muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11709, Karar No: 2015/11748, Tarih: 20.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11709 E.  ,  2015/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

NUMARASI : 2009/304-2010/190

Davacı S.. B.. vekili Avukat Hacı tarafından, davalılar Ş.. S.. ve diğerleri aleyhine 23/09/2002 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ş.. S.. vekili tarafından istenilmekle maddi hata dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş ve kendisini vekille temsil ettiren davalı Ş.. S.. lehine 1.000,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Davalı Ş.. S.. vekili sunmuş olduğu maddi hatanın düzeltilmesi istemli dilekçesi ile “Dava değerine göre nisbi vekalet ücretin verilmesi gerekirken karar tarihine göre maktu vekalet ücreti verilmesinin doğru olmadığını, sırf bu nedenle kararı temyiz ettiğini, ancak bu husus gözetilmeden kararın onandığını, bu kez aynı nedenle karar düzeltme isteminde bulunduğunu fakat karar düzeltme isteminin de reddedildiğini belirterek maddi hata nedeniyle vekalet ücretinin düzeltilmesine karar verilmesini” istemiştir.

Dosya içeriğinden; davalı Ş.. S..'ın karar düzeltme isteminin incelendiği ve reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Olağan yasa yollarının tüketildiği ve maddi hata konusunun karar düzeltme sebebi yapıldığı anlaşıldığından bu aşamada artık maddi hatadan bahsedilemez. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 442. maddesi uyarınca aynı karar aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği gibi Yargıtay’ca verilmiş karar düzeltme isteminin reddine ya da kabulüne ilişkin kararlara karşı da karar düzeltme yoluna gidilemez.

Bu nedenle Dairemizin, karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararında da maddi hata bulunmadığından davalı Ş.. S..'ın dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Ş.. S..'ın maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE 20/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kurum zararının tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş ve kendisini vekille temsil ettiren davalı Ş.. S.. vekiline 1000 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Davalı Ş.. S.. vekili sunmuş olduğu maddi hatanın düzeltilmesi istemli dilekçesi ile maddi hatanın dava değerine göre nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken karar tarihine göre maktu muhalefet ücreti verilmesinin doğru olmadığını, sırf bu nedenle kararı temyiz ettiğini, ancak bu husus gözetilmeden kararın onandığını, bu kez aynı nedenle karar tashihi isteminde bulunulduğunu, bu istemininde reddedildiğini, eksik verilen vekalet ücreti yönünden maddi hata yapıldığı kabul edilerek vekalet ücretinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dosya üzerinden yapılan incelemede davalı vekilinin temyiz dilekçesinin inceleme yapan tetkik hakimince görülmediği bu nedenle heyetce incelenmediği anlaşılmıştır. Davalı vekilinin vekalet ücretinin temyizi özünde haklı olup, dava değerinin para ve para ile ölçülebilen bir değer olması halinde davayı takip eden avukata avukatlık ücret tarifesinin 3. kısmında yazılı nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gereklidir.

Bu nedenle davalı vekilinin maddi düzeltim talebi kabul edilmelidir. Bu nedenle sayın çoğunluğn kararına katılmıyorum.20/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2010/10273, Karar No: 2012/10490, Tarih: 03.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10273 E.  ,  2012/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in görevlilerce tel örgü çekmek için yapılan kazıkları sökerek yere atmak ve buraya tel örgü yapamazsınız demek biçimindeki eyleminde görevliye direnme suçunun cebir veya tehdit öğelerinin ne suretle gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan, görevliye direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6105, Karar No: 2013/4654, Tarih: 07.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6105 E.  ,  2013/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 5. (İstanbul Anadolu 29.) Asliye Ceza Mahkemesiyle Kartal 2. (İstanbul Anadolu 2.) Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 5. (İstanbul Anadolu 29.) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kartal 2. (İstanbul Anadolu 2.) Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2012 gün ve 2012/150 E. 2012/215 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2065, Karar No: 2011/2979, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2065 E.  ,  2011/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tedavisi için gerekli olan ayakta dik pozisyonlardırma cihazı bedelinin yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

506 sayılı Yasa'ya göre maluliyet aylığı alan davacı, T.C.İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesinin düzenlediği 14.11.2006 tarih 2708 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(motorlu kalkış, motorlu sürüş,dokunmatik pozisyonlama kumanda panelli,omurga ve baş pozisyonlama destekli,hastayı horizontal ve trendelenburg pozisyonuna getirebilen,yatar sırt,tilt ve lift fonksiyonlu)’nun bedeli olan 29.700,00 EURO’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde sigortalıya Protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak verileceği, 36/A maddesnde bu kanuna göre malullük aylığı almakta olanların bu kanunun 32.maddesinde belirtilen yardımlardan yararlanacakları,(B) maddesinde protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %10’unun kendilerince ödeneceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutaranı geçemeyeceği, 34. maddesinde Kurumun sigortalının iyleşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde;

yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK,04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince Adli Tıp Kurumu 3.Adli Tıp İhtisas Kurulundan mahkemece alınan FTR uzmanının yer almadığı,Ort.ve Trv. ve Nöroloji uzmanlarından oluşan 25.02.2009 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, söz konusu cihazın raporda belirtilen ciddi,bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp,fiziksel,psikoloji,sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlayacağı,bu nedenle davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike yaratabilecek komplikasyonları önleyeceği,rehabilitasyonu açısından gerekli bulunduğu,ancak üst ekstremite distallerinde kas gücünün 1-2/5 düzeyinde olması nedeniyle çalışma hayatına kazandırılması yönünde çok yarar beklenmediği bildirilmiştir. İst.Cerrahpaşa Tıp Fak.TFR Ana Bilim dalından alınan 12.11.2009 tarihli ek raporda 4 kişilik FTR uzmanları kurulunca davacının motorsuz cihazı hareket ettirebilmek için fiziki kuvvet yetersizliği olduğuna ve motorlu cihazı kullanması gerektiğine karar verilmiştir.Bu raporlar karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, çalışma gücünü yeniden kazandıracağı yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve

kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresifi hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Kabule göre de, her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiyatının bulunmadığı bildirilmiş ise de; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin, yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması ve 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde başvuru harcı ve vekalet harcının yargılama giderlerine katılmak suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması hatalı olmuştur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 15.12.2010 tarih ve 2010/21-591 Esas, 2010/666 Karar)

Yapılacak iş; a-) davacının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresif hastalığı olup olmadığı tespit edilip, bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor almak, b-) cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından 20.7.2007 tarihli Seri A (031286) nolu faturadaki "Levo Combi Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı (Motorlu Kalkış-Motorlu Sürüş- Hastayı horizontal ve Trendelenburg pozisyonlarına getirebilen, yatar sırt, Tilt ve Lift fonksiyonlu, dokunmatik pozisyonlama kumanda panelli) isimli cihazın başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen Destek Rehabilitasyon Teknolojileri Ltd. Şti' den ithalat belgelerini getirtip ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8330, Karar No: 2019/3199, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8330 E.  ,  2019/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15269, Karar No: 2013/16139, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15269 E.  ,  2013/16139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna itibarla feshinin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen,

sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacı davalı işyerinde 12.03.2007-01.10.2011 tarihleri arasında satış müdürü olarak çalışmış olup iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 01.10.2011 günlü fesih bildirimi ile şirketin güvenini kötüye kullanarak doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar sergilediği iddiasıyla 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendi gereğince feshedilmiştir. Davacının devamsızlıkları doktor raporu ve evlilik izni gibi gerekçelere dayandığından haklı sebeple fesih şartlarını oluşturmayacağı doğru ise de, 23.08.2011 tarihinden 02.10.2011 tarihine kadar birbirini takip edecek şekilde yıllık izin ve evlilik izni kullandığı, yıllık izin öncesinde ve sonrasında iki kez; evlilik izni sonrasında da iki kez olmak üzere toplam 4 ayrı şikayetle istirahat raporları aldığı, davacının izinli ve istirahatlı olduğu günlerde işveren tarafından davacıya ulaşılmakta güçlük çekildiği, davacının evlilik izni için işverenden izin talep etmeden evlendiğinden bahisle evlilik izni talep ettiği anlaşılmakla davacının işyerindeki satış müdürü olarak görev ve sorumluluğu, kullanılan izinli -mazeretli günlerin süresi, istirahat raporlarının nedeni ve sayısı dikkate alındığında davacının eylemleri 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmasa da, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, işyeri düzenini bozucu nitelikte olup geçerli nedenle fesih şartlarını oluşturduğu düşünülmeden, davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 400,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.