muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5649, Karar No: 2022/2953, Tarih: 17.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5649 E.  ,  2022/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından, mağdurun olay günü okuldan arakadaşı Işıl'ın araması ile park yerine gittiği, Işıl'ın da içinde bulunduğu ve sanık ...'in kullandığı aracın yanına yaklaştığında, sanığın ''gel, seninle konuşalım'' demesi ile rıza ile bindiği araçla bir süre gittikten sonra aracın boş bir arazide durduğu, araçtan indikten sonra konuşmaya başladıkları ve sanığın tekme atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde mağduru yaralaması ile kaçtığı, sanık ve arkadaşlarının olay yerinden ayrıldığı olayda; mağdurun beyanını doğrulayan sanık savunması, tanık beyanı ve alınan doktor raporu karşısında; mevcut haliyle sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 86/2, maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurun rıza ile araca bindiği ve sonrasında rızası hilafına bir yerde kalma ya da bir yere gitme hürriyetinin kısıtlandığına dair emare bulunmadığı, eylemin kasten yaralama ile sınırlı kaldığı gözetilmeden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18210, Karar No: 2015/18984, Tarih: 08.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/18210 E.  ,  2015/18984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... 13 DTE 95 HP MT5 marka 2011 model otomobili 17.05.2011 tarihinde 41.017,99 TL’ye satın aldığını, aracın bir ay sonrasından itibaren arıza uyarısı verdiğini, yazılım güncellemesi ile sorununun giderildiğinin belirtildiğini, ancak daha sonra devir geçmeme, titreme, tekleme, sarsıntı ve stop etme sorunu şeklinde arıza verdiği için 5 kere servise gittiği halde araçtaki problemlerin giderilemediğini ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile ve daha üst modeli ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalı taraftan satın aldığı araç üzerinde ortaya çıkan arızaların üretim kaynaklı ayıp niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek aracın misliyle değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, hükme esas alınan 6.8.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre dava konusu aracın 4 defa değişik arızalar nedeniyle servise müracaat edildiği halde sorunun giderilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporu, taraf itirazları da dikkate alınarak davaya konu araçtaki arızaların kötü yakıt kullanımından mı yoksa üretim hatasından mı kaynaklandığına ilişkin bir irdeleme bulunmamaktadır. O halde, karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesi gereğince öncelikle servis kayıtları da incelenmek suretiyle davaya konu araçtaki arızaların, üretim hatasından kaynaklı gizli ayıp olup olmadığı ya da kullanıcı hatasından (kötü yakıt, araç kullanımı vs.) kaynaklı olup olmadığı konularında özellikle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, Üniversitelerin otomotiv ve makina bölümünde görevli ve konusunda uzman kişilerden oluşturulacak üç kişilik heyetten rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 706,00 TL harcın istek halinde davalı General Motors Ltd. Şti'ne, peşin alınan 700,00 TL harcın davalı Reis Oto. San. AŞ'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 8.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17837, Karar No: 2024/1120, Tarih: 24.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/17837 E.  ,  2024/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2763 E., 2023/1020 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/49 E., 2021/541 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, süt ve yumurta üretimi yapan müvekkili Şirket nezdinde bekçi olarak 08.03.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, hırsızlık yaptığının anlaşılması üzerine ... sözleşmesinin 05.09.2015 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davalının işlediği suçun sabit olduğunu, hakkında mahkumiyet hükmü verildiğini, davalının işe giriş tarihinden itibaren yumurta üretim randıman oranında düşüklük olduğunu, bunun nedenin tespiti için veteriner hekimden görüş alındığını, testler yaptırıldığını ancak herhangi bir sonuca ulaşılamadığını, davalının işten ayrılışından sonra verimliliğin arttığını, davalının hırsızlık eylemi nedeniyle müvekkilinin satış randıman oranının düştüğünü ve bu surette maddi kayba uğradığını ileri sürerek maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde; işçilik alacaklarının tahsili dava açması üzerine davacı tarafça alacaklarının tahsilini engellemek ve davayı sürüncemede bırakmak için aleyhine haksız ithamlarla dava açıldığını, üzerine atılı hırsızlık suçunu işlemediğini, yalancı tanık anlatımlarına dayanarak, olay yerinde keşif yapılmadan hakkında hüküm verildiğini, mahkumiyet kararının haksız olduğunu, kararın temyiz edildiğini ve sonucunun beklenmesi gerektiğini; kaldı ki davacı talebinin maddi dayanaktan da yoksun ve soyut olduğunu, talep edilen tazminat tutarının somut verilerek aykırı olduğunu ve neye göre belirlendiğinin anlaşılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davacı taraf davalının Şirkette işe girdiği günden itibaren Şirketteki yumurta verimliliğinde düşüş olduğunu, bu durumun davalının Şirketten çaldığı yumurtalardan kaynaklı olduğunu iddia etse de davalı hakkında ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/32 Esas, 2019/65 Karar ... dosyasında davalının 05.09.2015 tarihinde yumurta hırsızlamaya teşebbüs ettiğinin hüküm altına alındığı ve kararın temyiz yolundan geçerek kesinleştiği, bu hâliyle davalının teşebbüs aşamasında kalan eylemi nedeniyle Şirketten çalınan yumurta olmadığı gibi davalının eylemini tekrarladığına dair dosya arasında bir delil de bulunmadığı, heyetçe tanzim olunan bilirkişi raporunda, yumurta üretiminde verim üzerinde doğrudan veya dolaylı olarak etkili olan birden fazla değişken olduğu ve bir üretim sisteminde bir ırkın genel özellikleri esas alınarak hesaplama yapmanın mümkün olmadığı, dolayısıyla belli ırktaki tavukların belli miktar verim vereceğini kestirmenin mümkün olmayacağının mütalaa edildiği, davalı hakkında her ne kadar teşebbüs hâlinde kalmış hırsızlık suçundan verilmiş mahkumiyet hükmü olsa da davalı tarafından gerçekleştirilmiş ve kanıtlanmış bir veya daha fazla hırsızlık eylemi bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; "Maddi olgunun tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlar." gerekçesiyle ceza hâkiminin vermiş olduğu karar esas alınarak hüküm verilmiş ise de ceza mahkemesi hâkimi kararının kusurun takdiri ve zarar miktarının takdiri hususunda hukuk hâkimini bağlamayacağını, ceza hukuku bakımından eylemin suç teşkil ettiğine dair gerekli şart ve unsurlar tam olarak oluşmadığından eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına karar verileceğini, kusur ve zarar tespiti açısından hukuk hâkiminin işbu kararla bağlı olmadığını, davalının birden fazla hırsızlık olayına karıştığını, haksız eylemini kararlılıkla ve planlı bir şekilde yürüterek müvekkili işvereni bu şekilde zarara uğrattığını, davalı işçinin çalıştığı dönemde, müvekkili Şirkette üretim unsurlarında herhangi bir sorun olmamasına rağmen randıman düşüklüğü yaşandığını, yapılan incelemelerde bu hususta herhangi bir tespit yapılamadığını ve düşük ürün alınmasına neyin sebep olduğunu anlaşılmadığını, bilirkişi raporunda davacı Şirkete ait işyerinin davalının çalıştığı tüm dönem boyunca toplam 25.903.044 adet yumurta üretebileceğinin hesaplandığını, buna karşılık müvekkilinin defter kayıtlarında 11.918.200 adet yumurta satıldığının tespit edildiğini, arada afaki bir fark bulunduğunu, %6 oranında ciddi bir fire kaybı bulunurken olay günü polis tutanağıyla kayıt altına alınan 8 adet koliye göre hesaplama yapılmasının ve dahası işbu tutanak altına alınan kolilerinde müvekkiline iadesi sağlandığı gerekçesiyle haklı taleplerinin reddinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işçi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında, binanın eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçu sabit görüldüğünden hapis cezası ile cezalandırılmasına, eylem teşebbüs aşamasında kaldığından verilen cezanın yarı oranında indirilmesine karar verildiği ve temyiz denetiminden geçerek kesinleştiği, Yargıtayın yerleşik uygulamasına ve öğretideki genel kabule göre maddi olgunun tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararının hukuk hâkimini bağlayacağı, ceza mahkemesinde bir maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılmasının olanaklı olmadığı, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile davalı işçinin eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığının tespit edildiği, ayrıca gıda mühendisi, veteriner hekim ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti raporunda, ırk özelliği olarak kârlı bir üretime imkân sağlayan tavuklarının her çiftlikte aynı verimi veremeyebileceği, yumurta veriminde birçok iç ve dış faktörün etkili olduğ, ırk özelliklerine göre yumurta veriminin kesin rakamlarla hesaplanamayacağının mütalaa edildiği, bu olgular karşısında, davalı işçinin 05.09.2015 ve önceki tarihlerde, tamamlanan hırsızlık eylemleri nedeni ile davacı işverenin zarara uğradığı kanıtlanamadığından davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvurusunda; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının uğradığını iddia ettiği maddi zararın davalının haksız eylemi nedeniyle oluşup oluşmadığı ve aradaki illiyetin hüküm kurmaya ... düzeyde ispat edilip edilemediği konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un "İspat yükü" kenar başlıklı 190 ıncı maddesi.

2. 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun 49 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un "İspat yükü" kenar başlıklı 190 ıncı maddesi.

2. 6098 ... ... Borçlar Kanunu'nun 49 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3819, Karar No: 2025/1435, Tarih: 24.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/3819 E.  ,  2025/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/753 E., 2023/914 K.

SUÇLAR : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama, kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret

HÜKÜMLER : Ret, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından bu hükme yönelik temyiz talebinin itiraz merciince incelenmek üzere mahalline iadesine karar verilmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/995 Esas, 2022/745 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan ise; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/753 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; şikayetçinin suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan yapılan incelemede ise; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın, kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın, kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın, 27.11.2013 tarihinde "Twitter" isimli sosyal medya hesabından "..9 yaşındaki kız çocuğunu koynuna almaya mazur gören din ve peygamber benim değildir, #pedofiliye savaş açtık" şeklinde yorum yazısı yazdığı; 27.04.2018 tarihinde ise "..Tarım Bakanı bağımsız ülkelerin kendi gıdasını üretebilmesidir demiş. Ulan \*\*\* halimize bakın \*\*\* geçiyorlar. Bu nasıl çaresizlik:(.." şeklinde yorum yazısı yazdığı iddialarına ilişkin olarak;

Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

a-Oluş, tüm dosya kapsamı ve sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı kendisinin yaptığına dair kabulü birlikte değerlendirilmiştir. Bu itibarla; sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı ile halkın çoğunluk kesimini oluşturan insanların benimsediği İslam dininin en önemli değerlerinden olan Peygamberimiz Hz. ...'e ve dini değerlere yönelik olarak "çocuk istismarcısı" anlamına gelen "pedofili" kelimesini kullanarak aşağılama kastıyla hareket ettiği ve savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmaktadır. İhbar tutanakları ile halkın büyük kesimini oluşturan insanların benimsediği dini değerleri herkese açık şekilde sosyal medya hesabından alenen aşağılayan sanığın eylemi kamu barışını bozmaya elverişli olarak değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 216/3. ve 218. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir. Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5/d bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması,

c-Gerekçeli karar sonunda; karar tarihinin "12.07.2023" tarihi yerine sehven "12.07.2022" tarihi olarak yazılması, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Ön inceleme bölümünde açıklandığı üzere, sanık hakkında verilen kararın kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerekmesi nedeni ile hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/753 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/895, Karar No: 2018/11306, Tarih: 11.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/895 E.  ,  2018/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa ait cüzdanın bahçe içerisinde bulunan şadırvandan çalındığının anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek anılan yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.