muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26825, Karar No: 2017/11793, Tarih: 30.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/26825 E.  ,  2017/11793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten satın aldığı biber fidelerini serasına diktikten kısa süre sonra fidelerdeki gelişim bozukluğu nedeni ile hastalıklı olduklarını fark ettiğini, fidelerin hastalıklı olduğunun tespiti için 25/09/2013 tarihinde ilçe tarım müdürlüğüne başvurduğunu ve yapılan incelemede fidelerde virüs olduğunun tespit edildiğini, fideleri iyileştirebilmek umudu ile zirai ilaç ve gübre kullanmasına rağmen fidelerdeki hastalığı gideremediğini, bunun üzerine uğradığı zararların tespiti için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/19 D. iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını ve alınan bilirkişi raporu ile 12.725 TL zararı olduğunu öğrendiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 12.725 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın 5553 sayılı Kanunun 11. maddesinde öngörülen 6 aylık sürede açılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalıdan satın aldığı biber fidelerinin hastalıklı çıkması nedeni ile uğradığı zararların tazminini istemiş, davalı davanın süresinde açılmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir. 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde kusurlu tohum nedeni ile uğranılan zararın tazmini için açılacak davanın, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren 6 ay ve her halde zararın meydana gelmesinden itibaren 2 yıl içinde açılabileceği öngörülmüştür. Mahkemece, 6 aylık sürenin başlangıcı olarak davacının ilçe tarım müdürlüğüne yapmış olduğu başvuru neticesinde düzenlenen analiz rapor tarihi olan 01/10/2013 tarihi esas alınmış ve dava tarihi itibari ile dava açma süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki; söz konusu analiz raporu ile fidelerin hastalıklı olduğu tespit edilmiş olup, zararın bu rapor ile öğrenildiğinin kabulüne imkan yoktur. Mahkemece, uğranılan zararın alınan tespit bilirkişisi raporunun tebliğ tarihi itibari ile öğrenildiği, dolayısıyla davanın süresinde açıldığı kabul edilerek ve işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/985, Karar No: 2016/16425, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/985 E.  ,  2016/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılaraka su borusu geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının ve yıkılan duvarın yeniden inşaasından doğan masrafın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılaraka su borusu geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının ve yıkılan duvarın yeniden inşaasından doğan masrafın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespitinde; idarece yıkılan duvarın yeniden inşaasından doğan masrafın tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6103, Karar No: 2024/1952, Tarih: 21.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6103 E.  ,  2024/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/1655 Esas, 2021/1463 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, üst seviyede (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilâmı üzerine ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2021/234 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca erteli 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; hükmün sanık tarafından temyiz edilmemesine rağmen sanık lehine hüküm tesis edilmesinin ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in suç tarihinde kız arkadaşına laf atması sebebiyle katılan ... ile yaşadığı kavga olayında, katılanın sanığı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanığın da katılanı yumrukla vurmak suretiyle hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in suç tarihinde kız arkadaşına laf atması sebebiyle katılan ... ile yaşadığı kavga olayında, katılanın sanığı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanığın da katılanı yumrukla vurmak suretiyle hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 17.08.2015 tarihli raporu, sanığın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 17.08.2015 tarihli raporu, yazı cevapları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

ertelemeye engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, bozma öncesi kurulan hükmün sadece katılan vekili tarafından temyiz edilmesinin hükmün sanık lehine bozulmasına engel teşkil etmeyeceği ve bozma ilâmına uyularak sanık lehine hüküm kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2021/... Esas, 2023/... Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41970, Karar No: 2013/3663, Tarih: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41970 E.  ,  2013/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 23.06.2006-01/12/2007 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin hiçbir neden gösterilmeden davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, bu nedenlerle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve 1 haftalık yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını bu nedenle kıdem ve ihbara hak kazanamadığını, davacının çalıştığı şubenin yeni bir işveren olan acenteye devredildiğini, bu nedenle davacının davalı şirketten çıkışının 30.11.2007 olduğunu, davacının işveren değişikliğini kabul ettiğini ve 01.12.2007'den itibaren yeni işveren acentede çalışmaya başladığını, davacının kabul ettiği değişikliklerle ilgili geriye doğru dava açıp talepte bulunmasının mümkün olmadığını, iş akdini davalının feshetmediğini, davacının iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği 01.12.2007'de yeni işveren acentede çalışıyor olduğunu, davacının acentede çalışırken iş akdine kendisinin son verdiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin iş akdinin haklı nedenler ile feshedildiğini ispatlayamadığı, davacının 23/06/2006-01/12/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde, 01/12/2007-03/04/2007 tarihleri arasında ise acentada çalıştığı, davacının davasını sadece davalı şirkete yönelttiği, bu nedenle sadece davalı işyerinde çalıştığı süredeki alacaklarının hesaplandığı, davalının devamsızlık nedeni ile iş aktinin feshedildiğini iddia ettiği ancak diğer taraftan da ihbar tazminatı ödediği, yapılan ödeme ile devamsızlık savunmasının çelişki oluşturduğu, dolayısıyla davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (......ün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ......kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (....... gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (....... gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde ......urumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (.......gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (......2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (......2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davacının davalıya ait işyerinde çalışmaktayken işyerinin 30.11.2007 tarihinde dava dışı ......'e devredildiği ve 03.04.2007 tarihinde bu işverence iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmakta olup, yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda devreden işverenin sorumluluğunun muvazaa olgusu hariç kendi çalıştırdığı süre ve ücretle sınırlı olduğu, fesihe bağlı ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin işi devralan son işveren tarafından ödenmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32576, Karar No: 2016/4190, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32576 E.  ,  2016/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili davacı işçinin iş akdini ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışmasına, ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının kısmen kabulüne, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63’üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63’üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.