muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11490, Karar No: 2016/5269, Tarih: 10.05.2016

Davalı S.. F.. vekili, müvekkilinin 10.05.2007 tarihinde fabrikada çalışmaya başladığını, nitelikli elemanların batı illerine tayininin çıktığını, yetersiz elemanlar ile çalışıldığını, kasa açığını davalının ortaya çıkardığını, davalı vezne şefi B.. E..'in zimmet suçunu işlediğini, fabrikanın işlerinin yürümesi için makbuzla ödeme yapıldığını, faturalar geldiğinde bunların kapatıldığını savunarak, davannı reddini istemiştir.

Davalı C.. Ö.. vekili, davaya konu zararın davalı vezne şefi B.. E..'in 2006-2011 arası zimmetine para geçirmesi nedeniyle doğduğunu, bu süre zarfında fabrikada üç defa teftiş yapıldığı halde kasa açığının tespit edilmediğini, müvekkilinin 29.06.2009 tarihinde görevine atandığını, 15.01.2010 tarihinde yapılan kasa sayımında 26.056,70 TL açık belirlendiğini, durumun muhasebe müdürü S.. F..'e iletildiğini, kasa açığnıın en kısa sürede kapatılması için davalı B.. E..'in sözlü olarak uyarıldığını, davalı B.. E..'in belgeler üzerinde açığı kapatmış gibi gösterdiğini, davalının atandığı tarih itibariyle kasa açığının 200.000 TL olduğunu, kasa açığının Nisan 2006 tarihinden beri süregeldiğini, müvekkilinin görev tarihinden önceki olaylardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı B.. E.. vekili, müvekkilinin davacı fabrikada 24 yıldır görev yaptığını, davalı S.. F..'in muhasebe müdür yardımcılığı görevini yaparken üzerlerine baskı kurarak uygunsuz işler yaptırdığını, sürekli tediye makbuzları düzenleyerek kasadan ödeme yapılmasını istediğini, teftiş sırasında bu tediye makbuzlarını sunduklarını, tediye makbuzları ile yapılan ödemelerin bir kısmının geri gelmediğini, zimmetlerine para geçirmediklerini, soruşturma sırasında kasa açığını yatırmalarının istendiğini, müvekkilinin kişiliğinin zarar görmemesi için 157.000 TL'yi Temmuz ve Ağustos aylarında fabrika banka ve vezne hesabına yatırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı B.. E..'in vezne şefi, davalı S.. F..'in fabrika idari işler müdür yardımcısı, davalı C.. Ö..'in muhasebe müdür yardımcısı olduğu, davacı fabrikanın 2011 yılında yapılan incelemesinde 157.848,73 TL kasa açığı tespit edildiği, 102.000 TL kısmının teftiş sırasında davalı Burhan Erdem tarafından ödendiği, vezne şefinin olayda birinci derece sorumlu olduğu, diğer davalıların da denetim görevini kasıtlı olarak yerine getirmediği, belirlenen tutardan müştereken ve müteselsilen sorumlu bulundukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 131.336,04 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı B.. E.. vekilinin tüm, davalı S..... F......, C.. Ö.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı B.. E.. vekilinin tüm, davalı S..... F......, C.. Ö.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, fabrika müdür yardımcısı ve muhasebe müdür yardımcısının kasa açığından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, teftiş kurulu ve bilirkişi raporu ile kasa açığının Nisan 2006-Temmuz 2011 arasında oluştuğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece fabrika idari işler müdür yardımcısı S..... F..... ile muhasebe müdür yardımcısı C.. Ö..'in denetim görevlerini yerine getermeyerek ve fabrika müdürüne bilgi vermeyerek kasa açığının oluşmasına neden oldukları gerekçesiyle, 2006-2011 arası gerçekleşen kasa açığının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş ise de, davalı S..... F..... Nisan 2007 tarihinde, davalı C.. Ö.. ise 29.06.2009 tarihinde fabrikada işe başladığını savunmuş olup, bu durumda davalıların göreve başlama tarihleri öncesinde oluşmaya başlayan kasa açığından ne şekilde sorumlu oldukları, göreve başladıkları tarih itibariyle kasa açığı bulunduğu halde bu durumu amirlerine bildirmede kusurları olup olmadığı, davacı şirketin görev ve yetki talimatı çerçevesinde davalıların denetim görevinin kapsamı değerlendirilip, tartışılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı, davalı B.. E.. vekilinin tüm, davalı S.... F...., C.. Ö.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı S..... F....., C.. Ö.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı B.. E..'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılardan S.. F.. ve C.. Ö..'e iadesine, aşağıda yazılı bakiye 6.728,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı B.. E..'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 31,82 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1991, Karar No: 2020/2555, Tarih: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1991 E.  ,  2020/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2017 gün ve 2017/135 esas, 2017/199 karar sayılı, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinafı üzerine hükmün kaldırılarak, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur katılan ...’ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince kaldırılarak, yine öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan 23.03.2018 gün, 2017/2687 esas ve 2018/585 karar sayılı mahkumiyet kararına ilişkin; sanık ... müdafiinin 24.03.2018 tarihli gerekçe ihtiva etmeyen dilekçe ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın 10.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 25.05.2018 tarihinde gerekçe ihtiva eden temyiz dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile mağdur katılan ... veklilinin süresinde bulunduğu temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.03.2018 gün, 2017/2687 esas ve 2018/585 sayılı kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur katılan ... veklilinin; teşebbüs nedeniyle eksik ceza verildiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.03.2018 gün, 2017/2687 esas ve 2018/585 sayılı kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur katılan ... veklilinin; teşebbüs nedeniyle eksik ceza verildiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur katılan ... ile arkadaşı ...’ın köfte siparişi götürmek için ...’in kullandığı araç ile bir siteye gittikleri, araç park halindeyken orada bulunan bir su dağıtım aracının şoförü ile ...’in, araç içerisinden kısa süreli sohbet ettikleri ve bu sırada sanığın da kullandığı araç ile oradan geçmeye çalıştığı ve bu nedenle sellektör yaptığı, bunun üzerine ...’in aracını sürerek oradan uzaklaşmaya başladığı, sanığın ise onları takip ederek silahı ile diğer araca doğru ateş etmeye başladığı, atışlar sonucunda ...’in boynundan isabet alarak yaralandığı, sanığın oradan uzaklaşması üzerine ...’in sanığın kullandığı aracı takip ettiği, bir süre sonra sanığın araçtan inerek tekrar ateş etmesi üzerine ...’in oradan aracı ile uzaklaştığı olayda, sanık ...’ın olaydan sonra alınan ifadesinde suçu kendisinin işlemediğini beyan ettiği ve Yaşar’ın arkadaşı olan ...’ın suçu üstlendiği, ardından soruşturmanın derinleştirilmesi ile sanık ...’ın suçunu ikrar ettiği fakat olayın başlangıcına dair mağdur ... ile ...’ın kendisine küfür ettiklerini iddia ettiği, sanığın aşamalarda çelişkili ifadeleri olduğu fakat mağdur ... ile araçta bulunan ...’ın tüm aşamalarda istikrarlı şekilde sanık ile hiçbir diyaloğa girmediklerini, araçlarının takip edildiğini ve ardından da ateş edildiğini belirttikleri, sanığın kendisine küfür edildiği iddasınının suçunu ve cezasını hafifletmeye yönelik olduğu, bu bağlamda sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde cezasında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2) Mağdur katılan ...’nin kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nedeniyle 3.960,00.- TL, Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan yargılama nedeniyle ise 1.090,00.- TL olmak üzere toplamda 5.050,00.- TL olarak vekalet ücretinin belirlenmesi gerekirken, toplama sonucu olarak sehven 5.50,00.- TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile mağdur katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin REDDİNE, 27.10.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18541, Karar No: 2014/1448, Tarih: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18541 E.  ,  2014/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/293

Davacı A.. T.. vekili Avukat S..Ö..tarafından, davalı R.. S.. aleyhine 12/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 23/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asil, 09/04/2013 tarihli duruşmaya katılmış ve duruşma sonrasında dosyaya aynı tarihli mazeret dilekçesi sunarak; devlet memuru olduğunu, izin alamayacağını, bu sebeple bir sonraki celseye katılamayacağını, eğer dosya tekamül etmiş ise mazeretli sayılarak yokluğunda karar verilmesini istediğini dercetmiştir. Davacı, 20/06/2013 tarihli bir sonraki duruşmaya katılmamış, davalının davayı takip etmediğine dair beyanı üzerine mahkeme, HMK’nın 150. maddesi uyarınca dosyayı işlemden kaldırmıştır. Davacının mazeret dilekçesi hakkında ise olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar vermemiştir.

Davacının, sunduğu mazeret dilekçesi ile yokluğunda karar verilmesini istemesine rağmen, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilerek, süresinde yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına hükmedilmesi doğru değildir. Davacının mazereti haklı bir sebebe dayandığından, mazeretin kabulü ile eğer dosya tekâmül etmiş ise uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmelidir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13214, Karar No: 2010/3694, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13214 E.  ,  2010/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, gebeliğinin 10. haftasında küçük bir kanama ile davalı Çamlıca Medicana Hastanesine başvurduğunu, diğer davalı doktor ...’ın kendisine ilaç vererek kontrole çağırdığını, bir hafta sonra kontrole gittiğinde, bebeğin öldüğü belirtilerek, kürtajla alındığını, kürtaj sonrasında olağandışı bir kanama olduğunu, 3-4 saat gözlem altında tutulduğunu, bir hafta sonraki kontrolde ise, rahimde hematom olduğu gerekçesiyle ikinci kez kürtaj yapıldığını, kanama şikayetinin devam etmesi üzerine başvurduğu dava dışı doktor Turhan Kavas tarafından yapılan ultrason incelemesi sonucunda, rahim içinde cenin parçaları bulunduğunun, yeni bir operasyon yapılması gerektiğinin bildirildiğini, üçüncü kez kürtaj olmak zorunda kaldığını, kanamanın durmaması ve hayati tehlike nedeniyle kaldırıldığı ... Eftal Hastanesinde rahminin alındığını, davalı hastane ve davalı doktorun ihmal ve mesleki kusurundan dolayı, üç kez operasyon geçirmek zorunda kaldığı gibi, bundan sonra da çocuk sahibi olamayacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Işıl ... Hizmetleri A.Ş., davacıya yapılan kürtaj operasyonunda herhangi bir doktor hatasının bulunmadığını, davacının kontrollere gelmeyip, tedavisini yarım bıraktığını belirterek, diğer davalı ... ise, davacının sürekli hastası olmadığını, poliklinikte muayenesini yaptığını, ancak davacının kontrollere gelmediğini, tedavisini yarım bıraktığını, davacıya ikinci kez uygulanmak zorunda kalınan kürtaj işleminin bir hekim hatası değil komplikasyon olduğunu, rahminin alınması sonucunu doğuran operasyonun ise kendisi ve diğer davalı Hastane dışında yapılan bir operasyon olduğunu, herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan, 6.2.2009 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, davacıya yapılan tedavi ve müdahalelerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalılara yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacıya uygulanan tedavi ve operasyonlarda, davalılara atfı kabil herhangi bir kusurun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Uyuşmazlık, davacıya uygulanan tedavi ve operasyonlarda, davalılara atfı kabil herhangi bir kusurun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (BK:390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek, tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Müvekkil durumundaki hasta, doktor olan vekilden, titiz, dikkatli ve özenli davranılmasını beklemekte haklıdır. Özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacının gebeliğinin 10. haftasında kanama şikayeti ile davalı Hastaneye geldiği, davalı doktor tarafından ilaç tedavisi uygulandığı, bir hafta sonraki kontrolde ise ana rahminde ölen ceninin aynı doktor tarafından kürtajla alındığı, kısa süre sonra hematom oluştuğu gerekçesiyle aynı Hastanede 2. kez kürtaj yapıldığı, şikayetlerin devam etmesi üzerine ise bu kez başka bir doktor tarafından özel bir muayenehanede 3. kürtajın yapıldığı, kanamanın durmaması üzerine de acilen kaldırıldığı ... Eftal Hastanesinde davacının rahminin alındığı anlaşılmakta olup, mahkemece görüşüne başvurulan ... Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan alınan 6.2.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda, “Histerektomi yapılmasına neden olan durdurulamayan kanama durumuna, patolojik incelemede saptanmış olan küretaj sonucunda oluşmuş olan perforasyon ya da plesenta increatanın neden olmuş olabileceği, küretaj sırasında oluşan uterus perforesyonunun, yapılan küretaj işleminin komplikasyonu olarak kabul edilmesi gerektiği, toplamda üç kez küretaj işlemi uygulanan hastanın hangi işlem sırasında uterus perforasyonuna uğradığının belirlenmesinin mümkün olmadığı, plesentanın rahim duvarına ilerlemesi durumu olan “plesenta increata”nın özellikle erken gebelikte, uterus operasyonla çıkarılmadan tanısının konulmasının oldukça zor olduğu, tıbbi tedavilere yanıtsız uterus kanamalarında total abdominal histerektominin sıklıkla başvurulan bir yöntem olduğu, devam eden kanamalar ve son kürtaj sonrasında hastaneye başvurulması göz önüne alındığında, yapılan operasyonun hayat kurtarıcı olduğu belirtilerek, davalı doktor ve 3. kürtajı gerçekleştiren dava dışı Türker Kavas’ın olayda herhangi bir ihmal ve kusurlarının olmadığı” mütalaasında bulunulmuş, mahkemece de bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmişse de anılan rapor, davacıya uygulanan tedavi ve yapılan operasyonlarda özen borcunun yerine getirilip getirilmediği hususunda yetersiz olduğundan, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli değildir. Eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, davacının tedavi ve kürtaj operasyonlarına ilişkin tüm tıbbi bilgi ve belgeler, varsa çekilen film ve sonografik inceleme raporları ile 6.2

. Eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, davacının tedavi ve kürtaj operasyonlarına ilişkin tüm tıbbi bilgi ve belgeler, varsa çekilen film ve sonografik inceleme raporları ile 6.2.2009 havale tarihli bilirkişi raporu da birlikte gönderilerek, Adli Tıp Kurumundan, davacıya uygulanan tedavi ve yapılan kürtaj operasyonlarında gerekli özenin gösterilip gösterilmediği, komplikasyon olasılığına karşı yapılması gereken işlemlerin yapılıp yapılmadığı, bu tip komplikasyonlara hangi sıklıkta ve ne gibi durumlarda rastlandığı, böyle bir sonuca meydan verilmemesi için, tüm tedbirlerin alınıp alınmadığı ve yapılması gereken tüm tıbbi müdahalelerin yapılıp yapılmadığı üzerinde durulup irdelenmek suretiyle, olayda davalılara atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak az yukarda açıklanan ilke ve esaslara göre davalıların kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12371, Karar No: 2013/24767, Tarih: 24.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/12371 E.  ,  2013/24767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı ...'nin tüm, davalı TOKİ ve davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; olayın SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 30.2 olduğunun belirtildiği, hükme esas kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, asıl işveren davalı ...'nin % 30, alt işveren davalı ...'in % 30, davacı işçinin % 40 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamada geçiçi iş göremezlik dönemine ilişkin zarar miktarının 2.649,80 TL olduğu, sürekli iş göremezlik dönemine ilişkin zarar miktarının hesaplanmasında davacının dönem zararları toplamından sürekli iş göremezlik ve kusur oranı indirimi yapıldıktan sonra Kurumca ödenen tüm gelir peşin sermaye değeri tenzil edilerek karşılanmamış zararı bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

3-Gerek 4857 sayılı Yasanın 2/6 ve gerekse 5510 sayılı Yasa'nın 12/son maddesi ile yürürlükten kalkan Sosyal Sigortalar Kanununun 87/2. maddesinde; aracının hukuksal açıdan tarifi yapılmış kimlerin aracı veya halk arasındaki deyimi ile "Taşeron" sayılacağı belirlenmiştir. Buna göre; aracıdan bahsedilebilmek için; öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Çoğu kez bina inşaat işlerinde görüldüğü gibi, ana binayı veya asıl işi bitirmekle yükümlü bir işveren, bu işin doğrama, döşeme, su tesisatı gibi bölümlerini aracılara devretmektedir. Bu gibi durumlarda üst-alt işveren ilişkisinden söz edilebilir. Buna karşı, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya