muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8061, Karar No: 2023/9009, Tarih: 28.12.2023

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/214 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme yapılarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstanbul Kemerburgaz Ağaçlı Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde barınan suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada; katılan mağdur ...'in aşamalarda alınan beyanlarının birbirinden tamamen farklı olduğu, katılan mağdurun Mahkemede, daha önceki ifadelerinde hiç bahsetmediği, suça sürüklenen çocukların savunmaları ile tanıkların beyanlarında da adı geçmeyen başka bir kişiden bahsettiği, kendisine karşı yalnızca ... ... isimli bu kişinin cinsel istismarda bulunmak istediğini ancak kendisinin bu kişiye izin vermediğini ifade etmiş olduğu, suça sürüklenen çocuk ... ve mağdur suça sürüklenen çocuk ...'in savunma ve beyanlarının da aşamalarda birbirinden farklılık gösterdiği, katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların hiçbirinin beyan ve savunmalarının bir diğerinin ifadesi ile örtüşmediği, tanık olarak beyanları alınan kurum görevlisi ...'nin de katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların kendisine farklı beyanlarda bulunduklarını aşamalarda alınan beyanlarında ifade etmiş olduğu, olay sırasında katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların kaldıkları bakım ve rehabilitasyon merkezinin öfke kontrol odası olarak tabir edilen bir odasında cezalı olarak kalmakta oldukları, olay sırasında katılan mağdur ve suça sürüklenen çocuklar ile aynı odada bulunan ...'in de tanık olarak dinlendiği ve tanığın aşamalarda alınan beyanları arasında da ciddi çelişkiler bulunduğu, oda içerisinde kamera bulunmadığı, olayı başkaca gören ya da duyan da olmadığı, katılan mağdurun ve suça sürüklenen çocukların birbirinden farklı beyanlarının doğruluğunu ispatlayan ya da ifadelerini destekleyen başkaca hiçbir delilin bulunmadığı, katılan mağdur ... ve mağdur suça sürüklenen çocuk ...'in Adlî Tıp Kurumu Eyüp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş olan raporlarında; iddia edildiği gibi fiili livata eylemine maruz kaldıklarına ilişkin net bir tespitin de mevcut olmadığı, katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların birbiriyle tamamen farklı, tutarsız ve doğruluğu başkaca hiçbir delil ile ispat edilememiş olan beyanlarına itibar edilemeyeceği, suça sürüklenen çocukların müsnet suçu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/214 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16009, Karar No: 2015/18573, Tarih: 19.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16009 E.  ,  2015/18573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/549-2014/552

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7568 Esas sayılı dosyası ile yürütülen ilamlı icra takibine dayanak olarak, rehin açığı belgesi gösterilmesinin İİK 152. maddesine aykırı olduğunu, rehin açığı belgesinde bakiye alacak olarak gösterilen miktarın ve faizinin yanlış hesaplandığını faizin, alacaklının parayı dosyadan tahsil ettiği 15.06.2012 tarihine kadar işletildiğini dosyada ihalenin 31.01.2012 tarihinde kesinleştiğini hesabın harç yönü ile de hatalı olduğunu belirterek icra emrinin ve rehin açığı belgesinin iptalini talep etmiş, Mahkemece, rehin açığı belgesinde fazla talep olduğu tespit edilerek, fazlaya ilişkin rehin açığı belgesi ve icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar temyiz eden borçlu vekiline 30.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 11.06.2014 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından borçlu vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi sırasında verilen rehin açığı belgesi ilamlı takibe konu edilebilir. Bu durumda anılan belgedeki alacağın ödendiği ilamlı takip koşullarında İİK 33. maddesinde belirtilen nitelikte belgelerle ispatlanabilir. Somut olayda bu nitelikte ödeme belgesine dayanılmamıştır. İİK 134/4 maddesi (son cümlede) ''ihalenin feshine ilişkin şikayetin kabulüne veya reddine ilişkin karar verilmesi üzerine ihale bedeli nemaları ile birlikte hak sahiplerine ödenir'' hükmünden kaynaklı nemalar, alacaklıya alacağın yanında alacağını ihalenin kesinleşmesine kadar tahsil edemediği nedeniyle ödenmesi gereken ve depo edilen ihale bedelinin getirisi niteliğinde paralar olup, takip konusu alacaktan ödeme olarak mahsubu mümkün değildir. Mahkemece aksi kanaatle nemalar ödeme olarak değerlendirilip yapılan hesaplama ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK'nun m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10904, Karar No: 2007/10725, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10904 E.  ,  2007/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kambiyo senedine dayalı olarak yapılan icra talebine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 09/06/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/205, Karar No: 2007/276, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/205 E.  ,  2007/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmayıp, Hazine dayanağı 1972 tarih 56 nolu tapu kaydı ile ecri misil cetvellerinin taşınmazı kapsadığı isbat edilememiştir. Ancak zirai bilirkişinin 16.12.2004 tarihli raporundan taşınmazın %40'lık bölümünün blok ... ve taşılık olup kullanılmadığı anlaşılmaktadır. bu bölüm üzerinde davalı yararına zilyedlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin kabulü mümkün değildir. Taşlık ve kayalık olup kullanılmayan kısım ifraz edilip Hazine, kalan kısmın davalı adına tesciline karar verilmesi" gereğine değilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin 18.10.2006 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda "A" ile gösterilen 6.744.23 metrekarelik kısmının davacı Hazine adına, "B" ile gösterilen 16.822.83 metrekarelik kısmının davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8382, Karar No: 2017/10005, Tarih: 04.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8382 E.  ,  2017/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 16/11/2015 gün ve 2015/11122 Esas - 2015/20748 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada davanın kabule dair karar taraf vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu ilama karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı vekilinin sair temyiz karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. Maddesi yazılı nedenlere uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesindeki talebine göre, dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeline hükmedilmesi yönünden bozma nedeninin gereği kalmadığından,

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16/11/2015 gün ve 2015/11122-20748 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelmede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki...Mahallesi 69 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6839, Karar No: 2008/9873, Tarih: 09.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6839 E.  ,  2008/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

T.T.K.’nun 688/7.maddesi gereğince bono da tıpkı poliçede olduğu gibi tanzim edenin imzasının, metni örter şekilde yani metnin altına atılmış olması zorunludur. Bonoda birden fazla imza atılmış ise bu senedin geçirliliğine etki yapmaz ise de, bonoda sorumluluğun tek bir imza ile doğduğu (Dairemizin süregelen içtihatlarında benimsendiği üzere) birden fazla atılan imzaların sahipleri durumuna göre asıl borçlu veya aval veren olarak nitelemek mümkündür.

Sadece imzadan ibaret aval mümkündür. Muhatap veya keşidecinin imzaları dışında bononun (poliçenin) ön yüzüne konan her imza aval beyanı sayılır. Bu nedenledir ki yalnız imzadan ibaret olan aval sadece bononun ön yüzünde mümkündür. Atılma maksadı ne olursa olsun bononun ön yüzündeki imza muhataba (poliçede) veya keşideciye ait değilse bu imza sahibini avalist durumuna getirir. İmza sahibi herhangi bir  taahhüt altına girmeyi düşünmediğini ileri süremez. Zira 613.maddenin 3. fıkrası; “aksinin isbatı caiz olmayan bir karinedir” (Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, sh.805).

Yukarıda da açıklandığı üzere bonoda sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilir.

Somut olayın incelenmesinde 7.4.2005 tanzim tarihli 36.300 YTL bedelli bonoda keşideci olarak ..... İnş.Nakliyat San.Tic.Ltd.Şti.nin keşideci davacı yer aldığı, şirket adına şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili M. A.'in bulunduğundan bu kişinin  bonoda şirketi temsilen atacağı tek imza ile şirket bu senetteki borçtan sorumlu olur. Ancak zorunlu olmadığı halde borçlu M. A.'in bono üzerinde attığı ikinci imza kendisini avalist konumuna sokacağından bonodaki borçtan aynen keşideci gibi sorumlu olacağından mahkemece alacaklı şikayetçinin kabulü ile icra müdürü işleminin kaldırılmasına karar vermek gerekirken şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5359, Karar No: 2024/5905, Tarih: 15.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5359 E.  ,  2024/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/371 Esas, 2024/435 Karar

DAVA TARİHİ: 24.04.2019

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/289 Esas, 2022/325 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17920, Karar No: 2023/5401, Tarih: 11.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17920 E.  ,  2023/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/518 E., 2023/610 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2022 tarihli ve 2022/4631 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan zaman saat 19.30-20.35 arasında, katılanın ikamet ettiği binanın alt katında bulunan depoya kilidini kırarak girip, toplam değeri 5.000,00 TL olan 1 adet matkap, 1 adet el taşlama makinesi, 1 adet dekapaj makinesi, 11 adet kilit göbeği, 1 adet boru anahtarı ve 1 adet penseyi çalarak binadan ayrılması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.2, 143/1, 53, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/62 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/518 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kamera kayıtları olmadan ceza verildiğine, hiç bir şekilde suç kabulü yapılmadığına, verilen kararın usûlsüz ve yersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3.Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/518 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kamera kayıtları olmadan ceza verildiğine, hiç bir şekilde suç kabulü yapılmadığına, verilen kararın usûlsüz ve yersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporu, güvenlik kamerası kayıtları ve tüm dosya kapsamından, olay tarihinde katılanın ikamet ettiği binanın alt katında bulunan katılana ait depo kilidinin kırılarak içeriden 5.000,00 TL tutarında malzemelerin çalındığı, her ne kadar olay yeri güvenlik kamera kayıtlarının, sanığın fotoğrafları ve görüntüleriyle yapılan karşılaştırması sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunda özetle şüpheli şahsın tespiti ile ilgili "belirleyememe" kanaati oluştuğu açıklanmış ise de, sanığın kolluk güçlerince yakalandığında üzerinde bulunan montun sanık ile aynı şekilde kamuflaj desenli ve siyah ... olduğu, pantolon renginin aynı olduğu, siyah ... kamuflaj ... montun cep kısımlarının aynı olduğunun tespit edildiği, sanık 17.01.2022 tarihli kolluk güçlerindeki beyanında ve Mahkeme huzurundaki 28.06.2022 tarihli savunmasında; üzerine atılı suçları işlemediğini beyan etmiş ise de, hakkında çıkarılan yakalama kararı üzerine, 29.03.2022 tarihinde, Nöbetçi Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinde müdafii huzuruyla alınan savunmasında atılı suçu işlediğini samimi olarak ikrar ettiği anlaşıldığından, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE