muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33015, Karar No: 2017/57, Tarih: 16.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33015 E.  ,  2017/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ekonomik koşulların değişmesi nedeni ile kuruluş kadrosunun yeniden yapılandırılması gerekçe gösterilerek müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla haksız feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının genel müdür yardımcısı olup işletmenin bütününü sevk ve idare yetkisinin bulunduğunu, işveren vekili olduğunu, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinin bütününü sevk ve idare etmesinin yanında işçi alma ve çıkartma yetkisinin bulunmadığı, tanık beyanlarına göre işyerini de yalnız başına sevk ve idare etmediği, alınan kararları genel müdüre sunduğu işveren vekili olmadığı ve feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubu ise, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı ve Şirket Yönetim Kurulunun 31.03.2015 tarihli kararında şirketin tüm faaliyet konuları ile ilgili çift imza ile temsil yetkisine sahip olduğu kararlaştırılarak 18.05.2015 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilan edildiği, 01.06.2015 tarihinde imza sirküleri çıkartıldığı, davacının işletmenin bütünün sevk ve idare eden işveren vekili yardımcısı görevini yerine getirdiği, işgüvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

...-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 45,80 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre ....980,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11195, Karar No: 2025/5045, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11195 E.  ,  2025/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/452 E., 2020/784 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, paylaşımların ağır eleştiri niteliğinde olduğuna ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın 22/10/2015 tarihli paylaşımının, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu tüm dosya içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin tatbiki,Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9284, Karar No: 2015/9606, Tarih: 05.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9284 E.  ,  2015/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda ve temyiz dilekçesinde de belirttiği üzere psikolojik sorunları olduğunu söylemesi ve özellikle Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde özetle, psikaytri muayenesinde anksiyete ve bipolar mani teşhisi konularak ilaç verildiğini, bu nedenle zanax ve nevrium gibi ilaçları kullandığını söylemesi yine kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde de kleptomani hastası olduğunu söylemesi ve bunu temyiz dilekçesinde de yinelemesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeblerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10153, Karar No: 2020/3577, Tarih: 10.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/10153 E.  ,  2020/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7580, Karar No: 2012/9336, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7580 E.  ,  2012/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5930, Karar No: 2007/7308, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5930 E.  ,  2007/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline istemine ilişkin davada ... Asliye Ticeret ve 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 20.01.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1483, Karar No: 2019/12317, Tarih: 02.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/1483 E.  ,  2019/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, düşme, karar verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında, Silvan Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.03.2010 tarihli usulüne uygun şekilde düzenlenen iddianamesi ile tehdit suçlarından cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin verilen kararların CMK'nın 223. maddesi kapsamında davayı esastan çözümleyen "hüküm" niteliği taşımadığı, zamanaşımı hususu değerlendirilerek hüküm kurulabileceği ve bu nedenle temyize konu bir hükmün de bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılanlar ile katılan ... vekilinin temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Diğer hükümlere yönelik temyiz incelmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanık ... hakkında tehdit ve görevi kötüye kullanma suçlarından ölüm nedeniyle verilen düşme hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ölüm nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılanlar ile katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizine gelince;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 257/1. maddesi kapsamındaki görevi kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, 19/02/2009 ve 03/02/2009 olan sorgu tarihlerinden, inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9106, Karar No: 2021/2618, Tarih: 16.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/9106 E.  ,  2021/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

16.12.2013 tarihinde, kriminal inceleme için ... tarafından rızaen teslim edilen ... plakalı aracın akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Işık Oto isimli işyerini işleten sanık hakkında, şasi numarasını üzerinde bulunduran bölüm başka bir araçtan kesilip kaynakla nakil edilerek kimliği değiştirilen(change) aracı boyamadığı halde, aracın trafik tescil belgesinde kırmızı renkle kayıtlı olması nedeniyle change aracın trafik tescil belgelerinin düzenlenmesini sağlamak amacıyla aracı füme rengine çevirmiş gibi 07.01.2010 tarihli, 282022 sıra numaralı, içeriği itibarıyla sahte faturayı düzenlediği, suç konusu faturaya dayanarak, change aracın 05.02.2010 tarihinde Yusufeli Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliği tarafından, temyize gelmeyen sanık ... adına 08 .... plakaya tescil edildiği iddiasıyla özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; UYAP sorgulamasında, sanık hakkında Yusufeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.11.2015 tarihli, 2015/140 Esas sayılı iddianamesi ile suç konusu fatura nedeniyle 213 sayılı VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının, Yusufeli Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/157 Esas sırasında kayıtlı olduğu anlaşılmakla, mükerrer yargılamanın önlenmesi açısından, anılan davanın akıbeti araştırılıp, birleştirme olanağının bulunması halinde kamu davalarının birleştirilmesi, aksi halde bu davaya ilişkin dosyanın celbi ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayanarak hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Hükmün açıklanması konusunda ihbarda bulunulmasına karar verilen Yusufeli Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/47 Esas, 2013/156 Karar sayılı kararının, temyize konu dosyadaki suç tarihinden sonra 03.12.2013 tarihinde kesinleştiği ve hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2616, Karar No: 2019/5108, Tarih: 12.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2616 E.  ,  2019/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı ... Un ve Unlu Mad. Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2014/227 esas ve 2016/427 karar sayılı ve 14.06.2016 tarihli hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 29.04.2019 günlü geri çevirme kararında istenilen ihale ilanı metninin eksik gönderildiği anlaşılmış olup temyiz incelemelerinde gecikmeye mahal verilmemesi için Dairemiz geri çevirme kararları gereğinin yerine getirilmesinde gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi ve bu bağlamda söz konusu ihale ilanının tüm maddelerini içeren onaylı suretinin eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.