muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4383, Karar No: 2023/2717, Tarih: 09.05.2023

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen bir ihbar mektubunda, bir kısım avukatların örgütlü bir şekilde İzmir F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumlarında bulunan tutuklu kişilerle temas kurup, tahliye ettirmek için büyük miktarda para talep ettikleri, aksi taktirde tahliye olmalarının mümkün olmadığını söyleyerek baskı kurduklarının belirtilmesi üzerine İzmir C.Başsavcılığınca 2008/48 sayı ile soruşturma başlatıldığı, bu soruşturmanın devam ettiği sırada suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve tefecilik suçundan İzmir F Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunan müşteki V.O.Ç’in başvurusu nedeniyle 27/03/2008 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde; para karşılığı tahliye edilmesi konusunda kendisine birçok avukatın gelip teklifte bulunduğunu beyan etmesi üzerine, 5271 sayılı CMK'nun 250. maddesi uyarınca kurulan İzmir Özel Yetkili Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2008 gün ve 703 sayılı kararıyla CMK'nun 139. maddesine göre; “suç örgütünün faaliyetlerinin ortaya çıkartılabilmesi amacıyla” GS 211 kod numaralı görevlinin "Av. K.K" ismiyle gizli soruşturmacı olarak görevlendirildiği,

Elde edilen deliller üzerine 18/10/2008 tarihinde ilkin sanıklar A.E, İ.C.V, H.K ve H.Ş’in, bilahare 20/10/2008 tarihinde ise sanık M.K'un telefonlarının CMK'nun 135 ve 140. maddeleri uyarınca dinlenip tespiti, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi, teknik araçlarla gizli olarak izlenmelerine, ses ve görüntü kayıtlarının alınmasına karar verildiği,

Daha sonra meydana gelen gelişmeler nedeniyle müşteki V.O.Ç'ın tahliyesi konusunda, olay tarihi itibariyle birinci sınıf hakim olan ve 5271 sayılı CMK'nın 250.maddesi uyarınca kurulmuş bulunan İzmir Özel Yetkili 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yapmakta olan sanık A.K'un da suça katıldığı yolunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması gerekçesiyle 20/10/2008 tarihinde kullandığı (5) adet telefonunun CMK'nun 135. maddesi gereğince 3 ay süreyle dinlenip tespiti, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği, bir gün sonra 21/10/2018 tarihinde de başka bir telefonunun dinlenilmesine ve aynı Kanunun 140. maddesi gereğince kamuya açık yerlerdeki faaliyetlerinin 4 hafta süre ile teknik araçlarla gizli olarak izlenmesine, ses ve görüntü kayıtlarının alınmasına karar verildiği,

Bu arada 22/10/2008 günü İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12451 sayılı yazısı üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından aynı gün ve 11536 sayı ile; “A.K hakkında ihbar yazısı ve eklerinde belirtilen konular ve mahallinde ortaya çıkabilecek sair hususlarla ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcı Vekili M.D’ın soruşturma için görevlendirildiği” hususunun bildirildiği, 22/10/2008 günü İzmir Özel Yetkili 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan duruşmada müşteki V.O.Ç'in yargılandığı suçlardan oyçokluğuyla tahliyesine karar verildiği, sanık A.K'un da müştekinin tahliyesi yönünde oy kullandığı, tahliye sonrasında tahliye nedeniyle verilmesi kararlaştırılan 350.000-TL tutarındaki paranın sanık M.K'a Dalaman'da gizli soruşturmacı tarafından teslim edildiği sırada bu sanığın, sanık A.E ile birlikte görevlilerce yakalandığı, aynı gün saat 22.15 sıralarında sanık A.K'un usulüne uygun olarak gözaltına alındığı anlaşılmış olup,

Ceza Genel Kurulunun sanık A.K ile yeğeni olan sanık M.K ve kardeşi olan H.K arasında yapılan ve mahkeme kararıyla dinlenilmesi ve kayda alınmasına karar verilen telefon konuşmalarının yasal delil olmayacağı hususunda yaptığı değerlendirmesinde aynen;

"Şüpheli ya da sanıkların, birlikte suç işleme şüphesi bulunmayan tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları görüşmelerin kanuni delil olmadığı konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Bu konuda sorun, akrabalık ilişkilerinin sağladığı kolaylıklardan yararlanarak şüpheli ya da sanıkların birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan kişilerle yaptıkları iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasında doğmaktadır.

Öğretide aksine görüşler bulunmakla birlikte, CMK'nun 135/2. maddesi hükmünün birlikte suç işleme şüphesi altında bulunan kişileri kapsamayacağı, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişinin suça katıldığı daha önceden başka delillerle belirlenmiş ise artık bu noktada CMK'nun 135/2. maddesi kapsamına giren bir dinleme ve kayıt yasağından söz edilemeyeceği, çünkü konuşması kayıt altına alınan kişinin, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişi sıfatını o kayıttan önce kaybettiği kabul edilmektedir. (Ersan Şen, Türk Hukukunda Telefon Dinleme-Gizli Soruşturmacı-X Muhbiri, s.162-163, Seçkin Yayınevi, ..., 2011; Murat Yardımcı, Türk Hukukunda İletişimin Denetlenmesi, s.211, Seçkin Yayınevi, ..., 2009)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu ele alındığında;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu ele alındığında;

Sanık A.K ile yeğeni olan sanık M.K ve kardeşi olan sanık H.K arasında yapılan ve mahkeme kararıyla dinlenilmesi ve kayda alınmasına karar verilen telefon konuşmaları, bu kişilerin suça katıldıklarının daha önceden başka delillerle belirlenmesi ve bunlar hakkında da mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması nedeniyle kanuni delil olarak kullanılabileceğinin kabulü gerekmektedir. Aksi halde; tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişilerin, aynı suçu birlikte işlemelerinin kanun koyucu tarafından himaye edildiği sonucuna ulaşılır ki bunun kabulü de mümkün değildir" tespitinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Karardan da anlaşılacağı üzere, Yargıtay Ceza Genel Kurulu haklarında iletişimin denetlenmesi tedbiri uygulanan şüpheli ya da sanıkların birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan tanıklıktan çekinebilecek kişilerle yaptıkları iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasında hukuki bir engel bulunmadığı ve bu yolla elde edilen delillerin kanuna aykırı olarak elde edildiğinden söz edilemeyeceğine işaret ederken, net bir ölçü ortaya koyduğu ve ancak suç şüphesi altında yer alan her iki kişi için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması halinde, dinlemeden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacaklarını ifade ettiği gayet açık ve net olarak anlaşılmaktadır. Esasen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bu içtihadının, bir önceki bölümde yer verilen, hakkında iletişimin denetlenmesi kararı bulunmayan kişiyi, dinleme kararı bulunan şüpheli veya sanık üzerinden dinleyerek ve iletişimini kayıt altına alarak "dolaylı dinleme" yöntemine başvurulmasının hukuki mahzurlarını ortaya koymak ve bunun yolunu kapatmak amacına matuf verildiği değerlendirilmiştir.

Sonuç itibariyle, konuyu düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 135/3 maddesinde (suç tarihi itibariyle ikinci fıkra hükmünde) net bir düzenleme olmamakla birlikte, konunun öğretideki çoğunluk görüşü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihatları ve uygulamasıyla hemen hemen netleştiği, böylelikle CMK'nun 135/3 (suç tarihi itibariyle 135/2) maddesi hükmüyle getirilmiş olan delil elde etme yasağının "birlikte suç işleme şüphesi altında bulunan kişileri" kapsamayacağı, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişinin suça katıldığı daha önceden başka delillerle belirlenmiş ise artık bu noktada CMK'nun 135/2 maddesi kapsamına giren bir dinleme ve kayıt yasağından söz edilemeyeceği, çünkü konuşması kayıt altına alınan kişinin, tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişi sıfatını o kayıttan önce kaybettiği, bu durumda birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan her iki şüpheli / sanık için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması şartıyla dinlemeden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacağının kabul edilip benimsendiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu somut olay yönünden değerlendirme yapıldığında; örgütsel amaç doğrultusunda hukuka aykırı dinlemelere karar verdikleri ve bu dinlemeleri gerçekleştirdikleri gerekçesiyle haklarında ceza hükmü tesis edilen sanıkların konuyla ilgili savunmalarında, 2012/120653 sayılı suç soruşturması kapsamında şüpheli Salih Kaan Çağlayan hakkında ilk kez ... 21'inci Sulh Ceza Mahkemesinin 26/07/2013 tarih ve 2013/306 değişik iş sayılı kararı ile Akel Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ adına kayıtlı, kullanıcısı Salih Kaan Çağlayan olan 0532 228 19 80 numaralı telefon için CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, soruşturma şüphelisi Salih Kaan Çağlayan ile babası Ekonomi Bakanı... arasında gerçekleşen 30/08/2013 tarihli telefon görüşmesi ve iletişimin, Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan'ın suça iştirakinin bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle Zafer Çağlayan'ın artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, rüşvet suçunun "şüphelisi" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini; öte yandan yine 2012/120653 sayılı suç soruşturması kapsamında şüpheli Barış Güler hakkında ilk kez ... 8'inci Sulh Ceza Mahkemesinin 24/05/2013 tarih ve 2013/352 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, söz konusu tedbirin devamında ... 20'nci Sulh Ceza Mahkemesinin 23/08/2013 tarih ve 2013/358 değişik iş sayılı kararı ile (3) ay süreliğine birinci kez uzatıldığını, soruşturma şüphelisi Barış Güler ile babası İçişleri Bakanı ... arasında gerçekleşen 21/07/2013 tarihli ilk telefon görüşmesi ve devamında gerçekleşen 06/08/2013, 14/08/2013, 22/08/2013, 06/09/2013, 07/09/2013, 14/09/2013 (dört ayrı görüşme), 09/10/2013, 25/10/2013, 26/10/2013 ve 17/12/2013 (iki ayrı görüşme) tarihlerinde gerçekleşen iletişimlerin, İçişleri Bakanı ...'in suça iştirakinin bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle ...'in artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, rüşvet suçunun "şüphelisi" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini ifade ettikleri,

Diğer yandan Organize Suçlarla Mücadele Şubesinde yürütülmüş olan 2012/125043 sayılı suç soruşturması kapsamında ise, şüpheli Abdullah Oğuz Bayraktar hakkında ilk kez ... 27'nci Sulh Ceza Mahkemesinin 02/11/2012 tarih ve 2012/679 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nın 135'inci maddesi uyarınca (3) ay süreyle iletişimin denetlenmesi tedbiri kararı verilmesiyle birlikte tedbir uygulanmaya başlanıldığını, devamında uzatma kararları verildiğini, soruşturma şüphelisi Abdullah Oğuz Bayraktar ile babası Çevre ve Şehircilik Bakanı ... arasında gerçekleşen 17/12/2013 tarihli telefon görüşmesi ve iletişimin, Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın suça katıldığının bundan önceki tarihte delillerle tespit edilmiş oluşu ve bu nedenle ...'ın artık bu tarih itibariyle tanıklık sıfatını kaybetmiş olup, "şüpheli" sıfatını haiz olması nedeniyle tape yapılarak iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini ifade ettikleri, özetle soruşturma şüphelileri Salih Kaan Çağlayan, Barış Güler ve Abdullah Oğuz Bayraktar ile aralarında CMK 45/1 maddesi çerçevesinde tanıklıktan çekinmeyi gerektirir derecede ve yakınlıkta akrabalık ilişkisi bulunan babaları..., ... ve ... arasındaki ilişkinin "görünüşte tanıklık ve fakat gerçekte ise suç ortaklığı" niteliğinde olduğunu, bu nedenle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun emsal nitelikteki 19/02/2013 tarih ve 2011/5.MD-137 esas, 2013/58 karar sayılı kararı doğrultusunda ve soruşturma savcılarının talimatıyla, şüpheliler ile birlikte aynı suçu işleme şüphesi altında bulunan tanıklıktan çekinme hakkına sahiplik derecesinde yakınlık ilişkisine sahip Bakanlar arasındaki görüşmelerin iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Her şeyden evvel belirtmek gerekir ki, aşağıdaki bölümde detaylı olarak izah edilecek olmakla birlikte, soruşturmaları fiilen yürüten, yönlendiren, karar verici konumda olan, teknik takip işlemlerini gerçekleştiren, bunun için gerekli mahkeme kararlarını temin eden, dinlemeleri icra eden tüm sanıkların bir taraftan Bakanlarla ilgili herhangi bir suç soruşturması yürütmediklerini, bu bağlamda Bakanların şüpheli konumunda olmadığını ifade ederken, diğer yandan Bakanların tanıklıktan çekinme derecesindeki çocuklarıyla gerçekleştirdikleri telefon görüşmelerini yapmazdan evvel zaten suça iştirak ettiklerinin belirlendiğine, bu itibarla o andan itibaren tanıklıktan çekinme özelliğini zaten kaybettikleri ve "örgüt lideri ve yöneticisi, rüşvet veya sair suçlara iştirak eden şüpheli" sıfatını kazandıklarına, soruşturma şüphelisi olan çocukları ile aralarındaki ilişkinin görünüşte tanıklık olmakla birlikte gerçekte suç ortaklığı ilişkisi olduğuna dair savunmalarının kendi içerisinde taşıdığı muazzam çelişki bir yana, ceza yargılaması hukuku bakımından ancak hakkında soruşturma yürütülen ve suç şüphesi altında bulunan bir kişinin "şüpheli" olarak nitelendirilebilecek olduğu gerçeği karşısında sanıkların Bakanlarla ilgili soruşturma yürütmediklerine dair maddi gerçeklikle ilgisi olmayan, soyut ve inandırıcılıktan tamamen uzak, kendi içerisinde tutarsız ve çelişkili savunmalarının kendilerini suçtan ve cezadan kurtarmaya dönük olduğu değerlendirilmiştir.

Diğer yandan konumuz açısından asıl önemli olan ise, sanıklarca yürütülen 17 Aralık soruşturmalarında "aralarında tanıklıktan çekinme ilişkisi olup birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan her iki kişi için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması halinde ancak birbirleriyle iletişimlerinden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacağına" dair, tanıklıktan çekinme ile ilgili yasal düzenlemenin ruhuna ve konuyla ilgili bizzat kendilerinin emsal gösterdiği Yargıtay içtihadıyla içeriği somutlaşan uygulamalara açıkça aykırı davranılmasıdır. Zira bir yandan Anayasanın 83/2 maddesi çerçevesinde milletvekili dokunulmazlığının iletişimin denetlenmesi yönünden bir güvence sağlamadığını, şahsi hürriyeti kısıtlayıcı bir yönü bulunmaması nedeniyle iletişimin denetlenmesi tedbirinin Anayasanın 83/2 maddesinde sayılan yasak işlemlerden olmadığını, bu nedenle yürütülen bir suç soruşturması sırasında milletvekili sıfatını haiz olan Bakanlar hakkında da esasen iletişimin denetlenmesine dair karar alınabileceğini, ancak yürüttükleri soruşturmalardaki hedef şahıslarla ilgili elde ettikleri delillerin mebzul miktarda olması sebebiyle soruşturma savcısıyla da istişare ederek bu yola tevessül etmediklerini ve gerek görmediklerini belirten sanıkların, madem bu yönde anayasal veya yasal engel yok ise, soruşturma konusu suça katıldıklarının önceden tespit edilmiş olması nedeniyle bu tarihler itibariyle tanıklıktan çekinme hakkını kaybettiklerini ve bu nedenle soruşturma şüphelisi çocuklarıyla gerçekleştirmiş oldukları telefon görüşmelerinin iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini söyledikleri Bakanlarla ilgili şüpheli konumuna düştüğünü söyledikleri tarihler itibariyle neden 5271 sayılı CMK m.135 çerçevesinde iletişimin denetlenmesi kararı almadıklarına dair hukuki açıdan tatmin edici bir savunma getiremedikleri, bu konuda soruşturma savcısı ile iştirak ederek hareket ettiklerine dair savunmalarının ise gerçeği yansıtmadığı, zira ilk derece mahkemesinde tanık olarak ifadesi alınan 2012/120653 sayılı suç soruşturmasının ilk savcısı Yılmaz Kıstı'nın Bakanlarla ilgili suç şüphesi hasıl olduğuna dair görüşmelerden kendisinin bilgisinin olmadığını, kolluk tarafından yapılan dinlemelerde buna ilişkin seslerin varlığından herhangi bir bilgi verilmediğini, Bakanlarla çocukları arasındaki iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasına dair kolluğa bir talimat vermediğini ifade ederken, 2012/125043 sayılı suç soruşturmasının savcılarından Bekir Gencer'in de dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile suç şüphesini ortaya koyan telefon görüşmeleri ve tapelerden bilgisinin olmadığını, kendisinin tetkik ettiği soruşturma evrakı kapsamında Bakana suç atfedilmesini gerektirecek veya Bakan ile ilişkilendirilebilecek somut bir suç şüphesine kesinlikle rastlamadığını ifade ettiği, bu itibarla sanıkların bu savunmalarının da boşa çıktığı,

Sonuç İtibariyle; ilk derece mahkemesinin kararında da belirtildiği şekilde; “Bakanlarla ilgili var olduğunu söyledikleri ilk suç şüphesinin oluşmasından sonra, soruşturmayı yürüten ilk savcılardan habersiz ve onların da malumatı haricinde, anayasal ve yasal gereğine tevessül etmeyerek örgütsel bir gizlilik ve disiplin içerisinde uzun bir süre üçüncü şahıslar üzerinden dolaylı dinleme yapmak suretiyle Bakanları dinleyip dolaylı yoldan soruşturma yürüterek delil topladıkları, bu arada Bakanlar..., ... ve ... ile aralarında tanıklıktan çekinme ilişkisi bulunan çocukları arasındaki görüşmeleri usul ve yasaya aykırı olarak dinleyip kayda almak suretiyle iletişim tespit tutanağı haline getirdikleri, daha sonra ellerinde biriktirdikleri delilleri, örgütsel bir eylem ve irade birliği çerçevesinde hareket ettikleri anlaşılan, halen kaçak olan, FETÖ/PDY üyesi eski savcılar Zekeriya Öz, Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile koordineli biçimde 17 Aralık operasyonunda kullanarak Hükûmetin istifasını sağlamayı amaçladıkları” değerlendirilmiştir.

5.Özel Soruşturma Usulüne Tabi Başbakan ve Bakanlarla İlgili Delil Toplanması / Mevzuata Aykırı Olarak Soruşturma Yürütülmesi;

Suç tarihinde ve halen yürürlükte olan 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 100'üncü maddesi Türkiye Büyük Millet Meclisinin bilgi edinme ve denetim yolları üst başlığı altında Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili suç işledikleri isnadı halinde yürütülecek olan Meclis soruşturması müessesesini düzenlemiş, bu sayede Başbakan ve bakanların görevleri ile ilgili bir suç işlemeleri veya bu yönde bir isnatla karşılaşmaları halinde haklarında özel soruşturma usulünün uygulanacağını, bu bağlamda Başbakan veya Bakanlar hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının en az onda birinin vereceği önerge ile soruşturma açılmasının istenebileceğini, Meclisin bu istemi en geç bir ay içerisinde görüşerek soruşturma açılmasına karar verilmesi halinde bu halde Başbakan veya bakanlarla ilgili suç soruşturmasının ancak Meclis'te teşkil edilecek bu komisyon tarafından yürütüleceğini öngörmüştür.

1982 Anayasanın 100'üncü maddesi bu şekilde görevleriyle ilgili suçlar yönünden özel soruşturma usulüne tabi tuttuğu Başbakan veya bakanlar yönünden Meclis eliyle yürütülecek soruşturmanın hiçbir aşamasında Cumhuriyet savcısına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununu dolayısıyla onun emrindeki adli kolluk personeline herhangi bir görev vermemiştir. Oysa ki, ... Emniyet Müdürlüğü Mali ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüklerinde adli kolluk yetkilisi / görevlisi olarak görev yapan FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi bir kısım sanıklar tarafından iş ve işlemleri yürütülen dava konusu 2012/120653-125043 sayılı suç soruşturmalarında suç tarihinde Bakanlık görevini ifa eden..., ..., ... ve ... hakkında savcılık ve kolluk görevlileri tarafından suç soruşturması yürütüldüğü, soruşturma iş ve işlemleri tesis edildiği, Anayasaya aykırı olarak doğrudan Bakanlarla ilgili "görevleriyle ilgili suç isnatları" çerçevesinde delil toplanması cihetine gidildiği tespit edilmiştir.

Anayasanın "Meclis soruşturması" başlıklı 100'üncü maddesinde düzenlenen özel soruşturma usulü çerçevesindeki genel izah ve anlatımlara geçmeden önce, 2012/120653-125043 sayılı kurgusal nitelikteki soruşturmalarda dönemin kabine üyeleri Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan, İçişleri Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı... ve Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile ilgili FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün ... Cumhuriyet Başsavcılığı ve ... Mali / Organize Şube Müdürlüklerinde yerleşmiş örgüt üyeleri vasıtasıyla gerçekleştirilen soruşturma iş ve işlemlerinin nelerden ibaret olduğunun öncelikle izah edilmesi gerekmektedir.

Her şeyden evvel, ... İl Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde görev yapan adli kolluk görevlisi sanıklarca hazırlanan 20/12/2013 tarihli fezlekenin "rüşvet eylemleri" kısmında Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan ve grubu ile olan rüşvet ilişkisi, İçişleri Bakanı ... ve grubu ile olan rüşvet ilişkisi ve Avrupa Birliği Bakanı... ile olan rüşvet ilişkisi adlı başlıklar oluşturulduğu görülmüş,

Yukarı bölümlerde soruşturmaların içeriği izah edilirken, 2012/120653 numaralı soruşturmanın içeriği, soruşturmada dile getirilen iddialar kısmında da anlatıldığı üzere fezleke kapsamında;

"Yapılan teknik ve takip çalışmalarında, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün, Ekonomi Bakanı..., İçişleri Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı... ve Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan ile örgüt faaliyeti çerçevesinde haksız maddi menfaat ilişkisi geliştirdiği, bu kapsamda Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan ve İçişleri Bakanı ... yöneticiliğinde iki ayrı grubun, Rıza Sarraf liderliğindeki örgüt ile rüşvet suçunu işleme amacıyla ve tek bir organizasyonun çatısı altında fiili ve sürekli bir birliktelik sergiledikleri, bu örgütlerin rüşvet vermek ve rüşvet almak suçlarını belli bir hiyerarşi ve koordinasyon ağıyla, belli sistemde ve sürekli olarak işledikleri belirlenmiştir.

Ekonomi Bakanı M. Zafer Çağlayan yöneticiliğindeki örgütte Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan, oğlu Salih Kaan Çağlayan, özel kalemleri Onur Kaya ve Mustafa Behçet Kaynar'ın faaliyet gösterdiği, bu şahısların...liderliğindeki örgüt ile aralarındaki rüşvet eylemlerini örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdikleri anlaşılmıştır. Fatma Aslan'ın Süleyman Aslan'a getirilen rüşvetlerle ilgili bilinçli bir şekilde aracılık ettiği anlaşılmıştır. Rüşvet eylemlerinde Zafer Çağlayan'ın kardeşi Mehmet Şenol Çağlayan'ın da iştirakinin olduğu belirlenmiştir.

İçişleri Bakanı ... yöneticiliğindeki örgütte, oğlu Barış Güler, Özgür Özdemir, Hikmet Tuner ve Barış Kıranta isimli şahısların faaliyet gösterdiği, bu şahısların sistemli bir şekilde...liderliğindeki örgüt ile aralarındaki rüşvet eylemlerini örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdikleri görülmüştür.

Bahse konu örgütlerin tek bir irtibat ağı altında, Rıza Sarraf'ın liderliğindeki suç örgütünün eylemleri doğrultusunda rüşvet faaliyetleri gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, soruşturmamızda eylemler, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün faaliyetleri, sistemleri, menfaatleri ve rüşvet ilişkileri odak alınarak ele alınmıştır. Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan, İçişleri Bakanı ..., AB Bakanı... ve Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan'a verilen paralar ve karşılığında sağlanan menfaatler, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün rüşvet faaliyetleri içerisinde bölümler halinde anlatılacaktır. Diğer yandan örgüt ile ilgili hususlara değinilirken, Zafer Çağlayan ve ... tarafından yönetilen rüşvet örgütleriyle ilgili de açıklamalar yapılacaktır." şeklinde Hükûmet üyesi Bakanlarla ilgili açıkça suç isnadında bulunur nitelikte yorum ve değerlendirmeler yapıldığı anlaşılmıştır.

Bunun yanında, kolluk fezlekesinde Ekonomi Bakanı..., Avrupa Birliği Bakanı... ve İçişleri Bakanı ...'e ait çok sayıdaki telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin birçok yerinde adı geçen Bakanlarla ile ilgili soruşturma konusuyla ilgili olup olmadığına bakılmaksızın fotoğraflara ve adı geçenlere suç isnadını içerir yorumlara yer verildiği, Bakanlara yönelik yapılan isnatların toplam 227 sayfaya yakın olduğu tespit edilmiştir.

Daha detaylı incelendiğinde ise;