muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/119, Karar No: 2019/581, Tarih: 08.10.2019

Cumhuriyet Savcılığında; sanıklar..., Yasin, ... ve ... ile parkta bira içtiklerini, mağdurla arkadaşının da 4-5 metre mesafede şarap içtiğini, bu kişilerin çevredeki iki tinerci vasıtasıyla kendilerinden sigara istediklerini, aralarında bu yüzden tartışma çıktığını, karşılıklı olarak yumruklaştıklarını, ileri sürüldüğü gibi bıçakla tehdit ederek veya yumrukla vurarak mağdurun parasını almadıklarını, mağdurun üzerinde cep telefonu ve başka eşyaların da bulunduğunu, yağma suçunu işlemiş olsalar bunları da alıp olay yerinden kaçmalarının gerektiğini, cebinde olaydan önce 1 adet 20 TL, 2 adet 10 TL, 1 adet 5 TL ve 3 adet de metal 1 TL bulunduğunu, karakolda cebinden çıkan paraların masaya konduğunu, ancak sonra bu paranın 10 TL’sinin kaybolduğunu, üzerinde peynir, domates doğramak için ufak bir çakı bıçağı bulundurduğunu, mağdurun şarap şişesini kırıp üzerine gelmesi nedeniyle kendisini korumak için mağdura söz konusu bıçağı sadece gösterdiğini,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde farklı olarak; mağdurun yanlarına gelip sigara istediğini, ilkinde verdiklerini, ikincisinde vermeyince aralarında tartışma çıktığını, mağdurun elindeki şarap şişesi ile kendisine saldırması nedeniyle korunmak için bıçağını çektiğini, sanıklar ... ve...’in araya girdiklerini,

Mahkemede önceki ifadelerinden farklı olarak; mağdurun yanındaki tanık...’ın gelerek kendilerinden 10 TL’lik uyuşturucu istediğini, tanığı terslediğini, çıkan tartışma üzerine tanık...'a tokat attığını, bunun üzerine elinde şişeyle gelen mağdurun kendilerine saldırdığını, aralarında kısa süren bir kavga yaşandığını, şişeyi görünce masada bulunan bıçağı eline aldığını ancak kullanmadığını, mağdur ile tanık giderken sanıklar ... ve...’in parka girdiklerini, bu sanıklara mağdur ve tanığa müdahale etmemeleri için "... vurma" şeklinde bağırdıklarını,

Sanık ... Kollukta; olay günü parkta sanıklar..., Murat, Tufan ve Fatih isimli arkadaşlarıyla otururlarken mağdur ile birlikte çocukluğundan beri tanıdığı tanık...'ın geldiğini, biraz ilerideki masaya oturup şarap içtiklerini, önce tanık...’ın ardından mağdurun birkaç defa sigara istediğini, ilkinde sigara verip ikincisinde vermeyince mağdurun kendilerine "Sinkaf olun, gidin." dediğini, bunun üzerine mağdura bir kez tokatla vurduğunu, mağdurun oturduğu masadan şarap şişesini alıp kendisine vurmak için geldiğinde sanık ...’ın mağdura bıçak çektiğini, sanığın koluna girip “Yapma” dediğini, sanıklar...ve ...’ın koşarak yanlarına geldiklerini, mağdura onların da vurmak istemeleri üzerine hepsine engel olduğunu, mağdura oradan uzaklaşmasını söylediğini, kesinlikle bıçak gösterip mağdurun parasını almadıklarını,

Mahkemede; önceki ifadelerinin doğru olduğunu, sanıklar ... ve...’in olay yerine daha sonra geldiklerini, mağdura tokat attığı hususunun doğru olduğunu,

Savunmuşlardır.

Yağma suçu 5237 sayılı TCK'nın "Yağma" başlıklı 148. maddesinde;

Mahkemede; önceki ifadelerinin doğru olduğunu, sanıklar ... ve...’in olay yerine daha sonra geldiklerini, mağdura tokat attığı hususunun doğru olduğunu,

Savunmuşlardır.

Yağma suçu 5237 sayılı TCK'nın "Yağma" başlıklı 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet hâline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi hâlinde de aynı ceza verilir.

3-Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesinde; "Madde metninde yağma suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Hırsızlık suçunda olduğu gibi, yağma suçunda da, taşınır malın alınmasıyla ilgili olarak zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Ancak, hırsızlık suçundan farklı olarak, bu suçun oluşabilmesi için, mağdurun rızasının, cebir veya tehdit kullanılarak ortadan kaldırılması gerekir. Yağma suçu açısından tehdidin, kişiyi, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle yapılması gerekir. Yağma suçu, cebir kullanılarak da işlenebilir. Ancak bu cebrin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama boyutuna ulaşmaması gerekir.

Yağma suçunun tamamlanabilmesi için, kullanılan cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim etmeli veya malın alınmasına karşı koymamalıdır. Bu bakımdan, kullanılan cebir veya tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Bu nitelikte olmayan bir cebir veya tehdit, sırf mağdurun normalden fazla ürkek olması nedeniyle, malı teslim etmeye veya alınmasına yöneltmişse, yağma suçundan söz edilemez ve fiilin hırsızlık olarak nitelendirilmesi gerekir." açıklamasına yer verilmiştir.

TCK'nın 149. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle yağma suçunun;

"a) Silâhla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

TCK'nın 149. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle yağma suçunun;

"a) Silâhla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

h) Gece vaktinde," işlenmesi nitelikli hâller olarak kabul edilmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasında yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma suçu, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan, birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi özgürlüğü, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuksal değerlerdir.

Yağma suçunun oluşabilmesi için suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Cebir ya da tehdit, bir kişiyi malını teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak amacıyla yapılmalıdır. Cebir ya da tehdidin belirtilen amaçla ve bu şekilde gerçekleştirilmesi, yağmayı mal varlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla gerçekleştirmiş olması gerekir. Cebir veya tehdit ile malın alınması veya verilmesi arasında nedensellik bağı bulunmalıdır. Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan beri yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan sanığın cebir veya tehdidi kullanmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

15.03.2008 tarihinde, sanıklardan ...'ün, servisten inip eve gitmek üzere Hoca Ahmet Yesevi Parkından geçen mağdura“Bir şey lazım mı?” diye sorduğu, ardından “Fişeğini 10 TL’den veririm.” diyerek mağdura uyuşturucu madde satmak istediği, sanığın, bu teklifle ilgilenmeyen mağdura ismini ve kredi kartının bulunup bulunmadığını sorduğu, ismini söyleyen mağdurun kredi kartının olmadığını beyan etmesi üzerine “Ben tersoyum, bana bir şeyler at.” diyerek mağduru korkutmak suretiyle para istediği, bu sırada sanık ...’ın da mağdurun kaçmasını engellemek için pantolon kemerini tuttuğu, cebindeki bıçağı doğrultup mağdurun üstünü aramaya başladığı, sanık ...’ın mağdurun direncini kırmak için ona tokat attığı, sanık ...’ın mağdurun sağ cebinde bulunan bir adet 20 TL, bir adet 10 TL ve bir adet 5 TL şeklindeki banknotlardan oluşan toplam 35 TL tutarında parasını aldığı, bu sırada diğer sanıklarla aynı suç işleme kararı çerçevesinde hareket ederek fiil üzerinde hâkimiyet kuran sanıklar...ile...’ın da parkın girişinde bekleyip oradan geçmek isteyenlere engel oldukları, mağdurun sanıkların elinden kurtulup kaçtıktan hemen sonra emniyet güçlerini telefon ile aradığı, olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin yanlarına mağduru da alarak parkta bulunan sanıkların yanına gittikleri, mağdurun göstermesi üzerine tanıklar ... ... ve ...’in yanında bulunan sanıklar ..., ..., ... ve ...’ı yakaladıkları, mağdurun yakalananlar dışında olaya karışan bir kişinin daha olduğunu söylemesi üzerine sanıklardan sorularak sanık ...’in de kimliğinin tespit edildiği olayda; mağdurun olaydan hemen sonra parasının yağmalandığını belirterek kolluğa müracaat etmesi, sanıkların arkadaşları olan tanıkların da bulunduğu ortamda parasını yağmalayan şahıslar olarak sadece sanıkları göstermesi, mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği ifadesinde sanıklardan...’ın pantolonunun sağ cebinden 1 adet 20 TL, bir adet 10 TL ve bir adet 5 TL’lik banknotlar aldığına ilişkin beyanını destekler şekilde sanık ...’ın üzerinde yapılan aramada belirtilen banknotlar ile 2,5 TL tutarında bozuk para ve suçta kullanılan bıçağın çıkması, mağdurun soruşturma ve bozma öncesi kovuşturma aşamasındaki anlatımları ile örtüşür şekilde sanık ...’ın suçta kullanılan bıçağın kendisine ait olduğunu ikrar etmesi karşısında, sanıkların birlikte aldıkları suç işleme kararı çerçevesinde fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak üzerlerine atılı nitelikli yağma suçunu işledikleri kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükümlerin, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükümlerin, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 294-71 sayılı direnme kararına konu beraat hükümlerinin sanıkların nitelikli yağma suçlarının sabit olduğu gözetilmeden beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2503, Karar No: 2025/2661, Tarih: 13.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2503 E.  ,  2025/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1817 E., 2024/1625 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. maddesi ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddesi uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9067, Karar No: 2012/3603, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9067 E.  ,  2012/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/22177, Karar No: 2013/10243, Tarih: 17.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22177 E.  ,  2013/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- İzinsiz kazı yapma suçu hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1-2, 54/1, 5271 sayılıCMK'nın 231/5-6 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2- Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçu hakkında;5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İzinsiz kazı yapma suçu hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesinde :

Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara katılan vekilinin itirazı üzerine, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Haber verme sorumluluğuna aykırılık suçu hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Suç tarihinde, saat 13:00 sıralarında jandarmaya yapılan bir ihbarla, Konya İli, Kulu İlçesi, Altılar Köyü'nde bulunan Altılar Höyüğünde kaçak kazı yapıldığının bildirilmesi üzerine, aynı gün saat 13:30'da jandarma görevlilerinin söz konusu yere gittikleri, sanıkların ateş yakarak etrafında oturdukları, yanlarında dedektör bulunduğu, çevrede yapılan incelemede, kürekle kazılmış 10 adet kazı çukuru ile ...plakalı Mazda marka aracın bulunduğunun görüldüğü, Kulu Cumhuriyet Savcılığı'nın arama izni ile söz konusu araçta yapılan aramada, şoför koltuğunun altının yatırılması neticesinde, Dove krem kutusu içinde 61 parça eser ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut, arkeolog bilirkişi raporuna göre, 32 adet sikke, 10 adet yüzük, 1 adet idol, 3 adet mühür, 15 adet çeşitli objenin, Roma, Geç antik, Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait olup, 2863 sayılı kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınabilir kültür varlıkları olup tarihi eser niteliğinde olduklarının bildirildiği, sanıkların kollukta alınan ilk ifadelerinde, suça konu eserleri uzun süre önce bulduklarına ilişkin savunmaları karşısında, 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9480, Karar No: 2024/2558, Tarih: 29.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/9480 E.  ,  2024/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/184 E., 2022/523 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesin son fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; uzlaşma teklifinin usulüne uygun yapılmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana farklı tarihlerde ''Senin de ...'in de Allah'ını s..im bende senin adına üç tane hat cıkardım, bak insan nasıl kazık atar ... gör., Bakacaz y...mi uzun d..mi uzun. Oğlum ben koydeyım anama kufur ettıgini soyledim herkese ben seni bekliyorum Karakecı'de, senin Alhah'ını s..em gelmezsen ben anani s..im., La oğul Allah sana büyük." şeklinde birden fazla mesaj atmak suretiyle hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Bozma üzerine yapılan yargılamada uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun şekilde gerçekleştirildiği ve uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.