muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6994, Karar No: 2012/607, Tarih: 09.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6994 E.  ,  2012/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

... olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, Dernekler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre ... olarak açılmış, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, Türk Medeni Kanunu ve Dernekler Kanununda zayii belgesi verilmesine ilişkin hüküm bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmediği gibi, yapılan araştırma ve soruşturma da karar vermeye yeterli değildir. 5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde, derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde, dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayii belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, bu gereği yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı açıklanmıştır. Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden dernek merkezinde hırsızlık meydana geldiği ileri sürülerek dernek yöneticisi tarafından 30.06.2011 günü karakola şikayet başvurusu yapıldığı, derneğe ait karar defteri, üye kayıt defteri, alındı belgesi, işletme hesabı defteri ve demirbaş eşya defterinin çalındığı iddia edilmiştir.Usul kurallarına göre ispat yükü olumsuzu iddia edene değil olumluyu iddia edene düşer. Dosya içeriğinde davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediği veya defteri kasten kaybettiklerine ilişkin herhangi bir delil ve belge bulunmamaktadır. Davacı dernek .

tacir olmadığından yöneticilerinin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülükleri de bulunmamaktadır. Bu olgular ve defterlerin davacı dernek yöneticilerinin iradeleri dışında bir nedenle kaybolduğu, davacı dernek yöneticilerinin dava konusu belgeleri kasten zayii edip etmedikleri veya bu eylem nedeniyle haklarında verilmiş bir mahkumiyet hükmünün bulunup bulunulmadığı, zayinin ne şekilde oluştuğu ve belgelerin saklandığı yer, saklanış biçimi, bu belgelerin kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz, davacı derneğin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 108.40 TL harcın istek halinde davacı derneğe iadesine, 09.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6848, Karar No: 2019/21178, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6848 E.  ,  2019/21178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı ve davalılar ...Enerji İnş. Tic. ve San. A.Ş. ile ... Enerji Montaj Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı... Enerji İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle davalılarca hava koşulları yönünden bir ayrım yapılmadığı ileri sürülmekte ise de, Mahkemece hükmedilen alacaklar üzerinden yapılan indirim oranının bu savunmayı karşıladığının anlaşılmasına göre, davalılardan... Enerji İnşaat Ticaret ve sanayi A.Ş. ile ... Enerji Montaj Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş.’ nin yerinde görülmeyen tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dairemizce, fazla çalışma asıl alacaktan yapılan indirimlerden reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir.

2-Davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Dairemizce, fazla çalışma asıl alacaktan yapılan indirimlerden reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir.

Somut olayda, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma miktarı, davacı tarafından ıslah edilen miktardan fazladır. Mahkemece, bilirkişi tarafından hesaplanan tutardan indirim yapılmış ve netice olarak ıslahla talep edilen tutardan daha azına hükmedilmiştir. Fazla çalışma alacağı yönünden reddedilen miktar, takdiri indirimden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, davalılar lehine ret vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.Bu hatalı yön bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 11. bendinde yer alan “Davalı ...ENERJİ İNŞAAT TİCARET VE SANAYİ A.Ş. VE davalı...ENERJİ MONTAJ TAAHHÜT SANAYİ VE TİCARET A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden tamamen çıkartılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15265, Karar No: 2015/6639, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15265 E.  ,  2015/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/65429

MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2011/464 (E) ve 2012/423 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

SUÇ TARİHİ : 24/11/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık S..'a ait bahçe kapısında bekleyen sanık G.. ile sanık S..'ın aralarında tartıştıkları, sanık S..'ın kendisine 'sin.kaf.lı' küfür etmesi üzerine sanık G..'in olay yerinden uzaklaşmak için aracına binen sanık S..'ın aracının camına ele geçirilemeyen bir demir çubukla vurmak suretiyle zarar vermek suretiyle mala zarar verme ve hakaret suçlarının işlendiğini iddia edilen olayda;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık S..'a yönelik haksız hareket nedeniyle hakkında verilen ceza verilmekten vazgeçilmesi kararına gerekçe olarak gösterilen önceden meydana gelmiş hırsızlık olayının failinin sanık G.. olduğuna dair delil bulunmadığı gözetilmeyerek, sanık S..'ın hakaret suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılan sanıkların ve tanıkların beyan ve savunmalarına göre; katılan sanık S..'ın olay günü fidanlığının yakınlarında atık toplamakta olan katılan sanık G.. ve arkadaşlarına yönelik olarak civarda sık sık hırsızlık olaylarının yaşandığını, serasının kapısının çalındığını söyleyerek oradan uzaklaşmalarını, uzaklaşmadıkları takdirde Jandarmayı arayacağını söylediği, ayrıca sinkaflı şekilde hakaret etmesi üzerine sanık G..'in hırsızlıkla itham

edildiği düşüncesine kapılarak sinirlendiği ve S.. ile ağız dalaşına giriştiği, devam eden tartışma neticesinde S..'ın içinde bulunduğu aracın camını kırması karşısında, sanık G..'in eylemini haksız tahrik etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16854, Karar No: 2021/13119, Tarih: 29.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16854 E.  ,  2021/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 1 parsel sayılı 49.106,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle, 2006 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında ormana ait yolun hatalı olarak 113 ada 1 parsele katılarak tespit gördüğünü ileri sürerek, taşınmazın 169 kod numaralı orman yoluna isabet eden kısmının tapu kaydının iptaline ve bu kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın, tapu kaydının iptali talebi yönünden kabulü ile tarla niteliğiyle zilyetlikten davalı adına tescil edilen davaya konu ... İlçesi ... Köyü 113 ada 1 parselin 05.11.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide B ve C harfleriyle turuncu renkle gösterilen tarla niteliği taşımayan kayalık haldeki 771.66 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 16.08.1947 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu, 1998 yılında yapılan orman sınırlarının aplikasyon ile 21.03.2011 tarihinde askı ilânı yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. 169 kodlu orman yolu 2000 yılında yapılmış, arazi kadastrosu ise 3402 sayılı Kanun'a göre 2006 yılında yapılmıştır.

Davacı ... İdaresi, taşınmazın bir bölümünün orman olduğu iddiasıyla ve orman tahdidine dayalı olarak, çekişmeli taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ve orman vasfıyla tescili istemiyle eldeki davayı açmıştır. 6100 sayılı HMK'nin “taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesine göre mahkeme, tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlı olup, kural olarak mahkemenin istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Dosya kapsamından ve bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, Mahkemece, taleple bağlı kalınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmazın B ve C harfleriyle gösterilen kısımlarının taşlık - kayalık olduğu gerekçesiyle tapu kaydının iptaline karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı ...’ın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31830, Karar No: 2016/2511, Tarih: 17.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31830 E.  ,  2016/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Mağdurlar ... ... ve ... ...'ın 02.05.2012 tarihli emniyetteki beyanlarında özetle, “sanıkların motorsikletle yanlarına gelip para istediklerini, buna tepki gösterince, sanıkların kendilerini bıçakladıklarını beyan ettikleri,

Mağdurların 18.12.2012 tarihli duruşmadaki beyanlarında ise; sanıklarla yol verme meselesinden tartışma çıktığını, para isteme meselesi söz konusu olmadığını, emniyetteki ifadelerini kabul etmediklerini,

Her iki sanığında başından beri değişmeyen beyanlarında özetle; olay günü motorsikletle seyir halindeyken, karşıdan gelen mağdurlar ve tanıkların kendilerine "motorsikleti doğru düzgün kullanın" diye laf attıklarını, kendilerinin de karşılık vermesi üzerine kavga çıktığını, mağdurlardan kesinlikle para istemediklerini beyan ettikleri,

Olayda mağdurların yanında olan arkadaşları tanıklar ... ... ve ... ... ...'nın hiç bir aşamada sanıkların para istediklerinden söz etmediklerinin anlaşılması karşısında,

Mağdurların aşamalarda değişen ve tanıklar tarafından doğrulanmayan ilk beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı, sanık savunmalarına itibar edilmediği denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b- c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve savunmanı ile sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3589, Karar No: 2017/12111, Tarih: 18.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3589 E.  ,  2017/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile arasında 18.09.2003 başlangıç tarihli, yıllık 6000.-TL bedelli kira sözleşmesi imzalandığını, kiralananın bulunduğu binanın yeniden inşaası sebebiyle taşınmazı tahliye ettiğini, davalı tarafından gönderilen 04.09.2013 tarihli ihtarnamede kira bedelinin aylık 6.665.-TL olarak belirlenerek eski kiracı olması sebebiyle kiralama hususunda öncelik hakkına sahip olduğunun bildirildiğini, bedelin fahiş olduğunu, ihtirazi kayıtla 06.11.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin imzalandığını belirterek kira bedelinin 06.11.2013 tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kiralananın bulunduğu binanın yeniden inşa edildiğini, kira bedelinin kurumun değerleme uzmanları tarafından tespit edildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... İli, ... İlçesi,... Mah.... Cad. 129 ada 21 parselde kayıtlı 100 m2 ölçümlü taşınmaz üzerinde binanın zemin katındaki 36 m2 yüzölçümlü bağımsız bölümde kiracı olarak bulunan ...'in 06/11/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hak ve nesafet kuralları uyarınca hesaplanmış 11/08/2014 havale tarihli inşaat ve mülk bilirkişileri raporunda belirtilen aylık kira bedelinin 2.570,40-TL, yıllık kira bedelinin 30.844,80-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TBK'nun 350./2 maddesine göre, yeniden inşa ve imar sebebiyle kira sözleşmesinin feshi mümkündür. Kira ilişkisi sona ermekle birlikte, yeniden inşa nedeniyle fesih durumunda aynı yasanın 355. maddesi ile taşınmazın yeniden kiraya verilebilmesi için kiraya verene bazı sınırlamalar getirilmiş ve yükümlülükler yüklenmiştir. TBK'nun 355/2. maddesinde "...Yeniden inşa ve imar amacıyla boşaltılması sağlanan taşınmazlar, eski hâli ile, haklı sebep olmaksızın üç yıl geçmedikçe başkasına kiralanamaz. Eski kiracının, yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen taşınmazları, yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır. Bu hakkın, kiraya verenin yapacağı yazılı bildirimi izleyen bir ay içinde kullanılması gerekir; bu öncelik hakkı sona erdirilmedikçe, taşınmaz üç yıl geçmeden başkasına kiralanamaz. Kiraya veren, bu hükümlere aykırı davrandığı takdirde, eski kiracısına son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira bedelinden az olmamak üzere tazminat ödemekle yükümlü olduğu..." düzenlenmiştir.

Olayımızda, davalı yeniden inşaat yapılacağı gerekçesiyle davacı kiracının kiralanandan tahliyesini sağlamıştır. Davacı kiracının TBK.nun 355/2 gereğince yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen taşınmazları, yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır, davalı kirayaveren bu madde kapsamında davacının öncelik hakkını sona erdirmeden 3 yıl geçmedikçe başkasına kiralama yapamaz. Mahkemece kira bedeli, dosya içerisinde bulunan rapor doğrultusunda belirlenerek dava kabul edilmiş ise de rapor hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun değildir. Mahkemece yapılacak iş; kiralananın niteliklerine göre üç kişilik (inşaat-mimar, mülk bilirkişileri) bilirkişi kurulu oluşturularak bilirkişi kurulu marifetiyle taşınmazın yeni olduğu da dikkate alınarak kiralanan taşınmaz ve benzer nitelikteki emsaller tek tek görülüp incelenmeli, bilirkişilerce gerekli ölçüm ve inceleme yapılıp böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeni durumu ile yeniden kiraya verilmesi (boş olarak) halinde getirebileceği kira parası rayice uygun olarak belirlenmeli, özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2140, Karar No: 2020/525, Tarih: 20.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2140 E.  ,  2020/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/10/2017 tarih ve 2016/115 E.- 2017/455 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/01/2019 tarih ve 2018/687 E.- 2019/90 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2014/88833 numaralı "ÖZÜNDE" ibaresili marka tescil başvurusuna müvekkili şirketin "ÖZDE" ibareli tescilli markasına ve benzerlik ile tanınmışlık hukuki nedenine dayalı itirazının TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı marka başvurusu ile müvekkilinin markalarının anlamsal olarak aynı olduğunu, işitsel ve görsel açıdan da benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin ÖZDE markasını Türkiye çapında 29. ve 30. sınıflarda uzun yıllardır kullandığını ve markayı ilgili sektörde tanınmış marka haline getirdiğini, müvekkilinin markasına iltibas düzeyinde benzer markayı üstelik de aynı ve benzer ürün ve hizmetler üzerinde tescil ettirmek üzere başvurmasının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2016-M-515 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... vekili, müvekkilinin markasıyla süt ve süt ürünleri sektöründe üretim yaptığını, taraf markaları arasında iltibas yaratacak şekilde anlamsal, görsel, işitsel olarak benzerlik ve halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının tanınmışlık iddiasının haklı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurusu kapsamında 29, 35. sınıftaki mal ve hizmetler bulunurken itiraza mesnet markaların 29, 30, 31.sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, bir başka değişle mal/hizmetlerin aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, başvuru standart karekterle yazılmış "ÖZÜNDE" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markanın/markaların ise, standart karekterle yazılmış "ÖZDE" ibareli olduğu, taraf markalarının işitsel olarak benzer bulunduğu, taraf markalarının ana unsuru ayniyet dercesinde benzer ibare olduğu için taraf markaları arasında görsel olarak da benzerlik bulunduğu, karşılaştırma konusu

mal veya hizmetlerin aynı/aynı türden olmasının, düşük düzeyli de olsa bir benzerliğin varlığı karşısında iltibası artıran bir unsur olarak değerlendirileceği, davaya konu markalar arasında karıştırma olasılığının yüksek olduğu, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi kapsamında eskiye dayalı kullanım nedeniyle üstün ve öncelikli hakkının olmadığı, davalının marka başvurusunun kötü niyetli yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’nun 2016-M-515 sayılı kararının iptaline, 2014/88833 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karara karşı davalı ... ve TPMK vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.