muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3839, Karar No: 2025/2987, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3839 E.  ,  2025/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/940 E., 2024/1241 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bayat (Çorum) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/56 E., 2024/30 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekillinin tarım ile uğraşmakta olduğunu, arazilerine ekim yapmak için davalı ... İşletmesinden 1.600 kg Kızıltan 91 makarnalık buğday tohumu satın aldığını, hasat zamanına çok az zaman kalmasına rağmen, vaat edilen miktarda verim elde edilemediğini, alınan buğdayın tamamının ayıplı çıktığını, Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1 D.İş sayılı dosyasında 37.881,58 TL zarar tespit edildiğini ileri sürerek; fazlaya dair tüm hak ve alacaklarını saklı tutmak kaydıyla, nadasa bırakılmasından ve alınan tohumların ayıplı olmasından kaynaklı oluşan zararların Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1 D.İş sayılı dosyasındaki tespit tarihinden itibaren işleyecek olan faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap süresi geçtikten sonra vermiş olduğu dilekçesinde; yetki, işbölümü, zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, derdestlik, husumet, hukuki yarar ve dava şartı yokluğu yönünden itirazları olduğunu, davaya konu tohumların üretimi ve satışının TİGEM tarafından yapıldığını, satışı yapılan tohumlukların tamamının Tahıl Tohumu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliğinde belirtilen standartlara uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde davanın, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabileceğinin hüküm altına alındığı, davacı tarafça zarar tespitinin delil tespit dosyasında görevlendirilen bilirkişinin 28.06.2022 havale tarihli raporu ile yapıldığı, raporun davacı vekiline 31.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 19.07.2023 tarihinde 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı belirlenerek, hak düşürücü süreye uyulmaksızın açılan davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine dair inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirlenerek, davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; zarar tespit edilmeden hak düşürücü sürelerin başlatılmasının söz konusu olmayacağını, hükme esas alınan 28.06.2022 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu tohumdan kaynaklı zararın tespiti değil, yapılan masrafların tespiti yapıldığını, tespit yapılamayan ve zararın varlığı konusunda herhangi bir tespit içermeyen bilirkişi raporunun süreyi başlattığından bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıdan alınan tohumun ayıplı olduğu iddiasına dayalı meydana geldiği belirtilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Tohumculuk Kanunu 11. maddesi gereği 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açılmış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1- Somut olayda davacı, davalı Kurum’dan satın aldığı buğday tohumlarının ayıplı olduğu gerekçesiyle zararının tazmini talebinde bulunmuş, Mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- Olaya uygulanacak 5553 S. Tohumculuk Kanunu’nun 11. maddesinde yer alan;

“Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Doktrinde, dava açma sürelerinin zamanaşımı süresi mi yoksa hak düşürücü süre mi olduğunu tespit etmek için “kurumun niteliği ve süre koyan hükmün amacı” dikkate alınmaktadır. Genel olarak alacak hakkına ilişkin bir talep söz konusuysa dava açma süresinin zamanaşımı süresi olduğu, buna karşın yenilik doğuran hakların kullanılmasına ilişkin sürenin hak düşürücü olduğu ifade edilmektedir (Oğuzman/Öz, s. 627, Nr. 1905; Oğuzman/Barlas, s. 229, Nr. 800.).

Bilimsel yaklaşım doğrultusunda, davacının talebinin yenilik doğurucu bir hak niteliğinde olmadığı, tam tersine bir alacak talebine ilişkin olduğu, hak düşürücü sürelerin kısa ve uzun süre olarak ayrılmadığı, buna mukabil, zamanaşımı sürelerinin kısa/uzun şeklinde ayrıldığı da dikkate alındığında somut olaydaki düzenlemenin zamanaşımı süresi olduğu, davalı tarafın da zamanaşımı def’inde bulunmadığı dikkate alındığında, davanın hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair kararın onanmasının hak kaybına yol açacağı düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun aksi yöndeki düşüncesini isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/21597, Karar No: 2013/5458, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21597 E.  ,  2013/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Yalova Merkez Camii karşısında bulunan şadırvanda karşılaştığı katılana ölen babasından kalan 3.000 TL parayı vasiyeti üzerine camilere hayrat olarak dağıtacağını söyleyerek yardım istediği, katılan ile birlikte Safran yolundaki camiye gittikleri, sanığın sonra fikir değiştirmesi üzerine pazar yerindeki camiye geldikleri, cebinden iki tane zarf çıkartıp içlerine para demetlerine benzer kağıt koyduktan sonra katılana "Üzerindeki para bu paralarla karışmasın ver, ayrı zarfa koyayım" diyerek 400 TL parasını aldıktan sonra başka bir zarfa koyar gibi yapıp 400 TL'yi cebine koyduğu, iki zarf verip zarflardan birisini Safran yolu üzerindeki camiye vermesini söyledikten sonra ayrıldığı, katılanın her iki zarfı açtığında içerisinde kağıt para büyüklüğünde kesilmiş gazete kağıtlarını gördüğü şeklindeki olayda, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1180, Karar No: 2019/8035, Tarih: 10.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1180 E.  ,  2019/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/10/2017 tarih ve 2016/249 E.- 2017/346 K. sayılı kararın davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabul-kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/12/2018 tarih ve 2018/290 E.- 2018/1308 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “HOOPS” ibareli markanın 29. ve 30. sınıftaki emtialarda adına tescili için 2014/92443 numarası ile davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin 99/006963 sayılı “OOPS!” ibareli markasına benzerlik, karıştırılma ihtimali, haksız faydalanma, markanın ayırt edici karakterinin zedelenip kazanılmış haklarının zedelenmesi gerekçeleri ile başvurularına itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından markalar kapsamındaki emtiaların benzer olduğu ve iltibas ihtimali olduğu gerekçesi ile başvurularının reddine karar verildiğini, karara yaptıkları itirazın ise YİDK’in 15/04/2016 tarih 2016-M-4006 sayılı kararı ile reddedildiğini, markalar arasında anlamsal, görsel, işitsel ve kapsamda yer alan emtialar bakımından benzerlik bulunmadığını, YİDK’in itirazları yeterince değerlendirmediğini ileri sürerek, YİDK’in 15/04/2016 tarih 2016-M-4006 sayılı kararının iptaline, tescil başvurusunun emtia listesindeki tüm ürünler yönünden tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...vekili, müvekkilinin sektörde belirgin bir tanınmışlık düzeyine ulaşmış markaların sahibi olduğunu, taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, “OOPS” ibaresinin davacı başvurusunda kullanılmasının müvekkilinin tanınmışlık düzeyinden haksız ve kanunsuz bir şekilde yararlanma amacını taşıdığını, davacının markasının tescili halinde tüketiciler nezdinde müvekkilinin tanınmışlığından yararlanacağını, markaların kapsadıkları emtiaların birebir aynı olduğunu, davacının markasının müvekkilinin markasından farklılaşmayı sağlayacak bir unsur içermediğini, davacının alternatif çok olmasına rağmen bu ibareyi seçmesinin kötü niyetini gösterdiğini, müvekkilinin markasına kullanım ile ayırt edicilik sağladığını ve tescil edildiği mal/hizmetler açısından kazanılmış haklarının bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, markalar arasında görsel, işitsel ve emtia benzerliği bulunduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "HOOPS" ibareli başvuru markası ile davalının "OOPS!" ibareli tescilli markaları arasında dava konusu markanın başvuru kapsamında yer alan 30. sınıfta yer alan tüm mallar ile 29. sınıfta yer alan "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri Kuru bakliyat Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” malları yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu (iltibas oluştuğu), bununla birlikte dava konusu markanın başvurusunda yer alan 29. sınıftaki “Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler, Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” emtiaları yönünden ise görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı (iltibas oluşmadığı) gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2016-M-4006 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2014/92443 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki "kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuruyemişler, yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri." malları yönünden iptaline, bu kısımlar yönünden davanın kabulüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalının itirazına mesnet markalarının asli unsuru "OOPS!" ibaresinden oluşmakta iken davacının başvurusunun "HOOPS" olduğu, ibareler arasında, belirlenen sınıflar açısından biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ancak 29. sınıf; "Kuruyemişler ve patates cipsleri" yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabul ve kısmen reddi ile Ankara 4. Fikrî ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 09.10.2017 gün ve 2016/249 Esas - 2017/346 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK’nın 2016-M-4006 sayılı kararının dava konusu edilen 2014/92443 başvuru sayılı marka kapsamında yer alan 29. sınıftaki “Kuruyemişler ve patates cipsleri” yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının markanın tescili talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı taraflardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22025, Karar No: 2013/1821, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22025 E.  ,  2013/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TEİAŞ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Hükme esas alınan fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda, dava konusu taşınmazın, kaç m2’lik kısmının enerji nakil hattı izdüşümünde kaldığı, taşınmazdan hangi enerji nakil hattı ya da hatlarının geçtiği, taşınmazdan geçen enerji nakil hatlarının mülga .... Genel Müdürlüğü tarafından 1973 yılında kamulaştırması yapılan Çankaya-Gölbaşı enerji nakil hattı mı, yoksa, ... tarafından inşa olunan ... II TM-Kayaş II TM enerji nakil hattı mı olduğu, hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde ve açıkça belirlenmemiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ya da hatlarının fiili alanı, taşınmazdan geçiş güzergahı ve hangi enerji nakil hatları olduğu açıkça belirlenip, davacılardan ... ve Nazik Atasagun hisselerinin geldisi olan kadastral 114 parsel sayılı taşınmaz ve bu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ile dava konusu 50189 ada 4 parsel ve üzerinden geçen enerji nakil hatları aynı kroki üzerinde gösterilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2- Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları, açıkça tespit edilip taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, yasal gerekçelere dayanmayan taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiği ve imar planında park olarak ayrıldığından bahsedilerek, tüm mülkiyet bedelinin belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor uyarınca tazminata hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/414, Karar No: 2015/11622, Tarih: 10.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/414 E.  ,  2015/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza MahkemesiAsliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, gelini olan mağdureye vicks krem sürdürdüğü sırada kendi elini mağdurenin eli üzerine koyup bastırdıktan sonra elini cinsel organına doğru götürmesini istemekten ibaret eyleminin TCK’nın 102/1 ve 102/3-c maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7228, Karar No: 2021/5764, Tarih: 24.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7228 E.  ,  2021/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın cami bahçesindeki şadırvanın yanında bulunan askıdan yapıldığının ve suç yerinin yapılan keşif neticesinde bina eklentisi niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

2-Sanık ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanığın suçlamayı kabul etmediği gibi yüklenen suçu işlediğine ilişkin, sanık......’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6199, Karar No: 2018/5512, Tarih: 05.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6199 E.  ,  2018/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Antalya Tarım İl Müdürlüğü'nün kamu adına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.