muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10811, Karar No: 2021/10571, Tarih: 24.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10811 E.  ,  2021/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İstinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelmesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 4.269,40 TL. peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 12.808,10 TL.'nin temyiz edenden tahsiline, 24/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/5534, Karar No: 2019/3011, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5534 E.  ,  2019/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16388, Karar No: 2018/10868, Tarih: 07.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16388 E.  ,  2018/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin Ovacık 1 no'lu Aile Sağlığı Merkezi tarafından 17.08.2014 tarihinde düzenlenen ve hükme esas alınan adli rapor içeriğine göre''sol göz kapağı üstünde yeni oluşmuş ekimoz, burun sol üst kısımında ekimoz, burunda sağa deviasyon mevcut, sağ el orta parmakta 1 cm kanamalı yara ve mağdurun muayenesinde nazal fraktür olabileceği düşünüldü, hastanın burnunda olabilecek fraktür açısından ileri tetkik ve tedavi için sevki'' önerildiği ayrıca diğer bulgular açısından da yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda herhangi bir kayıt bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurun, tedavi evrakları, grafileri, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18149, Karar No: 2017/286, Tarih: 18.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/18149 E.  ,  2017/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların iskan mevzuatı kapsamında göçebe hayatı yaşadıklarından bahisle tarımsal iskan için yaptıkları başvurunun mahalli iskan komisyonunun 29.06.1998 tarih ve 87 sayılı kararı ile kabul edildiğini ve 2717 parsel sayılı taşınmazın davalılara tahsis ve temlik edildiğini, ancak Bayındırlık ve İskan Bakalığı müfettişlerince yapılan incelemede aile reisi ve başvuru sahibi davalı ...'in daha önceden devlet eliyle topraklandırıldığının, göçebelik durumunun olmadığının tespit edildiğini, rapora istinaden iskan komisyonunun anılan kararının iptal edildiğini ileri sürerek davalılar adına olan kaydın iptali ve Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iskan komisyonunun iptal kararının, idari yargıda denetimden geçerek kesinleştiği tescilin yolsuz hale geldiği, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.024.65.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14472, Karar No: 2020/3416, Tarih: 02.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14472 E.  ,  2020/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirket nezdinde Çevre Mühendisi olarak İş Güvenliği Amiri sıfatıyla 18/09/2008 tarihinden itibaren sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiği, 31/10/2014 tarihine kadar 6 yıl 1 ay 13 gün çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren resmi ve dini bayram dahil olmak üzere haftada 6 gün çalıştığını, her gün 08.00-18.00 arası çalıştığını, haftada ortalama 10, ayda ortalama 40 saate varan fazla çalışması olduğunu, işyerinde kartlı puantaj sistemi ile çalışanların işe giriş çıkışlarının kaydının tutulduğunu, bunların celbi halinde fazla çalışma iddiasının haklılığının görüleceğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmesi için ihtarname keşide edildiğini, iş akdini İş Kanununun 24/II maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fazla mesai ücretlerinin ücretine dahil olduğunu, Hizmet Sözleşmesinin 11. maddesinde bu hususun yazılı olduğunu, yıllık 270 saati aşan bir fazla çalışması olmadığını, davacının Beyaz Yakalı olduğunu, Mavi Yakalı ücreti almadığını, mesaisinin 08.00-18.00 arası olduğunu, Cumartesi günleri 08.00-09.00 gibi işe başladığını, öğle yemeğinden sonra saat 13.00 gibi işi bıraktığını, hafta içi 1 saat yemek molası düştüğünde günde 9 saat çalışması olduğunu, hafta sonu yemek molası Cumartesi günleri 3-3,5 saat çalışması olduğunu, ücretli mazeretli izinlerinin azımsanamayacak miktarda olduğunu, davacının fazla mesai alacağı olmamasına karşın yine de 30/12/2009 tarihi öncesi talepler bakımından zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının hakkı olmayan bir bedeli bahane ederek işe gelmediğini, davalı işverenin bu bedeli ödemesinin gerekmediğini, bu nedenle işe gelmeyen davacı hakkında tutanak tutularak iş akdinin İş Kanununun 25. maddesine göre sona erdirildiğini, herhangi bir kıdem tazminatı alacağının oluşmayacağını, ihbar önelleri için davacıya karşı dava açma haklarını saklı tuttuklarını, kıdem tazminatı istemli davaların belirsiz alacak olarak açılamayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, dava dilekçesinde iş sözleşmesini ödenmeyen bir kısım işçilik alacakları nedeni ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek fazla mesai ücreti ile kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur. Davalı işveren iş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı, yıllık 270 saati aşan fazla çalışmanın bulunmadığı gerekçesi ile her iki isteğin reddini talep etmiştir.

Mahkemece savunmaya itibar edilerek, davacının en fazla aylık 20 saat ve yıllık 240 saat fazla çalışma yapabileceği, sözü edilen çalışmaların karşılığının temel ücret içinde ödendiği gerekçesi ile her iki isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosyaya puantaj kayıtları sunulmuş olup, bilirkişi raporunda, sözü edilen kayıtlara göre yıllık 270 saati aşan çalışmaların olduğu belirtilmiş ancak fazla çalışma ücreti yönünden herhangi bir hesaplamaya yer verilmemiştir.

Raporda aynı zamanda ortalama bir hesap yöntemi benimsenmiş, aylık ortalama 35 saat fazla çalışma yapıldığı açıklanmak suretiyle sonuca gidilmiştir. Sözü edilen bilirkişi raporu, dosya içindeki verilerin tamamen değerlendirilmesi ile hazırlanmamış, davacı işçinin hergün giriş ve çıkış saatleri dikkate alınarak haftalık bazda yasal çalışma süresini aşacak şekilde çalışma olup olmadığı saptanmamıştır. Nitekim yıllık 270 saati aşan fazla çalışma varlığı kabul edildiği halde fazla çalışma ücreti yönünden herhangi bir hesaplamaya gidilmemiştir.

Dosya içinde bulunan, davacının imzasını taşıyan iş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu belirtilmiş olup dairemiz uygulamasına göre haftalık 5,2 saate (aylık 22,5 saat, yıllık 270 saat) kadar olan çalışmalar temel ücret içinde ödenebileceğinden, davacının haftalık bazda kaç saat çalışma yaptığı puantajlar tek tek değerlendirilerek belirlenmeli, haftalık 5,2 saati aşan fazla çalışmanın varlığı halinde fazla çalışma ücreti yönünden hesaplamaya gidilmeli, sonucuna göre de 4857 sayılı İş Kanununun 24/II- e maddesine göre davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği kabul edilerek davaya konu isteklerlerin kabulüne karar verilmelidir.

Haftalık, 5,2 saati aşan fazla çalışmanın kanıtlanamadığı durumda ise şimdiki gibi her iki isteğin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2018, Karar No: 2021/13087, Tarih: 18.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2018 E.  ,  2021/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçak sigara ve tütün satıldığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine, sanığın çalışan olarak bulunduğu abisine ait ... İletişim isimli işyerinin giriş kapısının önünde bulunan siyah renkli bavulda sigaraların bulunduğunun sanık tarafından belirtilmesi, bavulun sanık tarafından açılarak sigaraların kolluk güçlerine gösterilmesi ve rızasıyla teslim etmesi üzerine çeşitli markalara ait 55 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, bahse konu adreste bulunan yerin işyeri olarak faaliyet göstermesi, bu cihetle sanığın ele geçen sigaraları işyerinde satışa sunduğunun ve ticari amaçla hareket ettiğinin, bu yönde tutanak mümzilerinin beyanlarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın sigaraları içmek için satın aldığını savunması, satışa ilişkin görgüye dayalı tanık beyanlarının olmayışı, usulüne uygun arama kararının bulunmaması ve sigara ve tütünün bulunduğu yerin kapalı bir valiz içinde ve iş yerinin dışında bulunması ve ticari miktarda olmadığı görülmekle sanığın beraatine ilişkin yerel mahkeme kararı isabetli olduğundan onanması düşüncesiyle, sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünün, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine beraate ilişkin hükmün onanması yerine, sayın çoğunluğun hükmün bozulmasına dair kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

07.08.2013 tarihli Yakalama, Üst Arama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tesellüm Tutanağına göre, sanığa ait işyerinin giriş kapısı önünde bulunan bavul içerisinde 55 paket gümrük kaçağı sigara ile 490 gram tütün ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Sanık mahkemedeki savunmasında özetle, olay günü abisine ait ... İletişim isimli işyerinin önünde beklediği sırada polis olduklarını söyleyen iki sivil giyimli kişinin gelerek dükkanın önünde duran valizin kime ait olduğunu sorduklarını, kendine ait olduğunu söylediğini, polislerin valizi açmasını istemesi üzerine valizi açtığını, içmek için aldığı sigara ve tütünü görerek işlem yaptıklarını, satma amacının olmadığını söylemiştir.

Sanık mahkemedeki savunmasında özetle, olay günü abisine ait ... İletişim isimli işyerinin önünde beklediği sırada polis olduklarını söyleyen iki sivil giyimli kişinin gelerek dükkanın önünde duran valizin kime ait olduğunu sorduklarını, kendine ait olduğunu söylediğini, polislerin valizi açmasını istemesi üzerine valizi açtığını, içmek için aldığı sigara ve tütünü görerek işlem yaptıklarını, satma amacının olmadığını söylemiştir.

Dairemizin 12.10.2021 tarih ve 2021/12397 karar sayılı ilamı ile birçok kez tekrarlanan içtihatlarında da belirtildiği gibi, polis tarafından valiz, kutu gibi kapalı olan paketlerin ancak usulüne uygun alınmış arama kararıyla açtırılacağı kabul edilmiştir. Olayımızda da; sanık ve kaçak eşya konusunda arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu ve bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın suça konu eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gibi, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ele geçen eşyanın kişisel kullanım sınırlarında olması, suça konu eşyanın ticari işyerinin içerisinde değil dışarıda ele geçmesi, sanığın suça konu eşyaları içmek için aldığını söylemesi de gözetilerek sanık ... hakkında mahkemenin beraate ilişkin kararının onanması yerine, sayın çoğunluğun atılı suçtan mahkumiyet gerektiğine ilişkin görüşüne katılmıyorum. 18.10.2021
Yargıtay — Esas No: 2024/7005, Karar No: 2024/7667, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7005 E.  ,  2024/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2317 E., 2023/628 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/507 E., 2021/660 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle nafaka ve tazminatların miktarlarının arttırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; dairece Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddî olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Dosya içeriğine göre; temyiz incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davacı kadın vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14105, Karar No: 2007/14194, Tarih: 23.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/14105 E.  ,  2007/14194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. S.H.

TARİHİ : 13.06.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı alkol ve uyuşturucu madde bağımlılığı nedeniyle (743 s. TKM. m.356 ) 1.5.2000 tarihinde vesayet altına alınmıştır. Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin 2.3.2006 tarihli raporunda, kısıtlıda tam ve remisyonda (iyileşme), çoğul madde bağımlılığı saptandığı, kısıtlanmasına gerek olmadığı belirtilmiştir. Türk Medeni Kanununun m.475 koşulları oluşmuştur.Vesayetin sona ermesine (TMK. m. 472) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2013/6783, Karar No: 2014/9355, Tarih: 10.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6783 E.  ,  2014/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş, davacı vekilince de temyize cevap dilekçesiyle duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.6.2014 Salı günü davalı vekili geldi. Davacı vekili tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların desteği idaresinde bulunan araçla yaptığı tek taraflı kaza sonucu vefat ettiğini, davalı ... şirketinin aracın olduğunu, sigorta şirketine başvuru yaptıklarını, tazminat hesabı yapıldığını ancak sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek desteğin eşi ve kızı için 98.450 TL. destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı desteğinin aracın sürücüsü ve işleteni olduğunu, kazaya kendi kusuru ile neden olduğunu, Sigortasının üçüncü kişilerin zararlarını karşıladığını, davacının talebinin kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim komisyonu tarafından yapılan inceleme sonunda eş için 83.422,95 TL., için 15.027,05 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece hakem heyeti kararlarının temyiz edilemeyeceği gerekçesi ile sigorta şirketi vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek karar davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Ticaret Mahkemesi'nin 12.02.2013 tarihli ek kararı ile 6100 sayılı HMK'nın 439/1 maddesi gereğince Hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu karar usul ve yasaya uygun değildir. Şöyle ki, 14.06.2007 tarihinde 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasında, “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse hakemin verdiği kırk bin Türk Lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir” hükmü mevcuttur. Açıklanan nedenlerle her ne kadar 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinin 1. bendinde Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabileceğine ilişkin düzenleme mevcutsa da sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenleyen özel kanun niteliğindeki 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uygulama önceliği olduğu gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararının temyiz edilemeyeceğine ilişkin ek kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.