muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4650, Karar No: 2012/5099, Tarih: 31.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4650 E.  ,  2012/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

..., asli müdahiller ... ve müşterekleri ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 329/566 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili, müdahil davacılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, mirasen intikal ve eklemeli zilyetliğe dayanarak 3353 parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına, müdahiller ... ve arkadaşları vekili de aynı şekilde mirasen intikal ve eklemeli zilyetliğe dayanarak 3353 parselin tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tescilini talep etmişlerdir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, krokide B harfi ile gösterilen 5500 m2'lik kısmın Hazine adına, geri kalan kısımların müdahil davacılar adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ile müdahiller ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro tutanağındaki açıklamalara göre; dava konusu 3353 parsel 3348 parsel ile bir bütün halinde 1185 ve 1186 nolu vergi kayıtlarına istinaden... oğlu ... ... ... ve ... ... oğlu ...’un 1937'den beri zilyetliklerinde olmakla birlikte vergi kaydının hudutları kaya okuduğu ve zeminde halen kayalık yerler olduğu açıklanmak suretiyle vergi kaydı miktar fazlası olarak 06.12.1985 tarihinde Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... 27.09.1989 tarihinde 3353 parselin murisinden kaldığı iddiası ile ... Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı dava, görevsizlik ile kadastro mahkemesine gönderilmiş ve Kadastro Mahkemesinin 1995/17 Esas 1997/17 Karar ... ilamı ile 25.11.1996 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 3500 m2'lik kısmın davacı ..., B harfi ile gösterilen 5500 m2'lik kısım ham toprak vasfı ile Hazine adına ve geri kalan kısımlarında müdahiller adına tesciline ilişkin karar, Hazine vekilinin temyizi üzerine 7. Hukuk Dairesinin 26.10.1998 tarih 1998/397 Esas 1997/4550 Karar ... ilamı ile krokide A harfi ile gösterilen kısımlara ilişkin bölümünü onanmasına, müdahillerin talebi yönünden

görevsizlik kararı verilmesi gerektiği açıklanarak bozmaya sevkedilmiş ve uyulan bozma ilamı sonucu dosya görevsizlik ile yeniden Asliye Hukuk Mahkemesine gelmiş, krokide A harfi ile gösterilen ve davacı ... adına tesciline karar verilen hüküm kısmı kesinleşmiştir.

Temyize konu taşınmaz bölümleri müdahillerin hak talebinde bulundukları taşınmaz bölümü ile Hazine adına bırakılan taşınmazlar içindir.

görevsizlik kararı verilmesi gerektiği açıklanarak bozmaya sevkedilmiş ve uyulan bozma ilamı sonucu dosya görevsizlik ile yeniden Asliye Hukuk Mahkemesine gelmiş, krokide A harfi ile gösterilen ve davacı ... adına tesciline karar verilen hüküm kısmı kesinleşmiştir.

Temyize konu taşınmaz bölümleri müdahillerin hak talebinde bulundukları taşınmaz bölümü ile Hazine adına bırakılan taşınmazlar içindir.

Dava, TMK.nun 713/1, 3402 ... Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri uyarınca imar ihya nedenine dayalı tescil davasıdır. Dava konusu 3353 parsel 06.12.1985 tarihinde Hazine adına tespit edilirken müdahil davacıların murislerine ait vergi kaydının dava konusu taşınmaz yönünü "kaya okumakta olup", taşınmazın zeminin tespit tarihi itibariyle kayalık olduğu belirlenmiştir. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için 3402 ... Kadastro Kanununun 14 ve 17 ile TMK.nun 713/1 maddelerinde açıklanan tüm olumlu ve olumsuz koşulların bir arada gerçekleşmesi gerekir. Tapu iptali ve tescil talebinde bulunan müdahil davacıların tesbitten geriye doğru davasız aralıksız malik sıfatıyla ekonomik amacına uygun zilyetliklerini ispatlaması gerekmektedir. Bir yerin zilyetlikle kazanılabilmesi için diğer şartların yanı sıra tescile konu taşınmazın ekonomik amacına uygun şekilde zilyet edinilmesi gerekir. Taşınmaz tespit tarihi itibari ile kayalık olduğu gibi 11.10.1996 tarihinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan 24.10.1996 tarihli ziraatçı bilirkişi raporuna göre de taşlarla kaplı 5. sınıf tarım arazisi olduğu açıklanmıştır. Bu gibi yerlerde kültür bitkilerinin yetiştirilmesi, ekonomik amaca uygun bir biçimde ziraat yapılması ve bu amaçla zilyetliğin sürdürülmesi mümkün değildir. Dava konusu yapılan taşınmaz bölümleri, nitelik itibariyle TMK.nun 715, 3402 s.KK.nun 16/C maddeleri kapsamında kalan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilemezler. Bu bakımdan davacıların nitelik itibariyle zilyetlik yoluyla kazanılamayacak dava konusu yerlerde kazanmayı sağlayan zilyetlik süresinin geçtiğinden bahisle tescil talep etmesi olanaklı bulunmamaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenle müdahil davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 ... HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 ( HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve istek halinde 18,40 TL peşin harcın temyiz eden müdahil davacılara iadesine 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19067, Karar No: 2016/13723, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19067 E.  ,  2016/13723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş akdinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... bir yıl bir aylık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıl 1 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 88,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/21148, Karar No: 2015/34154, Tarih: 10.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21148 E.  ,  2015/34154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.07.2007 tarihinden itibaren.....'de sondaj işçisi olarak çalışmaya başladığını, iş yerinin sondaj bölümlerinin...'ne devredildiğini, 01.01.2011 tarihi itibariyle davacının sigortasının bu şirkette gösterilmeye başlandığını, işçilik haklarının ödenmemesi sebebiyle 03.08.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, iki vardiya olarak fazla mesai ile çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde tatil kullanılmadığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davacı Cevabının Özeti.

Davalılar vekili 03.07.2010 tarihinde şirketin ....'den devralındığını, devir öncesi müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davacı feshinin haklı sebebe dayanmadığını, işyerinde yirmi gün çalışma on gün dinlenme olduğunu, yirmi günlük çalışma süresinin dokuz saat veya altında olduğunu, fazla mesai yapılması, ulusal bayram ve genel tatili günlerinde çalışma olması halinde ücretlerin ödendiğini, hafta tatili talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı, ücret bordrolarından tahakkuk eden fazla mesai alacağının dışlanıp dışlanmadığı ve hangi oranda takdiri indirim yapılması gerektiği noktalarındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili alacağı bakımından davacının ayda yirmi gün çalıştığının sabit olduğunu, buna göre çalışma döneminin 2/3 ünde hafta tatillerinde çalıştığını belirterek hesaplama yapılmıştır. Bu çalışma sisteminde yirmi gün çalışmadan sonraki 21. gün tatile denk gelmektedir. Bu durum 3. hafta çalışmasından hafta tatili alacağının doğmayacağını göstermektedir. Davacının bu çalışma düzeninde ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü ile hafta tatili alacağının hesaplanması gereklidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı iş yerinde sondaj işçisi olarak çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından %10 takdiri indirim yapılması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10428, Karar No: 2023/2407, Tarih: 27.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10428 E.  ,  2023/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu

maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süre ile kahvehane, bar ve içkili mekanlara gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/9527 Esas, 2020/14126 Karar sayılı kararı ile "dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesi" için bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/698 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 1 ay 26 gün süre ile kahvehane, bar ve içkili mekanlara gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, hükmün hatalı gerekçelerle açıklanmasının geri bırakılmadığına, vekalet ücretine ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve mağdurun, ... 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulundukları, olaydan bir gün önce mağdurun, sanığın burnunda kırık oluşturacak şekilde yaraladığı, olay günü sanığın bir önceki gün yaşadıklarının etkisiyle televizyon izlemekte olan mağdura silahtan sayılan kulplu su bardağını vurarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Sanığın adlî raporları şu şekildedir:

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve mağdurun, ... 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulundukları, olaydan bir gün önce mağdurun, sanığın burnunda kırık oluşturacak şekilde yaraladığı, olay günü sanığın bir önceki gün yaşadıklarının etkisiyle televizyon izlemekte olan mağdura silahtan sayılan kulplu su bardağını vurarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Sanığın adlî raporları şu şekildedir:

a. ... Devlet Hastanesinin, 30.09.2014 tarihli raporuna göre, sanığın, burnunda kırık mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu,

b. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 19.01.2016 tarihli raporuna göre, sanığın burnunda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derece olduğu tespit edilmiştir.

4. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 19.01.2016 tarihli raporuna göre, mağdurda meydana gelen yumuşak doku arızasının, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

5. Muayene kayıtları, tanık beyanları, adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Sıfatı

Bozma kararı öncesinde 09.10.2015 tarihli celsede mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen katılan olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

B. Sübut

Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, iki ve üçüncü paragrafındaki adlî raporlar, sanığın ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ve tanık beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği saptandığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kasıtlı suçlardan adlî sicil kayıtları bulunduğundan, Mahkemece "Sanık sabıkalı olup daha önceden kasıtlı suç işlemiş olduğundan sanık hakkında CMK. 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki gerekçenin yasal, yerinde ve yeterli olduğu anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Vesaire

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

E. Düzeltme Nedeni

Mağdurun, 09.10.2015 tarihli celsedeki şikayetçi olmadığını beyan ettiği, ancak bozma sonrası yapılan yargılamada tekrar davaya katılmasına karar verildiği, bu nedenle de mağdur vekiline vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak anılan hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün kabul edilmiştir.

V. KARAR

E. Düzeltme Nedeni

Mağdurun, 09.10.2015 tarihli celsedeki şikayetçi olmadığını beyan ettiği, ancak bozma sonrası yapılan yargılamada tekrar davaya katılmasına karar verildiği, bu nedenle de mağdur vekiline vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak anılan hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (E) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/698 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücretine mahsus bölümün çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.