muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1815, Karar No: 2018/520, Tarih: 22.01.2018

(4) Veteriner sağlık ürünlerinin tanıtımına ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir. Ancak, psikotropik ve narkotik etkili veteriner tıbbî ürünlerinin kitlesel iletişim vasıtalarıyla hatırlatıcı ya da bilgilendirici tanıtımı yapılamaz.

(5) Veteriner sağlık ürünlerinin ambalajında satış fiyatının belirtilmesi zorunludur. Bakanlık, ülke ihtiyaçları, piyasa koşulları, kamu yararı ve hizmetin gereklerini dikkate alarak gerektiğinde satış fiyatlarını belirleyebilir.

(6) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir.” şeklinde düzenleme öngörüldüğü, aynı Kanun’un idari yaptırım kararının dayanağını oluşturan 37/1-i maddesinde ise “Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde ceza hükmüne yer verildiği, gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü yetkililerince düzenlenen 01/09/2015 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, veteriner tıbbi ürünlerin satışının yapıldığı eczanede işbu ürünlerin denetiminin Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından yapılabileceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ceyhan Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2015/3097 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16784, Karar No: 2014/1915, Tarih: 11.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16784 E.  ,  2014/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/115-2013/499

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirkete ait dükkanın Kasım 2007 tarihinden Eylül 2009 yılına kadar boş kaldığını, dükkanın boş olduğu dönemde dükkanın sayaç çıkışında bulunan şalteri kapattıklarını, ancak sayaç çıkışından beslenen kondansatörlerden dolayı dükkânın boş olduğu dönemde az da olsa endeks kaydettiğini, bu dönemde elektrik kullanmadıklarını belirterek 26.068,75 TL fatura bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacıya gönderilen faturada reaktif enerji bedeli tahakkuk edildiğini, davacının bu bedelden sorumlu olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davacının işyerinde çalışma olmadığı için faturadan sorumlu olmadığından bahisle davanın kabulü ile davacının 26.068,75 TL’den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının abone sözleşmesi bulunan dava konusu dükkanda yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, davacının ana şalterden elektriği kesmediğini, yönetmeliğe göre sağlıklı işletilmesi konusunda sorumlu olduğu kompanzasyon sistemini kontrol etmeyerek kusurlu davrandığını, kapasitif reaktif endeksinin 212.416 kvAR/h endeks farkı, 07.09.2009 tarihinde yapılan okumada aktif (endeksin) sayacın 11.254 kwh kaydettiğini, davalı idarenin tahakkuk ettiği faturanın doğru ve uygun olduğunu açıklamıştır.

Dosya üzerinden inceleme yapılmak suretiyle alınan 3 kişilik bilirkişi raporunda ise, dava konusu dükkanda üretim yapılacak şekilde çalışma durumu olmadığını, davalı tarafından işyerine kapasitif cezaya girildiğini gösterir bir bildirim gönderilmediğini, bu nedenle davalı idare tarafından gönderilen faturanın iptal edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davada, davacının abone kaydı bulunan işyerinin boş kaldığı dönemlere ilişkin gönderilen elektrik faturasından dolayı borçlu olmadığının tespiti talep edilmektedir.

Davada, davacının abone kaydı bulunan işyerinin boş kaldığı dönemlere ilişkin gönderilen elektrik faturasından dolayı borçlu olmadığının tespiti talep edilmektedir.

Enerji Piyasası Denetleme Kurulu tarife yönetmeliği B.3 maddesinde ”Sisteme verilen reaktif enerjiyi ölçmek üzere gerekli ölçü sistemini tesis eden müşteriden EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 16.Maddesinde belirtilen kapasitif reaktif enerjiye ilişkin oranların aşılmaması halinde reaktif enerji bedeli alınmaz. Bu sınır aşılırsa, sisteme verilen reaktif (Kapasitif sayaçta ölçülen değer) enerjinin tamamına reaktif enerji tarifesi uygulanır.” denilmektedir. Enerji piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 16/4.maddesinde “Reaktif enerji miktarını ölçmek üzere gerekli ölçme düzeneği, ilgili mevzuata göre reaktif enerji tarifesi uygulanmayacak aboneler dışında kalan müşteriler tarafından tesis edilir. Bu müşterilerden kurulu gücü 50 kVA'nın altında olanlar, çektikleri aktif enerji miktarının yüzde otuz üçünü aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde kapasitif reaktif enerji tüketmeleri halinde; kurulu gücü 50 kVA ve üstünde olanlar ise, çektikleri aktif enerji miktarının yüzde yirmisini aşan şekilde endüktif reaktif enerji tüketmeleri veya aktif enerji miktarının yüzde on beşini aşan şekilde sisteme kapasitif reaktif enerji vermeleri halinde, reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlüdür. Endüktif ve kapasitif enerji tüketimleri itibarıyla söz konusu sınırların ikisini birden aşan veya reaktif enerji ölçme düzeneğini kurma yükümlülüğü bulunmasına rağmen kurmayan müşterilerin ödemeleri gereken reaktif enerji bedeline ilişkin usul ve esaslar Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği ve ilgili tebliğleri çerçevesinde kuruma sunulan tarife önerilerinde yer alır.”denilmektedir.

Bu durumda abone sözleşmesi devam eden davacının sayacında yapılan inceleme sonucunda aktif endeksin 11.254 kwh, kapasitif reaktif endeksinin ise 212.46 kvAR/h değer kaydettiği teknik bilirkişi raporu ile sabit olduğuna göre davacının fatura bedelinden sorumlu olması gerekir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18360, Karar No: 2015/8505, Tarih: 09.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18360 E.  ,  2015/8505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan tohumluk patetes satın aldığını, karşılığında nakit ve çekle ödeme yaptığını, tohumluk patateslerin üretimi tamamlanıp sertifikasyon işlemlerinin son aşamasına gelindiğinde Nevşehir Tarım Gıda Hayvancılık Müdürlüğünce yapılan incelemeler sonucu tohumlarda virüs tespit edildiğini, davalıya gönderilen ihtara rağmen sonuç alınamadığını belirterek, müvekkilinin davalıya verdiği çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tohumların sağlıklı olduğunu, bakım eksikliği veya eksik ilaçlama nedeniyle yetiştirilen tohumların hastalıklı çıkabileceğini, davacının tohumları ne şekilde yetiştirdiği ve yeterli ilaçlama yapıp yapmadığının belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu patates tohumlarının yurt dışından ithal edildiği, yurt dışından ithal edilen tohumların asgari koşulları sağlaması gerektiği, ithalat işlemi sırasında tohumlukların ilgili müdürlük tarafından denetlendiği ve ithalatına izin verildiği, tohumların yasal olarak gerekli standartları taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, malların ayıplı olmadığı gerekçesiyle verilen red kararı esasa ilişkin nihai karar olup, buna göre davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması isabetsiz ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK 438/7 md gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5 nolu bendindeki "1.500 TL avukatlık ücretinin" kısmının hükümden çıkarılarak "5.670,75 TL avukatlık ücretinin " olarak düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20303, Karar No: 2015/7405, Tarih: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20303 E.  ,  2015/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/363289

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/348 (E) ve 2012/552 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit

SUÇ TARİHİ : 17/09/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk H.. H.. yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 gün ve 2013/23 değişik iş sayılı kararı 5271 sayılı CMK’nın 231/12 madde ve fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğundan katılan vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak dairemizce karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ilgili merciine GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar E.. K.. ve B.. C.. yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların yetiştirme yurdunda kaldıkları, olay tarihinde yurt görevlileri olan mağdurların suça sürüklenen çocukların yurtta bulundurulması yasak eşyaları bulundurduklarını tespit edip bunları aldıkları, bunun üzerine suça sürüklenen çocukların mağdurları bıçak ile tehdit ettikleri, onlara sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, yurt binasının camlarını ve koridorda bulunan akvaryumu kırdıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret ve tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı olaya ilişkin mala zarar verme suçundan ikinci bir kamu davasının bulunduğunun ve halen derdest olduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer yargılamaya engel olmak amacıyla bu dosyanın getirtilerek incelenmesi; halen derdest olduğunun anlaşılması durumunda dosyaların CMK'nın 8. ve devamı maddeleri uyarınca birleştirilerek suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının takdir edilmesi, aksi takdirde mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi,

2- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliği'nin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5271 sayılı CMK'nın gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,

4- Hakaret suçunun seçimlik ceza öngördüğü ve hapis cezasının tercih edildiği nazara alındığında; hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hakaret suçu bakımından sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18791, Karar No: 2016/7434, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18791 E.  ,  2016/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazına komşu taşınmaz maliki davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın batı yönünden bir kısmını kendi arazine katarak, kuzey yönünden ise fırın kazıkları çakmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, davalının el atmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının ortak sınırı değiştirdiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 28/04/2014 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen kısım üzerindeki yapının kaldırılması suretiyle ve C harfi ile gösterilen kısma davalının el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı ...'nin çekişme konusu 3 sayılı parselin kayden maliki olduğu, davalının ise çekişmeli taşınmaza komşu 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğu, taraf tanıklarının beyanı ve keşfen saptandığı üzere çekişmeli 3 parsel sayılı taşınmaza davalının bir kısmını yol olarak kullanmak bir kısmına ise fırın kazıkları çakmak suretiyle el attığı anlaşılmakla, mahkemece mevcut ve geçerli çap kaydına dayanılarak 28/04/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide A ve C harfleri gösterilen yerler yönünden el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesi ( 1086 sayılı HUMK'nun 74. maddesi ) uyarınca hakim tarafların talepleri ile bağlı olup, mahkeme tarafların talep etmediği, nitelendirip açıkça belirlemediği isteklerini, yasanın düzenlediği ayrık haller dışında kendiliğinden tespit edip hüküm altına almasına yasal olanak yoktur, öz itibariyle istekten fazlaya karar verilemez.

Somut olayda; davacı, davalının 28/04/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen yere fırın kazıkları çakmak suretiyle çekişmeli taşınmaza yaptığı müdahalenin önlenmesini istediği, ancak taşınmaz üzerindeki tecavüzlü yapının yıkımı konusunda herhangi bir talepte bulunmadığı gözetilmeksizin HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak yıkıma da karar verilmesi isabetsizdir.

Hâl böyle olunca; 28/04/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen kısım yönünden sadece el atmanın önlenmesi kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; 28/04/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen kısım yönünden sadece el atmanın önlenmesi kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17686, Karar No: 2011/11155, Tarih: 12.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/17686 E.  ,  2011/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-)Sanığın kendisine küfür edildiğini ve yanındaki bayanlara laf atıldığını zannederek duyduğu öfke ile suçu işlediğinin mahkemece kabul edilmiş olmasına göre sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2-)5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın "c" bendindeki kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2503, Karar No: 2020/3898, Tarih: 24.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/2503 E.  ,  2020/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç Tarihleri : 02/09/2012-04/09/2012

Hükümler : Sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı

ayrı beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıklar Yahya, Kerem ve Yaşar'ın, hakaret suçundan sanıklar Kerem ve Yaşar'ın beraatlerine ilişkin hükümler, katılan Sakarya Barosu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 21.03.2018 tarihli tevdi kararı uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından vekili olan Avukat ... aracılığıyla kararı temyiz eden katılan Sakarya Barosu Başkanlığının temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğname düzenlendiği; ayrıca Dairemizin 21.03.2018 ve 07.11.2018 tarihli tevdi kararları uyarınca; gerekçeli karar başlığına katılan ... vekili olarak ismi yazılan Avukat ...'in katılan ... adına dava tarihini kapsayan vekaletnamesi veya yetki belgesinin olduğuna dair herhangi bir belge dosyaya konulmamış ise de, adı geçen avukatın duruşmanın 16.10.2014 tarihli 1. oturumunda katılan ... vekili olarak katılan ... ile birlikte hazır bulunduğu ve adı geçen avukata yokluğunda verilen 30.04.2015 tarihli kararın 21.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosya gönderme formunda kararın 07.05.2015 tarihinde katılan ... tarafından temyiz edildiği ifade edilmiş ise de, dosyada mevcut 07.05.2015 tarihli temyiz dilekçesini verenin katılan Sakarya Barosu Başkanlığı vekili Avukat ... olduğu ve kararın da adı geçen vekil tarafından katılan Sakarya Barosu Başkanlığı adına temyiz edildiği, gerek Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) elektronik ortamında kayıtlı gerek dosyada fiziki olarak başkaca temyiz dilekçesi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.06.2014 tarihli iddianamede; sanıkların, avukat olan mağdur ...'un dondurulmuş facebook ve twitter hesaplarından ele geçirdikleri görüntülerini yayımlayıp, onun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici paylaşımlarda bulunmak suretiyle adı geçen mağdura karşı özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarını işlediklerinin iddia edilmiş olması karşısında, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikayet ve davaya katılma hakkı mağdur ...'a ait olup, Sakarya Barosu Başkanlığının suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olduğundan, hükümleri temyiz etme hakkı bulunmayan Sakarya Barosu Başkanlığı adına vekili tarafından yapılan temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21386, Karar No: 2018/16097, Tarih: 18.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21386 E.  ,  2018/16097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, 26/12/2004-26/05/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde bölge operasyon destek uzmanı olarak çalıştığını, kendisine baskı uygulandığını, işe giriş çıkış yapıldığını ve sigorta primlerinin eksik ödendiğini ve bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01/03/2006-24/05/2013 tarihleri arasında, müvekkili işyerinde çalıştığını, daha öncesindeki işvereninin müvekkili ile organik bağı bulunmayan ...A.Ş. olduğunu, bordrolarda belirtilen ücretin davacının banka hesabına yatırıldığını, itirazi kayıt ileri sürmediğini, davacının istifa ederek ayrıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: