muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6208, Karar No: 2012/13579, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6208 E.  ,  2012/13579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2011 tarih ve 2008/2253-2011/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından SS Işıl Konut Yapı Kooperatifine ait Şahinbey İlçesi, Bağlarbaşı Mah, 103 ada, 1 no.'lu parsel sayılı taşınmaz üzerine ipotek tesis etmek suretiyle kredi kullandırıldığını, daha sonra kat irtifakı kurulması nedeniyle kooperatifin bankaya müracaatı üzerine Şahinbey 2. Tapu Sicil Müdürlüğü ile yapılan yazışma ile bu kooperatife ait taşınmaz üzerindeki ipoteğin terkin edilerek aynı anda borçlanma sözleşmesinde gösterilen üyelere ait 106 adet bağımsız bölüm üzerine ayrı ayrı müstakil olarak 12.900,00 TL tutarlı ipoteğin tesis edilmesini istendiğini, ferdileşme işlemini takiben İbrahim Bakışgan'a ait olan bu borç tutarının 43 aylık taksidinin bankalarına yatırıldığını, akabinde borcun yatmadığını, bu krediden dolayı bankanın 4.750,00 TL ana para alacağı olduğunu, İbrahim Bakışgan'a ve kooperatif yetkililerine ulaşıldığını, 103 ada, 1 nolu parsel, A Blok 41 no.'lu bağımsız bölüm İbrahim Bakışgan adına kayıtlı ise de işlemlerin yapılmasından sonra İbrahim Bakışgan'ın kooperatife olan borcunu ödememesi nedeniyle kooperatif tarafından bu bağımsız bölümün ...'a satıldığını ve tapunun da davalı adına tescil edildiğini öğrendiklerini, tapuya başvurduklarında 41 nolu bağımsız bölüm üzerinde konulması gereken ipoteğin tesis edilmediğini öğrendiklerini, 4.750,00 TL'nin her taksidin ödenmesi gereken tarihten itibaren temerrüd faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bu davanın müvekkiliyle ilgisinin olmadığını, kredi sözleşmesinde İbrahim Bakışgan'ın yer aldığını, müvekkilinin borçlu olmadığını ve borç sözleşmesinde de imzasının olmadığını savunarak davanın husumet yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre davalının davacı bankayla herhangi bir sözleşme yapmadığı, sözleşmede imzasının olmadığı, davaya konu olan borcun İbrahim Bakışgan'a ait olmasının mümkün olduğu, iyi niyetli üçüncü kişi olan davalıya sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar , davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar , davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9954, Karar No: 2014/1636, Tarih: 11.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9954 E.  ,  2014/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 09.07.2013 havale tarihli dilekçe ile "...Hâkim hakkında tazminat davası açıldığından HMK 36/1-d maddesi uyarınca aralarında dava bulunduğu, bu tazminat davasında hâkim tarafından verilen cevap dilekçesindeki beyanlarının ihsası rey niteliğinde olduğu ve aralarında husumet oluştuğunu gösterdiği...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen.... talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan davacının disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı vekili Av. ..... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8922, Karar No: 2018/6125, Tarih: 25.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/8922 E.  ,  2018/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- CMK’nın 150/3.maddesi uyarınca, sanık hakkında alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezası gerektiren TCK’nın 226/5. maddesinde öngörülen müstehcenlik suçundan yapılan yargılamada, sanığın istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilmemesi,

2- Kabule göre de; TCK’nın 226/5. maddesi, çocukların aynı Kanun maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki müstehcenlik suçlarına maruz kalmaları halini, TCK’nın 226/1.maddesine nazaran daha ağır bir yaptırıma bağlamış bulunmaktadır. Mağdur çocuklara, içeriğinde çocukların kullanıldığı bir müstehcen ürünü, yada şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin yazı, ses veya görüntüleri içeren ürünlerin görmesini, dinlemesini veya okumasını sağlayan fail TCK’nın 226/5. maddesine göre cezalandırılacaktır.

TCK’nın 226/4. maddesindeki “doğal olmayan” kavramı ise, bireylerin cinsel yaşamının içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımlamaktadır. Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntüleri tek başına bu kavram içerisinde değerlendirilemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın yaşı küçük mağdurlara gösterdiği video içeriklerinde, çocukların kullanıldığı, yada şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan bir cinsel davranış bulunmadığından, sanığın yaşı küçük mağdurların bir kısmına tek başına, bir kısmına farklı mağdurlarla birlikte, bir kısmına ise hem tek başına hem de bir kısım mağdurlarla birlikte farklı zamanlarda müstehcen görüntü izletme eylemleri dolayısıyla TCK’nın 226/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte olup, birlikte izletilen mağdurlar ... ve... açısından TCK’nın 226/1-a, 43/2. maddeleri, mağdurlar ...,..., .. ve ... açısından, ... ve ...’e hem tek başına hem de diğer sayılan mağdurlarla izletilmesi nedeniyle aynı Kanunun 226/1-a, 43/1 ve 43/2. maddelerinin ayrı ayrı, mağdur ... açısından da yine aynı Kanunun 226/1-a maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1433, Karar No: 2023/6217, Tarih: 18.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1433 E.  ,  2023/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/614 E., 2023/80 K.

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.....2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/7694 Esas, 2022/15031 Karar sayılı kararı ile "…Sanığın inşaat işleriyle meşgul olup katılana ait 53 nolu taşınmazın sınır komşusu olan taşınmazın kenarına duvar çekme işini aldığı söz konusu duvarı yapabilmek için serbest harita mühendislerine sınır tespiti yaptırdığı, sanığın katılana ait taşınmaza keşif neticesi düzenlenen teknik bilirkişi raporundada belirtildiği üzere herhangi bir eylemli tecavüzünün olmadığı, sadece serbest harita mühendisi tarafından zemine aplike edilen krokide A1, A2 ve A3 ile gösterilen üç adet sınır kazığı olduğu, bu kazıkların kadastral durum ile uyumlu olduğu, ancak zemin ile uyumlu olmadığı ve bu sınır kazıklarının müştekinin kullandığı alan içinde kaldığı, Kadastral altlıkların zeminle uyumlu olmadığı için, ilerleyen zamanlarda tapu ve kasdastro genel müdürlüğünce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 inci maddesinin (a) bendi gereği yenileme çalışmaları yapılması planlandığı" na ilişkin ifadeler, bu tespitleri doğrulayan sanık savunmaları dikkate alındığında sanığın suç kastının bulunmadığı ihtilafın kadastral durum ile zemin arasındaki uyumsuzluktan kaynaklandığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karasu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın ısrarlı ve bilerek suçu işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın tapusu katılana ait Karasu İhsaniye Mahallesi 24 pafta 53 parsel sayılı taşınmaza kazık dikmek suretiyle arazinin bir kısmını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen deliller sonucu ilk derece mahkemesince sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın tapusu katılana ait Karasu İhsaniye Mahallesi 24 pafta 53 parsel sayılı taşınmaza kazık dikmek suretiyle arazinin bir kısmını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen deliller sonucu ilk derece mahkemesince sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karasu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10827, Karar No: 2008/691, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10827 E.  ,  2008/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı hizmetin sözleşmeye uygun yapılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 1.8.2005 günü mutfak dolabı, banyo dolabı, banyo lavabo dolabı ve vestiyer satın aldığını, alınan ürünlerin sözleşmede yazılı özellikleri taşımadığını, mutfak ve bayno dolabının sözleşmede gösterilen renkte olmadığını, kiler dolabının bulunmadığını, süpürgelik ve ayaklarının bulunmadığını gardrop ve banyo lavabo dolabının da değişik renkte olduğunu, gardırobun taç ve yan parçalarının eksik oludunu, mutfak dolaplarının 10cm kısa olduğunu ve bazı kapaklarının yukarı yöne açıldığını 1.11.2006 gününde ihtarname göndermesine rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek tüm bu eksiklik ve ayıpların sözleşmeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satıma konu ürünleri sözleşmeye uygun olarak teslim ettiğini, eksik ve ayıp bulunmadığını, kaldı ki talep edilen ayıpların açık ayıp niteliğinde olduğu ve yasada öngörülen süreden sonra talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, satıma konu ürünleri sözleşmeye uygun olarak teslim ettiğini, eksik ve ayıp bulunmadığını, kaldı ki talep edilen ayıpların açık ayıp niteliğinde olduğu ve yasada öngörülen süreden sonra talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak krem renkte olan mutfak dolabının uçuk pembe patina, mavi ve lake beyaz olan lavabo ve banyo dolaplarının renklerinin mavi krem olarak değiştirilmesine, mutfak dolabının iki kapağının sağa sola açılır şekilde bağlanmasına, noksan olan taç ve ışık bandının takılmasına, mutfak tezgahı alt dolabının 10 cm boşluk bırakılarak imal edilmesi nedeniyle yeniden imal edilmesine, kiler ve kapak yüzünün bağlanmasına karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, bu davasında satışa konu bir kısım üründe renk farklılığı olduğundan mutfak dolabının iki adedinin kapağının yatay şekilde bağlandığından mutfak alt dolabının 10cm kısa yapıldığından mutfakta ... kiler kapağının takılmadığından ve mutfak dolabında taç ve ışık bandı bulunmadığından bahisle talepte bulunmuştur. Eksik olduğu belirtilen imalatlar yönünden (bu imalatların da sözleşmeye konu edildiği yönünde) sözleşmede her hangi bir hüküm bulunmadığı gibi, diğer talep edilen kalemlerin tamamı da açık ayıp niteliğindedir. Davaya konu ürünler davacıya 1.8.2005 gününde teslim edilmiş; davacı ise 1.11.2006 gününde tebliğ edilen ihtarnamesiyle talepte bulunmuştur. Oysaki 4077 sayılı yasanın 4822 sayılı yasa ile değişik 4. maddesinin 2. fıkrasında “Tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlüdür” yazılıdır. Davacı, yasanın öngördüğü 30 günlük süreyi de geçirdikten sonra talepte bulunduğuna ve eksik imalata ilişkin iddiasının ispat edemediğine göre davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmü kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3337, Karar No: 2022/9672, Tarih: 17.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3337 E.  ,  2022/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Suça sürüklenen çocukların eylemlerini cami bahçesinde bulunan ve bina eklentisi niteliğine haiz şadırvandaki musluğu çalarak gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Dosya kapsamında yer alan takdiri kıymet tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocuklar tarafından çalınan musluğun değerinin 15,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Suç tarihinde 15 yaşını doldurup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan temel cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle 1/3 oranında indirim yapıldığı halde, uygulama maddesinin TCK'nın 31/3 maddesi yerine, sehven 31/2 maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7252, Karar No: 2011/2879, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7252 E.  ,  2011/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin abonesi olduğunu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 05.6.2003 tarihli 150/1-36 sayılı kararda “abonenin sisteme vereceği (kapasitif) reaktif enerji miktarı, o dönemde çekilen aktif enerji miktarının 0,20 katından fazla olması halinde, sisteme verilen reaktif enerjinin tamamına reaktif enerji faturası uygulanır” denildiğini, ayrıca ... Genel Müdürlüğünün 14.11.2003 tarihli yazısıyla 01.12.2003 tarihinden itibaren kapasitif sayacın kaydettiği değerin tamamı üzerinden fatura edilme uygulamasının başlaması nedeniyle davalıya Aralık-2003 döneminde 22.687.48.-TL.lik reaktif enerji bedeli tahakkuk ettirildiğini, davalının söz konusu reaktif enerji bedeline yönelik itirazının reddedildiğini, davalının ödeme yapmaması üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerçek tüketimi olmadan sisteme reaktif enerji vermesinin teknik olarak mümkün olmadığını, tahakkuka konu dönemde müvekkili Organize Saniyi Bölgesinde şebekeye reaktif enerji verilmesine neden olacak bir sanayi tesisinin bulunmadığını, fiilen böyle bir tüketim olmaması sebebiyle dava konusu tahakkuk bedelinin oluşmasının da imkansız olduğunu, yapılan incelemede söz konusu dönemde XLPE yer altı kablolarının kapasitif etki yaparak sanki kapasitif bir tüketim varmış gibi sayaçlardan kapasitif enerji tüketimi okunduğunu, şayet o dönemde yeteri kadar kurulu sanayi tesisi olsaydı bu kapasitif etkinin kompoze edilecek olduğunu, davacının tahakkukunun yanlış olduğunu, bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 14.11.2003 tarihli kararı uyarınca 01.12.2003 tarihinden itibaren kapasitif sayacın kaydettiği değerin tamamı üzerinden fatura edilmesi uygulamasının başlatıldığı, söz konusu tahakkukun yerinde olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, 26.815.76.-TL.si asıl alacak olmak üzere takibin 58.347.57.-TL.üzerinden devamına, asıl alacağa takipten itibaren 6183 Sayılı Yasanın 51.maddesinde öngörülen gecikme zammı uygulanmasına ve davalının asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hüküm altına alınan tutar üzerinden hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile asıl alacak üzerinden hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.