muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16861, Karar No: 2024/306, Tarih: 15.01.2024

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında,

duruşma yapılmadan karar verilir."

2. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Değerlendirme

1. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf denetiminde, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı lehine hükmedilecek yargılama giderine ilişkin 7 nci maddesinin hatalı olduğu tespit edilmiş ve söz konusu hata, maddi hata mahiyetinde kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesince resen düzeltilmek suretiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

2. 6100 ... Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1), (2) ve (3) üncü alt bentlerinde, bölge adliye mahkemesinin verebileceği karar türleri açıklanmıştır. Kanun hükmüne göre bölge adliye mahkemesi, incelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu sonucuna vardığı takdirde başvurunun esastan reddine; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında ya da yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında karar verebilir.

3. İlk Derece Mahkemesi kararındaki davacı lehine hükmedilecek yargılama giderine ilişkin madde değiştirildiğine göre Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 ... Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken anılan hükme aykırı şekilde taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, 6100 ... Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendine aykırı olduğundan, 6100 ... Kanun'a uygun şekilde karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/844, Karar No: 2019/4340, Tarih: 06.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/844 E.  ,  2019/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın babası ve vasisi olan .... tarafından bozma sonrası dosyaya sunulan .... Eğitim Hastanesi Komutanlığı tarafından düzenlenen 06.08.2012 tarihli raporda “disosyal kişilik bozukluğu ve bağımlılık sendromu” bulgularının belirlenmesi,.... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 31.03.2016 tarihli raporda “opioid kullanımına bağlı bağımlılık sendromu, spesifik kişilik bozuklukları” tanısı konulması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26604, Karar No: 2013/16959, Tarih: 24.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26604 E.  ,  2013/16959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın sabıkasına konu Pendik 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2002 gün ve 2000/46 Esas -2002/194 Karar sayılı ilamı ile Kartal 2.Asliye Ceza Mahkemesi' nin 21/11/2006 gün ve 2005/641 Esas-2006/748 karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas alındığı belirtilmiş ise de, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerekirken bunlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda açıkça gösterilmemiş olması ayrıca tekerrüre esas alınan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2002 gün ve 2000/46 Esas -2002/194 Karar sayılı ilamında 765 sayılı TCK.nun 55/3. maddesinin uygulandığının ve ayrıca ilamın infaz edildiği 18/01/2005 tarihinden yargılamaya konu suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK.nun 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıllık sürenin geçmiş olduğunun anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrilere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik süresinin bir yıl olarak uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 4.bendinden “ve Pendik 2 ASC Mahkemesinin 200/46-2002/194 esas karar sayılı 1 Yıl 5 Ay 20 Gün Hapis cezası" ve "1 yıl süre ile" ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8110, Karar No: 2017/3548, Tarih: 22.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8110 E.  ,  2017/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 25.06.1995 doğumlu olup suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdure ..., Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı Kayseri ... ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı sırada anılan yerden kaçmasının ardından yaşanan cinsel istismar eyleminden dolayı sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı olduğu halde mahkemece gerekçeli karar adı geçen Bakanlık temsilcisine tebliğ edilmediği gibi yargılama sırasında istinabe yoluyla alınan mahkeme beyanında sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilen mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen Kayseri Barosu Avukatı ...'e de yokluğunda verilen hükmün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan tebligat eksikliklerinin ikmali ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi ve hükümlerin ayrıca Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4723, Karar No: 2018/2823, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4723 E.  ,  2018/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 01/02/2006 yılından 30/06/2014 tarihine kadar aralıksız olarak su ve kanalizasyon müdürlüğünde kepçe operatörü olarak çalıştığını davacının yenilenen ihale sonucunda kendisine herhangi bir bildirimde ve ödeme de bulunulmadan işten çıkarıldığını, iş akdinin geçersiz ve haksız feshi neticesinde davacıya İşkur tarafından işsizlik maaşı bağlandığını, bunun da iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirecek şekilde sona erdiğini gösterdiğini beyanla kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacaklarının zaman aşımına uğradığını davaya husumet yönünden itirazlarının olduğunu, zamanaşımı davacının aralıksız çalıştığına ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının yıllık izinli ücret ve ihbar tazminatı taleplerine de itiraz ettiklerini, işverenin ... kabul edilse bile davacının su ve kanalizasyon işinde çalıştığını, su ve kanalizasyon işlerinin Büyükşehir Belediyesinin yetki alanına girdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 30/06/2014 tarihinde iş akdinin feshinden sonra davacının 01/07/2014 tarihinde İzbelcom A.Ş.'nin iş yerinde çalışmaya başladığı anlaşılmakta ise de davacının devralınan işçiler arasında olmadığı bu cihetle 01/07/2014 tarihinde yeni bir iş ilişkisi kurulduğu kabul edilerek davacının feshe bağlı haklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir

Somut olayda, davacı, davalı ... Belediyesinde 30.06.2014 tarihine kadar çalışmış, ardından hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi nedeni ile iş akdi feshedilmiştir. 6360 sayılı "Onüç İlde Büyiikşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" uyarınca, İzmir Valiliği bünyesinde oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı gereği 01.07.2014 tarihinde bir grup personel devir alınmıştır. Davacı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt işvereni olarak faaliyet gösteren İzbelcom A.Ş bünyesinde 01/07/2014 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Mahkemece davacının devralınan işçiler arasında olmadığı, 01/07/2014 tarihinde yeni bir iş ilişkisi kurulduğu gerekçesi ile feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi gereğince işyeri devri ile birlikte iş sözleşmesi de devralana geçer, 6111 sayılı yasa gereği iş sözleşmesinin herhangi bir işleme gerek kalmaksızın devralana geçtiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı ekli listesinde yer alan devredilen işçiler arasında davacı işçi yer almamakta ise de 31.06.2014 tarihine kadar devreden işveren Yıldızefe Bilgi Yem. San. Ltd. Şti.'nde çalıştığı bu şirket tarafından herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığı davacının ara vermeden 01.07.2011 tarihinden itibaren devralan işveren nezdinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin belirtilen hükümler uyarınca işyeri devri ile birlikte devralan dava dışı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir ile birlikte iş sözleşmesi sona ermediğinden buna bağlı kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının da talep edilmesi mümkün değildir. Söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2017/6666, Karar No: 2019/2764, Tarih: 01.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6666 E.  ,  2019/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, dava dilekçesinde özetle; 80 dönüm tarlanın uzun yıllardır davalılar tarafından yıllık kira karşılığı kullanıldığını, malikin hayatını kaybettiğini, mirasçılar tarafından yine davalılara yıllık 20.000.00 TL karşılığı kiralandığını, davalıların bu tarlada 2010 ve 2011 döneminde çeltik üretimi yaptıklarını, buna ilişkin davalılardan ...'na ait çiftçilik belgelerini sunduklarını, karşılıklı güvenden dolayı bu anlaşmaların hep sözlü olarak yapıldığını, ödemelerin ise elden gerçekleştiğini, davalıların 2012 yılında tarlada ekim yapmalarına rağmen o döneme ait kira bedelini ödemediklerini, böyle olunca davalılar ile anlaşmayı sonlandırarak söz konusu tarlayı 2013 yılında 24.000 TL'ye tanıklardan ....'ya kiraladıklarını, tahsil edemedikleri bedel için borçlular aleyhine takip başladığını, bu nedenlerle davalıların haksız itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, cevap dilekçesinde özetle; murisin ölümü sonrası tarlanın davalı ... tarafından mirasçılarla anlaşılarak kullanıldığını, ...'nin sadece tarlanın yarısını kiralamak istediğini ancak davacıların tamamını kiraladığını,...dışındaki diğer davalıların kirayla hiçbir alakaları olmadığını, 2011 yılına ait çiftçilik blgelerinin 2012 için delil sayılamayacağını, tanığa muvafakat etmediklerini belirterek davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davalıların takip konusu borca ve ödeme emrine itiraz ettikleri ancak kira ilişkisine itiraz etmedikleri anlaşılmakla taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı noktasında ihtilaf bulunmadığı, kira miktarını ispat yükünün kiraya verene düşeceği, bir yıllık kira miktarı dikkate alındığında bu ispatın yazılı deliller ile kanıtlanması gerektiği, her ne kadar davacı taraf 11.000.00 TL bedelli bonoyu delil başlangıcı olarak göstermiş ise de delillerinde bu delile dayanmadığı anlaşıldığından iddianın genişletilmesi kapsamında davalı tarafın rızası bulunmadığından bononun delil başlangıcı olarak kabul edilmediği ve delilleri arasında yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle ile senet ile ispat sınırındaki miktar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar mahkemece icra dosyasına itirazlarında davalıların kira ilişkisine itiraz etmedikleri ve bu nedenle taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu ancak miktar yönünden davacının iddiasını ispat etmesi gerektiği belirtilmiş ise de icra dosyasına itirazlarında davalılar borçları olmadığını bildirmekle kira sözleşmesini kabul etmiş sayılamayacakları gibi itirazın iptali davasında da bu itirazları ile bağlı değillerdir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 200. maddesi gereğince bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri 2.500 Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle bu miktardan aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz . Yine aynı kanunun 203/1-b hükmüne göre işin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler tanıkla ispat edilebilir.

6098 sayıl Türk Borçlar Kanunun 357. ve devamındaki maddelerinde ürün kirası düzenlenmiş olup 357. maddesine göre ürün kirası; kiraya verenin, kiracıya, ürün veren bir şeyin veya hakkın kullanılmasını ve ürünlerin devşirilmesini bedel karşılığında bırakmayı üstlendiği sözleşmedir. Ürüne katılmalı kira, kira bedelinin devşirilecek ürünün belli bir oranı olarak kararlaştırıldığı ürün kirasıdır. Bu oran sözleşmeyle kararlaştırılmamışsa, yerel âdete göre belirlenir .

Mahkemece davaya esas kira alacağına konu kira sözleşmesinin niteliği itibariyle ürün kirası olduğu dikkate alınarak yöresel teammüller gereğince sözleşmelerin sözlü olarak düzenlenip düzenlenmediği ziraat odası ve ilçe tarım müdürlüğünden araştırılarak gerekirse çiftçi kayıt sistemi kayıtları da getirtilip kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığı ve kira bedeli, ispat kuralları çerçevesinde araştırılarak her bir davalı bakımından kira sözleşmesinin ve kira bedelinin kanıtlanması üzerinde durulması, TBK nun ürün kirasına ilişkin 367. maddesinde yer alan "Belirli süreli kira sözleşmesi, sürenin bitiminde kendiliğinden sona erer. Ancak, tarafların örtülü olarak sözleşmeyi sürdürmeleri hâlinde, aksi kararlaştırılmadıkça, kira sözleşmesi birer yıl için yenilenmiş sayılır. Yenilenen kira sözleşmesi yasal bildirim süresine uyularak, her kira yılının sonu için feshedilebilir." hükmü de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi , kabule göre de kira bedeli senetle ispatlanamadığı takdirde davanın reddine karar verilmesi gerekirken senetle ispat sınırının altında kalan miktar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15348, Karar No: 2023/1452, Tarih: 16.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15348 E.  ,  2023/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/142 E., 2016/65 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, hakaret, müstehcenlik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Hakaret suçundan temel cezaya ilişkin kanun maddesi gösterilmeksizin 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Cinsel istismar suçunun unsurlarının oluşmadığına, şikayetten vazgeçme ve zararın bulunmaması gibi etkenlerin göz önünde bulundurulmadığına, mağdur ... tanık beyanlarının usulüne uygun alınmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının nedenlerinin tartışılmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''İddianame içeriği, sanık savunması, mağdurların beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları, telefon inceleme ve buna ilişkin görüntü raporu, mesaj tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamından;