muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11017, Karar No: 2018/6050, Tarih: 22.03.2018

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müşteriye cinsel taciz yapması nedeni ile haklı nedenle işten çıkarıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, ... Cumhuriyet Savcılığı'nın 2013/38080 soruşturma numaralı dosyası incelendiğinde; davacı hakkında basit cinsel saldırı suçu nedeni ile soruşturma yapıldığı, yapılan soruşturma sonucunda suçtan zarar gören kişinin olay ile ilgili şikayetinin olmaması sebebi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davalı tarafa tensip ara kararı ile tüm delillerini bildirmesi hususunda iki hafta kesin süre verilmesine rağmen davalı tarafça süresinde tanık listesi sunulmaması nedeni ile davacı tarafça da onay verilmediğinden davalı tanıklarının beyanlarının alınmadığı, davalı vekili davacıya ait işyeri kayıtlarının ... 5. İş Mahkemesi dosyasında olduğunu beyan etmiş ise de, ... 5. İş Mahkemesi'nin dosyası incelendiğinde; dosya içinde yevmiye defterlerinin ve ödemeleri toplu olarak gösteren belgelerin bulunduğu, davacıya ait bireysel belgenin bulunmadığı, davacının iş akdi işyerine gelen müşteriye tacizde bulunması nedeni ile feshedilmiş ise de tacize uğradığı iddia edilen kişinin şikayet dilekçesi olmadığı gibi tutulan tutanağa göre de tacize uğradığı söylenen kişinin kendisine tacizde bulunan kişinin kim olduğunu bilmediği, işyeri çalışanlarının davacının tacizde bulunmuş olabileceğini söyledikleri anlaşılmakla davacının işyerine gelen müşteriye tacizde bulunduğu açık ve net bir şekilde hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediğinden iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız sona erdirildiğinin kabul edildiği, tüm dosya kapsamı ile davacının davalıya ait işyerinde 05/05/2009-30/04/2012 tarihleri arasında en son 886,50 TL aylık brüt ücretle çalıştığı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız feshedilmesi sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, kullandırıldığı veya karşılığının ödendiği ispat edilemediğinden 14 gün yıllık izin alacağı olduğu, ödendiği ispat edilemediğinden ücret alacağı olduğu, bayram günlerinde çalışma yapması nedeni ile bayram alacağı olduğu, haftalık 45 saati aşan fazla mesai yaptığı ispat edilemediğiden fazla mesai alacağı olmadığı kanaatine varılmış, mazeretli ve raporlu olunan günleri nedeni ile çalışılamayan günlerinde olabileceği dikkate alınarak takdiren % 30 oranında indirim yapılmak sureti ile 75,10 TL bayram alacağı olduğu kabul edildiği gerekçesi ile fazla mesai haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili duruşmada davacının iş aktinin feshine dayanak olarak ileri sürülen cinsel taciza ilişkin kamera kayıtlarının incelenmesini istemiştir.

Cinsel tacize uğradığı ileri sürülen kişinin ceza yargılamasında şikayetçi olmaması davalının feshinin haksız olduğunu kesin şekilde ispatlayan bir delil değildir. Bu nedenle söz konusu kamera kayıtları temin edilerek bu görüntülerde yer alan varsa davacının fiilinin ne olduğu belirlenerek davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hakkında bir sonuca gidilmelidir.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarından birinin eskiden davalıya karşı dava açtığı, ancak alacaklarını aldığı yönünde beyan mevcuttur ve bu tanık davacının asgari ücret aldığını belirtmiştir. Diğer davacı tanıkları davacıyı desteklemişler ise de davalı ile davaları olduğu beyanlarından anlaşılmaktadır. Ticaret Odasından yapılan emsal araştırmasındaki cevapta bordroların esas alınması gerektiği belirtilmiş olup emsal ücret araştırması yetersizdir.

Bu nedenlerle yukardaki ilkeler doğrultusunda davacının aylık ücreti hakkında detaylı araştırma yapılarak ücret belirlenip, hüküm altına alınacak alacaklar bakımından sonuca gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13604, Karar No: 2023/23737, Tarih: 07.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13604 E.  ,  2023/23737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/547 E., 2016/162 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile,

a. Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un dördüncü fıkarsının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ve katılanlar arasında husumetin bulunduğu, olay tarihinde taraflar arasında tartışma yaşandığı, katılan ...'in sanık ...'e "A...na koyduğumun köpekleri, böyle şerefsizlik olmaz, aç köpekler" diyerek hakaret ettiği, katılan ...'in de "Senin gibi şerefsizi var mı, senin g...ne kazık sokacağım." diyerek hakaret ettiği, sanık ...'in kardeşleri olan sanıklar ... ve ...'i çağırdığı, sanıkların katılanlara "Çekin gidin buradan şerefsizler, a...na koyduğumun çocukları" diyerek hakarette bulundukları iddiasıyla açılan davada, sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanık ... hakkında ise karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.09.2015 tarihli sanıkların savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.09.2015 tarihli sanıkların savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/208, Karar No: 2017/1340, Tarih: 07.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/208 E.  ,  2017/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2015 tarih ve 2012/89-2015/37 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 06/12/2016 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili Av. Yeliz Karabudak ile asıl davada davacı ... ve birleşen davada davacı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin "..." isimli TV dizisinde "..." karakterini canlandırdığını, davalıların bu dizinin ve karakterin popülaritesinden faydalanmak amacıyla ürünlerinin pazarlamasında ve reklamında (internet, TV, gazete vs.) dizideki "..." karakterini izinsiz ve sözleşmesiz kullandıklarını, yine müvekkilinin dizideki karakter fotoğrafını bir arada bulunmak istemeyeceği başka dizi ve film karakterleriyle birlikte kullanmak suretiyle itibar ve manevi haklarını zedelediğini ileri sürerek, FSEK 68/1 maddesi gereğince şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/81 Esas sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkilinin ... isimli dizide kullandığı takı ve giysileri ile diğer oyuncular ile çekilmiş bulunan fotoğrafının davalılardan ... TV'nin ... isimli ürününün satışı ilanı ile ilgili olarak diğer davalı ... tarafından izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, davalıların tecavüzlerinin durdurulmasını, FSEK 68 maddesine göre şimdilik 50.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/82 Esas sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkilinin ... isimli dizide kullandığı takı ve giysileri ile diğer oyuncular ile çekilmiş bulunan fotoğrafının davalılardan ... TV'nin ... isimli ürününün satışı ilanı ile ilgili olarak diğer davalı ... tarafından izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, davalıların tecavüzlerinin durdurulmasını, FSEK 68 maddesine göre şimdilik 50.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/90 Esas sayılı dosyada davacı vekili, film yapımcısı sıfatını taşıyan müvekkilinin FSEK hükümlerine uygun biçimde, eser sahipleriyle sözleşme yaparak "..." isimli dizinin hak sahibi olduğunu, davalıların müvekkilinden izin almaksızın, müvekkilinin üzerilerinde hak sahibi olduğu tiplemeleri kullanarak haksız kazanç elde etmeye çalıştıklarını, davalılardan ...'ya ait mağazalardan televizyon alan herkese, ... ücretsiz olarak verilirken, bir kutu üzerinde müvekkilinin dizisine ait karakterlerin kullanıldığını, başrol oyuncularının dizideki kostümleriyle ve yapımcının da dizinin reklamlarında kullandığı halleriyle birlikte kutuların üzerine resim olarak basıldığını, aynı zamanda müvekkilinin hak sahibi olduğu karakterlerin dizi ile hiçbir ilgisi bulunmayan karakter ve unsurlarla birlikte kullanıldığını, davalıların ayrıca D-Smart'ın internet sitesinde de müşterilere sunduğu çeşitli paketlerin reklamlarında yine müvekkilinin üzerinde hak sahibi olduğu dizide yer alan tiplemeleri haksız ve izinsiz bir şekilde kullandıklarını ve bu durumun müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün durdurulmasını, FSEK'in 68. maddesi uyarınca şimdilik 100.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, talebini ... için 250.000,00 TL, ... için 250.000,00 TL ve ... Şirketi için 400.000,00 TL olarak, davacı ... vekili de talebini 300.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davacılar vekili, talebini ... için 250.000,00 TL, ... için 250.000,00 TL ve ... Şirketi için 400.000,00 TL olarak, davacı ... vekili de talebini 300.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ''...'' isimli dizinin tanıtımı için filmin ana cast oyuncularının dizideki karakterlerini canlandırır afiş niteliğindeki görselinin eser niteliğinde olduğu, bu fotoğraf karesinin davalı ... şirketinin reklamında davalı ... TV ... Platform tarafından HD televizyon yayınında reklamda kullanıldığı, bu kullanımın FSEK 35. maddesinde belirtilen iktibas serbestisi kapsamında olmadığı, ayrıca davacı yandan kullanım için herhangi bir izin alınmadığı gibi bedel de ödenmediği, filmin ana castındaki oyuncularının mali hakları yapımcıya ait olan filmin tanıtımı için kullanılan eser niteliğindeki görselde bulunan dizide oynadıkları karakterleri gösterir fotoğraflarının izin alınmaksızın reklamda kullanılmış olduğu,dizi filmde bağlantılı hak sahibi olan icracı sanatçıların eser içeriğindeki tek tek fotoğraflarının izinsiz olarak kullanımı sebebiyle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun Haksız Rekabet başlıklı bölümünde 84. maddede belirtilen resmin izinsiz olarak çoğaltılması ve yayınlanması hükmüne aykırı olarak davalılarca reklam filminde kullanılmış olması ve bu kullanımın 86. maddede kapsamında bulunmaması nedeniyle davalılar fiilinin hukuka uygun olmadığı, birleşen 2012/90 Esas sayılı dosyada görselin eser niteliği, davalılarca reklam filmlerinde kullanılma şekli ve süresi gibi hususlar nazara alındığında, rayiç bedelin 100.000,00 TL olarak kabulünün kadri maruf olduğu gerekçesiyle, asıl davada 100.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen 2012/81 Esas sayılı davada 75.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen 2012/82 Esas sayılı davada 50.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen 2012/90 Esas sayılı davada FSEK 68. maddeye göre 300.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine, dava tarihinden önceki tecavüzün men'ine ilişkin talebin reddine, ancak muhtemel tecavüzün ref'ine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, FSEK'nundan kaynaklanan hakların ihlali nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, FSEK'nundan kaynaklanan hakların ihlali nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 266 vd. (Mülga 1086 sayılı HUMK 275 vd) maddeleri uyarınca mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebilir. Hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer kanıtlarla birlikte serbestçe değerlendirir. Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendirebileceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.

Somut olayda mahkemece uyuşmazlığın çözümü bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, birinci bilirkişi kurulu davalıların filmi karakterize eder şekildeki görselinin afişsel içeriğinin aynen kullanımı dolayısıyla ödemesi gereken rayiç bedelin FSEK 68. madde gereğince 200.000,00 TL olduğu, icracı sanatçılar açısından ise, her biri için 50.000,00 TL tazminata hükmedilmesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirmiş, taraf vekillerinin itirazı üzerine alınan ikinci bilirkişler kurulu raporunda ise, FSEK 68. madde gereğince rayiç bedelin 500.000,00 TL, icracı sanatçılar açısından ise, her biri için 300.000,00 TL olabileceği açıklanmıştır. Bu durumda mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişi kurulundan dosyada mevcut raporları irdeleyen ve tarafların bu raporlara yapmış oldukları itirazları da karşılayan gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınarak ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Hakimin bir kere bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Kaldı ki, somut uyuşmazlığın çözümü de bilirkişinin rey ve mütaalasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir. Mahkemece de uyuşmazlığın çözümünün bilirkişi incelemesini gerektirdiği kabul edilen somut olayda bilirkişi incelemesi yaptırılmasına rağmen alınan raporlara itibar edilmeyerek ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden re'sen belirlenen rakama hükmedilmesi doğru görülmemiş, asıl ve birleşen davalara ilişkin kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.