muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/19068, Karar No: 2020/2982, Tarih: 13.02.2020

b)İddianamede, TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması istenmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, kurulan hükümde iddianamede gösterilmeyen TCK'nin 87/3.maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

c) Katılanın oluşan kemik kırığının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak istem gibi BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ... ..., katılan ... ... ve katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:

Sanık ...'in katılanlara laf atması nedeniyle çıkan tartışma sonrasında arkadaşı olan diğer sanık ...'ın da bıçakla kavgaya katılarak destek vermesi üzerine fikir ve eylem birliği içinde katılanları yaraladıkları olayda; sanık ...'in oluşan en ağır neticeden TCK'nin 37. maddesi uyarınca TCK'nin 86/2-3-e ve TCK'nin 86/1-3-e ve TCK'nin 86/1-3-e,87/3. maddelerinden sorumlu tutulması gerektiği ve bu suçlarında uzlaşma kapsamında bulunmaması nedeniyle, tebliğnamede yer alan uzlaşma ile ilgili bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ...'in katılanlara laf atması nedeniyle çıkan tartışma sonrasında arkadaşı olan diğer sanık ...'ın da bıçakla kavgaya katılarak destek vermesi üzerine fikir ve eylem birliği içinde katılanları yaraladıkları olayda; sanık ...'in oluşan en ağır neticeden TCK'nin 37. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, eylemlerinin basit yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulamalar yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 13.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21322, Karar No: 2007/3623, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21322 E.  ,  2007/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ..... ile davalı, ... Genel Müd. vekili Avukat ...... aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 13.10.2006 gün ve 1166/2420 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Oda Kaydı, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21997, Karar No: 2013/1141, Tarih: 24.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/21997 E.  ,  2013/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ....000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

HUMK.'nun 438.maddesi uyarınca tebligat gideri bulunmadığından, davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verildi.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacı kooperatife ait 26 konut ve davalıya ait konutun da bulunduğu toplam 53 konutun yer aldığı ... – ..... mevkiinde ....03.2006 tarihinde heyelan meydana geldiği ve evlerin boşaltıldığını, durumun aciliyeti nedeniyle davacı kooperatifçe iyileştirme projesi hazırlatılarak hayata geçirildiğini, maliyetlerin eşit oranlara bölünerek 30.000 TL olarak tespit edildiğini, davalının da kendi payına düşen bedeli davacıya ödemesi gerektiğini belirterek şimdilik ....000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; imalatların sadece davacının güvenliği için gerekli olduğunu, davacının kendi kusuruyla yarattığı zarara davalının da katılmasını isteyemeyeceği, taleplerini ve miktarını haklı gösterecek hukuki sebep bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davalıya ait konutun heyelan için alınan tedbirlerden yararlanır konum ve topoğrafya dışında bulunduğu, ıslah tedbirlerinden yararlanmadığı, davalı konutunun alt kotlarının ormanlık alanda bulunmasının heyelan riskini doğal olarak önlediği, davacının aldığı tedbirlerin davacı yararına olmadığı, bu nedenle giderlere katılmasının sözkonusu olamayacağı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan kök raporda; "kuzey yöndeki tek sıra fore kazık uygulama projesinin davalıya yarar sağlamadığı, güneydeki çift sıra fore kazık uygulaması ve güneyde üst katlarda blonlu isnat duvarı yapımının ise taraflara müştereken avantaj sağladığı ve zorunlu olduğu" açıklanmış, aynı raporun sonuç kısmında ise, "kooperatifçe yapılan ıslah tedbirlerinden davalının konutunun yer aldığı ........ heyelan kapsamı dışında kaldığından, masraftan pay düşmeyeceği" belirtilmiştir. Kök raporda kendi içindeki bu çelişki giderilmek üzere alınan .... ek raporda; "davalıya ait konutun blonlu isnat duvarı dışındaki imalatlardan dolaylı olarak yararlandığı, bu nedenle davacı tarafından yapılan tedbirlerin alınmaması halinde heyelanın davalının bulunduğu yere de sirayet edeceği, benzer dava dosyalarındaki bilirkişi raporları da dikkate alındığında, davalının evinin blonlu isnat duvarından fayda sağlayacağı, heyetlerinin de aynı görüşte olduğu" bildirilmiştir. Bu rapordan sonra mahkemece alınan .... ek raporda ise; "kooperatifin yaptırdığı heyelanı önleme tedbirlerinin, bölgede fiilen heyelan meydana gelen alanda faydalı ve zorunlu olmakla birlikte, konumu itibariyle davalının konutuna direkt fayda sağlamadığı" bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, alınan kök rapor ve ek raporların kendi içinde ve birbirleriyle çelişkili olduğu gözetilerek bu çelişki giderilmek üzere yeniden bilirkişi incelemesi yapılmak ve davalının konumu değerlendirilerek, davacı tarafından yapılan imalatlardan faydalanıp faydalanmadığı, ya da hangilerinden faydalandığı kesin olarak belirlenerek karar verilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4616, Karar No: 2024/489, Tarih: 22.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4616 E.  ,  2024/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

TARİHİ 14.04.2022

SAYISI : 2020/1195 Esas, 2022/538 Karar

DAVALILAR :1-Bozyayla Holding A.Ş. Temsilcisi ...

2-Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT)

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/471 E.,2018/148 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Yayla" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin "BOZYAYLA" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek başvurunun bazı mallar yönünden kısmen reddine karar verildiğini, davalı şirketin bu karara itirazı sonucu dava konusu YİDK kararıyla kısmi ret kararının kaldırıldığını, oysa taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas bulunduğunu ileri sürerek YİDK'ın 2016-M-9670 sayılı kararının iptali ile dava konusu başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu “bozyayla” markası ile davacının “yayla” ibareli markaları arasında, görsel, işitsel, kavramsal ve anlamsal açıdan bir benzerlik bulunmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, başvuruya konu ibarenin davalı şirketin ticaret ünvanında da yer aldığını, aynı zamanda davalı şirket yetkilisinin soyadı olduğunu, diğer taraftan BOZYAYLA ibaresinin Türkçe’de yaygın olarak kullanılan ve aynı zamanda bazı yerleşim birimlerine verilen bir ad olduğunu, Ağrı, Çorum ve Erzincan gibi illerde BOZYAYLA ilçelerinin yer aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TÜRKPATENT YİDK’nın 10.10.2016 tarih, 2016-M-9670 sayılı kararının 29,30,31,36,39 sınıflar yönünden iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile TÜRKPATENT YİDK'nın 10.10.2016 2016-M-9670 sayılı kararının 29. sınıfta "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri, (tereyağ dahil) yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş, her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuruyemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları, patates cipsleri, 30. sınıfta kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, ekmek, simit, poğaca, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül, bal, arı sütü propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz hububattan, (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç, pekmez, 31. sınıfta işlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar, canlı hayvanlar, (kuluçkalık yumurtalar döllenmiş yumurtalar dahil) 36. sınıf sigorta hizmetleri, finansal ve parasal hizmetler, gayri menkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri, gümrük müşavirliği hizmetleri, 39. sınıf kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetleri ve kara, deniz, hava taşıtlarının kiralanması hizmetleri, tur düzenleme, sehayat için yer ayarlama, sehayetle ilgili bilet sağlama, kurye hizmetleri, araba parkları, hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri, tekne barındırma hizmetleri, boru hatları ile taşıma hizmetleri, elektrik dağıtım hizmetleri, su temin hizmetleri, taşıt ve malları kurtarma hizmetleri, malların depolanması, paketlenmesi ve sandıklanması hizmetleri, çöplerin depolanması ve taşınması hizmetleri, atıkların toplanması ve taşınmazları hizmetleri" yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, markaların işitsel, anlamsal ve kavramsal olarak farklı olduklarını, diğer taraftan davalı şirket vekille temsil olunmamasına rağmen davanın kısmen reddi nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinin sadece müvekkili lehine olması gerekirken diğer davalı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "BOZYAYLA" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Yayla" asıl unsurlu markaları arasında, başvuru kapsamında kalan ve uyuşmazlık konusu olan 29., 30, 31, 36. ve 39. sınıf mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olduğu, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "Yayla" ibaresinin, dava konusu başvuruda da aynen kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen ibarenin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2016/1840 E., 2018/4657 K. sayılı ilamında da "Şenyayla" ibareli başvurunun davacının "Yayla" asıl unsurlu markalarıyla benzer kabul edildiği anlaşılmakla davalı ... vekilinin sair istinaf itirazlarının esas yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, ancak davalı şirket yargılama sırasında vekille temsil edilmediğinden davanın kısmen reddi nedeniyle davalı şirket yararına da olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının yerinde görüldüğü gerekçesiyle davalı ... vekilinin sair istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu edilen marka ile itiraza mesnet gösterilen markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca aranan şartların gerçekleşmediğini, dava konusu "bozyayla" ibareli marka mesnet gösterilen "yayla" ibareli markalar ile görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, YİDK’nın kararı hukuka uygun olduğundan davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmi kabulün usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava ,YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4624, Karar No: 2010/6435, Tarih: 24.08.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4624 E.  ,  2010/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'un yargılanmaları sırasında; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle; adli ara verme nedeniyle CMK.nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi ceza heyetince incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2009 gün ve 2009/540 E. 2009/458 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/08/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11951, Karar No: 2011/4822, Tarih: 21.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11951 E.  ,  2011/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesine dayalı tevdi mahalli tayini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12175, Karar No: 2013/17024, Tarih: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12175 E.  ,  2013/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti ile 31. gün ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı asil ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 1997 yılından iş sözleşmesinin fesih edildiği 20.11.2006 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ilk önce şef olarak çalışmaya başladığını ve 2003 yılında üretim müdürü olduğunu, en son net 5.142,00 TL brüt ücret aldığını, normal çalışma süresi 09.00-18.00 olmasına rağmen hafta içi sürekli 21.00'e kadar çalıştığını, kendisine fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini, her ay en az Cumartesi günü çalıştığını, bunu karşılığı olarak ta fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, dini bayram çalışma alacaklarının ödenmediğini, 31 çeken aylarda 31. gün ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve 31. gün alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının Ocak 2000 dönemine kadar üretim şefi, Ocak 2000-2003 arası Üretim Müdür yardımcısı ve işten ayrıldığı 20.11.2006 tarihine kadar üretim müdürü olarak çalıştığını, davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleyecek konumda üst düzey yönetici olarak çalıştığını, dolayısıyla davacının fazla mesaiye hak kazanmadığını, davacının ücretinin aylık olarak ödendiğini, dolayısıyla 31. gün ücretine hak kazanmadığını, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının yüksek ücretle çalıştığı belirtilerek yılda 270 saatin aylık ücretin içinde olduğu kabul edilmiş ve yıllık 270 saatin karşılığı olarak aylık 22.5 saat fazla çalışma süresi düşülerek yapılan hesaplama seçeneğine göre karar verilmiştir. Fazla çalışma ücreti isteğinin kısmen kabulüne, 31. gün ücretinin reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde her iki taraf temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.