muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17141, Karar No: 2013/21766, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17141 E.  ,  2013/21766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin geçirdiği kazanın, iş kazası olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacılar murisi ...'in 04/12/2006 tarihinde hayatını kaybetmesi olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacılar murusi ...'in davalı ... Bilgisayar İnşaat Reklam Orman Ürünleri Tekstil İthalat İhracaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sigortalısı olarak, bu işverenin Şırnak Devlet Hastanesi bilgisayar otomasyan sistemine veri girişi işinde çalıştığı, olay günü hastaneye yaşı küçük mağdureye cinsel saldırı suçundan tutuklu olan şahsın tedavi amacıyla getirtildiği, bu zanlıya karşı büyük bir kalabalık tarafından linç girişimi başladığı, güvenlik güçlerinin linç girişimini önlemeye ve artan kalabalığı dağıtmaya çalıştığı sırada hastane bahçesinde bulunan ve inşaat halindeki binanan üzerinden taş atan 9-10 kişilik grubun yanında olan murisin ateşli silahla vurularak yaralandığı ve kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, adli soruşturma nedeniyle olaydan sonra alınan ifadelerde ve mahkemece dinlenen tanık beyanlarında, murisin taş atanlara engel olmak ve onları aşağı indirmek amacıyla inşaata çıktığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı hemen veya bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması, 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

... Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığının 05/11/2007 tarihli raporunda olayın iş kazası olmadığı belirtilmiş.

... Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığının 05/11/2007 tarihli raporunda olayın iş kazası olmadığı belirtilmiş.

Somut olayda, davacılar murisi Şırnak Devlet Hastanesinde bilgisayar otomasyan sistemine veri girişi işinde çalışmaktadır. Vefat ile sonuçlanan olay ise hastane bahçesinde bulunan ve yapımı devam eden inşaat halihdeki tek katlı binanın üzerinde meydana gelmiştir. Ayrıca davacılar murisinin inşaat halindeki bina üzerinden taş atan kişileri yatıştırmak, onlara engel olmak veya onları aşağı indirmek gibi herhangi bir görevide bulunmamaktadır. Dolayısıyla olay işyerinde ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle meydana gelmemiştir. Meydane gelen olayla murisin yaptığı iş arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Bu nedenlerle davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2380, Karar No: 2013/4694, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2380 E.  ,  2013/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10061, Karar No: 2021/14490, Tarih: 30.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10061 E.  ,  2021/14490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/03/2017 tarih ve 2017/178 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararının katılanlar Işıl Yüksel, ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya saklama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar Işıl Yüksel, ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılanlar Işıl, Melike, ..., Burhan, Erhan, ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlarIşıl Yüksel, ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen beraat hükmünün ise on yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suç olması nedeniyle CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli Tıp Genel Kurulunun 11/02/2016 tarihli raporunun mevcut olduğu, tebliğname içeriğine göre, ölene ait tüm belgeler ailesinde olan tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek tedavi evraklarına göre yakın bir ölümün olup olmayacağı hususunda rapor aldırılmasının sanığın eyleminin sübutu konusunda yeni bir delil elde edilmesine vesile olmayacağı anlaşıldığından ve bu deliller ışığında mahkemenin kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20/10/2010 tarihinden önceki 1-6 haftalık zaman dilimi içinde" yerine "20/10/2010" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20/10/2010 tarihinden önceki 1-6 haftalık zaman dilimi içinde" yerine "20/10/2010" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 07/03/2017 tarih ve 2017/178 Esas, 2017/201 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar Işıl Yüksel, ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin; eksik inceleme yapıldığına, sanığın suçu işlemiş olabileceğine dair kuvvetli şüphe bulunduğuna, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; mahkemenin delilleri hatalı değerlendirdiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1868, Karar No: 2023/1268, Tarih: 07.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/1868 E.  ,  2023/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/14 E., 2020/3 K.

KARAR : Davanın kabulüne - kısmen kabul kısmen reddine-reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın bir kısım parseller yönünden kabulüne, bir kısım parseller yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine, bir kısım parseller yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı-davalı Hazine vekili, davacı-davalı Orman İdaresi vekili, davalılar ... ve arkadaşları vekili, davacı-davalı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili, davacı ... İnşaat A.Ş. vekili, asli müdahil ... vekili, davalılar ... ve arkadaşları vekili, asli müdahil ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi hükmüne göre 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup 1086 sayılı Kanun'un 432/1 inci maddesi gereğince kadastro mahkemelerinde temyiz süresi 15 gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun'un 432/4 üncü maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçelerinin davalı ...'e 17.07.2020 tarihinde, davalı ...'ya ise 01.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, ... ve ... tarafından tebliğden sonra Av....'ın vekil tayin edildiği, kanuni 15 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra, davalılar ... ve ... vekili tarafından 05.08.2020 tarihli temyiz dilekçesinin sunulduğu ve aynı tarihte kanun yoluna başvurma ve karar harcının yatırıldığı görülmüştür. Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararını süresinde temyiz etmeyen davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalılar ... ve ... dışındaki davacı-karşı davalı Hazine vekili, davacı Orman İdaresi vekili, davacı-davalı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili, davacı ... İnşaat A.Ş. vekili, asli müdahil ... vekili, davalılar ... ve arkadaşları vekili, asli müdahil ... ve arkadaşları vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalılar ... ve ... dışındaki davacı-karşı davalı Hazine vekili, davacı Orman İdaresi vekili, davacı-davalı ... mirasçıları ve arkadaşları vekili, davacı ... İnşaat A.Ş. vekili, asli müdahil ... vekili, davalılar ... ve arkadaşları vekili, asli müdahil ... ve arkadaşları vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 1978 yılında yapılan kadastro sırasında; Kırklareli İli ... İlçesi ... köyünde bulunan; 14145 m2 yüzölçümlü 428 parsel, 16055 m2 yüzölçümlü 430 parsel, 16120 m2 yüzölçümlü 431 parsel, 5170 m2 yüzölçümlü 432 parsel, 20930 m2 yüzölçümlü 433 parsel, 3040 m2 yüzölçümlü 427 parsel sayılı taşınmazlar, tarla vasfı ile 15.09.1960 tarihli ve 18 ile 02.02.1967 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak ... ve arkadaşları adına tespit edilmiş, komisyona yapılan itirazlar üzerine kadastro tespiti sırasında lehine paylı tespit yapılan ... ve ... payları iptal edilerek bu paylar ... adına, ... adına yapılan paylı tespit iptal edilerek onun payının ... adına tespitine, diğer tespitlerin aynı bırakılmasına karar verilmiştir.

Aynı köyde bulunan 20000 m2 yüzölçümlü 429 parsel sayılı taşınmaz, tarla vasfı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... adına, 667240 m2 yüzölçümlü 434 parsel sayılı taşınmaz sazlık, bataklık, göl vasfı ile, 9640 m2 yüzölçümlü 436 parsel ve 9040 m2 yüzölçümlü 439 parseller arsa vasfı ile, 70720 m2 yüzölçümlü 437 parsel 18.06.1069 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kaydı ile kamp yeri vasfı ile, 57320 m2 yüzöçümlü 438 parsel orman vasfı ile, 64430 m2 yüzölçümlü 440 parsel çayır vasfı ile Hazine adına, 7290 m2 yüzölçümlü 435 parsel 08.04.1977 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak arsa vasfı ile İğneada Belediyesi adına tespit edilmiş, komisyona yapılan itirazlar üzerine 440 parselin 15.09.1960 tarihli ve 18 ile 01.02.1967 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanılarak ... ve arkadaşları adına tespitine karar verilmiştir

2. Davacı Hazine 25.09.1972 tarihinde ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçe ile ... Köyünde davalıların miras bırakanları adına kayıtlı Cemazülevvel 1289 tarihli ve 103 numaralı tapunun yüzölçümünün 8 dönümden 167 dönüme çıkarıldığını, ancak tapunun tezyid edildiği yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu bildirerek, tezyid edilen miktarın iptali ile davalıların elatmalarının önlenmesini istemiş; İlk Derece Mahkemesinin 1972/95 Esas numarasında kayıtlı bu davanın yargılaması sırasında, Orman İdaresi de davaya dahil edilmiştir.

3. Davacı Hazine, ... ve arkadaşları aleyhine bu kez Kadastro Mahkemesine verdiği 15.08.1979 tarihli dilekçe ile 440 parselin orman; 428, 430, 431, 432, 433 parsellerin ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, tapulama komisyon kararının iptali istemiyle dava açmış, bu dava 1979/284 Esas numarasını almıştır.

4. Davacı Orman İdaresinin 429 parselin 1972 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla tespit maliki ... aleyhine açtığı dava 1979/273 Esas numarasını almıştır.

5. Davacı .... mirasçılarının 21.08.1979 tarihinde ... ve arkadaşları aleyhine 428, 429, 430, 431, 432, 433, 434, 435, 436, 437, 438, 439 ve 440 sayılı parsellerle ilgili olarak 159 numaralı vergi kaydı ile 1341 tarihli ve 38 numaralı tapu kaydına dayalı olarak açtıkları dava 1979/285 Esas numarasını almıştır.

6. Davacı ... mirasçıları aynı davalılar aleyhine 427, 428, 429, 430, 431, 432, 433 ve 440 sayılı parsellerin kendi zilyedlikleri altında olduğu iddiasıyla açtıkları dava Kadastro Mahkemesinin 1984/1 Esas numarasına kaydedilmiştir.

7. Davacı ... tarafından 28.07.1979 tarihinde ... ve arkadaşları aleyhine açılan davada 428, 430, 431, 432, 433, 440 parsellerin davalılarla müşterek olarak tespit edildiği ancak 07.11.1964 tarihli senetle ...’den satın alındığı, 15 dönüm yerin müstakilen kendi adına tespiti gerektiği iddia edilmiş, bu dava 1979/287 Esas numarasını almıştır.

8. Davacılar ... ve arkadaşları tarafından ... ve arkadaşları aleyhine açılan davada 428, 430, 431, 432 ve 433 sayılı parsellerin kendilerine ait 1341 tarihli ve cilt 38'de kayıtlı tapu kapsamında olduğu, bu kaydın Eylül 1960 tarihli ve 18 ile Şubat 1967 tarihli ve 4 numaralı tapuyla birleştirildiği iddiasıyla adlarına tescili istenmiş, bu dava Kadastro Mahkemesinin 1980/85 Esas numarasında yürütülmüştür.

9. Davacı ... Tüzelkişiliğinin Hazine ve İğneada Belediyesini hasım göstererek açtığı davada, 437, 438 ve 439 sayılı parsellerin ... sınırları içinde olmasına rağmen İğneada sınırları içinde tespit görmüş olması nedeniyle tespitin iptali istenmiştir.

10. ..., ... İnşaat AŞ., ..., ..., ... ve arkadaşları, dava konusu taşınmazlarda bir kısım yerleri kadastrodan önce satın aldıkları iddiasıyla davaya müdahil olmuşlardır.

11. Bozma ilamından sonra müdahil olanlardan ...; dava konusu parsellerin murisi ...'dan geldiğini, imkan verildiği takdirde bu iddialarını kanıtlayacaklarını açıklayarak, dava konusu taşınmazların murisi ... adına tescilini, ...; 24.04.1998 tarihli ve 3 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazların adına tescilini, ... ise 429 parselin bir kısmını ... 'dan aldığını belirterek bu kısmın adına tescilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve arkadaşları vekili cevap dilekçesinde; davanın yersiz olduğunu, dayanak tapu kaydının daha önce Demirköy Asliye Hukuk Mahkemenin 1959/23Esas, 1959/28 sayılı kararı ile artırıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve arkadaşları vekili cevap dilekçesinde; davanın yersiz olduğunu, dayanak tapu kaydının daha önce Demirköy Asliye Hukuk Mahkemenin 1959/23Esas, 1959/28 sayılı kararı ile artırıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Diğer davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.1997 tarihli ve 1979/284 Esas, 1997/1 Karar sayılı kararı ile Hazinenin, tapu kaydının tezyid edilen miktarının iptali için açtığı ve Asliye Hukuk Mahkemesinden görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine devredilen davanın kabulü ile tapu kaydının 167.425 m2 kısmının iptaline, tapu kaydının ilk miktarı olan 8 dönüm kısmının tapu malikleri ... ve arkdaşları adına tesciline, tapu kaydının miktar fazlası kısmının ise tespit gibi zilyetleri adına tesciline, Hazine tarafından Kadastro Mahkemesine açılan tespite itiraz davasının kısmen kabulü ile 440 parselin 35.000 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına, kalan 29.430 m2 kısmının Hazine adına tesciline, diğer parsellere yönelik davasının reddine, Orman İdaresinin 429 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kısmen kabulü ile toplam 4000 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına tesciline, kalan 15.100 m2 kısmının ... , 900 m2 kısmının ise ... adına tesciline, ... mirasçılarının davasının reddine, ...'ın davasının feragat nedeni ile reddine, ...'ın davasının kısmen kabulüne, 440 parsel için açtığı davanın feragat nedeni ile reddine, ... ve arkadaşlarının davasının kısmen kabulüne, dayandıkları tapu kaydının tezyid edilen miktarına ilişkin Hazine davası kabul edildiğinden tapu kaydı 8 dönüm kabul edilerek, tapu kapsamında kalan taşınmazların (428, 430, 431, 432 ve 433 parsellerin) 8 dönüm olacak şekilde tapu malikleri adına tesciline, asli müdahillerin davasının reddine, 428 parselin 1563 m2, 430 parselin 1773 m2, 431 parselin 1781 m2, 432 parselin 571 m2 ve 433 parselin 2312 m2 kısımlarının tapu malikleri adına tesciline, kalan kısımlarının sırası ile ..., ... , ... ve ..., ...ve ... mirasçıları adına, 434, 435 ve 436 parsellerin tespit gibi tescilllerine, 438 ve 439 parsellerin orman vasfı ile Hazine adına karar verilmiştir (427 ve 437 parseller tefrik edildiğinden bu parseller hakkında hüküm kurulmamıştır).

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri ile Rafi Doğ ve arkadaşları temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri ile Rafi Doğ ve arkadaşları temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.11.2000 tarihli ve 2000/9670 Esas, 2000/9701 Karar sayılı kararıyla, Rafi Doğ ve arkadaşlarının temyizi süresinde olmadığından temyiz istemlerinin reddine, Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile dava konusu taşınmazlar için daha önce kesinleşen orman kadastrosuna itiraz davası getirtilip, orman olan ve olmayan kısımların belirlenmesi gereğine değinilerek sair hususlar incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi bozma ilamından sonra verdiği 27.03.2007 tarihli ve 2001/79Esas, 2007 /18 Karar sayılı kararı ile; 428, 430, 431, 432, 433 parsellerde 8 dönümük ilk tapu miktarının zeminde 72.420 m2 yere revizyon görmüş olması nedeniyle oranlama yapılarak hüküm yerinde gösterilen oranlar dahilinde tapu maliki mirasçıları olan davacılar adına, kalan kısmın zilyedlikle kazanılacak yerlerden olması nedeniyle adlarına tespit yapılan davalılar adına, 440 parselin O3 işaretli 36.635 m2 bölümünün orman niteliğiyle, kalan 27.795 m2 bölümünün çayır niteliğiyle Hazine adına, 429 parselin O1 işaretli 1737 m2 bölümünün ve O2 işaretli 2556 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, 900 m2 bölümünün ..., 14807 m2 bölümünün ... adına tesciline, 427, 434, 435, 436, 437 parseller yönünden kadastro tespiti kesinleştiğinden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 438 parselin tespit gibi orman, 439 parselin tespit gibi arsa niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.