muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/199, Karar No: 2016/3174, Tarih: 02.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/199 E.  ,  2016/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Taah.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı... Hakimliğince verilen 16.10.2014 gün ve 2012/539-2014/535 sayılı hükmü bozan Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2015/163-4355 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 14.09.2015 tarih ve 2015/163 Esas, 2015/4355 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer karar düzeltme istemlerinin incelenmesine gelince;

Davada taraflar arasında imzalanan 29.06.2012 tarihli “Akçalı işletme şefliği Farsak-Musa 016 kod nolu 5+895 km B tipi orman yolu yapım işi” ile ilgili sözleşme imzalandığı, sözleşme gereği işin yapılmasının çok zor olduğu, kazı klasının idarenin belirlediği şekilde olmadığı, klasın yanlış olduğunun idareye bildirildiği, idarece düzenlenen hakedişte klasa ilişkin itirazların dikkate alınmadığı ve yerinde ölçüm yapılarak kazı işinden büyük miktardaki kısmın hakedişe girmediği belirtilerek “kazıların ölçümlerinin yapılarak kübaj hesabının çıkarılması” ve “tespit edilecek alacağın ödenmesi” talep edilmiş, dava değeri 50.000,00 TL olarak gösterilmiştir.

Dairemizin 14.09.2015 günlü bozma ilâmında kazı klasının yeniden belirlenerek bu nedenle doğacak alacağın tahsiline ilişkin talebin, fiyat farkı niteliğindeki iş bedelinin artırımına yönelik bir talep olduğu, teklif mektubu ve sözleşme hükümleri dikkate alındığında bu talebin kabul edilemeyeceği, kaldı ki davacının idarece düzenlenen hakedişte, sözleşme eki olan ve HMK'nın 197. maddesine göre delil sözleşmesi niteliğinde bulunan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40 ve 41. maddelerine uygun ihtirazî kaydının da bulunmadığı, bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dairemiz bozma ilâmında kazı klaslarının yeniden belirlenmesi ile ilgili fiyat farkı niteliğindeki iş bedelinin artırımına yönelik talebinin kabul edilemeyeceğine ilişkin değerlendirme yerinde olup usule ve yasaya aykırılık görülmemiştir. Ancak, 18.12.2012 tarihinde düzenlenen hakedişle davacıya 67.850,41 TL ödeme yapıldığı, bu ödemenin 7.549,30 m3 kazı yapım ve diğer

./..

s.2

15.H.D.

2016/199

2016/3174

./..

s.2

15.H.D.

2016/199

2016/3174

işler karşılığı olduğu hakediş eki “yapılan işler listesinden” anlaşılmaktadır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu jeoloji yüksek mühendisi, inşaat mühendisi ve kadastro teknikeri tarafından ayrı ayrı düzenlenen bilirkişi raporlarında, yüklenici tarafından yol yapımı tamamlanan kısımda yapılan kazının kübaj hesabına göre 10.075,06 m3 olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda davacı tarafından yapılıp hakedişe girmeyen kazı miktarının (10.075,06 – 7.549,30 = 2.525,76 m3 olduğu anlaşılmaktadır. Davacının yaptığı hakedişe girmeyen kazı miktarı yönünden ihtirazî kayda gerek yoktur.

O halde mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak davacı şirketçe yapılan ve hakedişe girmeyen kazı miktarı 2.525,76 m3 yönünden idarece belirlenen kazı klas oranları dikkate alınarak yüklenicinin sunduğu teklif birim fiyatlar üzerinden kazı bedelinin hesaplattırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Dairemizin 14.09.2015 tarihli bozma ilâmında bilirkişi kurulunca davacı şirketçe yapıldığı belirlenen ancak idarece düzenlenen hakedişe girmeyen 2.525,76 m3'lük kazı işi gözden kaçırılarak davacının alacak talebinin dikkate alınmaması doğru olmamıştır. Davacının karar düzeltme talebi bu yönden yerinde görüldüğünden Dairemizin 14.09.2015 tarihli bozma ilâmının davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının bozma ilâmından çıkartılarak yukarıda açıklandığı şekilde bozma yapılması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2015/163 Esas, 2015/4355 Karar sayılı bozma ilâmının 2. sayfasının 3. bendinde yer alan “O halde mahkemece yapılması gereken iş, davanın reddine karar vermekten ibaret olmalıdır” kelimelerinin çıkarılarak kararın yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve bozma nedeni de dikkate alınarak karar düzeltme isteyen davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13658, Karar No: 2010/7677, Tarih: 29.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/13658 E.  ,  2010/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4500 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, 16.4.2006 tarihinde davalıdan satın aldığı salçalık domates fidanlarını 10 dekarlık tarlasına diktiğini, gübre vs. bakımını yaptığını, fidanların hastalıklı olması nedeniyle kuruduğunu ve zarara uğradığını ileri sürerek, 4.500,00 TL.tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldıı salçalık domates fidanlarının, fide yapımında kullanılan tohumluğun virüslü ve fide yetiştirme toprağında dal nematodu olduğundan kuruduğunu ve zarara uğradığnı iddia etmiştir. 2006/39 D.İş tesbit dosyasında alınan 17.7.2006 tarhli Ziraat Mühendisinin düzenlediği raporda salçalık domateslerdeki kurumanın çiftçi hatasından değil, fidedeki virüsten kaynaklandığı belirtilmiştir.

Yargılama sırasında Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi öğretim görevlisi Yrd.Doç.Dr....'ten alınan 25.9.2007 tarihli raporda; tesbit bilirkişisinin sözünü ettiği hatalı ve zararlı etmenlerinin fidelerden kaynaklandığını söylemenin zor olduğu, 2.tesbitte %1 oranında bulunan ... ... isimli etmenin tohumla taşındığı ve aynı zamanda toprakta da bulunabildiğinin doğru olduğu, ancak bu etmenin başlangıçta zarar yaptığı, domates bitkilerinin haziran aylarında bu hastalığın belirtilerini üzerlerinden attığını, ...bu hastalık etmeninin bu bölgede domatese ekonomik düzeyde zarar vermesinin mümkün olmadığı kanaati bildirilmiştir.

Tesbit bilirkişi raporu ile hükme dayanak alınan bilirkişi raporu arasında çelişkiler bulunmaktadır. Bu çelişki giderilmeden son rapora göre karar verilemez.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınarak, iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmek suretiyle ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/778, Karar No: 2011/8173, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/778 E.  ,  2011/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.10.2009 tarih ve 2009/431-2009/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı limited şirketin %50 hissesine sahip olduğunu, davalı şirkete ait taşınmazın dava dışı Paktem Endüstriyel Yıkama Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.’ne ortaklar kurulu kararı olmaksızın ve TTK.’unun 542, 321, 443/2, 388 maddeleri hükümlerine aykırı olarak şirket ortağı ve müdürü ... tarafından muvazaalı olarak satılmak suretiyle şirketin zarara uğradığını, taşınmazı satın alan şirket ortaklarının ...’ın yakın akrabası olduklarını, davalı şirketin ticari faaliyetinin devamının sağlanması, müvekkilinin zarar görmemesi ve geçmişe yönelik işlemlerin incelenmesi için davalı şirket yönetimine kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 10.06.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile ...'ın şirket müdürü atanarak münferit imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, taşınmazların satışı için ortaklar kurulu kararının zorunlu olmadığını, taşınmaz satışının usulüne uygun olduğunu, şirketin seçilmiş müdürlerinin görev başında olduğunu, kayyım atanması koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, MK’un 427/4. maddesi uyarınca tüzel kişiye yönetim kayyımı atanabilmesi için gerekli organlardan yoksun kalmış ve yönetimin başka yoldan sağlanamamış olması gerektiği, davalı şirkete 15.06.2006 tarihinden 10.06.2010 tarihine kadar münferiden ..., ... ve ...in müdür olarak seçildikleri, iddiaların ilgili şirket müdürünün de hasım olarak gösterildiği müdür azli davasında tartışılıp değerlendirilebileceği, müdürler görevden alınmadıkları sürece şirkete kayyım atanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13331, Karar No: 2025/7098, Tarih: 17.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13331 E.  ,  2025/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/442 E. 2021/1496 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; suç işleme kastının olmadığına, bir anlık dalgınlık ile başkasının paylaşımını paylaştığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu sözlerin rahatsız edici, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de;

Somut olayda; sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun yerine getirme tarihinin 10.12.2015 olduğu ve cezanın infaz edilmesinden sonraki üç yıllık sürenin 10.12.2018 tarihinde dolduğu, incelemeye konu hakaret suçunun ise üç yıllık süre geçtikten sonra 21.12.2018 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, tekerrüre esasa alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/2. maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6322, Karar No: 2024/7592, Tarih: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6322 E.  ,  2024/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/907 Esas, 2024/617 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/191 Esas, 2022/43 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9893, Karar No: 2022/2044, Tarih: 14.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9893 E.  ,  2022/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen, tapu iptali ve sicilden terkin istekli davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı, davaya konu 6 parsel sayılı taşınmazın 1.340,80 m2' lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın kıyı çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın haksız ve yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın tapuya güven ilkesi esası ile satın alındığını tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2014/24 E. 2015/612 K. sayılı kararıyla; davalıların, idarece hazırlanmış kıyı kenar çizgisine idari yargıda itirazı olmadığı, böylece idare tarafından hazırlanan kıyı kenar çizgisinin kesinleşmiş olduğu gerekçesi ile 6 parsel sayılı taşınmazın, idare tarafından hazırlanan kıyı kenar çizgisine göre, kıyı tarafında kalan 1.160,64 m2' lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı