muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2292, Karar No: 2016/2177, Tarih: 18.02.2016

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır. Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O halde, kaçak bedelinin ayrıca, kaçak elektrik kullanmayan abonelerden de tahsili sonucunu doğuracak şekilde tahakkuk yapılması; hak,nesafet ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece bilgisina başvurulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda; mahkemece davacının talebinin yerinde görülmesi halinde, takibe konu 22.4.2011 ila 22.3.2012 tarihleri arasında davacı tarafından ödenen kayıp kaçak bedelinin 23.817,07 TL olduğu bildirilmiştir.

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kayıp-kaçak, bedelinin davacı taraftan tahsil edilemeyeceği kabul edilip, bilirkişi raporunda hesaplanan kayıp kaçak bedeli doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6749, Karar No: 2017/1947, Tarih: 16.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6749 E.  ,  2017/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, işkolu tespit kararının iptalini, tespite konu ... Engelli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi işyerinde yapılan işlerin işkolu yönetmeliğinin 20 sıra numarasında yer alan "Genel İşler" iş koluna girdiğinin tespitini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iptali istenen tespit kararının 1023126.053 sicil numaralı işyerine ilişkin ve bu işyerinde çalışan tüm işçilerin bakım elemanı olmasına göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda temizlik ihalesi kapsamında farklı sicil numaralı (1023123.053) işyerinde çalışan temizlik işçilerinin de değerlendirilerek söz konusu Bakanlık tespitinin yerinde olduğu görüşü bildirilip, mahkemece de iptali istenen tespit kararına konu işyeri dışında çalışan temizlik işçilerinin de değerlendirilerek karar verilmesi hatalı ise de bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından davalının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.02.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29121, Karar No: 2014/24318, Tarih: 22.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29121 E.  ,  2014/24318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçları ile ilgili olarak o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında katılana karşı mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan davada hüküm kurulmadığı anlaşılmakta ise de, zamanaşımı süresi içinde bu konuda bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Katılana karşı işlendiği iddia edilen mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçları ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının bu suçlarla ilgili konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık olayının meydana geldiği işyerinin yakınında bulunan ... İlköğretim Okulundan alınan güvenlik kamerası görüntülerinde, işyerinden çalınan malzemelerin bir araca yüklendiğinin görüldüğü, aracın sağ arka tekerinde ve sol ön tekerinde jant kapaklarının olmadığı, kasa kısmında yan kapaklarında korkulukların olduğu, aracın kupa kısmında mavi şerit bulunduğu, araç farlarının kare şeklinde olduğu, aracın eski model... marka bir araç olduğu hususlarının görüntülerden tespit edildiği, bunun üzerine sanığın kullandığı ... plakalı... marka aracın karakolun önüne getirildiği, yapılan inceleme sonucunda da kamera görüntülerinde özellikleri belirlenen aracın, sanığa ait araç olduğunun saptandığı, bu konuda 16.03.2012 tarihli CD izleme ve teşhis tutanağı düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3229, Karar No: 2022/9481, Tarih: 28.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3229 E.  ,  2022/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1.Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Ergani 1. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ..... İli ...., İlçesi ....., Mahallesi çalışma alanında bulunan 123 ada 3 parsel sayılı 2.325,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Geçici 8. madde uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak bağ vasfıyla davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmaz bakımından davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediğine ve orman sayılan yerlerden olduğuna dayanarak çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı ... mirasçıları adına verasette iştiraken tesciline karar verilmiş, hükme karşı, davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmişse de dosya kapsamındaki 2002 ve 2011 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın kuzey doğu kısmı içinden dere geçtiğinin göründüğü, jeoloji mühendisi bilirkişinin raporunda kısmen dere yatağından açma olduğu ve dere yatağının ... sahası etki alanı içinde kaldığı belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmişse de dosya kapsamındaki 2002 ve 2011 yılı hava fotoğraflarında taşınmazın kuzey doğu kısmı içinden dere geçtiğinin göründüğü, jeoloji mühendisi bilirkişinin raporunda kısmen dere yatağından açma olduğu ve dere yatağının ... sahası etki alanı içinde kaldığı belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için Mahkemece mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 1 Jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve 1 jeoloji mühendisi bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif icra edilmeli ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmazın dere yatağı olup olmadığı, ... sahasında kalıp kalmadığı ve derenin yatak değiştirip değiştirmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; hava fotoğraflarının uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi tarafından streoskopik yöntemle incelenmesi suretiyle taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığınının belirlenmesine çalışılmalı; Jeoloji mühendisinden incelenen hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen dere yatağında kalıp kalmadığını, dere yatağında kalmıyorsa derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını bildirir, önceki raporu da irdeleyen, ayrıntılı, gerekçeli ve krokili rapor alınmalı tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 31.12.2021 tarihli ve 2021/1337 Esas, 2021/1451 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7919, Karar No: 2023/6071, Tarih: 09.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7919 E.  ,  2023/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/342 E., 2015/217 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği

Özetle, mağdurenin son celseye kadar alınan istikrarlı anlatımları ve dosya kapsamı uyarınca sanığın cinsel istismar niteliğindeki eylemlerinin sübuta erdiği, mağdurenin son celsedeki anlatımlarının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu ve eylemlerin birden fazla olduğu gözetilerek sanığın cezalandırılması gerekirken sanık hakkında verilen kararın esas ve usul bakımından kanuna aykırı olduğundan kararının bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Özetle, mağdurenin son celseye kadar alınan istikrarlı anlatımları ve dosya kapsamı uyarınca sanığın cinsel istismar niteliğindeki eylemlerinin sübuta erdiği, mağdurenin son celsedeki anlatımlarının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu ve eylemlerin birden fazla olduğu gözetilerek sanığın cezalandırılması gerekirken sanık hakkında verilen kararın esas ve usul bakımından kanuna aykırı olduğundan kararının bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "... tanık ... ...'ın 'Ben mağdur ... ...'ın söylediği gibi babası olarak söylediğim ...'ın ona yönelik herhangi bir cinsel saldırıda bulunduğunu görmedim, yine bu konuda gerek ...'in, gerekse ablalarının olmadı' şeklindeki beyanları ile ibraz edilen görüntü kayıtları ve fotoğraflar, yargılama aşamasında dinlenen tanık ... ...'ın 'İddia edilen hususlar doğru değildir, o zamanki kız kardeşimin psikolojik sıkıntıları nedeniyle ve cahilliğinden kaynaklı beyanları olarak düşünüyorum... Sanığın bu süreçte bana ya da diğer kızkardeşlerime ya da mağdura cinsel anlamda herhangi bir davranışta bulunduğunu görmedim, böyle birşey yoktur; ancak sanık ... üvey babamız olduğu için kız kardeşime arkadaşları ile buluşmak istediğinde ya da çarşıya gitmek istediğinde kısıtlamalar getiriyordu, bu nedenle kız kardeşim üvey babasının kendisini çok sıktığını söylüyordu, daha sonra da böyle bir laf çıkardı' şeklindeki beyanı,birlikte değerlendirildiğinde isnat edilen bu suçlar bakımından şüphe oluştuğu, Yargıtay'ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere ceza hukukun temel amacının , maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin açığa çıkarılmasını sağlamak olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ceza yargılaması hukukun evrensel nitelikteki önemli ilkelerinden biri olduğu,sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun , suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikte ispat edilmesine bağlı olduğu, şüpheli ve aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemeyeceği ..." şeklindeki gerekçeyle sanığın beraatine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, savunma, tutanaklar, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11069, Karar No: 2018/7345, Tarih: 15.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11069 E.  ,  2018/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 gün ve 2018/233 E. 2018/175 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/339, Karar No: 2007/1503, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/339 E.  ,  2007/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, orman ... ihalesinden kaynaklanan 314.41.-YTL için açılan alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 08.06.2006 tarihinde sulh hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11300, Karar No: 2015/20744, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11300 E.  ,  2015/20744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ...... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ............'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28312, Karar No: 2014/4795, Tarih: 14.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28312 E.  ,  2014/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/274400

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2009/560 (E) ve 2010/477 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Mersin İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesine verilen 29.04.2008 tarihli cevapta, suç tarihinde .... Ekin Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi’nin müdürünün sanık D.. B.. olduğunun belirtilmesi, dosya arasında sanığın olaya konu yerin sorumlu müdürü olduğuna ilişkin Mersin İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünce düzenlenmiş belgenin bulunması, sanığın savunmasında, olay tarihinde suça konu yerin sorumlusu olduğunu, elektriğin borcundan dolayı görevlilerce kesilmek istendiğini, ancak kış olması ve özürlü çocukların bulunması sebebiyle elektriği fiilen kesmeyip kağıt üzerinde tutanak tuttuklarını belirtmesi karşısında; mühürlemenin fiili olarak yapılıp yapılmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; 21.12.2005 tarihli tutanak mümzileri usulünce dinlenerek fiili mühürleme yapılıp yapılmadığı ve olayla ilgili bilgileri tespit edilip, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3504, Karar No: 2019/11768, Tarih: 12.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3504 E.  ,  2019/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılan vekilinin ölenin kazada hiç bir kusurunun bulunmadığı, sanığın kullandığı motosikletin farının yanmaması ve aşırı hızlı olması nedeniyle sanığın tam kusurlu olduğundan daha fazla ceza verilmesi gerektiğine; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmamasına, savunma hakkının kısıtlandığına, ek savunma hakkı verilmediğine, eksik soruşturma yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK’nın 85/1. maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanunun 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırılması sırasında 3 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 yıl 18 ay 20 gün hapis cezası tayini ile eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (2) numaralı bendinde yer alan, “2 yıl 18 ay 20 gün hapis cezası” ibarenin, “3 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası” olarak değiştirilmesi, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.