muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/980, Karar No: 2020/448, Tarih: 05.11.2020

... adına kayıtlı olduğunun ve aracın inceleme dışı sanık tarafından kiralandığının anlaşılması, sanığın kollukta kendisine sorulan sorulara ilişkin olarak, Anayasanın 38. maddesinin 5. fıkrası ile CMK’nın 147. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde hüküm ve güvence altına alınan, yüklenen suç hakkında açıklamada bulunmama şeklinde ifade edilen susma hakkını kullanmış olmasının Yerel Mahkemece, “...Suçsuzluğunu ispat amacıyla beyanda bulunmak yerine yakalandıklarında susma hakkını kullanmış ve açıklama yapmamış olması hususları tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendirildiğinde...” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle atılı suçun sübutu bakımından sanığın aleyhine değerlendirilmesinin, diğer bir anlatımla susma hakkının kullanılmasının örtülü ikrar olarak yorumlanmasının hukuken kabul edilebilir bir yönünün bulunmaması, öte yandan bu şekildeki bir kabulün ve hukuki değerlendirmenin şüpheli ya da sanığın mahkûmiyet hükmü kesinleşinceye kadar suçlu sayılmamasını öngören, kişinin kendi suçsuzluğunu ispat etmek ya da kendisine sorulan sorulara cevap vermek zorunda olmamasını güvence altına alan, bu bağlamda ispat yükünü suçla itham edilen kişiye değil iddia makamına bırakan ve adil yargılanma ilkesinin bir unsuru olan masumiyet karinesine açıkça aykırı olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; üzerinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın savunmalarının aksine, ele geçirilen suç konusu eroin ile ilgisi olduğuna ya da uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna iştirak ettiğine ilişkin, eşi olan inceleme dışı sanığın isteği ve ısrarı üzerine aynı araçta seyahat etmesi dışında her türlü şüpheden uzak, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığının, dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu ve haklı nedene dayanmayan itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 04.04.2017 tarihli ve 2016-2171 sayılı düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarih ve 187-418 sayılı hükmünün sanık ... yönünden, sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4612, Karar No: 2013/25241, Tarih: 30.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4612 E.  ,  2013/25241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, iade, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Çay işletmeleri Genel Müdürlüğü kontrol laboratuarınca 24.03.2010 tarihinde düzenlenen analiz raporu ile aynı kuruluş tarafından dava konusu çaya ilişkin 08.11.2010 tarihli analiz raporunda; çayın görünüşü, dem rengi, burukluk ve dolgunluk, posanın rengi ve kokusu, demin aroması yönünden tespit edilen özellikleri aynı olduğu halde, 08.11.2010 günlü analiz raporunun Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine dair üst yazıda anılan özellikler bakımından benzer olmadıkları ve bu sebeple ithal edilen çay ile ele geçen çayın birbirinden farklı çaylar oldukları kanaatine varılmıştır denmiş olup, öncelikle bu husustaki çelişkinin giderilmesi, ithal edilen ile ele geçen çayın aynı nitelikte olduğunun anlaşılması halinde sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak ibraz edilen 03.10.2010 gün ve 018666 sayılı sevk irsaliyesinin düzenlendiği tarihte firmanın stok kaydına göre dava konusu 15.140 kg. çayı kapsayan miktarda siyah çaya sahip olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3842, Karar No: 2015/169, Tarih: 22.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3842 E.  ,  2015/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

1- Sanık hakkında verilen 10.06.2013 tarihli hüküm, yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, dosyanın onanması istemini içeren sanığın 13.06.2013 tarihli dilekçesi temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .......... maktül .......... kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil ....... vekilinin eksik incelemeye, tahrikin bulunmadığına ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

1- Dosya içeriğine göre; sanık ........ çalıştığı köfte dükkanının bulunduğu festival alanında, olay gecesi sanık ve diğer esnafların toplanıp sohbet ettikleri sırada sanığın ortağı olduğunu belirttiği tanık ...... ağabeyinin arkadaşı olan maktül.......... de olay yerine geldiği, maktülün taşkınlık yapması nedeniyle sanık ile maktül arasında tartışma çıktığı, daha sonra sanığın konteynerin arkasına gittiğinde maktülün sanığı takip ettiği burada da tartıştıkları, tartışmanın Kavgaya dönüşmesi sonucu maktülün bıçak ile sanığı batın sağda yukarıdan aşağı seyirli 4,5cm’lik iyileşmiş nedbe oluşturacak şekilde yaraladığı, boğuşma sonucu maktülden bıçağı alan sanığın bu bıçakla maktülü sol uyluk bölgesinden damar yaralanması yaparak yaralaması sonucu maktülün öldüğü olayda ;

Maktülden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul bir ceza verilmesi yerine 12 yıl hapse hükmedilerek eksik ceza tayini,

2-Sanık hakkında 27.12.2001 tarihinde verilen ve 29.14.2005 tarihinde kesinleşen, 06.06.2007 tarihinde infaz edilen Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/841 Esas ve 2001/1296 sayılı kararı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyete ilişkin onaylı karar örnekleri getirtilip incelendikten sonra, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), tayin olunan cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 22/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28647, Karar No: 2015/40047, Tarih: 15.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28647 E.  ,  2015/40047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/364533

MAHKEMESİ : Torul Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2010/194 (E) ve 2011/33 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, babalarından kalan tarlayı paylaşıp, kendi sınırlarını da demir kazıklarla belirlediği halde, kardeşi olan müşteki İ.. K..'in bu kazıklardan 3 tanesini söktüğüne dair savunması karşısında, tehdit suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçu yönünden ise 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. K..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5476, Karar No: 2010/16258, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5476 E.  ,  2010/16258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle 29.4.1997 tarihinde 'jeotermal enerji" alımına ilişkin, metre kare ölçümüne göre abonelik sözleşmesi imzaladığını, davalının, bir süre önce kalorimetre ölçümüne dayalı yeni bir sözleşme yapılması konusundaki talebini kabul etmediğini, bunun üzerine sözleşmenin, 27.5.2008 tarihli ihtarla, tek taraflı olarak feshedildiğini, oysa ki davalının böyle bir yetkisi bulunmadığı gibi, abonelik sözleşmesinde de kalorimetre takılması yönünde bir zorunluluk olmadığını, kaldı ki, 5627 sayılı "Enerji Verimliliği Kanunu"nun geçici 6. maddesinin 1. fıkrası gereğince, kalorimetre cihazı takma uygulamasının, mevcut tüketiciler için yasanın yürürlüğe girdiği tarihten 5 yıl sonra geçerli olacağını, sözleşmenin bu şekilde feshedilmesinin, dürüstlük ve iyiniyet kuralları ile de bağdaşmadığını, daha önce davalı tarafından, kalorimetreye dayalı ısınma bedeli ödenmesi konusunda ... 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/216 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın da reddedilerek kesinleştiğini ileri sürerek, davalının tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesinin geçerli olmadığının ve abonelik sözleşmesinin, sözleşme hükümleri çerçevesinde mevcut hali ile devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacı ile 1997 yılında metre kare esasına göre abonelik sözleşmesi imzalandığını, ancak enerji verimliliğini sağlamak ve enerjinin daha fazla kişiye ulaşmasını, temin etmek amacıyla, aboneliklerde "kalorimetre" esasına geçtiklerini, davacının ise, bu ölçüme göre sözleşme imzalanması talebini reddettiğini, söz konusu uyuşmazlık nedeniyle daha önce açmış oldukları davanın da reddedilerek kesinleştiğini, bu nedenle belirsiz süreli sözleşmede, süre sınırlandırılması yoluna gitmek suretiyle, feshi ihbarda bulunduklarını, olayda sözleşmenin haklı veya haksız feshinin söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin, sözleşmeyi tek taraflı olarak sona erdirme hakkının bulunmadığı, taraflar arasında aynı konu ile ilgili, daha önce davalı şirket tarafından açılan davanın reddedilerek kesinleştiği, verilen bu kararın kesin hüküm

2009/5476-2010/16258

niteliğinde olduğu belirtilerek, davanın kabulüne, taraflar arasındaki muarazanın men'i ile, 26.6.1997 tarihli abonelik sözleşmesinin geçerli olduğunun ve sözleşme hükümleri çerçevesinde devam ettiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/5476-2010/16258

niteliğinde olduğu belirtilerek, davanın kabulüne, taraflar arasındaki muarazanın men'i ile, 26.6.1997 tarihli abonelik sözleşmesinin geçerli olduğunun ve sözleşme hükümleri çerçevesinde devam ettiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarda da kısaca özetlendiği gibi, davacı, davalı ile imzalanan "jeotermal enerji" alımına ilişkin abonelik sözleşmesinin, kalorimetreye dayalı sisteme geçmeyi kabul etmediği için, davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçerli olmadığının, aboneliğin, metre kare esasına göre ve mevcut hali ile devam ettiğinin tespitini talep etmiş, davalı ise, enerjinin daha verimli kullanılması için, kalorimetre esasının zorunlu olduğunu, verilen süreye rağmen, kalorimetre esasına geçmeyen davacının, belirsiz süreli olan abonelik sözleşmesinin, Borçlar Kanunu hükümlere göre, yasaya uygun olarak feshedildiğini savunmuştur.

Tüm dosya kapsamından, davalı şirketin, 1996 yılından itibaren abonelere, jeotermal enerjiyle ısınmaları konusunda, hizmet vermeye başladığı, ilk yıllarda, abone sayısının azlığı ve o zamanki teknik imkanlara göre, metrekare usulüne göre fiyatlandırmayı düzenleyen bir sözleşme tipinin imzalatıldığı, bu sözleşme tipine göre abonelerin, evin yüzölçümüne göre belirlenen sabit bir bedeli ödemekte oldukları, ancak aradan geçen zaman içinde, abone sayısının 20.000 konuta yaklaşması ve talebin de sürekli olarak artması üzerine, enerjinin verimliliğinin sağlanması için, ölçümde metrekare esasından, kalorimetre esasına geçildiği, bu tip ölçümde ise abonelerin, tükettikleri kadar enerji bedeli ödemekte oldukları, tüm aboneler yönünden, kalorimetre ölçümüne geçilmesi için çalışmalar yapılıp, kampanyalar düzenlendiği, çok sayıda eski abonenin de, yeni aboneler gibi, bu sisteme geçtiği, ne var ki bu ölçüm sistemini kabul etmeyen bir kısım eski abonelere, son olarak kalorimetre esasına geçmeleri için ihtar gönderildiği, verilen 6 aylık süreye rağmen sonuç alınamaması üzerine de, abonelik sözleşmelerinin feshedildiği, davacının da bu abonelerden biri olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan "muarazanın giderilmesi" istemine ilişkindir.

Somut olayda da, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, kalorimetreye dayalı sisteme göre sözleşmenin yenilenmesi talebine, davacının karşı çıkmasından kaynaklanmış olup, eldeki dava da, söz konusu bu uyuşmazlıktan kaynaklanan "muarazanın giderilmesi" istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, harcanan enerji miktarı ne olursa olsun aynı ücretin alındığı, enerjiyi tasarruflu kullananla kullanmayan arasında hiçbir farkın gözetilmediği "metre kare yöntemi"ne göre ücretlendirmede, enerjinin bilinçli ve tasarruflu kullanımının engelleneceği, dolayısıyla enerji israfına neden olunacağı açıktır. Gerçekten de, bu yöntemle ısınmada, bir çok abonenin, binasında ısı kaybını önleyen, izolasyon, ısı yalıtımı gibi önlemlere başvurmadığı gibi, sıcak olduğunda peteğini kapatmak yerine pencerelerini açtığı da, bilinen bir gerçektir. Enerji kaynaklarının giderek azaldığı günümüzde, enerjinin tasarruflu kullanılması, kişisel sorumluluğun ötesinde, aynı zamanda toplumsal

2009/5476-2010/16258

2009/5476-2010/16258

bir sorumluluktur. Nitekim, enerji kaynaklarının ve enerjinin kullanımında verimliliğin artırılması, israfın önlenmesi, enerji maliyetlerinin hafifletilmesi ve çevrenin korunması amacıyla, 18.4.2007 tarihinde 5627 sayılı "Enerji Verimliliği Kanunu" kabul edilerek, enerjinin verimli kullanılması, yasal sorumluluk kapsamına da alınmış olup, kalorimetreye dayalı sisteme geçmek, bir süre sonra yasal olarak da zorunlu hale gelecektir. Kaldı ki, enerjinin korunmasına yönelik olan kalorimetreye dayalı ölçümün, normal şartlarda davacı tüketicinin aleyhine bir durum yaratacağı kabul edilemeyeceği gibi, enerjiyi tasarruflu kullanan veya herhangi bir nedenle (evde bulunmama, alternatif ısınma araçları kullanma vb.) bir süre hiç kullanmayan tüketici yönünden ise, daha avantajlı sonuçlar doğuracağı da tabiidir. Sonuç olarak, kalorimetreye dayalı ölçüm yöntemine geçilmesi, sözleşmenin tüketici aleyhine ağırlaştırılması sonucunu doğurmayıp, buna karşılık enerjinin daha verimli kullanılmasını teşvik ederek, israfın önlenmesine katkıda bulunacağından, davacı abonenin, buna karşı çıkması, MK'nun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına aykırıdır. Başka bir ifade ile davalı şirketin, "enerjinin ölçülmesi" için kalonmetre sistemine geçmek istemesi ve buna göre sözleşmenin yenilenmesi talebi, gerek yukarda açıklanan nedenler, gerekse aynı durumdaki tüm aboneler arasında eşitlik sağlanması bakımından, hakkaniyete de uygundur. Mahkemenin kabulünün aksine, daha önce aynı taraflar arasında görülüp kesinleşen ... 2. Tüketici Mahkemesine ait olan 2007/216 esas ve 2007/347 karar sayılı davanın, eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olduğu da kabul edilemez. O halde yukarda açıklanan tüm bu nedenlerle jeotermal enerji kullanımında, "kalorimetreye dayalı abonelik tesisi" konusundaki davalı talebinin, eşitlik ve hakkaniyet ilkelerine uygun olduğunun kabulü ile, taraflar arasındaki muarazanın da buna göre giderilmesi gerekirken, mahkemece aksinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.12.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalının açtığı aynı nitelikteki uyuşmazlıkla ilgili davanın reddine dair ... 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/216-347 sayılı dosyanın bu davada güçlü delil teşkil etmesine göre hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/11547, Karar No: 2007/10790, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11547 E.  ,  2007/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davacı/davalı ... vekili 11/12/2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili, 21/11/2006 günlü dilekçesinde “usulsüz ara karar aldığı, alınan ara kararda ihsası reyde bulunduğu, tarafsız olmadığı” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim H. ... Ünaldı'nın (20865) red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 141.00.- YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/956, Karar No: 2024/4338, Tarih: 27.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/956 E.  ,  2024/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.hukuk Dairesi

SAYISI :2020/2173 Esas, 2022/1482 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/106 E., 2020/152 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; çiftçilik yapan müvekkilinin yetiştirdiği meyvelerin davalı tarafından tarım sigortası ile teminat altına alındığını, bu meyvelerin teminat altında olduğu dönemde meydana gelen don olayı nedeniyle hasar gördüğünü, davalıya yaptıkları başvurunun sonuçsuz kaldığını, sigorta eksperlerinin gerekli hasar tespitini yapmadıklarını, kendisinin ilçe tarım müdürlüğüne hasar tespitini yaptırdığını belirterek kayba uğrayan ürünleri için 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 131.275,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının yaptığı müracaat üzerine davacıya ait bahçede yapılan incelemede meydana geldiği belirtilen don olayından kaynaklanan bir hasarın olmadığının tespit edilmediği, davacının narenciye bahçeleri için yaptığı ihbarlardan vazgeçtiğini, aynı ürünler hakkında yapılan dolu hasarı için gereken ödemenin yapıldığını, teminat dışı sebeplerden kaynaklı verim düşüklüğünden dolayı poliçeler zeyil edilerek sigortalıya prim iadesi yapıldığını, Tarsim Sigortasının sadece dolu ve don hasarlarını teminat altına aldığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkeme ilk istinafa konu 31.01.2018 tarihli kararında özetle; davacının ürünlerinin sigorta teminatı kapsamında olduğu 2014-2015 döneminde Ocak 2015 ayından sonra meydana gelen don olayı neticesinde, alınan bilirkişi raporu kapsamında toplam 131.272,00 TL hasar meydana geldiği, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığı ve davalının usulüne uygun olarak zamanaşımı def'inde bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.