muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37840, Karar No: 2014/782, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37840 E.  ,  2014/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2010/221-2012/658

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketlerde güvenlik şefi olarak 1.000,00 TL net ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, davacının haftada altı gün saat 08:00-18:00 arası çalıştığını, dini ve milli bayramlarda da çalışmasına devam ettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M... Şirketi vekili, davacının gerçek işvereninin Hacettepe Hastanesi olduğunu, işveren yetkilerinin hastane tarafından kullanıldığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A.... Şirketi vekili, Hacettepe Hastanesi ile aralarında alt işverenlik ilişkisi olmadığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, davacının kendi yanlarındaki çalışmasının bir yılın altında olduğunu, zamanaşımı itirazları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın davalı işverence feshedildiği diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davacının güvenlik görevlisi olarak 01.09.2007-28.02.2009 tarihleri arasında davalı Metro Şirketinde, 01.03.2009-29.10.2009 tarihleri arasında ise diğer davalı şirkette aralıksız çalıştığı görülmektedir. Şu halde alt işverenler arasındaki işyeri devri olgusuna göre davalılardan A.... Şirketinin son alt işveren olarak tüm süreden son ücret üzerinden diğer davalının ise kendi çalıştığı süreden ve bu ücret seviyesi üzerinden kıdem tazminatından sorumlu olduğu, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden ise davalı A... Şirketinin sorumlu olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca işyeri devir olgusuna göre 4857 sayılı Kanun'un 6. Maddesi gereğince devreden işverenin fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl olduğundan ve bu süre karar tarihi itibariyle geçtiğinden davalı M.... Şirketinin bu alacaklardan sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Davalıların miktar itibariyle sorumlulukları belirlenirken taleple bağlılık ve usulü kazanılmış hak ilkeleri de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu esaslara aykırı olarak davalıların sorumluluklarının belirlenmesi hatalıdır.

3-Diğer taraftan davalılar arasında işyeri devri bulunması ve davacının iş sözleşmesinin 29.02.2009 tarihinde sona ermemesi, davacının davalı A... nezdinde 29.10.2009 tarihine kadar çalışılmaya devam etmesi nedeniyle sözleşmenin sona erme tarihi olan 29.10.2009 tarihinden itibaren kıdem tazminatı için faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekirken bunun yapılmaması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4837, Karar No: 2013/6506, Tarih: 11.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4837 E.  ,  2013/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 01.03.2011 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen taraftan ... geldi. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 12.02.2013 tarihli geri çevirme kararının 2. Fıkrası hükmü yerine getirilmediğinden; İhsaniye Kadastro Mahkemesi'nin 2006/50 Esas sayılı dava dosyası ve tüm eklerinin getirtilerek dosya içine konulması, Dairemizin geri çevirme kararının aynen yerine getirilmesi hususunda dikkat ve özen gösterilmesi; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13938, Karar No: 2022/4319, Tarih: 26.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13938 E.  ,  2022/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2021 gün ve 2021/161 E. 2021/1337 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14780, Karar No: 2008/4493, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14780 E.  ,  2008/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalıyla imzalanan 21.2.2006 tarihli tarımsal üretim sözleşmesi ile davalının kurutma amaçlı sanayi tipi domates üretimi yapıp kendilerine teslim etmeyi üstlendiğini, ancak davalının hiç domates teslim etmediğini, bu nedenle sözleşmede kararlaştırılan cezai şartı ödemesi gerektiğini ileri sürerek 15.000,00 YTL cezai şart bedelinin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine dilemiştir.

Mahkemece, davalının sözleşme şartlarına uymaması nedeniyle cezai şartı ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 21.2.2006 tarihli sözleşme ile davalının üreteceği domatesleri davacıya teslim edeceği sözleşmede belirlenen edimini ifa etmemesi halinde de cezai şart ödemesinin kararlaştırıldığı, davalının edimini ifa etmediği anlaşılmakta olup, bu husus ihtilafsızdır. Çözülmesi gereken husus davacının cezai şart talep edip edemeyeceğidir. Davacının bu davadaki talebi sözleşmenin yerine getirilmemesinden kaynaklanan cezai şart talebidir. Dosya arasında bulunan icra takip dosyasının incelenmesinde; davacı şirketin davalı hakkında 2.11.2006 tarihinde başlattığı icra takibi ile sözleşme uyarınca davalıya 2007/14780-2008/4493

verdiği tohum, fide, gübre, ilaç vs. tarımsal malzeme bedelinin tahsilini istediği ve icra takip dosyasının infazen kapandığı anlaşılmaktadır. Davacı, sözleşme kapsamında davalıya verdiği tarımsal malzeme bedelinin tahsili için icra takibi yapmış olmakla sözleşmeden dönmüş bulunmaktadır. Sözleşmeden dönen davacı bu nedenle cezai şartı talep edemez. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8886, Karar No: 2022/18405, Tarih: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8886 E.  ,  2022/18405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 22 nci maddesine dayalı tapu iptal ve tescil, mümkün olmadığı takdirde geri alım hakkının kullandırılmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, sübuta ermeyen davanın davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş; kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz istemi reddedilerek (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/15051 Esas, 2015/4670 Karar sayılı ilâmı ile hüküm onanmış, davacı vekilince yapılan karar düzeltme başvurusu da Dairemizin 13.11.2017 tarihli ve 2017/5233 Esas, 2017/24459 Karar sayılı ilâmı ile reddedilmiştir.

Davacı vekilince yapılan bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince, davacının mülkiyet hakkının ihlal edilmediği, ancak harçlandırılmamış dava değeri üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği sonucuna varılarak, mahkemeye erişim hakkının ihlali sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonrasında 16.01.2014 tarihli ve 2012/8 Esas, 2014/34 Karar sayılı kararın vekâlet ücretine ilişkin (4) numaralı bendi kaldırılarak bu hususta yeniden hüküm kurulmuş, diğer hususların yeniden yargılama kararı kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş olup bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup, istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5223, Karar No: 2022/14941, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5223 E.  ,  2022/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen davanın kabulüne dair karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen davalı vekilinin itirazının kabulü ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 06.02.2007 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın yaptığı tek taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını, tedavisinin hala rehabilitasyon merkezinde devam ettiğini beyanla, belirsiz alacak olarak 50,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının ve 50,00 TL bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 60.000,00 TL tazminatın 01.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3100, Karar No: 2023/10777, Tarih: 18.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/3100 E.  ,  2023/10777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi

Numarası : 2021/1337 - 2022/460

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarih

ve 2017/43 - 2020/218 sayılı kararı

Suç : Anayasayı ihlal, Hükumete karşı suç, Yasama organına

karşı suç, Silahlı terör örgütü kurma ve yönetme,

Silahlı terör örgütüne üye olma, Cumhurbaşkanına

suikast, Kasten insan öldürme, Kasten insan öldürmeye

teşebbüs, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Askeri

komutanlıkların gasbı, Mala zarar verme, Kamu malına

zarar verme, Genel güvenliğin kasten tehlikeye

sokulması, İbadethanelere zarar verme, Terörizmin

finansmanı, Askeri hizmete mahsus eşyayı tahrip, terk

ve kaybetmek

Hüküm : 1-Sanık K.. B..'ın;

a- Anayasayı ihlal suçundan; TCK'nun 309/1, 3713 sy'nın 5/1, TCK'nun 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b-Cumhurbaşkanına suikast suçundan; TCK'nun 310/1, 3713 sy’nın 5/1, TCK’nun 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c- Kasten öldürme suçundan; Maktüller 1-A.. A.., 2- A.. Y.., 3-A.. K.., 4-B.. Y.., 5-B.. Y.., 6-... ..., 7-D.. S.., 8-D.. A.., 9-E.. Z.., 10-E.. İ.., 11- E.. O.., 12- F.. D.., 13-F.. K.., 14-F.. B.., 15-F.. Ö.., 16-... ..., 17-H.. Y.., 18-H.. H.., 19- H.. G.., 20-H.. U.., 21-H.. G.., 22-... ..., 23-M.. K.., 24-M.. S.., 25-M.. A.., 26-M.. K.., 27-M.. E.., 28-M.. A.., 29-M.. S.., 30-M.. T.., 31-M.. E.., 32-N.. E.., 33-Ö.. G.., 34-S.. Y.., 35-S.. G.., 36-S.. G.., 37-S.. Ç.., 38-T.. S.., 39-U.. B.., 40-V.. B.., 41-Y.. S.., 42-Z.. K.., 43-Z.. S.., 44-M.. Y.., 45-M.. A.., 46-M.. D.., 47-Y.. Y.., 48-F.. K.., 49-Y.. U.., 50-M.. O.., 51-A.. O.., 52-Ö.. İ.., 53-Y.. K.., 54-M.. K.., 55-H.. G.., 56-M.. G.., 57-M.. S.., 58-E.. Y.., 59-... ..., 60-A.. Ç.., 61-O.. Y.., 62-M.. Y.., 63-M.. K..ak, 64-A.. L.., 65-A.. K.., 66-K.. K.., 67-L.. G.., 68- Ö.. G..’e yönelik bombalama suretiyle ve bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürmek suçundan TCK'nun 82/1-c-h, 3713 sy’nın 5/1, TCK’nun 53, 58/9. maddeleri uyarınca 68 kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d- Kasten öldürme suçundan; maktüller 1-A.. A.., 2- E.. S.., 3-L.. B.., 4-H.. Y.., 5-Y.. Y.., 6-Ü.. G.., 7-Ö.. T.., 8-S.. C.. 9- Ö.. H..’e karşı bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürmek suçundan TCK'nun 82/1-h, 3713 sy’nın 5/1, TCK’nun 53, 58/9. maddeleri uyarınca 9 kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d- Kasten öldürme suçundan; maktüller 1-A.. A.., 2- E.. S.., 3-L.. B.., 4-H.. Y.., 5-Y.. Y.., 6-Ü.. G.., 7-Ö.. T.., 8-S.. C.. 9- Ö.. H..’e karşı bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürmek suçundan TCK'nun 82/1-h, 3713 sy’nın 5/1, TCK’nun 53, 58/9. maddeleri uyarınca 9 kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

e-Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan;mağdurlar 1-M.. D.., 2-A.. Y.., 3-H.. O.., 4-N.. A.., 5-C.. E.., 6-A.. A.., 7-G.. A.., 8-H.. H.., 9-M.. S.., 10-Z.. Y.., 11-A.. E.., 12-R.. G.., 13-M.. D.., 14-Ö.. K.., 15-A.. A.., 16-F.. A.., 17-L.. Y.., 18-M.. I.., 19-E.. Y.., 20-Ö.. Y.., 21-G.. İ.., 22-K.. A.., 23-E.. B.., 24-R.. D.., 25-..., 26-B.. T.., 27-C.. T.., 28-H.. T.., 29-R.. Ç.., 30-H.. C.., 31-M.. K.., 32-M.. T.., 33-E.. K.., 34-S.. T.., 35-A.. T.., 36-A.. Y.., 37-M.. Ç.., 38-K.. B.., 39-B.. İ.., 40-İ.. A.., 41-..., 42-... ... ..., 43-..., 44-H.. Ö.., 45-... ..., 46-M.. A.., 47-T.. Y.., 48-A.. K.., 49-M.. Ö.., 50-..., 51-F.. İ.., 52-M.. A.., 53-E.. D.., 54-Ü.. G.., 55-O.. A.., 56-İ.. A.., 57-D.. K.., 58-Z.. B.., 59-G.. Ö.., 60-H.. P.., 61-S.. T.., 62-U.. Ç.., 63-N.. S.., 64- C.. Y.., 65-E.. A.., 66-E.. Y.., 67-A.. T.., 68-H.. A.., 69-Y.. K.., 70-S.. D.., 71-D.. F.., 72-S.. Ü.., 73-A.. E.., 74-M.. Ö.., 75-F.. Ç.., 76-Ş.. I.., 77-M.. B.., 78-... ... 79-H.. U.., 80-M.. K.., 81-E.. B.., 82-O.. B.., 83-İ.. S.., 84-A.. İ.., 85-T.. K.., 86-S.. Ü.., 87-K.. S.., 88-A.. B.., 89-S.. K.., 90-F.. A.., 91-D.. T.., 92-B.. D.., 93-M.. S.., 94-A.. A.., 95-C.. U.., 96-B.. G.., 97-K.. C.., 98-A.. K.., 99-Ö.. S.., 100-M.. Y.., 101-O.. Y.., 102-A.. B.., 103-M.. Ç..,104-U.. Y.., 105-F.. Y.., 106-M.. A.., 107-A.. Y.., 108-F.. Ö.., 109-H.. K.., 110-S.. K.., 111-A.. Y.., 112-Ç.. A..’a yönelik bombalama suretiyle ve bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 82/1-c-h, 3713 sy’nın 5/1, TCK’nun 35/2, 53, 58/9. maddeleri uyarınca 112 kez 18 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,