muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9951, Karar No: 2012/10410, Tarih: 17.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/9951 E.  ,  2012/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; ... 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2011 gün ve 2011/407 E. 2011/216 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12515, Karar No: 2019/17417, Tarih: 07.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12515 E.  ,  2019/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde 08.01.2008-21.04.2014 tarihleri arasında Mersin geleneksel kanal satış yöneticisi olarak çalıştığını iş akdinin 2013 yılında burn teşvik döneminde gerçekleşen ve satışı yapılan 1307 koliden 957'sinin iade edildiği gerekçesiyle haksız olarak fesih edildiğini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının imzalayıp tebliğ aldığı iş etiği kurallarına aykırı davranışları olduğunu, 2013 yılında gerçekleştirilen burn teşvik döneminde davacı tarafından 1307 koli satılıp ve dönem sonunda elden hareketler raporunda 957 koli iade alınan ürünler olduğunu, savunmasında olayları ikrar ettiğini, davacının müşterilerin talebi dışında satışlar yapıp kısa bir süre sonra iade işlemleri yaptığını, bu şekilde şirketi zarara soktuğunu, yapılan satışlar nedeniyle davacının teşvik ödülünü aldığı ve bu şekilde haksız kazanç sağladığını, teşvik hakkından yararlanmak isteyen ve bunun için çalışan diğer çalışanların ödül hakkını engellediğini, doğruluk ve bağlılığa aykırı davrandığı ve bu nedenle iş akdinin feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğu sonucuna varılarak davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davalı, 2013 tarihinde Burn teşvik döneminde davacı tarafından satışı yapılan 1307 koli içeceğin dönem sonunda 957'sinin iade edildiğini, dönem sonunda satışlar doğrultusunda verileceği ilan edilen Amerika seyahati ödülünün davacıya verildiğini, ancak satılan ürünlerin %73 kadarının iade edildiğini belirterek davacının sitematik olarak müşterilerin talebi dışında satışlar yaptığı ve dönem sonunda iade aldığını, bu şekilde işyerini maddi ve manevi zarara uğrattığını, ayrıca davacının hak etmediği bir ödülüde alarak, diğer çalışanların ödül hakkını engellediğini savunmuştur.

Davacı tarafından dosyada mevcut olan ve davalı işverene verilen savunmada ; F.C.V noktasına 50 koli ürün verildiğini, daha sonra cari hesap sıkıntısından dolayı bayi ile görüşülerek sağlam iade alındığını,

Davacı tarafından dosyada mevcut olan ve davalı işverene verilen savunmada ; F.C.V noktasına 50 koli ürün verildiğini, daha sonra cari hesap sıkıntısından dolayı bayi ile görüşülerek sağlam iade alındığını,

H.F.C.P’nin sözleşmeli nokta olduğunu, 45 gün vade konuşularak 100 koli satış yapıldığını, 15 gün sonra noktanın işlerinin kötü gitmesinden dolayı ürünlerinin iadesinin talep edildiğini, noktanın Temmuz-Ağustos-Eylül aylarında ürün almadığını,

T. Kantin İşletmelerinin, Akdeniz Oyunları çerçevesinde ihaleyi kazanan yüklenici firma olduğunu, şirkete Alan Satış Müdürü onayı ile yatırım amaçlı verilen 170 koli ürünün, 95 kolisinin elden iade alındığını,

M.B.B.’nin aynı zamanda ... Bayi bünyesinde olduğunu ve bu nokta ile sözleşmeli olarak münhasıran çalışıldığını, teşvik döneminde 500 koli ürünün önceden faturalandığını ve ürünlerin bayiden noktaya parça parça gönderildiğini, ilerleyen süreçte stok karışıklığı ve depo hareketlerinin kontrol zorluğu nedeniyle elden iade yapıldığını

E. K. Bar noktasına 30 gün vadeli ürün satıldığını, özel sebeplerden dolayı işletmenin el değiştirmesi nedeniyle elden iade alındığını, yaptığı savunmada beyan etmiştir.

Dosyada dinlenen davacı tanığı K.B.A 'nın alınan ifadesinde; iade alınan H.Y.F. adlı cafenin işletmecisi olduğu firma ile sorunlar yaşadığı için siparişini iptal ettiğini beyan ettiği , ancak aynı nokta için davacı savunmasının işlerin kötü gitmesinden dolayı iptalin gerçekleştiğini belirttiği, davalı tanığının beyanında ise 500 koli ürün siparişi veren M.B.B.'nin dönem sonunda neredeyse tüm siparişi iade ettiği , bayinin aylık ortalama 9 koli sipariş verirken son olarak 500 koli sipariş verip iade ettiğini beyan etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının teşvik ödülününde verildiği satış dönemi içerisinde 1307 koli ürün satıp 957'sini iade aldığı, yapılan satış ve iadelerin, işverenin satışların yüksek olması halinde ödül vereceğini de ilan ettiği tarihe tekabül ettiği ve davacının yaptığı satışlar nedeni ile ödülde kazandığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının teşvik ödülününde verildiği satış dönemi içerisinde 1307 koli ürün satıp 957'sini iade aldığı, yapılan satış ve iadelerin, işverenin satışların yüksek olması halinde ödül vereceğini de ilan ettiği tarihe tekabül ettiği ve davacının yaptığı satışlar nedeni ile ödülde kazandığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı ve dinlenen tanık ifadeleri değerlendirildiğinde, yapılan satışların aslında ödül kazanmak amacı ile yapıldığı ve ödül kazanıldıktan sonra iadelerin gerçekleştiği, davacının davranışının doğruluk ve bağlılığa uymadığı, davalı feshinin haklı olduğunun anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11125, Karar No: 2019/4666, Tarih: 06.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11125 E.  ,  2019/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın aşamalardaki ısrarlı ve tutarlı beyanları, olayın meydana geliş şekli, sanığın ısrarla katılanı aracıyla takip etmesi, katılanın sanıktan kurtulabilmek için aracının farlarını söndürerek ara sokaklara kaçmasına rağmen sanığın onu aracıyla yakalaması ve durdurması, katılanın yaralanmasına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında yüklenen suçu işlediği sabit olan sanığın cezalandırılması yerine, yetersiz ve yerinde olmayan yazılı gerekçelerle beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17716, Karar No: 2013/22172, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17716 E.  ,  2013/22172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle malül olduğunun tespitiyle maluliyet aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, kurum işleminin iptali ile davacının malul olduğunun ve 01/04/2005 tarihi itibariyle kurumdan maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı ... ’nin maluliyet aylığı talebinin reddine ilişkin davalı kurum işleminin iptali ile davacı ... ...’nin 01/04/2005 tarihi itibariyle maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

K A R A R

Dava, kurum işleminin iptali ile davacının malul olduğunun ve 01/04/2005 tarihi itibariyle kurumdan maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı ... ’nin maluliyet aylığı talebinin reddine ilişkin davalı kurum işleminin iptali ile davacı ... ...’nin 01/04/2005 tarihi itibariyle maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 12/03/1990-2003/3. dönem arasında toplam 1550 gün 506 sayılı yası kapsamında sigortalılığının bulunduğu, 05/11/1984-05/05/1986 tarihleri arasındaki 18 aylık askerlik süresini borçlanarak bedelini Kuruma ödediği, 31/12/2004 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, talebinin Kurum tarafından işyerine maluliyetini gerektiren arıza ile girdiği belirtilerek reddedildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 05/06/2007 tarihli raporunda dosya ve hastane raporlarında hastanın işe girdiği tarihte çalışabilir durumda olduğunu gösterir bir belgeye rastlanmadığı, bu durumda mevcut belgelere göre sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiği anlaşıldığından maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağının bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 28/12/2009 tarihli raporunda davacının hastalığına dair ilk tıbbı belgenin 28/11/1996 tarihli olduğunun, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan raporda davacının 1990 yılında hastalık bulgularının başladığının not düşüldüğünün ve E cetveline göre % 100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin bildirildiği ve 24/08/2011 tarihli raporunda ise Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporunda belirtilen hususların dosyadaki bilgi ve belgeler ile doğrulanmadığının, ... Devlet Hastanesinden alınan yazıda davacı ile ilgili arşivde kayıt bulunmadığının bildirildiğinin, bunun evrakın imhasından mı yoksa tedavi görmemesinden mi kaynaklandığının bilinmediğinin, dosyada 1990 yılına ait başka bir tıbbi kayıt bulunmadığının, bu tarihte hasta olup olmadığının ve hastalığının ne düzeyde olduğunun bilinemeyeceğinin, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine 28/11/1996 tarihindeki yatışının hastalığının ilerlemiş düzeyde olduğu tarih olacağının, hastalığının 1996 yılında ilerlemiş ve yaşının 32 olması karşısında bu hastalık için ileri bir yaş olduğunun, kesin sonuç verilebilmesi için işe giriş tarihindeki tıbbi evraklarının temin edilmesi gerektiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.”

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; mahkemece Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 05/06/2007 tarihli raporda dosya ve hastane raporlarında hastanın işe girdiği tarihte çalışabilir durumda olduğunu gösterir bir belgeye rastlanmadığı, bu durumda mevcut belgelere göre sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiği anlaşıldığından maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiş, bu rapora yapılan itiraz sonrasında Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin 28/12/2009 tarihli raporunda davacının hastalığına dair ilk tıbbı belgenin 28/11/1996 tarihli olduğu, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan raporda davacının 1990 yılında hastalık bulgularının başladığının not düşüldüğü ve E cetveline göre % 100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve 24/08/2011 tarihli raporunda ise Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporunda belirtilen hususların dosyadaki bilgi ve belgeler ile doğrulanmadığı, ... Devlet Hastanesinden alınan yazıda davacı ile ilgili arşivde kayıt bulunmadığının bildirildiği, bunun evrakın imhasından mı yoksa tedavi görmemesinden mi kaynaklandığının bilinmediği, dosyada 1990 yılına ait başka bir tıbbi kayıt bulunmadığı, bu tarihte hasta olup olmadığının ve hastalığının ne düzeyde olduğunun bilinemeyeceği, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine 28/11/1996 tarihindeki yatışının hastalığının ilerlemiş düzeyde olduğu tarih olacağı, hastalığının 1996 yılında ilerlemiş ve yaşının 32 olması karşısında bu hastalık için ileri bir yaş olduğu, kesin sonuç verilebilmesi için işe giriş tarihindeki tıbbi evraklarının temin edilmesi gerektiği bildirilmiştir. Bu durumda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerekmektedir.

Bu nedenle, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin Raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5604, Karar No: 2006/7504, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5604 E.  ,  2006/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında davalı taraf vekili 06/01/2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili, 06/01/2006 günlü dilekçesinde tarafların müşterek çocukları hakkında velayete yönelik tedbir kararı verilmesi ihsası rey mahiyetinde olup, bu konudaki ara kararın hatalı olduğu gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ....’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 500.00.- YTL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ancak, reddi hakim talebinin yapıldığı tarih itibariyle H.Y.U.Y.'nın 36/4. maddesi gereğince hükmedilecek para cezasının 136.00.- YTL. olacağı hususu dikkate alınmadan red talebinde bulunan aleyhine 500.00.- YTL. para cezasına hükmedilmiş olması isabetsiz ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bölümündeki "500.00.- YTL." çıkartılarak, bunun yerine "136.00.-YTL" yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi hükmüne göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5375, Karar No: 2015/2033, Tarih: 06.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5375 E.  ,  2015/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

1) Sanık hakkında silahla tehdit, sanık hakkında hakaret, mağdur kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduklarından inceleme dışı bırakılmıştır.

2-a) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 272. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, müdafiilerinin temyiz istemleri ile;

b) Katılan-sanık kardeşi öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin;CMUK.nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2) Sanık Önder'in mağdur öldürmeye teşebbüs suçu yönünden, olay günü sınır tartışmasından kaynaklanan kavga sırasında, sanığın babası hakaret etmesi, maktül tahta kazık ile basit şekilde vurması ve taş atarak kovalamaktan ibaret haksız söz ve eylemleri nedeniyle, asgari düzeyde tahrik indirimi yapılması yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık maktul kasten öldürme, mağdur öldürmeye teşebbüs, mağdur yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık mağdur yönelik suçu dışındaki suçların niteliği tayin, takdire, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık hakkında mağdur olası kastla yaralama suçunda elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin ağır olduğuna; katılan-sanık müdafiinin sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanık mağdur yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle,