muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/624, Karar No: 2019/2546, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/624 E.  ,  2019/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10523, Karar No: 2021/854, Tarih: 03.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10523 E.  ,  2021/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve katılma yoluyla davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; ... ili, ... İlçesi, 135 ada 104 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı ... Müdürlüğünün gölet yapımı işleri için arazisinin toprağını kullanmak amacıyla 2013 yılının 5. ayında işgal ettiğini ve bu araziyi ektirmediklerini, toprak alacaklarını söyleyerek arazisine çit çektiklerini kendisinin patates ektiğini ve arazisini bu nedenle bir yıl kullanamadığını belirterek, bir yıllık hasılat ücretinin tarafına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili; dava konusu taşınmazın, İdare tarafından yapımı planlanan ... göleti nedeniyle 28.01.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Bakanlar Kurulu kararı gereğince acele kamulaştırılmasına karar verilen yerlerden olduğunu, bu nedenle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bu taşınmazın kamulaştırma değerinin tespiti ile DSİ Genel Müdürlüğü adına el koyma kararı verilmesi talepli dava açtıklarını, bu davada yapılan keşifte dava konusu yer ile ilgili herhangi bir çit çekilmesi gibi müdahalenin söz konusu olmadığının tespit edildiğini, kaldı ki böyle bir çit çekilme durumu olsa bile bunun İdare tarafından yapıldığının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiğini, ayrıca İdare tarafından davacı tarafa taşınmazını kullanmaması gerektiği ya da başka bir şekilde taşınmazındaki tasarrufunu engelleyecek mahiyette resmi olarak yapılmış herhangi bildirim bulunmadığını, yine davacı tarafın ileri sürdüğü mahrum kaldığı kârlar ile İdare arasında uygun illiyet bağı kurulamadığını, davacının iddiasını ispata ilişkin delil sunamadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların sunmuş olduğu evraklardan davalının, davacının iddia ettiği konuda herhangi bir resmi yazı göndermediğinin anlaşıldığı, ... ... ... Göleti ve Sulaması Projesi kapsamında, dava konusu ... ili, ... ilçesi ... köyü 135 ada 104 parsel sayılı 11.017,63 m2 olan taşınmazın tamamı hakkında Bakanlar Kurulunca acele kamulaştırma kararının 06.12.2013 tarihinde alındığı, Mahkemece yapılan 18.12.2014 tarihli keşifte, mahalli bilirkişilerin beyanlarından dava konusu taşınmazın etrafına şerit çekildiği ayrıca kazık çakıldığı, bu işlemin de 2013 yılında yapıldığının belirlendiği ve davacının iddialarının doğrulandığı belirtilerek, davanın kısmen kabulüyle 2.496 TL ecrimisilin davalı DSİ’den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak Bakanlar Kurulunca acele kamulaştırma kararı alındığı, mahkemece davanın açılmasından (08.01.2014) hemen sonra kolluğa araştırma yaptırılarak dava konusu taşınmazın gölet yapılmak suretiyle çit çekilip kullanıma kapatılıp kapatılmadığı, davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususunun tespitinin istendiği, kolluğun düzenlemiş olduğu 28.01.2014 tarihli tutanakta ise; dava konusu taşınmazın etrafında tarlaya ulaşımı engelleyici, kısıtlayıcı tel örgü veya çitin olmadığı, tarlanın buğday ekili olduğu, buğdayların gözle görünür bir şekilde filizlenmiş olduğu, yani tarlanın kullanıldığının tespit edilmiş olduğu, yine Mahkemece yapılan 18.12.2014 tarihli keşifte dinlenen 3 mahalli bilirkişinin; dava konusu taşınmaza, kamulaştırmadan önce 2013 yılının bahar aylarında DSİ tarafından kazık çakılarak şerit çekildiğini ve taşınmazı ektirmediklerini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin 190.maddesi uyarınca; ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Bu doğrultuda; somut olayda, ecrimisil talep edilen döneme ilişkin olarak davalı İdarenin haksız olarak taşınmazı işgal ettiği yani dava konusu taşınmaza çit örgü çektiği, ekilmesinin engellendiği yönündeki vakıaları ispat külfetinin davacıda olduğu açıktır. Mahalli bilirkişilerin uyuşmazlığa ilişkin beyanları alınabilirse de, iddianın mahalli bilirkişi beyanı esas alınarak ispat edildiği kabul edilemez. Davacı vermiş olduğu dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamıştır. Davalı da dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahalesi olduğunu kabul etmediğinden davacının iddiasını ispat edemediği göz önüne alınmaksızın, davanın reddedilmesi gerekirken, Mahkemece sadece mahalli bilirkişi beyanlarına dayanılarak kabul kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2.Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin (1) numaralı bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13820, Karar No: 2021/8182, Tarih: 23.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13820 E.  ,  2021/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresinde araç ile olaydan 3 saat 22 dakika sonra hastanede alınan raporda, 0.71 promil alkollü olarak, gündüz vakti, meskun mahal dışında, 6 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan taşlık, kayalık kısımdan takla atarak dere yatağına düşmesi sonucu, araç içinde bulunan amcasının oğlunun ölümüne tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, katılan vekilinin ise cezanın az olduğuna ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6212, Karar No: 2021/4427, Tarih: 26.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/6212 E.  ,  2021/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti Ve Nafaka

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bakırköy 12. Aile Hukuk Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2015/411 Esas, 2019/33 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı çocuk adına kayyım ile davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı çocuk adına kayyım ile davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Küçük ... adına atanan kayyım tarafından açılan davada, evlilik birliği dışında doğan çocuğun biyolojik babasının davalı ... olduğu ileri sürülerek babalığın hükmen tespiti ile çocuk için iştirak nafakası istenmiştir.

Mahkemece, çocuğun babasının davalı olduğunun tespiti ile çocuk için aylık 7.000,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar, kayyım ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, Davacı-kayyımın faize yapmış olduğu istinaf talebinin kabulüne, diğer istinaf taleplerinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin ise tamamen kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin nafakaya ilişkin hükümlerinin kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile "Davacının nafaka talebinin kısmen kabulü ile, dava tarihinden geçerli olmak üzere takdir edilen aylık 4.500 TL iştirak nafakasının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak küçüğe harcanmak üzere velayeten davacı anneye verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiş; hüküm, kayyım ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301.madde kapsamında kapsamında çocuk adına atanan kayyım tarafından açılan babalığın hükmen tespiti ile aynı Kanun'un 327 ve devamı maddeleri kapsamında çocuk için iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301.madde kapsamında kapsamında çocuk adına atanan kayyım tarafından açılan babalığın hükmen tespiti ile aynı Kanun'un 327 ve devamı maddeleri kapsamında çocuk için iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi de dahil istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi durumunda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, davanın esasına yönelik herhangi bir hüküm kurulmadan İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının sadece nafaka ve hükmedilen nafakaya kararın kesinleşmesinden itibaren yasal faiz işletilmesine ilişkin olarak düzeltilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması ve yeniden tüm talepler hakkında hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (38.) Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene ayrı ayrı iadesine, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10359, Karar No: 2019/3752, Tarih: 12.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10359 E.  ,  2019/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, göçebe hayatı yaşayan davalılara 5543 sayılı yasa uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 30.05.1995 tarih ve 74 nolu kararına istinaden, 145 parsel sayılı taşınmazın temlik edildiğini, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı müfettişlerince davalıların hak sahipliğine müracaat tarihinden ve hak sahipliği kararı alınmadan önce sigorta kaydının bulunduğu, bu nedenle göçebelik durumu olmadığından yerleşik hayata geçiş amacı taşıyan iskandan faydalanmaması ve hak sahipliklerinin iptal edilmesi gerektiği hususunun tespit edilmesi üzerine, Mahalli İskan Komisyonunun 31.01.2012 tarih ve 2012/34 nolu kararı ile davalıların hak sahipliğinin iptal edildiğini davalıların bu karara karşı ... İdare Mahkemesinde açtıkları davanın redle sonuçlandığını ileri sürerek dava konusu 145 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, 2510 sayılı yasanın 7/3 hükmü gereğince hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, göçebelik hususuna ilişkin tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde hangi şartların kabul edildiğinin açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, dolayısıyla da sigorta kaydının olmasının hak sahipliğini engelleyeceğinin, idarenin işlemlerinin güvenilirliği, somut, belirli, genel ve kamu düzenini sağlayıcı istikrar ilkeleriyle iç içe olduğu göz önüne alındığında kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı kanun ile 5543 sayılı İskan kanununa eklenen Geçici 7. maddenin 3. fıkrasında "Mülga 2510 sayılı Kanunu göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu Kanuna göre devam eder" hükmü uyarınca, davanın reddine ilişkin verilen karar bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15481, Karar No: 2015/10861, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15481 E.  ,  2015/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/424-2014/130

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından her ay tahakkuk ettirilen faturada herhangi bir hizmet karşılığı olmadığı belli olan kayıp kaçak bedeli adı altında kesinti yapıldığını, kayıp/kaçak bedeli adı altında haksız ve yasal dayanaktan yoksun olarak müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 3.783,24 TL (K/K bedeli) bedelin, ödendiği tarihten itibaren değişen yasal faizi ile müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin EPDK'nın belirlediği tarifelere uymak zorunda olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, abonelerden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tahsilinin yönetmelikler ve EPDK kararlarına dayandığı, mevzuatın yürürlükte olduğu sürece kayıp kaçak bedelinin tahsilinin yasal olduğu, ayrıca fatura bedelinin belirlenmesine yönelik tarifelerin EPDK tarafından belirlendiği, davalı şirketin EPDK tarafından belirlenen tarifeleri uygulamakla yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin yasa ve yönetmeliklere aykırı olduğu belirtilerek bu bedelin istirdadı istemine ilişkindir.Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Bu cihetle; dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.