muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5974, Karar No: 2025/1645, Tarih: 17.02.2025

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136/1, 134/2, 125/2, 123/1 ve 106/1-2.cümle maddeleri uyarınca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından beraatine, hakaret suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE ve KARAR

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının 5237 sayılı Kanunun 106/1 ve 123. maddelerindeki tehdit ve kişilerin huzur sükununu bozma suçlarına yönelik olmasına, 5237 sayılı Kanunun 106/1. maddesindeki tehdit suçunun yaptırımının, aynı Kanun'un 123. maddesindeki kişilerin huzur sükununu bozma suçunun yaptırımından daha ağır olduğu göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında tehdit ve kişilerin huzur sükununu bozma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyizen inceleme görevi 19.09.2023 olan Tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14857, Karar No: 2009/19528, Tarih: 11.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/14857 E.  ,  2009/19528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizin 1.7.2009 tarihli iade kararının gereği yerine getirilmemiştir. İncelenmesine gerek görülen; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/576 ve 2007/384 esas sayılı dosyalarının celp edilip eklenerek gönderilmek ve ilk iade kararının gereğini yerine getirmeyen ilgililerin de dikkatinin çekilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5277, Karar No: 2018/6057, Tarih: 27.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5277 E.  ,  2018/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : 1- Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat (Her iki sanık hakkında ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler ile suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, Hekimhan İlçesinde faaliyette bulunan Işığı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin kurucusu ve müdürü olduğu, diğer sanık ...'ın ise bu merkezde Psikolog olarak çalıştığı, sanık ...’ın bu yerde düzenli olarak derslere girmediği halde düzenli derse girdiğine ilişkin aylık çalışma çizelgeleri düzenlenip Hekimhan Mal Müdürlüğü’ne verilerek toplam 16.257,80 TL ücret alındığı, ayrıca sanık ...’in, öğrenci velileri ... ve ...’dan, adliyede imza örneği alınmasının istenmesi halinde ‘aylık bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planları’ üzerinde adına atılı bulunan imzayı taklit etmesini isteyerek bu konuda çalışma yaptırdığının iddia edildiği somut olayda,

A) Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter nitelikte delil elde edilemediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9090, Karar No: 2015/6029, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9090 E.  ,  2015/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), kasten yaralama (4 kez) (sanıklar ... ve ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın istinabe yoluyla 24.04.2009 tarihinde... Asliye Ceza Mahkemesinde beyan ve savunmasının alındığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında kasten yaralama (4 kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama (4 kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Kasten yaralama suçunun mağdurları ..., ..., ... ve ...'in olayın sıcaklığıyla verdikleri birbirleriyle uyumlu kolluk beyanlarında ve aşamalarda, sanık ...'ın hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilen diğer sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen şüpheli şahısları kasten yaralama suçuna azmettirdiğine dair anlatımlarının bulunmaması, sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunması ve tüm dosya kapsamından; ...'ın, ...'i kasten yaralama suçuna azmettirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeyerek atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17848, Karar No: 2017/552, Tarih: 18.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17848 E.  ,  2017/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Olayın tek görgü tanığı olan ...'ün sanıkların yüzünü göremediği için kesin olarak teşhis edemediği anlaşıldığından mahkemenin beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Olayın görgü tanığı ve aynı zamanda suçun işlendiği fabrikanın bekçisi olan ...'ün olay yerine gittiğinde kabloları kesen şahıslara ışık tuttuğunu ve yüzüne fener tuttuğu kişinin sanık ... olduğunu karakolda ve duruşmada kesin ve net olarak teşhis ettiğini, diğer sanıkların yüzünü göremediğinden kesin olarak teşhis edemediğini beyan etmesi karşısında sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23, Karar No: 2010/22943, Tarih: 08.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/23 E.  ,  2010/22943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in 03.05.2005 tarihli kararı temyiz etmediği ve kararın sanık yönünden kesinleştiği, bu kararı sanıklar ... ve ...'ın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ... yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme yapılması için 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8/2. maddesi gereğince dava dosyasının mahalline iade edilmesi üzerine, mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, sanığın konusu olmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2679, Karar No: 2003/6105, Tarih: -

15. Hukuk Dairesi 2003/2679 E., 2003/6105 K.

**15. Hukuk Dairesi 2003/2679 E., 2003/6105 K.**

**- AKDİN FESHİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 106 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 107 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 108 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 356 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 357 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 358 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 359 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 370 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 371 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Arsa sahibi olan davacılar ile davalı yüklenici arasında arsa payı devri karşılığı yapılan değişik tarihli adi yazılı sözleşmeler vardır. Nevar ki, adi yazılı bu sözleşmeler yükleniciye tapu devri suretiyle geçerli hale gelmiştir. Bu hali ile davacılar ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı devri karşılığı sözleşmelerin bulunduğu gerçektir. Davalı yüklenicinin sözleşme konusu işin yapımını kooperatife devretmesi varolan sözleşmelerin geçerliliğini ortadan kaldırmayacağı gibi davacıların sözleşme uygulamasından kaynaklanan haklarını da etkilemez.

Yukarıda sözü edilen sözleşmelere göre eserin teslim süresi 4 yıl, bilirkişice saptanan seviye ise %20'dir. Teslim süresi geçmiş olmasına rağmen eser teslim edilmemiş olduğundan yüklenici davalı borçlu temerrüdüne düşmüştür. Arsa sahipleri, BK.nun 106-108 maddelerine dayanarak seçimlik hakkını akdin feshi doğrultusunda kullanabileceğinden fesih istemi ve işin tasfiyesi de gerekeceğinden tasfiyenin doğal sonucu olarak davalılar üzerinde sözleşmeyle geçen kayıtlar varsa bunların arsa sahibi davacılar adına tescili gerekir. Kaldı ki, bilirkişi raporunda saptandığı şekilde mevcut inşaat ruhsatsız olduğundan kaçaktır, işinin ehli yüklenicinin ruhsatsız olarak işe başlayarak inşaatı kaçak yapması dahi başlı başına fesih sebebidir. Bütün bu yönler bir yana bırakılarak somut olayın ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına (BOZULMASINA), ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 18.12.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29919, Karar No: 2014/17876, Tarih: 07.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29919 E.  ,  2014/17876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/166147

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/277 (E) ve 2012/233 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde "kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık vaya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklinde düzenlendiği, Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda olay nedeniyle katılanda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtildiği, katılanın burnundaki kırığın hafif derecede olmasına karşın, mahkeme tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeden 1/4 oranında cezanın artırılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4526, Karar No: 2022/13058, Tarih: 22.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4526 E.  ,  2022/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4, 43/1, 31/3 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 22/06/2021 tarihli ve 2021/274 esas, 2021/307 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/04/2022 gün ve 4372-2022 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2022 gün ve 2022/66386 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01/06/2021 tarihli ve 2021/1945 esas, 2021/11056 karar sayılı ilâmında yer alan, "Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile TCK’nun 116/4. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden.." şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ...'in önce saat 03.00 sıralarında müşteki Tuncay Tosun’un birinci kattaki evine balkondan girmeye çalıştığı, sonra saat 04.45 sıralarında müşteki Selami Tosun’un ikinci kattaki evine balkondan girmeye çalıştığı, amca-yeğen olan ve aynı binada fakat farklı dairelerde ikamet eden müştekilere karşı ayrı ayrı iki kez konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/462, Karar No: 2013/5243, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/462 E.  ,  2013/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ile enerji nakil hattının tesisi sırasında kesilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ile enerji nakil hattının tesisi sırasında kesilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karar davalı idare vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden, temyizin süresi içerisinde yapıldığının kabulü ile gerekçeli karardaki kesinleşme şerhinin kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İrtifak hakkı karşılığı bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken bu yönteme uyulmadan irtifak hakkı karşılığı belirlendiği,

2-Taşınmazda bulunan ve enerji nakil hattının tesisi sırasında kesilen ağaçların yaş ve cinslerine göre öncelikle maktu değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, bu resmi değerlere göre bedelleri tespit edilip, enkaz değerleri de düşülerek belirlenmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan değer tespit edildiği,

3-Ağaçlara, dava tarihi olan 2009 yılı rakamlarına göre bedel tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden, daha sonraki yıl verileri uygulanarak değer belirlendiği,

Gözetilerek bu hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21193, Karar No: 2010/4512, Tarih: 20.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/21193 E.  ,  2010/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1, 522. maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, evvelce işlemiş bulunduğu aynı suçtan Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/1999 tarihinde kesinleşmiş, 26/11/1999 tarihli ve 1998/466 esas, 1999/1015 sayılı kararı ile verilen erteli 1.200.000 Türk lirası ağır para cezasının, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesi gereğince aynen infazına dair, TEKİRDAĞ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2005 tarihli ve 2004/591 esas, 2005/171 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.07.2008 gün ve 2008/10226/41574 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2008 gün ve KYB/2008/164933 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04.11.2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/466 esas, 1999/1015 karar sayılı ilâmında sanığın suç tarihinde 15 yaşından küçük olması sebebiyle cezasının 2253 sayılı Kanun'un 38. maddesi gereğince ertelendiği ve anılan Kanun'a göre deneme süresinin 1 ilâ 3 yıl olduğu, bu nedenle sonraki suçun işlendiği tarihte deneme süresi dolmuş olduğundan aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Yasa Yararına Bozma isteğine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkında Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 06/04/2005 tarih ve 2004/591 Esas, 2005/171 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nun 309/4-d maddesi gereğince BOZULMASINA, sanığın geçmiş hükümlülüğüne konu “Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/466 esas 1999/1015 karar sayılı kararın aynen infazına” ilişkin kısmın çıkartılmasına, karardaki diğer hususların saklı tutulmasına, 20/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.