muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15885, Karar No: 2013/15598, Tarih: 13.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15885 E.  ,  2013/15598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.07.2011 tarih ve 2009/42-2011/223 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.09.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde emtia nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan ve Türkiye’den İngiltere’ye taşınması davalı ... Nak. Ltd. Şti. tarafından üstlenilen, fiili taşımasının davalı...Trans Ltd. Şti. tarafından yapıldığı kiraz emtiasının varma yerinde donma/üşüme neticesinde hasarlandığının tespit edildiğini, oysa sigortalı Alara Tarım Ür. Ltd. Şti. ile taşıyıcı firmalar arasında imzalanan taşıma sözleşmesine göre taşımanın +2 derecede yapılması gerektiğini, ancak teslim sırasında sıcaklığın -3 derece olarak tespit edildiğini, davalı taşıyıcıların yükün teslim alınmasından alıcısına teslimine kadar olan hasarlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 45.478,26 Euro hasar bedelinin rücuan davalı şirketler ve davalı...Trans Ltd. Şti’nin CMR sigortacısı olan şirketten müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Nak. Ltd. Şti. vekili, taşımayı yapan aracın taşıma öncesi ve sonrasında yetkili serviste kontrolünün yapıldığını, hiçbir arıza tespit edilmediğini, aracın yükleme öncesi 2 saat çalıştırılarak istenen sıcaklığın sağlanıp sağlanmadığı test edilip +2 derece sıcaklık sağlandıktan sonra emtianın araca yüklendiğini, hasarın taşınan malların ön soğutmasının yapılmaması nedeniyle meydana geldiğini, taşıyıcının eşyanın görünümünden ön soğutmasının yapılıp yapılmadığını anlamasının mümkün olmadığını, yükleme ve istiflemede davacının sigortalısının gerekli özeni göstermediğini, kiraz emtiasının +2 derecede en fazla 3 günde taşınması gereken bir ürün olduğunu, buna rağmen sigortalının uygun olmayan araç seçerek 9 günde taşınmasına neden olduğu için kusurlu bulunduğunu, meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kiraz emtiasının varış yeri olan İngiltere'de yapılan incelemesinde kısmi donma ve kısmi bozulma nedeniyle hasarlandığının tespit edildiği, kiraz emtiasındaki kısmi donmanın ve oluşan hasarın dava dışı sigortalının talimatı ile gerçekleşen uzun taşıma süresinden, yine sigortalı tarafından gerçekleştirilen yükleme ve istifin nem ve ısı dolanımı sağlayacak surette gerektiği gibi yapılmamasından ve ayrıca gönderen tarafından yapılması gereken ön soğutma işleminin yapılmamasından kaynaklanması nedeniyle davalıların sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 18.04.2011 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak taşıma konusu kiraz emtiasındaki hasarın dava dışı sigortalının talimatı ile gerçekleşen uzun taşıma süresinden, sigortalı tarafından gerçekleştirilen yükleme ve istifin nem-ısı dolanımı sağlayacak surette gerektiği gibi yapılmamasından ve gönderen tarafından yapılması gereken ön soğutma işleminin yapılmamasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarını içeren 13.05.2011 tarihli dilekçesinde, hasarın yükleme ve istif hatasından kaynaklanmayıp aracın termoking cihazının yeterli derecede çalışmamasından kaynaklandığını, yükleme belgesinde kirazların ısısının +2 derece olduğunun sabit olduğunu, bunun da kirazlarda ön soğutma işlemi yapıldığını gösterdiğini, davalı taşıyan tarafından hamule senedine aksi yönde bir çekince konulmadığını, kirazlarda ön soğutma yapılmadığı görüşünün ise “Türkiye’de genelde ön soğutma işlemi yapılmadığı” genellemesinden yola çıkılarak somut bir veriye dayanılmadan bildirildiğini, kirazların donmuş olarak teslim edildiğinin hamule senedine şerh edildiğini, aracın ön ve arka kısmına yerleştirilen derece izleme sistemi sonuçlarının da araç içendeki ısının +2 derece ile -3,5 derece arasında dalgalandığını gösterdiğini belirtmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacı vekilinin rapora karşı ile sürdüğü ciddi itirazlarını karşılayan ek rapor alınarak ya da gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8786, Karar No: 2022/2960, Tarih: 18.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8786 E.  ,  2022/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahı hakkında dikkatsizlik, emir ve talimatlara riayetsizlik sonucu taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında, Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 05.10.2010 tarihli iddianamesi ile Jandarma Genel Komutanlığı Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Van Askeri Mahkemesi nezdinde kamu davası açıldığı, 03.10.2010 tarih ve 2010/668 esas, 2010/1813 karar sayılı hüküm ile sanığın beraatine karar verildiği, kararın askeri savcı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Askeri Yargıtay 4. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 02.05.2012 tarih ve 2012/479 esas, 2012/529 karar sayılı ilamı ile, söz konusu hüküm göreve yönelik noksan soruşturma nedeni ile bozularak, dava dosyası yeniden mahkemesine gönderildiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda 07.11.2012 tarih ve 2012/658 esas, 2012/417 karar sayılı hüküm ile görevsizlik kararı verildiği, söz konusu kararın sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine, Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 30.10.2013 tarih ve 2013/1264 esas, 2013/1244 karar sayılı ilamı ile söz konusu hüküm bozularak yeniden mahkemesine gönderildiği, bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece 02.12.2015 tarih 2014/5 esas 2015/809 sayılı kararıyla sanığın taksirle öldürme suçundan 24.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edildiği, Askeri Yargıtay 4. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 27.12.2016 tarih ve 2016/579 esas 2016/640 karar sayılı ilamı ile, sanık ... ve sanık P. Ütğm. ... hakkında verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin görev yönünden ayrı ayrı bozulmasına karar verildiği, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 16.01.2017 tarih ve 2016/368-459 sayılı tebliğnamesi ile Daire kararına itiraz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 09.02.2017 tarih ve 2017/3 esas, 2017/10 karar sayılı ilamı ile Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 27.12.2016 tarih ve 2016/579 esas 2016/640 karar sayılı ilamının itiraza atfen ve re'sen kaldırılmasına ve dava dosyasının Askeri Yargıtay 4. Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar verildiği, Askeri Yargıtay 4. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 04.04.2017 tarih ve 2017/129 esas 2017/147 karar sayılı ilamı ile, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün, sanığın üzerine yüklenen suçu kanunun emrini ifa ederken hata sonucu ölüme sebebiyet verdiği, bu nedenle olayda TCK'nın 24/1 ve 30/3 maddelerinde öngörülen hukuka uygunluk koşulları oluştuğundan, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına kararı verildiği; sonrasında, 27.04.2017 tarih ve 30050 sayılı Resmi Gazete'nin Mükerrer sayısında yayımlanan Yüksek Seçim Kurulunun 27

.04.2017 tarih ve 30050 sayılı Resmi Gazete'nin Mükerrer sayısında yayımlanan Yüksek Seçim Kurulunun 27.04 2017 tarihli ve 663 sayılı kararına göre 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun halk oylaması sonucu kabul edildiğinin ilan edildiği, Anayasa değişikliği uyarınca askeri mahkemelerin kaldırıldığı, 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 45. madde ile Askeri Mahkemelerde bulunan dosyaların ne şekilde devredileceğinin düzenlendiği buna göre de, Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesine devredilen dosyada, bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında beraat kararı verildiği, katılanlar vekilinin temyizi üzerine dava dosyasının önce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, sonrasında Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın olay tarihinde, Hakkâri-Yüksekova Dağ ve Komando Tugay Komutanlığı emrinde görevli olduğu, Hakkâri- Yüksekova Dağ ve Komando Tugayı 1'inci Komando Taburu 2'ncı Komando Bölük Komutanlığının suç tarihinde dört kol halinde operasyonel faaliyet amacıyla görevlendirildiği, 1. ve 2. kolların bölgeye gündüz gelip yerleştiği, 3. ve 4. kolun ise Meydan Tepe bölgesine saat 20:00 sıralarında geldiği, bölgenin kayalık bir bölge olduğu, 3.ve 4.kolların mevzilerine yerleştirilmesinin 2. kol komutanı P. Uçvş ... tarafından yaptırıldığı, bu kapsamda müteveffa P. Uzm. Onb. ...'in görevli bulunduğu kol olan 2. kol ile ateş edilen mevzide bulunan 3 kol arasındaki yer tespitinin flaşörle yapıldığı böylelikle, kolların bölgeye yerleştiği, hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan sanık P. Ütğm. ...'nin de (suç tarihinde teğmen rütbesinde) yer tespitinde mevzide olduğu, saat 00:00 - 00:30 sıralarında 2'nci kolun bir mevziisinden el bombası atıldığı, sanık P. Uzm Çvş ... ve P. Uzm Çvş Faruk Gezer tarafından iki kişilik görüntü alındığının P. Üçvş ...'ye bildirildiği ve bu durum üzerine aydınlatma mayını atıldığı ve yedi el uygulama atış yaptırıldığı, sanık P. Ütğm ...'nin kısa bir süre sonra telsizle, P. Üçvş ...’ye "sizden aşağıda kimse var mı?" diye sorduğu, P. Üçvş ...'nin herkesin mevziide olduğunu söyleyerek aşağıda kimsenin olmadığını, kayalık hattının aşağısına doğru ateş edilebileceğini söylediği, bunun üzerine sanık P. Ütgm ...'nin diğer sanık P. Uzm. Çvş ...'ya kayalık hattının aşağısına doğru bir el ateş emri verdiği, P. Uzm. Çvş ...'nın ateş etmesi sonrasında iki kayalık arasındaki mevziide bulunan P. Uzm. Onb ...'in ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı beyin zarları harabiyeti ve kanaması sonucu öldüğü olayda; dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarına göre, atış mesafesinin uzak atış mesafesinden yapıldığı, yaranın özelliklerinden dolayı atış yönünü belirlemenin mümkün olmadığının bildirildiği, olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde, olay yerinin kayalık sarp bir alan olup, arazinin bodur ağaç ve çalılıklarla kaplı bulunduğu ve bu yerin bölücü terör örgütü mensuplarının geçiş güzergahı olan kritik bir arazi olduğu, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Hakkari Yüksekova 1'inci Dağ ve Komando Tabur Komutanlığına ait 19.03.2010 tarih ve 543-10 sayılı yazısına göre, olaydan yaklaşık 10 gün önce aynı bölgede görevlendirilen Birliğe PKK-Kong/Gel terör örgütü üyelerinin sızma ve taciz girişimleri olduğunun bildirildiği, olay öncesinde değişik saatlerde iki kez görüntü alındığı, karanlık ay ışığının olmadığı bir gece olması, olay yeri inceleme raporundaki tespitler, sanığın P. Uzm. Onb ...'in bulunduğu yeri bilmediği ve ateş etmek için komutanından izin aldığı hususları nazara alındığında; sanık ...'nın 2'nci kol mevzinin alt bölümünde gördüğü hareket üzerine, o bölgede dost unsur olmadığını teyit eden komutanı P. Ütğm. ...'nin emriyle ateş etmesi sonucu 2'nci kolda bulunan P. Uzm. Onb. ..

. Uzm. Onb ...'in bulunduğu yeri bilmediği ve ateş etmek için komutanından izin aldığı hususları nazara alındığında; sanık ...'nın 2'nci kol mevzinin alt bölümünde gördüğü hareket üzerine, o bölgede dost unsur olmadığını teyit eden komutanı P. Ütğm. ...'nin emriyle ateş etmesi sonucu 2'nci kolda bulunan P. Uzm. Onb. ...'in ölümüne neden olduğu suçu, kanunun emrini ifa ederken işlediği ve TCK'nın 24/1 ve 30/3 maddelerinde öngörülen hukuka uygunluk koşullarının olayda oluştuğu kanaati ile mahkemece sanığın beraatine karar verildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Mülga Askeri Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen olayda hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak hukuka uygunluk nedenlerinden bahisle sanığın beraatine dair karar verilmesinin oluşa uygun düşmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17395, Karar No: 2014/13667, Tarih: 27.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17395 E.  ,  2014/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2013/562-2013/644

S.. U..'nun mirasçılık belgesi istemiyle açılan davasının kabulüne dair Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.05.2013 gün ve 562/644 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekiledeninin babası olan mirasbırakan R.. U..’nun 13.07.1997 tarihinde evli olarak öldüğünü, eşi M.. l..'nun Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/57 esas. 2013/206 karar 10.05.2013 tarihli kararı ile gaipliğine karar verildiğini ve gaiplik kararının nüfus kaydına işlenerek kaydının kapatıldığını açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; mirasbırakan R.. U..' nun miras meselesi 16 pay kabul edilerek; 4 payın murisin M..' den olma kızı S.. U..' ya, 6'şar payın murisin M..'dan olma çocukları T.. G.. ve S.. G..'e aidiyetine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından T.. G.. ve S.. G.. ile mirasbırakan arasında biyolojik ya da hukuki bağ bulunmadığı halde mirastan pay aldıkları gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, hasımsız olarak açılan mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Evlilik dışında doğan çocuklar annesinin bekarlık hanesine annesinin bekarlık soyadıyla annenin bildireceği baba adıyla yazılmaktadır. Bu çocuklar babaları tarafından tanındıkları veya babalık hükmü kararı alınması halinde, baba hanesine baba soyadıyla taşınmakta anne haneleri ile soybağı kurulmaktadır.

Dava, hasımsız olarak açılan mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Evlilik dışında doğan çocuklar annesinin bekarlık hanesine annesinin bekarlık soyadıyla annenin bildireceği baba adıyla yazılmaktadır. Bu çocuklar babaları tarafından tanındıkları veya babalık hükmü kararı alınması halinde, baba hanesine baba soyadıyla taşınmakta anne haneleri ile soybağı kurulmaktadır.

Dosya arasına alınan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinde; Mahkemece mirasbırakanın çocukları olarak pay verilen T.. G.. ve S.. G..'in-evlilik dışı doğmuş olmaları nedeniyle anneleri hanesinde nüfusa kayıtlı oldukları, mirasbırakan ile T.. G.. ve S.. G.. arasında tanıma veya babalık davası sonucunda soybağı ilişkisinin kurulmadığı anlaşılmaktadır. T.. G.. ve S.. G.. ile mirasbırakan arasında soybağı ilişkisi kurulmadıkça veya mirasbırakanın T.. G.. ve S.. G..’in babaları olduğu mahkeme hiikmü ile tespit edilmedikçe nüfus kayıtlarında T.. G.. ve S.. G..’in babaları olarak görülen R.. ile mirasbırakan R..'ın aynı kişi olduğunun kabulüne ve bunun sonucu olarak T.. G.. ve S.. G..’in mirasbırakanın Mirasçıları olduklarının kabulüne yasal imkan bulunmamaktadır. Mirasbırakanın T.. G.. ve S.. G..'in babası olup olmadığı, dolayısıyla T.. G.. ve S.. G.. ile mirasbırakan arasında soybağı ilişkisi bulunup bulunmadığı ancak aile mahkemesinde açılacak babalık davası sırasında tartışılıp değerlendirilebilir. Aile mahkemesinde açılacak davada tartışılıp değerlendirilebilecek bu olgunun mevcut kayıtlara göre mirasçılık belgesi vermekle yükümlü olan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce incelenmesi mümkün değildir. Mirasbırakanın T.. G.. ve S.. G..'in babaları olduğu kesin hükümle belirlenip T.. G.. ve S.. G.. ile mirasbırakan arasında soybağı kurulduktan sonra ancak mirasçı olarak gösterilebilecekleri kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle T.. G.. ve S.. G.. ancak annelerinden dolayı pay alabilecektir. Dolayısıyla mirasbırakanın miras meselesi 16 pay kabul edildiğinde eşi M 4 pay, Kızı S.. U..'ya 12 pay verilecek, M.. hakkındaki gaiplik kararı 10.05.2013 tarihinde kesinleştiğinden M..'ya kalan 4 paydan 2 payının oğlu T.. G..'e ve 2 payının ise diğer oğlu S.. G..'e aidiyetine karar verilecektir

Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9155, Karar No: 2015/17440, Tarih: 25.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9155 E.  ,  2015/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/290250

MAHKEMESİ : Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2014/109 (E) ve 2014/234 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre olay günü akşam saatlerinde öğretmen evinde bulunan lokalde sanık ile katılan M.. A.. arasında oyuna müdahale etme yüzünden çıkan tartışma sırasında sanığın katılanı darp ettiği alınan adli raporda katılanın burnunda birinci derecede kırık olacak basit tıbbı müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığının belirtildiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11526, Karar No: 2013/15415, Tarih: 06.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11526 E.  ,  2013/15415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafinin temyiz talebinin Adli tatil içinde yapılması nedeniyle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mağdur hakkında düzenlenen raporda;

Solda periferik fasial paralizi (7 sinir felci) göz kapama tam yapılamadığı, zaman zaman sol ağız köşesinde çekilme görüldüğü, Emg de sol fasial sinirin parsiyel aksonal dejenerasyonu olduğu, ancak organ kaybı niteliğinde olmayıp yüzde estetik kusur olarak kabul edilmesi gerektiği bildirildiği ancak bu bulguların organ işlev yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunun değerlendirilmediği anlaşılmakta ve sanığın savunmasının da aşamalarda değiştiği, kollukta beyanları bulunmayıp bilahare dinlenilen tanıkların ifadelerine de dosya kapsamı nazara alınarak itibar edilemeyeceği, bu nedenle mağdur ve olay yerinde oldukları anlaşılan ... ile ...'ın beyanlarına itibar edilmesi ve olayın sanığın idaresindeki beton mikser ile seyrederken yol kenarında aynı yöne seyreden motosiklete arkadan çarpması şeklinde gerçekleştiğinin kabülü ile alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini gerekmekte isede bu hususlar temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin kusurunun bulunmadığına, cezanın alt sınırdan tayin edilip ertelenmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.