muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4936, Karar No: 2019/5554, Tarih: 16.12.2019

Şartla tahliye edilen hükümlü ...'in, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2012 tarihli ve 2011/225 esas, 2012/150 karar sayılı ilamı ile 04.05.2011 tarihinde işlemiş olduğu infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan almış olduğu 2 yıl 6 ay hapis ve Muratlı Sulh Ceza Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2008/155 esas, 2009/27 karar sayılı ilamı ile 17.08.2008 tarihinde işlemiş olduğu ceza infaz kurumundan firar etmek suçundan almış olduğu 5 ay hapis cezasının Cumhuriyet Savcılığının istemi üzerine Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.08.2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99 ve 101. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği,

2 yıl 11 ay hapis cezasının infazı amacıyla 29.07.2013 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alınan hükümlü hakkında infaza konu cezaları ile ilgili olarak düzenlenen müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 02.10.2015, bihakkın tahliye tarihinin ise 23.06.2016 olarak tespit edildiği, hükümlünün 05.03.2014 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği,

Hükümlünün Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği sırada İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07.08.2014 tarihli ve 2014/2032 karar sayılı kararıyla “Hükümlünün infaz dosyasının incelenmesinde, 17.08.2008 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumundan başka bir suçtan almış olduğu mahkumiyet hükmünün infazı sırasında firar ettiği daha sonra yakalanıp kapalı ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasını infaz ederek şartla tahliye edildiği ve başka bir cezası nedeniyle yakalanınca daha önceki firar eylemi nedeniyle disiplin soruşturması başlatıldığı ve hücre cezası verildiği, ancak daha sonra kaldırıldığı ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilmiş ise de hükümlünün daha önce başka bir suçtan almış olduğu cezasını Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ederken firar etmesi nedeniyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1. fıkrasının e bendinden atıfla aynı Yönetmeliğinin 12. maddesinin 1. fıkrasının b bendi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin kanun yararına bozmaya konu edilen kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının e bendindeki “Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında Cumhuriyet Savcılığının itirazının kabulü yerine reddine dair verilen kararda isabet görülmediğinden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2014 tarihli ve 2014/1603 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11116, Karar No: 2015/12079, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11116 E.  ,  2015/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2015

NUMARASI : 2015/2 D.İş - 2015/2

DAVACI : 2. L.. Sitesi G Blok Yöneticiliği Adına Yönetim Kurulu Üyesi C.. A..

DAVALI : F.. A..

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı F.. A.. tarafından sunulan dilekçe ile; [... son duruşmada tanık E.. Ö.. hazır olduğu halde hâkimin, davalı aleyhine ihsası reyde bulunduğunu, daha evvel duruşmaya girdiğinde hâkimin sinirlenerek "iki tane mi yönetim var olmaz böyle şey" diyerek aleyhine olumsuz tutum takındığı...] gerekçesi ile reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkimin talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve HMK'nın 42/4. maddesi gereğince ret talebinde bulunan davalı hakkında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının F.. A..'a yükletilmesine 03/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1762, Karar No: 2019/5486, Tarih: 17.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1762 E.  ,  2019/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KUMLUCA 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 14/04/2013

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın kaldığı evde 13.04.2013 tarihinde yapılan arama sonucu, kenevir tohumu ele geçirildiği; dosya kapsamı itibariyle sanığın yasa dışı hint keneviri ektiğine/yetiştirdiğine dair kenevir kökü veya hasat artığı gibi bir maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olamayacağı, bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5172, Karar No: 2014/6494, Tarih: 23.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5172 E.  ,  2014/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/22577

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/10/2012, 2012/90 (E) ve 2012/472 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk Doğan hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun olay tarihinde arkadaşı ile birlikte arabayla gezdikleri akabinde suça sürüklenen çocuğun beklemekte olduğu kaldırıma yanaşarak durdukları, havanın karanlık ve sisli olmasına rağmen arabanın farlarının yanmadığı, bunu gören suça sürüklenen çocuğun mağdur ve arkadaşının kullanmış olduğu arabaya yanaşarak, arabanın farlarının yanmadığını söylediği, mağdurla suça sürüklenen çocuk arasında bu nedenle tartışma yaşandığı ve akabinde suça sürüklenen çocuğun, mağduru biri göğüs sol üst orta bölgesinden toraksa nafiz olacak ve akciğeri yaralayacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak diğerleri yüzde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde dört bıçak darbesiyle yaraladığı, mağdurun yanında bulunan arkadaşlarını müdahalesi ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin son bulduğu olayda, öldürmeye teşebbüs suçundan ceza tayin eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Doğan’ın mağdur Mustafa’ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, tahrike, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen vesair temyiz itirazlarının reddiyle,

Mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, makul oranda ceza tayini yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 23/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3725, Karar No: 2019/8848, Tarih: 09.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/3725 E.  ,  2019/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırları belirtilen taşınmazın 1980 yılından beri yaklaşık 35 yıldır malik sıfatıyla vekil edeninin zilyet olduğunu belirterek davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; mahkemece yapılan yargılamada, 15.09.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında bir sonraki celsenin "19.11.2015 günü saat: 09:30''a bırakılmasına karar verildiği, 19.11.2015 tarihli duruşmada davacı vekilin mazeret bildirmediğinin belirtildiği, UYAP'tan yapılan evrak incelemesinde ise; davacı vekilinin aynı tarihte Dinar Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/86 Esas sayılı dosyasının duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağından mazeretli sayılması talepli 18.11.2015 tarihli mazeret dilekçesini 18.11.2015 tarihinde saat: 17:52:31'de oluşturup havale ettiği, katibin evrakı 19.11.2015 tarihinde saat: 08:29'da okuduğu ve evrakı yazdırdığı anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK'nin 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36'ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. "Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Somut olayda, 19.11.2015 tarihli celsede tahkikat aşaması sonlandırılarak davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen mahkemece davacı vekilinin son celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması davacının az yukarıda bahsi geçen hukuki dinlenilme hakkına (HMK mad.27) aykırı olmuştur. Açıklanan bu hususa riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23681, Karar No: 2014/6256, Tarih: 03.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23681 E.  ,  2014/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/124407

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2009

NUMARASI : 2007/80 (E) ve 2009/1 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın, yakınana ait otomobili otostop yapıp durdurarak sağ ön koltuğa bindiği, bu sırada suç arkadaşı başka bir kadının daha gelerek otomobilin sağ ön koltuğuna bindikten sonra, yakınanın “sizi bu şekilde götüremem” demesi üzerine sonradan gelen kadının otomobilden inerek şoför koltuğuna doğru gittiği, yakınana, sanığı kastederek, “100 TL verirsen seninle ilişkiye girer” deyip lafa tuttuğu, yakınanın üstünü elleyerek bel çantasından cüzdanın çıkarıp otomobilin üzerinde karıştırmaya başladığı, yakınanın fark etmesi üzerine araçtan inip cüzdanını geri aldığı, bu sırada tesadüfen olay yerinden geçen jandarma ekip aracını durdurarak olayı bildirdiği, sanık ve yanındaki kadının jandarmaları görmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, sanığın kovalamaca sonucu yakalandığı, suç arkadaşı kadının ise yakalanamadığı, yakınanın cüzdanından 50 TL parasının alındığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20197, Karar No: 2014/20858, Tarih: 14.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/20197 E.  ,  2014/20858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Dairemize ait bir önceki geri çevirme kararının kısmen yerine getirilmediği anlaşıldığından; bu kez gerekli dikkat ve özenin gösterilerek bizzat Mahkeme hâkiminin denetiminde ve yeni bir geri çevirme kararına mahal verilmeden;

Borçlu şirketin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortakları ve yetkilileri ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14616, Karar No: 2015/18709, Tarih: 05.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14616 E.  ,  2015/18709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.03.2015

No : 2014/385-2015/30

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davalılardan A. C.K.-K. Ş. yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan K... ile K.. G. İ.. T.. ve S. S. S.. T.L.. Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve temyiz edenlerin sıfatına göre, hükmü temyiz eden davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, kararın anılan maddede tanımlanan unsurları taşıması ve “taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, davacı tarafından yapılan harç giderinin davalı işveren K. G. İ.. T. ve S. S. S.. T.. L.. Ş.'nden alınarak davacıya verilmesi gerekirken, davada taraf sıfatı bulunmayan M. O.M. ve A. S. T. A.'den tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100

./..

sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün harç giderine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “M. O. M. ve A. S. T.A.'den” sözcüklerinin silinerek, yerine “K. G. İ. T. ve S. S. S. T. L. Ş.'nden ” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4806, Karar No: 2013/11366, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4806 E.  ,  2013/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2010 gün ve 2009/25 Esas, 2010/254 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, öz kızı olan mağdureyle evde yalnız kalınca kapıyı kilitleyerek, soyup yatağa yatırdığı, kendisi de soyunup mağdurenin üstüne çıkarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı, mağdurenin canının yanması üzerine, sanığın mağdureden krem getirmesini istediği tam bu sırada tanık ...'in pencereden görüp annesi tanık ...'e haber vermesi üzerine eve gelen ...'in pencereden baktığında mağdure ve sanığı yatakta çıplak görüp camı kırdığı ve bu engel nedeniyle sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda, sanığın eyleminin ırza geçme suçuna eksik teşebbüs aşamasında kaldığı ve bu suça tam teşebbüsün mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında teşebbüs nedeniyle lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nın 61. maddesi yerine, 62. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14854, Karar No: 2014/10979, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14854 E.  ,  2014/10979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/74812

MAHKEMESİ : Develi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/309 (E) ve 2012/18 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın temyiz dilekçesinde geçen, alkol bağımlısı olduğuna, yıllardır Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne dair beyanları, Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 07.05.2008 tarihli ifadesindeki "...annemi gördüğümde şeytan çarpmışa dönüyorum, ben anneme karşı neden böyle bir öfke beslediğimi bilmiyorum..." şeklindeki ve kovuşturma aşamasındaki benzer savunmaları, yine sanığın 09.05.2008 tarihli sorgusu sırasında Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2377, Karar No: 2014/1903, Tarih: 10.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2377 E.  ,  2014/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4935, Karar No: 2012/10441, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4935 E.  ,  2012/10441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi) bozmaya uyularak verilen 12/03/2009 tarih ve 2009/53-2009/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait lokantanın 18.11.2001 tarihli sözleşme ile davalıya devredildiği halde, devir bedelinden 30.084 USD'nin ödenmediğini, bir kısım devir bedelinin ise geç ödenmesi nedeniyle kur farkından kaynaklanan zarar oluştuğunu, ayrıca devir sözleşmesine dahil edilmeyen ve lokantada bulunan bir kısım eşyaların da iade edilmediği gibi bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 08.02.2002 tarihli noterden düzenlenen devir sözleşmesine göre davacıya devir bedelinin ödendiğini ve müvekkilinin her hangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında davacıya ait lokantanın demirbaşları ile birlikte tüm malzemelerinin davalıya 100.000 USD karşılığı devrine ilişkin 18.11.2001 tarihinde sözleşme yapıldığı ve devir bedelinin bir kısmının peşin bir kısmının ise taksit ile ödeneceğinin kararlaştırılmış olduğu, bu sözleşmeden sonra yine taraflar arasında düzenlenen noter tasdikli 08.02.2002 tarihli devir sözleşmesinde ise davacının anılan lokantadaki işletme hakkını tüm demirbaşları ile davalıya devrettiğini ve devir parasını aldığını ve başkaca alacağının bulunmadığını beyan ettiği, buna göre davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.