muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5530, Karar No: 2019/6525, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5530 E.  ,  2019/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12/04/2017 tarih ve 2015/1121 E.- 2017/264 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 31/05/2018 tarih ve 2018/290 E.- 2018/904 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 10.06.2013 tarih, 2013/04506 tescil numaralı tasarımının 554 sayılı KHK’nın koruma şartlarına sahip olmadığını, gerek müvekkili şirket ve gerekse Türkiye’de bir çok firma tarafından kullanılarak üretilen ürünü kendisine ait tasarımmış gibi tescil ettirdiğini, ancak sözkonusu tescil edilen tasarımların yeni ve ayırtedici özelliğinin olmadığını, davaya konu tasarımların tescil tarihinden çok öncesinde piyasada mevcut olduğunu gösterir benzer ürünlere ilişkin katalogların bulunduğunu, davalının ürünlerini müzik aletlerinden nefesli çalgılar katagorisi olan Locarno 17-02 sınıfına kaydettirmiş olduğunu, müvekkili şirket ürünleri ile hiçbir benzerliği bulunmadığını, bu durumun davalının endüstriyel tasarım konusundaki incelemesiz tescil uygulamasını kötüye kullanarak tescil korumasından haksız surette yararlanmaya çalışması ve benzer tasarımları kullanan seçkin firmaların üretimlerini engellemeye yönelik olduğunu beyanla davalı adına tescilli 2013/04506 numaralı tescilli tasarımın hükümsüzlüğü sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların kendine özgü tasarımlar olduğunu, müvekkili tarafından geliştirildiğini, davacı tarafından delil olarak sunulan kataloglardaki ürünlerin müvekkilinin tasarımı ile farklı olduğunu, TPMK’nın müvekkili ürününün nefesli çalgılar kategorisi olarak Locarno 17-02 olarak kaydetmiş ise de sözkonusu hatanın düzeltildiğini, müvekkilinin tescil ettirmiş olduğu ürünü sosyal medya hesabından yayınladığını, Dizayn Grup ve Fırat Boru işletmelerine bu konuda sosyal medya hesabı üzerinden ileti gönderildiğini ancak cevap alınamadığını, tasarımın müvekkile ait olduğunun sözkonusu şirketlere bildirildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı adına tescil edilen endüstriyel tasarımların benzerlerinin davacı tarafça, davalının tescil tarihi olan 10.06.2013 tarihinden çok daha önceki tarihlerden beri kullanıldığı, davalı adına tescil edilen tasarımların 554 sayılı KHK’nın 7. maddesi uyarınca yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının 2013/04506 tescil numaralı tasarımının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tescilli tasarımının yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2085, Karar No: 2015/3157, Tarih: 01.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2085 E.  ,  2015/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki suç tarihinde, ... plaka sayılı krem renkli, 1984 model, eski kasa Şahin marka aracım kilitlediğini, saat 03.30 sıralarında polisin gelip haber verdiğini, gidip aracına baktığında kilidin zorlanarak açıldığını, şoför mahallinde bulunan koltuk ile oynandığını gördüğünü, aracın içerisindeki teybi önceden çıkarıp koltuğun altına bıraktığını, aracından bir şey çalınmadığım, sanıklardan şikayetçi olduğunu ifade ettiği, tanık ...'in anlatımlarında, sadece komşusuna ait minibüse sanıkların girerek teyp çaldığını gördüğünü, müştekinin krem renkli arabasına sanıkların girdiklerini görmediğini ifade ettiği, sanıkların olay gecesi beyaz renkli taksiden ve minibüsten hırsızlık suçunu işlediklerini ikrar ettikleri ve yargılama neticesinde aldıkları cezalara ilişkin hükümlerin kesinleştiği, ancak müştekinin krem renkli Şahin marka aracına yönelik yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, tüm aşamalarda ısrarla suçlamayı kabul etmemeleri ve müştekinin soyut nitelikli anlatımı nazara alındığında, sanıkların hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11600, Karar No: 2022/10108, Tarih: 19.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/11600 E.  ,  2022/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince 2 kez 2.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2010/97 Esas, 2012/41 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 05.09.2022 tarihli ve 2020/13451 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2022 tarihli ve 2022/116025 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225. maddesindeki; "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." şeklindeki düzenleme karşısında, hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebileceği, somut olayda sanık hakkında iddianamedeki anlatılış tarzına göre müştekiler ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılmış herhangi bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 125/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca silahla tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın hakaret ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla tehdit suçlarından beraatine, basit yaralama suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit yaralama suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kasten basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi (karar tarihindeki düzenleme) uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre sanık hakkında müştekiler ... ve ...’i yaralama suçundan açılmış herhangi bir dava bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen bir suç nedeniyle sanık hakkında yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre ise; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmelidir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2010/97 Esas, 2012/41 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA ve sanık hakkında müştekiler ... ve ...’i kasten basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22625, Karar No: 2007/23161, Tarih: 12.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22625 E.  ,  2007/23161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (Alacaklı) ... vekili Avukat ...... ile davalılar (3.kişi) 1-Işıl Mühendislik Makine İnş. A.Ş. (Borçlu) 2-... vekili Avukat ...... aralarındaki istihkak davası hakkında Kadıköy 1. İcra Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 1118/1884 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 26.06.2007 gün ve 4445/10172 sayılı ilamına karşı davacı (Alacaklı) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun 442. maddesi hükmünce takdiren 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2867, Karar No: 2023/3453, Tarih: 01.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2867 E.  ,  2023/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 Esas, 2021/22 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki davacı markasının tanınmışlığının tespiti, ticaret ünvanı terkini ve marka hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı adına tescilli 2006/30986 numaralı "cankar sultanahmet köfte", 2006/19753 tescil numaralı "İstanbul Sultanahmet Köftecisi", 2006/30982 tescil numaralı "Sultan Kebab", 2006/30985 numaralı "Sultan Köfte Express Şekil", 2006/30983 numaralı "Sultan Köfte Şekil", 2006/30984 tesil numaralı "Sultanahmet Cafe" , 2007/01876 numaralı "Sultanahmet Köfte Expres Şekil", 2006/30987 numaralı "Sultanahmet Köftecisi Expres Şekil", 2006/19752 numaralı "Sultanahmet Köftecisi Geleneksel Lezzet", 2002/06790 numaralı "Sultanahmet Köftecisi Şekil" markası ve henüz başvuru aşamasında olan 2009/060471 numaralı "Meşhur Sultanahmet Halk Köftecisi", 2009/57668 numaralı "Sultanahmet Köftecisi", 2010/11455 numaralı "Sultanahmet Köftecisi Şekil", 2009/65134 numaralı "sultanahmetköfteci", 2009/66831 numaralı "Tarihi Sultanahmet Köftecisi" ve 2009/60473 numaralı "Tarihi Sultanahmet Mangal Köftesi Şekil" markalarının haksız ve kötü niyetli olarak tescil edildiklerini, davalı firmanın müvekkili şirketin ticaret unvanı ve tescilli markası olan "Sultan Ahmet" ibaresini müvekkiline zarar verici şekilde kullandığını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, müşteriler arasında karışıklığa sebep olduğunu ileri sürerek müvekkili adına tescilli "Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi" markasının tanınmışlığının tespitini, davalının ticaret unvanında yer alan "Sultanahmet" ibaresinin ticaret unvanından silinmesini ve ticaret sicilinden terkinini, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin markaları 2009 yılında devraldığını, davacının 10 yıl boyunca ses çıkarmadığını, markaların benzer olmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin markaları 2009 yılında devraldığını, davacının 10 yıl boyunca ses çıkarmadığını, markaların benzer olmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 30.06.2015 tarih, 2010/166 E. ve 2015/135 K. sayılı kararı ile 2006/19753, 2006/19752, 2006/30987 numaralı markaların benzer olduğu gerekçesiyle hükümsüzlüklerine; 2006/30982, 2006/30983, 2006/30984, 2006/30985, 2006/30986, 2007/01876 tescil numaralı markaların ayırt edici niteliğe haiz olduğu, 2002/06790 tescil numaralı markanın benzer nitelikte olduğu kabul edilmişse de bu marka yönünden davacının sessiz kalma yolu ile hak kaybına uğradığı ve davacının kötü niyetli olduğu gerekçesiyle anılan markalar için davanın reddine; diğer markaların dava açıldığı sırada tescilli olmamaları nedeniyle hukuki menfaat yokluğundan davanın reddine; davalı ticaret ünvanı ile davacı markası arasında iltibas tehlikesi bulunmadığı, tanınmışlık iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle anılan taleplerin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 17.04.2017 tarih, 2015/12274 E. ve 2017/2172 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek, hükümsüzlüğü talep edilen 2002/06790 sayılı ‘‘Sultanahmet Köftecisi+şekil’’ markasının tescili başvurusunda kötüniyet bulunduğundan bahisle hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açılabileceği Mahkemece benimsendiği, öte yandan dava tarihi olan 08.09.2010 itibariyle sessiz kalma yoluyla hak kaybının oluştuğu gerekçesiyle bahse konu markaya yönelik hükümsüzlük davası reddedildiği, Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/11-1831 E., 2015/1198 K. sayılı ilamı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da açıklandığı üzere, sessiz kalma yoluyla hak kaybı oluşabilmesi esasen tescil engeli olan bir markanın sicile tescil edildikten sonra uzunca bir süre kullanılmasına rağmen asıl hak sahibinin karşı çıkmaması üzerine sonraki marka sahibi olan davalının asıl hak sahibine karşı korunması amacına yönelik olduğu, bu bakımdan, öncelikle davalının dava tarihi itibariyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci kapsamında, uyuşmazlık konusu markaya dayalı korunması gereken emek, sermaye ve yatırım birikimine sahip olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerektiğine işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayılısı belirtilen kararı ile 2006/19753, 2006/19752, 2006/30987 numaralı markaların benzer olduğu, 2006/30982, 2006/30983, 2006/30984, 2006/30985, 2006/30986, 2007/01876 tescil numaralı markaların ayırt edici niteliğe haiz olduğu, 2002/06790 tescil numaralı marka yönünden somut olayda kötü niyetli tescil bulunduğundan 2002/06790 tescil numaralı marka yönünden hükümsüzlük talebinin hak düşürücü süreye tabi olmadığı, markanın ilk tescil sahibi Edaş Endüstriyel firması İstanbul Ticaret Odası kayıtlarından marka danışmanlığı yapan bir firma olduğu, gıda sektöründe herhangi bir faaliyeti bulunmadığı, 21.05.2006 yılında da kendisiyle aynı adreste mukim Sultan Gıda Sanayi ve Turizm A.Ş.'ye inhasari lisans hakkı tanıdığı, Edaş Endüstriyel firması markayı tescil ettirmesinin üzerinden 5 yıl geçtikten sonra 05.05.2009 tarihinde davalıya markayı devrettiği, davalı tarafından sunulan belgelerden markanın ticari hayatta etkin bir şekilde kullanımı da bu tarihten sonra başladığı, markanın devir alındığı tarih itibarı ile markalar aleyhine daha önce açılmış bir dava bulunmadığı, markanın tescilinden sonra 5 yıl 8 ay geçmişse de davalı tarafından dosyaya sunulan delillerin incelenmesi sonucunda, 2009 ve sonrası tarihli faturalar, 2009 ve sonrası tarihli gazete haberleri ve tanıtım malzemeleri ile davalının bu markayı 2009 yılında devraldıktan sonra yoğun bir şekilde kullanmaya başladığı, başka kişilere bayilikler verdiği, 15.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda da, bu markanın tescil tarihinden devir tarihine kadar emek ve sermaye yatırımı yapılacak şekilde kullanılmadığının tespit edildiği, bu nedenle markanın yoğun olarak kullanılmaya başlandığı 2009 yılından dava tarihine kadar geçen kısa sürede davalının dava tarihi itibariyle 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında, uyuşmazlık konusu markaya dayalı korunması gereken emek, sermaye ve yatırım birikimine sahip olmadığı, markanın kötü niyetli olarak tescil edilmiş olması nedeniyle, markayı devralan davalının da iyi niyetli olduğunu savunamayacağı, davacının kötü niyetli tescil nedeniyle sessiz kalma nedeniyle hak kaybına uğramayacağı, diğer markaların dava açıldığı sırada tescilli olmadığı, davalı ticaret ünvanı ile davacı markası arasında iltibas tehlikesi bulunmadığı, tanınmışlık iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle 2006/30982, 2006/30983, 2006/30984, 2006/30985, 2006/30986, 2007/ 01876 numaralı markaların hükümsüzlüğü için açılan davanın reddine, 2002/06790, 2006/19753, 2006/19752, 2006/30987 numaralı markalar ile ilgili açılan davanın kabulüne, davalı adına tescilli bu markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinlerine, davalının ticaret unvanında Sultanahmet ibaresinin silinmesine yönelik talebin reddine, davacının 2000/09030 numaralı markasının tanınmış marka olarak kabulü talebinin reddine, 2009/60471, 2009/57668, 2010/11455, 2009/65134, 2009/66831, 2009/60473 tescil numaralı markalara ilişkin talebin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ