muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3288, Karar No: 2017/6953, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3288 E.  ,  2017/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, askerlik borçlanmasıyla birlikte ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacıların murisi....'nun 27/04/1982 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile yapılan askerlik borçlanmasının kabul edilerek davacılara ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacılar murisi....'nun 27/04/1982 tarihinde ... 1479 ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, yasal şartları oluştuğu anlaşıldığından davacılara muris....'ndan dolayı aylık tahsis talep tarihini (11/06/2015) tarihini takip eden aybaşı olan 01/07/2015 tarihinden itibaren ölüm aylığı (dul/yetim) bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisi....'nun 29/11/1983 tarihinde vefat ettiği, murisin 01/09/1979-30/01/1982 tarihleri arasında 2 yıl 5 ay 5434 sayılı Yasa kapsamında çalışmasının bulunduğu, 27/04/1982 tarihinde Köfte Salonu işletmeciliği faaliyetinden dolayı vergi mükellefiyetinin bulunduğu, ancak bu mükellefiyetinin aynı tarihte son bulduğu, murisin söz konusu faaliyetinden dolayı 27/04/1982 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapıldığı, faaliyetinin aynı gün son bulduğunun anlaşılmasından dolayı aynı tarih itibariyle sigortalılığının sonlandırıldığı, davacıların murislerinin askerlik hizmetini Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında borçlanmak istedikleri, ancak murisin Bağ-Kur hizmetinin bulunmaması dolayısıyla bu taleplerinin Kurum tarafından kabul edilmediği, davacılar tarafından 05/06/2015 tarihinde 1 günlük Bağ-Kur sigortalılığı ile 240 gün askerlik borçlanması karşılığında gerekli primin Kuruma ödendiği ve Kurumun söz konusu ödemeyi geçici teminat hesabında beklettiği, davacıların 11/06/2015 tarihli tahsis taleplerine Kurum tarafından verilen cevapta murisin Bağ-Kur hizmeti bulunmadığından askerlik borçlanması yapabilmelerinin mümkün olmadığının ve ölüm aylığı bağlanabilmesi için gerekli prim gün sayısı koşulunun oluşmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Somut olayda, muris....'nun köfte salonu işletmeciliğinden dolayı vergi mükellefiyetinin aynı gün içinde son bulduğu anlaşıldığından murisin faaliyetinin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Faaliyeti olmayan bir kişinin de yukarıda açıklanan yasal mevzuat doğrultusunda sigortalılığı kabul edilemez.

Yapılacak iş, muris....'nun vergi mükellefiyetine ilişkin terk dayanak ve belgelerini ilgili vergi dairesinden getirtmek, murisin faaliyetinin ne zaman ve ne şekilde son bulduğunu belirlemek, faaliyetinin bulunmaması halinde sigortalı kabul edilemeyeceğini göz önünde bulundurarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29851, Karar No: 2012/17919, Tarih: 03.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29851 E.  ,  2012/17919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kolluktaki ilk beyanında katılana ilk laf atanın kendisi olduğunu beyan etmesi ve aşamalardaki beyanlarının fırklılık göstermesi karşısında, tebliğnamenin belirtilen husustaki "bozma" istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2621, Karar No: 2010/5680, Tarih: 21.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2621 E.  ,  2010/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/279502

...'ı kasten öldürmekten sanıklar ... ile ... , işbu suça katılmaktan sanıklar ..., ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanıklar hakkında mağdurlara yönelik eylemlerinden açılan kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına ilişkin (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/05/2008 gün ve 80/124 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosyanın incelenmesinde; Anayasa'nın 40/2, 1412 sayılı CMUK.nun halen yürürlükte olan 310 maddesi ile 5271 sayılı CMUK.nun 231,234 ve 34/2 maddeleri uyarınca ilgililere yasa yolu, mercii, süresi ve şeklinin tefhimi yanında bu hususların kararda da yer alması gerektiği halde, hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şekli gösterilmediğinden, maktulden katılan ve karar tarihi itibari ile 18 yaşını doldurmuş bulunan Meziyet Işıltı ile sanık ... müdafine CMK.nun 291 maddesi uyarınca "hükmün tebliğinden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak bir beyanla hükmü temyiz edebileceği"ni gösterir açıklamalı bildirimde bulunularak tebligat evrakı ve verildiği takdirde temyiz dilekçesi ile ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte incelenmek üzere Dairemize iade edilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3459, Karar No: 2017/6096, Tarih: 02.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3459 E.  ,  2017/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı maliki olduğu 7263 parselde kayıtlı taşınmazda ifraz yaptırdığını, ifraz çalışmaları sırasında ölçüm yapıldığını, davalının ölçüme itiraz ettiğini, sınırda bulunan vişne fidanlarını kestiğini, 24/03/2013 tarihinde kazıkları söktüğünü, sınıra tel çekmesine engel olduğunu ileri sürerek davalının müdahalesinin menine, davalı tarafından dikilin ağaçların sökülmesine, sınırın kazık çakılmak sureti ile belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yaptırdığı ölçümlere göre müdahale olmadığını, ihtilafın giderilmesi için ölçüm talebinde bulunduğunu, kendisine kayma olduğu için sağlıklı bir ölçüm yapılamayacağının söylendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının müdahalesinin bulunmadığı gerkeçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13907, Karar No: 2008/13896, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13907 E.  ,  2008/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 07.07.2008 günlü dilekçesiyle mahkeme hakiminin ihsası reyde bulunup tarafsızlığını yitirdiğinden davadan çekilmesini, aksi halde reddi hakim taleplerinin kabulünü isteyerek reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Mahkeme hakimi davada reddi hakimi gerektirecek bir durumun olmadığını belirterek talebin reddini istemiş; ancak, red talebinde bulunan davalı vekilinin savunma sınırlarını açarak mahkeme hakimine suç isnadında bulunduğundan ... Savcılığına işlem yapılması amacıyla başvuracağını belirterek davadan çekindiğini belirtmiş, red ve çekinmeyi inceleyen merci, her iki istemi de koşulları bulunmadığı gerekçesi ile reddetmiştir.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hakimin reddi ve çekinmesi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8354, Karar No: 2023/2279, Tarih: 12.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8354 E.  ,  2023/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1770 Esas, 2021/1029 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2019/423 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 206511, 172191 sayılı "SADIA", "Sadia" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “SAİDE GROUP+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/106049 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından kısmen kabul edilerek başvuru kapsamıdan 29. sınıftaki bir kısım emtianın reddine, kalan emtia bakımından tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, oysa müvekkilinin 29. sınıfın tamamında öncelik hakkı bulunduğunu, müvekkilinin Brezilya menşeili bir firma olduğunu ve 150’den fazla ülkede faaliyet gösterdiğini, dünyanın en büyük üçüncü küçükbaş hayvancılık şirketi olduğunu, tanınmış SADIA markası altında 29. sınıfta yer alan birçok ürünü üretip sattığını, kurum nezdinde de 1996 ve 1999 tarihli olmak üzere 29. sınıfta tescilli SADIA markası bulunduğunu, dünyanın birçok ülkesinde de markasının tescilli olduğunu, müvekkilinin markasını 29, 30, 35. sınıflarda fiilen kullandığını, davacı markası ile davalının dava konusu SAİDE işaretinin benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, dava konusu malların gıda emtiası olmalarının da burada dikkate alınması gerektiğini, davalı markasının tescili halinde davacı markasının sulanmasının söz konusu olacağını, haksız rekabet doğacağını ileri sürerek TPMK YİDK'nın 24.10.2018 tarih ve 2018-M-9039 sayılı kararının müvekkilinin aleyhine olan kısmı bakımından kısmen iptaline ve itiraz kapsamındaki sınıflar bakımından markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; kurum tarafından yapılan inceleme sırasında çıkarılan mal ve hizmetler sonrasında başvurunun kapsamında kalan mal/hizmetler bakımından karıştırılma ihtimali bulunmadığını, kalan emtianın ortalama tüketicilerce ilişkilendirilebilecek nitelikte olmadığını, markaların aynı olmadığını aralarında farklılıklar bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının dünya çapında tanınmışlığı iddiası bakımından yeterli kanıtların sunulmadığını, yine markanın Türkiye sınırları dahilindeki tanınmışlığının da araştırılması gerektiğini, davacı sitesinden alınan URL adresinin davacının yıllık raporunu kapsadığını, dava konusu markaların benzer olmadığını ve aralarında karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının markası kapsamında yer alan 35.05. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" emtiası ile davacının 206511 sayılı markası kapsamında bulunan 29. sınıf "konserve edilmiş, kurutulmuş, pişirilmiş sebze ve meyveler, jöleler, reçeller, meyve sosları" mallarının toptan satışına ilişkin olup aralarında benzerlik ilişkisi bulunduğu, davalının markasının kapsamındaki diğer malların ise davacı markaları kapsamında yer almadığı, diğer yandan davalının markası kapsamında yer alan 29. sınıf, "Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Patates cipsleri ile 30. sınıf: Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç" mallarının davacı markaları kapsamında yer almadığı, davacının SADIA markalarının yüksek ayırt edici gücü / tanınmışlığının ispat edilemediği, dava konusu markalar arasında davalı markası kapsamında yer alan 35.05. sınıf: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) emtiası bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, kalan emtia bakımından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluşmadığı, dosya içeriği itibari ile 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasında yer alan koşulların bulunmadığı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2018-M-9039 sayılı davacının itirazının reddine ilişkin kararının 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.).” malları ile sınırlı olarak kısmen iptaline, davalı adına kayıtlı 2017/106049 nolu markasının tescil kapsamında 35

. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.).” malları ile sınırlı olarak kısmen iptaline, davalı adına kayıtlı 2017/106049 nolu markasının tescil kapsamında 35. sınıf "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” malları ile sınırlı olarak kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler bakımından ilişkilendirme ihtimalinin doğmasının mümkün olmayacağını, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin kararının hukuken hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunu kopyalamak suretiyle oluşturulduğunu, davacıya ait “sadıa” markasının Brezilya’da tanınmış olduğuna ilişkin belgeler ve markanın yurtdışında kullanımına ilişkin görsellerin İlk Derece Mahkemesi nezdinde görülen uyuşmazlık bakımından bir anlam ifade etmediğini, ilk derece mahkemesinin kanaat getirdiği üzere davacının iddialarını kesinlikle kanıtlamadığını, gerekçeli kararda yer alan 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında yapılan değerlendirmelerin çelişkili olduğunu, aynı zamanda hukuken izaha muhtaç olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, markalar arasından görsel ve işitsel olarak hiçbir ayniyet veya benzerlik bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararının kaldırılmasını, davanın tümünün reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan 35.05. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" emtiası ile davacının 206511 sayılı markası kapsamında bulunan 29. sınıf "konserve edilmiş, kurutulmuş, pişirilmiş sebze ve meyveler, jöleler, reçeller, meyve sosları" mallarının toptan satışına ilişkin olup aralarında benzerlik ilişkisi bulunduğu, davalının markasının kapsamındaki diğer malların ise davacı markaları kapsamında olmadığı, davalının başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markası arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzemediğini, aralarında farklılık bulunduğunu, başvuru kapsamında kalan mal/hizmetler bakımından ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını, 6769 sayılı Kanun kapsamındaki kümülatif şartların gerçekleşmediğini, markalar arasında çifte benzerlik ihtimalinin söz konusu olmadığını, YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik incelemeye dayana raporun kararda esas alındığını, müvekkilinin SAİDE ibareli markası ile davacının SADIA ibareli markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, markalardaki görsellerin konumlandırılması ve algılanmasının tüketiciler nezdinde farklılık göstereceği, bütünsel olarak bakıldığında farklı unsurlar içeren markaların benzerliğinden bahsedilemeyeceğini, ilk derece mahkemesince gerekçeli kararda markalar arasında benzerlik olmadığı görüşü açıkça kabul edilmişken sınıfsal benzerlik değerlendirilmesi yapılması ve bu değerlendirmenin sonucunda karıştırılma ihtimali olduğu sonucuna varılmasının hukuken sakat olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının 2017/106049 sayılı SAİDE GROUP ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının SADIA ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın reddine ilişkin TPMK YİDK'nın 24.10.2018 tarih ve 2018-M-9039 sayılı kararın aleyhine olan kısmı bakımından kısmen iptali ile itiraz kapsamındaki sınıflar bakımından markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.