muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6009, Karar No: 2018/7238, Tarih: 20.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/6009 E.  ,  2018/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda, zamanaşımı savunması karşısında 26/07/2008-17/12/2012 tarihleri arasındaki dönem için, davacının hafta içi beş gün 08:00-21:00 saatleri arasında (iki saat ara dinlenme ile), cumartesi günü ise 08:00-17:00 saatleri arasında (bir saat ara dinlenme ile) çalışarak haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı ve aynı dönemde ayda üç hafta tatili gününde çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ile hafta tatili ücretleri hesaplanmıştır. Davada, sadece davacı taraf tek tanık dinletmiş, ayrıca emsal davalarda verilen mahkeme kararlarını dosyaya sunmuştur. Davalı taraf ise tanık göstermemiştir. Çalışma saatleri ile düzeninin belirlenmesine elverişli ve itibar edilmesi mümkün bir yazılı delil de dosyaya sunulmamıştır.

Mahkemece, dinlenen davacı tanığı ve emsal dava dosyalarında verilen kararların dikkate alındığından bahisle, yukarıda belirtilen çalışma düzeni kabulüne göre hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri indirim uygulanarak, talep miktarıyla bağlı şekilde hüküm altına alınmıştır.

Davacı tanığı 2009 yılının Mart ayında işten ayrıldığını ifade etmiş olup, çalışma süresi itibariyle beyanları, hesaplama konusu döneminin sadece bir kısmına ilişkindir. Ayrıca, davacı tanığının işverene karşı açtığı davada verilen ve Yargıtay’ca da onanarak kesinleşen mahkeme kararındaki çalışma düzeni kabulleri ile eldeki davada verilen karardaki çalışma düzeni kabulleri bir kısım süre bakımından farklılıklar göstermekte olup, mahkemece bu farklı yönlere dikkat edilmemesi de yerinde değildir.

Diğer taraftan, dosya içeriğinde, çeşitli mahkeme kararları bulunmaktadır. Emsal dava dosyası denetiminde, kararın kanun yolu incelemesi neticesi ile hesaplama konusu yapılan çalışma tarihleri aralığı gibi hususlara da dikkat edilmesi gerekirken, mahkemece bu yönlerden bir denetim yapılmaması hatalıdır. Uyap sisteminden yapılan tetkikten, dosyaya emsal olarak sunulan kararların, bir çoğunun Yargıtay’ca bozulduğu anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulmuş, İzmir 6. İş Mahkemesi’nin 2013/221 esas ve 2013/555 karar sayılı kararı Yargıtay’ca onanmış ise de, söz konusu davada hesaplamalar çalışma süresi itibariyle 08/10/2007 tarihine kadar yapılmıştır. Eldeki davada ise, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinde hesaplama konusu dönem 26/07/2008 tarihinden başlamaktadır. Emsal denetiminde, çalışma süresi ve hesaplama konusu dönem aralığına da dikkat edilmesi gerektiği hususu gözden kaçırılmamalıdır.

Anılan sebeplerle, dava konusu fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara dikkat edilerek yapılacak değerlendirme ile sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8985, Karar No: 2015/23276, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8985 E.  ,  2015/23276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, şikayetçi ...'a ait, lahanaların bulunduğu tarlaya hayvanlarını sokmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan 09/05/2012 tarihli eylemi ile ilgili olarak zamanaşımı süresinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılan ...'a ait Yolgören mahallesi ... ada 1 parselde bulunan, fındık ağaçlarının dikili olduğu arazinin etrafındaki tahta kazıkları ve tel örgüleri sökmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılan ...'un kendisine ait olduğunu iddia ettiği, ancak tapu kaydına göre mülkiyeti konusunda ihtilaf bulunan ve kadastro mahkemesinde yargılaması devam eden araziyle ilgili olarak, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, sanığın tahta kazıkları söktüğünün sübut bulması ancak mülkiyet iddiasıyla ilgili ihtilaf bulunması nedeniyle, kadastro mahkemesinde bulunan dosyadaki ilgili tutanak ve belgelerin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınarak incelenmesi, sonucuna göre, sanığın mala zarar verme kastıyla hareket edip etmediği hususunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38850, Karar No: 2013/29314, Tarih: 14.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38850 E.  ,  2013/29314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin % 5'i, genel tatil ücreti ile genel tatil ücretinin % 5'inin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 19.10.2004-18.11.2008 tarihleri arasında siyaset muhabiri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil ve bunların % 5 fazlası ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ibraname verdiğini, mesleki hizmetinde 10 yılı doldurmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının anılan alacakları hak ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının genel tatil ücretinin ödenip ödenmediği ve % 5 fazla alacağından yapılan indirimin yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Yargılama sırasında dosyaya sunulan ücret bordrolarının bazılarında genel tatil ücreti ödemesi bulunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda ulusal bayram olan aylar dışında tatil günü mesaisi ödendiği, bu nedenle genel tatil ücreti ödemesi yapılmadığının kabul edilerek hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Ancak davacı bordrolarda tahakkuk ettirilen ücreti almadığını iddia etmediğinden, bordroların incelenerek çalışılan ulusal bayram günleri için bordrolarda tahakkuk bulunan ayların dışlanarak genel tatil ücreti hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3- 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, mahkemece hükmedilen fazla çalışma ve genel tatil ücreti % 5 fazla alacağından % 85 indirim yapılarak karar verilmiştir. Ancak yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda anılan alacaklardan daha yüksek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1442, Karar No: 2023/7602, Tarih: 23.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1442 E.  ,  2023/7602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.05.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; davacının davalı Şirket ve kurum olan Millî Eğitim bünyesinde ilk olarak Temmuz 2013 tarihinden 2014 ... ayının sonuna kadar aralıksız şekilde ... rehabilitasyon merkezinde fizyoterapist olarak aylık 4.000,00 TL ücretle çalıştığını, davalı Şirket tarafından davacıya aylık ücret ödemelerinin yapılmadığını, 2014 yılı ... ayı sonunda davacının işten ayrılmak zorunda bırakıldığını, bunun üzerine davacının ödenmeyen aylık ücretlerinin tahsili amacıyla dava açtığını, davanın ... 3. ... Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/194 Esas sayılı dosyası üzerinden görüldüğünü ve Mahkemece davacının ücret alacaklarının davalı Kurumca ödenmediğinin tespit edildiğini ve davaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla davanın kabulüne karar verildiğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen davada cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında işveren işçi ilişkisi bulunmadığını, gider ortaklığı şeklinde bir ilişki bulunduğunu, davacının gider ortağı şeklinde davalıya ait işyerinde kendi işlerini yaptığını, davacının kendi çalışanları ve müşterileri bulunduğunu, davalı şirketin sigortasız işçi çalıştırıyor gibi görünmemek adına davacı ile ... sözleşmesi yaptığını ve onu sigortalı çalışanı gibi gösterdiğini, davacının Umudum ... Eğitim isimli işyerini usulsüz olarak kapattığı için kendisine beş yıl boyunca işyeri açma yasağı getirildiğini, bu nedenle de davacının isminin vergi levhasına yazılamadığını, davacının üzerindeki bu yasak devam ettiği için daha önce usulsüz olarak kapattığı işyeri ile aynı isimle bir eğitim merkezi açtığını ve bu işyerini de kendi adına yapmadığını, kardeşinin adına yaptırdığını fakat kendisinin işlettiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemede açılan davanın yine Mahkemenin 2015/194 Esas sayılı dosyası ile irtibatlı ek dava olarak açıldığı, dava açıldığında Mahkemenin 2015/194 Esas sayılı dosyasının Yargıtay incelemesinde olduğundan işbu dosyanın kesinleşmesinin beklendiği, Mahkemenin 2015/194 Esas sayılı dosyasının Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2017/24900 Esas, 2019/19929 Karar sayılı kararı ile bozularak Mahkemeye gönderildiği, bozma kararı sonrası dosyanın Mahkemenin 2020/83 Esasına kaydedildiği ve 10.03.2020 tarihli birleştirme kararı ile Mahkemenin işbu dosyası ile birleştirildiği, davacının daha önce ... Umudum Rehabilitasyon Merkezinin kurucularından olduğu, bu merkezin kapanması üzerine davalıya ait ... ... ... Rehabilitasyon Merkezine gelerek çalışmaya başladığı ancak davacı ile birlikte daha önce ... Umudum Rehabilitasyon Merkezinde çalışıp yine davacı ile birlikte ... ... ... Rehabilitasyon Merkezine gelerek çalışmaya devam eden davalı tanıklarının beyanları ve dosyada mevcut ... Valiliği İl Millî Eğitim Müdürlüğünün 13.01.2014 tarihli yazısında belirtilen davacıya 5 yıl süre ile tekrar kurum açma ve bir kurumu devir alma veya bir kuruma ortak olma izninin verilmediği hususu da göz önüne alındığında davacının davalıya ait ... ... ... Rehabilitasyon Merkezinde gider ortağı olarak çalışmasını sürdürdüğü, davalı ile aralarında işçi işveren ilişkisi olmayıp gider ortaklığı olduğu, kaldı ki bir kişinin 17 ay boyunca hiç ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının 2013 Temmuz ayında fizyoterapist olarak davalı Şirkette çalışmaya başladığını, bu durumun sigorta kayıtları, ... sözleşmesi ve Millî Eğitim Müdürlüğünün kayıtları ile ... olduğunu, ücretin ödendiğinin ispatının işverene ait olduğunu, davalı işveren tarafından ücretin ödendiğinin ispatlanamadığını, tanık beyanları ve davalı tarafın ilgili makama yazdığı yazıya göre davacının aylık 4.000,00 TL ile çalıştığının ispatlandığını, davalı tarafın davacı ile ortaklık ilişkisi bulunduğuna dair ispatının bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin niteliği ile davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11618, Karar No: 2021/11477, Tarih: 07.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11618 E.  ,  2021/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ve ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, Kipa Alışveriş Mağazasından, 17.12.2014 tarihli değer tespit tutanağına göre toplam 41,00 TL değerindeki krem, oje, çorap ve çamaşır çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi