muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7544, Karar No: 2019/3275, Tarih: 13.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7544 E.  ,  2019/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk her ne kadar atılı hırsızlık suçunu cami bahçesindeki ibadete ayrılmış yer kapsamında olmayan şadırvanda işlemişse de suça konu muslukların kamu hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde olduğu, ancak 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “Kamu kurum ve kuruluşlar” ile “İbadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille iki bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nun 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a ve 143. maddeleri gereği belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 31/3. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılırken cezanın 3 yıl yerine 2 yıl 12 ay olarak ve yine 168/2. madde gereği 1/3 indirim yapılırken cezanın 2 yıl yerine 1 yıl 12 ay olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5571, Karar No: 2007/12572, Tarih: 19.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5571 E.  ,  2007/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulü yolunda kurulan 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.02.2007 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden ... ve ... vekili Av. ... ile karşı taraftan duruşmasız temyiz eden Orman Yönetimi vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü 165 parsel sayılı 12.320 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Nisan 1952 tarih 18 ve 19 sıra nolu tapu kayıtları ile 253 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak ev ve tarla niteliği ile ... ... adına tespit edilmiş, Orman Yönetiminin itirazı, Orman Bakanlığının çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu yönündeki emirleri üzerine kadastro komisyonunca kaldırılarak tespit gibi tescil edilmiş, satış yoluyla davalılara geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişiler tarafından düzenlenen 19.12.2005 tarihli krokili raporda (A) ile işaretlenen 4.250,11 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde davanın devamı sırasında yapılıp 27.07.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmamaktadır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede davanın devamı sırasında orman kadastrosu yapıldığından dava aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüşmüştür. Eldeki tapu iptali ve tescil davası yönünden Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olmakla birlikte 3373 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı

Yasanın 11. madde hükümlerine göre askı süresi içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davalarında kadastro mahkemeleri görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, temyiz edenlerin sıfatına bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir. Bu sebeple, tapu iptali ve tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz yönünden görevsizlik kararı verilmelidir.

Yasanın 11. madde hükümlerine göre askı süresi içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davalarında kadastro mahkemeleri görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, temyiz edenlerin sıfatına bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir. Bu sebeple, tapu iptali ve tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz yönünden görevsizlik kararı verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve davalı kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2948, Karar No: 2018/5907, Tarih: 17.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2948 E.  ,  2018/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının davalı kooperatifin uzun yıllardan beri üyesi olduğunu, üyeliğini.... isimli kişinin üyeliğini devralarak edindiğini, uzun yılar üyelik haklarını kullanıp muhtelif genel kurullara katıldığını, üye olarak yükümlülüklerini yerine getirdiğini, kooperatif üyeliğini devretmediği gibi kooperatif üyeliğinden çıkarıldığına dair bir kararda tebliğ edilmediğini buna rağmen bugüne kadar davalı kooperatifçe davacının üyelikten kaynaklanan haklarının ortak sayısının genel kurul kararı ile dondurulmuş olduğu ileri sürülerek hukuka aykırı olarak kullandırılmadığını, davalı kooperatifin bir kısım üyelerin üyelikten çıkarılmasına, üye sayısının dondurulmasına ilişkin kararlarının hukuka aykırı olduğunu, davacının ihracına ilişkin genel kurul kararı da bulunmadığını, ... Noterliğinden üyelik haklarının tanınması için ihtarname gönderildiğini bildirerek davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun ve kooperatif haklarının kullandırılmamasının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile üyelik haklarını kullanmasına, üyeliğine vaki müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 1991 ve 1992 yıllarında kooperatifin ortağı olduğu ve kooperatif ortaklığını dava dışı ... adlı şahıstan devir aldığını, kooperatifin 09/04/1994 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında ortak ve araç sayısının sınırlandırılması yönünde karar alındığı ve kooperatif bünyesinde fiilen yolcu taşımacılığı yapan ortakların sayısının 44 olarak tespit edildiği ve bunların ortak olarak devam etmesi, diğerlerinin ortaklıklarının ise sona erdirilmesinin kararlaştırıldığı, 1994 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararın iptali için süresi içerisinde herhangi bir davada açılmadığı, kooperatif ana sözleşmesi gereğince kooperatif ortağı olabilmek için taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak ve kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak gerektiği, davacının 1994 yılında aracını satarak taşımacılık işini bıraktığı ... dan gelen hizmet dökümüne göre 02/.../1996 tarihinden itibaren sigortalı olarak çalıştığı bu süre içerisinde kooperatife herhangi bir aidat ödemesinde bulunmadığı, 2013 tarihinde ihtarname gönderene kadar kooperatifle herhangi bir ilişkisinin de olmadığı, üzerine düşen aidat yükümlüğünü yerine getirmeyen davacının üyelikten ayrıldıktan yaklaşık ... yıl sonra üyeliğinin tespiti talepli açtığı davada iyi niyetli olduğu kabul edilemeyeceği ve talebin iyi niyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10346, Karar No: 2024/21492, Tarih: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10346 E.  ,  2024/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/241 E., 2012/563 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşürülmesi

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 24.03.2014 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükümlerinin tebliği sırasında ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda bulunan sanığa karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 09.07.2012 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa "okumak/almak" suretiyle tebliğ edildiği, bu işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu, ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin” belirtilmediği anlaşıldığından, sanığın eski hâle getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine 24.03.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği yukarıda açıklanan gerekçeyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın dosyası tefrik edilen meçhul bir kişi ile birlikte, gündüz vakti şikâyetçinin işlettiği markete gelip şarküteri reyonundan köfte çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 05.06.2012 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanığın dosyası tefrik edilen meçhul bir kişi ile birlikte, gündüz vakti şikâyetçinin işlettiği markete gelip şarküteri reyonundan köfte çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 05.06.2012 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istekleri bu yönden yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11976, Karar No: 2007/11322, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11976 E.  ,  2007/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 24/05/2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili, 24/05/2007 günlü dilekçesinde “duruşmada "müvekkilin protokolü imzalamış, imzalamasaydı o zaman" şeklinde beyanda bulunduğu, ihsası rey sayıldığı, tarafsızlığını yitirdiği” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ...’ün (23142) red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince (150.00) TL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21084, Karar No: 2014/10670, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21084 E.  ,  2014/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kayyım, dava konusu, arsa vasfındaki 472 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tapuda "..." adına kayıtlı olduğunu, anılan kişilerin gaip olması nedeniyle Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/11/2004 tarihli, 2004/427 Esas, 2004/1065 sayılı kararı ile İstanbul Defterdarının 3561 sayılı Yasa uyarınca kayyum atandığını, ancak taşınmazın 56 m²'lik kısmının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından şadırvan ve bahçe olarak kullanıldığını, ecrimisil bedellerinin ödenmesi için üç ihtar keşide edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek 01/01/2001 tarihinden itibaren 31/07/2006 tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 8.138,00.-TL. ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince, davacı kayyım tarafından dava açılırken usulünce yargı harcı ödenmeden davaya devam edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, esasa cevap süresi içinde zamanaşımı definde bulunulmadığına, süresi geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı tarafından muvafakat edilmediğine, öte yandan; bozmadan sonra ıslah ile zamanaşımı defi ileri sürülmüş ise de Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün ve 10-3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün olmadığına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince taraflardan harç alınmasına yer olmadığına

, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6364, Karar No: 2024/2685, Tarih: 02.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6364 E.  ,  2024/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/498Esas,2022/1087 Karar

HÜKÜM : Esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/315 E., 2021/476 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... adına 6 ve 19 sınıflardaki ürünler yönünden tescil ettirilen 2010/05792 kod no.lu markanın benzerlik, tanınmışlık, ticaret unvanının ihlali, gerçek hak sahipliği, haksız rekabet ve kötü niyet nedenlerine dayalı olarak 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükümündeki Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile aynı maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, ile 556 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi ile 35 inci maddesi, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 41, 42, 54, 56, 57 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükümsüzlüğüne, Türk Patent ve Marka Kurumu'nda (TÜRKPATENT) kayıtlı tutulan 2007/05792 kod no.lu ... ibareli markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki mesnetten yoksun davanın reddi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markasının tanınmış bir marka olarak değerlendirilemeyeceği ancak davalının tescilli markasının davacının ticaret unvanı ile benzer olduğu ve davacının fiilen iştigal ettiği faaliyet kapsamı bakımından benzer olduğu, bu nedenle davacının Paris Sözleşmesi 8. maddesi gereğince öncelik hakkına sahip bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince gerçek hak sahibi yönünde yapılan incelemede, davacının bu yönden aranan şartları taşımadığını, davalının tescilli markasını kullanmasının haksız rekabet oluşturmadığı, ancak davalının marka başvurusunda kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davalı adına 2007/05792 numarası ile tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne, TÜRKPATENT'te tutulan resmi marka sicilinden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;davacının açmış olduğu huzurdaki davasının haksız olduğunu, davacının tanınmış marka ve ticaret unvanı korumasından yararlanamayacağını, davacının gerçek hak sahibi olmadığını, mahkemenin de davacının gerçek hak sahibi olmadığını kabul ettiğini ve gerçek hak sahibi olmayan davacının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin beşinci fıkrası ve Paris Sözleşmesi 8 inci maddesindeki korumadan faydalanamayacağını, davacının ünvanı ile müvekkil markası arasında iltibas söz konusu olmadığını, müvekkilin kendi tescilli markasını kullanımının haksız rekabet sonucunu doğurmayacağını, ilk derece mahkemesi kararı, esas yönünden hukuka aykırı olup usul yönünden ise davadaki taleplerin tamamı kabul edilmediği halde davanın kül halinde kabulüne karar verilmesi yönünden hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç