muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11511, Karar No: 2015/13036, Tarih: 18.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11511 E.  ,  2015/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı-Mal Rejiminin Tasfiyesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 23.02.2015 gün ve 18427-2488 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde boşanma ve ferileri yanında mal rejiminden kaynaklanan 10.000.TL maddi tazminatında davalı-davacı erkekten tahsiline karar verilmesini istemiş, tahkikat aşamasında bir kısım delillerin toplanmasından sonra bu taleplerini "atiye bıraktıklarını" bildirmiştir. Davacı-karşı davalı erkek tahkikat aşamasında davanın atiye bırakılmasına açık rıza göstermemiştir. Mahkemece bu talepler atiye bırakıldığı gerekçesiyle "bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir (HMK.md.l23). Davalı-karşı davacının, davayı atiye bıraktıklarına ilişkin beyanı davanın "geri alınması" mahiyetindedir. Kanuna göre de, davacının davayı geri alabilmesi, davalının açık rızasına bağlıdır. Üstü örtülü rıza, davanın geri alınması için yeterli değildir. Davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacının bu beyanına karşı bir beyanda bulunmamış, mahkemece de açık rızasının bulunup bulunmadığı sorulmamıştır. Davacı-karşı davalı, davanın geri alınmasına ilişkin açık bir rıza gösterdiğine dair bir beyanda bulunmadığına göre, davanın geri alınmasına rıza göstermemiş kabul edilmelidir.

Kanunun açık rıza aradığı durumlarda, hakimin de açık rıza göstermesi gereken tarafa bu konuda rızasının bulunup bulunmadığını sorma gibi bir zorunluluğu yoktur. O halde mahkemece bu taleple ilgili davanın esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus ilk incelemede gözden kaçırılmış, hüküm bu yönden onandığına göre davacı-karşı davalı erkeğin mal rejiminin tasfiyesine ilişkin kurulan hükme yönelik karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 23.02.2015 tarihli 2014/18427 esas ve 2015/2488 karar sayılı kısmen onama kısmen bozma ilamının yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple mal rejiminin tasfiyesi davası yönünden verilen onama ilamının kaldırılmasına, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davanın yukarıda gösterilen sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/1-4. maddesi gereğince davacı-karşı davalı erkeğin karar düzeltme talebinin yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, Dairemizin 23.02.2015 tarihli 2014/18427 esas ve 2015/2488 karar sayılı kısmen onama kısmen bozma ilamının yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple mal rejiminin tasfiyesi davası yönünden verilen onama ilamının KALDIRILMASINA, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davanın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.18.06.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3966, Karar No: 2015/25735, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3966 E.  ,  2015/25735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/223847

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2013/97 (E) ve 2013/191 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm sanıklar yönünden, katılanın burnuna şişe ile vurup, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda uygulama maddesinin TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d -son maddesi olarak yazılması gerekirken TCK'nin 87/1-d maddesi yerine TCK'nin 87/1-c maddesinin yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

1) Sanık Ü.. G.. hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede:

TCK’nin 86/1,3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğu uygulanmamış ise de, hak yoksunluğunun kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanıklar H.. G.. ve S.. G.. hakkındaki hükümler yönünden yapılan incelemede:

Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere, sanıklar Ü.. G.., H.. G.. ve S.. G..'in birlikte suç işleme iradesiyle hareket etmelerine rağmen, sanıklar H.. G.. ve S.. G..'in, sanık Ü.. G..'in suçuna yardım ettiklerinin kabul edilerek sanıklar hakkında TCK'nin 39/1-c maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle, ayrıca TCK’nin 86/1,3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca sanıkların cezalarının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanıklara eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nin 86/1-87/1-c, 39; 1412 sayılı yasanın 326/son maddeleri uyarınca tayin edilen 7 ay 15'er gün hapis cezalarının TCK'nin 50. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesinde neticeten 4500,00'er TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 5500,00'er TL adli para cezasına çevrilerek sanıklara fazla ceza tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK'nin 50. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta “5.500 'ER TL” ibaresinin “4500,00'er TL” olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9663, Karar No: 2014/13801, Tarih: 20.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9663 E.  ,  2014/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :1-...Ver Rehabilitasyon Özel Eğitim ve Öğretim Özel Sağlık Hizmetleri Yayıncılık Tic. Ltd. Şti.

2-...

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ :... Asliye 3. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili asıl ve birleşen davada, davalı borçlu Şirket aleyhine ... takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, yetkilisi ...’in yeğeni olan davalı ...’e borçlanmasına ilişkin takibin iptalini talep etmiştir.

Davalı ... ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takibin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...’in borçlu ...’in yeğeni olmasına İİK'nın 278/III-1 maddesinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine buna ilaveten davalı ...’in, teyzesi olan borçlu ...in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (İİK. 280/I-II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 448,87 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... tan alınmasına 20/10/2014 tarihinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13986, Karar No: 2013/16302, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13986 E.  ,  2013/16302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının, anataşınmazın merdivenlerine uydu anten taktığını ve merdivenlerin korkuluklarının kullanılmasını engellediğini, balkon duvarlarına delikler açarak müdahale ettiğini, blok giriş kısmında bulunan duvarın renginin yarısını değişik şekilde boyadığını, bahçe ve balkonlarda çamaşır ipi gererek çamaşır astığını belirterek davalının rahatsız edici davranışlarının önlenmesini istemiş, mahkemece davalının site bahçesine ve kendi dairesinin balkonuna ip gererek çamaşır asmasına ilişkin kat malikleri kurulunca alınmış tüm kat maliklerini bağlayıcı bir kararın bulunmadığı, 05/10/2012 tarihli toplantıda tüm antenlerin çatıda olmasının kararlaştırıldığı, yine davalının oturduğu blok giriş kısmını boyamasının zorunluluktan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler. Yine aynı yasanın 19. maddesi gereğince maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı izni olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Mahkemece yasanın sözü edilen hükümleri dikkate alınarak mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp bilirkişi tarafından onaylı mimari proje de yerinde uygulanarak, davacının iddiaları doğrultusunda inceleme yapılıp projeye aykırı olan ve müdahale edilen yerlerle tesisler krokiye bağlanıp bir bir saptandıktan sonra, yine davacının dilekçesinde ileri sürdüğü rahatsızlık verici durumların nelerden ibaret olduğu belirlenip, zarar verici bu durumların giderilmesi için hangi önlemlerin alınması gerektiği de tespit edilip, bu konulardaki tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8961, Karar No: 2007/9388, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8961 E.  ,  2007/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit istemine ilişkin davada Denizli 1. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 30.07.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11134, Karar No: 2012/12374, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11134 E.  ,  2012/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8994, Karar No: 2013/6591, Tarih: 09.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8994 E.  ,  2013/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 28/10/2003 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tahsili istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 13/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/04/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asiller ... ve ... ile karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat ....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davacı ..., ... Eğitim Hizmetleri Merkezinde görev yapan müdür, müdür yardımcısı ve saymanı dava ederek, kuruma ait olmayan araçların tamir ve bakımına ilişkin faturalar ile kurumda hiç benzinli araç olmadığı halde kurum araçları için alınan benzin faturalarının ödendiğini yine kuruma ait araçlara ilişkin yol ve yakıt belgelerinin düzensiz tutularak önceki yıllara göre izah edilemeyecek biçimde fazla gösterildiğini belirterek davalıların sebep olduğu kurum zararının tahsilini istemiştir.

Davalılar davaya verdikleri cevap ile yapılan giderlerin tamamının belgeli olduğunu, kurumun yeterli aracı olmaması nedeniyle hizmetin aksadığını bu nedenle diğer kurumlara ait araçlarla taşıma yapıldığını ve bu araçlara yakıt alındığını tüm bu işlemlerin hizmetin gereği gibi işleyebilmesi için yapılmak zorunda olduğunu belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, aldırılan bilirkişi ve ek bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalılardan ...'in ... Eğitim Hizmetleri Merkezi biriminde müdür, ...'nin müdür yardımcısı ve diğer davalı ...'nun ise sayman olduğu anlaşılmaktadır. ... bünyesinde kurulan bu birimin temel görevinin, sorumluluk sahası içerisindeki eğitim birimlerine eğitim hizmetine ilişkin eşya ve benzeri hizmetleri götürmek olduğu ancak bu görevi yerine getirirken kuruma ait araçların yetersiz kalması nedeniyle başkaca kurum araçlarından istifade edildiği ve bu araçların yakıt ve bakım giderlerinin ise davacı kurum hesabından ödendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklaması yapılan eylemler nedeniyle davalılar hakkında "kurumu zarara uğrattığı iddiasıyla görevi kötüye kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, yapılan ceza yargılamasında; davalıların haksız kazanç elde etmediği başkaca kuruma ait araçlara ilişkin yapılan giderlerin kurum zararı olarak nitelendirilemeyeceği ve ortada kurum zararının bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, temyiz incelemesi aşamasında zamanaşımı dolması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

....Mevzuatına göre, davaya konu edilen ödemelerin döner sermaye gelirlerinden karşılanabilmesi için İşletmeler Daire Başkanlığı'nın izni gerekli olup buna yönelik izin alınmamış ise de söz konusu ödemelerin Valilik onayı alınarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan kuruma ait araçların sayıca yetersiz olması nedeniyle başkaca kurumlara ait araçların sırf bu nedenle hizmetin yürütülebilmesi için kullanıldığı ve araçlara ait yakıt gideri ile araçların bakım ve onarım giderinin davacı kurum hesabından bu amaçla karşılandığı açıktır. Kurumun üstlendiği görevi gereği gibi ve aksatmadan yerine getirebilmesi için yeterli araç ve gerecinin olması durumunda zaten bu giderler yapılacağından ortada kurum zararından söz etmek mümkün değildir. Şu halde istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davalıların sorumluluğuna karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2669, Karar No: 2024/932, Tarih: 04.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2669 E.  ,  2024/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/517 E., 2023/457 K.

vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/682 E., 2019/643 K.

Taraflar arasındaki geç teslimden kaynaklı tazminat ile eksik ve ayıplı ifadan kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 149.466,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Ankara İli, Çankaya İlçesi, Mühye Köyü, 902 parselde müvekkilinin 5351 m² hissesinin bulunduğunu, taşınmaz üzerinde yapılan Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi kapsamında hisseli tapusu olan müvekkili ile davalı idare arasında akdedilen 15.03.2006 tarihli arsa sözleşmesinin tanzim edildiğini, aradan 10 yıldan fazla süre geçmesine rağmen davalı yanın edimini yerine getirmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla; müvekkilinden istenilen daire teslimi için şart koşulan ve tahsil edilen KDV tutarı olarak 1.000,00 TL, davalı yanın geç teslim nedeniyle kira bedeli tazminatı olarak 1.000,00 TL ve teslimi yapılan dairelerde eksik ve ayıplar karşılığı 1.000,00 TL olmak üzere şimdilik 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi işletilmek üzere davalıdan tahsilini talep etmiş; davacı vekili 21.11.2019 havale tarihli ıslah dilekçesiyle fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak geç teslimden kaynaklanan tazminat için 149.466,00 TL, KDV alacağı için 1.000,00 TL, bina ve dairedeki eksik ve ayıplı işlerden kaynaklı 1.000,00 TL olmak üzere toplam 151.466,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının KDV’ye ilişkin taleplerin Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığına iletilmesinin gerektiğini, Yeni Güneypark Kentsel Dönüşüm Proje alanında işin yapımı sırasında proje alanının topoğrafık ve zemin şartlarına bağlı olarak öngörülmeyen zemin problemleri ile karşılaşılmış olduğunu, bu kapsamda proje alanında proje sürecini etkileyecek ölçüde zemin iyileştirme çalışmaları yapılmak zorunda kalınıldığını, bununla ilgili olarak proje alanında açık otopark olarak planlanan alanlarda açık otopark yerine 1237 araç kapasitede kapalı otopark inşa edildiğini, proje alanı içerisinde 407 km' yi bulan betonarme fore kazık imalatları gerçekleştirildiğini, hak sahiplerine verilecek konutların 2017 tarihi itibariyle tamamlandığını ve teslimatlarına başlandığını, mücbir sebeplerden kaynaklı gecikme için toplam 741 takvim günü süre uzatımı verildiğini, imar planında yapılaşmaya uygun alanlar üzerinde makul süre içerisinde tamamlandığını, imalatların eksiksiz olarak hak sahiplerine konutların teslim edildildiğini, 29.04.2016 tarihinde Noter huzurunda yapılan kura çekilişinde davacı adına isabet eden konutların 28.09.2017 tarihinde teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; geç teslimden kaynaklı kira kaybı konusunda alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik ve kusurlu imalat nedeni ile açılan alacak talepli davanın da yapılan keşif ve keşif sonrası alınan rapor ve içerikleri ve keşifteki gözleme göre dava tarihi itibari ile fiili olarak eksik ve kusurlu imalat tespit edilemediği, konut teslim formunda belirtilen eksik ve kusurlu imalatların giderildiği, davacının ödediği KDV bedelinin tahsili ile ilgili olarak da KDV'nin vergi niteliği ve bu verginin davalı tarafından Vergi Dairesine yatırılıyor olması nedeni ile ancak idare aleyhine Vergi Mahkemesinde açılacak dava ile talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, geç teslimden kaynaklı 149.466,00 TL tazminatın 1.000,00 TL'sine dava tarihinden bakiyesi olan 148.466,00 TL'sine de ıslah tarihi olan 21.11.2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, eksik ve ayıplı iş tespit edilemediğinden bu taleple ilgili davanın da reddine, KDV ile ilgili talepli davanın da husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kira bedelinin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, kullanılan malzeme kalitesinin düşük olması nedeniyle eksik ve ayıplı işlerin söz konusu olduğunu ileri sürülerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç