muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9391, Karar No: 2024/14507, Tarih: 05.11.2024

34. Somut uyuşmazlıkta davacı davalı Kurumda toplam çalıştığı süreyi, Yönetim Kurulu kararlarında ve toplu iş sözleşmelerinde yer alan oranı, en son ödenen ücreti, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve sonuç itibarıyla ödenmesi gereken ücreti Kurum Yönetim Kurulu kararlarına göre ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince belirleyebilecek durumdadır. Dolayısıyla davanın açıldığı tarihte dava konusu alacaklar belirlenebilir nitelikte olduğundan belirsiz alacak davasına konu edilemez.

35. Şu hâlde talep edilen fark ücret alacağı ve ilave tediye ücreti bakımından davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Bu nedenle koşulları oluşmayan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekirken davanın esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11377, Karar No: 2025/900, Tarih: 21.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11377 E.  ,  2025/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1554 Esas, 2024/1678 Karar

KISITLI ADAYI : ...

TALEP EDEN :...Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları

Eğitim ve Araştırma Hastanesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dosya kapsamında yapılan incelemede kısıtlı adayı hakkında verilmiş kısıtlılık kararı olduğu tespit edilmiş ancak kısıtlılık kararının devam edip etmediği hakkında tereddüt oluşmuştur. Mahkemece öncelikle kısıtlı hakkında Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 27.01.2016 tarihli ve 2015/612 Esas, 2016/59 Karar sayılı kısıtlılık kararının devam edip etmediği araştırılarak tutanağa bağlanmalı ve anılan dosya da dosya içerisine alındıktan sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15558, Karar No: 2012/18355, Tarih: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/15558 E.  ,  2012/18355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasa'sının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, hoşa gitmeyen fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside/Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar),

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a- Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b- Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c- Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d- İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek/Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı),

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild–Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski–Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı),

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı),

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye–23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç; Açıklanan nedenlerle; C.Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4199, Karar No: 2023/9662, Tarih: 21.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4199 E.  ,  2023/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2582 E., 2022/4279 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/98 E., 2019/707 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.....2005-01.03.2018 tarihleri arasında en son genel müdür olarak çalıştığını, brüt aylık ücretin 15.186,90 TL olduğunu, yılda iki kez ikramiye ödenmesi gerekirken 2017 yılında bir aylık ücret tutarında ikramiye ödendiğini, diğer ikramiyeleri ile ... hakkının ödenmediğini, ... sözleşmesinin sebep gösterilmeden feshedildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 6 ncı maddesi gereğince ... taraflı işveren feshi nedeniyle 12 aylık sürede çalışarak elde edeceği hak ve menfaatlerin tazminat olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, cezai şart, ... hakkı ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde esasa ilişkin herhangi bir savunmada bulunmamış ise de 18.05.2018 havale tarihli cevap dilekçesi sunmak için ek süre talebi içerir beyan dilekçesinde; zamanaşımı def’i ile görev, husumet ve yetki itirazında bulunduklarını ifade ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde esasa ilişkin herhangi bir savunmada bulunmamış ise de 18.05.2018 havale tarihli cevap dilekçesi sunmak için ek süre talebi içerir beyan dilekçesinde; zamanaşımı def’i ile görev, husumet ve yetki itirazında bulunduklarını ifade ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirket nezdinde önce ticari işler şefi, sonra müdür ve en son ise genel müdür işçi olarak 01.....2005-01.03.2018 tarihleri arasında çalıştığı, davalının husumet, görev ve yetki itirazlarının yerinde bulunmadığı, davacının ... sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının eksik ödendiği, davacının ödenmeyen fark kıdem ve ihbar tazminatı alacağı ile taraflar arasındaki 20.05.2014 tarihli ... sözleşmesinin 6 ncı maddesinde kararlaştırıldığı şekilde ... sözleşmesinin haksız feshinden kaynaklanan cezai şart alacağına hak kazandığı, davalı Şirketin 15.....2017 tarihli Müdürler Kurulu kararı ile 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince Şirket personeline ilave tediye ödenmesine karar verilmiş olması ve Şirket eski çalışanlarından genel müdür yardımcısı R.Ş'ye ... sözleşmesi feshedilirken ilave tediye ödemesi yapılmış olması karşısında davacının ilave tediye alacağına da hak kazandığı, Müdürler Kurulu toplantılarında davalı Şirketi temsil etmesi nedeniyle davacıya 2017/Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında ... hakkı ödendiği, buna karşılık davacı vekilince ... hakkı ödenmediği iddia edilen 03.01.2017-14.....2017 dönemine ilişkin olarak ... hakkının ödendiğini gösterir bir belge ve delil bulunmadığından bu döneme ilişkin olarak ... hakkı alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... hakkı alacağının eksik ve hatalı olarak hüküm altına alındığını, cezai şart alacağına uygulanan indirimin hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... hakkı alacağının eksik ve hatalı olarak hüküm altına alındığını, cezai şart alacağına uygulanan indirimin hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kıdem ve ihbar tazminatlarının eksiksiz ödendiğini, davalı Şirketin ... hukuk tüzel kişisi olması sebebiyle 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını ve davacının ilave tediye alacağının reddi gerektiğini, ödenmesi gerektiği ispat edilmeyen ... hakkının kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının belirsiz süreli ... sözleşmesi ile istihdam edilmesi sebebiyle ... sözleşmesinde yer ... süreden önce feshe bağlı cezai şart alacağının geçersiz olduğunu, cezai şart olarak hükmedilen alacak miktarının da usul ve kanuna aykırı olduğunu, aksinin kabulünün mümkün olması hâlinde yapılan indirim miktarının da yerinde olmadığını, alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda bir değerlendirme yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının genel müdür olarak görev yaptığı süre için her ay ödenmesi gereken ... hakkı alacağının hiç ödenmediği iddia edilmiş olup bu talebe ve dosya kapsamına göre yapılan hesaplama doğrultusunda ... hakkı alacağı hesaplanmış olmakla fazlaya ilişkin ... hakkı alacağına dair davacı vekilince ileri sürülen istinaf itirazının yerinde bulunmadığı, Yargıtay içtihatlarına göre belediyelerin hissedarı olduğu ... hukuk hükümlerine tâbi şirketlerin 6772 sayılı Kanun kapsamında kabul edilmedikleri, dolayısıyla bu şirketlerin işçilerine ilave tediye ödeme yükümlülüğü bulunmadığı, bu kapsamda her ne kadar davalı Şirket ilave tediye ödeme yükümlüsü değil ise de ... sözleşmesi feshedilirken davacı ile aynı konumdaki R.Ş'ye ilave tediye ödemesi yapılmış olması ve davacının bu işçi emsal gösterilerek kendisine de ödeme yapılmasını talep etmesi karşısında davacının ilave tediye alacağına işyeri uygulaması sebebiyle hak kazandığı, davacının fark kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığının kabul edilmesinin yerinde olduğu, belirsiz süreli sözleşme hükmünün cezai şart hükmü olarak işçi lehine ... taraflı olarak düzenlenmiş olmasının madde hükmünü geçersiz kılmadığı, makul indirim uygulanarak bu alacağın hüküm altına alınmasının yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasındaki belirsiz süreli ... sözleşmesinde işveren aleyhine kararlaştırılan cezai şartın geçerli olup olmadığı, cezai şart hesabının yerinde olup olmadığı, ... hakkı alacağının ispat edilip edilmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 6772 sayılı Kanun’un 1 ... maddesi şöyledir:

"Umumi, mülhak ve hususi bütçeli dairelerle mütedavil sermayeli müesseseler, sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlarla belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller, 3460 ve 3659 sayılı kanunların şümulüne giren İktisadi Devlet Teşekkülleri ve diğer bilcümle kurum, banka, ortaklık ve müesseselerinde müstahdem olanlardan ... Kanununun şümulüne giren veya girmiyen yerlerde çalışmakta olan ve ... Kanununun muaddel birinci maddesindeki tarife göre işçi vasfında olan kimselere, ücret sistemleri ne olursa olsun, her yıl için birer aylık istihkakları tutarında ilave tediye yapılır."

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 18 ... maddenin beşinci fıkrası ile 22 ve 32 nci maddeleri, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 182 nci maddesi.

4. Dairemizin 26.08.2022 tarihli ve 2022/6747 Esas, 2022/8363 Karar; 09.01.2021 tarihli ve 2020/4207 Esas, 2021/1413 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin yerleşik uygulamasında belediyeler tarafından kurulan veya ortak olunan şirketler, 6102 sayılı ... Ticaret Kanunu hükümlerine tâbi sermaye şirketleri olup belediyelerin tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız ... hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğundan ve buna göre belediyelerin hissedarı olduğu şirketler 6772 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıklarından, bu şirketlerin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadıkları kabul edilmektedir.

2. Dairemizin yerleşik uygulamasında belediyeler tarafından kurulan veya ortak olunan şirketler, 6102 sayılı ... Ticaret Kanunu hükümlerine tâbi sermaye şirketleri olup belediyelerin tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız ... hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğundan ve buna göre belediyelerin hissedarı olduğu şirketler 6772 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıklarından, bu şirketlerin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadıkları kabul edilmektedir.

3. Davalı Şirket 6772 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığından ilave tediye ödemekle yükümlü değildir. Dosya kapsamına göre davalıya ait işyerinde tüm işçilere ilave tediye ödendiğine dair genel bir uygulamanın da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Müdürler Kurulunun, Şirket personeline 2017 yılı için ilave tediye ödenmesine yönelik 15.....2017 tarihli kararı 6772 sayılı Kanun'un 1 ... maddesine aykırı olduğu gibi sadece 2017 yılı için alınan bu karar uyarınca davacıya bir defaya mahsus 26 günlük ücreti tutarında ödeme yapılmış olması bu durumu bir işyeri uygulaması hâline getirmemektedir. Davacı da dava dilekçesinde sadece 2017 yılı için bir aylık ücreti tutarında ilave tediye ödemesi yapıldığını beyan etmiştir. O hâlde, davalı Şirket ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığından dava konusu ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4. Davalı Şirketin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığı dikkate alındığında ihbar tazminatı farkı hesabına esas ücrete ilave tediye tutarının eklenmesi isabetsizdir.

5. Dosyada mevcut banka dekontlarına göre fesih sonrası 09.03.2018 tarihinde davacıya net 62.419,31 TL kıdem tazminatı ile net 19.174,22 ihbar tazminatı ödendiği görülmektedir. Kıdem ve ihbar tazminatı farkları hesaplanırken sözü edilen tutarların mahsup edilmesi gerekirken, gerekçesi de açıklanmaksızın kıdem tazminatından net 49.788,61 TL, ihbar tazminatından ise net 12.937,87 TL'nin mahsup edilmesi hatalıdır.

6. Dava dilekçesinde davacının genel müdür olarak görev yaptığı süreçte kendisine her ay ... hakkı ödenmesi gerekirken ödenmediği iddia edilmiş, 07.05.2019 havale tarihli dilekçede de Müdürler Kurulu toplantılarına katılan tüm müdürlere bu temsil görevleri nedeniyle her ay 4.250,00 TL olarak ödenen ... hakkının davacıya 2017/Ocak-Haziran döneminde ödenmediği beyan edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep konusu dönem için ... hakkı alacağı hesaplanmıştır.