muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1327, Karar No: 2023/4476, Tarih: 10.05.2023

4.Anılan kararın Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.04.2019 tarihli ve 2018/9292 Esas, 2019/28876 Karar sayılı ilâmı ile ''sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, sanığın zincirleme suça vücut verebilecek kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunduğu ve bu hususun da değerlendirilmesinin gerekmesi'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/339 Esas, 202019/1066 Karar sayılı ilâmı ile sanık ...'ın zincirleme biçimde 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 3 yıl 1 ... 15 gün hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, zincirleme suça esas alınan kesinleşen cezanın infaz aşamasında gözetilmesine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

6.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü ve 5 ... maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

7.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2020/957 Esas, 2022/1747 Karar sayılı ilâmı ile sanık ...'ın zincirleme kaçakçılık suçundan lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 10 ... 15 gün hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, zincirleme suça esas alınan kesinleşen cezanın mahsubuna ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mahkûmiyetini gerektirir mahiyette delil bulunmadığı halde eksik araştırma ile savunma hakkı kısıtlanarak ve adil yargılanma hakkı ihlal edilerek mahkûmiyet hükmü tesis edildiğine, takdiri indirim nedenlerinin ve hapis cezasının ertelenmesi müessesesinin uygulanmamasının hukuka

aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda İzmir ili Y... Kargo aktarma merkezine Alıcısı ... olan gönderide çuval içerisinde kaçak sigara geleceği bilgisi alınması üzerine ilgili kargo şubesine gidilerek çevrede tertibat alındığı, hakkındaki 08.03.2016 tarihli mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeden kesinleşen sanık ...'in şubeye gelerek ilgili gönderiyi teslim alarak şubeden ayrılması üzerine sanık ...'e müdahale edildiği ve çuvallar içerisinde 425 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, sanık ...'in aşamalardaki beyanlarında kaçak sigaraları kendisine sanık ...'ın gönderdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında; atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Kaçak sigaraları kargo şubesinde teslim alırken yakalanan, kargonun alıcısı gözüken, hakkındaki 17.09.2012 tarihli mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeden kesinleşen sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında; kargoyu kendisine gönderen kişinin daha evvel tanıştığı Behrem adlı 0541 851 .... numaralı GSM hattını kullanan şahıs olduğunu belirttiği ve Dairemizin 11.11.2014 tarihli bozma ilâmı sonrası duruşmada yaptırılan fotoğraflı teşhis işleminde kargo evraklarında gönderici gözüken ...'e ait fotoğraftaki şahsın değil de sanık ...'e ait fotoğraftaki şahsın kendisine sigaraları gönderen kişi olduğunu belirtmesi, sanık ...'in aşamalarda 0541 851 .... numaralı GSM hattını kendisinin kullandığını ancak Abdullah ve Adnan adlı şahısları tanımadığını, onlarla irtibatının ve sigaralarla ilgisinin bulunmadığını belirtmesine karşın, 0541 851 .... numaralı GSM hattının dosyada mevcut görüşme dökümlerinde olay tarihinde sanık ... ve ...'in kullanımındaki GSM hatları ile telefon görüşmelerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında etkin pişmanlık kapsamında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa "1/3" oranında indirim yapılacağına dair ihtarat yapılmak suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı

bulunmuştur.

V. KARAR

bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2020/957 Esas, 2022/1747 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12768, Karar No: 2024/3898, Tarih: 15.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12768 E.  ,  2024/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuka (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/28 E., 2023/24 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 1979 yılından itibaren aralıksız olarak ... Muhtarlığı nezdinde geçen çalışmasının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.11.2017 tarihli 2014/202 E. - 2017/474 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işveren ... Tüzel Kişiliği bünyesinde 01.01.1985 ile dava tarihi olan 02.07.2014 tarihleri arasında asgari ücretle hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli ve 2018/570 E. - 2019/1199 K. sayılı kararıyla; dinlenen tanıklar ve köy defterleri içeriği ile davacının çalışmalarının ispatlandığı, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı Kurumun istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli ve 2018/570 E. - 2019/1199 K. sayılı kararıyla; dinlenen tanıklar ve köy defterleri içeriği ile davacının çalışmalarının ispatlandığı, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı Kurumun istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece ,"Köy karar defterinde 1991-1993 yılları arasında köy korucusu olarak ismi geçen H. ... Tufan’ın köyde korucu olarak çalışması bulunup bulunmadığı hususunda beyanı alınarak, köyde koruculuk-bekçilik görevinin birden fazla kişi tarafından yerine getirilip getirilmediği araştırılmalı ve böylece davacı dışında bir kişinin 31.07.1994 tarihi öncesinde köy korucusu olarak çalışıp çalışmadığı açıklığa kavuşturulmalı, yine 2006 yılı sonrasında davacıya korucu olarak ödeme yapıldığına dair köy defterinde bir kayıt bulunmadığından bu dönemden itibaren karar defterlerinde köy katibi olarak adı geçen kişiler dinlenip davacının 2006 sonrasında çalışmasının devam edip etmediği, davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılıyorsa hangi nedenlerle kayda geçirilmediği belirlenmeli, ihtilaflı dönemde köy korucusu olarak davacıya silah verilmesi ve geri alınmansa ilişkin jandarma komutanlığındaki kayıtlar getirtilmeli, köy içme suyu isale hattının bakım ve onarımı konusunda ne şekilde bir çalışma olduğu (ihtiyaç halinde çağırma, günlük bakım vs.) açıklığa kavuşturularak çalışmanın süresi belirlenmeli,yine mahkemece tespite karar verilen tarihler arasında çalışan köy muhtarı, imam ve öğretmenlerin çalıştığı dönemler ilgili yerlerden tespit edilip beyanlarına başvurulmak suretiyle, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek ve davacının 2006 yılı sonrasında da çalıştığı iddiasının ispatlanamaması durumunda hak düşürücü süre de değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile köy karar defterinde 1991-1993 yılları arasında köy korucusu olarak ismi geçen ... Tufan'ın köyde korucu olarak çalışması bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapıldığı, tanıkların ağırlıklı olarak bu kişinin korucu olarak çalışmadığını beyan ettiği, davacı dışında bir kişinin 31.07.1994 tarihi öncesinde köy korucusu olarak çalıştığına dair dosya kapsamında bir beyan bulunmadığı, tanık beyanlarından davacının ücretinin köy halkı tarafından ödendiği, davacının ödeme tarihlerinde köy halkından kendi ücretini kendisinin topladığı, köy muhtarlığı kasasına giren ya da muhtarlıkça toplanan bir para olmadığı bu nedenle de muhtarlık kasa ya da harcama kayıtlarında davacının maaş ödemesi kaydı olmadığı, Köy defterleri ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde; davacının köy korucusu olarak köy muhtarı ve azası tarafından görevlendirildiği, davacının ücretinin bir dönem köy bütçesinden sonrasında ise köy halkı tarafından ödendiği, ayrıca da köyde içme suyu motor bakımı açma/kapama işi olduğu, bu işi bir süre davacı dışında kişilerin yaptığı, davacının içme suyu motor bakımı ve koruculuk dışında muhtar tarafından verilen ve köyü ilgilendiren başka işler de (... davulculuğu, mektup dağıtma — para toplama — köy duyurusu yapma gibi) anlaşıldığı, Karar defterlerinde ilk defa korucudan bahsedilen tarihin 01.01.1985 olduğu, bundan öncesine ait defter bulunmadığı, davacının adının geçtiği son sayfa tarihi ise 31.11.2004 olduğu, tanıkların davacının çalıştığına tanıklık ettikleri ve davacının çalıştığını beyan ettikleri en eski tarihin 1985 yılı olduğu, tanıkların büyük bir kısmı davacının 30 yıldır koruculuk yaptığını beyan ettiği, davacı da dava tarihinde halen çalıştığını iddia ettiği bu anlamda dava tarihinin 02.07.2014 olduğu gözetildiğinde davacının 01.01.1985 te işe başladığı tespit edildiğinden 30 yıldır çalışan kişinin 01.01.2015 te halen çalışması gerektiğinden davacının iddiası ile tanık beyanları ve davacının işe başlama tarihi yönünden uyumlu olduğu gerekçesiyle ,davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işveren ... Tüzel Kişiliği bünyesinde 01.01.1985 ile dava tarihi olan 02.07.2014 tarihleri arasında köy korucusu olarak asgari ücretle hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, fiili çalışmanın ispatlanamadığını, reddedilen süreler yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, fiili çalışmanın ispatlanamadığını, reddedilen süreler yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı ... Tüzelkişiliğini temsilen köy muhtarı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının hizmet akdi ile köy tüzel kişiliğine bağlı çalıştığının kanıtlanamadığını, sulama pompasının çalıştırılmasının sulama birliğinin görevi olduğunu, köy muhtarlığının yükümlülüğünde olmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... Tüzelkişiğinin tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, dava hizmet tespiti istemine ilişkin olup ,Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, davanın anılan yasa değişikliği öncesinde, 02.07.2014 tarihinde açılmış olması nedeniyle SGK Başkanlığının davalı sıfatını haiz olduğu gözetilmeksizin, karar başlığında feri müdahil olarak gösterilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

3. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı ... Tüzel kişiliğinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı ... Tüzel kişiliğinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Hükmün karar başlığında yer alan "Fer'i Müdahil" ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine "Davalı" ibaresinin yazılmasına, hükme 7 numaralı bir bent eklenerek " 7-Davalı SGK Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine ", ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Tüzel Kişiliğin'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15938, Karar No: 2017/13874, Tarih: 31.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15938 E.  ,  2017/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanığın av tüfeği ile taksi durağının önünde bulunan mağdurlara ateş etmesi nedeniyle taksi durağının camlarının da kırıldığı gerekçesi ile 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, mala zarar verme suçunun takibinin şikayete bağlı olup, kovuşturma aşamasında taksi durağında şoför olarak çalışmakta olan mağdurların kasten yaralama suçundan şikayetinden vazgeçtikleri gibi, 18/04/2011 tarihli Olay Görgü Tespit ve Geçici Muhafaza Altına Alma Tutanağı’nda; durak önünde bulunan seyyar Arnavut ciğerci el arabasının ön cam kısmında isabet sonucu kırık olduğu, yine 19/04/2011 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı’nda; taksi durağının yanında bulunan seyyar ciğer satış aracının camında 1 adet saçma giriş deliğinin olduğunun görüldüğü tespiti yapılmış olup, taksi durağının camlarında kırık olduğuna dair bir tespit bulunmadığı görüldüğünden, zarar gören seyyar Arnavut ciğercisinin tespit edilerek suç tarihinden itibaren 6 aylık şikayet süresi içerisinde şikayetinin tespit edilerek sonucuna göre hareket edilmesi gerekirken, taksi durağına karşı işlenmemiş olan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulması,

b) Sanığın av tüfeği ile taksi durağının önünde bulunan mağdurlara ateş etmesi nedeniyle TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca sanığın  yalnızca en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, ayrıca genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanığın av tüfeği ile taksi durağının önünde bulunan mağdurlara ateş etmesi nedeniyle TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca sanığın  yalnızca en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, ayrıca genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/130, Karar No: 2004/206, Tarih: 23.11.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/8-130 E., 2004/206 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/8-130 E., 2004/206 K.**

**- HALKI DİN FARKLILIĞI GÖZETEREK AÇIKÇA KİN VE DÜŞMANLIĞA TAHRİK ETMEK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 312 ]

**"İçtihat Metni"**

Halkı din farklılığı gözeterek açıkça kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçundan sanık Selahettin'in TCK.nun 312/2-son ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 6 Nolu DGM.since verilen 02.10.2002 gün ve 307-197 sayılı hüküm, sanık ve vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 16.12.2002 gün ve 183264 sayılı "onama" istekli tebliğnamesine dayalı olarak dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.3.2004 gün ve 357-2457 sayı ile;

"Anayasamızın 2. maddesi "Türkiye Cumhuriyeti"nin demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devleti olduğunu belirttikten sonra, 14. maddesinde; temel hak ve hürriyetlerin hiç birinin, millet bütünlüğünü bozmak ve laik Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek amacıyla kullanılamayacağını hükme bağlamıştır. Ayrıca hiçbir uluslararası sözleşme, Demokratik devletleri kendilerini yıkmayı hedefleyen görüşlere hoşgörü göstermekle yükümlü kılmış değildir.

Laiklik ilkesi Türkiye Cumhuriyeti'nin özü ve iskeletidir. Bu ilke korunduğu sürece değişik din, mezhep ve düşünceye sahip toplum kesimleri barış içinde yanyana yaşayabilirler. Diğer bir deyişle laiklik, toplum barışının (kamu düzeni) ve ulusal birliğin vazgeçilemez koşuludur. Onun içindir ki, Anayasamızın 3. maddesi Cumhuriyetin laik niteliğinin değiştirilemeyeceğini, hatta bunun teklif dahi edilemeyeceğini belirtmektedir.