muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5067, Karar No: 2023/9226, Tarih: 09.03.2023

B. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin karar oturumuna sağlık problemleri nedeniyle katılamayacağını, duruşmanın ileri bir tarihe ertelenerek mazeretli sayılmasını talep ettiğine dair dilekçe gönderdiği, mahalli mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuk müdafiinin mazeret dilekçesi kabul edildiği halde duruşma günü talik edilmeden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, nitelikli yağma suçu bakımından kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı Kanun'un 150/3 üncü maddesi uyarınca zorunlu müdafii bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle, anılan Yasanın 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2020/331 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15289, Karar No: 2012/12509, Tarih: 16.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15289 E.  ,  2012/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231 maddesinin uygulanması konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; talebin reddine dair (PENDİK) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2008 tarih ve 2008/239 D.iş (2006/251 esas, 2008/43 karar) sayılı kararına vaki itiraz üzerine Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2009 gün ve 2009/457 D.iş karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 05.02.2008 gün ve 2006/251 esas, 2008/43 karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar, 5728 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ve 5275 sayılı Yasanın 98, 101/3. maddeleri gereğince itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı gibi itiraz üzerine verilen kararın da kesin olması nedeniyle temyiz isteminin (REDDİNE), mahalline iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/120, Karar No: 2007/124, Tarih: 05.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-120 E., 2007/124 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-120 E., 2007/124 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI

- SALAHİYETDAR MAKAM**- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 18 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 20 ]

- 1705 S. TİCARETTE TAĞŞİŞİN MEN’İ VE İHRACATIN MURAKABES... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın 1705 s.Y.nın 6. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi 12.06.2006 gün ve 272-561 sayı ile; eylemin 5307 sayılı Yasanın 8/-1 ve 16. maddeleri uyarınca idari para cezasını gerektirir hale dönüştüğü aynı Yasanın 18. maddesi uyarınca idari para cezasını uygulamaya yetkili EPDK'nın görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilerek dosya, Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna gönderilmiş, gönderilen dosya Kurul yerine daire başkanının 26.12.2006 gün ve 4638 sayılı yazısı ile; mahkemesine iade edilmiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- 4628 sayılı Yasanın 5. maddesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun oluşumu düzenlenmiş olup, 5307 sayılı Yasanın 20. maddesiyle anılan Yasaya eklenen 5/C maddesinde ise, Kurulun sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG) piyasası ilgili görevlerine yer verilmiştir. Maddenin son fıkrasında, "Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümlerine, çıkarılan yönetmelik hükümlerine, Kurul tarafından onaylanan tarife ve yönetmeliklere, lisans hüküm ve şartlarına, teknik düzenlemelere ve Kurul kararlarına aykırı davranıldığı durumlarda idarî para cezası vermek, lisansları iptal etmek." Kurulun görevleri arasında sayılmıştır.

Hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkanı yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlıktan söz edebilmek olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görevsizlik kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve selbi görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'na iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.06.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35220, Karar No: 2015/3625, Tarih: 04.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/35220 E.  ,  2015/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/296608

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2012

NUMARASI : 2012/1582 (E) ve 2013/1121 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kovuşturma aşamasında şikayetçi olduğunu bildiren müşteki N.. A..’ın davaya katılmak isteyip istemediği sorularak bu konuda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı dikkate alınıp CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek ve katılan sanığın, sanık S.. S.. hakkında verilen kararı da suç vasfına yönelik temyiz ettiği kabul edilerek dosya görüşüldü.

1-Sanık S.. S.. hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı sanık S.. S.. tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Katılan sanık N.. A..’ın kendisi hakkında tehdit ve sanık S.. S.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, katılan sanık N.. A..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13621, Karar No: 2025/3178, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13621 E.  ,  2025/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/677 E., 2024/1293 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/509 E., 2022/53 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı.... Rehabilîtasyon Sanat Eğitim Taşımacılık İnşaat Tarım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ünvanlı işyerinde servis şoförü olarak çalıştığını, davalı şirketin bedensel ve zihinsel engelli kişilerin eğitim öğretim gelişimi için rehabilitasyon hizmetleri verdiğini, müvekkilin davalı şirkette 20.10.2013 tarihinden 28.02.2019 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, ancak SGK kayıtlarında 16.03.2016 tarihinde sigorta girişinin yapıldığı ve 28.02.2019 tarihinde sigorta çıkışının yapıldığının görüldüğünü beyanla sigorta başlangıç tarihinin 20.10.2013 olarak tespiti ve tescili ile 20.10.2013 ile 16.03.2016 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili özetle, davacının müvekkili şirkette 16.03.2016 tarihinde işe başladığını ve kendi isteği ile 28.02.2019 tarihinde ayrılana kadar asgari ücret üzerinden çalışmaya devam ettiğini, bu tarihler haricinde davacının müvekkili şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde 20.10.2013-16.03.2016 tarihleri arasında toplam 866 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 866 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Somut dosyada; davacının, davalı işyerinde servis şoförü olarak 20.10.2013-28.02.2019 tarihleri arasında çalıştığı halde işe girişinin 16.03.2016 tarihinde Kuruma bildirildiğini iddia ederek 20.10.2013-16.03.2016 tarihleri arasında sigortasız geçen hizmetlerinin tespitini talep ettiği, davacıya ait hizmet cetveline göre davalıya ait ...sicil numaralı iş yerinden 16.03.2016-28.02.2019 tarihleri arasında sigortalı olduğu, ihtilaflı dönemde herhangi bir iş yerinden sigortalı hizmet bildiriminin bulunmadığı, 1152522 sicil numaralı iş yerinin rehabilitasyon merkezi mahiyetinden 10.10.2013 tarihinden itibaren kanun kapsamında olduğu, davalının 26.09.2013 tarihinden itibaren '... Mah. 82006 Sk. no. 8/A....' adresinde özel eğitim ve rehabilitasyon faaliyeti nedeniyle vergi kaydının bulunduğu görülmüştür.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve dosya kapsamına göre yapılan değerlendirme neticesinde; özellikle Kurum kayıtlarına göre davalı iş yerinde 21.02.2014-04.01.2016 tarihleri arasında çalışması bulunan davacı tanığı ..., 10.10.2013-20.05.2015 tarihleri arasında çalışması bulunan bordo tanığı ..., 14.01.2014-28.02.2015 ve 07.06.2016-01.06.2019 tarihleri arasında çalışması bulunan bordo tanığı ..., 18.09.2014 tarihinden itibaren çalışması bulunan bordo tanığı ..., 10.10.2013-04.12.2017 tarihleri arasında çalışan bordo tanığı ..., 07.03.2014-28.03.2016 tarihleri arasında çalışması bulunan bordo tanığı Yeliz Dağıstanlı, 10.01.2014-26.05.2015 tarihleri arasında çalışması bulunan bordo-kamu tanığı ..... ile diğer tanık anlatımları, davacı tarafça dava dilekçesi ekinde sunulan 2016 yılı şoförlere ait liste, .... plaka sayılı araca ait 21.08.2015 ve 31.10.2015 tarihli yakıt fişleri ve dosya kapsamından davacının çalışma iddiasının doğrulandığı anlaşılmış olup İlk Derece Mahkemesinin kabul ve değerlendirmesinin yerinde olduğu” gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle Mahkemece, çalışıldığı iddia edilen süreler yönünden yazılı belgelerin bulunup bulunmadığının araştırılması ve çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğini; Yargıtay içtihatları gereği, yazılı belge ibraz edilmeyen bu tür davalarda, tanık anlatımlarına itibar edilmemesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili muhtıra ile verilen süre sonunda temyiz harç ve giderlerini yatırmamış olup Bölge Adliye Mahkemesince 11.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Davalı vekili muhtıra ile verilen süre sonunda temyiz harç ve giderlerini yatırmamış olup Bölge Adliye Mahkemesince 11.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6140, Karar No: 2019/3126, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6140 E.  ,  2019/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5713, Karar No: 2012/16514, Tarih: 04.10.2012

Yapılan bu açıklamalara göre yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/ 25857 E, 2008/ 20636 K., Yargıtay 9.HD. 28.4.2005 gün 2004/ 24398 E, 2005/ 14779 K. ve Yargıtay 9.HD. 9.12.2004 gün 2004/ 11620 E, 2004/ 27020 K.). Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışma ücretinden indirim, taktiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı hususları araştırılmaksızın ve fazla mesai ücretinden hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı tespit edilmeyen denetime elverişsiz rapor ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda saptanan hususları da kapsayacak şekilde denetime elverişli ek rapor alındıktan ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde... Turz. İnş. San.ve Tic. AŞ.'ye iadesine, 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1522, Karar No: 2019/3375, Tarih: 06.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1522 E.  ,  2019/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/02/2017 tarih ve 2015/745 E. - 2017/160 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 29/12/2017 tarih ve 2017/518-2017/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...’ın dava dışı Gözcü Ltd. Şti.’in %50’şer hisseye sahip ortakları olduğunu, davalı ...’ın aynı zamanda şirketi münferit imza ile temsile yetkili müdür olduğunu, ...’ın kocası olan diğer davalının da dışarıdan atanmış şirket müdürü olarak görev yaptığını, şirket ortağı olan müvekkilinin şirket kayıtlarını incelemesinin akabinde müdürler tarafından yapılan bazı harcamalarla ilgili olarak davalılardan bilgi istediğini, davalı ...’ın bu sorulara verdiği cevaplarda şirketin bazı harcamalarının kendisi hesabına yapıldığını ikrar ettiğini, şirket kasasında 2014 yılı itibariyle 569.557.-TL açık bulunduğunu bunun davalılarca yapılan ve ne için yapıldığı izah edilemeyen harcamalar sebebiyle oluştuğunu, şirket nezdinde 2.690.350,80 TL dağıtılabilir kâr olduğu halde dağıtılmadığını, davalıların şirketi kötü idare ederek şirketin ve müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini, davalıların müdürlükten azli gerektiğini ileri sürerek, davalıların müdürlük, idare ve temsil yetkilerinin kaldırılmasını, ve şirketin organsız kalmaması için şirkete yönetim kayyumu atanmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, dava tarihi itibariyle şirket kasasında 553.556,98 TL tutarında kasa açığı bulunduğunu, bunun davalılarca şirket personel ve müdürlerine elden yapılıp muhasebeleştirilmeyen ödemelerden kaynakladığı, şirket müdürleri tarafından 2014 yılında yapılması gereken 2013 yılına ait genel kurul toplantılarının, yine 2015 yılında yapılması gereken 2014 yılı genel kurul toplantılarının yapılmadığı, şirket tarafından inşa ettirilen Gözcü 4 isimli geminin ismininHG1 olarak değiştirildiği ve akabinde de davalı müdürlerin akrabası tarafından kurulan dava dışı şirkete devredildiği, davalıların şirket menfaatlerini haleldar ettikleri, şirketteki müdürlük, idare ve temsil yetkilerini kötüye kullandıkları bu nedenle müdürlükten azledilmelerine ilişki talebin yerinde olduğu, davalıların azli sebebiyle şirkette organ boşluğu oluşmaması için şirkete yönetim kayyumu atanmasına karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalıların şirketteki müdürlük ve yönetim kurulu görevlerinden azline ve şirkete yönetim kayyumu atanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.