muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2027, Karar No: 2007/3512, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2027 E.  ,  2007/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı aracın, davalılardan ...’in maliki, ...’in sevk ve idaresindeki... plaka sayılı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, kusur oranına göre 2.600.000.000-TL tazminatın 17.12.2004 ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., kusuru kabul etmediğini, kazanın iradesi dışında, akıl hastası olan oğlu diğer davalı... Mutluer’in... plaka sayılı traktörü çalıştırıp davacıya sigortalı araca çarpması sonucu oluştuğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı... Mutluer’e 25.10.2005 tarihinde diğer davalı ...’in veli olarak atanmasına karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, toplanan deliller verilen sonuca uygun düşmemektedir. Davalı ...'in akıl hastası olması, diğer davalı baba ...'in de her türlü tedbiri almış olması ve kusurunun bulunmaması nedenleriyle hakkındaki dava reddedilmiştir.

Davalı... temyiz kudretine sahip değildir. BK’nun 54/1 maddesine göre, davalı...’in işlemiş olduğu fiilden sorumlu tutulup, tutulamayacağı, olayın oluş şekli, kusurun varlığı, fiili işlerken ruhsal hali, ekonomik durumu, ev reisinin tazminattan sorumlu tutulup tutulamayacağının araştırılması gerekir.

Diğer davalı baba ... araç maliki (işleteni) konumundadır. BK’nun 55 ve MK’nun 369 maddelerine göre davalı babanın sorumluluktan kurtulabilmesi için yasada öngörülen koşulları yerine getirmesi gerekir. Diğer bir anlatımla, ev başkanı ev halkından olan akıl hastası kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini kanıtlamadığı takdirde sorumlu olacaktır. Dinlenen tanıklar...'in traktörü ne surette çalıştırdığını bilmediklerini söylemişlerdir. İbrahim traktörü çivi ile çalıştırdığı kabulüne yeterli delil bulunmamaktadır. Bu durumda hakkındaki davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 8.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/995, Karar No: 2008/18038, Tarih: 25.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/995 E.  ,  2008/18038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Satışın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.25.12.2008

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi; aile konutuyla ilgili, konutun kaybı sonucunu doğuran hukuki işlemin geçerliliğini, diğer eşin “açık rızasına” bağlamıştır. Kanun, “açık rızadan” söz ettiğine göre, rıza beyanının, hiçbir duraksamaya meydan bırakmayacak ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek şekilde açık ve kesin olması gerekir. Örtülü (zımni) rıza yada işleme onay verildiğine delalet eden bir takım davranışlardan çıkartılan rıza işleme geçerlilik kazandırmaz. Bu konuda rızası gereken eşin, yapılan işlemi bildiği halde ses çıkarmamış olması da, işleme onay verdiğini göstermez. Kanun koyucu zımni rızayı yeterli görseydi, “diğer eşin rızasından” söz etmekle yetinir, “açık rıza” demezdi ve rızayı sağlayamayan veya haklı bir sebep olmaksızın kendisine rıza verilmeyen eşe, hakime başvurma imkanı (TMK. m.194/2) tanımaya da gerek duymazdı. Olayda, aile konutu, hak sahibi olan davalı eş tarafından davacı eşin rızası alınmadan 27.3.2007 tarihinde diğer davalılara devredilmiş, sonradan da bu rıza alınmamıştır. Bu durumda devir işlemi geçersizdir. Tapu kütüğünde konutla ilgili bir şerh bulunmadığına göre, devralanların iyiniyetli olması durumunda kazanımları korunur. (TMK. m.1023) Bu konudaki iyiniyet, yapılan işlemin aile konutuyla ilgili ve işlemi yapanın evli olduğunu bilip bilmemekle ilgilidir. Toplanan deliller, devralan davalıların iyiniyetli olduklarını da göstermemektedir. O halde, devir işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması düşüncesindeyim. Değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/15566, Karar No: 2007/808, Tarih: 02.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15566 E.  ,  2007/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, icarında olan yer şehir otobüs terminalinin içinde bulunan ve boş olarak teslim alınan yazıhane olup, eldeki dava kiralayan davalı ...'nin çıkardığı muaraza üzerine açılmıştır. Davanın hasılat kirası ile bir ilgisi bulunmadığı açık olup, olayda adi kira hükümleri uygulanacağından, hüküm veren mahkemenin sıfatına göre, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 3.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 02.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23346, Karar No: 2019/19558, Tarih: 12.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23346 E.  ,  2019/19558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının, yaralama suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği, ancak mahkemenin bu temyiz talebini ceza miktarı yönünden reddettiği ve bu ret kararının temyiz edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizine hasren dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Sanığın, "mağdurlar evlerinde hint keneviri yetiştirmişler, polis bu konuda kendilerine işlem yapınca tohumu benden aldıkları yönünde ifade vererek bana iftira atmışlardı, ben de bunun sebebini sorunca tartışma çıktı" şeklindeki savunması ve mağdurlardan Nuriye Saraç'ın da ifadesinde bu konuya değinmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16670, Karar No: 2013/721, Tarih: 24.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16670 E.  ,  2013/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili, davalı   S. B..  vekili  ile  davalı  D.  A.. İzmir tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı  oranında  tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,  özellikle; dava dışı bir kısım mirasçının aynı taşınmazla ilgili olarak aynı iddialarla açtıkları ve kabulle sonuçlanan Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/38 Esas, 2008/86 Karar sayılı ilamına değer verilerek, miras bırakanın davalı S..ile murisleri H..'a yapmış olduğu ½ pay temlikinin  mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı S. B..vekili ile davalı D.A..İzmir'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların öteki temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; miras bırakan H. B..'ın   79 parsel sayılı taşınmazdaki  49/460 payını kızı S..'e, 49/460 payı ise damadı H..'a 02.02.1966 tarihinde bağış suretiyle temlik ettiği, bakiye payın ise miras bırakan üzerinde kaldığı, daha sonra anılan taşınmazdan ifrazla oluşan 129 parselin 1/2'sinin murise, 1/4'er payın ise S.. ve H.. adına tescil edildiği, daha sonra  miras bırakanın adına kayıtlı ½ payını da 1984 yılında H.. ve S..'e satış suretiyle temlik ettiği, çekişme konusu bu payla ilgili dava dışı bir kısım mirasçıların aynı iddialarla açmış oldukları tapu iptal tescil davasının kabul edilerek ilamın infaz ettirilmesi üzerine davalı S..'ın payının 3/8, H..'ın payının ise 3/8 olarak tescilli olduğu görülmektedir.

O halde, miras bırakanın davalı S..'e temlik ettiği ¼ pay ile H..'a temlik ettiği ¼ pay  üzerinden  her bir davacının miras payına isabet eden oranda iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacı çocuklar ile davacı torunlara aynı oranda pay verilmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekili, davalı S. B..vekili ile davalı D. A.. İzmir'in belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü,   (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3703, Karar No: 2024/2539, Tarih: 24.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3703 E.  ,  2024/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2370 E., 2023/1535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/72 E., 2020/548 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının ... Mahallesi, ... Caddesi, 219 Sokak, No:18 ... adresinde 792 konuttan oluşan site için 2016 yılından itibaren tek bir sayaç üzerinden su almak üzere davalının abonesi olduğunu, 2017 yılının Mayıs ayında davalıya yapılan müracaat üzerine bireysel aboneliğe geçilerek bahçe sulama işi için de ayrı bir abonelik tesis edildiğini, bahçe sulama aboneliği tesisatında takılı olan sayaca ait faturaların fahiş olduğunun görülmesi üzerine kontrolü için davalıya başvurulduğunu, arızalı olduğu düşünülen sayacın davalı elemanlarınca tesisattan sökülerek incelemeye gönderildiğini, yerine takılan sayacın üzerinde yapılan okumalara göre düzenlenen faturaların davacıya gönderilmesine devam edildiğini, ancak itiraz konusu olan 02.05.2017-06.06.2017 tarihleri arası için düzenlenen 269.679,00 TL tutarındaki fatura için yapılan itirazlarının lehlerine sonuçlanmadığını ileri sürerek; davalının haksız olarak düzenlediği tüm faturaların iptali ile fazla ödenen bedelin iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ... bir sözleşme ve bir sayaç üzerinden su kullanıyorken 19.04.2017 tarihinde tesisat ayrımı yapıldığını, 2017/6 dönemi için günlük ortalama tüketim 4m³ alınarak 35 gün için 958,00 TL tutarında kıyas faturası düzenlenmiş ise de 06.06.2017 tarihinde 1603200062 seri numaralı sayaç üzerinde 32.892m³ tüketim ve 15.06.2017 tarihinde de 39.697m³ tüketim okunduğundan kıyas yöntemi ile düzenlenen 958,00 TL tutarındaki fatura iptal edilerek bunun yerine 02.05.2017-15.06.2017 tarihleri arası için ortalama günlük tüketim 902,2m³ üzerinden 39.697m³ tüketim esas alınarak 269.679,00 TL tutarında fatura düzenlendiğini, ancak abonenin itirazı üzerine sayacın incelenmeye gönderildiğini, inceleme sonunda sayacın doğru ölçüm yaptığının belirlendiğini, buna göre 2017/6, 2017/7, 2017/8 ve 2017/9 dönemleri için düzenlenen faturalarda herhangi bir hata olmadığının anlaşıldığını, davacı borcunu ödemediğinden abonelik iptal edilerek biriken toplam 468.477,80 TL borcun taksitlendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının su tüketimini hesaplayan sayacın laboratuvar deneyleri sonucunda doğru çalıştığının tespit edildiği, davalı tarafından verilen hizmetin ve kesilen faturaların usulüne uygun olduğunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bilirkişi heyeti kök ve ek raporlarında belirtildiği, davalı tarafından verilen hizmetin ayıplı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; İstanbul'un iklim koşulları ve ortalama sıcaklık değerlerine göre bitkilerin su ihtiyacının değişebileceğini, sıcaklık Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında daha yüksek, diğer aylarda nispeten daha düşük olup bilirkişi raporunda bu hususun gözetilmediğini, fatura miktarlarının buna göre değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda yer alan günlük 88,4 m³ su tüketimi olduğuna dair tespite katılmamakla birlikte Mayıs-Haziran 2017 dönemine ilişkin fatura (902 m³/gün) üzerinden hesaplanmış olup bu tüketim miktarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, aynı şekilde Ekim/Kasım döneminde günlük su sarfiyatının farazi su sarfiyatı oranına göre 0,161 kat daha az olduğunu, bu iki durumun dahi bilirkişi raporu yönünden önem arz ettiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece aldırılan bilirkişi ek raporunun içerdiği teknik inceleme ve gerekçe itibariyle hükme elverişli olduğu, davacının itirazları karşılanmış olmakla bu raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, su aboneliği kapsamında tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İspat yükü" başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası ile 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, su aboneliği kapsamında tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "İspat yükü" başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası ile 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3.Değerlendirme

1. Somut olayda; davacı ... yönetiminin, davalı idarenin su abonesi olduğu, davacı tarafından davaya konu fatura bedellerine tüketim ortalamasının üzerinde olduğundan bahisle itiraz edildiği, itiraz üzerine 1603200062 seri numaralı sayacın söküldüğü, sökülen sayacın İstanbul Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünce yapılan muayenesi sonucu hazırlanan 20.10.2017 tarihli şikayetli su sayacı muayene raporunda, sayacın doğru çalıştığının tespit edildiği, Mahkemece bilirkişiler refakatinde mahallinde keşif yapılarak alınan kök ve ek raporlarda; doğru çalıştığı belirlenen sayaç üzerinden okunan su tüketimlerinin esas alınmasının gerektiği belirtilmiştir.

2. Şu durumda, 6100 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kesin delil teşkil etmekte olan İstanbul Bilim Sanayi Teknoloji İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen resmi belge niteliğindeki 20.10.2017 tarihli sayaç muayene raporunun aksinin aynı kuvveti haiz bir başka kayıt ve belgeyle davacı tarafından ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/41034, Karar No: 2012/2945, Tarih: 02.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/41034 E.  ,  2012/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, ek tediye ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ödenemeyen maaş zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Birlikte su dağıtım işçisi olarak çalıştığını ve 1998-2006 yılları arasındaki 6772 sayılı kanun uyarınca ödenmesi gereken ilave tediyelerden, 2005 yılında ¼ 2006 da ½ olarak kısmen yapılan ödemelerin dışında hiç ödeme yapılmadığını, 15 Temmuz-30 Ekim tarihleri arasında Cumartesi-Pazar günleri de dahil olmak üzere çalışmak suretiyle her gün 4 saat fazla mesai yaptığını ileri sürerek zam farkından doğan ücret alacağı, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap dilekçesi vermedi yargılama sırasında zamanaşımı definde bulundu.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ilave tediye alacağının ödenip ödenmediği noktasındadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A. İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1.Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2.Sermayesi değişen kurumlar,

3.Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4.Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5.3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte değildir.

3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dâhil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.