muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4308, Karar No: 2024/816, Tarih: 13.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4308 E.  ,  2024/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/239 E., 2023/463 K.

DAVA TARİHİ : 21.01.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/102 E., 2021/672 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillere tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkek eşin ailesinin müvekkilini darp ettiğini, davalı erkek ve ailesinin, müvekkilini ailesine haber vermeksizin Bolu İzzet Baysal Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne yatırdığını, müvekkilinin ailesinin olaydan haberdar olmasının ardından kızlarını ziyarete gittiklerin de davalı erkek eşin ailesi tarafından hastaneden kovulduklarını, yaşanan bu olaylar üzerine müvekkilinin ailesinin karakola şikayette bulunduğunu, ortak çocuğu davalının ailesinin aldığını, müvekkilinin kendi çocuğuna bakmasına izin verilmediğini, sonrasında ise müvekkilinin 2.çocuğuna hamile olduğunu öğrendiklerinde erkek eşin "bu çocuğu doğur bana bırak gideceksen ondan sonra git" dediğini, müvekkilinin davalının annesine hizmet etmekten kendi evi ile ilgilenemediğini, davalının annesinin müvekkilini "hizmet etmezse dövmekle, kocasına söylerse daha kötü dövmekle" tehdit ve baskı kurduğunu, erkek eşin annesinin evlilik birliğine müdahale ettiğini, daha önce açılan boşanma davasında davalı erkeğin müvekkiline kendini affettirmek ve davadan feragat edilmesi için elinden gelini yaptığını, sonrasında benzer olayların tekrar yaşandığını, erkek eş ve ailesinin sürekli olarak evlilik birliğinin olumsuz etkilediğini, iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin annelerine verilmesine, çocukların her biri için ayrı ayrı 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına kadın için 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî tazminata 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, davacı kadının Sakarya 2.Aile Mahkemesinin 2016/454 Esas sayılı dosyası ile aynı nedenlere dayalı olarak daha önce de dava açtığını, açılan bu davadan feragat ettiğini, feragat ettikten sona 13 ay ortak konutta ikamet ettiklerini ve evlilik birliklerinde sorun olmadığını, erkeğin evlilik birliği içinde çalıştığını, tarafların görücü usulü ile evlendiğini ve kısa bir zamanda evlendiklerini, davacı kadının ilk evlendikleri dönemde kendi kendine konuştuğunu, ortada herhangi bir şey yokken kendi kendine güldüğünü, aynı zamanda halisinasyon görmekte ve akşam evde otururken sürekli camın önünden birinin geçtiğini söylediğini, doktorun verdiği ilaçları bir süre kullandığını daha sonra bıraktığını, 35 gün hastanede kalarak tedavi gördüğünü, davacı kadının rahatsızlığının ailesi tarafından müvekkilinden gizlediğini, davacı kadının kusurlu olduğunu, boşanma davası açarak müvekkiline karşı haksız ithamlarda bulunduğunu, kadının annesinin evlilik birliğine müdahale ettiğini iddia ederek haksız ve kötü niyetle açılmış davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı kadının dayanmış olduğu erkek eş ve ailesinin kendisini darp ettiğini, hastaneye yatırıldığında ailesine haber verilmediği, ailesinin erkek eşin ailesi tarafından hastaneden kovulduğu vakıa olarak dayanılmışsa da dosyaya yansımış herhangi bir delil bulunmadığı ayrıca önceki davada da ileri sürülüp feragat edildiğinden, kusur değerlendirmesinde dikkate alınmadığı, davacı kadının daha önce açtığı boşanma davasından feragat etmesi nedeniyle o davadaki konular bu davada konu edilemese ve af kapsamında değerlendirilse de, davacının davalının ailesinin yanında aşırı derecede iş yapmak ve yorulmak zorunda bırakılması eylemi temadi ettiğinden kusur olarak izafe edilebileceği, kadının kendi çocukları ile ilgilenmesi davalı erkek ve ailesi tarafından engellenmiş, öz çocukları kendisine yenge, erkeğin annesine anne demek zorunda bırakıldıkları kadının ise; erkek eşin yasal şikayet hakkını kullanmış olması nedeniyle, tavır alması nedeniyle kusurlu bulunduğu, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin kadına oranla daha fazla kusurlu olduğu, kadının ise az kusurlu olduğu, ortak çocukların velâyeti ayrılmadan tahsis edilmeye çalışıldığı ancak ortak çocuk ...'un annesi ile iletişiminin çok sınırlı olması, şimdiye kadar babası ve ailesinin yanında büyümesi, alışık olduğu düzenin bu şekilde devam etmiş olması,dava sürecinden sonra annesi ile kişisel ilişkikurmak suretiyle iletişiminin artacak olması, ileride ilişkileri arttıktan sonra velâyet hususunun tekrar değerlendirilebilme ihtimali gözetilerek, kardeşler ayrı ebeveynlerin yanında kalmak üzere, ...'un velâyeti babasına bırakılmış, küçük çocuk ...'nın ise tam aksine annesi ile birlikte büyümesi, alışık olduğu düzenin annesinin yanında sağlanması, annenin velâyete engel bir rahatsızlığının bulunmaması, ileride baba ve kardeşi ile kişisel ilişki kurmak suretiyle iletişimi arttığında velâyet durumunun tekrar gözden geçirilebilme ihtimali, bu aşamada velâyetinin annesine bırakılmasının çocuğun üstün yararına olduğu, küçük çocuk ... için, çocuğun ihtiyaçları, tarafların gelirleri dikkate alınarak davacı kadın lehine nafakaya hükmedilmesine, davalı babanın sosyal ve ekonomik durumu anneden daha iyi olduğu için kendisi ve, yanında kalan ..

... için, çocuğun ihtiyaçları, tarafların gelirleri dikkate alınarak davacı kadın lehine nafakaya hükmedilmesine, davalı babanın sosyal ve ekonomik durumu anneden daha iyi olduğu için kendisi ve, yanında kalan ... için nafakaya karar verilmediği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacı kadının sabit iş ve geliri olduğundan çalıştığı döneme kadar tedbir nafakasına, boşanma kararı ile yoksulluğa düşmeyeceğinden hakkında yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığından lehine yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklardan ...'un velâyetinin babaya verilmesine, ...'nın ise velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ... için aylık 400,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, ara kararla baki kalmak kaydı ile kadın için tedbir ve yoksulluk nafakası takdirine yer olmadığına, kadın yararına.7.500,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuklardan ...'un velâyetinin de anneye verilmesi gerekirken babaya verilmesi doğru olmadığı gibi ortak çocuk ... lehine takdir edilen tedbir - iştirak nafakası ile müvekkili lehine takdir edilen maddî manevî tazminat miktarlarının da yetersiz olduğunu, müvekkili yararına tedbir - yoksulluk nafakası takdir edilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek; ortak çocuk ...'un velâyeti, kabul edilen nafaka ve tazminatların miktarı, takdir edilmesine yer olmayan nafakalar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını, kusurlu tarafın davacı kadın olduğunu, bu anlamda davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmadığını beyan ederek; kadının boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminatlar ve ortak çocuk ...'nın velâyeti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazını aynen tekrar ederekve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; ortak çocuk ...'un velâyeti, kabul edilen nafaka ve tazminatların miktarı, takdir edilmesine yer olmayan nafakalar yönünden kararın bozulması talebinde bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazını aynen tekrar ederek ;ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminatlar ve ortak çocuk ...'nın velâyeti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazını aynen tekrar ederek ;ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminatlar ve ortak çocuk ...'nın velâyeti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının davasının kabul edilmesinin ve kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü kararının doğru olup olmadığı, kadının nafaka taleplerinin takdir edilmemesinin hukuka uygun olup olmadığı, ortak çocuk ... 'un ve ...'nın velâyetinin hangi tarafa verilmesinin üstün yararına olacağı, küçük çocuk ... için takdir edilen nafakaların hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi hükümleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 185 inci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 355 inci maddesi, 339 uncu maddesinin birinci fıkrası, 343 üncü maddesinin birinci fıkrası, 346 ncı maddesinin birinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 3 üncü maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Ayrıca Sözleşmenin 1 inci maddesi. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Hamza'ya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Hamza'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1945, Karar No: 2021/11056, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1945 E.  ,  2021/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/283 esas, 2013/616 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/01/2021 gün ve 18911-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2021 gün ve 2021/10039 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/283 esas, 2013/616 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi

yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında hırsızlık suçundan

beraat kararı verilmesi sebebiyle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile TCK’nun 116/4. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26/12/2013 tarihli ve 2013/283 esas, 2013/616 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7419, Karar No: 2015/12142, Tarih: 05.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7419 E.  ,  2015/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ND - 2015/202978

Sanıklar H.. O.., A.. B.., A.. G.., H.. U.., Mahsun, Ahmet , Sedat , Hüseyin , Yıldız , Uğur , Abdurrahman , Abdurrahim , Ümit , Ahmet , Hasan , Cihan , Rıdvan ,Burhan , Remzi , Mehmet Yüce, Ali , Mecnun , Ersin , Mehmet , Resul , Ahmet , Burhan , Cevher , Ahmet , İsa , Abdulvahap , Adem , Ersin aman ve Erkan haklarında canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, terör örgütü propagandası yapma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, 2911 sayılı Yasaya muhalefet, konut dokunulmazlığının ihlali, görevi yaptırmamak için direnme ve hırsızlık suçlarından Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2015/161 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/06/2015 günlü ve 75723908-104-0671-2015-2703/33654 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 03/06/2015 günlü ve ND-2015/202978 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: