muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3049, Karar No: 2011/1144, Tarih: 03.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3049 E.  ,  2011/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2008/131 - 2008/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ... tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.02.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan Anadolu At Irk.Yaş. Ve Gel.Der. Başkanı .... geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Mustafa Kemal Üniversitesi Veteriner Fakültesi Viroloji Bölümünde öğretim üyesi olan müvekkilinin adının ve unvanının hiçbir izin ve bilgisi olmaksızın, davalılar tarafından yazılması, hazırlanması ve basımına hiçbir katkısının olmadığı MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitaba konulup dağıtıldığını ileri sürerek, anılan kitabın müvekkili tarafından yazılmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dernek başkanı, MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli bu kitabın aslında ... isimli diğer davalıya ait bulunduğunu, 1997 ve 2003 yıllarında iki kez çoğaltılıp satıldığını, her nasılsa ...’ in anılan kitaba davacı ismini yazarak çoğaltıp bazı kişi ve kurumlara gönderildiğini, anılan kitaba davacı isminin konulması ile ilgili olarak derneklerinin bir ilgisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ..., MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitabın davalı dernek ve davacı tarafından yazılan ve onaylanan bir kitap olmadığını, kendisinin davacıya aynı konuda yeni hazırlaması muhtemel kitabın formatının nasıl olması gerektiği konusunda yardımcı olmak için bu kitabı hazırlayıp davacı ismini yazdığını savunmuştur.

Diğer davalı ..., MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitabın davalı dernek ve davacı tarafından yazılan ve onaylanan bir kitap olmadığını, kendisinin davacıya aynı konuda yeni hazırlaması muhtemel kitabın formatının nasıl olması gerektiği konusunda yardımcı olmak için bu kitabı hazırlayıp davacı ismini yazdığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitap üzerinde yazar olarak davacı ... isminin bulunduğu, bunun yanında ilk sayfasında davalı derneğin isim ve ambleminin bulunduğu, gelen resmi kayıtlar kapsamına göre davalı ...’in gerek anılan kitap üzerinde yazılı tarihte ve gerekse hâlen davalı ...’nin yönetim kurulu üyesi olduğu, anılan MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitap üzerinde bulunan 975-6577-10X sayılı ISBN numarasının da 14.04.2006 tarihinde Kültür Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayınlar Genel Müdürlüğünden dernek tarafından alındığı, anılan kitap içeriğinin, daha önce davalı ... tarafından hazırlanıp, davalı dernek isim ve amblemi ile yayınlanan MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitap ile büyük oranda benzeştiği, davalıların beyan ve anlatımlarından da anlaşılacağı üzere aslında anılan yargılama konusu kitabın dernek yöneticilerinin bilgi ve onayı ile yine derneğe ait bürolarda hazırlandığı, bir kişinin yarattığı bir eserin, eser sahibi olan kişi dışında başka bir kişinin ismi ile yayınlanması durumunda FSEK’nun 15/3. maddesinde yazılı eser sahipliğinin tespiti davası açılabileceği, buna karşın bir bilim adamının isminin, gerçekte kendisinin yaratmadığı bir eser yahut eser mahiyetinde olmasa bile herhangi bir mahsul üzerine konulması halinde, adı anılan mahsul üzerine konulan kişinin Türk Medeni Kanunu’nun 26/1. maddesi uyarınca hakkının tespitini mahkemeden talep edebileceği, davacının böyle bir talepte bulunabilmesinin yasanın kendisine tanıdığı hakkın kullanılması olduğu, dosyası kapsamına göre MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli kitap yahut içeriğinin davacı tarafından yazılıp hazırlanmaması ve davacının izni olmaksızın anılan kitap üzerine davacı isminin konulduğu sonucuna varılarak, davanın kabulü ile MALAKAN ATI (ARDAHAN ATI) isimli, üzerinde davacı ... ismi bulunan mahsulün, Türk Medeni Kanunu’ nun 26/1. maddesi uyarınca ... tarafından yazılmadığının tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı Anadolu At Irklarını Yaşatma ve Geliştirme Derneği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Anadolu At Irklarını Yaşatma ve Geliştirme Derneği'nin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı Anadolu At Irklarını Yaşatma ve Geliştirme Derneği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Anadolu At Irklarını Yaşatma ve Geliştirme Derneği'nin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Anadolu At Irklarını Yaşatma ve Geliştirme Derneği'nin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14940, Karar No: 2015/3026, Tarih: 24.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14940 E.  ,  2015/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

... (T.C ... No.lu) adına Av. .... ile ..... adına Av. ... arasındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 29.05.2014 günlü ve 2014/277-2014/271 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Dosyaya, davacının Hollanda’da geçtiği belirtilen çalışmalarına ilişkin olarak T.C. .... Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği tarafından verilen ve davacı tarafından ibraz edilen belgeler değerlendirilerek düzenlenen 10.01.2014 tarihli belge hükme esas alınmış olup; davacının 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanmasına esas olmak üzere Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Devleti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesine uygun şekilde yurtdışı çalışmalarını gösterir Hollanda Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler özellikle, davacı kimlik numarası, ana-baba adı ve doğum tarihi de belirtilmek suretiyle davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılıp, ilgili evraklar eklendikten,

2- İş. Mahkemesinin 2014/180 E. sayılı dosyasının da dosya içerisine konulduktan sonra, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12576, Karar No: 2012/17226, Tarih: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12576 E.  ,  2012/17226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2009/174-2010/183 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılında yapılan genel kurulda İMKB'nin kamu paylarını temsilen Takasbank Yönetim Kurulu üyeliğine seçildiğini, anasözleşme gereğince yönetim kurulu üyeliği süresi 3 yıl olmasına rağmen müvekkilinin Sermaye Piyasası Kurulu üyeliğine atanması nedeniyle 17.07.2007 tarihinde Takasbank yönetim kurulu üyeliği görevinden ayrıldığını, 28.03.2008 olağan genel kurul toplantısında 2007 yılına ilişkin olarak yönetim kurulu üyeleri ile diğer personele kar dağıtımı kararı alınmasına rağmen müvekkiline 31.12.2007 ve 28.03.2008 olağan Genel Kurul tarihinde fiilen görevde bulunmadığı bahanesiyle 2007 yılı için temettü ödemesi yapılmadığını, bu kararın yerleşik Yargıtay kararlarına, eşitlik ilkesine ve hakkaniyette aykırı olduğunu, fiilen görevde bulunma şartının genel müdür dahil tüm personel için belirlenen bir kriter olduğunu yönetim kurulu üyelerini kapsamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin davalı Takasbank A.Ş. yönetim kurulu üyesi olarak çalıştığı 01.01.2007 -17.07.2007 tarihleri arasındaki dönem için payına isabet edecek temettü tutarı olan 18.000.TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İMKB'nin 18.07.2007 tarihli yazısı ile davacının 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 18. ve 19. maddelerine istinaden Bakanlar Kurulu'nun 2007/12323 sayılı kararı ile SPK üyeliğine atanması nedeniyle 16.06.2007 tarihinde kurumdan ayıldığının bildirildiğini, müvekkili bankanın 28.03.2008 tarihinde gerçekleştirilen genel kurulunda “ temettü dağıtımının Genel Müdür dahil personele; performans, kıstalyevm, üstlenilen sorumluluk, risk, 31.12.2007 ve olağan Genel Kurul tarihinde fiilen görevde bulunması gibi hususlar dikkatte alınarak 3. maaş tutarında, Yönetim Kurulu Başkanına, Genel Müdür ile eşit tutarda, diğer Yönetim Kurulu Üyelerinin her birine Yönetim Kurulu Başkanının yarısına eşit tutarda olmak üzere yapılması....”hususunda karar alındığını, alınan bu karar doğrultusunda davacının Olağan Genel Kurul tarihinde görevde bulunma şartı gerçekleşmediğinden temettü almaya hak kazanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya 2007 yılı için temettü ödemesi yapılabilmesi için 31.12.2007 ve olağan Genel Kurul tarihinde fiilen görevde bulunması gerektiği, genel müdür için aranan şartın onun aldığı kar payının belli bir oranı üzerinden kar payı alacak yönetim kurulu üyesini kapsamadığını kabule olanak bulunmadığı, karardaki dağıtımın genel müdür dahil tüm personele performans, kıstalyevm, üstlenilen sorumluluk, risk, 31.12.2007 ve olağan Genel Kurul tarihinde fiilen görevde bulunması gibi hususlar dikkate alınarak yapılması ifadesinin davacının iddialarının aksini kanıtlar nitelikte olduğu, 28.03.2008 tarihli genel kurul kararı yürürlükte olduğu müddetçe davacıya 2007 yılı için temettü ödemesi yapılamayacağı, davalı bankanın 29.03.2007, 26.03.2009 ve 25.03.2010 tarihli genel kurullarında kar dağıtımı ile ilgili değişik esaslar kabul edilmiş olup yerleşik bir uygulamanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7908, Karar No: 2017/11754, Tarih: 22.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7908 E.  ,  2017/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, fazla mesai ücretinin aylık ücretin içinde ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. Fazla mesai ise, kural olarak 4857 sayılı Kanun'a göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi kanuni çalışma saatleri dışında çalışsa da çalışmasa da koşulları oluştuğunda sözkonusu ek ücrete hak kazanacaktır. 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. Bahşiş, yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmalar, saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre değil, sadece %50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, fazla mesai ücreti, %50 zam nispetine göre hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğine göre, imzalı ücret bordrolarında her yıl ikramiye ve 2011 yılı içerisinde ilaveten prim adı altında ödemeler yapılmıştır. Bu durumda, süreklilik taşımayan son yıla ilişkin prim ödemesinin kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretin tespitinde dikkate alınmaması isabetli isede, bordrolarda prim ödemesi öngörülmeyen dönem bakımından fazla çalışma saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca, 01.07.2001 tarihli iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğu belirtilmiştir. Sözleşmelerde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğunun kabul edildiği durumlarda yıllık 270 saat fazla mesainin ücret kapsamında olduğu kabul edilmektedir. Dosya içeriğine göre, davacının fazla mesai ücreti alacağı hesaplanırken yıllık 270 saatlik fazla mesai süresinin mahsup edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece belirtilen konularda bilirkişiden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/846, Karar No: 2020/8807, Tarih: 24.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/846 E.  ,  2020/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.05.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/12/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, noter tarafından düzenlenen mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi isteğine ilişkindir.

Tereke temsilcisi terekeyi temsilen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/3907 Esas sayılı dosyasından aldığı yetkiye istinaden, 26.06.2013 tarihinde vefat eden mirasbırakan ... ile davalının evliliklerinin ... 2. Aile Mahkemesinin 2012/83 Esas 2012/1020 Karar sayılı kesin hükmü sonucunda mutlak butlan nedeniyle iptaline karşın mirasbırakana ait ... 9. Noterliğinin 05.07.2013 tarih ve 14955 yevmiye sayılı mirasçılık belgesinin davalıya pay verilmiş olması gerekçesiyle iptalini ve davalının yer almadığı mirasçılarından oluşan yeni mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Davalı ... ... vekili, evliliğin iptaline ilişkin ... 2. Aile Mahkemesinin 2012/83 Esas ve mirasbırakanın kısıtlanmasına ilişkin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/3907 Esas sayılı dosyaları kapsamında mirasbırakanın beyanları da dikkate alındığında müvekkilinin iyiniyetle evlendiğinin sabit olduğunu, müvekkilinin kötüniyetine dair bir karar verilmediğinden mirasçılığınn engellenemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuş ve tanık dinletmek istemiştir.

Dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine ilişkin hüküm, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.12.2018 tarih, 2016/4728 Esas, 2018/9106 Karar sayılı ilamı ile noter tarafından düzenlenen mirasçılık belgesine sulh hukuk mahkemesinde itiraz edileceğine ilişkin 1512 sayılı Noterlik Kanununun 71. maddesi gereğince bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 71/A maddesinde, noterler tarafından mirasçılık belgesi verilebileceği; 71/B maddesinin 3. fıkrasında, mirasçılık belgesi verilmesinin yargılamayı gerektirmesi, nüfus kayıtlarının mirasçılık belgesi verilmesi konusunda yeterli olmaması veya mirasçılık belgesinin yabancılar tarafından talep edilmesi durumunda, noterler tarafından mirasçılık belgesi verilemeyeceği; 71/C maddesinde, noterlerin verdikleri mirasçılık belgesi hakkında, menfaati ihlal edilenler tarafından sulh hukuk mahkemesine itirazda bulunulabileceği ve sulh hukuk mahkemesinin, itiraz üzerine verdiği kararın bir örneğini ilgili notere ve Türkiye Noterler Birliğine bildireceği hususları düzenlenmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 598. maddesinde, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği; 145. maddesinin 3. fıkrasında, eşlerden birinde evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalığı bulunması durumunda, evlenmenin mutlak butlanla batıl olacağı; 146. maddesinin 2. fıkrasında, mutlak butlan davasının, ilgisi olan herkes tarafından açılabileceği; 147. maddesinde, evlilik sona ermiş dahi olsa, her ilgilinin mutlak butlan davası açma hakkının süreceği; 156. maddesinde, mutlak butlan hâlinde bile evlenmenin, hâkimin kararına kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğuracağı; 158. maddesinde, evlenmenin butlanına karar verilirse, evlenirken iyiniyetli bulunan eşin bu evlenme ile kazanmış olduğu kişisel durumunu koruyacağı; 159. maddesinde, evlenmenin butlanına ilişkin davanın sonucunda, evlenme sırasında iyi niyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eşin, yasal mirasçı olamayacağı gibi, daha önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları da kaybedeceği hususları düzenlenmiştir. Bu yasal düzenleme uyarınca, sağ kalan davalı eşin, miras hakkının tespit edilebilmesi için öncelikle evliliğin akdi sırasında iyi niyetli olup olmadığının tespiti gerekir.

Sağ kalan eşin, miras hakkının bulunup bulunmadığı ölen eşin diğer mirasçılarının doğrudan menfaatini etkilemektedir ve yasal dayanağını 4721 sayılı TMK’nun, 159. maddesinin 2. cümlesinden almaktadır. Başka bir mirasçılık belgesinin iptaline ilişkin yargılamaya dair Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.11.2011 tarihli 2011/7-695 Esas ve 2011/673 Karar sayılı ilamında, eşlerden birinin henüz iptal davası açılmadan önce ölmüş olması halinde dahi, miras bırakan (ölen eş) ile sağ kalan eş arasındaki evlenme “mutlak butlan” sebeplerinden biriyle sakatlanmışsa, ölen eşin mirasçılarının evlenmenin butlanı nedeniyle iptal davası açabilecekleri ve bunun sonuçlarından doğrudan yararlanacakları belirtilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun belirtilen kararının dayanağı, yukarıda açıklanan Türk Medeni Kanunu’nun 147. maddesidir. Evliliğin sona ermiş olması halinde dahi, evlilik Türk Medeni Kanunu’nun 145. maddesinde düzenlenen mutlak butlan nedeni ile batıl ise, her ilgilinin mutlak butlan davası açma hakkı bulunduğu belirtilmiştir. Mutlak butlanla batıl bir evlenmenin iptalini istemekte, evlilik ölüm nedeni ile sona ermiş olsa dahi, ölen eşin mirasçılarının doğrudan menfaatinin bulunacağı, dolayısıyla bu kimselerin 4721 sayılı TMK’nun 146 ve 147. maddeleri anlamında “ilgili” sıfatına ve doğrudan dava hakkına sahip olduklarını ve bu kimselerin iptal davasını, ölen eşin dava hakkına değil, doğrudan kendi dava haklarına dayanarak açtıkları hususları da Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ilgili kararında belirtilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.11.2011 tarihli 2011/7-695 Esas ve 2011/673 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, “...Kural olarak, butlan davası sonucunda evlenme sırasında iyi niyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eş, yasal mirasçı olmayacağı gibi, daha önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları da kaybeder. Bu kural, hem mutlak butlan halinde hem de onun daha hafif bir hali olarak kabul edilen, nispi butlan halinde uygulanmaktadır. Eş ölmeden önce nispi butlan davası açmış olup, dava sırasında ölmüş ise; davaya mirasçıları tarafından halef sıfatıyla devam edilmesi halinde, mirasçıların sürdürdükleri dava artık bir nispi butlan davası değil, davalı eşin iyi niyetli olmadığının tespiti davası sayılır. Öteki deyişle, evlenmenin nispi butlanının dava etme hakkı olan eş dava açmadan önce ölmüşse, bu hak mirasçılara geçmez. Ancak, mirasçılar sadece açılmış olan nispi butlan davasını sürdürebilirler. Evlenmenin mutlak butlanında ise mirasçıların kendi adlarına dava açma hakları bulunmakla, muris davadan önce vefat etse de mirasçıların bunu dava etme olanakları vardır. Mutlak butlan davası ya da tespit davası sonucunda evlenme sırasında iyi niyetli olduğu anlaşılan sağ kalan eş yasal mirasçılık sıfatını korur. Ne var ki, mutlak butlan davası ya da tespit davası sonucunda evlenme sırasında iyi niyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eş yasal mirasçılık sıfatını da kaybeder