muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9625, Karar No: 2021/21436, Tarih: 13.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/9625 E.  ,  2021/21436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Tekirdağ Çevre ve İl Müdürlüğü

SUÇ : Çevrenin taksirle kirletilmesi

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14/12/2011 yerine 28/11/2011 şeklinde gösterilmesinin, mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilerek dava ve duruşmalardan usulünce haberdar edilmeyen, suçtan doğrudan zarar gören müşteki kurum vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin katılma isteği niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, CMK’nın 260 ve 237/2. maddeleri uyarınca müşteki Tekirdağ Valiliği ...'nün katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kamu davasına kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 75 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının "DÜŞMESİNE" yerine "DÜŞÜRÜLMESİNE" karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Tekirdağ ...’nün temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasından "DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin çıkarılması yerine "DÜŞMESİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15646, Karar No: 2012/19991, Tarih: 11.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15646 E.  ,  2012/19991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmolunan cezadan takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu; oluşa ve dosya içeriğine göre nişanlısıyla birlikte gittiği eğlence yerinde nişanlısına laf atılması üzerine müşterilerden biriyle tartışmaya başlayan sanığın eğlence yeri görevlilerince darp edilmesi üzerine kendisini darp eden otel görevlisi ...'ı yaralamak isterken ...'ın yanında bulunan ve olayla ilgisi bulunmayan mağdur ...'i bacağından basit tıbbi müda- haleyle giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde kabul edilen eyleminde müştekinin sanığa dönük haksız bir eylemi bulunmadığından, tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşün- cesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın kendisini darp eden ...'ı yaralamaya teşebbüs etmesi eylemine ilişkin olarak dava açılması mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA),

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme gelince;

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme gelince;

1- Sanığın kendisini darp eden otel görevlisi ...'ı yaralamak isterken ...'ın yanında bulunan ve olayla ilgisi bulunmayan mağdur ...'i bacağından basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde kabul edilen eyleminde TCK.nun 21/2. madde ve fıkrasında düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

2- Gerekçeli kararın 3. maddesiyle, 4. maddesinin bir kısmına hükmün esasını oluşturan kısa kararda yer verilmemesi suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3929, Karar No: 2018/18033, Tarih: 22.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3929 E.  ,  2018/18033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Düzenlenen iddianamede talep edilmiş olmasına ve mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanığın 10.06.2015 tarihli celcede, .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde uzun yıllardır tedavi gördüğünü beyan ettiği, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın güncel sabıka kaydında yer alan.... .Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2014 suç tarihli, 16.04.2015 tarihli 2014/759 Esas - 2015/294 Karar sayılı ilamı ile "Akıl Hastalığı" nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve karara konu.... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 06.01.2015 tarihli raporda; sanığın bipolar afektif denilen ruhsal rahatsızlığının tesbit edildiği, akli melekelerinin yerinde olmadığı, kanuni ehil olmadığı, mahkemece dinlenilmesinde fayda olmadığı, hastalığının sürekli olduğu, temyiz kudretine haiz olmadığının belirtildiği, yine sanığın güncel sabıka kaydında bulunan .... .Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2014 suç tarihli, 19.07.2016 tarihli ve 2015/290 Esas - 2016/475 Karar sayılı ilamına konu olan.... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 06/04/2016 tarih ve 2722 sayılı kurul raporunda, sanığın cezai sorumluluğunun olmadığı, hakkında TCK.nin 32/1 maddesinin tatbiki ile TCK.nin 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasının uygun olduğunun tespit edilmesi karşısında, öncelikle sanığa 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca müdafii atanıp, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 32/1-2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını

algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için dava dosyası ile birlikte önceki tedavilerine ilişkin tüm belgeler ve raporları da eklenerek Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Müştekinin kamu görevlisi olduğu gerekçesiyle TCK'nin 86/3-c maddesi gereğince sanığa verilen ceza arttırılmış ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, müştekinin kamu görevlisi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulması, buna dair belgelerin dosyaya konulması, suç tarihinde bir kamu görevi ifa edip etmediğinin kesin olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Müştekinin kamu görevlisi olduğu gerekçesiyle TCK'nin 86/3-c maddesi gereğince sanığa verilen ceza arttırılmış ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, müştekinin kamu görevlisi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulması, buna dair belgelerin dosyaya konulması, suç tarihinde bir kamu görevi ifa edip etmediğinin kesin olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12348, Karar No: 2009/14852, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12348 E.  ,  2009/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ile elatmanın önlenmesi ve kal davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 25.09.2007 tarihli dilekçesiyle 30 ada 38 sayılı parselin, yörede 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1938 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınrıları içinde bırakıldığına, daha sonra 1950 yılında Belgrat devlet ormanının muhafaza ormanı olarak belirlendiğini, 2/B uygulamasına konu edilmediğini, taşınmazın kesinleşmiş orman kadastorsu sınırları içinde olduğu dikkate alınmadan, yapılan genel kadastroda kişilir adına tapulandığı ve yolsuz olarak tapuya kayıt edildiğini, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini, davalıların el atmasını önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki binaların kallini istemiştir. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmel Bahçeköy 30 ada 38 parsel sayılı taşınmaın 29.01.2009 tarihli müşterek bilirkişi krokisinde (A) ile gösterlien 12.02 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzeindeki muhdesatın giderleri davalıya ait olmak üzere kaline buy ere el atmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından taşınmazın diğer bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil, el atmanın önlenmesi ve yıkım niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 04.01.1938 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve daha sonra1744 Sayılı Yasaya göre yapılıp 28.08.1979 ve itirazlı yerler için 04.11.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2. madde uygulaması, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 29.12.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, tapu iptali tescil, el atmanın önlenmesi ve yıkım niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 04.01.1938 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve daha sonra1744 Sayılı Yasaya göre yapılıp 28.08.1979 ve itirazlı yerler için 04.11.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2. madde uygulaması, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 29.12.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Orman Yönetimince kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki alan için dava açıldığı, 4785 sayılı yasa hükükmlerine gre devletleşen yerler için dava açılmadığı, Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası ve amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin ekli bilirkişi krokisinde (A) ile gösterlien bölümü dışında kalan 413,98 m2 bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı belirlenerek, orman kadastrosu sınırları dışında bırakılan 413,98 m2 bölüm için açılan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının rediyle usul ve yasaya uyğun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 15/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8960, Karar No: 2012/14260, Tarih: 06.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8960 E.  ,  2012/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan vekili tarafından, davalı aleyhine başlatılan icra takibi ile 2010 yılı Eylül, Kasım, Aralık ve 2011 yılı Ocak ayı kirası, aylık 1.730 TL'den toplam 6.920 TL'nin tahsili istenmiştir. Davalı takibe konu Eylül ve Aralık 2010 aylar kirasının ödenmediğini kabul ederek, bu aylara ait kira borcunu ödeme emrinin 20.01.2011 tarihinde tebliğinden sonra 15.02.2011 tarihinde, dava açılmadan önce icra dosyasına ödemiş, diğer aylar kiralarının ise ödendiğini ve borcunun bulunmadığını bildirerek takibe itiraz etmiştir. Davacı icra mahkemesinde açmış olduğu işbu dava ile de davalının borca itirazının kaldırılmasını ve borç yasal sürede ödenmediğinden kiralananın tahliyesini istemiştir.

Taraflar arasında düzenlenen, icra takibine davaya dayanak yapılan 01.02.2006 başlangıç tarihli, 17 yıl süreli olan yazılı kira sözleşmesinin varlığı ile aylık kira miktarının 1.730 TL olduğuna ilişkin taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, Eylül, Aralık 2010 ayları kiraları icra dosyasına yatırıldığından, takibe konu Kasım 2010 ile Ocak 2011 ayları kiralarının davalı tarafından ödenip ödenmediği noktasındadır.

Davalı ödeme yeri olan bankaya Kasım 2010 ayı kirasını 26.11.2010 tarihinde, Ocak 2011 ayı kirasını da 07.02.2011'de yatırdığını beyan ederek, ödeme dekontlarını dosyaya ibraz etmiş, istenilen banka hesap bildirim ekstrelerinde ödemeler aynen görülmüştür. Davacı vekili 26.11.2010 tarihindeki ödemenin Ağustos 2010 ayına mahsuben yatırıldığını iddia etmiş ise de, davacı tarafça yapılan 2010/15050 esas sayılı takip ile 2010 Ağustos ayı kira bedelinin icraen 15.02.2011 tarihinde icra dosyasına yapılan ödeme ile tahsil edildiğinden, 26.11.2010 tarihindeki ödemenin takibe konu Kasım 2010 ayı kirası olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda Kasım 2010 kirası takipten önce ödenmiştir.

Davacı vekilinin takibe konu Ocak 2011 ayı kirasının, 07.02.2011'de bankaya ödendiği savunmasına bir itirazı olmamış, 30.12.2011 günlü beyan dilekçesinde de takibe konu aylar kiralarının ödendiğini kabul ederek, ödemelerin düzenli olmadığından icra takibi yapılmasına neden olunduğunu beyan etmiştir. Mahkemece takip borcunun ödendiği kabul edilmiş, ancak Eylül ve Kasım 2010 ayı kiralarının ödeme emrinin 20.01.2011 tarihinde davalıya tebliğ edilmesinden sonra, icra dosyasına 15.02.2011 tarihinde ödenmesine rağmen, ferileri olan faiz ve masraflar tutarı 545,25 TL'nin ödenmemiş olması, bu tutarın davanın açılmasından sonra 04.04.2011 tarihinde 30 günlük süre geçtikten sonra ödenmesi nedeniyle, temerrüt nedeniyle tahliyeye ve itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

./..

Yukarıda izah edilen duruma göre, davalının yasal 30 günlük sürede takibe konu Eylül-Aralık 2010 ayı kiralarını icra dosyasına, Kasım 2010 ayı kirasını takipten önce banka hesabına, yine Ocak 2011 ayı kirasını da 07.02.2011 tarihinde 30 günlük yasal sürede ödeme yeri olan bankaya ödediğinden, temerrüt olgusunun gerçekleştiğinden söz edilemez. Asıl kira borcunun ferilerinin (faiz ve icra masrafları tutarı) yatırılmaması yerleşen içtihatlara göre temerrüde esas alınamaz. Bu durumda ödenmeyen kira borcu da bulunmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4609, Karar No: 2010/11940, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4609 E.  ,  2010/11940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ vekili T.C. ... Bankası A.Ş. Galleria şubesi ile 28/07/2006 tarihinde imzaladıkları gayrimenkul satış sözleşmesi ile “... Halkalı Toplu Konut Projesinden” ... Küçükçekmece/ ..., ... ada, B-1-7 Blok, 26 nolu daireyi satın aldığını, teslimden önce düzenlenen taşınmaz tespit föyü ile dairede ayıplar ve eksikler tespit edildiğini, sözlü olarak TOKİ ve yüklenici firma yetkililerine söylendiği halde bu ayıpların ve eksiklerin giderilmediğini, dairede başkaca gizli ayıplar ve eksiklerin de bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile vade farkı ile birlikte KDV, Komisyon ve BSMV dahil dava tarihi itibari ile dairenin ulaşmış olduğu ayıpsız değerden %30 indirilerek, indirilecek miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TOKİ, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, iddia edilen ayıpların basit onarım ile giderilebilecek

2010/4609-11940

Nitelikte olduğunu, dairenin TSE standartlarına uygun imal edildiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi heyeti raporu ve ek raporları esas alınarak, davanın kabulü ile 14.276,17-TL'nin 5.000,00-TL'sinin dava tarihinden itibaren, 9.276,17-TL'sinin ise 02/06/2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı TOKİ tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TOKİ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı tarafından satın alınan dairede mevcut ayıplar nedeniyle oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairede ayıp bulunmadığını ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi heyetince düzenlenen rapor ve ek raporlar hükme esas alınarak, tespit edilen açık ve gizli ayıplar nedeniyle davacının satın aldığı dairede oluşan değer düşüklüğüne hükmedilmiştir.

2-Dava, davacı tarafından satın alınan dairede mevcut ayıplar nedeniyle oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairede ayıp bulunmadığını ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi heyetince düzenlenen rapor ve ek raporlar hükme esas alınarak, tespit edilen açık ve gizli ayıplar nedeniyle davacının satın aldığı dairede oluşan değer düşüklüğüne hükmedilmiştir.

Davacının, davalıdan bir daire satın aldığı ve dairenin 26.09.2008 tarihinde davacıya teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile

2010/4609-11940

birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi heyeti raporu ve ek raporlarında ayıpların bir kısmının açık, bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Açık ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda davacı, dairede gördüğü açık ayıpları 10.09.2008 tarihli “Taşınmaz tespit föyü” ile tespit ettirmiş, ancak daha sonra 26.09.2008 tarihinde imzaladığı “Teslim tutanağı” ile daireyi oturmaya ve kullanmaya müsait bir durumda, eksiksiz ve kusursuz olarak teslim aldığını bildirmiştir. Davacının, teslimden sonra 30 gün içerisinde açık ayıplar yönünden herhangi bir ihbarda bulunmadığı ve ihbar koşulunun yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı, teslim edilen daireyi gözle görülebilen açık ayıpları ile birlikte kabul etmiş sayılır ve açık ayıplar yönünden bir talepte bulunamaz.