muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1068, Karar No: 2015/7957, Tarih: 28.05.2015

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın abulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sigorta ettiren ve sürücünün kusuru nedeniyle işleten ve sürücüsü olduğu araçta vefat eden desteğin TBK 52/1 maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğlunu üstlenen davalı ...'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/546, Karar No: 2017/1482, Tarih: 08.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/546 E.  ,  2017/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi gereğince 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/11/2015 tarihli ve 2015/267 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliğinin 01/04/2016 tarihli ve 2015/1329 esas, 2016/406 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli ve 2016/442 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün bahse konu eylemi sebebiyle Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2016 tarihli ve 2015/10280 soruşturma, 2016/2422 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, soruşturma sırasında beyanına başvurulan Necdet Yüksel'in 09/02/2016 tarihli ifadesi ile hükümlünün, başkanı ve yetkilisi olduğu Kader Mahkumları Derneğine yazmış olduğu mektuplara istinaden, kendisine yardım amaçlı kıyafetler ve kitaplar gönderildiğini, bahse konu sim kartların gönderilen kıyafetlerin içinden çıkmış olabileceğini belirttiği, 19/11/2015 tarihli tutanak içeriği ile de bahse konu hususun doğrulandığı anlaşılmakla, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/01/2017 gün ve 94660652-105-59-12352-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli

ve 2016/442 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22011, Karar No: 2017/18101, Tarih: 28.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/22011 E.  ,  2017/18101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının, yalnızca sanık ...'in, mağdur ...'e yönelttiği tehdit suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın, kendisine hakaret ve tehdit sözleri yönelten mağdur ...'e hitaben "asıl ben seni öldürürüm, namusuma laf etme" diyerek tehdit ettiği şeklinde iddianame düzenlenerek açılan davada, sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile, şikayetten vazgeçildiği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,

2-Eylemin TCK'nın 106/1. maddesine uyması karşısında; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2064, Karar No: 2011/2976, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2064 E.  ,  2011/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tedavisi için gerekli olan ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olan davacı, Sağlık Bakanlığı Buca Seyfi Demirsoy Devlet Hastanesinin düzenlediği 05.03.2007 tarih 746 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(motorlu kalkış, motorlu sürüş)’nın bedeli olan 31.668,55 CHF’nin fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde sigortalıya Protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak verileceği, sigortalılara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %20’si kendilerince ödeneceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamayacağı, 34. maddesinde Kurumun sigortalının iyleşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO

Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK,04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan mahkemece alınan FTR uzmanının yer almadığı,Ort.ve Trv. ve Nöroloji uzmanlarından oluşan 18.02.2009 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, söz konusu cihazın raporda belirtilen ciddi,bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp,fiziksel, psikoloji,sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlayacağı,bu nedenle davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike yaratabilecek komplikasyonları önleyeceği, hastanın çalışma hayatına kazandırılabilmesi ve rehabilitasyonu açısından cihazın hasta için gerekli bulunduğu bildirilmiştir. Manisa Celal Bayar Üniversitesi FTR Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 20.08.2009 tarihli ek raporda 3.kişilik FTR uzmanları kurulunca davacının motorsuz cihazı hareket ettirebilmek için fiziki güç yetersizliği ve olanaksızlığı olduğuna,motorlu cihazı kullanması gerektiğine karar verilmiştir.Bu raporlar karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, çalışma gücünü yeniden kazandıracağı yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresifi hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Kabule göre de, her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiyatının bulunmadığı bildirilmiş ise de; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin, yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması ve 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde başvuru harcı ve vekalet harcının yargılama giderlerine katılmak suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması hatalı olmuştur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 15.12.2010 tarih ve 2010/21-591 Esas, 2010/666 Karar)

Yapılacak iş; a-) davacının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresif hastalığı olup olmadığı tespit edilip, bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor almak, b-) cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından 26.04.2007 tarih ve Seri A (031201) nolu faturadaki "Levo Comfort " Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" (motorlu kalkış motorlu sürüş) isimli cihazın başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen Destek Rehabilitasyon Teknolojileri Ltd. Şti' den ithalat belgelerini getirtip ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19161, Karar No: 2012/25650, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19161 E.  ,  2012/25650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin her iki enerji nakil hattı için toplam % 4’ü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Enerji nakil hattı altında kalan kısımlarda tarımsal faaliyet devam ettiğinden sadece, pilon yerine ilişkin ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, irtifak hakkına konu bölümler için de ecrimisile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10401, Karar No: 2010/1363, Tarih: 08.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10401 E.  ,  2010/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pendik Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2008 gün ve 2003/317-2008/68 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen hüküm davacı vekilince temyiz edilmişse de, kararın davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi veya belge dosyada bulunmamaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, kararın davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin eklenmesinden, böyle bir belge yok ise tebliğ tarihinin mahkemece araştırılıp tespit edilmesinden sonra Dairemiz’e gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4640, Karar No: 2014/10316, Tarih: 20.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4640 E.  ,  2014/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/87842

Mahkemesi : Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15.01.2014

Numarası : 2012/102 - 2014/10

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, silahlı terör örgütüne yardım etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar D.. S.., C.. S.. ve V.. S.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık S.. S.. yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Olayın meydana geliş şeklini ve olay yerini gösteren güvenlik ve mobese kamera görüntüleri, olay yerinde bulunan nizamiyede görev yapan jandarma personelinin olayın oluş şekline ilişkin beyanları, kabul edilen oluş şekli, saati ve buna bağlı olarak kamera görüntülerine yansıyan görüş koşulları ile tüm dosya kapsamı karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tesbiti bakımından, olayın gerçekleştiği aynı tarih beklenmeksizin, olay gün ve saatine karşılık gelen gün ve saat ile olay sırasındaki hava koşullarının Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ile Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması, bildirilen gün ve saatte üç kişilik uzman bilirkişi marifetiyle, olay yeri kamera görüntüleri, nizamiye girişine ait fotoğraflar, jandarma görevlilerinin bulunduğu yer ile seyir halindeki aracın bulunduğu konum ve aralarındaki mesafe, aracın hızı, çatışmanın psikolojik ortamı da nazara alınarak, Yargısal denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması,

Karakola saldırıda kullanılan araç ile jandarma personelinin bulunduğu konumlar belirlenip, araçtan ateş eden kişiyi görüp teşhis ettiğini bildiren personelin bulunduğu konumlardan bir çatışma sırasında seyir halindeki araçtan ateş eden ve önceden tanınmayan bir kişinin, görülüp teşhis edilip edilemeyeceği hususunda bilirkişi heyetinden rapor alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık S.. S..'in hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ile sanık S.. S.. müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, aralarındaki fiiili ve hukuki irtibat nedeniyle tüm sanıklar hakkındaki hükmün BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

20.10.2014 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Dr. M.. M.. Y..'nın huzurunda duruşmada sanık S.. S..'in savunmasını yapmış bulunan Av. M.. B..'ın yüzüne karşı 22.10.2014 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.