muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14511, Karar No: 2024/1502, Tarih: 07.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14511 E.  ,  2024/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/586 E. 2021/220 K.

SUÇLAR :Alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit, birden fazla kişi tarafından silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanık ... Hakkında Birden Fazla Kişiyle Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Alacağın Tahsili Amacıyla Silahla Tehdit ve Birden Fazla Kişi Tarafından Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2. Sanık ... Hakkında Alacağın Tahsili Amacıyla Silahla Tehdit ve Birden Fazla Kişi Tarafından Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihi öncesinde mağdurlardan ...'e araç sattığı ancak parasını tahsil edemediği bu sebeple aralarında husumet oluştuğu,14.08.2015 günü sanığın mağdurlar ... ve ... tarafından işletilmekte olan galeriye giderek o esnada galeride bulunan mağdurlar ... ve ...'a üzerindeki silahı çekip doğrultarak "Paramı ödemezseniz sizi çocuğunuza kadar sinkaf edeceğim, memlekette sizi yaşatmam, kafanıza sıkarım, size bir hafta mühlet ben ekmeksiz kalmışken siz memleketin ortasında galeri açamazsınız" diyerek mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp galerinin kapı camına zarar verdikten sonra olay yerinden ayrıldığı, aynı sanığın bu sefer 28.08.2015 günü yanındaki diğer sanıkla birlikte araçla mağdurların bulunduğu galerinin önüne giderek mağdurlara araç içerisinden silah göstermesi şeklinde meydana gelen olayda, sanığın alacağını tahsil etme amacıyla hareket ederek her iki eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1 maddesi delaletiyle aynı yasanın 106/2-a-c, 43/1, 43/2 maddeleri gereğince uygulama yapılması yerine yazılı şekilde iki ayrı eylemden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.03.2021 tarihli ve 2020/586 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/148, Karar No: 2019/2492, Tarih: 12.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/148 E.  ,  2019/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin şadırvana astığı ceketinin cebinden cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, şadırvanın ibadet yeri olmaması, caminin zemin katında bulunan ve kilitlenebilen bir kapısı olan şadırvanın bina vasfına haiz olması nedeniyle eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; atılı suçtan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının 1/3 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis 9 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis 3 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay hapis 3 gün adli para cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis 2 gün adli para cezası yerine 1 yıl 15 gün hapis 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis 9 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis 3 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay hapis 3 gün adli para cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis 2 gün adli para cezası yerine 1 yıl 15 gün hapis 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis 9 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis 3 gün adli para cezası, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/631, Karar No: 2023/3082, Tarih: 13.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/631 E.  ,  2023/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/977 E., 2022/1747 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/563 E., 2021/219 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 17 yıldır evli olduklarını, müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, müvekkilinin erkek ve ailesi ailesi tarafından ağır ithamlara, fiziksel şiddete varan baskı ve hakaretlere uğradığını, erkeğin sorumluluklarını yerine getirmediğini, son olayda müvekkilini kolundan sıkıp evden kovduğunu, ortak çocuk Sıdıka'nın araya girmek istemesi üzerine onu da tokat ve yumruklayarak dışarı attığını, müvekkilinin çocuklarla birlikte yakınlarının yanına sığınmak zorunda kaldığını, bu nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklardan her biri için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının sürekli ailesiyle birlikte olmak istediğini, müvekkilinin ailesini benimsemediğini, yanında soğuk davrandığını, odasına çekildiğini, ailesini çocukları ve eşine tercih ettiğini, işten çıkınca ablasına gittiğini, çocukları yalnız bıraktığını, nerede olduğunu söylemediğini, ilgisiz olup yemek ve temizlik yapmadığını, çocuklara bakmadığını, ortak alınması gereken kararlarda müvekkilinin fikrini almadığını, çocukları müvekkiline karşı doldurduğunu, cinsel anlamda ilgisiz olduğunu, ailesinin her zaman boşanmalarını istediğini, son yaşanan olayda çocuk dışarı çıkmak isteyince kadının ben gezemen, ablama gideceğim diyerek tartışma çıkardığını, müvekkilinin üzerine yürüdüğünü, araya giren Sıdıka'nın yaralandığını, müvekkilinin fenalaşıp hastaneye kaldırıldığını, kadının durumdan zevk alıp uzaktan olanları izlediğini, ablasının niye şikayet etmedin, titreye titreye nezarette geberseydi dediğini, evdeki eşyalarını ve parayı da alarak evi terk ettiğini, evin elektriğini kapattığını, bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulüyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin onun söz hakkı yok, anne mi gördü ki, burada ben varım dediği ayrıca kadınla ilgili başsız tabirini kullandığı, sen kim oluyorsun, sen annelikten ne anlarsın, sen anne görmedin, terbiyesizler dediği, ayrıca ortak çocuğun beyanında en son 17 Kasım 2019 tarihinde kadın ve çocukların dövülerek evden atıldığını belirttiği ve kadının çalıştığı, erkeğin eşinin maaşını elinden aldığı, erkeğin eşini defalarca otobanda arabadan attığı, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1974 Esas ve 2020/1014 Karar sayılı ilamı ile erkek hakkında eşe karşı basit yaralama eylemi nedeniyle ceza verildiği, kadının ise son yaşanan olayda kadının ablalarının da orada olup erkeğe ağzına geleni söyledikleri kadının bunlara sessiz kaldığı, kadının ablasının da niye uğraşıyorsunuz bırakın titreye titreye ölsün dediği, ara buluculuk yapıldığında Zekiye'nin ayrılmayacağını söylediği halde sorunların devam edip Mesut'un eşinin ablalarını eve istememesi durumunun doğduğunu, kadının eve bakmayıp yemek masasının sürekli pis ve simsiyah bulunduğu, kadının erkeğin ailesi ile arasını açmak ve uzaklaştırmak için söylemlerde bulunması nedeniyle aile fertlerinin uzak durup sadece telefon ile hatır sordukları, yaşanan kavga olayında kadının eniştesinin oğulları ile ilgili iki tane aslanım var üzerine salarım dediği, ayrıca huzursuzluk doğduğunda kadının erkeğe boşa da kurtul tarzında söylemleri olduğu, erkeğin babasının tartışma sonrası gelinini telefonla aradığında ablasının elinden alarak bu adama hala baba diyorsun diyerek telefonu kapattığı, tarafların her türlü ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını buna rağmen borçtan kurtulamadıklarını söylediği, yaşanan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, kadının çalıştığı, somut ve düzenli bir gelir sahibi olduğu, boşanma sonrasında yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle, her iki davanın kabulüyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuk Sıdıkagül ve Ayşenur'un velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, çocuk Ayşenur lehine daha önce hükmedilen aylık 200,00 TL, diğer çocuk Sıdıkagül lehine hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının, iştirak nafakası olarak devamına, kadının nafaka talebinin reddine, yasal şartları oluştuğundan kadın lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurunun olmadığını, şiddet nedeniyle evi terk ettiğini, bu nedenlerle karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, nafaka ve tazminat miktarların yetersiz olduğunu, müvekkili lehine de nafakaya hükmedilmesi gerektiği, ağır kusurlu erkeğin davasının kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen nafaka talebi ile ortak çocuklar için hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarları yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının iddialarını ispatlayamadığını, asıl davanın reddi gerektiğini, karşı davada ise reddedilen talepleriyle ilgili kararın kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesi gerekçeleri ile kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve tazminat ve nafakalar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu, kadının sürekli ve düzenli bir gelirinin olduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği ve tarafların gelir düzeylerinin birbirine eşit olduğu, çocuk Ayşenur için iştirak nafakası takdirinin doğru olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, hakkaniyet ilkesi de dikkate alındığında takdir edilen nafaka miktarının da az olduğu, yine ortak çocuk Sıdıkagül istinaf inceleme tarihi itibarıyla ... olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun tazminatların ve iştirak nafakasının miktarları yönlerden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk Ayşenur için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın için 30.000,00 TL maddî, 20.000,00TL manevî tazminata, ortak çocuklardan Sıdıkagül'ün istinaf inceleme tarihi itibarıyla ... olması nedeniyle velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasıyla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, İlk Derece Mahkemesi tarafından ortak çocuk Sıdıkagül için hükmedilen tedbir nafakasının, ... olduğu 20.09.2021 tarihine kadar devamına karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, ortak çocuk için hükmedilen iştirak nafakası, yoksulluk nafakası talebinin reddi ve tazminatların miktar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve tazminat ve nafakalar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların davalarının kabulü ile nafakalara ve tazminatlara hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği nafakaların ve tazminatların miktarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16440, Karar No: 2024/1342, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/16440 E.  ,  2024/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/4789 E., 2023/1147 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 26. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/443 E., 2020/177 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kamudaki çalışmasının dava dışı ... Nakliyat AŞ nezdinde başladığını, aralarında müvekkilinin de bulunduğu çalışanların 2001 yılında Özelleştirme Yüksek Kurulunun 03.03.2000 tarihli ve 2000/16 ... kararına istinaden Başkanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile ... Denizcilik ve Nakliyat AŞ arasında düzenlenen hisse satış sözleşmesi uyarınca 24.03.2000 tarihinde davalı Kurumun tüm varlık, alacak ve borçları ile hisselerinin blok hâlinde yeni sahibine devredildiği gerekçesiyle işten çıkartıldıklarını, müvekkilinin yüksek kalifiyeli ve kıdemli bir çalışan olup davalı Kurumda örgütlü olan Denizciler Sendikasına üye olduğunu, davacının daha sonra vasıfsız işçi olarak atama yoluyla davalı Kurumdaki işine başladığını, ücretinin en düşük seviyeden belirlendiğini, önceki kamu kuruluşundaki kıdem ve vasıf durumunun dikkate alınmadığını ve eksik ücretlendirme neticesinde hak kaybına uğradığını ileri sürerek fark ücret, ilave tediye, ikramiye, yıpranma primi, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 4046 ... Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un (4046 ... Kanun) 22 nci maddesi gereği özelleştirilen kuruluşlarda 657 ... Kanun'a tâbi personel ile kapsam dışı personel de dâhil olmak üzere sözleşmeli personelin, Devlet Personel Başkanlığı aracılığıyla diğer kamu kurumlarına nakli yapılmakla 4046 ... Kanun kapsamından çıktıklarını ve yeni kurumun teşkilat kanununa tâbi olduklarını, intibak işlemlerinin usulüne uygun yapıldığını, özelleştirme nedeniyle Kurumlarına atanan davacının önceki işyerindeki haklarının korunmasına yönelik talebinin Anayasa’nın eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğuracağını, davalı İdare bünyesinde aynı işi yapan personelin atama usullerinin farklı olması nedeniyle farklı ücretlendirme yapılmasının hakkaniyete aykırı olacağını, 15 yıl sonra açılan davada zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden inceleme yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 4046 ... Kanun gereğinde davalı İdare nezdinde çalışmaya başladığı, sendika üyesi olduğu, geçmiş dönemdeki kamu kurumlarında geçen çalışma sürelerinin dikkate alınarak derece ve kademesinin tespit edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; cevap dilekçesinde belirttiği hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç