muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6871, Karar No: 2015/1941, Tarih: 26.02.2015

Taraflar arasında kira sözleşmesi ve kiracılık ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı, tahsise aykırı olarak kira sözleşmesi yapan davalıdan, aslında kendisine ait olması gerektiğini iddia ettiği kira paralarının davalı tarafından tahsil edilmesi nedeniyle, tahsil edilen bu miktarın sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde kendisine ödenmesini talep etmektedir.

Bu durumda davaya bakma görevi 6100 Sayılı HMK'nun 2. maddesi hükmü gereğince 26.07.2013 tarihinde açılan bu davada asliye hukuk mahkemesine ait olup, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görev yönünden dava dilekçesinin reddi ile dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3894, Karar No: 2024/687, Tarih: 23.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3894 E.  ,  2024/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/173 E., 2016/704 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ay hapis ve 1.240,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, cezanın ertelenmemesine, suçun cezasının olduğunu bilmediğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, ikrar, etkin pişmanlık, delil yetersizliği ilkeleri gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk kuvvetince yapılan rutin yol kontrollerinde, sanık ...'ın yolcusu, sanık ...'ın muavini olduğu yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın erzak bagajından 500 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında; araçta muavin olarak çalıştığını, araca sigarayı yüklemediğini, yolda tanıdığı diğer sanığın kendisine sigara yüklediğinden bahsettiğini, ancak sigaraları indiremediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında; otobüsün muavini olan diğer sanıkla birlikte sigaraları araca yüklediklerini, sigaraları çocuğunun tedavi masraflarını karşılamak amacıyla satacağını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

2.Sanık ... savunmasında; araçta muavin olarak çalıştığını, araca sigarayı yüklemediğini, yolda tanıdığı diğer sanığın kendisine sigara yüklediğinden bahsettiğini, ancak sigaraları indiremediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında; otobüsün muavini olan diğer sanıkla birlikte sigaraları araca yüklediklerini, sigaraları çocuğunun tedavi masraflarını karşılamak amacıyla satacağını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.08.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin duruşma açılmak suretiyle karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık ...'ın suçlamayı kabul etmediği görülmüş ise de, sanığın muavini olduğu otobüsün erzak bagajında Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 500 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, sigaraların ele geçirildiği yer ve diğer sanığın sigaraları birlikte yüklediklerine dair beyanı karşısında sanık ...'ın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci

fıkrası gereği kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde gereği suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, sair yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1074, Karar No: 2006/1448, Tarih: 03.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1074 E.  ,  2006/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 226 ada 61 parsel sayılı 782,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz harici satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde nizalı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin kadastro dışı bırakılmasına, davacının tescil isteminin bu nedenle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, zilyedi yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği ve tarım alanına dönüştürülüp ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan yerlerden olduğu, keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17823, Karar No: 2015/26133, Tarih: 17.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/17823 E.  ,  2015/26133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 10/03/2014 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 24/10/2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, lomber diskopati tanısı ile fizik tedavi yapılmak amacıyla tedaviye alındığını ve doktoru tarafından tedavisi boyunca istirahat verildiğini, 17/10/2014 tarihinde kontrolünün yapıldığını ve 03/11/2014 tarihinde işbaşı yapmak üzere tekrar istirahat verildiğini, buna karşın 17/10/2014 tarihindeki istirahatinin SGK sistemi sorunları ve hastanenin işlemleri geç yapması nedeniyle ... rapor sistemine geç kaydedildiğini herhangi bir kusuru ve ihmali olmaksızın istirahatinin kayıtlara süresinde işlenmediği, bu nedenle yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek işe iade talebinin kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm çalışma döneminin % 30 raporlu geçirdiğini ve çalışmadığını, daha raporlu olduğu dönemin bitmesi akabinde de sıklıkla işe başlamadığını, nitekim bu yönde kendisinin savunmasının alındığını, bir daha yapmayacağı ve rapor aldığı takdirde de işverene ve yetkili amirlerine derhal bildireceğini beyan ettiğini, 17/10/2014 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, raporlu olma veya haklı bir mazereti olma ihtimaline binaen işverence 7 gün beklendiğini, hiçbir haber verilmemesi karşısında iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının lomber diskopati tanısı ile fizik tedavi ve rehabilitasyon yapılmak üzere tedaviye alındığı ve doktoru tarafından tedavisi süresince istirahat verildiği, 17/10/2014 tarihinde kontrolünün yapıldığı, kontrolle birlikte 03/11/2014 tarihinde iş başı yapmak üzere tekrar istirahat verildiği, buna karşın 17/10/2014 tarihindeki istirahati SGK sistemi sorunları ve hastanenin işlemleri geç yapması nedeniyle istirahat durumu SGK rapor sistemine geç kaydedildiği, davacı fesihle birlikte tedavisinin yapıldığı Akademi Tıp Merkezine giderek durumun sebebini sorduğu, yazılı olarak sorunun SGK sistemindeki sorunlar ve hastane başhekimi onayının gecikmesi nedeniyle gerçekleştiğinin yazılı olarak bildirildiği, davacının herhangi bir kusuru veya ihmali olmaksızın istirahati SGK rapor sisteminde süresinde yer almadığı, işyerinde uygulama olarak istirahatlerin SGK rapor sisteminden takip edildiği, zaten bu durum fesih bildiriminde de açık olarak belirtildiği, bu nedenle davacının bildirim yapmadığı gerekçesinin haklı olmadığı, davalı işverenin fizik tedavi gören 17/10/2014 tarihinde kontrolü olduğunu bilen davacının işe gelmemesi ile ilgili kendisinden savunma veya bilgi istemeden iş akdini feshettiği, keza kontrol sonrası işbaşı yapmayan işçinin istirahati veya rahatsızlığının devam etme ihtimali de hayatın olağan akışına uygun olduğu, bu yönde davacıdan bir savunma istenmiş olsaydı bu durumu açıklar bir yazıyı işverene sağlayabileceği, Yargıtay kararlarında ihtar veya savunma istemenin iş sözleşmesinin devamında fayda umulan bir durumda ihtar veya savunma almanın bir zorunluluk olduğu, her ne kadar iş kanununun 25/II. maddesinde belirtilen durumlar için savunma alınma zorunluluğu yok ise de olayımızda 4857 sayılı yasanın 19. maddesinde ki savunma hakkının gerçekleşmediği, davacının normal zamanda devamsızlık yapmadığı, kontrolü sonrasında mazeretli olarak devamsızlık yaptığı, bu nedenle işveren feshinin geçerli nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir. Yasanın gerekçesinde, işçinin işyerinde işçinin sık sık rapor almasının da davranışlardan kaynaklanan geçerli neden olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacının davalı işyerinde 10.03.2014 tarihinden 24.10.2014 tarihine kadar çalıştığı ve bu süre zarfında sık sık rapor aldığı ve bu davranışın işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. İş ilişkisinin sürdürülmesi işveren açısından beklenmemelidir. Davalı işverenin daha önceki dönemlerde, belirtilen nedenle fesih hakkının doğmasına rağmen, fesih yoluna gitmemesi yada davacı işçiyi uyarmaması sonuca etkili değildir. Zira davacının sık sık rapor alması devamlı niteliktedir ve olumsuzluklara yol açmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi gerekir. Yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/270, Karar No: 2019/353, Tarih: 23.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/270 E.  ,  2019/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı.... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı ... 20. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.04.2018 gün ve 2015/170-2018/147 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili mahkemeye verdiği 07.11.2018 havale tarihli istinaf başvurusu dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunmuş, ancak bu dilekçe ekinde müvekkilinin ödeme gücünden yoksun olduğunu gösteren bir belge ibraz etmiştir.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalının adli yardım talebini incelem görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimine önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde, adli yardım talebinde bulunan davacının yatırması gereken maktu temyiz harçlarını yatırdığı dosya arasındaki 05.11.2018 tarihli sayman mutemedi alındısından da anlaşıldığından, adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak; soyut beyandan başka bir delil sonulmadığından, adli yardım isteminin kabulü mümkün olmayıp, reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine,

Kararın davacı ... vekiline tebliğine,

HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere yeniden Başkanlığımıza gönderilmesine,

Dosyanın işlemleri tamamlandıktan sonra Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8790, Karar No: 2012/21570, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8790 E.  ,  2012/21570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07.02.2012 tarih, 16995/2579 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibin kesinleşmesi üzerine, borçlunun çalışmakta olduğu şirkete maaş haciz müzekkeresi gönderildiği, kesinti yapılmaması nedeniyle İİK.nun 355 ve devamı maddeleri gereğince üçüncü şahıs şikayetçi şirketin İslahiye İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü nezdindeki hak edişlerine haciz konulduğu, anılan kurumca icra dosyasına 9.750,00 TL gönderildiği, şikayetçi şirketin, borçlunun ...Eğitim Sağlık ve Rehabilitasyon Tic.Ltd.Şti.de çalıştığını, bu şirketin BK.nun 179.maddesi gereğince şikayetçi şirkete devredilmediğini, yalnızca şirketin bir malı olan rehabilitasyon merkezinin devralındığını, bu nedenle kesilmeyen maaş nedeniyle bir sorumluluğunun bulunmadığını, sorumlu kabul edilse bile  maaştan kesilmeyen miktarın istenebileceğini belirterek haczin kaldırılması ve kesintilerin iadesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun maaş ve ücretinin haczi İİK'nun 355 ve devam eden madde hükümlerine göre yapılır. İİK'nun 355.maddesine göre, icra müdürü borçlunun çalıştığı işyerine maaş ve ücretin haczedildiğine dair bir haciz yazısı yazar. Haciz yazısını alan işveren bir hafta içinde haczin icra edildiğini ve borçlunun maaş ve ücretinin miktarını icra dairesine bildirmeye ve borç bitinceye kadar icra dairesinin haciz bildirimine göre haczolunan miktarı borçlunun maaş veya ücretinden keserek hemen icra dairesine yatırmaya mecburdur. Aksi halde İİK'nun 356.maddesi gereğince kesmedikleri veya ilk vasıta ile göndermedikleri para ayrıca mahkemeden hüküm alınmasına hacet kalmaksızın icra dairesince maaşlarından ve sair mallarından alınır. Bu durumda, İİK.nun 355.maddesi hükümlerine riayet etmeyenlerin sorumluluğu, İİK.nun 356.maddesine göre, kesinti yapılmayan miktar ile sınırlıdır.

Somut olayda, mahkemece, haciz müzekkeresinin tebliğ edildiği tarihten ödeme tarihine, işten ayrılmış ise ayrılma tarihine kadar, maaş haczi nedeniyle borçlunun maaşından kesinti yapılmayan miktar belirlenerek, şikayetçinin bu miktarla sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken, bu husus araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle kısmen bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla, şikayetçinin karar düzeltme nedenlerinin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin karar düzeltme nedenlerinin kısmen kabulü ile Dairemizin 07/02/2012 tarih ve 2011/16995 E.-2012/2579 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.