muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/989, Karar No: 2012/7893, Tarih: 24.09.2012

Dava, 743 sayılı TMK.nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen taşınmazlardan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Taraflar 19.01.1987 tarihinde evlenmişler, 09.10.2006 tarihinde açılan ve 23.09.2010 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile boşanmışlardır. Eşler arasında evlendikten 19.01.1987 tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, 4722 sayılı Kanunun 10/1.maddesi uyarınca başka bir mal rejimini seçmediklerinden 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 09.10.2006 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun m.202). Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi mal ayrılığı rejimleri için uygulanan hesaplama yöntemine de uyulmamıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde, vekiledeni ile eşinin birlikte bazı gıda maddelerinin imalatını ve satışını yaptıklarını, aynı dükkanda birlikte çalışarak gelir elde ettiklerini, 1987 yılından 2002 yılına kadar eşlerin birlikte yaşadıklarını ilk boşanma davasının açıldığı 05.04.2002 tarihinden itibaren eşlerin bir araya gelmediklerini ve ayrı yaşadıklarını, istek kısmında açıklandığı üzere vekiledenin de gelir elde ettiğini ve alınan taşınmazlara katkıda bulunduğunu belirterek katkı payı alacağı isteğinde bulunmuştur. Davalı vekili ise davacının ev kadını olduğunu bir gelirinin bulunmadığını bildirmiştir. Dava konusu yapılan 1404 parseldeki 7 nolu bağımsız bölümün 28.09.1998, 559 parseldeki 1 nolu işyerinin 25.01.2000 ve 618 sayılı parselde bulunan 8 nolu dükkanın ise, 12.06.1997 tarihinde eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde ve fiilen ayrı yaşamaya başladıkları 05.04.2002 tarihinden çok önce edinildikleri dosya arasında bulunan tapu kayıtları ile bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıkları davacının iddiasını, dinlenen davalı tanıkları ise davalının savunmasını doğrulamışlar, ne var ki mahkemece, HUMK.nun 265 (HMK.nın 261 m.) maddeleri göz ardı edilerek beyanlar arasındaki aykırılık yüzleştirilmek suretiyle giderilmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacı ve davalı tanıklarının yeniden celbi ile davacının gerçekten davalı eşi ile birlikte dava dilekçesinde belirtilen konularda (dava dilekçesi okunarak) davacının eşinin yanında ve onunla birlikte çalışıp çalışmadığı, yılda kaç ay çalışabildiği, günlük veya aylık ücretinin ne olabileceği konularında bilgilerine başvurulması, çalıştığının belirlenmesi, ancak ücretin saptanamaması halinde durumun gerektiğinde Meslek Odalarından sorulması, var ise çalışmalarına ilişkin belgelerin getirtilerek dosyaya eklenmesi, hesaplamada göz önünde tutulması, davacının çalıştığının saptanması halinde 1987 yılından itibaren her bir taşınmazın satın alındığı tarihlere göre her bir eşin ayrı ayrı gelirlerinin belirlenmesi, tarafların sosyal statüleri ve konumları ile mesleki durumları göz önünde bulundurularak her birinin ayrı ayrı yine belirtilen tarihler göz önünde tutularak kişisel harcamalarının hesaplanması, 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi uyarınca davalının aile başkanı ve evi geçindirme yükümlülüğünün bulunması nedeniyle bundan kaynaklanan harcamaların saptanması, davalının kişisel masraflarına eklenmesi, her birinin ayrı ayrı kişisel harcamalarının toplam gelirlerinden ayrı ayrı düşürülmesi, toplam tasarruf miktarı karşısında her birinin ayrı ayrı taşınmazlara yaptıkları katkı payı oranlarının bulunması ve bu katkı oranının taşınmazların dava tarihindeki sürüm değerleri ile ayrı ayrı çarpılması sonucu davacının katkı payı alacağının tespit edilmesi gerekmektedir.

Davacı vekili 18.02.2010 tarihli beyanlar ve deliller listesinde yemin deliline de dayandığı, davalı tarafça buna karşı konulmadığı anlaşıldığına göre, yemin teklif hakkını kullanıp kullanmayacağının davacı taraftan sorulması ve buna göre gerektiğinde yöntemine uygun bir biçimde yemin gereğinin yerine getirilmesinin düşünülmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu bir hüküm kurulmuş bulunması nedeniyle taraf vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 193,00 TL peşin harcında istek halinde temyiz eden davalıya, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya ayrı ayrı iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17043, Karar No: 2017/2213, Tarih: 21.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/17043 E.  ,  2017/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.01.2013 günü saat 08:15 sıralarında ölen sürücü ...'ün yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, 6.8 metre genişliğinde, iki yönlü, düz, eğimsiz, kuru zeminli yolda Elbistan yönünden Doğan yönüne seyri sırasında geldiği olay yerinde, ön ilerisinde seyir halinde olan sanık ... idaresindeki kamyonu sollayarak şeridine geçip ani fren yapması akabinde, kamyonun otomobile arkadan çarpması neticesinde sürücü ...'ün vefatı, aracında bulunan Nevzat Balca'nın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, ...'ün ise orta derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık savunması, olay mahallindeki araçlara ait fren izleri, olaydan sonra araçların aldıkları konum ve tanık ...'nin “Olay günü Elbistan'dan Doğan Kasabasına doğru ...'ün kullanmış olduğu 46 D 0891 plakalı araç ile seyir halindeydik, araçta benim dışımda ...'te vardı, ben aracın sağ ön yolcu koltuğunda oturuyordum, kazaya karışan kamyonu 90 km hız ile solladık, kendi şeridimize geçtik, kendi şeridimizde bir süre yola devam ettikten sonra ne olduğunu bilmiyorum, ancak karşı şeritten gelen araçların sürekli bize selektör yaptıklarını hatırlıyorum, biz kendi şeridimize geçtikten bir süre sonra kamyon bize çarptı...” şeklindeki anlatımı dikkate alınarak, sanık sürücü ...'ın idaresindeki kamyon ile seyir halindeyken kavşak mahalline de yaklaşmakta olduğu sırada yükü ve aracının teknik özelliklerini de dikkate alarak hızını uygun seviyeye düşürmesi gerektiği hususuna riayet etmediği, olay mahalline kendisini sollamakta olan otomobili ve karşı yön trafiğini dikkate alarak zamanında yavaşlaması ve otomobil ile arasında yeterli mesafeyi koruyacak şekilde seyrini devam ettirmesi gerekirken zamanında gerekli tedbire başvurmadığı ve yakın mesafede tekrar sağ şeride giren otomobile arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali derecede kusurlu olduğu, ölen sürücü Seyhan Öztürk'ün ise idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken olay mahalline yaklaştığında, kendi istikameti için mevcut sollama yasağına rağmen önünde seyreden sanık sürücü idaresindeki kamyonu sollamaya geçtiği, sollamaya geçtiği sırada karşı yön trafiğinin uygunluğunu yeterince kontrol etmediği, karşı yönden gelmekte olan araçların ışıklı ikazlarını görmesi üzerine sollamakta olduğu kamyonun hız ve mesafesini dikkate almadan yakın mesafede tekrar sağ şeride yöneldiği esnada da kamyonun çarpmasına maruz kaldığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu, bu yöndeki kusur oranını belirleyen Adli Tıp Kurumundan alınan raporların da dosya kapsamı ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin ise kusura, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkeme gerekçesinde "... Sanık ... aşamalarda yapmış olduğu savunmasında, maktul sürücünün kusurlu olduğunu, sevk ve idaresindeki kamyonu sollamaya çalıştığını, sollamayı bitirmeden ani fren yaparak şeridine girdiğini kazanın bu sebeple meydana geldiği için kendisinin kusursuz olduğunu savunmuş ise de, kaza sonrası çekilen olay yeri görüntüleri incelendiğinde; otomobilin yan kısımlarında çarpma izinin olmadığı, kazanın sanığın iddia ettiği gibi meydana gelmesi halinde aracın sağ yan kısmında darbe izinin olması gerektiği, katılan beyanları ve beyanına itibar edilen tanık beyanlarının da sollamanın bitiğini belirttikleri, olay yeri görüntüleri incelendiğinde fren izinin sadece sağ şeritte olduğu, müteveffa Serhan'ın dosyaya tam olarak yansımayan bir sebeple ani fren yapması, sanık ...'ın idaresindeki kamyon ile seyir halinde iken yükü ve aracının teknik özelliklerini de dikkate almayarak yüksek hızda seyretmesi, olay mahalli öncesi kendisini sollamış ve şeridine girip seyrine bir süre devam etmiş bulunan otomobil ile arasında gerekli-yeterli takip mesafesini korumadığı ve olay mahallinde kontrolsüz biçimde yaklaştığı otomobile arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ün ise bilinmeyen bir nedenle yavaşladığı tespit edilmekle bu kişinin de dava konusu kazada tali kusurlu olduğu sonucuna varılmış...” denilerek, kusur gerekçelendirmesi ile buna göre tayin edilen ceza miktarının oluşa ve dosya kapsamı ile uyumlu olmasına karşılık, hükmün gerekçe kısmında, kusur oranın yanlış tayin edilmesi suretiyle hükümde karışıklık yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün gerekçesinde yer alan “ ...olay mahalli öncesi kendisini sollamış ve şeridine girip seyrine bir süre devam etmiş bulunan otomobil ile arasında gerekli-yeterli takip mesafesini korumadığı ve olay mahallinde kontrolsüz biçimde yaklaştığı otomobile arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ün ise bilinmeyen bir nedenle yavaşladığı tespit edilmekle bu kişinin de dava konusu kazada tali kusurlu olduğu” kısmının çıkarılarak yerine “...olay mahalli öncesi kendisini sollamış ve şeridine girip seyrine bir süre devam etmiş bulunan otomobil ile arasında gerekli-yeterli takip mesafesini korumadığı ve olay mahallinde kontrolsüz biçimde yaklaştığı otomobile arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle tali kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ün ise bilinmeyen bir nedenle yavaşladığı tespit edilmekle bu kişinin de dava konusu kazada asli kusurlu olduğu” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8614, Karar No: 2013/22424, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8614 E.  ,  2013/22424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.01.2013 tarih ve 2011/196-2013/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... adına tescilli "Orjin" ibareli markaların bulunduğunu, müvekkili şirketin ise "Orjin" markalı ürünlerin üretim, satış ve pazarlamasını yaptığını, internet arama motorlarında "Orjin Krem" yazılarak arandığında müvekkili ile hiç bir bağlantısı olmayan bir kısım sitelerin ilgili ürünleri pazarladığının göründüğünü, bu internet sitelerinin kendilerini "tek yetkili satış sitesi", "tek yetkili bayii" gibi ifadelerle tanıtıp tüketiciyi kandırdıklarını, müvekkile ait marka ve görsellerin taklit edildiğini, daha önceden de başka internet sitelerinde ürünün yasal olmayan yollarla ve taklit edilmek suretiyle pazarlandığının tespit edilmesi üzerine davalı şirket yekilisi Tuğba Özat hakkında kamu davası açıldığını, şipariş hattı olarak verilen telefon numarasının davalı şirket tarafından kullanıldığını ileri sürerek marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, ortaya çıkan maddi durumun ortadan kaldırılmasını, belirtilen internet sitelerine erişimin engellenmesini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bahsi geçen internet sitelerinin müvekkiline ait olmadığını, kapatılmalarının müvekkilince bir sakıncası bulunmadığını, müvekkilinin sahte, taklit ürün satış ve pazarlamasını yapmadığını, davacının bayiilerinin talebi ile ürünü satışa sunmuş olabileceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, bahsi geçen internet sitelerinin müvekkiline ait olmadığını, kapatılmalarının müvekkilince bir sakıncası bulunmadığını, müvekkilinin sahte, taklit ürün satış ve pazarlamasını yapmadığını, davacının bayiilerinin talebi ile ürünü satışa sunmuş olabileceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; toplam 8 adet dava konusu internet siteleri üzerinde yapılan teknik incelemede, bunlardan 7 tanesinde sipariş amacıyla kullanılan telefonun davalı şirket yetkilisi adına kayıtlı olduğu, bu sitelerde orjin ibaresinin yer aldığı, yetkili bayii imajı verildiği, ödeme şekillerinin bulunduğu, ürün reklam ve tanıtımının internet üzerinde yapıldığı, bazı sitelerde davalı şirketinin adresinin de çıktığı, BK'nın 53. maddesi uyarında ceza mahkemesince verilen beraat kararının hukuk hakimini bağlamadığı, internet siteleri içeriklerinden "orjin krem" ibaresinin davacı taraf adına tescilli markalarla aynı şekilde kullanıldığı, sitelerin tasarımlarının, görsel unsurlarının ve içeriklerinin büyük oranda benzerlik gösterdiği, "tek yetkili bayii /satıcı" gibi açıklamaların bulunduğu, dava konusu internet sitelerinin alan adları, içerikleri, görsel unsurları, orjin ibaresinin kullanılış şekli ve orjin ibaresi ile yapılan arama motoru aramalarında bu sitelerin liste başı görüntülenmesinin internet trafiğini tüketicinin yanıltılması suretiyle söz konusu sitelere yönlendirdiği, gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı tarafın tescilli "Orjin" markaları dikkate alınarak, davalı tarafça "www.orjinkremcin.com", "www.orjinkremweb.com", "www.orjinalorjınkrem.com", "www.orjınkrembayisi.com", www.orjinkrem.gen.tr", "www.kremorjin.net", "www.orjinkremecza.com" ve "www.tvshopsatis.com" isimli internet sitelerinde "Orjin" ibaresini alan adı olarak kullanılmasının, "Orjin" marka, işaret ve görsellerinin yetkili bayii imajı verecek, ticari etki doğuracak şekilde reklam, tanıtım, satış ve pazarlamasının yapılmasının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, belirtilen intenet sitelerine erişimin engellenmesine, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı eyleminin 556 sayılı KHK'nın 9/1-e maddesine aykırılık oluşturmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13655, Karar No: 2016/11137, Tarih: 06.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13655 E.  ,  2016/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Lağım sularının katılanın ... no'lu parseline akıtılmasının TCK.nun 154/1. maddesindeki suçu oluşturmayacağı ancak iddianamede lağım çukuru, ahır duvarı, tuvalet kulubesi ve tel kazıklardan oluşan hayvan ağılının suça konu taşınmaza tecavüzlü olduğu belirtilerek dava açıldığı anlaşılmakla, suça konu taşınmaz üzerinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, keşifte sanık ve katılanda hazır edilerek lağım çukuru ve iddianamede belirtilen diğer yapıların ... no'lu katılan parseline tecavüzlü olup olmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14211, Karar No: 2012/6354, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14211 E.  ,  2012/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan Toki Başkanlığı aleyhine açılan davanın reddine, 766.315.00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ... İnş.Ltd.Şti., Pakt İnş.Ltd.Şti ve ... İnş.Ltd.Şti. vekillerince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.04.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnş.ltd.Şti. ve Pakt İnş.Ltd.Şti. vekili Avukat ..., Toki Başkanlığı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Davalılardan ... İnş. Ltd. Şti. adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 15.04.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat isteminin kısmen , maddi tazminat isteminin ise aynen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının 15.04.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonunda SGK Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı'na ait 17.12.2007 gün ve 55099 sayılı yazısı ve ekinde bulunan sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararı ile % 100 oranında sürekli iş göremezlik derecesi verildiği ve davacının bu maluliyetine ilişkin 03.01.2009 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğinin yazılı olduğu, ancak mahkemece bu kontrol kaydının sonucu araştırılmadan, ve davalının işgöremezliğe itirazına ilişkin açmış olduğu dava sonucu da beklenmeksizin yazılı tazminatlara karar verildiği görülmektedir.

Davacının geçirdiği kaza sonunda oluşan maluliyetinin kesinleşmediği, bu halde, kontrol kaydı var iken saptanan orana göre tazminat hesabının yapılamayacağı açıktır. Gerçekten sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminat tutarını doğrudan etkileyeceğinden iş göremezlik oranının kesin olarak saptaması, bunun için de kontrol kaydı ile maluliyete itiraz dava sonucunun beklenmesi gerektiği ortadadır.

Yapılacak iş, davacının 15.04.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasına ilişkin belirlenen % 100 iş göremezlik oranına ait kontrol kaydı sonucunun araştırılması, davalı tarafından açılan maluliyete itiraz dava dosyasının da sonucu beklendikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranının belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre, hesaplanacak zararlar yönünden bir karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacının 15.04.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasına ilişkin belirlenen % 100 iş göremezlik oranına ait kontrol kaydı sonucunun araştırılması, davalı tarafından açılan maluliyete itiraz dava dosyasının da sonucu beklendikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranının belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre, hesaplanacak zararlar yönünden bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalılardan ... İnş. Ltd. Şti. ve Pakt İnş. Ltd. Şti. yararına takdir edilen 900.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19098, Karar No: 2014/33148, Tarih: 21.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19098 E.  ,  2014/33148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/322834

MAHKEMESİ : Alanya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/451 (E) ve 2012/1109 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, eşini kasten yaralama suçundan açılan davada, “Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulunun 30/05/2008 tarihli raporundan sanığın suç tarihi olan 08/09/2006 tarihinde gerçekleştirdiği eylem ile ilgili olarak cezai sorumluluğunun tam olup hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1-2 maddelerinin tatbikine mahal bulunmadığı” şeklinde rapor verilmesine karşın, yargılama aşamasında karar tarihinden sonra temyiz aşamasında dosyaya sunulan 27/02/2013 tarihli Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen kurul raporunda ise “...Sanığın 30/05/2011 tarihinde kasten yaralama suçundan açılan dava için düzenlenen raporda, sanıkta pisikotik bozukluk bulunduğu, TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında olduğu...” belirtilmesine göre, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 27/02/2013 tarihli raporun araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.