muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1410, Karar No: 2021/2613, Tarih: 01.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1410 E.  ,  2021/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Katılanın yaralanmasına ilişkin ... Devlet Hastanesinin 03.04.2015 tarihli raporunda sağ temporalde fraktür hattı olduğu belirtildiği, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.07.2015 tarihli raporunda ise vücutta kemik kırığı bulunmadığı ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği, yüzde sabit iz açısından ise altı ay sonra değerlendirme yapılacağının bildirilmesine rağmen katılan hakkında yüzde sabit iz olmadığına yönelik Pamukkale Üniversitesinden rapor aldırıldığı, raporların bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması ve çelişkiler bulunması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesine sevk edilerek yaralanmanın hayati tehlikeye, yüzde sabit ize, dosyaya konu olay neticesinde kemik kırığına neden olup olmadığı, ... Devlet Hastanesinde belirtilen kemik kırığının bu olay neticesinde meydan gelip gelmediği, organ işlev zayıflaması ya da kaybına neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre ayrıntılı rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesinin 04.04.2016 tarihli raporunda yüzde sabit iz bulunmadığı belirtildiği halde TCK’nin 87/1-c, son maddelerinden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1646, Karar No: 2025/3361, Tarih: 28.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1646 E.  ,  2025/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece ve istinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelmesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2329, Karar No: 2022/4711, Tarih: 18.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2329 E.  ,  2022/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatlar ve iştirak nafakalarının miktarı ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince verilen ilk hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından karşı davasının reddi ve kusur belirlemesi yönünden istinaf edilmiş olup, davacı-karşı davalı erkek tarafından ilk derece mahkemesince verilen ilk hüküm hakkında istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, davacı-karşı davalının asıl davanın reddine yönelik; davalı-karşı davacı kadın tarafından da bölge adliye mahkemesince verilen kaldırma kararından sonra ilk derece mahkemesince verilen ikinci hüküm sonrasında yoksulluk nafakasının miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, davalı-karşı davacı kadının da yoksulluk nafakasının miktarına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın lehine aylık 300,00.-TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğinin, davalı-karşı davacı kadının asgarî ücret seviyesindeki gelirinin kadını yoksulluktan kurtarmayacağının anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı erkeğin asıl davanın reddine, davalı-karşı davacı kadının da yoksulluk nafakasının miktarına yönelik temyiz dilekçelerinin REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 3.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Yeliz'e yükletilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Hayri'ye geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 18.05.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5722, Karar No: 2013/5922, Tarih: 04.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5722 E.  ,  2013/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, sanığın elinde bir adet ele geçirilemeyen ağaç sopa olduğu halde şikayetçinin yanına gittiğinin arabanın kapısını açarak şikayetçinin burnuna bir sopa ile vurduğunun ve ardından" sen kim oluyorsun, gecenin bir yarısı burada ne işin var, seni öldüreceğim, bıçaklayacağım.." diyerek tehdit ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, kanıtlanması durumunda eylemin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4117, Karar No: 2011/7603, Tarih: 08.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4117 E.  ,  2011/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Sanığın taksirle öldürme suçundan beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faalin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bilirkişi raporlarının çelişkili olup çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine, otobüsün arızalanmasına gerekli dikkat ve özeni göstermeyen büyükşehir belediye başkanlığının da kusurunun bulunduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13778, Karar No: 2012/6517, Tarih: 06.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13778 E.  ,  2012/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çalıştığı, davalı iş yerinde aynı işi yapan ve değişmek sureti ile çalışan davacıdan başka kişiler bulunduğu, nöbet usulü ile de satış esnasında da, bütün malların tek tek sayılıp zimmetlenmediği, görevin değişerek devam ettirildiği, aksaklıkların esas sebebinin, üniversite yurt ve fakülte kantinlerindeki sigara satışının yasaklanıp, davacıya kendisine teslim esnasında, doğrudan çalıştığı kantine gelen, depoya teslim edilen, satışa arz edilen, envalin, titizlikte bir kontrol, sayım, zaman ve imkanı sağlanmadan, poşetlerle bırakılması olduğu, ve bu sebeple de, davacının da işvereni bilgilendirme hususunda ihmalinin bulunduğuna dair yeterli delil bulunamayıp, davacının aleyhindeki cezai savcılık soruşturma evrakınında, dayanak bilirkişi raporuna göre, unsurları oluşmayarak, atılı suçtan, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin, karar verildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının çalıştığı davalı üniversiteye ait büfede 01.01.2008 ve 30.06.2008 tarihleri arasında yapılan sayımda açık çıkması üzerine iş sözleşmesi işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanun'un 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/8538 soruşturma nolu dosyasında bulunan bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de dosya içeriğine göre, olay tarihinde büfede açık meydana geldiği sabittir. Açığın meydana geldiği söz konusu bilirkişi raporunda da belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda, zimmet edildiği iddia edilen tekel mamullerinin şirket tarafından teslim edilmiş olduklarına dair belge bulunmadığı, yapılan eksik ve noksan tespitlerin sadece şirket yetkililerince yapılan tek taraflı tespit olduğu, bu tespitlerde karşı tarafın imzasının bulunmadığı, bilanço kayıtlarında tekel mamullerine ilişkin herhangi bir kayda rastlanılmadığı, olağan dışı gider ve zararlar hesabında görülmediği belirtilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda işaret edildiği gibi açık malların muhasebe kayıtlarına işlenmemiş olması görevlilerin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Açık bulunduğu kabul edildiğine göre, açığın meydana gelmesinde kimlerin sorumlu tutulması dolayısıyla hangi görevlilerin hangi sebeplerden ötürü kusurlu oldukları yönünün açıklığa kavuşturulması gerekir. Başka bir değişle açığın meydana gelmesinde kimlerin kusurlu olduğu belirtilmelidir. Bu yön açığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi doğru bulunmamıştır.

Somut olayda yapılacak iş; muhasebeci, işletme uzmanı ve iş hukuku uzmanı bilirkişi ile gerekirse iş yerinde keşif yapılarak tüm kayıt belgelerle inceleme yapılarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak tüm deliler birlikte değerlendirilmelidir. Devamında feshin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının kusuru olmasa dahi şüphe feshi şartlarının oluşup oluşmadığı da nazara alınarak hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 06.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3657, Karar No: 2017/10320, Tarih: 10.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3657 E.  ,  2017/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya mevcut 10/09/2014 tarihli Bolu İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin tek uzman hekim raporunda sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin tam olarak değerlendirildiğinin bildirilmiş olmasına karşılık, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 22/05/2014 tarihli Bolu İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin tek uzman hekim raporunda '' 07/04/2014 tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği TCK'nın 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmiştir' " şeklinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde sanığın işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini önemli derecede azalmış olup olmadığı, dosya kapsamındaki tüm raporlar irdelenmek ve varsa çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6161, Karar No: 2023/2464, Tarih: 25.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6161 E.  ,  2023/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 151 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında mala zarar verme suçundan dava açılmıştır.

2. Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 icni maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, aralarında husumet olan ve daha önce kiracısı olduğu müştekiye ait tekel büfenin camını kırıp yakmak için de içine bir kağıdı yakarak attığı, ancak büfenin yanmadığı, sanığın mala zarar verme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 19.11.2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, tekel bayi camı kırıldığı ve içine ateş atıldığı anonsu ile olay yerine intikal edildiği, bayini demir kapalı ve demir muhafazalı camının kırık olduğu, cam parçalarının market için ve dışında dağılmış olduğu, tekel bayi içerisinde kapı arkasında yerde beton zemin üzerinde 5x5 cm ebadında kağıt yanığın ve benzer küllerin mevcut olduğu tespit edilmiştir.

3. 19.11.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, işyeri giriş kapısı sağyan tarafındaki dışarıdan demir parmaklık olan 80x90 cm ebadındaki camın kırık olduğu, kırık cam parçalarının içeride olduğu, içeride kırık camların yanında tamamen yanmış kağıt parçası olduğu belirtilmiştir.

3. 19.11.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, işyeri giriş kapısı sağyan tarafındaki dışarıdan demir parmaklık olan 80x90 cm ebadındaki camın kırık olduğu, kırık cam parçalarının içeride olduğu, içeride kırık camların yanında tamamen yanmış kağıt parçası olduğu belirtilmiştir.

4. 28.11.2014 tarihli CD izleme tutanağında müşteki Şeref e ait işyerini gösteren kamera kayıtları üzerinde müşteki Şeref ile birlikte izlendiği, kamera görüntülerinde tarih ve saat görünmediği, görüntülerde koyu giyimli bir kadının geldiği, kadının Havva olduğunu beyan ettiği, mala zarar verme olayının kayıtlarda olmadığı, köfteci şahsın kadının gittiği yöne doğru yürüdüğünün görüldüğü imza altına alınmıştır.

5. 19.11.2014 günü saat 17.34 olan sanığa ait adli muayene raporunda darp cebir izi olmadığı, alkolmetre ile alkolsüz olduğu tespit edilmiştir.

6. Tanık A.K., sanığın müştekiye ait tekel büfesinin camını kırdığını ve yaklaşık 1-2 saat sonra da elindeki kağıda benzer bir maddeyi yakarak işyerinin içerisine attığını ve sonrada kaçıp uzaklaştığını, olay sırasında sanığın aşırı alkollü olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, sanığın daha önce kiracısı olduğu ve aralarında husumet bulunan mağdura ait büfenin akşam saatlerinde camını kırıp yakmak için de içine bir kağıdı yakarak attığı, ancak büfenini yanmadığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen yakarak mala zarar verme suçu ile 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturacağı, ancak sanığın aynı Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiil olanyakarak mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/197 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4462, Karar No: 2015/3456, Tarih: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4462 E.  ,  2015/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; 85/2. maddesi gereğince mahkumiyet,

Sanık ... ve ... haklarında;

TCK'nın 85/2, 62, 50/1,52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'un bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın kusura, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, hükmün bireyselleştirilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, hapis cezasının adli para cezası veya tedbire çevrilmesi, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar müdafiinin ise kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, sanık Nihat hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ertelememe gerekçesinin yetersiz olduğuna ve katılanların zararlarının giderildiğine, katılanlar vekili'nin ise; suçun TCK'nın 83. maddesi kapsamında nitelendirilmesi gerektiğine, ceza miktarına, takdiri indirim nedenleri ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayın meydana geldiği, ...Çimento T.A.Ş.'ye bağlı çimento fabrikasında sanıklardan ...'ın genel müdür, sanık ...'un üretim şefi ve sanık ...'nun işletme müdürü olarak çalışmakta oldukları olay tarihinden bir gün önce, 54 metre uzunluğunda 4,20 metre iç çapında 1850 dereceye kadar ısıtılmakta olup, arıza vermesi üzerine duruşa ( soğumaya ) alınan, olay yeri tespit tutanağına göre de sıcaklığı yüksek olan ve aydınlatma imkanları yetersiz olduğu belirlenen döner klinker fırınının içerisindeki 20x20 ve kalınlığı 50 cm olan mangazit yapılı ve birbirine geçmeli ve her birinin ağırlığı 7 kg olan sürtünme ile aşınıp yerinden çıkan veya aşınan tuğlaların, hilti makinesi ile taban çürütülerek tuğla boşlukları açılarak ilerleme metodu ile sıcaklık nedeniyle 20 şer dakikalık periyotlar halinde çalışılarak sökümü sırasında, yaklaşık olarak 4.5 tonluk sıcak tuğla kütlesinin çökmesi üzerine altında kalan iki kişinin vücutlarında kemik kırığı ve meydana gelen yanık sonucu ölümleri ile şikayetçi olmayan bir kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda;