muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13525, Karar No: 2015/1448, Tarih: 12.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13525 E.  ,  2015/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Yaralama, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan vekilinin sanıklar ...., ..., ... hakkında mala zarar verme ve yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme ve sanık ... hakkında tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde katılan ... ile sanık ... arasında trafik sıkışması nedeni ile tartışma yaşandığı, sanık ...'ın işyerinden çıkan diğer sanıklar ...., ... ve ...'ün sanık ...'ın azmettirmesi ile

katılana saldırıp BTM ile giderilebilecek şekilde yaralamak, katılanın aracının dikiz aynasını ve koltuk kollarını kırarak aracına zarar vermek, sonradan olay yerine gelen sanık ...'in de katılana "defol git yoksa seni linç ettiririm" demek suretiyle mala zarar verme, yaralama ve tehdit suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14753, Karar No: 2014/20630, Tarih: 10.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14753 E.  ,  2014/20630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ibadete ayrılmış yer niteliğinde olmayan ancak bina vasfında olduğu anlaşılan şadırvandaki muslukları çalması şeklinde sabit olan eylemi 5237 sayılı TCK'ının 142/1-b maddesine uyduğu halde TCK'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30641, Karar No: 2010/6035, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/30641 E.  ,  2010/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmesinin 406 sayılı Yasanın ek 29 uncu maddesi gereğince ve başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 22.maddesinin 1.fıkrasında “Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda (iştirakler hariç) ilgili kuruluş veya İdare tarafından istihdam fazlası personel belirlenmesi ya da bu kuruluşların kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi halinde; bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak veya sözleşmeli statüde çalışmakta olanlar ile iş kanunlarına tâbi olarak görev yapmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmayan genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul başkanı, daire başkanı, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürü, müfettiş ve müfettiş yardımcısı, müşavir ve başuzman unvanlı kadrolara atanmak suretiyle görev yapan personel, kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere yukarıda belirtilen işlemlerin tamamlanmasından itibaren onbeş gün içerisinde İdare tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir…” kuralına yer verilmiştir.

406 Sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun Ek Madde 29.maddesinde “Türk Telekom hisselerinin devri sonucu kamu payının yüzde ellinin altına düşmesi durumunda; Türk Telekomda ek 22 nci maddenin (a) bendinin bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri uyarınca belirlenen aslî ve sürekli görevlerde çalışmakta olanlar ile 22.1.1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ve kapsam dışı personel, kamu görevlerinden yüzseksen gün aylıksız izinli sayılır... Bu fıkrada belirtilen süre içinde nakle tâbi personelden Türk Telekom tarafından hizmetine ihtiyaç duyulmayanlar tespit edildikleri tarihten, kendi isteği ile nakil talep edenler ise talep tarihinden itibaren en geç doksan (yüzseksen günlük aylıksız izin süresi aşılmamak kaydıyla ve 15 Ocak 2006 tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle) gün içinde Türk Telekom tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların aylıksız izinleri bu tarih itibarıyla sona erer. Hizmetine ihtiyaç duyulmayan personelin tespiti ve kendi isteği ile nakil talebinde bulunma süresi, hisse devir tarihinden itibaren yüzelli günü aşamaz. Bu fıkranın birinci cümlesinde sayılanlardan aylıksız iznin bitiminden sonra Türk Telekomun tâbi bulunduğu mevzuata ve bu fıkraya istinaden akdedilen sözleşmeye göre çalışmaya devam edenlerden hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde iş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erenler, bu madde hükümlerine göre işlem yapılmak üzere iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren otuz gün içinde sözleşmenin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihindeki üçüncü fıkraya göre hesaplanan ücretleriyle Devlet Personel Başkanlığına bildirilir ve bunların bildirim tarihine kadar geçen süre içindeki aylık ücret, harcırah, sağlık giderleri, cenaze giderleri ve ölüm yardımı ile diğer malî ve özlük hakları Türk Telekom tarafından karşılanır. Söz konusu personel hakkında üçüncü fıkra hükümlerinin uygulanmasında hisse devir tarihindeki kadro ve pozisyon unvanları esas alınır. Bu fıkra hükümleri gereğince azami olarak yüzseksen gün süreyle kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak Türk Telekomda çalıştırılmaya devam olunanlar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına naklen geçiş hakkını kullanmayarak İş Kanunu hükümlerine tâbi olarak yeni bir sözleşme yapmak suretiyle Türk Telekomda çalışmaya devam edenlerin aksine bir talepte bulunmamaları halinde kesenekleri kendileri, kurum karşılıkları ise Türk Telekom tarafından karşılanmak suretiyle bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgileri devam ettirilir ve kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkından vazgeçmiş olan personele ilişkin karşılıklılık esasına dayalı bir müşterek bildirim Devlet Personel Başkanlığına sunulur

. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri devam ettirileceklerin emeklilik hak ve yükümlülüklerinin tespitinde, devir tarihi itibariyle emeklilik hak ve yükümlülüklerine esas alınmakta olan kadro, görev veya pozisyonlarının dikkate alınmasına devam olunur. Önceden bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumu ile ilgileri yukarıda belirtilen şartlar dahilinde devam ettirileceklerin nakil talebinde bulunabilecekleri veya nakil işlemlerinin devam ettiği dönem içerisinde geçecek hizmet süreleri; hisse devir tarihindeki statülerinde geçmiş sayılarak bu süreleri kıdem aylıklarının hesabında dikkate alınır ve bunların kazanılmış hak aylık derece ve kademeleri genel hükümler çerçevesinde yükseltilmeye devam olunur. Bunlardan bu fıkrada belirtilen beş yıllık süre içerisinde iş sözleşmesi fesholunanların kıdem tazminatları bu Kanunun ek 32 nci maddesinin dördüncü fıkrası dikkate alınarak ödenir. Bu fıkra gereğince bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumları ile ilgilerinin devam ettirilmesi talebinde bulunanların beş yıllık sürenin bitiminden sonra da Türk Telekomda çalışmaya devam etmeleri durumunda, beş yıllık sürenin bitiminden sonraki emeklilik hak ve yükümlülükleri hakkında yukarıda belirtilen usûl ve esaslara göre işlem yapılmaya devam olunur(f.1). Liste halinde bildirilen personel, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde belirtilen esas ve usuller çerçevesinde Devlet Personel Başkanlığı tarafından başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilir ve söz konusu personel hakkında anılan madde hükümleri uygulanır. Ancak, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesi uyarınca Özelleştirme Fonundan karşılanması öngörülen ödemeler Hazine tarafından karşılanır ve kapsam dışı personelden nakil hakkından vazgeçenler hakkında 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasındaki süreler yazılı olarak beyanda bulunanlar için beyan tarihinden, hizmetine ihtiyaç bulunmayanlar için ise kararın kendilerine tebliğ tarihinden başlayarak on gün olarak esas alınır(f.2).Başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen 4857 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı personele ve hisse devir tarihinden itibaren en geç beş yıl içerisinde iş sözleşmesi sona eren ve Devlet Personel Başkanlığına bildirimi yapılan personele, iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmez. Nakledilen personelin önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet süreleri 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır(f.4)…” kuralı düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirket 2005 yılında özelleştirme sonucu %55 hissesi satılarak, özel hukuk hükümlerine tabi kılınmış ve işyerinde çalışanlar ile iş sözleşmesi imzalanmıştır. İşyerinde Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan işçiler yanında, kapsam dışı olup nakle tabi olmayan ve TİP 1 sözleşmesi imzalanan işçiler, nakle tabi olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan işçiler olmak üzere 3 ayrı biçimde personel istihdam edilmiştir. Taraflar ararsında özelleştirmeden sonra yapıldığı anlaşılan TİP 2 sözleşmesinde taraflardan biri tarafından iş sözleşmesinin 5 yıl içinde her hangi bir sebeple sona ermesi halinde davacının başka bir kamu kurumuna nakil olması ile ilgili işlemlerinin yapılacağından söz edilmiştir. Davalı şirkette hisse devir tarihinden sonra 5 yıl içinde tarafların istemesi halinde 406 sayılı yasanın Ek. 29. maddesi uyarınca nakle tabi tutulacak olan ve TİP 2 sözleşmesi imzalanan personel sayısının 7801 olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı ile TİP 2 sözleşmesi adı altında imzalanan iş sözleşmesinde “Bu sözleşmenin düzenlenmesine yol açan 406 sayılı Kanun Ek m.29 a eklenen hüküm ile getirilen kamu kurum ve kuruluşlarına nakil/bildirim hakkından yararlanmak isteyen taraflar, bu taleplerini en geç 90 gün öncesinden karşı tarafa bildirmek zorundadırlar. Bu 90 günlük bildirim yükümlülüğüne hem çalışan ve hem de şirket uymak zorundadır. Ancak, bu bildirimin yapılmasından sonra şirket, ilgili yasal düzenlemede öngörülen usul ve esaslar dahilinde Devlet Personel Başkanlığına çalışanın 406 sayılı Kanun Ek madde 29/1 fıkrası gereği kamu kurum ve kuruluşlarına nakil işlemlerinin başlatılması için bildirimde bulunur. Bildirim ile birlikte bu sözleşme sona erer ve çalışanın şirketle ilişiği kesilir” şeklinde 4046 sayılı Kanunun 22 ve 406 sayılı Kanunun ek 29.maddesinde belirtilen düzenlemelere paralel kurallar kararlaştırılmıştır.

Davalı işveren, 406 sayılı Kanunun ek 29.maddesinde ve iş sözleşmesinde açıkça belirtilmiş olan yetkisine dayanarak nakil işlemlerinin başlatılması için ilgili kamu kurumuna bildirimde bulunmuştur. Davacı işçi, davalı işverenin sözü edilen nakil/bildirim yetkisinden iş sözleşmesinin yapıldığı sırada haberdardır. Nakil talebinde bulunma yetkisinin davacıda da olduğu düşünüldüğünde davalı işverence yapılan işlemin yasadan kaynaklanan bildirim yetkisini kullanmaktan ibaret olduğu açıktır. İşlem sonuç itibariyle iş sözleşmesinin sona ermesine yol açmakta ise de, kanundan kaynaklanan bir yetkinin kullanılması söz konusu olduğundan 4857 sayılı İş Kanunun 21.maddesinde öngörülen “geçerli neden”in mevcut olduğu kabul edilmelidir. Belirtilen maddi ve hukuki olgular karşısında davanın reddine karar

verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Ankara 6.İş Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı ( 167.00 ) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.000.- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10978, Karar No: 2023/12961, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10978 E.  ,  2023/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1385 E., 2023/1336 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2023/51 K.

Taraflar arasındaki aidiyet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl dava davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kaldırma İlamı sonrası İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karar asıl dava davalı kurum vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce asıl dava davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, asıl dava davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı nezdinde 11.08.1983-31.05.1985 ve 01.01.1987-31.12.1996 tarihleri arasında birleşen dava davalısı ... adına yapılan bildirimlerin kendi adına aktarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Asıl dava davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından Kuruma yapılan başvuru ile bahse konu işyerinde 11.08.1983-31.05.1985 ve 01.01.1987-31.12.1996 tarihleri arası çalışmaların kendisine ait olması nedeniyle sehven kaydedilen ...'e değil kendisine aidiyetinin tespiti amacıyla Samsun SGK'ya 28.04.2014 tarihinde başvuru yaptığını, ... SGK İl Müdürlüğünün ilgili yazısında iki ayrı sicilin farklı kişiler olduğundan bahisle başvurunun reddedildiğini, Kurumun kendisine bildirilen kayıtlara istinaden işlem yaptığını, bu açıdan kurumun sorumluluğunun söz konusu olmadığını, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olduğunu bu konuda davacının sunacağı kayıtların dışında mahkemece re'sen delil toplanması ve davacı ile birlikte çalışan bordro tanıklarının dinlenilmesi, ayrıca davacının çalıştığı işyerinin çevresindeki diğer işyeri sahiplerinin ifadelerinin alınması gerektiğini beyanla haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava davalısı ... beyan dilekçesinde; birleşen dava dosyasında davayı kabul ettiğini, adına kaydedilen bu çalışmalarla hiçbir ilgisinin bulunmadığını, işe giriş bildirgeleri ve diğer belgelerdeki imzaların kendisine ait olmayıp kardeşine ait olduğunu, ilkokul yıllarında ... ilinden ayrılmış olduğu için ... ilinde hiçbir çalışmasının söz konusu olmadığını, belirtilen tarihlerde bahsi geçen işyerinde hiçbir şekilde çalışmadığını beyanla aleyhine açılan davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın, aidiyet davası olduğu, hizmet cetveli incelendiğinde davacının, birleşen dava davalı ... adına tescil edildiğini iddia ederek kendi adına tescilini talep ettiği hizmetlerin davalı veya aynı isimde bir başka ... adına tescil edildiği kanıtlanamadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Niza konusu dönemlere ilişkin biri 21.08.1983, diğeri ise 14.01.1987 tarihli iki adet işe giriş bildirgesinin bulunduğunu, 21.08.1983 tarihli işe giriş bildirgesi incelendiğinde adı "..." olarak görünen, nüfus bilgileri yazılı, 03.01.1966 doğum tarihli kişinin,... sicil numarası ile sigortalılığının bildirildiğinin görüldüğünü, 14.01.1987 tarihli işe giriş bildirgesinde adı ... olarak görünen, diğer nüfus bilgileri bir üstteki işe giriş bildirgesindekilerle aynı, "1965" doğum tarihli kişinin, "..." sicil numarası ile sigortalılığının bildirildiğinin görüldüğünü, gerçekte, her iki bildirgede kastedilen kişinin davacı ... olduğunu, ilk işe giriş bildirgesinde sehven davacının davalı kardeşi ...'in isminin yazıldığını, davalı ...'in 03.01.1966 doğumlu, davacı ...'in ise 03.04.965 doğumlu olduğunu, davacının daha önce nüfusta hatalı bir şekilde davalı kardeşininkiyle aynı olarak 03.01.966 gözüken doğum tarihinin, 1984 yılında alınan mahkeme ilamıyla, gerçek doğum tarihi olan 03.04.1965 olacak şekilde düzeltildiğini, işbu hususu gösterir vukuatlı nüfus kayıt örneklerinin dosyada mevcut olduğunu, dolayısıyla bildirgede 03.01.1966 olarak görünen doğum tarihinin davacının şu anki doğum tarihi ile eşleşmediğinden bahisle kaydın davacıya ait olmadığının söylenmesinin hatalı olacağını, işe giriş bildirgesinde davacının nüfus bilgileriyle uyumsuz olan tek hususun isim noktasında olduğunu, "..." yazılacakken "..." yazıldığını, Muhakeme kapsamında işbu bildirgede yer alan aynı nüfus bilgilerine sahip başkaca bir kişinin sigortalılığının mevcut olup olmadığının 17.10.2019 tarihli müzekkere ile davalı kurumdan sorulduğunu, ... isimli, bildirgede yazan nüfus bilgilerine sahip yalnızca bir kişinin olduğu cevabının alındığını, davacıya ait olması gereken sigortalılığının davalı kardeşi adına kaydedildiğinin kesin olarak tespit edildiğini, davanın husumet yöneltilmesi gereken kişiler bakımından eksiksiz olduğunu, davalı ...'e ait hizmet dökümü incelendiğinde davalının, 01.10.1983 - 28.05.1986 tarihleri arasında ... ilinde faaliyet gösteren 180492.04.06 sicil numaralı Mensan unvanlı şirkette çalışmasının olduğunun görüldüğünü, bu hususun dosyada tanzim edilen bilirkişi raporunda da tespit edildiğini, bir kişinin aynı tarihlerde hem ... hem ... ilinde çalışma yapamayacağı düşünüldüğünde yalnızca bu hususun bile 21.08.1983 tarihli işe giriş bildirgesinde sehven davalının adının yazıldığının en büyük kanıtı olduğunu, 14/01/1987 tarihli ikinci işe giriş bildirgesinde davacının doğum tarihi, yaşını düzelttirdiği mahkeme ilamından sonraki bir tarih olması sebebiyle mevcut durumu yansıtır şekilde doğru olarak yazıldığını, nitekim, ismi ve diğer tüm nüfus kayıt bilgilerinin doğru olduğunu, ancak ilk bildirgede... olarak gözüken sigorta sicil numarasının, ikinci bildirgede ..

.08.1983 tarihli işe giriş bildirgesinde sehven davalının adının yazıldığının en büyük kanıtı olduğunu, 14/01/1987 tarihli ikinci işe giriş bildirgesinde davacının doğum tarihi, yaşını düzelttirdiği mahkeme ilamından sonraki bir tarih olması sebebiyle mevcut durumu yansıtır şekilde doğru olarak yazıldığını, nitekim, ismi ve diğer tüm nüfus kayıt bilgilerinin doğru olduğunu, ancak ilk bildirgede... olarak gözüken sigorta sicil numarasının, ikinci bildirgede ... olarak gözüktüğünü, işbu farklılığın sebebinin, önceki bildirgede yer alan isim ve doğum tarihinin farklı olması sebebiyle hasıl olan başka bir işçinin bildirildiği kanaati sonucunda davalı kurumun iş yerine işçi adına farklı bir sicil numarası tayin etmiş olması olduğunu, ancak bu bildirgede bildirilen işçinin de davacı olduğunu, keza talep konusu tüm tarih aralığında fiilen çalışanın davacının olduğuna ilişkin delillerin dosyada mevcut olduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.