muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11412, Karar No: 2012/2171, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11412 E.  ,  2012/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/6014, Karar No: 2024/8601, Tarih: 10.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6014 E.  ,  2024/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosyaların içeriğine, sankların üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; mahkemelerin dava dosyaları arasında sadece sanıklar yönünden şahsi ve hukuki irtibat bulunmakla birlikte müştekiler yönünden irtibat bulunmadığı, her iki davadaki suç tarihleri ve olayların farklılık gösterdiği, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirtilmesinin mümkün bulunması hususlarına nazaran, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/33 Esas sayılı davası ile Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/249 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2024 tarih ve 2024/249 Esas, 2024/42 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3367, Karar No: 2009/8616, Tarih: 20.10.2009

**6. Hukuk Dairesi         2009/3367 E.  ,  2009/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak-tazminat davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 5.395.12 TL hor kullanma tazminatı, 719.36 TL ödenmeyen kira parası, 1.340.36 TL onarım süresi kira parası ve 90 TL kiralanan anahtarlarının tevdi mahallinden alınma bedeli olarak toplam 7.544.85 TL’nin davalıdan yasal faizi ile tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.659 TL hor kullanma tazminatı, 719.40 TL geçmiş dönem kirası ve 896.50 TL onarım süresi kirası olmak üzere toplam 4.274.90 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacılar vekilinin faiz istemine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davalıdan talep ettiği hor kullanma tazminatı, işlemiş ve ödenmeyen kira parası ve onarım süresi kirasının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili isteminde bulunmasına karşın mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilirken davacıların yasal faiz istemleri hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32064, Karar No: 2017/7844, Tarih: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32064 E.  ,  2017/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık ...'ın işlettiğini ikrar ettiği diş beyazlatma merkezinde bulunan jel, toz, krem vb. kozmetik beyazlatma ürünleri dışında, kliniğin arka odasında bulunan ve hastaların dişini temizleme veya beyazlatmada kullanılan cihazın teknik özellikleri, diş hekiminin bizzat veya gözetiminde kullanılması gereken aletlerden olup olmadığı hususlarında uzman bilirkişi raporu alınmak suretiyle sanık ...'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Sanık ...'ın sanık ...'ın işyerinde ücretli çalışan bir işçi olduğu, diğer sanıkla aralarında işletmenin gelirine dair bir ortaklık ilişkisi olup olmadığı dosyadaki delillerden açıkça anlaşılamadığı gibi, denetim sırasında tutulan tutanak sırasında sanık ...'ın girişteki masada sadece randevu verirken görüldüğü, yasada unsurları yazılı "diplomasız diş hekimliği faaliyetinde bulunmak veya diş hekimi kliniği açmak" eylemlerini işlediğine veya diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı deliller olmadığı, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde diğer sanık ... ile iştirak halinde bu suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-) Mahkemece suçtan doğrudan zarar görmediği için davaya katılma hakkı bulunmayan İl Sağlık Müdürlüğünün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5895, Karar No: 2021/453, Tarih: 20.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5895 E.  ,  2021/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 15.09.2020 gün ve 2020/831-2020/3737 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, yerel mahkemece verilen karara karşı davalı erkek tarafından duruşmalı temyiz talebinde bulunulduğu, Dairemizce 15.09.2020 tarihinde duruşma yapılmasına karar verildiği, davalı erkek vekilince 14.09.2020 tarihinde mazeret dilekçesi verildiği ancak ilk inceleme sırasında mazeret dilekçesinin gözden kaçırıldığı, duruşmanın tarafların yokluğunda yapıldığı anlaşıldığından davalı erkeğin karar düzeltme talebinin kabulü ile yeniden duruşma günü verilmesine, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan gerekçe ile yeniden duruşma günü verilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalı erkeğin karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince kabulüyle, Dairemizin 15.09.2020 gün, 2020/831 esas, 2020/3737 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yeniden duruşma günü verilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmeden yeniden esasa kaydedilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.01.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/9539, Karar No: 2021/1535, Tarih: 11.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9539 E.  ,  2021/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada, hükmüne uyulan dairemiz bozma ilamında, davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen yine yanılgılı değerlendirme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Hizmet tespiti davalarının her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, işverenin kamu kuruluşu olması durumunda aynı serbestlikten bahsedilemeyip yazılı delillerin esas alınması gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, seri halde açılan tüm dosyalar içerisinde bulunan idare ile yapılan ihale evrakları, istihkak raporları, sözleşmeler, hakediş ve ödeme belgeleri birlikte mukayese edilmek suretiyle, çalışıldığı iddia olunan işlerin (tohum ekimi, tüp doldurma, kozalak toplanması, kozalaklardan tohum çıkarılması, fidan sökümü, nakli vb.) nitelikleri gözetilerek, belirtilen işlerin kaç günde kaç işçi ile bitirilebileceği belirlenmeli, idare tarafından çıkartılan istihkakların doğrudan veya muhtarlık kanalıyla hangi nitelikteki işler için ödendiği, davaya konu dönemde söz konusu işler nedeniyle orman idaresi tarafından takdir edilen ve köy tüzel kişiliği tarafından da kabul edilen yevmiye tutarlarının/birim fiyatının ne kadar olduğu gözetilip, işverenin kamu kurumu olduğu, ilgili çalışmaların ve ücretlerin kayıtlara geçmesinin asıl olduğu ilkesinden yola çıkılarak, davacının isminin bulunduğu ödeme belgeleri yıl yıl değerlendirilerek bireyselleştirme yapılmak suretiyle, çalışmanın varlığı ve süresi kayıtlara göre irdelenip, çalışma süresinin tespit edilebilmesi için dosyanın orman mühendisi olup aynı zamanda iş ve sosyal güvenlik alanında da yetkisi bulunan bilirkişilere teslimi ile heyet raporu alınmalıdır. Ayrıca, önceki bozma ilamlarında belirtilen hususlarında (doğum süreleri vb.) göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11341, Karar No: 2012/2170, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11341 E.  ,  2012/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/34296, Karar No: 2020/17102, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34296 E.  ,  2020/17102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ...'nin iktisadi işletmesi olan lokantada 1986 yılından 05.05.2006 tarihine kadar aşçı olarak çalıştığını, ilk olarak işverenin ... olduğunu, sonradan ... Turizm Lokantacılık İşl. Ltd. Şti. olduğunu, 05.05.2006 tarihinde Kadıköy 6. Noterliğinin ihtarnamesi ile iş akdinin sona erdirildiğini, davacının, Derneğin lokanta işletmecisi ... Turizm Lokantacılık İşl. Ltd. Şti ne karşı dava açtığını, Kadıköy 1. İş Mahkemesi'nin 2006/826 esas, 2008/498 sayılı kararı ile davacı lehine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücretine hükmedildiğini, davacının söz konusu davada asıl işveren olan Marmara Yelken Kulübü Derneğini davalı olarak göstermediğini, davalı ile ... Turizm Lokantacılık İşl. Ltd. Şti. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu, bu sebeple bu davada da davalı asıl işverenden kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkili davalı ile davacı arasında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, davacının çalıştığı ... ve ... Tur. Lokantacılık İşl. Ltd. Şti. ile müvekkili arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, derneğin sahibi olduğu lokantanın işletmesinin davacının işvereni şirkete verildiğini, bu şirketin müvekkiline kira ödediğini, davacı ile müvekkili arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığından husumet itirazında bulunduklarını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile ücretle çalıştığı iddiasının da yerinde olmadığını, iddiasını dayandırdığı dava dosyasında müvekkilinin taraf olmadığını, savunarak davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının çalıştığı işyeri daha önce davalı ... tarafından işletilmekte iken daha sonra bu işyeri dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti.' ne kiralamıştır. Kira ilişkisinin bulunduğu dönem bakımından davalı ... ile dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığından davalı ...'nin dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti. döneminde gerçekleşen tazminat ve diğer işçilik alacaklarından sorumlu tutulması mümkün değildir. Bununla birlikte dava konusu işyeri davalı ...'ne ait iken yapılan kira sözleşmesi ile dava dışı ... Turizm ve Lokantacılık İşletmeleri Ltd. Şti.' ne devredildiğinden mülga 1475 sayılı Kanunun yürürlükte bulunan 14. maddesi uyarınca davalı ... Derneğinin kendi dönemi ile sınırlı olarak ve o dönem sonundaki ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatından sorumlu tutulması gerekir. Davalının ihbar tazminatının tamamından ve kendi dönemi dışındaki kıdem tazminatından sorumlu tutulması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece kıdem tazminatı hesabı yapılırken hizmet süresinin Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtlarına göre belirlenmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. Davacının ücret ve hizmet süresinin belirlendiği Kadıköy 1. İş Mahkemesinin 2006/826 esas, 2008/498 karar sayılı dosyasında davalı ... taraf olmadığından bu dosyadaki ücret ve hizmet süresinin davalı için bağlayıcı olduğu da söylenemez.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5430, Karar No: 2019/2973, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5430 E.  ,  2019/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6752, Karar No: 2025/1417, Tarih: 05.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6752 E.  ,  2025/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/341 Esas, 2022/443 Karar

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... Derinderen tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;