muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1078, Karar No: 2013/22426, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1078 E.  ,  2013/22426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıkların eyleminin TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d. maddelerindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a, yönelik işlediği suçtan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın, 765 sayılı TCK'nin 456/4 maddesine muhalefet nedeniyle doğrudan para cezası olarak verilen önceki mahkumiyetinin CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olması nedeniyle tekerrür uygulamasına esas alınamayacağından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi gereğince hükümdeki sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarının hükümden çıkarılarak tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmeyerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında ...'a karşı işlediği suçtan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

08/05/2008 günlü duruşmada katılan ...'un, kavga sırasında sanık ...'in kafa atarak burnunu kırdığını ileri sürmesi karşısında sanığın olaydaki rolünün daha iyi anlaşılması bakımından katılanın burnunda kırık olup olmadığı, varsa bu kırığın olay tarihi itibariyle meydana gelip gelmiyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, sanığın olayın başından beri diğer sanıklarla ve katılanı bıçaklayan ... ile birlikte hareket etmesi de nazara alınarak katılanın bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasından TCK'nin 37/1.maddesi anlamında sorumlu tutulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/19587, Karar No: 2014/30431, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19587 E.  ,  2014/30431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/135-2014/384

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan E.. S.. vd. vekilleri ve E.. S.. yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan E.. S.. vd. vekilleri ve E.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare ile davalılardan E.. S.. vd. vekilleri ve E.. S..'in temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılardan E.. S.. vd. vekili Av. F.. K..'nun temyizine gelince;

Mahkememece verilen ilk kararı temyiz etmeyen davalılar B.. T.., E.. S.. ve E.. S.. yönünden kamulaştırma bedelinin kesinleştiği gözetilerek, davalılar F.. S.., N.. A.. ve A.. E.. bakımından bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için verilen sürelere rağmen idarece bedelin depo edilmemiş olması ve 30.05.2014 tarihli celsede idare vekilinin bedeli depo etmelerinin mümkün olmadığını beyan etmesi karşısında davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan E.. S.. vd.vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan E.. S.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idare ile davalılardan E.. S..'den alınan temyiz ve temyiz edenlerden alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4644, Karar No: 2015/6100, Tarih: 17.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4644 E.  ,  2015/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına, dava tarihinden önce veya sonra İcra Müdürlüğü'ne, alacaklı ile tevdi mahalli hesabına yapılan 14.03.2013 tarihli 7.500 TL , 15.03.2013 tarihli Mart ayı kirası açıklamalı 3.300 TL , 01.04.2013 tarihli Nisan ayı kirası açıklamalı 3.300 TL ve 07.05.2013 tarihli Mayıs ayı kirası açıklamalı 3.300 TL miktarlı ödemelerin infazda nazara alınacağının anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8155, Karar No: 2014/12312, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8155 E.  ,  2014/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'e gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebine ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve dane mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26079, Karar No: 2022/24422, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26079 E.  ,  2022/24422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın hakaret suçunu alenen işlediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki (1) ve (3) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Müştekinin sanığın kendisine "...kazık sokacağız, bu dava bitsin, senin hayatını karartacağım" diyerek tehdit ettiğini beyan etmesi, tanık ...'ın ise sanığın müştekiye "..mahkeme bitsin görüşürüz.." dediğini beyan etmesi ve mahkemece müşteki ve tanık beyanlarına itibar ederek sanığın "... senin hayatını karartacağım, seninle görüşeceğiz.." sözlerini söylediği kabulü ile TCK'nın 106/1-2. cümlesinde tanımlı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, müştekinin sanığın kendisine söylediğini iddia ettiği "...kazık sokacağız" şeklindeki beyanına neden itibar edilmediği, bu sözün sübut bulup bulmadığı ve eylemin aynı Kanun'ın 106/1-1. cümlesinde tanımlı suç kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeye dayalı hüküm kurulması,

2-Kabule göre; sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinden dava açılması ve aynı kanunun 106/1-2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması karşısında; TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçu ile 125/1. maddesindeki hakaret suçunun CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16503, Karar No: 2017/585, Tarih: 31.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16503 E.  ,  2017/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- ..., 2- ..., 3- ...

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2- c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 6 yaşında olan mağdur ...'nun rahatsızlanması üzerine ailesi tarafından Denizli Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada yapılan muayene sonucunda “ akut farenjit” teşhisi konulduğu, bu kapsamda ... 1 gr, ...,...,... isimli ilaçların verildiği, 26.06.2013 tarihinde mağdurun babaannesi ... tarafından sanığın sözleşmeli hemşire olarak görev yaptığı ... nolu sağlık ocağına götürüldüğü, babaanne ...'nun beyanına göre daha önceden torununa bacaktan iğne yapıldığını sanığa beyan etmesine rağmen sanığın “ yatır sen” şeklindeki azarlayıcı tavrı nedeniyle çocuğu sedyeye yatırdığını, sanık tarafından yapılan enjeksiyonun hemen akabinde çocuğun yürüyemediği, ayakkabısını dahi giyemediği, bunun üzerine mağdurun amcası ... tarafından hemen sağlık ocağına götürüldüğü, sanığa durum aktarıldığında “ bir şey olmaz çocuktur; mahsus yapıyordur” şeklinde cevap verildiği, bunun üzerine sağlık ocağının kıdemli doktoruna durumun aktarıldığı, görevli doktorun “derhal devlet hastanesi nöroloji polikliniğine mağdurun götürülmesi gerektiğini beyan etmesi üzerine mağdurun... Üniversitesi Nöroloji bölümüne götürüldüğü, olayın üzerinden bir ay geçmesinden sonra durumun daha netleşeceğinin söylendiği, ailenin ısrarı üzerine EMG çekildiği, Temmuz ayında tekrardan ... Üniversitesinde çekilen EMG sonucunda “iğneden kaynaklı sinirlerin zarar gördüğü”nün belirtildiği olayla ilgili olarak ... 2. İhtisas Kurulu 11.08.2014 tarihinde alınan raporun sonuç bölümünde “Dava konusu olayda kişiye gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline herhangi bir kusur izafe edilemediği “belirtilmiş ise de; mağdurun, sanık hemşire tarafından iğne vurulduktan hemen sonra ayakkabısını dahi giyemediğinin beyan edilmesi karşısında, uygulanan ilacın hemen kısa bir süre içerisinde vücut içinde doku içi yayılımının ve siyatik sinire etkisinin mümkün olup olmadığı, mümkün olmaması halinde hastaya yapılan iğnenin siyatik sinire denk gelmesi neticesinde söz konusu arazın belirtilen sürede oluşup oluşmayacağı, ayrıca 8 yaşından küçük çocuklarda gluteal bölgeden enjeksiyon uygulamasının doğru olup olmadığı, bacaktan yapılan enjeksiyona göre risk taşıyıp taşımadığı ve bu durumlarda da aynı sonuçların oluşup oluşmayacağı hususlarında yeniden bir rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükmün gerekçesinde sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraatine hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği” gerekçesi ile beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/305, Karar No: 2010/336, Tarih: 23.06.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/9-305 E., 2010/336 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/9-305 E., 2010/336 K.**

**- İŞÇİ ALACAĞI

- TAZMİNATIN TENKİSİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

- 5953 S. BASIN MESLEĞİNDE ÇALIŞANLARLA ÇALIŞTIRANLAR ARA... [ Madde 14 ]

- 5953 S. BASIN MESLEĞİNDE ÇALIŞANLARLA ÇALIŞTIRANLAR ARA... [ Ek Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "İşçi Alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.İş Mahkemesince davanın "kısmen kabulüne" dair verilen 16.04.2008 gün ve 2007/117-235 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 11/5/2009 gün ve 33845-13138 sayılı ilamı ile;

(…

…1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasında Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14. maddesinde ücret ile Ek madde 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44. maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44. maddesinde, "Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir" düzenlemeye gidilmiş olmakla Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasa koyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa'ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/ 28 E, 2008/ 122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacının taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/ 32530 E, 2008/ 31205 K.) .

Somut olayda davacı uzun süren çalışmalarına ve genel tatil ücretlerini zamanında talep etmeyip miktarın artmasına neden olduğu gözetildiğinde, yukarıdaki ilkeler ve Hukuk Genel Kurulu Kararları (Örneğin 2007/337 E - 346 K ve 2005/203 E - 252 K sayılı Kararları) doğrultusunda bu isteklerin %5 leri alacaklarından daha yüksek oranda indirip yapılması gerekirken %85 oranında indirime hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-Davacı vekilinin temyiz itirazları Özel Dairece incelenip reddedildiğinden temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekir.

2-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.06.2007 gün ve 2007/9-339 E., 2007/346 K sayılı ilamında da aynı görüşün kabul edilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin REDDİNE,

2-İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında ve yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.