muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5417, Karar No: 2019/4816, Tarih: 25.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5417 E.  ,  2019/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanun Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Soruşturma aşamasında 5187 sayılı Kanun'un 24/2. maddesine göre sanığa 20.000 TL üzerinden ön ödeme ihtarı yapıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 75. maddesindeki usule uygun şekilde 5000 TL üzerinden ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ön ödeme işlemleri usulüne uygun şekilde yerine getirilmeksizin yazılı gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Bu eserleri, yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen, süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlayanlar yirmimilyar liradan kırkmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmünü amirdir.

Buna göre "yeniden yayım" suçunun (24/1. madde) maddi unsurları;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Kaynak göstermeksizin yeniden yayımlamak olup,

Suçun faili; haber ajansı yayınları dahil olmak üzere bir süreli yayında var olan haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yayımlama (neşir) faaliyetini gerçekleştiren kişi, suçun konusu; haber, yazı veya resim, suçun mağduru; bu haber, yazı ve resimler üzerinde hak sahibi olan kişilerdir. Kanun'da bu suç için öngörülen yaptırım, güncel haliyle 5.000 TL'den 10.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

Suça konu somut olayda; sanığın, 06.01.2014 tarihli yerel gazetenin 1. ve 5. sayfalarında yayımladığı haberin altında kaynak gösterilmediği, sanığın savunmasında haberi, kamuya mal olmuş muhatapların facebook ve twitter paylaşımlarından temin ettiklerini beyan etmesi karşısında;

Suça konu somut olayda; sanığın, 06.01.2014 tarihli yerel gazetenin 1. ve 5. sayfalarında yayımladığı haberin altında kaynak gösterilmediği, sanığın savunmasında haberi, kamuya mal olmuş muhatapların facebook ve twitter paylaşımlarından temin ettiklerini beyan etmesi karşısında;

Mahkemece, öncelikle katılan ... ajansına yazı yazılarak; suça konu haber ve fotoğrafların üzerinde ne şekilde hak sahibi olduklarının, bu haber, yazı ve fotoğraflar üzerinde "yeniden yayım" haklarının saklı tutulup tutulmadığının, hukuka uygun yollarla elde edilmesi mümkün olan haber, yazı ve fotoğrafları temin eden farklı ajans veya süreli yayın sahiplerinin, bu haberleri üçüncü kişilere (süreli yayın sahiplerine, yazılı veya görsel basın organlarına) servis etme haklarının bulunup bulunmadığının, ayrıca iha.com.tr internet adresinde herkese açık şekilde yayınlanıp yayınlanmadığının sorulması ve gelecek cevaplara göre gerek görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak; sanığın gazetesinde yayımladığı haber, yazı ve fotoğrafların, katılan ... ajansının haberleriyle karşılaştırılması suretiyle hukuka aykırı şekilde elde edilip edilmediklerinin, dolayısıyla sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6563, Karar No: 2024/3774, Tarih: 09.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6563 E.  ,  2024/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/32 Esas, 2020/116 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılara tarım sigorta poliçesi ile sigortaladığı kayısı bahçesindeki ağaçlarda don olayı neticesinde hasar oluştuğu, hasar bedelinin davalılardan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalı ... Sigorta A.Ş. hakkında husumet itirazında bulunarak, müvekkili şirketin herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, çiçek döneminde yaşanan hasarlar ve fizyolojik dökülmelerin teminat dışı olması nedeniyle sigortalıya tazminat ödenmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemesince 11.10.2011 tarihli karar ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.01.2013 tarih, 2012/18532 E. ve 2013/938 K. sayılı kararı ile asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyulması sonrası Tuzluca Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararının davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 20.04.2015 tarih, 2015/4049 E. ve 2015/5461 K. sayılı kararı ile onanmış, bunun üzerine dosya Tuzluca Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında aldırılan tüm bilirkişi raporlarında 13.04.2010 tarihinde davaya konu taşınmazın bulunduğu alanda sıcaklığın 0 derecenin altına düşmediği, zarar meydana gelen don olayının 19-20-21-22 Mart 2010 tarihinde oluşan don olayı sonucu olduğu ve bu tarihlerin kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemine denk geldiği, çiçeklenme dönemindeki zararların ise poliçedeki teminat kapsamında olmadığından hesaplanacak bir zararın da olmadığı hususlarının tespit edildiği, bu nedenle davacının davalıdan sigorta poliçesine dayalı tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, aynı olaya ilişkin açılan benzer davalarda bilirkişi raporlarının farklı tespitler içerdiğini, davaların kabulüne karar verildiğini, emsal davalardaki bilirkişi raporlarında dava konusu olayın sigorta kapsamında kaldığının bilimsel ve rasyonel şekilde açıklandığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 13.04.2010 tarihinde meydana geldiği iddia edilen don olayından kaynaklanan hasarın Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi kapsamında olup olmadığı ve buradan hareketle davalının rizikoyu üstlenip üstlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1281 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, TARSİM sigorta poliçesi kapsamında olduğu iddia edilen zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece 24.01.2019, 12.06.2019, 06.06.2011 ve 13.06.2011 tarihli bilirkişi raporlarında davaya konu taşınmazlarda yapılan keşifte meyve dökümlerinin 13.04.2010 tarihinde yaşanan don olayından ziyade Mart 2010 tarihinde yaşanan don olayına bağlı döküldüğü ve bu tarihlerin kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemine denk geldiği, çiçeklenme dönemindeki zararların ise poliçedeki teminat kapsamında olmadığı, davaya konu edilen tarihte davaya konu taşınmazın bulunduğu alanda sıcaklığın 0 derecenin altına düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yine Iğdır ili, aynı köy, aynı mevki ve aynı tarihte meydana geldiği iddia edilen don olayı nedeni ile oluşan zararların tazmini için açılan davalarda tazminata hükmedilmesine ilişkin kararların Dairemizin 13.09.2022 tarih, 2021/3709 E. ve 2022/5785 K. sayılı, 09.09.2019 tarih, 2019/2454 E. ve 2019/5108 K. sayılı, 20.06.2018 tarihli, 2016/518 E. ve 2017/3889 K. sayılı kararları ile doğru bulunduğu, diğer bir ifadeyle Dairemizin belirtilen kararları ile de don olayının gerçekleştiği ve rizikonun poliçe kapsamında olduğu benimsenmiştir.

Bu nedenle Dairemiz emsal kararları de gözetilerek zararın belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı ve yanılgı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1146, Karar No: 2017/11121, Tarih: 05.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1146 E.  ,  2017/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı tarafından adli yardım talepli temyiz edilmesi üzerine; mahkemece ek karar ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olup, davacı ek kararı da temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Mahkemece verilen 03.11.2015 tarihli hükmü, 17.11.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talepli olarak temyiz etmiş, Mahkemece 18.11.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay'dan istenen adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

Oysa ki, temyiz dilekçesi ile Yargıtay'dan istenen adli yardım talebini mahalli mahkemenin reddetme yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, Yargıtay'dan istenen adli yardım talebinin reddine ilişkin Mahkemenin 18.11.2015 tarihli ve 2015/203 E., 2015/435 K.sayılı ek kararının KALDIRILMASINA, karar verildi.

Davacının temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden tarafça karşılanması gerekli olan temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davacı tarafın; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarını tamamlaması için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9971, Karar No: 2014/1796, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9971 E.  ,  2014/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/74452

Mahkemesi : Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.12.2011

Numarası : 2008/269-2011/2057

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; olaydan hemen sonra dinlenen tanık N.. T..'nın samimi ilk ifadesinde ölene çarpan aracın plaka, renk ve markası konusunda kesin bilgiler vermesi, soruşturma evresinde savcılık tarafından tanık olarak dinlenen M.. K..'nun da ölenle birlikte işten çıktıktan sonra olayın meydana geldiğini ifade etmesi ve diğer tanıkla benzer beyanlarda bulunması, olay yerinde sanığın aracı ile benzer renkte sağ dikiz aynası ele geçirilmesi, sanığın aracı üzerinde 11.08.2007 tarihinde yapılan kolluk inceleme ve tespit tutanağına göre sağ ön ayna üzerinde tavana giden direk üzerinde tahminen 15 cm uzunluğunda vuruk izinin olduğu ve rütuş yapıldığı, araç üzerinde bulunan ön sağ ve sol aynaların takılı olduğu, ilk bakışta aynaların boya rengi ile araç boyasının arasında farklılık gösterdiği, arasında ton farkının olduğunun ifade edilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5454, Karar No: 2018/6760, Tarih: 14.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5454 E.  ,  2018/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin suç tarihinden önce Konya Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde kalmaya başladığını ve izinli olarak yurttan ayrılıp gittiği evde cinsel istismara maruz kaldığını beyan etmesi karşısında, yokluğunda mahkemece verilen kararın mağdurenin kaldığı kurum yetkilisi müştekiye tebliği gerektiği halde dosyada buna ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, gerekçeli hükmün anılan kurum yetkilisine tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1237, Karar No: 2018/5237, Tarih: 24.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1237 E.  ,  2018/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili ile davalı ... tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı vekili ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan, tapu iptâli, tescil ve alacak istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne; tapu kaydının iptâli ve davacı adına tesciline, 108.607,14 TL alacağın davalı ...’den tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen karar, davalılar ... vekili ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

1-Davacının maliki olduğu, ... İlçesi ... mahallesi, 880 ada 14 parsel sayılı 407 m2'lik arsa üzerinde imar mevzuatına uygun olarak bina inşa edilmesi amacı ile yüklenici ... ve arsa sahibi ... arasında ... 1. Noterliği'nin 26452 yevmiye nolu 29.12.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmenin 9. maddesi uyarınca davacının arsayı yükleniciye devrettiği halde, yüklenicinin imar mevzuatına uymadığı gibi, süresinde inşaatı tamamlayıp teslimi gereken zamanda payına düşen bağımsız bölümleri davacı adına tapuya tescil ettirmediği, öte yandan taşınmazı muvazaalı olarak Abdurahman Karlı’ya devrettiği, bu kişinin de üçüncü şahıslara devrettiği iddiasıyla açılan davada, davacı vekili inşaatın imar mevzuatına uygun hale getirilemediği takdirde sözleşmenin geriye etkili feshine tapunun iptâliyle müvekkili adına tesciline ve binanın kal’ine, kal masraflarının davalıdan tahsiline, imar mevzuatına uygun hale getirilmesi mükün olduğu takdirde müvekkiline isabet eden 2, 3, 4 nolu bağımsız bölümler ile 12 nolu iş yerinin tapu kayıtlarının davacı adına tapuya tesciline,

9 aylık kira bedeli 13.500,00 TL, tesbit raporunda belirlenen 20.000,00 TL zararın, tahsiline, tapu devrinin mümkün olmaması halinde 4 adet bağımsız bölümün bedeli olarak 238.972,50 TL'nin teslimin gerektiği 29.06.2013 tarihinden yasal faiziyle, davalı yüklenici ...’den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiş,diğer davalılar tapu siciline güvenerek iyi niyetli olarak bağımsız bölüm satın aldıklarını,iyi niyetin korunması gerektiğini,taraflar arasındaki ilişkiden haberdar olmadıklarını, pasif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı ... cevap vermemiş,diğer davalılar tapu siciline güvenerek iyi niyetli olarak bağımsız bölüm satın aldıklarını,iyi niyetin korunması gerektiğini,taraflar arasındaki ilişkiden haberdar olmadıklarını, pasif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Bilindiği gibi; 6100 sayılı HMK'da ilk derece yargılamasında yazılı yargılama usulü beş aşamadan oluşacak şekilde düzenleme yapılmıştır. Bunlar; 1-Davanın açılması ve dilekçeler aşaması (Madde 118,126-136), 2-Ön inceleme (Madde 137-142), 3-Tahkikat (Madde 143-293), 4-Sözlü Yargılama (Madde 184-186) ve 5-Hükümdür (madde 294). 1086 sayılı HUMK zamanında yazılı yargılama usulü 4 aşama (ön inceleme aşaması hariç) olarak düzenlenmiş ve bu aşamaların her biri bir diğerinin içine geçmiş şekilde olduğundan gereksiz işlem yapılmasına ve yargılamaların uzun sürmesine sebebiyet vermekte iken kanun koyucu bu sakıncaların önüne geçmek için bu aşamaları sıkı kurallara bağlamış ve bir aşama bitirilmeden diğer aşamaya geçmeyi engellemek istemiştir. HMK’nun madde 184-(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Madde 186- (1) Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. Usul kurallarının derhal uygulanırlık prensibi de temel kurallardandır.

Mahkemece taraf delilleri toplanıp, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak yürütülen yargılama sonucunda; 11.05.2016 tarihli karar oturumunda, davalı Abdurahman Karlı vekilinin duruşmadan önce mazeret dilekçesi vermiş olduğu görülerek, okunup zapta geçildiği, davacı vekilinin talebiyle mazeretin kabulüyle tam gün mazeretli sayılmasının istendiği oturumda, mahkemece, bu dilekçe mazeret dilekçesi olarak değerlendirilip,ara kararıyla mazeretin kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, aynı gün hemen tahkikat aşamasına geçilip, davalı vekiline ve diğer davalılara da son duruşma gününü bildirerek hüküm tesis etmesi gerekirken; savunma hakkı kısıtlanarak mazeret talebinin kabul edildiği de gözden kaçırılarak esastan hüküm kurulması doğru olmamış, kararın diğer temyiz itirazları incelenmeden bu nedenle bozulmasına karar verilmesi uygun bulunmuştur.

2-Bozma nedenine göre davalılar ... ve ...'nın diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalılar ... ve ...'nın diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, 2. bent uyarınca bozma sebebine göre davalılar ... ve ...'nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden

davalı ... ve davalı ... ...'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/625, Karar No: 2019/2547, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/625 E.  ,  2019/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32176, Karar No: 2013/31388, Tarih: 16.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/32176 E.  ,  2013/31388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, davalı banka ile aralarında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, bankanın hesabı katederek icra takibi yaptığını, icra takibi sırasında ayçiçek tohumlarının haczedilerek diğer davalıya yediemin olarak teslim edildiğini, tohumların uygun ortamda saklanmaması nedeniyle zarar gördüğünü ileri sürerek eldeki davayı açılmıştır. Mahkemece, eylem haksız fiilden kaynaklanan tazminat olarak nitelendirilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince uyuşmazlığın protokolden kaynaklandığı belirtilerek dosya Dairemize gönderilmişsede; bahsi geçen protokol davacı ile davalı banka arasında yapılmıştır.

Taraflar sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 19.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 19. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.