muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3568, Karar No: 2012/3620, Tarih: 14.02.2012

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Ancak davacının sendika üyesi olmasının ardından yararlandığı 01.04.2009 tarihinden önceki toplu iş sözleşmelerinde, haftalık fazla çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiş, 40 saat ile haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat arası için bir düzenlemeye gidilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde normal çalışmanın üzerinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olduğu vurgulanmış ve ancak bu çalışmaların % 100 zamlı olarak ödeneceği hükme bağlanmıştır. Aynı dönemde 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup 41. maddeye göre taraflarca kararlaştırılan haftalık çalışma süresi ile norma fazla çalışma süresi arasında kalan süre fazla sürelerle çalışma olup, % 25 zamlı olarak ödenmelidir. Buna göre toplu iş sözleşmesi ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 01.04.2009 öncesi için toplu iş sözleşmelerinden yararlanılan dönem için 40 - 45 saat arası çalışmalar % 25 zamlı ücrete göre ve 45 saat üzerinde olan çalışmalar ise toplu iş sözleşmesi gereği % 100 zamlı olarak ödenmelidir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika ile işveren arasında 16.10.2009 tarihinde imzalanan 01.04.2009 – 31.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde ise haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlendikten sonra haftalık 40 saat ile 45 saat arası çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak açıklanmış ve fazla sürelerle çalışma ücretlerinin % 50 zamlı olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma olduğu açıklanmış ve % 100 zamlı ücretle ödeneceği belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususlara değinilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda 01.04.2009 öncesi ve sonrası için % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında 01.04.2009 tarihi sonrası dönemde 40-45 saat arası çalışmalar için % 50 zamlı, 45 saati aşan çalışmalar bakımından ise % 100 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmalıdır. Bu yönlerden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16393, Karar No: 2016/5350, Tarih: 20.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16393 E.  ,  2016/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/08/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı eşi tarafından darp edildiğini ve darp eylemi sonucunda burnunda kemik kırığı meydana geldiğini belirterek, maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK/74) maddesi gereği ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır.

Dosya kapsamından; ..... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/69 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılanan davalıya, davacıya yönelik yaralama eyleminden dolayı verilen cezadan Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği haksız tahrik indirimi yapıldığı ve hükmün Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile tespit edilmiştir. Mahkemece, davacı tarafından talep edilen maddi tazminatın tamamına hükmedilmiş, herhangi bir indirim yapılmamıştır. Haksız tahrik, zarara uğrayanın müterafik kusurunu ifade eder. Eylem tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın 44/1. maddesi uyarınca maddi tazminattan haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken aksi şekilde istemin tamamının kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24327, Karar No: 2015/28422, Tarih: 09.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24327 E.  ,  2015/28422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın aracıyla seyir halinde iken temyiz dışı sanık ...'in kullanmış olduğu özel halk otobüsünün katılanın aracınını önüne kırarak sol ön kapı ortasından vurduğu, daha sonra beklemeksizin kaçarak yoluna devam ettiği, bunun üzerine katılanın aracıyla sanıkları takip ettiği, ışıklarda durup sanıklarla konuşmak istediği sırada, sanıkların halk otobüsünden inerek katılana saldırmak istedikleri, bunun üzerine katılanın aracına girerek kapılarını kitlediği, sanıkların katılanı darp etmeye çalıştıkları, ancak kapıların kilitli olması sebebiyle katılanı darp edemedikleri, eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu defa sanık ...'in katılanın aracını tekmelediği, aracının sol ön far ve ön camını kırdığı, bu suretle kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanığın kaçamaklı beyanı, katılanın samimi beyanını doğrulayan tanık ve tesbit tutanağına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/122, Karar No: 2015/14652, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/122 E.  ,  2015/14652 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangınından kaynaklanan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının taksirle orman yangınına sebebiyet vermek eylemi nedeniyle yargılanarak .... Mahkemesinin 2013/66 esas, 2013/32 karar sayılı ilamı ile cezalandırılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, davalının ceza dosyasında yangın söndürme gideri ve 6831 sayılı Kanun'un 113. maddesi gereğince hesaplanan tazminatı ödediği, ancak anılan Kanun'un 114. maddesinde düzenlenen ağaçlandırma giderinin ödenmediğini belirterek ağaçlandırma giderinin davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; idarenin zararına sebebiyet veren yangın olayının davalının kusurlu hareketinden kaynaklandığı, 6831 Sayılı Kanun'un 114. maddesi kapsamında idarenin zararının tazmininin gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporunda belirlenen ağaçlandırma gideri esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; yangının örtü yangını şeklinde olduğunun tespit edildiği, ceza davasında alınan bilirkişi raporuna göre ise örtü yangını olduğu, meşe ve yapraklı yanan örtüden sonra sürgünlerin daha gür ve kuvvetli olarak geldiği, yenilemenin hızlandığı, toprak muhafaza fonksiyonlarının gerilemediği, toprak altı kök hayatiyetlerinin yok olmadığı belirtilerek ağaçlandırma tazminatına gerek olmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; dava konusu yerde herhangi bir ağacın zarar görmediği anlaşıldığına göre, ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Ağaçlandırma giderine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/349, Karar No: 2022/11333, Tarih: 02.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/349 E.  ,  2022/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde çalışan ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında suç tarihinden evvel işten ayrıldığını, mahcuzun akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayıp mahcuzun kaybolmasına sebep olarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin, ön ödeme kapsamında bulunan TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10402, Karar No: 2012/11266, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10402 E.  ,  2012/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu anataşınmazın birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasasının 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin tüm maliklerini de gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerinin tapu müdürlüğünden,

2-Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/101 Esas 2008/176 Karar sayılı dosyasının, dosya bulunmadığı takdirde kesinleşme şerhli örneğinin ilgili mahkemesinden,

3-Davaya konu 2011/3182 sayılı icra takip dosyasının Pendik 2. İcra Müdürlüğü’nden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4015, Karar No: 2022/4890, Tarih: 25.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4015 E.  ,  2022/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tedbir ve yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesinin 21.01.2019 tarihli kararıyla her iki davada kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların ve tedbir nafakasının miktarına ilişkin olarak, davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 19.06.2019 tarihli kararıyla, hüküm sadece kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, tedbir nafakasının miktarı ve erkeğin manevi tazminat talebi hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmadığı yönlerinden bozulmuş, hüküm diğer yönlerden kesinleşmiştir. İlk derece mahkemesinin 14.11.2019 tarihli kararıyla bozma ilamına uyulmakla, sadece bozulan yönlerden hüküm kurulması gerekirken, kesinleşen boşanma, velayet, kişisel ilişki, ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, kadın yararına hükmedilen manevi tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. Hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 28.09.2020 tarihli kararıyla, kesinleşen hususlarda yeniden hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuş, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ve maddi tazminat ile erkeğin reddedilen manevi tazminat talebi yönünden ise hüküm onanmıştır. İlk derece mahkemesinin 18.10.2021 tarihli son kararı ile yine kesinleşen konularda karar verildiği görülmüştür. Bozma ilamına uyulduktan sonra evvelce kesinleştiği halde, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat, erkeğin manevi tazminat talebinin reddi, yargılama gideri ve vekalet ücretleri yönünden yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.(HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1, 2, 3, 4, 5. ve 6. bentlerin tamamen çıkarılmasına, 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.25.05.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11695, Karar No: 2014/13704, Tarih: 18.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11695 E.  ,  2014/13704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı üçüncü bir şirketin işlerinde kullanılmak üzere davalı şirketten seramik yapıştırıcısı ve derz dolgusu satın aldıklarını, ancak alınan malların kullanımdan sonra renginin değiştiğini, bu durumun davalı şirkete bildirildiğini, ancak sorunun giderilmediğini, bu sorun nedeni ile dava dışı üçüncü şirketin kendi hak edişlerinden nesafet kesintisi yaptığını, bu nesafet kesintisi ve finansal giderlerinin tahsili için malın satıcısı olan davalı şirket hakkında yapılan ilamsız icra takibine de itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptaline ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, ayrıca tarafların tacir olması nedeni ile altı aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini, takip dayanağı olan faturanın davacı şirkete iade edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin satım sözleşmesi olduğu, dosyaya sunulan fatura içeriklerine göre davalının davacıya en son derz dolgusunu 16/07/2010 tarihinde sattığı, davacının sunduğu nesafet tutanağı tarihinin ise 30/06/2011 tarihi olduğu, icra takip ve dava tarihi itibariyle 6762 sayılı yasanın 25/4. maddesinde düzenlenen zamanaşımı süresinin geçtiği, davacı tarafın sözlü olarak ayıp ihbarı yaptığını beyan ettiği, ayıp ihbarı yapılmış olsa bile, talep hakkının zamanaşımı süresi içinde kullanılması gerektiği, icra takibi dışında zamanaşımını kesen bir hususun iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle 6762 sayılı yasanın 25/4, 818 sayılı yasanın 207. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11568, Karar No: 2012/11521, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11568 E.  ,  2012/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 139 ada 8 parsel sayılı 5354,76 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu 139 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm, davacı ... Yönetimi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/04/2010 gün ve 2010/3073 - 5625 saylı bozma kararında özetle, “Mahkemece, eski tarihli memleket haritasının uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu dosyada dava konusu edilen parsele bitişik ya da yakın komşu olan taşınmazlar hakkında mahkemece verilen kararların temyiz incelemesi Dairede aynı gün yapılmıştır (Dairenin 2010/3066 - 3068 - 3069 - 3071 - 3073 - 3076 - 3083 - 3087 - 3089 - 3092 ve 3093 sayılı dava dosyaları). Bu dosyalarda çekişmeli taşınmazlarda eski tarihli memleket haritasına dayalı olarak orman incelemesi yapan ve hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlarda özetle; "1958 tarihli memleket haritası ile 1951-1984 yılı çekimi hava fotoğraflarının incelenmesinde, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülüp işlenerek arpa, buğday gibi tahıllar ekilmek suretiyle tarım arazisi olarak kullanıldığı, bazı dosyalarda da üzüm bağı tesis edildiği, yörede çok sayıda üzüm bağlarının bulunduğunun memeleket haritalarının lejantlarından anlaşıldığı, taşınmazlar üzerinde yörenin ekonomik yapısına uygun olarak halkın ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla emek ve bakımla koruma altında yetişen veya yetiştirilen ve genellikle gölgelik olarak kullanılan, yaprak ve dalından faydalanılan, dağınık vaziyette alana serpili meşe ağaçlarının yer aldığı, Hazar Gölü Serisi Meşcere Haritasında ve Amenajman planında OT (Orman Toprağı) rumuzlarıyla işaretlendiği, arazinin halen terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, bazı parseller üzerinde bakımsız bağ omcalarının da bulunduğu" açıklandıktan sonra, sonuçta "6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin (F) bendine göre dava konusu alanın sahipli ziraat arazisi niteliğinde olması ve tarımsal amaçlı olarak kullanılması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu" bildirilmiş, diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; "Taşınmaz içinde ve kenarlarında, bazı parsellerde ise, dağınık ve serpili halde, bazı parseller üzerinde sık şekilde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının ve yabani otların oluştuğu, terör nedeniyle 8-10 yıldır ekilmediği, orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığı, III. IV. Sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen tarla vasfında kullanılmadığı, üzerindeki meşe ağaçlarından odun ihtiyacı amacıyla sahiplenildiği, tekrar tarla olarak kullanılabileceği" açıklanmıştır. Aynı dosyada, bir çok dava dosyasına orman bilirkişisi ..

. IV. Sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen tarla vasfında kullanılmadığı, üzerindeki meşe ağaçlarından odun ihtiyacı amacıyla sahiplenildiği, tekrar tarla olarak kullanılabileceği" açıklanmıştır. Aynı dosyada, bir çok dava dosyasına orman bilirkişisi ... tarafından hazırlanan raporların bilgisayar çıktılarının aynı bilgileri içerdiği, benzer nitelikte ve kes-yapıştır yöntemiyle düzenlendiği, bu durumun birbirine bitişik olup aynı nedenle dava konusu edilen taşınmazların özellikleri ayrı ayrı değerlendirilerek ve her taşınmaz üzerindeki fiili durumunu, bitki örtüsünü, varsa ağaçların (meyve veya orman ağaçlarının) cinsi, yaşı ve sayısı kapalılık teşkil edip etmediği konularının incelenip tartışılmadığı, bu yönüyle hükme esas alınan raporun soyut