muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4773, Karar No: 2014/5346, Tarih: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4773 E.  ,  2014/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2011/304-2012/748

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde çalıştığı süre boyunca yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışmasının kayıtlarda gösterildiğini, yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davalı işveren işyerinde Park ve Bahçeler Müdürlüğünde bahçıvan olarak çalışan davacı, çalışması boyunca fazla çalışma yaptığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacı ile iki şahit dinletmiştir. Davalı işveren ise puantaj kayıtlarını sunmuştur. Puantaj kayıtlarında davacının işe gelip gelmediği günler kayıt altına alınmış olup, çalışma saatlerine ilişkin bilgi yer almamaktadır. Bu durumda fazla çalışmanın şahitle ispatı imkan dahilindedir. Ancak dinlenen davacı şahitlerinden biri Park ve Bahçeler Müdürlüğünün Deniz Dünyası adlı akvaryumda görevli olup, diğeri ise Gecekondu Sosyal Konutlarında yıkım işçisi olarak çalışmaktadır. Dolayısıyla bahçıvan olarak çalışan davacının çalışma düzenini ve saatlerini bilmeleri mümkün olmadığından, beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması isabetli olmamıştır. Davacı tarafından fazla çalışma yapıldığı yöntemince ispat edilemediğine göre, anılan isteğin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacının hafta tatili ve genel tatil alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, işverence davacının işe gelip gelmediği günlerin kayıt altına alındığı puantaj kayıtları sunulduğuna göre yazılı delil varken şahit anlatımına itibar edilemeyeceğinden, davacının hafta tatili ve genel tatil alacaklarının puantaj kayıtlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Şahit anlatımı ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13081, Karar No: 2013/11062, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/13081 E.  ,  2013/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

28.02.2013 tarihli "tevdii" kararımıza verilen cevap nazara alındığında; gıyabi hükmün köy muhtarı-azası yerine tebligatı almaya ehil olmayan ...'a tebliğ olunması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine aykırı bir tebliğ işlemi sözkonusu olduğundan, sanığın öğrenme üzerine 11.11.2010 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyizinin yasal süresi içinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Ceyhanlı köyünde taşınmaz komşusu olan sanık ile katılanın amca-yeğen oldukları, esasen İstanbul'da oturan katılanın yaz aylarını geçirmek için köyündeki evine abisi Muammer ile geldiğinde, kendi taşınmazının sınırını belli etmek için malzeme alıp, işçi tutup demir kazıklar çaktırdığı, ancak bunların sanık tarafından sökülüp atılması suretiyle "mala zarar verme" suçunun işlendiği iddia olunan somut olayda;Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; katılanın abisi olduğu belirtilen tanık ...'in talimat yoluyla alınan 14.12.2009 tarihli beyanında; aşamalardaki sair anlatımlarının aksine "demir kazıkların sanığın oğlu ... ve eşi tarafından sökülüp atıldığını" söylemekle, anlatımları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi, sanığın 18.09.2009 havale tarihli yazılı savunmasında "demir kazıkların sökülmesinden sonra" katılanın oğlunu yaraladığını ve bu hususta şikayetçi olduğunu bildirdiğinden, haksız tahrik hükmünün uygulanabilirliğinin tartışılabilmesi için bu konuda adli soruşturma-kovuşturma yapılıp yapılmadığının öğrenilmesi, Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/150 E sayılı dava dosyasının getirtilip ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin onaylı örneklerinin alınması, taşınmazların kadastro görmüş tapulu yerler olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, sanığın sabıkasına konu tüm ilamların kesinleşme ve infaz tarihleri de belli olacak şekilde intikalinin sağlanması ve silinme koşullarını haiz olup olmadıklarının karar yerinde tartışılması toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16219, Karar No: 2017/6908, Tarih: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16219 E.  ,  2017/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 37/1-i. maddesine aykırı davranmaktan... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Manisa Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 14/08/2015 tarihli ve 2015/32 sayılı kararı ile uygulanan 7.323,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Sarıgöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/183 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına ve idari para cezasının iptaline dair mercii Alaşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1033 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve 9751 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2016 gün ve KYB. 2016-398376 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında veteriner tıbbi ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinin eczaneleri denetim yetkisi bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 13. maddesinde “(1) Veteriner biyolojik ürünler dışındaki veteriner tıbbî ürünlerinin toptan satışı, ecza depoları veya veteriner ecza depoları kanalıyla, perakende satışları ise eczaneler, veteriner muayenehane, klinik, poliklinik ve hayvan hastaneleri kanalıyla yapılır. Ancak, Bakanlıkça izin verilmiş süs kuşları ile akvaryum ve egzotik süs hayvanlarını satan işyerlerinde, veteriner biyolojik ürünler dışındaki sadece bu hayvanlara mahsus olan veteriner tıbbî ürünler satılabilir. Veteriner biyolojik ürünlerin satışına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

(2) Veteriner tıbbî ürünlerini depolayanlar, toptan ve perakende ticaretini yapanlar, alış ve satış ile ilgili kayıtları tutmak, Bakanlığın belirlediği uygun şartlarda muhafaza etmek ve denetimlerde her türlü kolaylığı göstermek zorundadır.

(3) Psikotropik ve narkotik veteriner tıbbî ürünleri, bu Kanun hükümlerine ilave olarak uyuşturucularla ilgili özel kanunlara da tâbidir. Bu ürünler sadece klinisyen veteriner hekimlere, veteriner fakültelerinin ilgili birimlerine satılabilir, sadece veteriner hekimler tarafından uygulanır ve Bakanlığın izni olmadıkça devredilemez ve satılamaz. Bu ürünler için azaltılmış olsa dahi tanıtım numunesi hazırlanamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 13/08/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin çıkışlarına ilişkin reçetelerin bulunmadığı gibi, veteriner tıbbi ürün kayıt defteri ile satışlarına dair reçete kayıt defterinin tutulmadığının tespit edildiği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/1033 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17217, Karar No: 2014/40159, Tarih: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17217 E.  ,  2014/40159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmolunmasına rağmen, hapisten çevrilen adli para cezaları için geçerli olan TCK'nin 50/6. maddesinin uygulanması,

b)İhbarda bulunulmasına karar verilen ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin E.2012/216-K.2012/286 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11/04/2012 olduğu, dosyamızdaki suç tarihinin ise 09/10/2011 olduğu nazara alındığında, denetim süresi içinde işlenen suç olmamasına rağmen, CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine bildirimde bulunulması,

2)Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmolunmasına rağmen, hapisten çevrilen adli para cezaları için geçerli olan TCK'nin 50/6. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki hükümde TCK'nin 50/6. maddesine ilişkin paragraf ile ...Asliye Ceza Mahkemesi'ne bildirimde bulunulmasına ilişkin paragrafın; sanık ... hakkındaki hükümde de TCK'nin 50/6. maddesine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın süre tutum dilekçesinde sanık sıfatıyla sadece kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğinin belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ın 10/10/2011 tarihinde polis merkezinde verdiği ifadesinde kendisini ..., 'nun darp ettiğini; 10/04/2012 tarihinde Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde ...'un yumrukla burnuna vurduğunu ve burunun kırıldığını; 12/07/2012 tarihli duruşmada da kendisine ilk yumruğu vurup burnunu kıranın ... olduğunu, sonra diğer kişilerin sopayla vurduğunu iddia etmesi karşısında hangi beyanına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp deliller tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13988, Karar No: 2021/14799, Tarih: 22.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13988 E.  ,  2021/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İbadethanelere zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın Kavaklı Camii içerisinde şadırvan karşısındaki tuvalet kapısını kırmak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen "İbadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçunun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3231, Karar No: 2017/8623, Tarih: 08.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3231 E.  ,  2017/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaya konu araç üzerinde kolluk görevlilerince yapılan inceleme sonucu 09.11.2011 tarihinde saat 12.15 sıralarında düzenlenen tutanakta, aracın sol ön farının sağ fara göre daha parlak olduğu, sağ far üzerinde bulunan plastik çıtanın sol far üzerinde olmadığı, sol far üzerinde silikonların daha beyaz olduğu, farların farklı marka olduğu ve sol far altında 7-8 cm çatlak olduğu belirtilmiş ise de, yine kolluk kuvvetleri tarafından aynı gün saat 13.00 sıralarında aracın oto kaporta ustasına yaptırılan kontrolü sonucu düzenlenen tutanak ile aracın yakın zamanda değişen parçasının olmadığının ve kaza ile ilgili iz ve emareye rastlanılmadığının belirtildiği görülmekle, teblignamede bu konu hakkında bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, tutanak mümzileri dinlendikten sonra karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12923, Karar No: 2012/22029, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12923 E.  ,  2012/22029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında Jeotermal Enerji alımına ilişin, metrekare ölçümüne dayalı abonelik sözleşmesi bulunduğunu, davalının kalorimetre ölçümüne dayalı yeni bir sözleşme yapılmasını aksi takdirde sözleşmenin tek taraflı fesih edileceğini ihtar ettiğini, davalının tek taraflı olarak sözleşme koşullarını değiştiremeyeceğini, haksız olarak enerjinin kesildiğini ileri sürerek tek taraflı fesih iadesinin geçerli olmadığının ve sözleşmenin mevcut haliyle devam ettiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davalının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyyiz edilmiştir.

Az yukarıda da kısaca özetlendiği gibi, davacı, davalı ile imzalanan “jeotermal enerji” alımına ilişkin abonelik sözleşmesinin, kalorimetreye dayalı sisteme geçmeyi kabul etmediği için, davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçerli olmadığının, aboneliğin, metre kare esasına göre ve mevcut hali ile devam ettiğinin tespitini talep etmiş, davalı ise, enerjinin daha verimli kullanılması için, kalorimetre esasının zorunlu olduğunu, verilen süreye rağmen, kalorimetre esasına geçmeyen davacının, belirsiz süreli olan abonelik sözleşmesinin, Borçlar Kanunu hükümlere göre, yasaya uygun olarak feshedildiğini savunmuştur.

Tüm dosya kapsamından, davalı şirketin, 1996 yılından itibaren abonelere, jeotermal enerjiyle ısınmaları konusunda, hizmet vermeye başladığı, ilk yıllarda, abone sayısının azlığı ve o zamanki teknik imkanlara göre, metrekare usulüne göre fiyatlandırmayı düzenleyen

bir sözleşme tipinin imzalatıldığı, bu sözleşme tipine göre abonelerin, evin yüzölçümüne göre belirlenen sabit bir bedeli ödemekte oldukları, ancak aradan geçen zaman içinde, abone sayısının 20.000 konuta yaklaşması ve talebin de sürekli olarak artması üzerine, enerjinin verimliliğinin sağlanması için, ölçümde metrekare esasından, kalorimetre esasına geçildiği, bu tip ölçümde ise abonelerin, tükettikleri kadar enerji bedeli ödemekte oldukları, tüm aboneler yönünden, kalorimetre ölçümüne geçilmesi için çalışmalar yapılıp, kampanyalar düzenlendiği, çok sayıda eski abonenin de, yeni aboneler gibi, bu sisteme geçtiği, ne var ki bu ölçüm sistemini kabul etmeyen bir kısım eski abonelere, son olarak kalorimetre esasına geçmeleri için ihtar gönderildiği, verilen 6 aylık süreye rağmen sonuç alınamaması üzerine de, abonelik sözleşmelerinin feshedildiği, davacının da bu abonelerden biri olduğu anlaşılmaktadır.