muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14495, Karar No: 2020/910, Tarih: 15.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14495 E.  ,  2020/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan hakkında Tirebolu Devlet Hastanesince düzenlenen 01.10.2015 tarihli geçici raporda "Burnunda kırık, sağ el baş parmak distalinde cilt abrazyonu, burun dorsumunda ciltte 1 cm'lik kesi mevcut olup kesin raporun KBB uzmanınca verileceğinin" belirtildiği, aynı hastanenin KBB uzmanınca düzenlenen 09.10.2015 tarihli kesin raporunda "Burun sırtında 1 cm'lik kesi mevcut. Burun ödemli ve ağrılı burunda epistaxsis mevcut. Burun kemiğinde kırık saptanmadı. Tıbbi durumu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafiftir. Sabit ize yol açmamaktadır" şeklinde görüş belirtilmiş ise de katılan vekilinin 20.01.2016 tarihli celsede "her ne kadar dosyada mevcut raporlarda sabit iz ve kırık olmadığı belirtilmiş ise de müştekiye altı tane dikiş atılmıştır, izinin kalacağı sabittir" şeklindeki beyanı ve 09.10.2015 tarihli yüzde sabit iz olmadığına dair rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup adli tıp kriterlerine uygun olmadığı ayrıca raporun plastik cerrahi uzmanı veya adli tıp uzmanı tarafından düzenlenmemesi karşısında, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve niteliği hususunda 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin katılanın, sanığa hakaret etmesinden ibaret olduğunun kabulü karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1569, Karar No: 2019/265, Tarih: 21.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1569 E.  ,  2019/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ... Sanayi A.Ş.'nin yurt içinden ve yurt dışından sağlamış olduğu ham maddeler ile bitkisel özlü yağ ve benzeri ürünleri imal ettiğini, bunları Türkiye içinde ve dışında pazarlara sunduğunu,davacının idare merkezi ... olan davalı ...Ltd. İle 3.000 metrik tonluk Karadeniz menşeili ham ayçiçek tohumu yağı alımına ilişkin sözleşme imzalandığını, işbu sözleşme ile ton başına 1,255.-USD ödeneceği ve "ödeme" maddesinde yer alan hüküm uyarınca davacının ön ödemeyi yaparak karşı tarafa bildirdiğini, ancak davalı tarafından aradan zaman geçtikten sonra paranın iade edilerek sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, davacının hukuka aykırı olarak zarara uğratıldığını ileri sürerek 1,485,000.00 TL tutarındaki alacağın dava tarihinden itibaren bankaların uyguladıkları en yüksek ticari faiz oranı dikkate alınarak hesaplanacak işlemiş faiz ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 1.485.000,00 TL alacağı yasal faizi ile birlikte talep etme hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, taraflar arasındaki ticari satım sözleşmesinden kaynaklanması ve tarafların tacir olmasına göre ,davacı vekilinin dava dilekçesindeki istemi de dikkate alındığında, mahkeme tarafından 3095 sayılı Yasanın 2.maddesi uyarınca avans faizi uygulanması gerekirken yasal faiz oranının uygulamasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9336, Karar No: 2012/6683, Tarih: 12.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9336 E.  ,  2012/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçlarında sanık hakkında düzenlenen aynı mühür bozma tutanağından dolayı birden çok dava açılmış ise davanın mükerrer açıldığının kabulünün gerekeceği ancak aynı sanık hakkında birden çok mühür bozma tutanağı düzenlenmiş ise, hukuki kesintinin iddianame tarihi itibariyle oluşacağından dolayı, bu tarihten önce düzenlenen birden fazla mühür bozma eylemi varsa sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, bu tarihten sonra düzenlenen mühür bozma eyleminin de ayrı ve bağımsız suç niteliğinde kabul edilmesinin gerektiği, sanık hakkında 09/03/2007 tarihinde düzenlenen mühür bozma tutanağından dolayı Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2007 gün, 2007/1804 sayılı iddianamesi ile Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, 22/06/2007 tarihinde düzenlenen mühür bozma tutanağı nedeniyle sanık hakkında aynı savcılığın 23/10/2007 tarih ve 2007/2413 sayılı iddianamesi ile dava açıldığı anlaşılmış olup, dava konusu olan ikinci mühür bozma tutanağının da ilk iddianame tarihinden sonra düzenlendiğinden dolayı sanık hakkında ikinci mühür bozmanın bağımsız ve ayrı suç niteliğinde kabul edilerek uygulama yapılması yerine, hukuki kesinti oluşmadan dava açıldığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1871, Karar No: 2025/2738, Tarih: 17.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1871 E.  ,  2025/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3454 E., 2024/4288 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 74. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/281 E., 2024/19 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına (Bakanlık) bağlı Kütahya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde iş üstlenen dava dışı alt işverenler nezdinde çalışmaktayken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) ile 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve hâlen çalışmaya devam ettiğini, davacının Türkiye Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ücret kısmında ve sürekli kadroya geçişten önceki hizmet alım sözleşmelerinde davacının ücretinin brüt asgari ücretin yüzde fazlası üzerinden ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen 01.01.2019 tarihi sonrasında bu kurala uyulmaksızın ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlayan davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek

bu ücrete %4 oranında zam uygulanmadığından ücretin düşürülmesinin söz konusu olmadığını, davacının kadroya geçiş aşamasında imzaladığı sözleşmenin ücret kısmının boş bırakıldığını, asgari ücretin değişen oranlarda fazlasını alacağına dair bir hükme yer verilmediğini, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde ücret ve ödeme şeklinin düzenlendiği ve düzenlemede işçinin aylık brüt ücretinin asgari ücretin yüzde kaç fazlası olacağının belirtilmediği, tekrar yazılan müzekkerelerde de oran belirlenen sözleşmenin gönderilmediği, taraflarca da sunulan sözleşme olmadığı, davacının ücretinin asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince taraf delilleri toplanıp gerekli araştırma ve incelemenin yapıldığı, Kütahya İl Sağlık Müdürlüğü Kütahya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi tarafından sunulan davacıyla imzalanan bireysel iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğine dair hüküm bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yazışmalar neticesinde sözleşmenin 7. maddesinde ilgili kısmın boş bırakılarak bir oran kararlaştırılmadığının görüldüğü, davalı işverence davacının kadroya geçiş ücreti usulünce belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacıya kadroya geçerken işveren tarafından iki tane belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmelerden birinde ücret maddesini belirleyen yüzde fazlası oranı boşken, diğerinde ücret asgari ücretin yüzde fazlasının oran kısmının dolu olarak belirlendiğini, dosyaya yüzde kısmı boş olan sözleşme sureti sunulduğunu, iki sözleşme aslının da dosyaya kazandırılarak inceleme yapılması gerektiğini,

2. Kaldı ki sözleşmedeki oran kısmı boş olsa dahi davacı ile aynı konumda olup kadroya geçen işçilere artış oranı uygulanarak ücret tespiti yapılırken davacıya yapılacak farklı muamelenin eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu, zira davacı tarafından kadroya geçiş sürecinde imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ve 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesinde belirtildiği üzere aynı özlük hakları ile geçtiğinin açıkça ortada olduğunu,

3. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

4. Davacının kadroya geçmeden önceki son ihale şartnamesi ve sözleşmesine göre asgari ücretin oransal fazlasını aldığından ve 696 sayılı KHK gereği ihale sözleşmeleri ile aldıkları tüm hakları ile birlikte geçiş yaptıklarından ve sonrasında da imzalanan bireysel sözleşmede de bu hakların ve tüm fer'îlerinin de korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceği yazıldığına göre davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin yüzde fazlası olacağını,

5. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

5. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin tespiti ile buna göre dava konusu fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3230, Karar No: 2012/8518, Tarih: 03.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3230 E.  ,  2012/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, davacının ihbar  ve kötüniyet tazminatı ile  ücret ve ikramiye   alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece  ispat edilemeyen kötüniyet tazmiantı ile  ikramiye alacaklarının reddine,  ihbar tazminatı ve ücret alacağının ise kabulüne karar verilmiştir.

2.Somut olayda işyerinde müdür olarak çalışan davacının iş sözlmesinin feshi konusunda,  usulünce yapılmış bir fesih işlemi ile bunun somut dayanakları tam olarak ortaya konulamamıştır.  Mahkemece  ihbar  tazminatı ve ücret alacağının belirlenmesi yerinde ise de ikramiye alcağı konusunda çalışanlara ikramiye başlığı alttında ödeme yapıldığı, tanık beyanlarının da aynı yönde olduğu dikkate alındığında ve davacının bu çalışanlardan ikramiye yönünde  ayrık bir durumu olduğuda işverence  ortaya konulmadığına göre davacı içinde ikramiye alacağının hesaplanması gerekir.

3-Davalı işverenin  tüm aşamalarda ileri sürdüğü  davacıya yapılan  avans ödemesi ile ilgili  takas-mahsup defi dikkate alınmamıştır. Dosyadaki bir  kısım bilanço fotokopisi belgelerde   davacının 5000,00 TL avans aldığına dair bilginin işyerinin resmi kayıtlarından araştırılarak bu şekilde bir avans ödemesi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise geri ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi, gerektiğinde bilirkişi marifeti ile inceleme yapılarak bu durumun açıklığa kavuşturulması gerekir. Avans alındığının belirlenmesi durumunda   geri  ödemesi yapılmamış ise bu durumda işverenin takas-mahsup definin dikkate alınarak davacının bakiye ihbar tazminatı, ücret ve ikramiye alacağı bulunup bulunmadığının  saptanması gerekirken eksik incelme ile  sonuca giidlmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.05.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10178, Karar No: 2016/333, Tarih: 13.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10178 E.  ,  2016/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/294050

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2008/144 (E) ve 2013/171 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısı, sanık İ.. I.. ve müdafii ile sanık H.. K.. müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay öncesinde sanık H.. K..'ın eşi R...'nin, S... K... isimli kişi tarafından kaçırılacağını öğrenen sanıkların araçla, mağdurların bulunduğu yere geldikleri, mağdurların sanıkların farları sönük vaziyette seyir halinde kendilerinin bulunduğu noktadan geçip gittiğini görmeleri üzerine merak saikiyle aracın gittiği yöne doğru araçlarıyla gittikleri, sanıklar tarafından yola kurulan barikat nedeniyle geriye dönmeye başladıklarında, pusuda bekleyen sanıkların, mağdurları R...'yi kaçırmaya gelen kişiler olabileceği düşüncesiyle olay saatinde mağdurların içerisinde bulunduğu araca farklı silahlarla ateş ettiklerinin anlaşılması karşısında; meydana gelen olay ile ilgili olarak, olay günü ve saatine uygun tarih ve saat tespitiyle olay günündeki şartlar gözetilerek, sanıklar ile mağdurlar hazır edilmek suretiyle tatbiki ve temsili keşif yapılarak, ateş edilen yerler, atış mesafeleri, olay esnasında tarafların bulundukları konumlar, kovanların düştükleri yerler ile mağdurların bulunduğu yerden, sanıkları ve ellerinde ne tür bir silah olduğu teşhis etme imkanlarının bulunup bulunmadığı, hangi sanığın elinde tabanca/tüfek olduğu tespiti ile sanıkların bulunduğu yere göre, mağdurlara yönelik atışları nedeniyle isabet almalarının mutlak ve kaçınılmaz olup olmadığının belirlenip, sonucuna göre sanıkların eylemlerinin vasfının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, sanık İ.. I.. ve müdafii ile sanık H.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince hükümlerin (BOZULMASINA), 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8962, Karar No: 2014/9705, Tarih: 14.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/8962 E.  ,  2014/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

ör örgütünün propagandasını yapma suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında;... Ağır Ceza Mahkemesiyle... Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve... Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2014 gün ve 2014/75 E. 2014/133 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21790, Karar No: 2012/5809, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21790 E.  ,  2012/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanıklar ..., İsa ve Ömer haklarındaki ve sanık ... hakkında müşteki Emine'yi yaralama eyleminden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının miktarına göre kararlar kesin nitelikte bulunduğundan sanıklar İbrahim ve ... müdafiinin, O yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz taleplerinin CMUK'nun 317 maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında katılan ...'i yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında katılan ...'yı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Katılanın Ereğli ... Hastanesi tarafından düzenlenen 22.02.2007 tarihli raporda katılanın “burun kökünde sıyrık ve çizik, göz çevresinde hafif hematom, sol gözde ön kamarada total hifema, fundus izlenemediği, retina dekolmanı olabileceği"nin tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26/03/2007 tarihli raporunda geçici raporunda tespit edilen bulgulara göre yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği kanaatinin bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 12.12.2007 tarihli raporunda ise; bu bulgular ve olay tarihli grafisine göre, katılanın burun kemiğinde kırığa ve sol göz total hifemaya neden olan yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği kanaatinin bildirildiği,

katılanın aşamalarda değişmeyen beyanında; sırtına birisinin vurması üzerine arkasına

döndüğünde yüzüne Kerim'in çekiçle vurduğunu açıkladığı, tanık beyanlarına göre sanık ...'in elinde tahta sopa olduğu anlaşılmakla; katılanın gözünden ve burnundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralama eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirilmediği, katılanın başka bir yaralanması tarif edilmediğinden ve sanığın katılana tahta sopa ile vurduğu sabit olduğundan eyleminin katılanı silahtan sayılan sopa ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralama suçuna uyduğu, eyleminin TCK'nun 86/2, 86/3-e madde ve fıkralarındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 86/1. maddesine göre mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4713, Karar No: 2011/7232, Tarih: 28.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/4713 E.  ,  2011/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tasarrufun İptali-Ali Konutu Şerhi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.28.04.2011 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkeme malik olmayan eşin "zımnen rıza göstermesi" gerekçesi ile aile konutunun satışının "açık rıza" alınmadan yapılan satışına yönelik davayı reddetmiş bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 194 f.I hükmünde yer alan "açık rıza" sözcüklerini yargı organlarının içtihaden "zımnen rıza" şekline dönüştürmesi anayasal yetki kullanımı ile bağdaşmaz.

Açık rıza yokluğu işlemi "kesin hükümsüz" kılar. İsviçre öğretisinin yanı sıra Türk öğretisindeki baskın görüş de bu istikamettedir.

Aksi düşünce, Türk Medeni Kanununun 194.madde hükmüne dayalı yasama organının "malik olmayan eşi koruma düşüncesinin" pratikte uygulanamaz duruma düşürüleceği kanaatini edinmemize sebebiyet vermektedir.