muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17316, Karar No: 2012/19178, Tarih: 21.09.2012

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 21.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14560, Karar No: 2015/18430, Tarih: 15.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14560 E.  ,  2015/18430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/494-2013/1074

Dairemize ait 07.15.2015 gün, 2014/5746 Esas, 2015/10359 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği, istenilen haciz tutanaklarının arka sayfalarının yine gönderilmediği, gönderilen ön sayfalara ilişkin tutanak fotokopilerin de okunaklı olmadığı anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Bursa 5. İcra Müdürlüğü’nün 2013/1547 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile birlikte özellikle haciz tutanaklarının arka sayfaları da dahil tüm içeriğinin noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/611, Karar No: 2017/5684, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/611 E.  ,  2017/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşananı eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Toplanan delillerden davacının bir rehabilitasyon merkezinde çalıştığı, davalı erkek eş ile denk miktarda sürekli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/3120, Karar No: 2015/3886, Tarih: 14.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3120 E.  ,  2015/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/32724

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2010/180 (E) ve 2011/147 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- S.. S.. ..... Giyim mağazasına ait çeki sahte olarak düzenleyerek katılana verdiği iddia ve kabul olunan sanığın,eşi S.. S.. adına açmış olduğu giyim mağazasında ticaretle uğraştığını, çek hesabının eşine ait olduğunu, dükkanın bütün işlerini fiilen kendisinin idare ettiğini, suça konu çeki bizzat müştekinin önünde imzalayıp verdiğini, çekin arkasını kendi adı ile ciro ettiğini,müştekinin eşini ve kendisini tanıdığını, ne eşinin ne de kendisinin icra takibine itiraz etmediğini, suç işleme kastının olmadığını savunması, mağdur S.. S..'nun ise, işyerinin kendisine ait olduğunu, ancak tüm işlerle eşi olan sanığın ilgilendiğini, normal zamanlarda çekleri kendisinin imzaladığını, ancak o dönem hamile olması sebebiyle sanığın çeki keşide etmiş olabileceğini ifade etmesi ve çek nedeniyle yapılan icra takibine mağdur S.. S.. tarafından itiraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu çekin yer aldığı çek defterindeki diğer çeklerdeki keşideci imzalarının somut olaya benzer şekilde atılıp atılmadıkları sanık ve ilgili bankadan sorulmak suretiyle, çekin hangi amaçla (işyeri için kullanılıp kullanılmadığı) kullanıldığı da açıkça tespit edildikten sonra sonucuna göre, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği de gözetilerek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14605, Karar No: 2016/13492, Tarih: 03.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/14605 E.  ,  2016/13492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, her iki boşanma davası ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde davacı-davalının adı, soyadı ile tarafların doğum tarihi ve yeri, baba ve ana adları, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Ziynet alacağına yönelik temyiz itiralarının incelenmesine gelince;

Davalı-karşı davacı kadın, ziynet davasıyla, 8 adet 16,18 gramlık 22 ayar bilezik, altın zincir gerdanlık, 1 adet gremse, düğünde takılan küçük altın ve paranın aynen mümkün olmaması halinde bedelini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı tarafından bilirkişi raporu doğrultusunda bedel ıslah edilmiş, mahkemece kadının ziynet davasının kabulüne karar verilerek, 7 adet 20 gramlık bedeli 10.920,00 TL olan bilezik, 1 adet 13 gramlık bedeli 822.00 TL olan gerdanlık, 1 adet 5 gramlık bedeli 316.00 TL olan zincir, 1 adet bedeli 564.00 TL olan gremse (teklik) altın, 11 adet bedeli 1.551,00 TL olan çeyrek altın, 4 adet bedeli 151.8 TL olan yonca kolye (0,60 gram), 34 kalem bedeli 1.740,00 TL olan nakit paranın, davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına aynen, açıklanan ziynet eşyalarının mevcut olmamaları halinde toplam değeri 16.064,00 TL'nin ıslah tarihi olan 18.02.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). Bilirkişi raporunda talep edilen ziynet eşyası değerinin hesaplanmasında esas alınan tarih belirtilmediği gibi kadının dava dilekçesinde toplam 129.44 gram bilezik talebi olduğu halde, mahkemece toplam 140 gram bilezik değerinin aynen veya bedelinin iadesine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/28049, Karar No: 2019/415, Tarih: 09.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28049 E.  ,  2019/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 02.01.2005-06.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde makinacı çalıştığını, çalıştığı işyerinin davalıdan önce ...adına kayıtlı olduğunu, son aylık net ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, çalışma saatlerinin sabah 08:00 akşam 18:30 olduğunu, öğleden önce ve sonra 15 dakika çay molası ve 1 saat yemek molasının olduğunu, cumartesi saat 13:00 kadar çalışıldığını, iş yoğunluğu nedeni ile pazar günleri çalıştığını, mesai saatleri dışında Salı-Çarşamba-Cuma günleri akşam saat 21:00 kadar mesaiye kaldığını, dini bayramlarda çalışmadığını, milli bayramlarda çalıştığını, son bir yıl hariç çocuk yardımı almadığını iddia ederek; bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 26.12.2012-12.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin işin bitimi ve faaliyete devamın imkansızlığı nedeni ile davacının rızası ile sonlandırıldığını, davacının kıdeminin 1 yıl olmaması nedeni ile tazminata hak kazanamayacağını, davacının ücretinin asgari ücret olduğu ve aldığını iddia ettiği ücretin gerçekleri yansıtmadığını, davacının fazla mesai, hafta tatili, dini ve milli bayram tatili ve yıllık ücret talebinin haksız olduğunu, davacının fazla mesai iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 13/06/2013 tarihinde başka yerde işe girişinin yapıldığı anlaşılmakla davalı şirket ile sigorta girişi yapılan şirket arasında işyeri devri olup olmadığı hususu araştırılarak feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin tespit edilecek sonuca göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23008, Karar No: 2021/9081, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/23008 E.  ,  2021/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, 23/11/2020 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen epikriz raporunda şizofreni, zihin ve davranış bozuklukları tanısı konulduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca "akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/526, Karar No: 2018/4556, Tarih: 19.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/526 E.  ,  2018/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava sözleşmenin haksız feshi nedeniyle geçersizliğinin tespiti ve tahakkuk ettirilen cezai şart nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti, birleşen dava ise eser sözleşmesinin haklı feshi nedeniyle gecikme cezası, gecikme cezasının faizi, avans teminat mektubunun nakte çevrilmesinde kur farkından kaynaklanan alacak istemlerine ilişkin olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davalar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, harç ve yargılama giderinin hükümde belirtilen şekilde belirlenmesine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle yerel mahkemece verilen 27.12.2016 gün 2016/164 Esas 2016/578 Karar sayılı ilamda birleşen dava ile ilgili davacısı olan Milli Savunma Bakanlığı yararına avans teminat mektubunun nakte çevrilmesinde kur farkından kaynaklanan alacakla ilgili hüküm kurulmamasına rağmen, birleşen dosya davacısı Milli Savunma Bakanlığı vekilinin 15.02.2017 tarihli temyiz dilekçesinde hükmedilmeyen bu alacak kalemi yönünden temyiz talebi bulunmaması sebebiyle aleyhine kesinleşmiş olup, son kararda bu alacakla ilgili hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hem asıl, hem de birleşen davayla ilgili olarak, asıl davada 29.11.2012 gün 2009/61 Esas 2012/515 Karar sayılı dosyada verilen hüküm, birleşen davada ise bozmadan sonra verilen 27.12.2016 gün 2016/164 Esas 2016/578 Karar sayılı hüküm kesinleşmiş olup, yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğine göre, bu hükümlerle ilgili hükmün fer'i niteliğinde olan harç, yargılama gideri ve vekâlet ücreti gibi hususlarda kesinleşmiş olduğundan, bunlarla ilgili de yeniden hüküm kurulmaması gerekirken, asıl ya da birleşen davadan hangisine ait olduğu belirtilmeksizin hükmün 3. bendinde harçla ilgili 4. bendinde yargılama giderleriyle ilgili karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/III. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/III. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı Milli Savunma Bakanlığı'nın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmının 3. maddesinin tamamının karar metninden çıkartılarak yerine "asıl ve birleşen davada harçla ilgili verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" 4. maddesinin karar metninden çıkartılarak yerine "asıl ve birleşen davada yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile ilgili verilen kararlar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlelerinin yazılmasına ve kararın değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10516, Karar No: 2021/10113, Tarih: 15.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10516 E.  ,  2021/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/06/2017 tarih ve 2015/844 Esas, 2017/550 Karar nolu kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10/03/2021 tarih 2019/3510 E.-2021/2245 K. sayılı kararıyla davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku,.. III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 15/11/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.