muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5813, Karar No: 2013/10387, Tarih: 04.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5813 E.  ,  2013/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.10.2010 tarihli haciz tutanağı ile sanığa yediemin olarak teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14005, Karar No: 2013/10007, Tarih: 23.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/14005 E.  ,  2013/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerine hukuka aykırı olarak girme ve orada kalma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılanması sırasında; Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 gün ve 2012/611 E. 2012/864 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2154, Karar No: 2010/1888, Tarih: 16.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2154 E.  ,  2010/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında fundalık, taşlık ve kayalık olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine aittir.Ne var ki;Yargıtay (1.) Hukuk Dairesince görevsizlik kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla 04.02.2010 tarih 3 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu kararının 1/d bendi gereğince görevli Daire belirlenmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9804, Karar No: 2019/281, Tarih: 14.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/9804 E.  ,  2019/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıklardan 14/05/2012 ve 16/05/2012 günü, sanık ...'den 18/05/2012, 23/05/2012 tarihinde 13.45 ve 19.00 saatlerinde ve 25.05.2012 günü uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı tarafınan alınan tanık numunelerin de müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “14.05.2012, 16.05.2012, 18.05.2012, 23.05.2012, 25.05.2012” olarak yazılması gerekirken “14/05/2012-25/25/2012 ” olarak eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2243, Karar No: 2025/460, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2243 E.  ,  2025/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/283 Esas, 2024/221 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2021/144 E., 2022/205 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2011/22826 numaralı " markasının, müvekkili şirketin 09.11.2007 tarihli, 2007/59457 numaralı "" markası ile iltibas yarattığını ileri sürerek davalıya ait bahsi geçen markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her iki marka konseptinde de tarafların tanınmış olan ve ibarelerinin ilk ayırt edici ve esaslı unsur olduğunu, dolayısıyla "Granit" kelimesinin ikincil unsur olarak yer aldığını, 02. sınıfta pek çok firmanın ibaresini içeren markalarının mevcut olduğunu, "GRANİT" ibaresinin boya sektöründe tek başına tescil edilebilecek ibarelerden olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarında ortak olarak yer alankelimesinin Nice 02. sınıf “boyalar” kapsamında tanımlayıcı olmadığı, boyanın rengine ve dokusuna atıf yapmak suretiyle kullanıldığından zayıf marka konumunda değerlendirilebileceği, dava konusu markalarla ilgili ürünleri nadiren ve sadece bireysel olarak ihtiyaç duyup satın alabilecek tüketicilerin özen ve bilgi seviyelerinin profesyonellere göre daha düşük olacağı, ancak bu malların ortalama alıcılarının satın alma işlemi öncesinde ve sonrasında üst düzeyde özenli, seçici, piyasayı araştırıp fiyat, kalite ve alıcıyı etkileyecek tüm unsurları gözeten kimseler oldukları, dolayısıyla ilgili tüketici kitlesinin algı düzeyi yüksek kesimden oluştuğu, taraf markalarının görsel ve işitsel olarak farklı bulunması, her iki markanın asli unsurunun halk tarafından bilinen tanınmış markalardan olması, markalardaki ortak granit ibaresinin, boyanın rengine ve dokusuna atıf yapmak suretiyle kullanılması suretiyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21033, Karar No: 2016/13738, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21033 E.  ,  2016/13738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş aktinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... davacının bir yıllık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21309, Karar No: 2012/23280, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21309 E.  ,  2012/23280 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... Rehabilitasyon Özel Eğitim Hiz. ve İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... Utku aralarındaki dava hakkında Bulancak Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.7.2010 tarih ve 34-301 sayılı hükmün Dairenin 20.6.2012 tarih ve 2012/12045-16223 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3139, Karar No: 2013/8618, Tarih: 06.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3139 E.  ,  2013/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.02.2009 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5605, Karar No: 2016/11202, Tarih: 18.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5605 E.  ,  2016/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yaşlılık aylığına hak kazanmak amacıyla iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, müvekkili kurumun davacının işvereni olmadığını, bu sebeple işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, husumet itirazında bulunmuş, davacının Belediye işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin davalı ... tarafından feshedildiğini, davacının 01.01.2013- 20.02.2013 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde çalıştığı göz önüne alındığında, davayı kabul etmemekle birlikte müvekkilinin ancak bu süre ile sınırlı olarak sorumlu olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesi, yaşlılık aylığına hak kazanması sebebiyle sona ermiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre, işçinin kıdem tazminatının ödenmemesi halinde hak kazandığı tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Aynı maddeye göre yaşlılık aylığına hak kazanma sebebiyle kıdem tazminatı alabilmek için işçi Sosyal Güvenlik Kurumundan yaşlılık aylığı almaya hak kazandığını belgelendirmeli ve bu belgeyi işverene ibraz etmelidir. Başka bir deyişle işverenin temerrüdü ancak anılan belgenin ibrazı halinde söz konusudur. Buna göre, davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazandığını belgelendirerek davalıya bildirdiği tarih saptanmalı ve kıdem tazminatına o tarihten, aksi halde dava tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hafta tatili, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin şahit ifadelerine göre belirlenmesi halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan şahit beyanları ile ispatlanan hafta tatili, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/10912, Karar No: 2014/19327, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10912 E.  ,  2014/19327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2011/204-2014/55

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2011/204-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı Y..Fidanlı Uluslararası... Tarım ve Petrol Ürünleri Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan sözleşme kapsamında müvekkilinin müşterisine ait malların Almanya'dan Türkiye'ye taşınması işinin davalı tarafça üstlenildiğini, taşıma konusu emtianın .. sigortasının diğer davalı .. Assekuranz ... Gmbh şirketi tarafından yapıldığını, davalının taşımayı gereği gibi yapmaması sebebiyle emtianın hasarlanmasına neden olduğunu, alıcısı tarafından kabul edilmeyen emtia sebebiyle müvekkilinin 23.632,75 Euro hasar bedelini gönderen firmaya ödemek zorunda kaldığını, hasar bedelinin davalılardan tahsili amacıyla icra takibi başlatılmış ise de, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek haksız ve kötü niyetli itirazın iptaline, takibin devamına, kötü niyetli bulunan davalılar aleyhine % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının öncelikle hasar bedelini ödeyip ödemediğini ve ödedi ise ödemeyi yaptığı firmanın hak iddia edebilecek firma olduğunu kanıtlaması gerektiğini, müvekkil şirkete usulüne uygun hasar ihbarında bulunulmadığını, müvekkilince taşımanın usulüne uygun olarak yapılarak emtianın teslim edildiğini, emtiaların son kullanma tarihlerinin uygun olmaması sebebiyle problem çıktığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu, ürünlerin raf ömrünün çekmiş olduğu yönündeki davalı savunmasına itibar edilemeyeceği, emtianın belirtilen sıcaklık değerlerinde taşınmamış olması sebebiyle tamamının zarar gördüğü, hasar tutarının 23.632,75 Euro olduğu, bu tutarın CMR m. 23 kapsamında hesaplanan azami sorumluluk sınırını aşmadığı, temerrüt tarihinden itibaren %5 oranında faiz uygulanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı tarafça icra dosyasına yapılmış olan itirazın iptaline, takibin 23.632,75 Euro ve 439,83 Euro işlemiş faiz üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren %5 faiz yürütülmesine, davacı tarafın icra inkar tazminat talebinin kabulü ile 18.087,56 TL icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.