muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/559, Karar No: 2022/6409, Tarih: 28.09.2022

Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28/09/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, limitet şirket hisse devir bedelinden bakiye kalan kısmın tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin 26.10. 2009 tarihli hisse devir protokolü ile dava dışı iki ayrı limitet şirketteki hisselerinin bir kısmını davalıya devrettiklerini, noter senedinde devir bedeli olarak şirketin nominal değeri gösterilmiş ise de payın gerçek değer üzerinden devri konusunda haricen anlaştıklarını, bunlardan Teksan’ın limitet şirketten anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve 15.07.2011 tarihli protokol ile her iki şirketin gerçek değerlerinin hep birlikte belirlendiğini, burada belirlenen gerçek değer üzerinden davalının müvekkiline bakiye toplam 133.233 Euro, 187.729 ABD doları borcunun bulunduğunu ileri sürerek bakiye bedelin tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, karardaki gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, her ne kadar 26.09.2009 tarihli noterden yapılan hisse devir sözleşmesinde devir bedellerinin alındığından bahsedilmiş ise de, Daire’nin yerleşik uygulamalarına göre bu sözleşmede yazılı bedele ilişkin beyanların aksi yine başka bir senet (yazılı beyan) ile ispat edilebilecektir. Nitekim dosyaya ekli olan ve tüm pay sahiplerinin ve hisse devir sözleşmesi taraflarının imzalarını taşıyan “Hisse Devir Protokolü” başlıklı 15.07.2011 tarihli belgede, ... tarafından yapılan çalışmalar sonucunda dava dışı her iki şirketin de 9 milyon TL değerinde olduğunun kabul edildiği, bunun 3 milyon TL’sinin TL olarak, 3 milyon TL’sinin o tarihteki döviz kuru karşılığı olan 1.366.494 Avro, 1.925.422 ABD doları olarak belirlendiği, HİSSE DEVİR ALANLARINburadaki değerler esasa alınarak, ALDIKLARI hisselerin bedelinin 1/3’ünü TL, 1/3’ünü avro ve1/3’ünü de abd doları olarak ödemeleri karar altına alınmıştır. Hisse devir alanların devir aldıkları hisseler için bu oran dikkate alınarak ödeme yapmaları, devir bedellerinin şirketlerin kar dağıtımından karşılanması, kar payı alacağının ÖNCELİKLE HİSSE DEVİR BORÇLARININ ÖDENMESİNDE kullanılacağı, HER İKİ TARAFIN DA muhatabının şirket olduğu ve hisse devralanların ödemelerinin şirket tarafından tahsil edileceği kararı alınmıştır. Bu karardan bir süre de davalılara düşen kar payının davacılara ödendiği, ancak şirket yönetimi değiştikten sonra davacılara ödemelerin durdurulduğu ileri sürülmüştür. Sözleşmedeki beyanlardan, taraflar arasında, hisse devredenlerin davacılar, devir alanların davalılar olduğu ve hisse bedeli için devralanların belirlenen şirket değeri üzerinden ödeme yapacaklarının kararlaştırılması ve bu yöndeki şirket uygulaması karşısında davacıların bu sözleşme iddialarını ispat etmiş sayılmaları gerektiği kanaatinde olduğumdan, davanın reddine dair mahkeme kararını onayan Daire çoğunluğunun görüşünü isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7313, Karar No: 2012/3828, Tarih: 07.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7313 E.  ,  2012/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2011 gün ve 113/373 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kadastro çalışmalarında, dava konusu yerin, tescil harici bırakıldığını, bu yeri, vekil edeninin 1984 yılından itibaren pekmez, sucuk, bulgur, nişasta gibi tarımsal ürünlerin yapım yeri olarak kullandığını, yaklaşık sekiz yıldan beri de hayvan ağılı olarak kullanmakta olduğundan çekişmeli yaklaşık 500 m2'lik yerin müvekkili adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine davanın reddini istemiştir.

Davalı belediye bu yerin belediye adına tescili ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 636.96 m2'lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine ve belediye vekillerince temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu yerin tapulama çalışmaları sırasında paftasında “kayalık-taşlık” olduğundan köy boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıkları özetle; bu yerin önceleri mahalli tabirle mahsere denilen pekmez, sucuk, bulgur, nişasta gibi tarım ürünlerinin yapımı yeri ve son 7-8 yıldan beri de hayan ağılı olarak kullanıldığını açıklamışlardır. Keşifte görevlendirilen ziraat bilirkişi raporunda nizalı yerde herhangi bir zirai faaliyet olmadığını, tarım yapılmadığını, taşlık alan olduğunu belirtmiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, kadastro (tapulama) çalışmalarında paftasında taşlık-kayalık niteliğiyle köy boşluğu olarak gösterilen böyle bir yerin zilyetlikle iktisap edilip edilmeyeceğinde toplanmaktadır. Bilindiği üzere ve kural olarak; kamunun kullanımına açık olan köy meydanlarının zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Ancak köy boşluğu niteliğindeki bu taşınmazın koşulları gerçekleştiğinde zilyetlik yoluyla kazanılması mümkündür. Yine paftasında taşlık-kayalık niteliğiyle köy boşluğu olarak belirlenen bir taşınmaz için kadastrodan sonraki zilyetliğe dayanılarak tescil davası açılması olanaklıdır. Öte yandan, böyle bir yere hayvan ağılı yapmak, mahalli tabirle mahsere yeri olarak kullanmak gibi olgular ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmamaktadır. Esasen, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarından ve özellikle ziraat bilirkişinin raporundan davacının bur yerde ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Çünkü yılın belirli ve kısa bir zaman dilimi içinde geçici olarak açıklanan işler için kullanmak, davacıya ekonomik amaca uygun zilyetlik sağlamaz.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken, maddi olay, hukuki niteleme ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin ve belediye vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 152,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına iadesine 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10649, Karar No: 2014/31872, Tarih: 30.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10649 E.  ,  2014/31872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/274363

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

NUMARASI : 2011/388 (E) ve 2012/469 (K)

Mahalli mahkemece 2. Ceza Dairesi'nin 13/12/2010 tarih, 2009/27282 Esas, 2010/33310 Karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Bozma sonrası yapılan yargılamada, sanığın savunmasının alınması için yapılan yazışmalarda, sanığın hükümlü olarak bulunduğu cezaevinden 29/03/2011 tarihinde Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesine sevk edilip 26/09/2011 tarihinde taburcu olduğunun anlaşılması ve sanık savunmanının temyiz dilekçesi içeriğine göre; sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi anlamında ceza ehliyetini etkileyen herhangi bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığına Adli Tıp Kurumu ilgili ihtsas dairesinden veya ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesinden rapor aldırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5578, Karar No: 2015/15791, Tarih: 30.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5578 E.  ,  2015/15791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı D.. Ş..vek. Av. U.. O.. ile davalılar 1-H.. S.. 2-M.. S.. 3- Z.. S.. 4-O.. S.. vek. Av. E.. Ö.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/02/2015 gün ve 2012/147-2015/102 E.K. sayılı hükmün davalılardan H.. S.. ve M.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalılardan Z.. S..'in vekili Av.O. Ö. dosyaya vekaletname ve cevap dilekçesi sunmuş olduğu anlaşılmakla , gerekçeli kararın adı geçen vekile tebliği yerine davalı asile tebliğ edildiği görülmüş , bu eksikliğin giderilerek gerekçeli kararın vekile tebliği sağlandıktan sonra , sonucuna göre dosyanın iade edilmek üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16124, Karar No: 2013/8106, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16124 E.  ,  2013/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafinin temyiz isteminin vekalet ücretine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 14.04.2010 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.06.2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin kolluktaki, çarpan aracın kırmızı renkli eski model ... plakalı bir otomobil olduğu, Mahkemedeki, kaza anında ... plakalı aracın hızla geldiği, farlarının gözünü aldığını, bu yüzden sürücüsünü göremediği, ... plakasını ve rengini tesbit ettiği yönündeki ifadeleri ile bu ifadeleri doğrulayan, kaza anında yanında bulunan kızı tanık ...'ın Mahkemedeki, karşıdan karşıya geçerken trafik ışığının yeşili gösterdiği, kendisinin karşıya geçtiği anda ... plakalı kırmızı renkli Tofaş marka aracın süratli olarak geldiği, kendisinin o anda yolun karşısına kaldırıma çıktığı, annesi olan şikayetçinin tam kaldırıma çıkmak üzereyken ... plakalı aracın annesine çarptığını gördüğü, ... plakalı aracın annesine çarptıktan sonra durmadığı, hemen aracın plakasını aldığı ve polise haber verdiği, kaza sırasında aracın plakasına ve rengine odaklandığı, aracın sürücüsünü göremediği ancak arkadan gördüğü kadarıyla sürücüsünün erkek olduğu, tanık ...'ın Mahkemedeki, olayın olduğu anda durakta beklediği, Paşabahçe istikametinden gelen kırmızı bir aracın durağın olduğu yerde bir aracı sollayarak müştekiye çarpıp hızla oradan uzaklaştığı, tanık Murat Kazanasmaz'ın, Mahkemedeki, o gün dükkanındayken şikayetçinin gelerek akbil doldurduğu, dükkandayken birden kaza sesi ve arabanın fren sesini duyduğu, hemen dükkandan dışarı çıkıp baktığında şikayetçinin yaralanmış kaldırıma yaklaşık 1 metre mesafede yerde yatıyor olduğu, o sırada kızının kaza

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22300, Karar No: 2015/96, Tarih: 12.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22300 E.  ,  2015/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.01.2012 gün ve 483-6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm fer'i müdahil ....... A.Ş. tarafından tek başına temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 69/1. maddesinde; feri müdahilin de yer aldığı bir davada, hükmün ancak taraflar hakkında verileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, davanın tarafı olmayan fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmamaktadır.

Öte yandan eldeki davada, tarafların temyiz isteği bulunmadığı gibi koşullarının varlığı halinde feri müdahilin 6100 sayılı HMK nun 376. maddesindeki düzenlemeden de yararlanma olanağının bulunduğu anlaşıldığından, müdahil ..... A.Ş.nin temyiz isteğinin REDDİNE, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4020, Karar No: 2024/3513, Tarih: 13.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4020 E.  ,  2024/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/553 E., 2023/1635 K.

DAVA TARİHİ : 28.03.2016

KARAR : Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/560 E., 2018/745 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Devlet Su İşleri 26. Bölge Müdürlüğü tarafından ... Barajı projesi sebebiyle kamulaştırma işlemlerinin yapıldığından bahisle;

1. ... ilçesi, Merkez Mahallesi, ... Caddesi, 158 ada 10 parselde bulunan tek katlı kulübe ve müştemilatların,

2. ... ilçesi, Merkez Mahallesi, ...Caddesi, 118 ada, 1 parselde bulunan havuz, kamelya ve müştemilatların,

3. Belediyeye ait, ... ilçesi, ... Mahallesi, 299 ada 13 parsel üzerindeki cami yapısının,

4. ... ilçesi, Merkez Mahallesi, 378 ada 28 parseldeki cami ve şadırvanın,

5. ... ilçesi, Vecanget Mahallesi, 256 ada 1 parselde bulunan yüzme havuzu ve tesisi, tenis kortu ve müştemilatının,

6. ... ilçesi, Merkez Mahallesi, ... Karayolu, 152 ada 8 parselde bulunan kamelyanın, kadastro tespiti haricinde parsel numarası mevcut olmayıp keşifte gösterecekleri muhdesatların,

7. Sanayi alanında bulunan kamelya ve parkın,

8. ... ilçesi, Arıklı Mahallesi camisinin batı tarafındaki parkın,

9. Pazaryolu Mevkisinde bulunan Pazaryolu parkı ve müştemilatların,

10. Kazım Karabekir Mahallesinde bulunan park ve müştemilatların, davalı Hazineye izafeten ...'nün rızası ile davacıya ait olmak üzere yapıldıklarını, bu sebeple muhdesatların değerlerinin belirlenerek ilgili tapu kaydının beyanlar hanesine tescilini, mümkün olmaz ise bu muhdesatların ... Belediye Başkanlığınca yapıldığının tespiti ve kamulaştırma bedellerinin Belediye Başkanlığı'na ödenmesi konusunda Devlet Su İşleri 26. Bölge Müdürlüğü'ne bildirilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılarak davanın reddine talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılarak davanın reddine talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Mülkiyet veya aidiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilebilir, ancak bunun için muhdesatı meydana getirenin iyi niyetli olması, üzerinde muhdesat meydana getirdiği arz parçasının kendisine ait olmadığını bilmemesi, bilmesinin de kendisinden beklenmesinin mümkün olmaması gerektiği, yapılan keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanıkları kendilerine gösterilen dava konusu edilen taşınır ve taşınmaz yapıların davacı ...'nca meydana getirildiğini beyan etmiş iseler de, meydana getirilen değerin muhdesat olarak addedilebilmesi için sürekli ve kalıcı olarak yapılması amaçlanmış, öz niteliği bozulmadan ve zarar vermeden bulunduğu yerden taşınması mümkün olmayacak niteliğe haiz olması gerektiği, keşif esnasında gözlemlenildiği ve inşaat bilirkişisinin raporunda da belirttiği üzere, tespit edilen muhdesatların, Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) öngördüğü şekilde üzerinde bulundukları taşınmazların bütünleyici parçaları değil, ancak taşınır eşya ve taşınır yapı niteliğinde olduklarının anlaşıldığı, diğer yandan gerek dava konusu edilen taşınır eşya ve taşınır yapılar ile taşınmaz şekilde imal edilmiş yapıların üzerinde bulundukları arz parçasının mülkiyetinin Maliye Hazinesi'ne ait olduğu, bu hususu davacı kamu tüzel kişiliğinin bilmediğini iddia etmesinin mümkün olmadığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Maliye Bakanlığı'nın Kamu İdarelerine Ait Taşınmazların Tahsis ve Devri Hakkında Yönetmelik ile öngörüldüğü şekilde davacı ... lehine yapılan bir tahsis ya da devir işlemi de bulunmadığı, bu yönüyle de davacı tarafın kanunun aradığı anlamıyla iyi niyetli olarak bu muhdesatları meydana getirdiği iddiasının kabul edilmesinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin hatalı karar verdiğini, keşifle belirlenen muhdesatların davacıya ait olduğunun davalı tarafından kabul edildiğini, davacı tarafça söz konusu muhdesatların bulunduğu yerlerin tahsisinin talep edilmediğini ancak davalının muhdesatların yapılmasına ses çıkarmayarak zımni kabulde bulunduğunu, yapıların kalıcı olduğunu, iyi niyetli olma durumunun muhdesat aidiyeti davalarında aranmadığını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; İlk Derece Mahkemesince dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde yapıldığı iddia edilen yapıların mahallinde yapılan keşif, mahkeme gözlemi, mahalli bilirkişiler, davacı tanıklarının beyanları ve alınan bilirkişi raporuyla 4721 sayılı Kanun'un öngördüğü şekilde üzerinde bulundukları taşınmazların bütünleyici parçaları değil, taşınır eşya ve taşınır yapı niteliğinde oldukları, 4721 sayılı Kanun'un 728 inci maddesinde "kulübe", "büfe", "çardak", "baraka" ve "benzeri hafif yapılar"ın "taşınır yapı" niteliğinde bulunduğunun belirtildiği, davaya konu edilen yapıların kalıcı (sabit yapı) değil taşınır yapı niteliğinde olduklarının anlaşıldığı, bu nedenle davacı ... Başkanlığınca açılan davanın İlk Derece Mahkemesince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. ... barajı kamulaştırma işlemlerinden dolayı davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunu,

2. Muhdesatlar taşınır olsa bile, bunların sökülme ve taşınma masraflarının hesaplanması gerektiği ayrıca raporda belirtildiği gibi, beton barbekü, çeşme, betonarme mescit ve şadırvan gibi taşınmaz yapılar bulunduğunu,

3. Dosya kapsamından muhdesatların davacı tarafça yapıldığının sabit olduğunu, belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı Kanun'un 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (4721 sayılı Kanun'un 718. m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (4721 sayılı Kanun'un 722, 724, 729 maddeleri), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.