muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10815, Karar No: 2014/6341, Tarih: 16.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10815 E.  ,  2014/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2010/271-2013/42

Davacı B.. B.. vekili Avukat E. E.Ç. tarafından, davalı M.. M.. aleyhine 22/06/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Habertürk TV'nin 25.05.2010 tarihli yayınında, davalı M.. M.. tarafından yapılan açıklamalar ile kendisine ''Ergenekoncu'' ve statükocu'' sıfatları yakıştırıldığını, bu ifadelerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı B.. B..'un milletvekili kimliğinin yanı sıra hukuk fakültesinin anayasa hukuku bölümünde Profesör kariyerini taşıyan öğretim üyesi olduğu; Ergenekon olarak tabir edilen oluşumun, yasal zeminde terör örgütü olarak değerlendirildiği ve bu kapsamda mahkemeler nezdinde görülen davaların, yargılamalarının sürdüğü, bir kişinin söz konusu yargılamalarda sanık sıfatı alan kişiler ile ilgili olumlu görüş bildirmesinin, yargılama konusu olan eylemler ile irtibatının bulunduğu şeklinde değerlendirme yapılmasına imkan vermeyeceği, yine Anayasa değişikliğine ve demokratik açılım şeklinde kamuoyuna yansıtılan siyasi uygulamaya yönelik eleştirilerde bulunması ve hukuki - siyasi görüşü doğrultusunda muhalif beyanlarda bulunmasının "statükocu" sıfatı verilmesini haklı kılmayacağı; televizyon programında "Ergenekoncu" ve "statükocu" sıfatları ile hitap edilmesinin davacının siyasi ve hukuki kimliği birlikte değerlendirildiğinde kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle iştigal eden kişilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Yayında yapılan açıklamaların içeriği incelendiğinde,davacı tarafından kamuouyunda "Ergenekon Davası" olarak bilinen davada yargılanan sanıklar hakkında kamuoyuna bir takım açıklamalarda bulunduğu,bu açıklamalarında mahkemenin de kabulünde bulunduğu gibi Ergenekon davası sanıkları hakkında bir takım olumlu görüşler beyan ettiği, davalı tarafından bu açıklamalar dikkkate alınarak kendi değer yargısı ve siyasi görüşü ile bir takım eleştirilerde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20194, Karar No: 2018/928, Tarih: 24.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20194 E.  ,  2018/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli Adli Tıp uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6223, Karar No: 2011/7249, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6223 E.  ,  2011/7249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1624 (yenileme ile 2462 ada 9) parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü diğer paydaşlardan olan davalının demir kazık ile çevirmek suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı dava konusu taşınmazda paydaş olduğunu, özel parselasyon sonucu payına özgülenen yeri kullandığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar “önceki araştırma bozmasında uyuşmazlığın niteliğine değinildikten sonra çekişmenin çözümünün ne olacağı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklanmış dosya kapsamından tüm paydaşları bağlayan fiili taksim olgusunun varlığının ispat edildiği söylenemeyeceğinden eldeki davaya paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi davası olarak bakılması davacının taşınmazda kullanabileceği bir yer olup olmadığının araştırılarak intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmus, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında uyuşmazlığın niteliği açıklandıktan sonra paylı mülkiyet üzere olan çekişmeli taşınmaz bakımından paydaşları bağlayan fiili taksim olgusunun varlığının ispat edilemediğine değinilmek suretiyle davacının intifadan men edilip edilmediği hususunun açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret olunmuştur. Dinlenen tanıklar davacının taşınmazdan yararlanmasına engel olunduğunu bildirmişler.

Hükmüne uyulan bozma ilamında da paydaşlar arasında fiili kullanım biçiminin oluşmadığı benimsenmiş olup bozmaya uyulmakla ilgilisi lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu halde, mahkemece taraflar arasında tüm paydaşları bağlayan fiili kullanım biçimi varmışcasına, davacının payının başka bir bölümde olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hal böyle olunca; davacının payı oranında davacının taşınmazda kullandığı yada kullanabileceği bir bölüm olmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9501, Karar No: 2012/16740, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/9501 E.  ,  2012/16740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit-İstirdat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tesbit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralayana karşı açılan, borçlu bulunmadığının tespiti ile ödenen paranın geri ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının eski eşi Ramazan Yele ile kiralayan ... arasında 30.07.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, kefil dahi olmadığı halde sözleşmeye imzasının alındığını ancak kiracı olmadığını, buna rağmen aleyhine icra takibi yapıldığını, 3.905-TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, aylık kira miktarının 400-TL olmasına rağmen 2.800-TL yerine 4.000-TL talep edilerek fazla talepte bulunulduğunu, İİK. 72.maddesi gereği borçlu bulunmadığının tespiti ile gerekirse ödediği miktarın istirdatına karar verilmesini istemiştir. Davalı kiralayan aylık 400-TL üzerinden 10 aylık toplam 4.000 TL kira alacağı olmasına rağmen icra takibinde sehven 7 aylık yazıldığını, Ekim ayına kadar 10 aylık kira alacağı için takip yapıldığını, kiralananın 18.05.2010 tarihinde tahliye edildiğini, ödeme planına uymayan davalı hakkında 30.07.2009 tarihinden 30.05.2010 tarihleri arası dönemi kapsayan kira bedellerinin tahsili için Ankara 18.İcra Müdürlüğünün 2011/1648 esas sayılı icra dosyası ile takip yapıldığını savunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir. Mahkemece, taraflar arasında 30.07.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiği, davacının kiracı olduğu, ... 15.İcra Müdürlüğü'nün 2009/16380 esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığı, davacı kiracının takip konusu kira borcunu ödediğini ispat edemediği, bu nedenle kira borcunu ödemeyen kiracının menfi tespit talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 30.07.2008 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira bedeli 400-TL olarak düzenlenmiştir. Alacaklı kiralayan 31.7.2009 tarihinde noterlik aracılığıyla kiracıya gönderdiği ihtarname ile 2009 yılı Ocak ayından Temmuz ayları arası aylık 400-TL üzerinden 7 aylık 2.800-TL kira bedelinin ödenmesini istemiştir. Bu ihtarın semeresiz kalması üzerine 27.10.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2009 yılı Ocak ayından Temmuz ayına kadar aylık 400-TL üzerinden 7 aylık toplam 2.800-TL kira alacağı yerine 4.000-TL alacağın tahsilini istemiştir. Takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş, davalı borçlunun bu takip yönünden değişik tarihlerde ödemede bulunduğu

anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde aylık kira bedeli 400-TL olduğundan icra takibinde talep edilen 2009 yılı Ocak ayından Temmuz ayı dahil 7 aylık kira alacağının toplamı 2.800-TL tutarındadır. Mahkemece, icra takibi ile talep edilen 7 aylık kira alacağı miktarına göre yapılan ödeme de nazara alınarak fazla talep edilen kısım ve ödeme yönünden menfi tespit ve istirdat istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12355, Karar No: 2018/2919, Tarih: 14.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12355 E.  ,  2018/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Haberleşmenin gizliliğini ihlal, Kişisel verilerin kaydedilmesi, Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, Sistemi engellme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

Hüküm : Sanık ... hakkında davanın reddi, Sanık ... hakkında beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve sistemi engellme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarınndan sanık ... hakkındaki davanın reddine, sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yokluğunda verilen ve 01.06.2017 tarihinde tebliğ edilen karara UYAP aracılığı ile 08.06.2017 tarihinde gönderdiği ve 09.06.2017 hakim havale tarihli dilekçe ile süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelmede:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4762, Karar No: 2012/5282, Tarih: 15.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/4762 E.  ,  2012/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıklar Murat ve Nefike hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

a-Mağdur ...'in burnundaki kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin belirlenmesi hususunda rapor aldırılmadan bu hususta yetersiz raporla yetinilerek sanık hakkında TCK'nun 87/3 maddesinin en üst oranda uygulanarak yazılı şekilde hüküm verilmesi,

b-Sanığın suçta kullandığı taşın TCK’nın 6/f-4 maddesine göre “fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli şey” kapsamında silah olarak kabul edilerek TCK.nun 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiği halde uygulanmaması,

c-5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün infazının sonuna kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9528, Karar No: 2021/1525, Tarih: 11.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9528 E.  ,  2021/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada, hükmüne uyulan dairemiz bozma ilamında, davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen yine yanılgılı değerlendirme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davalarının her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, işverenin kamu kuruluşu olması durumunda aynı serbestlikten bahsedilemeyip yazılı delillerin esas alınması gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, seri halde açılan tüm dosyalar içerisinde bulunan idare ile yapılan ihale evrakları, istihkak raporları, sözleşmeler, hakediş ve ödeme belgeleri birlikte mukayese edilmek suretiyle, çalışıldığı iddia olunan işlerin (tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli vb.) nitelikleri gözetilerek, belirtilen işlerin kaç günde kaç işçi ile bitirilebileceği belirlenmeli, idare tarafından çıkartılan istihkakların doğrudan veya muhtarlık kanalıyla hangi nitelikteki işler için ödendiği, davaya konu dönemde söz konusu işler nedeniyle orman idaresi tarafından takdir edilen ve köy tüzel kişiliği tarafından da kabul edilen yevmiye tutarlarının/birim fiyatının ne kadar olduğu gözetilip, işverenin kamu kurumu olduğu, ilgili çalışmaların ve ücretlerin kayıtlara geçmesinin asıl olduğu ilkesinden yola çıkılarak, davacının isminin bulunduğu ödeme belgeleri yıl yıl değerlendirilerek bireyselleştirme yapılmak suretiyle, çalışmanın varlığı ve süresi kayıtlara göre irdelenip, çalışma süresinin tespit edilebilmesi için dosyanın orman mühendisi olup aynı zamanda iş ve sosyal güvenlik alanında da yetkisi bulunan bilirkişilere teslimi ile heyet raporu alınmalıdır. Ayrıca, önceki bozma ilamlarında belirtilen hususlarında (doğum süreleri vb.) göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15690, Karar No: 2015/1806, Tarih: 09.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15690 E.  ,  2015/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ..... Mahallesi çalışma alanında bulunan 147 ada 50 parsel sayılı 2.397,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine çekişmeli taşınmazın bir bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 147 ada 50 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile gösterilen 1.102,78 metrekare yüzölçümündeki taşlık ve kayalık bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptaline, davacı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.