muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4162, Karar No: 2010/6240, Tarih: 11.05.2010

aynı nitelikteki dava dışı parsellerin de aynı nedene dayanılarak yine Hazine adına tesbit edildiği, yine aynı kişiler tarafından aynı nedene dayanılarak dava konusu edildiği, dayanılan tapu kayıtlarının temessük kaydı olduğu, iddia konusu taşınmazları kapsamadığı ve bu taşınmazların zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olmadığı yönünde, aynı gerçek kişiler ile Hazine arasında, Hazine yararına kesin hükümler oluştuğu gibi(örneğin komşu 1334 sayılı parselin Hazine adına tesbitine ... ve arkadaşlarının tapuya ve zilyetliği dayanarak itiraz ettikleri, mahkemece dayanılan 1294 tarih ve 827 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olmadığı ve bu kaydın temessük kaydı olduğu, zilyetlikle birleşmediği taktirde hüküm ifade etmeyeceği, 1334 sayılı parselin fundalık olduğu ve zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olmadığı gerekçesiyle Hazine adına tesciline ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 22.11.2000 gün 1999/127-89 sayılı kararı, davacı gerçek kişilerin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.09.2004 gün ve 2004/5950-6949 sayılı kararı ile onandıktan sonra kesinleşmiştir.), çekişmeli parsellerin bulunduğu ... köyünde genel arazi kadastrosunun 1956 yılında 5602 Sayılı Kadastro Kanunu’nun yürürlüğü sırasında yapıldığı, kadastro sırasında taşınmazların tesbit dışı bırakıldığının tartışmasız olduğu, burada kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın hangi vasıfla tesbit dışı bırakıldığının halledilmesi gerektiği, Tapu ve Kadastro müdürlüklerince çekişmeli parsellerin 1956 yılında yapılan genel kadastroda, hangi nitelikte tapulama dışı bırakıldığının bilinmediği bildirilmişse de, dosya içine getirtilen 1956 yılı genel kadastrosunda tutanağı düzenlenen komşu parsel kayıtları ve krokilerine göre çekişmeli parsellerin işaretlendiği yerlerin fundalık olarak yazılmak suretiyle tapulama dışı bırakıldıkları, esasen 1942 yılı orman kadastrosunda orman olarak belirlenen alanlar ile bütünlük içinde ve orman ile köy toplu tarım alanları arasında şerit halinde, tampon bölgede yer aldıkları, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun uygulanmaya başladığı tarihe kadar kadastrosu yapılacağı ilan edilen ve önceden sınırları belirlenen çalışma alanları içerisindeki ormanların tesbit dışı bırakıldığı, bir diğer anlatımla arazi kadastrosu ekiplerinin ormanların kadastrosunu yapmadığı, ancak bölgede daha önce orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiş ise bu işleme ait kayıtların, birliğin tapu kütüğüne aktarılması ile yetinildiği, bölgede orman tahdidinin yapılmadığı durumlarda ise; arazi kadastrosunun yapılacağı bölgedeki, ormanların sınırlandırılmasının Orman Yönetiminden istendiği, Yönetimin orman sınırlarını belirlemesinden sonra arazi kadastro ekiplerinin bu sınırlamayı esas almak suretiyle kadastro çalışmalarını yürüttüğü, bu uygulamanın yukarıda da belirtildiği üzere 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun yürürlüğe girdiği tarihe kadar sürdürüldüğü, 3402 Sayılı Kanun’un yürürlüğünden sonra ise anılan kanun’un 4

. maddesi gereğince işlem yapıldığı, her olaya olayın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümlerinin uygulanması gerekeceği, bu nedenle dava konusu somut olayın 5602 sayılı Kanun hükümleri gereğince irdelemesinin yapılıp uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesinin zorunlu olduğu, 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazlarla, bu taşınmazların Güneyinde bulunan arazi bölümlerinin kısmen aynı şekilde tesbit dışı bırakıldığı, yörede ilk orman kadastrosunun 1942 yılında yapıldığı, daha sonra 1744 Sayılı Yasa döneminde ve 2896 Sayılı Yasa döneminde aplikasyon ve 2/B işlemi yapılmışsa da ... bir orman kadastrosu yapılmadığı, 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda sadece devlet ormanlarının sınırlandığı, bu çalışmada üretilen tutanak ve haritaların uygulanması suretiyle 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre devlet ormanı niteliğiyle sınırlanan ormanların belirlenebileceği, 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleşen ormanların saptanamayacağı, bu nedenle çekişmeli parsellerin orman sayılan yerlerden olup

olmadığı ve hukuki durumunun 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre saptanacağı, çekişmeli parsellerin 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleşen yerlerden olup olmadığının eski tarihli haritalar ve ... fotoğrafları uygulanarak belirlenebileceği, somut olayda çekişmeli parsellerin eski tarihli haritalarda ne şekilde nitelendirildiği saptanmamışsa da, Orman Yönetimi tarafından dosyasına gönderilen memleket haritalarında çekişmeli 1330 ve 1332 sayılı parsellerin tamamen, 1329 sayılı parselin ise kısmen yeşil renkle boyanarak gösterilen çalılık olduğunun çıplak gözle bile görülebildiği, eylemli olarak çekişmeli 1330 ve 1332 sayılı parsellerin tamamının funda ve maki bitki örtüsü ile kaplı olduğu, 1329 parselin eski tarihli haritada açık alan olarak görülen kısmının ise etrafının tamamen makilik olduğu, yine eylemli olarak da kısmen maki ve fundalık olduğu kısmen açık alan olduğu ancak bu açık alanın etrafının da maki ve fundalık nitelikteki devlet ormanı ile kaplı olduğu, bu nedenlerle, 4785 sayılı yasa hükümleri gözetilerek henüz orman kadastrosunun yapılmayan çekişmeli parsellerin, orman alanları ve toplu tarım alanlarına göre konumu, orman ile arasında ayırıcı bir unsurun olmayışı ve arazi kadastrosunun yapıldığı yıllardaki kadastro ekiplerinin ormanlarla ilgili yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri nazara alındığında, davaya konu taşınmazların yer aldığı arazi bölümünün de 1956 yılındaki genel kadastroda orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulü gerekeceği, her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların öncesinin orman olmadığını, üzerinde imar-ihyayı gerektirecek nitelikte maki veya benzeri bitki örtüsünün bulunmadığını, taşınmazların davacılara satış ile intikal ... davacılar tarafından 30-40 yıldır kullanıldığını ifade etmişler ise de; bir kadastro işlemi olan tesbit dışı bırakma işlemine, zemine ve eylemli duruma uygun düşmeyen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceği, çekişmeli 1329 sayılı parselin memleket haritasında işaretlendiği yer kısmen açık görülse de çevresinin tamamen 1956 tarihli memleket haritasında çalılık olarak nitelenmesi nedeniyle, taşınmazın öncesinin orman olmadığının bunu iddia eden tarafça maddi ve kesin delillerle kanıtlanması gerekeceği, davacı tarafın taşınmazın öncesinin orman olmadığını kesin delillerle kanıtlayamadığı, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 1. maddesinin “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” hükmü gereğince, Zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün kaldırılmış olmasının o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmeyeceği, toprağı ile birlikte orman olan çekişmeli parsellerin zilyetlikle iktisabının da mümkün olmadığı (Yüksek Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2002 gün ve 2002/8-183-18712.05.2004 gün ve 2004/8-242-292 Sayılı kararları aynı yöndedir.), 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1

.03.2002 gün ve 2002/8-183-18712.05.2004 gün ve 2004/8-242-292 Sayılı kararları aynı yöndedir.), 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmünün getirildiği, bu hükümle orman kadastro komisyonlarına daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisinin verildiği, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde de orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h maddesinde “Her hangi bir

nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,” ın Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağının öngörüldüğü, bu şekilde çekişmeli parseller ilerde yapılacak bir orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılabileceği yada Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine tahsis edilebileceği, orman sayılan yerlerin tapu yada kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği, kaldı ki, çekişmeli parsellerin eylemli yapıları ve bitki örtüleri itibariyle, zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, dayanılan kaydın çekişmeli parsellere uymadığı gibi tespit tutanaklarının düzenlendiği güne kadar zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının da adlarına tescil kararı verilen kişiler yararına oluşmadığı, çekişmeli parseller ile aynı konuda ve birbirinin devamı durumunda olan 1334 sayılı parsel hakkında aynı gerekçelerle verilen red kararının da kesinleştiği gözetilerek, gerçek kişilerin davalarının tümden reddine karar verilmesi gereğine) değinilmiştir

Mahkemece, bozmaya uyularak, gerçek kişi davacıların açtıkları davaların REDDİNE; ... Köyü 1329, 1330 ve 1332 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğinde Hazine adına TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz ve tesbit tutanağının beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 25/06/1981 tarihinde, itirazlı yerlerde 08/07/1982 tarihinde ilan edilen ilk tahdidin aplikasyonu ve 2. madde uygulaması ile; daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre yapılıp 15/08/1985 tarihinde ilan edilen ve yine 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 27/02/1989 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/123, Karar No: 2021/2372, Tarih: 20.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/123 E.  ,  2021/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... İnş.Taah. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ....Enerji Aydınlatma Elektrik İnş. Taah. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi sebebiyle fazla ödenen işbedelinin yüklenicilerden ve idare çalışanlarından tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalılardan .... Enerji...Ltd.Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı idare iş sahibi, davalılardan ... Enerji...Ltd.Şti. ve ... yüklenici, diğer davalılar ise idare çalışanlarıdır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin tüm, davalılardan ... Enerji...Ltd.Şti. ve ... vekilinin yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... Enerji...Ltd.Şti. ve ... vekilinin temyiz itirazına gelince;

02.01.2019 tarihli ve 30643 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihi itibariyle de yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen düzenleme karşısında somut olay değerlendirildiğinde; bozma sonrası yargılamada usulüne uygun şekilde sunulan vekaletname uyarınca vekille temsil olundukları ve talepte bulundukları halde mahkemece davalı ......Ltd.Şti. ve ... yararına vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı tarafça dava dilekçesinde her bir davalı için talep edilip de yapılan yargılama sonucunda mahkemece ayrı ayrı reddine karar verilen dava değerleri olan ... Enerji...Ltd.Şti. için 69.224,41 TL ; ... için ise 103.070,00 TL üzerinden ve davalılar arasında 6100 sayılı HMK’nın 57 vd. maddeleri uyarınca ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu ve her birinin davası diğerinden bağımsız olmasına rağmen usul hükümleri gereğince davaların birlikte görüldüğü gözetilerek, davalılardan ... Enerji...Ltd.Şti. için reddedilen 69.224,41 TL üzerinden hesaplanan 7.964,68 TL nispi vekalet ücreti ile ... için reddedilen 103.070,00 TL üzerinden hesaplanan 10.995,60 TL nispi vekalet ücreti olmak üzere her bir davalı yararına ayrı ayrı avukatlık vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece bu hususta herhangi bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın üçüncü maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalılardan temyiz edenler ... Enerji...Ltd.Şti. ve ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın hüküm fıkrasında 7. bent olarak yer almak üzere “7- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 7.964,68 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ...’ye verilmesine” ve aynı şekilde kararın hüküm fıkrasında 8. bent olarak yer almak üzere “8- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 10.995,60 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ...’a verilmesine” cümlelerinin eklenmesine, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılar yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8598, Karar No: 2014/12616, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8598 E.  ,  2014/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki mutlak butlanla evliliğin iptaline ilişkin davada ... 2.Aile ve ... 1.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığının bulunması sebebiyle mutlak butlanla evliliğin iptaline ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilşkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemesi ise, davanın nüfus kaydı düzeltim davası olduğu, Aile Mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması evliliği mutlak butlanla batıl kılar (TMK.md.145/4). Mutlak butlan davası, Cumhuriyet savcısı tarafından res'en açılır. Bu dava ilgilisi olan herkes tarafından da açılabilir (TMK.m.146).

Görev kamu düzenine ilişkin olup, 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, ... ve ...’ın arasında 129/1. maddesi gereğince evlenmeye engel olacak derecede (dayı yeğen) akrabalık ilişkisi bulunduğu iddiasına dayalı olarak, Cumhuriyet Savcısı tarafından davaname ile evliliğin iptali istenmiştir. Dava devam ederken, davalı

Sabite’nin annesi ...’ın nüfus kaydında anne ve babası olarak gözüken...ve Hamail’in gerçek anne ve babası olmadığı, gerçek anne ve babasının ... ve ...olduğu iddiası karşısında ek davanameler davalı ...‘nin annesi...’nın gerçek anne ve babasının tespiti istenmiştir. Bu durumda, asıl davanın nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunmadığı, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 145/4. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptaline ilişkin olduğu; ek davanameler ile açılan ve birleşen davaların ise davalı ... Korkmaz’ın soybağına ilşkin olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Aile Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4856, Karar No: 2006/11026, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4856 E.  ,  2006/11026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ...’ta bulunan ... Otel’in lobisinin bir bölümünün zemininin döşenmesi için davalı şirketin üretimi olan seramik malzemeyi davalıdan satın aldığını ve bedelini ödediğini, ancak daha sonra zeminin dökülen içecek maddeleri yüzünden lekelenmeye başladığını, lekelerin temizlenmeye çalışılmasına rağmen sonuç alınamadığını ve lekelerin yüzeyde kalıcı bir tabaka oluşturduğunu, zeminin renginin değiştiğini, durumun davalıya bildirilmesine rağmen sonuç alınamadığını, davalının kuruma döşeme ve temizleme talimatını zamanında müvekkiline bildirmediğini, malzemeler satıldığında gerekli uyarıların yapılmadığını belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya teslim ettiği ürünlerin ayıpsız olduğunu, ancak davacı firmanın, uygun temizlik ve koruma ürünlerini kullanmadığı için sorunun doğduğunu, seramik ürünün ambalajlarında dahi koruyucu ürünlerin neler olduğunun yazılı olduğunu, yüzeyde oluşan lekelerin porselen temizlik ürünleri ile şu an dahi giderilebileceğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davacının, davalıdan satın aldığı seramik zemin malzemesini otelinin lobisinin bir bölümünün zemininde kullandığı, meydana gelen leke, kazınma ve çiziklerin, lobinin diğer bölümlerinde kullanılan mermer ve parke zeminin silinmesi ve cilalanması sırasında silim makinalarının darbesi ile oluştuğu, davacı şirketin döşenen malzemeyi iyi koruyamadığı, uygun ürünler kullanmadığı, davacının bilgi almak için davalıya başvurmadığı, zararın kullanım hatasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11017, Karar No: 2018/6050, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/11017 E.  ,  2018/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı tarafından işten haksız çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müşteriye cinsel taciz yapması nedeni ile haklı nedenle işten çıkarıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: