muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3875, Karar No: 2010/2706, Tarih: 11.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/3875 E.  ,  2010/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2009

Davacının, alacağı olan; 14.680,00 Euro'nun TL karşılığının en yüksek faiziyle tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sağlık Bakanlığı Beykoz Devlet Hastanesinin düzenlediği 14.11.2006 tarih 5590 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(manuel kalkış, çemberden aktivil, motorlu sürüş)’nın bedeli olan 14.680.00 Euro’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca  Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden  işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan  506 sayılı Yasa’nın Ek 32. maddesinde, sigortalılık ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarayacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçlerin, Kurumca, 34. maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanacağı, onarılacağı, ve tespit edilen süre ve şartlarla yenileneceği, 36/A maddesinde hak sahibi çocuklara  verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10'nun kendilerince ödeneceği, ancak,  alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemeyeceği bu madde gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartları ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edileceği bildirilmiştir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde Kurumun sigortalının "iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek" protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde Kurumun sigortalının "iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek" protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, davacı hak sahibi çocuğa ölüm aylığı bağlandığından uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi  nedeniyle  çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun Ek 32. maddesinde bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; "iyileşmelerine yarayacak, yahutta işgöremezliklerini giderme amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiğı gibi, hak sahibine "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; "iyileşmesine yardımcı olması" unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık  yasal   düzenlemeler  uyarınca;  "sağlığı koruma,  çalışma  gücünü  yeniden kazandırma  ve   kendi   ihtiyaçlarını görme  kabiliyetini  artırma"  olarak   kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli  görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi  kullanılmıştır

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki  mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince İ.Ü.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığından mahkemece alınan 30.06.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporunda bu cihazların bu tür hastalarda hareketsizlikten ortaya çıkan ve hasta için ölümle sonuçlanabilecek sonuçlar doğuran hayati tehlike yaratan  bası yaraları, spastisite, tuzak nöropati, derih ven trombozu gibi komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olduğunu, hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı, hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek kendi ihtiyaçlarını ve işgörme kabiliyetini artırıp, fiziksel, psikolojik, sosyo ekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine katkı sağlayacağı bildirilmiştir. Bu rapor karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, çalışma gücünü yeniden kazandıracağı yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma  hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresif hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4286, Karar No: 2015/27096, Tarih: 16.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4286 E.  ,  2015/27096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/142631

MAHKEMESİ : Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/112 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1-Katılanın senedin vade tarihi olan 12.06.2009 tarihinden bir gün önce vermiş olduğu şikayet dilekçesi ile S.. S..'dan aldığı minibüsü, araç için harcadığı 5000 TL'ye karşılık sanık Süleyman tarafından C.. K.. aracılığıyla gönderilen senet karşılığında C.. K.. ve

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/142631

MAHKEMESİ : Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/112 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1-Katılanın senedin vade tarihi olan 12.06.2009 tarihinden bir gün önce vermiş olduğu şikayet dilekçesi ile S.. S..'dan aldığı minibüsü, araç için harcadığı 5000 TL'ye karşılık sanık Süleyman tarafından C.. K.. aracılığıyla gönderilen senet karşılığında C.. K.. ve

B.. S..'e teslim ettiğini beyan etmesine, 11.02.2010 tarihinde alınan ifadesinde araç için harcadığı 7000 TL'nin 2000 TL'sinden vazgeçip 5000 TL karşılığında düzenlenen senedi tanık T.. N.. huzurunda dolu ve imzalı olarak teslim aldığını ifade etmesine rağmen, mahkeme huzurunda 5800 TL'lik bir senet aldığını beyan etmesi ve çelişkinin giderilmemesi, sanık S.. S..'ın araç alışverişini doğrulamasına karşın katılanın minibüsü çalıştırdığı dönemde para kazandığı ve bu nedenle bir borcu bulunmadığından katılana bir senet vermediğini savunarak suçlamayı reddetmesi, hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde kararı temyiz etmeyen C.. K..'nun ise “ben sanığı ve katılanı tanımam. Olay günü yolda aracımla giderken iki kişinin kavga ettiğini gördüm, onları araladım, S.. D.. diye hitap edilen kişi bana bir zarf verdi ve yeğenim sen bizi kavga ettirmedin, sana bir zarf veriyorum bu zarfı götür Murat'a ver dedi, ben de yanında bulunan arkadaşım B.. S..'de olduğu halde S.. D..'dan zarfı alıp yolun karşısında bulunan M.. Ü..'a verdim.” şeklinde, soruşturma aşamasında ise “ben sadece arabada bekledim, B.. S.. zarfı verdi” şeklindeki anlatımı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda borçlu imzasının S.. S..'a ait olmadığı, senedin ön yüzündeki 12 Haziran 2009, M.. Ü.., 15/05/2009 yazıları ile arka yüzündeki M.. Ü../ 0539 302 12 01 içerikli ciranta yazılarının M.. Ü..'a, kalan tüm yazılar ile borçlu imzasının C.. K..'na ait olduğunun belirtilerek katılanın ve C.. K..'nun beyanlarının aksine görüş belirtmesi, sanık Süleyman'ın aynı senet ile ilgili savcılığa başvurması ve eylemin hukuki ihtilaf kapsamında kaldığı belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle sanık S.. S..'ın aynı olaya ilişikin şikayetinin bulunduğu Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/23495 soruşturma numaralı dosyasının getirtilmesi, katılan ile C.. K..'nun kendi ifadeleri ve kriminal rapor içeriği arasındaki, tanık T.. N..'nin beyanı ile bilirkişi raporundaki çelişkinin giderilmesi, katılanın şikayet dilekçesinde ismi geçen B.. S..'ün açık kimlik ve adres bilgilerinin belirlenip tanık olarak ifadesine başvurulması, katılan, tanık ve sanık Cahit'in beyanları ile açıkça çelişen bilirkişi raporu nedeniyle tüm sanıkların değişik yerlerden temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,

sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Diğer yandan ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde; suça konu senedi katılan ile aralarındaki minibüs alım satımı nedeniyle verdiği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın unsurları oluşmayan atılı dolandırıcılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

dolandırıcılık suçu yönünden CMUK'nun 325. maddesi uyarınca bozmanın gerekçesine göre hükmü temyiz etmeyen sanık C.. K..'na da sirayetine ve bu sanık yönünden infazın durdurulmasına, bu konuda müzekkere yazılmasına, 16.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1157, Karar No: 2009/9322, Tarih: 28.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1157 E.  ,  2009/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının takibe konu çekin bankaya ibraz tarihinde cirosunun olmadığı ve yetkili hamil bulunmadığı nedenine dayalı olarak İİK.nun 170/a maddesi kapsamında takibin iptaline karar verildiği, anılan maddede icra inkar tazminatına yer verilmediği anlaşılmakla, alacaklı aleyhinde takip konusu alacağın %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz ve hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Pendik İcra Mahkemesinin 31.10.2008 tarih ve 2007/857 E. - 2008/925 K. sayılı kararının hüküm bölümünün inkar tazminatı ile ilgili 2 nolu bendinin karar metninden silinmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 28/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1947, Karar No: 2008/3629, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1947 E.  ,  2008/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, otele ait iki adet dükkanın boş olarak kiraya verilmesi ve erken tahliye nedeniyle kazanç kaybı ve fazladan ödenen kira bedellerinin istirdadı istemine ilişkin olduğundan, davanın kira sözleşmesine dayalı alacak olup hasılat kirası ile ilgisi bulunmadığından temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesinindir.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 20.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2863, Karar No: 2010/10056, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2863 E.  ,  2010/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem bakımından bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen ... kw'lık ......................ile ilişkin olarak 1986 yılında kamulaştırma yapılmış ve davacıların murisi .............z'ın payı 26.09.1990 tarihli tescil kararıyla idare adına irtifak hakkı tescil edilmiştir.

Davaya konu edilen enerji nakil hattı ile daha önce kamulaştırılan enerji nakil hattının kamulaştırma krokileri getirtilip mahallinde keşif yapılarak her iki hat karşılaştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3239, Karar No: 2017/5632, Tarih: 23.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3239 E.  ,  2017/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2016 tarih ve 2014/108-2016/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... San. Tic. Ltd. Şti'deki hisselerinden 33 hissesini 82.500,00 TL karşılığı 04.10.2013 tarihinde davalı ...'a, aynı tarihte geriye kalan 33 hissesini diğer davalı ...'ye devrettiğini, devir karşılığında 50.000,00 TL'yi peşin, geri kalan miktar için de 5 adet senet aldığını, söz konusu devir işleminin 22/10/2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, ancak TTK 597. maddesi uyarınca gerçek değer belirlenmeden gerçekleştirilen devirden kısa bir süre sonra davacı şirkete ait fabrika binası ve Hanlıköy Umut Sanayi Sitesinde bulunan 5 adet dükkan değerlerinin düşük gösterildiğini, personele ödenecek kıdem tazminatlarının hesaptan düşüldüğünü, 650.000,00 TL'lik kredi ve 865.000 TL'lik vagon ödemesinin hesaplaşmada yer almadığını fark ettiğini, aldatıldığını anladığını, Borçlar Kanunu madde 36'da yer alan hakkını kullanarak almış olduğu senetleri geri vermek suretiyle devirden vazgeçtiğini 04/11/2013 tarihinde davalılara ihtar ettiğini ileri sürerek devir sözleşmesinin iptali ile davacının ortaklıktaki hissesinin devir öncesi miktarı ile pay defterine yazılmasını talep ve dava etmiştir

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; davanın, hisse devir sözleşmesinin yanılma sebebiyle iptali istemine ilişkin olduğu, davacının dayandığı hile, hata, yanıltma gibi olguların ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7915, Karar No: 2014/10744, Tarih: 31.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7915 E.  ,  2014/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2008/366-2011/488

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait otelde "otel müdürü" olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, davalıya olan 8450,12 TL lik borcunun da alacaklarından mahsup edilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini ilere sürüp, davacının ücretli izin alacağı bulunmadığını, sürekli olarak genel müdür pozisyonunda çalışmadığını, 2003 yılında ayrılan davacının 09/04/2007 tarihli sözleşme ile yeniden aylık 4.000,00 TL ücret ile çalışmaya başladığını, 30/11/2007 günlü ibraname ile iş sözleşmesine ilişkin olarak şirketten herhangi bir alacağı olmadığını beyan ettiğini, son olarak 2008 yılının Mart ayından Eylül ayına kadar tekrar sezonluk olarak çalışmaya başladığını ve en son 31/10/2008 tarihinde söz konusu iş sözleşmesinin sezon sona erdiğinden bittiğini, bu döneme ilişkin olarak da herhangi bir alacağının bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: