muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3871, Karar No: 2014/5250, Tarih: 02.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3871 E.  ,  2014/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAĞIZMAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2010/68-2013/352

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Y.. K.. Köyü çalışma alanında bulunan 151 ada 1 parsel sayılı 38.375,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.. Ş.. adına tespit ve tescil edilmiştir. 26.3.2010 tarihinde yapılan satışla İ.. Ş.. tapu maliki olmuştur. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerden olduğundan tapusunun iptali ile ham toprak vasfıyla adına tescile karar verilmesini istemiştir. Mahkemece taşınmaz dere yatağı olarak kabul edilerek dere yatakları tescile tabi olmayacağı ve davacıda adına tescil talep ettiğinden talebe bağlılık ilkesi gereği davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dosyada bulunan ziraat ve jeolog bilirkişi raporundan taşınmazın dere yatağında kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulüde bu doğrultudadır. Dere yatakları tescile tabi değildir. Davada davacının tapu iptal koşulları oluşmuş ancak tescil koşulları oluşmamıştır. Çoğun içinde azda olduğundan mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazın tapusu iptal edilerek dere yatağı vasfı ile tescil harici bırakılmalıdır. Bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5711, Karar No: 2018/7626, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5711 E.  ,  2018/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden dolayı kabahatli Ömer Keskin hakkında 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi gereğince 5,75 Türk lirası geçiş ücreti ve 57,50 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ...... Başmühendisliğinin 19/10/2016 tarihli ve UA 2654933 sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/6448 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2017 gün ve 10535 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2017 gün ve KYB. 2017-64701 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

./..

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

./..

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... . CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; ... . CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve ... . CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/6448 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan ... plaka sayılı aracın 13/02/2015 ve 16/02/2015 tarihlerine ait ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2016/6448 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3562, Karar No: 2013/22744, Tarih: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3562 E.  ,  2013/22744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.03.10.2013(Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Konutun, "aile konutu" olarak özgülendiği tartışmasızdır. Aile konutunun hak sahibi eş tarafından devri, konut üzerindeki hakların sınırlanması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. (TMK. m. 194/1) Açık rıza alınmadan yapılan tasarruf işlemi, rızası gereken eş bakımından bağlayıcı değildir. Konut üzerinde hak sahibi olan davalı (koca)'nın, ortağı olduğu limited şirketin borçlarına karşılık, davalı ... lehine 30.4.2004 tarihinde 180.000 TL. bedelle, 1.8.2005 tarihinde 75.000 TL. bedelle ve 17.7.2005 tarihinde 110.000 TL. bedelle sırasıyla birinci, ikinci ve üçüncü derecede ipotek koydurduğu anlaşılmaktadır. İpotek, hak sahibine taşınmaz malı sattırarak, değerinden alacağını elde etmek yetkisi tanıdığından, mülkiyeti sınırlayıcı bir tasarruf işlemi niteliğindendir ve diğer eşin açık rızasına bağlıdır. (TMK. m. 194/1) İşlemden önce, işlem sırasında ve işlemden sonra davacı eşin açık rızasının alınmadığı görülmektedir. Bu halde, davalı Bankanın kazanımı, ancak iyiniyetli ise korunabilir. (TMK. m. 1023), İşlem sırasında taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili şerh bulunmadığı doğrudur. Şerhin varlığı, taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerinin "iyiniyetini" bertaraf eder. Ancak şerh bulunmasa bile, taşınmazın "aile konutu" ve işlemin tarafının evli olduğunu, o taşınmaz üzerinde sonradan hak kazananlar biliyor veya bilmesi gerekiyor ise, iyiniyet iddiasında bulunamazlar.Davalı banka, tacirdir. Her tacir, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür. (TTK. m. 20/2) Bu yükümlülük, alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın fiili ve hukuki durumunu bilmeyi de gerektirir. Kendisinden beklenen bu özeni göstermemiş ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. (TMK. m. 3/2) Kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak olanın kötüniyetinin ispatı da gerekmez. (14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı İçt. Bir. Kararı.) Davacı ile eşinin 1999 yılından bu yana fiilen ayrı yaşadıkları, dava konusu taşınmazda o tarihten bu yana davacı ve çocuklarının oturduğu gerçekleşmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının "ipotek tesisinden haberinin olduğu" da kabul edilemez. Bu bakımdan davacının açık rızası alınmaksızın tesis edilen ipoteğin iptaline karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır. Açıklanan sebeple sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/16065, Karar No: 2015/29779, Tarih: 19.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/16065 E.  ,  2015/29779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/387659

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2011

NUMARASI : 2011/23 (E) ve 2011/572 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 gün, 248-251 sayılı ve 20.10.2009 gün, 2009/89-243 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere ceza yargılamasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma

yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin uygulama yerinin dosya kapsamında toplanan kanıtlara göre mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olduğundan, sanıkların atılı suçu birlikte işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında sanık G.. S..'nun sorgusu da yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Sanık M.. U..'un aşamalarda “Diğer sanık Gürsoy ile G.. S..'nun annesi ve babası'nın evlendirme ve dişlerinin yaptırma beyanı ile kendisine bir kısım belgeler imzalattırdıkları, resmi olarak şirketin yöneticisi olarak gözüktüğü ancak kendisinin işçi olarak çalıştığı, suça konu belgedeki imza ve yazının kendisine ait olduğu ancak bu şirket ve diğer şirketlerin fiili yöneticisinin olan G.. S..'nun belgeyi getirip hazırladığı, imzaladıktan sonra işçi olarak çalışmaya devam ettiği” yönündeki savunması, soruşturmada tanık

olarak beyanına başvurulan muhasebeci E.. K..'ın sanık Mümün'ün işçi olarak çalıştığını beyan ederek sanığın savunmasını doğrulaması, aynı yeri kiralayan ... Limited şirketinin yetkilileri olarak gözüken O.. K.., N.. Y.. ile G.. S..'nun anne ve babası Hasan ve N.. S..'nun dinlenmemiş olmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından G.. S.., H.. S.., N.. Y.., N.. S.. ile E.. K..'ın dinlenilmesi suretiyle şirketin fiili yetkilisinin kim olduğunun belirlenmesi ve sanık Mümün'ün suç kastının değerlendirilmesi, TCK'nun 207. maddesindeki özel belgede sahtecilik suçunun oluşumu için, suça konu sahte özel belgenin kullanılmasının yeterli olduğu, sözkonusu belgenin verildiği kişi veya kurumun suçun oluşumuna etkisi olmadığı hususu da dikkate alınarak bilirkişiye imza incelemesi yaptırılıp rapor alındıktan ve iğfal kabiliyetinin tesbiti amacıyla suça konu özel belgenin getirtilip duruşmada incelenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Adli emanette kayıtlı suça konu belge hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

19.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8847, Karar No: 2016/9700, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8847 E.  ,  2016/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adaylarının bakımevine yerleşmeden önceki daimi yerleşim yerleri adreslerinin ... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adaylarının 2002 yılından bu yana ailelerinin yanından ayrıldıkları, bu tarihten itibaren bakımevinde kaldıkları, sürekli bakım ve gözetimlerinin bakımevinde gerçekleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Her ne kadar TMK 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından kısıtlı adaylarının 2002 yılından beri Kurum bakımında oldukları, 2008 yılından beri de ... Rehabilitasyon Merkezinde kaldıkları, bakım ve gözetimlerinin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği, dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulundukları anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10667, Karar No: 2014/13709, Tarih: 08.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10667 E.  ,  2014/13709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/378-2013/613

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2.maddesinde “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder. (Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.) Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise; "2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Ancak, mahkemece, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan takipte, yapılan ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale tarihi itibariyle yürürlükte olan İİK.nun 134/2.maddesine göre ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek yüzde yirmi oranında para cezasına karar verilmesi (her ne kadar hesaplamada %10 esas alınarak 17.460 TL belirtilmiş ise de, bu durum infazda tereddüt oluşturacağından) isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.10.2013 tarih ve 2013/378-613 sayılı ilamının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin ikinci satırındaki “% 20 si” ibaresinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "% 10 u" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10136, Karar No: 2007/10642, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10136 E.  ,  2007/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman savına dayalı tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil Orman Yönetimi ve davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Kösebucağı Beldesi Fatih Mahallesinde davalılar adına kayıtlı 145 ada 37 parselin orman sayılan yerlerden olduğunu, daha önce Orman Yönetimince Kadastro Mahkemesinde açılan davanın keşif gideri yatırılmaması nedeniyle reddedildiğini, bu kararın davada taraf olmayan Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmayacağını belirterek taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, Orman Yönetimi de davaya müdahil olmuş mahkemece davanın reddine dair verilen karar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi Zübeyde Çakır tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır.Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya

konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı ) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli Memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.