muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6455, Karar No: 2023/6227, Tarih: 06.07.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

2. Suça konu uyuşturucu maddenin yıllık kişisel kullanım sınırları içinde olup kullanmak için bulundurulduğuna,

3. Kesin delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde, ..... 929. Cadde, ..... Parkı, ....., ..... ve .....isimli şahısların uyuşturucu madde sattıkları yönünde alınan ihbar üzerine, kolluk görevlilerinin yaptığı çalışmalar sonucunda, olay yerine gelen görevlilerin cami şadırvanında tedirgin hareketlerde bulunan iki şahıs olduğunu görerek yanlarına yaklaştıkları sırada, şahısların park tarafına doğru bir poşet attıklarını görmeleri üzerine, şahısların yakalandığı; yakalanan şahısların sanık ... ile sanık ... olduğunun tespit edildiği, atılan poşette yapılan kontrolde kilitli poşetler içinde sentetik kannabinoid türü uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanık ...'in cüzdanında esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisi ele geçirildiği olayda; hakkındaki ihbarda belirtilen yerde bulunması ve eşgale uygunluğu, sanığın üst aramasında bir fişek esrar maddesi bulunması, suça konu uyuşturucu maddeler atılırken kendisi ve ....., dışında park ve şadırvan kısmında başka kimsenin bulunmaması, polislerin poşetin bu iki kişinin bulunduğu yerden atıldığını görmüş olması, uyuşturucu maddenin günlük, hatta aylık kullanım

limitlerinin bile çok üstünde bulunması, sanık ...'in bonzailerin kendisine ait olduğu ve poşeti kendisinin attığına ilişkin dilekçe içeriği birlikte nazara alındığında; sanık ...'in ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

Sanığın mahkemeye verdiği dilekçe ile bonzai hapların kendisine ait olduğunu ve poşeti kendisinin attığını söyleyerek etkin pişmanlık gösterdiği gerekçesiyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Temyiz Talebi Yönünden

Sanığın mahkemeye verdiği dilekçe ile bonzai hapların kendisine ait olduğunu ve poşeti kendisinin attığını söyleyerek etkin pişmanlık gösterdiği gerekçesiyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Temyiz Talebi Yönünden

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde temyiz etmediği, 29.03.2016 tarihli dilekçe ile vekalet ücreti tayin edilmesi istemiyle tavzihen ek karar talep ettiği, Mahkemenin 30.03.2016 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verdiği, sanık müdafiinin, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmayan söz konusu ek karara karşı temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, sanık lehine vekalet ücreti verilmemesinin ancak asıl hükmün temyizi ile ileri sürülebilecek bir temyiz talebi olabileceği, hükmün kesinleşmesinden sonra bu konuda asıl hükümden bağımsız olarak yapılan talebe ilişkin verilecek tavzih niteliğindeki bu tür kararların temyiz incelemesinin söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında vekalet ücreti talebine ilişkin mahkemece verilen ret kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı değerlendirilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği

anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, vekalet ücreti talebine ilişkin mahkemece verilen ret kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından sanık ... yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12994, Karar No: 2015/27576, Tarih: 21.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12994 E.  ,  2015/27576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1.cümlesi gereğince hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suç basit tehdit şeklinde gösterilmiş ise de; bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki hırsızlık yaptığı iddiasıyla şikayetçi olup işten çıkardığı müştekiye yönelik eylemlere ilişkin “...müşteki daha sonra benim eşimin telefonuna yeni doğan çocuğunun kefen parası olsun şeklinde beddua etmesi nedeniyle eşim ağlayarak bana geldi bende o sinirle kendisini telefonla aradım sinirimden dolayı da bir şeyler söyledim” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5631, Karar No: 2015/6899, Tarih: 02.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5631 E.  ,  2015/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... . Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre,müştekinin 26.08.2009 tarihinde kollukta alınan beyanında, hırsızlık eylemini gerçekleştiren şahsın eşgalini tarif ettiği ve çevrede yaptığı araştırma sonucu şahsın ..... Mahallesi eski muhtarının yeğeni .... olduğunu beyan etmesi üzerine teşhis yaptırıldığı, 07.09.2009 tarihli canlı teşhis tutanağı içeriğine göre müştekinin önce 1. sırada bulunan ve olayla ilgisi bulunmayan şahsın, cebinden parasını çalan şahsa benzediğini daha sonra yine söz alarak 3. sırada bulunan .....'ı göstererek bu şahsın da benzediğini beyan ettiği 3. sıradaki şahsın ismini söyletebilir miyiz ismini ... veya ...olarak vatandaşlar bana söylemişlerdi, eğer ismi ...... ise 3. sıradaki şahıs da olabilir dediği suça sürüklenen çocuğun ismini ..... olarak söylenmesi üzerine, müşteki 3. sırada bulunan şahıs .....'ın cebindeki parasını çalan şahsa yüzde doksan yüzde doksan dokuz benziyor diyerek 3. sıradaki .....'ı teşhis ettiği, 2. oturumda şahısların yerleri değiştirilerek sorulduğunda 1. sıradaki ......'ın cebindeki parasını çalan şahsa yüzde doksan yüzde doksan dokuz benziyor dediği, mahkeme aşamasında müştekinin canlı teşhiste yüzde yüz emin olmamakla birlikte suça sürüklenen çocuğu benzettiğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda hırsızlık suçunu işlemediğini savunması karşısında suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden süpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23735, Karar No: 2015/22311, Tarih: 12.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/23735 E.  ,  2015/22311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, feshin geçerli nedenle yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının Güney Anadolu satış temsilcisi olarak görev yapmakta iken bu göreve ek olarak 05/12/2014 tarihinde 01/01/2015 tarihinden geçerli olmak kaydıyla Doğu Anadolu ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri satış temsilciliğinin de kendisine verildiğini zımnen kabul etmediğinden bahisle de ikaleye davet edildiği, davacıya yüklenen ek görevin (bölgelerin büyüklüğü, seyehat etmenin zorluğu ve güvenlik sorunları dikkate alındığında) yerine getirilmesinin Türkiye koşullarında imkansız olduğu bu görevlendirmedeki asıl amacın davacının iş aktini bir şekilde sonlanmasını sağlamak olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur.

AİHM'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

AİHM'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin ( tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Burada üzerinde durulması gereken bir diğer husus ise, yargılama makamlarının işlemlerinin çelişkili bulunmaması gerekmektedir. Yani mahkemece, adaletin görünür kılınmasını sağlayacak usul ve esaslara uyulurken, taraflarda farklı anlamlandırılabilecek işlemlerden kaçınılması gerekmektedir. Örneğin, taraflara tebliğ edilen davetiyelerde duruşma yapılacağı belirtilmesine ya da duruşma yapılacağı izlenimi oluşturulmasına rağmen duruşma yapılmaması gibi...

Somut olayda; taraflara ön inceleme duruşması için davetiye gönderildiği, davalı vekilinin Mahkeme ve esas numarası da belirtmek suretiyle duruşma günü başka duruşmaları olması nedeniyle mazeretli sayılmasını talep ettiği, Mahkemece hukuki bir karşılığı bulunmayan gerekçeyle 'davanın niteliğinden' bahisle mesleki mazeretli sayılma talebinin reddine karar verildiği ve ön inceleme duruşmasında taraf delileri toplanmaksızın davanın kabulüne karar verilerek hukuki dinlenilme hakkının ihlali ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Kaldı ki basit yargılama usulü uygulanan iş mahkemelerinde, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesi uyarınca mahkemelerin tarafları sulha teşvik etmeleri, uzlaşamadıkları hususların tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekeceği belirtilmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK'nun 320. maddesinde ise, " daha önce karar verilemeyen hâllerde mahkeme, ilk duruşmada dava şartları ve ilk itirazlarla hak düşürücü süre ve zamanaşımı hakkında tarafları dinler; daha sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder. Uyuşmazlık konularının tespitinden sonra hâkim, tarafları sulhe (Ek ibare: 07/06/2012-6325 S.K./35.md) veya arabuluculuğa teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları, sulh olmadıkları takdirde anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır; tutanağın altı hazır bulunan taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür” düzenlemesi karşısında mahkemece yapılacak iş, davalı vekilinin Mahkeme ve esas numarası da belirtmek suretiyle duruşma günü başka duruşmaları olması nedeniyle mazeretli sayılmasını talep ettiği nazara alınarak taraflara usulüne uygun şekilde duruşma gününü gösterir davetiye tebliği ile duruşma açılarak, HMK'nun 320 vd hükümleri uyarınca gerekli inceleme yapılarak tarafların uzlaştıkları ve uzlaşamadıkları hususlar belirlenerek tahkikat aşamasına geçilmesi, tarafların gösterdiği deliller toplanarak ve tanıklar dinlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile ve tarafların hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19243, Karar No: 2019/1225, Tarih: 28.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19243 E.  ,  2019/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın aracı düz kontak yapmak sureti ile müştekinin park etmiş olduğu yerden çaldığı ve aracın Haymana ilçesine 2 kilometre uzakta, yoldan kot farkıyla daha aşağı seviyede bir tarlada, kolluk ekiplerince ertesi gün terkedilmiş vaziyette bulunduğu, aracın üzerinde yapılan incelemede aracın ön farları, çamurlukları ve değişik aksamlarında hasarların tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, kullanma hırsızlığının unsurları bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunun cezadan, TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15034, Karar No: 2023/726, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15034 E.  ,  2023/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2018/31 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas, 2019/2288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii, O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 3 Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/966 Esas, 2021/1662 Karar sayılı kararı ile özetle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1770 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1770 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın cinsel suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, mağdurun beyanı dışında delil olmadığına, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; takdiri indirim uygulanmamasına, bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Katılan ...'un 19.12.2002 doğumlu olduğu, annesi tanık... ile babası katılan ...'un 09.09.2016 tarihinde boşandıkları, katılan ...'un velayetinin babasına bırakıldığı, olay tarihlerinde katılan ...'un Koyulhisar'da, anne tanık...'nın ise İstanbul'da yaşadığı, katılan ...'un babası ile birlikte Koyulhisar ilçesinde yaşadığı, yaz tatillerin de ise annesi tanık...'nın yanına İstanbul'a gittiği, sanık ... ...'ın da Koyulhisar ilçesinde çiğ köfte dükkanı işlettiği, katılan ...'un boş zamanlarında sanık ...'un dükkanında çalışarak, sanığa yardımcı olduğu, hafta içlerinde okuldan sonra, hafta sonları da iki gün iş yerine giderek çalıştığı, katılanın 2017 yılı yaz tatilinde İstanbul'a annesinin yanına gittiği, bu dönemlerde katılanın, sanığın kendisini sürekli araması