muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/532, Karar No: 2024/1178, Tarih: 19.03.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; hakem kararlarının iptali için HMK 439 uncu maddede yer alan şartların gerçeklemesi gerektiğini, bu düzenleme ile hakem kararlarının yerindeliğine ilişkin olarak değil, şekli bakımından uygunluğunun incelenmesinin esas alındığını, Mahkemece kanuna aykırı olarak yerindelik denetimi yapıldığını, taraflar arasındaki üretim sözleşmesinde, fiyat artışına ilişkin olarak düzenlenen maddede yer alan "TMO tarafından açıklanan Ekmeklik Buğday taban fiyat %'si oranındaki artışlara göre belirlenecektir" ibaresi ile tarafların fiyat artışında esas alınacak kriterin belirlendiği, emredici düzenleme olmadığını, davacının hangi kritere göre fiyat artışı gerçekleştirdiği ve talep ettiği bilinememekle birlikte, talep edilen fiyatın, önceki yıllara göre oldukça yüksek olduğunu, ekonomik kriz ve Ukrayna-Rusya savaşı gibi olağanüstü hallerin bu artışa sebebiyet verdiğinin hem hakem kurulu tarafından tespit edildiğini, hem de cevap dilekçesi ile ileri sürüldüğünü, talep edilen fiyata ilişkin itirazlarının hakem kurulu tarafından değerlendirilerek ve resmi veriler dikkate alınarak, ürün bedeli belirlendiğini, hakem kurulunun herhangi bir yetki aşımı olmadığını, uyuşmazlıkta tarafların ileri sürdüğü konularda inceleme yapılarak delil topladığını ve bilirkişi raporu alındığını belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Hakem Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 439 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. HMK’nın 439 uncu maddesinde yer alan; "Hakem kararına karşı yalnızca iptal davası açılabilir. İptal davası, tahkim yeri Bölge Adliye Mahkemesinde açılır; öncelikle ve ivedilikle görülür." şeklinde düzenleme gereğince, Hakem kararlarına karşı yalnız iptal davası açılabilecektir. Aynı maddenin devamında da iptal sebepleri tek tek sayılmıştır. Hakem kararının iptali davalarında iptal sebepleri tahdidi olarak sayıldığından, kararın esası yönünden hukuka uygun ve yerinde olup olmadığının incelenmesi mümkün değildir. Yargıtay içtihatları ile de Hakem Heyeti kararının esasının, yerinde olup olmadığının, hakemlerin hukuku doğru uygulayıp uygulamadığı gibi hususların Hakem Heyeti kararının iptali davalarında inceleme konusu yapılamayacağı kabul edilmektedir (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 22.06.2016 gün, 2016/4931 E., 2016/6886 K.).

2. Hakem Kurulunun, başvuru sonucu ileri sürülen iddia ve savunmaları değerlendirerek, tarafların tüm talepleri hakkında bir karar vermesi gerekir. Maddi hukuka ilişkin konularla ilgili uygulanacak hukuk kurallarının tespiti ve tahlili de hakeme aittir. Somut olayda taraflar arasındaki tahkim sözleşmesinde Hakem Heyetinin uyuşmazlığın çözümünde hakkaniyet kurallarını uygulayacağına ilişkin açık bir düzenleme olmadığından, Hakem Heyetinin somut uyuşmazlığın çözümünde maddi hukuka ilişkin "aşırı ifa güçlüğü - uyarlama" kurallarını uygulayarak bu şekilde çözüme bağlamasında yasal engel yoktur. Uyuşmazlığın maddi hukuk kuralları uygulanarak hakkaniyet ilkesine göre çözümlenmesi maddi hukuk kurallarının uygulanmadığı anlamasına gelmez. Öte yandan uygulanan maddi hukuk müessesesi için Kanun ismi ve madde numarası belirtilmesi de zorunlu değildir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin uyuşmazlığın çözümünde maddi hukuk kuralları yerine hakkaniyet kurallarına göre karar verildiği şeklinde değerlendirmesi isabetli görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3. İptal davasına bakan Mahkemelerce, hakem kararlarının tamamı ya da ayrılabilir bölümleri hakkında "kısmen" iptal kararı verilmesine engel bulunmamaktadır. Mahkeme iptal sebebiyle bağlı olup, bu sebepler doğrultusunda inceleme yapmak zorundadır. Somut olayda davacı HMK'nın 439/2-d "Hakem veya hakem kurulunun, tahkim sözleşmesi dışında kalan bir konuda karar verdiği veya talebin tamamı hakkında karar vermediği ya da yetkisini aştığı," maddesi ile "f" bendi uyarınca tarafların eşitliği ve hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediği hukuksal gerekçelerine dayalı olarak iptal talebinde bulunduğu halde, Mahkemece anılan dava sebepleri dışına çıkılarak Hakem Heyeti kararının HMK'nın 439/2-ğ maddesinde düzenlenen "kamu düzenine aykırılık" hukuk sebebine dayalı olarak iptal kararı verilmesi isabetli görülmemiştir. Kaldı ki Hakem Heyeti kararının, kamu düzenine aykırı olduğunu söylemek için Hakem Heyeti kararının yarattığı sonucun, toplumdaki temel ahlak kuralları, temel insan hakları veya toplumu temelinden sarsacak sonuçlara yol açması gibi durumların söz konusu olması gerekmekte olup, somut olayda böyle bir halin varlığı da söz konusu olmadığından hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6686, Karar No: 2018/9034, Tarih: 07.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6686 E.  ,  2018/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; Davacının davalı işveren nezdinde 14.10.2002 – 15.10.2004 tarihleri arasında ilk yıl 800 TL, ikinci yıl 900 TL ücretle çalıştığının tespitini talep ettiği, davanın kabulü yönünde kurulan önceki kararın Dairemizin 15.01.2015 tarihli ilamı ile davacının isticvap edilmesi, bordro tanıklarının tespit edilerek dinlenilmesi, Beyhan Saban'ın hizmet cetvelindeki 42 günlük çalışmanın davacıya ait olup olmadığı tespit edilmeli ve ücret iddiasının yazılı delille ispatlanabileceği gözetilmeli yönlerinden bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının davasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; davacının, hizmet cetvelinde, talep döneminde çalışmasının olmadığı, dava dışı ...isimli kişinin hizmet cetvelinde davacının ismi ile davalı işverenin İstanbul İlindeki işyerinden 42 gün bildirim bulunduğu, davacı adına ... İnş. Elekt. Teks. Gıda Hayv. Kıraathane San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından verilmiş 18.07.2003 tarihli ve ...Bulvarı, D-100 köprülü kavşağı bağlantı yolları düzenlemesi, fare kazık ve istinat duvarı işi ... adresli işe giriş bildirgesinin olduğu, davacının şirketin ... ... olduğu yerde kömür işletmelerinin tadilat işinde 14.10.2002 tarihinde işe başladığı,orada çalıştıktan sonra ara vermeden ...de belediyenin kazıklama işinde üç ay kadar çalıştığı, iş bitince ara vermeden İzmir Urla'da tamirciler sitesi dükkanlarının inşaatında bir yıldan fazla çalıştığını, 2004 yılı ekim veya kasım ayında işin bittiğini beyan ettiği, dosyada dinlenen davacı tanıkları ... , ... ve ...'in davacının İstanbul ve İzmir'de davalı nezdinde geçen çalışmalarını doğruladıkları ve davacıya ait bildirimin yapıldığı 2003/2 dönem bordrosunda ... ile ...'un da bildirimlerinin olduğu, Dairemizin bozma ilamından sonra dinlenen tanıkların ise davalı şirkete ait ... şube müdürlüğü lojmanları onarım işi ile ...şubesi kanal duvar işinde çalışan bordrolu işçiler olduğu ve davacıyla aynı yerde çalışmadıkları yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargitay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama "usuli kazanılmış hak" olarak adlandırılır. Bu hukuki müessese Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve istenilenler kapsamında işlem yapmak ve hüküm kurma zorunluluğunu getirir.

Somut davada; Dairemiz bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma gereği yerine getirilmeden ve yeterli araştırma, inceleme yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Eldeki davada davacının çalışmaları Bursa, İstanbul ve İzmir illerindeki işyerlerinde geçmiş olup, davacının beyan ettiği dönemlerde ve beyan ettiği işlerde davacı ile birlikte çalışmış bordro tanıkları tespit edilerek dinlenilmeli, komşu işyeri tanıkları veya bu işyerlerinden bildirimi bulunan bordrolu çalışanlar araştırılarak dava ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, gerekli bütün araştırma yapılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3600, Karar No: 2022/5444, Tarih: 06.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3600 E.  ,  2022/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair verilen kararın, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09/03/2022 tarihli ve 2021/8895 E. - 2022/2034 K sayılı ilamıyla karar tarihi itibariyle miktar yönünden kesinlik sınırının altında olması nedeniyle; temyiz dilekçelerinin reddine dair verilen karar; bu kez davacı vekili tarafından maddi hata talebinde bulunulması nedeniyle; davacı vekilinin maddi hata talepli dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, davacı vekili tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2019, Karar No: 2013/5597, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2019 E.  ,  2013/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşma da açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11326, Karar No: 2012/2172, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11326 E.  ,  2012/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak ya- rarlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve ta- nıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/16789, Karar No: 2009/25471, Tarih: 17.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16789 E.  ,  2009/25471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

Takibe konu 10.04.2009 keşide tarihli çek aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36764, Karar No: 2013/10590, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/36764 E.  ,  2013/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, tehdit, müessir fiil

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre ve hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'ün temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık hakkında tehdit, hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay gecesi saat 23:00 civarında katılan ...”nin odasına girerek, katılanın burnuna vurarak ” seni öldürürüm,kimseye yar etmem” demek suretiyle tehdit ettiği yine sanığın odada bulunan katılan ...”ye ait cep telefonunu aldığı bu sırada katılan ...”nin annesi katılan ...”nın bağırışma seslerini duyup kızı katılan ...”nin odasına geldiği,sanıkla odanın kapısında karşılaştıkları,sanığın katılan ...”nın üzerine yürüyerek onu itekleyip katılan ...”nın sağ el parmağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğunun iddia edilmesi karşısında ; sanığın eyleminin "yağma" suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 11.04.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2093, Karar No: 2020/124, Tarih: 11.02.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2093 E.  ,  2020/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. İş Mahkemesince verilen asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı-karşı davalı vekili 10.09.2012 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.11.2004 - 23.03.2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde aylık net 1.500TL ücret ile çalıştığını, fazla çalışma ve diğer alacaklarının ödenmesini talep etmesi üzerine davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini, 05.11.2012 havale tarihli karşı davaya cevap dilekçesinde ise davalı-karşı davacı işverenin iş sözleşmesini 22.03.2011 tarihinde feshetmesine rağmen, müvekkilinden 23.03.2011 tarihinde yasal haklarının verileceği sözü ile istifasını aldığını, gerçek anlamda bir istifa olmadığını belirterek karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı-karşı davacı vekili 09.10.2012 havale tarihli cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, alacağının bulunmadığını belirterek asıl davanın reddine karar verilmesini, karşı davada ise davacı-karşı davalı işçinin haklı fesih nedeni olmaksızın işyerinden ayrıldığını, ihbar öneline uymadığını, bu nedenle müvekkiline ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini belirterek ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 7. İş Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli ve 2012/878 E., 2013/1130 K. sayılı kararı ile; davacının davalı şirkette çalışan iki işçi ile birlikte başka bir şirket kurarak işten ayrıldığı, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamadığı, davalı-karşı davacı işverenin ise ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından %50 indirim yapıldığı belirtilerek, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Ankara 7. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Ankara 7. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 22. Hukuk Dairesince 01.04.2015 tarihli ve 2014/1374 E., 2015/12303 K. sayılı kararı ile; davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından yapılan takdiri indirim oranının taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu, fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması hâlinde Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiğinin istikrarlı uygulama hâlini aldığı, somut olayda, davacının fazla mesai ve genel tatil alacağının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı ve mahkemece % 50 oranında takdiri indirim yapılarak hüküm altına alındığı, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına, dosya içeriğine ve çalışma süresine göre fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından %30 oranında takdiri indirim yapılmasının dosya kapsamına daha uygun olacağından bu oran üzerinden takdiri indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 7. İş Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/622 E., 2015/1097 K. sayılı kararı ile çalışma süresinin uzunluğu, hesaplanan fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının miktarının dikkate alındığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına uygulanan %50 oranındaki karineye dayalı indirim oranının yüksek olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre belirtilen alacaklara %30 oranında indirim yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

A. Davalı-karşı davacının temyizi yönünden;

12. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne dair kurulan ilk hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları Özel Dairece değerlendirilerek reddedilmiştir.

13. Bu durumda, ilk hükmü temyiz eden ancak temyiz itirazları reddedilen davalı-karşı davacının direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır.

14. Hukuki yarar ise dava şartı olduğu kadar temyiz istemi için de aranan bir şarttır.

15. O hâlde, davalı-karşı davacı vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddi gerekir.

B. Davacı-karşı davalının temyizi yönünden;

16. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin açıklama yapmakta yarar bulunmaktadır.