamında olup, 818 sayılı BK'nın 156. maddesi uyarınca pey akçesinin sözleşmenin kurulmaması halinde iadesi gerekir. Ayrıca, ifanın pey akçesi verenin kusuru nedeniyle mümkün olmaması halinde de pey akçesinin iadesi gerekir ise de, pey akçesi alanın bu halde borcun ifa edilmemesi nedeniyle tazminat hakkı olup, bu tazminat hakkına ilişkin olan pey akçesi kısmını alıkoyabilir. Davalı taraf, bu nedenle pey akçesini iade yükümlülüklerinin olmadığını da savunmuştur. Bu itibarla, mahkemece davanın pey akçesine ilişkin kısmının 818 sayılı BK'nın 156. maddesi ile bu kanunu yürürlükten kaldıran 6098 sayılı TBK'nın 177. maddesi kapsamında yukarıda belirtildiği şekilde değerlendirilip, delillerin toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu miktara ilişkin talebin yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3589, Karar No: 2009/4993, Tarih: 29.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3589 E.  ,  2009/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 23/12/1992

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kadastroca davalı adına tespit ve tescil edilen 864 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, taşlık, kayalık vasfı nedeniyle davalı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesinde öngörülen koşulların oluşmuş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı hazine, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün taşlık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 864 parsel sayılı taşınmazın senetsizden davalı adına yapılan kadastro tespitinin 03.09.1985 tarihinde kesinleştiği, davacı Hazine tarafından 864 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kalan 15.11.1990  tarihli tespit bilirkişi raporunda  (A) harfi ile gösterilen 650 m2'lik  bölüm yönünden 28.11.1990 tarihinde 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde eldeki davanın  açıldığı, dava tarihinden önce yapılan 09.11.1990 tarihli tesbite dayalı olarak düzenlenen 15.11.1990 tarihli fen bilirkişi raporunda "...krokide (A) ile gösterilen 650 m2'lik alanın içerisindeki çalıların temizlenmiş, yer yer blok kayalara  dinamit atmak üzere delik açılmış olduğunun..." belirtildiği, yine mahkemece, yapılan keşif sonucu elde edilen 09.11.1992 tarihli ziraat bilirkişi raporunda "...15.11.1990 tarihli tesbit bilirkişi raporunda dinamitle  patlatılmaya hazır hale getirilmiş olduğu belirtilen kayaların patlatıldığının, teras duvarlar yapıldığının, (A) harfi ile gösterilen 650 m2'lik bölümün içerisinde 4 yaşında 2 yıl öncesinde dikilmiş fidanların bulunduğunun, öncesinin taşlık ve kayalık vasfında olup, yeni imar ihya edildiğinin..." açıklandığı; nizalı bölümün içinde bulunduğu 864 sayılı parselin tespitine esas alınan vergi kaydının 5000 m2 yüzölçümünde olup bir sınırının çay olduğu ve çok sayıda parsele revizyon gördüğü, esasen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre de davalının dayanağı vergi kaydı ve yargılama sırasında ibraz edilen tapu kaydının mevkii ve sınır itibariyle başka yerlere ait olduğunun ifade edildiği anlaşılmaktadır.

O halde, belirlenen tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, çekişmeli yerin taşlık, kayalık ve çalılık niteliğinde iken tarım arazisine dönüştürülme çabalarının sarfedildiği, ancak kadastro tespit tarihi itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olma niteliğinin ağır bastığı, gerek ağaçların yaşı gerekse bu konuda alınan bilirkişi raporları ile bu durumun saptandığı, vergi kayıt miktarı ile revizyon gördüğü parsel sayısıda gözetildiğinde nizalı yerin kayıt kapsamı dışında kaldığının kabulünün zorunlu olduğu, ayrıca davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, taşınmazın hali hazır konumu ve cinsi itibariyle ekonomik yarar sağlayabilecek özellikler taşıdığı, bu yönüyle 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi kapsamında  değerlendirilebilecek nitelikte olduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.