muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/201, Karar No: 2011/193, Tarih: 27.09.2011

Yerel mahkemece ise 15.03.2011 gün ve 46-57 sayı ile;

"...Sanığın mağdurenin annesi olan Hülya'yla 2008 yılının Ocak-Şubat ayına kadar 5-6 yıl aynı evde karı koca hayatı yaşadıkları, mağdurenin annesinin evde olmadığı saatlerde erkek çocuklarını dışarı çıkararak yaşı küçük mağdureye porno film izletip birçok kez cinsel istismarda bulunduğu ve mağdureyi tehditle ırzına geçtiği, bu olayların açığa çıkmaması için de mağdureyi ölümle tehdit ettiği, mağdurenin bu olaylar olduğu sırada henüz 15 yaşını doldurmamış olduğu ve zaten psikolojik sorunlarının mevcut olduğunun duruşmada dinlendiği sırada heyetçe tespit edildiği, henüz çocuk yaşta olan kişilik gelişimi devam eden ve maruz kaldığı olay sebebi ile psikolojik olarak yeteri kadar yıpranan mağdurenin Adli Tıp Kurumu'na sevki ile rapor alınma cihetine gidilmesi halinde mağdurenin olayları tekrar anlatma aşaması ve devamında psikolojisinin bozulacağı, kaldı ki emniyetçe CD'ye aktarılan ifade alınma esnasında teşhis edilen görüntülerinden de mağdurenin yeteri kadar yıprandığının görülmesi mağdurenin daha da fazla mağdur olmasına sebebiyet vereceği heyetçe kabul edilmiştir. Modern ceza yasaları ve uygulanmasına yönelik usul yasalarında tarihi gelişim içinde sanıkların en başta adil yargılanma adı altında haklarının gelişimi sağlanmaya çalışılmış ve mevcut ya-salarımızda da haklarının en üst düzeyde korunmaya çalışıldığı bir gerçektir. Örneğin müdafii atanması, son sözünün sorulması, delilleri inceleme hakkı, susma hakkı gibi haklar sanıklara tanınmış iken aleyhine işlenen suç nedeni ile mağdurların ceza yargılaması usul yasaları sebebi ile daha fazla mağdur edilmeme haklarının da mahkemelerce gözetilmesi gerektiği heyetin doğal kabulündedir. H…

… Üniversite gibi uluslararası düzeyde tanınan ve 15 yaşını henüz ikmal etmiş çocuk sayılacak mağdurenin çocuk ve ruh sağlığı bölümü olan uzman çocuk psikiyatrlarının bulunduğu bu yükseköğrenim kurumu hastanesinden alınan ruh ve beden sağlığının bozulmuş olduğuna dair rapor mağdurun da modern ceza yargılamasında daha fazla mağdur edilmeme hakkı olacağı düşüncesi ile itibar edilmiştir. Kaldı ki, mahkememizi bağlayıcı olmamakla birlikte Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 11.06.2010 tarihli mahkemelere gönderdiği genelgesinde TCK'nın 103/6. maddesi uya-rınca suçun sonucunda mağdurun ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporların 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu hükümlerine göre Adli Tıp Kurumu veya Yükseköğrenim Kurumları ile diğer sağlık kuruluşları tarafından düzenlenebileceği ancak Adli Tıp Kurumu'nun Çocuk Psi-kiyatrisinin uzman kadrosunun yetersiz olması nedeni ile söz konusu raporların zamanında hazırlanması bakımından yetersiz kaldığı, mağdurların muayenesi için uzun süreli randevuların verildiğinin, bu itibarla ülke genelinde çocuk psikiyatrisi bulunan kurumların mahkemelere bildirildiği, A…

…'da ise A…

… Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji, Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi, A…

… D... S…

… U…

…'da ise A…

… Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji, Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi, A…

… D... S…

… U…

… Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, A…

… K…

… Eğitim ve Araştırma Hastanesi gibi sadece çocuk psikiyatri uzman kadrosu bulunan hastanelerine dahi gecikmeleri önlemek için başvurulabileceği belirtilmiştir. Bir çocuk psikiyatri imzası ile rapor verebilecek D... S…

… U…

… Çocuk Hastanesi'nden dahi rapor alınabileceği de gözönüne alındığında çocuk psikiatristi uzmanları heyetince H…

… Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı Bölümü'nden alınan rapora itibar edilmiştir. Kaldı ki; Adli Tıp Kurumu 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 31. maddesi 'Yükseköğretim Ku-rumları veya birimleri Adli Tıp Mevzuatı çerçevesinde Adli Tıp Olaylarında ve diğer adli konularda Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'na göre resmi bilirkişi sayılır' ibaresi gözönüne alındığında da bir yükseköğretim kurumu olan H…

… Üniversitesi'nin Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'ndan alınan Adli Tıp Mevzuatı'na ilişkin rapora itibar edilerek önceki kararda ısrar edilmiştir" gerekçesiyle 5237 sayılı TCY'nin 43. maddesine ilişkin bozma nedenine uyulmuş, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma nedenine ise direnilmiştir.

Re'sen temyize tabi olan bu hükmün de katılan Sibel vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığı'nın "bozma" istekli 01.07.2011 gün ve 185768 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın, nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mağdurenin maruz kaldığı nitelikli cinsel istismar suçu nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yerel mahkemece, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu görüşünü içeren H…

… Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nda görevli çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı beş kişi tarafından düzenlenmiş olan 22.03.2010 günlü rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Adalet işlerinde resmi bilirkişi olarak görevlendirilen Adli Tıp Kurumu'nun kuruluş ve çalışma şekli 25.02.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, yayımından üç ay sonra yürürlüğe giren 4810 sayılı Yasa ile köklü değişikliklere uğramış bulunan 2659 sayılı Yasa ile düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca varılabilmesi için 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar ile ilgili olarak rapor düzenlemekle görevli Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu başta olmak üzere İhtisas Kurullarının kuruluş şekli ve çalışma düzeni hakkındaki düzenlemelerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca varılabilmesi için 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar ile ilgili olarak rapor düzenlemekle görevli Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu başta olmak üzere İhtisas Kurullarının kuruluş şekli ve çalışma düzeni hakkındaki düzenlemelerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anılan Yasa'nın, "Adli Tıp İhtisas Kurulları" başlıklı 7. maddesinde;

"Adli Tıp Kurumu'nda altı İhtisas Kurulu bulunur. Aşağıdaki İhtisas Kurulları, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile;

...f) Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu birer;

- Kadın Hastalıkları ve Doğum,

- Radyoloji,

- Üroloji,

- Ruh Sağlığı ve Hastalıkları,

- Çocuk Psikiyatrisi,

- Adli Antropoloji,

- Çocuk Cerrahisi,

Uzmanlarından oluşur.

İhtisas Kurullarında yeteri kadar raportör bulundurulur",

"Adli Tıp Genel Kurulu'nun ve İhtisas Kurullarının çalışması" başlıklı 23. maddesinde;

"...B) Adli Tıp İhtisas Kurullarının Çalışması:

Adli Tıp İhtisas Kurulları Başkanının başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanır ve oyçokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın bulunduğu taraf oyçokluğunu sağlamış sayılır.

Üyelerden birinin özürlü olması veya yokluğu halinde eksiklik diğer kurullardan alınacak üye ile tamamlanır. Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez...",

"Adli Tıp Kurumu'nda bilirkişi dinlenmesi ve toplantılara katılma" başlıklı 24. maddesinde ise;

"I- Adli Tıp Genel Kurulu ve Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp İhtisas Daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak Adli Tıp Kurumu'nda bulunmayan tıp ve diğer uzmanlık dallarında Adli Tıp Kurumu dışından uzmanların bilirkişi olarak davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler oy hakları olmamakla beraber görüşlerini bir raporla Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi Başkanlığı'na bildirirler.

Bilirkişilere yönetmelikteki esaslara göre Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulu ve Adli Tıp İhtisas Dairesi Başkanlığı'nca yaptıkları çalışmaya uygun ücret takdir olunur.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp İhtisas Daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi Kurul veya Dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumu'ndaki diğer Kurul veya Dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar" şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp İhtisas Daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi Kurul veya Dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumu'ndaki diğer Kurul veya Dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar" şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Bu düzenlemelere göre, anılan Yasa'nın 7. maddesinin (f) bendi uyarınca, Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulu'nun, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birer kadın hastalıkları ve doğum, radyoloji, üroloji, ruh sağlığı ve hastalıkları, çocuk psikiyatrisi, adli antropoloji ve çocuk cerrahisi uzmanından oluşacağı, aynı Yasa'nın 23. maddesinin (B) bendi uyarınca da İhtisas Kurulu'nun başkan ve işin niteliğine göre bu uzmanlardan en az dört üyenin katılımıyla toplanacağı, ancak incelenecek konunun ilgili uzman üyenin hazır bulunmaması halinde ise müzakerenin yapılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Diğer yandan Yasa'nın "Diğer Adli Ekspertiz Kurumları" başlıklı 31. maddesinde yer alan; "Yükseköğretim Kurumları veya birimleri, Adli Tıp Mevzuatı çerçevesinde adli tıp olaylarında ve diğer adli konularda Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'na göre resmi bilirkişi sayılır. Bu birim ve kliniklerde tetkik edilecek adli tıp ile ilgili işler yönetmelikte belirlenir" şeklindeki düzenlenmeyle de Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin, Adli Tıp Mevzuatı çerçevesinde adli konularda Ceza Yargılaması Yasası'na göre resmi bilirkişi sayılacağı açıkça belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde 15 yaşını tamamlamamış olan nitelikli cinsel istismar suçu mağdurunun gerçekleştirilen eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun yerel mahkeme tarafından, Adli Tıp Kurumu yerine 2659 sayılı Yasa'nın 31. maddesi uyarınca H…

… Üniversitesi'nden alınmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, anılan maddede Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin Adli Tıp Mevzuatı çerçevesinde görev yapacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, Adli Tıp Kurumu Altıncı İhtisas Kurulu'nda yer alması gereken uzmanlık dallarında görevli uzmanlar arasından seçilecek ve içerisinde zorunlu olarak çocuk psikiyatrisi bulunan en az beş kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken, çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı beş kişi tarafından düzenlenmiş olan ve aynı zamanda içerik itibarıyla da yetersiz bulunan rapor esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu itibarla yerel mahkemece, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş bir raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, usul ve yasaya aykırı olan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

S o n u ç: Açıklanan nedenlerle,

1- Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2011 gün ve 46-57 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

Bu itibarla yerel mahkemece, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş bir raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, usul ve yasaya aykırı olan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

S o n u ç: Açıklanan nedenlerle,

1- Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2011 gün ve 46-57 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.09.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12162, Karar No: 2014/14392, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12162 E.  ,  2014/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/569-2013/712

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6455, Karar No: 2019/3034, Tarih: 13.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/6455 E.  ,  2019/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamındaki tüm delillerden sanığın bahse konu okulda müdür yardımcısı olarak son görev tarihinin 21/10/2005 olduğunun anlaşılması karşısında, sanık lehine değerlendirmeyle suç tarihinin 21/10/2005 olduğunun kabulü gerekeceği ve sanığın üzerine atılı denetim görevinin ihmali suçunun 5237 sayılı TCK'nın 251/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına nazaran aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında durma süresi de eklendiğinde bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıkların, görev yaptıkları okulda sayman mutemedi olan, öğrenci ve personelden tahsil ettiği paraları zimmetine geçirdiği kabul edilen ve hakkındaki mahkumiyet kararı Dairemizce onanmak suretiyle kesinleşen dava dışı sanık İsmail Korucu'yu denetleme görevlerini ihmal ederek zimmetine para geçirmesine neden oldukları iddia ve kabul edilen somut olayda; okulun müdürü ve müdür yardımcısı olan sanıkların, olay tarihi itibarıyla yürürlükte olan Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Okul Pansiyonları Yönetmeliğinin 8 ve 9. maddelerinde okul müdür ve müdür yardımcılarının sorumluluğunun düzenlendiği, 23. maddesinde sayman mutemetliğince paralı yatılı öğrencilerin ücretlerinin en geç 48 saat içerisinde saymanlığa yatırılacağı ve aynı yönetmeliğin 25. maddesinde ise ''Saymanlıklar, her mali yıl, o yıl içindeki tahsil ettikleri pansiyon paralarının miktarını, bu paralardan yapılan harcamaları ve geri kalan miktarı gösteren bir hesap özeti düzenleyerek Milli Eğitim Bakanlığına gönderirler. Pansiyonlarda, yılı içinde harcanmayan paralar ertesi mali yıla devr olunur.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; olay tarihindeki bildirimlerin birer suretinin getirtilerek müdür ve müdür yardımcısının denetim görevinin bu bildirimlere göre gerekçeli kararda tartışılması suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/910, Karar No: 2013/17739, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/910 E.  ,  2013/17739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/09/2011 tarih ve 2009/31-2011/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili ve asli müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ''PAN'' ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının tescil talebinde bulunduğu ''PANEM pizza unsaş gıda dağ ve paz + şekil'' ibaresinin müvekkili markası ile iltibas yaratacağından bahisle yaptıkları itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini ileri sürerek, TPE'nin 2008-M-5936 sayılı kararının iptalini, 2007/05659 sayılı dava konusu markanın tescil talebinin reddini, tescil edildiyse hükümsüzlüğünü, davacı markalarından 2000/04161 sayılı PAN ibareli markayı kısmen devralan Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş.’ye huzurdaki davanın ihbarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli Müdahil Kayseri Şeker Fabrikası A.Ş. vekili, müvekkilinin PAN markasının ...kelimesinin ilk 3 harfinden oluşması nedeniyle müvekkil için önemli olduğunu, PANSU, PANKÜP, PANÇAY markalı ürünlerinin Türkiye’nin her yerinde satılmakta olduğunu, dava konusu marka ile müvekkili markasının karıştırılacağını ileri sürerek, TPE'nin 2008-M-5936 sayılı kararının iptalini, 2007/05659 sayılı dava konusu markanın tescil talebinin reddini, tescil edildiyse hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... yargılamaya katılmamaıştır.

Mahkemece, davacı Eti Gıda San. Tic. A.Ş yönünden YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük talepleri yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, TPE YİDK’nın 25/11/2008 tarih ve 2008-M-5936 sayılı kararın “kahve, kakao, kahve veya kakao esanslı içecekler, çikolata esanslı içecekler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar özellikle pizzalar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, hububat (tahıl) ve mamulleri, mayalar, kabartma tozları, unlu mamullerin

formunu rengini iyileştirici bayatlama sürecini geciktirici doğal maddeler, her türlü un, irmikler, nişastalar, çaylar, buzlu çaylar, toz şeker” yönünden iptaline, davacı Eti Gıda San. ve Tic. AŞ’nin YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine; davacı Eti Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin hükümsüzlük ile ilgili talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile, Davalı ... adına tescilli 2007/05659 kod nolu markanın davacı Eti yönünden “kahve, kakao, kahve veya kakao esanslı içecekler, çikolata esanslı içecekler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar özellikle pizzalar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, hububat (tahıl) ve mamulleri, mayalar, kabartma tozları, unlu mamullerin formunu rengini iyileştirici bayatlama sürecini geciktirici doğal maddeler, her türlü un, irmikler, nişastalar, çaylar, buzlu çaylar, toz şeker” emtiaları için hükümsüzlüğüne, hükümsüzlükle ilgili davacı Eti gıda San. Tic. A.Ş.'nin fazlaya dair talebinin reddine, asli müdahilinin YİDK kararının iptaline yönelik talebinin reddine, asli müdahil hükümsüzlükle ilgili talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile, “Kahve, kakao, kahve veya kakao esanslı içecekler çikolata esanslı içecekler makarnalar mantılar erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar özellikle pizzalar, bal arı sütü propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar kabartma tozları, unlu mamullerin formunu rengini iyileştirici bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler, her türlü un irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar buzlu çaylar, hububat (tahıl) ve mamulleri, Dondurmalar, yenilebilir buzlar, şekerlemeler emtiaları “yönünden hükümsüzlüğüne, asli müdahilin hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, TPE vekili ve asli müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekili ve asli müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekili ve asli müdahil vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE vekili ve asli müdahilden ayrı ayrı alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.