muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5537, Karar No: 2016/9930, Tarih: 30.11.2016

105 ada 40 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki yapılara ilişkin olarak fen bilirkişisi raporu ile inşaat bilirkişi raporu arasındaki 4 katlı tek yapı veya 4 katlı iki yapı bulunduğu noktasında çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

105 ada 41 parsel sayılı taşınmazda Maliye Hazinesi ve ....hissedar olduğundan ve tarafların hissesi bulunmadığından bu parsel yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan bütün parsellerde hissedar olan ...’ün vesayet altına alındığı dosya içerisindeki belgelerden anlaşıldığından mahkemece vesayet kararının getirtilerek halen vesayet halinin devam edip etmediği araştırılmalı, vesayet hali devam ediyorsa vasinin davada taraf olması sağlanmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4521, Karar No: 2019/4412, Tarih: 13.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4521 E.  ,  2019/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23/06/2015 gün ve 2013/246-2015/194 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/05/2017 gün ve 2015/14467-2017/2811 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin BIOLOX-DELTA adını verdikleri pembe renkli ürünlerinin kalça ve diz protezlerinde 1970'li yıllardan bu yana kullanıldığını, ürünlerinin hiçbir alerjik reaksiyona sebep vermeden üçüncü vücut uzvu olarak kullanılan nitelikte olduğunu, BIOLOX ibaresinin çekirdek unsur olarak kullanıldığı ürünlerinde "içi oyuk kesik top" şeklinin ve "pembe" rengin tüm ürünlerde kullanıldığını ve ayırt edicilik sağladığını, "şekil" ibaresinin 10. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-c madde ve bentleri uyarınca reddedildiğini, verilen kurum kararının yerinde olmadığını, başvurularının KHK m. 5'e göre tescil edilebilecek bir işaret olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunun "üç boyutlu ürün şekli"ne ilişkin olduğunu ve ayırt edicilik sağladığını, ayırt edicilik açısından kullanılan pembe rengin de etkisinin büyük olduğunu, şeklin 10. sınıfta yer alan malların üretilmesi ya da kullanılması konusunda herhangi bir teknik zorunluluk içermediğini, menşei ülkesinde tescilli olan markanın uluslar arası düzenlemeler gereğince Türkiye'de de tesciline karar verilmesi gerektiğini, ilgili tüketici grubu tarafından özgün rengi ve ayırt edici niteliği ile tercih konusu olduğunu ve yüksek bir tanınmışlığa ulaştığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili; başvuruya konu markanın ortaya doğru kovuk oluşturan pembe renkli yarım daire şeklinde olduğunu ve başvuru kapsamında yer alan ürünler açısından anılan malların şeklini ve karakteristik özelliğini belirttiğini ve ayırt edicilik fonksiyonu bulunmadığını, anılan şeklin başvuru konusu protez ve implantlar için tanımlayıcı olduğunu ve YİDK'nın 556 sayılı KHK m. 7/1-a,c uyarınca verdiği red kararının yerinde olduğunu, bir marka başvurusunun daha önce Paris Sözleşmesi'ne taraf bir ülkede tescilli olmasının diğer ülkeleri bağlayıcı ya da tescil için yeterli bir unsur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15213, Karar No: 2015/633, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15213 E.  ,  2015/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2010/511-2014/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin ...........'nde öğretim üyesi olup, tohumculuk üzerine araştırmalar yaparken davalılar ile tohum ıslahı ve üretimi konusunda anlaşma yaptıklarını, sıfatının ıslahçı olduğunu, davalılar sözleşmeye aykırı hareketlerde bulunduklarını ileri sürerek, yapılan sözleşme gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL birikmiş ıslahçı payı alacağı ile bütün hatların ortak kullanıma açılması ve ayrıca ıslahçıya program dahilinde geliştirilmiş çeşitlerin satışından 5 yıl boyunca ıslahçı müvekkiline pay ödenmesini, ayrıca tohumlar üzerinde alacağı oranında mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile birikmiş ıslahçı payı alacağını 90.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, asıl davada davalının sözleşmeye sadık kalmadığını savunarak davanın reddini, karşı davada ise davalının haksız rekabet yasağına aykırı olarak dava dışı başka bir şirketle çalışmaya başladığını ileri sürerek, sözleşmenin 6.4 maddesi gereğince yapılan ödemelerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı ile davalılardan .... arasında tohum ıslahı ve üretimi konusunda anlaşma yapıldığı, bu işlemleri gerçekleştirmek amacıyla ....'nin kurulduğu, davalı şirketlerin kiraladıkları ve hazırladıkları ortamda davacının baş danışman olduğu, ekip tarafından davaya konu yeni yetiştirilmiş tohumların üretildiği, bu anlamda yapılan sözleşme ve içeriği gözetildiğinde, davacının üretilen tohumlar yönünden ıslahçı hakkına sahip olduğu, tohumların değerinin 1.941.860 TL olduğu, davacının ıslahçı hakkı kapsamında %15 olan 291.279 TL'lik talep hakkının mevcut olduğu gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak 90.000 TL'nin davalılardan tahsiline, sair taleplerin reddine; karşı davada ise sözleşmenin geçersizliğini doğuracak herhangi bir delil ve belge bulunmadığı, davacının ıslahçı hakkına sahip olduğu ve yapılan ödemelerin de sözleşme kapsamında yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalılar-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-5042 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre yeni, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen bitki çeşitleri, bu Kanun'da belirtilen diğer şartların yerine getirilmesi kaydıyla, ıslahçı hakkı verilerek korunur. Anılan Kanun'da başvuru ve tescil usulleri ayrıca ıslahçı hakkına yönelik tecavüz halinde görevli mahkeme usulleri ayrı ayrı düzenlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacı-karşı davalı tarafından bu Kanun hükümlerine dayalı olarak yapılmış bir başvuru bulunmadığına göre davada 5042 sayılı Kanun'un 15. maddesine ve bu maddenin atıf yaptığı 14. maddesine dayanılması mümkün bulunmamaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde değerlendirilerek çözümü gerekirken, 5042 sayılı Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi görülmemiş, asıl davada verilen hükmün temyiz eden davalı-karşı davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar-karşı davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle asıl davada davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen hükmün temyiz eden davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar-karşı davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12726, Karar No: 2018/1142, Tarih: 15.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12726 E.  ,  2018/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/370-2014/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının....enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz tarafından verilen bozma kararına uyularak, dava konusu hatların mülkiyetinin davacıya ait olduğu, davalının enerji dağıtım hizmetinden yararlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.718,15.-TL’nin KDV'si ile birlikte dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

Mahkemece Dairemiz tarafından verilen bozma kararına uyularak, dava konusu hatların mülkiyetinin davacıya ait olduğu, davalının enerji dağıtım hizmetinden yararlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.718,15.-TL’nin KDV'si ile birlikte dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca, dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının dava konu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacı tarafça dava dilekçesinde faiz oranı olarak reeskont faizi talep edilerek fazlaya ilişkin faiz oranı yönünden zımnen feragat edildiği anlaşılmaktadır. Dava, ticari dava niteliğinde olduğundan bu davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, avans faizi oranından farklı oranlarda seyreden reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, mahkemece davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/1191, Karar No: 2015/1555, Tarih: 13.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1191 E.  ,  2015/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ..... Sulh Hukuk, .......... Sulh Hukuk ve .......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının .......... ....... Bakım Sosyal ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiğinden sözedilerek, adresinin değiştiği gerekçesiyle .......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

.......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, nüfus kaydı yerleşim yeri adresinin "......." olduğu gerekçesiyle ....... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir.

.......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, .......... İlindeki ....... Bakım Sosyal ve Rehabilitasyon Merkezine yenleştirildiğinden bahisle verilen görevsizlik kararının TMK'nın 412. maddesi gereğince verilmemiş ise de, re'sen yerleşim yeri değişikliğine onay verilmesi olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, .......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, ...'in 06.05.2011 tarihinde ..... Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği, kısıtlının .......... ....... Bakım Sosyal ve Rehabilitasyon Merkezine yatırılmasıyla, .......... Sulh Hukuk Mahkemesine, .......... Sulh Hukuk Mahkemesince de, nüfus kaydı yerleşim yeri adresinin "......." olduğu gerekçesiyle ....... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı veridiği anlaşılmış ise de, Türk Medenî Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin herhangi bir izin verilmediği anlaşılmakla ve Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine 13/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10579, Karar No: 2006/11360, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10579 E.  ,  2006/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalı taraf vekili 01/03/2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 01/03/2006 günlü dilekçesinde “09.02.2006 günlü ara kararda bilirkişi konusunda ihsası reyde bulunulduğu, usulsüz ara karar aldığı” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... (18090)’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince (140.00) YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6551, Karar No: 2024/151, Tarih: 15.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6551 E.  ,  2024/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3422 E., 2022/63 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/65 E., 2019/368 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerine temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 418 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 3 katlı betonarme bina ve müştemilatları ile 420 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan tek katlı şadırvanın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ile muhdesatların kamulaştırma bedelinin davacıya ödenmesi için Artvin Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğünün bilgilendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, binanın yapıldığına ilişkin davalı kurumun herhangi bir rızası bulunmadığı gibi bilgisinin de bulunmadığını, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, sunulan kira sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere taşınmazların yalnızca otopark olarak kullanılmak üzere davacıya kiralandığını, kira sözleşmesinin 21 inci maddesi gereği taşınmaz üzerindeki yapılarda davacı tarafın herhangi bir hakkının bulunmadığını, dava konusu edilen şadırvan ile davacının herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, kadastronun 1992 yılında yapıldığını, Kadastro Kanunu'nun 19 uncu maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri