muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3700, Karar No: 2024/93, Tarih: 09.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3700 E.  ,  2024/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2016/13 E., 2016/246 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile;

A.Sanık ... Hakkında

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B.Sanık ... Hakkında

5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... hakkında mahkûmiyeti gerekirken beraat hükmü kurulmasına, sanık ... hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması sebeplerine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanıklardan ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu ancak eski eşi olan diğer sanık ...'in işlerini yürüttüğü tespit edilen Doğal Et ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyerinde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrolde Bakanlık tarafından belirlenen esaslara aykırı olarak ithal edildiği belirlenen Brezilya menşeili 92 kutu toplam 2.392 kg dondurulmuş antrikot et ürünü ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... tüm aşamalarda şirket işlerini kendisinin yürütüğünü, eski eşi olan sanık ...'in şirket üzerinde herhangi bir tasarrufu bulunmadığını, ele geçirilen et ürünlerinin 0 532 570 09 44 numarasını kullanan Bülent isimli seyyar et işi yapan kişi tarafından bozulmaması amacıyla bir günlüğüne deposuna bırakıldığını beyan ettiği; sanık ...'in ise tüm aşamalarda şirketle ilgisi bulunmadığını belirttiği belirlenmiştir.

2.Sanık ... tüm aşamalarda şirket işlerini kendisinin yürütüğünü, eski eşi olan sanık ...'in şirket üzerinde herhangi bir tasarrufu bulunmadığını, ele geçirilen et ürünlerinin 0 532 570 09 44 numarasını kullanan Bülent isimli seyyar et işi yapan kişi tarafından bozulmaması amacıyla bir günlüğüne deposuna bırakıldığını beyan ettiği; sanık ...'in ise tüm aşamalarda şirketle ilgisi bulunmadığını belirttiği belirlenmiştir.

3.Yapılan araştırmada 0 532 570 09 44 numaralı sim kart abonesinin B Gıda Turizm Ticaret Mar. Hay. İth. İhr. Ltd. Şti. olduğu, şirket yetkilileri arasında ...'in bulunduğu tespit edilmiştir. ... kolluk ifadesinde; gıda sektöründe faaliyet gösteren B Gıda Turizm Ticaret Mar. Hay. İth. İhr. Ltd. Şti. yetkilisi olduğunu, ...'i tanımadığını ve ...'in rızası ile yetkilisi olduğu...ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyeri deposuna emanet olarak et ürünü bırakmadıklarını, depoda bulunarak el konulan et ürünleri ile ilgilerinin olmadığını beyan etmiştir. Yapılan teşhis işleminde; ... yetkilisi olduğu şirket deposunda bulunan et ürünlerini emanet olarak bırakan Bülent adlı kişi ile ...'in aynı kişi olmadığını belirtmiştir. Netice olarak ... hakkında 18.01.2016 tarihinde verilen takipsizlik kararının itirazın reddi ile 04.03.2016 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

4.Dosyada bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve bilirkişi raporuna göre et ürünlerinin kaçak ve yabancı menşeili olduğu tespit edilmiştir.

IV.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Olay tarihinde sanıklardan ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu, eski eşi olan diğer sanık ...'in işlerini yürüttüğü tespit edilen Doğal Et ve Et Ürünleri Turizm Gıda Ticaret Ltd. Şti.'ne ait işyerinde Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontrolde Bakanlık

tarafından belirlenen esaslara aykırı olarak ithal edildiği belirlenen Brezilya menşeili 92 kutu toplam 2.392 kg. dondurulmuş antrikot et ürünü ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, şirket sahibi ve yetkisi olan sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de, Beraat kararı verilen sanığa vekalet ücretine hükmedilmesi hususu aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Kabule göre de, Beraat kararı verilen sanığa vekalet ücretine hükmedilmesi hususu aykırı bulunmuştur.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi üçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12122, Karar No: 2012/3798, Tarih: 14.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12122 E.  ,  2012/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2009/176-2009/515 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İngiltere"deki bir firmaya sattığı mandalinaların, hatasız bir şekilde ambalajlanarak 31/10/2007 tarihinde davalıya ait araçlara yüklendiğini, ancak taşımanın uygun sıcaklıkta yapılmaması nedeniyle malların hasarlandığını, alıcı firmanın hasar indirimi yapması sonucunda müvekkilinin 5220 sterlin zarara uğradığını, ayrıca itibarının zedelendiğini, davalının kusurunun kötü niyete eşdeğer bir kusur olduğunu ileri sürerek 5.000- TL manevi tazminat ile 5.250 sterlin karşılığı 11.000- TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın alıcısına 06/11/2007 tarihinde teslim edildiğini, CMR'nin 32 maddesine göre uluslararası taşımadan kaynaklanan davaların 1 yıl içerisinde açılması gerektiğini, davanın ise 05/05/2009 tarihinde açılmakla zamanaşımına uğradığını, hasarın meydana gelmesinde müvekkilinin taşıma kusuru bulunmadığını, hasarın ambalaj hatasından kaynaklandığını, davacının kötüniyete eşdeğer kusur iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, taraflar arasında taşıma ilişkisinin 31/10/2007 tarihinde başlayıp 06/11/2007 tarihinde son bulduğu, davacının 19/11/2008 tarihinde ihtarname çektiği ve davayı da 05/05/2009 tarihinde açtığı, oysa 06/11/2007 tarihinde malın alıcısına teslimi ile işlemeye başlayan CMR'nin 32 maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin 06/11/2008 tarihinde dolduğu, malın kararlaştırılan sıcaklıktan daha düşük bir sıcaklıkta taşınmasının bilerek kötü hareket olarak kabul edilen kusurlardan sayılamayacağı, bu bakımdan somut olayda CMR'nin 32 maddesindeki 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanma imkanı bulunmadığı gerekçesi ile, zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.0212 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/961, Karar No: 2013/20900, Tarih: 20.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/961 E.  ,  2013/20900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması, takdirin bu yönde kullanıldığı kabul edildiğinden bozma konusu yapılmamış ve tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Her ne kadar sanık asli kusurlu ise de; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, yaralanmanın niteliği de nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde ve üst sınırdan temel ceza tayin edilip, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi;

2-Mağdur ... hakkında Gebze Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 30.08.2008 tarihli raporda; mağdurda meydana gelen yaralanmanın, yüzün muhtelif yerlerinde yüzeysel kesi, çene altında doku kaybına yol açan 3-4 cm.lik lezyon niteliğinde olduğunun, bu yaralanmanın yüzde sabit ize ve yüzde sürekli değişikliğe neden olduğunun belirtildiği, Fatih Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 01.09.2008 tarihli raporda ise herhangi bir gerekçe gösterilmeden ve bahsedilen yaralanmanın yüzün hangi bölgesinde olduğu açıklanmadan, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmamasına rağmen yüzde sürekli değişikliğe neden olduğunun belirtildiği görülmekle;mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sürekli değişikliğe veya yüzde sabit ize neden olup olmadığı konusunda tereddüte mahal vermeyecek şekilde Adli Tıp Kurumundan kesin rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10307, Karar No: 2012/26136, Tarih: 04.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10307 E.  ,  2012/26136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan Hazine vekili ile katılan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maliye Hazinesi adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı adı geçen kurumun dilekçesine istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında ...'nın katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Adalar Belediye Başkanlığının davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Adalar Belediye Başkanlığı adına vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Sanıkların, suç tarihinde Burgazada Cami Yaşatma Derneği'nin Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri oldukları, dava konusu Adalar ilçesi, 3 pafta, 28 ada, 5 parselde bulunan, Gayrimenkul Esi Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 15/12/1973 tarih ve 7621 sayılı kararı ile korunması gerekli dini yapı olarak tescilli Burgazada Caminin, tapuda İstanbul Belediye Başkanlığı adına kayıtlı bulunduğu, taşınmazın intifaının 50 yıl müddetle Burgazada Cami Yaşatma Derneğine tahsis edildiği ve tapu kaydında korunması gerekli eski eser şerhinin yer aldığı, Derneğin 05.01.2008 tarihli toplantısında 54 sene önce yapılıp kullanılabilir olma özelliğini kaybetmiş olan tuvaletin tamir ve tadilatının yapılmasına, tuvaletlerin modern ve sağlıklı bir ortama kavuşturulmasına karar verildiği, 14/01/2008 tarihli yapı tatil zaptı ile 1993/252 sayılı Encümen Kararına göre yıkılan cami bahçesinde yer alan eklentilerin yerine zemine beton atılarak yükseltilmek suretiyle 12.00m x 2.50m ebatlarında tek katlı tuvalet yapılmakta olduğunun tespit edildiği, yargılama aşamasında İstanbul V Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 28/01/2009 tarihli ve 1640 sayılı kararı ile suça konu tescilli taşınmazda tadilat projesinin tuvalet ve şadırvan grubu ile ilgili bölümünün düzeltmelerle uygun olduğuna karar verildiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan mimar bilirkişi raporu ile sanıklar tarafından gerçekleştirilen imalatların onaylı projesine uygun olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanıkların üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan Hazine vekilinin, beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6102, Karar No: 2017/6733, Tarih: 04.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6102 E.  ,  2017/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

"Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma" suçunun 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; davaya katılmasına karar verilen Antalya İl Tarım Müdürlüğü'nün CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmasının mümkün olmaması nedeniyle, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13805, Karar No: 2011/20097, Tarih: 29.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13805 E.  ,  2011/20097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Fekki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.11.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacılar ... ve ... vekilleri Av. ... ve karşı taraf davalı ...Ş. vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığında davacı ... yerine de davacı ...'in yazılmasının maddi hataya dayandığı ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin davacılardan alınıp... Varlık A.Ş.'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.11.2011 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Davaya konu kontuun aile konutu olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, aile konutunun tapu kaydına, alacağını temlik eden davalı banka lehine ipotek konulması işlemine davacı eş, ...'in açık rızasının mevcut sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi; eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutunu devredemeyeceği veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacağını öngörmüştür. İpotek işlemi taşınmaz üzerindeki hakları sınırlayıcı bir işlemdir. İpotek akit işlemi davacılardan ... ve ... A.Ş. arasında yapılmıştır. Davacı ...'in kendi yaptığı işlemde eşinin açık rızasının bulunmadığını ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını istemesi; Türk Medeni Kanunun 2. maddesi uyarınca tipik bir hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup; davacı ... bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı ... tarafından yazılı olarak bir açık rıza verilmediği de açıktır. Ancak, açık rızanın varlığının yazılı delille kanıtlanması gerekmez. Açık rıza her türlü delille, hatta karineyle bile kanıtlanabilir. Açık rızanın varlığını kanıtlama yükü, lehine işlem yapılan kişi (somut olayda davalı banka ve ondan alacağı temlik olan şirket üzerindedir). Üçüncü kişi konumunda olmayan işlemin tarafı bakımından, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki iyi niyet karinesi işlemez. Davalı tarafın iyi niyet savunması bu nedenle değer taşımaz. Davalı taraf davacı eş Ayşe'nin işlemde açık rızasının mevcut veya mevcut sayılması gerektiğini usulünce kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacı ... bakımından; davanın kabulüyle, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/7697, Karar No: 2019/15699, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7697 E.  ,  2019/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; müştekinin imam olarak görev yaptığı camiide, su saatinin ve şadırvan ile tuvalet musluklarının çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu su saatinin ve muslukların çalındığı yerler belirlenerek kabulde belirtildiği üzere cami içinden çalındığı anlaşılır ise, suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi kapsamında kalacağı, gerekirse binanın müştemilatı içinden olup olmadığının tespiti amacıyla mahallinde keşif yapılması, binanın müştemilatı niteliğinde olduğunun tespiti halinde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümde; hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 10.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.