muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4840, Karar No: 2025/3173, Tarih: 07.05.2025

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/3 hükmü koşullarının somut olayda gerçekleştiğini, başvuruya itiraz eden diğer davalı şirketin yıllardır süregelen fiili kullanımındaki işaretin neredeyse aynısının davacı tarafından tescil edilmek istendiğini, öte yandan davacı başvurusunun kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, dava konusu "ARMADAN" markasına ayırt edilemeyecek derecede benzer olan "ARMADA" işaretini 26 yıldan beri markasal olarak kullandığını, müvekkilinin ticari faaliyetini sürdürdüğü "www.armadaint-grp.com" ve "www.armadalogistics.biz" alan adlarını 03.09.2004 ve 25.03.2011 tarihlerinde aldığını, "armada" ibaresini hem alan adı olarak, hem de site içeriğinde markasal olarak kullandığını, müvekkilinin sektörde faaliyet gösteren tanınmış bir firma olduğunu, "armada+şekil" işaretinin de gerçek hak sahibi bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin "deniz taşımacılığı hizmetleri" üzerinde eskiye dayalı kullanım hakkının bulunduğu, davaya konu 2019/74818 sayılı markanın tescili talep edilen 39. sınıfta yer alan "Kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetleri ve kara, deniz ve hava taşıtlarının kiralanması hizmetleri, tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama, kurye hizmetleri." ile davalı şirketin eksiye dayalı kullanım hakkı bulunduğu hizmetler arasında benzerlik olduğu, davaya konu 2019/74818 sayılı marka ile davalı şirketin eylemli kullanımına konu ibare arasında benzerlik bulunduğu, bu benzerlik neticesinde SMK’nın 6/3 hükmü şartlarının belirtilen hizmetler açısından oluştuğu, davalı şirketin ortaklarından ...’ın davacı şirketin eski ortaklarından olduğu, ... ile davacı şirketin tek ortağı ... arasındaki e-posta yazışmalarından, ...’ın davacı şirketin isminin 2019 yılı Nisan ayı sonuna kadar değiştirilmesini talep ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının, davalının kullandığı işaret ile karıştırılma ihtimali bulunan dava konusu marka başvurusunun iyiniyetli olarak yapıldığının düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 1998 ile 2020 yılları arasında "ARMADA" ibaresi ile yelken şeklini markasal olarak deniz taşımacılığı hizmetlerinde kullandığını ispat ettiği, "ARMADAN" ibareli dava konusu başvuru ile davacının markasal kullanımına konu "ARMADA" ibaresi arasında benzerlik olduğu, başvuru kapsamında yer alan 39. sınıftaki "Kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetleri ve kara, deniz ve hava taşıtlarının kiralanması hizmetleri, tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama, kurye hizmetleri." yönünden SMK'nın 6/3 hükmü koşullarının oluştuğu, davalı şirketin ortaklarından ...'ın davacının eski ortağı olduğu, bu şirket ile davacı şirketin tek ortağı arasındaki e-posta yazışmalarında, davacının unvanının değiştirilmesinin istenildiği, bu haliyle dava konusu başvurunun iyiniyetli olduğunun söylenemeyeceği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

07.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15135, Karar No: 2013/13889, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15135 E.  ,  2013/13889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Karşıyaka 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de Narlıdere Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin 30.05.2013 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının yaşamı süresince kuruluş bakımında kalacağı anlaşılmaktadır. Kısıtlı adayının sürekli olarak kalmak amacıyla huzurevine yerleştirildiği ve yaşamının sonuna kadar burada kalacağı gözetildiğinde uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/87, Karar No: 2024/2301, Tarih: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/87 E.  ,  2024/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/226 E., 2023/700 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 ... Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 ... Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 ... Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7486, Karar No: 2013/14478, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7486 E.  ,  2013/14478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyiz nedenlerine gelince; davacı, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Vezirköprü Meslek Yüksekokulu inşaat çalışmaları nedeniyle şantiyede istihdam edilmek üzere dava dışı ... İnş. Ltd. Şirketinde ve davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şirketinde 12/08/1996 - 30/04/2004 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştırıldığını, başlangıçta söz konusu okulun yapım işinin dava dışı ... İnş. Ltd. Şirketi tarafından üstlenildiğini, daha sonrasında ise aynı işin ve iş yerinin davalı ... İnş. Ltd. Şirketi tarafından devir alındığını, davalının anılan üniversitesi tarafından kendilerine yeterli ödenek ayrılmadığı gerekçesiyle yapım işine devam etmekten vazgeçtiğini ve iş akdini 30/04/2004 tarihinde feshettiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve ulusal ... genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 12/08/1996-30/11/2002 tarihleri arasında dava dışı ... İnş. Ltd. Şirketi(... Acar) yanında çalıştığını, davacının ... İnş. Ltd. Şirketinden ayrıldığı tarihte 30/11/2002 tarihine kadar tüm hak ve alacaklarını adı geçen firmadan aldığına dair ibraname imzaladığını, davacının bahse konu döneme ilişkin alacaklarını tekraren talep etmesinin yasal dayanağının bulunmadığını, davacının temsilcisi olduğu şirkette

14/01/2003 tarihinde işe başlayarak 30/04/2004 tarihine kadar çalıştırıldığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, önceki işveren dönemindeki çalışmadan davalı sonraki işverenin sorumlu olmadığı belirtilerek davalı şirket nezdindeki son dönem çalışma bakımından kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının kabulüne, fazla mesai alacağı bakımından feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve ulusal ... genel tatil alacağının ise hak edilmediği belirtilerek reddine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasa'nın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasa'nın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin ... ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da gözönünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle ... sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, ... ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının dava dışı önceki işveren nezdindeki çalışması ile davalı şirket nezdindeki çalışması aynı yerde ve aynı işe ilişkin olup, her iki işveren arasında SGK kaydına göre yaklaşık 1,5 aylık boşluk gözüksede davacı inşaatta bekçi olarak çalışmakta olup, tanık beyanlarına göre davacının boşluk döneminde de bekçilik yapmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Önceki şirket inşaat işini tamamlayamadığı için ihalesi iptal edilmiş olup, davalı şirket ise inşaat işini ikmal etmek üzere ihale almıştır. Buna göre mahkemece önceki işveren nezdindeki ibranamenin geçersiz olduğu gerekçede belirtildikten sonra, işyeri devri söz konusu olup olmadığı konusunda açıklama yapılmaksızın, davalının önceki işveren döneminden sorumlu olmayacağı kabul edilmiştir. Önceki işverenin tamamlayamadığı işi ikmal etmek üzere ihale ile işi alan davalı şirket tarafından davacı aynı işyerinde ve aynı pozisyonda çalıştırmaya devam etmiştir. Buna göre dava dışı önceki işveren ile davalı şirket arasında işyeri devri söz konusudur. Davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri ve davacının sigorta bildiriminin yapılmadığı boşluk döneminde de çalışmaya devam ettiği dikkate alınarak önceki çalışma dönemi bakımından da davalının sorumluluğu işyeri devri kapsamında belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır. Ayrıca, davacı vekili ulusal ... genel tatil alacaklarından feragat etmiş olduğu halde, mahkemece her nasılsa fazla mesai alacağı bakımından feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı, ulusal ... genel tatil alacağının ise hak edilmediği belirtilerek reddine karar verilmiş olması da isabetsiz olup bozma nedenidir.

Kabul şekli bakımından da; feragat edilen alacak talebinin feragattan reddine karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, istek halinde temyiz harcının davacıya iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2601, Karar No: 2019/867, Tarih: 12.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2601 E.  ,  2019/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin

21.03.2017 tarih, 2016/189 esas ve 2017/62 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye

Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08.02.2018 tarih, 2018/300

esas ve 2018/266 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık müdafiinin duruşmalı incelme isteğinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4202, Karar No: 2023/3695, Tarih: 06.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4202 E.  ,  2023/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/810 E., 2022/972 K.

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

DAVA TARİHİ : 19.09.2006

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/506 E., 2022/188 K.-Birl. Dava 2007/55 E.

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde asıl ve birleşen davada davacılar vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili; asıl davada davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici AYSU İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. arasında 23.08.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkillerinin murisinin dava dışı yükleniciden 07.09.1995 tarihli satış sözleşmesi ile hissesine düşen 5. kat güneybatı cephede bulunan daireyi satın aldığını, inşaatın yapımı sırasında dava dışı yüklenicinin devir sözleşmesi ile edimlerini birleşen davada davalı ...'e bıraktığını, yapılan bu devir sözleşmesine arsa sahiplerinin de muvafakat ettiklerini, yüklenici ...'in inşaatın büyük bir bölümünü bitirdiğini ancak daha sonra devam etmediğini ve inşaatı bitiremediğini, inşaatın eksiklerinin tamamlanması için arsa malikleri ile inşaattan daire alanlar arasında 01.06.2000 tarihli inşaat yapım sözleşmesi imzalayarak inşaatın tamamlandığını, bu sözleşmede 20 no’lu dairenin müvekkillerinin murisine verileceğinin belirtildiğini, tamamlanan dairelerin hak sahiplerine verildiğini, müvekkillerinin murisinin almış olduğu dairede 3 yıldan fazladır ikamet ettiğini, müvekkillerinin herhangi bir borcunun bulunmadığını ve edimlerini yerine getirdiğini, asıl davada davalıların tapu tescilini müvekkili adına yapmadıklarını ileri sürerek, 20 numaralı bağımsız bölümün asıl davada davalı arsa sahipleri adına tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP