muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9014, Karar No: 2013/13508, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9014 E.  ,  2013/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2013 gün ve 2011/249 Esas, 2013/195 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, ihtisas kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, ihtisas kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanmasının yeterli olup, 27.06.2012 tarihli 6. İhtisas Kurulu raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı ile bir adli tıp uzmanının da bulunduğu, heyetin oluşumunun kanuna uygun olduğu ve raporun düzenlenmesi sırasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18443, Karar No: 2018/5369, Tarih: 21.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/18443 E.  ,  2018/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ve katılanın yüzüne karşı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken itiraz süresinin ne zaman başlayacağı belirtilmeyerek kanun yolunda yanılgıya yol açılması ve kararın da kendilerine tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşmaya davet edilirken tebligat parçası üzerinde '' duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda hükmün açıklanacağı'' şeklinde ihtar şerhinin yer almaması ve yokluğunda hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanığın savunmasında, komşusu katılan ile aralarında sekiz yıldır husumet olduğunu, katılanın kendisine laf attığını, oğlunun yola şişe attığını , suç tarihinde de katılanın oğluyla tartıştıklarını belirtmesi karşısında, gerekirse katılanın oğlunun isim ve adresi tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi ve olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Suçta kullanılan tüfeğin TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11411, Karar No: 2014/12796, Tarih: 17.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11411 E.  ,  2014/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında mağdurları, suç tarihleri ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/450 Esas sayılı dava dosyası ile Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/522 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9291, Karar No: 2016/13540, Tarih: 05.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9291 E.  ,  2016/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat, sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, davacının mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı sebeple fesih edildiğini, fesih sebeplerinin fesih bildiriminde açıklandığını, feshin sendikal sebebe dayalı olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tarafın sendikal sebeple feshi ispat edemediği, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel şartlarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı olduğunu ispatlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir.

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Davacı işçi 26.08.2013–12.02.2015 tarihleri arası davalı...A.Ş. işyerinde çalışmıştır. Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı ya da geçerli sebebe dayalı olmaksızın sendikal faaliyetlerde bulunduğu gerekçesi ile feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı sebeple feshedildiğini savunmuş, mahkemece davacının tekrarlanan mazeretli veya mazeretsiz devamsızlıkları gerekçesi ile davanın reddine hükmedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta feshin sendikal sebebe dayandığı hususu davacı işçi tarafından ispatlanmadığından mahkemece sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş olması isabetlidir.

Somut uyuşmazlıkta feshin sendikal sebebe dayandığı hususu davacı işçi tarafından ispatlanmadığından mahkemece sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş olması isabetlidir.

Dosya kapsamına göre davacının 09.02.2015 ve 10.02.2015 tarihlerinde işe gelmediği, 10.02.2015 tarihinde her iki gün için izin istediği, işyerinde üretim sorumlusu ve vardiya amiri olarak çalışan ve davalı tanığı olarak dinlenen ... ve ... beyanlarında özetle; davacının eşinin hastalığı sebebiyle işe gelemediği için izin talep ettiğini, bu durumu belgelendirildiği takdirde izin verileceğini ifade ettikleri, davacının sunduğu 11.02.2015 tarihli hekim raporu dikkate alındığında davacının feshe konu 09.02.2015 ve 10.02.2015 tarihlerindeki ve fesih bildiriminde işaret edilen diğer devamsızlıkların hamile eşinin sağlık mazeretine dayalı olduğu, feshe gerekçe olarak gösterilen şartların oluşmadığı, ispat yükü üzerinde olan işverence feshe gerekçe gösterilen olgular ispat edilemediğinden yapılan fesih geçersiz olup, davacının davasının kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalının ödemesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 200,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 05.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13127, Karar No: 2019/2144, Tarih: 04.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/13127 E.  ,  2019/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 14.06.2012 ve 30.06.2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43.maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin, “Sanık ... yönünden; 30/06/2012, Sanık ... yönünden; 14/06/2012" olarak yazılması gerektiği gözetilmeden sanık ayrımı yapılmaksızın “30.06.2012” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içindeki mevcut tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in eyleminin, diğer sanık ... uyuşturucu madde satışı yaptığı sırada etrafı kolaçan ederek gözcülük yapmaktan ibaret olduğu, eylemin TCK'nın 39/2-cmaddesi kapsamında suça yardım niteliğinde bulunduğu dikkate alınarak; sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK’nın 39/2-c maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15863, Karar No: 2017/6686, Tarih: 27.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/15863 E.  ,  2017/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kendisine ait .... marka aracı ile yapmış olduğu kaza nedeniyle olay tarihinde tamir için sanığın yetkili müdürü olduğu servise bıraktığı, ancak tamir edilen aracın stepnesinde bulunan lastiğin farklı marka lastik ile değiştirildiği, CD çaların değiştirildiği, sol arka stop lambası ve ön camda çatlak oluştuğu, ön kaput ile far ayarlarının değiştirildiği bu eylemlerde sorumluluğu bulunan sanık hakkında üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; mahkemece tüm dosya kapsamından sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle vermiş olduğu beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/166, Karar No: 2012/727, Tarih: 21.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/166 E.  ,  2012/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hamiline çek defteri yaprağı kullanmadan hamiline çek düzenleme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sırasında; ... 3. Sulh Ceza Mahkemesi ile Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 3. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/05/2011 gün ve 2011/797 E. 2011/602 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3039, Karar No: 2010/8955, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3039 E.  ,  2010/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Enerji nakil hattı altında kaldıkları belirtilen ağaçların, yaşları itibari ile enerji nakil hattı geçtikten sonra dikildikleri ve kesilmedikleri gözetilmeksizin ağaç bedeline de hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5688, Karar No: 2010/5802, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5688 E.  ,  2010/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedeli olan 17.490,00 Euro'nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasa'nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir ... vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sağlık Bakanlığı 70. ... Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinin düzenlediği 18.10.2006 tarih 5594 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu kalkış, çemberden aktivite motorlu sürüş fonksiyonlu)’nın bedeli olan 17.490.00 Euro’nun fiili ödeme tarihinde geçerli olan döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankalarınca Euro için açılmış bir ... vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde ... kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklarda protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak Kurum'ca sağlanacağı, 36/A-a maddesinde bu Kanuna göre malullük aylığı almakta olanların bu Kanun'un 32. maddesinin (A) ve (B) fıkralarında belirtilen yardımlardan yararlanacakları, (B) maddesinde sigortalılara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %10’nun kendilerince ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının, ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı ... Kanun'unun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücreti geçemeyeceği, 34. maddesinde Kurum'un sigortalının iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, davacı sigortalıya maluliyet aylığı bağlandığından uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir.

Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanun'un hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiğı gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması" unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; ... kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurum'ca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır