muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15863, Karar No: 2024/4123, Tarih: 14.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/15863 E.  ,  2024/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/21 E., 2023/44 K.

SUÇ :Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM :Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2.Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanığın 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarih ve 2022/21 Esas, 2023/44 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; müsnet suçun unsurlarının mevcut olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin deliller bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; müsnet suçun unsurlarının mevcut olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin deliller bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kurumdan izinli olarak ayrıldığı ancak teslim olması gereken tarihte kuruma dönmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un " Hükümlü veya tutuklunun kaçması " başlıklı 292/1. maddesi;

"Tutukevinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. .."

Şeklinde düzenlendiği,

Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 142/1. maddesinde ise "İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında 5237 sayılı Kanunun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır."

Şeklinde düzenlenmiş olduğu anlaşılmıştır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ...'nda hükümlü olarak bulunan ve 06.02.2014 tarihinde 7 günlük özel izne ayrılan sanığın, 13.02.2014 günü Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne giriş yaptığı, aynı gün hastaneden çıkış yaparak Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumuna başvuruda bulunduğu ve kendisine 32 saatlik yol süresi verilerek kurumdan gönderildiği, 32 saatlik yol süresinin bitiminden itibaren 48 saatlik süre dolmadan 16.02.2014 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına başvuruda bulunduğunun ve UYAP kayıtlarının tetkikinde 17.02.2014 tarihinde Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna giriş kaydının yapıldığı anlaşılmakla, sanık savunması ve tüm dava dosyası içeriğinden, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine yönelik yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de;

2.Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 inci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarih ve 2022/21 Esas, 2023/44 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarih ve 2022/21 Esas, 2023/44 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17935, Karar No: 2018/4634, Tarih: 26.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17935 E.  ,  2018/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların dede-torun olduklarını, evliliğin başında kendisine takılan her biri 18 gram olan 3 adet üçlü burma bilezik, 9 adet gremse ve 10 adet çeyrek altının davacıdan alındığını bir daha kendisine verilmediğini beyan ederek altınların aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL'nin dava tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; düğünde takılan altınların davacının rızası ve bilgisi dahilinde bozdurulduğunu bir kısmı ile ihtiyaçların karşılandığını, bir kısmı ile de borçlarının kapatıldığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Somut olayda uyuşmazlık, ziynet eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer almakta olan 226.maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir .

Dava, Asliye Hukuk mahkemesince incelenerek karara bağlanmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Dava, Asliye Hukuk mahkemesince incelenerek karara bağlanmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3076, Karar No: 2015/6020, Tarih: 08.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3076 E.  ,  2015/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/207172

MAHKEMESİ : İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/04/2014, 2013/306 (E) ve 2014/94 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hamit’in katılan Mustafa’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu azaltan nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden unsurlarının gerçekleşmediğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden vasfa, meşru savunmaya, tahrikin oranına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle,

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlar gözetildiğinde, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararındaki iptal

edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" ibaresinin eklenmesine karar verilerek DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay tarihinden bir süre önce sanık Hamit’in satmak amacıyla tekel büfesi işleten katılana 11 adet şarap şişesini getirdiği, katılanın hırsızlık malı olduğundan şüphelenmesi üzerine şarapları almadığı ve kısa süre sonra da sanığı polise ihbar ettiği, bu sebeple sanık ile katılan arasında husumet başladığı, olay günü sanığın hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen kız arkadaşı Özge ile birlikte motosikletiyle katılanın işyerinin önünden geçerken, işyerinin önünde oturanlar tarafından sanığa laf atılması üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın da karıştığı kavga sırasında sanığın katılan ve diğer şahıslarca darp edilmesi üzerine sanığın katılanı 4 bıçak darbesi ile göğüs, sol kol, sol el ve kalçadan olmak üzere toraksa nafiz, pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı olayda;

a) 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlarla ilgili olarak yeniden bir değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24361, Karar No: 2014/27930, Tarih: 22.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/24361 E.  ,  2014/27930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/324-2014/837

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %25 oranında tespit edilen sürekli iş göremezlik için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davalarında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, davacının her iki maluliyeti açısından işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2771, Karar No: 2017/2966, Tarih: 02.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2771 E.  ,  2017/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında: TCK'nun 82/1-a, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında: TCK'nun 82/1-a, 35, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ...'ın tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede, bu sanığın asli fail olarak sorumlu tutulması gerektiğine yönelen düşünce benimsenmemiştir.

2)Sarıkamış adli emanetinin 2014/129 sırasında kayıtlı bulunan ve suçta kullanılan tabancanın müsaderesi konusunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in mağduru tabancayla ateş etmek suretiyle, sol ön kol bölgesinden median sinir lezyonuyla hayati fonksiyonlarını orta derecede etkiler nitelikte radius kırığına, sol uyluk bölgesinden peroneal sinir hasarına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13 ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine 14 yıl hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın mağdur ... 'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde, sanık ... müdafiinin ise temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 05/10/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/3155, Karar No: 2011/6640, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3155 E.  ,  2011/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinin feshi nedeniyle ödenmeyen hakediş bedeli, kâr kaybı, makine kirası, işçi ücretleri, sigorta bedelinden kaynaklanan alacakların tahsili talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, 21.03.2006 tarihli sözleşme ile davalıya ait tesiste sözleşmede belirtilen imalâtların yapımını üstlendiğini, bir kısım imalâtları yaptığını ancak sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek ödenmeyen hakediş bedeli, kâr kaybı, makine kirası, işçi ücretleri, sigorta bedelinden kaynaklanan alacakları ile birlikte manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece sözleşmenin davalı tarafından mücbir sebeple feshedildiği, kâr kaybının talep edilemeyeceği, ticari defterlere göre davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.