muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4946, Karar No: 2014/10841, Tarih: 06.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4946 E.  ,  2014/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/314-2012/345

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.12.2012 tarih ve 2012/314-2012/345 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.06.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. H.. E.. ile davalı vekili Av. A.. T.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir A.. Gemi Söküm Bölgesi 12 parselde mevcut iskelenin sahibi olduğunu, davalı İ..Gemi Dönüşüm Ltd. Şti’nin müvekkilinin sahibi olduğu sahanın önüne bir duba koyduğunu, dubayı kaldırmadığını, müvekkilinin gemilerinin yolunu tıkadığını ve geçişi zorlaştırdığını, 01.09.2010 tarihinde müvekkili şirkete ait Advanta isimli geminin bu dubaya çarpmasıyla gemide delik oluştuğunu ve hasara uğradığını, bu konuda Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/37 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, ayrıca müvekkili şirkete ait iskele kazıklarına da zarar verdiğini, beş adet kazığın tamamen devrilip, altıncı kazığın da devrilmek üzere olduğunu, bu konuda Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/47 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, müvekkilinin toplam 106.135 TL zararın oluştuğunu ileri sürerek, 50.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce dosya davanın Deniz Ticaret Hukuku'na ilişkin bir dava olduğu görüşüyle devir kararı verilmişse de; davanın niteliği itibarı ile BK'nın 58. maddesi (TBK'nın 69. Maddesi) de yer alan bir bina veya imal olunan şeyin malikinin o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan doğan bir tazminat davası olduğu, davanın yapı malikinin sorumluluğu hükümlerine göre tarafların tacir olması gözetilerek dava tarihi itibarı ile asliye ticaret mahkemesinin görev alanında olduğu, davanın taraflarının tacir olması ve tacirler arasındaki haksız fiil veya tazminat davalarının genel görevli ticaret mahkemesinde görülmesinin gerekli olup, dava tarihi itibarı ile işbölümü ilk itirazına bağlı olduğu, dava sırasında böyle bir işbölümü ilk itirazında bulunulmadığı için davanın Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görüldüğü, bu işbölümü itirazının yapılması halinde davanın Aliağa’nın ticari davalar yönünden Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi görev ve yetki alanı içerisinde bulunduğundan; dosyanın Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesinin gerektiği, bu halde; dava tarihi itibarı ile yürürlükte olan yasa hükümlerine uygun olarak yapılmış bir iş bölümü ilk itirazı olmadığından ve dava deniz ticaretini ilgilendirmediğinden, davaya Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bakılması ve sonuçlandırılmasının gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep halinde davaya bakmaya devam etmekte olan Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait dubanın davacıya ait gemi ve iskele kazıklarına zarar verdiği iddiası ile açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir A.. Gemi Söküm Bölgesinde gemi söküm iskelesinin bulunduğunu, davalının müvekkilinin sahibi olduğu sahanın önüne bir duba koyduğunu ve dubayı kaldırmadığını, dubanın müvekkilinin gemilerinin yolunu tıkadığını ve geçişi zorlaştırdığını, 01.09.2010 tarihinde müvekkili şirkete ait A.. isimli geminin bu dubaya çarpmasıyla gemide delik oluştuğunu, ayrıca müvekkili şirkete ait iskele kazıklarına da zarar verdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın niteliği itibarı ile BK'nın 58. maddesinde (TBK'nın 69. maddesi) yer alan bir bina veya imal olunan şeyin malikinin o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan doğan bir tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik ile dosyanın Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Gerek 6762 sayılı TTK gerekse 6102 sayılı TTK’nın 4. maddelerinde, bu kanunlardan doğacak uyuşmazlıklar ticari dava olarak nitelenmiş olup, 6762 sayılı TTK’nun 4. maddesine 2004 yılında eklenen son fıkra ile denizcilik ihtisas mahkemelerinin kurulması imkanı tanınmıştır. Bu hali ile dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 6762 sayılı Yasa çerçevesinde, aynı yasanın 4. kitabından kaynaklanan uyuşmazlıkların ihtisas mahkemelerince bakılıp sonuçlandırılması zorunludur.

Yapılan bu açıklamadan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davaya konu uyuşmazlığın gemi söküm faaliyeti ile uğraşan davanın tarafları arasında meydana geldiği, mahkemece taraflar arasındaki çekişmesinin bina veya imal olunan şeyin malikinin kusursuz sorumluluğu ilkesinden hareketle sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Ancak, dosya kapsamından davacı tarafça kıyıya çekilen geminin davalıya ait dubaya çarpması sonucunda gemide ve davacıya ait iskelede zarar oluştuğu iddiasının ileri sürüldüğü göz önüne alındığında, eldeki uyuşmazlığın doğrudan borçlar hukuku disiplini içinde yer alan, bina veya imal olunan şeyin malikinin kusursuz sorumluluğu kavramı dahilinde çözümlenmesi yerine, öncelikle davacı tarafından çekilen geminin TTK anlamında gemi niteliğinde olup olmadığı, oluşan hasarın kaynağının çatma fiili olup olmadığı gibi hususların ihtisas mahkemesi tarafından incelenip tartışılması gerekmektedir. O halde, mahkemece Ulaştırma Bakanlığı tarafından yayımlanan Gemi Söküm Yönetmeliği de dikkate alınmak suretiyle, sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3615, Karar No: 2025/2065, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3615 E.  ,  2025/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/554 E., 2024/330 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, 06.04.2011 tarihinde Özel ... Hastanesinde mide ameliyatı olduğunu, müvekkiline başarılı geçtiği söylenen ameliyat sonrasında şiddetli ağrıları nedeniyle doktorunun talimatı üzerine hemşire tarafından kalça kısmından ağrı kesici iğne vurulduğunu, akabinde müvekkilinin sağ bacağında hissizlik başladığını ve aynı günün akşamı müvekkilinin bacağını kullanamadığını doktoruna bildirdiğinde, ortopediste sevkedildiğini ancak durumunun geçici olduğu söylenince taburcu edildiğini, ağrılarının devam etmesi üzerine başka hastanelere de başvurduğunu, bacağına vurulan iğne nedeniyle sinir hasarı oluştuğunu ve müvekkilinin durumunun ciddi olduğunu öğrendiğini, fizik tedavi gördüğü halde düzelmediğini ve AFO adlı bir cihazla sağ bacağını kullanabildiğini ileri sürerek, şimdilik taşıma, yol giderleri, ilaç, yürüme aracı, iş göremezlik tazminatı için 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; yaşadığı mide rahatsızlığı nedeniyle müvekkillerine başvuran davacının geçirdiği ameliyat öncesinde çok fazla kilo kaybetmiş olduğunu, bu tarz kişilere "kaşektik" denip, bu tarz durumlarda kemikle deri arasındaki destek yağ dokusunun kaybı sonucu bu tür bir olayın gerçekleşebileceğini ve müvekkillerinin kusurlarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.02.2014 tarihli kararıyla; davanın reddine karar verilmiş; karara süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.02.2014 tarihli kararıyla; davanın reddine karar verilmiş; karara süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 13.10.2014 tarihli ilamla; Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalından alınan 18.01.2013 tarihli rapora göre, hastada peroneal nöropatiden ziyade sinir hasarı olduğunun anlaşıldığı ve bu seviyedeki bir peroneal sinir hasarının olayın gelişme şekli ve hastanın vücut yapısı göz önünde bulundurulduğunda ameliyat sonrası kalçadan yapılan hatalı intramuskuler ilaç enjeksiyonuna bağlı gelişmiş olabileceği yönünde rapor düzenlendiği, davalıların itirazı sonucu Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan bilirkişi raporunda ise, litotomi pozisyonunda yapılan ameliyatlardan sonra da peroneal sinire yakın bölgeden kas içine yapılan ilaç uygulamalarından sonra özellikle aşırı kilo kaybı olan kişilerde paroneal sinirde hasarın oluşabileceği, davacının zayıf ve kaşektik yapıda olduğu ve her iki durumda da oluşabilecek tablonun her türlü özene rağmen oluşabilen komplikasyon olarak nitelendirilmesi gerektiği, dolayısıyla davalıların kusurlu olmadığı yönünde görüş bildirildiği, dosya kapsamındaki bu iki rapor arasında çelişki olduğu, konusunda uzman bilirkişilerden çelişkiyi giderecek şekilde taraf ve Yargıtay denetimine elverişli yeniden bir rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin 01.04.2021 tarihli kararıyla; davanın ispatlanamadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda meydana gelen olayın bir komplikasyon olduğunun tespit edildiği, bu sebeple davalılara kusur yüklenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Dairece verilen 27.12.2021 tarihli ilamla; somut olayda Mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için 2 nöroloji, 1 dahiliye uzmanından alınan bilirkişi raporunda, hastada meydana gelen bu sinir hasarının sebebinin ameliyat pozisyonu (litotomi) ve/veya sonradan uygulanan gluteal (kalçadan) intramüsküler enjeksiyonun sebep olabileceğini ancak bu sebebi tam belirlemelerinin mümkün olmadığını, ayrıca hastanın zayıf ve kaşetik olmasının hem ameliyat için hem de enjeksiyon için daha riskli bir durum meydana getirdiğini, fakat bu riskin yine de söz konusu müdahalelerin yapılmasına engel teşkil etmeyeceğini, sadece daha özenli olunması gerektiğini, söz konusu olayın bir komplikasyon olarak nitelendirilebileceğini, dolayısıyla davalıların kusurunun olmadığının bildirildiği, her ne kadar raporda olayın bir komplikasyon olduğu tespiti yapılmışsa da; raporun davalıya yapılan tedavi ve uygulanan ameliyat nedeniyle gerekli özenin gösterilip gösterilmediği, bu tip komplikasyonlara hangi sıklıkta ve ne gibi durumlarda rastlandığı, doğabilecek komplikasyonlara karşı hastanın bilgilendirilip bilgilendirilmediği, tedavi ve ameliyatta herhangi bir hata, ihmal olup olmadığı konularında açıklama içermediğinden, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitinin yeterli olmadığı, raporun sonuç ve kanaat kısmının 4. bendinde, hasarın yerini dolayısıyla nedenini belirlemeye yardımcı olabilecek olan olayın gelişim sürecinde yapıldığı, elektrofizyolojik veriler dışında sağ kalça veya bacağa ait değişik düzeylerde ödem ve hasarı gösterebilecek o döneme ait görüntüleme verisinin de bulunmadığının bildirildiği, bu görüntülemenin davalılar tarafından yapılmadığının anlaşıldığı gibi, davacı hastaya kaşektik yapıda olmasının özellikle bu komplikasyonlara sebebiyet verebileceği bilgisinin de verildiğinin, yani hastanın bu hususta aydınlatılmış olup olmadığı da dosyadan ve rapordan anlaşılamadığı, davacı hastanın ameliyat ya da iğne sebebiyle vücudunda kalan sekele neyin sebebiyet verdiğinin tespiti açısından önem arz ettiği hususunun bilirkişi raporu ile sabit olduğu ancak görüntüleme yapılmış olsa idi erken müdahale ile bacağın bu duruma düşmesinin engellenebilir olup olmadığı, yani tedavi açısından gerekli bir tetkik olup olmadığı, yine söz konusu tetkik yapılsa idi hastaya yapılması gereken müdahalenin tespitine etkisi olup hastada meydana gelen sonucun engellenip engellenmeyeceğinin değerlendirmesinin de yapılmadığı, ayrıca hükme esas alınan raporun heyet raporu olması gerekirken, 15.02

.02.2017 tarihli kök raporun tek imzalı olarak teslim edildiği ve ifade tarzından da sadece imzası bulunan bilirkişinin kendi kanaatlerini açıkladığı dolayısıyla heyet incelemesi sonucu hazırlanmadığının görüldüğü, davacı vekilinin itirazı üzerine alınan ek raporun ise heyet olarak hazırlandığı ancak tek imzalı kök rapordaki görüşlerin tekrarı niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, o halde Mahkemece; davacının kaşektik yapısının olaya etkisinin, aydınlatılmış onamının ve davalılar tarafından gelişen komplikasyonu da kapsar biçimde gereken özenin gösterilip gösterilmediği hususunun değerlendirilebilmesi için alanında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle, karar davacı yararına bozulmuştur.

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda, dosyanın Mahkemece resen belirlenecek nöroloji alanında uzman profesör doktor bilirkişi heyetine tevdi edildiği, Yargıtay bozma ilamında belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmak suretiyle rapor tanzim edildiği, 17.04.2024 tarihli bilirkişi raporunda, davacının cerrahi işlem öncesi hem genel cerrahi, hem de anestezi bölümlerince uygulanması gereken yöntemlerin ayrı ayrı kendisine açıklandığı, riskler ve komplikasyonların anlatıldığı, bunlardan haberdar olarak tedavisini kabul ettiği, onamların alındığı, hastanın klinik yakınmalarının peroneal nöropatiye işaret ederken, elektrofizyolojik tetkik sonuçlarına bakıldığında ise hastada siyatik sinirin dalı olan peronel sinirin daha fazla olmakla beraber diğer dallarında da hasar geliştiğinin görüldüğü, bu etkilenmenin hem litotomi pozisyonuna hem de intramüsküler enjeksiyona bağlı olarak gelişmiş olabileceği, her türlü özen gösterilse dahi her iki duruma bağlı olarak siyatik-peroneal sinir hasarının özellikle zayıf bireylerde gelişebileceği, hastada gelişen sinir hasarının, elektrofizyolojik tetkiklerle tespit edilebileceği ve bu tetkiklerde sinirdeki etkilenme olaydan en az üç hafta geçtikten sonra gösterilebileceği, bu nedenle elektrofizyolojik tetkiklerin hemen yapılmamış olmasının bir ihmal olarak değerlendirilemeyeceği, bu sinir hasarının bu olası sebeplerden hangisine bağlı olabileceğinin ise elektrofizyolojik inceleme ile anlaşılamayacağı, oluşan tablonun her türlü özene rağmen meydana gelebilecek bir komplikasyon olarak nitelendirilebileceği yönünde görüş belirtildiği, somut olayda; davacının bacağına vurulan iğne nedeniyle sinir hasarı oluştuğuna yönelik iddianın alınan bilirkişi raporları gereği usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunda, müvekkilinin başına gelenlerin sorumluluğunun sadece müvekkilinin zayıf ve kaşetik yapısına bağlandığını, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, müvekkilinin başarılı geçen ameliyat sonrası yapılan enjeksiyon sonrasında sakat kaldığını, bilirkişi raporunda ameliyat sonrası uygulanan enjeksiyon işlemine hiç değinilmediğini, sadece ameliyat sonrası işlemler için onam alındığının belirtildiğini, müvekkilinden girdiği ameliyat ile ilgili risklere dair onam alınmış olsa dahi müvekkilinin ameliyat sırasında ve doğrudan ameliyat nedeniyle değil, sonrasında davalılar tarafından yapılan ağrı kesici enjeksiyon nedeniyle sakat kaldığını, bilirkişilerce, ağrı kesici iğnenin enjeksiyon yoluyla yapılması halinde karşılaşacağı riskler konusunda müvekkiline gerekli aydınlatmanın yapılıp yapılmadığı, seçim hakkı tanınıp tanınmadığının değerlendirilmediğini, müvekkilinin ameliyat sonrası talep ettiği ağrı kesici iğnenin kendisini sakat bırakma ihtimalini bilse büyük olasılıkla ağrı kesici alma talebinde bulunmayacağını ya da ağrı kesiciyi enjeksiyon olarak değil, serum yoluyla almak isteyeceğini, yine, bilirkişilerce müvekkilinin yapısının ameliyat olmasına engel olmadığı belirtilmişse de, anılan ağrı kesicinin müvekkiline sakat bırakması muhtemel enjeksiyon dışında bir yöntemle verilip verilmeyeceğinin irdelenmediğini, dava konusu olayda ne gibi önlemlerin alındığının hiçbir şekilde değerlendirilmediğini, davalı doktorun yanlış uygulanan enjeksiyona müdahale etme imkanı varken, müdahale etmemesi nedeniyle müvekkilinin sakat kaldığını, müvekkiline ameliyat olana kadar aşırı kaşektik yapıda olduğuna dair bir teşhis konulmadığını ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ameliyat sonrası yapılan hatalı iğne uygulamasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın vekâlet ilişkisi kapsamında tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak karar verildiği, davacının bacağına vurulan iğne nedeniyle sinir hasarı oluştuğuna yönelik iddianın alınan bilirkişi raporları gereği usulünce ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden mahallinden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Davacı

615,40 TL mahallinden alınmasına
Yargıtay — Esas No: 2010/11585, Karar No: 2010/14811, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11585 E.  ,  2010/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle 31.1.2005 tarihinde “jeotermal enerji” alımına ilişkin, metre kare ölçümüne göre abonelik sözleşmesi imzaladığını, davalının, bir süre önce kalorimetre ölçümüne dayalı yeni bir sözleşme yapılması konusundaki talebini kabul etmediğini, bunun üzerine sözleşmenin, 27.5.2008 tarihli ihtarla, tek taraflı olarak feshedildiğini, oysa ki davalının böyle bir yetkisi bulunmadığı gibi, abonelik sözleşmesinde de kalorimetre takılması yönünde bir zorunluluk olmadığını, kaldı ki, 5627 sayılı “Enerji Verimliliği Kanunu”nun geçici 6. maddesinin 1. fıkrası gereğince, kalorimetre cihazı takma uygulamasının, mevcut tüketiciler için yasanın yürürlüğe girdiği tarihten 5 yıl sonra geçerli olacağını, sözleşmenin bu şekilde feshedilmesinin, dürüstlük ve iyiniyet kuralları ile de bağdaşmadığını, daha önce davalı tarafından, kalorimetreye dayalı ısınma bedeli ödenmesi konusunda İzmir 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/216 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın da reddedilerek kesinleştiğini ileri sürerek, davalının tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesinin geçerli olmadığının ve abonelik sözleşmesinin, sözleşme hükümleri çerçevesinde mevcut hali ile devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacı ile 1997 yılında metre kare esasına göre abonelik sözleşmesi imzalandığını, ancak enerji verimliliğini sağlamak ve enerjinin daha fazla kişiye ulaşmasını temin etmek amacıyla, aboneliklerde “kalorimetre” esasına geçtiklerini, davacının ise, bu ölçüme göre sözleşme imzalanması talebini reddettiğini, söz konusu uyuşmazlık nedeniyle daha önce açmış oldukları davanın da reddedilerek kesinleştiğini, bu nedenle belirsiz süreli sözleşmede, süre sınırlandırılması yoluna gitmek suretiyle, feshi ihbarda bulunduklarını, olayda sözleşmenin haklı veya haksız feshinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

2010/11585-14811

Mahkemece, davalı şirketin, sözleşmeyi tek taraflı olarak sona erdirme hakkının bulunmadığı, taraflar arasında aynı konu ile ilgili, daha önce davalı şirket tarafından açılan davanın reddedilerek kesinleştiği, verilen bu kararın kesin hüküm niteliğinde olduğu belirtilerek, davanın kabulüne, taraflar arasındaki muarazanın men’i ile, 31.1.2005 tarihli abonelik sözleşmesinin geçerli olduğunun ve sözleşme hükümleri çerçevesinde devam ettiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarda da kısaca özetlendiği gibi, davacı, davalı ile imzalanan “jeotermal enerji” alımına ilişkin abonelik sözleşmesinin, kalorimetreye dayalı sisteme geçmeyi kabul etmediği için, davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçerli olmadığının, aboneliğin, metre kare esasına göre ve mevcut hali ile devam ettiğinin tespitini talep etmiş, davalı ise, enerjinin daha verimli kullanılması için, kalorimetre esasının zorunlu olduğunu, verilen süreye rağmen, kalorimetre esasına geçmeyen davacının, belirsiz süreli olan abonelik sözleşmesinin, Borçlar Kanunu hükümlere göre, yasaya uygun olarak feshedildiğini savunmuştur.

Tüm dosya kapsamından, davalı şirketin, 1996 yılından itibaren abonelere, jeotermal enerjiyle ısınmaları konusunda, hizmet vermeye başladığı, ilk yıllarda, abone sayısının azlığı ve o zamanki teknik imkanlara göre, metrekare usulüne göre fiyatlandırmayı düzenleyen bir sözleşme tipinin imzalatıldığı, bu sözleşme tipine göre abonelerin, evin yüzölçümüne göre belirlenen sabit bir bedeli ödemekte oldukları, ancak aradan geçen zaman içinde, abone sayısının 20.000 konuta yaklaşması ve talebin de sürekli olarak artması üzerine, enerjinin verimliliğinin sağlanması için, ölçümde metrekare esasından, kalorimetre esasına geçildiği, bu tip ölçümde ise abonelerin, tükettikleri kadar enerji bedeli ödemekte oldukları, tüm aboneler yönünden, kalorimetre ölçümüne geçilmesi için çalışmalar yapılıp, kampanyalar düzenlendiği, çok sayıda eski abonenin de, yeni aboneler gibi, bu sisteme geçtiği, ne var ki bu ölçüm sistemini kabul etmeyen bir kısım eski abonelere, son olarak kalorimetre esasına geçmeleri için ihtar gönderildiği, verilen 6 aylık süreye rağmen sonuç alınamaması üzerine de, abonelik sözleşmelerinin feshedildiği, davacının da bu abonelerden biri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan “muarazanın giderilmesi” istemine ilişkindir.