muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15713, Karar No: 2022/15567, Tarih: 30.11.2022

7. Keza sözkonusu denetimde, tespite konu bu işyerinde sadece ... Tarım Ürünleri AŞ işverenine ait ürünlerin satış ve pazarlaması yapılmayıp aynı zamanda başka Şirketlerce üretilmiş ürünlerin satışı ve perakende ticaretinin gerçekleştirildiği tespiti de yapılmıştır.

8. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince Şirketin sosyal medya paylaşımındaki görsellerden hareketle faaliyet amacının ...'in kültürel ve yöresel ürünlerinin tanıtımı ile bu ürünlerin satışı olduğu ve Şirketin ana sözleşmesinde faaliyetlerinin sadece Büyükşehir Belediye sınırları dâhilinde gerçekleştirileceğine ilişkin bir kısıtlamada bulunmadığı gerekçesiyle bu işyerindeki faaliyetlerin genel işler işkoluna dâhil olduğu kabul edilmiş ise de bu işyerine ilişkin kayıtlarda, ... Belediyesinin yöresel ürünlerine hasren bir tanıtım ve satışının yapılacağına ilişkin bir veriye rastlanmadığı gibi burada yapılan denetimlerde de sadece bu Şirketçe üretilen ürünlerin değil başka Şirketlerden de temin edilen ürünlerin satış ve perakende ticaretinin yapıldığı belirlenmiştir. Ayrıca bu faaliyetlerin, ... İl sınırları haricinde ...'da gerçekleştirildiği de açıktır. Tüm bu nedenlerle yapılan faaliyetlerin mahalli müşterek nitelikte olarak değerlendirilmesi de yerinde olmayacaktır.

9. Dolayısıyla, bu işyerinin faaliyetlerinin ... yöresine ait ürünlerin tanıtımı ve ticaretinin geliştirilmesine hasren gerçekleştirildiği ispatlanamamıştır. Salt sosyal medya paylaşımları bu kabul için yeterli değildir. Bu kabulü destekleyen bir bilgi ve belge mevcut olmadığı gibi yapılan denetim neticesinde de işyeri faaliyetlerinin bu amaca hasredildiği veyahut ağırlıklı olarak bu yönde toplandığına dair bir tespit de yapılmamış; aksine başka Şirketlerin ürünlerinin satış ve ticaretinin yapıldığı açıkça ortaya konulmuştur. Bu tespitler bağlamında 356502.006 SGK sicil No.lu işyerinde yapılan faaliyetlerin, belediye hizmetleri (büyükşehir belediyelerinin görev ve yetkileri) kapsamında kabul edilmesi dolayısıyla genel işler işkolunda yer aldığına ilişkin bir tespit isabetli olmayacağından Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirmeyle verilen karar hatalıdır.

10. Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlerin bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın kısmen KABULÜ ile davalı Aile Çalışma Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 12.12.2019 tarihli ve 30976 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2019/166 karar numaralı işkolu tespit kararının; ... Tarım Ürünleri AŞ işverenliğine ait ... SGK sicil No.lu işyerine ilişkin kısmının iptali ile bu işyerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı “Genel İşler” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,

Fazlaya dair istemin REDDİNE,
Yargıtay — Esas No: 2018/914, Karar No: 2019/2568, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/914 E.  ,  2019/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1214, Karar No: 2010/7486, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1214 E.  ,  2010/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.05.2008 tarih ve 2006/155-2008/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üzüm bağlarının 2006 yılı mahsulünün 20.01.2006 tarihinden itibaren davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 8 Mart 2006 tarihinde don hasarına maruz kaldığını, zararın tespit edildiğini, taraflar arasında kabul edilen ön bilgi formundaki bilgilerin değiştirilerek poliçeye aktarıldığını, hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödenmediğini, toplam zararının 25.200 YTL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, ıslahla 15.120,00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, Tarım Ürünleri Dolu Sigortası Genel Şartları A.6-1. maddesi uyarınca teminatın gözlerin uyanması ile başlayacağını, hasar olduğu bildirilen tarihlerde gözler uyanmadığı için teminat kapsamında bir hasar oluşmasının mümkün olmadığını, ön bilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceği, 08 Mart 2006 tarihinde en düşük sıcaklık -1,51 derece olup bu ısıda gözler uyanmayacağı için zarar meydana gelmesinin söz konusu olmadığını, hasat dönemi Ağustos ayı olduğu için Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/62 D.İş. sayılı dosyasında belirlenen %100 hasar oranın gerçeği yansıtmadığını, hasarın kış donlarından meydana geldiğini, muafiyet uygulamasının sigorta bedeli üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ön bilgi formuna göre sigorta teminatının aksine bir karar alınmadıkça ön bilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından 3 gün sonra başlayacağı, şirket merkezine fakslama yükümlülüğünün ise ön bilgi formunu imzalayan acentede olduğu, üç gün içinde sigorta şirketi tarafından aksine bir karar alındığına dair dosyada bir belge bulunmadığından sigorta teminatının başladığı ve sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği, 8,9 ve 10 Mart tarihlerinde bölgedeki minimum sıcaklığın 0 derecenin altına düştüğü, dolu sigortası özel şartlarının 4. maddesine göre don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şarta 28 Şubat tarihi itibariyle başlayıp ürün hasadı ile son bulduğu, buna göre teminatın en geç 28 Şubat’ta başladığının kabulü gerektiği, poliçede “poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir” ifadesi yer almakta olup davacı tarafça prim ödemesi yapılmadığından TTK’nun 1295. maddesi uyarınca teminatın başlamadığı savunmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, davacıya ait bağda poliçe vadesi içinde don olayı meydana geldiği, omcalar üzerinde hiç ürün olmadığı tespit edildiği için hasarsın %100 oranında gerçekleştiği, davalı tarafın ekspertiz yapılan 24.03.2006 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.400,00 YTL'nin 24.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘...24.03.2006 ...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...22.04. 2006...’ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39313, Karar No: 2024/12986, Tarih: 21.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39313 E.  ,  2024/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince; hakaret suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin ise sonuç ceza miktarları azaltılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın alkolün etkisiyle polis memurlarının orantısız müdahalesine tepki vererek atılı suçları işlediğine yöneliktir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri, sanığın suç kastının olmadığına, polis memurlarının sivil giyimli olmaları sebebiyle polis olduklarını bilmeden hareket ettiğine, kabul edilse dahi hakaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçu içerisinde değerlendirilmesi ile şikayetçilerin orantısız güç kullandığına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği belirlenmiş, sanık ...'ın mahkemede, şikayetçilerin polis memuru olarak kendilerini tanıttıklarını, davranışlarından dolayı sinkaflı hakaret ettiğini belirtmesi karşısında sanığın, şikayetçilerin polis memuru olduğunu bildiği anlaşılmış; olay anını gösterir kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu, şikayetçilerin tutarlı anlatımları, sanık ...'ın ikrar içeren savunmaları ve olay tutanağı doğrultusunda sanıkların hakaret suçunu işlediklerine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43/2 maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ve sanık ...'ın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas başkaca bir ilamı bulunduğu halde birinci kez mükerrirlik sonucu doğuran ilam tekerrüre esas alınmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı

anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36022, Karar No: 2013/5408, Tarih: 13.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/36022 E.  ,  2013/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık, katılanın sinir hastası olup, psikiyatrik tedavi gördüğünü, bu nedenle olay tarihinde kendisine saldırdığını, bu saldırıyı defetmek ve kendine gelmesini sağlamak için katılana ... attığını ifade etmiş olmasına göre, katılanın saldırgan davranışlarda bulunacak derecede bir rahatsızlığı olup olmadığı hususunda konunun uzmanı hekim bilirkişiden rapor aldırılmak yerine ve sanığın soyut beyanı esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4571, Karar No: 2012/9225, Tarih: 08.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/4571 E.  ,  2012/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Davacı vekili, işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığını ancak işe başlatmamaya bağlı alacaklarının tam olarak ödenmediğini iddia ederek far ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının alacaklı olup olmadığının tespiti, alacağı varsa miktarlarının belirlenmesi amacıyla alınan bilirkişi raporuna davalı itiraz etmiş, itiraz sebebiyle aynı bilirkişiden ek rapor istenmişse de, ek raporda davalı vekilinin itirazları tam olarak karşılanmamıştır. Davalı vekili bilirkişi raporunda özellikle vergi oranlarının hatalı uygulandığını ileri sürdüğü halde ek raporda bu hususa hiç değinilmemiştir. Bilirkişi raporu ve itiraz üzerine alınan ek rapor tereddütleri gidermemiştir. Dosyanın başka bir bilirkişiye tevdi edilerek davalı vekilinin vergi mevzuatına taalluk eden savunması da dikkate alınmak suretiyle yeniden bir rapor alınmalı ve deliller tekrar değerlendirmeye tabi tutulup oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar araştırılmaksızın karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20393, Karar No: 2014/9447, Tarih: 06.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20393 E.  ,  2014/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/169841

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/159 (E) ve 2012/22 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri, sanık Bilal'in eylemi gerçekleştirenin sanık H.. T.. olduğunu ileri sürdüğü, olay anında taraflarla birlikte olduğu anlaşılan ev sahibi M.. Ç.. isimli kişinin olay tanığı olduğu ve sanığın bu tanığın dinlenmesini talep ettiği halde, tanığın dinlenmediği anlaşılmakla, mağdur ve olay tanığı Mehmet Çelikkol dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde "kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık vaya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklinde düzenlendiği, Eskişehir Devlet Hastanesinin raporunda olay nedeniyle mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtildiği, mağdurun burnundaki kırığın hafif derecede olmasına karşın, mahkeme tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeden 1/4 oranında cezanın artırılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4550, Karar No: 2008/11368, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4550 E.  ,  2008/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı tarafından yaptırılan 6 blok ve 92 bölümün kendilerine teslim edildiğini,site içindeki bağımsız bölümler ile blok ve ortak kullanım alanlarında projeye göre yapılması gerekenlerin bir kısmının hiç yapılmamış, bazılarının da zaman içinde eksik ve ayıplı olduğunun ortaya çıktığını,1997 yılında yaptırılan tespit sonrası buların tek tek sayılarak davalıya bildirildiğini, ancak giderilmediğini ileri sürerek toplam 50.000,00 YTL nin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davacıların daireleri eksiksiz olarak teslim aldıklarına ve dava açmayacaklarına dair tutanak imzaladıklarını, açık ve gizli ayıplar için ihbar yükümlülüğünün süresinde yerine getirilmediğini, kontrollük işlerini yapan şirkete davanın ihbarının gerektiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tespit tarihi itibarı ile açık ve gizli ayıpların öğrenilmiş olup, süresinde ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olduğuna dayanılarak davanın reddine, 72 davacının vekaletname verdiği gözetilerek yargılama gider ve vekalet ücretinin bu davacılardan alınmasına karar verilmiş; hüküm, aleyhine karar verilen 72 davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tespit tarihi itibarı ile açık ve gizli ayıpların öğrenilmiş olup, süresinde ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olduğuna dayanılarak davanın reddine, 72 davacının vekaletname verdiği gözetilerek yargılama gider ve vekalet ücretinin bu davacılardan alınmasına karar verilmiş; hüküm, aleyhine karar verilen 72 davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, eksik ..., açık ve gizli ayıplar nedeniyle eldeki davayı açmışlardır. Dosyada mevcut teslim tutanaklarının bazılarının ön, bazılarının arka yüzlerinde , eksik ... ve açık ayıplar için ihtirazi kayıt konulduğu, bazılarında ise bazı eksikliklerin giderildiğine ilişkin altına şerhler düşülmüş olduğu görülmüştür. Mahkemece dosyaya ibraz edilen teslim tutanaklarındaki ihtirazi kayıtların teslim sırasında konulmuş olması halinde eksik ... ve açık ayıplar için derhal ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmiş olup olmadığının irdelenmesi gerekmektedir. Diğer yandan mahkemece, her ne kadar 30.10.1997 tarihinde yaptırılan tespit nedeniyle 3.8.1998 tarihinde dosyaya ibraz edilen tespit bilirkişisi raporu gözetilerek açık ve gizli ayıpların bu tarihte öğrenilmiş olduğuna, ancak ihbar süresine uyulmadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş ise de; dosyaya ibraz edilen firmalar arasındaki yazışmalardan eksikliklerin bildirildiği ancak davalı tarafın davacıları bu eksikliklerin giderilmesi konusunda oyaladıklarının anlaşıldığı görülmüştür. MK 2. maddesi gereği hakkın kötüye kullanılmasını kanun himaye etmez. Hal böyle olunca mahkemece açık ayıplar için davalıdan da teslim tutanakları istenilerek nelerin bildirildiği ve nelerin giderilmemiş olduğuna ilişkin davacıların talepleri gözetilerek ayrı ayrı araştırma yapılması,gizli ayıpların ortaya çıkması sonrası davacıların oyalanmış olmaları karşısında bunların tespit edilerek bölüm ve ortak yerlerdeki payları gözetilerek sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ayrıca davaya vekalet vererek katılmayan 20 kişi hakkında da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmemiş olması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.