muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9036, Karar No: 2011/2645, Tarih: 01.03.2011

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece Davalılar ..... Orman Ürünleri İnşaat Yapı Malzemeleri Üretim İthalat İhracaat Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketi, Işıl..... ve ... haklarındaki davanın kabulüne karar verilmiş olup, 492 Sayılı Yasanın 5766 Sayılı Yasayla değişik 123.maddesinde öngörülen harç muafiyetinin davalılar yönünden uygulanabilirliğinin bulunmadığı gözetilerek anılan davalılar aleyhine nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken belirtilen yasa hükmünün yorumunda yanılgıya düşülerek "harç alınmasına yer olmadığına" karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ...’nun diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20777, Karar No: 2015/26791, Tarih: 30.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20777 E.  ,  2015/26791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/202250

Muhtelif suçlardan Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli ve 2011/786 değişik iş sayılı kararı ile içtimalı 18 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü F.. C.. hakkındaki hapis cezalarının infazı sırasında, firar fiilinden dolayı kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15/08/2008 tarihli ve 2008/104 sayılı kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4. maddesi gereğince onanmasına ilişkin Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 19/08/2008 tarihli ve 2008/72 esas, 2008/72 sayılı kararını müteakip, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2014 tarihli ve B.M. 2014/2701 sayılı kararına karşı yapılan itiraz ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün açık kurumda hükümlü iken 13/08/2008 tarihinde firar ettiği, 18/08/2008 tarihinde yakalanarak kapalı kuruma alındığı, 14/10/2010 Tarihinde disiplin cezasının kaldırıldığı ve üzerinden 6 aydan fazla bir sürenin geçtiği dolayısıyla hükümlünün durumunun ilk defa açık kuruma ayrılma şartlarını düzenleyen ikinci bölümün altında yer alan 8. maddeye değil, dördüncü bölüm: Kapalı Kuruma İade ve Yeniden Açık Kuruma Ayrılma üst başlığı altında düzenlenen 13. maddeye uyduğu gerekçesiyle, hükümlünün talebinin kabulüne dair Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 15/08/2014 tarihli ve 2014/983 esas, 2014/983 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.05.2015 tarih ve 2015/10759–34473 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.06.2015 tarih ve 2015/202250 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı Kuruma İade" başlıklı 12/1- b-son. maddesinde "(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;...b) Firar edenler, ...kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ile aynı Yönetmeliğin "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler” başlıklı 8/1-e-son maddesinde "(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;...e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kuramlardan firar edenler, ..açık kuramlara ayrılamaz, "şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken 13/08/2008 tarihinde firar eden F.. C..'ın 18/08/2008 tarihinde yakalanarak aynı Açık Ceza Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15/08/2008 tarihli ve 2008/104 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade edildiği ve anılan iade kararın Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 19/08/2008 tarihli ve 2008/72 esas, 2008/72 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, yukarda belirtilen Yönetmelik maddeleri kapsamında hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilerek talebin ve itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 2014/Bşk-485 Esas, 2015/105 sayılı kararı, 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6069, Karar No: 2014/12848, Tarih: 03.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/6069 E.  ,  2014/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/1-2012/380

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/1-2012/380 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı M.. B.. vekili, davalı V.. K.. vekili, davalılar H.. C.. ve A.. Ç.. vekili, davalılar C.. K.., O.. S.., İ. Öz.., S.. A.., A.. S.., S. S.. K.. S.., Ö.. S.., C.K..ve A.. S.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/07/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan C.. K.., O.. S.., İ.. S.., S. A.., A.. S.., S. S.., K.. S.., Ö.. S.., C.. G.. ve A.. S.. vekili Av. B.. D.., davalılardan V.. K.. vekili Av. B.. Ç.., davalılardan S.. A.. vekili Av. M.G.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı B.. C..'ın müvekkili bankanın Sincan Şubesi'nin üye iş yerlerinden birinin sahibi olduğunu, davalının işlettiği iş yerinin müvekkili bankanın POS cihazı üzerinden 20.08.2010/11.11.2010 tarihleri arasında 47 adette toplam 213.316 TL işlem gerçekleştirdiğini, işlemlere ait tutarlar mevduat hesabına geçtikten sonra B.. C.. tarafından nakit olarak çekildiğini, aynı davalının 10.11.2010 tarihinde müvekkili banka POS cihazı üzerinden 42 adette 202.110 TL'lik iade işlemi yaptığını, davacı tarafından durum fark Edilince gün sonunda anılan davalının POS cihazının işleme kapatıldığını, gün sonu yapılamadığı içinde iade tutarları kredi kartlarına yansımadığını, konuya ilişkin müvekkili bankanın teftiş kurulunun yaptığı araştırmada davalı B.. C..'ın işyerinin davalılar O.. S.. ve C.. K.. tarafından satın alınmak istendiği, O.. S.. ve yakın arkadaşlarının kredi kartları ile ödemeyi yapmak istedikleri, aralarındaki anlaşmaya istinaden 14 adet müşteri olan diğer davalılara ait kredi kartlarından 42 adette 202.110 TL tutarında tek çekim işlemler gerçekleştirildiğini ve akabinde söz konusu tutarları davacının hesabından nakit olarak çektiğini, bu işlemler esnasında fiş ve fatura tanzim etmediğini, ilerleyen zamanda da aldığı miktarların tamamını POS cihazı üzerinden iade ettiğini bildirdiğini, POS cihazının amacı dışında kullanıldığını, davalı B.. C.. ile müvekkili arasında imzalanan üye iş yeri sözleşmesine göre kartların yalnız mal/hizmet alımında kullanılacağının belirlendiğini, kredi kartını finans amaçlı kullanan davalılar B.. C.., O.. S.. ve C.. K..'in bu nedenle, diğer davalıların da kredi kartını alışveriş amaçlı değilde başkalarını finans amaçlı kullandıklarından dolayı davacının zararından sorumlu olduklarını, alış veriş iptal ediliyormuş gibi iade slibi düzenlenmesinin müvekkilinin zararını ortaya çıkardığını ileri sürerek müvekkilinin uğratıldığı zarar olan 202.110 TL'nin davalılardan avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini, davalılar B.. C.., O.. S.. ve C.. K..'in tazminatın tamamından sorumlu kılınmasını, diğer davalıların ise dosyaya sundukları dilekçede belirtilen işlem miktarlarınca istenen tazminattan sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar O.. S.. ve C.. K.. vekili, müvekkillerinin davalı B.. C..'a ait iş yerini almak için görüşmeler yaptıklarını, müvekkillerinin nakit paralarını harcamamak için eş ve dostlarının kredi kartlarını POS cihazından çektiklerini, bu durumu banka yetkilisine de bildirdiklerini, iş yerinin teslimi sırası geldiğinde davacı B.. C..'ın ortadan kaybolduğunu, POS sözleşmesine göre iade işlemi yaptığını, POS cihazları ile ilgili taahhüt ve sözleşmelerin müvekkillerini bağlamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Ç.. ve H.. C.. vekili, müvekkili A.. Ç..'in HSBC bankasına ait kredi kartı sahibi olduğunu, bankaya olan 19.500 TL borcunu bir ay ertelemek için nakit çekim işlemi yaptığını, diğer müvekkilin de davacı bankadan doğrudan ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. B.. vekili, müvekkilinin davacıdan 6.200TL' lik alışveriş yaptığını, firma ürünü zamanında teslim etmediğinden alışverişin iptal edildiğini, POS cihazından iade işleminin yapılmasına rağmen halen miktarın kartına yüklenmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı B.. C..'ın sahibi olduğu işletmenin (C.... Mobilya) diğer davalılar O.. S.. ve C.. K..' e devri amaçlandığı ve bedelinin diğer 14 adet davalılara ait kredi kartları kullanılarak, POS cihazı üzerinden yapılan işlemlerle ödenmesi cihetine gidildiği, pos cihazında 20.08.2010-11.11.2010 tarihleri arasında 47 adette 213.316 TL' lik işlem yapıldığı, aynı pos cihazından 10.11.2010 tarihinde ise 42 adette 202.110 TL'lik iade işlemi gerçekleştirildiği, anılan kredi kartı işlemleri ile mal yada hizmet alımı amaçlanmadığı, başkasını finanse etmek amacı ile nakde yönelik işlemler yapıldığı, bu suretle kredi kartı ile nakit çekilmesinin masraflarından (komisyonundan) kurtulmak istendiği, ayrıca işlemlerin tamamının davacı bankada yapılmayıp, başka bankalarda da yapılması, kredi kartlarını kullandıran davalıların bu işlemlere itiraz etmeleri (chargeback-ters ibraz) neticesinde, belirlenen miktarlarda davacıdan, ilgili bankaca tahsil edildiği, davalılardan B. C.., O.. S.. ve C.. K.. oluşan banka zararı olan 202.110 TL'nin tamamından, diğer davalılar (kart hamilleri) ise, hamili oldukları kartlarla yapılan işlem miktarlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak koşulu ile 202.110 TL.nin dava tarihinden itibaren uygulanacak olan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılardan B.. C.., O.. S.. ve C.. K..'in alacağın tamamından sorumlu tutulmasına, diğer davalılardan İ.S..'in 77.500 TL den, C.. G..'in 2.650 TL den, A.. S..'ın 8.150 TL den, V. K..'ın 18.450 TL'den, M.. B..'un 12.200 TL'den, O.. İ..'in 9.390 TL'den, S. S..ın 2.570 TL den, Ha. Ç..'un 14.140 TL'den, S.. A..'ın 13.800 TL den, A.. S..'ın 550 TL’den, Ö.. S..'ın 14.100 TL'den, K.. S..'ın 800 TL’den, S.. A..'ın 12.060 TL'den, A.. Ç..'in 15.750 TL'den sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı M.. B.. vekili, davalı V.. K.. vekili, davalılar H.. C.. ve A.. Ç.. vekili, davalılar C.. K.., O.. S.., İ.Ö.. S.. A.., A.. S.., S. S.. K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı M.. B.. vekili, davalı V.. K.. vekili, davalılar H.. C.. ve A.. Ç.. vekili, davalılar C.. K.., O.. S.., İ.Ö.. S.. A.., A.. S.., S. S.. K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı banka vekili, aralarında düzenlenen üye iş yeri sözleşmesine istinaden davalı B.. C..'ın işletmesinde kullanılmak üzere POS cihazı verildiğini, anılan cihazdan 20.08.2010-11.11.2010 tarihleri arasında 47 adette toplam: 213.316 TL’lik işlem gerçekleştirildiğini ve bu işlemlere ait tutarların mevduat hesabına geçtikten sonra davalı B.. C.. tarafından çekildiğini, 10.11.2011 tarihinde de aynı cihaz üzerinden 42 adette 202.110 TL’lik iade işlemi yapıldığını, ancak iade tutarlarının kredi kartlarına yansıtılamadığını, davalının bu işlemler için herhangi bir fiş ya da fatura düzenlemediğini, Pos cihazının amaç dışında kullanılarak nakit para tahsil edildiğini, bu suretle de müvekkilini zarara uğrattıklarını ileri sürerek zararın tazminini talep etmiştir. Dosya kapsamından davalılar hakkında organize şekilde yapıldığı iddiasıyla dolandırıcılık suçundan Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/196 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, mahkemece ceza dosyası celpedilip, bu dosyaya etkisi değerlendirilip sonucunan beklenilip beklenmeyeceğinin tartışılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalılar M.. B.., davalı V.. K.., H.. C.. ve A.. Ç.. , C.. K.., O.. S.., İ. Ö.., S.. A.., A.. S.., S.S.., K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.. yararına bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca, kart sahibi davalılar M.. B.., davalı V.. K.., H.. C.. ve A.. Ç.. , İ. Ö.., S.. A.., A.. S.., S. S.., K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.., kendilerine ait kartı çıkaran bankalara ödeme yaptıklarını, bu şekilde mükerrer ödeme yapacaklarını savunduklarına göre mahkemece, kart sahibi davalıların kendi bankalarına ödeme yapıp yapmadıkları, kart sahibi bankanın da davacı bankaya ödeme yapıp yapmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş kararın kart sahibi davalılar M.. B.., davalı V.. K.., H.. C.. ve A.. Ç.. , İ. Ö.., S.. A.., A.. S.., S. S.., K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar M.. B.., davalı V.. K.., H.. C.. ve A.. Ç.., C.. K.., O.. S.., İ. Ö.., S.. A.., A.. S.., . S.., K.. S.., Ö.. S.., C.K.. ve A.. S.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar davalılar M.. B.., davalı V.. K.., H.. C.. ve A.. Ç.., İ. Ö.., S.. A.., A.. S.., S. S.. K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan A.. S.. ve V.. K..'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenler davalı M.. B.., V.. K.., H.. C.., A.. Ç.., C.. K.., O.. S.., İ. Ö.. S.. A.., A.. S.., S. S.., K.. S.., Ö.. S.., C. K.. ve A.. S..'a iadesine, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1265, Karar No: 2019/2964, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1265 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/05/2017 tarih ve 2016/180 E. - 2017/228 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/12/2017 tarih ve 2017/1075-2017/1131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, "İ.P.D. PAŞADÖNER", "İ.P.D. PAŞA DÖNER+ŞEKİL", "PAŞA KÖFTE", "PAŞA BÜFE", "İ.P.D. PAŞA ET DÖNER", "PAŞA ET DÖNER", "PAŞA PİDE", "PAŞA İSKENDER", "PAŞA DÖNER+ŞEKİL", "PAŞA PİLAVI", "PAŞA ÇİĞKÖFTE", "PAŞA DÜRÜM+ŞEKİL", "PAŞA PİLAV", "PAŞA PAŞA YİYELİM AFİYETLE", "PAŞA PİZZA", "PAŞA KÖFTE", "PAŞA BÜFE", "PAŞA TAVUK", "PAŞA DÖNER+ŞEKİL", "PAŞA DÖNER", "PAŞA KOKOREÇ+ŞEKİL" ibareli markaların sahibi olduğunu, 13.11.2015 tarihinde "PAŞA PİZZA" ibaresinin 30/1-15, 35/1-5+6 ve 43/1-4.sınıf ürün ve hizmetlerde tescili için davalı kuruma yaptığı başvurunun, davalı tarafından dava dışı şirketlere ait "P PAŞA+ŞEKİL", "PAŞA", "PAŞA HOTELS www.pasahotel.com", "PAŞA+ŞEKİL", "PAŞA", "P PAŞA UN FABRİKASI+ŞEKİL", "PAŞA KÜNEFE+ŞEKİL" ibareli markalara dayalı olarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca aynı veya benzer hizmetler için reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise ... tarafından reddolunduğunu, müvekkilinin anılan işareti uzun zamandan bu yana kullandığını ve işarete bilinirlik kazandırdığını, tescilli "paşa" ibareli markalarının bulunduğunu ileri sürerek, ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların esas ve ayırt edici unsurlarının aynı olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların esas ve ayırt edici unsurlarının aynı olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; başvuru konusu "PAŞA PİZZA" ibaresi ile redde mesnet alınan "PAŞA","PAŞA+ŞEKİL" ve "PAŞA" ibareli markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, buna karşın başvuru konusu işaret ile redde mesnet "P PAŞA UN FABRİKASI+ŞEKİL", "PAŞA KÜNEFE+ŞEKİL", "PAŞA HOTELS www.pasahotel.com" markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, zira bu markaların her birinde yer alan özgün şekillerin ve diğer sözcüklerin benzerliğin derecesini ayırt edilemeyecek olmaktan çıkardığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, ...'in 2016/M-3623 sayılı kararının, 2015/92725 sayılı başvuru kapsamındaki 30/2, 5, 7, 10, 13, 14. Sınıf ürünler haricinde kalan mal ve hizmetler bakımından iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkmesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının "PAŞA PİZZA" ibareli marka başvurusu ile dava dışı şahıslara ait "P PAŞA+ŞEKİL", "PAŞA", "PAŞA HOTELS www.pasahotel.com", "PAŞA+ŞEKİL", "PAŞA", "P PAŞA UN FABRİKASI+ŞEKİL", "PAŞA KÜNEFE+ŞEKİL" ibareli önce tescilli markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, bu sebeple marka olarak tescil edilemeyeceği gerekçesiyle, davacı marka başvurusu davalı kurum tarafından reddedilmiş olup, markalar arasında benzerlik bulunmadığı iddiasıyla marka başvurusu sahibinin açtığı davada, mahkemece yazılı gerekçe ile ... kararının kısmen iptaline karar verilmiştir. Mahkemece, davaya konu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik olmadığı kabul edilen hizmet sınıfları arasında 43.01 ''Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri'' de bulunmaktadır. Ancak, davacı başvurusuna konu "PAŞA PİZZA" ibareli markadaki ''Pizza'' ibaresinin 43.01 alt sınıftaki ''Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri'' sınıfı yönünden tanımlayıcı ibare olup, ayırt edici niteliği bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple, davacı başvurusu ile redde mesnet markalar arasında 43.01 alt sınıftaki ''Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri'' yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunup bulunmadığı incelemesi yapıldığında; redde mesnet "PAŞA KÜNEFE+ŞEKİL" markasının da 43.01 alt sınıftaki hizmetlerde tescilli olduğundan, davacının "PAŞA PİZZA" ibareli başvurusunun 43.01 ''Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri'' yönünden, redde mesnet "PAŞA KÜNEFE+ŞEKİL" ibareli marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle, anılan sınıf yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle anılan hizmet sınıfı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmadığından, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 44,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2609, Karar No: 2014/1484, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2609 E.  ,  2014/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanıkta ele geçen bandrolsüz sigara ve içkiler yönünden 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi, diğer kaçak mallar olan çay, kahve, şeker, konserve, pul biber, krem, ilaç yönünden ise 5607 sayılı yasanın 3/5 fıkrası gereğince ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde sadece 5607 sayılı yasa uyarınca hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2014 günü oybirliği ile karar verildi.