muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5156, Karar No: 2024/2710, Tarih: 01.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İdarece tasfiye kanunları kapsamında alınan 04.05.1968 tarihli ve 157 sayılı vaziyet kararı ile davalı Vakıf adına metruken tescil edilen taşınmazın sonrasında, kamulaştırmasız el atma nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, 16 Şubat 1328 tarihli Eşhası Hükmiyenin Emvali Gayrimenkuleye Tasarrufu Hakkında Kanuna göre hayır kurumlarınca şimdiye kadar müntesiplerince kutsal sayılan namı müstear adına tasarruf olunan taşınmazların 6 ay içinde başvuru halinde kurumları adına kaydının düzeltileceğini, bu şekilde namı müstearların Cemaat Vakıfları adına kaydı imkanı getirildiğini, 1936 tarihinde verilen Beyannamelerin de vakfiyeleri kabul edildiğini, önceki taşınmaz maliklerinin mütegayyip eşhastan olmaları nedeniyle ... adına tescile dayanak vaziyet kararlarının iptal edilmedikçe eldeki davanın açılamayacağını, 15 Nisan 1339 tarihli ve 333 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ve 13.06.1926 tarihli talimatnamelere göre yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, yürürlükteki yasaya göre yapılan işlemlerin sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğinin etkilenmeyeceğini belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın vakıfdan icareli ve davalı adına tescilin dayanağının ise vaziyet kararı olduğu, idari nitelikte olan vaziyet kararlarına yönelik itirazların çözüm yerinin idari yargı olduğu, icareteynli bir taşınmazın asıl malikinin mutasarrıfı değil vakıf tüzelkişiliği bulunduğundan, mutasarrıf adına oluşturulan kayıt mülkiyete değil tasarrufa delalet edeceği, vaziyet kararı sonucu taşınmazın aslına yani vakfına rücu ettiği, vaziyet kararının yerinde olmadığına ilişkin dava tarihi itibariyle açılan bir davadan da sözedilmediği vaziyet kararı geçerli halde bulundukça buna dayalı tapu kaydının iptaline (somut olayda kamulaştırma nedeniyle tazminata) ilişkin açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili;

1. Bölge Adliye Mahkemesinin duruşmasız olarak dosya üzerinden yapılan incelemede, deliller tartışılmadan, maddi vaka incelemesi yapılmayarak esasen eksik inceleme sonucunda, yasal düzenlemeler ve emsal kararlar dikkate alınmaksızın, hatalı hüküm kurduğunu,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili;

1. Bölge Adliye Mahkemesinin duruşmasız olarak dosya üzerinden yapılan incelemede, deliller tartışılmadan, maddi vaka incelemesi yapılmayarak esasen eksik inceleme sonucunda, yasal düzenlemeler ve emsal kararlar dikkate alınmaksızın, hatalı hüküm kurduğunu,

2. Dava konusu taşınmazın kayıt maliki görünen nam-ı müstearlar ... kızı ... ve ... oğlu ... hakkında, dava konusu taşınmaz için 1968 yılında vaziyet kararı alan davalı ... Müdürlüğünün, aynı nam-ı müstearlar ... ve ...'un 56 ve 52 yıl önce çocuksuz vefat ettikleri gerekçesi ile 1962 yılında Mahluliyet ilmuhaberine dayanarak Mahlul kararı aldığının değerlendirilmediğini, aynı kişinin önce "çocuksuz ölmesi" sonra da "firari" olmasının hayatın olağan akışına ve gerçeğe aykırı olduğunu,

3. Davacı Cemaat Vakfının tasarrufunda olan dava konusu taşınmazını 1328 tarihli Eşhas-ı Hükmiye Cetveli ile Defteri Hakani'ye, ardından da mülga Kanun gereğince; 1936 Beyannamesi eki liste ile Vakıflar İdaresine bildirdiğini, taşınmazın, davacı Vakfın malı olarak beyan edildiğinin resmi belge niteliğindeki 1936 Beyannamesi ile sabit olduğunu, 5737 sayılı Kanun'a eklenen geçici 11 inci madde kapsamında davacı Vakfın, taşınmazın iadesi/ tazmini için Vakıflar Genel Müdürlüğüne yaptığı başvuruya karşı Vakıflar Meclisinin 04.09.2012 tarihli ve 451 sayılı kararında; dava konusu 76 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı Vakfın 1936 Beyannamesinde kayıtlı olduğunun açıkça yazıldığını,

4. Bölge Adliye Mahkemesinin taşınmaz nevindeki vakıf şerhi nedeniyle, kayıt maliki için vaziyet kararı alınması ile taşınmazın aslına rücu ettiği ve açılan davanın reddi gerekeceği yönündeki kanaatinin dava konusunun dışında bulunduğunu, taşınmaz nev'inde vakıf şerhi olmasının, davacı Vakıf tarafından açılan davanın reddini gerektirecek bir sebep olmadığını, dava konusu taşınmazın nev'inde kayıtlı ... Paşa Vakfı'na dönmeyip, davalı ... adına tescil edildiğini, taşınmazın kayıt malikinin muvazaalı kişi (nam-ı müstear) olduğu durumda kayıt maliki hakkında verilen kararların yapılan işlemlerin gerçek tasarruf sahibi bakımından bir önemi ve bağlayıcılığının olmadığını,

5. Kadastro Beyannamesinde belirtilen, 17 Şubat 1297 tarihli tapu senedine istinaden, kayıt malikleri ... ve ... adına 76 ada 3 parsele revizyon gören ve Ermeni Kilisesi ... olduğu belirtilen taşınmazın, 1968 yılında tek taraflı vaziyet işlemi ile davalı adına tescilinin sadece taşınmaza haksız olarak el koyma maksadı ile yapıldığını, dava konusu taşınmazın kayıt maliki nam-ı müstearlar (... kızı ... ve ... oğlu ...) ile ilgili olarak başka taşınmazlarda farklı farklı işlemler yapıldığını, dava konusu taşınmazın kayıt maliki nam-ı müstearlar (muvazaa) ... ve ... adlarına ve davacı Vakfın 1936 Beyannamesinde kayıtlı olan diğer taşınmazlarının her birinde farklı farklı işlemler yapılmış olmasının dahi yapılan tüm tescillerin yolsuz olduğunu gösterdiğini,

6. Vakıflar Kanunu'nun geçici 11 inci maddesi, Cemaat Vakıflarının 1936 Beyannamelerinde kayıtlı olan taşınmazlarının halihazırda Hazine, ..., Belediye ve İl Özel İdaresi üzerinde bulunanların Cemaat Vakıflarına aynen iadesini, mal edinememe sebebiyle Hazine veya Genel Müdürlük adına tapuda kayıt edilen taşınmazlardan 3. şahıslar adına kayıtlı olanların ise rayiç değerinin tazminini düzenlediğini,

7. Kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davanın tamamen reddi halinde, davalı yararına hükmolunabilecek vekalet ücretinin 5.100,00 TL maktu ücret olarak hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın evveliyatının davacı Vakfa ait olduğunun tespiti ile dava tarihindeki rayiç bedelin tespit edilerek davalıdan tahsiline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Vakıflar Kanunu′nun (5732 sayılı Kanun)17 ile geçici 7 ve 11 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 705 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğinde yer alan bilgi ve belgeler incelendiğinde; dava konusu 76 ada 3 parsele revizyon gören taşınmazın, Defter-i Hakani'ye davacının vermiş olduğu Eşhas-ı Hükmiye Cetvelinde; “Semti: ..., Sokağı: ..., en eski:33/35/37 kapı numaralı” taşınmaz olarak bildirildiği, taşınmazın 24.07.1949 tarihli kadastro tespiti ve 29.09.1949 tarihli kadastro komisyon kararında müdevvere (fihrist) defterinde ... Ermeni Kilisesi ... olduğunun belirtildiği, 1936 Beyannamesinde de taşınmazın ... ... Sokağında : Eski kapı no:33-35-37 olan arsa olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

2. İstanbul Vakıflar Başmüdürlüğünün 18.10.1962 tarihli ve 423-3328 sayılı Mahlul Kararıyla; ..., ... mahallesinin, ... sokağında kain 10 kapı, 76 ada 10 parsel sayılıl kara ... Vakfından icareli bahçeli kargir evin 22 Şubat 297 tarihli deruhte ile 23/24 hissesi mutasarrıfı ... kızı ... ile 1/24 hissesi maliki ... oğlu ...'un tarihten 56 ve 52 sene önce bila velet vefat ettiklerinin mahalle muhtarlığının 21Agustos 62 tarihli mahluliyet ilmühaberinden anlaşılmış olduğundan, gayrimenkulun tamamının mahlulen vakfa kaldığına karar verilmiştir.

3. İstanbul Vakıflar Başmüdürlüğünün 04.03.1968 tarihli ve 423-3730 sayılı "Vaziyet Kararı" ile; taşınmazın 11 Şubat 1297 tarihli tapu kaydıyla 23/24 ve 1/24 hisse mutasarrıfı ... kızı ..., ... oğlu ... firari eşhastan bulundukları yaptırılan polis tahkikatı neticesinden anlaşıldığından, 13 Eylül 331 ve 15 Nisan 339 tarihli Kanunlar ve 17 Temmuz 1927 tarihli talimatname hükmüne istinaden Vakıflar Başmüdürlüğünce düzenlenen 26.10.1978 tarihli ve 171 numaralı vaziyet kararı uyarınca taşınmazın tamamının Vakıf hazinesine izafeten davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

4. Hem 13 Eylül 1331 tarihli geçici Kanun, hem de 15 Nisan 1339 tarihli ve 333 sayılı Kanun hükümlerinde firari(kaçak) ve mütegayyip (kaybolmuş) bulunan veya başka yerlere naklolunan şahısların bu hallerinin vuku bulduğu anda, taşınmaz mallarının, ilgisine göre Maliye veya Evkaf Hazinelerinin mülkiyetine kendiliğinden geçişi hüküm altına alınmıştır. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 22.04.1963 tarihli ve 1963/41 E., 1963/94 K. sayılı kararında da; “…6 Ağustos 1340 tarihinden önce fiili bir surette yukarıda yazılı durumlara girmiş bulunan şahıslar hakkında yapılan ve bundan sonra, da yapılacak olan muamele; bunların mallarının, bu durumlara düştükleri tarihte Hazine veya Vakıflar İdaresi uhdesine geçmiş olup olmadığının tesbiti için o tarihlerde firari veya mütegayyip veya afcar mahalle naklolunan kimselerden olup olmadıklarının tâyini maksadıyle girişilen araştırmalarla, tesis olunan idarî işlemlerden ibarettir. Bu işlemlerin bir safhası olarak sık sık adı geçen (Vaziyet muamelesi) veya (Vaziyet kan) bu gibi gayrimenkullerin mülkiyetinin Maliyeye veya Vakıflar idaresine intikalini sağlayan hukukî ve kanunî bir unsur olmayıp, idarece bahis konusu şahsın firari, mütegayyip veya ahar mahalle nakledilen kimse olup olmadığının tesbiti için yapılan araştırmalar sonunda varılan neticeyi ve bu şahsa ait olup da kanun gereğince Hazine veya Vakıflar idaresine intikal etmiş bulunan gayrimenkullerin cins ve yerlerini topluca ifade ve vukuatı hülâsa için, tutulan bir usul gereğince, yazılan bir yazıdan ibarettir. Yukarıda da belirtildiği üzere böyle bir usul tutulması idarece ihtiyar edilmemiş olsa veya bu usule rağmen dosyasında böyle bir yazı bulunmasa dahi kanunda belirtilen duruma düşen şahısların mallarının bu duruma düştükleri tarihte, Hazine veya Vakıflar İdaresine kanun gereğince geçmiş olduklarının kabul edilmesi zaruridir.” ifadeleri ile vaziyet kararının Emval-i Metruke Kanunlarının uygulanması için kurucu bir unsur olmadığı, mülkiyetin Kanunlarda aranan şartların yerine gelmiş olması ile ilgilisine geçeceği belirtilmiştir. Diğer bir deyişle malın mülkiyeti, vaziyet kararı ile değil kişinin yitik ya da kaybolmuş kişi duruma düştüğü andan itibaren ilgilisine geçeceği için, yitik ya da kaybolmuş olmayan bir kişi hakkında düzenlenen vaziyet kararı uyarınca tapuda Maliye Hazinesine ya da Vakıflar İdaresine yapılan tescil usulsüz ve yolsuz bir tescil durumundadır. Yolsuz tescil sebebiyle oluşan tescilin iptali için açılan davada tescilin yolsuz olup olmadığına bakmakla görevli mahkemeler genel mahkemeler olduğundan, ayrıca İdare Mahkemelerinden vaziyet kararının iptali için bir karar alınmasına da gerek bulunmamaktır.

5. Somut olayda; davalı ... İdaresinin, düzenlendiği 04.03.1968 tarihli vaziyet kararına istinaden mülkiyet hakkını kazanmadığı, malik ... kızı ... ile ... oğlu ...'un yitik ya da kaybolmuş kişi ise o duruma düştüğü andan itibaren davalı ... İdaresinin taşınmazın mülkiyetini kazanmış olduğu, vaziyet kararının dava konusu taşınmazın maliki hakkında İdarece yapılan bir tespitten ibaret olduğu, bu tespit kararının da yeterli araştırmalar yapılmadan başlı başına bir kişinin kaçak ve kaybolmuş kişi olduğuna sayılmasına yeterli sayılamayacağı tartışmasızdır.

6. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince; kayıt malikinin Emvali Metruke Kanunları uyarınca yitik ve kaybolmuş kişilerden olduğunun saptanması, tescilin yolsuz olmadığının tespiti halinde de, aslı Vakıf olan taşınmaz için 5737 sayılı Vakıflar Kanunu′nun 17 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

8.600,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25278, Karar No: 2010/6021, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25278 E.  ,  2010/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece, kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmesinin 406 sayılı Yasanın ek 29 uncu maddesi gereğince ve başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 22.maddesinin 1.fıkrasında “Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda (iştirakler hariç) ilgili kuruluş veya İdare tarafından istihdam fazlası personel belirlenmesi ya da bu kuruluşların kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi halinde; bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak veya sözleşmeli statüde çalışmakta olanlar ile iş kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel, kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere yukarıda belirtilen işlemlerin tamamlanmasından itibaren onbeş gün içerisinde İdare tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir…” kuralına yer verilmiştir.

406 Sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun Ek Madde 29.maddesinde “Türk Telekom hisselerinin devri sonucu kamu payının yüzde ellinin altına düşmesi durumunda; Türk Telekomda ek 22 nci maddenin (a) bendinin bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri uyarınca belirlenen aslî ve sürekli görevlerde çalışmakta olanlar ile 22.1.1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ve kapsam dışı personel, kamu görevlerinden yüzseksen gün aylıksız izinli sayılır... Bu fıkrada belirtilen süre içinde nakle tâbi personelden Türk Telekom tarafından hizmetine ihtiyaç duyulmayanlar tespit edildikleri tarihten, kendi isteği ile nakil talep edenler ise talep tarihinden itibaren en geç doksan (yüzseksen günlük aylıksız izin süresi aşılmamak kaydıyla ve 15 Ocak 2006 tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle) gün içinde Türk Telekom tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların aylıksız izinleri bu tarih itibarıyla sona erer. Hizmetine ihtiyaç duyulmayan personelin tespiti ve kendi isteği ile nakil talebinde bulunma süresi, hisse devir tarihinden itibaren yüzelli günü aşamaz. Bu fıkranın birinci cümlesinde sayılanlardan aylıksız iznin bitiminden sonra Türk Telekomun tâbi bulunduğu mevzuata ve bu fıkraya istinaden akdedilen sözleşmeye göre çalışmaya devam edenlerden hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde iş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erenler, bu madde hükümlerine göre işlem yapılmak üzere iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren otuz gün içinde sözleşmenin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların bildirim tarihine kadar geçen süre içindeki aylık ücret, harcırah, sağlık giderleri, cenaze giderleri ve ölüm yardımı ile diğer malî ve özlük hakları Türk Telekom tarafından karşılanır. Söz konusu personel hakkında üçüncü fıkra hükümlerinin uygulanmasında hisse devir tarihindeki kadro ve pozisyon unvanları esas alınır. Bu fıkra hükümleri gereğince azami olarak yüzseksen gün süreyle kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak Türk Telekomda çalıştırılmaya devam olunanlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına naklen geçiş hakkını kullanmayarak İş Kanunu hükümlerine tâbi olarak yeni bir sözleşme yapmak suretiyle Türk Telekomda çalışmaya devam edenlerin aksine bir talepte bulunmamaları halinde kesenekleri kendileri, kurum karşılıkları ise Türk Telekom tarafından karşılanmak suretiyle bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgileri devam ettirilir ve kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkından vazgeçmiş olan personele ilişkin karşılıklılık esasına dayalı bir müşterek bildirim Devlet Personel Başkanlığına sunulur

. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri devam ettirileceklerin emeklilik hak ve yükümlülüklerinin tespitinde, devir tarihi itibariyle emeklilik hak ve yükümlülüklerine esas alınmakta olan kadro, görev veya pozisyonlarının dikkate alınmasına devam olunur. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri yukarıda belirtilen şartlar dahilinde devam ettirileceklerin nakil talebinde bulunabilecekleri veya nakil işlemlerinin devam ettiği dönem içerisinde geçecek hizmet süreleri; hisse devir tarihindeki statülerinde geçmiş sayılarak bu süreleri kıdem aylıklarının hesabında dikkate alınır ve bunların kazanılmış hak aylık derece ve kademeleri genel hükümler çerçevesinde yükseltilmeye devam olunur. Bunlardan bu fıkrada belirtilen beş yıllık süre içerisinde iş sözleşmesi fesholunanların kıdem tazminatları bu Kanunun ek 32 nci maddesinin dördüncü fıkrası dikkate alınarak ödenir. Bu fıkra gereğince bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgilerinin devam ettirilmesi talebinde bulunanların beş yıllık sürenin bitiminden sonra da Türk Telekomda çalışmaya devam etmeleri durumunda, beş yıllık sürenin bitiminden sonraki emeklilik hak ve yükümlülükleri

hakkında yukarıda belirtilen usûl ve esaslara göre işlem yapılmaya devam olunur(f.1). Liste halinde bildirilen personel, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde belirtilen esas ve usuller çerçevesinde Devlet Personel Başkanlığı tarafından başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilir ve söz konusu personel hakkında anılan madde hükümleri uygulanır. Ancak, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesi uyarınca Özelleştirme Fonundan karşılanması öngörülen ödemeler Hazine tarafından karşılanır ve kapsam dışı personelden nakil hakkından vazgeçenler hakkında 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasındaki süreler yazılı olarak beyanda bulunanlar için beyan tarihinden, hizmetine ihtiyaç bulunmayanlar için ise kararın kendilerine tebliğ tarihinden başlayarak on gün olarak esas alınır(f.2).Başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen 4857 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı personele ve hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içerisinde iş sözleşmesi sona eren ve Devlet Personel Başkanlığına bildirimi yapılan personele, iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmez. Nakledilen personelin önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet süreleri 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır(f.4)…” kuralı düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirket 2005 yılında özelleştirme sonucu %55 hissesi satılarak, özel hukuk hükümlerine tabi kılınmış ve işyerinde çalışanlar ile iş sözleşmesi imzalanmıştır. İşyerinde Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan işçiler yanında, kapsam dışı olup nakle tabi olmayan ve TİP 1 sözleşmesi imzalanan işçiler, nakle tabi olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan işçiler olmak üzere 3 ayrı biçimde personel istihdam edilmiştir. Taraflar ararsında özelleştirmeden sonra yapıldığı anlaşılan TİP 2 sözleşmesinde taraflardan biri tarafından iş sözleşmesinin 5 yıl içinde her hangi bir sebeple sona ermesi halinde davacının başka bir kamu kurumuna nakil olması ile ilgili işlemlerinin yapılacağından söz edilmiştir. Davalı şirkette hisse devir tarihinden sonra 5 yıl içinde tarafların istemesi halinde 406 sayılı yasanın Ek. 29. maddesi uyarınca nakle tabi tutulacak olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan personel sayısının 7801 olduğu anlaşılmaktadır.