muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10165, Karar No: 2017/9102, Tarih: 04.10.2017

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Hüküm, temyiz isteminde bulunan feri müdahiller...ve ...' ya 16.03.2016 tarihinde tebliğ olunmuş ve temyiz dilekçesi 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 22.08.2016 tarihinde verilmiş olmakla feri müdahillerin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Dava, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, eldeki davada davacı, 2011 yılında davalı şirkete ait otelde konaklarken otel içinde faaliyet gösteren bir tur organizasyonu ile geziye katıldığını, gezi esnasında bir kayalıktan atladığını ve omurgasının kırıldığını, uğradığı maddi ve manevi zararların davalıdan tahsilini istemiş, davalı ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, hukukçu ve mali müşavir bilirkişilerden oluşan bir heyetten rapor alınmış, bilirkişiler hazırladıkları raporda ayrıntılı bir açıklama yapmaksızın olayda davacının %50, rehberin %50 kusurlu olduğu kanaatini bildirmişlerdir. Davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne, maddi tazminat yönünden ise tam kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, öncelikle somut olayda tarafların kusur oranlarının yeterli teknik bilgiye sahip bilirkişilerden alınacak rapor ile tespit edilmesi gerekmekte olup, olay mahallinde keşif yapılmadığı gibi, başvurulan bilirkişi heyetinin teknik bilgiye sahip ve konusunda uzman bilirkişilerden oluşmadığı anlaşılmıştır. O halde mahkemece, kusur oranlarının tespiti açısından keşif yapılmak suretiyle konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak bir heyetten taraf, mahkeme ve yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle feri müdahillerin temyiz dilekçesinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı ... Otelcilik Tic A.ş'ye ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20007, Karar No: 2015/14608, Tarih: 14.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20007 E.  ,  2015/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde endeks okuma işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, ... vekili zamanaşımı def'inde bulunarak kabul etemediklerini savunmuş , diğer davalı ... ise davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin alt işveren ... tarafından haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle ve davalı ... kendi dönemi ile sınırlı olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir .

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı en son davalı ... nezdinde çalışmış ve iş akdi işin bitimi nedeniyle davalı .... tarafından sona erdirilmiştir. Mahkemenin fesih konusundaki kabulü yerinde olmakla beraber son işveren olan ve işyerini devralan davalı şirketin 4857 sayılı İş Yasasının 6. Maddesi hükümlerine göre davacının davalı iş yerinde çalıştığı tüm dönemden sorumlu olduğu gözetilmeksizin sadece kendi dönemi ile sınırlı olarak sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı ve davalı ... 'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı ve davalı ...'ye iadesine 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1748, Karar No: 2007/3993, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1748 E.  ,  2007/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulü yolunda kurulan 02/11/2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 27/03/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekilleri Av. ..., Av. ... ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, davalı adına tapuda kayıtlı bulunan 1449 m2 yüzölçümündeki ... Köyü 139 ada 24 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini, taşınmaza davalının elatmasının önlenmesini istemiş, davanın reddine ilişkin 22/11/2004 günlü hükmün davacı Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/07/2005 gün ve 2005/4040-9124 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükme uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin anılan bozma kararında özetle; "Uzman bilirkişiler ... ..., ... ve ...tarafından düzenlenen rapordan çekişmeli taşınmazın 1963 baskılı memleket haritasında kısmen rumuzu ibreli orman olan yeşil alan içinde kaldığı, 1956 tarihli ... fotoğraflarında ise açık alanda bulunduğu ve eski bağ evlerinin net bir şekilde görülebildiği ve sonuç olarak orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı haritalarda çekişmeli parselin tamamen yeşil orman alanı içinde kaldığının görüldüğü, bilirkişi raporu ile bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalar arasında çelişki bulunduğu gibi, aynı gün Dairece incelenen ve Dairenin 2005/5762-5763-5764- 5766-5768-5769 ve 5770 sayılı dosyalarında aynı bilirkişiler tarafından aynı adalarda bulunan komşu parseller için düzenlenen raporlarda taşınmazların 1963 tarihli memleket haritası ve 1956 tarihli ... fotoğraflarında kısmen yeşil orman alanı kısmen açık alanda kaldığı ve sonuç olarak kısmen orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş olup, bilirkişi raporunun komşu parseller için düzenlenen bu raporlarla da çelişkili olduğu ve çelişkinin nedeninin raporda açıklanmadığı, bu hususun uzman bilirkişilerin çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritasındaki yerin gerçeğe uygun belirleyip belirlemediği hususunda tereddüt yarattığı, bu nedenle mahkemece önceki bilirkişiler dışında seçilecek üç orman ve bir ... bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ile

amenajman planının çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi ve memleket haritasıyla irtibatlı krokinin düzenlettirilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma karına uyulduktan sonra davanın kabulüne, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. 08/12/1999 - 11/01/2002 tarihinde ilan edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapıldığına ve çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları uygulaması sonucu orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.- YTL. vekalet ücretinin davalı gerçek kişiden alınarak, davacı Orman Yönetimine verilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34904, Karar No: 2021/3379, Tarih: 23.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34904 E.  ,  2021/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-a, 52, ve 53. maddeleri ile CMK 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bankadan para çekip evine gitmekte olan katılanın yanına yaklaşıp, hal hatır sorarak tanışıyormuş intiba verdiği ve annesinin öldüğünü söyleyip biriktirdiği 2.000 TL hac parasını yoksullara dağıtması için katılana verdiği, bu sırada yanlarına gelen iyi giyimli, konuşması düzgün olan, diğer sanığın da abisi olduğunu söyleyen temyiz dışı sanık ...'nın aynı şekilde hac parasını dağıtacaklarını söyleyerek katılanın itimadını sağladıkları, sanık ...'nın katılandan iki adet bileziğini isteyip annesinin hac parasıyla birlikte hocaya okutacaklarını söylediği, katılanın da sanık ...'e inanarak bileziklerini verdiği, sanık ...'nın katılanın yanından bilezikleri ve parayı alarak hocaya okutmak bahanesiyle uzaklaştığı, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamından, sanığın katılana karşı dini inanç ve duyguların istismar edilmesi sureti ile dolandırıcılık suçu işlediği sabit olduğu gerekçelerine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu sanığın işlemediğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8936, Karar No: 2008/4919, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8936 E.  ,  2008/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ... ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalıdan civciv ve yemlerini alıp, civcivleri belirli ağırlığa getirdikten sonra davalı şirkete teslimi müvekkillerinin üstlendiğini, 9-10-11-12 Ağustos 2002 tarihlerinde hava sıcaklıklarının ve havadaki nem oranının aşırı yükselmesi sonucu civcivlerin öldüğünü, davalı şirketin bunun üzerine müvekkiline 12.8.2002 tarihli civciv ve yemlere ilişkin toplam 15.894.000.000.TL’lık iki adet fatura gönderildiğini, faturayı kabul etmeyip iade etmeleri üzerine sözleşme gereği verilen boş teminat senedinin doldurularak icra takibine konulduğunu, müvekkilinin civcivlerinin ölümünden dolayı hiçbir kusuru bulunmadığını iddia ederek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, senetlerin ve takibin iptali ile davalı şirketin tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında, takibe konu senetlerin teminat olarak verilmediğini, davacıların anlaşmaya uygun davranmayarak piliçleri eksik teslim ettikleri ve yem bedellerini de ödemediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davacıların yetiştiriciliğini üstlendiği davalı şirkete ait civcivlerin aşırı sıcaklık ve nem oranının artması nedeniyle ölümlerinden %40 davalının %60 oranında kusurlu oldukları, davacı tarafın davalıya olan borç miktarı davacı tarafın kusur oranı dikkate alınarak düşüldüğünde davacının 5.940.00 YTL borçlu bulunmadığı takibe konu teminat senedi olup, davacının borçlu olduğu miktar dışında kalan kısım ile ilgili takibin yerinde olmadığı ve bu miktar dışındaki alacak miktarı yönünden davanın kabulü gerektiği, davalının kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı, davacı tarafın tedbirle takibi durdurmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6203, Karar No: 2016/7037, Tarih: 29.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6203 E.  ,  2016/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesi hükmüne ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2015 gün ve 2015/525 E. 2015/1111 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15396, Karar No: 2016/1063, Tarih: 24.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15396 E.  ,  2016/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın,..Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/745 esas, 2012/80 karar sayılı sabıkasının tekerrüre esas olduğu halde hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Arama kararı olmaksızın sanığın evinde yapılan aramada ele geçen kenevir tohumu ve terazinin usulsüz elde edilmiş olmaları ve suç teşkil etmemeleri nedeniyle müsaderesine karar verilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükmün 7. fıkrasındaki “Akşehir adli emanetinin 2015/149 sırasında bulunan 1 adet küçük çuval içerisinde kenevir tohumu (mum mühürlenerek)nun bulundurulması suç teşkil ettiğinden dolayı TCK nu 54. Maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 1 adet elektronik terazinin suçta kullanılmış olması nedeniyle TCK nun 54. Maddesi gereğince MÜSADERESİNE,” şeklindeki ibarenin “... adli emanetinin 2015/149 sırasında bulunan 1 adet küçük çuval içerisinde kenevir tohumunun (mum mühürlenerek) ve 1 adet elektronik terazinin SAHİPLERİNE İADESİNE” şeklinde değiştirilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.