muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8372, Karar No: 2022/7298, Tarih: 26.09.2022

"(1) Hükümlülerden; a) Toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infazedip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,.."

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayırma kararı" başlıklı 10. maddesinin konuyla ilgili 1. fıkrasının

"(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin talepleri üzerine, koşulları taşıdıklarının anlaşılması hâlinde kurum idare ve gözlem kurulu tarafından açık kurumlara ayrılmalarına karar verilir. Hükümlünün koşulları taşımadığının anlaşılması halinde ise talebin reddine dair verilen gerekçeli karar ilgiliye tebliğ edilir..."

Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğinin "İdare ve gözlem kurulunun görevleri" başlıklı 14. maddesinin ilgili fıkralarının,

" (1) İdare ve gözlem kurulu; mevzuatta verilen diğer görevlerinin yanında hükümlünün kademeli olarak toplumla bütünleştirilmesi ile ilgili aşağıda sayılan görevleri yapar: ...

d) Mevzuatta iyi hâlliliğin arandığı diğer durumlar ile ilgili değerlendirmeleri yapar.

e) 5275 sayılı Kanun'un 89'uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca bütün hükümlüler hakkındaki ara değerlendirmeleri en geç altı ayda bir yapar.

f) 5275 sayılı Kanun'un 89'uncu maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan hükümlülerin açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya, kalan cezasını denetimli serbestlik tedbiri altında infaz etmeye veya ceza infaz kurumlarından doğrudan koşullu salıverilmeye esas iyi hâl değerlendirmelerini yapar.

(2) 5275 sayılı Kanun'un 89'uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca oluşturulan idare ve gözlem kurulu; toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların; açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle kalan cezalarının infazına ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmakta iken koşullu salıverilme hariç olmak üzere ceza infaz kurumlarından doğrudan koşullu salıverilmelerine ilişkin iyi hâl değerlendirmelerini yapar." ve

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun " İnfaz hâkimliklerinin görevleri " başlıklı 4. maddesinin konuyla ilgili 2. fıkrasının ise,

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun " İnfaz hâkimliklerinin görevleri " başlıklı 4. maddesinin konuyla ilgili 2. fıkrasının ise,

"2. Hükümlülerin cezalarının infazı, müşahadeye tâbi tutulmaları, açık cezaevlerine ayrılmaları, izin, sevk, nakil ve tahliyeleri; tutukluların sevk ve tahliyeleri gibi işlem veya faaliyetlere ilişkin şikâyetleri incelemek ve karara bağlamak." şeklinde düzenlendiği,Yukarıda yer alan düzenlemelere göre, cezasını Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için öncelikle kanunda belirtilen süreleri kapalı ceza infaz kurumunda “iyi hâlli” olarak infaz etmesi gerektiği, İyi hâllilik durumunun ise 5275 sayılı Kanun’un 89/1. maddesi uyarınca İdare ve Gözlem Kurulunca belirleneceği, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebiyle ilgili olarak İdare ve Gözlem kurulu tarafından hükümlünün cezaevinde bulunduğu süre içerisindeki gözlem ve raporları üzerinden yapılan değerlendirme sonucunda verilen kararlara yönelik şikayet yoluna başvurulabileceği,

İnfaz hakimliğince, gerek şikayet üzerine gerekse de 7242 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca onaylanma talebi üzerine gelen dosyalar ile ilgili yukarıda bahsedilen düzenlemeler nazara alındığında, tekrar işin esasına girilerek bir karar verilmesinin mümkün olmadığı, şikayet hakkında incelemenin hükümlünün açık cezaevine ayrılma koşullarını taşıyıp taşımadığı, şekli şartların olup olmadığı ile sınırlı olarak yapılması gerektiği, İnfaz Hakimliğince yerindelik denetimi yapılamayacağı,

Somut incelemeye konu infaz dosyası incelendiğinde;

Adı geçen hükümlü hakkında kasten öldürme, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından ... İnfaz Hakimliğinin 01/09/2021 tarihli ve 2021/10920 Esas, 2021/10969 sayılı kararı ile 6 yıl 35 ay 15 gün hapis cezası olarak içtimasına karar verilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5275 Sayılı Kanun'un 107/2 ve 108/1-2. madde hükümleri dikkate alınarak 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle düzenlenen 20/09/2021 tarihli ve 2018/1-1768 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 16/08/2026, koşullu salıverme tarihin ise 02/08/2023 olarak belirlendiği,

Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluştuğundan bahisle talepte bulunması üzerine, talep dilekçesinin hükümlü hakkında gözlem/gelişim değerlendirmesi yapılarak iyi halli olup olmadığına karar verilmek üzere İdare ve Gözlem Kurulu Sekretaryasına gönderildiği, ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca, hükümlüye ait infaz evrakları ile gözlem ve değerlendirme dosyasında bulunan raporlar ve belgeler tetkik edilerek, hükümlünün iyi halli olduğuna ve 02/02/2022 tarihi itibari ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna karar verildiği,

7242 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca ... İnfaz Hakimliğinden, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 02/02/2022 tarihli ve 2022/922 sayılı kararının onaylanması talebinde bulunulduğu,... İnfaz Hakimliğinin 04/02/2022 tarihli kararında yer alan " ... hükümlünün ceza infaz kurumunda bulunduğu süreç içerisinde birden fazla kez disiplin cezası aldığı, 15/09/2019 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar ederek suç işlediği, kendisine tanınan hakları olumlu kullanmadığı, bu nedenle hükümlünün açığa ayrılması yönünden Hakimliğimizde çekince oluşturduğu, hükümlünün iyi halliliğin aradığı "bir daha suç işlememe riskinin düşük olması" kriterini henüz karşılamadığı kanısına ulaşıldığı, bu nedenle hükümlünün toplumla bütünleşmeye hazır olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün açıklanan neden ve gerekçelerle şu aşamada iyi halli olmadığının kabul edilmesi gerektiği kanısına ulaşılarak, onay talebinin şu aşamada reddine" şeklindeki gerekçe ile talebin reddi ile ceza infaz kurumunca 3 aylık yeniden değerlendirme süresine tabi tutulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, İnfaz Hakimliğince, açığa ayrılma şartlarının mevcut olup olmadığı ile ilgili inceleme yapılması gerekirken, İdare ve Gözlem Kurulu yerine geçerek hükümlünün haklarını olumlu kullanmadığı şeklinde tespit ile esastan bir inceleme yapılamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/06/2022 gün ve 94660652-105-21-8391-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli ve 2022/139 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4383, Karar No: 2013/9117, Tarih: 12.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4383 E.  ,  2013/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Haciz işleminden sonra adresten taşındığını beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruştuma ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25118, Karar No: 2013/4512, Tarih: 06.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25118 E.  ,  2013/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/9699

MAHKEMESİ : Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

NUMARASI : 2006/760 (E) ve 2007/428 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19/04/2007 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu bildiren ancak davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan müşteki L.. Y..'nın hükmü temyiz etmesi nedeniyle, katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK. nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına ve bu nedenle temyize hakkı olduğu anlaşılmakla mahkemenin 16/08/2007 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın katılan hakkında Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığına ve İstanbul Baro Başkanlığına verdiği şikayet dilekçelerinde; “ Bu ne küstahlık, bu ne maddiyat beklentisi, bu ne adalete ihanet zihniyeti, sayın kirlenmiş avukat L.. Y.. sen suçu resmi evrakta gözüken şüphelilere bile suçsuz olduğunu söyleyebilecek kadar pişkin bir yapı bozukluğu içerisinde avukatlık mesleğini iğfal etmektesin, mağdur olarak ben her lafımı belgelendirerek konuştuğum halde sen avukat olarak hep sözle konuşuyorsun,çünkü suçlusun üstelik yalancısın ” şeklinde söylediği sözlerin, 5237 sayılı TCK.nun 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı sınırlarını aştığı ve hakaret suçunu oluşturduğu halde hatalı gerekçe ile sanığın beraatına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5649, Karar No: 2016/343, Tarih: 02.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5649 E.  ,  2016/343 K.**

* KASTEN ÖLDÜRME

* OLASI KASTIN DEĞERLENDİRİLMESİ GEREKTİĞİ

* MAĞDURUN KAÇIŞ YÖNÜNE DOĞRU ÇOK SAYIDA ATEŞ ETME

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 318

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 21

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 150

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 234

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 239

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 13

**"İçtihat Metni"**

1) Sanık S.. V.. hakkında hükmolunan cezaların miktarına göre müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. V..'nın mağdur S.. B..'ı öldürmeye teşebbüs suçuyla maktul E.. B..'a yönelik eyleminin, sanık C.. M..'in silahla tehdit ve ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık S.. V.. hakkında mağdur S.. B..'a yönelik yaralamaya teşebbüs, mağdurlar H.. A.., Ü.. K.., M.. K..'a yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli nitelik ve derecede olmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzelterek onama ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık S.. V.. ve müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrike yönelen, sanık C.. M.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının sübuta, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık C.. M.. hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, sanık S.. V.. hakkında mağdur S.. B..'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet, sanık S.. V.. hakkında öldürmeye ve yaralamaya teşebbüs ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanıklar C..ve S.. hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanıklar için baro tarafından

görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan ve sanıklar C.. M.. ve S.. V.. hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, yine hüküm fıkrasının 11 no'lu bendindeki "sanık S.. V..'ya soruşturma aşamasında baroca tayin edilen müdafii ücreti: 188.TL, sanık S.. V..'ya kovuşturma aşamasında baroca tayin edilen müdafii ücreti: 578.TL, sanık C.. M..'e soruşturma aşamasında baroca tayin edilen müdafii ücreti: 188.TL, sanık C.. M..'e kovuşturma aşamasında baroca tayin edilen müdafii ücreti: 578.TL" ibarelerinin çıkarılmasına ve "1.722,46.TL" ibaresinin "190,46.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık S.. V.. hakkında maktul E.. B..'ı kasten öldürme suçundan kurulan hüküm ile sanık C.. M.. hakkında mağdurlar H.. A.., Ü.. K.., M.. K.. ve S.. B..'a yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay gecesi sanıklar C.. ve S..'ın arkadaşları L.. ve E.. ile birlikte bir restorana gittikleri, tanık L..'ya tacizde bulunulduğunu düşünen sanık C..'in, mağdurlar H.B. Ü.., M..ve S..'ın yanına giderek bulundurma ruhsatlı tabancasını çıkardığı ve "hepinizi öldürürüm, kafanıza sıkarım" diyerek tehdit ettiği, çıkan arbede sırasında sanık C..'in belinden düşürdüğü tabancayı sanık S..'ın alması üzerine, mağdurlar H. B., Ü.. ve M..'ın dışarı çıkıp kaçtıkları, daha sonra ise mağdur S..'ın kaçmaya başladığı, sanık S..'ın kaçmakta olan mağdur S..'a doğru toplam beş kez ateş ettiği, bu sırada yoldan geçmekte olan ve olayla herhangi bir ilgisi bulunmayan maktul E..'ın kafasından aldığı mermi isabeti nedeniyle öldüğü anlaşılan olayda,

a) Sanık S..'ın, başka şahısların da yaralanabileceğini veye ölebileceğini öngörmesine rağmen, mağdur S..'ın kaçtığı yöne çok sayıda ateş ederek maktul E..'ın ölümüne neden olduğu kabul edildiği halde, öldürme suçuyla ilgili olarak TCK'nun 21/2. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmaması,

b) Sanık C..'in mağdurlar H. B., Ü.., M.. ve S..'a yönelik silahla tehdit suçunu kesintisiz bir biçimde ve hukuki anlamda tek fiille işlediği,

hakkında TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

hakkında TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileriyle Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8411, Karar No: 2019/11763, Tarih: 25.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8411 E.  ,  2019/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan düşme hükümleri yönünden;

Sanık ...'in kızı olan tanık ....' nin diğer mağdur ... tarafından derste sert bir şekilde uyarıldığını öğrenen sanıkların mağdurla konuşmak için okula gittikleri, aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine mağdur ...'ın kavgayı ayırmaya çalıştığı, buna sinirlenen sanıkların da mağdur ...'ye ''ananızı sinkaf ederim'' diyerek hakaret ettiklerinin iddia edildiği olayda, mağdur ...'ın kamu görevini ifa etmediği ve hakaretin görevinden dolayı olmadığı anlaşılmakla; Mahkeme'nin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve düşme kararlarına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Diğer hükümlerin temyizine gelince;

a)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık ...'in kızı olan tanık ....'yi, mağdur ...'ın, beden eğitimi dersindeki bir hareketi yapmaması sebebiyle sert bir şekilde uyardığı, bu durumu öğrenen sanıkların mağdurla görüşmek üzere okula gittikleri, sanık ...'in mağdura “kızıma neden küfür ediyorsun ve dövüyorsun” demesi üzerine tarafların tartışmaya başladıkları ve sanıkların mağdura “ananızı sinkaf ederim” diyerek hakaret ettiklerinin iddia edilmesi karşısında; eylemlerin kanıtlanması halinde TCK’nın 125/3-a maddesindeki takibi şikayete bağlı olmayan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturacağı gözetilmeden, tüm kanıtların toplanıp, sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun tayin ve tespiti yerine, eylemlerin TCK'nın 125/1 maddesinde düzenlenen hakaret suçu olarak nitelendirilip, şikayetten vazgeçme nedeniyle davaların düşmesine karar verilmesi,

b-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

b-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ...'in, sanık ile aralarında çıkan kavga esnasında sanığın koşarak olay yerinden gittiğini ve bir dakika içinde elinde bir ekmek bıçağıyla geri geldiğini gördüğünü beyan etmesi, tanıklar .... ile ...'in de sanığın eline bıçak alarak okula geldiğini beyan etmeleri karşısında, delillerin takdirinde hataya düşülerek ''sanığın az önce gerçekleşen karşılıklı darp ve kavga olayının etkisi ve öfkesi ile kavgaya silahla devam etmek kastı altında anlık bir karar ile bakkaldan aldığı ekmek bıçağı ile mağdura tekrar saldırmak istediği, mağdur ile aralarında yaklaşık 15 metre bulunduğu aşamada olay yerindekilerin kendisine müdahale ederek elindeki bıçağı aldıkları, sanığın sabit bulunan eyleminin sanığın kastı, eylemini gerçekleştirme biçimi ve mağdur üzerindeki objektif etkisi bakımından silahla tehdit suçunun unsurlarını taşımadığı'' biçimindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31169, Karar No: 2014/12846, Tarih: 14.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/31169 E.  ,  2014/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2011/581-2013/89

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 03.07.2006-30.11.2010 tarihleri arası şoför olarak çalıştığını, son ücretinin brüt 2.095,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilikten kaynaklanan tüm haklarının ödendiğini, ihtirazi kayıtsız imzalanan ibraname ile davacının işvereni ibra ettiğini, davacıya ödenen ücretin fazla mesaiyi de kapsadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde,her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.