muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5312, Karar No: 2014/8892, Tarih: 09.05.2014

Birleşen davada davalı ... vekili, atılı iddiaların doğru olmadığını, davacı tarafın müvekkilinin görevini yapmasını engellemeye çalıştığını belirterek davanınreddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı ... vekili, davalı tarafın sözleşme ile atanmış müdür olmanın verdiği hak ve yetkileri suistimal ederek diğer ortakların haklarına halel getirdiğini, davalının denetlenebilmesi için dava dışı ...'in de müdür olarak atandığını, ancak anılan müdürün görevini davalı ve oğlunun engellemeleri nedeniyle yerine getiremediğini, davalının kendi menfaatleri doğrultusunda şirketin içini boşalttığını, işyeri açma ve çalışma ruhsatını almayarak işyerinin beş kez kapatılmasına neden olduğunu, şirketin ve şirket ortaklarının ticari itibarını zedelediğini, idarede iktidarsızlık gösterdiğini, şirkete ait vergi borçları ve SSK primlerini takip etmediğini, şirketi muvazaalı olarak borçlandırdığını, davalı hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen... 3 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin2010/551 Esas sayılı davalarının reddine ve birleşen... 2 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/609 Esas sayılı davasının kabulüne ilişkin karar, asıl ve birleşen birleşen... 3 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/551 Esas sayılı davasında davacı, birleşen... 2 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/551 Esas sayılı davasında davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davacı-diğer birleşen davada davalı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı-diğer birleşen davada davalı ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı-diğer birleşen davada davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8353, Karar No: 2014/8681, Tarih: 19.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8353 E.  ,  2014/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile davacı asılın beyanları nazara alındığında kadastro tespitinden önce ekonomik amaca uygun kesintisiz bir zilyetliğin bulunmadığı ve tarım alet ve edevatının bırakılmasının zilyetlikle kazanım için yeterli olmadığı, ayrıca nizalı taşınmazın zeminin düz kayalık olup, özel mülkiyete elverişli yerlerden de olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4695, Karar No: 2021/10060, Tarih: 22.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/4695 E.  ,  2021/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (iki kez), 125/1, 43/2-1 ve 106/1-1, 43/2-1 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis (iki kez), 3 ay 3 gün hapis ve 6 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/04/2019 tarihli ve 2017/203 esas, 2019/385 sayılı kapsayan dosya incelendi:

İstem yazısında; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan cinsel taciz suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve basit yaralama, tehdit ve hakaret suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca basit yaralama, tehdit ve hakaret suçları bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

6763 Sayılı Kanun ile değişiklik öncesi şikayete bağlı suçlar ile şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç olmak üzere TCK'nın 86.maddesi), taksirle yaralama (TCK'nın 89. maddesi), konut dokunulmazlığının ihlali (TCK'nın 116. maddesi), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK'nın 234. maddesi), ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (TCK'nın 234. maddesi, dördüncü madde hariç) ve özel kanunlarda uzlaşmaya tabi olduğu belirtilen suçlar uzlaşmaya tabi suçlar idi. Bu genel kuralın istisnası olarak da soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar uzlaşma kapsamında değildi. Ana kuralın bir diğer önemli istisnası da uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumu idi ki, bu durumda da uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yaptırım altına alınmıştır.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu madde de, 6763 sayılı Kanun ile: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunmayan cinsel taciz suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan beraat etmesi karşısında, tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği talep yerinde görüldüğünden;

1-Sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından kurulan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/04/2019 tarihli ve 2017/203 esas, 2019/385 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği talep yerinde görüldüğünden;

1-Sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından kurulan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/04/2019 tarihli ve 2017/203 esas, 2019/385 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/936, Karar No: 2020/5742, Tarih: 19.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/936 E.  ,  2020/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 2014 yılı ağustos ayına ilişkin olarak Beyin ve sinir cerrahi kliniği hastaları için düzenlenen sağlık hizmet faturalarında haksız kesintiler yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 54.008,00 TL ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 50.835.54.-TL davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

HMK'nın 266.maddesi hükmüne göre; Çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukukî bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir. Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olayda, SGK uzmanı, hukukçu ve Sayıştay emekli uzman denetçisi olan üç bilirkişinin hazırladıkları bilirkişi kurulu raporuna davalı tarafından nedenleri açıklanarak itiraz edilmiş, mahkemece itirazın karşılanması sağlanmaksızın anılan bu rapor hükme dayanak alınmıştır.

Anılan raporu hazırlayan bilirkişiler, konunun uzmanı olmadıkları için sundukları rapor tereddütlü ifadeler içermektedir ve uyuşmazlığı aydınlatıcı nitelikte değildir.

O halde, mahkemece; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan (içinde beyin ve sinir cerrahi uzmanı doktor bilirkişinin de bulunduğu), uyuşmazlığı aydınlatan, itirazları da karşılayan, taraf ve Yargıtay denetime elverişli rapor alınmak suretiyle, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; uzman bilirkişi tarafından hazırlanmayan, itiraza uğrayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/9500, Karar No: 2012/45820, Tarih: 13.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/9500 E.  ,  2012/45820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/178150

MAHKEMESİ : Fatsa Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2009

NUMARASI : 2008/276 (E) ve 2009/415 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "…mağdurun zararı karşılanmadığından ve yasal şartları oluşmadığından …" biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın savunmalarında, katılanın, evinin önündeki kazıkları söktüğünü ve bunun üzerine kendisini telefonla arayarak nedenini sorduğunda katılanın kendisine hakaret ettiğini belirmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 129.maddesinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O Yer C.Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7072, Karar No: 2016/7538, Tarih: 08.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7072 E.  ,  2016/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tohum satım sözleşmesine ilişkin olmasına ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak karar verilmiş bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25106, Karar No: 2020/207, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/25106 E.  ,  2020/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14/01/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Yapılan tebligata rağmen duruşma günü taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzeride yapılmasına karar verilmiştir. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,davalı ...'in müvekkili şirketten 17/09/2012 tarihinde 63.000,00 TL borç aldıgını, bu hususun şirkete ait tediye fişi ile ticari defterler ile kayıt altına alındığını, avansın geri ödemesi ile ilgili sözlü olarak mutabakat sağlandıgını, bir kısım ödemeler yapıldıgını ancak bakiye 49.622,00 TL alacağın bulunduğunu,bunun üzerine ... 28. İcra Müdürlüğünün 2012/2650 esas sayı ile takip açılarak ödeme emri gönderildiğini,davalı tarafın ödeme emrine haksız ve kötüniyetli bir şekilde itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatı talep etmiştir.Davalı vekili,davacıya karşı herhangi bir borcu olmadığını ve bu yüzden icra takibine itiraz ettiğini, davacı tarafından sunulan kasa tediye fişlerindeki imzaların kendisine ait olmadığını,imzaların sahte olduğunun imza incelemesi ile ortaya çıkacağını belirterek davanın reddi ile davanın kötüniyetli olarak açıldığını ileri sürerek icra tazminatı talep etmiştir.Mahkemece, yapılan imza incelemesinde davacının icra takibine konu dayanak 63.000,00 TL lik kasa tediye fişindeki imzanın davalıya ait olmadığının rapor içeriğinden anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150

. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.Somut olayda; davacı vekili UYAP sistemi aracılığıyla gönderdiği 04/03/2016 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir.Mahkemece 07/03/2016 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 09/03/2016 tarihi olarak kararlaştırılmıştır.09/03/2016 tarihli celsede ise,gelen olmadığı, davacı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu belirtilerek davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmek suretiyle duruşmanın 21/03/2016 tarihine ertelendiği anlaşılmaktadır.Davacı vekilinin 09/03/2016 tarihli duruşmaya ilişkin dosya kapsamında ve UYAP sisteminde sunulmuş mazeret dilekçesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece 09/03/2016 tarihli celseye katılan olmaması ve mazeret dilekçesi de bulunmamasına göre Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi uyarınca yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekli iken mazeret dilekçesi sunulduğu kabulü ile duruşmanın ertelenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.