muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5711, Karar No: 2018/14084, Tarih: 28.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5711 E.  ,  2018/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2016/22933 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu ve sübut bulduğu gerekçesi ile ihbar tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemiz tarafından bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar sayılı YİBK'nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı Birleştirme Kararları'nın benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalı ise de bu husus davalı temyizi olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dava tarihinin 22/06/2015 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 24/01/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava tarihinin 22/06/2015 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 24/01/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Somut uyuşmazlıkta, faiz başlangıç tarihi açısından, Mahkeme kararında kıdem tazminatına fesih tarihinden, diğer alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Dava dilekçesinde kıdem tazminatı haricindeki alacaklar için yasal faiz, kıdem tazminatı için ise fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi talep edilmiştir. Islah dilekçesinde ise fesih ihtarı tarihinden itibaren faiz istenmiştir. Davacının ihtarnamesinde, dava dilekçesine konu tüm alacaklar hafta tatili alacağı hariç tek tek talep edilmiştir. Ayrıca bu ihtarnamede “sair alacaklar” da talep edildiği için hafta tatili alacağının da ihtarname ile talep edildiği kabul edilmelidir. Davacı vekili ıslah dilekçesinde alacakların tamamı için faiz talebini dava dilekçesindekinden farklı olarak ihtar tarihinden itibaren istemiştir. Ödeme ihtarında kıdem tazminatı dahil tüm kalemler için 5 gün süre verildiği için ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 16/04/2015 tarihine 5 gün eklendiğinde temerrüt 21/04/2015 tarihinden sonra oluşmaktadır. Davacı vekili temyizinde kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemleri bakımından temyiz etmiştir. Açıklanan nedenler ile kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemleri için 22/04/2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının “2, 3, 4, 5, 6" numaralı bendleri çıkartılarak, yerlerine;

“2-Ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile net 96,90TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 36.008,97 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren % 30 takdiri indirim yapıldıktan sonra fazla mesai alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile, net 25.206,28 TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 36.008,97 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren % 30 takdiri indirim yapıldıktan sonra fazla mesai alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile, net 25.206,28 TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

4-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 1.301,07 TL genel tatil ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren % 30 takdiri indirim yapıldıktan sonra genel tatil ücreti alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile, net 910,75 TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

5-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 7.187,60 TL hafta tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren % 30 takdiri indirim yapıldıktan sonra hafta tatili ücreti alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile, net 5.031,32 TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

6-Yıllık izin ücreti talebinin kabulü ile net 3.877,75 TL’nin temerrüt tarihi olan 22/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9073, Karar No: 2010/11414, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9073 E.  ,  2010/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki domates, biber, patlıcan, hıyar, buğday ve karpuz için dekar başına ortalamanın üstünde verim miktarı alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

Doğru görülmemiştir

Doğru görülmemiştir

Mahkemece taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4820, Karar No: 2023/4765, Tarih: 07.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4820 E.  ,  2023/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/371 Esas, 2022/236 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki ayıplı aracın değiştirilmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Otosanın yetkili satış bayisi olan diğer davalıdan 17.11.2011 tarihinde 49.000,00 TL bedelle minibüs satın aldığını, aracı aldıktan kısa bir süre sonra aracın yolda kaldığını, serviste yapılan incelemede aracın yakıt ile ilgili problemi olduğu belirtilerek bu konuda bilgilendirme yapıldığını, sonrasında aracın aynı sorunları göstermesi nedeniyle servise götürdüğünü, serviste yapılan incelemede sorunun yakıttan kaynaklandığı belirtilerek araçtaki filtrenin değiştirildiğini, ertesi sabah aynı sorunun tekrar yaşandığını, düzenlenen servis iş emrinde filtredeki donmadan kaynaklı araçta gaz kesme ve tekleme olduğunu ve hava şartlarının aynı koşullarda devam etmesi durumunda yakıt kalınlaşmasına bağlı olarak aynı sorunun yaşanabileceğinin belirtildiğini, aracın sonrasında tekleme sebebiyle motordan yağ kaçırdığı ve zincir kırdığını, aracın yolda kaldığını, servis tarafından düzenlenen iş emrinde aynı soruna işaret edildiğini, yaptırdığı tespit sonrasında alınan raporda araçtaki arıza sebebinin soğuk havada koyulaşan yakıtı kullanma kabiliyeti olmayan filtre ve enjektörlerden kaynaklandığının tespit edildiğini, davacının şoförlükle uğraştığını, aracı ile öğretmen öğrenci taşıma işi yaptığını, bu nedenle işinde sürekli aksaklıklar olduğunu ileri sürerek; ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı... ile herhangi bir satış akdinin bulunmadığını, işbu davada taraf sıfatının bulunmadığını, öncelikle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, varlığı iddia edilen arızanın -20 derece altındaki sıcaklıklarda ortaya çıktığını, bu problemin Doğu Anadolu Bölgesindeki marka model fark etmeksizin bütün araçlarda olabileceğini, emisyon standartları nedeni ile dizel motorlu araçların yakıta daha hassas hale getirildiğini, Türk Standartları Enstitüsü tarafından Doğu Anadolu bölgesi için SFTN noktasının 15 derece olarak verildiğini, yani bölgede tedarik edilen yakıtların 15 dereceye kadar sorunsuz kullanıma uygun olması gerektiğini buna dikkat edilmemesi halinde bu tür problemlerin yaşanmasının olası olduğunu, bundan kaynaklı sorunlarında ne müşterinin neden üreticinin hatasının olmadığını, akaryakıt firmasından kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Atılgan Otomotiv Sanayi A.Ş.vekili cevap dilekçesinde; zarar koşullarının oluşmadığını, yakıt kaynaklı bir sorunolduğunu, bölgeye uygun yakıt tedarik edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 20.04.2016 tarih, 2013/164 E. ve 2016/160 K. sayılı kararı ile tüm dosya kapsamına göre araçta oluşan arızaların gizli ayıp niteliğinde olduğu, aracın alınmasını müteakip 16 kez servise gittiği, bu nedenle davacının araçtan yararlanmasının fiilen mümkün olmadığı, davalılar her ne kadar araçtan kaynaklı bir hata olmadığını beyan etmiş iseler de 16 kez üst üste servise giden araçtaki arızaların bir türlü giderilemediği, arızaların aracın alınmasını müteakip kısa süre sonra gerçekleştiği, araçtaki arızaların kullanımdan kaynaklı olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve ayrıca tespit dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna göre arızaların bir kısım mekanik aksanlardan kaynaklandığının anlaşıldığı ve kazalara sebep olabileceğinin öngörüldüğü, davacının satın aldığı aracın yenisiyle değiştirilmesi talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.02.2021 tarih, 2020/2839 E.ve 2021/1589 K. sayılı kararıyla üniversitelerin, otomotiv bölümlerinde konu ile ilgili uzman bilirkişi veya bilirkişiler kuruluna faturalar, servis kayıtları, tesbit raporları ve dosyadaki tüm delillerin tevdii ile tarafların iddia ve savunmaları konusunda denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.04.2022 tarih, 2021/371 E. ve 2022/236 K. sayılı kararı ile hava sıcaklığının -10 derece altına genel olarak gece vakti düşmesi ve bu sıcaklığın olduğu gün ve saatlerin tespitinin oldukça zor olması, nitekim bilirkişilerin de şehir dışından gelecek olmaları hususları göz önüne alındığında fiziki imkânsızlıklar nedeniyle araç üzerinde inceleme yapılamadığı, faturalar, servis kayıtları, tespit raporları incelenerek alınan rapora göre davaya konu tip ve markadaki aracın -20 derece altı sıcaklıklarda yakıtın donmasını önleyici tertibatlardan yoksun olarak mevsimsel sıcaklıkların bu derece düşük bölgelerde satılması esnasında müşterilerin bilgilendirilmemesi nedeniyle aracın ayıplı olduğu, araçtaki ayıbın 22.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi aracın mekanik aksamı olan pistonları, silindirleri, emme ve egzos valflerini, bujilerini ve zamanla krank mili vb. motor ve aktarma elemanlarını olumsuz yönde etkileyeceği, bu aksaklıkların aracın performansını düşürdüğü gibi motor ömrünü de ciddi şekilde kısalttığı ve mevcut arızaların hareket halindeyken ve aniden meydana gelmesinin can ve mal kaybı ile sonuçlanacak ciddi kazalara neden olabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının aracının ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, ürünün ayıplı olmadığını, yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken yapılmadığını, itirazlar karşılanmadan karar verildiğini, üretim kaynaklı ayıp bulunmadığını, davalı ... bakımından husumetin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, üründe ayıp bulunduğu iddiasına dayalı olarak ayıpsız misliyle değişimi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 227 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9025, Karar No: 2010/519, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9025 E.  ,  2010/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ... mirasçıları vekili Avukat ... ve ... ... vekili Avukat ... ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit gününe kadar hiç kullanılmadığı, taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu, halen kullanılan bölümlerin ise kadastro tespit gününden çok sonra ve kayıt malikleri dışındaki kişilerce imar ve ihya edilmiş olduğunun anlaşıldığı belirtilerek; çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşılan bölümü dışında kalan bölümlerinin tamamının davalı ... adına tesciline karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde (C) harfi ile gösterilen bölümünün davacılar adına tesciline karar verilmiş olmasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 515,76 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 1.592 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin taşlık, çalılık vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, aynı rapor ve krokide (D) harfiyle gösterilen 177,49 m2 ve (E) harfiyle gösterilen 487,52 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin kıyı kenarı olarak kabulü ile kıyı kenarı içinde kalan yerler olarak haritasında işaretlenmesine, aynı rapor ve krokide (C) harfiyle gösterilen 37.815,69 m2 bölümün arsa, piknik sahası, limon bahçesi, özel gezinti, yürüyüş ve eğlence, bina, özel otopark, çocuk parkı, futbol sahası, hayvanat bahçesi vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 200 parsel sayılı 28.820 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1934 tarih 5 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarından gelen Mart 1968 tarih 2 ve 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının miktar fazlası olması ve tapu kayıt maliklerinin veya başka bir kimsenin zilyetliğinde bulunmaması nedeniyle, 203 parsel sayılı 40.440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise hiçbir kimsenin zilyetliğinde bulunmayan ham toprak vasfındaki yerlerden olması nedeniyle Maliye Hazinesi adına tespit edilmiştir. Temmuz 1934 tarih 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayalı itirazı Kadastro Komisyonunca, reddedilen ... ... tarafından komisyon kararlarına karşı süresi içinde dava açılmış; yargılama sırasında, vefat eden ... ... mirasçıları ile diğer kayıt maliki ve mirasçıları davaya katılmışlardır. Tapulama Mahkemesinin 12.12.1972 tarih 163-197 sayılı davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların Hazine adına tesciline ilişkin ilamı, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 04.05.1973 tarih 1336-3469 sayılı ilamıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş ve 28.10.1988 tarih 1973/203 E. 1988/246 K. sayılı ilamla 203 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda gösterilen 5.480 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına, 203 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 34.960 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile 200 parsel sayılı taşınmazın kayıt malikleri adına tesciline karar verilmiştir. Anılan karar Dairemizin 20.03.1990 tarih 1989/1976 E. 1990/3639 sayılı ilamıyla Hazine vekilinin 200 ve 203 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülerek bozulmuştur. Bozma ilamında 200 ve 203 parseller birlikte ele alınarak her iki parsel hakkında "müşterek" değerlendirme yapılmış: “Hazine vekilinin 200 ve 203 sayılı parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; çekişmeli 200 ve 203 sayılı taşınmazların davacı tarafın dayanağını oluşturan değişmez sınırlı tapu kaydı kapsamında kaldığı mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama ile belirlenmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/B maddesinde “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü yer almıştır. Buna göre değişmez sınırlı kayıt kapsamında kalan sahanın kayıt maliki veya ilgilisinin adına tescil edilebilmesi için tapu veya dayanılan diğer kaydın sınırları içinde kalan yerlerin hak sahibi tarafından kullanılıyor olması, kayıt kapsamındaki sahanın da kullanılmaya elverişli bulunması gerekir. Mahkemece yapılan keşiflerde bilgisine başvurulan yerel ve uzman bilirkişilerin çoğunluğu her iki taşınmazında bölüm bölüm ..