muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10192, Karar No: 2010/4042, Tarih: 25.03.2010

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı ... Fide Ltd. Şti'den alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9306, Karar No: 2020/13509, Tarih: 24.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9306 E.  ,  2020/13509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Katılanın, komşusu olan sanığa ait arazi ile arasındaki sınıra çaktığı kazıkların ve çektiği tel örgünün, sanık tarafından söküldüğü olayda; sanığın eylemi kabul ettiğini, ancak suç kastıyla hareket etmediğini beyan ettiğinin, katılanın olaydan dolayı 50,00 TL zarara uğradığını belirttiğinin, olay yerinde yapılan keşif sonrası fen bilirkişi tarafından tanzim edilen raporun da sökülen tel örgü ve kazıkların bulunduğu sınırın kadastro sınırında olduğu, herhangi bir sınır ihlali ve tecavüzün bulunmadığına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; sökülen tel örgülerin ve kazıkların zarara uğrayıp uğramadığı, tekrar kullanılabilir olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. (1) numaralı bozma ilamı doğrultusunda, sanığın eyleminin suç oluşturduğu kanaatine varılması halinde, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve soruşturma aşamasında taraflara yapılan uzlaşma teklifinin de geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamında sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17399, Karar No: 2015/3192, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17399 E.  ,  2015/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/07/2014 tarih ve 2014/39-2014/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 29, 30, 32, 33, 34. sınıflarda tescilli ... markasının 'dondurulmuş gıdalar' dışındaki mal ve hizmetlerde kullanılmadığını ileri sürerek, bu sınıflar bakımından kullanmama sebebiyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın dava tarihinden geriye doğru 5 yıl içinde dondurulmamış gıda ve hizmetlerde yoğun, kesintisiz ve ciddi kullanımı ispatlayamadığı, ticaret unvanının marka ile aynı olmasının söz konusu markanın ciddi bir şekilde kullanıldığı anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle, davalı şirketin ... ibareli markasının dondurulmuş gıdalar dışındaki ürünler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4079, Karar No: 2016/7372, Tarih: 02.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4079 E.  ,  2016/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 24/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ....Gazetesi'nin 10/03/2014 tarihli sayısında “...'in ... ve ... imamlarını ....açıklıyor” başlıklı ve “... “ başlıklı haberlerinde fotoğrafının ve kimlik bilgilerinin fütursuzca kullanıldığını hakkında karalama ve linç kampanyası başlatıldığını toplumun bir kesimine hedef gösterildiğini, aile ve ticari hayattaki itibarının zedelendiğini, dava konusu isnatlar ile ilgili hakkında herhangi bir soruşturma olmadığını bildirerek, yayının hukuka aykırılığının tespiti ile manevi tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen haberin ülkemiz gündeminde bulunan ve paralel devlet yapılanması olarak bilinen hukuk dışı yapılanma hakkında olduğunu, bu konu hakkında ortaya çıkan en küçük iddia ve olayların görünür gerçekler çerçevesinde kamuoyuna aktarılmasının basın özgürlüğü ve haber verme hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğini, habere erişimin engellenmesi isteğinin reddedildiğini, davacı ve ... ...'in haber nedeni ile haklarında savcılığa şikayetçi olduklarını ancak kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, haberin iddia olarak aktarıldığını, ... ... hakkında soruşturma açılmış bulunduğunu, bu kişinin iletişime geçtiği kişiler hakkında haber yapılmasının basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, haberin genel iddialar üzerine hazırlandığı, halen yürütülen soruşturma kapsamında davacı hakkında paralel yapılanma içinde olduğuna yönelik bir iddianın olmadığı, söz konusu haberin, davacıyı toplumun belirli kesiminde hedef gösterir nitelikte olduğu, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği fotoğraf ve bilgilerin de kullanıldığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, haberin genel iddialar üzerine hazırlandığı, halen yürütülen soruşturma kapsamında davacı hakkında paralel yapılanma içinde olduğuna yönelik bir iddianın olmadığı, söz konusu haberin, davacıyı toplumun belirli kesiminde hedef gösterir nitelikte olduğu, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği fotoğraf ve bilgilerin de kullanıldığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, ...'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında ...'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haber bütün olarak değerlendirildiğinde, Ülkemiz gündeminde olan ve bu yönüyle güncel nitelikte kabul edilen, toplumun tüm kesimlerince ilgiyle takip edilen ve paralel devlet yapılanması olarak bilinen konu ile ilgili olduğu, haberde bahsi geçen ... ... hakkında T.C. Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmaya engellemeye teşebbüs ile örgüt kurmak ve yönetmek suçlarından soruşturma yürütüldüğü anlaşılmaktadır. Böylesine hassas bir konu ile ilgili tüm bilgilerin kamuoyuyla paylaşılmasında kamusal yarar bulunduğunda kuşku bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu haber bütün olarak ele alınmalı ve içeriğinin toplumsal ilgi ve kamu yararını haiz olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece kişilik haklarının ihlal edildiği sonucuna varılmış ise de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi benzer olaylarda vermiş olduğu basın özgürlüğü kapsamında belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313) işaret edilmekte, ayrıca özel hayata yapılan müdahalenin ortaya çıkacak kamu yararından daha ağır basacak kadar ciddi olmadığı durumlarda gazetenin basın özgürlüğünün korunması gerektiğini (Haldimann ve diğerleri – İsviçre) ifade etmektedir.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve toplumun herkesiminin ilgisini çeken, üstün nitelikte kamusal yarar taşıyan bir konuya ilişkin olması gözetilerek, basının haber verme hakkı, toplumun da haber alma hakkı kapsamında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 02/06/2016
Yargıtay — Esas No: 2011/11209, Karar No: 2012/17921, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11209 E.  ,  2012/17921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 tarih ve 2010/211-2011/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin hazır giyim ve tekstil sektöründe faaliyette bulunmak üzere ROMAN HAZIR GİYİM VE TEKSTİL SANAYİ VE TİCARET A.Ş. biçimindeki ticaret unvanını 1983 yılında Ticaret Siciline tescil olunduğunu; ROMAN ibareli tekstil ürünlerini de içeren ilk marka tescilinin 1983/77540 sayısı ile 1983 yılında gerçekleştirildiğini, ancak süresi içerisinde yenilenmemek suretiyle hükmünü yitirdiği; RMN ROMAN ibareli 18 ve 24. sınıf ürünleri içeren 14.05.1999/209819; ROMAN ibareli 18, 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 05.01.1998/9; ROMAN ibareli 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 08.09.1997/13323; ROMAN ibareli 25 ve 26. sınıf ürünleri içeren 16.07.2001/13995; ROMAN ibareli 35, 40 ve 42. sınıf hizmetleri içeren 25.01.2000/1099; ROMAN YACHTING+şekil ibareli 3, 9, 11, 18, 20, 21, 24, 25, 27, 28 ve 34. sınıf ürünleri içeren 08.12.1999/114836(9030) ve R M N ibareli 18, 24 ve 25. sınıf ürünleri içeren 14.05.1999/206970 sayılı markalarının TPE nezdinde tescilli bulunduğunu; davalının 19.02.2009 tarihinde görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin ROMAN ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikte 25. sınıf ürünleri içeren BYTEDROMANO ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2009/8190 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2010/M-3848 sayılı kararla reddedildiğini iddia ederek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, görsel, işitsel ve anlamsal olarak İtalya ve İspanya gibi ülkelerde yaygın biçimde kişi ismi olarak kullanılan ROMANO sözcüğünü içeren başvuru konusu işaretin davacı markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Kösnül'e usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği ancak, davalının davaya cevap vermediği ve duruşmalara katılmadığı anlaşılmıştır.

Davalı TPE vekili, görsel, işitsel ve anlamsal olarak İtalya ve İspanya gibi ülkelerde yaygın biçimde kişi ismi olarak kullanılan ROMANO sözcüğünü içeren başvuru konusu işaretin davacı markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Kösnül'e usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği ancak, davalının davaya cevap vermediği ve duruşmalara katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, teknik kısımlarına katılınan, buna karşın hukukî çıkarımlarına iştirak olunmayan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun ROMAN ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin 25. sınıf ürünler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürünlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin BYTEDROMANO ibaresinden oluştuğu, asıl ve ayırt edici unsurunun ROMANO sözcüğü olduğu, BYTED ibaresinin ve ROMAN sözcüğü ekinde O harfinin bulunmasının ayırt edicilikte bu sözcüğe göre geri plânda kaldığı, anılan karara istinaden gerçekleştirilen tescilin 25. sınıf ürünler bakımından hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirirlmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın hukuki mahiyette bulunmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 12/11/2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, davalılardan Sait Kösnül tarafından diğer davalı nezdinde 25. Sınıf kapsamındaki bir kısım mallar yönünden başvurusu yapılan “BYTEDROMANO” markası hakkında davalılardan Türk Patent Enstitüsü, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca verilen, davacı tarafından yapılan itirazın reddi kararının iptali ve marka süreç içinde tescil edilmiş ise hükümsüzlük istemlerine ilişkindir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, davalılardan Sait Kösnül tarafından diğer davalı nezdinde 25. Sınıf kapsamındaki bir kısım mallar yönünden başvurusu yapılan “BYTEDROMANO” markası hakkında davalılardan Türk Patent Enstitüsü, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca verilen, davacı tarafından yapılan itirazın reddi kararının iptali ve marka süreç içinde tescil edilmiş ise hükümsüzlük istemlerine ilişkindir.

Davacı aynı ve benzer sınıflar yönünden başvuru tarihinden önce tescilli “ROMAN” markalarının sahibidir. YİDK kararında davalının marka başvurusunda yer alan “ROMANO” ibaresinin özellikle İtalya ve İspanya gibi ülkelerde yaygın olarak kullanılan bir kişi ismi olduğu, bu ibareyi esas unsur olarak içeren “ROMANO PRODİ”, “LUCİO ROMANO”, “MARKO ROMANO” gibi çok sayıda markanın hali hazırda farklı firmalar adına tescilli olduğu, bu nedenlerle de başvuru konusu marka ile değerlendirmeye esas alınan davacı markaları arasında görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırmaya neden olacak derecede benzerlik bulunmadığı belirtilmiş olup, mahkemece görüşüne başvurulan üç kişilik bilirkişi heyetinin görüşleri de sonuç itibariyle aynı doğrultudadır. Gerçekten YİDK kararında doğru olarak belirtilen hususun yanında “ROMAN” ibaresi Türkiye’de tüketici algısında, Türkiye'de yaşayan kendine özgü kültür ve yaşam tarzları ile bilinen bir topluluk olan “Çingene”leri (TDK Büyük Sözlük www.tdkterim.org.tr) çağrıştırmakta olup, başvurusu yapılan “BYTEDROMANO” markası ile davacının tescilli“ROMAN” markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu ve bu nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun mahkeme kararının onanması gerektiğine ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/67, Karar No: 2023/2640, Tarih: 06.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/67 E.  ,  2023/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/350 E., 2022/452 K.

SUÇ : Görevi Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası (5271 sayılı Kanun) gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli, 2013/414-2016/168 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli, 2013/414-2016/168 sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2020/7869 Esas, 2021/8312 Karar sayılı kararı ile;

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli, 2013/414-2016/168 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli, 2013/414-2016/168 sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2020/7869 Esas, 2021/8312 Karar sayılı kararı ile;

"...I-Olay tarihinde katılanın eşi ölen ... ...'ın sol kolunda uyuşma, göğüs ağrısı, sırtta ağrı ve titreme şikayetleriyle ... Devlet Hastanesi acil servisine götürüldüğü, günün nöbetçi doktoru olan sanık ...'in ölenin EKG'sini çekildiği ve üşütme teşhisi konularak kas gevşetici iğne yapılıp evine gönderildiği, ancak bir müddet sonra kalp krizi geçirerek yeniden hastaneye kaldırıldığı, yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak vefat ettiği olayda; Yüksek Sağlık Şurası’nın 17-18 nisan 2014 tarihli 313 sayılı raporunda, “..Dosyadaki bilgi, belge ve bulgular değerlendirildiğinde; 29.01.2013 günü saat:20.23'de ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine bıçak saplanır tarzda göğüs ağrısı, soğuk terleme şikayetleri ile gelen hastada yalnız EKG çekildiği, kardiyoloji poliklinik kontrolü önererek evine gönderildiği, saat:23.10'da eksitus olarak tekrar hastaneye getirildiği, akut koroner sendrom şüphesi ile gelen hastada klinik gözlemin çok daha önemli olduğu, EKG ve enzimlerin istenmesi, EKG normal olsa bile hastanın gözleme alınarak EKG ve enzim takibi yapılması, kardiyoloji konsültasyonu istenmesi gerektiği, bunları yapmayan Dr. ...'in eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı cihetle kusurlu olduğu, otopsi yapılmadığı ve kesin ölüm nedeni bilinmediğinden hekimin eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı değerlendirmesi yapılmasının mümkün olmadığına, Şuramızca oybirliği ile karar verildi...” şeklinde belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 16/12/2015 tarihli raporuna göre de; “...29.01.2013 günü saat:20.23'de ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine bıçak saplanır tarzda göğüs ağrısı, soğuk terleme şikayetleri ile götürüldüğü, muayane edilerek EKG çekildiği, kas ağrısı düşünülerek ağrı kesici yapılarak kardiyoloji poliklinik kontrolü önerisi ile evine gönderildiği, eve gider gitmez fenalaştığı ... Hospital’e arrest olarak götürüldüğü, CPR yapıldığı, Özel Avrupa ... Hastanesi’ne saat 22.10 de de kabul edildiği, resüsitasyon yapıldığı saat 23:20'de eks kabul edildiği bildirilen ... oğlu 1973 doğumlu ... ... hakkında düzenlenmiş olan dava dosyasının tetkikinde;