muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7699, Karar No: 2018/942, Tarih: 12.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7699 E.  ,  2018/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Hasımsız olarak görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2015 tarih ve 2015/282-2015/384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; .... . . . ve ... Derneği tarafından gerçekleştirilen yardım toplama faaliyeti için ..... Valiliği İl Dernekler Müdürlüğü tarafından düzenlenen yardım toplama iznine dayanılarak dernek adına makbuz bastırıldığını ve yardım toplama faaliyeti gerçekleştirildiğini, 07/08/2015 tarihinde dernek yönetim kurulu üyesinde bulunan ve her sayfası 100,00 TL değerinde olan makbuzun geçici olarak kahvehane sahibine bırakıldığını, aynı gece kahvehanede meydana gelen hırsızlık olayında çalınan eşyalar ile birlikte bu makbuzunda çalındığını, yapılan tüm araştırmalara rağmen makbuzun bulunmadığını ileri sürerek dava konusu para toplama makbuzunun kaybolmasına yönelik zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesi gereğince zayi belgesini talep hakkı ancak "gerekli dikkat ve özenin gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan nedenle kaybolması" nedenine dayandırıldığı, dava konusu makbuzu uhdesinde bulunduran yönetim kurulu üyesinin söz konusu belgeleri gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin üçüncü bir kişiye teslim ettiği ve bu suretle kaybolmasına sebebiyet verildiği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/3753, Karar No: 2013/10999, Tarih: 30.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3753 E.  ,  2013/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Dosyanın değerlendirilmesi için yeniden ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan 30.07.2010 tarihli beraat hükmünün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 Sayılı Yasa yönünden yeniden değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın mahkemesine iade edilmesi kararı bozma niteliğinde olduğundan verilen hükmün ortadan kalktığı, bu nedenle mahkemece yeniden bir hüküm kurulması gerektiği halde dosyanın değerlendirilmesi için yeniden ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesine karar verildiği ve verilen bu kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, bu karara yönelik herhangi bir yasa yolu başvurusunun da bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9767, Karar No: 2015/5132, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9767 E.  ,  2015/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.02.2014 tarih ve 2013/6885 E. - 2014/2333 K. sayılı onama-bozma ilâmında özetle; [...103 ada 11 parsel sayılı taşınmazın (D) ve (E) harfleri ile gösterilen, 103 ada 12 sayılı parselin (A), (B), (C) ve (C1) ile işaretlenen kesimlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, adına tescil kararı verilen kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığından bu bölümlere ilişkin hükmün onanmasına, 103 ada 13 sayılı parselin (F) harfi ile işaretlenen kesiminin ise taşlık kayalık niteliğinde olduğu, imar ve ihya edilmediği anlaşıldığından ...nin (F) harfi ile işaretlenen kesime yönelik davasının kabulüne karar verilmesi...] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra orman ve fen bilirkişiler tarafından ortak düzenlenen 24.12.2012 tarihli rapor ekindeki Ek -7 nolu krokide 103 ada 11 sayılı parselin (G) harfi ile işaretlenen kesiminin orman niteliği ile ... adına, (D) harfi ile işaretlenen bölümünün davacı ..., (E) harfi ile işaretlenen kesiminin davalılar ... ve ... adlarına, 103 ada 12 sayılı parselin (F) harfi ile işaretlenen bölümünün taşlık-kayalık niteliği ile ... adına, (A), (C) ve (C1) ile işaretlenen kesimlerinin davacı ..., (B) harfi ile işaretlenen bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılan davacı ... tarafından eksik incelemeyle karar verildiği belirtilerek temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1947 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 2002 yılında 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/06/2015

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12625, Karar No: 2011/5276, Tarih: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12625 E.  ,  2011/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.06.2009 tarih ve 2004/547-2009/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette her biri 1.000 TL nominal değerde toplam15.000 adet hisseye sahip olduğunu, şirketin 31.03.2003 tarihli olağan genel kurul toplantısında 293.592.609.528.463TL'nin ortaklara her 1.000TL'lik hisseye %58.718,52 oranında nakit kar payı olarak dağıtılmasına, ortaklara dağıtılacak net karın S.P.K'nın 13.03.2003 tarih ve 13/291 sayılı kararı doğrultusunda 100.532.961.079.948-TL'sinin 1. taksit olarak 20.05.2003 tarihinde ve bakiye 193.059.648.448.515TL'nin 2. taksit olarak 19.09.2003 tarihinde ödenmeye başlanmasına karar verildiğini, 1. kar payı taksitlerinin 20.05.2003 tarihinde ödendiğini, 2. kar payı olan 1.417.082.595TL'nin ödenmediğini ileri sürerek, 5.768,31 TL'nın 19.09.2003 tarihinden itibaren ticari faziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket ortağı olan davacının şirket aleyhine dava açmasının mümkün olmadığını, 12.06.2003 tarihinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nca müvekkili şirkete el konulduğunu, yönetim kurulunca ödemelerin mücbir sebep nedeniyle ertelenmesine karar verildiğini, bu nedenle muaccel olmuş borcun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirket yönetim kurulunun, şirket genel kurulunca dağıtılmasına karar verilen ve takibe konu 2. temettü dağıtılması kararını erteleme yetkisi bulunmadığı, imtiyaz sözleşmesinin feshi ve sonraki işlemlere, davalı şirketin basiretli bir tacir gibi davranmayıp kendi kusurlu davranışları ile neden olduğu, bu kusurlu davranışlarının mücbir sebep niteliğinde hukuki bir koruma yaratmayacağı,imtiyaz sözleşmesinin feshinin iptali için açılan dava sonucunda feshin yerinde olduğunun Danıştay kararı ile kesinlik kazandığı, bilirkişinin mücbir sebep görüşüne itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.768,31 TL'nın 19.09.2003 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kar payı alacağının ikinci taksitinin tahsili istemine ilişkin olup, davacının ortak olduğu davalı şirketin 31.03.2003 tarihli genel kurul toplantısında ortaklara kar payı dağıtılmasına, belirlenen kar paylarının birinci taksitinin 20.05.2003, ikinci taksitin ise, 19.09.2003 tarihinde ödenmesine karar verilmiş, iptal edildiği veya yoklukla malul olduğu savunulmayan ve dosya kapsamından kesinleştiği anlaşılan bu karar uyarınca davacılar adına tahakkuk eden kar payınınbirinci taksiti ödenmiştir. Kar payının ikinci taksitinin ödenmesi zamanı gelmeden 3096 sayılı Kanun kapsamında faaliyet gösteren davalı şirketin 09.03.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi, dava dışı Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından 12.06.2003 tarihinde tebliğ edilen yazı ile feshedilmiş, işletilen tesislere ve bu tesislerin mütemmim cüzleri ile işletme faaliyeti için gerekli tüm araç ve gereçlere el konulmuştur. Ayrıca, Şişli C. Başsavcılığı’nın 31.07.2003 tarih ve 2003/30350 Hazırlık sayılı kara paranın aklanması soruşturması dolayısıyla aynı yer 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2003/391 Müteferrik kararı ile 4208 sayılı Kanun kapsamında tedbiren mevduat hesaplarına, hisse senetlerine, diğer gerçek ve tüzel kişiler nezdindeki kiralık kasa mevcutları da dahil olmak üzere hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkilerinin tamamen kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verilmiştir. Bu gelişmelerden sonra da davalı şirketin yönetim kurulu 11.09.2003 tarih ve 21 sayılı kararı ile imtiyaz sözleşmesinin haksız feshi ve dava dışı Bakanlığın şirketin döner varlıklarını yaratan, duran varlıklarını haksız ve hukuksuz bir şekilde müsadere ettiği gerekçesiyle uyuşmazlığa konu kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen tarihte ödenmesinin, bu işlemin iptali için Danıştay’da açılan davanın sonuçlanmasına kadar ertelenmesine, bu kararın yapılacak ilk genel kurul toplantısında şirket ortaklarının tasvibine sunulmasını kararlaştırmıştır. Davacı adına tahakkuk eden kar payının ikinci taksitinin ödenmediği iddiasıyla 28.10.2003 tarihinde icra takibi başlatmıştır. Davalı vekili, yukarıda açıklanan hususlardan bahsederek davacıya ödeme yapılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki çekişme, davacının hak ettiği kar payının ikinci taksiti olan tutarı ödenmesi gereken 19.09.2003 günü veya takip tarihi itibariyle talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Anonim şirketlerde kar payının nasıl ve hangi şartlarda ödeneceğine karar verme yetkisi, genel kurula aittir. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kar paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir

.09.2003 günü veya takip tarihi itibariyle talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Anonim şirketlerde kar payının nasıl ve hangi şartlarda ödeneceğine karar verme yetkisi, genel kurula aittir. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kar paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm mal varlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır. Esasen, bu tedbir kararına rağmen icra organı olan yönetim kurulunun ortaklara ödeme yapması da bu kurulun üyelerinin hukuki ve cezai sorumluluklarını doğuracak bir durumdur.

O halde, mahkemece verilen tedbir kararı uyarınca davalı şirketin tüm mal varlığının dondurulduğu, her türlü tasarruf yetkisinin askıya alındığı, kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen günde veya dava tarihi itibariyle ödenmesi bakımından davalı şirket açısından hukuki ve fiili engelin bulunduğu dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalının kusurlu davranışlarının imtiyaz sözleşmesinin feshine neden olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1754, Karar No: 2015/2626, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1754 E.  ,  2015/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/02/2014 tarih ve 2011/93-2014/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirketin iki ortağının bulunduğunu, bu ortaklardan ...'in 09/07/2002 tarihinden 22/06/2009 tarihine kadar şirketin müdürlüğünü yaptığını, 22/06/2009 tarihinde yapılan değişiklik ile şirketin yeni müdürünün diğer ortak olan ... olduğunu, ...'in müdür olduktan sonra şirket hesaplarında yapmış olduğu incelemelerde diğer ortak ...'in eşi ... ile birlikte şirket hesabından kendi şahsi işlerni için paralar aldığını ve şirket müşterilerinden yapmış olduğu baz tahsilatları şirket hesaplarına yansıttığını, kar dağıtımı yapmadığını tespit ettiğini, ve bunlarla ilgili olarak çeşi'tli davalar açtığını, bu bağlamda 15/08/2008 ve 25/08/2008 tarihlerinde müvekkilinin şirketin o zamanki şirket müdürü ...'in eşi olan ...'in müvekkil şirket müşterilerinden olan .....'den toplam 153.733,71 TL tutarlı 14 adet çeki teslim aldığını, ancak bu çekler müvekkil şirket hesaplarına girmediğini, ve davalılar tarafından kendi şahsi işlerinde kullanıldığını, ... yetkilileriyle yapılan görüşmede ekli çek teslim bordrolarından da anlaşılacağı üzere ... bu çekleri davalı ...'e teslim ettiğine ilişkin çek teslim bordrolarını müvekkil şirketin sunduğunu, davalı ... şirket müdürü sıfatıyla gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle, TTK md. 556 yollaması ile TTK 330-309 ile 336 maddeleri gereği müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını, davalı ... ise diğer davalı ...'in eşi olup söz konusu tahsilatları yaparak malvarlığına dahil eden kişi olduğunu, davalı ... davaya konu tahsilatları müdür sıfatını haiz olmaksızın ticari mümessil ticari vekil ya da seyyar tüccar memuru unvanıyla yaptığı için Borçlar Kanunun haksız fiil hükümlerine göre sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirket hesaplarına yansıtılmayan 153.733,71 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu çeklerin davacı şirketin borçlarının ödenmesinde kullanıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, davaya konu çeklerin davacı şirketin borçlarının ödenmesinde kullanıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, dosya kapsamına sunulan ... tarafından düzenlenen 2 adet çekin teslim bordosunda ... Şirketi adına ...’e 15/08/2008 ve 25/08/2008 tarihlerinde teslim edildiği belirtilen toplam 14 adet müşteri çekinin toplamının 153.733,71 TL olarak hesaplandığı, bu çeklerin ... tarafından kayıtlara işlenerek çeklerin bedellerinin ... muavin dökümünde göründüğü ve ...'nin ... olan borcundan düşüldüğünün görüldüğü, dosya kapsamına alınan banka yazılarından çeklerin bir çoğunun ... tarafından tahsil edildiği, tahsilatı yapan ....’nın belirttiği adres ve telefon bilgilerinin davacının sunulduğu ...'nin web sayfasında yer alan adres ve telefonlar olduğu tespit edildiği ... şirketinin 31/12/2007 tarihli .... Noterliği'nin .... yevmiye nolu açılış tasdiki onaylanmış ancak kapanış tasdiki bulunmayan 2008 yılı yevmiye defterlerinin incelenmesi neticesinde ise 120,06 ....'ğe yapılan faturalı satışlar toplamının 397370,49 TL olarak kaydedilmiş olup, bu miktarın tamamının 31/12/2008 tarihli .... yevmiye numarası ile bankadan tahsil edildiğinin defterlere kaydedildiğini yine bu miktarın bankadan kasaya çekildi olarak kaydedildiğini, dolayısı ile ...'nin 2008 yılı yevmiye defterinde ....ten yapılan faturalar karşılığı alındığı sabit olan 153.733,71 TL tutarındaki 14 adet çeke ilişkin herhangi bir kaydın tespit edilemediği, sonuç olarak dava konusu çeklerin çoğunluğunun ..... çalışanı ... tarafından tahsil edildiği, usulüne uygun tutulmayan ... yılı yevmiye defterini davaya konu çeklerin kaydedilmediği, çeklerin alındığı .... hesap hararetleri incelendiğinde ise bu şirkete 2008 yılında 397.370,49 TL tutarında mal satıldığı bu tutarın 31/12/2008 tarihli ... nolu yevmiye kaydı ile bankadan tahsil edilerek kasaya çekildiği yönünde kayıt yapıldığı, ancak defterlerin usulüne uygun tutulmaması nedeniyle tahsil edilen tutarın akıbetinin tespit edilemediği ve bu şekliyle davacı şirketin davaya konu çeklerin alındığı ve tahsil edildiği dönümde müdürü olan davalı ...’in 14 adet çek toplamı olan 153.733,71 TL'yi davacı şirketin hesaplarına yansıtmayarak diğer davalı ... ile birlikte söz konusu çek tutarlarının davacı şirkete ödenmesi hususunda müteselsilen sorumlu oldukların gerekçesiyle, davanın kabulü ile 153.733,71 TL'nin davalılar ... ve ... den müteselsilen tahsili ile davacı .....'ne verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava, limited şirket müdürünün sorumluluğuna ilişkindir. Mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesinde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa aynı Yasa'nın 341. maddesi uygulanacaktır. Bu maddeye göre sorumluluk davasının açılabilmesi için, bu yönde alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunması gerekmekte olup bu husus dava şartıdır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uygulaması da aynı yöndedir. ( m. 618/son ) Dava konusu olayda sorumluluk davası açılması için alınmış bir genel kurulu kararı bulunmadığından dava açma koşulu oluşmamış ise de bu husus yargılama sırasında tamamlanabilir. Bu durumda mahkemece genel kurul tarafından bu yönde bir karar alınması için davacı tarafa mehil ve gerektiğinde kesin mehil verildikten sonra sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekirken bu eksiklik giderilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

2 – Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7419, Karar No: 2021/1260, Tarih: 10.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7419 E.  ,  2021/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davacı küçük Erva'nın erkek çocuk olarak dünyaya geldiğini, doğumdan sonra cinsel organındaki anomali nedeniyle davalı çocuk hastalıkları uzmanı Halil ve üroloji doktoru Serkanın konsültasyonu ile hipospadias teşhisi konulduğunu ve 6 ay sonra bu anomalinin ameliyatla düzeltilebileceğini söylediklerini, bebeğin sürekli huzursuz olduğunu, emzirmeden sonra kustuğunu renginin de zaman zaman morardığını, bu şikayetleri davalı dotor ...'e söylediklerini, davalının beslenme yetersizliğinden kaynaklandığını söylediğini, ancak şikayetlerinin devam ettiğini, buna rağmen doktorun başka bir rahatsızlık olabileceğinden şüphelenmediğini muayene ve tetkik yapmadığını, bir gün bebeğin müdehale edilemez bir hale geldiğini ve dava dışı başka bir hastaneye acile götürdüklerini, bebeğin tuz krizi yaşadığının ortaya çıktığını, sonrasında Konjenital Adrenal Hiperplazi teşhisi konulduğunu, bu hastalığın bebeğin rahim içinde iken aşırı miktarda androjene maruz kalmasıyla oluştuğunu ve aslında dişi olan bebeğin erkek fenotip özellikler göstermesine sebep olduğunu, bebeğin hastalığının 18 gün boyunca teşhis edilememesinde davalı doktorların kusurlu olduğunu, cinsiyet belirsizliği olan bir bebeğin ilk 24 saatte çeşitli disiplinlerden oluşan bir ekip tarafından değerlendirip en kısa sürede cinsiyetine karar verilmesi gerektiğini, davalı hastanenin böyle bir ekip oluşturmadığını, bebeğin cinsiyet ve isim değişikliği için toplam 7.000 TL yargılama masrafı yaptıklarını, ayrıca bebeğin hayati tehlike atlattığını, ve insanlara erkek olarak haber verdikleri bebeklerinin cinsiyetinin değiştirilerek kız olduğunu anlatırken sıkıntı yaşadıklarını bu nedenle manen zarar gördüklerini ileri sürerek davacı ... bebek için 8.000 TL maddi, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 100.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 208.000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.