muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/608, Karar No: 2016/7075, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/608 E.  ,  2016/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, zincirleme tehdit, zincirleme olarak görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : 1)Zincirleme tehdit suçundan, TCK'nın 106/1, 43/2 del. 43/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile birlikte hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi,

2)Kamu malına zarar verme suçundan, TCK'nın 152/1-a, 168/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile birlikte hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi,

3)Zincirleme olarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan, TCK'nun 265/1, 43/2 del. 43/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile birlikte hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yemek yediği restoranda yanında bulunan bayan arkadaşlarına laf atılması ile sinirlenen sanığın önce yan masadakilerle tartışmaya başladığı, olayın büyümesini engellemek isteyen işyeri sahiplerine hakaret ve tehditlerde bulunduğu, masada bulunan bardak ve tabakları yer atarak kırdığı, ancak daha sonra taraflardan özür dileyerek zararlarını giderdiği bu nedenle mağdurların şikayetçi olmaması nedeniyle, basit yaralama, hakaret, mala zarar verme suçları yönünden düşme kararı verildiği, ancak "seni yaşatmayacağım" ibareleri nedeniyle TCK'nın 106/1. maddesi kapsamında kaldığından tanıklarca da doğrulanan tehdit suçunun oluştuğu, o esnada olay yerine gelen polislerin sanığı ekip otosuna bindirmek istediklerinde pasif direniş gösterdiğinin tespit edildiği, kelepçelenerek karakola

getirilen sanığın burada girişteki camları kırdığı, ertesi gün zararı giderdiği, sağlık muayenesi için hastaneye gitmek istemeyen sanık hakkında karakol içinde polise direndiğinden bahisle tutanak tutulduğu anlaşıldığından tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-CMK'nın 226/2 madde hükmüne aykırı olarak sanığın ek savunması tespit edilmeden hakkında TCK'nun 43/2 maddesi delaleti ile 43/1 maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-CMK'nın 226/2 madde hükmüne aykırı olarak sanığın ek savunması tespit edilmeden hakkında TCK'nun 43/2 maddesi delaleti ile 43/1 maddesinin uygulanması,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14493, Karar No: 2015/28673, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14493 E.  ,  2015/28673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/156060

MAHKEMESİ : Fethiye(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2010/438 (E) ve 2010/817 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu belirten şikayetçi S.. K..'a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi S.. K..'ın davaya katılan, Av.İ.. K..'ın katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek ve sanık S.. K.. müdafiinin sanık S.. K.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğinin vekalet ücretine hasredildiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık S.. D..'ın tehdit ve hakaret eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık S.. K.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. K.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasına “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddeleri uyarınca, 500 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE, hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4286, Karar No: 2009/7894, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4286 E.  ,  2009/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

... -Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yargıtay 3.Hukuk dairesinin 10.6.2008 tarih, 2008/7394-10811 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyularak hüküm verilmiş olmasına gre, temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27263, Karar No: 2013/8041, Tarih: 15.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27263 E.  ,  2013/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/155030

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2009

NUMARASI : 2008/879 (E) ve 2009/450 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kovuşturma sırasında,sanığın mahkemeye verdiği savunma dilekçesi ile de katılan ve yakınana hakaret ettiği iddiası ile mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç duyurusu üzerine açılan kamu davasında sanık hakkında düzenlenen , Sağlık Bakanlığı Bakırköy Profesör Doktor Mazhar Osman Ruh Sağlığı Ve Sinir Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğinin 02.09.2009 tarihli sağlık kurulu raporu ile “sanıkta tespit olunan hezeyanlı bozukluk (hak arama tipi) tanılı ceza sorumluluğunu kaldıracak nitelikteki akıl hastalığı nedeniyle durumunun TCK.nun 32/1 maddesi kapsamında bulunduğu” bildirildiğinden, sanığın bu rapor doğrultusunda ceza sorumluluğunun yeniden değerlendirilmesinin gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. A..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA),15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3016, Karar No: 2013/3335, Tarih: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3016 E.  ,  2013/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sinop Sulh Hukuk ve Fethiye 1 Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

TMK.’nun 412.maddesinde, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği belirtilmiştir. Bu nedenle de vesayet makamı olan Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının ikametgahının değiştirilmesine izin verilmiş ise de, izin verilen adres bakım ve rehabilitasyon merkezidir. Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2463, Karar No: 2019/3446, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2463 E.  ,  2019/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1165, Karar No: 2020/3282, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1165 E.  ,  2020/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, ancak anılan Kanun maddesinde (359/a-1) düzenlenen “defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçu yönünden eylemin “vergi matrahının azalması sonucunu doğurması” şartı muhafaza edilmiştir. Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması ile birlikte, hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka ortamlarda da tutulması gerekir.

İdarece yapılan vergi incelemesi sonucu düzenlenen vergi suçu raporu ile ekli raporlarda, sanıkların yetkilisi ve ortağı oldukları Erna Enerji İşletmeleri A.Ş’nin 08/07/2010 tarihinde %99 hissesine sahip olduğu Getiri Enerji Limited Şirketindeki iştirak payını 2.551.109,50 TL ye sattığı halde bu bedelin 799.872,00 TL’sini Getiri Enerji Limited Şirketi kasasında bulunan nakdi vermeyerek, bu satış esnasında satış bedelinin 400.000 dolarlık kısmını şirket kaşesi kullanılarak aynı tarihte ortaklar tarafından ... Enerji İşletmeleri A.Ş. hesabına yatırıldığı ve ortaklardan borç alınan para olarak kaydedilerek, satış işlemi düşük bedelden gösterilmek suretiyle vergi matrahının azalmasına neden olunduğu belirtilmiş, mahkemece aldırılan 26/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda ise incelemenin Getiri Enerji Limited Şirketinin kasasında görülen 799.872,00 TL ile şirketin satış bedelinin şirket hesabına yatıp yatmadığına ve defterlerine işlenip işlenmediğine ilişkin yapıldığı, vergi raporlarında bahsedilen ortaklar tarafından Getiri Enerji Limited Şirketinin devredildiği tarihte ortaklardan borç alınan para olarak kaydedilen meblağ ve işleme yönelik herhangi bir incelemenin yapılmadığı ve suçlamaları kabul etmeyen sanıkların atılı suçu işlediklerine dair vergi suçlarına müdahil olan idarenin tespitleri karşısında bu tespitlerin sadece bir kısmını yüzeysel olarak inceleyen yetersiz bilirkişi raporunun bulunduğu anlaşılmakla; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmaycak şekilde belirlenmesi bakımından; tutulması zorunlu olan yasal defter ve kayıtların varlığının tespit edilmesi, akabinde bu defter ve kayıtlar ile suça konu defter ve kayıtların, konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine dayanak ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

2-Kabule göre de; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine dayanak ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9031, Karar No: 2012/3604, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9031 E.  ,  2012/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykaırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4610, Karar No: 2020/13450, Tarih: 09.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4610 E.  ,  2020/13450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müddetnameye itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi yerine Dairemize gönderildiği, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesince usulüne uygun verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığı, bu itibarla henüz yetki ihtilafı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/279, Karar No: 2017/388, Tarih: 01.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/279 E.  ,  2017/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 1. İş Mahkemesince asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine dair verilen 20.03.2013 gün ve 2010/734 E., 2013/83 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 29.05.2014 gün ve 2013/12617 E., 2014/15150 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı-karşı davalı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve geçerli bir sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini, açılan işe iade talepli davanın yargılaması sonucunda feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verildiğini, kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmesi üzerine kanuni süresi içinde işverene başvurarak, işe iadesini istediğini, işverenin gönderdiği 28.08.2010 tarihli işe davet yazısı ile müvekkilinin 01.09.2010 günü saat 15:30'da işyerinde olmasını istediğini, bunun üzerine müvekkilinin belirtilen tarihte işbaşı yapmak üzere işverene başvurduğunu, ancak işverence müvekkilinin müdür olarak görevlendirilmesi gerekirken, garsonluk, temizlik ve içecek yapımı işinde görevlendirdiğini, ertesi gün de aynı çalışma biçiminin tekrarlanması üzerine Noter aracılığı ile gönderdiği 03.09.2010 tarihli ihtarname ile işverenin bu davranışının gerçek anlamda işe başlatma sayılamayacağını bildirerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile işe başlatmama tazminatının ödenmesini talep ettiğini, ancak işverenin 06.09.2010 tarihli ihtarname işyerinde halihazırda müdür olması sebebiyle kendisinin ikinci müdür olarak görev yapacağını bildirdiğini, dolayısıyla müvekkilinin müdür olarak çalıştırılmadığını ve işverenin işe başlatmakta samimi olmadığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı-karşı davalının işe başlatılması için tüm şart ve yükümlülüklerin yerine getirildiğini, işyerinde halihazırda bir mağaza müdürü olduğu için davacının mevcut mağaza müdürü ile birlikte 2. müdür olarak çalıştırılmak istendiğini, davacının ilk birkaç gün mevcut müdürle birlikte çalışacağını, sonrasında farklı bir vardiyada müdür olarak görevlendirileceğini, diğer mağazalarda müdür kadrosunun boşalması halinde transfer edilebileceğinin ifade edildiğini, ikinci gün de işe gelen davacının 03.09.2010 tarihindeki 3. çalışma gününde ise işyerine gelmediği gibi, istifa ettiğine dair noter bildirimi gönderdiğini, davacıyı ayrıldığı tarihteki ücrete, mali ve sosyal haklara göre mağaza müdürü olarak görevlendirdiklerini, hiçbir zaman garsonluk veya temizlik yapmasının istenmediğini, davacının işyerinde çalışma niyetinin bulunmadığını ve işe iade başvurusunun samimi olmadığını, işi kendisinin bıraktığını öne sürerek, davanın reddi ile ihbar tazminatının davacı-k.davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 180. maddesi uyarınca davayı tamamen ıslah ederek davacı-karşı davalıya boşta geçen süre ve diğer alacaklar için ödenen miktarın tahsilini talep ettiklerini, davacı-karşı davalının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddinin gerektiğini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde asıl davadaki kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinden ödenen miktarın mahsup edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işe iade kararının kesinleşmesinden sonra kanuni süresi içinde işverene başvurarak işe başlatılmasını istediği, bunun üzerine işverenin davacıyı 01.09.2010 tarihinde işe başlattığı, işverenin işe giriş bildirgesini düzenleyerek kuruma ilettiği ve davacının dört aylık boşta geçen süre ücretini de davacının hesabına yatırdığı, iki gün süreyle işyerinde çalışan davacının daha sonra işyerine gelmediği, tüm bu hususların davacının işe başlama iradesinde samimi olmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklısı olan davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacı vekilinin takas, mahsup talebi dikkate alınarak işçi tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, işveren tarafından açılan karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesine göre işveren işe iade için başvuran işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. Aksi halde feshin geçersizliği davasında belirlenen iş güvencesi tazminatı ile çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları ödenmelidir. İşverenin işe davete dair beyanının da ciddi ve samimi olması gerekir. İşverenin işe başlatma amacı olmadığı halde işe başlatmama tazminatı ödememek için yapmış olduğu çağrı, gerçek bir işe başlatma daveti olarak değerlendirilemez.

Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmesi üzerine davacı tarafından dava açıldıktan sonra davacının işe iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmesinin ardından kararın tebliğini müteakip süresi içersinde işe başlama talebinde bulunduğunu belirterek davalı işverenin işe başlatma hususunda samimi olmadığını iddia etmiştir. İşveren ise, davacının işe başlamakta samimi olmadığını savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, işyerinde müdür olarak çalışırken iş sözleşmesi feshedilen davacı işçinin açtığı işe iade davasını kazanması üzerine süresi içersinde işveren işe başlatılması istemiyle başvuruda bulunduğu, işveren tarafından işe davet edildiği anlaşılmıştır. Davacının işe davet edilmesi üzerine belirtilen günde işyerinde çalışmaya başladığı, ancak işyerinde başka bir müdürün de görev yaptığı ihtilafsızdır. Davalı işveren, uzun süre çalışmayan davacının geçen zaman sebebiyle işyerindeki işleyişe yeniden adapte olması ve yeni personelle tanışması için diğer müdür ile birlikte görev yapmasının istenmesinin işverenin işe başlatmada samimi olmadığı şeklinde yorumlanmayacağını belirtmiştir. Ancak davalı işverenin bu savunması davalı şahitleri tarafından doğrulanmamıştır. Zira müdür olarak çalışırken işten ayrılan davacının başka işyerlerinde müdür kadrosu açıldığında orada görevlendirileceği davalı şahitleri tarafından ifade edilmiştir. Davacı ve şahitlerinin beyanları ile davalı şahitlerinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının yerine işe alınan müdürün işyerinde kalıcı olduğu, davacıya fiilen müdürlük yaptırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davalı işverenin, davacıyı işe başlatma hususunda samimi olmadığı anlaşıldığından yazılı gerekçe ile davacının taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olduğu..."

gerekçesiyle oyçokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı alacağının, karşı dava ise ihbar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.