muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8231, Karar No: 2025/2979, Tarih: 18.02.2025

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Sonuç olarak; suça konu paylaşımlardaki fotoğraf ve yazıların; katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, ağır eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3998, Karar No: 2014/5620, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3998 E.  ,  2014/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, temyiz harcı eksikliğinin giderilmesi için Dairemizin 23.01.2014 tarihli kararı ile dosya iade edilmiştir. İade üzerine adli yardım talepli olduğu gerekçesi ile eksiklik giderilmeden dosya tekrar Dairemize gönderilmiştir. 23.11.2012 tarihli celsede davacı adli yardım talebinde bulunmuş ve davacının adli yardım talebi kabul edildiği halde, henüz kendisine tebligat yapılamayan ve adli yardım talebi de bulunmayan davalının adli yardım talebi varmış gibi maddi hata sonucu "davalının" adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir. Adli yardım talebinin davacı açısından kabul edildiği ve davalının bu yönde bir talebi olmadığı anlaşıldığından, dosyanın 23.01.2014 tarihli ilamımızda belirtilen eksikliklerin giderilmesi yönünde mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.13.03.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/16625, Karar No: 2015/20406, Tarih: 11.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16625 E.  ,  2015/20406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/36817

MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/477 (E) ve 2012/426 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Yakınanın 03.11.2011 tarihli celsede, sanığın yüzünü görmediğini, teşhis sırasında kendisine gösterilen dört kişi arasından, boy ve ten rengi olarak eylemi gerçekleştiren kişiye benzettiği sanığı gösterdiğini, kesin ve net bir teşhis olmadığı halde tutanağa bu şekilde yazılmış olduğunu belirtmesi karşısında, aşamalarda suçlamayı reddeden sanığın, atılı suçu işlediği yönünde mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu sırasında sanığı savunması için bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklanması ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin ve geri kalan yargılama giderinin de, miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrası uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14575, Karar No: 2020/2187, Tarih: 24.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14575 E.  ,  2020/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemeyeceği belirtilerek, çekişmeli taşınmazın hangi tarihte imar planı içine alındığının saptanması, imar planı içine alınma veya kadastro tespit gününden 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait çekilmiş stereoskip hava fotoğrafı ile komşu 61 parsel bayılı taşınmaza ait onaylı kadastro tutanağı ile dayanak kayıtların getirtilerek dosyaya konulması, mahallinde üç kişiden oluşan ziraatçı bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı bilirkişi ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişiler kurulu ve taraf tanıklarına taşınmazın öncesinde ne olduğu, ilk olarak kim tarafından ve ne şekilde kullanılmaya başlandığı, öncesi taşlık ve kayalık ise kim veya kimler tarafından imar-ihya edildiğinin sorularak saptanması, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının beyanlarının komşu taşınmaz kayıtları ile denetlenmesi, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde çelişkinin yöntemince giderilmesi, bilirkişilerden ayrıntılı rapor alınması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm delilerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 402 ada 204 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıklar, çekişmeli taşınmazı davacı ve babasının 30-35 yıldır tarla ve bahçe olarak kullandıklarını beyan etmişler; jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda, 1984 yılına ait hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazın tarım arazileri içerisinde kaldığı belirtilmiş, ziraatçi bilirkişi kurulu raporunda ise, güney sınırındaki yosun tutmuş taşlara göre taşınmazın en az 30 yıldır sahiplenildiği ve hava fotoğrafında tarla olduğu belirtildiğinden tarım arazilerinden olduğuna kanaat getirildiği ifade edilmiştir. Ancak, çekişmeli taşınmazın hükmen tesciline esas Dargeçit Kadastro Mahkemesi'nin 2011/6 Esas, 2012/9 Karar sayılı ilamı, taraf olmadığı için davacı için kesin hüküm oluşturmasa da, güçlü delil niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Yargıtay ilamından geçerek kesinleşen anılan Kadastro Mahkemesinin ilamında yapılan tespit ve varılan sonuca göre; çekişmeli taşınmazın imar-ihyasının tamamlanmadığı ve ham toprak vasfında olduğu belirlenmiş olup, eldeki dosyada içerisinde bulunan fotoğraflardan taşınmazın içerisinde yer yer kayalık ve taşlık bölümlerin bulunduğu, taşınmaz üzerinde imar-ihya işleminin yapılmadığı ve ekonomik amaca uygun bir kullanımın bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11079, Karar No: 2011/9972, Tarih: 08.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11079 E.  ,  2011/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası hükümlerine tabi sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6532, Karar No: 2015/13090, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6532 E.  ,  2015/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile kötü niyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, kötüniyet veya ihbar tazminatı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının davalıya ait işyerinde bahçıvan olarak 01.02.2013-24.07.2011 tarihleri arasında çalıştığı, davacının bahçıvanlık işi dışında başka işlerde çalıştırıldığı, yapılan işin tarım işi niteliğinde olmadığı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hak kazandığı, kötüniyet tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, “Somut olayda, dosya içeriğinden, işyerinde fidan üreticiliği işinin yapıldığı anlaşılmıştır. Davacının bahçıvanlık işi dışında başka işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı, işyerinde toplam kaç işçi çalıştığı araştırılarak, yapılan işin Tarım işi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak görevli mahkemenin iş mahkemesi olup olmadığı belirlenmelidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olduğu kabul edilerek bu konu mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatına ve diğer alacaklara esas alınması gereken hizmet süresi ile fazla çalışma yapıp yapmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin işyerinde fiilen çalışmaya başladığı tarih, bir yıllık sürenin başlangıcıdır. Tarafların iş ilişkisi kurulması yönünde varmış oldukları ön anlaşma bu süreyi başlatmaz. Yine iş sözleşmesinin imza tarihi yerine, fiilen iş ilişkisinin kurulduğu tarihin, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yönünden dikkate alınması gerekir. İşçinin çıraklık ilişkisinde geçirdiği süreler de kıdem tazminatına esas alınmayacak, buna karşın deneme süresi kıdemine eklenecektir.

İşçinin işyerinde fiilen çalışmaya başladığı tarih, bir yıllık sürenin başlangıcıdır. Tarafların iş ilişkisi kurulması yönünde varmış oldukları ön anlaşma bu süreyi başlatmaz. Yine iş sözleşmesinin imza tarihi yerine, fiilen iş ilişkisinin kurulduğu tarihin, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yönünden dikkate alınması gerekir. İşçinin çıraklık ilişkisinde geçirdiği süreler de kıdem tazminatına esas alınmayacak, buna karşın deneme süresi kıdemine eklenecektir.

Somut olayda, davacının, davalıya ait işyerinde 01.02.2003-24.07.2011 tarihleri arasında sekiz yıl beş ay yirmiüç gün çalıştığı kabul edilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında hizmet başlangıcının 08.10.2003 tarihi olduğu görülmektedir. Davalı tanığı davacının 2003 yılında işe başladığını beyan etmiş ancak çalışmanın başlangıcı ile ilgili beyanda bulunmamıştır. Davacı tanıklarıda işe başlama tarihi ile ilgili açık beyanda bulunmamışlardır. Bu durumda işe giriş tarihinin 08.10.2003 olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına göre, davacının, haftanın altı günü, 08.00-19.00 saatleri arası onbir saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük on saat, haftalık altmış saat çalıştığı, onbeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, Dairemiz incelemesinden geçen 2015/6531 esas sayılı emsal dosyada, davacı ile aynı işi yapan işçinin, kasım, aralık, ocak, şubat, kış aylarında haftanın altı günü, 08.30-17.00 saatleri arası çalıştığı fazla çalışma yapmadığı, diğer aylarda, 08.30-19.00 saatleri arası günlük 10.30 saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuzbuçuk saat, haftalık elliyedi saat çalıştığı, oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Emsal dosyadaki çalışma süresine karşı aynı işyerinde çalışan davacısının ve her iki dosyada davacı vekili olan vekilinin itirazı olmadığı dikkate alındığında, işyerindeki çalışma şartlarının emsal dosyada tespit edilen şekilde olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yanlıştır.

Öte yandan, davalının süresi içinde ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı definin dikkate alınmaması ve yıllık izinli ve mazeretli olduğu süreler dışlanmadan alacak hesabı yapılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11822, Karar No: 2018/1207, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11822 E.  ,  2018/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağının içeriğine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre; boyları 10-15 cm arasında olan suç konusu 3 adet dikili kenevirin dağınık halde bulunması, boylarının kısa ve kenevirlerin ekili olduğu yerlerin etrafının herhangi bir duvar çit ile çevrilmemiş olması, tutanakta özel olarak bakımlarının yapıldığına ilişkin bir tespitin yapılmamış olması, ziraat teknisyeni tarafından düzenlenen raporda suç konusu kenevirlerin henüz gelişimini tamamlamadığının belirtilmesi ve sanığın tutanakta ve aşamalardaki savunmalarında keneviri tanımadığı beyan etmesi karşısında, başka tohumların arasına karışması sonucu çıkma ihtimali de bulunduğundan sanığın savunmasının aksine ele geçen suç konusu kenevirleri bilerek ektiğine, yetiştirdiğine ve bakımını yaptığına dair, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9062, Karar No: 2016/7913, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9062 E.  ,  2016/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52, 51 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası- hapis cezasını erteleme- 1 yıl denetim süresi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın sahibinden.com isimli internet sitesinde gerçek kimliğini gizleyerek Ali ismiyle üye olup bir adet hard diski satışa çıkardığı, ilanı gören katılanın bu harddiski satın almak için sanıkla ilanda belirtilen cep telefonu vasıtasıyla iletişime geçtiği ve hard diski almak istediğini beyan ederek 100 TL gönderdiği, sanığın katılana hard disk yerine xenon eski farlarını göndermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın bilişim sistemlerini ve basın yayın araçlarını kullanmak suretiyle atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi karşısında eylemin TCK 158/1 maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28993, Karar No: 2014/5039, Tarih: 01.07.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/28993 E.  ,  2014/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Otobüs muavini dinlendikten sonra sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2021, Karar No: 2024/3283, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2021 E.  ,  2024/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/35 Esas, 2020/118 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıların tarım sigorta poliçesi ile sigortaladığı kayısı bahçesindeki ağaçlarda don olayı neticesinde hasar oluştuğunu, hasar bedelinin davalılardan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Tarım Sigortaları İşletmesi A.Ş. (TARSİM) vekili cevap dilekçesinde; yapılan ekspertiz incelemesinde meyveler üzerinde don zararı tespit edilmediğini, sadece çiçek döneminde yaşanan fizyolojik meyve dökülmeleri bulunduğunu, don zararına uğranılmadığının meteroloji verileri ile de sabit olduğunu, delil tespitinin davalılar yokluğunda yapıldığını, tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporunun kitabi bilgiye dayalı ve bilimsel içerikten yoksun olduğunu, çiçeklenme döneminde yaşanan don hadisesi nedeni ile yaşanan fizyolojik dökülmelerin teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı .... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunarak davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemesince 11.10.2011 tarihli karar ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.01.2013 tarih ve 2012/18542 E., 2013/934 K. sayılı kararı ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyulması sonrası Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararının davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 20.04.2015 tarihli ve 2015/4036 E., 2015/5486 K. sayılı kararı ile onanmış, bunun üzerine dosya Tuzluca Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.