muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31258, Karar No: 2015/39404, Tarih: 07.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31258 E.  ,  2015/39404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/383322

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2010

NUMARASI : 2010/156 (E) ve 2010/504 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık S.. M.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, sanıklar T.. M.., S.. M.., M.. M.., K.. S.., R.. S.., Ö.. S.. ve F.. S..’ın temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22375, Karar No: 2011/22836, Tarih: 30.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/22375 E.  ,  2011/22836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, gündüzleyin katılanın küçük yaştaki kız çocuklarına laf atması üzerine kendisini uyardığını, bunun üzerine katılanın küfrederek uzaklaştığını savunması, tanık Metin Kılınç'ın bahsi geçen savunmayı doğrulaması, tanık ...'ın da "sanık taksi durağına geldiğinde, sen beni neden rahatsız ediyorsun, dedi" biçiminde beyanda bulunması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK.nun 58/6. maddesinde öngörülen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, hükümde tekerrüre esas alınan doğrudan para cezalarından ibaret ilamın ceza miktarı itibarıyla 5219 sayılı Yasayla değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi.

3- TCK.nun 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11172, Karar No: 2014/16654, Tarih: 28.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11172 E.  ,  2014/16654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/463 E., 2012/584 K. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.12.2013 gün, 2013/8068 E., 2013/30931 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından verilen 17.02.2014 tarihli karar düzeltme dilekçesinde, yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin imzasız, ham yargıtay kararının fotokopisinin posta kutularına atılmış olması nedeniyle hak arama hürriyeti, adil yargılanma hakkı, tabii hakim, kanun önünde eşitlik, etkili başvuru, hakimlerin tarafsızlığı ve ihsası rey ilkelerinin ihlal edildiği belirtilerek Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin Başkan ve Üyeleri ..., ...... , ... , ... ve ...'in reddi ile Y. 13. H. D.'nin 10.12.2013 tarih, 2013/8068 E.-30931 K. Sayılı bozma kararının kaldırılarak, ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.12.2012 tarih, 2009/463 E., 2012/584 K. sayılı kararının onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

2797 sayılı Kanunu'nun 39. maddesinde “...Ret hususundaki istemler, reddedilen başkan ve üye katılmaksızın ilgili daire veya genel kurulca incelenerek kesin karara bağlanır...” hükmü yer almaktadır. Somut olayda Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanı ... ve daire üyeleri ..., ..., ..., ... ve ... reddedilmiş olup, anılan başkan ve üyelerin katılmaması halinde Yüksek Dairede karar için yeterli üye sayısı ile heyet oluşumunun sağlanması mümkün olamamaktadır. Anılan hükmün son cümlesinde ise “Daire ve kurulların toplantılarını engelleyen toplu ret istemleri dinlenmez.” denilmek suretiyle bu türden red istemlerinin değerlendirilmesine hukuken olanak bulunmadığı da açıktır.

Belirtilen yasal gerekçelerle davacı yanın, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkan ve isimleri yukarıda belirtilen üyelerinin red isteminin hukuki koşulları mevcut değil ise de; adaletin tecellisinden başka bir amaç, görev ve gayreti bulunmayan, bu uğurda büyük özveri ile çalışan Dairemiz başkan ve üyelerinin, adalete olan inancın en küçük bir kuşkuya dahi yer bırakmaksızın teminin sağlanması bakımından hassasiyet göstererek çekilme kararı almış oldukları ve Dairemizde görevli olan diğer iki üye ile heyet oluşturulup karar düzeltme incelemesi yapılmasının da mümkün olmaması karşısında, görevli dairenin tayin ve tespiti için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

K A R A R

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

K A R A R

Davacı ... ile davalı .... arasında görülen davada verilen ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.12.2012 tarih, 2009/463 E., 2012/584 K. sayılı hükmünün bozulmasına dair Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 0.12.2013 gün, 2013/8068 E., 2013/30931 K. sayılı bozma ilamına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş olup; 17.02.2014 tarihli karar düzeltme dilekçesinde davacı vekilince ayrıca yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin imzasız, ham yargıtay kararının fotokopisinin posta kutularına atılmış olması nedeniyle hak arama hürriyeti, adil yargılanma hakkı, tabii hakim, kanun önünde eşitlik, etkili başvuru, hakimlerin tarafsızlığı ve ihsası rey ilkelerinin ihlal edildiği belirtilerek Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin Başkan ve Üyeleri ..., ...,... , ... , ... ve ...'in reddi ile Y. 13. H. D.'nin 10.12.2013 tarih, 2013/8068 E.-30931 K. Sayılı bozma kararının kaldırılarak, ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.12.2012 tarih, 2009/463 E., 2012/584 K. sayılı kararının onanmasına karar verilmesinin talep olunduğu görülmüştür.

1) 2797 sayılı Kanunu'nun 39. maddesi uyarınca “toplu red” isteminin dinlenilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı vekilinin Dairemiz başkan ve isimleri belirtilen üyelerine yönelik red isteminin REDDİNE,

2) Davacı vekilinin red istemi, gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere yerinde ve dinlenebilir değil ise de; Bir toplumun en vazgeçilmez değerini ifade eden yargıya güven ve adalet inancının en küçük bir kuşkuya dahi yer bırakmaksızın gerçekleşmesinin sağlanması bakımından davacı vekilinin dilekçesinde isimleri geçen Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkan ve Üyelerinin dosyanın karar düzeltme incelemesinden ÇEKİLMESİNE, 28.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12497, Karar No: 2012/17478, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12497 E.  ,  2012/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2010 gün ve 2007/240-2010/80 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/04/2012 gün ve 2010/14981-2012/6509 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1996/178325,187591,134532,2002/176632 ve 23445 nolu, “ÇİZİ” ibaresi içerir tescilli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı tarafın ise müvekkilinin anılan ürünlerine birebir benzer ürün imal ettiğini, müvekkilinin ambalajlarının iltibasa neden olacak şekilde davalı tarafından kullanılarak satılmasının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitiyle önlenmesine ve ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin marka tesciline dayalı olarak üretim yaptığını ve davacı iddialarının asılsız olduğunu, ambalajlar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait “Çizi” ibaresi taşıyan 176632,178325 ve 187591 nolu markalarından kaynaklanan davacının marka haklarına davalı tarafından satılan “Eti Tam Tadında Peynirli Kraker” ibareli ürünle tecavüz edildiği, davacının anılan yeşil zeminli ürünüyle ayırt edilemeyecek derecede benzer zemin rengi ile logo renginin ve ürün fotoğraflarının kullanım biçimiyle tasarıma benzer üretiminin TTK 57. maddesi uyarınca haksız rekabet de oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalının “Eti Tam Tadında Peynirli Kraker” ibareli markasıyla davacının 176632,178325 ve187591 nolu markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, önlenmesine ve karar özetinin ilanına, sair istemlerin ise reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacılar vekili ve davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacılar vekili ve davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalılar vekilinin karar düzeltme isteklerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4197, Karar No: 2008/3435, Tarih: 15.05.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/4197 E., 2008/3435 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/4197 E., 2008/3435 K.**

**- İHYA EDİLEN TAŞINMAZ MALLAR

- TAPUDA KAYITLI OLMAYAN TAŞINMAZ MALLARIN TESPİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 272 ada 34 parsel sayılı 4592,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ifraz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı NA adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içerisinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık nitelikli yerlerden olup zilyetlikle kazanılamayacağı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı NA adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, tespit gününe kadar davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğini kazanıp kazanmadığı ile tarım arazisi niteliğini kazanmışsa davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17.maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarındadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, çekişmeli taşınmazın kuzey yönden taşlık ve kayalık niteliği ile Hazine adına tespit edilip tespitinin kesinleştiği anlaşılan aynı ada 75 parsel sayılı taşınmaza komşu olduğu anlaşılmaktadır.

Uzman jeolog ve ziraatçı bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlandığı ve çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de; uzman bilirkişi raporları hüküm için yeterli olmadığı gibi, mütalaaları da raporlarının eki fotoğraflarda görülen taşınmazın niteliği ile çelişmektedir. Dava konusu taşınmaza ait olduğu onaylanmamış ve üzerlerine dava konusu taşınmazın sınırları işaret ettirilmemiş fotoğraflardan, dava konusu taşınmazın kısmen taşlık, kayalık ve üzerinde orman ağacı bulunabilecek yerlerden olduğu, taşınmazın tamamının imar-ihya ile kazanılabilecek yerlerden olmadığı gözlemlenmektedir. Eksik ve yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile hüküm kurulamaz.

Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; üç kişiden oluşacak uzman ziraatçı bilirkişi kurulu ve uzman orman bilirkişi de hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte; ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığını, çekişmeli taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını, taşınmazın tarım arazisine dönüşüp dönüşmediğini; uzman orman bilirkişisinden dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını, bölgede kesinleşmiş orman tahdidi bulunup bulunmadığını bildirir; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye olanak verir ayrıntılı ve hüküm için yeterli raporlar alınmalıdır. Keşifte hazır olacak mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazın üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi hususlarında olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; tespite aykırı bir sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek çelişkiler giderilmeye çalışılmalıdır. Ayrıca; keşifte hazır bulundurulacak fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın fotoğrafları çektirilip bu fotoğrafların keşif konusu taşınmaza ait olduğu hakim tarafından onaylanmalı ve bu fotoğrafların üzerinde, dava konusu taşınmazın sınırları ile, uzman ziraatçı bilirkişi kurulu veya uzman orman bilirkişisi tarafından farklı değerlendirmeye konu edilecek bölümler olduğu takdirde taşınmazın bu bölümleri de fen bilirkişine işaret ettirilmelidir. Bu şekilde yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama sonucunda çekişmeli taşınmazın öncesi, imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı, mevcut niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi, hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8547, Karar No: 2007/12702, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/8547 E.  ,  2007/12702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Md.lüğü aralarındaki tesbit davası hakkında Tokat İş Mahkemesinden verilen 20.03.2007 gün ve 1802/292 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Tarım Kredi Kooperatif, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6567, Karar No: 2020/2691, Tarih: 11.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6567 E.  ,  2020/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın düşük ayak rahatsızlığı nedeniyle 18.06.2012 tarihinde Antalya Özel ... Tıp Merkezine giderek muayene olup reçete yazdırdığı, olay tarihinde de enjeksiyon yaptırmak üzere sanığın hemşire olarak görev yaptığı Kepez Yeşilyurt Aile Sağlığı Merkezine gittiği, sanığın katılana yaptığı enjeksiyon sonucunda katılanın sol bacağının ağrıması nedeniyle Akdeniz Üniversitesi Hastahanesine ve Antalya Eğitim ve Araştırma Hastahanesine giderek tedavi olduğu, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 23.05.2013 tarih, 2013/1014 sayılı raporunda, katılanın mevcut arızanın enjeksiyon sonrası ortaya çıktığı ve enjeksiyon nedeniyle geliştiği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtildiği, 18.02.2015 tarih 2015/416 sayılı raporda ise; duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu sonucuna varıldığı, ön inceleme raporu için 19.11.2012 tarihinde beyin ve sinir cerrahından alınan bilirkişi raporunda; hastanın tekraralayan enjeksiyonlar yaptırması nedeniyle tam olarak hangi enjeksiyon nedeni ile arızanın meydana geldiğinin kesin olarak saptanamayacağı, siyatik siniri ilgilendiren bu durum, tıp literatüründe kalçadan yapılan enjeksiyonlarla ilgili olarak yer aldığı ve durumun bir komplikasyon olarak değerlendirilmesinin uygun olacağının düşünülmesi nedeni ile yaşanan bu süreç ile bir tıbbi uygulama hatasının gerçekleştiğine kesin olarak kanaat getirilemeyeceği; 23.11.2012 tarihli ön inceleme raporunda ise; sanık ...’ın enjeksiyon sırasında belirlenen standartlara uygun olarak hareket ettiği, ancak tüm tedbirlere rağmen, ispatlanamamış olan komplikasyonun geliştiği anlaşıldığından; adli yönden 4483 sayılı Kanun gereği soruşturma izni verilmemesi gerektiği şeklinde karar verildiği; 01-02 Ekim 2015 tarihli Yüksek Sağlık Şurası toplantısı sonucunda ise; yapılan enjeksiyon sonrası hastada meydana gelen sol siyatik sinir nöropatisinin enjeksiyona bağlı bir komplikasyonu olduğundan enjeksiyonu yapan hemşireye kusur atfedilemeyeceğine oy çokluğu ile karar verildiği;

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 23.05.2013 tarih, 2013/1014 sayılı raporunda, katılanın mevcut arızasının enjeksiyon sonrası ortaya çıktığı ve enjeksiyon nedeniyle geliştiği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmakla tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “1.” bendinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/690, Karar No: 2024/5927, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/690 E.  ,  2024/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1324 E., 2023/1549 K.

MAKTUL : Penbe Gündüz

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : İhmali davranışla kasten adam öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/276 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı ihmali davranışla kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/1324 Esas, 2023/1549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik

katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile gereksiz karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Olay günü katılan ...'un sevk ve idaresindeki motosiklette eşi... ile oğulları katılan ...'in bulunduğu sırada seyir halinde iken bulundukları şeritten gelen ve farları kapalı traktöre çarptığı, çarpmanın etkisiyle katılanların yaralandığı,...'nin ise öldüğü, traktör sürücüsünün olay yerini terk ettiği olayda;