muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16056, Karar No: 2013/16551, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16056 E.  ,  2013/16551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan ve sanığın da imzası bulunan 18/01/2010 tarihli suç zabıt tutanağında, tutanak tanıklarının suç tarihinde, “sanığın suça konu yerde çadır kurarak yanına ağıl yaptığını, ağılın bir kısmını demir kazık ve kafes tel kullanılmış, bir kısmının ise pırnal çalısı ve ağaç kazık kullanılarak yapıldığını, ağaçların bir kısmının baraj suyunun kuruttuğu ağaçlardan temin edildiği, diğerlerinin ise yaş ağaçlardan kestiğini, sanığın yaş ağaçları kestiği yeri gösteremeyeceğini beyan ettiğini tespit ettiklerini” belirtmeleri karşısında, sanığın savunmaya yönelik soyut iddiaları ile yetinilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2145, Karar No: 2023/2825, Tarih: 08.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2145 E.  ,  2023/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile sanıkların kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 03.07.2020 tarihli ve 2019/11452 Esas, 2020/8649 Karar sayılı kararı ile sanıkların, katılana yolda yürürken laf attıkları ve arkasından takip edip katılanın evinin önüne giderek aracı katılanın önüne park ettikleri, sanıklardan ...'ın araçtan inerek katılana cinsel organını göstererek tuvaletini yaptığı olayda, sanıkların irade birliği içinde eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/879 Esas, 2020/1217 Karar sayılı kararı ile sanıkların cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilmek suretiyle hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2021 tarihli ve 4-2021/40800 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2021 tarihli ve 4-2021/40800 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanıklardan ... ile katılanın aynı sokakta oturmaları nedeniyle sanıkların olay günü katılanın evinin önünde bulundukları, katılanın sanıklar tarafından laf atma kapsamında ne söylediklerini beyan etmediği, katılanın sanık ...'ın kendisine bakarak küçük tuvaletini yapma eyleminden hazırlık aşamasında bahsetmediği, tanığın görgüye dayalı bilgisinin olmadığı ve katılanın tanığa anlatımında laf atmadan bahsetmediği, delil bulunmadığı, mahkeme kararının gerekçesiz olduğu, gerekçe göstermeksizin takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğu belirtilerek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde akşam saatlerinde yolda yaya olarak yürüyen katılanın araç içerisinde bulunan sanıkların kendisini takip ederek laf attıklarını, araçlarıyla önünü kestiklerini, evinin önünde bekleyerek alkol aldıklarını ve sanıklardan ...'ın kendisine bakarak cinsel organını çıkartıp küçük tuvaletini yaptığını iddia ettiği, sanıkların aşamalarda sanık ... ile katılanın aynı sokakta oturmaları nedeniyle araçlarını katılanın evinin önünde durduklarını beyan ederek atılı suçlamaları reddettikleri, katılanın olayın hemen akabinde kolluk kuvvetlerine ihbarı ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılanın beyanları, iftira sebebi olmaması, bozma ilâmı dikkate alınarak olay sanıkların katılana yolda yürürken laf attıkları ve katılanı arkasından takip ederek araçlarını katılanın evinin önüne park ettikleri şeklinde kabul edilmiş, iddianamede sanık ...'ın cinsel organını gösterme eyleminden ve bozma ilâmında ise 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin uygulanmasından bahsedilmemesi nedeniyle teşhir suretiyle artırım yapılmadığı belirtilerek sanıkların cinsel taciz suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanıkların katılanı takip etme ve evinin önünde bekleme şeklindeki devamlılık ve ısrar içeren eylemlerinin cinsellik içermemesi karşısında mevcut haliyle eylemler 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkûmiyet hükümlerinin kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/879 Esas, 2020/1217 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14708, Karar No: 2012/3693, Tarih: 13.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14708 E.  ,  2012/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi Kayraçtepe mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı Hazine ve ... tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 07.06.2010 gün 2010/4409-7937 sayılı kararı ile “...Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesi sonucu, üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğunun anlaşıldığı, hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlardan, çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre %40’ının toprak, %60’ının ise taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar-ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığının açıklandığı, bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar-ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, davacı adına tescile karar verilen temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar-ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi ...” gereğine değinilmiştir. Daire bozma kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme talebi de Dairenin 30.09.2010 gün 2010/10742-11589 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı

yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1383, Karar No: 2018/8570, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/1383 E.  ,  2018/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezi (... Rehabilitasyon Ve Özel Eğitim Hizm. San Ve Tic. Ltd.Şti.) vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/02/2014 tarih ve 2014/2-2014/63 sayılı hükmün Dairemizin 05/03/2015 tarih ve 2014/35190-2015/6747 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle temyizde ileri sürülmeyen hususların karar düzeltme nedeni yapılamayacağının anlaşılmasına göre usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasnın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21164, Karar No: 2023/2426, Tarih: 23.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21164 E.  ,  2023/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/854 E., 2021/1437 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Kabulü ile Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/9 E., 2018/826 K.

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ...yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.10.2022 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte gelen davacı vekili Avukat ... geldi, davalılar adına gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hamile kadını tekmeleme olayında Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/7866 soruşturma sayılı dosyasından verilen talimat ile 08.12.2016 tarihinde göz altına alınıp daha sonra Turgutlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 2016/214 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığını ancak daha sonra ortaya çıkan güvenlik kamerasında olayda kullanıldığı iddia edilen araç ile müvekkiline atılı suç arasında bağlantı kurulan müvekkiline ait aracın olay günü ikamet adresinde olmasının tespit edilmesiyle Turgutlu Sulh Ceza Mahkemesinin 2016/2640 D.İş sayılı kararı ile serbest bırakılıp Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.12.2016 tarihli kararı ile de hakkında takipsizlik kararı verildiğini, 10.12.2016 ve 12.12.2016 tarihli müvekkilinin yüzünün gizlenmeden yapılan haberler nedeniyle müvekkilinin bir çok olumsuz yorum ve hakarete varan ifadelere maruz kalmasına sebebiyet verildiğini belirterek 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 10.12.2016 ve 12.12.2016 tarihli ana haber bülteninde yayınlanan dava konusu haberlerde demokratik toplumların vazgeçilmezi olan haber vermek görevini yerine getirdiğini, o anda var olan ancak sonradan gerçek dışı olduğu anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu olamayacağını, müvekkilinin dava konusu haberi kendi haber kaynaklarına dayanarak yapmadığını, kaynakları arasında bir devlet kuruluşu ve Anadolu Ajansı'nın olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tutuklama işleminin yapıldığı dosyada 08.12.2016 tarihinde gözaltına alındığını, akabinde tutuklandığı, 12.12.2016 tarihinde serbest bırakıldığı, atılı suç nedeni ile takipsizlik kararı verildiğini, takipsizlik kararının kesinleşmiş olduğu, dava konusu haberde "Hamile Kadına Saldırı Soruşturması''' başlığı altında davacının isminin yazılarak açık şekilde yüz fotoğrafının yayınlandığı, kullanılan fotoğraflar, ibareler ve yazının bütünlüğü nazara alındığında haberin verilme şeklinin davacının kişiliğine yönelik biçimde ve davacıyı toplum nezdinde küçük düşürme niteliğinde olduğu, davalı ...'nın hukuki sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabülü ile 10.000,00 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...Ş 'den alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 6112 sayılı kanun 46 ncı maddesine göre sorumlu müdür ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu edilen yayında müvekkiline ait görüntülerin yüzünü gizleme unsurları kullanılmadan açık bir şekilde yayınlandığını, açık kimlik bilgilerinin kamuoyu ile paylaşıldığını, haberin sunumundaki dış sesle davalının daha önce de saldırı suçuyla işlem gördüğüne dair aslı olmayan iddiaların da geniş bir izleyici kitlesi ile paylaşıldığını, haber yapılırken anayasal güvence altındaki masumiyet karinesinin dikkate alınmadığını, davacının kişilik haklarının zedelendiğini belirterek daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu yapılan haberlerde demokratik toplumlarda geçerli olan ve onu vazgeçilmez kılan haber vermek görevini yerine getirdiğini, her iki haberin de devletin resmi ajansı olan Anadolu Ajansı (AA) ,Türkiye’nin önemli haber ajanslarından Doğan Haber Ajansı (DHA) ve İhlas Haber Ajansı‘na (İHA) dayanılarak verildiğini, dava konusu haberlerin olayın verildiği anındaki beliriş biçimine göre gerçek olduğunu, davacının hakkında yürütülen savcılık soruşturmasının takipsizlikle sonuçlanmasının olayın verildiği andaki görünen gerçeğini değiştirmediğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin adli bir olaya ilişkin olduğu, güncel ve verildiği tarihteki görünürdeki gerçeğe uygun olarak yazıldığı, basının soruşturma makamları dışında ayrıca maddi gerçekliği araştırmasının beklenemeyeceği, olayın niteliğinden dolayı toplumsal ilginin de bulunduğu, davacının ismi ve görüntüsü suç şüphelisi olarak basında yer aldıktan iki gün gibi kısa süre sonra suçun şüphelisi olmadığının tespit edilerek suçun şüphelisi olmadığı yönünde de yazılı ve görsel medyada yayın yapılmış olması göz önünde tutulduğunda kimliğinin ve fotoğrafının yayınlanmasının suçsuzluk karinesini ihlal ettiğinin kabul edilemeyeceği, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, haber verilirken kullanılan ifade şeklinin sert eleştiri sayılabilecek ağırlıkta olduğu, özle-biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, bu itibarla dava konusu yayının davacının kişilik haklarına hukuka aykırı şekilde zarar verecek nitelikte olduğunun kabulünün mümkün görülmediği gerekçesi ile davacının sorumlu müdür ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi dışındaki tüm istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf istemi ile davacının sorumlu müdür ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesine yönelen istinaf isteminin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının açtığı manevi tazminat davasının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; husumet nedeniyle ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu, söz konusu haberin izleyicilerin en çok ekran başında olduğu saatlerde verildiğini, haberin sunumu sırasında herhangi bir gizleme unsuru kullanılmadan müvekkilinin ismi ile birlikte yayın yapıldığını, yapılan yayınlarda müvekkilinin yüzünün açık bir şekilde yayınlandığını, müvekkilinden "şehir magandası" olarak bahsedildiğini, açıkça hakaret niteliğinde bir üslup kullanıldığını, haber verme amacının aşıldığını, kamuoyunu kışkırtma amacıyla yapılmış bir yayın olduğunu, müvekkilinin tacir olması ve ticari kişiliği nedeniyle İzmir ve Manisa bölgesinde oldukça tanınır olması, bu nedenle söz konusu haksız fiille meydana gelecek manevi zararın ağırlığı gözetilerek uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, basın yoluyla 10.12.2016 tarihlerinde yapılan haberin veriliş şekli, içeriğinde yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği, buradan varılacak sonuca göre davalı tarafın manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Medeni Kanunu’nun 24 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58 inci maddesi, 5187 sayılı Basın Kanunu

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde Üye ... ve Üye ...'nın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY