muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4019, Karar No: 2020/2241, Tarih: 02.03.2020

Davalı Şirket vekili, davacının itiraza dayanak markaları ile müvekkiline ait marka başvurusunun benzer bulunmadığını, iltibasın oluşmadığını, ayrıca müvekkili şirkete ait 29. sınıf ürünleri kapsayan 1988/104244 sayılı “KOMİLİ” ibareli, 2011/105213 sayılı “KOMİLİ OLİO GUSTO” ibareli ve 2011/105159 sayılı “OLİO GUSTO” ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' markası ile davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf ve 30 sınıf malları bakımından 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının m. 8/4 anlamında tanınmışlık ve kötüniyet iddiasını ispatlayamadığı, Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptali ve hükümsüzlük koşullarının davacının 2006/31353 sayılı OLIO markası arasında 29. sınıf malları bakımından oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının, 29. Sınıf "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nev'i işlenmiş et ürünleri, kurubakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, hayvansal kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağı dahil). yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş, her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri" ile 30. Sınıf " Kahve, kakoa, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/ lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamülleri. Pekmez" malları bakımından davacının itirazının reddi yönünden iptaline, davaya konu 2014/22324 sayılı markanın yukarıda belirtilen emtialar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine,karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK'nın 297 ve 298. maddeleri uyarınca mahkeme kararları, asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçelerin neler olduğu hususlarını ihtiva etmelidir. Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası hükmü de mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiğini düzenlemektedir. Dolayısıyla gerekçe, bir hükmün olmazsa olmaz unsurudur. Taraflar, ancak kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandırıldığını anlayabilirler. Ayrıca, karar aleyhine yasa yollarına başvurulduğunda da Yargıtay incelemesi sırasında gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı denetlenebilir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay incelemesi ancak bir kararın somut olaya uygun gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Öte yandan, yazılacak kararın gerekçesiyle hüküm kısmı arasında bütünsellik esastır. Başka bir anlatımla, gerekçe ile hüküm birbirine bağlı olup, çelişki bulunmaması gerekir. Nitekim, HMK’nın 298/2. maddesinde de gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açıkça düzenlenmiş bulunmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin Dairemizin bozma ilamına uyularak verilne kararının gerekçesinde, davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' markası ile davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf ve 30 sınıf malları bakımından 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, bu nedenle

Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptali ve hükümsüzlük koşullarının davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf malları bakımından oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm tesis edildiği ve sonra hükmün devamında 29. sınıf malların yanında 30. sınıf" Kahve, kakoa, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/ lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamülleri. Pekmez" malları bakımından da iptaline karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm ile hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturacak ve infazında tereddüte sebebiyet verecek şekilde karar verilmiştir

Bu durum karşısında, mahkemece yukarıda açıklanan yasa hükümlerine ve içtihada uygun şekilde tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, gerekçe ile hüküm çelişkisi içermeyen, kendi içinde tutarlı, maddi olaya ve talebe uygun, denetime elverişli gerekçeli karar oluşturulmak gerekirken Anayasa ile 6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298. maddelerinde belirtilen unsurlardan yoksun, gerekçe ve hüküm ile hüküm fıkraları arasında çelişki içeren karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın öncelikle bu nedenle resen bozulması gerekmiştir.

2-Yine, davacı vekili Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptalini istemiş ise de hüküm fıkrası içerisinde davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' başvuru markası içerisinde bulunmayan 30. sınıf ''Her türlü un, irmikler, nişastalar.'' mallar yönünden de davacı talebini aşacak şekilde Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptaline hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

3-Bozma sebep şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7466, Karar No: 2023/1458, Tarih: 09.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7466 E.  ,  2023/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/977 Esas, 2021/1110 Karar

HÜKÜM : Dava ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/593 E., 2021/377 K.

Taraflar arasındaki yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket yönetim kurulunun yetki süresinin dolmasına az bir zaman kala kötü niyetli olarak 19.04.2018 tarih ve 2018/4 sayılı karar ile şirket ana sözleşmesinde böyle bir yetki bulunmamasına rağmen...'i aksi kararlaştırılıncaya kadar münferit imzası ile temsil ve ilzam edecek şekilde müdür atadığını, mezkur kararın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 367, 370, 375, 391 inci ve sair ilgili maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 19.04.2018 tarih ve 2018/4 sayılı yönetim kurulu kararının butlanının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin iki ortaklı olduğunu, ortaklardan birisinin davacı ..., diğerinin ise ... olduğunu, davacı yeminli mali müşavir olduğundan yasa gereği şirketin yönetim kurulunda görev üstlenmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle şirketin yönetim kurulunda görev yapabilecek yegane ortağın eski yönetim kurulu başkanı ... olduğunu, ...'ın tek kişiden oluşan yönetim kurulu başkanı iken yasadan doğan yetkisi çerçevesinde...'i şirkete müdür olarak atadığını, davacının kendisinin yasal olarak şirket yönetim kurulunda görev alamaması ve bu arada diğer ortağın da şirketi temsil etmesini istememesi nedeniyle gerek bankalara olan borçların ödenmesi ve gerekse sözleşme ile üstlenilen projelerle ilgili arsa sahiplerine karşı üstlenilen taahhütlerin yerine getirilmesinin tehlikeye girdiğini, davacının iddialarının aksine şirketin esas sözleşmesinde yönetim kurulunun şirkete müdür atamasına engel bir hüküm bulunmadığını,...'in müdür olarak atanmış olmasında yasaya aykırılık olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirket ana sözleşmesi ile şirketin işleri ve idaresinin genel kurul tarafından seçilecek 2 üyeden oluşan yönetim kurulu tarafından yerine getirileceğinin belirlenmesine rağmen dava konusu 19.04.2018 tarihli yönetim kurulu kararı ile şirketi temsil yetkisinin yönetim kurulu üyeleri dışında 3 üncü bir kişiye devredildiği, bu durumda ana sözleşmedeki temsil hükümlerine aykırı şekilde davacı ortağın şirketin temsil ve ilzamında yer almaması sonucunu doğuran söz konusu kararın, şirket paydaşları yönünden eşit işlem ilkesine aykırı olduğu gibi pay sahiplerinin vazgeçilmez nitelikteki yönetime katılma haklarını ihlal edip, bunların kullanılmasını kısıtlayan nitelik taşıdığının anlaşıldığı, söz konusu kararın 6102 sayılı Kanun'un 391 inci maddesi uyarınca batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; delillerin toplanmadan karar verildiğini, şirketin yönetim kurulunun bir üyeden oluştuğunun Ticaret Sicili Gazetesi ile sabit olduğunu, Mahkemece, yönetim kurulunun iki üyeden oluştuğu ve diğer üyenin kararda imzasının bulunmadığı gerekçesiyle hatalı şekilde aleyhe hüküm kurulduğunu, bu nedenle Mahkeme kararının gerekçesinin hatalı olduğunu, dolayısıyla ..., tek kişiden oluşan yönetim kurulu başkanı iken yasadan doğan yetkisi çerçevesinde...'i şirkete müdür olarak atadığını, diğer taraftan 6102 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası hükümlerine nazaran yönetim kurulunun temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebileceğini, şirkete müdür atanmasının, genel kurulun değil; yönetim kurulunun görev ve yetkisinde olduğunu, dolayısıyla eski yönetim kurulu başkanı tarafından... isimli kişinin müdür olarak atanmasında yasaya aykırılık bulunmadığını, müdür atanmasının, yönetim kurulunun devredilmez ve vazgeçilmez görev ve yetkisi içerisinde olduğunu ileri sürerek ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin yönetim kurulunun tek kişiden oluştuğu, şirketin yönetim kurulu başkanı olarak ...'ın görev yaptığı, 19.04.2018 tarihli yönetim kurulu kararıyla ...'in şirkete müdür olarak atandığı, 6102 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yönetim kurulunun müdür atanması hususunda yetkisinin bulunduğu, bu yetkinin 6102 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde, yönetim kurulunun devredilemez ve vazgeçilemez görev ve yetkileri arasında sayıldığı, bu halde yasa ya da ana sözleşmeye aykırı bir durum bulunmadığı gibi yönetim kurulu kararının butlanını gerektirir bir sebebin de olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı şirket yönetim kurulunun görev süresinin dolmasına az bir zaman kala art niyetli olarak şirket ana sözleşmesinde yetkisi bulunmamasına rağmen dava dışı...'i firmaya münferit imza mukabilinde temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atadığını, söz konusu kararın ... tarafından alındığını, ilgili süreç itibariyla ... ile müvekkili arasında muhtelif ihtilaflara bağlı anlaşmazlıkların varlığı düşünüldüğünde bu aşamada alınan kararın objektif olacağının beklenemeyeceğini, karar alınmasından evvel taraflar arasında husumetin varlığının mevcut olduğunu, devir yetkisini düzenleyen 6102 sayılı Kanun'un 367 nci maddesinin yetkinin kullanılmasını şirketin esas sözleşmesinde bu konuda bir hüküm bulunmasına bağladığını, sözü edilen nitelikte bir hükmün şirketin esas sözleşmesinde yazılı olmadığını ileri sürerek ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 19.04.2018 tarihli 2018/4 sayılı yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/706, Karar No: 2013/706, Tarih: 24.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/706 E.  ,  2013/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sırasında; Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2012 gün ve 2012/472 E. 2012/397 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın HSYK'nın 30/11/2012 gün ve 2891 sayılı Kararı uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8070, Karar No: 2011/3201, Tarih: 03.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/8070 E.  ,  2011/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

08.10.2008 tarihli celsede uyulmasına karar verilen 12.05.2008 tarihli bozma ilamı gereğince zayi edilen 28.12.2005 tarihli kısa kararın yer aldığı duruşma tutanağının yeniden ihya edilmeden ve yeniden bir hüküm kurulmadan dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi ve yeniden yapılan 12.11.2008 tarihli duruşma tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK 219. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/543, Karar No: 2015/21071, Tarih: 19.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/543 E.  ,  2015/21071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin şoförlüğünü yaptığı ... Büyükşehir Belediyesi'ne ait otobüse zırh tabir edilen bıçakla kapısına, ön farına vurarak kırdığı iddia edilen olayda, sanığın atılı suçu işlemediği sabit olduğundan beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15306, Karar No: 2008/16109, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15306 E.  ,  2008/16109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (KISITLI ADAYI): ... ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; yapılan araştırmada kısıtlı adayının son yerleşim yerinin “Tekirdağ Aydoğdu Mahallesi, Sardunya Sok. No: 20” olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5718, Karar No: 2013/9145, Tarih: 12.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5718 E.  ,  2013/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın haciz işleminde belirttiği adresini yetkili makama bildirmeyerek değiştirip, hacizli malları da taşınma sırasında naklettiğini savunması karşısında, dava konusu mallar üzerinde tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı malların suç tarihi itibari ile mevcut olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.