muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9381, Karar No: 2021/11858, Tarih: 07.09.2021

4) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) Mağdur hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.10.2014 tarihli raporda "hastanın muayenesinde septumun sağa deviye olarak izlendiği," ve yine ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.12.2014 tarihli raporda "nazal kemikte sağ laterale hafif deplasman gösterin parçalı fraktür görüldüğü" şeklinde tespitlerde bulunulmasına rağmen, mağdur hakkında sabit iz yönünden değerlendirme yapılmadığı ve bu haliyle müştekinin yaralanması hakkında düzenlenen raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve niteliği hususunda 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mağdurun kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2. derece) etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi ve adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2651, Karar No: 2019/3457, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2651 E.  ,  2019/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3231, Karar No: 2013/8572, Tarih: 03.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3231 E.  ,  2013/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı hizmet nedeniyle ürün bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, temizlenmesi için 1720 TL ye aldığı abiye elbisesini davalıya ait işyerine verdiğini, yıkamadan sonra renginin solduğunu, elbisede üstten aşağı uzun uzun beyaz çizgiler oluştuğunu,kumaşının sertleştiğini, ip ip toplandığını, elbisenin kullanılamaz hale geldiğini belirterek değeri olan 1720 TL “ nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu ürünün ... dışı temizlendiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ayıplı hizmet nedeni ile 1720 TL değerinde olan abiye elbisesinin kullanılamaz hale geldiğini ileri sürmüş, davalı ise,emanet fişinin 5.maddesi uyarınca abiye elbisenin özelliklerinden dolayı garantisiz temizlendiğini, elbisenin boya verdiğini, tek başına özel olarak temizlendiğini, hassas işleme tabi tutulduğunu herhangi bir kusurunun olmadığını savunmuştur. Mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmış, tekstil hazır giyim bölümünde görevli öğretim üyesi bilirkişi, dava konusu abiye elbisenin % 100 ipek kumaşın çok hassas, çok özel bir kumaş olduğunu, temizlenmesinin de hassaslık gerektirdiğini, giysi etiketindeki sembollerin tüm bu özellikleri açıkladığını, temizleme sonucunda oluşan renk açılması, boy boy çizgiler, eskimiş kumaş görüntüsü etikette belirtilen sembollere göre işlem yapılmadığını, temizleme işlemi ile ilgili hata olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, davaya konu ürünün ... dışı temizlendiği anlaşılmakla açılan davanın reddine karar verilmiş ise de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4822 Sayılı Kanunla değişik 6. maddesi ile sözleşmelerdeki haksız şart düzenlenmiş ve "Satıcı ve sağlayıcının tüketiciyle müzakere etmeden, tek taraflı olarak sözleşmeye koyduğu, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde iyi niyet kuralına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşulları haksız şarttır. Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu her türlü sözleşmede yer alan haksız şartlar tüketici için bağlayıcı, değildir. Eğer bir sözleşme şartı önceden hazırlanmışsa ve özellikle standart sözleşmede yer alması nedeniyle tüketici içeriğine etki edememişse, o sözleşme şartının tüketiciyle müzakere edilmediği kabul edilir. Sözleşmenin bütün olarak değerlendirilmesinden, standart sözleşme olduğu sonucuna varılırsa, bu sözleşmedeki bir şart ın belirli unsurlarının veya münferit bir hükmünün müzakere edilmiş olması, sözleşmenin kalan kısmına bu maddenin uygulanmasını engellemez. Bir satıcı veya sağlayıcı, bir standart şartın münferiden tartışıldığını ileri sürüyorsa, bunu ispat yükü ona aittir. 6/A, 6/B, 6/C, 7,9, 9/A, 10, 10/A ve 11/ A maddelerinde yazılı olarak düzenlenmesi öngörülen tüketici sözleşmeleri en az on iki punto ve koyu siyah harflerle düzenlenir..." hükmü, yine 4077 sayılı Kanun'un değişik 6. ve 31. maddelerine dayanılarak hazırlanan Tüketici Sözleşmelerindeki Haksız Şartlar Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinde "satıcı, sağlayıcı veya kredi veren tarafından tüketici ile akdedilen sözleşmede kullanılan haksız şartlar batıldır" hükmü getirilmiştir.Taraflar arasındaki 09.03.2012 tarihli emanet fişinin 5. maddesinde yer alan düzenleme tüketici davacının aleyhine olan ve tüketiciyi külfete sokan sözleşme hükmünün tüketici ile ayrıca müzakere edilerek kararlaştırılmadığı için açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri karşısında haksız şart olduğu kabul edilmelidir. Davalı cevap dilekçesinde de abiye elbisenin boya verdiğini kabul etmiştir

.Taraflar arasındaki 09.03.2012 tarihli emanet fişinin 5. maddesinde yer alan düzenleme tüketici davacının aleyhine olan ve tüketiciyi külfete sokan sözleşme hükmünün tüketici ile ayrıca müzakere edilerek kararlaştırılmadığı için açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri karşısında haksız şart olduğu kabul edilmelidir. Davalı cevap dilekçesinde de abiye elbisenin boya verdiğini kabul etmiştir. Hal böyle olunca davacının temizleme için verdiği elbiseyi davalının elbisedeki sembollere göre özenle yıkama yükümlülüğü oluşmuştur. Temizleme hizmeti sonucunda elbisenin renginin solduğu, beyaz çizgiler oluştuğu kumaşın ip ip toplandığı elbisesinin kullanılmayacak hale geldiği bilirkişi raporu ile de belirlenmiştir. Ancak davacının temizliğe vermeden önce de bu elbiseyi katıldığı bir düğünde kullandığı ve elbisenin etek uçlarında kirlenmeler olduğu da davacı beyanı ile sabittir.Mahkemece davacının elbiseyi kullandığı amaç ve süre de dikkate alınarak makul bir indirim yapmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2865, Karar No: 2015/10741, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2865 E.  ,  2015/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2014/107 - 2014/378

DAVACI : E.. Tarım Gıda Taş. İnş. Pet. Tur. Ltd. Şti.

DAVALI : M.. Y..

Taraflar arasındaki istirdat davası hakkında Antalya 6. Asliye Ticaret ve Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Davacı, mal alma karşılığı verdiği çekin, sözkonusu mallar kendisine teslim edilmediği halde tahsil edildiğini belirterek, çek bedelinin iadesini talep etmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, "davalının tacir olmadığı gerekçesiyle" görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "davanın, çekten kaynaklandığı" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan çekten kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2561, Karar No: 2024/5723, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2561 E.  ,  2024/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/39 Esas, 2024/23 Karar

TALEP EDEN : Kars Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de dosya kapsamından müteveffanın bakım merkezinde ne kadar zamandır kaldığı, aynı zamanda müteveffanın ilgili müdürlükte kalmadan önceki son ikametgah adresinin neresi olduğuna dair yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı tespit edilmiştir. Hal böyle olunca kısıtlı adayının hangi tarihten itibaren bakımevinde kaldığı ve bakımevinde kalmaya başlamadan önceki yerleşim yeri adresinin neresi olduğu araştırılıp kısıtlı adayının varsa bakımevinde bulunan ve kısıtlı adayı hakkındaki sosyal inceleme raporlarını da içeren özlük dosyası sureti de dosya arasına getirtildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12102, Karar No: 2024/16788, Tarih: 07.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/12102 E.  ,  2024/16788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I L A M A N I N

Y E N İ L E N M E S İ

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/161 E., 2021/177 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillerin değerlendirilmesi neticesinde önceki kararda değiştirilebilecek bir husus bulunmadığının anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün aynen onaylanmasına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bütünüyle hükümden çıkarılarak yerine ''5271 sayılı CMK’nın 323/1. maddesi gereğince, Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2015/85 Esas ve 2016/195 Karar sayılı kararının aynen onaylanmasına" cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5288, Karar No: 2013/10220, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5288 E.  ,  2013/10220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 290, 890, 892 ve 893 parsel sayılı taşınmazların paydaşlarından olan Mukadder ...'un adının Mukaddes ...,....'in adının .... olarak tapuya yanlış yazıldığını ileri sürüp, isimlerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 19.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20979, Karar No: 2014/28028, Tarih: 01.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20979 E.  ,  2014/28028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2011/253-2014/353

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın L.. L.. yönünden husumetten reddine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın L.. L.. yönünden husumetten reddine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstık bahçesi niteliğine göre net fıstık geliri esas alınarak değer biçilip, zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre tespit edilen değer düşülerek muhtesat bedelinin tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmazların değeri tespit edilirken bilirkişilerce dekara verimin ortalamasının esas alınması gerekir.

Dairemizin aynı gün denetiminden geçen Pervari Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/442 ve 452 esas sayılı dosyalarında Sarıdam köyünde bulunan kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmazlarda 2012 yılı itibariyle yapılan değerlendirmede 30 yaş üstü fıstığın dekara veriminin 150-160 kg alındığı gözetilerek bedel tespit edilirken bu miktarlar yerine aynı özelliklere sahip fıstık ağaçları için ortalamadan ayrılarak 220,00 kg verim miktarı esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5081, Karar No: 2016/18237, Tarih: 20.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5081 E.  ,  2016/18237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (SOSYAL GÜVENLİK )

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 10/01/2005-31/12/2007 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve sebepsiz feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ..... Belediyesi temizlik ihalesini üç dönem aldığını, işçilerin alımından ve işten çıkarılmasından sorumluluğun ..... Belediyesine ait olduğunu, işçilerin yeni ihale alan firma bünyesinde çalışmaya devam ettiklerini, tazminatların hak edilmediğini, ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikçe çıkışı yapıldıktan sonra ara vermeksizin ..... Belediyesinin temizlik işlerinde ihaleyi alan yeni firmada çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin sona ermediği, bu nedenle kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarına hak kazanamadığı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışma karşılığı ücretlerin ise ödendiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.