muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2280, Karar No: 2021/8544, Tarih: 10.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2280 E.  ,  2021/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.06.2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 08.05.2018 gün 2015/7278 E. 2018/4781 K. sayılı ilamında; “…mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair verdiği 5.3.2012 tarihli hükmün Dairemizce davacı eş...’nün evlenme olasılığının daha yüksek olduğundan bahisle de bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı sonrası dosya içerisine alınan nüfus kayıt örneğine göre davacı eş...’nün 1.7.2012 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmış, hesap bilirkişisi tarafından bu kez 10.12.2010 kaza (ölüm) tarihinden, adı geçenin yeniden evlenme tarihi olan 1.7.2012 tarihine kadar destek hesabı yapılmasında bir isabetsizlik yok ise de, yeniden evlenme tarihi hususunda ortada bilinen gerçek durum var iken, kaza(ölüm) tarihinden yeniden evlenme tarihine kadar olan süre için hesaplanan tazminattan %35 oranında farazi evlenme olasılığı indirimi yapılması doğru görülmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla bozma ilamı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak, mahkemeye de bozma gereklerini tam anlamıyla yerine getirme yükümlülüğü doğar. Bozma ilamına uyulmakla bozma ilamının gereğinin tamamen yerine getirilmesi gerekir. Yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair verdiği 5.3.2012 tarihli kararın davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... Sigorta A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce sair temyiz itirazları reddedilerek hükmün davacı ... hakkındaki maddi ve manevi tazminat hükümleriyle sınırlı olarak bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, davacı ... dışındaki davacılar hakkında hükmedilen maddi ve manevi tazminat hükümleri bozma kapsamı dışında kalmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar, davacılar vekili ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan ve 225,91 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15876, Karar No: 2018/5527, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15876 E.  ,  2018/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar; Murisleri ... 'nın davalı bankadan kullanmış olduğu tüketici kredisi ile ilgili geri ödemeler bitmeden 21/05/2012 tarihinde solunum yetmezliği sebebi ile vefat ettiğini, kredi çeken kişinin vefat etmesi ile kalan miktarın sigorta şirketi tarafından ödenmesi yasal olarak gerektiği halde sigorta yetkililerin muris babalarının 15 yıl önce kanser hastası olması ve ölüm sebebini kansere bağladıklarından sigorta şirketi tarafından ödeme yapılmayacağının bildirildiği, babalarının kanser hastalığını atlattığı, ölüm sebebinin kanser olmadığı, bu nedenle kalan miktarın tümüyle sigorta şirketince karşılanması için karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir. Davacılardan ... 29/01/2015 tarihli celsede talep sonucunu ıslah ederek bankaya ödenen kredi bedeli 5.400,00-TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini ıslah ederek talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların murisinin ölmeden önce sigorta sözleşmesini yaptığı sırada kanser hastası olduğunu, bunu sigorta şirketine bildirmesi gerektiği halde bildirmediğini bu nedenle ölümü sonrasında kredi bedelinin ödenmediğini kredi bedelinin mirasçılarından tahsil edilmesi gerektiğini, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kısmen kabulüne, 4.725,00-TL'nin 27/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece sigorta hukuku uzmanı ve banka hukuk danışmanı bilirkişilerden rapor alınmış olup, doğru beyan mükellefiyetinin ihlali sonucunu doğurup doğurmadığının araştırılması yönünde müteveffanın sigorta poliçesi yapılırken gizlediği belirtilen hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı olup olmadığı bunun sonucunda poliçesin geçerli olup olmadığı (TTK'nın 290.md) hususunun müteveffanın hastane kayıtları ve ilgili belgelere göre uzman doktor bilirkişi (ATK) marifetiyle bu konuda araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4424, Karar No: 2023/9767, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4424 E.  ,  2023/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/289 E., 2023/140 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/96 Esas, 2021/339 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10641, Karar No: 2022/901, Tarih: 01.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10641 E.  ,  2022/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

2863 sayılı Kanununa muhalefet etme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Marmara Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Marmara Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2021 gün ve 2021/295 E. 2021/382 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11114, Karar No: 2014/5504, Tarih: 05.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11114 E.  ,  2014/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafına “TCK'nın 52/3 maddesi gereğince esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12012, Karar No: 2015/8962, Tarih: 02.07.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12012 E.  ,  2015/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, orman yangınından kaynaklanan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında taksirle orman yangınına sebebiyet vermek eyleminden dolayı suç tutanağı düzenlendiğini belirterek, yangın söndürme giderlerinden kaynaklanan zararın ve Orman Kanununun 114. maddesine göre hesaplanan ağaçlandırma giderinin davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; idarenin zararına sebebiyet veren yangın olayının davalının kusurlu hareketinden kaynaklandığı, 6831 Sayılı Kanunun 114. maddesi kapsamında idarenin zararının tazmininin gerektiği, ancak iddianın aksine yanan orman sahasının 4000 m2'lik bir alana tekabül ettiği geri kalan kısmının ise özel mülkiyete konu olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporunda belirlenen ağaçlandırma giderinin kısmen, yangın söndürme giderinin ise tamamı üzerinden idarenin zararının davalıdan tazminine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında düzenlenen suç tutanağı ile, 04/04/2010 günü çıkan orman yangınının 7.000 m2 tapulu alan ve 4.000 m2 devlet ormanı olmak üzere toplam 11.000 m2'lik alanda etkili olduğu, yangının örtü yangını şeklinde olduğunun tespit edildiği, ceza davasında alınan bilirkişi raporuna göre ise, dava konusu yangının örtü yangını olduğunun ve kızılçam ağaçlarının zarar görmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; dava konusu yerde herhangi bir ağacın zarar görmediği anlaşıldığına göre, ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Ağaçlandırma giderine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda; dava konusu yerde herhangi bir ağacın zarar görmediği anlaşıldığına göre, ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Ağaçlandırma giderine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8324, Karar No: 2014/13581, Tarih: 11.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8324 E.  ,  2014/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.01.2013 gün ve 2012/314-2013/7 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2013 gün ve 2013/5128-2013/20701 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarları olduğunu, şirket hissedarlarından dava dışı ...'nın kendisine ait şirket hisselerinden bir hisseyi 3. kişi...'a bir hisseyi de ...'ya devrettiğini, bu devirlerin yönetim kurulunca onaylanıp pay defterine kayıt edildiğini, ancak bu devirlerin davalı şirketin ana sözleşmesinin 7. maddesine aykırı olduğunu, ... tarafından diğer ortaklara teklif yapılmadan üçüncü kişi konumundaki ... ile ...'ya devir yapıldığı ve bu devirlerin geçersiz olduğunu, bu devirlerin davacıların hisse oranlarını küçültmek ve oy haklarını kısıtlamak amacıyla yapıldığını, ileri sürerek pay devrinin iptali ile pay defterindeki kaydın terkinine karar verilmesini talep ve dava etmişler, davacılardan ... davasından feragat etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, devirden şirket ortaklarının haberi olduğunu, daha sonra ana sözleşme hükmünün değiştirildiğini, devredilen hisselerin toplam 2 pay olduğunu, karar oylamalarında sonuca etkili bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, devirlerin geçerli olması için ana sözleşme hükmüne göre pay devrinin öncelikle şirket ortaklarına teklif edilmesi gerektiği, bu hususun davalı tarafça ispat edilmesi gerektiği, dosya kapsamından davacıya teklif yapıldığına ilişkin delil ibraz edilmediği, bu nedenle devrin geçersiz olduğu, ancak ana sözleşmede ve kanunda önalım hakkının nasıl

kullanılacağı düzenlenmediği, şuf'a davasının kıyasen uygulanabileceği, davada, davacı adına devir yapılmasının talep edilmediği, sadece geçersizliği ileri sürmesi satın almam-sattırmam gibi bir durum doğuracağı, MK'nın 2. maddesi anlamında hakkın kötüye kullanımı olacağı gerekçesi ile ...'ın açmış olduğu davanın feragat nedeni ile reddine, davacı ... 'ın açtığı davanın reddine dair verilen karar davacı ... ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18/11/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davacı ... ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı ... ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Asıl ve birleşen davada davacı ... ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı ... ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı ... ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 52,40 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl ve birleşen davada davacı ... ...'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8755, Karar No: 2019/905, Tarih: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8755 E.  ,  2019/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, borçlu şirkette sigortasız olarak çalıştığı sırada mahcuzların kendisine yediemin olarak teslim edildiği, borçlu şirketin başka yere taşınarak hacizli mallarıda götürdüğünü bilen sanığın bu hususu ve işten ayrıldığını icra dairesine bildirmemesi şeklindeki eyleminin ön ödemeye tabi olan TCK'nun 289/3. maddesinde düzenlenen dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahçuzların kaybolmasına veya bozulmasına neden olmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.