muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1037, Karar No: 2013/3173, Tarih: 25.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1037 E.  ,  2013/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasında görülen kat mülkiyeti kanunundan kaynaklanan tahliye davası sırasında davalılar vekili tarafından 30/10/2012 havale tarihli dilekçe ile "...Hâkimin aynı konu hakkında görülen 2011/958 Esas sayılı davanın gerekçeli kararı ile görüşünü açıkladığı, keşifin belirlenen saatte yapılmadığı, lehlerine sundukları delillerin toplanmadığı...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim .... (38381)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından "...Hâkimin bir dava dosyasında ulaştığı kanaate göre vermiş olduğu bir kararın ihsas-ı rey sayılamayacağı, yargılama sırasında usûl ve esasa aykırı durumlara karşı kanun yolunun açık olduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve red talebinde bulunan tarafın H.M.K. 42/4 uyarınca 4.000.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.'nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8980, Karar No: 2014/3150, Tarih: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8980 E.  ,  2014/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığın, tekerrüre esas alınan ilamındaki doğrudan para cezası olarak verilen önceki mahkumiyetinin, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanık hakkında hükümdeki ilamı hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı ancak adli sicil kaydındaki diğer mahkumiyet ilamlarının getiritilip tekerrüre esas olup olmadıkları araştırılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Sanık temyiz dilekçesinde sinir hastalığının bulunduğunu, buna ait raporunun olduğunu ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında, sanığın cezai ehliyetine dair rapor aldırılması zorunluluğunun bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7879, Karar No: 2013/2621, Tarih: 12.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7879 E.  ,  2013/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılanlar ... mirasçısı ... ile Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, ...'nın duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1985 yılında yapılan kadastroda ... Köyü 1137 parsel sayılı 4.500,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinli tarla niteliğiyle belgesiz, .... zilyetliğindeyken 1962 yılında ölümüyle .... kaldığı ve halen onların zilyetliğinde olduğu, ancak, asliye hukuk mahkemesinin 1977/25 Esasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmişse de, asliye hukuk mahkemesindeki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi nedeniyle 1/2'şer pay ile ....ve ... adına tesbit edilmiş, kadastro memurunca tekrar inceleme istenmesi üzerine, taşınmazın deniz kenarında zilyet edilmeyen, tarıma elverişli olmayan yerlerden olduğu belirlendiğinden söz edilerek Hazine adına tesbit edilmiştir. ....Tur Turizm Sanayi vekilinin itirazı Tapulama Komisyonunca kabul edilerek, çekişmeli 1137 sayılı parselin dava dışı 1136 sayılı parsel ile birlikte ....şirketine ait Nisan 1974 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, parsel .... Turizm Sanayi A. Ş. adına tesbit edilmiştir.

İtirazı tapulama komisyonunca red edilen ..., 11.10.1989 tarihli dilekçesiyle taşınmazın babası .... zilyetliğindeyken ölümüyle tüm mirasçılarına kaldığı, mirasın paylaşılmadığı iddiasıyla tüm mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Hazine, 10.01.1996 tarihli dilekçesiyle 1137 sayılı parselin.... II Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.12.1990 gün ve 1682 sayılı kararı ve haritasına göre 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığı, tesbitinin iptali ile Hazine adına tescili ,

...Bağlarlı mirasçıları ... ve arkadaşları, taşınmazın .... zilyetliğindeyken 04.08.1976 günlü satış senedi ile murisleri ...Bağlarlı tarafından satın alındığı, vergilerinin kendileri tarafından verildiği, Asliye Hukuk mahkemesinin 1977/25 Esasına kayıtlı dava dosyasında tescil davası açmış ise de, bölgede kadastro çalışmalarının başladığı, ...'nın 01.01.1988 günü öldüğü, Kadastro Mahkemesinin 1991/513 Esasına kayıtlı doyasında açtıkları davanın, Kadastro Mahkemesinin 1991/50 Esasına kayıtlı dosyasında davanın ret edildiği, ancak kesinleşmediği, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla, adlarına tapuya tescili istemiyle;

Orman Yönetimi, 28.07.2010 tarihli dilekçeyle parselin yüksek eğimli üzerinde maki örtüsü bulunan orman niteliğindeki yer olduğu iddiasıyla orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Orman Yönetimi, 28.07.2010 tarihli dilekçeyle parselin yüksek eğimli üzerinde maki örtüsü bulunan orman niteliğindeki yer olduğu iddiasıyla orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Mahkemenin, 25.03.1997 gün ve 1991/50-53 sayılı davaların reddine, müdahilin davasının kabulü ile çekişmeli 1137 sayılı parselin komisyon kararını iptaline ve miktarının 4628,10 m² olarak düzeltilmesine, krokide (A) ile gösterilen 1369,99 m² ve (B) ile gösterilen 721,83 m² yüzölçümündeki bölümlerin kıyı kenar çizgisi içinde kalmakla tapulama dışı bırakılmasına, (C) ile gösterilen 1584,51 m² yüzölçümündeki bölümün taşlık ve kayalık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, arkeolojik sit alanı içinde kaldığının beyanlar hanesine yazılmasına, içindeki 17 adet aşılı zeytin ağcının ....Tic A.Ş. ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, (D) ile gösterilen 951,77 m2 bölümün taşlık ve kayalık olarak Hazine adına tesciline, yine 1. derece arkeolojik sit alanı içinde olduğunun ve üzerindeki 18 adet zeytin ağacının ....Şirketine ait olduğunun beyanlara yazılmasına karar verilmiş; hüküm, ... mirasçıları ve ....A. Ş. tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.09.1998 gün ve 1998/2475-3857 sayılı karar ile “çekişmeli parselin davalı ....Turizm ve Tic. A.Ş.'nin dayandığı tapu kaydı dayanak tescil krokisi kapsamı dışında kaldığı belirlendiğinden ....Turizm Ticaret Anonim Şirketinin davasının reddine ilişkin hüküm ONANMIŞ, çekişmeli parselin (A) ve (B) bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde, (C) ve (D) bölümlerinin ise, kıyı kenar çizgisi dışında kalmakla birlikte 1. derece arkeolojik sit ve 1. derece doğal sit alanı içinde kaldığı belirlendiğinden, davacı gerçek kişilerin zilyetliğe dayalı tescil istemlerinin ve taşınmazın mülkiyetine yönelik temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak, muhdesat yönünden yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, tesbit tarihinde taşınmaz üzerinde zeytin ağaçlarının da bulunduğunun belirlendiği, tesbit sırasında da taşınmazın ... ve ...Bağlarlı adına tesbit edildiği, komisyon kararına karşı ...'ün dava açtığı, mahkemece taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kim tarafından dikilip yetiştirildiği, cins ve yaşlarının 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi hükmü uyarınca araştırılarak tutanağın beyanlar hanesine gösterilmesi gerekirken, bu konuda yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna” değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonunda bu kez, katılan ... Yönetiminin davasının KABULÜNE, çekişmeli ...Köyü 1137 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılanlar ...Bağlarlı mirasçısı ... ile davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonunda bu kez, katılan ... Yönetiminin davasının KABULÜNE, çekişmeli ...Köyü 1137 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılanlar ...Bağlarlı mirasçısı ... ile davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

...Köyü 1117 parsel sayılı 1.080,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbiti 06.06.1987 ilâ 06.07.1987 tarihleri arasında yapılan askı ilânı sonunda itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1968 yılında seri yöntemiyle yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra yörede 1991 yılında aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılıp, 15.05.1992'den başlayarak 15.11.1991 tarihine kadar ilân edilmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli parselin keşfi sonucu düzenlenen ziraat uzmanı, jeoloji uzmanı bilirkişi ve orman bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin krokisinde (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde bulunan kumluk ve taşlık niteliğinde olduğu, parselin (C) ve (D) bölümlerinin ise, kıyı kenar çizgisi dışında bulunduğu, ancak tarımda kullanılmayan taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu gibi, parselin tamamının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen alanda yer aldığı, bu haliyle çekişmeli parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı belirlenerek, davacı gerçek kişilerin davalarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunduğu hallerde bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve hukukî durumunun kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanması suretiyle belirleneceği, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosunda belirlenen orman sınır hattı dışında kaldığı, üzerinde orman ağacı ve kalıntısı bulunmadığı, büyük bölümünün taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu belirlendiğine, bu haliyle orman niteliğinde olmadığı saptanan çekişmeli parselin kıyı kenar çizgisi içinde kalan (A) ve (B) bölümlerinin ve kadastro tesbit dışı bırakılmasına, (C) ve (D) bölümlerinin ise, hâli hazırdaki kayalık ve taşlık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, tapunun beyanlar hanesine taşınmazın 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle; katılan ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/446, Karar No: 2014/1792, Tarih: 20.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/446 E.  ,  2014/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/186360

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2007/160 Esas, 2011/2001 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan zarar görmüş olan ve katılma talepleri karara bağlanmayan müşteki sanıkların kanun yoluna başvurma haklarının bulunduğu ve hükümleri 22/11/2011 tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak E.. S.. ve S.. S..'nün katılma taleplerinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde E-5 karayolu Bizimkent Kavşağında araçlarını park ederek kendi aralarında tartışan katılan sanıkların, polis memurları müşteki sanık S.. K.. ve katılan İ. C.. tarafından fark edilmeleri üzerine olay yerinden ayrılmak istedikleri, ancak alkol kokusu alan polis memurlarınca izin verilmeyerek ehliyet ve ruhsat istendiği, buna tepki gösteren katılan sanıkların polis memurlarına saldırarak darp ettikleri iddiası ile cezalandırılmalarının talep edildiği; katılan sanıkların atılı suçlamaları kabul etmeyerek polis memurları tarafından kendilerine kötü muamelede bulunulduğu, darp edildikleri ve hakarete uğradıkları savunmasında bulundukları, adli rapor içeriklerine göre olay nedeniyle katılanın, müşteki sanığın ve katılan sanıkların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları ve katılan sanıklarda tespit edilen alkol oranının yasal sınırlar içerisinde kaldığı anlaşılmakla; tarafların birbirilerini suçlayıcı nitelikteki beyanları üzerinde durularak olayın ilk olarak kim tarafından başlatıldığının belirlenmesi, savcılıktaki ifadesinde kardeşlerden şişman olanın olaya karışmadığını beyan eden katılan İ. C..'un mahkeme aşamasındaki anlatımlarının bu beyanı ile çelişkili olduğu nazara alınarak çelişkinin giderilmesi ve her bir katılan sanığın, polis memurlarının hangi görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla ne şekilde direndiğinin karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile S.. K.. hakkında zor kullanma yetkisinin aşılması suçundan beraet, E.. S.. ve S.. S.. hakkında ise görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulunun gerçekleşmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da zararın ''kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği'' şeklinde kabul edilmesi karşısında, katılan sanıklara yüklenen direnme suçunda katılan ve müşteki sanık S.. K..'nin, ne şekilde maddi nitelikte bir zararlarının olduğu açıklanarak, hukuksal durumlarının değerlendirilmesi yerine "... zararın tazmin suretiyle giderilmediği'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanıklar E.. S.. ve S.. S..'nün, polis memurları tarafından kendilerine kaba davranıldığı, darp edildikleri ve hakarette bulunulduğu yönündeki savunmaları karşısında, haklarında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bu sanıklar hakkında alt sınırdan cezalar tayin edilmesine rağmen hiç bir gerekçe gösterilmeksizin TCK'nın 51/3. maddesine göre denetim sürelerinin 2 yıl olarak tayini,

Birden fazla kamu görevlisine karşı birlikte direnme suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen sanıklar E.. S.. ve S.. S.. hakkında TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

E.. S.. ve S.. S.. hakkındaki kısa süreli hapis cezaları ertelendiği halde TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 53/1-2-3. maddelerinin uygulanması,

Kanuna aykırı, katılan sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7037, Karar No: 2019/1291, Tarih: 22.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7037 E.  ,  2019/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanı içerisinde bulunan 1, 4, 5, 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 986.000.00, 357.800.00, 620.800.00, 4.357.00, 15.600.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar malik tablosunda isimleri yazılı şahıslara ait olduğu şerhi verilerek hisse devri, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına hisseli olarak tespit edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın 6100 sayılı HMK'nın 114/1-g, 115/2 maddeleri gereceğince dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 114 ve 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; bu karar usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, dosya kapsamına da uygun düşmemektedir. 1086 sayılı HUMK'da yer almayan "gider avansı" alınması uygulaması, hukuk yargılamamıza 6100 sayılı HMK'nın 114/g ve 120. maddeleri ile getirilmiş ve bir dava şartı olarak düzenlenmiş olup HMK'nın 120/1. maddesi uyarınca gider avansının, dava açılırken ödenmesi davanın başlangıcında ödenen avansın yargılama sırasında eksilmesi ve kalan avansın yeterli olmadığının anlaşılması halinde, Yasa'nın 120/2. maddesi uyarınca kesin süre verilerek eksikliğin tamamlanması gereklidir. Eldeki dava, 6100 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra açılmış olmakla bu yasal düzenlemeye tabi ise de, mahkemece verilen kesin süreye ilişkin ara kararı davacı vekilinin mazeretli olarak bulunmadığı celsede verildiği halde usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olduğundan bu ara kararına uyulmaması aleyhe sonuç doğurmayacağı gibi; esasen celse arasında ara kararını öğrenmiş olan davacı vekilince 14.10.2015 tarihinde 200,00 TL'lik gider avansının mahkeme veznesine yatırılmış olduğu da dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, dosyada eksik olduğu belirlenen ve davacı tarafından karşılanması istenen gider avansının davacı tarafça yatırılmış olması nedeniyle davaya devamla araştırma ve inceleme yapılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16943, Karar No: 2015/15260, Tarih: 13.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/16943 E.  ,  2015/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı hastanede davalı doktor tarafından yapılan estetik ameliyatından sonra davacının burnunda kalıcı iz kalmasından dolayı uğradığı maddi ve manevi tazminat isteminden kaynaklanmakta olduğundan temyiz incelemesinde görevli dairenin Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesine verilmiştir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/201, Karar No: 2011/193, Tarih: 27.09.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/5-201 E., 2011/193 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/5-201 E., 2011/193 K.**

**- CİNSEL SUÇLARDA RUH SAĞLIĞININ BOZULUP BOZULMADIĞINA İLİŞKİN RAPOR ALINMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 31 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel istismar suçundan sanık Aysun'un 5237 sayılı TCY'nin 103/2-3-6, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 5237 sayılı TCY'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin, (Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nce verilen 22.04.2010 gün ve 369-112 sayılı re'sen temyize tabi olan hükmün, katılan Sibel vekili ve sanık müdafii tarafından da temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Beşinci Ceza Dairesi'nce 20.12.2010 gün ve 8991-9852 sayı ile;

"...TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanabilirliği açısından, Adli Tıp Kurumu'nun kanuna uygun teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hükme varılması gerekirken, H…

… Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 22.03.2010 günlü raporuyla yetinilmesi suretiyle eksik tahkikatla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Yasa'nın 61. maddesindeki sıralamaya göre, 43. maddenin 103/6. maddeden sonra uygulanması gerektiği, ancak TCK'nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırımın 103/2 ve 103/3. maddelerin tatbiki sonucu bulunan 12 yıl hapis cezasının 1/4 oranında artırımı neticesi ortaya çıkan 3 yıl hapis cezasının 103/6. maddeyle belirlenen cezaya eklenmesi ile netice cezanın tayini gerektiği gözetilmeyerek sanığa fazla ceza verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece ise 15.03.2011 gün ve 46-57 sayı ile;