muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10691, Karar No: 2011/3450, Tarih: 28.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10691 E.  ,  2011/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2009 tarih ve 2007/125-2009/399 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan ilaç emtiasının THY tarafından taşındığını, gümrük işlemlerinden sonra taşımanın davalı kooperatif tarafından yapıldığını, taşıma belgesinde gerekli uyarı da yazılı olduğu halde emtialar teslim alınırken ilaçların belirtilen sıcaklıkta taşınmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin sigortalısına 14.276,78 GBP ödeme yaptığını ileri sürerek zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı THY vekili, emtianın alıcıya imza ile teslim edildiğini, hasara ilişkin tutanak olmadığını, sorumluluğun da sınırlı olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, müvekkilinin havalimanından teslim yerine kadar kara taşımasını yaptığını, taşıma tarihinde havanın eksi derecede olmadığını, hasarın muhtemelen uçakta oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, emtianın taşıyıcıdan imza karşılığı ve ihtirazı kayıt olmadan teslim alındığı,Varşova Konvansiyonunun 26. maddesine göre taşıyıcıya yapılması gereken ihbarın bu maddede gösterilen 14 gün geçtikten sonra yapıldığı, sigortalının taşıyıcıya karşı talep hakkını kaybetmesi nedeniyle davacının da talep hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/520, Karar No: 2024/3966, Tarih: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/520 E.  ,  2024/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3529 E., 2023/1372 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/261 E., 2021/567 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin Kızıltepe ilçesi ... köyünde mesken abonesi olduğunu, davalı ... EDAŞ'ın köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni sistem kurduğunu, borcunu ödemeyen tarımsal abonelerin elektriklerini yönetmeliğe uygun şekilde kesmek yerine ana hattan gelen elektriği toplu olarak keserek veya mono faza düşürerek köyde ikamet eden tüm abone sahiplerinin enerjiden yararlanmasını engellediğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığını, bu uygulamaların yürürlükteki mevzuata ve yönetmeliklere aykırı olduğunu ileri sürerek; davalı şirketin ana trafolardan toplu halde elektrik kesmek ve monofaza indirmek şeklindeki uygulamasının abonelik sözleşmesi ve yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile davalının bu surette yarattığı muarazanın menine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... EDAŞ vekili; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, bölgede kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; elektrik dağıtım işlemlerinin kamu hizmeti niteliği taşıması nedeniyle yüksek önem ve intizamla yürütülmesi gerektiği, 30.05.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde elektrik dağıtımının ne şekilde yapılacağına dair esasların belirlendiği, davalı vekilinin cevap dilekçesinde ikrar ettiği üzere borcunu ödemeyen veya kaçak elektrik tüketimi yapan borçluların elektriğini kesmek amacıyla köye giden elektrik akımını trifazdan monofaza düşürmek suretiyle, borcunu ödeyen aboneliklere ise jeneratör vasıtasıyla süreli ve kesintili olarak elektrik dağıtımı yapılmasının Yönetmelikte herhangi bir karşılığı bulunmadığı, davalı şirket tarafından gerçekleştirilen elektrik dağıtımının sürekli ve kesintisiz olması gerektiği, davalı şirket tarafından köye temin edilen elektriğin trifazdan monofaza düşürülmesi nedeniyle köy ana trafosundan beslenen su tankının çalışmaması sonucu köylünün ülkemizi ve hatta dünyayı saran pandemi sürecinde susuz kaldığı, bilirkişi tarafından hazırlanan raporunda; sürekli enerji için dava dosyasına sunulan evraklarda orta ve alçak gerilim hatlarıyla elektriğin yerleşim yerlerine dağıtılmasının dağıtım şirketinin sorumluluğunda olduğunun, sürekli enerji sağlamanın dağıtım firması tarafından sağlanması gerektiğinin, su ihtiyacını sağlayan kuyu dalgıç motorların ancak trifaz elektrik akımı ile çalışabileceğinin ve jeneratör ile enerji sağlanmanın ilgili yasal mevzuata uygun olmayıp enerji sürekliliğini de sağlamadığının mütalaa edildiği, davalı şirket tarafından borcunu ödemeyen veya kaçak elektrik tüketimi olan aboneliklere karşı ne şekilde tahakkuk yapılacağının ve nasıl bir yol izlenerek elektrik kesintisi yapılacağının anılan Yönetmelikte açıkça belirlendiği, davalı şirketçe yönetmelikte öngörülen usuller izlenmeksizin yapılan bu dağıtım şeklinin açıkça yasal mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle, davalı şirket tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapmak suretiyle gerçekleştirilen dağıtımın Yönetmelik ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespiti ile davalı şirket tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapılması ve davacı aboneliklerin bulunduğu temin edilen 3 faz (trifaz) bağlantısı olarak tesis edilmesi gereken elektrik enerjisinin monofaz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın men'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili şirketin EPDK ve TEDAŞ denetimine tabi olduğunu, tüm iş ve işlemlerini Yönetmeliğe uygun olarak icra ettiklerini, davadaki amacın güncel fatura ve kaçak borcu olan tarımsal sulama abonelerine enerji temini olduğunu, meskenlere usulüne uygun olarak monafaz enerji verildiğini, trifaz enerji verilemeyeceğini, mevzuaat gereği müvekkili şirketin kaçak trafoya enerji verme yükümlülüğünün bulunmadığını, köy içme sularının...'nun sorumluluğunda olduğunu, müvekkili şirketin içme suyunu besleyen ana trafoyu jenaratör desteği ile çalıştırmak istemiş ise de köylülerin izin vermediğini, asıl amacın trifaz enerji ile çalışan tarımsal sulama motorlarının aktif hale getirmek olduğunu, bölgede yüksek oranda kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımının güçsüzleştiğini, sürekli bu sebepten dolayı kesinti meydana geldiğini, Yönetmelik kapsamında tedarik edilen ve tüketicilere ulaştırılan elektrik enerjisi bedelinin tahsiline yönelik çalışma başlatıldığını, ancak bir kısım çiftçilerin elektrik bedellerini ödememek ve elektrik tüketimini Yönetmelikte gösterilen yükümlülükleri yerine getirmemek için her türlü yolu kullandıklarını, davacıların iddialarının mesnetsiz olduğunu, trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, trifazdan monofaza düşürüldüğünü, bu işlemde her hangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, emsal kararların da bu doğrultuda olduğunu, hükme esas alınan raporun çelişkili olduğunu beyan ederek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallindeki olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği ve müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikte belirlenmiş olduğu, Yönetmelik kapsamında davalının elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlaması gerektiğinin açıkça düzenlendiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından elektrik hizmetinin verilmesi sırasında yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesi.

2. 30 Mayıs 2018 tarihli Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin Tedarikçilerin yükümlülükleri başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından elektrik hizmetinin verilmesi sırasında yaratılan muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesi.

2. 30 Mayıs 2018 tarihli Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin Tedarikçilerin yükümlülükleri başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; davacıların, davalı şirketin elektrik abonesi olduğu, aboneliğe konu yerleşim yeri olan köye elektrik dağıtım faaliyetinde bulunan davalı şirket tarafından, köye giden elektrik akımının trifazdan monofaza düşürülmesi suretiyle, jeneratör vasıtasıyla elektrik dağıtımının hayata geçirilmeye çalışıldığı, bu süreçte bölgede uzun süreli elektrik kesintilerinin yaşandığı, bölge halkının su ihtiyacını karşıladığı sulama kuyusuna ait trafonun çalışmadığı sabit olup, bu husus davalının da kabulündedir.

2. Derece mahkemelerince hükme esas alınan, denetime elverişli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; yukarıda açıklanan ilgili mevzuat uyarınca, kullanıcılarına düşük maliyetle, yüksek kalitede, kesintisiz elektrik enerjisi sunmakla yükümlü olan davalı şirket tarafından uygulamaya konulmak istenilen jeneratör ile enerji dağıtımının; uzun süreli elektrik dağıtımına uygun olmadığı, iletim şebekesinden sağlanan enerjiye göre daha maliyetli olduğu, bu durumda davalının ilgili mevzuata ve abonelik sözleşmesine aykırı davranış sergilediği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14284, Karar No: 2015/31, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14284 E.  ,  2015/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.01.2014 tarih ve 2013/93 - 2014/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın....Şubesi'nde 25/06/2002 tarihinde döviz hesabı açtırdığını, bu hesaptan sahte kimlik kullanmak suretiyle 28/06/2002 tarihinde 400 İngiliz Sterlini, 01/07/2002 tarihinde ise 2.500 İngiliz Sterlini'nin üçüncü kişilerce çekildiğini, söz konusu olayda davalı banka çalışanlarının tam kusurlu olduğunu ve ilgililer hakkında.... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/474 esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığını, davalı banka çalışanlarının özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğunu ileri sürerek toplam 2900 İngiliz Sterlini'nin çekilme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kusurlu hareketleriyle zararın doğduğunu, BK 44 uyarınca davacının müterafik kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabından üçüncü kişilerce çekilen paralardan davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediği için sorumlu bulunduğu, davacının da hesap bilgileri ve kimlik bilgilerinin üçüncü kişilerin eline geçmesinde gerekli dikkat ve ihtimamı göstermediği için müterafik kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 280 İngiliz Sterlini'nin 28/06/2002 tarihinden, 1750 İngiliz Sterlini'nin 01/07/2002 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesinde belirlenen değişen oranlarda faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 287,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12389, Karar No: 2012/3029, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12389 E.  ,  2012/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.09.2004 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığı, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sürelerinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle iptal edilmesi üzerine, davalının açtığı tüm Kurum işlemlerinin iptali ve aylığın yeniden bağlanmasına ilişkin davada istemler kabul edilerek aylığın yeniden bağlandığı ve hükmün kesinleştiği anlaşılmaktadır. Eldeki davada ise; davacı Kurum, yersiz yaşlılık aylıklarının tahsili amacıyla girişilen icra takibine, davalının vaki itirazının iptali ile icra takibinin devamına karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88’inci maddesinin 18’inci fıkrasında yer alan “...Kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda yazılı tazminat ve cezalar Kurum hakkında uygulanmaz.” hükmü uyarınca, davacı Kurum aleyhine İcra ve İflas Kanunu’nun 67’inci maddesi kapsamında icra inkâr tazminatına hükmedilmeyeceği halde; aylığın yeniden bağlanmasına ilişkin hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin eldeki davanın açıldığı gerekçesiyle, davacı Kurumun %40 icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “Takip konusu alacağı %40’ı oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak, davalıya verilmesi” cümlesi silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20427, Karar No: 2019/37025, Tarih: 11.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/20427 E.  ,  2019/37025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Sanık ...'un temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça konu sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasının eşya müsaderesine ilişkin bölümünden "13" ve "54" ifadelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "13/1" ve "54/4" ifadelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanıklar ... müdafii ile ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Sanık ...'un şoför, sanık ...'ın ise muavin olarak bulunduğu ve sanık ...'un Rize Şubesi Müdürü olduğu ... Turizm Ltd. Şti. adına kayıtlı otobüste yapılan aramada, gizli bölmelerde 500 karton sigara ile 150 kg sakatat ele geçirilen olayda; sanık ...'un mahkemede usulüne uygun alınan ifadesinde suçlamayı kabul etmemesi, sanık ...'ın da mahkemedeki ifadesinde sanık ...'un araç üzerinde yaptığı değişikliklerden haberdar olmadığını, araçta yakalanan kaçak eşyalarla bir ilgisi bulunmadığı gibi haberinin bulunmadığını savunması ve sanık ...'un mahkemede ... Turizm Ltd. Şti. yetkilileri ile otobüste muavin olarak çalışan sanık ...'ın kaçak eşyalardan ve gizli bölmelerden haberdar olmadığını, davaya konu eşyaların kendisine ait olduğunu belirtmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, savunmalarının aksine sanıklar ... ile ...'ın atılı suçu işlediklerine dair soyut iddialar dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanıkların beraati yerine yazılı şekilde, mahkumiyetine hükmedilmesi,

2.Suçta kullanılan .... plakalı otobüsün .... Turizm Ltd. Şti. adına kayıtlı olması, sanık ...'un gizli bölmeleri şirket yetkililerinden habersiz yaptırdığını beyan etmesi karşısında; gizli bölmeler sökülmek suretiyle aracın hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5134, Karar No: 2023/6236, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5134 E.  ,  2023/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2092 E., 2023/370 K.

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...

SAYISI : 2022/270 E., 2022/271 K. D. İş Dosyası

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbu Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi özetle; davacı hakkında bakımsızlık, ihmal ve istismardan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.07.2002 tarih ve 2002/398 Esas, 2002/351 Karar sayılı kararı ile koruma kararı alındığını, davacının bu tarihten itibaren Tekirdağ Erkek Yetiştirme Yurdunda kalmaya başladığını, hakkında kaldırma kararı alınmadığını ve davacının reşit olana kadar koruma kararının devam ettiğini, bu süreç içerisinde davalı kurum tarafından davacıya nakdi yardım yaptığını ve kurumun davacıyı takip ettiğini, kaldırma kararı bulunmamasına rağmen davacıya memuriyet hakkı verilmediğini belirterek davalarının kabulü ile davacının 18 yaşını doldurduğu 19.06.2011 tarihine kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun ve reşit oluncaya kadar devlet koruması altında olmasından dolayı devlet memuru olması hakkını sağlayan 2828 sayılı yasa ek madde 1 ve 3413 sayılı yasanın sağladığı haklardan yararlanması ve haklarını kullanabilmesi için gerekli belgeyi alma hakkının bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23.12.2016 tarih, 2016/136 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulü ile davacı ...'un 18 yaşını doldurana kadar fiilen devlet koruması altında olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.