muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5325, Karar No: 2013/10792, Tarih: 02.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5325 E.  ,  2013/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde çeşitli projelerde çalıştığını en son yine davalının emir ve talimatları ile...projesinde temizlik işçisi olarak kesintisiz şekilde çalışmaya devam ettiğini, ... Yapı Kartal projesinin, ...' ın alt işvereni olan ... A.Ş.'ye 10.02.2009 tarihinde devir olunduğunu, bunu sonradan öğrendiğini, kendisinden herhangi bir muvafakatname alınmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının çalışmış olduğu...A.Ş ile şirket arasındaki sözleşmenin 09.02.2009 tarihinde bittiğini, ihaleyi başka bir taşeron firmanın aldığını, ... projesinde şirketin işi kalmaması nedeniyle davacının atamasının, zorunlu olarak aynı tür görev ve aynı ücret ile .../Tuzla projesine yapıldığını, davacının bu projede çalışmayı kabul etmediğini, atama formu imzalamaktan da imtina ettiğini, bunun üzerine davacının, işyeri devri kapsamında...asıl işverenliği bünyesinde ihaleyi alan alt taşeron ... A.Ş. kadrosuna devredildiğini, devirden sonra davacının 10.02.2009 tarihinden itibaren asıl işverene ait eski işyerinde yeni işvereni olan ... A.Ş kadrosunda çalışmaya başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar

açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı işçinin iş akdi 09/02/2009 tarihinde ihale süresi biten davalı işyerinde sona ermiş, hemen ertesi gün aynı işyerinde ihaleyi yeni devralan dava dışı işveren nezdinde 10/02/2009 tarihi itibariyle çalışması bildirilmiştir.

Tüm tanıklar resmi kayıtları doğrular şekilde aynı işyerinde aralıksız çalışmanın sürdürüldüğünü ifade etmişlerdir. Buna göre kesintisiz sürdürülen iş akdinin sona ermediği dolayısıyla feshe bağlı olarak kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağı istemlerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3733, Karar No: 2013/3722, Tarih: 15.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3733 E.  ,  2013/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar, ..., ..., ... ve ... tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 1979 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında kayalık olarak tescil harici bırakılmış olan taşınmazın adlarına tescili talebi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının dayandığı tescil ilamında Hazine taraf olmayıp, davacı tarafın taşınmaz üzerinde hak kazandırıcı zilyetliği olduğunun kanıtlanamamış olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının davacılardan alınmasına, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5936, Karar No: 2021/4094, Tarih: 30.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/5936 E.  ,  2021/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Otobüs şoförü ... ile muavin ...'in atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında 11/04/2013 tarihli olay tutanağı içeriği, ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın savunmasının aksine, seyahat ettiği otobüste oturduğu 9 numaralı koltuğun başüstü rafında bulunan 2 ayrı poşette ele geçen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1453, Karar No: 2013/4828, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1453 E.  ,  2013/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kiracılığın tespitine ilişkin davada Pendik 1. Asliye Hukuk ve 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, taraflar arasında yapılmış kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, HUMK.'nın 8/2 maddesinde yalnızca kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye akdin feshi yada tespit davalarında, görevli mahkemelerin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davanın,kira sözleşmesine dayanan bir kira tespit davası olmadığı, kiracılık sıfatının tespitine ilişkin olduğu gerekçesiyle,görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

1086 Sayılı HUMK.'nın 8/2 maddesinde, yalnızca kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye akdin feshi yahut tespit (kira tespiti) davalarına, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara, dava konusu şeyin değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasındaki kira sözleşmesi 15.09.1996 ve 01.09.2006 tarihlerinde yapıldığı ve kiracı iken tahliye kararı nedeni ile kiracı olduğunun tespiti istemine ilşikin olduğuna göre, açıklanan bu niteliği ve dayanağı itibariyle eldeki davanın ise, anılan fıkra kapsamına girmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5737, Karar No: 2021/9428, Tarih: 04.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5737 E.  ,  2021/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... adına velayeten 1-..., 2-... ile davalılar 1-..., 2-Özel Ada Lazer Sağlık Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki tazminat davasına dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinden verilen 25/12/2020 tarihli ve 2020/236 E. - 2020/1754 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 03/06/2021 tarihli ve 2021/1805 E. - 2021/5987 K. sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, davacılar vekili tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davacılar vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 04/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4724, Karar No: 2019/7444, Tarih: 02.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4724 E.  ,  2019/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bozdoğan Cumhuriyet Başsavcılığının 22/02/2018 tarihli ve 2018/1227 soruşturma, 2018/25 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bozdoğan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/03/2018 tarihli ve 2018/363 soruşturma, 2018/52 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Bozdoğan Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/487 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/05/2019 gün ve 94660652-105-09-4822-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2019 gün ve 2019/49283 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/14021 esas, 2015/29798 karar sayılı ilâmında " .... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, paranın çekildiği yerin menfaatin temin edileceği yer olduğu,

Somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin Ziraat Bankası ... Şubesinde bulunan banka hesabından QR kod yöntemiyle anılan bankanın ....şubesi... numaralı ATM'sinden 130,00 Türk Lirası paranın çekildiği, paranın transfer edildiği, bu şekildeki bankacılık işleminde paranın çekilebilmesi için mobil uygulamaya giriş yapılarak QR kod uygulaması işleminin seçilip ardından paranın çekileceği hesabın belirlenip tutarın yazılması, akabinde paranın çekileceği ATM ekranından "QR Kod ile Para Çekme" menüsü seçilerek ATM'de oluşan QR kod ile mobil uygulamasının yüklü olduğu telefonun açılan kamerası ile QR Kod'un okutulup ATM'deki onay koduna basılması gerektiği, bu işlemde paranın şüphelinin banka hesabına gönderilmediğinden şüphelinin her hangi bir ATM'den bu yöntemi kullanarak parayı çekmesiyle tasarruf alanına gireceği, bu haliyle haksız menfaatin temin edildiği yerin somut olayda Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin (Tekirdağ) Saray Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/487değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5710, Karar No: 2023/492, Tarih: 24.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5710 E.  ,  2023/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının FİT ibareli 29., 30. ve 32. sınıf ürünleri içeren 2007/32835; FİT ibareli 29., 30. ve 32. sınıf ürünleri içeren 2013/60855; FİT İNDEKS ibareli 29., 30. ve 32. sınıf ürünler ile 35. sınıf hizmetleri içeren 2013/29479; FİT İNDEKS ibareli 29., 30. ve 32. sınıf ürünler ile 35. sınıf hizmetleri içeren 2013/29468; FİT X ibareli 29. ve 30. sınıf ürünler ile 35. sınıf hizmetleri içeren 2013/29392; FİT ibareli 29., 30. ve 32. sınıf ürünleri içeren 2000/4524 (Müddet) sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 20.12.2016 tarihinde "MACROFİT" ibareli, 16., 29., 30., 31., 35., 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2016/103493 kod numarası verilen başvuruya davacının iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıasına dayanarak yaptığı itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından 2017/M-10235 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, kötüniyetli başvurunun tescilinin davacının "FİT" esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir