muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15436, Karar No: 2017/7822, Tarih: 13.11.2017

Mahkemece, jeoloji mühendisinin 11.05.2015 tarihli ek raporunda taşkın koruma seddi yapılmadan önce çekişmeli 107 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfiyle gösterilen 1.180,82 metrekare, (B) 404,29 metrekare ve (C) harfiyle gösterilen 368,41 metrekarelik alanlarının dere yatağı etkisinde kaldığının bildirildiği ve dere yataklarının özel mülkiyete konu olamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın DSİ tarafından sedde yapılmadan önceki ve sonraki durumu yeterince irdelenmediği gibi, fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen kısmın sedde yapılmadan önce de aktif dere yatağı olup olmadığı, (A) harfi ile gösterilen kısımdaki toprağın sedde çalışmaları sırasında kazılıp kazılmadığı, yakınında bulunan dere dolayısı ile taşkınlara maruz kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne kadar sıklıkla kaldığı hususları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmamış, yine (B) harfi ile gösterilen kısmın ne zaman yol haline getirildiği açıklığa kavuşturulmamıştır. Öte yandan, hükme esas alınan ziraat bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporları taşınmazın niteliği, aktif ırmak yatağı olup olmadığı hususlarını açıklamak bakımından yetersiz ve soyut olup, jeolog bilirkişinin ek raporu ile ilk raporu da birbiriyle ve kendi içinde çelişkilidir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz

. Öte yandan, hükme esas alınan ziraat bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporları taşınmazın niteliği, aktif ırmak yatağı olup olmadığı hususlarını açıklamak bakımından yetersiz ve soyut olup, jeolog bilirkişinin ek raporu ile ilk raporu da birbiriyle ve kendi içinde çelişkilidir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, mahkemece mahallinde yeniden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisi, ziraat mühendisleri ve 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu aracılığı ile yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi, niteliği, dere yatağına dahil olup olmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği, dere nedeniyle taşkına maruz kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne kadar sıklıkla kaldığı, taşınmazın DSİ tarafından sedde yapılmadan önceki durumu, (A) harfi ile gösterilen kısmının sedde inşaatı için kazılıp kazılmadığı, (B) harfi ile gösterilen kısmının ne zamandan beri yol olarak kullanıldığı, (C) harfi ile gösterilen kısmının sedde yapılmadan önce de dere altında olup olmadığı hususlarında somut olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, önceki keşiflerde alınan beyanlar ile yapılacak keşifteki beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, önceki keşfe katılanlar dışındaki ziraatçı bilirkişi ile jeolog bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın niteliği, toprak ve bitki yapısı, ne kadar süredir tarım arazisi olarak kullanıldığı, komşu parsellerle benzer ve farklı yönleri, aktif ırmak yatağı olup olmadığı, yakınında bulunan dere dolayısı ile taşkınlara maruz kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne kadar sıklıkla kaldığı, derenin etki alanında kalıp kalmadığı hususlarında ve ayrıca DSİ tarafından sedde yapılmadan önceki niteliğini de irdeler şekilde değerlendirmeyi içerir, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisinden ise keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere uygun olmayacak şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12263, Karar No: 2007/11357, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12263 E.  ,  2007/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tekstil satışından kaynaklanan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 24/03/2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8708, Karar No: 2015/10905, Tarih: 22.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8708 E.  ,  2015/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30/10/2014 tarih, 2014/27010-25389 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2.maddesinde “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder. (Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.) Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz” şeklinde düzenleme yapılmıştır.Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise; "2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Ancak, mahkemece, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan takipte yapılan ihalenin feshi istemi reddedilen şikayetçi aleyhine ihale tarihi itibariyle yürürlükte olan İİK.nun 134/2.maddesine göre ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, alacağın konut finansmanından kaynaklığı gerekçesi ile yüzde yirmi oranında para cezasına karar verilmesi isabetsizdir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından Dairemizce mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken, doğrudan onandığı anlaşılmakla şikayetçinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 30.10.2014 tarih, 2014/27010-25389 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.06.2014 tarih ve 2014/298 - 379 sayılı ilamının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin “2” nolu bendindeki “% 20 si” ibaresinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "% 10' u" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9576, Karar No: 2025/5204, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9576 E.  ,  2025/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1235 E., 2020/267 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eylemlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu sözlerin rahatsız edici, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10130, Karar No: 2011/11184, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/10130 E.  ,  2011/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararının tazmini davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/04/2011 gün ve 2010/4858-2011/4704 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalının davacı kurumun Gebze Merkez Müdürlüğünde havale şefi olarak görev yaptığı dönemde gişesinde bulunan hasılatın kimliği meçhul kişi tarafından çalınması olayında özensiz davranarak davacı kurumun zararına yol açtığı iddiasına dayalı uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş, karar davacının temyizi üzerine dairece onanmıştır. Bu defa davacının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davacı, davalının olay günü mesai saati sonunda 12.500 YTL tutarındaki kağıt banknotları sayarak bağladığını, bu esnada şeflik masasında bulunan telefona bakmak amacıyla paraları gişede açıkta bırakıp gişeden ayrıldığı sırada paranın müşteri holünde dolaşmakta olan kimliği meçhul bir şahıs tarafından çalındığının kamera kayıtlarında görüldüğünü, davalının paraları kilitli gişe çekmecesine koyup muhafaza altına almak yerine açıkta bilgisayar yanına koymak suretiyle kolaylıkla çalınmasına yol açtığını belirterek çalınan paranın davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı cevabında işin yoğun, mekanın güvenliğinin yetersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece olay yerinde keşif yapılarak alınan bilirkişi raporu esas alınarak davalının kastının ve ihmalinin olmadığı, masaların düzeni, bankoların konumu ve çekmecelerin mevcut paraların kaldırılarak kilitlenmek bir yana içine konulacak boyutta olmadığı, bu nedenle davalının alabileceği önlem olmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dosya kapsamından davalının gişesinde toplanan hasılatı sayarak bağladığı esnada gelen telefon üzerine paraları masasının üzerine açıkta bırakarak şeflik masasındaki telefona cevap vermeye gittiğinde arkadaşları ile birlikte olay yerinde olan kişi açıktaki parayı kolaylıkla alarak çalmıştır.

Dosya kapsamından davalının gişesinde toplanan hasılatı sayarak bağladığı esnada gelen telefon üzerine paraları masasının üzerine açıkta bırakarak şeflik masasındaki telefona cevap vermeye gittiğinde arkadaşları ile birlikte olay yerinde olan kişi açıktaki parayı kolaylıkla alarak çalmıştır.

Her ne kadar güvenlik önlemlerinin yetersizliği sabit ise de davalının havale şefi olarak yaptığı görevinin gereği olarak gişesinde toplanan hasılatı özellikle de etrafta görevliler dışında kişilerin varlığı durumunda açıkta bırakmaması gerekir. Davalı paraları masanın üzerinde açıkta bırakarak meçhul kişinin eyleminin kolaylıkla sonuçlanmasına neden olmuştur. Şu durumda davalının zarardan sorumlu tutulması ve mahkemenin de kararına gerekçe yaptığı hususların da indirim nedeni olarak gözetilmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemesi kararın bozulmasını gerektirir ise de karara dairece onanmış bulunduğundan davacının karar düzeltme isteminin HUMK’nın 440.md. si uyarınca kabulü ile onama ilamı kaldırılarak kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9479, Karar No: 2018/3890, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9479 E.  ,  2018/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/05/2016 tarih ve 2010/345-2016/530 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,davalının davacı .... Özel Eğitim ve Reh. Hiz. Tem. İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin % 25 payla ortağı olduğunu, ancak şirketin 31/08/2009 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan karar uyarınca adı geçen davalının Kadirli de faaliyet gösteren başka bir rehabilitasyon şirketinin de ortağı olması sebebiyle müdürlük görevinden azledildiğini, buna rağmen azilden sonra davalının şirket kaşesini teslim etmeyerek bu kaşe ile şirket aleyhine bir bono düzenleyip dava dışı ...'ya teslim ettiğini, akabinde ... tarafından şirket aleyhine...İcra Müdürlüğünün 2009/4898 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, buna karşın şirketin böyle bir borcu bulunmaması nedeniyle menfi tespit davası açıldığını, yapılan görüşmeler sonucunda icra takibinden ve davadan vazgeçildiğini, yine davalı hakkında ....Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/252 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığını, tüm bu nedenlerle davalının ortaklıktan çıkarılması gerektiğini ileri sürerek şirket esas sermayesinin tespit edilerek davalının hisse değerinin belirlenmesine, bu değerden davalı şirkete vermiş olduğu zararların miktarının tespit edilmek suretiyle mahsup edilmesine, bakiye bedel çıkması durumunda bu bedelin davalıdan tazminine, davalının şirkete vermiş olduğu zarar dolayısıyla şimdilik 8000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davalının hissesinin ise şirketin değer ortakları olan ... ve ... arasında paylaştırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/347 esas sayılı dosyası ile muhik sebeplere binaen ...'nın Yeşereneller Özel Eğitim ve Reh. Hiz. Tem. İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'deki payının hesap edilerek şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi istemi ile dava açtıklarını, her iki dosyanın birleştirilmesini, dava dilekçesinde dile getirilen iddiaların doğru olmadığını, ayrıca davacının herhangi bir zarara uğramadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/347 esas sayılı dosyası ile muhik sebeplere binaen ...'nın Yeşereneller Özel Eğitim ve Reh. Hiz. Tem. İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'deki payının hesap edilerek şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi istemi ile dava açtıklarını, her iki dosyanın birleştirilmesini, dava dilekçesinde dile getirilen iddiaların doğru olmadığını, ayrıca davacının herhangi bir zarara uğramadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ortak ...'nın davacı şirketin müdürü iken aynı alanda faaliyet gösteren Umudumuz Paylaşmak Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Tic. Ltd. Şti'de de kurucu ortak olarak faaliyet gösterdiği ve şirket aleyhine bono düzenleyerek ortaklığı zararlandırıcı faaliyette bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına, 72.245,15 TL davalıya verilmesine, hissesinin mevcut ortaklıklar arasında paylaştırılmasına ve 5.432,22 TL tazminatın davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava, davalının, davacı şirket ortaklığından çıkarılması ve çıkma payının hesaplanması ile şirkete verdiği zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre ortaklıktan çıkarılmasına karar verilen ortağın payı karar tarihine en yakın tarihteki şirket sermayesinin rayiç değerinin belirlenmesine göre yapılması gerekir. Somut olayda davacının ayrılma payının hesaplanması dava tarihi olan 2010 yılı değerlerine göre yapılmıştır. Mahkemece davalının çıkarılma payının TTK 641/1 maddesi uyarınca esas sermaye payının gerçek değerine uygun şekilde aynı Yasa'nın 642/1-c maddesine göre ayrılma ile muaccel olacağı gözetilerek ayrılmanın karar ile gerçekleşmesi karşında karar tarihine en yakın tarihteki gerçek (reel) değerinin tespiti gerekirken yazılı gerekçelerle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.