muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/646, Karar No: 2013/17677, Tarih: 16.12.2013

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ....den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ... poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ... aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ... işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr ...- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/1010, Karar No: 2013/6543, Tarih: 28.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1010 E.  ,  2013/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/296137

MAHKEMESİ : Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/08/2012

NUMARASI : 2012/940 (E) ve 2012/985 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, 07.12.2010 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği, mühür bozma suçundan kurulan 03.12.2010 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin bulunmadığı ve mahkemece 09.08.2012 tarihli hükümde sadece elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan hüküm kurulduğu belirlenerek yapılan incelmede;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3439, Karar No: 2018/7632, Tarih: 19.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3439 E.  ,  2018/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLAR : Sanıklar ... ve ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, sanıklar ... ve ...'ın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'a isnat 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda korunan hukuki yararın kanuni temsilcisinin (velinin) aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olması ve mağdurenin soruşturma ve kovuşturma evrelerinde Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon merkezinde kaldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı ve alınmışsa suç tarihinde devam edip etmediği araştırılarak varsa, kararın aslı veya onaylı örneğinin temin edilmesi ve koruma kararı olduğu takdirde gerekçeli kararın Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğiyle tebellüğ belgesinin eklenip hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1033, Karar No: 2019/3493, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1033 E.  ,  2019/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/566, Karar No: 2025/404, Tarih: 05.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/566 E.  ,  2025/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1453 E., 2024/1673 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/40 E., 2023/583 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup Mahkemece yapılan yargılama sonunda taşınmazın üç tarafının 105 ada 1 sayılı orman parselinin kesinleşen bölümleriyle çevrili olduğu, orman bütünlüğü içinde yer aldığı ve üzerinde tohum atma yoluyla oluşan orman ağaçlarının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

05.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6290, Karar No: 2015/10620, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6290 E.  ,  2015/10620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İ.. B.. ve diğerleri ile davalılar Ö.. D.. ve diğerleri arasındaki dava hakkında Adana 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27.12.2012 gün ve 2008/551 Esas-2012/758 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 09.12.2014 gün ve 2013/11840-2014/18048 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı İ.. B.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu çekicinin davacılar İlknur ve B. N.r’un babası Bayram idaresinde bulunan araca çarptığını, kazada davacıların babası Bayram ve annesi Yasemin’in vefat ettiğini, davacılar Muharrem ve Hanife’nin Yasemin’in anne ve babası olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere B. N. için babasının vefatı nedeniyle 29.000,00-TL maddi, 15.000,00-TL manevi, annesinin vefatı nedeniyle 1.000,00-TL maddi, 15.000,00-TL manevi, Muharrem ve Hanife için ayrı ayrı kızlarının ölümü nedeniyle 15.000,00-TL damatlarının ölümü nedeniyle 5.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı İ.. B.. vekili, davacıya annesinin vefatı nedeniyle 10.000,00-TL maddi, 15.000,00-TL manevi, babasının vefatı nedeniyle 20.000,00-TL maddi, 15.000,00-TL manevi, kendisi için 30.000,00-TL maddi, 30.000,00-TL. manevi, kardeşinin yaralanması nedeniyle 10.000,00TL manevi tazminat istediklerini belirtmiştir.

Davalılar vekili, kusur oranını ve talep edilen tazminatı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların aktüerya raporu ile belirlenen destekten yoksun kalma tazminatından davalıların zorunlu mali sorumluluk sigortası tarafından ödenen miktar mahsup edildiği ve davacıların karşılanmayan zararı kalmadığı gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine, davacı İlknur için 7.500,00-TL, B. N. için 7.500,00-TL, Muharrem için 5.000,00-TL Hanife için 5.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili ve davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 09.12.2014 gün ve 2013/11840 Esas-2014/18048 Karar sayılı ilamı ile davacı İ.. B.. vekili temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de, davalıların temyiz dilekçesi davacı vekiline 03.05.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesine cevap ve temyiz itirazlarını içeren dilekçe 6100 sayılı HMK.nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nin 433/II.maddesi gereğince temyize cevap süresi olan 10 günlük süre geçirildikten sonra 14.5.2013 tarihinde verildiği ve harcı yatırıldığı gerekçesiyle davacı İ.. B.. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

1-UYAP sistemi kayıtlarının tetkikinden davacı İ.. B.. vekilinin temyiz dilekçesini 13.05.2013 (havale)tarihinde UYAP sisteminde oluşturulduğu, ancak fiziki evrakın 14.05.2015 tarihinde temyiz defterine kaydedilerek temyiz harcının yatırıldığı tespit edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi UYAP sisteminde oluşturduğu sırada yürürlükte bulunan ve HMK.nin Yönetmelik m.48/8. bendine göre “…Kanun yolu başvurusu, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır…"

Hükmü gereğince davacı İ.. B.. vekilinin, temyiz dilekçesini süresinde verdiğinin kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin Dairemiz ilamının (1)numaralı bent hükmünün kaldırılarak temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Mahkemece kazaya neden olan sürücülerin kusur oranlarının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 20.1.2010 tarihli raporda davalı sürücünün gece vakti üç şeritli yolda orta şeridi kullanım hakkı karşı yönden gelen araçlara ait olduğu halde idaresinde bulunan kamyon ile orta şeritten seyretmesi nedeniyle %60 oranında kusurlu olduğu, davacılar desteğinin ise farları yanmayan araçla trafiğe çıkmış olması nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, taraf vekillerinin itirazı üzerine Karayolları Genel Müdürlüğünden alınan 4.6.2010 tarihli raporda ise davacılar desteğinin farları yanmayan araçla trafiğe çıkması nedeniyle %75 oranında, davalı sürücünün ise yolu kullanma hakkının diğer araca ait olduğundan seyrederken azami dikkat göstererek farları yanmayan aracı zamanında

fark etmediğinden %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda davalının %25 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesaplama sonunda davacıların zararının sigorta şirketi tarafından ödendiği belirtilmiş, mahkeme gerekçeli kararında davalının %60 oranında kusurlu olduğunu belirterek davacıların zararının zorunlu mali sorumluluk sigortası tarafından karşılandığı gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de kusur oranları arasındaki çelişki giderilmeden ve itibar edilmediği belirtilen kusur oranına göre yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Dava konusu kaza nedeniyle Tarsus Ağır Ceza mahkemesinin 2006/140 E-295K. Sayılı dosyasında sanık Ö.. D..’nun karşı yönden gelen araçlara ait orta şeritten seyrederek kazaya asli kusuru ile neden olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş, karar Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece ceza mahkemesi tarafından belirlenen maddi olgularda dikkate alınarak öncelikle sürücülerin kusur oranlarının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi trafik kusur oranlarının belirlenmesi konusunda uzman bilirkişilerden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu olayda davalı idaresinde bulunan aracın davacı B. N. B.’nın babası B. B. idaresinde bulunan araca çarpması sonucu baba B. B.ve araçta yolcu olarak bulunan anne Y. B. vefat etmiştir. Davacılar M. B. ve H.B.müteveffa Yasemin’in anne ve babasıdır. Davacılar vekili dava dilekçesinde davacılar için B. B. ve Y. B.’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı manevi tazminat talep ettiği halde mahkemece her davacı için tek manevi tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

4-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları yönünden inceleme yapılamıştır.

SONUÇ: Davacı İ.. B.. vekilinin, yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.12.2014 gün ve 2013/11840 Esas-2014/11048 Karar sayılı ilamının (1) numaralı bendinin kaldırılmasına, (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, tashihi karar harcın karar düzeltme isteyene geri verilmesine 14.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14351, Karar No: 2018/18219, Tarih: 06.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14351 E.  ,  2018/18219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Her ne kadar dava dosyası ekinde ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı takip dosyası gönderilmişse de temyize konu kararın gerekçesinde dava konusu 04.07.2013 tarihli hacizle ilgili haciz tutanaklarının dosya içerisinde bulunmadığı görülmüştür.

Bu sebeple, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden; incelenmesi gerekli bulunduğundan;

... İcra Müdürlüğünün 2013/13887 sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin dava konusu haciz tutanakları dahil tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/11030, Karar No: 2019/3968, Tarih: 14.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11030 E.  ,  2019/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın... köyü ile ... köyü arasında bulunan ... mevkiinde bulunan ...’a ait 285 metre telefon kablosunu keserek çaldığı ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediği iddia edilen olayda; gerek dosyada mevcut görüntü inceleme tutanağı ve tanık beyanı içeriğinden gerekse sanığın aşamalardaki beyanlarından sanığın hırsızlık ihbarının yapıldığı günden bir önceki gün kabloların çalındığı suç mahallinde bulunduğunun sabit olması, her ne kadar sanık savunmalarında olay mahallinde yalnız olduğunu savunmuş ise de kamera görüntülerinden, tanık beyanından olay günü yanında kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte olduğunun sabit olup olay yerinde de iki farklı ayakkabı izinin tespit edilmiş olması, sanığın aracında yapılan aramada ele geçirilen 6 adet kablo içi metal parça ve 2 adet tel parçası ile olay yerinden mukayese amaçlı alınan iki adet kablo parçası içerisindeki çoklu kabloları saran metal kısım ve tel parçalarının malzeme cinsi, rengi ve fiziksel özellikleri bakımından benzerlik taşıdıklarının 29.01.2014 tarihli uzmanlık raporunda belirtilmiş olması, olay yerinde ele geçirilen lastik izleri ile ayakkabı izleriden bir tanesinin sanığın aracının lastik izleri ve sanığın ayakkabısının izlerinin üretim özellikleri bakımından benzer olduklarının 05.05.2014 tarihli uzmanlık raporunda belirtilmiş olması karşısında tüm bu sözü edilen deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun subuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5015, Karar No: 2020/4966, Tarih: 02.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/5015 E.  ,  2020/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2020 tarih ve 2020/54874 sayılı yazısı ile; Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/11/2019 tarihli ve 2019/25321 soruşturma, 2019/7581 esas, 2019/1180 sayılı iddianamenin iadesine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2019/339 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/325 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar şüpheli hakkında düzenlenen iddianamenin, "...şüphelinin cezalandırılmasına dayanak asıl iddianın gizli tanık Duru'nun beyanları olduğu, diğer tanık ...'nın şüpheli aleyhine bir beyanı bulunmadığı; bu hali ile gizli tanığın beyanının 5726 sayılı tanık koruma kanununun 9/8. maddesi gereğince tek başına hükme esas alınamayacağı..." gerekçesiyle iadesine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21/03/2019 tarihli ve 2018/7658 esas, 2019/4059 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, anılan Kanun’un 174/2. maddesinde suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceğinin düzenlendiği, yine söz konusu Kanun'un 170/2. maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturması sebebiyle iddianame düzenlenmiş olması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü

ifadeli 22/06/2020 gün ve 94660652-105-09-1261-2020-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü

ifadeli 22/06/2020 gün ve 94660652-105-09-1261-2020-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY:

Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2017 tarih 2017/2017 soruşturma 2017/1 sayılı kararı ile 5726 sayılı Tanık Koruma Kanunu kapsamında "Duru" kod adı ile hakkında koruma tedbiri uygulanmasına karar verilen, 03.03.2017 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen tutanak içeriğinde önceki ifadesinde belirttiği şekilde, iki adet resmi getirerek rızası ile teslim eden ve resimlerde bulunan kişilerin tespitine yönelik beyanda bulunan "Gizli Tanık Duru" nun, 28.02.2017 tarihinde Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde, Ali adlı şahsın başında bulunduğu memurlar ile ilgili mütevelli grubunda bulunan kişiler arasında "Tahsildar... veya Tanju isimli Maliyede vezne olarak görev yapan kişi, bu kişi kilolu, yaklaşık 40-45 yaşlarında, buğday tenli, 165-170 cm boylarında, sanırım gözlük kullanmakta" şeklinde beyanda bulunduğu kişi ile isimlerini belirttiği diğer şahıslara yönelik olarak başlatılan Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/2017 sayılı soruşturması kapsamında; 28.04.2017 tarihli gizli tanığın ifadesinde geçen şahısların tespitine yönelik yapılan araştırma raporunda, Nazilli Vergi Dairesinde... adında kimsenin görev yapmadığının, harici araştırmalarda da bu şekilde bir şahsın tespitinin mümkün olmadığının ancak yapılan sorgulamalarda ikamet adresi ve Nazilli Vergi Dairesi Müdürlüğünde Veri Hazırlama Kontrol İşletmeni kadrosuyla sicil servisinde görev yaptığı tespit edilerek, Tanju adlı kişi olduğunun değerlendirildiği belirtilen fakat her ne kadar bir başka şahsın ismi yazılmış ise de çocuklarının iltisaklı okullarda okuttuğuna dair bir bilgiye rastlanılmadığının da belirtildiği görülen rapor ile diğer tahkikat evraklarından örgütle irtibat ve iltisakına dair hakkında herhangi bir kayda, veriye, ihbara veya beyana, ByLock kaydına, örgütle iltisaklı kuruluş, dernek, şirket veya vakıf kayıtlarına, Bank Asya hesabına ve istihbari bilgiye rastlanılmadığı; gizli tanığın beyanlarına istinaden yakalanan ve kollukta ifadelerine başvurulan diğer şüphelilerin ifadelerinde de örgütle iltisak veya irtibatına dair bir beyanda bulunulmadığı, gizli tanığın beyanında aynı mütevelli grubunda yer aldığı belirtilen şüpheli sıfatı ile kollukta ifadeleri alınan .....'ın beyanlarında adının geçmediği anlaşılan şüpheli hakkında yürütülen soruşturma dosyasının Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarihli yetkisizlik kararı ile Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.