muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15570, Karar No: 2015/1084, Tarih: 27.01.2015

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır. Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay ... Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (... 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay ... Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (... 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay ... Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay ... Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren ...nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay ... Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/4429, Karar No: 2014/10142, Tarih: 30.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4429 E.  ,  2014/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2008/499-2012/320

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2008/499-2012/320 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. T.. ile davalı vekili Av. V.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi.. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Hazine Müsteşarlığı ile imzaladığı Piyasa Yapıcılığı Sözleşmesi uyarınca İMKB tahvil ve bono kesin alım satım pazarında piyasa yapıcısı konumunda olduğunu, önceden belirlenmiş menkul kıymetler için 5.000.000-TL nominal tutarda 09:45-12:00 arasında bugün valörlü, 13:15-16:00 saatleri arasında ertesi gün valörlü kotasyon girmek yükümlülüğü bulunduğunu, 21/08/2007 tarihinde ertesi gün valörlü menkul kıymetler için kotasyon girişi yapılması aşamasında saat 13:10: 54'de . ISIN kodlu değişken faizli ve kupon ödemeli Devlet Tahvili için müvekkili banka tarafından 112.250-112,750 TL fiyatlarla kotasyon girişi yapıldığını, ancak kotasyon girişi aşamasında banka dealeri tarafından aynı gün valörlü alım satım kotasyonunun sehven ertesi gün valörlü kotasyon olarak girildiğini, 21/08/2007 tarih ve saat 9:45-12:00 saatleri arasında gerçekleşen aynı gün valörlü kotasyon girişi aşamasında 112,250-112,750 kotasyon verildiğini, ilgili tahvil için ertesi gün valörlü kotasyon girişi yapılırken, öğleden önce borsaya iletilen kotasyon fiyatı hatalı olarak aynen öğleden sonraki seansta da ertesi gün valörlü işlem için iletildiğini, hatalı alış-satış emrinin borsaya iletilmesinden hemen sonra ilgili hatanın banka tarafından fark edilerek işlemin iptal edilmesi için gerekli işlemler yapılırken alış emrinin davalı tarafından karşılandığını, bankanın 5.000.000 TL nominal tutarlı 112.250 TL fiyatlı alış emrinin davalı tarafından 30 saniye gibi kısa bir süre içerisinde 13:11:25'de yerine getirildiğini, davalı tarafından iptal istemlerinin kasten kabul edilmediğini, 21/08/2007 tarihinde ilgili Devlet Tahvilinin ertesi gün valörlü fiyatının piyasada çok daha düşük fiyatla 101.500-102.000-TL fiyat seviyesinde işlem gördüğünü, müvekkilinin hatalı kotasyon verdiğini bilerek hareket eden davalının hataen gerçekleşen işlem nedeniyle 525.000-TL zararın oluşmasına neden olunduğunu, müvekkilinin iptal talebini kötüniyetli olarak kabul etmediğini ileri sürerek, hatalı işlem fiyatı olan 112,250 ile 101,750 TL( ertesi gün valörlü alış satış kotasyonları ortalaması) fiyatı arasındaki farktan kaynaklanan 525.000 TL zararının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hata hukuksal nedenine dayandığını, sözleşmeyi ayakta tutarak esaslı hata yapmamış olsa idi sözleşmeyi hangi miktar üzerinden yapacak idi ise ona göre karşı taraftan istemde bulunma hakkının bulunmadığını, hata olduğu ileri sürülen işlemin oluş biçiminin İMKB tahvil ve bono piyasası kuralları ile piyasa teamüllerine aykırı olduğunu, dava konusu kotasyon girişinin saat 13.10.54'de yapıldığını, İMKB tahvil bono piyasasında işlemlerin gerçekleştirildiği OTASS ekranında emir bilgilere girdikten sonra valör kısmının emir veren tarafından özellikle düzeltilmez ise emrin otomatik olarak aynı gün valörlü olarak sisteme yansıdığını ve hatalı girilen işlemin yalnızca sistemdeki iptal tuşunun tıklanması ile iptal edilebildiğini, 30 saniye içerisinde bir işlemin 15 kez düzeltilebileceğini, 5.000.000 TL nominal değerli işlemin 3.000.000 TL nominal değerlik kısmının müvekkilinin iki müşterisine, 2.000.000 TL nominal kısmının ise müvekkiline ait olduğunu, müşterilerine ait kısım için müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından 21/08/2007 tarihinde gerçekleştirilen aynı gün valörlü olması gerekirken ertesi gün valörlü olarak gerçekleştirilen 5.000.000 TL nominal değerli alım işleminde davacı hata nedenine dayanmış ise de hata nedeniyle işlemin iptalini istemeyerek bu işlem yapılmamış olsaydı oluşacak farkı talep edildiği, İMKB Tahvil Bono Yönetmeliği'nin 17. maddesine göre üye hatası sonucu gerçekleşecek işlemlerin iptal edilemeyeceği, davalının işlemin bir kısmının müşterileri adına vekaleten gerçekleştirildiği, davacının basiretli tacir gibi davranmaması nedeniyle kendi kusurundan bir hak elde edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen işlemlerden 1.000.000 TL’lik kısmın dava dışı müşteri . hesabına, 2.000.000 TL’lik kısmın dava dışı müşteri .adına olduğu bildirilip mahkemece de bu husus kabul edildiğine göre dava dışı müşterilere ait kısım için davalıya husumet düşmeyip, bu kısım yönünden davanın husumetten reddi ile davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece anılan hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7931, Karar No: 2015/27205, Tarih: 17.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7931 E.  ,  2015/27205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/55078

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

NUMARASI : 2009/38 (E) ve 2011/315 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar G.. B.., S.. G.., B.. K.., K.. Ş.., H.. Ç.., G.. Ö.., H.. G.., A.. Ö.., D.. (Y..) Ö.., Ö.. T.., G.. S.., M.. A.., A.. E.., A.. K.., A.. Ö.., A.. İ.., C.. B.., F.. K.., Ş.. Ü.., G.. Y.., C.. G.., Ö.. T.., Ş.. T.., F.. Ö.., F.. C.., S.. K.., S.. R.., M.. S.., İ.. D.., E.. Ç.., S.. C.., S.. A.., A.. Ö.., Y.. Y.., H.. Ö.., H.. K.., S.. G.., S.. M.., S.. A.., R.. Ş.., E.. G.., M.. K.., K.. C.., Ş.. E.., H.. O.., N.. Ü.., D.. Y.., R.. A.., C.. D.., M.. Ş.., F.. A.., F.. C.., N.. T.., A.. S.., G.. Ç.., İ.. K.., Ş.. C.., N.. G.., N.. Ç.., A.. M.., A.. S.., M.. T.., H.. K.., Z.. A.., A.. Y.. ve N.. K..’ya yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en son yaşlılık aylığı talep formunun düzenlendiği 05.12.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı; sanık M.. T.. B..’a yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun ise suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 05.12.2000’den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak tüm sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1173, Karar No: 2017/3949, Tarih: 21.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1173 E.  ,  2017/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2011/38-2015/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 2010/04217 no ile TPE’ye “...” ibaresi için marka başvurusunda bulunduğunu, davalı-karşı davacının bu başvuruya “..." markasına benzemesi nedeniyle itirazda bulunduğunu, TPE’nin itirazı kısmen kabul ederek marka başvurusunun finansal ve parasal hizmetler bakımından kısmen red kararı verdiğini, tarafların ticari bankalar olduğunu ve bankacılık sektöründeki ilan ve reklamların bankacılık hizmetini değil hizmeti veren bankanın diğerlerinden ayırt edilmesini sağladığını, marka başvurusu yapılan “...” hizmetinin davacı bankanın ürünü olduğunun açıkça vurgulandığını, hiçbir tüketicinin sadece bir renk ismi olan "..." ibaresi nedeniyle ... Bank ve ...bank’ı karıştırmayacağını, taraflara ait işaretlerin bütün olarak bıraktıkları izlenim itibariyle benzer olmadığını ileri sürerek tarafların markalarının benzer olmadığının tespitini, muarazanın önlenmesini, karşı dava bakımından da davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin ... konseptini hayata geçirdiği ve 2006/40354 nolu "... " markasının tescil edildiği tarihte davacı ...’ın Türkiye'de faaliyet göstermediğini, davacı-karşı davalının “...” hizmetini 2011’den itibaren sunduğunu, dava konusu markaların aynı hizmetlere ilişkin olduğunu, her iki bankanın müşteri kitlesinin aynı bulunduğunu, söz konusu markaların ana unsurunun " ..." ibaresi olduğunu, markalar arasında iltibasın bulunduğunu, ... Bank'ın söz konusu eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini savunarak menfî tespit davasının reddini ve haksız rekabetin önlenmesi, tecavüzün men’i yönündeki davasının kabulünü talep etmişlerdir.