muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12438, Karar No: 2021/14730, Tarih: 07.12.2021

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 86/2. maddeleri uyarınca silahla tehdit ve basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, basit yaralama suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kasten basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8745, Karar No: 2011/2288, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8745 E.  ,  2011/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 09.02.2010

Nosu : 745/40

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 02.05.2007 tarihli sözleşme uyarınca, davalı şirketin Kazakistan Astana Şantiyesinde kullanılmak üzere klima havalandırma santralleri ve egzost aspiratör cihazlarının müvekkili tarafından teslim edilmesine rağmen bedelinin kısmen ödenmediğini, yapılan takibin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, klima ekipmanlarının montajından sonra evsafına uygun olmadıkları ve yeterli randıman vermediklerinin anlaşılması nedeniyle malların gizli ayıplı olduğu, ayıp ihbarının sözlü olarak defalarca davacı tarafa bildirildiği, edimini tam olarak yerine getirmeyen davacının satış bedelinin tamamına hak kazanamayacağı belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının klima ekipmanlarını davalıya satıp teslim ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, davalının ayıp iddiasını ve ayıp ihbarını zamanında yaptığını kanıtlayamadığı,mallar ihraç edildiğinden davacının KDV talebinin haksız olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda mahkemece, sözleşmeye ve mutabakat belgesine göre, iş bedelinin 484.853 TL, davalının ödediği miktarın ise 438.387,96 TL olduğu, mallar ihraç edildiğinden KDV alacağının doğmayacağı belirtilerek 46.465,04 asıl alacak üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki hükme esas alınan ve konusunda uzman olmaları nedeniyle mahkemece görevlendirilen bilirkişilerin raporunda, davacının defter ve kayıtları ile dosya kapsamındaki deliller çerçevesinde yapılan incelemeye göre faturalara istinaden davacının alacağı 133.738,72 TL olarak hesaplanmıştır. İhraç edilerek satılan ürünlerin bedelinin ve KDV’sinin kayıtlara ne şekilde intikal ettirileceğine ilişkin muhasebe tekniğinin gerektirdiği özel ve teknik bilgi ile anlaşılabilecek nitelikte yöntem ve kurallar söz konusu olabileceğinden, hâkimin kendisini bilirkişi yerine koymak suretiyle alacak miktarını hesaplaması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı nedenden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen sebepten davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 825,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17308, Karar No: 2011/17995, Tarih: 01.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/17308 E.  ,  2011/17995 K.**

**"İçtihat Metni"**

..vekili avukat ..., 2-...ekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.10.2010 gün ve 82-315 sayılı hükmün Dairemizin 12.7.2011 tarih ve 1763-11404 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Star Tv. Işıl A.Ş avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 1.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2775, Karar No: 2025/1913, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2775 E.  ,  2025/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/67 E., 2024/398 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/160 E., 2020/186 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin çiftçilik yapmakta olduklarını, kavun ekmek için davalı şirketten Westeros F1 kavun tohumu satın aldıklarını, alınan tohumların fenne ve tarım birimine uygun şekilde ekilmesine, bakım ve gözetim görevinin layıkı ile yerine getirilmesine rağmen hasat zamanında ürünlerin tamamının hastalıklı/çürük olması nedeniyle zayi olduğunu, bitki hastalıkları laboratuvarında inceleme yaptırdıklarını ve tohumlarda hastalık/bozukluk olması nedeni ile ürünlerin çürük olduğunun belirtildiğini, Adana 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/31 Değişik İş sayılı dosyasında tespit de yaptırıldığını belirterek davacılardan ... adına elde edilemeyen ürün nedeni ile mahrum kalınan kar ve toplam zarar için şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın, tohumlar için davalı firmaya ödenen 24.570,00 TL bedelin, davacılardan ... Müslihan adına elde edilemeyen ürün nedeni ile mahrum kalınan kar ve toplam zarar için şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile tohumlar için davalı firmaya ödenen 41.202,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; öncelikle zamanaşımı, hak düşürücü sürelerin dolduğunu, tohumların ekimi öncesinde toprağın doğru şekilde hazırlanması gerektiğini, bir önceki üründen kalan hastalıklar olabileceğini, tohumların ekiminden sonra doğru şekilde bakım ve yabancı ot mücadelesi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; verim düşüklüğünün davalıdan temin edilen kavun tohumundan kaynaklanmadığı, çevresel ve iklimsel koşullara bağlı dış etkenlerden kaynaklandığı, tohumların yapılan analiz incelemesinde temiz çıktığı, dolayısıyla meydana gelen zararda davalının kusurunun bulunmadığı bu sebeple davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;yapılan tahkikat ile alınan bilirkişi raporuna göre davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;yapılan tahkikat ile alınan bilirkişi raporuna göre davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, vakıanın çözümünün uzmanlık gerektirdiğini, Antalya Fitogen laboratuvarından alının rapora göre tohum örneklerinin acidovoraks avenea citrulli açsından bulaşık olduğunu, bu hastalıkta en önemli etkenin yabani ot ve çevresel faktör değil bizzat hastalıklı tohum olduğunu, tarladaki bakım denetim görevinin davalıya ait olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ayıplı ürün satıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklayıcı olan somut verilere dayandığı, davacı vekili tarafından dava konusu taşınmazlara davalı şirketten alınarak ekildiği iddia edilen tohumun Adana Biyolojik Mücadele ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nde Fitopatalojik (Bakteriyel, Fungal ve Virüs) yönden analizleri sonucunda temiz bulunduğu, dava konusu taşınmazlarda münavebeye ve yabancı ot kontrolüne dikkat edilmemesi gibi nedenlerden dava konusu taşınmazlarda ekili ürünlerdeki meydana gelen hastalık etmenlerinin tohumdan kaynaklı olmayıp daha evvelde kabakgil ekilişi bulunan ve yabancı ot kontrolü iyi yapılmayan taşınmazlarda üretim aşamasında iklimsel ve çevresel nedenlerle bulaşmış olabileceği, ispat yükü üzerinde bulunan davacıların ürün zararının tohumdan kaynaklı meydana geldiğini ispat edemediği anlaşılmakla, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11847, Karar No: 2015/25885, Tarih: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11847 E.  ,  2015/25885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan müşteki vekilinin temyiz dilekçesi katılma talebi olarak kabul edilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, Sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıkların işlettiği .. Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin 20/07/2006 itibariyle eğitilebilir ve öğretilebilir zihin engelli bireylere özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti vermeye başladığı, özürlüler ... adlı bireylerin sağlık kurulu raporlarında farklı engel türlerinde tanı almış oldukları halde durumlarına uygun olmayan programlara kaydedildikleri, özürlü... isimli öğrencinin ise Ekim 2007 ayı ödeme evrakında hem... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi hem de... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine kayıtlı görüldüğü, bu öğrenci için her iki kurumada devlet tarafından ödeme yapıldığı, böylece devletin usulsüz olarak zarara uğratılarak nitelikli dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda,

Dosya kapsamına göre,sanıkların ... ve Rehabilitasyon merkezinde zihinsel ve bedensel özür raporlarına uygun özel değerlendirme kurul raporunda belirlenen tanı türlerine göre eğitim verdiklerini beyan etmiş olmaları, iddianamede ismi geçen özürlüler için aldırılan özürlü raporların verilen eğitim faaliyeti için neden yeterli olmadığının ve zarar oluşup oluşmadığının belirli bulunmaması, özürlü ... için oluşturulmuş mükerrer kaydın ... Eğitim Müdürlüğü'ndeki kayıtlardan kontrolü ile tespitinin mümkün olması ve sehven ... ve Rehabilitasyon merkezince kaydedilmiş olması ile zararın geri ödenmiş olması karşısında, sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerine dair, sanıkların savunmalarının aksine,mahkumiyetlerine yeterli her türlü kuşkudan uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savsının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29138, Karar No: 2016/9215, Tarih: 12.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29138 E.  ,  2016/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmemesi, katılan ve arkadaşı ...'ın arkadaşının kardeşleri olan kızlara laf attığını iddia etmesi ve katılanın soruşturma aşamasında kollukta alınan beyanında arkadaşı Ufuk'un kızlara laf attığını belirtmesi karşısında, olayla ilgili bilgi ve görgüleri olan, soruşturma aşamasında beyanları alınan ..., ... ve...'nın duruşmada tanık olarak dinlenmelerinden sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28930, Karar No: 2016/21091, Tarih: 15.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/28930 E.  ,  2016/21091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... Otomotiv isimli şirketten 02/08/2010 tarihinde Hyundai marka araç aldığını, davacının almış olduğu aracın düzenli bakımlarını yaptırmasına rağmen titreme, motor aksamından ses gelmesi ve gösterge panelindeki bozukluklar nedeniyle 2011 yılından itibaren 8 defa servise götürdüğünü, aracın değiştirilmesi istemiyle davalı şirketlere başvuruda bulunduğunu ancak olumlu bir cevap alamadığını ileri sürerek ayıplı malın bedelinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Yasada açıklandığı üzere tüketici, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişidir. Somut uyuşmazlıkta mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; davacı tarafından satın alınan aracın ruhsatında kullanım amacının hususi olarak yazıldığı, buna göre taraflar arasındaki satım sözleşmesinde davacının, taraf olarak 4077 sayılı yasada tanımı yapılan “tüketici” sıfatında olduğu, dolayısıyla dava konusu uyuşmazlığın da söz konusu yasa kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, davaya bakmaya tüketici mahkemeleri görevlidir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu nedenle mahkemece tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla davanın görülmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair itirazların incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca davalıların diğer temyiz itirazlarınn incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne, peşin alınan 577,00 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14232, Karar No: 2020/3986, Tarih: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14232 E.  ,  2020/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Müsadere, dosyada delil olarak saklama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2012 gün ve 2010/18 E.- 2012/105 K. sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlerin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nin 29/05/2014 gün 2013/21242 E. - 2014/10760 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, 28/09/2015 günlü ek kararla müsaderesine karar verilen Adli emanetin 2010/10 sırasında kayıtlı 5 metre uzunluğunda 1 adet krem rengi kalın kendir ip, 2 adet demir kesme makası, 1 adet ekmek bıçağı, 1 adet levye, 1 adet tornavida ile dosyada delil olarak saklanmasına karar verilen 3 çift 39,40 ve 45 numara çamurlu kara lastik, 1 adet yağmurluk, 1 adet palto, 4 çift plastik inşaat eldiveni, 1 adet bere, 35 adet fotoğraf ve fotoğraflara ait 1 adet negatif'in değerinin hüküm tarihi itibariyle, bilinen değerine göre 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1.maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesi uyarınca kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle, hükmün temyizi mümkün olmaması karşısında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.