muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26911, Karar No: 2012/28490, Tarih: 17.12.2012

Mahkemece, davacının davalı ... Hükümeti'ne ve ... Büyükelçiliği işyerinde, Büyükelçilik yetkililerine bağımlı olarak onların emir ve talimatları doğrultusunda görev yapması nedeniyle, asıl işverenin ... Hükümeti olduğu gerekçesi ile davalı ... Hükümeti yönünden davanın kabulüne, davalı ... elçiliği nezdindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının ... güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre ... güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Alt işveren işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde hesaba kaıtlmazlar, ancak ... güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekir. Daha açık bir anlatımla, alt işverenlik ilişkisinin geçersiz sayılması gereken hallerde taraflarca alt işveren sayılan kişiye bağlı olarak çalışanlar otuz işçi sayısının belirlenmesinde hesaba katılır. Ancak, tarafların geçici ... ilişkisinde gönderen işveren olarak nitelendirdikleri; fakat aslında “bordro işvereni” olarak faaliyet gösteren ve yaptıkları ..., işverenlerine işçi temin etmekten ibaret olanlara kayıtlı bulunan işçiler de sayı ölçütünde gözönünde bulundurulmalıdır. Özellikle grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler ... görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Bu gibi bir ilişkide tüm şirketlere hizmet veren işçiler ile sadece davalı şirkete hizmet veren işçilerin 30 işçi kıstasında dikkate alınması gerekir.

... güvencesi hükümleri kapsamına girecek işyerlerinin belli sayıda işçi çalışması koşuluna tabi tutulması kanunun gerekçesinde de belirtildiği üzere, küçük işyerlerinin korunması düşüncesinden kaynaklanmaktadır. 158 sayılı ILO sözleşmesinde, işçilerin özel istihdam şartları bakımından veya istihdam eden işletmenin büyüklüğü veya niteliği açısından esaslı sorunlar bulunan durumlarda, işçilerden bir kısmının ... güvencesinin tamamı veya bir kısım hükümlerinin kapsamı dışında tutulabileceği öngörülmesine rağmen kanun koyucu tarafından yurt dışında aynı ... kolundaki işyerlerinde çalışan işçilerin dikkate alınnmayacağı yönünde açık bir düzenleme yapılmamış olması anlamlıdır. Başka bir anlatımla, aynı ... kolundanki işyerlerinin sadece ülke sınırları çerçevesinde değerlendirileceğine ilişkin bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Kaldı ki uluslararası çalışan ve bir çok ülkede işyeri açan bir kuruluşun, açtığı işyerini bulunduğu ülke mevzuatına göre kurması ve bu şubenin ayrı bir tüzel kişilik alması, aynı ... kolunda bir çok işyeri olduğu gerçeğini ortadan kaldırmaz. Özellikle yasanın büyük ölçekli işverenleri esas aldığı dikkate alındığında, Uluslararası çalışan ve ...'de şubesi bulunan bir şirketin, bu şubede çalışan işçisini, ...'deki işyerinde çalışan işçi sayısının 30 işçiden az olduğu gerekçesi ile ... güvencesinden yoksun bırakılması kanunun gerekçesine ve ölçülülük ilkesine uygun düşmez.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, ... ... İnsan Kaynakları ve Danışmanlık A. Ş. ile davacı arasında akdedilen 05.07.2004 tarihli belirsiz ... sözleşmesine göre davacının işinin büro işleri olduğu, .../07/2004 tarihinde işe başladığı, ... ... İnsan Kaynakları ve Danışmanlık A. Ş. ve davacı ile merkezi ... Birleşik Devletleri'nde bulunan ... ... ... (...) şirketi arasında düzenlenen geçici ... sözleşmesine göre, 6 Temmuz 2004 tarihinden 6 ocak 2005 tarihine kadar 4857 sayılı Kanun’un 7 .maddesi uyarınca davacıyı geçici ... ilişkisi ile devir ettiği, davacının ... görme ediminden ...'ye karşı sorumlu olduğu, ...'ye ait Gayrettepe/... işyerinde işgörmeedimini bu şirketin gözetim, denetim, otorite ve tabiyetinde onun yönetim ilke etik ve prensipleri ile iç hukuk düzenlemeleri çerçevesinde yapacağı, çalıştığı sürede ücretinden gözetme borcundan ve SSK primlerinden ... ile ... ... şirketlerinin birlikte sorumlu olduğu, ancak davacının ... sözleşmesinin feshedilmesinden ve/veya görevinden istifa etmesinden kaynaklanan kıdem ve ihbar tazminatlarından doğrudan ... şirketinin sorumlu bulunduğu ve bu şirketin tüm yasalar uyarınca talimat verme hakkına sahip olduğu, 05.07.2004 tarihli ... ... İnsan kaynakları ve Danışmanlık A.Ş. antetli yazı ile davacının 08.07.2004 tarihi itibariyle ... Başkonsolosluğu nezdinde Farisi konuşan karşılama unvanlı olarak işbaşı yapması konusunda anlaşma yapıldığı, davacını 3 yıl 23 günlük kıdemi bulunduğu, ... şirketi çalışan sayısının 30 dan az olduğu, yargılamanın ilerleyen aşamasında ... şirketininin adresinin tespit edilemediği, davacının temyiz aşamasında ibraz ettiği ... Ticaret Sicili Gazetesi 28.03.2012 günlü nüshasında ... Enformasyon Teknoloji Hizmetleri Ltd. Şti'nin yeni adresinin ve ticari merkezi'nin; ..., Şişli, ..., Eski ... Cd. No: 14, ... Plaza Kat: 4 olarak belirtildiği, adres değişimine ilişkin toplantıya katılanların ... ile ... Consular Services Inc. olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklanan somut ve hukuki olgulara göre, ... Büyükelçiliği ile ... firması arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Davalı alt işveren ...'nin işçi sayısı tespit edilmediğinden davacının ... güvencesi hükümlerinden yararlanması için öncelikle ...'de, aynı işkolunda tüm işyerleri dikkate alınarak (dava konusu alt işveren veya başka işyerinde) işçi sayısı şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11620, Karar No: 2012/15872, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11620 E.  ,  2012/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü aleyhine 01/03/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne ve icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı tarafından, davalı kurumun deri toplama ve satış işlemi sonucu elde ettiği gelirden davacı vakfın payını yatırmamış olması nedeniyle hissesine düşen kısımın tahsili amacı ile ilamsız icra takibi yapılmıştır. Davalı toplanan derilerin ihale ile satıldığını ancak deri firmalarından henüz alacağın tahsil edilemediğini, tahsil edilmemiş bir para için kurum aleyhine takip yapılamayacağını bildirerek takibe itiraz etmiştir.

Yardım Toplama Esas ve Usulleri Yönetmeliği' nin 22. maddesi gereğince takvim yılı sonunda deri, bağırsak, fitre ve zekat gelirlerinden giderler düşüldükten sonra kalan gelirin %50'sinin gelirin toplandığı yerdeki Sosya Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı hesaplarına aktarılması gerekmektedir. Davalı ... 2002-2003 dönemine ilişkin topladığı derileri dava dışı Yako Deri ve Akcanlar Deri firmasına ihale ile satmış ancak bu firmalardan alacağını henüz tahsil edememiştir. Tahsil edilmemiş bir para için davalı THK aleyhine takip yapılamayacağından davacı yararına dava açma hakkı doğmamıştır. Açıklanan nedenle davanın reddi yerine kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10184, Karar No: 2024/4228, Tarih: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10184 E.  ,  2024/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/722 E., 2021/2321 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/210 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 31/3 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/722 Esas, 2021/2321 Karar sayılı kararı ile, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (sanık yönünden aleyhe), suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/2-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a. Sanık ... hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve [31/3.] maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve [31/3.] maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına ve teşhisin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Mağdur ...'ın olay tarihinde arkadaşı ... ile birlikte sahilde bir miktar alkol aldıkları, daha sonra Kıbrıs Şehitleri Caddesinde bir banka oturdukları, burada oturdukları sırada mahalleden tanıdıkları ..., ..., ... ve ... isimli şahısların yanlarına geldiği, kendilerine tanımadığı şahısların ... ve ...'a laf attıklarını söyledikleri, bunun üzerine mağdur ve yanındakilerin yürüyerek bu şahısları aramaya başladığı, bir süre sonra ... ve ...'ın kendisine laf atan şahısları gösterdiği, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in de içinde bulunduğu grupla tartışmaya başladıkları, kavga ettikleri, Hatip Aldırmaz'ın elindeki bira şişesi ile mağdurun başına

vurduğu, Önder Taş'ın da üzerinde taşıdığı bıçakla mağduru batın bölgesinden bıçakladığı, sonrasında her ikisinin yere düşen mağduru tekmeledikleri, etrafta bulunanların müdahalesi üzerine sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinden koşarak uzaklaştıkları, mağdurun Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastahanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen rapor ile batına nafiz kesici delici alet darbesinin diafragma ve karaciğer yaralanması oluşturduğu, hayati tehlike geçirecek, vücutta oluşan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkilediğinin tespit edildiği, ihbar üzerine polislerin olay yerine geldiklerinde olay yerinde tarafların bulunmadığının görüldüğü, kamera kayıtlarının araştırılarak tespit edildiği, kamera kayıtlarından faillerin kimliğinin net olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı, bahse konu olayı gerçekleştiren kişilerin eşkaline benzeyen iki şahsın Migros önünden Alsancak gar karşısında bulunan parka doğru yürüdüklerinin anons edilmesi üzerine, belirtilen parka intikal eden kolluk görevlilerince, park içinde bulunan bankta ... ve ...'ın oturduklarının görüldüğü, üst aramasında Hatip'in pantolonunun ön kemer kısmının iç kısmına saklanmış vaziyette namlu kısmı 9 cm kabzası 11 cm toplam 20 cm uzunluğundaki namlusunun iki tarafında da yoğun kan izleri bulunan bıçağın ele geçirildiği, bıçak üzerinde yapılan inceleme sonucunda, alınan svap örneklerinin incelemeye elverişli olmadığının belirlendiği, olayın akabinde mağdura yaptırılan teşhis işlemi sonucunda mağdurun yüzüne şişe ile vuran kişinin Hatip olduğunu, kendisini bıçaklayan kişinin ise Önder olduğunu fotoğraflarından kesin ve net olarak teşhis ettiği, suça sürüklenen çocuğun bıçakla omzundaki yarayı kaşıması nedeniyle bıçağa kanın bulaştığı yönündeki savunmasına, bıçak namlusunun her iki tarafında yoğun kan izleri bulunduğuna ilişkin tutanak içeriği de dikkate alındığında itibar edilemeyeceği, mağdurun sonradan şikayetten vazgeçtiği, ancak soruşturma aşamasında alınan beyanlarında kendisini yaralayan kişilerin Önder ve Hatip olduğunu bildirdiği, tanık ...'in Cumhuriyet savcısı tarafından alınan yeminli beyanında mağduru yaralayan kişilerin, isimlerini sonradan öğrendiği Önder ve Hatip isimli kişiler olduğunu söylediği, bu itibarla mağdur ve tanıkların olayın akabinde alınan samimi teşhis ve beyanlarına itibar edilmesinin gerektiği, mağdurun sanıklara suç atmasını gerektirir dosyaya yansıyan bir nedenin de bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin Mahallince eklenmesi mümkün görülmüştür.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin Mahallince eklenmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan bıçağın elverişliliği, vücutta hedef alınan bölge, darbenin şiddeti, eylem sonucunda mağdurun iç organlarında yaralanma meydana gelmesi, mağdurun hayati tehlike geçirmesi ve tıbbi operasyonla kurtarılmış olması, etraftakilerin müdahalesi ile eylemin sonlanması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, suça sürüklenen çocuk ...'in olayın başından itibaren sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek sanığın yanında olaya dahil olması, ilk olarak bira şişesiyle mağdura vurmak suretiyle mağdurun direncini kırması, sanık ... tarafından mağdurun bıçakla yaralanması sonrasında da yere düşen mağduru her ikisinin tekmelemeleri

nazara alındığında Hatip'in de fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak kasten öldürmeye teşebbüs suçuna asli fail olarak iştirak ettiği dikkate alındığında ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olması nedeniyle suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunduğu, anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/722 Esas, 2021/2321 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10124, Karar No: 2012/13482, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10124 E.  ,  2012/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 04.02.2008 tarihli dilekçesiyle, tapuda murisleri .. adına kayıtlı Şubat 1962 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazın genel kadastroda Bornova Yakaköyü 163 ada 7 ve 8 sayılı parsellerin tarla niteliğiyle, 163 ada 9 sayılı parselin ise orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edildiği, Orman Yönetimi tarafından açılan davalar kabul edilerek,... 163 ada 7 ve 8 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazne adına tesciline ilişkin mahkeme kararlarının kesinleştiği, bu taşınmazların adlarına tescili istemiyle açtıkları davanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/848 esasına kayıt edilip, 29.12.2006 tarihinde ret edildiği, tapuya güvenerek satın aldıkları taşınmazın orman sınrıları içinde bırakılmak suretiyle kendilerine zarar verildiği, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 6.500,00.-TL tazminatın Hazineden alınarak kendisine verilmesini istemiş, davasını 06.02.2008 tarihinde ıslah ederek 211.978,10.-TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen KABULÜNE, 77.099,75.- TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 163 ada 9 sayılı parselle ilgili davanın reddine kara verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; Türk Medeni Yasasının 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasınden kaynaklanan tazminata ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen KABULÜNE, 77.099,75.- TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 163 ada 9 sayılı parselle ilgili davanın reddine kara verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; Türk Medeni Yasasının 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasınden kaynaklanan tazminata ilişkindir.

Yaka Köyü 163 ada 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 3018,31 m2 ve 24073 m2 yüzölçümündeki bağ niteliğindeki parsellerden 7 sayılı parselin; ... Hayran ve ..., 8 sayılı parselin ise; ... Hayran zilyetliğindeyse de, her iki parselin de, 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınrıları dışına çıkarılan yerde kaldığı hususu beyanlar hanesine yazılarak, Hazine adına tesbit edilmiş, 27.08.1998 ilâ 28.09.1998 tarihinde yapılan askı ilânı süresi içinde Orman Yönetimi tarafından parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açılmış, çekişmeli parsellerin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken, yine kesinleşmiş 2/B uygulamasıyla 163 ada 7 sayılı parselin tamamen, 8 sayılı parselin de kısmen Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda Danıştay 8. Dairesinin 19.02.1985 gün ve 1981/606-165 sayılı kararıyla 2/B uygulmasının iptal edildiği, Danıştay kararının 1985 yılana ait olduğu, bu nedenler taşınmazların 1981 yılından önce nitelik yitirdiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle parsellerin Hazine adına yapılan tesbitlerinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili yönündeki, kadastro mahkemesinin 02.11.2000 gün ve 1998/99 - 203 sayılı 163 ada 7 sayılı parsele ilişkin kararı; 24.04.2001 tarihinde, kadastro mahkemesinin 02.11.2000 gün ve 1998/88-201 sayılı kararı ise, 14.04.2002 tarihinde kesinleşmiştir.

... ve ... tarafından 15.12.2004 tarihli dilekçeyle davalı olarak Hazine ve Orman Yönetimi gösterilmek suretiyle, Yakaköy de bulunan 163 ada 7 ve 8 sayılı parsellerin, devlet tarafından iskanen verildiği, murisleri ... adına kayıtlı Şubat 1962 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı halde, bu taşınmazların davalı yönetimler adına orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle açılan davanın reddine ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.2006 gün ve 2005/484 - 655 sayılı kararı da dava tarihinden önce kesinleşmiştir.