muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2695, Karar No: 2019/4474, Tarih: 25.09.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/2695 E.  ,  2019/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüte üye olma ve yardım etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet, Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. K.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanık S.. K.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 421. maddeleri uyarınca; sanık K.. T.. hakkında, örgüte yardım etme suçundan kurulan beraat hükmünün, sanık savunmanının katıldığı oturumda 09/06/2017 günü açıklandığı, sanık K.. T.. savunmanının 13/02/2018 günü “Vekalet ücreti” yönünden itirazı ile sınırlı olarak hükmü temyiz ettiği, temyiz isteminin yasal süresinden sonra ileri sürüldüğü anlaşıldığından; sanık K.. T.. savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar Y.. I.., S.. T.., M.. G.., N.. O.., R.. Y.., S.. E.. ve Y.. I.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüte üye olma ve yardım etme suçlarından; sanıklar S.. K.. ve N.. O.. hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine aykırılık suçundan ve sanık N.. O.. hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Sanıklara yüklenen suçların gerektirdiği cezaların tür ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili ve uzamış zamanaşımının, suçların en son işlendiği tarih olan 27.12.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. K.., Y.. I.., S.. T.., M.. G.., N.. O.., R.. Y.., S.. E.. ve Y.. I.. savunmanlarının ve sanık Rıza Yırtıcı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; sanıklar S.. K.., Y.. I.., S.. T.., M.. G.., N.. O.., R.. Y.., S.. E.. hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar N.. O.., S.. K.. ve R.. Y.. hakkında, mağdurlar Y.. G.., İ.. A.., E.. Y.., İ.. E.., M.. U.., İ.. K.., H.. K.. ile S.. G..'ye karşı işledikleri yağmaya teşebbüs suçlarından; sanıklar S.. K.., Y.. I.., Y.. I.., M.. G.., R.. Y.. ve S.. E.. hakkında, mağdur Z.. Ç..'a yönelik yağma suçundan ve sanık S.. K.. hakkında örgüt kurmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık A.. H.. hakkında, öldüğü için kamu davasının düşürülmesine yönelik olarak kurulan hükme ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar S.. K.., Y.. I.., Y.. I.., M.. G.., R.. Y.. ve S.. E..’in; mağdur Z.. Ç..'a yönelik yağma suçunu iş yeri sayılan kafede, silâhla, birden fazla kişiyle birlikte, suç örgütüne yarar sağlamak amacıyla ve suç örgütünün oluşturduğu korkutucu güçten yararlanarak işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (a), (c) ve (g) bentleri yanında, (d) ve (f) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıklar N.. O.., S.. K.. ve R.. Y..’nın; mağdurlar Y.. G.., İ.. A.., E.. Y.., İ.. E.., M.. U.., İ.. K.., H.. K.. ile S.. G..'ye yönelik olarak, 30.09.2005 ile 27.10.2005 tarihlerinde gerçekleştirdikleri ve tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturan eylemleri silâhla, birden fazla kişiyle birlikte, suç örgütüne yarar sağlamak amacıyla ve suç örgütünün oluşturduğu korkutucu güçten yararlanarak işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (a), (c) ve (g) bentleri yanında, (f) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar S.. K.., N.. O.., R.. Y.., Y.. I.., Y.. I.., M.. G.., A.. H.. ve S.. E.. savunmanları ile sanık R.. Y..’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA,

III) Sanıklar S.. E.. ve S.. K.. hakkında, mağdur Z.. Ç..'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, mağduru şahsına zarar vermeksizin Adana il merkezinde serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nin 110. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. E.. ve S.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3324, Karar No: 2016/3700, Tarih: 08.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/3324 E.  ,  2016/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 gün ve 2014/300 E. 2015/510 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24231, Karar No: 2019/17898, Tarih: 02.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24231 E.  ,  2019/17898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ...ve Yağlı Tohum Tar. Sat. Koop. Birliği ... Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar süresi içinde davacı ve davalılardan ... ve Yağlı Tohum Tar. Sat. Koop.... Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuş, davalı davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savumuştur. Mahkemece davacının 1 yıl 38 ay 50 gün süreyle davalı işyerinde çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı hesabı yapılmış ise de ihbar tazminatı son alt işverende çalıştığı süre olan 5 ay 24 gün üzerinden hesaplanmıştır. Mahkemece davacının, davalı işyerinde geçen tüm hizmet süresi esas alınarak ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/342, Karar No: 2020/1245, Tarih: 24.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/342 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.11.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat Begüm İçten ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... ve İhbar olunan Orman Genel Müdürlüğüne izafeten Gölcük Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat Işıl Hilal Soylukurt geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları Mustafa’nın 802 parsel (yenileme ile 876 ada 13 parsel) sayılı taşınmazı satın alarak davalıların murisi oğlu İlyas adına tescil ettirdiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın mirasbırakanları İlyas adına hükmen tescil edildiğini, kök muris Mustafa tarafından yapılan bir devir işleminin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşladır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan Mustafa’nın 28.08.1974 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak çocukları; Hava, Hacer, Recep, kendisinden sonra ölen kızı Fatma’dan torunları davacılar Mehmet, Ahmet, Hüseyin, Mehmet Ali, Emine ve Ayşe ile yine kendisinden önce ölen kızı Emine’den torunları davacılar Merve, Hanife, Gülseren, Hayriye, Murat, Mehmet ve Ahmet ile kendisinden sonra ölen oğlu İlyas’dan torunları davalılar Zekeriya ve Fatma ile İlyas’ın kendisinden sonra ölen oğlu Zafer’den torunları Arda, Burak, ... ile eşi Bircan’ın kaldığı, dava konusu taşınmazın ... adına senetsizden kadastroca tespit edildiği, kadastro tutanağına “yapılan tespite dönüm fazlalığından dolayı itiraz ederim” şeklinde kayıt düşülmesi nedeniyle Gölcük Gezici Kadastro Mahkemesinin 1957/36 Esas 1958/567 Karar ve 20.11.1958 tarihli ilamıyla ... adına hükmen tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın senetsizden davalıların mirasbırakanı ... adına 13.09.1956 tarihinde tespit gördüğü, ortak mirasbırakan Mustafa’nın ise tespit tarihinden sonra öldüğü, çekişme konusu yerin tapulu yerlerden olmaması nedeniyle 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama alanının olmadığı, gerçekten 01.04.1974 tarihli karar, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcı olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34981, Karar No: 2015/21345, Tarih: 04.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34981 E.  ,  2015/21345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacı ve arkadaşlarının sendika üyesi oldukları için işten çıkartılan arkadaşlarının tekrar işe alınmalarını ve sendikal toplu fesihlerin haksızlığını görünür kılmak amacıyla daha önce işyeri önünde ve işyerinden ... Merkeze pankart açıp yürümek suretiyle eylem yaptıkları, işten çıkartmalarda önemli bir etkiye sahip olduğunu düşündükleri davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın ... ...'de bulunan evine sendika yetkilileri ile birlikte yaklaşık 20 kişi gittikleri, döviz ve pankart açıp slogan attıkları, türkülerle halay çekip daha sonra olaysız dağılmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/109116 soruşturma nolu dosyası ile yapılan ceza soruşturması sonucunda işçilerin müştekinin evinin önünde ellerinde pankartlarla, "işçi düşmanı, Tufan Bey bize haktan bahsetme, şaşırma sabrımızı taşırma " şeklinde gösteri yapmış olmalarının ise herhangi bir şiddet içermediği de nazara alındığında, söz konusu eylemin demokratik hak talep noktasında demokratik bir eylem niteliğinde olduğu ve tehdit içermediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacıların eylemi niteliği itibariyle demokratik bir eylem olup haklı fesih ağırlığında olmasa da yapıldığı yer itibariyle işyeri dışında özel yaşamın geçtiği yerde yapılmasının maksadı aştığının anlaşıldığı, eylemin çalışma düzenini bozacak nitelikte olup iş akdinin devamının işverenden beklenilemeyeceği, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre karar sonucu bakımından doğru olmakla davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12716, Karar No: 2018/753, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12716 E.  ,  2018/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada....Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/366-2014/518 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait ..... istasyonlarının enerji ihtiyacının karşılanabilmesi için enerji nakil hatları kurduğunu, elektrik dağıtımı yapan kuruluşların, müvekkilinden izin alınması koşuluyla bu enerji nakil hatlarından, üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebildiğini, enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında tip protokol ve ekli ücret tarifesi uyarınca hat katılım payı ve bakım işletme masrafının müvekkiline ödenmesi gerektiğini, bu kapsamda davalının, .....Nakil Hattından müvekkilinin bilgisi dışında katılım payı ödenmesine ilişkin yasal sürece riayet etmeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi, KDV ve diğer ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen branşman hatlarının bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından yapıldığını, hat katılım bedelinin davacıya ödeneceğine dair taraflar arasında imzalanmış bir sözleşmenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu.... verici anteninin ve ilgili altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31.12.1999 tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından ... ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak ..... çıkışından 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti vererek yararlandığı, hizmet ve menfaat temin ettiği, davacının, davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612 TL hat katılım payı ve 3.106,15 TL bakım/onarım masrafı olmak üzere toplam 8.718,15 TL alacaklı olduğu, alacağa KDV ilave edilmesi gerektiği, dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 8.718,15 TL'nin KDV'si ve dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca, dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının dava konusu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacı tarafça dava dilekçesinde faiz oranı olarak reeskont faizi talep edilerek fazlaya ilişkin faiz oranı yönünden zımnen feragat edildiği anlaşılmaktadır. Dava, ticari dava niteliğinde olduğundan bu davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, avans faizi oranından farklı oranlarda seyreden reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....