muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6540, Karar No: 2018/22, Tarih: 15.01.2018

İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2017 tarih ve 2014/151429 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

2-Dairemizin 20/11/2017 tarih ve 2015/34286 Esas, 2017/9822 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ek fıkra hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın sanığın savunmasında beyan ettiği tebligata elverişli olmayan adresine yapılan tebliğ işlemi ile yetinilmesi karşısında, kesinleşmenin usulüne uygun olmadığı, bu suretle de denetim sürelerinin başlamadığı ve yeni suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5668, Karar No: 2014/5458, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5668 E.  ,  2014/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/726-2014/18

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın kavşakta bir başka araca çarpması sonucu hasarlandığını, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını, 31.000,00 TL. sigorta bedeli bulunduğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL.'nin ihbar tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebinin 9.000,00 TL. daha artırarak toplam 19.000,00 TL.'nin ihbar tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı vekili, kaza ile araçtaki hasarın uyumsuz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın 9.500,00 TL. yönünden kısmen kabulüne dair 04.05.2012 gün 2011/139-2012/562 sayılı önceki hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairenin 01.04.2013 gün 2012/9705--2013/4568 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kabulü ile 19.000,00 TL. alacağın 25.12.2010 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, davalı tarafından davacı sigortalıya 04.06.2012 tarihinde 16.199,00 TL. ödeme yapıldığı ileri sürülmüş ise de; bu husus yargılama sırasında ileri sürülmediğinden temyiz sebebi yapılamamasına, davacıya yapılan ödeme varsa bunun infaz aşamasında dikkate alınacak olmasına, poliçedeki sıfır km araçlarda anahtar teslimi araç ikamesi klozu şartlarının somut olayda gerçekleşmesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan alacak istemine ilişkindir. K. Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının B.3.3.1.2.1. maddesi hükmü uyarınca "onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır." Davalı sigorta şirketi meydana gelen gerçek zarar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlülüğü altındadır.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan alacak istemine ilişkindir. K. Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının B.3.3.1.2.1. maddesi hükmü uyarınca "onarım masrafları, sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır." Davalı sigorta şirketi meydana gelen gerçek zarar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlülüğü altındadır.

Bozma ilamından önce alınan bilirkişi raporu ile ek raporda ve ekspertiz raporunda aracın onarımının randıman verici ve uygun olmadığı, pertinin ekonomik olduğu belirtilerek olay tarihi itibariyle sovtaj bedelinin 17.500,00 TL. olduğu tespit edilmiştir. Aracın pert olduğu hususu davacı tarafında kabulündedir. Aracın sovtajının 17.500,00 TL. olduğu kabul edilerek önceki hüküm kurulmuştur. Davacı vekili 04.05.2012 tarihli önceki hükmü, poliçede düzenlenen " 0 km araçlarda anahtar teslimi araç ikamesi" klozunun uygulanmadığından bahisle temyiz etmiş; Dairece bu klozun uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Davacı vekili bozma ilamından sonra verdiği 04.09.2013 tarihli dilekçesinde müvekkilinin hasarlı aracı Kadıköy 21. Noterliğinin 03.03.2011 tarih 7539 yevmiye nolu araç satış sözleşmesiyle 12.000,00 TL.'na 3.kişiye sattığını, bu nedenle 31.000,00 TL. sigorta bedelinden 12.000,00 TL. sovtaj bedelinin mahsubu ile bakiye 19.000,00 TL.'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Bozma ilamı doğrultusunda aynı bilirkişi kurulundan alınan 05.12.2013 tarihli ek rapor da poliçedeki kloza göre kaza tarihinde aracın yeni ikame bedelinin 31.000,00 TL. olduğu, davacının hasarlı aracını 12.000,00 TL.'sına sattığı bu hususun mahkemenin takdirinde bulunduğu belirterek, aracın kaza tarihindeki hurda bedeli 12.000,00 TL. kabul edilerek bakiye 19.000,00 TL. zarar bulunmuş, mahkemece bu rapora istinaden 19.000,00 TL. alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının hasarlı aracını 3.kişiye satış bedeli tarafları bağlamaz.

aracın gerçek sovtaj bedelinin zararın tespitinde esas alınması gerekir.

Kaldıki aracın sovtaj bedelinin 17.500,00 TL. olduğu hususu kesinleşmiştir.

Bu durumda mahkemece, aracın hasarlı haliyle kaza tarihindeki değerinin 17.500,00 TL. olduğunun kabulüyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. A.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14144, Karar No: 2024/5606, Tarih: 04.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14144 E.  ,  2024/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/15 E., 2016/215 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mevcut dosya kapsamı incelendiğinde; tanık ....'nün beyanında, sanık ve şikâyetçinin köylüsü olduğunu, dosya konusu eylem gerçekleştikten bir kaç gün sonra kendisinin sanık ...'ın evinin önündeyken ...'ı gördüğünü, kendisine avlu kazıklarının neden yıktığını sorduğunu, onun da kendisine "ben demiştim o yüzden yıktım" dediğini beyan ettiği, 04.12.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriğinde ise; sınır belirlemek amacıyla dikilen kazıkların sökülerek, bunlara bağlı tellerinde kesildiğinin tespiti karşısında 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde tarif edilen zarar verme suçunun oluştuğu anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5730, Karar No: 2016/3865, Tarih: 22.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5730 E.  ,  2016/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 09/05/2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : a) Sanık müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 19.08.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiğinden, sanık hakkındaki hüküm Cumhuriyet savcısının temyizi nedeniyle incelenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Fiziki takip, olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile krokili mesafe ölçüm tutanağına göre sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin, Arap Camii'ne uzaklığının 40 metre ve Şadırvan Camii'ne uzaklığının 66 metre olduğu ve bu nedenle ibadethaneye iki yüz metreden yakın mesafede olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının b bendinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14407, Karar No: 2014/3813, Tarih: 28.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14407 E.  ,  2014/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.04.2013 tarih ve 2010/401 - 2013/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 02/04/2010 tarihli sözleşme ile davalı tarafın kurucusu olduğu ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin müvekkilinin kurucusu olduğu Özel ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezine devri konusunda anlaştıklarını, sözleşmeye göre davalı yana devir karşılığında 205.000 TL ödenmesine karar verildiğini, bono tanzim edildiğini, sözleşmenin 2.maddesine göre davalının 30/04/2010 tarihine kadar ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nin kullanımında olan ...'a ait ... marka ... 2007 model ... plakalı servis aracının müvekkiline noter satışı ile birlikte devredileceğini, kararlaştırılan tarihten itibaren 7gün geçmesine rağmen satışın gerçekleşmediğini, uyarıda bulunulduğu ve noter aracılığıyla ihtarda bulunduklarını, borç nedeniyle araç üzerinde haciz ve yakalama şerhinin bulunduğunu, taahhüdün yerine getirilmediğini, yakalama şerhinden dolayı aracın kullanılamadığını, davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, davalının müvekkilinden almış olduğu 130.000 TL’lik bedeli faturalandırmadığını, sözleşmenin devamı müvekkilinden beklenemeyecek derecede davalı tarafından ihlal edildiği için sözleşmenin feshini istediklerini ileri sürerek, taraflar arasındaki 02/04/2010 tarihli sözleşmenin feshine, fesih nedeniyle bedelsiz hale gelen 30.09.2010 vadeli 35.000 TL bedelli, 31.03.2010 vadeli 40.000 TL bedelli bonolardan dolayı borçlu olmadıkların tespitine ve bonoların iptaline, davalı yana ödenen 130.000 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça sunulan sözleşmenin Mehmet Demirel ile ... arasında gösterildiğini, davacı adına çekilmiş bir ihtar olmadığını,husumet itirazında bulunduklarını, 01/04/2010 tarihinde Şereflikoçhisar Noterliği'nde düzenlendiği belirtilen sözleşmenin davacı tarafın istememesi nedeniyle yapılmadığını ve böyle bir sözleşmenin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça sunulan sözleşmenin Mehmet Demirel ile ... arasında gösterildiğini, davacı adına çekilmiş bir ihtar olmadığını,husumet itirazında bulunduklarını, 01/04/2010 tarihinde Şereflikoçhisar Noterliği'nde düzenlendiği belirtilen sözleşmenin davacı tarafın istememesi nedeniyle yapılmadığını ve böyle bir sözleşmenin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket yetkilisi ... ile davalının yetkilisi olduğu ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi arasında ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’nin davacı şirkete devrine ilişkin 02.04.2010 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşme gereğince şirketin davacı şirkete devrinin yapıldığı, davacı vekilinin beyanından ... plakalı aracın davacı şirketin uhdesinde olduğu, dosya kapsamından taraflar arasında imzalanan sözleşme sonrası aracın davacı şirkete teslim edildiği ve aracın bir süre davacı şirketçe kullanıldığı, araç üzerinde haciz şerhlerinin bulunması nedeni ile aracın noterden devrinin yapılmadığı, aracın trafik tescil kaydının incelenmesinde sözleşmenin yapıldığı 02.04.2010 tarihinde de araç üzerinde rehin ve haciz şerhinin bulunduğu, davacı şirketin bu durumu bilerek aracın devrini talep ettiği, araç üzerinde rehin ya da haciz şerhinin bulunmasının aracın devrine hukuken engel olmadığı, araç hakkında yakalama şerhinin bulunduğu ve bu şerhin aracın kullanımına mani olduğu iddiasını ispatlayacak herhangi bir delil dosyaya ibraz edilmediği, davacı şirketin aracın hacizli olduğunu bilerek sözleşmeyi imzalayıp, sözleşme sonrası aracı teslim alıp fiilen kullanmaya başlayıp araç üzerindeki haciz şerhlerini ileri sürerek noterden aracın devrini almak istememesi, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’nin öğrencileri ve kullanım alanı gereçleri ile birlikte devralınıp işletilmesi, sözleşmeye konulan rekabet yasağına ilişkin maddeye dayanarak davalının belirli süre ile özel eğitim kurumlarında çalışmasının engellenmesi de dikkate alınarak aracın devrinin yapılmadığı ileri sürülerek sözleşmenin feshinin talep edilmesinin ...2 anlamında hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, her ne kadar yargılamanın ilerleyen aşamalarında eğitim metaryallerinin ve mobilyaların da devredilmediği ileri sürülmüş ise de dava dilekçesinde fesih talep gerekçesinin ... plakalı aracın noterden devrinin yapılmamasına dayandırdıkları, ayrıca yapılan sözleşmenin iki tarafa borç yükleyen sözleşme olduğu, davacının kendi edimini tam olarak yerine getirmediği ve davalıya ödemesi gereken 75.000 TL bedelin olduğu, davalının bu bedeli noter aracılığı ile talep etmesi üzerine işbu davanın açıldığı, sözleşmenin feshi için gerekli şartların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/397, Karar No: 2010/8642, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/397 E.  ,  2010/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 12.04.2009 günlü kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların açıklamalarına da başvurulmak suretiyle davaya konu Işıl Sitesinin kaç adet parselde kurulu olduğu, birden fazla parselde kurulu ise 5711 Sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre Toplu Yapı kurulmuş olup olmadığı, kurulmuş ise tarihinin sorulması ile tüm bağımsız bölümleri gösterir tapu kaydı ve yönetim planının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-İptali istenen 12.4.2009 günlü kat malikleri kurulu toplantısına vekaleten katılanların vekaletnamelerinin ilgili yönetimden,

3-Davalı ... yönetiminin yönetici sıfatıyla Avukat ...’a vermiş olduğu vekaletnamenin dosya içersine konulmasından, temin edilemezse gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin dolmasının beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7209, Karar No: 2015/2168, Tarih: 25.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7209 E.  ,  2015/2168 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA TECAVÜZ

* BASINDA ELEŞTİRİ VE YORUM

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 49

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. G.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalı Y.. A... aleyhine 27/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Aile Hekimleri Dernekleri Federasyonu (AHEF)'nun yönetim kurulu başkanı olduğunu, Cumhuriyet Gazetesi'nin 10/03/2012 tarihli nüshasının 8. sayfasında ''AHEF:Sevk zinciri uygulanmasın'' başlığıyla ve 15/03/2012 tarihli nüshasında ''Düzeltme'' başlığıyla verilen haberde kulanılan ifadelerin gerçeği yansıtmadığını ve yapılan haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, dava konusu yazıda yer alan ifadelerin davacı tarafından basın toplantısında bizzat kullanıldığını ve haberin görünürdeki gerçekliğe uygun objektif bir haber olduğunu ve hukuka uygunluk kriterlerine haiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından yayınlanan ve gerçeği yansıtmayan haber ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun kabulü ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu haberin; ... Gazetesi'nin 10/03/2012 tarihli nüshasının 8. sayfasında ''AHEF:Sevk zinciri uygulansın'' başlığıyla verildiği, haberde, "Aile Hekimleri Dernekleri Federasyonu(AHEF) Yönetim Kurulu Başkanı Dr. M.. G.., AKP’nin genel seçimleri öncesinde oy kaygısı ile kaldırdığı, sonra tekrar uygulamaya koyduğu ancak yalnızca lafta kalan "sevk zinciri'nin uygulanması gerektiğini söyledi“ şeklinde ifadelere yer verildiği, davacının talepleri sonucunda bu defa, gazetenin 15/03/2012 tarihli nüshasında ''Düzeltme'' başlığıyla verilen haberde ''...AHEF:Sevk zinciri uygulansın başlıklı haberimizde, AKP’nin genel seçimleri öncesinde oy kaygısı ile kaldırdığı, sonra tekrar uygulamaya koyduğu ancak yalnızca lafta kalan sevk zinciri'' anımsatması muhabirimiz tarafından yapılmış, AHEF Başkanı Dr. M.. G..'in kendi cümlesi değildir. Dr. M.. G.., yapılan basın toplantısında sevk zinciri uygulanması yönündeki görüşün AHEF'in değil, bireysel görüşü olduğunu belirtmiştir, düzeltir özür dileriz'' şeklinde ifadelere yer verildiği anlaşılmaktdır.

Dosya içeriğinden; AHEF Yönetim Kurulu Başkanı olan davalı tarafından basın toplantısı yapıldığı, anılan basın toplantısına ilişkin olarak davalı tarafından dosyaya sunulan kayıt bandının bilirkişiye çözümünün yaptırıldığı; bu kayda göre, dava dışı Hürriyet Gazetesi muhabiri tarafından davacıya ''...basamaklandırma yasal olarak yapılmalı mı, yani evet lafta var ama yasal zorunluluk değil..'' şeklinde soru sorulduğu, davacı tarafından verilen cevap üzerine aynı muhabirin bu defa ''tam net bir cevap alamadım. Siz basamaklandırmaya nasıl bakıyorsunuz. Sağlık Bakanlığı'na topu attınız ama bir federasyon olarak karşımızdasınız, sizin bu konudaki görüşünüz nedir?'' şeklinde tekrar soru sorulması üzerine davacının bu defa ''...Pazar gününe kadar sürecek çok yoğun bir çalıştay yapacağız. Bunun çıktılarını da sizinle paylaşabiliriz ama şahsi görüşüm; kademeli geçişin sevk sisteminin mutlaka gelmesi yönünde. Bu bahsi görüşüm, kurumsal olarak federasyonun yapmış olduğu stratejik çalıştay''dan şeklinde cevap verdiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu 10/03/2012 tarihli haber incelendiğinde dava konusu edilen ve gerçeği yansıtmadığı belirtilen ''...AKP’nin genel seçimleri öncesinde oy kaygısı ile kaldırdığı, sonra tekrar uygulamaya koyduğu ancak yalnızca lafta kalan ''sevk zinciri...'' şeklindeki iafdelerin davacı tarafından söylenmiş ifadeler olarak verilmediği, kullanılan bu ifadelerin davalı gazetenin sevk uygulaması hakkında kendi yorumlarını içerdiği, diğer ''Düzeltme'' başlığıyla verilen yazıda ise dava konusu edilen ifadelerin gazetenin kendi yorumu olduğu hususuna tekrar yer verildiği ve davacı doktorun basın toplantısına ilişkin olarak çözümü yaptırılan kayıttan da anlaşılacağı üzere sevk zincirinin uygulanması gerektiği yönündeki görüşün davacının bireysel görüşü olduğu açıklamasına yer verildiği, bu haliyle davaya konu yazıların davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunulmadığı anlaşıldığına göre, istemin bütünüyle reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.