muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10599, Karar No: 2023/12748, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10599 E.  ,  2023/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/415 Esas, 2023/868 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2014 Tarihli ve 2014/518 Esas, 2014/717 Karar ... Kararı

Hükümlü, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...'nın velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükümlü 20.03.2023 tarihli dilekçesinde, annesinin kendisi ile ilgilenmediği nedeniyle annesinin vasiliğinin kaldırılarak kendisine ... ...'ın vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 30.03.2023 tarihli ek karar ile hükümlünün 20.03.2023 tarihli dilekçesinde Balıkesir İli Erdek İlçesinde Alaettin Mah. ... Sok. No: 5/12 adresinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle

B. Erdek Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2023 Tarihli ve 2023/415 Esas, 2023/868 Karar ... Kararı

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığı ve Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... Kanun'un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından hükümlünün talebi ile ilgili karar vermekte Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8401, Karar No: 2007/13527, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8401 E.  ,  2007/13527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 2005 yılında kullanılan enerji için düzenlenen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 14.964.76 YTL istendiğini bildirip 2.639.00 YTL borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısımdan borçlu olmadığının tespitini istmiştir.

Davalı davaya bakmanın idari yargının görevi alanında olup faturanın da doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının 3.828.00 YTL borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu 13.12.2005 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilememesi ve reaktif enerji bedeli tahakkuk edilmemesi

2007/8401-13527

iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek içik mekanik sayaçların,

dijital sayaçla değiştirilmesine başlandığını, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 18.maddesi ile ... ve usulsüz elektirk kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda ücretsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazaraalınarak faturanın düzenlendiğini bildirilmiştir.

dijital sayaçla değiştirilmesine başlandığını, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 18.maddesi ile ... ve usulsüz elektirk kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda ücretsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazaraalınarak faturanın düzenlendiğini bildirilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve yanı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin digital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacıya ait mekanik sayacın sökülüp sökülmediği ve digital sayacın takılıp takılmadığı anlaşılamamıştır. Öyle olunca davalı idareden aboneye ilişkin dosyanın celbi ile mekanik sayacın sökülüp sökülmediğine, kombi sayacın takıldığına dair tutanakların celbi ile Tarım İl Müdürlüğünden sulama süresi sorulmalı, mekanik sayaç sökülmemiş ise şimdiki gibi karar verilmesi, mekanik sayaç sökülmüş ise; mekanik sayacın söküldüği tarihten varsa digital sayacın takıldığı tarihe, digital sayaç takılmamış ise sulama süresinin sonuna kadar davacının endeksten ayrı olarak elektrik kullandığının kabulü ile, Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15 ile yine Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 2005 yılında "... ve usulsuz elektrik kullanılması durumunda yapılacak işlemlere ilişkin kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece davalı savunmasında belirtilen kararlar ve yönetmelik Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun kararı ilgili yerlerden istenerek az yukarıda açıklanan doğrultuda iddia ve savunmayı karşılar şekilde taraf ve Yargıtay denetimine uygun şekilde bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8517, Karar No: 2017/10650, Tarih: 18.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8517 E.  ,  2017/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının, davalıya ait araçta muavin olarak 31.12.2006 – 31.08.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekilince; 10.04.2013 havale tarihli ve harçlandırılmayan dilekçe ile 01.01.1999 – 31.08.2011 tarihleri arasını talep ettiklerinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalıya ait ve ... – ... arasında çalışan minisbüste muavin olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işveren tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı tarafça; davacı ile aralarında hizmet akti bulunmadığının, davacının sadece haftada bir kere davalının minibüsünü temizlediğinin ve davalının uzun yıllar öğrenci servisi yaptığının beyan edildiği, ancak aynı hatta kendilerine ait minibüsleri ile çalıştıklarını beyan eden davacı tanıklarınca davacının çalışmalarının doğrulandığı, davacının vergi kaydı ya da Bağ-Kur sigortalılığının bulunmadığı, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından öğrenci servisi için 31.12.2006 – 31.08.2011 tarihleri arasında ... Birlik ile yapılan sözleşmelerin gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi ile halen 5510 sayılı Yasa'nın 86. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenilen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları ya da komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.09.1999 gün 1999/21-510-527, 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 05.02.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 03.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 01.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ise yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda ise yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; talep edilen dönemde davalının adına kayıtlı olan araçları ve davalının hangi hatta çalıştığını, ayrıca davalı adına 506 ve 5510 sayılı Yasa'lar kapsamında tescilli bir işyeri bulunup bulunmadığını araştırmak, davalı adına tescilli bir işyeri varsa; talep edilen döneme ait dönem bordrolarını dosya arasına alarak re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek, davacıdan; talep ettiği dönemde hangi hatta çalıştığını sorarak, zabıta marifeti ile ve ilgili taşıma birliğinden sorarak söz konusu hatta çalışan minibüsçüleri ve muavinleri tespit ederek dinlemek, davalı tarafça davacının davalıya ait minibüsü yıkadığı beyan edilen ... isimli petrol istasyonunun talep edilen dönemdeki sahibi ile kayıtlı çalışanlarını tespit ederek dinlemek, davalıdan; davacının talep ettiği dönemde yanında muavin çalıştırıp çalıştırmadığını, çalıştırmış ise ismini bildirmesini istemek ve bildirilen kişiyi dinlemek, davacının çalıştığını beyan ettiği hatta çalıştığı tespit edilen ve dinlenilecek olan şoförlerden de bu hususu sormak, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen 31.12.2006 – 31.08.2011 tarihleri arasındaki sözleşmelerde isimleri geçen şoförleri dinlemek, yine bu sözleşmelerde yazılı plaka sayılı araç sahipleri ile şoförlerini tespit ederek dinlemek, Milli Eğitim Müdürlüğünden; 31.12.2006 tarihinden önce öğrenci servisi işinin nasıl yapıldığını sormak, dinlenilecek tanıklara da bu hususu ayrıca sormak, zabıta marifeti ile davacının talep ettiği dönemde geçimini ne şekilde sağladığını da araştırarak toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1390, Karar No: 2021/4768, Tarih: 22.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1390 E.  ,  2021/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Sanık hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81, 35, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakaret ve tehdit suçlarından CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.04.2016 gün ve 2015/147 esas ve 2016/61 sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanın duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Hükmün 04.04.2016 tarihli oturumda katılan ...'ın yüzüne karşı tefhim edildiği ancak katılanın yasal süresinden sonra 02.05.2016 tarihinde temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan ...'ın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Av. ... tarafından katılan ... adına temyiz isteminde bulunulmuş ise de; dava dosyasında ... 2. Noterliğinin 02.09.2015 tarih ve 020684 yevmiye numaralı vekaletnamesi uyarınca sadece katılan ... tarafından vekil tayin edildiği, katılan ...'ın anılan avukatı vekil tayin ettiğine ilişkin usulüne uygun olarak tanzim edilmiş vekaletnamenin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... yönünden Av. ...'ın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz istemleriyle sınırılı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, katılan ...’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından ise elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının incelenmesinde;

1-) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği halde, hüküm kısmında, hapis cezası yönünden TCK’nin 53. maddesi ile uygulama yapılmaması bozmayı gerektirmiş olup,hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki verilen yetkiye dayanılarak, hükmün 2. fıkrasının mahsus bölümüne “Sanık ... hakkında Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılanın yol üzerinde olan koyunları görünce aracını durdurduğu, yolun açılması için uzun farları yaktığı, sanığın yolu açmak yerine gelerek uzun farları yaktığı için katılana kızarak olayların başlamasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik

oluşturacak söz ve davranış bulunmadığı halde,sanık yararına TCK’nin 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılan ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6516, Karar No: 2015/8569, Tarih: 21.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6516 E.  ,  2015/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/47910

MAHKEMESİ : Silvan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2012

NUMARASI : 2012/46 (E) ve 2012/250 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan B.. G.. vekilinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan O.. G..’in temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2010 yılı Eylül ayında meydana geldiği iddia edilen başka bir olayla ilgili yaşı küçük katılan Berfin’in, Silvan Cumhuriyet savcılığında şüpheli sıfatıyla alınan 23.09.2010 tarihli savunmasında “E.. C.. isimli şahıs da bana daha önceleri sürekli laf atıyordu” ve “tarafına yöneltilen tüm eylemler nedeniyle bu eylemleri gerçekleştiren tüm kişiler hakkında şikayetçiyim” dediği, sözü edilen olayın 2010/1638 soruşturma numarası üzerinden yürütüldüğü, sonra 29.09.2011 tarihli ayırma kararı ile “B.. G..’e yönelik şüpheli E.. C.. tarafından gerçekleştirilen cinsel taciz suçu açısından evrakın soruşturma defterinin 2011/1369 numarasına kaydedilmesine” karar verildiği, bu kararın ardından mağdur sıfatıyla B.. G..’in 12.10.2011 tarihinde Cumhuriyet savcılığında beyanlarının alındığı ve sanıkların kendisine sinkaflı sözler söylediği ve yaralamaya çalıştıkları gerekçesiyle şikayetçi olduğu, daha sonra 02.02.2012 tarihli ayırma kararı ile “Şüpheliler Erhan ve M.. C..'ın” hakaret suçu açısından evrakın soruşturma defterinin 2012/45 numarasına kaydedilmesine, şüpheli Erhan’ın Basit Cinsel saldırı, mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçu açısından soruşturmaya bu numara üzerinden devam edilmesine karar verildiği” ve iddianame düzenlenerek sanıklar hakkında hakaret suçundan dava açıldığı, dolayısıyla 2010 yılı Eylül ayı içerisinde meydana geldiği iddia edilen hakaret olayına ilişkin şikayetin 23.09.2010 tarihli savunma sırasında dile getirildiği ve yukarıda belirtildiği şekilde bir soruşturma aşamasının geçirildiği gözetilmeden, “şikayetin süresinde olmadığı ve katılanın soruşturma aşamasındaki önceki beyanlarının ve şikayetlerinin tamamının yer ve zamanı farklı bir olaya ilişkin olduğu” gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan O.. G..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1338, Karar No: 2022/1730, Tarih: 04.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1338 E.  ,  2022/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve muhtelif suçlardan ... İnfaz Hakimliğinin 20/11/2020 tarihli ve 2020/1214 değişik iş sayılı içtima kararı ile 14 yıl 10 ay 150 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, iki kez firar etmiş olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 25/01/2021 tarihli ve 2021/422 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 03/02/2021 tarihli ve 2021/2137 Esas, 2021/1601 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/470 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 2. İnfaz Hakimliğinin 03/02/2021 tarihli kararına yönelik itirazın, hükümlünün iki kez firar ettiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 6. maddesine nazaran hükümlünün iyi halli olması halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği, dosyada iyi hal tespitine ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, hükümlünün iyi halli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2)Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;