muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/453, Karar No: 2023/131, Tarih: 08.03.2023

Anlaşılmaktadır.

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve itiraz yoluna başvurulması amacıyla verdiği 09.02.2022 tarihli dilekçesinde gerek temel cezanın üst sınıra yakın olarak belirlenmesinin gerekse TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı gibi usul ve yasaya da aykırılık teşkil ettiğini belirttiği görülmüştür.

Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesine ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik göz önünde bulundurulduğunda temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 9 yıl 6 ay olarak belirlenmesinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu ve ayrıca cezanın, işlenen fiil ile Kanun'da yazılı karşılığı olan yaptırım arasında bir denge kurularak belirlenebilmesi ve gerek toplum gerekse fail açısından etkili ve tatminkâr olabilmesi maksadıyla hâkime tanınan takdiri indirim hakkına ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin, bir atıfet maddesi olmadığı gözetilip somut olayın özellikleri ve sanığın eyleminin ağırlığı nazara alındığında uygulanma imkânının bulunmadığı anlaşılmakla her iki husus bakımından Yerel Mahkemece gösterilen gerekçelerin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olduğu ve orantılılık ilkesini de ihlal etmediği kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ...; "1- Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesine ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca; sanığın eyleminin mahiyeti ve yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun ve adil bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeli, bu kapsamda örgüt üyeliği suçunda; örgütteki konumu, üstlenilen görevin özellikleri ve örgütteki faaliyetlerin süresi gibi kriterlerden hareketle temel ceza belirlenmelidir. Üst düzey kamu görevlisi olmak tek başına ceza tayininde etken değildir. Ancak görevinin sağladığı kamu gücünü örgüt emrine tahsis etmesi hâlinde ilgilinin aleyhine değerlendirilebileceği dikkate alınmaksızın dosya kapsamıyla uygun olmayan ve yetersiz gerekçeyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2- 07.06.1976 tarihli ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak, uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında, hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK'da da devam ettirmiştir.

2- 07.06.1976 tarihli ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak, uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında, hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK'da da devam ettirmiştir.

Ancak, hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, ... ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, geçmişte suç kaydı ve sabıkası olmayan, kendisine isnat edilen suçlamalarla ilgili susma hakkı bulunan ve suçunu kabul etmeyen sanığın pişman olduğunu beyan etmesinin beklenemeyeceği, yargılama boyunca duruşmanın düzenini bozduğuna veya başkaca bir olumsuz tutum veya davranışı olduğuna ilişkin tutanaklara yansıyan bir durum bulunmayan sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gereken suçu inkâra yönelik beyanlarının, sanığın pişman olmadığını gösteren bir beyan olarak kabul edilmek suretiyle yetersiz ve dosya kapsamıyla uyumlu olmayan gerekçelerle takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

İsabetli olmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle,

İsabetli olmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "...2- Sanık hakkında TCK'nın 314/2. maddesi gereğince hüküm kurulmuş, hüküm kurulurken TSK bünyesinde tümgeneral rütbesinde bulunmasının sanığın 'Yurtta Sulh Konseyi' isimli darbeciler tarafından oluşturulan 450 kişilik atama listesinde sivil görev verilen 40 kişiden biri olmasının, kendisine hem ... Valiliği hem de ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın verilmesinin ve bu şekilde tüm listede çift sivil görev verilen tek kişi olmasının sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşisi içerisinde üst konumda olduğunu gösterdiği, bu sebeple örgüt içerisindeki üst konumu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza 9 yıl 6 ay belirlenmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

TCK'nın 314/2. maddesinde fail hakkında 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasına hükmolunacağı öngörülmektedir.

Dosya kapsamında sübut bulan eylemlerine göre sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerekmekte ise de; sanığın dosya kapsamında kanıtlanan eylemleriyle başka dosyalarda yargılanan FETÖ/PDY üyesi eski TSK üyelerinin eylemleri ve örgütün TSK yapılanmasında hiyerarşik olarak sanığın üzerinde bulunan temsilci veya mesul konumundaki TSK üyelerine tayin edilen sonuç cezalar da karşılaştırıldığında, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın alt sınırdan fazlasıyla ayrılmak suretiyle 9 yıl 6 ay hapis cezası olarak tayin edilmesinin, oluşa ve dosya kapsamına uygun, ..., hak ve nesafet kuralları ve orantılılık ilkesiyle bağdaşacak şekilde ve isabetli olmadığı kabul edilmelidir.

3- İlk derece mahkemesince 'Sanığın örgüt üyeliğine ilişkin suçunu inkara yönelik savunmaları, suçtan doğan sorumluluğu kabul etmemesi, nedamet gösterir bir tavrının bulunmaması ve TCK'nın 62. maddesinin atıfet maddesi olmayışı nazara alınarak sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 'Takdiri İndirim Nedenleri' başlıklı 62. maddesinde; 'Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir. Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir.' şeklinde düzenleme yer almaktadır.

TCK'nın 62. maddesinin ikinci fıkrasında takdiri indirim nedenleri sayıldıktan sonra 'gibi' denilmek suretiyle takdiri indirim nedenlerinin yasada sayılanlarla sınırlı olmadığı, aksine bunların örnek olarak belirtildiği açıkça vurgulanmıştır. Burada sayılan 'failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri' gibi nedenler, uygulamada sınırlayıcı değil yol gösterici nitelikteki gerekçelerdir. Bunun sonucu olarak da TCK'nın takdirî indirim nedenleri yönünden serbest değerlendirme sistemini benimsediği kabul edilmektedir.

Serbest takdir sisteminin bir gereği Hâkim;' failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri'nin yanında, her somut olaya göre değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri de birlikte değerlendirerek bu hususta hak, ... ve nasafet kurallarına uygun biçimde uygulama yapacaktır.

07.06.1976 gün ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; yasa koyucu, takdirî indirim hükmünün tatbiki konusunda uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme olanağı bulunmayan çeşitli halleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında indirim nedenlerini kısıtlamaktan özenle kaçınmıştır.

Hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız olmayıp bütün kararlarda olduğu gibi takdirî indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, ... ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında da kuşku bulunmamaktadır.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 27.09.2011 gün ve 122-187 sayılı kararında da benzer hususlara işaret edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, öncelikle belirtmek gerekir ki, ilk derece mahkemesinin 'Sanığın örgüt üyeliğine ilişkin suçunu inkara yönelik savunmaları, suçtan doğan sorumluluğu kabul etmemesi, nedamet gösterir bir tavrının bulunmaması ve TCK'nın 62. maddesinin atıfet maddesi olmayışı nazara alınarak sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' ilişkin gerekçesi isabetli değildir.

Zira, sanığın kendisine yüklenen bir suçla ilgili olarak susma hakkını kullanması veya inkârda bulunması gibi suçu işlemediği yönünde savunmada bulunduktan sonra suçtan doğan sorumluluğu kabul etmemesi de savunma hakkının kullanılması bağlamında ele alınmakta ve bu nedenlerin TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması bakımından gerekçe yapılması usul ve yasaya aykırı görülmektedir.

Nitekim Yargıtayın uzun yıllardır sürdürdüğü uygulamaları da bu yöndedir. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin takdirî indirim hükmünün uygulanmaması bakımından gösterdiği gerekçelerin bu bölümü bakımından Genel Kurulumuzun sayın çoğunluğundan farklı düşünmekteyim.

Nitekim Yargıtayın uzun yıllardır sürdürdüğü uygulamaları da bu yöndedir. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin takdirî indirim hükmünün uygulanmaması bakımından gösterdiği gerekçelerin bu bölümü bakımından Genel Kurulumuzun sayın çoğunluğundan farklı düşünmekteyim.

Yukarıda izah ettiğim gerekçeler ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının kabulüne karar verilmesi gerekir görüşü ile sayın çoğunluk görüşüne muhalifim." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ... ve ... da; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/787, Karar No: 2022/4184, Tarih: 27.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/787 E.  ,  2022/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 6292 Sayılı Kanun Gereğince Yapılan Satış Sonucu Oluşan Tapu Kaydının İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Şarköy İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 110 ada 14 parsel sayılı 6.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ...'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve 31.01.1995 tarihinde tescil edildikten sonra 02.07.2013 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereğince ...'e satılarak bu kişi adına tapuda kayden intikal ettirilmiş, bilahare kayıt malikinin ölümü üzerine taşınmaz intikal nedeni ile ... ve müşterekleri adına tescil edilmiştir.

Davacı ..., 19.02.2019 tarihinde taşınmazın bir bölümünün kendi fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın hak düşürücü süre nedeni ile usulden reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/119 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararının HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak; davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi çerçevesinde davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edildiğine ve bu kapsamda hükmün gerekçesi değiştirilerek karar verildiğine göre, hüküm yerinde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/119 Esas, 2019/323 Karar sayılı sayılı ilamının HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilip, çelişkiye neden olacak şekilde İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, bu durumda bozmayı gerektirmekle birlikte İstinaf Mahkemesince tüm unsurlarıyla yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olması karşısında, bu çelişkinin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi (37.) Hukuk Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2020/497 Esas, 2021/543 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (A-1) numaralı bendinde yer alan; "davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine; "davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1581, Karar No: 2017/4526, Tarih: 31.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1581 E.  ,  2017/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanıklardan ele geçirilen bandrolsüz sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, çay, tohum, pirinç vb. eşyalar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükümde yer alan “ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına,” cümlesinin hükümden çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6943, Karar No: 2011/7924, Tarih: 15.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6943 E.  ,  2011/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/156272

MAHKEMESİ :İSTANBUL) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :12.03.2009 - 2440/72

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

E.. A..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık H.. A..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (İSTANBUL) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2440/72 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle verilen, 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olduğu ve temyiz yeteneği bulunmadığından, mahallinde itiraz merciince gereği yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

B) Sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma nedenleri dışında verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının varlığına, suç vasfında hata yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü mağdurun yanındaki kız arkadaşıyla parkta gezmekteyken, sanığın yanında bulunan arkadaşının mağdurdan para istediği, mağdurun olmadığını söylemesi üzerine yine aynı şahsın bu sefer mağdura laf attığı, olay yerinden kız arkadaşıyla ayrılan mağdurun bu duruma sinirlenerek arkadaşlarıyla birlikte elinde tornavida olduğu halde, tekrar sanıkla arkadaşlarının gitmekte olduğu yere geldiği, peşlerinden koşarak para isteyen o kişiye vurduğu, sonrasında sanığa doğru yöneldiğinde sanığın yakın mesafeden tabancasını ateşleyerek mağduru yaraladığı, sanığın mağdurdan para isteyen kişi olmadığı, bu nedenle de hakkında açılan yağma suçundan beraatine karar verilmiş olup, ilk olaya sanığın sebebiyet vermemiş olduğu, mağdurun sanığa saldırması üzerine ilk haksız hareketin gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mağdurun sağ pnömotoraksa ve sağ akciğer kontüzyonuna neden olan ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmaksızın, 25 gün mutad iştigaline engel teşkil eder biçimde yaralandığı somut olayda;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mağdurun sağ pnömotoraksa ve sağ akciğer kontüzyonuna neden olan ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmaksızın, 25 gün mutad iştigaline engel teşkil eder biçimde yaralandığı somut olayda;

5237 sayılı TCK.nun 35. maddesine göre 9 ila 15 yıl arasında ceza belirlemesi yapılırken, mağdurda meydana gelen zararın ağırlığına göre alt sınırdan hak ve nesafet kurallarına uygun miktarda uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza verilmesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının CMUK 326/son maddesi gereğince saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.