muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23142, Karar No: 2024/7219, Tarih: 11.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/23142 E.  ,  2024/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/267 E., 2016/16 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33/1. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesi ve 53. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın mağdurenin burnuna dokunmak ve yüzüne dokunarak dudağından öpmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümlesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın suç kastının olmadığına ve mağdurenin soyut beyanları dışında mahkumiyete yeter kesin delillerin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, sanığın kaçamaklı savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; temizlik görevlisi olarak çalışan sanığın, otel içerisinde mağdurenin yüzüne dokunarak yanağından öptüğü olay kapsamında, mevcut haliyle eylemin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiği gözetilerek sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10403, Karar No: 2012/11267, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10403 E.  ,  2012/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu anataşınmazın birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasasının 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin tüm maliklerini de gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerinin tapu müdürlüğünden,

2-Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/101 Esas 2008/176 Karar sayılı dosyasının, dosya bulunmadığı takdirde kesinleşme şerhli örneğinin ilgili mahkemesinden,

3-Davaya konu 2011/2917 sayılı icra takip dosyasının Pendik 2. İcra Müdürlüğü’nden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9532, Karar No: 2012/11718, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9532 E.  ,  2012/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17133, Karar No: 2013/21051, Tarih: 05.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17133 E.  ,  2013/21051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

04.01.2011 tarihli ekspertiz raporu kapsamına göre, bandrolsüz olduğu belirtilen 108 adet kitabın zoralımına, yazarı ... olan "Katille Buluşma" isimli kitabın bandrollü olduğunun belirtilmesi karşısında anılan eserin iadesine karar verilmesi gerekirken, ele geçirilen tüm kitapların müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, müsadereye ilişkin bölümün hükümden çıkartılması, bunun yerine "04.01.2011 tarihli ekspertiz raporu kapsamına göre, bandrolsüz olduğu belirtilen 108 adet kitabın 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, yazarı ... olan "Katille Buluşma" isimli kitabın ise sahibine iadesine," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8081, Karar No: 2023/805, Tarih: 15.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/8081 E.  ,  2023/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/1247 Esas 2016/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/1247 Esas 2016/538 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/7146 Esas, 2020/5646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümleri çerçevesinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin bozma kararı üzerine ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına itiraz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

4. Sanığın itirazı üzerine ... 36. Asliye Ceza Mahkemesi 13.07.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Hükmün açıklanmasını geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2.Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Hükmün açıklanmasını geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2.Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

Mahkemece, ''... sanık savunması, mağdur beyanı, trafik kaza tespit tutanağı, adli rapor, kusur raporu ve tüm dosya kapsamından, olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki 06 LKS 04 plakalı otomobil ile seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmeye çalışan mağdure ...'e aracının sağ dikiz ayna kısmıyla çarpması sonucu btm ile giderilemeyecek ve yaşam fonksiyonlarını 4(DÖRT) AĞIR derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, ... Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 05/04/2016 günlü raporunda, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederken yola gereken dikkatini vermediği, aracının hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, karşıdan kendisine doğru yürüyen yaya ...'e tehlikeli bir şekilde çok yakınından geçip aracının sağ dikiz ayna kesimiyle önlemsizce çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun, mağdurun ise tali kusurlu olduğunun açıklandığı, mevcut kusur raporunun olayın oluşuna uygun olduğu kanaatine varılarak, sanığın mağdureye yönelik taksirle nitelikli yaralama suçundan eylemine uyan maddelerle cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. '' denilerek sanığın asli kusurlu eylemi ile bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. 05.04.2016 tarihli ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından tanzim edilen raporda, sanığın, sevk ve idaresindeki otomobili ile seyrederken yola gereken dikkatini vermediği, aracının hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, karşıdan kendisine doğru yürüyen yaya ...'e tehlikeli bir şekilde çok yakınından geçip aracının sağ dikiz ayna kesimiyle önlemsizce çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu, katılan yayanın ise kaplama kenarında bulunan bankette yürümeye özen göstermediği, can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde taşıt yolunda yürüdüğü esnada sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin sağ dikiz aynası ile çarpmasına maruz kaldığı olayda, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağı ve eki kroki dosya arasında mevcut olup , çarpma noktası öncesi 8.10 metre sanığa ait fren izi olduğu tespit edilmiştir.

4. Katılan hakkında düzenlenen ... kuruluşundan alınan raporda, katılanın yaralanmasının vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin 4. derece olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Kaza tespit tutanağı ve eki kroki dosya arasında mevcut olup , çarpma noktası öncesi 8.10 metre sanığa ait fren izi olduğu tespit edilmiştir.

4. Katılan hakkında düzenlenen ... kuruluşundan alınan raporda, katılanın yaralanmasının vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin 4. derece olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin 4. derece olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel cezadan 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında temel cezadan 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanığın, hükmün açıklanmasını geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden

... 36. Asliye Ceza Mahkemesi 13.07.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/802 Karar sayılı kararında, sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde yer alan iki yönlü yolda gündüz vakti saat 13.00 sıralarında seyir halindeyken kendi istikametine göre yolun sağı tarafından bulunan bankette kendisine doğru yürüyen yayaya aracının sağ dikiz aynası ile çarpması neticesinde katılanın nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı dikkate alındığında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının kanunen mümkün olmadığı anlaşılmakla, mahkemece, sanık hakkında tayin edilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın, usul ve Yasaya aykırı diğer hususlara ilişkin temyiz isteği yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir ancak 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesinde bir isabet görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün ikinci maddesinde açıklanan nedenle ... 36. Asliye Ceza Mahkemesi 13.07.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/802 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca (6) numaralı hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere hükme '' taksitlerin birer ay arayla ödenmesi suretiyle " ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12004, Karar No: 2020/1746, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12004 E.  ,  2020/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...’ın Enerji Sa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.’de hasar tespit görevlisi olduğu, mahkemece müşteki sıfatıyla dinlendiği, 06/07/2015 tarihli celsede davaya katılmasına karar verildiği, hükmün yokluğunda verildiği ve adresine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla; ...’ın Enerji Sa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş’yi davada temsil etme yetkisi olup-olmadığı araştırılarak, temsile yetkisi yoksa Enerji Sa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş’ye gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin usule uygun olarak tebliğinin gerekmesi, temsil yetkisi varsa ...’a gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilip, hükmün temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13069, Karar No: 2014/17571, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13069 E.  ,  2014/17571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/140-2014/278

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 11.2 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 30.12.2004 tarihinde artarak % 26 oranına yükselmesi nedeniyle, % 14.8 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8163, Karar No: 2016/42, Tarih: 11.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8163 E.  ,  2016/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/351231

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/50, 2013/538

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Sanığın kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinde başka bir suçtan aranan sanığın yakalanarak polis merkezine götürülmek üzere ekip otosunun arka bölümünde bulunan kısma konulduğu sırada, aracın içine tekme, yumruk ve kafasıyla vurarak, camı örten kafesliğin eğilmesine neden olduğu ve kafesliğin altında bulunan hoparlör kısmındaki plastik kaplamayı kırdığı, sanığın bu şekilde kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yerel Mahkemenin 03/06/2010 tarih 2009/482 Esas, 2010/502 sayılı kararıyla sanığın kamu malına zarar verme suçundan beraatine karar verildiği, Dairemizin 03/12/2012 tarih ve 2012/9616-44623 sayılı kararıyla, 01/04/2009 tarihli görgü tespit tutanağında, araçta bulunan hoparlör kısımlı plastik kaplamanın kırık ve camı örten çelik kafesin eğilmiş olduğunun belirlenmesi, sanığın araca tekme ve yumruk vurduğu yönündeki ikrarı karşısında; kamu malına zarar verme suçunun oluştuğu gözetilmeksizin sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın haksız olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.