muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10726, Karar No: 2022/8385, Tarih: 27.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10726 E.  ,  2022/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti ve muhtelif suçlardan Ceyhan (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli ve 2020/20 değişik iş sayılı içtima kararı ile 8 yıl 11 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun cezasının infazı sırasında, açığa ayrılma talebinin, Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakil sırasında iki kez firar etmiş olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31/03/2021 tarihli ve 2021/1891 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 28/05/2021 tarihli ve 2021/5915 Esas, 2021/8005 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2021 tarihli ve 2021/1620 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlü hakkında 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52'inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6'ıncı maddesi kapsamında iyi hal kararı bulunmadığı, hükümlünün iyi hal süre ve şartlarını taşıyıp taşımadığının değerlendirilmesinin gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3- İyi halli olma

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3- İyi halli olma

4- Hükümlün talep etmesi, koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmaksızın, ya da ayrılma şartlarını taşımakla birlikte talep etmemesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunma durumu hariç, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber;

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

S/3

1-Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

S/3

1-Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

2-Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; ..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran,

Somut olayda, hükümlünün iki kez firar eylemi olduğundan bahisle açığa ayrılma talebinin reddine dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31/03/2021 tarihli kararının verildiği, 7242 sayılı Kanunla değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün de iyi hal ve süre şartlarını taşıması halinde denetimli serbestlik infaz rejiminden faydalanabileceğinin düzenlendiği ancak hükümlünün uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan da mahkum olduğu ayrıca cezasının infazı sırasında, bulunduğu Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumundan 24/08/2017 ve 26/11/2018 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/07/2022 gün ve 94660652-105-34-18241-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına

S/4

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına

S/4

göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2021 tarihli ve 2021/1620 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1094, Karar No: 2018/14634, Tarih: 23.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1094 E.  ,  2018/14634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın, belediye otobüslerinin arasına kilitleyerek park ettiği motosikletinin çalınmasının ardından üç gün sonra sanık tarafından kullanıldığı sırada kolluk kuvvetleri tarafından bulunduğu, sanığın motosikleti otların arasında farları ve sinyalleri açık vaziyette plakasız olarak bulduğunu ve kullanmaya başladığını beyan ettiği olayda, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 143. maddesinde düzenlenen “hırsızlık” suçundan mahkumiyeti yerine, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmasına itibar edilerek, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 23.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16326, Karar No: 2016/12194, Tarih: 15.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/16326 E.  ,  2016/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/07/2016 tarihinde kabul edilip 23/07/2016 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tohum satım sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30596, Karar No: 2016/6871, Tarih: 05.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/30596 E.  ,  2016/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yerel mahkemece verilen ek kararın tebliğ edildiği 25.03.2013 tarihinde cezaevinde hükümlü bulunan sanığın ek karara ilişkin itirazı süresinde kabul edilerek yapılan incelmede,

Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8159, Karar No: 2015/10737, Tarih: 15.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8159 E.  ,  2015/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/105-2014/232

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı... (....) Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin eşi ve desteği olan İ. H.'nın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 67.204,24 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı taraf vekilleri davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 66.204,24 TL maddi tazminatın davalı Y.. B..'nden kaza tarihinden itibaren, davalı sigorta şirketinden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, 30.000,00 TL manevi tazminatın ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Y.. B..'nden tahsiline, davalı İ.. D.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı .... (....) Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemelerce verilen kararların Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılırken, inceleme neticesinde bozulmasına karar verilen bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşmiş olur. Bozma kararına uymuş olan mahkeme tarafından yargılama yapılırken artık hükmün kesinleşen kısımları hakkında inceleme yapılarak yeniden karar verilemez. Bir başka anlatımla; hükmün

kesinleşmiş olan kısımları, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Mahkemelerce verilen kararların Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılırken, inceleme neticesinde bozulmasına karar verilen bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşmiş olur. Bozma kararına uymuş olan mahkeme tarafından yargılama yapılırken artık hükmün kesinleşen kısımları hakkında inceleme yapılarak yeniden karar verilemez. Bir başka anlatımla; hükmün

kesinleşmiş olan kısımları, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamından önce verilen 04.10.2012 tarihli kararda davacı lehine 66.204,24 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 30.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş olup, karara karşı sigorta şirketi dışındaki davalılar temyiz talebinde bulunmuştur. Dördüncü Hukuk Dairesinin 24.12.2013 tarihli, 2013/1530 esas, 2013/20477 karar sayılı bozma ilamıyla sadece davalı İ.. D.. yönünden kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemenin tazminata ilişkin kararı hükmü temyiz eden davalı sigorta şirketi yönünden kesinleşmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde 17.04.2014 tarihli kararda kesinleşen konularda davalılar aleyhine yeniden hüküm kurulmuştur. Yeniden verilen hüküm nedeniyle önceki kararda kesinleşmiş olan asıl kararın yanı sıra hükmün fer'i kararları olan harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında da yeniden hüküm kurulmuştur. Bozmadan sonra verilen hükümde harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden verilen kararlar önceki hükümde davalılar aleyhine kesinleşen kısımlara nazaran daha aleyhe sonuçlar doğuracak şekilde takdir edilmiştir. Önceki kararda .... (.....) Sigorta A.Ş, manevi tazminat talebinin kabul kararı yönünden harçtan ve davacı lehine verilen vekalet ücretinden sorumlu tutulmayıp, reddedilen kısım nedeniyle lehine 3.550,00 TL vekalet ücreti takdir edilmiştir. Bozmadan sonra verilen kararda ise manevi tazminat talebi yönünden harç ve davacı lehine verilen vekalet ücretinden sorumlu tutulmuş olup, reddedilen kısım nedeniyle lehine bu kez 1.500,00 TL vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, hükmün kesinleşmiş kısımları hakkında yeniden karar verilmesinin mümkün olmadığı nazara alınarak; davalı .... (..... Sigorta A.Ş. yönünden karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken adı geçen davalı yönünden yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde hükmün kesinleşmiş kısımları hakkında yeniden karar verilemeyeceği gibi kesinleşen kısımların fer'ileri hakkında da yeniden karar verilemez. Mahkemece, davalı ... (....) Sigorta A.Ş. yönünden kesinleşmiş olan hükmün fer'ileri olan harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken aleyhe sonuç doğuracak şekilde yeniden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde hükmün kesinleşmiş kısımları hakkında yeniden karar verilemeyeceği gibi kesinleşen kısımların fer'ileri hakkında da yeniden karar verilemez. Mahkemece, davalı ... (....) Sigorta A.Ş. yönünden kesinleşmiş olan hükmün fer'ileri olan harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken aleyhe sonuç doğuracak şekilde yeniden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... (....) Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin

alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalı .... (....) Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5977, Karar No: 2019/3090, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5977 E.  ,  2019/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8777, Karar No: 2019/4866, Tarih: 10.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8777 E.  ,  2019/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, 18/11/2013 tarihinde katılan ...'nün Alanya Uygulama ve Araştırma Merkezine göğüs ağrısı şikayetiyle başvurduğu, gerekli EKG tetkiklerin yapılması sonrasında myalji(kas romatizması) tanısı konulduğu ve acil tıp doktoru ...'un talimatı ile, acil tıp teknisyeni ... tarafından Dıcloron IM, Muscoril IM yapıldığı, enjeksiyon sonrası sağ ayağını hissetmediğini belirttiği, nöroloji konsültasyonu yapıldığı, 150cc mayi içinde Ulcuran, Prednol, Bemix, C vit. verildiği, yapılan tedaviler sonrasında Alanya İlçe Devlet Hastanesinin 22/06/2015 tarihli raporundan da anlaşıldığı üzere katılanda enjeksiyona bağlı sağ siyatik sinir lezyonu meydana geldiği ve yaralanmasının işlev zayıflamasına sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı olayda; Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 09/06/2014 tarihli raporuna göre "Dava konusu olayda kişiye sağ gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının belirlendiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği oy birliği ile mütalaa olduğu" anlaşılmakla, tebliğnamenin kusura ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/440, Karar No: 2015/1205, Tarih: 19.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/440 E.  ,  2015/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/289432

Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar Çiğdem Kıvrık ve Yeliz Beğenen'in yapılan yargılanmaları sırasında; Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 18/06/2014 gün ve 2014/1288 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 gün ve 2013/512 E. 2014/177 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.