muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15266, Karar No: 2019/5557, Tarih: 30.04.2019

1-6100 sayılı HMK' nın "hukuki dinlenilme hakkı" başlıklı 27. maddesine göre, "1- davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. 2- bu hak, a) yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) açıklama ve ispat hakkını, c) mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."

Mahkemece, 21.01.2016 tarihli celsede "taraflara bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanda bulunmak üzere (davalı taraf bakımından tebliğden itibaren) HMK' nın 281. maddesi gereğince iki haftalık kesin süre verilmesine" karar verilmiş, bilirkişi raporu davalı tarafa 16.03.2016 da tebliğ edilmiştir. Aynı gün davalının yokluğunda karar verilmiş olup, davalı taraf rapora karşı yazılı beyanlarını ibraz edemeden hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece, davalı taraf bilirkişi raporuna karşı beyanlarını sunamadan, hüküm tesis edilmesi yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığın;

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2009/761, Karar No: 2009/9272, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/761 E.  ,  2009/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Tic. Avukatınca duruşmalı, davacı ve diğer davalı ... Oto avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ... ve vekili avukat ... ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 18.08.2005 tarihli fatura ile davalı ... Otomotivden araç satın aldığını, meydana gelen arızalar nedeniyle defalarca servise götürdüğünü, aldığı günden beri araçtan randıman alamadığını, manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla araç bedeli ve 5.000YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.500YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline, dava konusu aracın davalı ... Otomotive iadesine, manevi tazminat talebinin atiye bırakılmış olması nedeniyle bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların

2009/761-9272

tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı yargılama sırasında, aracı bilirkişi incelemesi için, ikamet ettiği Başkale’den incelemenin yapılacağı ...’a getirip götürmek için nakliye masrafı yaptığını ileri sürerek bu hususta ibraz ettiği 8.024YTL masrafın davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece bu hususta olumlu ve olumsuz bir karar verilmemiştir. Keşif ve bilirkişi incelemesi için yapılan masraflar, yargılama gideri kapsamında olup resen dikkate alınması gerekir. Öyle olunca mahkemece davacının bu husustaki talebi de dikkate alınarak keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmak üzere aracın nakliyesi için gereken masraflar resen araştırılmalı ve oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu ve olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 809,60 TL kalan harcın davalı ...Ş ile diğer davalıdan alınmasına, peşin alınan 303,40 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 2.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9057, Karar No: 2019/3049, Tarih: 14.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9057 E.  ,  2019/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve düşmeye dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan düşme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...’ın 06.02.2014 tarihli celsede “... direk bana yumruk vurdu. Bunun dışında hiç kimsenin bana karşı bir eylemi olmamıştır. ...'den şikayetçiyim, diğerlerinden şikayetçi değilim” şeklindeki beyanı karşısında, temyiz istemine konu hükümler yönünden ...’ın katılan sıfatının ortadan kalkması nedeniyle; vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...’ın 06.02.2014 tarihli celsede “Babam ...'a vurmaya çalışan ... bana da vurdu. ... ise bizi ayırdıklarından bana vuramadı. Bunun dışında bana karşı hiç kimsenin başkaca bir eylemi olmadı. Ancak ... bize hitaben "Şerefsizler sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim şeklinde küfür etti" Beni ise ... ve ...'e kesinlikle vurmadım. ... bana vurduğunda yere düşmüştüm. ... ve ...'den şikayetçiyim, diğerlerinden şikayetçimden vazgeçiyorum” şeklindeki beyanı karşısında, temyiz istemine konu hükümler yönünden ...’ın katılan sıfatının ortadan kalkması nedeniyle; vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...’ın 06.02.2014 tarihli celsede “Bana karşı ... direk taşla burnuma vurmak suretiyle burnumda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmama sebep oldu, ayrıca ..., ... ve ... bana karşı "şerefsizler, pezevenkler, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim" diyerek hakaret ettiler. tüm sanıklardan şikayetçiyim” şeklindeki anlatımı karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...’ın 06.02.2014 tarihli celsede “Bana karşı ... direk taşla burnuma vurmak suretiyle burnumda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmama sebep oldu, ayrıca ..., ... ve ... bana karşı "şerefsizler, pezevenkler, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim" diyerek hakaret ettiler. tüm sanıklardan şikayetçiyim” şeklindeki anlatımı karşısında; katılan ...’ın sanık hakkındaki şikayetinin devam ettiği, yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3047, Karar No: 2014/5717, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3047 E.  ,  2014/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/199466

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2008/724 (E) ve 2010/215 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, hükmün tefhim olunduğu 16.03.2010 tarihinde Manisa E Tipi .. cezaevinde olduğu 28.12.2010 tarihli cevabi yazı içeriğinden anlaşılmakla; hükmün kesinleştirilmesine esas alınan Tebligat Kanunun 35. maddesine göre 25.05.2010 tarihinde yaptırılan tebliğin yasaya ayıkırı olduğundan sanığın öğrenme üzerine cezaevinden verdiği 20.12.2010 havale tarihli dilekçesinin “temyiz “ mahiyetinde bulunduğu kabul edilip, mahkemenin “yargılamanın yenilenmesi “ yolu ile verdiği 27.03.2012 tarihli “ek kararı” kaldırılarak yapılan incelemede:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

09.12.2007 tarihinde Çiğli – Yakamoz adlı barda yevmiye ile piyanist olarak çalışmaya başlayan ve kendisine ait olduğunu ileri sürdüğü müzik teçhizatını da işyerine götürüp kuran katılanın, ilk gün yevmiyesini alıp ikinci gün alamayınca, “patron” dediği (ismini bilmediğini söylediği) fail ile konuşup ayrılmak istediğini belirttiğind e yaşanan çekişme sonrası, eşyalarının istemlere rağmen katılana iade edilmemesi (alıkonulması), ....0383 nolu cep telefonu numarasından katılanı arayan failin ona “…yavşak ibne..”demesi, şikayetçinin abisi tanık Hüseyin’e aynı failin telefonda katılanı kastederek “… bir daha buraya gelmesin… onu linç edeceğiz….” gibi sözleri sarfetmesi eylemlerinin

“güveni kötüye kullanma”; “ tehdit”; “hakaret” suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)“Tehdit” ve “Hakaret” suçlarından hakkında verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca; verilen karalar temyizi değil itirazı kabil olmakla sanığın anılan kararlara yönelik istemleri “itiraz” mahiyetinde kabul edilip, merciince karar verilmesinin temini amacıyla “temyiz“ incelenmesi yapılmadan dosyanın mahalline İADESİNE,

II)“Güveni kötüye kullanma” suçundan verilen “mahkûmiyet” hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca; verilen karalar temyizi değil itirazı kabil olmakla sanığın anılan kararlara yönelik istemleri “itiraz” mahiyetinde kabul edilip, merciince karar verilmesinin temini amacıyla “temyiz“ incelenmesi yapılmadan dosyanın mahalline İADESİNE,

II)“Güveni kötüye kullanma” suçundan verilen “mahkûmiyet” hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1-Sanığın aşamalardaki değişmez savunma anlatımlarında “şikayetçiyi tanımadığını ruhsat sahibi olduğu Yakamoz barını O.. B..’a devrettiğini… suç tarihinde katılanın bu kişi ile muhatap olduğunu…” belirtmesine, 24.11.2008 tarihli iddianamenin iadesi kararında da “yüzleştirme” yapılması istenmesine, katılanın 17.03.2011 tarihli beyanında, failin O.. B..i adlı kişi olduğunu vurgulamasına rağmen; iddia olunan fiile maruz kalan ile failin usulünce yüzleştirmesi işleminin yapılmaması, …..038.. nolu cep telefonu aboneliğinin ve suç tarihinde fiili kullanıcısının araştırılmaması, suç tarihinde ruhsatı sanık adına olan işyerinin sanık tarafından mı yoksa O.. B.. veya bir başkası tarafından mı işletildiğinin açıklığa kavuşturulmaması suretiyle, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaştırılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19636, Karar No: 2013/16738, Tarih: 09.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19636 E.  ,  2013/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Nakil aracının kayden maliki görünen Işıl Okansoy'un duruşmadan haberdar edilmeden yargılamanın sonlandırıldığı, adı geçen kişiye kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gıyabi kararın araç sahibine usulüne uygun tebliğinden, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek , üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6193, Karar No: 2018/3475, Tarih: 15.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6193 E.  ,  2018/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’ın ...Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon merkezinin sorumlu müdürü olduğu, sanık ...’ın ise aynı kurumda bilgi ve faturalandırma işlemini yapan görevli olduğu, söz konusu merkezde, ... isimli hastanın 21/07/2009 tarihli fizik tedavi ve rehabilitasyon tedavisi nedeniyle, ... isimli hastanın 15/07/2009 tarihli fizik tedavi ve rehabilitasyon tedavisi nedeniyle her bir hasta için 1 seans bedeli olan 20 TL olarak ücretlendirilmesi gerekirken, her iki hastanın da aynı günde 14 kez fizik tedavi hizmeti almışlar gibi 280'er TL fatura edilip bu bedelleri katılan kurumdan tahsil edildiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/663, Karar No: 2007/770, Tarih: 24.10.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/10-663 E.  ,  2007/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2007

Taraflar arasındaki  “işsizlik sigortası prim iadesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda; Ankara 10. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05.06.2006 gün ve 219-240 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 14.11.2006 gün ve 11078-14424 sayılı ilamıyla; ("...Dava, kapsam dışı personel statüsünde çalışanların, Uyuşmazlık Mahkemesinin 1995/1 Esas 1996/1 Karar sayılı kararı uyarınca Anayasanın 128.maddesinde sözü edilen “diğer kamu görevlileri” olduğu gibi iş güvencesi bakımından kamu personeli sayılarak kamu görevlilerinin sahip olduğu iş güvencesine sahip olmakla 4447 sayılı Kanun 51.maddede sayılan haller nedeniyle işsiz kalmalarının ve dolayısıyla işsizlik sigortası hükümlerinden yararlanmalarının mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davacının ücretinden işsizlik sigortası primi kesilemeyeceğinin tespiti ve kesintilerin şimdilik 500,00 YTL’lik kısmının Kurumca tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline ilişkindir.

Mahkemece; işsizlik sigortasının da bir sigorta türü olduğu, kapsam dışı personel olarak çalışan davacının sosyal güvenlik açısından 506 sayılı Kanuna tabi olduğunun tespiti ile sigortalılık statüsünün zorunlu olup, sosyal güvenlik hakkının vazgeçilemez ve devredilemez olduğu, dolayısıyla davacının işsizlik sigortasından yararlanmak istememesinin mümkün olmadığı ve 4447 sayılı Kanunun 46/3.maddesi ile anılan kanun kapsamı dışında bırakılanların sınırlı olarak sayıldığı ve davacının statüsü itibariyle bu sayılanlar içinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının özelleştirme kapsamında bulunan Karadeniz Bakır İşletmeleri A. Ş. bünyesinde kapsam dışı personel statüsünde çalıştığı ve ücretinden işsizlik sigortası primi kesildiği tartışmasıdır.

Anayasa'nın 128. maddesi uyarınca, "Devletin,  kamu iktisadi teşebbüsleri  ve  diğer  kamu  tüzel  kişilerinin  genel  idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli  görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür." Mevzuatımızda kapsam dışı personelin tanımına ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte bu kavram;  iş  kanunu hükümlerine  tabi olarak çalışmakla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden  yararlanamayan  çalışanları tanımlamak amacıyla kullanılmaktadır.

Özelleştirme kapsamına alınan kamu kurumlarında çalışan personelin statülerine ilişkin olarak çıkarılan 233, 399, 527 sayılı KHK ler de bir takım düzenlemeler yapılmışsa da kimi KHK lerin Anayasa Mahkemesince iptali sonucu, bu konu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine İlişkin Yasayla belirginleştirilmiştir. Bu yasanın, amaç ve kapsam başlıklı 1.maddesinin (A) bendinde, yasanın amacı belirlenmiş ve bu amaca yönelik olarak (B) bendinin (e) fıkrasında da; yasanın kapsamının, özelleştirme kapsamına alınan kuruluşlarda hizmet akdi ile çalışan personelden özelleştirme uygulamaları sonucu işsiz kalacak olanlara mali ve sosyal haklar sağlanması, (d) fıkrasında ise yine bu kuruluşlarda çalışan kamu personelinin özlük ve sosyal haklarıyla ilgili hükümler olduğu belirtilmiştir. Nitekim 21.maddesinde, özelleştirme kapsamına alının kuruluşlarda hizmet akdiyle ücret karşılığı çalışanlar hakkında düzenlemelere yer verilmiştir. Kamu personeli ile ilgili olarak da, kuruluşlardaki personelin nakli başlıklı 22.maddesinde özelleştirme programına alınan, özelleştirilen, faaliyeti durdurulan, küçültülen, kapatılan veya tasfiye edilen kuruluşlarda çalışan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel ile sözleşmeli personelin (kapsam dışı personel dahil) diğer kamu kurum veya kuruluşlarına 217 sayılı Devlet Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8/f bendinde yer alan hükümler de dikkate alınarak nakledilirler denilmekte, aynı maddenin (b) bendinde; ataması yapılan personelin işe başlama sürelerine ve işe başlamama halinde yapılacak işlemlere ilişkin olarak 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 62 ve 63.maddeleri hükümleri uygulanır, hükmü yer almaktadır. Geçici madde 9 da da gerek sözleşmeli personel, gerekse de kapsam dışı personel, kamu personeli olarak kabul edilmiştir.

Anılan hükümler uyarınca, özelleştirme kapsamındaki kuruluşlarda çalışan, toplu iş sözleşmesi kapsamında bulunmayan, mali ve sosyal hakları kurumunca çıkarılan Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinde düzenlenen, iş kanunu hükümlerine göre işine son verilmesi mümkün olmayan ve kuruluşun özelleştirilmesi nedeniyle diğer kamu  kuruluşlarına  nakli  Devlet  Personel  Başkanlığınca yapılan kapsam dışı personelin, Anayasa’nın 128. maddesinde sözü edilen “diğer kamu görevlileri” olarak nitelendirilmeleri gerektiği ve kamu personeli olduğu açıktır.

4447 sayılı Kanunun 46/3.maddesinin 08.09.1999 tarihinde yayınlanan ilk metninde; sadece, 506 sayılı kanunun 3.maddesinde sigortalı sayılmayanlar ile sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar kapsam dışı bırakılmış iken, 4571 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile işsizlik sigortası kapsamında olmayanlar yönünden genişletici bir düzenlemeye gidilmiştir. 4571 sayılı Kanun ile değişik 46/3.madde ile “506 sk’un 3.maddesinde sigortalı sayılmayanlar, .... 657 s. Devlet Memurları Kanunu, ... 233 ve 399 s KHK ler ile 190 s KHK ye tabi kamu kurum ve kuruluşlarının teşkilat kanunlarındaki hükümlerine göre sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ile 657 sk’a göre geçici personel statüsünde çalıştırılanlar bu kanun kapsamına dahil değildir.” şeklinde hüküm yeniden düzenlenmiştir.

Ülkemizde yeni olan işsizlik sigortası uygulamasında yol gösterici olması bakımından düzenlemelerin kanun koyucu tarafından  açıklanan  gerekçeleri  gözardı  edilmemelidir.  4571 sayılı kanun ile 4447 sayılı kanunun 46.maddesinde yapılan genişlemenin madde gerekçesinde; “4447 sayılı İşsizlik sigortası kanununda; işsizlik ödeneğinin 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılara ödeneceği hükme bağlanmış, ancak kamu kurum ve kuruluşlarında işçi statüsünde bulunmayan sözleşmeli personelden işsizlik sigortası kesintisinin yapılıp yapılmayacağı hususunda bir açıklık bulunmadığından, söz konusu personelden SSK’na tabi olanların,  Emekli Sandığına tabi olanlara göre %2 oranında işsizlik sigortası kesintisi nedeniyle mağduriyetlerinin önlenmesini teminen 4447 sk 46/3.fıkranın yeni düzenlemesi metne eklenmelidir.” açıklaması yer almıştır.

Anılan hükümler ve kanun koyucunun açık iradesi karşısında, kapsam dışı personel olarak çalışan davacının 4447 sayılı Kanunun 46/3.  fıkrasında  sayılan kamu görevlisi olduğu ve issizlik sigortasının kapsamı içinde bulunmadığının kabulü gereklidir.

Açıklanan maddi ve hukuki nedenler gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I-Davalı vekilinin “davanın reddine” ilişkin hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, Karadeniz Bakır İşletmeleri AŞ’de kapsam dışı personel olarak çalışan davacının ücretinden “işsizlik sigortası primi” adı altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.