muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2107, Karar No: 2012/5671, Tarih: 26.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2107 E.  ,  2012/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin her iki enerji nakil hattı için toplam % 3 (yüzde üç) ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2)Taşınmazın, enerji nakil hattı altında kalan bölümü üzerinde tarımsal faaliyetin devam ettiği göz önüne alınarak, ecrimisile hükmedilemeyeceği halde, yazılı şekilde, irtifak hakkına konu kısmın ecrimisil bedeline karar verilmesi,

3) Bedeline hükmedilen irtifak ve pilon yerlerinin elektrik bilirkişisince hesaplanan yüzölçümleri esas alınarak, fen bilirkişisinden taşınmazın üzerindeki yerlerinin ölçekli krokide gösterilmesi için rapor alınması gerekirken, infaz kabiliyeti bulunmayan ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi rapor ve krokisinin hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4143, Karar No: 2018/5592, Tarih: 25.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4143 E.  ,  2018/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, .... ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki tedavi sırasında düzenlenen sağlık kurulu raporu ile ayakta dik pozisyonlandırma cihazı motorlu kalkış - motorlu sürüş isimli cihazın 30.643,40 CHF..... bedelinin ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13369, Karar No: 2021/19382, Tarih: 20.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13369 E.  ,  2021/19382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmamasının nedeni, sosyal inceleme raporu aldırılması ve sorgusunun yapılması amacıyla talepte bulunulan talimat mahkemesi duruşma zabtında belirtilmekle, tebliğname öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazın reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, ilk önce, saklambaç oynarken mağdureyi saklanma bahanesi ile kümese götürüp basit nitelikte istismar ettikten sonra, mağdurenin gitmek istemediğini belirtmesine rağmen, kolundan tutup teyzesi olan Mukaddes'in evine götürerek istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin TCK.nın 109/2-3.f, 109/5. maddesi kapsamında çocuğa karşı cinsel amaçla cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8915, Karar No: 2014/2710, Tarih: 10.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/8915 E.  ,  2014/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Pendik 1.AHM.)

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2010/66-2012/588

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin Pendik ilçesi 7 nolu parselin ½ maliki olduğunu,diğer hissedar R. Y..'ın müvekkile gönderdiği ihtarda davalı şirketin kiracısı olduğunu bildirdiğini,yapılan tespitte kiralanan taşınmazın 2009 yılı kira bedelinin 5.000 TL olarak tesbit edildiğini hisseye düşen miktarın 2,500 TL olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2009 Ocak-Aralık aylar arası kira bedeli 30.000.TL ve 109.93 TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 30.109.93 TL'nin tahsilini istemiştir.Davalı vekili ise 2009 yılı kira bedelinin aylık 1.200 TL olduğunu davacının cari hesabına alacak kayıt ettiklerini, davacının adresini bilemedikleri için ödeyemediklerini, tesbit raporunda belirtilen kira ücretine itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında kiracılık ilişkisi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralanan taşınmazın ½ payının davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.Davacının delil tesbiti niteliğindeki Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/179 D.İşler dosyasında taşınmaza ait kira bedelinin ne miktarda olacağına ilişkin yaptırdığı tespitte bilirkişiler 10.7.2009 tarihli raporlarında taşınmazın 2009 yılı aylık kira bedelinin net 5.000 TL olabileceğini belirtmeleri kiralananın aylık kira bedelinin 5.000 TL olduğunu göstermez.Davacının iddia ettiği aylık kira bedelini kanıtlaması gerekir.Davacı tüm delillerinde tesbit dosyasında belirlenen kira bedeline dayanmıştır.Yargılama sırasında kira bedelinin aylık 5.000 TL olduğunu yazılı delil ile kanıtlayamadığından davalının 2009 yılı kira bedeli olarak kabul ettiği aylık 1.200 TL üzerinden davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13502, Karar No: 2014/236, Tarih: 13.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/13502 E.  ,  2014/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/263699

MAHKEMESİ : Karasu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

NUMARASI : 2009/272 (E) ve 2009/800 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, temyiz dilekçesinde, davaya konu dilekçeyle ilgili olarak Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesinde yargılanıp beraat ettiğini savunması karşısında, ilgili mahkemeden gerekli araştırma yapılıp, mükerrer dava bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın, kendisi hakkında 2 yıl hapis cezası veren hakime, hüküm kesinleştikten sonra yazdığı dilekçede yer alan “…kafanıza göre ceza kestiniz,...hiç bir şey araştırmadan kafanıza göre ceza belirliyorsunuz..., 3 tane araba hırsızının, uyuşturucu tacirinin, silah tüccarlığı yapanların, evimi kurşunlayanların, beni ormana kaldırıp darp edenlerin lafına bakıp yargısız infaz yapıyorsunuz..., beni burda suç kabulü yokken, delil yokken kafanıza göre ceza kesip burda yatırmaya hakkınız yok..., yazıların dikkate alınmasını istiyorum, aksi takdirde Cumhurbaşkanına kadar çıkacam, bu dosyada işleme alınmazsa sizi Allah’a havale ediyorum…” şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kendisine haksız ceza verildiğini düşünerek, bunun sorumlusu olarak gördüğü hakime yönelttiği sözlerin, hakimin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre de;

Adli sicil kaydındaki hükümlülükleri nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

Adli sicil kaydındaki hükümlülükleri nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık R.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13527, Karar No: 2008/11653, Tarih: 06.10.2008

**10. Hukuk Dairesi         2008/13527 E.  ,  2008/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, 5458 sayılı yasanın gerektirdiği yapılandırma hakkından yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacının sigorta prim borçlarına ilişkin olarak 5458 sayılı Kanun hükümleri gereğince yeniden yapılandırma olanağından faydalanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacının zorunlu ... sigortalılığı ile çakışan 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu tarım... sigortalılığının tescil ve tespitine ilişkin açılan ilk davada kabul kararı verildikten sonra, inceleme konusu, Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanun hükümlerine göre yeniden yapılandırma olanağından yararlanma istemini içeren işbu ikinci davanın açıldığı, daha sonra da ilk davada verilen kararın kesinleştiği belirgindir. Konuya ilişkin uyuşmazlıkların yoğunluğu ve her sigortalının durumunun özlük bilgileri dahilinde ayrı ayrı değerlendirilmesi gereği gözetildiğinde, sigortalılık süresinin tespitine ilişkin kesinleşmiş hükmün kendisine intikalinden sonra, bu konuda gerekli işlemleri yapabilmesi için Kuruma makul bir süre tanınması zorunluluğu ortadayken; anılan gereklere uyulmaksızın, konunun dava yoluyla ortaya konulması ve eldeki davanın kısa süren yargılama sürecinde, davalı Kurumun, davacının yeniden yapılandırma işlemini resen yerine getirmediği gerekçesiyle, mahkeme tarafından, vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücreti belirlenip yargılama gideri ve avukatlık ücretinden Kurumun sorumluluğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının, davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yargılama giderleri ile ilgili 4 numaralı bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak yerine; “Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına, ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16793, Karar No: 2014/14402, Tarih: 27.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16793 E.  ,  2014/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/230-2014/230

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, İtiraz Hakem Heyetince verilen 02/06/2014 gün 2014/365 sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu destek S.T.nun sürücüsü olduğu, davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu desteğin hayatını kaybettiğini belirterek müvekkili için ıslahla birlikte 70.903,09 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde davacı desteğinin tam kusurlu olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Hakem Heyetince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; talebin kısmen kabulü ile 53.177,32 TL'nin 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı sigorta şirketi itiraz etmiş, itirazı inceleyen Tahkim Komisyonu itirazı reddetmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destenken yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır. Bunun dışında destekten yoksun kalanlardan bir kısmının davacı olup diğer kısmının davacı olmadığı durumda talepte bulunmayan destek görenlerin paylarının da hesaplamada gözönünde tutulması gerekmektedir.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacı, müteveffanın annesi olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı tüm yaşam boyunca sabit % 30 oranında desteklik payı olarak davacılara ayrılmıştır. Oysa, destek Süleyman 22 yaşında bekar olarak vefat etmiş olup olağan hayat tecrübelerine göre evleneceği ve çocuk sahibi olacağı kabul edilerek evleneceğinin kabul edilebileceği zamana kadar

bekar olduğu dönem için davacı için daha fazla, evlendiği dönem ve çocuk ya da çocuklarının olduğu varsayıldığı dönemlerde ise giderek daha az pay ayrılması şeklinde hesaplama yapılması gerekirken desteğin davacıya bakiye yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yöndeki bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/10/2014 gününde Üye E.S.Baydar'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/10/2014 gününde Üye E.S.Baydar'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.