muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3327, Karar No: 2021/7725, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3327 E.  ,  2021/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, yönetici tarafından apartmanda yaptırılan mantolama sırasında gerekli dikkat ve özen gösterilmeyerek dairesinde ve eşyalarında oluşan 30.000,00TL zararın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.700,00TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilirkişi raporlarına göre davacının bağımsız bölümünde ve bir kısım eşyalarında hasar oluştuğu, bu hasarın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde yönetici tarafından yaptırılan çalışmalar neticesinde gerçekleştiğinin belirlendiği anlaşılmakla, mahkemece KMK.nun 38.maddesine göre yöneticinin, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olduğu dikkate alınarak davacının bağımsız bölüm ve eşyalarında oluşan zararın bilirkişi raporu ile tespit ettirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalı tarafından dava dışı firmaya rücu edilmesi gerektiği düşünülmeksizin, diğer hasarlarının tazmini için davacının dava dışı firmaya dava açması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3000, Karar No: 2015/3389, Tarih: 06.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3000 E.  ,  2015/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2014/641-2015/33

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 15.08.2012 başlangıç tarihli, 12 ay müddetli, yıllık 4.200 TL bedelli ve ödemenin peşin olarak kararlaştırıldığı kira sözleşmesine dayanarak 10.07.2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 15.08.2013 – 15.08.2014 dönemi kira bedelinden bakiye 1.500 TL kira alacağının tahsili ile kiralananın tahliyesini istemiştir. 13 örnek ödeme emri davalı kiracıya 17.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kiracı takibe itiraz etmemiştir. Mahkemece icra dosyasına ödeme yapıldığının tespit edilemediği gerekçesiyle kiralananın tahliyesine karar verilmiş ise de; davalı kiracı 23.10.2013 tarihinde konut kirası adı altında kiraya verenin banka hesabına 1.195 TL, yine 20.12.2013 tarihinde konut kirası adı altında 2.995 TL olmak üzere toplam 4.190 TL yatırmıştır. Bundan ayrı otuz günlük ödeme süresi 16.08.2014 Cumartesi günü dolmakta olup, davalı kiracı 18.08.2014 Pazartesi günü yine konut kirası adı altında davacının banka hesabına 350 TL daha yatırmıştır. Bu durumda davalı kiracının dönem içi ve ödeme emrinin tebliğinden itibaren otuz günlük süre de dahil olmak üzere yıllık kira miktarından daha fazla bir miktarı ödediği anlaşılmaktadır. Davacı kiraya verenin önceki döneme ilişkin bir talebi bulunmamakla birlikte davalı kiracının yatırdığı miktarların hangi döneme ilişkin olduğuna dair banka hesaplarında bir açıklık bulunmamaktadır. Bu durumda yapılan ödemeler konusunda davacı ve davalının beyanları alınıp, ödemelerin hangi kira dönemine ilişkin olduğu tespit edilip oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken ödeme yapıldığının tespit edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12721, Karar No: 2018/754, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12721 E.  ,  2018/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada .....Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/362-2014/514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait .... istasyonlarının enerji ihtiyacının karşılanabilmesi için enerji nakil hatları kurduğunu, elektrik dağıtımı yapan kuruluşların, müvekkilinden izin alınması koşuluyla bu enerji nakil hatlarından, üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebildiğini, enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında tip protokol ve ekli ücret tarifesi uyarınca hat katılım payı ve bakım işletme masrafının müvekkiline ödenmesi gerektiğini, bu kapsamda davalının, .....Hattından müvekkilinin bilgisi dışında katılım payı ödenmesine ilişkin yasal sürece riayet etmeksizin 27.06.2003 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek 10.242,22 TL hat katılım payı ve bakım işletme masrafının 27.06.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi, KDV ve diğer ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen branşman hatlarının bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından yapıldığını, hat katılım bedelinin davacıya ödeneceğine dair bir yönetmelik hükmünün ya da taraflar arasında imzalanmış sözleşmenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu .....verici anteninin ve ilgili altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31.12.1999 tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından .....e dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak .... çıkışından 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti vererek yararlandığı, hizmet ve menfaat temin ettiği, davacının, davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612 TL hat katılım payı ve 2.789,07 TL bakım/onarım masrafı olmak üzere toplam 8.401,07 TL alacaklı olduğu, alacağa KDV ilave edilmesi gerektiği, dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 8.401,07 TL'nin KDV'si ve dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

../..

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca, dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının dava konusu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacı tarafça dava dilekçesinde faiz oranı olarak reeskont faizi talep edilerek fazlaya ilişkin faiz oranı yönünden zımnen feragat edildiği anlaşılmaktadır. Dava, ticari dava niteliğinde olduğundan bu davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, avans faizi oranından farklı oranlarda seyreden reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/36483, Karar No: 2018/1564, Tarih: 12.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/36483 E.  ,  2018/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 11.06.2012 tarihinde 48.758,26-TL bedelle sıfır km ... marka araç satın aldığını, davalı Gerçek Otomobilcilik San. ve Tic. A.Ş.’nin aracın satıcısı, davalı ... Ltd. Şti.’nin aracın ithalatçısı olduğunu, aracın gizli ayıplı olarak satıldığını, bu durumu aracını satmak istediğinde öğrendiğini, aracın sim kartının incelenmesinde; aracın radyatörünün değiştirildiği, ön tamponun değiştirildiği, soğutma maddesinin boşaltılması ve durdurulması işleminin yapıldığı, ön tamponun komple sökülerek boyama işlemi yapıldığı, her iki tarafta uzun huzmeli ve kısa süreli farların değiştirildiği ve bir çok parçada değişim yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, gizli ayıplı aracın davalılara iadesi ile aracın ayıpsız mislinin verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının talep ettiği hususlarda gerekçede detaylı bilgi verilmediği gibi dava dilekçesi ve bilirkişi raporu özetlerinde de aracın bilgilerinin yer almadığı, hüküm kısmında da hangi marka ve model aracın değişimine karar verildiğinin, aracın her türlü takyidatlardan ari olarak teslim edilmesi gerektiğinin belirtilmediği, kararın bu haliyle infaz imkanı olmadığı anlaşılmakla HMK'nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 832,66 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27210, Karar No: 2015/2533, Tarih: 02.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/27210 E.  ,  2015/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/92398

MAHKEMESİ : İzmir 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/565 (E) ve 2012/810 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Suça sürüklenen çocuklar İ.. A.. ile Y.. D..'ın tehdit, Y.. D.. ile S.. A..'un ise hakaret eylemlerine yükletilen suçlara yönelik katılan S.. A.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar S.. T.. ve S.. A.. hakkında tehdit suça sürüklenen çocuk S.. D.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

a)Suça sürüklenen çocuklar S.. D.., S.. T.. ve S.. A.. 'un facebook ortamında katılan S.. A..'e ayrı ayrı gönderdikleri," ...sen çok çekeceksin, çok pişman olacaksın cnm, bizden çekeceğin var, sen yandın kızım tek kelimeyle.."biçimindeki iletilerin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sözlerin tehdit amacıyla söylenmediği ya da tehdit içermedikleri biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

b)Suça sürüklenen çocuk S.. D..'in katılan S.. A..'e facebook ortamından gönderdiği " Kendini bi b\*k sandı sınıfı onun sayesinde geçtiğimizi sanıyo mal sorunlu insan" şeklindeki iletilerin TCK'nın 125/1-2. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iletilerde katılanı kastettiğinin kesin olarak tespit edilememesi" biçimindeki yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. A.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1616, Karar No: 2025/569, Tarih: 05.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1616 E.  ,  2025/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/513 Esas, 2023/1834 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/32 E., 2021/140 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/32 E., 2021/140 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve davalı ...'ün, davalı şirketin ortakları olduğunu, davalı ...'ün şirketin müdürlüğünü yaptığını, tarafların işbu ortaklık kapsamında çift kabuklu su ürünleri (akivades) yetiştirdiklerini, davalı ...’ün tesisin yer aldığı Aliağa’daki taşınmazı üçüncü kişilere şirketi zarara uğratacak şekilde müvekkilinin bilgisi ve onayı olmaksızın 2017 yılında 250.000,00 TL (KDV dahil) bedelle sattığının müvekkili tarafından 2019 yılında öğrenildiğini, davalının müvekkilinin güvenini suistimal edecek şekilde şirket müdürlüğünden doğan yetkilerini şirketi zarara uğratacak şekilde kullandığının anlaşıldığını, davalı ...'ın Aliağa’da bulunan tesisin kuruluş maliyetinin 2008 yılında 350.000,00 TL olduğu beyanı karşısında, aradan yaklaşık 10 yıl geçtikten sonra düşük bedele üçüncü kişilere satmasının hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı gibi taşınmazın gerçek değerini de yansıtmadığını, davalı ...'ün, müvekkilinin bilgi ve rızası dışında anlaştığı dalgıçlar yardımı ile günlerce farklı miktarlarda ürün çıkardığını, davalı ...'ın Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’na bildirdiği menşe aldığı yer ve miktarı kadarını şirkete fatura ettiğini, ancak bildirdiği kısımdan elinde fazla kalan ürünü dondurulmuş tesis veya tesislere fatura etmeden veya düşük bedel fatura keserek sattığı kanaatine varıldığını, zira davalının Aliağa’da bulunan davalı şirkete ait tesisi elden çıkarmasaydı, çıkarılan ürünlerin dondurulmuş olarak yurtdışına satıldığı her durumda gümrükte gerçek değerleri beyan edileceğinden satış sonrası elde edilen bedelin şirket resmi hesaplarına işleneceğini, ancak somut durumda davalının tesisi piyasa değerinden oldukça fahiş miktarda düşük fiyata satmış olmasının, çıkarılan ürün miktarının yasal olarak Bakanlığa bildirilen kısmından çok daha fazlasını satarak, bu fazla kısımdan elde edilen kazancı şirket hesaplarına kaydetmeyerek haksız ve hukuka aykırı olarak kendine menfaat sağladığını, müvekkilinin bilgi alma ve inceleme hakkının engellendiğini ileri sürerek davalı ...'ün şirket ve dolayısıyla şirket ortağı müvekkilinin zararına hareket etmesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı TTK) kapsamındaki sorumluluklarına aykırı hareket ile şirket müdürü olarak özen yükümlülüğü başta olmak üzere üstlenilen yükümlülüklerine açık ve kasıtlı şekilde aykırı davranışlarda bulunması sebebiyle şirketin dava tarihi itibariyle özvarlık değerinin tespit edilmesini, şirket müdürünün azli ile şirkete kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket bakımından davanın husumetten reddi gerektiğini, tarafların davalı şirkette % 50’şer payla ortak olduklarını, şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili kişinin müvekkil ... olduğunu, Türkiye'deki tüm çift kabuklu yumuşakçaların canlı olarak Avrupa Birliği'ne (AB) ihracının yasaklandığını, mevzuata uyum için yeni yatırımlar yapılması zorunlu olduğundan şirkete ait taşınmazın, şirketin içinde bulunduğu acil nakit ihtiyacı nedeni ile ancak 9 aylık bir süre sonunda 240.000,00 TL bedelle, yatırım yapmak isteyen üçüncü kişiye satıldığını, bu kişiden başka da taşınmaza bir talipli çıkmadığını, zira taşınmazın sadece kabuklu deniz ürünü işleme tesisi olarak kullanılabildiğini, müvekkili şirketin, kendi ürünü olan akivades ürünü dışında, tellina isimli kabuklu ürünün revaçta olması, akivades ürününe göre daha çok satılması ve bu sırada başkaca birçok firmanın da aynı sektörde ruhsat alması, keza kurumlar nezdinde şirketin karşılaşmış olduğu bir çok engel, rekabetin artması, yurt dışı menşeili özellikle piyasaya hakim İtalyan ve İspanyol firmaların da bu firmalara ortak olması gibi nedenlerle, kâr edemeyeceği anlaşıldığından, akivades ürününü ihraç etmekten vazgeçerek, bu ürünü diğer lisanslı ihracatçı firmalara üretim ve tedarikçi olmak yönünde faaliyet gösterdiğini, halen de bu alandaki tek akivades tedarikçisi olduğunu, bu nedenlerle; müvekkili şirketin faaliyet alanı sadece üretim ve tedarik olunca, taşınmaza ve içerisindeki ekipmanlara ihtiyaç kalmadığından, kiracılık hakkının kara midye üreticisi bir şirkete devredildiğini, müvekkili şirketin faaliyet alanında kullandığı bütün ekipmanların bedelinin diğer müvekkili ... tarafından karşılandığını, davacının, taşınmazın satışından 3 yıl sonra ortaya çıkmasının; müvekkilinin şirketi yönetmekte herhangi bir zaafiyetini değil, aksine davacının şirket işleri ile ne denli ilgisiz olduğunu gösterdiğini, davacının 06.06.2016 tarihli genel kurula katıldığını, genel kurulda faaliyet raporunun okunup müzakere edildiğini, davacının bu genel kurula yönelik bir itirazının olmadığı gibi, her hangi bir dava da açmadığını, şirket hisselerinin satışı için gerekli koşulları oluşturmak üzere için davacı vekillerine yetki verildiğini, davacının müvekkili ile ilgili, çıkarılan ürünleri eksik beyan ettiğine ve düşük fiyattan sattığına dair iddialarının dayanağının anlaşılamadığını, davacının bu iddiasını ispatlaması gerektiğini, müvekkilinin olası bir müdürlükten azli halinde, şirketin iflas edeceğini, zira bu işte, işin başında olan kişinin bilgisi, deneyimi, uzmanlığı ve portföyünün olmazsa olmaz bir koşul olduğunu, davacının bilgi alma ve inceleme hakkının engellenmediğini

savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI