muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/103, Karar No: 2025/416, Tarih: 10.02.2025

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile MSB arasında imzalanan 17.12.2007 tarihli sözleşmeye göre 46 adet WAIS-AIS cihazının ihale sahibi idareye süresi içinde teslim edileceğini, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında öncesinde akdedilen 31.03.2005 tarihli sözleşmeye dayanarak 46 adet WAIS (harp gemileri otomatik tanıtma sistemi) cihazının sağlanması için yine müvekkili ile davalı arasında 01.12.2007 tarihinde sözleşme imzalanarak proje tanımlamasındaki açıklama ile sınırlı olmak kaydıyla bir konsorsiyum ilişkisi kurulduğunu, bu sözleşmeye göre 10 ay içerisinde 46 adet WAIS sistemlerinin davalı şirket ve yetkilisi ... tarafından üretileceğini, ancak taraflar arasındaki anlaşmaya göre cihaz üretimi için gerekli ödemelerin davalı şirkete yapılmasına rağmen davalı şirketin 1 adet dahi cihaz üretmediğini, bunun üzerine ihale makamına karşı olan sorumlulukların yerine getirilebilmesi için müvekkilinin başka bir firma ile anlaştığını ve fahiş bir meblağ ödemek suretiyle ihalede belirtilen 46 adet cihazı idareye teslim ettiğini ve halihazırda idare ile müvekkili arasındaki sözleşmenin devam ettiğini, davalıya 666.645,00 TL ödeme yapıldığını, davalı tarafın sözleşme ile üstlendiği edimi yerine getirmemesinden dolayı ihale makamı olan MSB tarafından ihale konusu işin gecikmesi nedeni ile müvekkiline 590.329,50 TL ceza kesildiğini, itibarını zedeleyici manevi kayıplarını telafi edebilmek ve kamu ihalelerinden men edilmemek amacıyla İsveç menşeli bir firma ile anlaşmak zorunda kalındığını, bu firmaya da 1.000.000,00 TL bir bedel ödendiğini, Ankara 17. Noterliği’nin 18.12.2009 tarih, 33681 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile Ankara 33.Noterliği’nin 15.12.2010 tarih 31859 yevmiye numaralı ihtarnameye verilen cevapta taraflar arasında akdedilen işbirliği anlaşmasının feshedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01.12.2007 tarihli sözleşme çerçevesinde davalı şirkete ödenen 666.645,00 TL’nin fiili ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte şimdilik 5.000,00 TL’sinin, davalı şirketin sözleşme gereğince yüklenilen işi yerine getirmemesinden dolayı doğan zararların şimdilik 5.000,00 TL’sinin fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket yetkilisi cevap dilekçesinde; taraflar arasında 01.12.2007 tarihli anlaşmanın imzalandığını, bu anlaşma gereğince projenin ihtiyacı olan nakit akışının IDC tarafından sağlanacağını, bu kaynakla teknik faaliyetlerin yürütülmesi için kendilerinde bulunan teknolojik ekibin projenin geliştirilmesi için idame ettirileceğini, proje ekibinin proje kapsamında idame ettirilmesinden kaynaklanan giderlerin diğer masraflar ile birleştirilerek aylık gerçekleştirilen hizmetlerin faturası niteliğinde IDC’ye fatura edilerek ödeneceğini, kendi firmalarının tecrübesini, IDC’nin ise mali gücünü ortaya koyduğunu, projenin alınmasını müteakip ...firmasının işin başındaki proje kadrosunun oluşturularak çalışmalara başlandığını, bu proje süresince ...olarak diğer işler ile ilgilenilmediği için başkaca gelir kaynağının olmadığını, bu nedenle de gelir kayıplarının geçen 2 senelik süreçte yaşandığını, sistem tasarımının gerçekleştirildiğini, sistem prototiplerinin üretilerek ODTÜ Elektronik Laboratuvarlarında ve firma içinde birçok testten geçirildiğini, üretimi tamamlanan yaklaşık 10 adet sistemin testlerde kullanıldığını, yaklaşık 10 ay boyunca sözleşmeye alenen aykırı olarak davacı tarafından hiçbir ödemenin yapılmamasına rağmen çalışmalara devam edildiğini, Rusya’dan getirilen AIS konusundaki uzman test ekibi ile sistem testlerine başlandığını, IDC firmasının projenin başında 1 ay geç ödemeye başladığını, 4.aydan sonra ise ödemelerin tam olarak gerçekleştirilmeyip iyice aksatıldığını, aylık olarak değil IDC’nin ödeme yapabileceği zamanlarda fatura kesildiğini, davacı firmaya bankaya verilerek finansman yaratılacağının söylenmesi üzerine senet verildiğini, senet tanziminden sonra davacı tarafından senede ...'ın adının da eklendiğini, senedin icraya konu edildiğini, ... hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, tüm bu yaşananlardan sonra noter kanalı ile ihtarname gönderilerek sözleşmeyi feshettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106. maddesinde öngörülen seçimlik haklarını kullanabilmesi için borcunu yerine getirmede temerrüde düşen iş sahibine süre vermek zorunda olduğu ve ihtarnameyi keşide ettiği 15.12.2009 tarihine kadar BK’nin 106. maddesinin kendisine tanıdığı fesih hakkını kullanmadığı, seçimlik hakkını 106/2. maddesi uyarınca akdin ifasını beklemek şeklinde kullandığı, bu durumda davalı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan 17.10.2008 tarihli kesin vadeden 15.12.2009 gününe kadar kendi edimini yerine getirmek sureti ile eseri teslime hazır olduğunu belirterek eserin teslim alınmasını istemediği, bu şekilde iş sahibini temerrüde düşürmediği, dolayısıyla davacıdan önce ihtarname keşide etmesinin feshi haklı hale getirmeyeceği, davacının yapılan sözleşme kapsamında davalı şirkete 497.449,00 TL ödeme yapmasına ve taraflar arasında imzalanan sözleşmede işin teslim süresinin 17.10.2008 günü olarak kararlaştırılmasına rağmen davalıca işin tamamlanarak davacıya teslim edilmediği, eldeki davada işin, proje yönetimi ile geliştirilmesine yönelik AR-GE faaliyeti olması nedeniyle projenin ilerlemesinde malzeme vs. tedarikten kaynaklanan aksama olmayacağı, 01.12.2007 tarihli sözleşmeye göre SGK ve vergi ödemelerinden davacı şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, proje ve vergi ödemelerinden de davacı şirketin sorumluluğunun bulunmadığı, proje takvimine uyulmamasının da davalının sorumluluğunda olduğu, davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davalı şirketin sözleşmeyle belirlenen vadede işi teslim etmeyerek işi olağanın çok üzerinde geciktirmesi sebebiyle davacıyı zarara uğrattığı, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile; davalı şirketin anlaşmaya esas proje için birlikte belirlenen ve proje sonucunda ortaya çıkarılacak ürün ve çözümün geliştirilmesinden işin belirtilen süre içerisinde montaj ve muayene işlemleri dahil olmak üzere bu anlaşmanın ekleri olarak düzenlenecek metindeki özelliklere uygun şekilde projenin ifa edilmesinden ve tesliminden davalının sorumlu olduğunun düzenlendiği, buna göre cihazların muayenesi için Rusya’dan gelen mühendislere test yaptırılması şeklindeki masraflara davalı tarafından katlanılmasının sözleşme gereği olmasına rağmen davacı tarafından davalıya yapılan ödemeler haricinde test ve muayene için harcanan giderin de zarar kalemi oluşturduğu, bu itibarla RES Laboratary tarafından davacı şirkete kesilen 05.10.2009 tarihli 8.606,00 EURO ve 28.09.2009 günlü 5.000,00 EURO bedelli faturalar ile Argentum otel tarafından kesilen 17.10.2009 tarihli 2.000,00 TL tutarlı fatura bedelleri kadar zararın oluştuğu, davacı ile idare arasındaki davanın devam ettiği, henüz kesilen bir cezanın bulunmadığı, davacı tarafından sözleşmenin feshinden sonra başka bir firmayla yapılan anlaşmaya ilişkin katlanılan masrafların davalıdan istenemeyeceği, davacının feshettiği sözleşme nedeni ile ödediğini belgelendirdiği alacağı olan 497

.606,00 EURO ve 28.09.2009 günlü 5.000,00 EURO bedelli faturalar ile Argentum otel tarafından kesilen 17.10.2009 tarihli 2.000,00 TL tutarlı fatura bedelleri kadar zararın oluştuğu, davacı ile idare arasındaki davanın devam ettiği, henüz kesilen bir cezanın bulunmadığı, davacı tarafından sözleşmenin feshinden sonra başka bir firmayla yapılan anlaşmaya ilişkin katlanılan masrafların davalıdan istenemeyeceği, davacının feshettiği sözleşme nedeni ile ödediğini belgelendirdiği alacağı olan 497.449,00 TL ile davalının yükümlülüğünde olup sözleşmenin ifası sırasında RES Laboratary şirketine yaptırmak zorunda kaldığı işlere ilişkin yapmış olduğu toplam 13.606,00 EURO ile 2.200,00 TL harcamayı (zararı) istemekte haklı olduğu, ancak alacak ve maddi zarar taleplerinin 5.000,00’er TL olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, taleple bağlılık ilkesi uyarınca 5.000,00 TL alacak ile 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a.Savunmalarının aksine sözleşmenin niteliğinin eser sözleşmesi olarak belirlendiğini, eser sözleşmelerinin iki tarafa da borç yükleyen nitelikte olduğunu, mahkemece davacının kendi edimini olması gerektiği gibi yerine getirip getirmediği hususlarının araştırılmadan eksik inceleme ve denetleme sonucunda dosyanın hükme bağlanmasının hatalı olduğunu,

b.Davacının sözleşme kapsamında ödeme yükümlülüğünü zamanında ve kararlaştırılan tutarda gerçekleştirmediğini, daha ilk ayın ödemesini ikinci ay yaparak, projenin başında sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, ödemelerin taraflar arasında kararlaştırılan takvime göre ve zamanında yapılmadığını, projenin 10. ayında sözleşme uyarınca yapılması gereken ödeme tutarının 561.465,00 TL olmasına rağmen, davacı tarafça yapılan ödemenin 362.479 TL olduğunu,

c. Müvekkilinin edimlerini tam ve gereği gibi yerine getirdiği hususunun alınan bilirkişi raporları ile de sabit olduğunu,

d. Davacının edimini yerine getirip getirmediği konusunda finansal bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddedildiğini, sözleşme şartlarına ve ödeme takvimine uygun olarak bedeli ödemediğini, şahsi hesaplardan yapılan ödemelerin proje kapsamında olduğu iddiasının soyut olup, müvekkilince kabul edilmediğini,

e. Sözleşmenin Ar-Ge sözleşmesi olarak nitelendirildiğini, sistemin geliştirilememesi halinde herhangi bir iadenin söz konusu olmayacağını, hem sözleşmede hem de cezai şart bölümünde bu tür bir geri ödemeden bahsedilmediğini,

f. Sözleşme kapsamında karar verici program yöneticisi davacı firma yetkilisiyken, projedeki aksamalar nedeni ile müvekkili firmanın sorumlu tutulamayacağını, davacının ödemeleri yerine getirmemesi ve müvekkilinin kendi çabalarıyla ürünü tamamlamaya çalışması sebebi ile finansal açıdan zorluklar yaşadığını, davacının ödemeleri aksatması nedeni ile mali sıkıntıların ortaya çıktığını, bu nedenle yeterli personel istihdam edilemediğini, SGK ve vergi borçlarını dahi ödeyemeyecek duruma geldiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Taraflar arasındaki 01.12.2007 tarihli “IDC Savunma Sanayi Nakliye Ticaret A.Ş. ve ...Savunma Teknolojileri Ltd.Şti. WAIS-AIS Sistem Geliştirimi İşbirliği Anlaşması” başlıklı sözleşmenin;

Hukuki Statü başlıklı 4. maddesi “ İşbu anlaşma tarafları arasında, belirtilen proje tanımlamasındaki açıklama ile sınırlı olmak kaydıyla bir performans anlaşması yapılmıştır. Bu nedenle her biri birbirinden bağımsız hukuki statüye sahip, anlaşma taraflarının teknik, idari, mali veya hukuki anlamda bir birliğe veya bağımsız 3. bir tüzel kişilik ilişkisi veya alt yüklenicilik anlamına gelmez”

Hukuki Statü başlıklı 4. maddesi “ İşbu anlaşma tarafları arasında, belirtilen proje tanımlamasındaki açıklama ile sınırlı olmak kaydıyla bir performans anlaşması yapılmıştır. Bu nedenle her biri birbirinden bağımsız hukuki statüye sahip, anlaşma taraflarının teknik, idari, mali veya hukuki anlamda bir birliğe veya bağımsız 3. bir tüzel kişilik ilişkisi veya alt yüklenicilik anlamına gelmez”

Proje başlıklı 5.maddesi “ Bu anlaşmada geçen proje IDC ve ...arasında ortak olarak geliştirilecek “WAIS” projesiyle başlayacak WAIS cihazı ve AIS cihazı gerçekleştirilmesidir.”

Tarafların Temel Taahhütleri başlıklı 8.madde “IDC, temel olarak bu anlaşmaya esas proje, ürün ve/veya çözüm ile ilgili birlikte tespit edilecek tahmini gider bütçesi toplam tutarının karşılığı olarak EK-A da verilen finansı sağlamakla yükümlüdür.

SATEK'in bu anlaşmaya esas proje için birlikte belirlenen ve bu proje sonucunda ortaya çıkartılacak ürün veya çözümün geliştirilmesinden, işin tanımlı süre içinde (montaj ve muayene işlemleri dahil) ve bu anlaşmanın ekleri olarak düzenlenecek metindeki özelliklere haiz projenin ifasından ve bahse konu projeye ait teknik şartnamede belirtilen tüm nitelik ve sertifikaları (IMO vb.) alınmış şekilde tesliminden sorumludur.”

Kazanç Paylaşımı başlıklı 10. madde de ise “Bu projenin gerçekleşmesinde sağlanacak finans tutarının IDC’nin MSB.lığı ile yaptığı sözleşme bedelini (816.500 YTL) aşması durumunda; Aradaki fark projeden kaynaklanan ürünün ve /veya çözümün 3.Şahıslara satışını müteakip IDC tarafından tahsil edilecektir.

Kalan tutarın %50’si (yüzde elli) IDC payı ve %50’si (yüzde elli) ...payı olarak paylaşılacaktır.” şeklindedir.

Tüm sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasındaki sözleşmenin eser sözleşmesi olmadığı adi ortaklık sözleşmesi olduğu açıktır. O halde, davacı adi ortağın diğer ortağından alacak talebi öncelikle adi ortaklığın tasfiyesini talep etmesi ile mümkündür.

Bu durumda mahkemece, davacının bu davadaki taleplerinin adi ortaklığın fesih ve tasfiye talebini içerdiği dikkate alınıp adi ortaklık tasfiyesi çerçevesinde değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken sözleşmenin hukuki niteliği yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2.Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26610, Karar No: 2015/45275, Tarih: 23.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26610 E.  ,  2015/45275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/84235

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

NUMARASI : 2011/116 (E) ve 2011/234 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Eziyet ve Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar T..S..ve H.. Y..S... savunmanı Av. G..Ç. G...in, yerel mahkemenin sanıklar hakkında verdiği hükmü 11/10/2011 havale tarihli temyiz dilekçesi ile sadece sanık T..S.. yönünden temyiz ettiği, sanık H..Y..S.. adına temyiz dilekçesi ibraz etmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, içeriğinden tebliğname tarihinden sonra yazıldığı anlaşılan tarihsiz ve havalesiz dilekçesi ile temyiz nedenlerini sıraladığı, adına temyiz dilekçesi verdiği sanık Tuncay yönünden yağma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazının bulunmadığı, sanık H..Y...S.. hakkında verilen beraat kararları ile ilgili olarak lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden bahisle, sadece bu sanık hakkındaki beraat hükümlerine itiraz ettiği anlaşılmış ise de, sanık H..Y..S..adına yasal süresinde açılmış bir temyiz davasının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İddianamedeki anlatıma, sevk maddelerine, uygulamaya ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, işin incelenmesi Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1124, Karar No: 2019/73, Tarih: 07.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1124 E.  ,  2019/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 17. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 905-727

Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık ...'ün TCK'nın 142/1-f, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.05.2012 tarihli ve 932-518 sayılı hükmün, sanık ve Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.10.2012 tarih ve 29800 sayı ile, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla dosya mahalline iade edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı üzerine duruşma açarak değerlendirme yapan İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesince 07.11.2013 tarih ve 905-727 sayı ile sanığın değişen suç vasfına göre karşılıksız yararlanma suçundan TCK'nın 163/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Ceza Dairesince 06.07.2017 tarih ve 20511-9095 sayı ile;

“1- Sanığın, katılan ...’a ait elektrik sayacından kablo çekerek kendi evinde elektrik enerjisi kullanmak şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminde; sanık ile katılan arasında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde belirtildiği şekilde abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi kullanımı söz konusu olmadığı gibi, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 105. maddesi ile TCK'nın 141/2. maddesindeki 'ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de taşınır mal sayılır' hükmünün de yürürlükten kaldırıldığı dikkate alındığında, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılan kurum Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin kaçak kullanım sebebiyle zarara uğradığına ilişkin dosya içeriğinde herhangi bir bilgi ve belge olmamasına rağmen davaya katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı M. K. Semercioğlu ve Daire Üyesi ...; "Sanığın, katılan ...’a ait elektrik sayacından kablo çekerek kendi evinde bu şekilde temin ettiği elektrik enerjisini kullandığı konusunda tereddüt yoktur.

Konumuz bu eylemin suç teşkil edip etmeyeceği, suç teşkil edeceği düşünülürse hangi suçu oluşturacağıdır.

5237 sayılı Kanun'un 141/2. fıkrası 'Ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de mal sayılır' şeklinde iken bu hüküm 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'nun 105. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Konumuz bu eylemin suç teşkil edip etmeyeceği, suç teşkil edeceği düşünülürse hangi suçu oluşturacağıdır.

5237 sayılı Kanun'un 141/2. fıkrası 'Ekonomik bir değer taşıyan her türlü enerji de mal sayılır' şeklinde iken bu hüküm 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'nun 105. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

6352 sayılı Kanun'un 83. maddesi ile de TCK'nın 163 maddesine 3. fıkra olarak 'Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi hâlinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.' fıkrası eklenmiştir.

TCK'nın 163/3. fıkrası ile elektrik enerjisini abonelik yoluyla satma yetkisine sahip olan elektrik dağıtım şirketlerinin tasarruf alanına yönelik eylemler düzenleme konusu yapılmış, ülkemizde yaygın olan bu tür eylemler bir yönden yüz kızartıcı suç olmaktan çıkarılmış, bir yandanda amacın, tüketilen enerjinin bedelinin vergisiyle tahsili olduğu açıkça ortaya koyulmuştur.

Bu değişiklik sonrasında elektrik dağıtım şirketlerinin belirlediği usule uygun olarak abone olmak suretiyle bedelini ödeyerek veya bu usullere aykırı olarak dağıtım şirketlerinin tasarrufunda bulunan elektrik enerjisini kullanan gerçek ve tüzel kişilerin elektrik hatlarına bu kişilerin rızası olmadan saplama yaparak kullanan ve bu suretle yarar sağlayan kimselerin eylemlerinin hukuki niteliğinin ne olacağını belirlemek gerekecektir.

Bu şekilde gerçekleşen eylemde rıza olmadan kullanılarak yarar sağlanan elektrik enerjisinin TCK'nın 141/1. fıkrasında belirtilen ve hırsızlık suçunun konusunu oluşturan 'taşınır bir mal' olup olmadığına bakmak gerekir.

TCK'nın 141/2. fıkrasının 6352 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılması elektrik enerjisini taşınır bir mal olmaktan çıkarmış mıdır?

Taşınır mal konusu, temel kanunlardan olan Medeni Kanun'un 762. maddesinde 'Taşınır mal mülkiyetinin konusu, nitelikleri itibarıyla taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir.' şeklinde düzenlenmiştir. Sorumuzun cevabını TCK'nın mülga 141/2. fıkrasında değil taşınır maldan ne anlaşılması gerektiğini düzenleyen TMK'nın 762. maddesinin son kısmında yer alan '... edinmeye elverişli olan... doğal güçler' kavramında aramak gerekecektir.

Bu konudaki doktrindeki görüşlere göre;