muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16035, Karar No: 2025/10652, Tarih: 03.06.2025

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

SONUÇ:

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, paylaşılan ceza genel kurulu kararı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin yerleşik ictihatları doğrultusunda; sanığın sosyal paylaşım sitesi Facebook'ta paylaştığı suça konu sözlerin muhatabın onur şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla müsnet suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle BOZMA kararı verilmesi gerekirken ONAMA kararı verilmesine karşıyız. 03/06/2025
Yargıtay — Esas No: 2011/4083, Karar No: 2012/7041, Tarih: 30.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/4083 E.  ,  2012/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay yeri tespit tutanakları, 12.09.2008 tarihli tutanak, katılan ve tanık ...'ın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, katılana ait bahçeyi çevreleyen kazık ve telleri sökmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/266, Karar No: 2018/1066, Tarih: 08.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/266 E.  ,  2018/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... ... ... vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek sanıkta ele geçen bandrolsüz sigaralar ve bandrolsüz içkiler yönüyle müşteki ... vekilinin, enerji içecekleri, saç jöleleri, el kremleri, haplar yönüyle katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İddianamede müsaderesi talep edilen adli emanetin 2010/158 sırasında kayıtlı bulunan para ve imhası talep edilen adli emanetin 2010/652 sırasına kayıtlı 2 adet hapın incelenmesinden arta kalan madde hakkında olumlu ... da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, bu konuda mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müşteki ... vekilinin ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6002, Karar No: 2015/1612, Tarih: 18.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6002 E.  ,  2015/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme,6136 sayılı Kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in maktül ..'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; Sanığın 06/04/2009-07/05/2009 tarihleri arasında Bolu Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde kaldığı ve "Disosyal kişilik bozukluğu" ve "simulasyon" tanısı ile tedavi gördüğü, Bartın Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23/07/2009 ve 14/12/2010 tarihli raporlarında sanık hakkında "tedavi ile düzelmeyen antisosyal kişilik bozukluğu" teşhisi konulduğu, Bartın Devlet Hastanesi'nin 17/05/2012 tarihli raporunda ise sanıkta "delüzyonel ve depresif bozkuluk" tanılarının bulunduğu düşünülerek Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastesi'ne sevkinin gerektiğinin bildirildiği, sanığın adı geçen hastaneye sevk edilerek düzenlenen 19/09/2012 tarihli raporunda ise, sanığın "kasten öldürme" suçu yönüyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği ve suç ile ilgili davranışlarını yönlendirme yetenenğinin tam olduğunun tespit edildiği, ancak sanığın savunmaları ve ruh sağlığına ilişkin birbirleriyle çelişkili olan raporları dikkate alındığında, sanığın ceza ehliyeti ile ilgili her türlü şüpheyi ortadan kaldırmak amacıyla dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahedeye tabi tutulması, suç tarihi itibariyle ve halen akli durumu, cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yaptırılarak rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırm Hastesi'nden alınan raporla yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafii ile sanığın eşi olan ..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9132, Karar No: 2013/12637, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9132 E.  ,  2013/12637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, fazla mesai % 5 fazla alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil % 5 fazla ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait Milliyet Gazetesi’nin Ankara parlamento ve siyaset muhabiri olarak çalışırken emekli olup işten ayrıldığını belirterek, fark kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve buna ait % 5 gecikme alacağı, genel tatil ücreti ve buna ait % 5 gecikme alacağı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fark kıdem tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanunu’nda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’un 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek-1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasten veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi hâlinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı takdirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasa koyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi hâlinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi hâlinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasaya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesi’nin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 9.HD, 18.11. 2008 gün, 2007/32530 E, 2008/31205 K).

Somut olayda, davacı gazetecinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları tanık beyanına göre belirlenmiştir. Buna göre davacının haftada 6 gün, günlük saat 09.00-23.00 arasında çalışıp, haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramı’nın yarısı ile diğer genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosyada 3 adet bilirkişi raporu olup, mahkemece son ek rapora göre karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma asıl alacağı % 30 hakkaniyet indirimi ile birlikte 15.118,96 TL, bu tutar üzerinden hesaplanan fazla çalışma % 5 fazla alacağı ise 489.930 TL olarak hesaplanmıştır. Genel tatil ücreti asıl alacağı % 30 indirimli hâli ile 1.012 TL, bu tutar üzerinden hesaplanan genel tatil ücreti % 5 fazla alacağı ise 33.626 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkemece, gerekçe kısmında % 5 fazla alacaklarına % 85 oranında hakkaniyet indirimi uygulandığı belirtilmiştir. Buna göre mahkemece hüküm altına alınacak fazla çalışma % 5 fazla alacağının 73.489 TL olması gerekirken 101.705 TL’ye hükmedilmesi, yine hüküm altına alınacak genel tatil ücreti % 5 fazla alacağının 5.043 TL olması gerekirken 6.179 TL’ye hükmedilerek çelişkili hüküm kurulması, ayrıca Dairemizin yerleşik kararlarına göre hüküm altına alınacak % 5 fazla alacağının asıl alacağın 4-5 katını geçmeyeceğinin öngörülmesine rağmen mahkemece bu kuralın da göz ardı edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6360, Karar No: 2015/904, Tarih: 24.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/6360 E.  ,  2015/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve davalı gerçek kişi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Mevkii, 218 ada 2 parsel sayılı 248,39 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir.

Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık niteliğindeki yerlerden olduğunu ileri sürerek, tesbitin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Orman Yönetimi ise, taşınmazın orman içi açıklığı olduğu iddiasıyla, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle yargılama sırasında davaya katılmıştır.

Mahkemece davaların kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.12.2012 gün ve 2012/2987 E. - 14582 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “1)...keşif ve bilirkişi raporları ile çekişmeli parselin son yıllarda tarımda kullanılmadığı, üzerinde blok kayalar ve yoğun taşlık bulunduğu saptanmışsa da, bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı olgusu ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olup olmadığı olgusu farklı konular olup, çekişmeli parsel kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olmakla birlikte, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerden olmadığından, Orman Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline, kayalık ve taşlık niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2) ... keşif ve bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin imarı ve ihya görmemiş taşlık ve kayalık olduğu, zilyetlikle edinilemeyeceği, davalı gerçek kişinin tutunduğu tapu kayıtlarının hiç birinin çekişmeli parsele uymadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı... ” gereğine değinilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme istemi de Dairece 16.09.2013 tarih ve 2013/4955 E. - 7976 K. sayılı karar ile reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, Orman Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tesbitinin iptali ile kayalık ve taşlık niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derecede doğal sit alanı içerisinde kaldığının tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili ve davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, Orman Yönetiminin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tesbitinin iptali ile kayalık ve taşlık niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derecede doğal sit alanı içerisinde kaldığının tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili ve davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalı ...'dan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 24/02/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15319, Karar No: 2020/12993, Tarih: 24.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15319 E.  ,  2020/12993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) 2010/330 Esas sayılı dosyaya konu eylemler yönünden;

Sanıklar ..., ...,....ve ... hakkında; Her iki suçtan ayrı ayrı beraat,

2) 2011/167 Esas sayılı dosyaya konu eylemler

yönünden;

A) Sanıklar ...,... ve ... hakkında; Her iki suçtan ayrı ayrı beraat,

B) Sanıklar ......, ... ve ... hakkında;

TCK‘nın 204/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

C) Sanıklar ...,..., ... ve ... hakkında;

TCK’nın 158/1-e, 35/2, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ....., ... ve ...’un beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından esasa ilişkin ve sanıklar...., ... ve ... müdafiileri tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, sanıklar..... ve ...’ın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin, sanıklar müdafiileri tarafından, sanıklar ...,.., ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;