muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14785, Karar No: 2023/463, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14785 E.  ,  2023/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 gün ve 2015/70 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararı ile cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2020 tarihli, 14-2016/134809 sayılı tebliğnamesi ile düzeltilerek onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz Sebepleri

Sanık müdafii özetle; tanıklarının dinlenilmediğini, sanığın olay günü bulunduğu yere ilişkin cep telefonu sinyal bilgilerinin tespitine ilişkin taleplerinin kabul edilmediğini ve katılanı yakınlarının sanığa karşı işlenen ve yerel mahkemenin 2015/333 sayılı dosyası ile yargılaması yapılan olayı örtbas etmek istediklerini iddia ederek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, katılanın evin balkonuna çıktığında dışarıda gezmekte olan sanığın katılana hitaben, "Naber yavrum" diyerek laf attığı, katılanın da bu söz üzerine "Bana mı diyorsun" diye karşılık vermesi üzerine sanığın yine katılana hitaben, "Sana diyorum yavrum" diyerek aynı şekilde laf atması şeklinde gerçekleşen eylemden dolayı sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece kurulan hükmün ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas - 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 gün ve 2015/70 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13310, Karar No: 2014/2319, Tarih: 11.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13310 E.  ,  2014/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.10.2012

NUMARASI :Esas no:2012/56 Karar no:2012/825

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü Temyiz eden davacı-karşı davalı Ş.. O.. vekili Av.A... N.... Y... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı M... O... ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı vekillerinden Av.A....K...ş'un başka mahkemelerdeki duruşmaları sebebiyle mazeretli sayılmasına ilişkin dilekçe gönderdiği anlaşıldı. Ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisi olduğu gibi davalının başka vekillerinin de olduğu görülmekle mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.02.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/2591, Karar No: 2017/6121, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2591 E.  ,  2017/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; taşınmazın işletme ruhsatı ve demirbaşları ile davalıya kiralandığını, taraflar rasında ürün kirası sözleşmesi bulunduğunu, davalıya TBK'nun 367. maddesi uyarınca ihtar gönderildiğini belirterek davalının tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, arada ürün kirası ilişkisi olmadığını, eski kiracıya ait işletme ruhsatının bulunduğunu, sözleşme imzalandıktan sonra müvekkilinin kendi adına ruhsat aldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece TBK'nun 367.maddesi uyarınca kiralananın hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu kabul edilerek karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki kira ilişkisinin Borçlar Kanununa göre çatılı işyeri hükümlerine mi yoksa hâsılat kirası hükümlerine mi tabi olduğu konusunda toplanmaktadır. Türk Borçlar Kanununun 367.maddesi hükmü uyarınca belirli süreli ürün kirasında kira sözleşmesi süre bitiminde kendiliğinden sona erer. Süre bittiği halde tarafların açık veya örtülü rızasıyla kiracının kiralananı kullanmaya devam etmesi veya kira sözleşmesinde kararlaştırılan feshi ihbarı iki taraftan birinin yapmamış olması durumunda sözleşme birer yıl için yenilenmiş sayılır. Yenilenen kira sözleşmesi yasal bildirim süresine uyularak her kira yılının sonu için feshedilebilir. Bu durumda tahliyeye karar verilebilmesi için başka bir sebep aramaya gerek yoktur.

Hükme esas alınan 01.12.2002 başlangıç tarihli ve 31.05.2007 bitiş tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın otel olarak kullanılmak üzere demirbaşları ile birlikte kiralandığı anlaşılmaktadır.

Kiralanan taşınmazın demirbaşları ile kiraya verilmiş olması kira ilişkisini hasılat kirası olarak nitelendirmek için yeterli değildir Kira ilişkisine Borçlar Kanununun hasılat kirasına dair hükümlerinin uygulanabilmesi için, kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiralanmış olması ve işletme hakkının devredilmiş bulunması gerekir. Dosyada bulunan ruhsatların incelenmesinden davaya konu taşınmaz için 20.03.1998 yılında dava dışı önceki kiracı tarafından ruhsat alındığı, 15.05.2003 tarihinde ise davalı kiracı adına ruhsat alındığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinde kiralananın işletme ruhsatıyla birlikte kiralandığına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ışığında kiralananın işletme ruhsatı ile birlikte kiralanarak işletme hakkının devredilip devredilmediği üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12861, Karar No: 2013/13138, Tarih: 20.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12861 E.  ,  2013/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda 28205 ada 32 parsel sayılı 3677.35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, ... oğlu ölü ... mirasçılarının kullanımında olduğu şerhi verilerek arsa niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın kayalık ve çalılık niteliğinde olup kullanıma uygun bulunmadığını öne sürerek beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin iptali istemiyle dava açılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan "... oğlu Ölü ... mirasçılarının kullanımındadır" şerhinin terkinine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın taşlık kayalık niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de hüküm tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca mahkemece, anılan yasa maddesi uyarınca hüküm tesisi gerekirken, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7343, Karar No: 2012/665, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7343 E.  ,  2012/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, sanığın iddianamedeki sevk maddeleri gereğince yargılanması için dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2008 tarihli ve 2008/607-806 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince de verilen 21/01/2010 tarihli ve 2009/41 esas, 2010/26 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın intikal ettirildiği Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, 26/02/2010 tarihli ve 2010/116 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.05.2010 gün ve 31832 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB. 2010-131428 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 21/08/2008 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.24.2010 tarihli ve 2010/116 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müekip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5379, Karar No: 2015/8044, Tarih: 14.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5379 E.  ,  2015/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın Mersin ilinde ....Taşımacılık isimli bir iş yerinin olduğu ve bu iş yerinde katılan .... işçi olarak çalıştığı, sanıkların katılan Yeliz'i işe aldıktan sonra ve yaklaşık bir aylık süre zarfında büyük hacme sahip ticaret yaptıklarını belirterek babası katılan Süleyman'dan farklı tarihlerde 500 TL ve 700 TL para, kira sözleşmesi ile 33 SN 200 plaka sayılı aracı kiraladığı, katılan Yeliz'den iki adet hat çıkartmasını sağladığı ve bu hatları sanık ... kullandığı, borcunu ödemediği, bu şekilde sanık Erdem'in diğer sanık Burcu ile birlikte katılanlardan haksız menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; savunma, katılanların anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Sanıkların katılanlara yönelik eylemleri farklı tarihlerde gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 43/1-2 maddesi uyarınca ceza arttırımı yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22223, Karar No: 2016/13530, Tarih: 16.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22223 E.  ,  2016/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle, yerel mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin 12.06.2014 tarihli ek kararına karşı yapılan itirazın tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, sivil giyimli olan katılanların kimliklerini göstermemeleri nedeniyle tartışdıklarına ilişkin savunmaları ile sanıkların katılanlara söylediği kabul edilen sözlerin de bu şekilde olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre tehdit suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçları yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık ... hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükmün CMUK'nın 325. maddesi uyarınca, sanık ...'a da sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2143, Karar No: 2023/3537, Tarih: 22.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2143 E.  ,  2023/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Fethiye 2. Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, gerekçede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rağmen uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istememe sebeplerinin kararın temyiz incelemesine olanak sağlamak için olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, şikayetçinin sanık ile komşu olan arazisinin sınırını belirlemek için ölçüm yaptırmak üzere harita mühendisini götürdüğü, bu esnada sanığın sınır belirlemek için çakılan kazıklardan birini sökerek hakkı olmayan yere tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Keşif sonrası alınan 14.11.2015 tarihli rapor dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alındığında sanığın sınır belirlemek için çakılan kazıklardan birini sökmekten ibaret eyleminin üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarını taşımadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Gerekçede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinde belirtilen koşulların oluştuğunun" kabul edilmesine rağmen hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli karara yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7236, Karar No: 2014/7522, Tarih: 03.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7236 E.  ,  2014/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar ... ve arkadaşları ... ve ...'dan gelen hakka dayanmalarına rağmen adı geçenlerin verasete esas açık nüfus kayıtlarına dosyada rastlanmamıştır. Buna göre davacılar ... ve arkadaşları ile dava dilekçelerinde adları belirtilen ... ve ... arasındaki mirasçılık bağını gösterir verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden,

2- Ayrıca davacılar ... ve arkadaşları ... ile ... lakaplı ...'in kardeş olduğunu ileri sürdüğüne göre ... ile ... lakaplı ...'in anne ve babaları ile diğer kardeşlerini de gösterecek şekilde verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden,

3- Davacılar ... ve arkadaşlarının dava dilekçesinde belirtilen ... ve ...'nun baba ve anneleri ile bu kişilerin kardeşleri ve onlarında mirasçılarını gösterecek şekilde verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden,

4- Birleşen dosya davacılarının miras bırakanı olduğu iddia edilen ... 'a ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.