muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3957, Karar No: 2014/3681, Tarih: 17.03.2014

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ...'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ....nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin

../...

- 8 -

2014/3957

2014/3681

kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ....den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ... poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ... aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ... işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde temyiz itirazının reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/9966, Karar No: 2015/19358, Tarih: 11.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9966 E.  ,  2015/19358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının üretip satışa sunduğu kozmetik kremi kullandığını, cildinde tahriş olduğu, krem içeriğinde kullanılması yasak olan etken maddeler bulunduğunu ileri sürerek 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, ticari ünvanlarının doğru yazılmadığı, kendilerine karşı açılmış bir dava bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ürettiği kremi kullanması nedeniyle uğradığı zarardan ötürü manevi tazminat talebi ile eldeki davayı açmıştır. Dava dilekçesinde davalının adı “...” olarak yazılmış, internet adresinde belirtilen yerde davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Davalı taraf ticari ünvanının 2L'ooreal Türkiye lduğu, davanın kendilerine karşı açılmadığını savunmuş, mahkemece de dava dilekçesinde gösterilen tarafın taraf ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. HMK'nun 124.maddesinin 1.bendinde taraf değişikliğinin karşı tarafın açık rızası ile yapılabileceği belirtilmiş ancak 3.bendinde “ Ancak maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir. ”şeklinde düzenlenmiştir. Davacı, dava dilekçesinde davalının tüzel kişilik olarak adını eksik ve yanlış yazarak internet sitesindeki adrese ve markaya göre dava açmış ise de yargılama sırasında durumun anlaşılması ile cevaba cevap dilekçesi ile davalının isim ve ünvanında düzeltme yaparak davaya devam edilmesini talep etmiştir.Davacının bu talebi HMK'nun 124/3.maddesinde ifade edilen maddi hata niteliğindedir. Hal böyle olunca davaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1807, Karar No: 2016/1655, Tarih: 04.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1807 E.  ,  2016/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

. Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü . kardeşi . hastalığı nedeniyle ziyarette bulunmak amacıyla mazeret izni kullanma talebinin, hastaya ait raporun özel hastane tarafından tanzim edilmiş olduğu gerekçesiyle reddine dair. Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2015 tarihli ve 2015/559 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin .İnfaz Hakimliğinin 11/03/2015 tarihli ve 2015/117 esas, 2015/123 sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair . Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/262 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un “Mazeret İzni" başlıklı 94/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun 25'inci maddesi kapsamına girenler hariç, yüksek güvenlikli ceza infaz kurumunda bulunanlar da dâhil olmak üzere, güvenlik bakımından sakınca oluşturmaması koşuluyla tehlikeli olmayan hükümlünün, dış güvenlik görevlisinin refakatinde bulunmak şartıyla, talebi ve Cumhuriyet Başsavcısının onayıyla;

a) İkinci derece dahil kan veya kayın hısımlarından birinin ya da eşinin ölümü nedeniyle cenazesine katılması için yol süresi dışında iki güne kadar,

b) Sağlık Kurulu raporu ile belgelendirilmesi şartıyla ana, baba, eş, kardeş, çocuk ile eşin anne veya babasından birinin yaşamsal tehlike oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin bulunması nedeniyle bunlardan her biri için bir defaya mahsus olmak üzere hasta ziyareti amacıyla yol süresi dışında bir güne kadar izin verilebilir. Hükümlünün, izin süresi içinde gece konaklaması gerektiği takdirde, kendi evi veya (a) bendinde belirtilen bir yakınının evinde, güvenli görülen başka bir yerde ya da gidilen yerde bulunan kapalı ceza infaz kurumunda kalmasına, güvenlik hususu değerlendirilmek ve gerekli güvenlik tedbirleri alınmak suretiyle, gidilen yerin valisi tarafından karar verilir.

Yurt dışına çıkmasını gerektirmesi durumunda hükümlüye, bu madde gereğince izin verilemez." şeklindeki düzenleme ile Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 138/4-d maddesinde yer alan "(4) İzin verilmesi sırasında aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurulur:... d) Hastalığı belgeleyen resmî raporun, biri hastalığın uzmanı olmak üzere en az iki uzman hekim

tarafından imzalanmış olması,..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, hükümlünün ablası olan . rahatsızlığına ilişkin raporun . Hastanesi tarafından düzenlendiği gözetilerek anılan raporun resmi rapor niteliğinde olmadığı değerlendirilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.06.2015 gün ve 94660652-105-28-5593-2015-11700/37808 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, . Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 tarihli ve 2015/262 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3237, Karar No: 2016/21849, Tarih: 26.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/3237 E.  ,  2016/21849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinin 1. fıkrasındaki "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hakim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. "hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasındaki "Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen adli para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur" hükümleri gereğince, Kocaeli İl merkezinde süreli yayın yapan ... Gazetesinin imtiyaz sahibi olan sanık ...'ın 5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereğince cezalandırılamayacağı, sadece infaz aşamasında verilen cezanın ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulabileceği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14629, Karar No: 2010/16818, Tarih: 13.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14629 E.  ,  2010/16818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın boşanma davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının gerçekleşmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan ve evden kovan davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı-karşılık davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşılık davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-karşılık davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Sinan'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatıran Yeliz'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10089, Karar No: 2014/18741, Tarih: 01.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10089 E.  ,  2014/18741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.02.2014 tarih ve 2014/8-2014/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı... Bankası'na kredi ve kredi kartı başvurusu olmadığı halde adına kredi kartı borcu düzenlenerek ...İcra Müdürlüğü'nün 2004/5711 esas sayılı dosyası ile icra takibine başlanıldığını ve bankaya borçlu olmadığı konusunda müraacatlarda bulunduğu halde olumlu cevap alamadığını, ... Tüketici Mahkemesi'nin 2008/117 esas sayılı dosyası ile de borçlu olmadığının tespitine dair kesinleşmiş karar aldığını ileri sürerek, maddi zararı nedeniyle 10.000 TL tazminat ve çektiği sıkıntı nedeniyle de 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalı Banka'nın gerekli dikkat ve özeni göstermemesinden kaynaklanan kusurlu tasarrufu nedeniyle davalının müracaat etmediği halde kredi kart sahibi kılındığı ve bu kart nedeniyle borçlu gösterilerek hakkında icra takibine başvurulduğu ve davacının borçlu olmadığını ispat için yargı yoluna başvurmak mecburiyetinde kaldığı, yargılama safhaları nedeniyle psikolojik ve ruhsal sıkıntılar yaşamış olduğu, davacının manevi tazminat talebinde haklı bulunduğu, bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesinden kaynaklanan ve müracaatı olmayan kişiye kart çıkarılması hadisesinin ticari ve ekonomik anlamda vahim sonuçlar doğurmaya sebep olabileceği ve ticari hayata yönelik güven duygusunu temelinden sarsacak nitelik taşıdığı, manevi tazminatın zenginleşmeye de sebep olmaması gerektiği gerekçesiyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28326, Karar No: 2013/15655, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28326 E.  ,  2013/15655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre, müstakilen barınaklarda, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında işlenen hırsızlık suçunun TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığı, somut olayda; müşteki beyanı ve 13.06.2006 tarihli olay yeri krokisine göre, müştekinin evinine 50 metre mesafede, içinde ya da yanında bir yapı bulunmayan ve etrafı da çevrili olmayan müştekinin yanında çalıştığı ...'a ait bahçeye otlatmak amacı ile demir kazığa bağlı bırakılan büyükbaş hayvanların çalınması şeklinde tarif edilen eylem, TCK'nın 142/2-g maddesine uyduğundan, tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''23,00 TL yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline'' ilişkin bölümün çıkartılarak, "23,00 TL yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı 7,66 TL olarak tahsiline'' cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28501, Karar No: 2014/18091, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28501 E.  ,  2014/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/55437

Mahkemesi : Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2012

Numarası : 2010/257 - 2012/900

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.02.2010 günü saat 19:10 sıralarında sanık sürücü Hüseyin Kurcan'ın idaresindeki ... plaka sayılı otomobil ile gece, aydınlatmanın bulunmadığı, görüşün far ışığı altında açık olduğu, meskun mahal dışında, iki yönlü, 8 metre genişliğindeki asfalt düz yolda Fethiye istikametinden KAŞ istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre sol taraftan sağ tarafa geçmek üzere kaplamaya girip 8 metre genişliğinde iki yönlü karayolunun 7 metrelik kısmını geçtiği sırada çarptığı ve yayanın 18 metre ön ileriye savrulduğu dikkate alındığında, sanığın meskun mahal dışında belirtilen hız sınırlarının üzerinde araç kullandığı, bu nedenle alt düzeyde tali kusurlu olduğuna ilişkin dosya içindeki Cumhuriyet savcılığına sunulan rapor ile keşif sonucu düzenlenen raporun oluşa ve dosya içeriğine uygun olduğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13795, Karar No: 2013/1998, Tarih: 31.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/13795 E.  ,  2013/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Tarım Ürünleri Dış Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 2-... Tarım Gıda Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-...Sebze Tohum Üretim A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.01.2011 gün ve 2008/80 2011/3 sayılı hükmün Dairemizin 22.12.2012 tarih ve 2011/9557-20161 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.