muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/565, Karar No: 2021/524, Tarih: 04.11.2021

İşkence suçunun manevi unsuru kasttır. Suçun gerçekleşebilmesi için, kamu görevlisinin, insan onuruyla bağdaşmayacak surette kişinin bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine ya da aşağılanmasına yol açacak davranışlar yaptığını bilmesi ve istemesi yeterli olup kanuni düzenleme işkencenin belirli bir saik ile işlenmesini aramamıştır (Demirbaş, a.g.e, s. 106; Koca-Üzülmez, a.g.e, s. 251; Artuk-Gökcen- Yenidünya, a.g.e, s. 251; Bakım, a.g.e, s. 166 vd.). Bu anlamda bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışların korkutmak, otoritesini göstermek, ayrımcılık yapmak, cezalandırmak ya da benzer sebeplerle işlenmesi hâlinde işkence suçu oluşacaktır.

Öte yandan suç tarihi itibarıyla kasten yaralama suçu TCK'nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle, aynı maddenin 3. fıkrasına “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmış, 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle de, aynı maddenin 3. fıkrasının (a) bendinde yer alan "eşe" ibaresi "eşe, boşandığı eşe" şeklinde değiştirilmiştir.

TCK'nın 86. maddesinin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılmış, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin kamu görevi yapması, bu görevin faile bir nüfuz, güç sağlaması ve bu görevin kötüye kullanılması şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Kamu görevi terimi, daha çok devlete ait gücün kullanılmasını, en azından mağdurun öyle düşünmesini gerektiren işler için kullanılmıştır. Yasa koyucu kamu görevlisinden değil, kamu görevinden söz ettiği için doktrinde TCK'nın 6. maddesi anlamında failin kamu görevlisi olması hususunun tartışılmasına gerek bulunmadığı ileri sürülmüştür (... Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 2. Bası, ..., 2014, s. 2965.). Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi durumunda uygulanacak artırım maddesinin tatbik edilebilmesi için kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanılması da gerekmekte olup nüfuzun varlığına karşın, bu nüfuz kullanılmadan yaralama eylemi gerçekleştirilmişse, bu artırım maddesi uygulanamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklar ... ve ...'nin olay tarihi itibarıyla ... 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz ve koruma memuru olarak görev yaptıkları, bahse konu kurumda hükümlülerin kalmakta oldukları iki katlı dubleks odalardaki sayımların alt katta bulunan yemekhane bölümünde yapıldığı, 13.08.2005 tarihinde sanıklar ..., ... ve ...'nın sayım yapmak amacıyla katılanın tek başına hükümlü olarak bulunduğu B Blok, 64 numaralı dubleks odaya geldikleri, ardından saat 08.07'de sanıklar ..., ... ve ... ile İnfaz ve Koruma Memuru ... Sali ile İnfaz ve Koruma Başmemuru ... Kayadüğün'ün, saat 08.10'da İnfaz ve Koruma Memuru ..., saat 08.12'de İnfaz ve Koruma Memuru Muzaffer Kumral ile İnfaz ve Koruma Başmemuru ... ...'in, saat 08.13'de İnfaz ve Koruma Başmemuru...'ın katılanın odasına girdikleri, saat 08.20'de sanıkların diğer infaz ve koruma memurları ve başmemurları ile birlikte katılanın odasından çıktıkları, aynı gün saat 09.08'de odasında bulunan çağrı butonuna basan katılanın odasının önüne gidilerek ne olduğu sorulduğunda kalbinde şiddetli ... olduğunu ve nefes almakta zorlandığını söylediği, bu durumun ilk olarak infaz ve koruma başmemuruna ardından da cezaevi nöbetçi müdürüne bildirilmesi sonucunda doktor çağırıldığı, katılanın saat 09.28'de görüştüğü cezaevi doktoru tanık...'a kalp rahatsızlığı olmadığını, doktorla görüşebilmek için bu şekilde beyanda bulunduğunu, aksi takdirde infaz ve koruma memurlarının kendisini doktorla görüştürmeyeceklerini belirtip işkenceye maruz kaldığını ifade ettiği anlaşılan olayda; katılanın sayımın yapılacağı yemekhane bölümünde olmadığının görülmesi üzerine üst katta bulunan yatakhane bölümüne çıkıldığı, yatağında yatmakta olan katılana sayım için aşağı katta bulunan yemekhane bölümüne inmesi gerektiğinin söylendiği, katılanın ise sayımlarda kesinlikle aşağıya inmeyeceğini, savcılığa dilekçe verdiğini, kendisini hiç kimsenin aşağıya indiremeyeceğini beyan ettiği, bunun üzerine her iki kollundan tutularak merdivenlerden aşağı indirilen katılanın sanıklar ... ve ... tarafından tekme ve yumruk vurulmak suretiyle darp edildiği, ardından da sanıklar ... ve ...'nin yüzüstü yere yatırdıkları katılanın sırtına sigara değdirerek yaktıkları iddiasına ilişkin olarak katılanın ilk muayenesini yapan tanık...'ın 13.08.2005 tarihli ve 2364 sayılı raporunda; yapılış şekli, konumları, boyutları göz önüne alındığında söz konusu lezyonların katılan tarafından yapıldığı yönünde görüş belirtmesi, aşamalarda alınan ifadesinde de sigara yanıklarının katılanın kolunun uzanabildiği bölgelerde ve yüzeysel bir şekilde olmaları nedeniyle bu şekilde görüşte bulunduğunu beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 28.11

...'ın 13.08.2005 tarihli ve 2364 sayılı raporunda; yapılış şekli, konumları, boyutları göz önüne alındığında söz konusu lezyonların katılan tarafından yapıldığı yönünde görüş belirtmesi, aşamalarda alınan ifadesinde de sigara yanıklarının katılanın kolunun uzanabildiği bölgelerde ve yüzeysel bir şekilde olmaları nedeniyle bu şekilde görüşte bulunduğunu beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 28.11.2014 tarihli ve 69857-5520 sayılı raporunda da katılanın sırt bölgesinde bulunan ve sigara gibi sıcak bir cismin değdirilmesi ile oluşabilecek nitelikte olan toplam 22 adet lezyonun lokalizasyonları, dağılımı, kişinin elinin ulaşabildiği bölgelerde olması hususlarına göre kişinin kendisi tarafından da yapılabileceğinin belirtilmesi, olay tarihinde B Blok, 63 numaralı odada kalmakta olan tanık ...'in "...'Sayım esnasında aşağıda bulunacaksın, aşağıya in' şeklinde memurların seslerine duydum. ... de 'Uyku sersemiyim, ben aşağıya inemem.' diyordu, bu türde yüksek sesler, konuşmalar duydum. Bunun dışında başka bir ses duymadım. Bağırışma, çağırışma, feryat sesleri olsaydı duyardım." şeklinde beyanda bulunması, Cumhuriyet savcısı ve cezaevi müdürü tarafından düzenlenen 16.08.2005 tarihli tutanağa göre olayla ilgili olarak katılanın isteği üzerine cezaevi savcısı ve cezaevi müdürü ile yaptığı görüşme sırasında cezaevinde aldığı disiplin cezalarından bahsederek doğruyu söylemesi hâlinde kendisine disiplin cezası verilip verilmeyeceğini sorup cezaevi savcısı ile pazarlık yapmaya çalışması, ardından daha önce de dört gardiyan sürdürdüğünü ifade etmesi, kaldı ki benzer bir şekilde katılanın ...'dan ...'e nakledilirken 21.03.2007 ila 23.03.2007 tarihleri arasında ... D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda konakladığı sırada sırtına sigara basılmak suretiyle yakıldığı iddiasında bulunması, bahse konu olayda alınan doktor raporunda da katılanın sırt bölgesinde yeni oluşturulmuş 10 adet yanık izinin olduğunun belirtilmesi, sanıklar ... ve ...'nin aralarında husumet bulunmayan katılana yönelik olarak sayım kurallarına uymadığı gerekçesi ile altı kişiden oluşan diğer infaz ve koruma memurları ile başmemurlarının yanında, 13 dakikalık kısa bir süre içinde hem üst kata çıkıp katılan ile aşağı inmesi konusunda tartışıp ardından yemekhane bölümüne inmekte direnen katılanı tekme ve yumruk vurmak suretiyle darp ettikten sonra kalan zamanda katılanı yüzüstü yere yatırıp sırtına sigara değdirerek 22 adet yanık oluşmasına neden olacak şekilde yaralamalarının hayatın olağan akışına uygun bulunmaması, bahse konu yanıkların infaz ve koruma memurları ile başmemurların odasından çıkmasından sonra çağrı butonuna bastığı ana kadar geçen 48 dk'lık süre içerisinde katılanın kendisi tarafından da oluşturulma ihtimalinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, katılanın sırtındaki yanık izlerinin sanıklar ... ve ..

... ve ... tarafından oluşturulduğu hususunda şüphe bulunduğu, öte yandan katılanın vücudunda ekimoz ve abrazyon şeklinde tanımlanan diğer lezyonların tamamının katılanın kendisi tarafından oluşturulmasının tıbben mümkün görülmediğine ve tanımlanan nitelikleri itibarıyla olay tarihi olan 13.08.2005 tarihi ile uyumlu olduklarına yönelik Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 28.11.2014 tarihli ve 2014/69857-5520 sayılı raporu dikkate alındığında bahse konu lezyonların bir kısmının sanıklar ... ve ... tarafından oluşturulduğu, ancak sayım için yemekhane bölümüne inmeyi reddetmesi üzerine çıkan tartışma sırasında tekme ve yumruk vurmak suretiyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan bu eylemlerinin sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde değil katılanın eylemine tepki niteliğinde ve ani olarak işlenmesi nedeniyle kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıkların eylemlerinin işkence suçunu oluşturduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

3- Sanıklar ... ve ...'nin eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılması karşısında sanıklar hakkında dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği;

TCK'nın 66. maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde beş yıldan fazla olmamak üzere hapis ya da adli para cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin sekiz yıl olacağı, dördüncü fıkrasında ise seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezasının esas alınacağı hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan zamanaşımını kesen sebepler TCK'nın 67. maddesinin ikinci fıkrasında sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hâlinde, dava zamanaşımı kesilecektir.

TCK'nın 67. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları gereğince kesen bir nedenin bulunması hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak, dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması hâlinde ise son kesme nedeninin gerçekleştiği tarih esas alınacak, ancak kesilme hâlinde zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde, mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusuna ilişkin yapılan değerlendirmede;

Suç tarihi itibarıyla sanıklar ... ve ...'ye atılı kasten yaralama suçunun yaptırımı TCK'nın 86. maddesinin ikinci fıkrasında dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası olarak düzenlenmiştir. TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca da anılan suçun asli dava zamanaşımı süresi 8 yıldır.

Daha ağır başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 13.08.2005 tarihinde gerçekleştirildiği iddia olunan eylemle ilgili olarak adı geçen sanıklar hakkında dava zamanaşımını kesen en son işlem 02.02.2006 tarihli sanıkların sorgusu olup bu tarihten sonra dava zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen sekiz yıllık asli dava zamanaşımı süresinin Ceza Genel Kurulunun inceleme tarihinden önce 02.02.2014 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ;

a) Sanık ... bakımından REDDİNE,

b) Sanıklar ... ve ... bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.06.2018 tarihli ve 207-6390 sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... bakımından KALDIRILMASINA,

3- ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında verilen 18.02.2015 tarihli ve 84-26 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden ve gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının, TCK’nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.11.2021 tarihinde yapılan müzakerede sanık ...'ya yönelik itiraz bakımından Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılıp yapılamayacağına ilişkin ön sorun ile sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin işkence suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından oy çokluğuyla, sanıklar ... ve ... hakkında dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4033, Karar No: 2024/2871, Tarih: 08.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4033 E.  ,  2024/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/281 E., 2023/136 K.

Taraflar arasındaki ayıplı taşınmazdan kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı ve davalı ... Yönetim Org. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin duruşma isteğinin reddine, tarafların temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Projesi kapsamındaki bir taşınmazı 23.12.2006 tarihli sözleşme ile davalılardan 200.000,00 TL karşılığında satın aldığını, taşınmazın 01.03.2008 tarihinde teslim edildiğini, ancak daire içi natamam olduğundan taşınmalarının aylar sürdüğünü, davalıların reklam ve tanıtım faaliyetlerinden etkilenerek taşınmazın satın alınmasına rağmen taahhüt edilen projeye uygun yapılanma gerçekleşmediğini, davalıların tüm tanıtım materyallerinde projenin bir parçası olarak satın alınacak konutun vaat edilen özellikleri taşımadığını, projenin 330 dönüm arazi üzerinde (bazı mecralarda 334 dönüm), 250 dönümü yeşil alana ayrılmış, % 72'si yeşil alan parkurları, sosyal tesisler, alışveriş merkezleri, spor kompleksi, kreş, biri özel diğer ikisi devlet okulu olmak üzere üç okul, doğal peyzaj düzenlemesi ile oluşturulacak büyük bir gölet, çocuk parkları, konut sahiplerinin tamamına tahsis edilmiş açık ve kapalı otoparklar, helikopter pisti, sağlık birimi, dini tesis, her daire için iki araçlık otopark, sığınak ve depolar şeklinde imkânlara sahip olacağının bildirildiğini ve maketler üzerinde de bu yapıların site sınırları dahilinde gösterildiğini, buna rağmen; üç okul ve kreşin hâlen daha yapılıp teslim edilmediğini, sitenin 330 dönüm üzerine kurulu olmadığını, yeşil alanının %72 nispetinde bulunmadığını, göletin yapılmadığını, sıralanan hiçbir tesisin mevcut olmadığını, siteden otopark sorunlarının yaşandığı, spor tesislerinin bir kısmının da mülkiyeti siteye ait olmayan taşınmaz üzerinde inşa edilmiş olduğunun anlaşıldığını, inşaatların şartnamelere uygun yapılmamasından doğan altyapı yetersizlikleri nedeniyle, su basması, elektrik kesintisi gibi sorunlar yaşandığını, sitenin bazı bloklarının en alt katlarında yalıtım eksikliği nedeniyle rutubetlenme yaşandığını, ses ve ısı izolasyonunun da sorunlu olduğunu, su depoları ve hidroforların her blokta ayrı ayrı kurulmadığını, kapalı otoparka giriş ve çıkışı kontrol eden otomasyon sisteminin düzgün çalışmadığını, ankastre tuvaletlerin insanî boyutları aşar şekilde çok yüksek monte edildiğini, yangın suyu çıkışlarının toprağa gömülerek kullanılamayacak hâle getirildiğini, TV siteminin sorunlu ve havuzda da su sızıntısı olduğunu, çocuk alanındaki satranç takımının temin edilmediğini, vaat edilen 100.000 ağacın ekilmediğini, peyzajın vaat edilen gibi eşsiz olmadığını, tüm bu durumların hile ile gizlenmiş gizli ayıp teşkil ettiğini ve davalıların sorumluluğunu gerektirdiğini, ayıbın ortaya çıkmasında davalıların kastı bulan ağır kusurlarının mevcut olduğunu, bu eksiklikler nedeniyle taşınmazların beklenen değere de ulaşmadığını, site sakinlerinin açıklanan sorunlarla ilgili sürekli olarak oyalandığının anlaşılması üzerine 25.06

.000 ağacın ekilmediğini, peyzajın vaat edilen gibi eşsiz olmadığını, tüm bu durumların hile ile gizlenmiş gizli ayıp teşkil ettiğini ve davalıların sorumluluğunu gerektirdiğini, ayıbın ortaya çıkmasında davalıların kastı bulan ağır kusurlarının mevcut olduğunu, bu eksiklikler nedeniyle taşınmazların beklenen değere de ulaşmadığını, site sakinlerinin açıklanan sorunlarla ilgili sürekli olarak oyalandığının anlaşılması üzerine 25.06.2010 tarihinde davalılara gönderilen ihtarname ile ayıp ihbarında bulunulduğunu ileri sürülerek gizli ayıpların tespiti ile davalılarca müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bu talep kabul olunmaz ise ayıp nedeniyle doğan değer azalmasının tespit edilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla talep sonucunu 40.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. (Emlak Konut) vekili, müvekkilinin davada taraf sıfatının olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sözleşme ve ekleri dışındaki ilan, broşür, reklam vb hususların taahhüt niteliği taşımadığını, bu hususun sözleşmenin 14.3. ve 15. maddesinde açıkça düzenlendiğini, yüzölçümü azlığının gerçeği yansıtmadığını, okul, gölet, yeşil alan çalışmalarının tamamlandığını, diğer tüm iddiaların da gerçekte var olmadığını, spor tesislerinin 14110 ve 106 parselde tamamlanıp teslim edildiğini, natamam teslim alınan evin klozetinin de davacı tarafça monte edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Yönetim Org. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Şti.) vekili, diğer davalının savunması ile benzer şekilde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin 17.05.2012 tarihli ve 2010/310 E., 2012/368 K. sayılı kararıyla; bilirkişi raporu esas alınarak davacıya satışı vaat edilen yaşam alanının tanıtım ilanları ve sözleşmede belirtilen özelliklere sahip olmadığı, kat maliklerinin mülkiyetinde olacağı taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bir okul ve bir kreş, voleybol sahası, helikopter pisti, sağlık merkezi, dini tesis ve spor kompleksinin yapılmadığı, bu nedenle davalının ifasının eksik olduğu ve davalının bundan sorumlu olduğu ayrıca bağımsız bölümün de eksik olduğu, taşınmazda eksiklikler nedeni ile ortaya çıkan değer kaybının ve gizli ayıplardan doğan değer azalmasının davalılardan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüyle, 2.000,00 TL'nin dava, 38.000,00 TL'nin de ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte olmak üzere toplam 40.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

2.Mahkeme kararına karşı yasal süre içerisinde davalılar vekillerince temyiz yoluna başvurulmuştur.

3.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 27.06.2013 tarihli ve 2012/21639 E., 2013/17758 K. sayılı kararı ile; Mahkemece eksik ifa olarak kabul edilen hususların açık ayıp niteliğinde olduğu ve süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından reddinin gerektiği, gizli ayıplar yönünden derhal ihbar mükellefiyetinin yerine getirilip getirilmediği hususlarında yeterli inceleme yapılmadığı ve kapalı otopark kotunda açık havuzun alt kısmında sosyal tesis teşkil edilmesi hususunun açık ayıp olmasına rağmen gizli ayıp olarak kabul edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle bozulmuştur.

4. Mahkemenin 29.04.2024 tarihli ve 2013/2281 E., 2014/698 K. sayılı kararıyla, önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. DİRENME KARARININ HUKUK GENEL KURULUNCA İNCELENMESİ