muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/124, Karar No: 2017/114, Tarih: 28.02.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/124 E.  ,  2017/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Asliye Ceza - Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu

Günü : 27.11.2013 - 10.02.2014

Sayısı : 231-420 - 97801799

Sanık ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda; İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesince 27.11.2013 gün ve 231-420 sayı ile; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 5015 sayılı Kanunun ek 5. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı ve sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanunun 19/a-1 madde kapsamında idari para cezası gerektirdiği gerekçesiyle Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun görevli olduğuna karar verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Hukuk Dairesi Başkan vekili .....tarafından İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazılan 10.02.2014 tarihli yazı ile; bu konuda kurumun yetkili olmadığı belirtilerek dosya iade edilmiş, İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesince görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine Özel Dairece, "1684 sayılı Umumi Mahkemeler ve Karar Hakimleri ve Mustantiklerle Umumi ve Hususi Kaza Salahiyetini Haiz Makamlar Arasındaki İhtilafın Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.2008 tarih 2008/189 E. 2008/213 K. sayılı ilamı karşısında uyuşmazlığın çözümü görevi Ceza Genel Kuruluna ait olduğundan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine " karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun mu görevli olduğunun belirlenmesine ilişkin ise de, öncelikle dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Hukuk Daire Başkan vekilinin yazısıyla mahkemesine gönderilmiş olması karşısında, usulünce verilmiş bir görevsizlik kararı olup olmadığı, bu bağlamda çözümlenmesi gereken bir görev uyuşmazlığı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sanık ...'in, kamyonetiyle 3.460 kilogram kaçak mazot taşıdığı iddiasıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

Sanık ...'in, kamyonetiyle 3.460 kilogram kaçak mazot taşıdığı iddiasıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun karar tarihinde yürürlükte bulunan 5. maddesinin birinci fıkrası; Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun biri Başkan, biri İkinci Başkan olmak üzere dokuz üyeden oluşacağı, aynı maddenin dokuzuncu fıkrası ise ‘...Başkanlık tarafından Kurum personeline verilen yetkiler hariç olmak üzere, Kurumun tüm kararları Kurul tarafından alınır....’ şeklinde düzenlenmiştir. 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun 19/2-a.1. maddesinde; “Lisans almaksızın lisansa tabi faaliyetlerin yapılması” halinde idari para cezası uygulanacağı hüküm altına alınmış, aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise idari para cezalarının, ön araştırma veya soruşturma aşamasının tamamlanmasından sonra Kurul tarafından en geç üç ay içinde karara bağlanacağı belirtilerek, bu husus Kurulun görevleri arasında sayılmıştır. Hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkan vekilinin yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlıktan söz edebilme olanağı bulunmamaktadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2007 gün, 131-137 ve 135-141 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görev hususunda Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2007 gün, 131-137 ve 135-141 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görev hususunda Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.02.2017 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5833, Karar No: 2019/1349, Tarih: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5833 E.  ,  2019/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf verillerince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 29.09.2014 tarihli dilekçe ile; müvekkili adına kayıtlı 14.03.1983 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/1E. - 2009/4 K. sayılı ilamıyla iptal edilerek 694 parsel sayısıyla orman niteliğiyle Hazine adına tescil edildiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle zararın oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup şimdilik 40.000 TL tazminatın tapunun iptaline ilişkin ilk kararın kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek amme alacaklarına uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Daha sonra 23.02.2016 havale tarihli dilekçe ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 98.550,72 TL üzerinden nispi peşin harç ödemiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, 98.550,72 TL’nin tapunun iptaline ilişkin kararın kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Şöyle ki; kadastro sırasında ... köyü 694 parsel sayılı 332400 m² yüzölçümündeki taşınmaz, asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinin 1978/138 E. sayılı dosyasında davacı ... tarafından davalı ..., ..., Hazine ve tapu müdürlüğü aleyhine açılan tapuda yüzölçümünün düzeltilmesi davası görevsizlik nedeniyle kadastro mahkemesine devredilmiştir. Yargılama sırasında Orman Yönetimi, ... ve arkadaşları davaya katılmıştır. Mahkemece çekişmeli parselin tapu maliki gerçek kişiler adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin 14.04.1997 gün ve 1982/706-10 sayılı karar Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince 02.02.1999 gün ve 198/4313 E. - 38 K. sayılı karar ile sadece gerekçeli ve kısa karar çelişkisinden bozulmuştur.

Bozma kararına uyulduktan sonra, mahkemece çekişmeli 694 sayılı parselin davacı gerçek kişiler ve müşterekleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesince 15.06.2006 gün ve 2006/3398 E. - 8373 K. sayılı karar ile araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma kararına uyulduktan sonra, mahkemece çekişmeli 694 sayılı parselin davacı gerçek kişiler ve müşterekleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesince 15.06.2006 gün ve 2006/3398 E. - 8373 K. sayılı karar ile araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra gerçek kişilerin davalarının reddine, davacı Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... köyü 694 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Nuran

Akın ve arkadaşları vekili Av. ..., davalı Av.... kendisine asaleten diğer davalılar Müyesser ve Işıl Tülümen'e vekaleten ve davalı ...tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesince 29/11/2010 gün ve 2010/14657E. - 14662 K. sayılı karar ile taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı ancak; Orman Yönetimi 19.07.1999 tarihli dilekçesiyle davaya katıldığı, Dairenin 15.06.2006 tarih 3398 E. - 8373 K. sayılı bozma kararının karar başlığında da katılan sıfatı ile yer aldığı halde, temyize konu kararın karar başlığında Orman Yönetiminin gösterilmemiş olmasının doğru olmadığı belirtilerek 10.07.2009 tarihli kararın karar başlığına "Katılanlar: Orman Yönetimi, İclal Kaptanoğlu ve arkadaşları" kelimelerinin yazılması suretiyle karar başlığının düzeltilmesine ve kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verilmiş, hüküm 26.01.2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra, davacı 29.09.2014 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince, aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirildiği, aynı Kanunun 5. maddesinde "Devletleştirilen ormanların sahiplerini bu kanunun yürürlüğe girmesinden başlayarak 1 yıl içinde ihticaca salih mülk edinme belgeleri ve vergi kayıtlarıyla birlikte ve iş ilgililer arasında ihtilaflı durumunda ise mahkemede incelenmekte olduğuna dair alacakları belgeleriyle ormanların bağlı bulundukları Devlet orman işletmesi müdürlüğüne veya o yerin mülkiye üstüne başvurmak zorundadır. Bir yıl içinde bu ödevi yerine getirmeyenler devletleştirilen ormanın karşılığını alma hakkını kaybeder" hükmünün bulunduğu, bu hüküm uyarınca davacının dayanak Şubat 1928 tarih 22 sıra, Teş.sani 928 tarih 39 sıra ve Ağustos 1326 tarih 65 sıra nolu kök sicilden gelen tapusundan dolayı tazminat talep hakkının da bulunmadığı anlaşıldığına göre, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının REDDİNE, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 04/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7089, Karar No: 2017/8783, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7089 E.  ,  2017/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Turizm Seyahat A.Ş.'de çalışmakta iken 31.12.2011 tarihinde işine son verildiğini, servis elemanı olarak çalıştığını, davalılardan ... Turizm Seyahat A.Ş.'nin çalıştırmış olduğu otobüs işletmeciliğini diğer davalı ....'ye devrettiğini ve bu husus gerekçe yapılarak diğer çalışanlar gibi davacının da işine son verildiğini, haklarının ödenmediğini, alacaklarının ödenmesinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ve 1475 sayılı iş Kanunu gereğince her iki davalının da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hüküm altına alınan alacakların davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, iş yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, iş yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, mahkemece marka-alan adı devir sözleşmesiyle ... marka ve logolarının ... Seyahat Nakliyat A.Ş.’ye devri ile 4857 sayılı yasanın 2. maddesi kapsamında tarifi yapılmış işyerinin maddi olmayan unsurlarından marka haklarını devretmiş olmasının 4857 sayılı yasanın 6. ve 1475 sayılı yasanın 14/6. maddesi kapsamında işyeri devri olarak kabulünün gerektiği gerekçesiyle, hüküm altına alınan alacaklardan davalılar müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Bununla birlikte, mahkemece devir ilişkisinin tespiti bakımından işçilerin devri hususu araştırılmamıştır. Davalı ... şirketinde çalışan işçilerin ne kadarının diğer davalı ... şirketine devredildiği, varsa devredilen araç ve taşınmazların sayısı araştırılıp sonucuna göre işyeri devrinin koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3664, Karar No: 2018/1590, Tarih: 01.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3664 E.  ,  2018/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içerigine göre sanığın annesi olan mağdurun olayın sıcaklığı ile verdiği ifadesinde sanığın para istediğini, ''senin para kazanıp bana vermen gerekir'' cevabını aldıktan sonra kendisine tokat atmak suretiyle yaraladığını beyan ettiği, mağdurun alınan doktor raporunun bu beyanı doğruladığı anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1163, Karar No: 2019/2588, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1163 E.  ,  2019/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12556, Karar No: 2019/1730, Tarih: 20.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/12556 E.  ,  2019/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TAVŞANLI Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar Yeliz ve Selver müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7423, Karar No: 2010/10955, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7423 E.  ,  2010/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 29/11/2002 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 16/01/2009 tarihli krokide A (3247 m2) ile işaretli taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 17/05/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 19/08/1988 tarihinde kesinleşmiş ve çekişmeli taşınmaz bu çalışmada kayalık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. Maddelerinde yazılı koşulların davacılar yararına gerçekleştiği açıklanarak davacılar adına tescile karar verilmiştir. Uzman bilirkişi raporunda incelenen haritanın eski tarihli olmayıp 1989 yılına ait olduğu ve eğim % 7 - 10 olarak açıklanmışsa da jeolog bilirkişi raporunda da dik eğimli, sonradan teraslanmış yer olduğunun bildirildiği, bu incelemelerin yetersiz ve birbiriyle çelişkili olması bir yana, taşınmazın 19.08.1988 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda kayalık olarak tapulama harici bırakıldığı, davacılar imar ihyaya dayanarak bu davayı açtıklarına göre 1988 yılı ile dava tarihi arasında, 3402 Sayılı Yasada öngörülen 20 yıllık zilyedlik süresinin dolması gerektiği, ancak davanın açıldığı 29.11.2002 tarihi itibarıyla bu sürenin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve gerekçelerle kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22.09.2010 günü oybirliği ile karar verildi.