muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11162, Karar No: 2014/304, Tarih: 08.01.2014

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, şekil şartına uygun olarak noterde devrin yapıldığı ve devre ortaklar kurulunun muvafakat ettiği belirtilerek TTK'nın 520. maddesi uyarınca geçerli devir işlemi bulunduğu ancak Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine göre 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa; devir ve dava tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nın 520. maddesine göre, yukarıda belirtilen işlemlerden başka devir işleminin geçerli olması için bir de ayrıca pay defterine kaydı gerekmektedir. Limited şirketlerde pay devrinin geçerliliği için belirtilen bu üç aşamanın yerine getirilmesi zorunludur. Bunlardan birinin eksik olması halinde devir işlemi geçersiz ve yok hükmündedir ve bu iddia zamanaşımına tabi değildir. Mahkemece bu hususlar nazara alınmamış, ayrıca 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun hükümleri ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 595. maddesi hükümleri de nazara alınarak somut olaya uygulanırlığı tartışılıp değerlendirilmeksizin karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan; davacı, miras hissesinden mahrum bırakılmak amacıyla muvazaalı devir yapıldığını da iddia etmiş, bu iddia değerlendirilip deliller toplanmamış olup, mirasçılar arasında zaman aşımı sürelerinin işlemeyeceği ve muvazaa nedeniyle iptal davasının zaman aşımına tabi olmadığı gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25867, Karar No: 2014/10482, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25867 E.  ,  2014/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/379-2013/56

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazdan enerji nakil hattı geçirildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattından hangi idarenin sorumlu olduğu tesbit edilerek HMK'nun 124. maddesi uyarınca davaya dahil edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15035, Karar No: 2018/15613, Tarih: 17.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/15035 E.  ,  2018/15613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK' nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Tuzla 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2008 tarih, 2006/1066 E. 2008/648 K. sayılı ilamı ile verilmiş 07.09.2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarih ve 2009/698 E. 2009/987 K. sayılı ilam ile 10.09.2012 tarihinde kesinleşen 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarih ve 2009/698 E. 2009/987 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine Tuzla 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2008 tarih, 2006/1066 E. 2008/648 K. sayılı ilamı ile verilmiş 07.09.2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarih ve 2009/698 E. 2009/987 K. sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine, karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36993, Karar No: 2015/29047, Tarih: 14.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/36993 E.  ,  2015/29047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/314479

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 17. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2009/631 (E) ve 2012/1925 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkların suç tarihinde, "trafikte seyir halinde oldukları sırada trafik meselesinden tartıştıkları, katılana sinkaflı şekilde küfür ettikleri, "senin ağzını burnunu kırarız, biz polisiz, seni karakola götürürüz" şeklinde sözler söyledikleri iddiasıyla açılan davanın TCK'nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçuna ilişkin olduğu ve hakaret suçuyla birlikte davaya bakma ve delilleri takdir görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine CMK'nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddeleri uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar R.. A.., İ.. A.. müdafii ile katılan Ç.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın CMK'nın 7. maddesi de gözetilerek bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9099, Karar No: 2014/12109, Tarih: 25.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9099 E.  ,  2014/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/61-2013/143

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.05.2013 tarih ve 2011/61-2013/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E. İsviçre Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından dava dışı sigortalısı S.. Organizasyon ve Turizm Ltd. Şti.'nin maliki bulunduğu ŞAN isimli ticari tekne için yat sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigorta konusu teknenin 29.11.2010 tarihinde Kalamış Marina'da seyir halinde iken karşıdan gelen davalı Z.. A..'ın maliki ve kaptanı olduğu, diğer davalı sigorta şirketi tarafından sigortalı M.. VAHİNE isimli tekne ile çatıştığını ve sigortalı teknede hasar oluştuğunu, müvekkili şirketin sigortalısına hasar tazminatı ödediğini, davalı sigorta şirketine rücu edilmiş ise de sigorta şirketinin ödemeyi reddettiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin sigortalısına ödediği 10.397 TL hasar tazminatının hasar tarihi olan 29.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı E.. İsviçre A.Ş. vekili, davacının sigortalısı tarafından davacıya hasar ihbarının olaydan 18 gün sonra yapıldığını, bu husus ile hasarı talep edilen pahalı yelkenin eğitim teknesinde bulunmasının ekspertiz raporunda sorgulanmadığını, hasara sebebiyet verdiği iddia edilen çatma olayına ilişkin resmi makamlarca tutulmuş bir olay raporunun bulunmadığını, davacının ödeme tarihinden itibaren faiz talep edemeyeceğini, davacı tarafın davasını ispat etmesi gerektiğini, hasar miktarını da kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Z.. A.., davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı Z.. A.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı sigorta şirketinin sigortalısına ait ŞAN isimli tekneyi marinada yahut limanda iken dahi meydana gelebilecek hasarlara karşı sigortaladığı, bu itibarla meydana gelen hasarın sigorta poliçesi kapsamında olduğu, 29.11.2010 tarihinde ŞAN teknesi ile davalı Z.. A.. yönetimindeki M.. VAHİNE adlı yelken'in çatıştığı, yelkeninin yırtıldığı ve çatma hadisesinde davalının kusurlu olduğu, davalı sigorta şirketinin de sigorta poliçesi ile MAONA VAHİNE isimli yelkenliyi sigortaladığı ve poliçede 3. Şahıslara karşı mali sorumluluğun da üstlenildiğinden, çatma hadisesinin sigorta poliçesi kapsamında olduğu, davalı Z.. A.. çatma hadisesine sebebiyet verip, meydana gelen zarardan sorumlu olduğundan, onun sorumluluğunu üstlenen davalı sigorta şirketinin bu zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 10.397,10 TL (davalı E. İsviçre Sigorta A.Ş'nin sorumluluğu 8.632,55 TL ile sınırlı olmak üzere)'nin 14.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı E.. İsviçre A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E.. İsviçre A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın kabulü ile 10.397,10 TL'nin, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun 8.632,55 TL ile sınırlı olduğu belirtilerek davalılardan tahsiline karar verildiği halde, davalı sigorta şirketi yönünden reddedilen tazminat miktarı üzerinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmediği, davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden de davalı sigorta şirketinin sınırlı olarak sorumlu tutulduğu miktar göz önünde bulundurulmaksızın mümeyyiz davalı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedildiği ve yine davalı taraf aleyhine hükmedilen yargılama giderlerinin kabul-red oranına göre hesaplanması gerekirken kabul edilen miktarın tümü yönünden davalıların sorumluluğuna dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla mahkemece, davalı sigorta şirketi yönünden kabul edilen miktar göz önünde bulundurularak, reddedilen miktar üzerinden lehine vekalet ücretine, kabul edilen miktar üzerinden aleyhine vekalet ücretine ve davacı lehine hükmedilen yargılama giderleri yönünden de davalıların sorumlu oldukları miktar ile kabul-red oranı göz önünde bulundurularak hesaplama yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı E.. İsviçre Sigorta A.Ş'ye iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/3120, Karar No: 2002/2946, Tarih: 05.07.2002

1. Ceza Dairesi 2002/3120 E., 2002/2946 K.

**1. Ceza Dairesi 2002/3120 E., 2002/2946 K.**

**- AÇIK CEZAEVİNE AYRILMA KARARI

- YÖNETİMİN DENETİMİ**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 125 ]

- 4675 S. İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 4675 S. İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU [ Madde 1 ]

- 4675 S. İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU [ Madde 4 ]

- 4675 S. İNFAZ HAKİMLİĞİ KANUNU [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Yılmaz'ın açık cezaevine ayrılmasının uygun olduğuna ilişkin görüşü içeren Edirne Kapalı Cezaevi idare Kurulu Başkanlığının 29.11.2001 gün ve 2001/69 sayılı kararı üzerine Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif evleri Genel Müdürlüğünün 11.2.2002 gün 1933 sayılı açık cezaevine şevkin uygun görülmemesi kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile olumsuz görüşü içeren kararın iptaline dair (Edirne Birinci infaz Hakimliğinin 5.2.2002 gün ve 2002/8-10 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin, Edirne ikinci Ağır Ceza Mahkemesinin 7.2.2002 gün ve 2002/35 mut. Sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü ifadeli 22.5.2002 gün ve 22062 sayılı yazılı emirlerine müsteniden Yargıtay C.Başsavcılığının 12.6.2002 gün ve 2002/083436 sayılı tebliğnamesiyle talep edilerek dosya Dairemize gönderilmekle incelendi.

Gereği Düşünüldü:

Gereği Düşünüldü:

Hükümlü Yılmaz'ın adam öldürme suçlarından içtimaen 35 yıl ağır hapse mahkum olduğu cezasının infazı sürecinde Edirne Kapalı Cezaevi idare Kurulu Başkanlığının 29.11.2001 günlü kararı uyarınca infaz başlangıcı olan 9.11.1993 gününden bu yana iyi hainliğinin saptanması, ilk defa suç işleyenler gurubuna dahil olması ve cezaevinde geçirdiği süre itibariyle açık cezaevine ayrılmasının uygun bulunduğunun belirlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 11.2.2002 gün ve 1933 sayılı değerlendirmesinde ise "suç türü ve ceza süresi bakımından açık cezaevine şevkinin uygun görülmediğinin" karar altına alındığı, bu karara Edirne infaz Hakimliği nezdinde hükümlünün yaptığı şikayetin Edirne Birinci infaz Hakimliğince 5.2.2002 gün ve 8-10 sayıyla sonuçlandırdığı, bu kararda; "hükümlünün durumunun incelenip açık cezaevlerine ayrılma ve nakil esaslarını düzenleyen tüzüğün 245/a. Maddesi koşullarına ve ilgili genelgelere uygunluğu, suç nevi ve cezaevinde geçirdiği süre itibariyle engel hali bulunmayışı, Adalet Bakanlığının redde ilişkin takdirinde farklılık olmayışı, bu takdir hak ve yetkisinin mutlak ve sınırsız bulunmayıp kurallara bağlı bulunuşu, ret gerekçesinde gösterilen ceza süresi ve suç türünün hükümlü lehine gerçekleşmiş olup engel teşkil etmeyişi nedenleriyle 4676 sayılı Kanunun 6/3. maddesi uyarınca işlemin iptaline karar verildiği, bu karara yapılan acele itirazın 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun 6. maddesi uyarınca Edirne ikinci Ağır Ceza Mahkemesince incelenip adı geçen mahkemenin 7.2.2002 gün ve 35 mut. Sayılı kararıyla reddedildiği bu karara karşı Edirne C.Başsavcılığının Adalet Bakanlığından yazılı emre dayalı bozma talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığının istemi yerinde görerek Yargıtay C.Başsavcılığına yazılı emir verdiği; Yargıtay C.Başsavcılığının da bozma talebiyle evrakı dairemize sunduğu anlaşılmaktadır.

Yazılı emre dayalı bozma düşüncesinde; "Hükümlünün yarı açık veya açık cezaevlerine şevkine karar verme işlemlerinde yetkinin Adalet Bakanlığına ait olduğu, bu kararın idari işlemlerden bulunduğu, işlemin yargısal denetiminin genel görevli idari yargı mercilerinde yapılabileceği, 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun idari yargıya ilişkin bu yetkiyi değiştirmediği" fikri savunulmaktadır.

Bilindiği üzere T.C. Anayasası'nın 125. maddesine göre idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır. Bu yargı yolu; gerektiğinde idari dava açma, gerektiğinde özel yasal düzenlemelere göre, şikayet, itiraz veya temyiz yollarına başvurma suretiyle kullanılmaktadır. Başkaca yargı yolunun gösterilmediği ahvalde idarenin eylem ve işlemlerini genel idari yargıya başvurma yöntemiyle denetlenmesi olanaklı bulunmaktadır.

Bilindiği üzere T.C. Anayasası'nın 125. maddesine göre idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır. Bu yargı yolu; gerektiğinde idari dava açma, gerektiğinde özel yasal düzenlemelere göre, şikayet, itiraz veya temyiz yollarına başvurma suretiyle kullanılmaktadır. Başkaca yargı yolunun gösterilmediği ahvalde idarenin eylem ve işlemlerini genel idari yargıya başvurma yöntemiyle denetlenmesi olanaklı bulunmaktadır.

647 sayılı Kanunun 9/5,11/3, EK-2/1, Hapishane ve Tevkifhanelerin idaresi Hakkındaki Kanunun 5. ve Ceza infaz Kurumlan ile Tevkifevlerinin Yönetimine ve Cezaların infazına Dair Tüzüğün 245/a. Maddesine göre açık cezaevine ayrılma koşulları saptanmış ve disiplin altına alınmıştır. Bu disiplinin denetlenmesi, şikayet yöntemine bağlanmak suretiyle, 16,5.2001 gün ve 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanunu gereğince infaz Hakimlerine tevdi olunmuştur.

4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun amaç ve kapsamını belirleyen 1. görevlerini belirleyen 4., Hakimliğe yapılacak şikayet ve inceleme usulünü belirleyen 5., infaz Hakimliğince şikayet üzerine verilen kararları ve bu kararlara yapılacak acele itirazın inceleme merciini belirleyen 6. maddeleri; Hükümlülerin cezalarının infazı sürecinde açık cezaevine ayrılmaları hususunu ve bu konudaki şikayetlerin incelenme ve sonucu bağlanma yargı yerini, tep-samlı biçimde saptamış, bu işlemlerin denetimini infaz Hakimine vermiştir.

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun 4/2. maddesindeki yetkilendirmede, Adalet Bakanlığının açık cezaevine ayırma kararları kısmen veya tamamen olmak üzere ayrık tutulmamış, bu kararların idari nitelikte olduğu ve denetiminin idari yargıya ait bulunacağı belirtilmemiştir.

Esasen, bütünüyle ceza, ceza usul ve infaz hukukunu ilgilendiren ve bu mahiyeti itibariyle idari yargının göreviyle herhangi bir ilişiği bulunmayan infaz işlemlerinde, 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun özel düzenlemesine rağmen, idari yargının Adalet Bakanlığı işlemlerini denetlemesi gerektiği yönünde bir düşünceyi kabullenmek olanaklı değildir.

Hükümlü Yılmaz'ın açık cezaevine ayrılma hakkını kazandığına ilişkin bir ihtilaf yoktur. Adalet Bakanlığının bu hakkı vermeme kararındaki "suç türü ve ceza süresi" gerekçelerinin, ilgili normlar karşısında geçerliliği bulunmamaktadır. Hükümlü tarafından yapılan şikayetin Edirne infaz Hakimliğindeki değerlendirmesinde, bu husus, yasal gerekçelerle saptanmış, idarenin yetkisinin mutlak ve keyfi olmadığı, yasal denetime tabi bulunduğu, bu denetimin 4675 sayılı Yasanın 4/2.maddesince infaz Hakimine ait olduğu, Hakimlikçe yapılan değerlendirmede de kararın normlara uygunluk arz etmediği sonucuna varıldığı isabetli şekilde belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu itibarla usul ve yasaya uygun bulunan Edirne infaz Hakimliğinin Adalet Bakanlığı işleminin iptaline dair kararını yasal kabul eden ve buna vaki acele itirazı reddeden Edirne ikinci Ağır Ceza Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu itibarla usul ve yasaya uygun bulunan Edirne infaz Hakimliğinin Adalet Bakanlığı işleminin iptaline dair kararını yasal kabul eden ve buna vaki acele itirazı reddeden Edirne ikinci Ağır Ceza Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu nedenle yazılı emre dayalı bozma düşüncesi kabul edilmemiştir.

HÜKÜM:

Adalet Bakanlığının CMUK.nun 343. maddesine uyarak verdiği yazılı emrine istinaden, Yargıtay C. Başsavcı Ilgınca düzenlenen ve Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 7.2.2002 gün ve 2002/35 mut. Sayılı kararının bozulması istemini içeren tebliğnamenin (REDDİNE), infaz evrakının iadesine 5.7.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24551, Karar No: 2014/12248, Tarih: 06.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24551 E.  ,  2014/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/40351

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2011

NUMARASI : 2010/1598 (E) ve 2011/1317 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesine ekli raporlarda, psikotik belirtili ve belirtisiz ağır depresif nöbet, orta depresif nöbet, yineleyen depresif bozukluk tanıları ile tedavi gördüğü anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nın 32.maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastesinden rapor alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5061, Karar No: 2019/2841, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5061 E.  ,  2019/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.