muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/26308, Karar No: 2025/5465, Tarih: 24.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26308 E.  ,  2025/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/239 E. 2023/1091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/77 E. 2022/89 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosyadaki mevcut tüm deliller itibariyle ilişiği kesilmeden önce polis koleji öğrencisi olan sanığın, gizli tanık ...'dan elde edilen dijital verilerin incelenmesi sonucu düzenlenen veri inceleme raporunda okuldaki son derecesinin "5" olarak kodlanması, ''5'' kodunun mahrem yapı ile üst seviyede ilişkisi bulunan kişileri ifade etmesi karşısında, veri inceleme raporunda genel müdür olarak kodlanan ''... BEY'', genel müdür yardımcısı olarak kodlanan "...", müdür olarak kodlanan "...", müdür yardımcısı olarak kodlanan "...", öğretmen olarak ve ... olarak kodlanan "..." isimli kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliğinden soruşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılarak, soruşturma yürütüldüğünün tespit edilmesi durumunda söz konusu dosyaların getirtilip incelenmesi ve beyanlarının okunması ve tanık olarak dinlenilmesinin sağlanması, tüm bu delillerin dosya arasına temini ile birlikte CMK'nın 217 nci maddesi gereğince duruşmada sanık ... müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dosya içersindeki 09.03.2020 tarihli HTS İnceleme Raporunda yer alan sanıkla birlikte ardışık şekilde arandığı tesbit edilen .... isimli şahsa ilişkin herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığının araştırılarak varsa dosya arasına temini ile sanık hakkındaki ifade örneklerinin alınması gerekirse dinlenmesinin sağlanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13705, Karar No: 2014/5208, Tarih: 17.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/13705 E.  ,  2014/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/1051-2013/883

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit-istirdat davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de, duruşma gününün taraflara bildirilmesi için gerekli posta pulu bulunmadığından duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taşınmazın 1.11.2009 tarihli kira sözleşmesi ile aylık 2.000 TL den dava dışı E. K.’ a cafe olarak kiralandığını, Erdal’ ın da cafeyi dava dışı Yeliz ve H. M. ya devrettiğini, müvekkillerinin de H. M.'dan devraldığını, davalıların Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü’ nün 2011/3958 Esas sayılı dosyası ile haklarında icra takibi yaptığını, muacceliyet şartına dayanılarak kira bedeli istediklerini, sözlü kira sözleşmesinin varlığı halinde muacceliyet koşulunun uygulanamayacağını belirterek fazladan istenen 23.317 TL alacağın iptali, haczedilen menkullerin aynen veya bedeli olan 5.120 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar ise muacceliyet koşulunun geçerli olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece icra takibi ile istenen 41.000 TL asıl alacaktan davacıların 6.000 TL ödemesi ve işlemiş faiz tutarı 117 TL düşülerek 35.117 yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalılar davacılar hakkında başlattıkları 26.5.2011 tarihli icra takibi ile 2011 yılı 3.4.5 .6.7.8.9.10.11.12 ayları ile 2012 1.2.3.4 ayları kira bedeli olmak üzere 41.000 TL asıl alacak ve 117 TL faiz alacağının tahsili istenmiştir. Takip dayanağı olarak sözlü kira sözleşmesi gösterilmiştir. Davacılar icra takibine itiraz etmemiştir.

Davalılar davacılar hakkında başlattıkları 26.5.2011 tarihli icra takibi ile 2011 yılı 3.4.5 .6.7.8.9.10.11.12 ayları ile 2012 1.2.3.4 ayları kira bedeli olmak üzere 41.000 TL asıl alacak ve 117 TL faiz alacağının tahsili istenmiştir. Takip dayanağı olarak sözlü kira sözleşmesi gösterilmiştir. Davacılar icra takibine itiraz etmemiştir.

1-Mahkemece 35.117 TL yönünden davacıların borçlu olmadığına karar verilmiş ise de davacıların dava dilekçesinde fazladan istenen 23.317 TL alacağın (takibin) iptalini talep ettiği anlaşılmıştır. Davalılar anahtar tesliminin 01.12.2011 tarihinde yapılan yapıldığını savunmuştur. Dosyada bulunan anahtar teslim tutanağına göre taşınmazın anahtarının kiraya veren tarafınadn 25.1.2012 tarihinde tutanakla alındığı anlaşılmaktadır. Davalılar usülüne uygun yazılı belge ile tahliyeyi ispat edemediğinden bu tarih tahliye tarihi olarak esas alınmalıdır. Mahkemece yapılacak iş taraflar arasındaki sözlü kira ilişkisi uyarınca muacceliyet koşulu geçersiz olduğundan 25.01.2012 tarihine kadar olan kadar kira alacağı hesap edilerek davacıların ödeme dekontları üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece istem de aşılarak 35.117 TL yönünden davacıların borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalılar vekilinin kötüniyet tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İcra İflas Kanunun 67. maddesi hükmü uyarınca icra takibinde haksız ve kötü niyetli olan alacaklının diğer tarafın talebi üzerine icra inkar tazminatına mahkum edilmesi gerekmektedir. Anılan madde uyarınca davanın kabulü halinde davacı borçlu yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için takibin haksız başlatılması ve kötü niyetli olması koşullarının birlikte bulunması gerekir. Bozma sebebine göre davacı kiracıların ödeme yaptığı aylar dışında kalan istem için davalıların kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığına göre ödemesi ispat edilemeyen aylar yönünden de davalılar aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi doğru değildir..

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1073, Karar No: 2024/4517, Tarih: 11.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1073 E.  ,  2024/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1234 E., 2023/1795 K.

İHBAR OLUNAN : ... vekili Avukat ...

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/157 E., 2019/512 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularını esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin yurt dışındaki şantiyelerinde 01.09.2012-30.06.2014 ve 01.12.2014-30.08.2015 tarihleri arasında makine şefi/makine işletme şefi olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Suudi Arabistan'daki çalışmasının 14.08.2012-01.03.2014 tarihleri arasında bu Ülke kanunlarına göre kurulmuş ve davalı Şirketten farklı bir tüzel kişiliği bulunan Yapı Merkezi Saudi Co. Şirketi nezdinde geçtiğini, davalı Şirket nezdindeki çalışmasının sadece 15.12.2014-29.08.2015 tarihleri arasında Etiyopya'daki projede olduğunu, ücretinin tüm fazla çalışmaları dikkate alınarak belirlendiğini, davacının çalışmalarının karşılığını aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftalık 15 saat fazla çalışmasının bulunduğu, hafta tatili günü olan pazar gününe rastlamayan dinî bayramların ilk iki günü dışında diğer bütün ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, karşılığının ödenmediği, dava konusu alacaklardan işçinin izinli raporlu yada mazeretli olabileceği günler için %30 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili; davacının Arabistan’da geçen çalışmalarından müvekkili Şirketin sorumlu olmadığını bu dönem yönünden pasif husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda davacının Suudi Arabistan’da çalıştığı dönemde ücretlerinin davalı Şirket hesaplarından ödenmesi nedeniyle her iki Şirket arasında organik bağ bulunduğu, davacıyı birlikte istihdam ettikleri kanısına varılmış ise de ihbar olunan şirket ile müvekkili arasında organik bağ bulunmadığını, ikisinin de farklı tüzelkişiliği bulunduğunu, davacının en son aldığı 3.200,00 USD ücretin her nevi çalışmayı kapsadığını, kalıplaşmış ifadeler kullanılmasa da ücretin fazla çalışmaları kapsadığının açık olduğunu, davacının tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, yazılı delil olan bordroların aksinin tanık deliliyle ispatlanamayacağını, davacı tanık beyanları esas alınarak birtakım haksız hesaplamalar yapılması ve bu doğrultuda hüküm tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davacı vekili; davanın kısmi dava olarak açılmadığını buna rağmen ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmasının hatalı olduğunu, davalı lehine belirlenen vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada mevcut tüm bilgi belgelerden davacının 01.09.2012-01.03.2014 tarihleri arasında davalıya ait Suudi Arabistan'daki işyerinde, 15.12.2014-29.08.2015 tarihleri arasında ise Etiyopya'da bulunan işyerinde makine mühendisi/makine şefi olarak çalıştığı, davalı taraf Suudi Arabistan'da geçen çalışmadan kendilerinin sorumlu olmadığını savunsa da davacının sunduğu belgeler ile ödemelere ilişkin banka kayıtları dikkate alındığında davalının bu dönemde de işveren olduğunun görüldüğü, davacının davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığı, davacının aylık ücreti içinde fazla çalışmaların olduğuna dair bir anlaşma ya da sözleşme hükmü bulunduğunun ispatlanamadığı, davanın kısmi dava olarak açılması karşısında ıslaha karşı öne sürülen zamanaşımı def'inin dikkate alınmasının yerinde olduğu, reddedilen dava değeri üzerinden davalı lehine belirlenen vekâlet ücretinde hata bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı, alacakların hesap yöntemi ve davalının hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu olup olmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24939, Karar No: 2013/14265, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24939 E.  ,  2013/14265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet ve sürücü belgesinin geri alınmasına.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, ölenin yolcu olarak bulunduğu motosikletin tescilsiz olup farlarının yanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hakkında adli kontrol kararı verilen sanığın, 24.06.2009 tarihinde talimat mahkemesinde alınan beyanında duruşmalardan vareste tutulmayı talep etmiş olmasına rağmen sanığın bu talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden nakti kefalet bedelinin sanığın mazeretsiz olarak duruşmalara katılmadığından bahisle hazineye irat kaydına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının, güvencenin bedelinin irat kaydına ilişkin bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın yatırdığı 10.000 TL güvence parasının 5271 sayılı CMK'nın 113-115 maddeleri gereğince sanığa geri verilmesine” bendinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1636, Karar No: 2020/5444, Tarih: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/1636 E.  ,  2020/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 52/2-4, 58, 63 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın internet üzerinden fiyatını 600 TL olarak belirlediği satılık cep telefonu ilanı vermesi üzerine, ilanı gören katılanın sanık ile irtibata geçerek cep telefonu sipariş ettiği, sanığın kapıda ödemeli olarak kargo ile cep telefonu göndereceği konusunda katılan ile anlaştığı, akabinde katılan tarafından sanığın adına kayıtlı posta çeki hesabına 600 TL tutarındaki telefon bedeli yatırılmasına rağmen, sanığın cep telefonu yerine krem ve cinsel içerikli hap göndererek haksız yarar sağladığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, ilgili PTT Müdürlüğünden gelen cevabi yazı ve ekleri, yapılan ödemeye ilişkin posta çeki talimat evrakı ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, temel gün adli para cezası 5 gün olarak belirlenip, günlüğü 20 TL karşılığında 100 TL adli para cezası tayin edildikten sonra, belirlenen adli para cezası miktarının haksız elde olunan menfaatin iki katına yükseltilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın fazla ceza verildiğine ve cezasında indirim yapılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11856, Karar No: 2014/3953, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11856 E.  ,  2014/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 21.03.2013 tarih ve 2012/175 - 2013/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketi tarafından ile sigortalı hidrolik kazık makinesinin sondaj çalışmaları sırasında motor piston başlık yuvalarının kırılması ile hasarlandığını, davalının hasar bedelinin çok altında ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 7.000 TL’nin 30/04/2008 ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinde “beher hasarda makine başına minimum 5000 Euro, hasarın %20’sine muafiyet uygulanacaktır” şeklinde muafiyet hükmünün bulunduğunu, tespit edilen 5.591 Euro hasar bedelinden 5.000 Euro muafiyet tenzili ile kalan 591 Euro karşılığı 1.182 TL’nin sigortalıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dosyada 7.080,00 TL ile 8.260,00 TL'lik parça ve işçilik masraflarını içeren iki adet faturanın bulunduğu, bunların KDV dahil toplam 15.340,00 TL'nin onarım gideri olarak kabul edildiği, sigorta poliçesinde belirletilen 5.000,00 EURO'luk muafiyetin bu miktardan düşülmesi gerektiği, 5.000,00 EURO'nun 29/04/2008 tarihi itibarıyla TL olarak karşılığının 9.995,00 TL ettiği, bu miktarın toplam hasar bedeli olan 15.340,00 TL'den çıkartıldığında geriye sigorta şirketin ödeyeceği miktar olan 5.345,00 TL'nin kaldığı, davalı ... şirketi tarafından davacıya 1.182,00 TL ödendiğinden bu miktarının da düşülmesi ile 4.158,00 TL bakımından davacının davalıdan KDV alacağı dahil olmak üzere alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.158,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 212,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21207, Karar No: 2013/23381, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/21207 E.  ,  2013/23381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 176 ada 45 parsel sayılı 4039,04 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kayalık niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 176 ada 45 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 176 ada 45 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.