muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20702, Karar No: 2015/12572, Tarih: 03.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20702 E.  ,  2015/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde servis şoförü olan sanığın saat 16:10 sıralarında idaresindeki minibüsü, aracında bulunan zihinsel engelli 2001 doğumlu öleni indirmek üzere durduğu, adı geçenin araç kapısını açıp inmesi akabinde araçtan inen ölenin güvenli bir ortamda bırakılmaksızın hareket ettiği bir sırada, yere düşmüş olan ölenin üzerinden aracının sağ arka tekeri ile geçmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda, eksik donanımlı minibüs ile zorunlu kılınmasına karşın rehber personel bulundurmaksızın öğrenci taşımacılığı yapan ve zihinsel özürlü ölene, araçtan inmesi konusunda herhangi bir şekilde yardım etmediği anlaşılan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11530, Karar No: 2012/18347, Tarih: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/11530 E.  ,  2012/18347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90/5. maddesinde yeralan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, hoşa gitmeyen fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside / Birleşik Krallık, Castells / İspanya vb. Kararlar)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d)İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek / Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı)

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild – Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski – Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye – 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç; Açıklanan nedenlerle; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7757, Karar No: 2016/6369, Tarih: 25.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/7757 E.  ,  2016/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Kendiliğinden hak alma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; .......Ceza Dairesinin 12/12/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinden sonra ve hükmedilen cezaların süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... savunmanı, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmadığından, temyiz talebininin reddine dair .....30.10.2008 tarih 2004/214 Esas 2008/154 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, redde dair hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kendiliğinden hak alma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan ... ile sanık ...'in kendilerine ait petrol istasyonlarının bulunduğu ve aralarında yaklaşık 10 yıldır ticari ilişki olup zaman zaman birbirlerine borçlandıkları;

Sanık ...'in, katılan ...'e 37.000,00.-YTL borcu bulunduğu, bu borcu 2002 yılının Mayıs ayında ödemesi gerektiği halde ödeyemediği, bunun için icra takibi yaptığı ve müştekiye ait ..... marka aracı haciz yapıp bağlattıkları, sanığın bu haciz işlemini kaldırmak için kayınbiraderine ait aracı kendisine verdiğini, satışı Temmuz 2002 yılında yapacaklarını belirttiği için aracı sattığı ve 15.000,00.-YTL aldığını, bunun sonucunda sanığın kendisine 25.500,00.-YTL borcu kaldığını, ancak bu aracında devrini kendisine yapmadıkları için aracı sattığı yerden geri aldığı, ayrıca sanığın, kendisine ..... 2. İcra Müdürlüğünün 2001/3780 esas ve ...... Müdürlüğünün 2001/3331 esas sayılı dosyasına göre 1.500,00.-YTL'lik çeklere ilişkin borcunun bulunduğu,

2001 yılı içerisinde katılan ..., .....marka aracı, sanık ...'e satıp, parasını da sanık ...'den aldığı, ancak resmi olarak aracın devrini yapmadığı, sanık ...'in söz konusu aracı sanık ...'ye haricen sattığı, aracın trafikteki kaydını almak isteyen sanık ...'ın, bu konu da sanık ...'e açıklayıp talebinde ısrarcı olduğu,

Katılan ...'in .....aracın satımından 2 ay sonra sanık ...'in kayınbiraderi .....üzerine kayıtlı S..... marka aracı satın aldığı, ancak resmi olarak devrinin yapılmadığı,

2001 yılı içerisinde katılan ..., .....marka aracı, sanık ...'e satıp, parasını da sanık ...'den aldığı, ancak resmi olarak aracın devrini yapmadığı, sanık ...'in söz konusu aracı sanık ...'ye haricen sattığı, aracın trafikteki kaydını almak isteyen sanık ...'ın, bu konu da sanık ...'e açıklayıp talebinde ısrarcı olduğu,

Katılan ...'in .....aracın satımından 2 ay sonra sanık ...'in kayınbiraderi .....üzerine kayıtlı S..... marka aracı satın aldığı, ancak resmi olarak devrinin yapılmadığı,

Bütün bu ticari ilişkileri görüşmek için sanık ...'in, katılan ...'i araması üzerine, katılan ...'in, yanında diğer katılan arkadaşı ...... eşine ait araç ile birlikte, 21.11.2002 günü gündüz saat: 10.00 sıralarında sanık ...'in işyerine gittikleri, buradan katılanlar ....., ...... ve sanıklar ...... yanında çalışan sanık ... birlikte oto galereciliği yapan ..... işyerine gittikleri, iş yerine galerici sanık ...'ın geldiği ve sanık ...'ın telefonda katılan ...'i sanık ... ile görüştürdüğü, katılan ...'in, sanık ...'a “sanık ...'den alacağını alamadığı için mağdur olduğunu, bu nedenle borcunu ödeyemediğinden ..... devrini yapamadığını” söylediği, sanık ...'ın da, sanık ... ile telefonda bir şeyler konuştuktan sonra birlikte sanık ...'ın görev yaptığı ..... ilindeki ..... ilçesine doğru yola çıktıkları, yolda ..... önüne geldiklerinde sanık ...'in de kendi aracı ile onlara katıldığı, bir süre sonra sanıkların, katılanları araçtan indirip tekrar araca bindirdikleri, katılan ...'in, kötü şeyler olabileceğini düşünüp diğer katılan ...'a araca binmemesini söylediği, ancak sanık ...'ın, müşteki ..... yumruk atması sonucu, katılanların tekrar araca binip, yolda sanık ...'ın, müşteki İbrahim' in nokia 5210 marka cep telefonunu aldığı,

Katılanlar ve sanıkların üç araç halinde, ......çıkışında bulunan .......istasyonuna saat: 17.30 sıralarında vardıkları, istasyonun yazıhane kısmındaki odaya sanık ...'ın, katılan ...'i, sanık ...'in de katılan ...'ı tekme tokat döverek içeri soktukları, bir süre sonra sivil giyimli olarak (astsubay) sanık ...'ın içeri girdiği, diğer sanıkların ...... “ ..... komutanım, biz bunları getirdik” dedikleri, sanık ...'ın, katılanlara bir süre baktıktan sonra odadan çıktığı, diğer sanıkların, müştekilerin üzerlerinde bulunan değerleri eşyaları çıkarmalarını istedikleri, müşteki ..... 3.300,00.-YTL, 55 ABD Doları ile 20 Euro parasını ve nüfus cüzdanı aldıkları, ancak nüfus cüzdanını sonra iade ettikleri, katılan ...'ın da üzerinde bulunan nüfus cüzdanı, diğer resmi belgeleri ve 20,00.-YTL parasını çıkardığı, ancak katılan ...'ın parasını almadıkları ve nüfus cüzdanını da daha sonra iade ettikleri,

Ayrıca katılan ...'in üzerinde bulunan 10.01.2003 keşide tarihli 7.400,00.-YTL, 01.02.2003 keşide tarihli 7.400,00.-YTL, 17.02.2003 keşide tarihli 6.500,00.-YTL, üç adet çeki ciro ettiği, katılan ...'in bu çeklerin sanık ... tarafından alındığını belirttiği, 21.11.2002 ödeme tarihli alacaklısı ..., borçlusu ..., kefili ... olan 30 milyarlık senet, katılan ...'a ait, katılanların geldikleri araç olan ......plakalı araca el koyduklarını, senet ödendiği takdirde aracı iade edeceklerini ve yine ödendiğinde aracı teslim edeceklerini söyledikleri borçlu ..., kefili ... olan 12 milyarlık 21.11.2002 tanzim tarihli senet imzalattırdıkları,

Sanıkların, katılan ...'in, sanık ...'in kayınbiraderi adına kayıtlı ...... marka aracıda geri istedikleri, katılanın da aracı tanık ......sattığını söylemesi üzerine, katılana bu şahsı arattırarak aracı getirdikten sonra, sanıklara teslim etmesi şeklinde gelişen eylemde,

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, ...... ..... Başsavcılığının 10.04.2003 gün 2003/113 hazırlık, 2003/24 iddianame ve 2003/55 esas numarası ile ...... ..... Mahkemesine açılan davada sanıkların eylemi 765 sayılı TCK'nın 308/3. maddesine uyduğu gerekçesi ile kendiliğinden hak alma suçu olarak nitelendirildiği, ...... ..... Mahkemesinin 14.04.2003 gün 2003/37 esas ve 2003/60 karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında yürütülen yargılama faaliyeti sonucu eylemlerin bir bütün halinde 765 sayılı TCK' nın 496. maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturacağı kabulle görevsizlik kararı verildiği, ancak görevsizlik kararının içeriğinde katılanın sanık ...'e ait petrol istasyonuna geldikten sonra sanıklar tarafından zor kullanılmak ve baskı yapılarak ...... ilçesine getirilmek suretiyle hürriyetinden yoksun bırakıldığının belirtildiği görülmekle, suç vasfının belirlenmesinin hakime ait olduğu gözetilerek, sanıkların eyleminin 765 TCK'nın 499/1-2 cümle kapsamındaki suçu oluşturduğu halde, eylemin 765 TCK'nın 308 ve 179. maddesi içerisinde ele alınması ve aynı suça uyan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c,d, 53 ve 109/2-3,b 53. maddeleri ile, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın ...maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uygulamaya göre de; kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan mağdur sayısı kadar hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 43.maddesi ile uygulama yapılması,

2- Uygulamaya göre de; kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan mağdur sayısı kadar hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 43.maddesi ile uygulama yapılması,

3- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu bakımından, 5237 sayılı TCK.nun 53/2. maddesi gereğince hapis cezalarının infazı müddetince 53/1-a,b,d,e maddelerindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca şartla tahliye edilinceye kadar 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, karar verilmiş ise de; velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve 24.11.2015 tarihli ...'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- UYAP sisteminden alınan sanık ...'ın nüfus kaydına göre, sanığın, hükümden sonra 20.12.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2016 tarihinde, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddine dair ..... 30.10.2008 tarih 2004/214 Esas 2008/154 Karar sayılı ek kararının onanması ve sanık ... hakkında hükümden sonra ölmesi nedeniyle bozma kararı bakımından oybirliği ile diğer bozma nedenlerine üye ...'in farklı bozma gerekçe ve muhalefetiyle oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Katılan ...'ın ..... – Konya yolu 31. km “...... adında küçük ölçekli bir iş yeri, sanık ... ise ..... ilçesi D-100 karayolu üzerindeki “.... petrol” ve “izmit cumartesi pazarında kömür deposu” şeklinde işletmelere sahiptirler.

Sanık ...'ın genelde ..... merkezdeki iş başında, oğlu olan sanık ...'ın da ...... ilçesindeki “...... Petrol” de bulunmaktadır. Sanık ...; sanık ...'ın yanında çalışıp mali işlerine bakmakta aynı zamanda sanık ...'in kiracısı sıfatını da taşımaktadır. Sanıklar ... ve ...; sanık ...'in dükkan komşuları olup, oto galeri işi ile meşgul olmaktadırlar.

Sanık ...; .... As.Sub. olarak görev yapmakta,

Sanık ...; ..... telefon alım satım ve teknik servis hizmeti ile meşgul olup sanık ...'nin de yakın akadaşı,

Sanık ... ise; sanık ...'in yanında çalışmaktadır.

Sanık ...; .... As.Sub. olarak görev yapmakta,

Sanık ...; ..... telefon alım satım ve teknik servis hizmeti ile meşgul olup sanık ...'nin de yakın akadaşı,

Sanık ... ise; sanık ...'in yanında çalışmaktadır.

Sanık ... ve katılan ... aynı iş kolunda çalışmaları nedeniyle olay tarihinden önce birbirlerini tanıdıkları ve aralarında bir petrol ticareti olduğu gibi olaydan tahminen 10 ay önce sanık ...'ın ......plakalı ..... aracı katılan ...'tan satın alıp, parasını ödediği,

Bundan 2 ay sonra da katılan ...'ın .....plakalı otoyu sanık ...'dan satın alıp, bu aracın kayıt maliki (sanık ...'ın yakını ......)'dan avukatı aracılığı ile vekalet aldığı,

.......plakalı aracın devri sırasında, bir borç kaydının ortaya çıktığı,

Katılan ...'ın mayıs 2002'de kredi borcu bitince devrini vereceğini söyleyerek sanık ...'e sattığı ......marka araç, sanık ... tarafından bu koşullarda sanık ...'ye sattığı, sanık ...'ın da aracı sanık ...'in eniştesi .... ...., onunda ......haricen satıp, teslim ettiği, geçen zamana rağmen katılan ...'ın .... plakalı ..... araç ile ilgili hiçbir kimseye vekalet vermediği, devirde yapmadığı, sanık ...'nin bu yöndeki talebine olumsuz yanıt verdiği, sanık ...'nin bu süreç ve doğan olumsuz koşulu sanık ...'a aktardığı,

Her iki araç ile ortaya çıkan sorunları halletmek üzere sanık ...'ın, katılan ...'i aradığı,

Bu bağlamda; katılan ... ve arkadaşı ...'nın, sanık ...'e ait İzmit merkezdeki işyerinde buluştukları, sanık ...'in çalışanı sanık ... ile araba satışı ile ilgili işlemler nedeniyle sanıklar ... ve ...'ın onlara katıldığı, ...... plakalı otonun trafikte kayıt devri ile ilgili sorun yaşayan arkadaşı sanık ...'nin durumunu ve anılan otoyu haricen ..... satın alan eniştesi ....... nedeniyle bir ölçüde ilgi ve bilgisi olan sanık ...'in onlara katılıp, daha önceden uyarıldığı gibi de sanık ...'ye de haber verdiği,

Katılan, ...'ın tedirgin olup araca binmek istemediği, arkadaşı katılan ...... uyardığı,

Sanıklar ..... ...'ın müdahalesi ile hep birlikte “..... petrol”e geldikleri, iftar nedeniyle ayrılmış olan sanık ...'ın ardışık zamanda da sanık ...'nin anılan yere geldikleri,

Arabalar ile ilgili konuşurken konunun bir anda sanık ... ve katılan ... arasındaki ticari ilişkiden doğan alacak borç konusuna evrildiği ve katılan ...'ın tanık ...... sattığı ...... plakalı otoyu getirip kendilerine teslimini istedikleri ve bu doğrultuda tanık .... ve tanık ..... tarafından ...... plakalı otonun ... ..... ... petrole getirilip sanık ...'e teslim edildiği yönünde duraksama yoktur.