muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1738, Karar No: 2024/185, Tarih: 11.01.2024

B. Bozma Kararı

Dairenin 13.11.2017 tarih, 2016/4207 E. ve 2017/6085 K. sayılı kararıyla, davalıya ait dubanın davacı kullanımındaki iskele kazıklarına zarar verip vermediği, zarar ... ise zararın nasıl oluştuğu, davalının eylemi ile zarar arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, zararın kaynağının davalıya ait dubanın çapariz vermesinden kaynaklı olduğu tespit edilmiş olup, yine bilirkişi raporunda yapılan incelemeyle alınan bilirkişi raporlarında bu kazıkların bulunduğu iskelenin altındaki dolgu sahasının iskelenin zarar görmesi nedeniyle boşaldığı ve zararın oluştuğu, davacıya ait olan ve zarar gördüğü belirtilen 6 adet kazığın zarar görmesi nedeniyle davacının zararının %15 yıpranma payı düşüldükten sonra 86.824,88 TL olduğu, önceki yıllarda, belirtilen kazıkların bulunduğu yerde çok sayıda geminin yanaşmış bulunması nedeniyle takdiren %35 hakkaniyet indirimi yapılarak davacının altı adet kazık nedeniyle zararının 56.436,17 TL olarak hesaplandığı, ayrıca zarara uğrayan ve ... alanına yanaştırılması gerekli geminin onarım masrafı için 10.000,00 TL’nin münasip olduğu gerekçesiyle toplam 66.436,17 TL’nin 01.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece alınan raporlarda duba ile iskele kazıklarındaki zarar arasında illiyet bağının bulunduğuna, zararın oluştuğuna dair bir tespitin bulunmadığını, bu konuda fotoğraf da bulunmadığını, iskelenin imara aykırı olduğunu, bu sebeple hukuki korumadan yaralanamayacağını, gemide oluşan zararın giderildiğine ilişkin delil sunulmadığını, geminin kesilecek olduğu düşünüldüğünde tamire ihtiyaç duymadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait dubanın davacıya ait gemi ve iskele kazıklarına zarar verdiği iddiası ile açılan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 41 ve 43 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8807, Karar No: 2018/10716, Tarih: 14.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/8807 E.  ,  2018/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı firmadan 30.07.2013 tarihinde 72.000,00 TL ödeyerek satın aldığı ...model sıfır kilometre araçta, fren pedalına basınca titreme ve bu nedenle direksiyon hakimiyetine engel olacak ölçüde teknik arıza oluştuğunu, değişik tarihlerde servise bırakmasına ve bir takım parçalarının değiştirilmesine rağmen, araçtaki sorunun giderilemediğini, iade yönündeki talebinden sonuç alamadığını, son olarak aracı 10.12.2013 tarihinde 20457 kilometrede servise bıraktığını, aracın halen serviste olduğunu ileri sürerek; ayıp nedeniyle araç için ödediği 72.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, arıza olarak beyan edilen hususun öğrenilmesinden itibaren yasal süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, iddianın Tüketici mevzuatı, garanti şartları yönünden hiç bir yasal mesnedi bulunmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 71.260,25 TL fatura bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; davalının temyizi üzerine, karar , Daire'nin 25.05.2017 tarih 2015/16586 E., 2017/6452 K. Sayılı ilamı ile onanmış; davalı vekili bu sefer karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, ileri sürülen karar düzeltme sebeblerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair Karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Dava, ayıptan kaynaklı bedel iadesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile aracın fatura bedeli 71.260,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, ancak aracın iadesi yönünden bir karar verilmediği gibi, aracın üzerinde her hangi bir takyidat olup olmadığı da araştırılmamıştır. O halde, mahkemece; dava konusu araçta takyidat bulunup bulunmadığı, halen aracın davacı adına kayıtlı olup olmadığı hususu araştırılıp sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen, onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairenin 25.05.2017 tarih 2015/16586 Esas 2017/6452 Karar sayılı onana ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda bir numaralı bentte açıklanan nedenle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, iki numaralı bent gereğince Daire'nin 25.05.2017 tarih 2015/16586 Esas 2017/6452 Karar sayılı onana ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36005, Karar No: 2016/2217, Tarih: 28.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36005 E.  ,  2016/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, akti tazminat ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı şirketin... bölgesindeki işyerinde çalışırken yabancı uyruklu işçilerin linç amaçlı saldırısı sonucu haklarının ihlal edildiğini beyanla davalarının kabulü ile akdi tazminat, maaş, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olayda kusurlarının bulunmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının can güvenliğini tehlikeye sokan saldırıya maruz kalmaları nedeni ile akdi sonlandırdığı, bu olayın davacıya akdi haklı nedenle fesih etme imkanı verdiği, davacı tanıklarının iddiayı doğrulayan ve yemin altında verdikleri beyanları nedeniyle fazla mesai yapıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle bir kısım taleplerin kabulüne karar verilmiş, iş sözleşmesinin belirli süreli olmadığı gerekçesiyle akti tazminat isteği reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda diğer alacaklar gösterildiği halde akti tazminat bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise akti tazminat isteğinin reddine karar verildiği açıklanmıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve ... Esas, ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11261, Karar No: 2014/12093, Tarih: 01.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11261 E.  ,  2014/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/67108

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2010/918 (E) ve 2010/369 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, cami bahçesinde bulunan şadırvanda abdest alan müştekinin, şadırvan askısına astığı ceketinin cebinden cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, suret ve hususiyetleri, sanığın kastının ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri ile sanığın güttüğü amaç ve saiki gözönüne alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın teşdiden verildiği belirtildiği halde T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK'nun 32, 260, 308/7. maddelerine (5271 sayılı CMK'nun 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) aykırı olarak hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verilmesi suretiyle çelişki meydana getirilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken, sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak, daha makul ve adil bir oranda indirim yapılması yerine 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.2.2008 tarih 338-106 Esas-Karar sayılı ilamı ile TCK nın 86/2 maddesi uyarınca hükmedilen 600 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın miktar itibariyle kesin nitelikte olup bu ilam dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp Ağır Ceza Mahkemesinin 7.1.2003 tarih 131-3 Esas- Karar sayılı 20.12.2004 tarihinde kesinleşip 24.11.2008 tarihinde infaz edilen 1 yıl 1 ay hapis ve 154 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. G..'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi ve şartlı tahliye süresi bakımından Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.2.2008 tarih 338-106 Esas-Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 600 TL adli para cezası dikkate alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12961, Karar No: 2014/15764, Tarih: 08.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12961 E.  ,  2014/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2013

NUMARASI :Esas no:2011/164 Karar no:2013/157

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü temyiz eden davacı D.. E.. vekili Av. ve karşı taraf davalı F.. E.. vekili Av. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “davacının müşterek hayatın çekilmez hal aldığını ispat etmeye yarar delil ibraz edilmediği, taraflar arasında yaşanan olayların davalının değil, davacının hareket ve davranışlarından kaynaklandığı, davalıya atfedilebilecek kusur ve kabahat teşkil edebilecek herhangi bir olgu ve olay ispatlanamadığı” gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa, davacının, dört beş yıldır yatağını ayırdığı, eşini sevmediğini, ondan hoşlanmadığını, ayrılmak istediğini” söylediği ve eşinin evi terk etmesini istediği, eşinin ilk evliliğinden olan ergin çocuklarına soğuk davrandığı, davalının ise eşine fizik şiddet uyguladığı, kayınvalidesi için “çingene kılıklı kadın” diyerek evden kovduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen bu olaylar karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.07.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/6973, Karar No: 2024/9855, Tarih: 19.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6973 E.  ,  2024/9855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1004 E., 2024/959 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Hükme esas alınan mağdurenin sunmuş olduğu mesajların gerçek dışı ve üretme olduğuna, fotoğraftaki mağdurenin ağır makyajla yirmi yaşından büyük gösterdiğine, mağdure ve ailesinin maddi talepleri karşılanmayınca sanığa kumpas kurulduğuna, sanığın aksi ispat edilmeyen savunmasına ve mağdure ile on beş yaşını doldurduktan sonra cinsel ilişkiye girdiklerine dair beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, sunmuş oldukların resimlerden anlaşılacağı üzere taraflar bir nişanlılık dönemi geçirdiklerine ve ailelerin dahliyle bir araya geldiklerine, ancak bu hususların tamamının mağdure ve ailesi tarafından gizlenerek sanığın mağdureye musallat olan bir pedofil gibi gösterilmeye çalışıldığına, mağdure beyanlarının çelişkili ve istikrarsız olduğuna, sanığın yaşını sosyal medyada on sekiz gösterme sebebi konusunda yalan söylediğine, tanıklarının dinlenmediğine, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104/1. maddesi olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Sanığın soruşturmada mağdurenin on yedi yaşında olduğunu bildiğini, doğum günü kutlamasında on sekiz yaşına girdiğini söylediği, sanık müdafiinin mağdurenin sosyal medyada kendisini on beş yaşından büyük gösterdiği ve resimlerinde yirmi yaşından büyük göründüğü şeklindeki savunmaları, mernis doğum tutanağında mağdurenin doğum şeklinin diğer yazması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18749, Karar No: 2014/11422, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18749 E.  ,  2014/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/214349

MAHKEMESİ : Alaca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2010

NUMARASI : 2009/104 (E) ve 2010/28 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların bohçacı olup seyyar satıcılık işi ile uğraştıkları, 09/04/2009 tarihinde birlikte Alaca İlçesine gelip ev ev dolaşmaya başladıkları, bu sırada mahallede bulunan kadınlarla konuştukları ve çevredeki insanlar hakkında bilgi topladıkları, bu şekilde birkaç kişi ile konuştuktan sonra tanık Şengül’ün evinin bahçesine geldikleri, burada sanık Nazlı’nın tanığa bohçacılık yaptıklarını ve eşya satmak istediklerini söylediği, tanığın parası olmadığını söyleyerek teklifi reddettiği, bu sırada sanık Nazlı’nın sürekli olarak büyüden ve muskadan konuşmaya başladığı, çevreden topladığı bilgilerle tanığa iki çocuğunun olduğunu ve isimlerinin Yahya ve Yasin olduğunu söylediği, sanığın konuşmasından etkilenen Şengül’ün komşusu müşteki Gülden’i çağırdığı, bunun üzerine sanıkların Gülden ile ilgilenmeye başladığı, sanık Nazlı’nın bu kez de müştekiye “senin evinde büyü var, başında ağrı var, ben bunları çözerim” dediği, bunun üzerine sanıkların ve müştekinin müştekiye ait eve gittikleri, sanık Nazlı’nın Şengül’ü eve almayıp abdest alıp öyle gelmesini istediği, Şengül’ün de abdest aldıktan sonra evin içine girmeyip evin balkonundan içeride olanları takip ettiği, sanık Nazlı’nın, daha önce edindiği bilgilerle, konuşmalar sırasında müştekinin eşinin adının Sinan olduğunu, yurt dışına gidip geldiğini, gelirken altın ve para getirdiğini söylediği, sanığın daha sonra müştekiden bez ve yumurta istediği, müştekinin de bunları getirdiği, sanığın daha sonra yumurtayı beze sardığı ve tanık Şengül’den yumurtayı kırmasını istediği ve yumurtanın içerisinden kırmızı bir kurdele çıkması durumunda evde büyü ve muskanın olduğunu söylediği, bunun üzerine Şengül’ün bez içerisinde sarılı yumurtayı kırdığı, daha sonra sanığın bezi açtığı ve bez içerisindeki yumurtanın içerisinden küçük kırmızı bağlı bir kurdelenin çıktığı, bunun üzerine sanığın müştekiye evde muska olduğunu söylediği, müştekiden eşinin getirdiği eşyaları istediği, bunun üzerine müştekinin kendisine ait iki adet yüzüğü, bir adet kolyeyi, bir adet künyeyi, 100 TL parayı, eşine ait kurusıkı tabancayı getirdiği, sanığın ayrıca müştekiye ve eşine ait elbiseleri isteyerek bunlara okuyacağını söylediği, müştekinin istenilen elbiseleri de getirerek sanığa verdiği sanığın bunlara okuyup bir yazmanın içine sardığı, daha sonra da silahı, parayı ve ziynet eşyalarını da başka bir yazmaya sararak elbiselerin arasına koyduğu, daha sonra sanığın müştekiye kapının anahtarını getirip evi kilitlemesini söylediği, müştekinin de yatak odasına gidip evin dış kapısının anahtarını getirdiği, daha sonra müştekinin sanıklarla birlikte evden çıktığı ve evi kilitlediği, sanıkların daha sonra tanık Şengül’e “ sen burada 40 tane taş topla diyerek” onu orada bıraktıkları, müştekinin bir süre daha sanıklarla beraber yürüdüğü, daha sonra sanıkların müştekiye de taş toplamasını söyledikleri, bir süre sonra sanıkların telefonla birileriyle konuşmaya başladıkları, kısa bir süre sonra bir aracın sanıkların yanına geldiği ve sanıkların bu araca

gidip evin dış kapısının anahtarını getirdiği, daha sonra müştekinin sanıklarla birlikte evden çıktığı ve evi kilitlediği, sanıkların daha sonra tanık Şengül’e “ sen burada 40 tane taş topla diyerek” onu orada bıraktıkları, müştekinin bir süre daha sanıklarla beraber yürüdüğü, daha sonra sanıkların müştekiye de taş toplamasını söyledikleri, bir süre sonra sanıkların telefonla birileriyle konuşmaya başladıkları, kısa bir süre sonra bir aracın sanıkların yanına geldiği ve sanıkların bu araca binerek hızlı bir şekilde olay yerinden uzaklaştığı, bunun üzerine müştekinin dolandırıldığını anlayarak koşarak evine gittiği ve evde sanıklara verdiği eşyaların olmadığını anladıkları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması