muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6730, Karar No: 2023/2042, Tarih: 05.07.2023

1 ... maddesinin (B)-(1)-(a) bendinde; “ ...... elektrik enerjisi kullanımına ilişkin olarak yapılacak hesaplamada esas alınacak süre; tutanak düzenlenmiş olması kaydıyla kontrol, mühürleme, kesme-bağlama, sayaç değiştirme ve son endeks okuma işlemlerinden en son yapılanın işlem tarihi ile ... tespitinin yapıldığı tarihe kadar olan süredir ve bu süre 90 günü geçemez.

Bu sürenin dışında müşterinin ... elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde, ... tüketime ek olarak yukarıdaki paragraf çerçevesinde belirlenen başlangıç tarihinden itibaren, doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş ... elektrik enerjisi kullanımı başlangıç tarihine kadar geriye dönük normal tüketim hesabı yapılır. Bu süre 12 ayı geçemez. Yapılacak hesaplamada tüketimin yapıldığı kabul edilen dönemlerdeki birim fiyatlar dikkate alınır ve gecikme zammı alınmaz.” ;

3. Aynı maddenin (C) bendinin alt bentleri (a) ile (b)-(3) bendinde;

“ a) Tüm müşteriler için öncelikle ihtilafsız dönemlerdeki tüketimi doğru olarak kaydetmiş olan sayaç değerine göre, (... kullanım tespitinin yapıldığı tarihten geriye dönük olarak yapılan incelemeler sonucunda, tüketim değerlerinin düşmeye başladığı tarih tespit edilebiliyorsa, bu tarihten önceki dönem ihtilafsız dönem olarak kabul edilir.)

b) Doğru tespit edilmiş tüketim değeri yoksa;

3) Meskenler ve müstakil trafolular hariç olmak üzere diğer abone gruplarında, tespit edilen kurulu gücün kullanma faktörü olarak alınan 0.60 ile çarpımı sonucu bulunan değer bağlantı gücü olarak kabul edilir ve bu değer 3 kw’ın altında olmamak üzere ortalama aylık çalışma saatlerine göre, hesaplanır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta; davalı şirket çalışanları tarafından düzenlenen davaya konu ... tespit tutanakları ile davacının ... elektrik kullandığı ... olup, talep edilebilecek ... ve ek tüketim bedelinin belirlenmesi noktasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, ayrıntılı ve açıklayıcı, hukuka uygun olduğu anlaşılmıştır.

2. Temyizen incelenen karar; yukarıda yer verilen hukuk kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğundan, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları reddedilerek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6263, Karar No: 2022/764, Tarih: 04.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6263 E.  ,  2022/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.10.2020 gün ve 2014/471 E. - 2020/650 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalılar ..., ..., ... vekilinin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalılar vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalılar vekili tarafından, adli yardım talepli temyiz dilekçesine ekli olarak mali durumunu gösterir bir kısım belgeler dosyaya sunulmuş ise de 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalıların adli yardım talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belge sunulmadığından adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılar vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9831, Karar No: 2024/1755, Tarih: 17.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9831 E.  ,  2024/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/764 E., 2016/194 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 13.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, keşif yapılmaksızın ve keşif mahallinde tanıklar dinlenmeksizin karar verildiğine, keşif yapılmaksızın ve tanıklar keşif mahallinde dinlenilmeksizin dosyanın adli tıpa kurumuna gönderilmesinin savunma hakkının kısıtlanması, eksik ve yetersiz inceleme yapılması sonucuna yol açtığına, kusur tespitine, tayin edilen cezaya, katılan tarafın maddi bir zarar beyanının bulunmadığına, koşulları oluştuğu halde HAGB hükümlerinin uygulanmadığına, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 20:42 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki 33 ES 642 plaka sayılı araç ile gece vakti, far ışığı altında görüşün açık olduğu bölünmüş üç şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sağ taraftan yaya geçidini takiben sol tarafa geçmek üzere kaplamaya giren yaya ...’ya çarpması sonucu ölümüne neden olduğu olayda; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 01.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol ederek seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi hızını mahal şartlarına göre ayarlaması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, seyir yönüne göre sağ taraftan yaya geçidini takiben sol tarafa geçmek üzere yola giren ve ilk geçiş hakkına sahip yayayı geç fark edip aldığı fren tedbirinde etkisiz kalarak yayaya çarpmış olmakla asli derecede kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 13.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15419, Karar No: 2007/17179, Tarih: 28.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15419 E.  ,  2007/17179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişiler vekilleri ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davacı ... oğlu 1305 doğumlu ...l'ın dosyadaki İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.07.1986 gün 1986/1298-1441 sayılı veraset ilamına göre, 14.06.1986 tarihinde karısı ........,'ın 1988 tarihinde kızı ... ...'ın 1998 yılında çocuksuz dul olarak öldüğü, geriye ... kızı ... ...'in kaldığı, bunun vekilinin ise Avukat...olduğu ve ... ...'ın mirasının ihtilaflı olup, tereke temsilcisinin halen Avukat ... olduğu, onun da Avukat ... ...'ü vekil tayin ettiği, aynı zamanda davacı ... ... ile diğer davacı ... ...'ın karı ... oldukları, ... ...'ın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.1982 gün ve 1981/1407-149 sayılı veraset kararına göre; 1981'de ölüp, geriye mirasçı olarak eşi ... ... ile ana-baba bir kardeşi ... ... ...'i bıraktığı anlaşıldığından;

a) ... Dural kızı ... (.....) vekili Avukat ...'e,

b) ... ... tereke temsilcisi Avukat ... vekili Avukat ... ...'e,

c) ... ...'ın kız kardeşi ... ... kızı ... ... ...'e, mahkeme kararının tebliğ ile tebliğ belgelerinin dosya içine konularak temyiz süresinin beklenmesi,

2- Yukarıda isimleri yazılı kişilerden karar tarihinden önce ölenler varsa, veraset ilamlarının Avukat ... ...'tan alınması,

3- Davacı ... ... kızı...'ın öldüğü ve mirasçı olarak ...., ile ... ... .....,'ın kaldığı, dosya kapsamından anlaşıldığı ve yine davacı ... ... kızı... ...'ın 05.12.2005 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak oğlu ... ...., ... ile kızı... ...'ın kaldığı dosya içindeki veraset ilamından anlaşıldığından, ... ve Mukaddes oğlu 1927 doğumlu... ile ... ... 'a ve yine... oğlu ... ... ise... kızı Selva ... adına hükmü temyiz eden ... ...'un bu kişilerin vekili ile kendisinden vekaletname alınıp dosyaya konulması, vekil değil ise bu kişilere mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin dosya içine konulması ve gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11196, Karar No: 2016/10926, Tarih: 21.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11196 E.  ,  2016/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk ile ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalılardan ...'a 45.828,00.-TL bedelle araç sattığını, borçlunun bu miktarın 9.880,00.TL'sini peşin olarak ödediğini, geriye kalan miktar için keşidecisi ... olan çekin .... tarafından verildiğini, davalı ...'ın borcunu ödemediğinden ... 3. İcra Müdürlüğünde icra takibi başlattığını, davalıların takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Tüketici Mahkemesince ise dava konusunun itirazın iptali olduğu ve itirazın iptalinin konusunun ödenmeyen çek olduğu, davalı taraflardan birinin şirket olduğu ve davacı şirket ile aralarında herhangi bir tüketici ilişkisinin-sözleşmenin olmadığı, diğer davalı ...'nin de ciro ederek davacıya vermiş olduğu çekin ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine itiraz ettiği, yani taraflar arasındaki tüketici sözleşmesinden kaynaklı bir husumetin bulunmadığı gerekçesiyle karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, "Çek" özellikleri taşıyan kambiyo senedine dayanılarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup 6102 sayılı TTK'nın 4/1-a ve 5/1. maddesi gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlıkta asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesi görevlidir.

Somut olayda dava, "Çek" özellikleri taşıyan kambiyo senedine dayanılarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup 6102 sayılı TTK'nın 4/1-a ve 5/1. maddesi gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlıkta asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1060, Karar No: 2024/137, Tarih: 28.02.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/1060 E.  ,  2024/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/608 E., 2022/977 K.

KARAR : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve

2021/9749 Esas, 2022/8706 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin desteği sürücü ...'in aracıyla seyir hâlindeyken sürücü...’in idaresindeki çekiciye takılı yarı römorka 02.11.2015 tarihinde arkadan çarpması sonucu vefat ettiğini, olayda desteğin asli ve tam kusurlu olduğunu, üçüncü kişi konumunda bulunan destekten mahrum kalanlara destek/sürücünün kusurunun yansıtılamayacağını, davalı sigortaya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... ile oğlu ... için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya yapılan başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... için 88.966,38 TL'ye, davacı ... için ise 20.156,44 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın müvekkili sigorta şirketi nezdinde 11.08.2015-2016 tarihleri arasında Zorunlı Mali Mesuliyet Sigorta (ZMMS) poliçesiyle teminat altına alındığını, müvekkilinin sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın müvekkili sigorta şirketi nezdinde 11.08.2015-2016 tarihleri arasında Zorunlı Mali Mesuliyet Sigorta (ZMMS) poliçesiyle teminat altına alındığını, müvekkilinin sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2017/58 Esas, 2018/200 Karar sayılı kararıyla; davacıların desteği sürücü ...'in sevk ve idaresindeki aracıyla seyir hâlindeyken aynı istikamette sağ şeritte önünde seyreden sürücü...'in yönetimindeki römork takılı çekici ekindeki yarı römorkun arka kısmına kendi aracının ön kısmıyla çarptığı, olayda desteğin asli ve tam kusurlu olduğu, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatı ile dava açtıkları, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, bu nedenle davalı ... şirketinin zararın tamamından sorumlu olduğu, hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda PMF beklenen ömür tablosuna göre hesaplama yapıldığı, buna göre davacı eş ...'nin toplam destek tazminatının 88.966,38 TL, davacı oğul ...'ın 20.156,44 TL olduğu, dava dilekçesi ve ıslahla talep edilen miktarın poliçe limiti dahilinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ... için 88.966,38 TL, davacı ... için ise 20.156,44 TL olmak üzere toplam 109.122,82 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2018/2827 Esas, 2020/815 Karar sayılı kararıyla; 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanunla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda (2918 sayılı Kanun) yapılan değişikliklerin kaza tarihinde yürürlükte olmaması ve 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın da somut olaya uygulanamaması nedeniyle davacı tarafın talebinin teminat kapsamı dışında olmasından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

“…1-Davalı vekilinin davacılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davalının her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.