muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4526, Karar No: 2019/4243, Tarih: 11.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4526 E.  ,  2019/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10/03/2015 gün ve 2012/192 - 2015/48 sayılı kararı bozan Daire'nin 17/07/2017 gün ve 2016/9284 - 2017/4126 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk Toplumunun Kültürel ve Sosyal Değişimi ve Dönmeler konusunda araştırma yapan bir tarihçi ve yazar olduğunu, İngilizce, Fransızca ve Yahudi İspanyolcası bildiğini, Türkiye Yahudileri hakkında da sayısız eser meydana getirdiğini, davalıların 2012 yılında çıkardığı STRUMA adlı kitabın, müvekkiline ait 20 yılı aşkın sürede meydana getirilen çalışmalardan kes-yapıştır yöntemi ile hazırlanmış olduğunu, müvekkiline ait eserlerden izinsiz alıntılar yapıldığını ve müvekkilinin kitaplarındaki parçaların, davalı tarafça kendi cümleleri imiş gibi gösterildiğini, bu kullanımın izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden yapıldığını, telif hukuku kurallarına ve etik kurallara uyulmadığını, davalının eyleminin telif hakkı ihlali ve aynı zamanda haksız fiil teşkil ettiğini ileri sürerek, davalıların tecavüzünün ref'ini, mali ve manevi haklara vaki ihlallerin tespitini, haksız fiillerin dahi tespit ve ref'ini, verilecek kararın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı gerçek kişi Halit Kakınç tarafından hazırlanan ve diğer davalı Destek Yapım tarafından yayınlanan STRUMA adlı kitapta davacının eserlerinden yararlanıldığı, davalının kitabının 63., 64., 65., 66., 67., 68., 69., 70., 71., 75., 76., 77., 78., 79., 80., 81., 128., 129., 130., 131., 132., 134., 150., 160., 174., 178., 187., 201-209. sayfalarda olmak üzere toplam 31 sayfada aynen ve mealen iktibas yapıldığı, 19/12/2013 tarihli bilirkişi raporunun 4 ilâ 14.sayfaları arasında örnekleme yoluyla gösterilen ve belirtilen bölümlerin davacıya ait eserden oluşturulduğu, STRUMA adlı kitapta davacıya ait eserler dışında H...,....,...,...,...,..., Franz-Collins'e ait çalışmalarda da yararlanılmış olmasının sonuca etkili olmadığı, iktibas oranının % 14 civarında olduğu, atıf kurallarına riayet edilmediği, davacının adının belirtilmediği, böylece 5846 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde yer alan iktibas serbestisi kurallarına riayet edilmediği, maddenin son fıkrasında yazılı gerekliliklerin davalı tarafça yerine getirilmediği, kitabın 14. sayfasında, "...'nin Türkiye'deki yahudi cemaati konusunda en yetkin araştırmacı olduğu" biçiminde bir cümle kullanılmasının, dava konusu kullanımın hukuka uygun olduğu anlamına gelmeyeceği, davalılardan Halit Kakınç tarafından meydana getirilen STRUMA adlı romanın, davacıya ait çalışmalar esas alınarak ve kullanılarak oluşturulduğu, atıf kurallarına uyulmaması ve davacının adının belirtilmemesi nedeniyle davalıların eyleminin FSEK 15, 21, 22 ve 23. maddelerde düzenlenen izinsiz işleme, çoğaltma, yayma ve adın belirtilmemesi niteliğinde olduğu, davalı tarafa ait kitabın edebi anlamda bir roman olmasının sonuca etkili görülmediği, dava konusu kitap roman olsa dahi, birebir alınan ya da mealen iktibas eden bölümlerde dipnot olarak davacının çalışmalarına referans yapılması mümkün iken bunun yapılmadığı, davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının STRUMA adlı kitap nedeniyle davalılarca ihlal edildiği, böylece tespit ve ref talepleri ile ilan talebinin de hüküm fıkrasında gösterilen şekilde yerinde olduğu, tespit ve ref talepleri yönünden yayıncı şirket olan davalının kusur şartının gerekli olmadığı, kaldı ki kitap yayıncılığı alanında faaliyet gösteren davalı şirketin, kitapta davacının eserlerinden yararlanıldığından bahsedildiğine göre, yararlanılan bölümlerin atıf kurallarına uygun şekilde belirtilmesi ve eserlerinden yararlanılan kişinin adının bu noktalarda gösterilmesi gerektiğini bilebileceği gerekçesi ile davanın kabulü ile, davalılarca yayınlanan Struma adlı kitap nedeniyle, davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi hakların davalılarca ihlal edildiğinin tespitine, davalıların tecavüzünün ref'ine, davalıların eylemi aynı zamanda haksız fiil teşkil ettiğinden davalıların haksız fiillerinin dahi tespitine ve ref'ine, karar kesinleştiğinde karar özetinin ilanına dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7347, Karar No: 2024/8139, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7347 E.  ,  2024/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/374 Esas, 2024/920 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/295 Esas, 2022/330 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4692, Karar No: 2019/3400, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4692 E.  ,  2019/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4047, Karar No: 2013/7712, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4047 E.  ,  2013/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.11.2012 gün ve 2012/15306 Esas - 2012/23784 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/5422, Karar No: 2015/9848, Tarih: 02.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5422 E.  ,  2015/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/210565

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/216 (E) ve 2013/60 (K)

SUÇLAR : Hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, yaralama, konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık R.. Ö.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve itiraz merciince bu hususta bir karar verildiği,

Anlaşıldığından, sanık R.. Ö.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- a-) Sanık S.. S.. hakkında hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

b- Yasak silah taşıma suçundan Ş.. Ö.. ve T.. Ö..'ün doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, kamu davasına katılan olarak kabul edilemeyecek olup, karara karşı Kanun yoluna başvurma hak ve yetkileri bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık S.. S.., şikayetci - katılanlar Ş.. Ö.., T.. Ö.. vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

3- Sanık S.. S.. hakkında yasak silah taşıma suçundan verilen hükümlere yönelik sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlere yönelik temyize gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a) Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

b) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlâl eyleminden verilen beraat kararının da usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından sanık S.. S.., katılanlar Ş.. Ö.., T.. Ö.. vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5617, Karar No: 2024/2077, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5617 E.  ,  2024/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1022 Esas, 2022/1246 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/757 E., 2019/646 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nin "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu" markasını uzun yıllardan bu yana kullandığını ve amblemlerinde yer aldığını, gerekli yerlere bildirildiğini, dört yıldır faaliyetlerin bu isimle yapıldığını, dergi, broşür, davetiyelerde bu ismin kullanıldığını, dernek logosunda kırmızı rengin Türkiye'yi, mavi rengin Yunanistan'ı yeşil rengin de Bulgaristan'ı, köprü görüntüsünün ise Meriç nehrini temsil ettiğini belirten bir yazı ilçe dernekler masasına bildirildiğini, Türk Yunan Bulgar Dostluk Grubu Derneğinin 02.08.2013 tarihinde yönetim kurulu görev dağılımı yaptığını ve başkanlığa davalı ...'nın seçildiğini, sözkonusu ibarenin Atletizm Federasyonu Başkanlığı'na bildirilmek üzere Edirne Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü'ne bildirilmesi kararı alındığını, davalının 12.10.2017 tarihinde üyelikten ve görevinden istifa ettiğini, ancak davalının 06.06.2017 tarihinde haksız ve kötü niyetli olarak Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT)'na 2017/51922 başvuru numarası ile başvurarak Türk Yunan Bulgar Dostluk Grubu Derneğinin "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu" sloganını sadece kendi adına marka olarak tescil ettirdiğini, bu kişinin görevi nedeniyle hakkında görevi kötüye kullanmadan ötürü suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek davalı adına 2017/51922 başvuru numarası ile tescilli "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu" markasının hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Türk Yunan Bulgar Dostluk Grubu Derneğini, kişisel çabaları sonucunda 11.07.2013 tarihinde kurarak 02.08.2013 tarihinde yapılan yönetim kurulu toplantısında başkanlığa seçildiğini, derneğin kişisel gayret ve çabaları sayesinde bu günlere geldiğini, İnebolu Gümrük Müdürlüğüne tayin olması üzerine 12.10.2017 tarihinde dernek yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığını, ancak üyeliğinin devam ettiğini, eski bir atlet olduğunu, Edirne'de gümrük memuru olarak görev yaptığında Türkiye, Bulgaristan, Yunanistan çalışanlarına maraton fikrini paylaştığını, amacının üç ülkeyi kapsayacak olan pasaportsuz ve vizesiz yarış düzenlemek olduğunu, ilk maratonu 14.06.2014 tarihinde "Sınırsız dostluk Yarı Maratonu" olarak gerçekleştirdiğini, tüm bunlar için maddi ve manevi çok çaba harcadığını, üç kez maraton yapıldığını ve ayrı logolar kullanıldığını, dava konusu logonun 2014' te kendisi tarafından tasarlandığını, 2017 yılında da "Sınırsız Dostluk Yan Maratonu" ismini ve logonun tescil işlemlerini yaptırdığını, o tarihte dernek başkanı olduğunu, fikrin sahibi olması nedeniyle gerçek hak sahipliğinin kendisinde bulunduğunu, davacının hak iddia etmesinin hukuki dayanaktan ve iyi niyetten yoksun olduğunu, yapılacak spor etkinliğinin adının Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu olmasını gerektiren maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığını, davacı olarak tüzel kişiliği idare eden yönetimin kasıtlı ve kötü niyetli olarak açtığı bu davanın reddinin gerektiğini, kaldı ki karar defterinde bile bu logonun kullanılacağına dair hiçbir ifadenin yer almaması ve hiçbir gayret çabaları olmamasına rağmen, kişisel çabaları ile oluşturarak tescil ettirdiği logonun kullanma hakkının şahsından alınmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının anılan ibare için marka tescil başvurusu yaptığı tarihte dahi derneğin yönetim kurulu başkanlığında olduğu, dinlenen tanık beyanlarından ve tüm delillerden davalının çalışmaları kendi adına değil dernek adına yaptığının anlaşıldığı, sözkonusu markanın dernek adına kullanıldığı, her ne kadar fikrin davalıya ait olduğu iddia edilmiş ise de, fikri haklar hukuku alanında fikirlerin değil, bu fikirlerin fiziki ortama kaydedilmiş veya somutlaştırılmış hallerinin korunduğu, bu durumda dava konusu markada geçen "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu" isminin, ilk defa davacı dernek adına, derneğin kuruluş amacına uygun olarak tasarlandığı, yıllar içerisinde yapılan maratonlarda kullanılarak Edirne ilinde ve ilgili halk çevresinde maruf hale geldiği, dolayısıyla bu isim kullanıldığında ilgili çevrede markayı tescil ettirenin davalı ... değil, davacı Türk Yunan Bulgar Dostluk derneği olduğunun algılandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin atletizm dalında başarılı bir sporcu olduğunu, bu konuda fikri açıdan da emek sarf ederek dava konusu markayı oluşturduğunu, dava dosyasında bahsi geçen maraton düşüncesi ve uygulamalarının davacı derneği kuruluşundan önce de mevcut olduğunu, müvekkilinin katılımcıları aynı şekilde üç ülkeden olmak üzere 2012 yılında halk koşusu, 2013 yılında da engelli yürüyüşü ve yarışı olarak organizasyonu gerçekleştirdiğini, buna ilişkin bazı fotoğraf ve belgelerin dosyada mübrez olduğunu, bütün bu gelişmeler yaşanırken davacı derneğin henüz kurulmamış olduğunu, yine kurucusu müvekkili olan davacı dernek döneminde de iş bu organizasyonun gerçekleştirilmesi hususunda müvekkilinin çabası olduğunu, bu durumun davacı derneği hak sahibi yapmayacağını, müvekkilinin 2015 yılında Edirne'de uygulaması ve organizasyonu için Gümrük ve Ticaret Bakanlığından üç aylık geçici görev istediğini, bakanlığın müvekkilini Edirne'ye geçici olarak görevlendirdiğini, müvekkilinin de maratonun yapılmasını sağladığını, 2016 yılında ise müvekkilinin Çorlu Havaalanında görevli olması nedeniyle Edirne'ye gelemediğinden 2016 yılında maratonun yapılamadığını, bu hususun dahi maratonun ve markanın tamamen müvekkili ile bağlantılı olduğunu gösteren bir durum olduğunu, 2017 yılında yapılan toplantı sonrası ...'ın dernek başkanlığına getirildiğini, müvekkilinin görevinde değişiklik yapıldığını, bunun üzerine müvekkilinin 12.10.2017 tarihinde istifa ettiğini, davacı derneğin 2018 yılı için maraton başvurusu yapmadığını, davacının marka üzerinde hak sahipliği iddiasının temelsiz olduğunu, müvekkilinin istifasından sonra gerçekleştirilmeye çalışılan maraton organizasyonunun ne kadar başarısız olduğunun herkesçe bilindiğini, davacının ayrıca haksız yere müvekkili hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ancak takipsiz kararı verildiğini, dosya içeriğindeki tanıklarının beyanları tekrar değerlendirildiğinde müvekkilinin haklılığının ortaya çıkacağını, tüm bu hususların bilirkişi raporunda irdelenmediğini ve raporunda dosya kapsamına uygun olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç