muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17096, Karar No: 2015/23003, Tarih: 03.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17096 E.  ,  2015/23003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2012/305-2014/656

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu şerhi ve ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından “açık rızası bulunmadan" davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını ve aile konutu şerhi konulmasını talep ve dava etmiştir. Davalı banka, dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu olduğuna dair bir şerhin bulunmadığını, bankanın iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hukuk Genel Kurulu “emsal davalarda" gerekçesi aşağıya “aynen” alınan 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar ve 15.04.2015 günlü kararı ile “yeni bir uygulamaya” geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

Emsal Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan yerel mahkemenin “direnme gerekçesinde” açıkça belirtildiği üzere Türk Medeni Kanunu 194 hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyi niyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır.

Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten varolduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanunu madde 193. hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sımrlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanunu 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “açık” olması gerekir.

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötü niyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası” şarttır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı eş tarafından dava konusu olarak kullanılan aile konutu üzerine diğer davalı banka lehine ipotek tesis edilmiş ve davacı eşin açık rızası alınmamıştır.Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi eşin açık rızasını aradığından, yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056E-2015/1201K sayılı kararı)

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davaların kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.12.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/12211, Karar No: 2022/10137, Tarih: 11.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/12211 E.  ,  2022/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkumiyet; Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin

17/03/2022 - 2021/124 esas ve 2022/101 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 27/05/2022 - 2022/1174 esas ve 2022/985 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlendiği ve sanığa ait evde yapılan aramada birinci odada sehpa üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı da dikkate alınarak, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen diğer sanık ... ile oğlu ...'ın olay öncesi sanığın evine gittikleri ve ...'nin beyanında ihbarı kendisinin yaptığını belirtmesi karşısında; sanığın evinde ele geçirilen uyuşturucu madde ve terazinin içinde bulunduğu krem renkli çiçek desenli yastık kılıfının, görüntülerin yer aldığı CD çözümüne ilişkin 13.9.2021 tarihli raporu sunan bilirkişiye incelettirilip, bu yastık kılıfının, ikinci videodaki 1 ve 2. görüntülerdeki ... isimli erkek çocuğun, araç içerisinden alıp montunun içine koyduğu şeye benzeyip benzemediği hakkında rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6895, Karar No: 2007/7495, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6895 E.  ,  2007/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... arasındaki davadan dolayı Pendik Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 27.03.2007 gün ve 2006/1890-2007/507 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

14.7.2004 gün ve 5219 Sayılı Yasanın 2 A maddesinin c fıkrası ile HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2007 tarihinden itibaren 1.170,00 YTL'ya çıkarılmıştır.

Pendik Sulh Hukuk Hakimliğinin kararı 27.03.2007 tarihlidir. Davada 1.000,00 YTL.nın tahsili talep edilmiş, talep aynen kabul edilmiştir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve ¾ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması yönünden REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/712, Karar No: 2019/11223, Tarih: 16.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/712 E.  ,  2019/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekilinin davalıların asıl işveren ve alt işveren işçi çalıştırdığı işyerinde 04/07/2010 - 31/12/2011 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, en son yol ve yemek dahil 1.200.00 TL civarında ücret aldığını, haftada 6 gün 07:00-19:00 saatleri arasında çalışma yaptığını, haftada 2 gün nöbetçi kaldığını ve 07:00 de çalışmaya başlayıp, ertesi gün 12:00 ye kadar görev yaptığını, iş akdinin haksız sona erdirildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Şirketi vekili, davacının ... Temizlik Ltd. Şti. çalışanı olduğunu, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, ... Şirketi.nin kafeterya personel hizmet alım işi için ihale yaptığını ve ... Temizlik Ltd Şti nin ihaleyi kazanarak personel istihdam ettiğini, her gün 12 saat çalışma düzeninin söz konusu olmadığını, fazla çalışma yapılmış ise ödendiğini, bordroların zorla imzalatıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının çalışmasının belirli süreli sözleşmeye bağlı olduğunu, sözleşme süresinin bitimi olan 31/12/2011 tarihi itibari ile kendisine sözleşmenin yenilenmeyeceğinin beyan edilerek sözleşmesinin sona erdirildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Otobüsleri Şirketi vekili, davalılar arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, ...’un sadece ... ait iskeledeki büfeyi kiralayarak işlettiğini, bunun dışında hiç bir hukuki ya da akdi ilişki bulunmadığını, hasılat kira sözleşmesine dayanan bir kira ilişkisi olduğunu, davacının müvekkili nezdinde kaydının bulunmadığını, davalı ... kira bedeli ödeyerek büfelerde bağımsız bir ticari faaliyet sürdürdüğünü, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalılar arasında hasılat kira ilişkisi bulunduğu ve bu nedenle husumet yöneltilemeyeceği ileri sürülmüş ise de dosya içinde bulunan 2011 yılı kafeterya personel hizmet alım işi sözleşmesinin 5. maddesine göre sözleşme konusu işin "personel hizmet alım işi" olduğunun belirlenmesi ve hasılat kira sözleşmesinin 2. maddesi ile de ... filosunda bulunan gemilerdeki büfeler ile ... işletmesinde bulunan terminal ve iskele alanlarındaki büfe, kafe ve restoranların işletilmesinin ... verilmesi karşısında sözleşme kapsamında verilen işin ... yardımcı işi niteliğinde olduğu ve bu nedenle davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek husumet itirazı kabul edilmediği, tüm dosya kapsamı ile davacının 04/07/2010-31/12/2011 tarihleri arasında aralarında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunan davalılar yanında çalıştığı, en son yol ve yemek hariç 1.072,76 TL net (yol ve yemek dahil 1.262,40 TL brüt) ücret aldığı, iş akdinin tazminat hak etmeyecek şekilde sona erdiği ispat edilemediğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, her ay maaşına yansıtılarak ödenen 22 saatlik fazla mesai dışında haftalık 10 saat daha fazla çalışmasının olduğu, yapılan bu fazla mesai karşılığı ücretin ödendiği ispat edilemediğinden fazla mesai alacağı olduğu kanaatine varılmış, mazeretli ve raporlu olunan günler nedeni ile çalışılamayan günlerin de olabileceği dikkate alınarak %30 oranında indirim yapılarak 1.280,09 TL fazla mesai alacağı olduğu kabul edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Otobüsleri Şirketi vekili ve davalı ...r Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının davalı ile davaları olduğu ve davacı tanıklarının fazla mesai ücreti taleplerinin kendi davalarında reddedildiği davacı tanıklarının kendi beyanları ile Uyap kayıtlarının birlikte değerlendirilmesinden anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında fazla mesai yapıldığına dair sübuta erdirici başkaca delil de bulunmadığından fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5392, Karar No: 2015/9121, Tarih: 14.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5392 E.  ,  2015/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/1154-2014/1156

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3. Sulh ve Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "G.Mah. Gündüzlü Sok. No:47 Süleymanpaşa/TEKİRDAĞ" adresinin cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise "Güneşli Köyü Bağlar Mahallesi Bağcılar/İSTANBUL" adresi olduğu, hükümlüden bizzat sorularak tespit edilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın, Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27075, Karar No: 2013/17588, Tarih: 09.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27075 E.  ,  2013/17588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4708 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmalarına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükme esas alınan 15/06/2011 havale tarihli bilirkişi kurul raporunun değerlendirme kısmında "Sanıkların, yukarıda açıklanan kanun mevzuatlarına göre kendilerine verilen görev yetki ve sorumlulukları çerçevesinde gerekli tüm prosedürlerin tamamlanmasını takiben uygulama aşaması safhasına kadar olan işlemlerde, bir kusurlarının olmadığı, Ancak; işin ilk keşif ve projesinde olmayan, ancak uygulama sırasında (kazı) yapılması zorunlu olan fore kazık sistemi imalatlarının da yaptırılmasının ortaya çıkması gibi öngörülmeyen bir durumla karşılaşıldığı, gerekli önlem ve tedbirlerin ilgililerce ivedilikle alındığı ve uygulamasının yapıldığı, anlaşılmakla birlikte, kontrolsüz kazı nedeniyle müştekilere ait binanın arka bahçesinde bulunan binaya ait fosseptik çukurundan zemine sızan asitli suların da neden olabileceği toprak kayması ve göçük olayında evlerini boşaltmak zorunda kalan müştekilerin mağduriyetine sebebiyet verildiği anlaşılmaktadır " görüşü belirtilmesine rağmen, aynı raporun sonuç kısmında "sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nün Yapı Denetim Hakkındaki 4708 Sayılı Kanun ve Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin ilgili hükümleri gereğince, görevlerini işin uygulanması sırasında yeterince yerine getirmedikleri, dolayısıyla müştekilerin evlerini terk etmelerine ve mağdur edilmelerine sebebiyet verdiklerinden, kusurlarının bulunduğunun" belirtilmesi karşısında, gerek anılan bilirkişi raporunda ve gerekse de hükmün gerekçesinde sanıkların inşaatın yapımı sırasında oluşan göçük nedeniyle 4708 sayılı yasanın 9/1 maddesi uyarınca denetim sorumluluklarını ne şekilde ve icraî veya ihmali davranışlarıyla yerine getirmeyerek görevlerini kötüye kullandıkları

kusurlu bulunduklarının denetime imkan verecek şekilde açıklanmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanıklar müdafii, son celsede sanıklar lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, gerekçe gösterilmeksizin TCK.nun 62.maddesinin uygulanmaması ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına veya tedbire çevrilip çevrilmeyeceği konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2598, Karar No: 2010/8859, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2598 E.  ,  2010/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hukuksal nitelikçe hasılat kirası hükümlerine tabi sözleşmeye dayalı hakem tayini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.