muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/992, Karar No: 2014/7062, Tarih: 04.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/992 E.  ,  2014/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 19.09.2013

Numarası : 2009/1658-2013/512

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl davanın davacısı M.. S.. ile asıl ve birleşen 2010/1051 E. sayılı davaların davalısı davalı İ.. S.. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istenmiş; asıl ve birleşen 2011/197 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2010/1051 Esas sayılı davada alacağın tahsiline karar verilmiş, karar asıl davanın davacısı M.. S.. ve birleşen davalardan 2010/1051 sayılı davanın davalısı İ.. S.. tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Mustafa’nın tüm, asıl davanın ve birleşen Büyükçekmece Asliye Hukuk Hakimliği’nin 2010/1051 Esas sayılı davasının davalısı İ.. S..’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl dava ile birleşen davalardan Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/1051 Esas-2011/252 Karar sayılı davasında davacı taşeron D.. Ç.. 2008 yılında dava konusu iki bloktan oluşan binanın tüm dış cephelerinin mantolama işini yaptığını iddia etmiş ve iş bedeli alacağı olarak toplam 48.800,00 TL’nin davalı İ.. S..’dan da tahsilini talep etmiştir. Mahkemece birleşen davanın davacısı D.. Ç..’nun yapmış olduğu işin bedelinin 49.455,12 TL olduğundan bahisle, davacıya ödenen 20.000,00 TL de düşülerek bakiye 29.455,12 TL’nin davalı İ.. S..’dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 26. maddesinde (mülga 1086 sayılı HUMK’nın 74. maddesi) düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince hakim taleple bağlı olduğundan mahkemece davacı D.. Ç..’nun toplam iş bedeli alacağının 48.800,00 TL olduğu ve 20.000,00 TL’lik ödemenin bu bedelden düşülerek bakiye davacı alacağı olan 28.800,00 TL’nin tahsiline hükmedilmesi gerekirken, davacı talebi aşılarak toplam iş bedelinin 49.455,12 TL olduğundan bahisle fazla miktar alacağın tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, yerel mahkeme kararının birleşen 2010/1051 Esas sayılı davadaki davacı talebi aşıldığından bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, yerel mahkeme kararının birleşen 2010/1051 Esas sayılı davadaki davacı talebi aşıldığından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı M.. S..’ın tüm, 2010/1051 Esas sayılı birleşen davanın davalısı iş sahibi İ.. S..’ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı İ.. S..’ın temyiz talebinin kabulüyle, kararın davalı İ.. S.. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı M.. S..'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı İ.. S..'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6011, Karar No: 2013/10351, Tarih: 03.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6011 E.  ,  2013/10351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Haczedilen malların şirketlerine fason çalışan dükkanlarda olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak; suç tarihi itibariyle mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10043, Karar No: 2014/690, Tarih: 16.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10043 E.  ,  2014/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/114587

MAHKEMESİ Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2011/21 (E) ve 2012/117 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların yanlarında yaşı büyük olduğu için ayrı dava açılan diğer sanık Veysel ile birlikte Elazığ ili Baskil ilçesi Karaali köyünde Türk Telekoma ait telefon direklerinden kablo keserek Elazığ iline döndükleri, il merkezinde plakasız ve farları sönük motosiklet ile seyretmeleri nedeniyle şüphe üzerine saat

18.20'de durdurularak motosiklerinde yapılan aramada suça konu Türk Telekom'a ait kabloların yakalandığı olayda, uyap kayıtlarına göre, suç tarihinde Baskil ilçesinde güneşin 16.21'de battığı, gece vaktinin 17.21'de başladığının anlaşılması karşısında, suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen cezada anılan yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3029, Karar No: 2019/1789, Tarih: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/3029 E.  ,  2019/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılması ve yeniden kat mülkiyeti kurulması istenilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/155 Esas- 2015/407 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılmasına, yeniden kurulması için davacının ilgili kurumlara müracaatına karar verilmiş, davacı vekilinin kararın 2 nolu bendinin tavzihini talep etmesi sonucu ... Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/155 Esas - 2015/407 Karar sayılı kararıyla; mahkemenin 08/07/2015 tarih ve 2015/155 Esas - 2015/407 Karar sayılı kararının 2 nolu bendi olan "... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılmasına, yeniden kurulması için davacının ilgili kurumlara müracaatın "kısmının" ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılması ile davacının yeniden kat mülkiyeti kurulması için yapı kullanım izin belgesindeki hak sahipliği esas alınarak dosyadaki bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden kat mülkiyeti tesisine" şeklinde tavzihine karar verilmiş, hem gerekçeli kararın hem de tavzih kararının davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2017/1855 Esas - 2017/5407 Karar sayılı ilamıyla “1-Mahkemenin asıl kararında, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılmasına, yeniden kurulması için davacının ilgili kurumlara müracaatına, şeklindeki hükmü tavzih yoluyla “taşınmazın kat mülkiyeti kurulması için yapı kullanım izin belgesindeki hak sahipliği esas alınarak dosyadaki bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden kat mülkiyeti tesisine” şeklinde hüküm sonucunu tamamen etkileyecek şekilde değiştirmesi, açıklanan mevzuata aykırı olup bu hususun gözetilmemesi,

2-Ayrıca, davacıların parsel üzerindeki yeni yapı için Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesinde sayılan şartları yerine getirerek ilgili yerlere başvuruda bulunması gerekmektedir. Anılan madde gereği kat malikleri kurulunun oybirliği ile karar vermesi gerekip somut olayda davalılar davanın reddini istemekle buna muvafakat etmediklerini açıkça ...ya koymuşlardır. Kat Mülkiyeti Kanunu 46 ve 47. maddelerinde kat mülkiyetini sona erdiren sebepler sayılmış olmakla, mahkemece sadece kanunda sayılan bu sebeplerin varlığına yahut yokluğuna ilişkin tespit hükmü kurulabilir. Dava konusu parselde yeni bina yapıldığından bahisle mevcut kat mülkiyetinin kaldırılmasına karar verilemez. Tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi

gerekirken, aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir." denilerek kararın bozulmasına hükmetmiştir.

Mahkemece;Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/06/2017 tarihli 2017/1855 Esas 2017/5407 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 213 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kat mülkiyetinin kaldırılması ve yeniden kat mülkiyeti kurulması istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2072, Karar No: 2013/13941, Tarih: 25.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/2072 E.  ,  2013/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2011 gün ve 2009/1044 Esas, 2011/187 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı Kararı ile Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3755, Karar No: 2015/6076, Tarih: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3755 E.  ,  2015/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/10/2013

Numarası : 2012/441-2013/606

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, davalı işyerinde 25.09.2008 - 18.07.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı Batı Ltd.Şti. tarafından dershane devrediliyor gerekçesi ile haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan .. Ltd.Şti. davaya cevap vermemiş, diğer davalı ise davacının davalı .. Ltd.Şti. işçisi olduğu ve 18.07.2011 tarihinde sözleşmesinin feshedildiğini, davacının işvereninin faaliyet gösterip tahliye ettiği taşınmazın 05.08.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesiyle kiralandığını, diğer davalı ile aralarında gerek İş Kanunu gerekse Borçlar Kanunu anlamında işyeri devri bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı .. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar arasında işyeri devri olgusunun bulunup bulunmadığı var ise bunun ne zaman gerçekleştiği konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Somut olayda davacı davalılar arasında işyeri devri bulunduğunu iddia etmiş, davacının sözleşmesinin işyerinin devir tarihi öncesinde son bulduğu ve devre ilişkin sözleşmenin işletmeyi tüm aktif ve pasifleriyle devralmaya yönelik içerikte gerçekleşmediğinden bahisle mahkemece işyeri devri olgusu kabul edilmemiştir. Oysa dosyada bulunan İzmir 8. Noterliğince düzenlenen 21.10.2011 tarihli işyeri devir sözleşmesi başlıklı belgenin içeriğinde, her ne kadar devralan işverenin devir tarihinden önceki borçlardan sorumlu olmadığı yazılı ise de 4857 s. İş Kanununun 6. maddesi karşısında bu hüküm davalılar arasındaki iç ilişkiye yönelik olup, yapılan işlem işyeri devri niteliğindedir. Diğer yandan bu olgu davacının şikayeti üzerine davalı .. Ltd.Şti. nin yetkilisi tarafından Bölge Çalışma Müdürlüğüne verilen dilekçede de kabul edilmektedir. Davalı .. Ltd.Şti.nin vermiş olduğu bu dilekçeye göre işyerini 01.07.2011 tarihinde devrettiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalıların sorumluluğunun belirlenmesi açısında işyeri devir tarihinin fesihten önce gerçekleşip gerçekleşmediği önem kazanmaktadır. Yapılacak iş tanıklar yeniden dinlenerek işyerinin fiilen devredildiği tarih belirlenmeli ve çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin hatalı gerekçe ile davalı .. Ltd.Şti. yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

2- Taraflar arasında davacının kaç aylık ücret alacağı talep ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilirkişi tarafından davacının ücret alacağı talebi açık olmadığı gerekçesi ile sadece son ay ücreti hesaplanmış ve mahkemece bu şekilde hüküm altına alınmıştır. Dava dilekçesi incelendiğinde her ne kadar açıkca hangi döneme ait olduğu belirtilmemiş ise de dilekçe içeriğinde son aylar ücretinin ödenmediğinin bildirildiği, dilekçenin sonuç kısmında 2.160,00 TL. ücret alacağı talep edildiği ve davacının bilirkişi raporuna karşı vermiş olduğu itiraz dilekçesinde 3 aylık ücret alacağı olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davacının ücreti aylık 837,00 TL. olarak kabul edildiğine göre davacının dava dilekçesi ile son ay değil birden çok aylar için ücret alacağı talebinde bulunduğu açıktır. Yapılacak iş davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne vermiş olduğu şikayet dilekçesi de getirtilerek, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile sadece son ay ücretinin hüküm altına alınmış olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2549, Karar No: 2011/13985, Tarih: 17.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2549 E.  ,  2011/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2009 tarih ve 2008/782-2009/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yer gösterme sözleşmesi imzalandığını, sonradan burasının kendilerine haber vermeden davalı tarafından kiralandığını, sözleşmeyi imzalayan Tuncay Saltan'ın davalı şirketin bölge müdür yardımcısı olduğunu ileri sürerek, komisyon bedeli 23.600 TL'nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeyi imzalayan Tuncay Saltan'ın davalı şirketin yetkilisi ve temsilcisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşmeyi imzalayan Tuncay Saltan'ın davalı şirketin bölge müdür yardımcısı olduğu, daha önce de davalı şirket genel müdür vekilinin davacı şirketle benzer sözleşme imzaladığı, davalının sözleşmeden sorumlu olmadığı savunmasında bulunmasının dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 23.600 TL'nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile yer gösterme sözleşmesi gereğince kiralanmak amacıyla davalının bölge müdür yardımcısına davacı tarafından gösterilen yeri daha sonra kiralayan davalı şirketin, anılan elemanının Borçlar Kanunu 453 vd maddeleri uyarınca işletme adına tellallık sözleşmesi imzalamasının mümkün ve geçerli bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.083,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4709, Karar No: 2007/4340, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4709 E.  ,  2007/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 657 parsel sayılı 532.34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., ... ve ... adına 1/3 hisse oranında tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık,çalılık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 12.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6189, Karar No: 2015/239, Tarih: 22.01.2015

**9. Ceza Dairesi         2014/6189 E.  ,  2015/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan sanık...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 tarihli ve 2009/843 esas, 2010/224 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlü tarafından infazının denetimli serbestlik tedbiri hükümleri uygulanarak yapılmasına yönelik talepte bulunulması üzerine, talebin kabulü ile hükümlünün cezasının hak ederek salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, ... İnfaz Hakimliğinin 07.03.2013 tarihli ve 2013/535-534 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, 07.03.2013 tarihli ve 2013/535-534 sayılı kararın ortadan kaldırılmasına, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2013/202 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... Ağır Ceza Mahkemesince, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 8/e maddesi gereğince kapalı veya açık kurumlardan firar edenlerin açık kurumlara ayrılamayacağı, bu nedenle hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 105/a maddesine eklenen geçici 4. maddesinden yararlanamayacağından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" kenar başlıklı 8. maddesinin (e) bendinde yer alan "Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, ..açık kurumlara ayrılamaz." şeklindeki hükmün, kişinin infaz edilmekte olan cezası sırasında firar etmesi halinde, infaz edilmekte olan cezası bakımından açık infaz kurumuna ayrılamayacağına ilişkin olduğu, somut olayımızda; kasten öldürme ve bu suça iştirak suçundan Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarihli ve 2005/534 esas, 2006/335 sayılı ilâmı ile verilen 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının infazı sırasında cezaevinden firar etmesi nedeniyle, hükümlü Nurettin Tekin'in

... Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 tarihli ve 2009/843 esas, 2010/224 sayılı ilamı ile 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve bu cezasının infaz edilmekte olduğu, daha önce (kasten öldürme ve bu suça iştirak suçunun infazı sırasında) cezaevinden firar ettiğinden bahisle anılan Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (e) maddesi dayanak gösterilerek, hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/a maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Bakanlığının 27.05.2013 tarih ve 2013/8364/33869 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2013 tarih ve 2013/199285 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih ve 2013/202 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.