muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1664, Karar No: 2010/7449, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1664 E.  ,  2010/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bolu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2008 tarih ve 2007/306 - 2008/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sahibi olduğu şirketin hisselerini müvekkiline devir ettiğini, devre konu bu şirketin kredi borcunu ödemek zorunda kaldığını, rücu amaçlı olarak başlatılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, dava dışı şirketteki hisselerini davacıya devir ettiği, anılan şirketin kredi borcunun bulunduğu, uyuşmazlığa konu bu borcun hisse devir tarihi olan 10.11.2006 gününden önce oluştuğu, davacının bu borcu ödediği, devir sözleşmesine göre davalının sorumlu olduğu, alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve 2.293.32 YTL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar dava dışı limitet şirketin hisselerinin devrine ilişkin sözleşmeler taraflar arasında yapılmamış ise de davacının, davalının yaptığı hisse devir sözleşmesi uyarınca ödemesi gereken borcu kendisinin ödediğini iddia etmiş olmasına, bu davanın vekaletsiz iş görme hükümlerine göre açılmış bir dava niteliğinde bulunduğunun kabulünün gerekmesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, dava dışı limitet şirketin hisselerinin devri sözleşmesi uyarınca davalının sorumlu olduğu kredi borcunun davacı tarafından ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2-Dava, dava dışı limitet şirketin hisselerinin devri sözleşmesi uyarınca davalının sorumlu olduğu kredi borcunun davacı tarafından ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda davalının, dava dışı ... Ltd.Şti’ndeki hisselerini 10.11.2006 tarihinde diğer ortak ... ile birlikte dava dışı ... ile ...’ya devir ettikleri, sözleşmelerde davalı ortak ile dava dışı diğer ortağın ayrı ayrı hisseleri devre konu şirketin devir tarihine kadar tüm borçlarının kendilerine ait olduğunu, devirden sonra devir alanlara ait bulunduğunu kabul ettikleri anlaşılmaktadır. Davacı şirket vekili, hisseleri devre konu şirketin devirden önce adına açılan artı kredi hesabından devir tarihinden önce kullanılan kredi borcunu müvekkilinin ödediğini ileri sürmüştür. Davalı, anılan kredi hesabına 20.11.2006 ve 16.11.2006 tarihinde toplam 5.000.00 YTL ödeme yapıldığını ve kredi borcunun kapatıldığını savunmuştur. Mahkemece, dava dışı banka tarafından gönderilen ekstreye göre düzenlenmiş bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi temel alınan bilirkişi raporu da karar vermeye elverişli değildir. Dava dışı bankanın icra dosyasına sunulan yazısından uyuşmazlığa konu hesabın sonradan sahibinin davacı şirket olarak düzeltildiği açıklanmıştır. Ancak, söz konusu hesabın önceden kime ait olduğu, bu değişikliğin ne zaman ve nasıl yapıldığı araştırılmamıştır. Ayrıca, hisse devir tarihi olan 10.11.2006 günü itibariyle hesaptaki borç durumu, bu tarihten önce ve sonra kullanılan kredilerin miktarı, nasıl ve kim tarafından kullanıldığı, ödemelerin kim tarafından ve nasıl yapıldığı hususları üzerinde de durulmamıştır. Bu durum karşısında, aralarında hukukçu ve bankacının bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulup, dava dışı banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp, uyuşmazlığa konu hesabın kim adına açıldığı, bu hesaptan nasıl tasarruf edildiği, 10.11.2006 tarihi itibariyle borç durumu, öncesinde ve sonrasında kredi kullanılıp kullanmadığı, kim tarafından ve nasıl kullanıldığı, varsa ödemelerin nasıl yapıldığı hususlarında denetime uygun rapor alınarak ve hisse devir sözleşmesi hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2073, Karar No: 2021/8183, Tarih: 23.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2073 E.  ,  2021/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatma olmayan, 6 metre genişliğindeki iki yönlü köy yolunda seyir halinde iken, karşı yönden gelen ölen idaresindeki motosikletin şeridine girerek, sol şeritte yürümekte olan şahısları görüp durakladığı sırada, motosikletin sanığın aracına çarparak öldüğü, sanığın asli kusurlu olduğu ve kabul edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın ve sürücü belgesinin alınması sürelerinin fazla olduğuna, motosiklet sürücüsü ölenin çok hızlı olduğuna, farlarının yanmadığına; katılan vekilinin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1807, Karar No: 2019/5969, Tarih: 28.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1807 E.  ,  2019/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/02/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında açılan kamu davasında, sanığın mağduru arayıp "Borcunuzu ödeyeceksiniz, sizi çok iyi tanıyorum, çocuklarınız var, bunu sizin ve çocuklarınızın burnundan getiririm, akşam evinize geldiğimde beni tanıyıp tanımadığınızı göreceksiniz" şeklinde tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 28/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20733, Karar No: 2015/531, Tarih: 05.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20733 E.  ,  2015/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmaza komşu 301 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Mayıs 1956 tarih 64 nolu, 302 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Şubat 1956 tarih 223 nolu, 331 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ön yüzünde yazılı bulunan tespite esas Mayıs 1956 tarih 66 nolu tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8684, Karar No: 2022/20085, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8684 E.  ,  2022/20085 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2020 tarihli ve 2020/227 esas, 2020/132 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2022 gün ve 2022/51853 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında, "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında tehdit, hakaret ve şantaj suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın şantaj suçundan beraatine, tehdit ve hakaret suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği, tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14/10/2021 tarihli ve 2021/794 esas, 2021/2731 sayılı kararı ile bozulması sonrasında yargılamanın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/302 esasına kayden devam ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında şantaj suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, hakaret suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "uzlaştırma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 253. maddesinde ;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; TCK'nın 125/2 maddesinde düzenlenen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan aynı yasanın 107/2 maddesinde düzenlenen şantaj suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın şantaj suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2020 tarihli ve 2020/227 esas, 2020/132 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-b fıkrası gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3488, Karar No: 2013/5252, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3488 E.  ,  2013/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk ve Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... adresi olduğu, Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Yiğit Polis Merkezi Amirliğinin 07.02.2013 günlü ve Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğünün 20.02.2013 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/2827, Karar No: 2020/6145, Tarih: 13.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2827 E.  ,  2020/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Gaipliğe Karar Verilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozulması istenilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Peşmerge Yıldırım’ın, kardeşi ...’ın gaipliğine karar verilmesine ilişkin talebi hakkında Kovancılar Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen 30.05.2017 tarihli ve 2018/11 Esas, 2019/213 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2020 tarihli ve 2020/58021 sayılı yazısı ile kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 32. maddesine dayalı olarak gaiplik kararı verilmesi talebine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 32/1. maddesinde; ''Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.'' hükmü ile aynı Kanun'un 35/2. maddesinde, ''Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur'' hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; gaipliğine karar verilen ...’ın 1993 yılından beri kayıp olduğu, yaklaşık 24 yılı aşkın zamandır kendisinden haber alınamadığı, gaipliğine karar verilmesi gerektiği iddia edilmiş, Mahkemece toplanan delillere göre gaipliği istenen ...’dan yaklaşık 25 yıldır haber alınamadığı tespit edilmiş ise de bu kişinin ölümü hakkında kuvvetli olasılığın varlığı kanıtlanmamıştır.

Mahkemece Türk Medenî Kanunu'nun 32. maddesinde öngörülen "ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa" koşulu dikkate alınmaksızın adı geçenin gaipliğine ilişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Davanın yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı reddine karar verilmesi yerine kabulü usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK'nin 363. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1170, Karar No: 2015/3170, Tarih: 28.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1170 E.  ,  2015/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2014 tarih ve 2014/193546 sayılı yazısı ile,

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314/2, 220/6, 62, 53, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2012 tarihli ve 2009/31-447 sayılı ek kararının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 6352 sayılı Kanunun hakkında uygulanması talebinin kabulü ile cezanın koşullu salıverilme tarihi olan 12.06.2013 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Şırnak İnfaz Hakimliğinin 12.03.2013 tarihli ve 2013/34-3 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17.04.2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği gibi infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesindeki "Açık kurumlara ayrılabilmek için... Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idari ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır." şeklindeki düzenleme karşısında, örgütle bağlantısının kesildiğine ilişkin delil bulunmayan ve bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı anlaşılan adı geçen hükümlü hakkında yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Genel Müdürlüğü 15.05.2014 gün ve 94660652-105-21-1272-2014-9745/33762 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

OLAY:

Hükümlü ...ın ... Nolu Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 10.10.2012 tarih 2009/31-447 sayılı ilamı ile örgüt adına suç

işlemek eyleminden dolayı TCK 220/6. maddesi yollamasıyla 314/2, 62 ve 3713 sayılı Kanun 5. maddeleri uyarınca 5 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu cezanın bir kısmı çekildikten sonra geri kalan süre Şırnak İnfaz Hakimliğinin 12.03.2013 tarih ve 2013/34-3 sayılı kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verilmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME:

Denetimli serbeslik uygulanarak cezanın infazı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanuna 05.04.2012 tarih ve 6291 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen 105/A maddesi esas alınarak yapılmaktadır. Bu düzenleme ile hükümlülerin dış dünya ile uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlantılarını sürdürmeleri ve güçlendirmeleri amaçlanmıştır.

Hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbirleri ile infaz edilebilmesi için;