muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/463, Karar No: 2018/5685, Tarih: 25.09.2018

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin olağanüstü genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Limited şirketlerde olağanüstü genel kurulun toplantıya çağrılması 6102 sayılı ...'nın 617. maddesinde düzenlenmiş olup anılan düzenlemeye göre “Genel kurul müdürler tarafından toplantıya çağrılır.” Dava dosyasının incelenmesinde genel kurula çağrı yapan ... ve ... isimli kişilerin, 6102 sayılı ...'nın 617. maddesinde belirtilen kişilerden olmadığından bu kişilerin genel kurulu toplantıya çağırma yetkisi yoktur. Böyle müdür olmayan kişilerle yapılan çağrı ve bu çağrı üzerine toplanan genel kurulda alınan kararlarda yoklukla malüldur. (Moroğlu ..., Anonim Ortaklıkta Genel Kurul Kararlarının Hükümsüzlüğü - 2017 baskısı sayfa 86 vd.) Tüm bu hususlar göz önüne alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4531, Karar No: 2012/14167, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4531 E.  ,  2012/14167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Orman memurları ve jandarma görevlilerince müşterek olarak hazırlanan 26/8/2009 tarihli tutanakta, sanık tarafından yakılan ateşin rüzgarın etkisiyle etrafa yayılıp ormanlık araziye sıcradığının, 9 dönüm orman arazisinin ve üzerinde bulunan geven bitkisinin yandığının ifade edilmesine karşılık ayni tarihli suç tutanağında inceleme sonucu yangının örtü yangını olarak devam edip ormana 30 metre mesafede kontrol altına alındığının belirtilmesine göre tutanaklar arasındaki çelişkilerin mahallinde keşif yapılarak giderilip yangının orman alanına sirayet edip etmediğinin tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9538, Karar No: 2012/2070, Tarih: 16.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/9538 E.  ,  2012/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi temyiz eden davalı kişiler vekili ile İski Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü 761 parsel sayılı 21.350m2 yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı, tapu malikleri tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davasının Pendik Kadastro Mahkemesinin 10.12.1997 gün 1995/3-1997/11 sayılı kararı ile reddedildiği, davacı kişilerin temyiz ve karar düzeltme istemlerinin 20.Hukuk Dairesince reddedilerek 11.02.1999 tarihinde kesinleştiğinden taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davalıların el atmalarının önlenmesine ve beyanlar hanesindeki İski lehine konulan kamulaştırma şerhinin silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, Pendik Kadastro Mahkemesinin 10.12.1997 gün 1995/3-1997/11 sayılı kararının kesin hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesindeki İski lehine konulan kamulaştırma şerhinin silinmesine karar verilmiş, hüküm temyiz eden davalı kişiler vekili ile İski Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil, el atmanın önlenmesi ve beyanlar hanesindeki şerhin silinmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1956 yılında genel arazi kadastrosu, 25.06.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması, 27.02.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1956 yılında genel arazi kadastrosu, 25.06.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması, 27.02.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre davalı kişiler tarafından tutunulan ancak kişiler arasında görülüp sonuçlanan Orman Yönetiminin taraf olmadığı Kartal Kadastro Mahkemesinin 1956/65-1957/34 sayılı kararının kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığının davalı kişilerin ve davacı ... Yönetiminin taraf olduğu Pendik Kadastro Mahkemesinin 10.12.1997 gün 1995/3-1997/11 sayılı kararı ile belirlendiği, Pendik Kadastro Mahkemesinin 10.12.1997 gün 1995/3-1997/11 sayılı kararının 6100 sayılı HYUY'nın 303. maddesi uyarınca kesin hüküm niteliğinde olduğu, kesin hükmün davanın taraflarını, akdi ve ırsi ardıllarını bağlayacağı gözetilerek yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına

karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın tapu malikleri olan davalılar aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinden hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin “2, 3 ve 4 rakamlı bölümlerinin “Tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca Davacı ... Yönetimi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, Orman Yönetimi yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesinin göndermesiyle H.U.M.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı lardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 16.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36364, Karar No: 2015/26468, Tarih: 07.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36364 E.  ,  2015/26468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının fidan ve fide satışı yapıp teslim ettiğini, davalıların bedeli ödemekten kaçındıklarını, haklarında başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini ve % 40’dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir

Davalı site yönetimi, davacı firmaya hiçbir borçlarının bulunmadığını, davacı ile site yönetimi arasında cins tip ve niteliği anlaşılan miktarda ve bedelde olmak üzere yeşil bitki ekimi ve bahçe peyzajı işi konusunda bir anlaşma yapıldığını, davacıdan alınan fide, tohum ve malzemenin tamamen ayıplı çıktığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasındaki mal ve hizmet satışına ilişkin olması gerekir.

Somut uyuşmazlık satıcı sağlayıcı davacı ile tüketici davalı site yönetimi arasında fidan ve fide satımı ilişkisinin bulunduğu ve taraflar arasındaki bu ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, müstakil tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, müstakil tüketici mahkemesi bulunmaması durumunda ise davaya tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 197,00 TL harcın istek halinde iadesine, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11098, Karar No: 2013/11391, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11098 E.  ,  2013/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Derinkuyu Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Bakım Merkezi'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Derinkuyu Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise bakımevine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağını belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir. 21/2. maddesinde ise “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının Kütahya'da bulunan .... Öz İlgi Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın vesayet makamı olan Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.iyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9765, Karar No: 2024/8359, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9765 E.  ,  2024/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2517 Esas, 2024/999 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/298 Esas, 2021/552 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8113, Karar No: 2016/8958, Tarih: 03.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/8113 E.  ,  2016/8958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK m. 297/2). Davacı baba tarafından velayetin değiştirilmesi olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talep edilmiştir. Mahkemece “davanın kısmen kabulüne” demek suretiyle davacının velayetin değiştirilmesi talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış, sadece kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Mahkemece, her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, velayetin değiştirilmesi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/5766, Karar No: 2015/2890, Tarih: 24.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5766 E.  ,  2015/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02/11/2007 tarihinde ...nı arayan sanığın ... adına aradığını, kamu ihale kanunu ve uygulanmasına ilişkin kitap sattığını söylediği, yapılan telefon görüşmesi neticesinde 24 adet kitabın 2.500 TL bedelle katılan ...na satılması hususunda anlaşmaya varıldığı, yapılan anlaşma doğrultusunda sanığın söz konusu 24 adet kitabı 12 ay içerisinde katılan Belediyeye göndermesinin gerektiği, bu anlaşmadan sonra ilk 2 kitabın Belediye Başkanlığına teslim edildiği, bunun üzerine katılan Belediye Başkanlığı tarafından 05/12/2007 tarihinde kitap bedeli olan 2.481,25TL paranın banka havalesi ile sanığın hesabına aktarıldığı, buna karşın sanığın kalan 22 adet kitabı göndermediği gibi kendisine ödenen parayı da iade etmediği, yapılan araştırma neticesinde Sayder isimli bir derneğin bulunmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; suça konu eylemin 5393 sayılı Belediye Kanunun 3/a maddesi uyarınca kamu tüzel kişisi niteliği taşıyan ... Belediyesi zararına işlenmiş olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 158/1,e-son maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son hükmü uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 24/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16063, Karar No: 2017/5997, Tarih: 13.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16063 E.  ,  2017/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Av.... ile davalı, ... Ltd. Şti. Vekili Av.... aralarındaki tazminat davası hakkında ... 2. İş Mahkemesince verilen 19/12/2014 gün ve 2014/402 Esas, 2014/531 Karar sayılı kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 12/05/2016 gün ve 2015/8224 Esas, 2016/8427 Karar sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki, Yargıtay bugüne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.