muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Bu yasaklama hukuka uygun yapılmalıdır. Hukuka uygun ve usulüne göre yapılmayan yasaklama, o bilgi, belge veya şeye, açıklanması yasaklanmış sır vasfını kazandırmaz.

Devletin idari makamları veya organları, bilgi, belge veya şeylere, açıklanmasını yasaklanmış sır vasfını çoğunlukla, gizlilik sınıflandırması yaparak vermektedirler.

Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yönetmeliğine göre; gizlilik dereceleri aşağıda belirtildiği şekilde dört sınıfa ayrılır.

a)Çok gizli: Bilmesi gerekenlerin dışında diğer kişilerin bilmelerinin istenmediği ve izinsiz açıklandığı takdirde devletin güvenliğine, ulusal varlık ve bütünlüğe, iç ve dış menfaatlerimize hayati bakımdan son derece büyük zararlar verecek, yabancı bir devlete faydalar sağlayacak ve güvenlik bakımından olağanüstü önemi haiz mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

b)Gizli: Bilmesi gerekenlerin dışında diğer kişilerin bilmelerinin istenmediği ve izinsiz açıklandığı takdirde devletin güvenliğine, ulusal varlık ve bütünlüğe, iç ve dış menfaatlerimize ciddi şekilde zarar verecek, yabancı bir devlete faydalar sağlayacak nitelikte olan mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

c)Özel: İzinsiz açıklandığı takdirde, devletin menfaat ve prestijini haleldar edecek veya yabancı bir devlete faydalar sağlayacak nitelikte olan mesaj, rapor, döküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

d)Hizmete özel: Kapsadığı bilgi itibarıyla çok gizli, gizli veya özel gizlilik dereceleri ile korunması gerekmeyen fakat bilmesi gerekenlerden başkası tarafından bilinmesi istenmeyen mesaj, rapor, döküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılmaktadır.

Özünde devlet sırrı olan bilgi ve belgelerin, siyasal veya askeri casusluk amacı ile temin edilmesi halinde, TCK md. 328'de düzenlenen casusluk suçu; böyle bir amaç olmaksızın temin edilmesi halinde ise, TCK'nın 327. maddesinde tanımlanan suç oluşacaktır. Yine, özünde devlet sırrı olan bilgi ve belgelerin, casusluk amacıyla açıklanması halinde, TCK md. 330'ta düzenlenen suç; böyle bir amaç olmaksızın açıklanması halinde ise, TCK md. 329'da düzenlenen suç oluşacaktır.

765 sayılı Ceza Kanunu ve 5237 sayılı Ceza Kanununda "casusluk" açık bir şekilde tarif edilmiş değildir. Öğretide, "casusluk; bir bilgi ya da hedefe ulaşmak için yapılan gizli haber alma faaliyetine yönelik organizasyon ve metotların tümüne verilen addır. Casus ise bu faaliyeti yürüten kişidir” (Mehmet Yayla, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk, s. 49).

Casusluk suçları ile ilgili düzenlemelere bakıldığında, tanımlama; “devletin güvenliği, iç veya dış siyasi yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgilerin veya yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemleri ile açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri siyasal veya askeri casusluk maksadıyla temin etmek veya açıklamak” şeklinde yapılmaktadır.

Casusluk suçları ile ilgili düzenlemelere bakıldığında, tanımlama; “devletin güvenliği, iç veya dış siyasi yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgilerin veya yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemleri ile açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri siyasal veya askeri casusluk maksadıyla temin etmek veya açıklamak” şeklinde yapılmaktadır.

Bu suçlar, soyut tehlike suçu niteliğinde olup, korunan hukuksal menfaat; “devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya” ilişkin menfaatlerdir. Failleri, herkes olabilir. Bu suçların maddi konusu; devletin güvenliğine, iç veya dış siyasal yararları bakımından, niteliği itibariyle, gizli kalması gereken bilgiler yani özünde devlet sırrı olan bilgiler olarak tayin edilmiştir. Mezkur maddelerde geçen belge ve vesikadan kasıt; “bir gerçeğe tanıklık eden yazı, resim, film vb. vesika, dökümandır. Evrak; “kağıt yaprakları, kitap sayfaları, resmi kurumlarda işlem gören belgeler, yazılmış kitaplar, mektuplar ve yazılar” anlamında kullanılan Arapça'dan gelen bir isimdir.

TCK'nın 328. maddesindeki suçun fiil unsuru; suça konu bilgileri, siyasal veya askeri casusluk maksadıyla “temin etmek” tir. Bilgiyi içeren belgenin elde edilmiş olması, keza temin edilen bu bilginin başkasına verilmesi şart değildir. “Suç, sır olan bilginin temin edilmesiyle tamamlanmış olur” (Mehmet Yayla, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk, s. 220). Suçun tamamlanması için bilgi veya belgelerin başkasına aktarılması şart değildir. Casusluk amacıyla temin edilen bu bilgi ve belgeler, başkası ya da başkalarına açıklandığında, TCK'nın 330. maddesindeki suç oluşacaktır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 tarih ve 1940/828-477 sayılı kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir maksatla hareket etmesi aranmıştır. Maksat, her ne kadar suçun unsuru değilse de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında kastın yanında ayrıca casusluk maksadı aranmaktadır. Esasen TCK'nın 327. ve 329. maddelerinde tanımlanan suçlar ile 328. ve 330. maddelerinde tanımlanan suçları ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtay'ın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulunun 02.10.1997 tarih ve 1997/98-114 sayılı kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir (Mehmet Yayla, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk, s. 224). Fail, herhangi bir devlet ya da düşman organizasyonla anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete ya da düşman organizasyona açıklayabilir. Bu itibarla, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı, manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur.

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği hallerde iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara, bir başka deyişle eylemle birlikte ortaya çıkan duruma bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu kapsamda kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zamanı ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amacı ve süreç içerisinde gerçekleştirdiği ve gerçekleştireceği faaliyetleri gibi kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT, Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi ve/veya açıklanması halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

Bu minvalde, Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri, devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir.

Bu minvalde, Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri, devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir.

Yine, 5237 sayılı TCK’nın, genel prensibinin gerçek içtima olduğunda tereddüt yoktur. Kanunun fikrî içtimaı düzenleyen 44. maddesine göre, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. Anılan maddenin uygulanması için ön şart, olayda görünüşte içtima kurallarının tatbik imkanının bulunmaması ve fikri içtima yasağını öngören özel bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasıdır. Fiilin, hukuki anlamda tek bir fiil olması icap eder. “Temin etmek” ve “açıklamak” fiillerinin, bu suçlar tehlike suçu olduklarından ve ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi de aranmayacağından, ayrı ayrı iki fiil olduğunda kuşku yoktur. Açıklamak eylemi için, “temin etmek” dışında herhangi bir biçimde (tesadüfen elde etmek gibi) de, suç konusu bilgilerin ele geçmesi mümkün bulunduğundan, görünüşte içtima kurallarının tatbiki de mümkün değildir. TCK'nın 327 ve 328. maddeleri ile 329 ve 330. maddeleri yönünden gerek mülga 765 sayılı gerekse mer’i 5237 sayılı TCK uygulamasında gerçek içtima kurallarının tatbiki gerektiği hususunda doktrin ve Yargıtay tereddüde yer bırakmayacak açıklıkta ve kararlılıktadır. 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, Yedinci Bölümünde Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk adı altında, 327-330. maddelerinde yer alan suçlarla ilgili olarak fikri içtima ve bileşik suçtan bahsedilemez (Zeki Hafızoğulları-Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara, 2016, 1. Baskı, s. 459 vd.). Gizli bilgilerin temin edilmesiyle casusluk amacının mevcudiyetine göre TCK’nın 327 ya da 328. maddelerindeki suçlar oluşur. Sır olan bilgi ya da bilgilerin temin edilmesiyle bu suçlar tamamlanmış olur. Bu bilgilerin daha sonra verilmesi ya da açıklanması ise, yine casusluk amacının varlığına ya da yokluğuna göre ayrıca TCK'nın 329 ya da 330. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturur (Hacı Sarıgüzel, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara, 2016, 1. Baskı, s. 243).

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.1967 tarihli kararında da bu husus açıkça vurgulanmıştır. Anılan karar şöyledir:

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.1967 tarihli kararında da bu husus açıkça vurgulanmıştır. Anılan karar şöyledir:

“Salahiyetli makamların neşir ve ifşasını men ettiği sırrı istihsal etmekten sanık C.A.'nın fiiline; bu sırrı gazetede yayınlamak suretiyle iştirakten sanıklar Hürriyet Gazetesi yazı işleri müdürü F. D. ile, aynı gazetenin İzmir neşriyat müdürü A.Ö.'un, yapılan ilk tahkikat sonunda, delil yokluğuna binaen muhakemelerinin men'ine dair İstanbul 4. Sorgu Hakimliğinden verilen 31.12.1966 tarihli karar C. Savcılığınca vakti itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca ittihaz olunan 8.2.1967 günlü kararın, sanıkların üzerine atılan suç: Kıbrıs olayları ile ilgili olarak Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Lyndon B. Johnson'un 5 Haziran 1964 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı İsmet İnönü'ye yazdığı ve Hürriyet Gazetesinin Ankara mümessili C.A. tarafından her nasılsa elde edilen mektubu, Hürriyet Gazetesinin 13 Ocak 1966 tarihli İstanbul, Ankara, Adana ve İzmir nüshalarında neşretmek suretiyle ifşasından ibarettir.

Sözü geçen mektup, C.A. tarafından, kimden ve ne şekilde alındığı tespit edilmemekle beraber, istihsal olunduğuna göre; fiilin TCK. nun 3038 sayılı kanunla değişen 132/2. maddesine değineceği, ancak; bu suçun tekevvünü için ayrıca “ifşa” unsurunun mevcudiyetinin de şart olmadığı, ifşanın ise kanunun 136. maddesinin birinci fıkrasıyla ayrı ve müstakil bir suç ad ve kabul olunduğu, adları geçen sanıklar da bahis konusu mektubu Hürriyet gazetesinde yayınladıklarına göre; fiillerinin 136. maddeye temas eylediği, mektubun yayınlandığı gazete nüshası bunun en kesin bir delili olup; kendilerinin, mektubu istihsal eden şahsın fiiline iştirak edip etmediği hususunu ve olayda iştirakin unsurlarını aramaya lüzum ve zaruret bulunmadığı gözetilmeden, yazılı olduğu üzere men'i muhakeme kararına vaki itirazın reddine karar ittihazında isabet görülmediğinden CMUK'nun 343 üncü maddesi uyarınca bozulması Yüksek Adalet Bakanlığının 30.3.1967 ... ve 9728 sayılı yazılı emrine atfen C. Başsavcılığından ihbar ve dava dosyası 3.4.1967 ... ve 967/226 sayılı tebliğname ile Yargıtay Birinci Ceza Dairesine gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği konuşuldu ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gizli kalması devletin milli ve milletler arası menfaatleri icabından olarak Amerika Birleşik Devletleri Başkanının Kıbrıs meselesi dolayısı ile Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına yazmış olduğu mektup 13.1.1966 tarihinde Hürriyet Gazetesi'nde yayınlanmak suretiyle bir yandan devlet sırrını sağlama (madde 132) ve öte yandan sağlanan devlet sırrını ifşa (madde 136) fiilleri işlenmiştir.

Nitekim Dışişleri Bakanı Cumhuriyet Senatosunda 13.1.1966 ve Millet Meclisinde 14.1.1966 tarihli oturumlarında gündem dışı yaptığı konuşmalarda, aynen şöyle demiştir:

”Mektubun elde ediliş şekli ve yayınlanmasından doğan suç üzerinde ilgili savcılıklar tarafından kanuni takibat derhal başlamıştır.”

Nitekim Dışişleri Bakanı Cumhuriyet Senatosunda 13.1.1966 ve Millet Meclisinde 14.1.1966 tarihli oturumlarında gündem dışı yaptığı konuşmalarda, aynen şöyle demiştir:

”Mektubun elde ediliş şekli ve yayınlanmasından doğan suç üzerinde ilgili savcılıklar tarafından kanuni takibat derhal başlamıştır.”

Şu hale göre Hükumetin yetkili üyesi ve Dışişleri Bakanı elde edilen ve yayınlanmak suretiyle ifşa edilen bilgilerin yani resmi mektubun devlet sırlarından olduğunu açık ve seçik bir şekilde belirtmiştir. Amerika Birleşik Devletleri Başkanının Türkiye Başbakanına ve Başbakanın Başkana karşılıklı olarak göndermiş oldukları resmi mektupların sonradan resmi ve yetkili mercilerin kararlarıyla yayınlanmış olması daha önce işlenmiş bulunan devlet sırrını elde etmek ve ifşa eylemek fiillerini ortadan kaldırmaz. Kaldı ki, bütün bu hususların yani işlenen fiillerin sözü geçen cürümlerin maddi unsurların meydana getirip getirmediklerini ve sanıkların suç kasıtları olup olmadığını takdir ancak görevli mahkemeye ait bir yetkidir. Sorgu Hakimliği görev ve yetkisi mahkemelerin görev ve yetkileri mahiyetinde olmadığından delilleri takdir yetkisi bahse konu da değildir.

TCK'nın 132 nci maddesinin ikinci fıkrasında gizli kalması devletin emniyeti ve milli veya milletler arası menfaatleri icabından olan bilgileri sağlama fiili cürüm sayılmıştır.132 nci maddenin ikinci fıkrası İtalya 1930 CK'nun 256 ncı maddesinden aynen alınmış olup hedefi devletin şahsiyetini ve dolayısıyla emniyetini korumaktır.

Burada korunan şey, sağlanan bilginin sır olması değil, devletin güvenliği ve siyasi menfaatleridir.

136 ncı madde İtalya 1930 Ceza Kanununun 261 nci maddesinden aynen alınmıştır. 136 ncı maddede ise 132 nci maddede yazılı, devletin emniyetini, milli veya milletler arası menfaatleri icabi gizli kalması lazım gelen bilgileri (ifşa) ayrı bir suç sayılmıştır. İfşa devlete ait bir sırrın bir veya birden fazla kimselere bildirilmesidir. İfşa suç olduğu gibi ifşa edilen gizli bilgileri almakta suçtur.

Şu hale göre, Devlet sırrını sağlama ayrı ve sağlanan devlet sırrını ifşa ise ayrı birer cürümdür. Nitekim 136 ncı maddenin dördüncü fıkrası ifşa edilen gizli bilgilerin alınmasını da cürüm saymıştır.

Bu sebeplerle devlet sırrının sağlanması ve sağlanan sırrın ifşası ayrı ayrı birer cürüm olduklarından bunların failleri arasında asli ve fer'i, maddi veya manevi ortaklık söz konusu değildir ve buna lüzum da yoktur.

Yukarıdan beri 132 ve 136 ncı maddeler hükümlerinin yapılan bilimsel açıklamalarına göre bir suretle temin edilen devlet sırrını ifşa edenlerin bu sırrı temin edenlerle suç ortaklığı söz konusu ve gerekli değildir.” (aktaran Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, s. 1776-1777).

Yukarıdan beri 132 ve 136 ncı maddeler hükümlerinin yapılan bilimsel açıklamalarına göre bir suretle temin edilen devlet sırrını ifşa edenlerin bu sırrı temin edenlerle suç ortaklığı söz konusu ve gerekli değildir.” (aktaran Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, s. 1776-1777).

Somut olayda ise; bir kısım sanığın Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ...'ın Nisan 2012 tarihinde Haliç Kongre Merkezinde yapmış olduğu ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı ...'ın da dahil olduğu bir görüşmeye ait güvenlik kamera görüntülerini temin edip bunun kamera izleme tespit tutanağı haline getirilmesi ve Skoda Export Enerji Anonim Şirketi'nin Türkiye' ye yapacağı enerji yatırımı planlarına dair Çek Cumhuriyet’inde yapılan toplantıya ilişkin fotoğrafların elde edilmesi şeklinde gelişen eylemlere bakıldığında;

Devlete hükümet etmeye yetkili ve bu yetkiyi defaatle halkın iradesinden almış, bu vesile ile olay tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olarak görev yapan, şuan ise yine halkın iradesi ile Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olarak görev yapan ...’ın, yine devletin istihbarat ağının başında olan MİT müsteşarı ... ile devlete dair gizli kalması gerekli konulara ilişkin baş başa yahut devletin kademesinin gerekli gördüğü kişi ve bürokratlarla görüşme yapması devlet yönetiminin doğal bir sonucudur. Zira hiçbir kişi yada kurum savunamaz ki, diğer devletlerin de kendi alî menfaatleri için bu tür görüşmeler yapmasın ve gizlilik içinde olmasın. Bu nedenlerledir ki o dönem başbakan olarak halk tarafından görevlendirilmiş ...’ın da devletin çıkar ve menfaatleri için, MİT müsteşarı ile yahut yine devletin çıkar ve menfaatleri uğruna başkaca kişi ve kurumlarla görüşmesi doğal olduğu gibi, işin gereği olarak da elzemdir.

Yine aynı şekilde Skoda Export Enerji Anonim Şirketi'nin Türkiye' ye yapacağı enerji yatırımı planlarına dair Çek Cumhuriyet’inde yapılan toplantıya ilişkin olarak, yasama dokunulmazlığına tabi olan bakanlar, Zafer Çağlayan ile ...’ın da bulunduğu toplantının fotoğraflanarak hazırlanan Fezlekenin 393. Sayfasına derç edilmesi olayı da sorgulanmalı ve değerlendirilmelidir. Ekonomi ve Enerji Bakanı olarak görev yapan iki bakanın, devlete çıkar sağlayacak , evrensel hukuk kuralları ile örtüşen her türlü enerji ve ekonomi alanını ilgilendiren konularda, başka devlet bakanları ile, yine uluslararası şirketlerle görüşmesi doğal ve gereklidir. Zira böylesi uluslararası anlaşmada mutabık kalmaya ve bu hususu imza etmeye de bulundukları konum itibarıyla yetkili ve görevlidirler.

Bahsi geçen her iki olayda da asıl sorgulanması gerekli durum ise; böylesi iki görüşmeyi , kendi sıralı amirlerinin dahi haberi olmadan fotoğraflayarak tutanak haline getiren eski emniyet çalışanlarının durumudur. Aşağıda da bahsedileceği üzere kamuoyunda 17/25 Aralık soruşturmaları olarak bilinen ve örgüte dair bağlantıları mahkeme kararlarıyla sabit kılınacak şekilde meslekten ihraç edilen eski savcılar ve eski emniyet görevlilerinin söz konusu bilgi ve belgeleri topladıktan sonra kamu görevlisi olmayan kişilerle görüşerek ve yine aşağıda da bahsedileceği üzere Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan örgüt lideri Fetullah Gülen ile görüştükten sonra bahsi geçen soruşturmaları operasyona dönüştürmeleri üzerinde hassasiyetle durmayı ve incelemeye gerekli kılan bir konudur. Bu bağlamda sanıkların ellerinde yukarıda bahsi geçildiği şekilde gizli kalması gerekli ve devlet iradesi istemedikçe de gizli kalması zorunlu fotoğraf, bilgi ve belgeler bulunurken, yurtdışına gidip geldikten sonra söz konusu fotoğrafları da fezlekeye derç ederek operasyona başlanması olayının TCK’nın 328. Maddesinde belirtilen siyasal veya askerî casusluk suçuna da sübut vereceğini söylemek yanlış olmayacaktır.

VI- BU AÇIKLAMALAR IŞIĞINDA SOMUT OLAYLAR ve SANIKLARIN HUKUKİ DURUMLARI; DERECE MAHKEMELERİNİN GEREKÇELİ KARARLARI ve DOSYA KAPSAMI DOĞRULTUSUNDA DEĞERLENDİRİLDİĞİNDE:

Kamuoyunda 17/25 Aralık operasyonları olarak bilinen, silahlı bir terör örgütü olduğu mahkeme kararlarıyla da sabit olan Fetullahçı Paralel Devlet Yapılanması (FETÖ/PDY) silahlı terör örgütünün emniyet ve yargıya sızmış olan elamanları aracılığıyla gerçekleştirdikleri operasyonlar ve düzenledikleri fezleke ve iddianamelere ilişkin usülsüzlüklere dair yargılamaların iki ayrı mahkemede ve iki ayrı heyet ile yapıldığı ve her iki dosya için iki ayrı istinaf incelemesi yapıldığı anlaşılmakla; HER İKİ DOSYANIN DA DAİREMİZCE AYNI ... YAPILAN İNCELEMESİNDE;

Dairemizce yapılan incelemelerin konusu; kamuoyuna 17/25 Aralık olarak yansıyan dosyalarda yapılan usulsüzlüklerle ilgili olduğu, Yargı ve Emniyete sızmış paralel örgüt mensuplarının yapmış olduğu ve 17 Aralık 2013 tarihinde operasyona dönüşen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/120653 numaralı soruşturma dosyası hakkında 16.10.2014 tarih ve 2014/69582 sayılı kararı ile, 2012/125043 numaralı soruşturma dosyası hakkında 30.04.2014 tarih ve 2014/31821 kararı ile, 2013/153711 sayılı soruşturma dosyası hakkında 18/04/2014 tarih ve 2014/28050 kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verildiği, yine örgüt mensuplarının yapmış olduğu ve 25 Aralık 2013 tarihinde operasyona dönüşen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/656 Soruşturma ( yeni numarası 2014/42981 soruşturma sayılı ) dosyası hakkında 25/07/2014 tarih ve 2014/54659 karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve yolsuzluk iddialarına ilişkin olan bu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kesinleştiği, Dairemizce yapılan incelemenin ise söz konusu dosyalarda yapılan ve hükümeti kamuoyunda itibarsızlaştırıp, görevini yapmasını engelleyerek istifaya zorlamayı amaçlayan usulsüzlüklerden ibaret olduğu belirlenerek; Mahallinde ikame olunup usulünce tartışılan delillere, açık kaynak bilgilerine ve dosya kapsamına uygun olarak derece mahkemelerince sübutu kabul edilen ve ilk derece mahkemelerinin gerekçeli kararlarında da açıkça belirtilen somut olayda;

DERECE MAHKEMELERİNİN GEREKÇELİ KARARLARINDA DA BELİRTİLDİĞİ ÜZERE;

A) ÖRGÜTÜN DEVLET KURUMLARINA SIZARAK YAPILANMASI ve FAALİYETLERİ

1) Genel Olarak;