muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3160, Karar No: 2021/10579, Tarih: 07.12.2021

Dosya kapsamına göre; darbe girişiminin planlama ve organizasyon kısmında yer alan darbeci kanat tarafından sanığın 15 Temmuz darbe girişimi esnasında il jandarma komutanlığında görevlendirildiği, görevlendirme kapsamında sanığın dosyanın diğer sanığı ... ...ı manipüle etmek suretiyle hazırlıklar yaptığı, bu kapsamda çelik yelek, çelik başlık, kelepçe ve silah hazırlanması hususlarında emir verdiği, sanığın ...ile birlikte darbe teşebbüsü gecesi kendisine verilen kanun dışı görevi ifa etmek üzere kilitli olan silahlık kapısının kilidini kırdırarak yanına almış olduğu silah ve askeri teçhizat ile il jandarma komutanlığına gitmek üzere yola çıktığı, trafiğin sıkışık olması nedeniyle sanığın il jandarma komutanlığına ulaşamadıkları, akabinde ... ...ın ... İlçe Jandarma Komutanı Binbaşı ... ile telefonda görüştüğü, ilçe jandarma komutanının görevlendirmeden haberinin olmadığını ve hemen geri dönmeleri konusuda emir verdiğini ... ...ın sanığa ilettiği, trafiğin sıkışık olması nedeniyle sanığın il jandarma komutanlığına gidemeyeceklerini anlaması üzerine bulundukları yerden geri dönüş yaptıkları ve sanığın ...lojmanlarında araçtan indiği, söz konusu eylemlerinin teşebbüs suçu olarak ihdas edilen suçu işlemeye yönelik olduğu, ancak darbe girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması ile eylemlerini gerçekleştiremediği, ne var ki sanığın suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunduğu; kanunun kendisine verdiği rütbe ve emir yetkisini ...üzerinde nüfuz aracı olarak kullanarak ... ...ın iradesini sakatladığı, bu hali ile sanığın eylemlerinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

13) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın eylemleri değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosya kapsamına göre silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. Tüm sanıklar yönünden yapılan hukuki değerlendirmede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yakalanma tarihi olan sanık ... yönünden “29.07.2016”, sanık ... yönünden “18.08.2016”, sanık ... yönünden “25.07.2016”, sanık ... yönünden “13.08.2016”, sanık ... yönünden “06.05.2017”, sanık ... yönünden “12.08.2016” ve sanık ... yönünden “23.09.2016” yerine “15.07.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan mahkumiyetlerine karar verilen; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım etme suçundan mahkumiyetlerine karar verilen; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetlerine karar verilen; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ilgili olarak hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı; Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından beraatlerine karar verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ilgili olarak ise yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; sanıklar müdafileri, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile katılanlar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle mahkumiyet ve beraate dair hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 29. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6310, Karar No: 2024/2737, Tarih: 03.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6310 E.  ,  2024/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/830 Esas-2022/931 Karar

HÜKÜM :Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2021/254 E. - 2021/355 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “EĞİTİMDE RASYONEL AÇILIM” kısaca "..." olan unvanı ile faaliyette bulunduğunu, eğitim sektöründe "... KOLEJLERİ" olarak tanındığını, 2007/62946, 2013/35539, 2013/41992, 2014/11377, 2014/10854, 2014/86972, 2015/36645, 2015/67407, 2015/68018, 2015/69113, 2015/68402, 2015/71464, 2015/71460, 2015/71452, 2015/71446, 2015/ 71601, 2015/71600, 2015/71598, 2015/71597, 2015/71594, 2015/72949, 2015/72951, 2015/72954, 2015/72245, 2015/72244, 2015/71906,2015/71903, 2015/72597, 2015/72599, 2014/10858, 2015/57971, 2016/44569, 2016/78315, 2016/78319, 2016/78327 sayılı ve “... eğitim merkezi şekil”, “eramed teknik koleji tıbbi teknisyenlik kampüsü beylikdüzü, 2013”, “e.t.k. ... teknik koleji”, “... yayıncılık şekil”, “... koleji”, “... eğitimde rasyonel açılımlar”, “eğitimde rasyonel gelişim çağı şekil”, “e.t.k.... teknik koleji kayıtsız kalmayın”, “... eğitim kurumları”, “şekil”, “... okulları”, “... okulları eğitimde rayonel gelişim çağı”, “... eğitim kurumları eğitimde rasyonel gelişim çağı”, ... ik”, “... gelecek odakli inovatif eğitim sistemi”, “... card”, “... 4x5 inovatif eğitim sistemi”, “... tv”, “... store şekil”, “... satranç kulübü”, “... radyo şekil”, “... k.o.p.s. Programı kariyer odaklı planlama sistemi”, “... vakfı”, “... cell”, “... catring”, “... bilişim”, “... spor kulübü”, “... turizm”, “... basın”, “... cafe”, “... sağlık”, “... kolejleri”, “... eğitim kurumları şekil”, “... okulları eğitimde rasyonel gelişim çağı 5g”, “... bilimsel gelişim merkezi”, “erainranet”, “... kolejleri” ibareli markalarının olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markaları ile iltibas yaratacak nitelikteki 2016/85188 sayılı "...+şekil" ibareli markanın tescili için yaptığı başvuruya, davacının itirazlarının 2017-M-5877 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa başvuruda yer alan “...” kelimesine ekleme yapılan ve sağlık alanında kullanılan “yaşamsal, hayati, yaşayan, canlı, hayat dolu, öldürücü” anlamlarına gelen “VİTAL” kelimesinin, başvuruya ayırt edici özellik sağlamadığını, davalı tarafın bu şekilde kullanımının, sağlık meslek lisesi olarak sağlık öğrencilerine eğitim veren müvekkil şirket markalarıyla iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, davalı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirketin meyve ve sebze meslek grubunda ve siyah sarımsak üzerine faaliyet gösterdiğini, davacı markaları ile davalı markasının bulunduğu sınıfların birbirinden farklı olduğunu, bu kadar spesifik bir alandaki tüketicilerin tarafların markalarını karıştırmayacaklarını, müvekkilinin başvurusunda bir bütün olarak “...” ifadesinin tamamının markanın ayırt edici ve tek unsuru olduğunu, taraf markalarının ibareler yönünden de farklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markalarından sadece 2015/67407 sayılı markanın tescil kapsamının 40 ıncı sınıfta ''gıdaların işlenmesi hizmetleri'' ile davalıya ait dava konusu markanın tescil kapsamında yer alan 40 ıncı sınıftaki ''gıdaların işlenmesi hizmetleri'' nin birebir aynı oldukları, dolayısıyla davacıya ait 2015/67407 sayılı marka ile davalıya ait dava konusu 2016/85188 sayılı markanın, bu sınıf yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzer bulunduğu, davacı yanın “gıdaların işlenmesi hizmetleri” mallarında “... eğitim kurumları” markası üzerinde aynı maddenin üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca kazanılmış hakkının bulunmadığı, davacı yanın dosya kapsamına sunduğu deliller neticesinde “...” esas unsurlu davalıya ait dava konusu 2016/85188 sayılı markanın tesciline 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası çerçevesinde engel olamayacağı, davalı yanın başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin dosya kapsamında yeterli delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK'nın 27.07.2017 tarih 2017-M-5877 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2016/85188 sayılı "..." ibareli markanın, tescilli olduğu 40 ıncı sınıf ''gıdaların işlenmesi hizmetleri'' yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, bütünü itibariyle bıraktıkları genel izlenim açısından tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını, markaların bölünerek benzerlik incelemesinin yapılamayacağını, 40 ıncı sınıf ''gıdaların işlenmesi hizmetlerinin'' hitap ettiği tüketicilerinin bilinçli olduğunu, taraf markalarını karıştırmayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... Gıda Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin meyve ve sebze meslek grubunda ve siyah sarımsak üzerine faaliyet gösterdiğini, davacı markaları ile davalı markasının bulunduğu sınıfların birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin başvurusunda bir bütün olarak “...” ifadesinin tamamının markanın ayırt edici ve tek unsuru olduğunu, taraf markalarının ibareler yönünden de farklı bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve başvuru kapsamındaki 40 ıncı sınıf ''gıdaların işlenmesi hizmetleri'' nin davacıya ait 2015/67407 sayılı marka kapsamı ile birebir aynı oldukları, başvuru konusu "..." ibaresindeki "V" harfinin, diğer harflerden daha büyük ve figüratif olarak tasarlandığı, "VİTAL" ibaresindeki "İ" harfinin noktasının da yeşil bir yaprak şeklinde bulunduğu, "..." ibaresinin "çağ, çığır, devir, tarih başlangıcı", "VİTAL" ibaresinin ise "canlı, hayati, yaşamsal, yaşamla ilgili" anlamlarına geldiği, dolayısıyla ortalama tüketicilerce kelime anlamları tam olarak bilinemese bile, başvurunun yukarıda açıklanan kompozisyon şekli nedeniyle "..." ve "VİTAL" şeklinde iki ayrı kelime olarak algılanacağı, davacının itiraza dayanak 2015/67407 sayılı markasının asıl unsurunun da "..." ibaresinden oluştuğu, dolayısıyla davacıya ait 2015/67407 sayılı marka ile davalıya ait dava konusu 2016/85188 sayılı markanın, 40 ıncı sınıf ''gıdaların işlenmesi hizmetleri'' yönünden 556 sayılı KHK 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzer bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kurum kararının hukuka uygun olduğunu ileri sürerek istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2017-M-5877 sayılı YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, 2017-M-5877 sayılı YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23883, Karar No: 2013/27237, Tarih: 01.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23883 E.  ,  2013/27237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın savunmalarında depresyon ilaçları aldığını belirtmesi,katılanın da sanığın sinir hastası olduğunu beyan etmesi ile birlikte dosya içinde mevcut sanık hakkında daha önce işlediği bir suç ile ilgili olarak cezai ehliyetinin olmadığına ilişkin Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 30/04/2004 tarihli rapor örneği gözetilerek, Adli Tıp Kurumu'ndan suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4126, Karar No: 2025/10396, Tarih: 02.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/4126 E.  ,  2025/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1437 E., 2021/1602 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; paylaşımın eleştiri kapsamında olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Van 4. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1057, Karar No: 2019/3504, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1057 E.  ,  2019/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.