muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13042, Karar No: 2022/2546, Tarih: 04.04.2022

TCK'nin 37. maddesinde faillik "Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur." şeklinde tanımlanmıştır. Yargıtay kararlarında fiil üzerinde ortak hakimiyet kuranların müşterek fail oldukları kabul edilmiş ve birden fazla fail öldürme suçundan sorumlu tutulmuştur. TCK'nin 37. maddesindeki suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştiren kişilerden her biri tanımlanmasından ne anlaşılmalıdır. Kuşkusuz bu düzenlemeden anlaşılması gereken öldürme fiilinde öldürmeye yönelik hareketlerin her bir fail tarafındanda yapılmış olması anlaşılmalıdır. Maktulü öldürmek için iki kişinin ateş ettiği ve maktulün bir mermi isabetiyle öldüğü haller buna örnek olarak gösterilebilir. Maddi olayımızda, sanık ...'in eyleminin bu kapsamda değerlendirilmesi mükün değildir. Sanık ...'in yalnızca taş atmaktan ibaret olan ve ölüm neticesini doğurmayan eylemi öldürme suçunun kanuni tanımı içerisinde yer alan bir eylem olarak kabul edilemez. Bu açıdan bakıldığında iştirakin varlığı kabul edilemez.

Öldürme fiiline TCK'nin 37. maddesine uyar şekilde iştirak etmek için mutlaka suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştirmek zorunlu değildir. Fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulması halleride müşterek faillik için yeterli kabul edilmiştir. Bu uygulama kabul gören bir uygulama olup, bu uygulamaya bir itirazımız bulunmamaktadır. Ancak bu uygulama her olaya özgü olarak değerlendirilmelidir. Olayımıza baktığımızda taraflar arasında önceye dayalı bir husumet bulunmadığı, kavganın aniden meydana geldiği ve öldürme ile sonlandığı görülmektedir. Sanıkların öldürme konusunda önceden anlaşmadıkları sabittir. Sanık ...'in eylemini değerlendirdiğimizde, arkadaşına bıçakla saldıran maktule taşla vurduğu ve ayrılın diyerek bağırdığı sabittir. Sanık ... taşla vurduktan sonra diğer sanık bıçağını çekmiş ve öldürme sonucunu doğuran hareketi yapmıştır. Diğer sanık bıçak çektikten sonra sanık ...'in eylemine devam etmediği de anlaşılmaktadır. Ölümle neticeleneceği sanık ... açısından muhakkak olmayan bir kavgada sanık ...'in iştirak iradesi ile hareket ettiği söylenemez.

Maktulün bıçakla saldırdığı bir anda eylemini gerçekleştiren sanık ...'in eylemi bu çerçeveden bakılarak tanımlanmalıdır. Sanık ... bu kavganın sonucunda ölüm neticesinin meydana geleceğini kestiremez. Sanık ...'in eylemi olmadanda diğer sanık eylemi gerçekleştirebileceğinden, sanık ...'in hareketi ortak hakimiyet kurulduğu anlamını taşımaz. Bu nedenlerle sanık ...'in eyleminin müstakilen yaralama olarak kabul edilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun sanık ...'in eyleminin öldürme suçuna iştirak olduğuna dair görüşüne katılamıyoruz. 04/04/2022

04/04/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 14/04/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/12055, Karar No: 2010/15016, Tarih: 02.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/12055 E.  ,  2010/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, trafik-iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ........ avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davaya konu trafik-iş kazası sonucu, sürekli işgöremezlik geliri bağlanan sigortal.........küçük yaşlardan beri sol bacakta kuvvetsizlik, incelme ve yürüme güçlüğü bulunduğu, bu nedenle askerliğe elverişli olmadığı anlaşılmakta olup; Mahkemece, kazalıda belirtilen önceki rahatsızlık ile, davaya konu trafik iş kazası sonucu oluşan rahatsızlığın meslekte kazanma gücü kaybına etkisi ayrı ayrı araştırılarak; rücu davasına konu gelirin ilk peşin değeri, davaya konu trafik-iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranı esas alınarak belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik araştırma ile karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26/son maddesindeki düzenleme gözetilmeksizin, davalıların, aynı olayda ölen sigortalı ....... kusurundan da sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan işveren ......... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ............. iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2019/4895, Karar No: 2020/3680, Tarih: 30.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4895 E.  ,  2020/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 29.03.2019 tarih ve sayılı 2017/433-2019/178 kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Bitlis Polis Meslek Yüksek Okulunda gerekli izinleri alarak, bandrollü ve yasal hiçbir engeli olmayan kitap satışı yaptığını, davalının, davacının kitap sattığı yerlere giderek "davacının sattığı kitapların korsan olduğunu, satın alanların kandırıldığını, dolandırıldığını, sahtecilik yapıldığını" söyleyerek davacının ticari itibarına zarar verdiğini, davalının bu eylemlerinden dolayı davacıdan kitap alan kişilerin toplam 9.320,00 TL siparişlerini iptal ettiklerini, davacının, bunun için 611,19 TL'lik kargo masrafı yaptığını, davacının iptal taleplerini görüşmek için yol, yakıt ve konaklama masrafı yaptığını, davacının bu konularda ve iptal edilen sipariş bedelleri ile kargo bedelinden oluşan toplam zararının 10.500,00 TL olduğunu beyan ederek 10.500,00 TL'nin ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesindeki iddiaların uydurma olduğunu, davacının kardeşi olduğunu sandıkları Muammer Gürel'in 02.03.2012-19.04.2012 tarihleri arasındaki dönemde davalının yanında çalıştığını ve çalışan bayanlara sarkıntılık yaptığı için işten çıkarıldığını, davanın açılmasının sebebinin bu konuda oluşan husumet olduğunu, TTK'da yer alan haksız rekabet koşullarının oluşmadığını, aynı kitapevine ait kitapların aynı yerde satılmasının haksız rekabet oluşturmayacağını, tarafların aynı basım-yayın evine bağlı satıcılar olarak kitap satışını yaptığını, davacı tarafından yapıldığı beyan edilen karalamaları kabul etmediklerini, davacı ile aynı kitapların satışını yapan davalının bu kitapları karalama imkanının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın, davacının kitap sattığı yerlere giderek davacının sattığı kitapların korsan olduğunu, satın alanların kandırıldığını, dolandırıldığını, kitapların orijinal olmadığını, korsan olduğunu söylediği, bu çerçevede davacı tarafın davalı hakkında Türk Borçlar Kanununun 57. maddesi kapsamında maddi ve manevi tazminat isteminde bulunabileceği, davacının haksız rekabet nedeniyle uğramış olduğu zararının 2.664,00 TL olduğu, buna bağlı olarak da 2.000,00 TL manevi tazminatın yerinde olacağı gerekçesi ile davalının davacı hakkındaki haksız rekabetinin menine, 2.664,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 194,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30762, Karar No: 2013/7688, Tarih: 07.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30762 E.  ,  2013/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın bir başka suçtan yargılandığı Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2011 tarihli ek kararı ver Manisa Ruh ve Sinir Hastalık- ları Hastanesinin 2011/1575 sayılı raporu ile ruh sağlığı açısından sosyal şifa bulduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan suç tarihi itibariyle TCK.nun 32. maddesi anlamında ''işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, CMK.nun 74. maddesine göre yapılacak tetkik sonucu tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12683, Karar No: 2013/3699, Tarih: 19.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12683 E.  ,  2013/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanığın idaresindeki araçla gece meskun yer dışında karşıdan gelen ve uzun hüzmeli farlarını uyarıya rağmen kapatmayan, 53 promil alkollü ölen ... şoförünün üzerine geldiğini görünce yolun sağında toprak yığını ve yol çalışması olduğundan sağa kaçamayıp ölenin şeridine girmesi, ölenin de bu arada kendi şeridine geçmek istemesi üzerine her iki aracın doğrudan önden ve kafa kafaya değil, sol ön yandan çarpıştıklarının dosyadaki fotoğraflar, kaza sonrası araçların duruş pozisyonları, ölende meydana gelen yaralanmaların otopsi tutanağından anlaşıldığı üzere sol tarafta olması karşısında; iki sınır arasında cezanın tayini yetkisi kullanılırken adalet ve orantılılık ilkelerine uyulmadan teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek üst sınıra yakın ceza belirlenmesi,

2) Duruşmalara katılıp olay nedeniyle büyük üzüntü içinde olduğunu ifade eden, evrensel bir hak olan susma hakkı da gözardı edilerek, sanığın yargılama sürecinde suçlamayı kabul etmediğinden bahisle ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri de değerlendirilmeden TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı,

3) Sabıkasız ve kamu görevlisi olan sanığın olumlu kişiliği, sosyal durumu, büyük üzüntü içinde olduğunu belirtmesi ve hükümden sonra katılanların zararlarının giderildiğinden bahisle şikayetten vazgeçme dilekçesi vermeleri de pişmanlığın bir yansıması olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/776, Karar No: 2023/1205, Tarih: 06.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/776 E.  ,  2023/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/492 E., 2022/183 K.

KARAR : Asıl ve birleşen davaların kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve

2021/10022 Esas, 2021/15439 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki sendika yönetim kurulu kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

1. Davacı vekili; davalı ...-İş Sendikasının (Sendika) 22.09.2020 tarihli ve 2020/2489-25 sayılı “Şube Açma, Birleştirme Bildirimi Hk.” konulu yazısı ile müvekkiline bildirilen davalı Sendika Yönetim Kurulunun 18.09.2020 tarihli ve 420 sayılı “İstanbul Marmara Şubesinin Açılmasına”, 22.09.2020 tarihli “Bursa Şubesinin Açılmasına” ve 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı “İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin İstanbul Marmara Şubesinde Birleştirilmesine” ilişkin tesis edilen şube açma ve birleştirme kararları ile yeni açılan Bursa ve Marmara Şubelerinin faaliyet alanlarının belirlenmesine, müteşebbis heyet seçimlerine ilişkin kararlarının usule, Sendika Tüzüğüne, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'na (6356 sayılı Kanun), önceki genel kurul kararlarına ve ayrıca taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davasında verilen ve kesinleşen karara aykırı olduğunu, Sendikanın yeni olağan genel kurulunun yapılmasına 3,5 ay ve şube delege seçimlerine 15 gün kaldığı dikkate alındığında dava konusu Yönetim Kurulu kararlarının hukuka uygun olmadığını, İstanbul Anadolu ve İstanbul Avrupa Yakası Şubelerinin kapatılmasına ilişkin kararların kesinleşmiş yargı kararları ile iptal edilmesi nedeniyle Bursa ve Marmara Şubelerinin açılmasına dair kararların dayanağının da ortadan kalktığını, iptali istenen kararların hiçbir somut gerekçeye dayanmadığını, gerçek amacın seçilmiş yöneticileri yok edip azınlığı ve muhalefeti bitirmek olduğunu, davalı Sendikanın bu uygulamasının anti demokratik olup sendikacılığın özü ve demokrasi ile bağdaşmadığını, 4721 sayılı Medeni Kanun’un (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin ihlâl edildiğini ileri sürerek belirtilen kararların bütün sonuçlarıyla iptaline, iptali istenen kararların yokluk ile batıl olduğunun, baştan itibaren hükümsüz; geçersiz olduğunun ve yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, müvekkilinin bu karardan önceki mevcut görevine (şube yöneticisi/başkanı olduğu Sendikanın İstanbul Anadolu Yakası Şubesinde ve faaliyet sahasına giren illerdeki işyerlerinde) aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, 6356 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde sendika genel kurullarının görev ve yetkilerinin düzenlendiğini, dava konusu işlemlere ilişkin kararların yönetim kurulu tarafından değil genel kurul tarafından alındığını, Genel Kurulun 6356 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendindeki yetkisini kullandığından dava konusu bu işlemlerin Genel Kurul kararının fiiliyatta uygulanması niteliğinde olduğunu, dava konusu işlemler nedeniyle hak kaybı yaşanmadığını, davanın açılmasında hukuki yararın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

II. BİRLEŞEN DAVA

A. Birleşen Birinci Dava

1. Davacı vekili; asıl dava dilekçesindeki iddiaları tekrar ederek davalı Sendikanın 22.09.2020 tarihli ve 2020/2489-25 sayılı, “Şube Açma, Birleştirme Bildirimi Hk.” konulu yazısı ile müvekkiline bildirilen ve davalı Sendika Yönetim Kurulunun 18.09.2020 tarih ve 420 sayılı “İstanbul Marmara Şubesinin Açılmasına” ve 22.09.2020 tarihli ve “Bursa Şubesinin açılmasına”, 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı “İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin İstanbul Marmara Şubesi Altında Birleştirilmesine” ilişkin tesis edilen şube açma ve birleştirme kararları ile yeni açılan Bursa ve Marmara Şubelerinin faaliyet alanlarının belirlenmesine dair kararların, müteşebbis heyet seçimlerine ilişkin kararların bütün sonuçlarıyla iptali ile iptali istenen kararların yokluk ile batıl olduğunun/baştan itibaren hükümsüz/geçersiz olduğunun ve yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, müvekkilinin bu karardan önceki mevcut görevine (şube yöneticisi/şube sekreteri olduğu Sendikanın İstanbul Anadolu Yakası Şubesinde ve faaliyet sahasına giren illerdeki işyerlerinde) aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; asıl davada sunduğu cevap dilekçesi içeriği ile benzer yönde açıklamalar yaparak davanın reddini savunmuştur.

B. Birleşen İkinci Dava

2. Davalı vekili; asıl davada sunduğu cevap dilekçesi içeriği ile benzer yönde açıklamalar yaparak davanın reddini savunmuştur.

B. Birleşen İkinci Dava

1. Davacı vekili; asıl dava dilekçesinde belirtilen iddiaları tekrar ederek davalı Sendikanın 22.09.2020 tarihli ve 2020/2489-25 sayılı, “Şube Açma, Birleştirme Bildirimi Hk.” konulu yazısı ile müvekkiline bildirilen davalı Sendika Yönetim Kurulunun 18.09.2020 tarihli ve 420 sayılı “İstanbul Marmara Şubesinin Açılmasına”, 22.09.2020 tarihli “Bursa Şubesinin açılmasına” ve 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı “İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin İstanbul Marmara Şubesinde Birleştirilmesine” ilişkin tesis edilen şube açma ve birleştirme kararları ile yeni açılan Bursa ve Marmara Şubelerinin faaliyet alanlarının belirlenmesine, müteşebbis heyet seçimlerine ilişkin kararların bütün sonuçlarıyla iptali ile iptali istenen kararların yokluk ile batıl olduğunun/baştan itibaren hükümsüz/geçersiz olduğunun ve yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, müvekkilinin bu karardan önceki mevcut görevine (şube yöneticisi/şube mali sekreteri olduğu Sendikanın İstanbul Anadolu Yakası Şubesinde ve faaliyet sahasına giren illerdeki işyerlerinde) aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; asıl davada sunduğu cevap dilekçesi içeriği ile benzer yönde açıklamalar yaparak davanın reddini savunmuştur.

C. Birleşen Üçüncü Dava

2. Davalı vekili; asıl davada sunduğu cevap dilekçesi içeriği ile benzer yönde açıklamalar yaparak davanın reddini savunmuştur.

C. Birleşen Üçüncü Dava

1.Davacılar vekili; seçilmiş şube yöneticileri olan müvekkillerinin uzun zamandan beri Sendika yönetimine muhalif olduklarını, sendika içi demokrasiyi ortadan kaldırmak amacıya Sendikanın 21-22 Ekim 2017 tarihlerinde icra edilen13. Olağan Genel Kurulunda alınan İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin kapatılmasına ve müvekkillerinin görevlerinin sona ermesine dair kararın iptali istemiyle açılan davanın lehlerine sonuçlandığını, kesinleşen mahkeme kararının gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle icra mahkemesine başvurulduğunu, tazyik hapsine ilişkin kararların kaldırılmasından sonra ise eldeki dava konusu olan Sendika Yönetim Kurulu kararlarının alındığını, bu kararların Sendika Tüzüğüne, 6356 sayılı Kanun'a ve emsal kararlara aykırı olduğunu ileri sürerek davalı Sendikanın 22.09.2020 tarihli ve 2020/2489-25 sayılı, “Şube Açma, Birleştirme Bildirimi Hk.” konulu yazısı ile müvekkiline bildirilen davalı Sendika Yönetim Kurulunun 18.09.2020 tarihli ve 420 sayılı “İstanbul Marmara Şubesinin Açılmasına”, 22.09.2020 tarihli “Bursa Şubesinin açılmasına” ve 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı “İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin İstanbul Marmara Şubesinde Birleştirilmesine” ilişkin tesis edilen şube açma ve birleştirme kararları ile yeni açılan Bursa ve Marmara Şubelerinin faaliyet alanlarının belirlenmesine, müteşebbis heyet seçimlerine ilişkin kararların bütün sonuçlarıyla iptali ile iptali istenen kararların yokluk ile batıl olduğunun/baştan itibaren hükümsüz/geçersiz olduğunun ve yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, müvekkillerinin bu karardan önceki mevcut görevine (şube yöneticisi oldukları Sendikanın İstanbul Anadolu Yakası Şubesinde ve faaliyet sahasına giren illerdeki işyerlerinde) aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; asıl davada sunduğu cevap dilekçesi içeriği ile benzer yönde açıklamalar yaparak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI