muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2022, Karar No: 2023/21, Tarih: 09.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/2022 E.  ,  2023/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2018 tarihli ve 2018/6607 Soruşturma, 2018/11110 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/1746 Değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.02.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.01.2022 tarihli ve 2021/9125 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2022 tarihli ve KYB-2022/10525 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2022 tarihli ve KYB-2022/10525 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin şüpheli ...'in sahibi olduğu Özel ... ... Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinin %50 hissesini 250.000,00 ... lirası karşılığında satın alması akabinde şüpheli ...'a 2 adet 100.000,00 ... lirası meblağlı bono vererek kalan %50 hisseyi de şüpheli ...'dan toplamda 200.000,00 ... lirası karşılığında satın aldığı, askere gideceği için 20/07/2017 tarihinde şüpheli ...'a şirketi tam olarak temsil etmeye dair vekaletname verdiği, askerden döndükten sonra yaptığı araştırmada önceden ... Eğitim Sağlık Turizm ... İnşaat Tekstil Ltd. Şti. adına kayıtlı olan ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinin ... ... Eğitim Sağlık Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti.'ye devrinin yapıldığı ve sadece ... Eğitim Sağlık Limited şirketinin hissesinin devrinin kendisine yapıldığı oysa ... Eğitim şirketini ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezi için satın aldığı, bu durumu daha sonradan fark ettiği ayrıca şüpheli ...'a verdiği senetlerin icraya konulduğunu iddia ederek ... şirketinin eski sahibi ile ve ... Eğitim Limited şirketinin sahibi olan ... ile eşi ...'in dolandırıcılık suçunu işlediklerininin iddia edildiği olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin iddiaları ile şüphelilerin savunmaları ve dosya kapsamına sunulan genel kurul müzakere defteri sureti, vekaletname ve yetki belgeleri, işletme hakkının devri sözleşmesi ve pay devri sözleşmeleri birlikte değerlendirildiğinde, müştekinin iddiasında dile getirdiği devir işlemlerinin şüpheli ...'da bulunan yetki ve vekaletnamelere istinaden yapıldığı, taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki ile şüpheli ... arasında yapılan 20/07/2017 tarihli ... Eğitim Sağlık Turizm ... İnşaat Tekstil Ltd. Şti.'deki 50 adet payının devrine yönelik pay devri sözleşmesinin düzenlenmesinden önce 07/.../2017 tarihinde ... ... Eğitim ve Rehabilitasyon işletmesinin işletme hakkının 1.000,00 ... lirası bedelle şüphelilerden ... ... Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti. yetkilisi şüpheli Gülçin'e devredilmesi, şüpheli ...'ın çelişkili beyanları ve müştekinin teminat olarak verdiğini belirttiği 2 adet 100.000,00 ... lirası bedelli senetlerin rızası dışında doldurularak icraya konulduğu iddiası karşısında, icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi, senetteki imzaların ve yazıların müşteki ve şüphelilere ait olup olmadığının belirlenmesi için imza ve yazı örneklerinin alınarak bilirkişiye gönderilmesi, ayrıca senetlerin gerçek bir borç ilişkisine dayanılarak düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti için şirket defter ve kayıtlarının getirtilerek incelenmesi sonucu şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş ... içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. 5271 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde aynı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. 5271 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde aynı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen sulh ceza hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli ...‘in, ... Eğ.Sağ.Tur.İn.Teks.Ltd.Şti.‘de yetkili olduğu 07.....2017 tarihinde, şirkete ait ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin işletme hakkını 1.000 TL bedelle eşi olan şüpheli ...‘e ait ... ... Eğ.Sağ.Tic. Ltd.Şti.‘ye devrettiğinin ve şüpheliye verilen bonoların rızası dışında doldurularak eşine ciro edilmek suretiyle icra takibine geçildiğinin iddia edilmesi karşısında; işletmenin değerinin tespit edilmesi, şirketin defter ve kayıtlarının temin edilerek konusunda uzman bilirkişiye incelettirilmesi ile şirketin zarara uğratılıp uğratılmadığının belirlenmesi, icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi, bonolardaki imza ve yazıların şikâyetçi ve şüphelilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/1746 Değişik ... sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18519, Karar No: 2015/2613, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18519 E.  ,  2015/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı ........... Elektrik Dağıtım A.Ş ile davalı-karşı davacı G.. E.. aralarındaki alacak davasına dair Sivas 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.06.2013 günlü ve 2013/70 E.-2013/280 K.sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 08.04.2014 günlü ve 2013/20914 E.-2014/5629 K.sayılı ilama karşı davalı-karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; EPDK tarafından belirlenen tarifelerin uygulanmasının lisans sahibi tüm dağıtım şirketleri için yasal zorunluluk olduğunu, kurulca onaylanan tarifelerin hüküm ve şartlarını şirketlerinin uygulamak zorunda olduğunu, tüketicinin şikayeti üzerine Sivas Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 31.12.2012 tarih ve 2012/1505 sayılı karar ile hukuka aykırı şekilde tüketicinin iade talebini kabul ederek, kayıp/kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan bedellerin tüketiciye iadesi ve tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması şeklinde karar verdiğini belirterek; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 31.12.2012 tarih ve 2012/1505 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; iptali istenen hakem heyeti kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiş, karşı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.300,00 TL'nin davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalı-karşı davacının talebinin kabulü ile, 1.300,00 TL'nin 26.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıdan tahsiline karar verilmiş hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Verilen bu karar, Dairemizin 08.04.2014 tarih 2013/20914 E. ve 2014 /5629 K. sayılı kararı ile tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, karşı dava yönünden herhangi bir bozma yapılmamış, bozma kararına karşı davalı (karşı davacı) tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Hukuk Genel Kurulu 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile; elektrik şirketlerinin tüketicilerden fatura yoluyla tahsil ettikleri kayıp-kaçak bedelinin hukuka, hakkaniyete ve şeffaflığa aykırı olduğundan, faturalara kayıp-kaçak bedelinin yansıtılmamasına karar vermiştir. Yüksek Genel Kurulun bu karar ve uygulamasına dairemizce de uyulmasına ve bu şekilde uygulama yapılmasına oy çokluğu ile karar verilerek bu şekilde uygulama yapılmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile; elektrik şirketlerinin tüketicilerden fatura yoluyla tahsil ettikleri kayıp-kaçak bedelinin hukuka, hakkaniyete ve şeffaflığa aykırı olduğundan, faturalara kayıp-kaçak bedelinin yansıtılmamasına karar vermiştir. Yüksek Genel Kurulun bu karar ve uygulamasına dairemizce de uyulmasına ve bu şekilde uygulama yapılmasına oy çokluğu ile karar verilerek bu şekilde uygulama yapılmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2013/20914 E.; 2014/5629 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmiş, dosyanın incelemesine geçilmiştir.

Uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken Dairemizin 08.04.2014 tarih, 2013/20914 E.; 2014/5629 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına ilişkin kararı yukarıda açıklanan gerekçeler ile doğru görülmediğinden bozma kararının kaldırılarak, hükmün ONANMASINA, 19.02.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7644, Karar No: 2022/552, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7644 E.  ,  2022/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile harç ve birleştirilen dava yönünden yeniden re'sen hesaplama yapılarak HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü, ile harç ve birleştirilen davada yeniden hesaplama yapılmak suretiyle HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Alanya İlçesi, Sugözü Mahallesi 546 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile idarenin harçtan muaf olduğu ve birleştirilen davada dava tarihi olan 10/05/2019 tarihi itibariyle 3.575,65 TL/ m² olarak tespitinin yerinde olduğunun hesaplama yapılarak HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2538, Karar No: 2015/8095, Tarih: 02.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2538 E.  ,  2015/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/269-2013/464

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin desteği Ahmet'in sürücüsü olduğu ve davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı araçla yaptığı tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belirterek, Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/5 esas 2009/149 karar sayılı dosyasında belirlenen tazminattan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş için 7.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsilini talep etmiş, 18.6.2013 tarihinde talebini 51.400 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; tek taraflı kazada iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının desteğinin kazaya kendi kusuruyla sebebiyet vermesi nedeniyle işletene yüklenebilecek herhangi bir hukuki sorumluluk bulunmadığından müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, 51.400 TL destekten yoksun kalma tazminatının 7.000 TL'lik kısmının dava, 44.400 TL'lik kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.