muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10662, Karar No: 2012/11861, Tarih: 31.05.2012

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının çalıştığı davalı üniversiteye ait büfede 01.01.2008 ve 30.06.2008 tarihleri arasında yapılan sayımda açık çıkması üzerine iş sözleşmesi işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/8538 soruşturma nolu dosyasında bulunan bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de dosya içeriğine göre, olay tarihinde büfede açık meydana geldiği sabittir. Açığın meydana geldiği söz konusu bilirkişi raporunda da belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda, zimmet edildiği iddia edilen tekel mamullerinin şirket tarafından teslim edilmiş olduklarına dair belge bulunmadığı, yapılan eksik ve noksan tespitlerin sadece şirket yetkililerince yapılan tek taraflı bir tespit olduğu, bu tespitlerde karşı tarafın imzasının bulunmadığı, bilanço kayıtlarında tekel mamullerine ilişkin herhangi bir kayda rastlanılmadığı, olağan dışı gider ve zararlar hesabında görülmediği belirtilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda işaret edildiği gibi açık malların muhasebe kayıtlarına işlenmemiş olması görevlilerin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Açık bulunduğu kabul edildiğine göre, açığın meydana gelmesinde kimlerin sorumlu tutulması dolayısıyla hangi görevlilerin hangi sebeplerden ötürü kusurlu oldukları yönünün açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. . Başka bir deyişle açığın meydana gelmesinde kimlerin kusurlu olduğu belirtilmelidir. Bu yön açığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi doğru bulunmamıştır.

Somut olayda mahkemece yapılacak iş; muhasebeci, işletme uzmanı ve iş hukuku uzmanı bilirkişi ile gerekirse işyerinde keşif yapılmak suretiyle tüm kayıt ve belgelerde inceleme yapılarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınması ve tüm delilerin birlikte değerlendirilmesidir. Devamında feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının kusuru olmasa dahi şüphe feshi şartlarının oluşup oluşmadığı da nazara alınarak hüküm kurulmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5787, Karar No: 2021/13898, Tarih: 01.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/5787 E.  ,  2021/13898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, alınan ihbar üzerine önleme araması kararına istinaden sanığın sürücülüğünü yaptığı Yeni Midyat isimli otobüsün durdurulduğu ve otobüste yapılan aramada arka koltuk üzerinde görünür vaziyette ve sandık kısmında toplam 50 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; aramanın usulüne uygun olduğunu ve sanığın soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile verdiği ifadesinde sigaraların kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine aramanın usulsüz olduğundan bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15019, Karar No: 2019/21914, Tarih: 28.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15019 E.  ,  2019/21914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın sabıka kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın 07/10/2008 tarihinde kesinleştiği, bu dosyanın suç tarihinin ise 30/01/2015 olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin fazlasıyla geçtiği, dosyada sanığın denetim süresi içerisinde başka bir suç işlediğine dair bir bilgi ve belgenin de bulunmadığı, sanığın sabıkasının silinme koşullarının suç tarihinde gerçekleşmiş olduğu, bu nedenle sanığın sabıkasız olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımların veya 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilip verilmemesinin buna göre değerlendirilmesi gerekirken, sanığın sabıkasının olduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, uzun süredir mağdure eşinin süreklilik arzeder biçimde kendi ailesini küçük düşürücü laflar söyleyerek incittiğini, ailesini ziyarete gitmek istemediğini, sorunlar çıkarttığını, ailesinin pis koktuğunu söyleyerek hakarette bulunduğunu beyan etmesi ve bu iddianın aksinin ispatlanamaması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31066, Karar No: 2015/31700, Tarih: 09.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31066 E.  ,  2015/31700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/328-2015/115

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan .. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. ve Tic. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9313, Karar No: 2015/9564, Tarih: 29.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9313 E.  ,  2015/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/335-2013/823

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......... 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.09.2013 gün ve 335-823 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere

Dava konusu 157 ada 18 parsel sayılı taşınmazn ilk tesisinden itibaren tüm maliklerini gösterir tedavüllü çap kayıtlarının (mülkiyet durumunu gösterir tapu kayıtları) ilgili Tapu Müdürlüğünden istenmesi, geri çevirmeyle istenen hususların eksiksiz evrak arasına alınıp-alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4005, Karar No: 2016/4504, Tarih: 14.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4005 E.  ,  2016/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

: ...

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı-karşı davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı-karşı davacı vekili 03.03.2015 tarihli duruşmada hâkimin ihsası reyde bulunduğu gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuş, aynı gün sunduğu dilekçeyle özetle; [Davacı tarafın açtığı tazminat davası üzerine hâkimin tensip kararı ile teminatsız olarak taşınmazlar üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verdiği, karşı dava olarak açmış oldukları dava da ise ihtiyati tedbir talebinin reddedildiği, şartlar aynı olduğu halde karşı tarafın talebinin kabul, kendi taleplerinin reddedilmesinin doğru olmadığı, hâkimin tarafsızlığını yitirdiği, itirazları sonucu mahkemenin davalı-karşı davacıya ait taşınmazlar üzerindeki ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına karar verildiği, ancak bu sefer de karşı tarafın ihtiyati haciz talebinin %10 gibi düşük miktardaki teminat karşılığında kabul edildiği, ihtiyati haciz kararının açıkça hukuka aykırı olduğu, ihtiyati haciz kararında davalı karşı davacının "borçlu", davacı karşı davalının ise "alacaklı" olarak gösterilmesinin de, hâkimin tarafsız olmadığını ortaya koyduğu] gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, ret isteminde bulunan davalı-karşı davacının 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 76. maddesi gereğince, avukat, açtığı veya takip ettiği dava ve işlerde, noter tarafından onaylanan ya da düzenlenen vekâletname aslını veya avukat tarafından onaylanmış aslına uygun örneğini, dava yahut takip dosyasına konulmak üzere ibraz etmek zorundadır.

HMK'nın 36. maddesine göre reddi hâkim yoluna, taraflardan birisi veya onun nam ve hesabına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise başvurulabilir (HMK m.74).

Somut olayda, reddi hâkim yoluna başvuran davalı-karşı davacı vekiline ait vekâletnamenin dosyada olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, reddi hâkim talebinin esası incelenmeksizin bu usûlî eksiklikten reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin esası hakkında değerlendirme yapılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Somut olayda, reddi hâkim yoluna başvuran davalı-karşı davacı vekiline ait vekâletnamenin dosyada olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, reddi hâkim talebinin esası incelenmeksizin bu usûlî eksiklikten reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin esası hakkında değerlendirme yapılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/04/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15732, Karar No: 2015/10522, Tarih: 09.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15732 E.  ,  2015/10522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/348-2014/54

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedeli alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı O.. A...'nin, müvekkili davacı ile imzalamış olduğu abonelik sözleşmesine istinaden düzenlediği, 2011 yılı nisan- 2012 yılı şubat dönemleri arasındaki faturalarda, kayıp kaçak bedeli altında müvekkilinden 107.253,49 TL tahsil ettiğini, yine 2012 yılı temmuz, ağustos ve ekim aylarına ait faturalarda ise açıkça kayıp kaçak bedeli ibaresi kullanılmaksızın, tüketim bedeline dahil edilmek suretiyle kayıp kaçak bedeli alındığını belirterek, 2011 yılı nisan- 2012 yılı şubat dönemleri için tahsil edilen 107.253,49 TL ile 2012 yılı temmuz, ağustos ve ekim aylarına ilişkin olarak ise bilirkişi incelemesi ile belirlenecek miktarın, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığa konu edilen tüm fatura kalemlerinin hangi oranda yansıtılacağı hususunu belirleme ve karar verme yetkisinin tamamen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na ait olduğunu, müvekkilinin bu konudaki düzenlemeye kurul kararları ile yaptığını, kurumun ve kurulun bu düzenleme yetkisini 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve bu kanunun verdiği yetki ile çıkartılan ikincil mevzuattan aldığını, müvekkilinin bu karara uymak zorunda olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki açıklamalar esas alınarak, kayıp/kaçak bedelinin davalı kurum tarafından belirlenen bir bedel olmayıp Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından düzenlenen, 11/08/2002 tarihli ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğin 4. maddesi gereğince yürürlüğe giren bir bedel olduğu ve söz konusu tebliğ uyarınca davalı elektrik dağıtım şirketi ve diğer dağıtım şirketleri tarafından uygulanmasının zorunlu olduğu, bu nedenle davalı O.. A...'nin davacı şirkete borcunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurum’un abonelerinden kayıp-kaçak, bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak bedeli tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurum’un abonelerinden kayıp-kaçak, bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak bedeli tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, Performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükârda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Açıklanan nedenler ve ilkeler ışığında; davacının talep ettiği miktar hususunda, davacının bilirkişi raporuna itirazları da dikkate alınarak gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle, davacının ne kadar miktar alacağı olduğu belirlenerek, davanın belirlenen alacak miktarı yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenler ve ilkeler ışığında; davacının talep ettiği miktar hususunda, davacının bilirkişi raporuna itirazları da dikkate alınarak gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle, davacının ne kadar miktar alacağı olduğu belirlenerek, davanın belirlenen alacak miktarı yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7745, Karar No: 2013/5466, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/7745 E.  ,  2013/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2012 gün ve 2011/756 E, 2012/1208 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26567, Karar No: 2015/26867, Tarih: 30.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26567 E.  ,  2015/26867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 13/03/2004-24/05/2013 tarihleri arasında fabrika müdür yardımcısı olarak çalıştığını ve haksız olarak performans düşüklüğü gerekçesi ile işten çıkarıldığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; fabrika müdür yardımcısı olarak çalışan davacının işveren vekili olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tanıklarının dahi beyanlarında davacının Kıbrıstaki fabrikanın genel müdür yardımcısı olduğu ve doğrudan genel müdüre bağlı olarak çalıştığının ifade edildiği, bu nedenle davacının genel müdür yardımcısı olarak işveren vekili yardımcısı olduğu ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.