muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11946, Karar No: 2024/5236, Tarih: 15.05.2024

B. Suçta Kullanılan ... Plakalı Traktörün Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden

Sanık ...'ın kendisine ait olduğunu beyan ettiği traktörde yapılan aramada, traktöre bağlı römorkta toplam 3.000 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda, dava konusu kaçak eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturması ve kaçak eşyanın değeri ile nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında müsaderenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırılık oluşturmayacağı gözetilmeden suça konu traktör ve römorkun müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

III. KARAR

A. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suçta Kullanılan ... Plakalı Traktörün Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği

yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14905, Karar No: 2012/13545, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14905 E.  ,  2012/13545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerine göre 30.11.2010 tarihine kadar tahakkuk eden Kurum alacaklarının 6111 sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılması mümkün olup kesinleşen tespit davasına konu 30.11.2010 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının yapılandırma hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından bu hususun kararın infazında Kurum tarafından dikkate alınacağı açık olduğundan dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1424, Karar No: 2014/17836, Tarih: 27.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1424 E.  ,  2014/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (yağma, özgürlüğü kısıtlama, kasten yaralama)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre yasal olanak bulunmadığından sanık ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanlarının temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı işledikleri kasten yaralama; sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın katılan ...’a karşı işledikleri özgürlüğü kısıtlama ve yağma; sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın katılan ...’ye karşı işledikleri özgürlüğü kısıtlama ve kasten yaralama suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer sanıklarla birlikte önceden verdikleri karar uyarınca katılan ...’a karşı işlenen yağma suçuna doğrudan katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması;

Katılan ...’ın burnunda kırık oluşmasına karşın, hakkında tanzim edilen adli rapora göre yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğuna ilişkin görüşe itibar edilerek çelişki giderilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27049, Karar No: 2013/26734, Tarih: 07.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27049 E.  ,  2013/26734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 171/1-a ve 22/6. madde ve fıkraları gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi ile neden olduğu yangın olayında mağdurlara ait evin çatısı ve inşaat tahtalarının da zarar görmesi karşısında 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3753, Karar No: 2014/12436, Tarih: 05.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3753 E.  ,  2014/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Of Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/12/2013

Numarası : 2013/454-2013/427

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacı kuruma ait iş makinesinin davalı işçinin kullanımında iken meydana gelen kaza sonucunda hasara uğraması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiştir.

Davacı, iş makinesi operatörü ve davacı kurum işçisi olan davalının dikkatsiz ve tedbirsiz kullanımı sonucu kaya delici iş makinesinin yol çalışması sırasında hasara uğradığını iddia ederek zararın tazminini istemiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, olayın meydana geldiği mahallin kamuya açık alan olmadığından Karayolları Trafik Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı İş Kanunu çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, davacı işverenin İş Kanunu ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümlerine riayet etmediğinden olayda (% 100) kusurlu olduğunu, davalının kusurunun bulunmadığını bildiren bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre dava konusu olay 13.8.2008 gününde ve daha önce selden zarar gören stabilize yayla yolunun araçların geçişine açılabilmesi için dik ve kayalık alanda yapılan çalışmalar sırasında davalının kullandığı kaya delici iş makinesi ile kayaları delme işlemi sırasında kopan kaya parçasının iş makinesinin üzerine düşmesi sonucu meydana gelmiş; olayda iş makinesi ağır hasar görmüş ve davalı işçi de yaralanmıştır.

Olay sonrasında davacının isteği üzerine 2.9.2008 günü Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/21 D. İş sayılı dosyasında yapılan tespit sonucu alınan trafik bilirkişi raporunda "davalının idaresindeki hidrolik kaya delici ile yaklaşık 13 metrelik dik kayalık kısmında yolu genişletme çalışması yaparken kademeli olarak, yani yukarıdan aşağıya doğru taş delme işlemi yapması gerekirken bu şekilde çalışma yapmaması nedeniyle olayda birinci derecede kusurlu olduğu" belirtilmiştir.

Olay sonrasında davacının isteği üzerine 2.9.2008 günü Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/21 D. İş sayılı dosyasında yapılan tespit sonucu alınan trafik bilirkişi raporunda "davalının idaresindeki hidrolik kaya delici ile yaklaşık 13 metrelik dik kayalık kısmında yolu genişletme çalışması yaparken kademeli olarak, yani yukarıdan aşağıya doğru taş delme işlemi yapması gerekirken bu şekilde çalışma yapmaması nedeniyle olayda birinci derecede kusurlu olduğu" belirtilmiştir.

Mahkemenin hükme dayanak yaptığı ve dosya üzerinden aldığı makine mühendisi ve emekli trafik başkomiseri tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ise "işverenin davacının eğimin oldukça yüksek olduğu şev yüzeyinde çalışma yaptırmadan önce uzman elemanlar marifetiyle temizlik yaptırıp taş, kaya ve kavlak parçalarının düşmesini önlemeye matuf tedbirleri aldıktan sonra iş makinesinin çalışmasına müsade etmesi gerekirken bu yönde yeterli tedbir almadığından (%100) kusurlu olduğu; davalı işçinin rotary ve darbeli sistemle çalıştığından şev yüzeyinde delik delme işi yaparken delinen satıhta kısmen titreşim oluştuğundan taş, kaya parçalarının şevin üst kısmından düşmesini önlemeye yönelik alabileceği tedbir olmadığından kusurunun bulunmadığı" belirtilmiştir. Bu haliyle bilirkişi raporları arasında çelişki mevcut olduğu gibi dava konusu olayın gelişimi, davalının görevi ve mesleki kıdemi gözetildiğinde davalının da olayda bir miktar kusurunun da olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davalının kusur oranının da belirlenmesi açısından yeniden üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 5.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12041, Karar No: 2018/6553, Tarih: 06.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12041 E.  ,  2018/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Sanık hakkında TCK.nun 297/1-2. cümlesi uyarınca artırım yapılırken, anılan kanunun “297/1-1. cümlesi” ibaresinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın herhangi bir nedene dayalı olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

a) Bayrampaşa Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda yapılan aramada yatağı altında, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığı'nın 27.02.2008 tarihli ekspertiz raporuna göre uyuşturucu ve uyarıcı özelliği taşımayan, 85 adet hint keneviri tohumu bulunan sanığın eyleminin suç oluşturmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Kabule göre ise,

Uyuşturucu niteliği taşımayan hint keneviri tohumları nedeniyle, uygulanma imkanı bulunmayan TCK.nun 297/1-2. cümlesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13508, Karar No: 2016/11531, Tarih: 04.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13508 E.  ,  2016/11531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- ..., 2-..., 3-..., 4-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1.a, 52/2-4 , 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, sanık sürücü ...'in idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, asfalt çalışması nedeniyle karşı şeridi kapatılarak iki yönlü olarak kullanılan 7,20 m genişliğinde, asfalt ve kuru zeminli yolda seyir halindeyken, olay mahalli yaya geçidine geldiğinde, istikametine göre sağ taraftaki orta refüjden kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'ye aracının sağ ön tampon ve far kısmı ile çarpması sonucu ölümüne sebep olduğu olayda; sanığın asli kusurlu olduğu, olayın yaya geçidi levhasının bulunduğu noktada gerçekleştiği ve sanığın çarpma noktasına göre 27 metre ileride durabildiği hususları da gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre ise,

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, 1 yılın 365 yerine 360 gün kabulü ile adli para cezasının 15.200 TL yerine, 15.000 TL olarak belirlenmesi suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ili sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1004, Karar No: 2011/8593, Tarih: 16.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1004 E.  ,  2011/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece mutlak koruma alanında kaldığı için yıkılan yapı bedeli ile taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.10.2010 gün ve 2010/11665 Esas - 2010/18039 Karar sayılı ilama karşı taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, taraflardan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 185,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 16.05.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava konusu yapı ve ağaçlar kısmen Ömerli Barajı maksimum su kotunda kısmen de Baraj Mutlak Koruma Alanındadır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan İSKİ İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 10/a maddesi uyarınca idare yapı ve ağaçları kamulaştırmak zorundadır.

Dairemiz yerleşik uygulamasında; Mutlak Koruma Alanında kalan taşınmaza fiili el atma olmasada malikin yararlanma olanağı kalmadığından zemin bedeli verilmektedir.(5.Hukuk Dairesi 30.03.2010 gün ve 2009/21183-2010/5232 sayılı kararı) Tespit harici taşınmazdaki davacının evi yıkılmıştır. Ağaçların kullanımı artık işlevsel değildir.

El atılmamasına karşın zemin bedeli verilebiliyorsa Mutlak Koruma Alanında kalan ağaçların bedelide verilmelidir.

Bu nedenle, karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma kararı kaldırılarak hükmün onanması görüşündeyim. 16.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/14617, Karar No: 2013/4286, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14617 E.  ,  2013/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

30.05.2012 tarihinde taraf vekillerinin yüzüne karşı verilen hükmün temyizi noktasında davalı vekilinin 01.11.2011 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu,dilekçe içeriğinde davalı vekilinin yüze karşı verilen karar sonrasında 01.06.2012 tarihli dilekçe ile süre tutum talebinde bulunulduğunu açıkladığı fakat dosyada davalı vekiline ait herhangi bir süre tutum dilekcesine rastlanılmaması,yine davalı yanca ödenen temyiz harcına dair de dosyada bir kaydın bulunmadığının anlaşılmasına göre bu husustaki eksikliklerin giderilip yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19860, Karar No: 2014/11750, Tarih: 14.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19860 E.  ,  2014/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/127444

Mahkemesi : Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04.03.2013

Numarası : 2012/1004-2013 /135

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, arkadaş olan sanık ile mağdurların, 1.09. promil alkollü olan sanığın kullandığı araç ile yola çıktıkları, sanığın yol yapım çalışması için konan uyarı malzemelerine çarparak karşı şeritten gelen çekiciye çarpması sonucu mağdurlar R.. Ö.., S.. G..'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, mağdur M.. N..'ın ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanık ve mağdurların soruşturma aşamasında uzlaşma teklifini kabul ettikleri ancak, usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan, uzlaştırmacı görevlendirilmeden sanık hakkında dava açıldığı, duruşma sırasında da mağdurların şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, buna göre, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, mağdurlar R.. Ö.., S.. G..'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, mağdur M.. N..'ın ise vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları ve sanık hakkında şikayetçi olmadıkları gözetildiğinde, sanığın yalnızca mağdur Mukaddes'in yaralanması eylemi nedeniyle TCK'nın 89/1, 2-b maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12486, Karar No: 2023/19833, Tarih: 14.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12486 E.  ,  2023/19833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/56 E., 2016/217 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; haksız tahrik şartlarının somut olayda oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu, suç tarihinde taraflar arasında laf atma meselesi nedeniyle yaşanan tartışma esnasında sanığın katılana "terbiyesiz" şeklinde hakarette bulunduğunun iddia edildiği olayda; Yerel Mahkemece, " katılanın haksız hareketi nedeniyle sanığın katılana terbiyesiz dediği " kabul edilerek mezkur suçtan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın “terbiyesiz” şeklindeki sözün katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca beraat hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine hükümde yer verilmemesi,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR