muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15231, Karar No: 2018/8245, Tarih: 03.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15231 E.  ,  2018/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın kendisine bir kez yumruk ile vurduktan sonra, sol eli ile sol cebinden çıkardığı bıçak benzeri bir cisim ile burnuna vurduğunu iddia etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında alınan beyanda sanığın kendisini iki kez yumruk vurmak suretiyle darp ettiğini beyan ettiği, müştekinin adli rapor içeriğine göre sol göz altında ve burun üzerinde tespit edilen adli bulguların yumruk darbesi ile uyumlu olduğu, kesici alet yaralanmasına dair herhangi bir bulgu tespit edilemediği, müştekinin burnunda meydana gelen kırığın silahtan sayılan bir cisimle gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı da dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28295, Karar No: 2015/7052, Tarih: 24.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28295 E.  ,  2015/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık... ile mağdur ... arasında, ... sözlüsüne laf atması meselesinden dolayı önceye dayalı husumet bulunduğu, ...'ın beyanında olay günü tartışma sırasında sanık... bira şişesi ve cebinden çıkardığı bıçağı savurduğunu ikrar etmesine göre , mağdurun bu eylemleri nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışışmasız bırakılması,

2)Kasti suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3721, Karar No: 2020/2391, Tarih: 01.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3721 E.  ,  2020/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet-erteleme, görevi ihmal suçlarından mahkumiyet ... hakkında görevi kötüye kullanma ve görevi ihmal suçlarından mahkumiyet

... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Ticaret ve Sanayi Odası başkanı, üyeleri ve personeli olarak görev yapan sanıkların, odaca yapılan çiçek harcamalarının odayla ilgili mi yoksa özel ilişkiler çerçevesinde mi gönderilip gönderilmediğinin anlaşılmaması, odanın kuruluş ve faaliyetleriyle bağdaştırılamayan 6.830,94 TL. tutarındaki ölçüsüz harcama kayıtlarının olması, odada çamaşır makinesi bulunmamasına rağmen otomatik deterjan alınması ile faturalarda yer aldığı gibi toplu olarak temizlik malzemesi alımı yapılmadığının belirtilmesi, alımı gerçekleştirilen 1.250 top kağıttan 300 top kağıdın kullanılmış olabileceği, 950 top kağıdın nerede ve nasıl kullanıldığının belirlenememesi, odanın mali yapısı dikkate alınmaksızın düğün ve sünnet törenleri için yapılan altın ve takı alımları ve ödenen 3.997 TL tutarındaki harcamanın ilgili mevzuat hükümlerine uygun olmadığı, odaca akvaryum ve palmiye ağacı bedeli olarak ödenen tutarın gerçeği yansıtmadığı, TOBB tarafından şarta bağlı olarak gönderilen yardım paralarının odanın kendi işleri için yapmış olduğu harcamalarda kullanıldığı, eğitim ve gıda yardımına konu malzemelerin alındığı firmaların sözde bağış yaptıklarından bahisle bu firmaların tanıtımına yönelik reklamların oda adına bastırılan dergide ücretsiz yayımlanmak suretiyle bu kişilere menfaat sağlandığı, oda Yönetim Kurulunca ... liste fiyatlarının üstünde alım yapılması ve gerekli araştırma ve inceleme yapılmaması nedeniyle toplamda 9.512,93 TL , odaya yapılan seramik ve seramik döşemesi olarak fazladan ödenen 8.171,25 TL ile dış cephe boyasının yapılmış olmasına rağmen sonradan boya faturasına istinaden ödenen 3.326,42 TL karşısında, toplamda 11.497,67 TL, elektrik, su, telefon faturaları, kira ile vergi gibi yasal yükümlülüklerin zamanında yerine getirilmemesi nedeniyle ödenen gecikme cezaları dolayısıyla toplamda 4.440,50 TL tutarında odanın zarara uğratıldığı, Yönetim Kurulu’nun 1995-2008 yıllarına ilişkin toplam 252.304,20 TL aidat anapara tutarı ile bu anaparaya işletilen gecikme zamlarının tahsiline yönelik olarak kanunun verdiği yetkiyi kullanmadığı, buna bağlı olarak 2000-2004 yıllarına ilişkin 27.651,32 TL’lik aidat anapara tutarı ile bu anaparaya işletilen gecikme zamlarının, yönetim kurulunun ihmaliyle aidat alacaklarının zamanaşımına uğratılarak icra yoluyla tahsil edilebilirliğinin ortadan kalkmasından ve ayrıca aidatlarını ödeyen üyelerle ödemeyen üyeler arasında eşitsizlik ve adaletsizliğe yol açıldığı, odanın zaruri bir ihtiyacı olmamasına ve oda alacaklarının bulunmasına rağmen, alınan organ kararı çerçevesinde kredi çekilerek 33

.651,32 TL’lik aidat anapara tutarı ile bu anaparaya işletilen gecikme zamlarının, yönetim kurulunun ihmaliyle aidat alacaklarının zamanaşımına uğratılarak icra yoluyla tahsil edilebilirliğinin ortadan kalkmasından ve ayrıca aidatlarını ödeyen üyelerle ödemeyen üyeler arasında eşitsizlik ve adaletsizliğe yol açıldığı, odanın zaruri bir ihtiyacı olmamasına ve oda alacaklarının bulunmasına rağmen, alınan organ kararı çerçevesinde kredi çekilerek 33.328,37 TL tutarına faiz maliyetlerinin karşılanması, yönetmelikte kapasite raporlarının oda ve borsalarda istihdam edilen personel tarafından tanzim edilmesi durumunda, üyelerden raporların tanzim bedeli dışında herhangi bir ücret alınamayacağı ve verilen bu hizmetlerden dolayı da oda personeline herhangi bir ödemede bulunulamayacağı hüküm altına alınmış olmasına rağmen, kapasite raporlarının düzenlenmesi ile ilgili oda personeli ...’in, Yönetmeliğin amir hükmüne aykırı davrandığı ve bu şekilde kendisine menfaat sağlarken, yönetim kurulu üyelerinin de görevlerini ihmal ettikleri iddia edilen olayda, eyleminin sübutu halinde TCK'nın 247. maddesinde tanımlanan zimmet suçunu oluşturabileceği ve 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi uyarınca bu davaya ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... müdafii , ... , ...,... müdafii , ..., ... , ... müdafi, ..., ... ile katılan Bilim ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4294, Karar No: 2012/11399, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4294 E.  ,  2012/11399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 209/873-2010/1131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... nezdinde 1995 yılından bu yana özel sağlık sigortası yaptırmakta olduğunu, müvekkilinin 1996 yılında septim deviasyon tanısı ile burnundan ameliyat olduğunu, ancak müvekkilinin nefes alma sorunu çözülmediği gibi burnunda çökme oluştuğunu, bunun üzerine yeniden ameliyat olduğunu, hastane giderlerinin ödenmesi talebinin estetik ameliyat olduğu gerekçesiyle davalı ... reddedildiğini ileri sürerek 6.000,00 TL tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taraf olma sıfatının bulunmadığını, poliçe özel şartlarına göre septim deviasyonu tedavisinin ve estetik amaçlı operasyonların teminat dışı olduğunu, bu nedenle davacıya ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporunun hep birlikte değerlendirilmesi sonucunda, yapılan ameliyatın davacının nefes alma güçlüğünü gidermek için yapıldığı, estetik amaçlı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.000,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, özel sağlık sigortasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, davalı vekilinin bilirkişi raporuna yapmış olduğu gerekçeli itirazlarının karşılanmadığı anlaşılmakla; yapılan tedavinin estetik amaçlı olup olmadığının tespiti için konusunda uzman bir bilirkişiye veya bilirkişi kuruluna rapor düzenlettirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4222, Karar No: 2025/2471, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4222 E.  ,  2025/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/258 Esas, 2024/503 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/218 E., 2021/345 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının "..." ibareli markasının 04.04.2017 tarihinde tescil edildiğini, Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/5 D.iş sayılı dosyasından da anlaşılacağı üzere dava konusu markanın evcil hayvan ve bu hayvanlara yönelik ürünlerin satışında kullanıldığını, dava konusu markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5/1-c maddesi anlamında hükümsüzlüğünü gerektiğini, zira "... ibaresinin davalının markasını kullandığı evcil hayvanlara yönelik gıda ve eşyaların satımı yönünden tanımlayıcı ve niteleyici bir ibare olduğunu, kimsenin tekeline bırakılmayacağı ileri sürerek dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "...” ibaresinin tanımlayıcı olmadığını, “...” ibaresinden yola çıkarak sunulan hizmetin evcil hayvanlara yönelik olduğunun anlaşılmasının mutlak ret nedeni oluşturmayacağını, müvekkilinin Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/5 D.İş sayılı dosyasında talep ettiği ihtiyati tedbir isteminin, markanın tanımlayıcı olması nedeniyle değil, ayırt ediciliğinin düşük bulunması nedeniyle reddedildiğini, “...” ibaresi ile müvekkilinin markasının kıyaslanmasının son derece hatalı bulunduğunu, müvekkili markasının tanımlayıcı bir ibare olmadığı gibi ayırt ediciliğinin de yüksek olduğunu, müvekkilinin markasının kullanım sonucunda ayırt edicilik kazandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markayı oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu marka kapsamında yer alan 35. sınıf ": Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Akvaryumlar için filtreler ve filtre-motor kombinasyonları. Akvaryum kumları. Sepetler, balıkçı sepetleri.Ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar. Ev hayvanları için kafesler, akvaryumlar, vivaryumlar, terraryumlar. Hayvanlar için oyuncaklar. Canlı hayvanlar, kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan) bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri bakımından, somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı gibi tanımlayıcı da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, sayılan hizmetler bakımından markanın hükümsüzlüğüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1731, Karar No: 2010/7470, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1731 E.  ,  2010/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.11.2008 tarih ve 2007/344-2008/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Buski Genel Müdürlüğü’nden aldığı atık su projesi ...-3 taahhüt işi kapsamındaki inşaatını davalı ... şirketine İnşaat All Risks Sigorta Poliçesi ile sigortalattığını, 29.07.2005 tarihinde şantiyede kullanılan 6 ile 8 metre uzunluğunda 800 kg ağırlıkta 50 adet palplanj iksa tabir edilen özel üretilmiş çelik malzeme ile 6 metre uzunluğunda 400 kg ağırlığında toplam 8 adet ve yine 3 metre uzunluğunda 20x20 cm eninde 200 kg ağırlığında 12 adet gergi malzemelerinin çalındığını, davalı ... şirketinin çalınan malzemelerin teminat kapsamında olmadığından bahisle ödeme yapmadığını, çalınan malzemelerin şantiye tesisatı ve araç gereci olmayıp gerektiğinde toprak altında bırakıldığını, sökülüp alınamadığını teminat kapsamında olduğunu ileri sürerek, 49.524,00 YTL’nin 29.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin pis su borularının yenilenmesi sonrası çalışma bölgesindeki çalışmalarının 19.07.2005 tarihinde sona erdiğini, çalışma sahasında kazı esnasında açılan derin çukurlar sebebi ile bina temellerinin kaymasını önlemek ve açılan çukurda çalışan işçilerin can güvenliğini sağlamak amacı kazı yapılacak bölgeye palplanj kazığı denilen saç malzemeden emniyet duvarı oluşturulduğu gibi karşılıklı çakılmış palplanj kazıklarının kaymasını önleyici ve güçlendirici olarak gergi travers dikmelerin yatay olarak konularak çalışmaların tamamlandığını, davacı şirketin palplanj kazıkları ve gergi kirişlerini ... İnşaat Ltd.Şti’den kiralayıp işin bitimi nedeni ile mal sahibi firmaya 20 adedini iade ettiğini, diğerlerinin teslimi öncesi etrafı açık, bekçisi olmayan ve denetimsiz bölgedeki alana istiflendiklerini, 5 adet palplanj kazığı çakılı olup inşaat alanındaki betonlanmış kısımlarının kurumasının beklendiğini, çalınan malzemelerin başka işlerde de kullanılabilen ve davacı tarafça kiralanmış olan değerler olduğunu, sarf malzemesi olmadığını, bu tür malzemelerin makine tesisat veya şantiye tesisleri teminatı kapsamında detaylı belirtilerek poliçeye dahil edilebildiğini, mevcut poliçede şantiye tesisleri ya da makine-tesisat teminatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, çalındığı iddia edilen palplanj plakalarının 15 adedinin 6 metre uzunluğunda Z tipi palplanj plakası, 35 adedinin 8 metre uzunluğundaki Z tipi palplanj plakası olmak üzere toplam 50 adet olduğu ve bu palplanjların toplam değerinin 25.240,77 YTL olarak belirlendiği, ancak çalındığı iddia olunan satın alınmayıp iade edilecek kiralık palplanjın sarf malzemesi değil sürekli kullanılabilecek nitelikte teçhizat olduğu, sürekli kullanılabilecek malzeme olan dava konusu palplanjların ve U tipi profillerin inşaat sigortası genel şartlarının 2. maddesi hükmü uyarınca aksine sözleşme yok ise inşaatın yapılması için kullanılan makine, alet ve teçhizat ile geçici inşaat barakaları ve yardımcı yapıların sigorta teminatı dışında kaldığı, dolayısı ile dava konusu çalınan malzemelerin taraflar arasında akdedilen İnşaat All Risks Sigortası teminatı kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1815, Karar No: 2018/520, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1815 E.  ,  2018/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i maddesine aykırı davranmaktan ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında ... Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 01/09/2015 tarihli ve 3957-13018 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabûlü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına dair Osmaniye Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/11/2015 tarihli ve 2015/3267 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ceyhan Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2015/3097 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/01/2017 gün ve 14027 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2017 gün ve KYB. 2017-7408 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında denetleme yetkisinin Sağlık Bakanlığında olması nedeniyle, Osmaniye Sulh Ceza Hâkimliği tarafından Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.