muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22561, Karar No: 2014/8474, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22561 E.  ,  2014/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/113927

MAHKEMESİ : İvrindi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2012

NUMARASI : 2011/250 (E) ve 2012/37 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği ifadesinde sol el küçük parmağından yaralandığını söylediği, doktor raporunda da sol serçe parmakta ekimoz olduğu belirtildiğine göre uzman nezaretinde mağdurun ifadesi alınarak ifadesine itibar edilip edilmeyeceği tespit edilip, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden mağdurun tedavi görüp görmediği, olayları uydurup uydurmadığı sorulup, zabıta marifetiyle araştırma yapılarak mağdur ile sanık arasında daha önceden de bu tür olayların olup olmadığı, mağdurun oğlunu asılsız suç isnatları ile şikayet edip etmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8377, Karar No: 2020/6704, Tarih: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8377 E.  ,  2020/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücünün sevk ve idaresindeki traktör ve traktöre bağlı römork ile meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, azami hız limitinin 40 km/s olduğu iki yönlü karayolunda seyir halindeyken lastiğinin patlaması sonucu yolun sağında park ettiği esnada aracının sol arka kısımlarına gerisinden gelen müşteki sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön kısımları ile çarpması sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, iki kişinin ise nitelikli şekilde yaralandığı, sanığın aydınlatması olmayan mahalde nizamlara aykırı şekilde yeterli ışık donanımı bulunmayan aracını yol üzerine park ettiği, geriden gelecek araçları uyaracak şekilde gerekli tedbirleri de almadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davranışı ile mahal şartlarına uygun hızda seyretmeyen, hızını far ışıkları altındaki görüş mesafesini kontrol edebilecek seviyede ayarlamayan ve traktörü geç fark edip tedbirde geciken müşteki sürücü ile eşdeğer kusurlu olduğunun belirlendiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki traktör ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün üçüncü ve dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın şahsi ve sosyal durumu, suçu işleyiş şekli, suçu işledikten sonraki tutum ve davranışları nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin (3) nolu fıkrasına "B bınıfı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21046, Karar No: 2014/22996, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21046 E.  ,  2014/22996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/440-2014/740

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 03.03.2005 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 19,90’dan % 35,00'e yükselmesi nedeniyle % 15,10 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9065, Karar No: 2013/11322, Tarih: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9065 E.  ,  2013/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Yemek Üretim Dağ. San. Tic. A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.06.2012 gün ve 252-247 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Eksikliklerin giderilmesi için, Dairemizin 11.02.2013 tarihli 2012/24634 - 2013/3018 sayılı kararı ile dosyanın mahalline geriçevrilmesine karar verilmişti. Ancak taraflar arasındaki sözleşme ve ekleri ( teknik şartname vs.) gönderilmemiştir. Bu eksikliğin, azami dikkat ve özen gösterilerek giderilmesi ve daha sonra gönderilmesi için, doysanın mahalline ikinci kez geriçevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksiklik giderildikten sonra, doysanın gönderilmesi için, mahalline ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1848, Karar No: 2018/3494, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1848 E.  ,  2018/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...2. Aile Mahkemesi

VASİ : ...

ÇOCUK : ...

Velayetin düzenlenmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla), ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayetin düzenlenmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, velayet sahibi ...'ya, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 10/11/2015 tarih, 2015/432 Esas, 2015/535 Karar sayılı kararı ile, daha önce ...'ya vasi olarak atanan,... 'nın vasiliğinin kaldırılmasına, kısıtlı ...'ya 2 yıl süre ile ...'in atanmasına karar verildiği, vasi ...'in MERNİS adresinin ... olduğu, kısıtlı ...'nın sistem üzerinde adresinin ... görünmesine rağmen, vasi ...'in 04/02/2016 tarihli dilekçesinde kısıtlı ... 'ın ... Engelsiz Yaşam ve Rehabilitasyon Merkezinde bakım altında bulunduğunun bildirilmesi üzerine, dosya hakkında karar vermek yetkisinin ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, ...'nın 11/05/2016 tarihinde ... ili Engelsiz Yaşam ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne gönderildiği ve halen orada yaşadığı anlaşıldığından dosya hakkında karar vermek yetkisinin ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Aile Mahkemesince ise, çocuğun velayetinin anneden alınıp alınmayacağına ilişkin açılan eldeki davada kesin ve özel yetki kuralının bulunmadığı ve davanın ilk olarak tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği Bigadiç Asliye Hukuk Mahkemesine davalılar tarafından süresinde yetkisizlik ilk itirazında bulunulmadığı anlaşılmakla; bu aşamada dosyanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği Bigadiç Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davaya bakılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

-2- 2018/1848-3494

-2- 2018/1848-3494

Somut olayda, mahkemelerce verilen iki ayrı yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı Bigadiç Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi davanın Bayburt Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosyayı Bayburt Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesine göndermiş, Bayburt Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ise, davanın Denizli Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek kararı vererek dosyayı Denizli 1. Aile Mahkemesine göndermiş, Denizli 1. Aile Mahkemesi ise, davanın Bigadiç Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosyayı Bigadiç Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ve yetki uyuşmazlığının çözümlenmesi bakımından Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. Oysa ki, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Denizli 1. Aile Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Bigadiç Asliye Hukuk Mahkemesininde karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 07/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11610, Karar No: 2012/16610, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11610 E.  ,  2012/16610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men-i ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle davalının müdahalesinin men-i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı taşınmazından geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle MK’nun 653.maddesi gereğince davalı idare lehine irtifak hakkı kurulmuş sayılacağı, elatmanın önlenmesi talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazdan 2010 yılında enerji nakil hattı geçirilerek el atıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, davalı idarenin davacıya ait taşınmaza TMK’nun yürürlük tarihi olan 01.01.2002 tarihinden sonra el attığı ve taraflar arasında TMK 715/son maddesi uyarınca Noterce düzenlenmiş sözleşme de bulunmadığından, olayda yürürlükten kalkan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı dikkate alınarak, işin esasına girilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8672, Karar No: 2018/5728, Tarih: 17.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/8672 E.  ,  2018/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2018 gün ve 2018/36 E. 2018/34 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28921, Karar No: 2013/11053, Tarih: 02.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28921 E.  ,  2013/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile şifahen anlaşarak 27.11.2008 tarihinde aşılı ve tüplü 821 adet ceviz fidanı satın ve teslim aldığını bahçesine uygun şekilde diktiğini ancak fidanların sertifikasız ve aşısız olduğunu, bu yüzden teşvik alamadığını bildirerek gizli ayıplı fidanlar nedeniyle ayıp oranında uğradığı zararın tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafa fidan satmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın ve teslim aldığı ceviz fidanlarının ayıplı çıkması nedeniyle uğradığı zararın tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf akdi ilişkiyi reddederek aralarında alım satım ilişkisi olmadığını savunmuştur. Davacı satışa ilişkin yazılı bir belge sunamamış olup, satım ilişkisinin sözlü olarak kurulduğunu ileri sürmüş, davalı tarafın defter ve belgeleri üzerinde yapılan bilirkişi incelmesinde de davacıya mal satışına ilişkin bir bulguya ratlanılmamıştır. Hal böyle olunca davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki davacı delilleri arasında yemin deliline de dayandığı anlaşılmakla, davalı tarafa yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7938, Karar No: 2014/2654, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7938 E.  ,  2014/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/37099

Mahkemesi :Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :30.11.2011

Numarası :2010/395 - 2011/895

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun ''Personel Statüsü'' kenar başlıklı 16. maddesinde, ''Kurum personeli hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerinin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, suç tarihinde SHÇEK Eskişehir Yunus Emre Çocuk Yuvası müdür vekili ve müdür yardımcısı olarak görev yapan sanıklar hakkında 4483 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca soruşturma izni alınmak üzere durma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık T.. Z.. müdafii ile sanık S.. G..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/585, Karar No: 2022/515, Tarih: 04.07.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/585 E.  ,  2022/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçuna azmettirmeden açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların eylemlerinin kastın aşılması suretiyle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların lehe olan 765 sayılı TCK'nın 452/1, 59/1 ve 40. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.10.2013 tarihli ve 193-276 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 02.02.2016 tarih, 5750-354 sayı ve oy çokluğu ile;

"...2) Oluşa, tüm dosya kapsamına, 1 nolu bentte yer verilen hususlara göre sanıkların fiil ve eylem birliği içinde tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hükümler kurularak eksik cezalar tayini,

Kabule göre ise;

3) 765 sayılı TCK'ya göre kurulan mahkûmiyet hükümlerinde aynı Yasa'nın 31 ve 33. maddelerinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş biçimi nazara alınmadan alt sınırdan cezalar belirlenmesi,