muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1262, Karar No: 2014/813, Tarih: 16.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1262 E.  ,  2014/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2009/6-2013/195

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat A... T..ile davacı vekili avukat E.. E..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, uzun zamandır davalının vekilliğini yürüttüğünü, davalının en son 7.8.2007 tarihli vekaletname ile kendisini vekil tayin ettiğini, davalının vekili olarak 90 adet icra takibi ve 244 adet dava dosyasında baktığını, davalının gönderdiği 31.1.2008 tarihli ihtarnamesiyle kendisini haksız olarak azlettiğini, vekalet ücreti alacaklarının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, azlin haklı olduğunu, davacının düzenlediği serbest meslek makbuzlarına göre ödemeleri yaptıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, haksız azil nedeniyle ödenmeyen vekalet ücreti alacaklarının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü 2014/1262-813

açısından öncelikle yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki yasal düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Kanun, 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise ya da sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması ya da geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Yine 4667 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan avukat emeğine göre yüzde beş ile yüzde onbeş arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde ya da sözleşmenin belirgin 2014/1262-813

olmaması, tartışmalı bulunması ya da sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan kanun hükümleri uygulanarak, hukuki yardımın yapıldığı tarih 2.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, bu tarih ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olayda, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda Avukatlık Kanununun 164/4 maddesi hükmü gereğince davacının hak ettiği vekalet ücreti belirlenerek takip edilen dava ve icra takiplerinin %75’inin derdest olması nedeniyle BK.nun 320-390. maddeleri gereğince belirlenen miktardan indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı avukatın davalıya vekaleten 90 adet icra takibi ve 244 adet dava dosyasını takip ettiği taraflar arasında çekişmesizdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda takip edilen her bir dosya için hukuki yardımın başladığı tarihteki yasal düzenlemeler dikkate alınmadan hesaplama yapılmış olup bilirkişi raporu bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Ayrıca davalı tarafça yapılan aylık ödemeler de dikkate alınmamıştır. Öte yandan vekilin hak ettiği vekalet ücretinden indirim yapılmasına ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından belirlenecek vekalet ücretinden takdiri indirimde yapılamaz. Hal böyle olunca mahkemece, az yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda ilgili dosyalarda getirtilmek suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı gerektiğinde açıklamalı, taraf,hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu da alınmak suretiyle davacının takip ettiği her bir dava ve icra takibi için hukuki yardımın başladığı tarihteki yasal düzenlemeler doğrultusunda davacı avukatın hak ettiği vekalet ücretleri saptandıktan sonra davalı tarafın aylık ücret şeklinde yaptığı ödemelerle belirlenecek miktardan düşülmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2014/1262-813

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2014/1262-813

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5434, Karar No: 2021/23081, Tarih: 20.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5434 E.  ,  2021/23081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanın burnuna silahtan sayılan bira şişesiyle vurup kolundan tutarak zorla at arabasına bindirmek suretiyle katılanın hürriyetini kısıtladığı anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, Adli Tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, somut olayda katılan ... hakkında düzenlenen doktor raporunda, meydana gelen kemik kırığının katılanın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesinin belirtilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak yapılacak artırımın doğru bir şekilde tespiti için katılan hakkındaki tüm tedavi evraklarının temini ile kemik kırığının katılanın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesi konusunda Adli Tıp raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11094, Karar No: 2011/4145, Tarih: 11.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11094 E.  ,  2011/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2009 tarih ve 2007/121-2009/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yayın evi arasında ‘Lozan’dan Sevr’e Türkiye’ isimli kitabın birinci baskısı konusunda 16.08.2004 tarihli sözleşme imzalandığını, buna göre ilk baskının 1.000 adet olacağını,müvekkilinin bu baskıdan telif ücreti almayacağını, ilk baskının tükenmesi sonrası davalıyla 27.01.2005 tarihli ikinci sözleşmenin imzalandığını, buna göre ikinci baskının 2.000 adet olacağını ve kendilerine telif ücreti ödeneceğini, buna rağmen kitapçılarda birinci baskıya ait nüshalara rastladıklarını,yine ikinci baskı üzerindeki bandrol numaralarının Kültür Bakanlığı’ndan talep edilen numaralarla birbirini tutmadığını, bu durumda kitabın birinci baskısının 1.000 adetten fazla yapıldığın ve ikinci baskının tükendiğinin anlaşıldığını, dolayısıyla 2.000 adet baskı için telif ücreti haklarının muaccel olduğunu, davalının sözleşmeye aykırı olarak kitapları daha fazla bastırmakla mali haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, 27.01.2005 tarihli sözleşmeden kaynaklanan 2.000 kitap için 5.520 TL telif bedeli alacağı, FSEK 68.maddeye göre fazla basılan 2.464 adet kitap üzerinden hesaplanan 6.800 TL’nın 3 katı olan 20.400 TL tazminatın davalıdan tahsilini, 27.01.2005 tarihli sözleşmenin feshini,2.000 adet kitabın bandrol sayısının bittiği tarihten itibaren reeskont faizi uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,birinci baskının 1.000 adet,ikinci baskının 2.000 adet basıldığını, bandrol numaralarının matbaa çalışanları tarafından karıştırılmış olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili,birinci baskının 1.000 adet,ikinci baskının 2.000 adet basıldığını, bandrol numaralarının matbaa çalışanları tarafından karıştırılmış olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,taraflar arasında ‘Lozan’dan Sevr’e Türkiye’ isimli kitabın birinci baskısının 1.000 adet, ikinci baskısının 2.000 adet basılması konusunda anlaşma yapıldığı, baskıyı yapan matbaanın fatura kayıtlarına göre anılan miktarda kitapların basıldığı, ikinci baskıdan satılmayan 1.613 kitap kaldığı, bunların üzerindeki bandrol numaralarının aynı yayın evi tarafından basılan, başka bir kitaba ait bandrol numaraları olduğu, 1. ve 2. baskı kitapların tekrar aynı bası numarasıyla basıldığına dair emare bulunmadığı, bandrol numarasındaki farklılığın kitapların fazla sayıda basıldığını ispatlayamayacağı, davalının telif hakkına ilişkin kayıt ve belgeleri hukuka ve sözleşmeye uygun olarak tutmadığı, bu durumda davacının ikinci baskıya yönelik telif ücretinin tamamını isteyebileceği, ayrıca ikinci baskıya ait kitapların nüshalarının piyasadan tükenmesinden evvel sözleşmenin feshedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 27.01.2005 tarihli sözleşmeden doğan 5.520 TL telif alacağının dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;dava telif hakkından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup,mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ,27.01.2005 tarihli sözleşme gereğince davacının sözleşme harici kitap bastığı kanıtlanamadığı gibi,mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesinde,sözleşmeye göre basılması gereken 2.000 kitaptan,1.613 adedin davalıya ait işyerinde bulunduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece,sözleşmeye göre basılan 2.000 adet kitaptan,davalı yayınevi tarafından henüz satışı gerçekleştirilmemiş 1.613 adet kitap sayısı çıkartılmak suretiyle,davacının telif hakkından doğan alacağının aradaki fark kadar olduğu kabul edilip,bu miktar üzerinden davacının sözleşmeden doğan telif hakkı alacağının tespiti gerekirken,yazılı gerekçelerle 2.000 adet kitap üzerinden hesaplama yapılması doğru olmamıştır.

3-Öte yandan,dosyadaki tahsilat makbuzlarına göre,207,42 TL keşif ücreti ve 600 TL bilirkişi ücreti bedelinin davalı tarafça karşılandığı halde,bu miktardan dahi davalı tarafın sorumlu tutulması da bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan,dosyadaki tahsilat makbuzlarına göre,207,42 TL keşif ücreti ve 600 TL bilirkişi ücreti bedelinin davalı tarafça karşılandığı halde,bu miktardan dahi davalı tarafın sorumlu tutulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle,kararın davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 251,60 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20650, Karar No: 2015/23179, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20650 E.  ,  2015/23179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 16. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.05.2015

No : 2014/1275-2015/789

Dava, Fransa Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyetii arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 30’uncu maddesi hükmü gereğince, Fransa ülkesinde çalışmağa başlanılan 14.11.1982 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli Fransa sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Konuya ilişkin Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasında aktedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 30.maddesinin 1.bent hükmü, bir işçinin Türk mevzuatına tabi olmadan önce Fransız Sosyal Güvenlik rejimlerinden birine tabi olmuşsa Fransız mevzuatına ilk tabi olunan tarihin, Türkiye’de Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilk defa tabi olduğu tarih olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Her ne kadar T.C Paris Büyükelçiliği Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, davacının Fransa'da çalıştığı dönemleri gösterir belge verilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, Fransa sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve Fransa yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Şu halde yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Fransa yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir Fransa Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, Fransa'da yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12555, Karar No: 2023/19737, Tarih: 13.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12555 E.  ,  2023/19737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/649 E., 2016/116 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hakaret kastı olmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın şikâyeti hakkında mağdur Cumhuriyet savcısının verdiği takipsizlik kararından dolayı ... Güvenlik Şube Müdürlüğüne vermiş olduğu "BASIN AÇIKLAMASIDIR" başlıklı metnin son kısmında; "Hatta savcı hanım mitingde darp edilmiştir diye dava açmıyor bu resmen ...'ın tabiri ile alçaklıktır." cümlesine yer verdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık davaya konu metni İl Emniyet Müdürlüğüne kendisinin verdiğini kabul etmiştir.

3. "BASIN AÇIKLAMASIDIR" başlıklı metin dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın ikrarı ve "BASIN AÇIKLAMASIDIR" başlıklı metin içeriği karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2. Sanık davaya konu metni İl Emniyet Müdürlüğüne kendisinin verdiğini kabul etmiştir.

3. "BASIN AÇIKLAMASIDIR" başlıklı metin dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın ikrarı ve "BASIN AÇIKLAMASIDIR" başlıklı metin içeriği karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın sözlerinin hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.

Söylenen sözlerin suç oluşturup oluşturmadığı ifade özgürlüğü ve katılanın şöhret ve haklarının korunması, yargının tarafsızlık ve otoritesinin sağlanması ile savunma hakkının dokunulmazlığı dengesi perspektifinde, Anayasa ve AİHS hükümleri gözetilerek değerlendirilmelidir.

Anayasa “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi,