muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1743, Karar No: 2010/12901, Tarih: 14.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1743 E.  ,  2010/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzincan 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2008 tarih ve 2007/506 - 2008/675 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılında davalı yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, kooperatif yönetiminin 05.02.2006 tarihinde aldığı 52/10 sayılı kararı ile üyeliğinin düşürüldüğünü, yeni seçim tarihi olan 28.05.2007 tarihine kadar yönetim kurulu üyeliği yaptırılmadığını ve yönetim kurulu üyeliği ücretinin de ödenmediğini, Erzincan 1.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2005/97 Esas, 2006/124 karar sayılı kararı ile, yönetim kurulunun haksız kararının iptal edildiğini, kararın kesinleştiğini, müvekkilinin davalı kooperatife başvurup 05.02.2005 ile 28.05.2007 tarihleri arasındaki yönetim kurulu üyeliğinden dolayı hak kazandığı anasözleşmenin 44. maddesinde belirtilen aylık ücret, huzur hakkı ve risturn ödemelerini talep ettiğini, ancak ödenmediğini, emsal bir yönetim kurulu üyesinin 36.446,00 TL hak kazandığını, davalının yaklaşık 60.000 ortağının bulunduğunu, yönetim kurulunun ise beş kişiden oluştuğunu, haksız olarak yönetim kurulu üyeliğine son verilmesinin, etrafta bir çok dedikodulara neden olduğunu, yolsuzluk nedeniyle müvekkilinin işten çıkarıldığı söylentisinin yayıldığını, bunun siyasi linç olarak kullanıldığını ve müvekkilinin 28.05.2007 tarihli seçime katılamadığını, aklanmasının iki yıl sürdüğünü, bu iki yılı üzüntü içinde geçirdiğini ileri sürerek, 36.466,00 TL maddi tazminatın tahakkuk edecek alacakların vade tarihinden, 15.000,00 manevi taminatın da 05.02.2005 tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bilirkişi raporu alındıktan sonra davasını ıslah ederek brüt ücret olan 49.920,36 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu talebinin gerek 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nda, gerekse TTK'da bir dayanağının ve ücret ödenmesi yönünde bir hükmün bulunmadığını, kooperatiflerin yönetim kurulunda görev alan yöneticilerin kooperatife hizmet akdi ile bağlı olan işçi statüsünde olmadıklarını, üyeliğe son verilmesi işleminin iş akdinin haksız feshi şeklinde değerlendirilemeyeceğini, yönetim kurulu üyelerinin devlet memuru olmamaları nedeniyle haklarında 657 sayılı DMK'nun 140. ve müteakip maddelerindeki gibi bir ödeme de yapılamayacağını, bu konuda mevzuatta boşluk bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kooperatif yönetim kurulu üyeliğine haksız son verilmesi nedeni ile istenen huzur hakkı, risturn ve üyelik ücretinin tahsiline ve manevi tazminat verilmesine ilişkin bulunduğu, davacının yönetim kurulu üyeliğine son verilmesine ilişkin davalı kooperatif yönetim kurulunun 05.02.2005 tarih ve 52/10 sayılı kararının Kanuna, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına uygun bulunmaması nedeniyle iptaline karar verilip karar düzeltme isteğinin reddi kararı ile 01.05.2007 tarihinde kesinleştiği, davacının net 36.789,71 TL huzur hakkı alacağının bulunduğu, bunun brüt olarak 49.920,36 TL olduğu, hesaplamanın emsal bordrolar, emsal üyenin harcırah ve avanslarına bağlı olarak yapıldığı, % 15 artan gelir vergisi matrahı ve % 06 damga vergisinin yapılan hesaplamada dikkate alındığı, 1163 sayılı kanunun 56/son maddesinde ve ana sözleşmenin 44.maddesinde, yönetim kurulu üyelerine genel kurulca belirlenen aylık ücret, huzur hakkı, risturn ve yolluk dışında hiç bir ad altında başkaca ödeme yapılamayacağının öngörüldüğü, kesinleşen mahkeme kararı ile davacının, davalı kooperatifin yönetim kurulu kararı ile üyeliğine son verilmesinin hukuka aykırı olduğunun anlaşıldığı, davacının hukuka aykırı bir şekilde yönetim kurulu üyeliğine son verildiği 05.02.2005 tarihinden yeni yönetim kurulu üyelerinin seçildiği 28.04.2007 tarihine kadar yönetim kurulu toplantılarına katılamadığı ve bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde toplam brüt 49.920,36 TL gelirden mahrum kaldığı anlaşılmakla bu kadar tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermek gerektiği, BK'nun 49. maddesinde, şahsi hakları saldırıya uğrayan kişilerin manevi tazminat isteyebilecekleri belirtilmiş olup, davacının yönetim kurulu üyeliğine haksız olarak son verildiği mahkeme kararı ile sabit olduğundan davacının kişilik haklarından olan TMK'nun 24. maddesinde düzenlenen onur ve saygınlığının zedelenmesine yol açıldığı, davalı kooperatifin ortak sayısı, davacının bulunduğu görev, görevden alınma tarzı, tarafların ekonomik sosyal durumları dikkate alınarak, davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açmayacak, manevi tazminatı özendirme- yecek, manevi tatminine yarayacak şekilde 5.000,00 TL manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle, davacının ıslah edilen maddi tazminat talebinin kabulü ile 49.920,36 TL brüt tazminatın 05.02.2005 ile 28.04.2007 tarihleri arasında her ay tahakkuk edecek alacak miktarına vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesine, yıllar itibarı ile vergi matrahına göre değişen ve ödenmesi gereken gelir vergisi ve damga vergisinin ilamın infazı sırasında icra dairesince dikkate alınmasına,davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davacının görevine son verme tarihi olan 05.02

.02.2005 ile 28.04.2007 tarihleri arasında her ay tahakkuk edecek alacak miktarına vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesine, yıllar itibarı ile vergi matrahına göre değişen ve ödenmesi gereken gelir vergisi ve damga vergisinin ilamın infazı sırasında icra dairesince dikkate alınmasına,davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davacının görevine son verme tarihi olan 05.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, emsal bir yöneticinin aynı dönemde kesintiler sonrası aldığı nihai (net) ücrete davacının hak ettiği tazminat olarak hükmedilmesi gerekirken, emsal yöneticiden aynı dönem için yapılan kesintilerin dahil olduğu brüt ücretin davalıdan tahsiline karar verilip, sonra kesintilerin infaz sırasında icra dairesince dikkate alınmasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, TMK'nun 24. ve BK'nun 49. maddesi koşullarından olan kişilik haklarının zedelenmesi olgusunun gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle aksi yönde sonuca varılıp, manevi tazminata hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6021, Karar No: 2014/377, Tarih: 30.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6021 E.  ,  2014/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur .... ....’ın, kız arkadaşı ... ve ...’in yeğeni ... ile birlikte parkta oturdukları sırada, sanık ...’ın gelerek, mağdur ve arkadaşlarına doğru baktığı, tanık ...’in, daha önce de sanığın kendisine laf attığını söylemesi üzerine, mağdurun, sanığa kız arkadaşına neden laf attığını sorduğu, sanığın kabul etmemesine rağmen üzerine yürüyerek tokat vurduğu, sinirlenen sanığın bıçakla mağdura vurarak yaraladığı olayda, mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususta bozma yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11390, Karar No: 2015/1216, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11390 E.  ,  2015/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele

geçirme, Gizliliğin ihlali, Adil yargılamayı etkilemeye

teşebbüs

Hüküm : Tüm suçlardan ayrı ayrı beraat

Hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, gizliliğin ihlali, adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, yaygın süreli ....'da Vakit gazetesinin sorumlu müdürü, sanık ...'ın, gazeteci ve aynı gazetede yazar, katılanın ise Yargıtay üyesi olduğu,

Sanık ...'ın, gazetenin 08.04.2010 tarihli nüshasının 1. sayfasında, “Bu hakim mi tarafsız” başlığı ile başlayıp 16. sayfasında, "Bu hakim .... davasının temyizine bakacak" başlığı altında devam eden yazısında, Yargıtay .... üyesi ve Cumhuriyet gazetesi yazarı.... “Hakim ve savcılar dinlenemez. Ses kayıtlarını yayınlayanlara soruşturma yapılmıyor. Sonuna kadar gidilmelidir.” açıklaması yapıldıktan sonra, .... davasının temyizine bakacak olan Yargıtay'da,... üyesi olan ve Cumhuriyet gazetesi yazarı ....'nın isim vermeden .....'ın ... soruşturması hakkında söylediği, “Sonuna kadar gidilmelidir” sözlerine atıfta bulunup, soruşturmanın yönlendirilmeye çalışıldığını iddia ettiği, soruşturmalarda gizlilik ilkesinin çiğnendiğini savunduğu, katılanın, İstanbul barosunda düzenlenen çalıştayda konuştuğu,....'ın söylemini eleştirdiği, soruşturmaya dayanak yapılan ses kayıtlarını yayınlayanlara soruşturma yapılmadığını, hakim ve savcıların dinlenemeyeceğini iddia ettiği biçiminde haber yaparak, katılanın, çocuğunun sünnetinde, ... davası sanıklarından..... ile sohbet ederken çekilen fotoğrafını yayımladığı,

Yine, sanık ...'ın, gazetenin 09.04.2010 tarihli nüshasının 1. sayfasında başlayıp 17. sayfasında devam eden "Yargıtay üyesi.... Cumhuriyette neden yazarlık yaptığını açıklayamadı" başlığı altındaki yazısında, Yargıtay ... üyesi ....“birçok yönetici ve yazarı ... soruşturması kapsamında yargılanan Cumhuriyet gazetesinde yazıyorsunuz. ...davasının temyizine bakmanız ihsası rey olmaz mı? Sorumuza cevap vermedi... şeklinde açıklama yapıldıktan sonra, katılanın, .....Barosunca düzenlenen çalıştayın ardından gazetenin bazı sorularına verdiği cevapları yazıp, gazetecinin, Cumhuriyet gazetesinin birçok yönetici ve yazarı ... soruşturması kapsamında yargılandığından orada yazı yazmasının ihsas-ı rey olup olmayacağına dair sorusuna cevap vermediğini belirterek, Cumhuriyet gazetesinde çalışan 8 kişinin ... kapsamında yargılandığı biçiminde haber yaptığı olayda;

Haberin, sanık ... tarafından yapılması nedeniyle, eser sahibi belli olduğundan, haberin yayınlandığı gazetenin sorumlu müdürü olan diğer sanık ...'ın, 5187 sayılı Kanun'un 11/2. maddesi uyarınca cezaî sorumluluğunun bulunmadığı,

Haberin, sanık ... tarafından yapılması nedeniyle, eser sahibi belli olduğundan, haberin yayınlandığı gazetenin sorumlu müdürü olan diğer sanık ...'ın, 5187 sayılı Kanun'un 11/2. maddesi uyarınca cezaî sorumluluğunun bulunmadığı,

Sanık ...'ın, katılan hakkında yaptığı haberlerin ve haberlerde sarf ettiği sözlerin bütününün içeriği itibariyle gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgi ve yararının bulunması, açıklama biçimi ve yayımlanan fotoğraf ile konusu arasında düşünsel bağ bulunması nedeniyle, katılanı küçük düşürücü ve incitici nitelikte bulunmayıp, suçu hukuka uygun kılan ağır eleştiri ve haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı, haber içeriğinin, doğrudan doğruya yargı görevi yapanlara yönelik emir verme, baskı, nüfuz icrası, iltimas ya da herhangi bir surette hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs niteliğinde de bulunmadığı gibi bir soruşturma ve kovuşturma işleminin açıklanması olarak da kabul edilemeyeceği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanık.... tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanık.....'a yüklenen suçların, kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçların yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9634, Karar No: 2011/2315, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9634 E.  ,  2011/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ile yaptıkları sözleşme uyarınca, Özel ... Aybağ Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde özürlülere özel rehabilitasyon ve eğitim hizmetleri verdikleri halde, davalının eğitim hizmetlerinin fazla ödendiğini belirterek iadesinin istendiğini, fazla ödeme yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek görev itirazında bulunmuş esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı ile davalı arasında özel hukuk hükümlerine tabi, özel rehabilitasyon ve eğitim hizmeti verilmesine ilişkin sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmet söz konusu değildir. Bu nedenle somut olayda, özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davanın adli yargı yeri mahkemelerinde görülmesi gerekir. O halde mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir iken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün, temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21324, Karar No: 2013/23411, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21324 E.  ,  2013/23411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun duruşmada konuşma güçlüğü çekmesi ve hareketle kendini ifade edebildiğinden yanında kardeşi ... eşliğinde beyanının alındığı belirtilmekle 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi gereğince mağdura zorunlu vekil tayini gerekeceğinin gözetilmemesi,

2) Mağdurun olaydan sonra Antalya Devlet Hastanesine tedavi için 11.08.2009 tarihinde müracaat ettiği, burnunda kırık olduğunun reçete kağıdına yazılarak tespit edildiği ancak olayın adliyeye 02.09.2009 tarihinde ablası ... ile müracaat ederek sanık hakkında şikayetçi olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

a) Olaydan sonra ilk raporu düzenleyen hekimin olaya ilişkin bilgisi alınarak hastanın hangi sebeple yaralandığının bildirildiği, adli vaka olup olmadığının soruşturulması ve buna ilişkin tedavi evraklarının hastaneden araştırılarak dosyaya konulması,

b) Mağdurun ilk ifadesinde sanığın vurması sonucu yaralandığını hareketle anlattığı ve şikayetçi olduğu, sanığın ise amcası olan mağdurla aralarında itiş kakış esnasında süpürge sapının burnuna çarptığını savunması, bu savunmadan sonra mağdurun şikayetten vazgeçerek düşerek yaralandığını beyan etmesi karşısında olaya ilişkin başkaca tanıkların olup olmadığının araştırılmadan ve mağdurun ablası ... tanık sıfatıyla bilgisi alınmadan, yine mağdurun ilk ifadelerine neden itibar edilmediği açıklanmadan yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe uygun olarak BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11333, Karar No: 2008/365, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11333 E.  ,  2008/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde köfte ve pizza imalatı ve satışının yapıldığı dükkanın eski hale getirilmesi ile ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Karar gereğinin yerine getirilmesi için davalıya Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi gereğince uygun bir süre verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 4. satırındaki önlenmesine sözcüğünden sonra gelmek üzere "bunun için davalıya 30 gün süre verilmesine" sözcüklerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ve ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19516, Karar No: 2018/5421, Tarih: 01.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19516 E.  ,  2018/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, cari hesap borcunun ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini, belirterek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile 10.12.2013 tarihli sözleşme ile davalı şirkete ait fabrikada şebeke suyundan imalat kullanım suyu temini işini üstlendiğini, sistemin kurulduğu günden beri tam randımanla çalışmadığını, durumun davacıya bildirildiğini, 10.03.2014 tarihinde davacıya ihtarname gönderilerek kurulan sistemin tam çalışması sağlanana dek ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, davalının temerrüde düşürülmediğini, faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu alacağın temelinin davacının davalıya cihaz satımından kaynaklandığı,davalı tarafın cihazın arızalı olduğu iddiası ile borcu ödemediği, cihazın arızalı olarak kabul edilemeyeceği, davalının 5.705 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cari hesaba dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali davası olup davacı dava dilekçesinde itirazın iptalini talep etmiştir. Takip dosyasındaki toplam alacak miktarı 5942,42 TL olmasına rağmen davacı 4391 TL üzerinden dava değeri göstermiş, harcı da bu değer üzerinden yatırmıştır. Mahkemece eksik harç tamamlanmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01/11/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3/2 Maddesi gereğince; Bölge Adliye Mahkemeleri’nin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Buna göre; HUMK’nun 428. Maddesinde, temyiz sebepleri maddi hukuka ilişkin temyiz sebepleri ve usul hukukuna ilişkin temyiz sebepleri olarak gösterilmiştir.

Usul hukukuna ilişkin temyiz sebepleri ise mutlak bozma sebepleri ve nispi bozma sebepleri olarak ikiye ayrılır.

Buna göre; HUMK’nun 428. Maddesinde, temyiz sebepleri maddi hukuka ilişkin temyiz sebepleri ve usul hukukuna ilişkin temyiz sebepleri olarak gösterilmiştir.

Usul hukukuna ilişkin temyiz sebepleri ise mutlak bozma sebepleri ve nispi bozma sebepleri olarak ikiye ayrılır.

Bir kararın usul hukukuna ilişkin nispi bozma sebeplerine göre bozulabilmesi için usul hukukuna ilişkin bozma sebebinin kanundaki ifade ile “kusur ve hatanın lahik olan hükmü tağyir edecek derecede” bulunması gerekir. Yani, usul hukukuna ilişkin aykırılığın verilen hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir. (Bakınız: Özekes M., Pekcanıtez Usul, Medeni Usul Hukuku, 15. Baskı, 2017, s. 2346-2356)

Somut olayda; peşin harç eksik yatırılmış, bu durum davalının itirazına uğramamış ve hâkim tarafından da dikkatten kaçırılmış ancak nihai kararda nispi karar harcı hüküm altına alınmıştır.

Eksik harçla yargılamaya devam etmek usul hukukuna aykırı ise de bu durum verilen hükmü etkileyecek nitelikte olmadığından, usul hukukuna aykırı bu durum nispi bir bozma sebebidir ve bu haliyle tek başına bozma sebebi yapılamaz.

Bu itibarla; Dairemizce işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde bozma kararı verilmesini doğru bulmadığımdan saygıdeğer çoğunluğun bozma karına muhalifim. 01.11.2018