muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/293, Karar No: 2021/2478, Tarih: 21.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/293 E.  ,  2021/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın bir kısım davacı yönünden kabulüne, bir kısım davacı yönünden açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı ... ile davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal; birleştirilen dava, tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu 877 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kök mirasbırakanları ...'tan intikal ettiğini, davalının hile ve tehditle mirasbırakan ...'ı yanına aldığını ve sonra da bir şekilde ikna edip anılan taşınmazdaki ...'nın payını bedelsiz olarak temellük ettiğini, aynı hususta daha önce açtıkları .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/359 Esas sayılı davasının takipsiz kalması sebebi ile açılmamış sayılmasına karar verildiğini, tüm delillerinin o dosyada bulunduğunu ileri sürerek satışın iptaline karar verilmesini istemişler; bozma sonrası açılan ve birleştirilen davada, tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davacıların dayandıkları dosyada delillerinin toplandığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle çekişmeli payın iptali ile ... mirasçıları adına tapuya tesciline dair verilen karar Dairece, “...muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davaları, murisin ölümünden sonra mirasçılar tarafından açılan davalardandır. Hal böyle olunca, davacılara öncelikle ...'ın ölüm tarihini nüfus kaydına işletmeleri için süre verilmesi, ölüm kaydı işlendikten sonra ...'ın veraset ilamı veya tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kaydının evrak arasına alınması, öte yandan yine davacılara tescil davası açmaları için önel verilmesi, açıldığı takdirde tescil davasının eldeki dava ile birleştirilmesi, değinilen hususlar yerine getirildikten sonra işin esasına girilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken anılan hususlar göz ardı edilerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacılar ... ve ... yönünden davanın kabulüne, diğer davacılar yönünden HMK’nin 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...’ın 26.09.2009 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ...,..,...,...,...,..,...,...ve 1985 yılında ölen oğlu ...’ten olma davacı torunları ...,...,...,...,..,... ve dava dışı torunu ...ile davalı kızı ...ın mirasçı kaldıkları, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda mirasbırakanın ölüm kaydının nüfus kaydına işlendiği ve mirasçılık belgesinin sunulduğu, tescil istekli açılan davanın eldeki dava ile birleştirildiği, dava konusu 877 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kök mirasbırakan ...’tan intikal eden 1237/2674 payı elbirliği mülkiyet şeklinde mirasbırakan ... ile diğer mirasçılar adlarına kayıtlı iken, mirasbırakan ...’nın yasal miras payını 20.02.2008 tarihinde satış yoluyla davalı kızı ...’a temlik ettiği, dava konusu taşınmazın 03.05.2016 tarihli imar işlemiyle 2873 ada 2, 3, 2874 ada 1, 9, 10, 2892 ada 1 parsellere gittiği; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin raporuna göre, mirasbırakan ...’nın temlik tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğu, tarafların delil olarak dayandıkları ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/359 Esas 2012/167 Karar sayılı dosyasında, eldeki davanın davacıları tarafından aynı iddialar ileri sürülerek çekişmeli taşınmazın satışının iptali isteğiyle davalı ... ve mirasbırakana karşı 24.07.2009 tarihinde dava açıldığı, dosyanın işlemden kaldırılarak 18.05.2012 tarihinde HMK’nin 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, anılan dosyada taraf tanıklarının dinlendiği, ... Aile Mahkemesinin 2006/28 D. İş sayılı dosyasında, mirasbırakan ... adına kızları davacı ... ile davalı ...’ın 31.03.2006 tarihinde koruma tedbiri talep ettikleri, mirasbırakanın parkinson hastası olduğunun raporundan anlaşıldığı, Aile Mahkemesinin 31.03.2006 tarihli kararına göre, davalı ... ve dava dışı eşi Emine Yalvaç, dava dışı diğer gelin Emine Yalvaç ile aynı çatı altında yaşayan mirasbırakan ...’nın yatalak hasta olup, adı geçenlerin kendisiyle ve tedavisiyle ilgilenmedikleri, ihtiyaçlarını karşılamadıkları gerekçesiyle 4320 sayılı Kanunun 1. maddesinin 1. bendi gereğince kızları Şerife ve ...’a teslimine karar verildiği, kolluk tarafından tutulan 31.03.2006 tarihli tutanak ile mirasbırakan ...’nın, kızları Şerife ve ...’a teslim edildiği, mirasbırakan ...’nın bakıma muhtaç olması ve kendisine bakması nedeniyle davalı kızı ...’a İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından Mayıs 2008’den itibaren bakım aylığı bağlandığı, yine aile mahkemesinin sözü edilen dosyasında İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne yazılan 16.04.2008 tarihli yazıda, mirasbırakana davalı kızı ...’ın baktığının, teslim edilen diğer kızı davacı ...’nin ise bakmadığının belirtilerek yatalak ve hasta olanlara verilen yardımlardan mirasbırakanın faydalandırılmasının istenildiği, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/37 Esas 2012/173 Karar sayılı dosyasında ise, suç tarihi 12.06.2008 olup, davacı ..

.04.2008 tarihli yazıda, mirasbırakana davalı kızı ...’ın baktığının, teslim edilen diğer kızı davacı ...’nin ise bakmadığının belirtilerek yatalak ve hasta olanlara verilen yardımlardan mirasbırakanın faydalandırılmasının istenildiği, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/37 Esas 2012/173 Karar sayılı dosyasında ise, suç tarihi 12.06.2008 olup, davacı ... hakkında mirasbırakan annesini evden kovduğu, bakımı ve tedavisiyle ilgilenmediği iddiasıyla “Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali” suçundan ceza davası açıldığı, ancak delil yetersizliğinden sanık ...’nin 14.03.2012 tarihinde beraatine karar verilip, kararın temyiz edilmeksizin 17.05.2012 tarihinde kesinleştiği; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istekli eldeki davada, davacılar Arife ve Nazife yönünden davanın kabulüne, diğer davacılar yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, davalı ile davacılardan yalnızca Şerife tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 150. maddesinde tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması düzenlemesine yer verilmiş olup; HMK’nin 150/1. maddesine göre, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri taktirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Somut olayda, davacı ... en son 18.05.2017 tarihli duruşmaya katılmış, takip eden 05.10.2017 tarihli duruşmaya mazeret dilekçesi sunmuş, bu duruşmada mahkemece mazeretli sayılmış, ancak takip eden 18.01.2018 tarihli duruşma günü davacı ...’ye tebliğ edilmemiş, davacı ... 18.01.2018 tarihli duruşmaya da mazeret göndermiş, anılan duruşmada mahkemece yine mazeretli sayılmış, takip eden 08.03.2018, 10.05.2018, 12.07.2018, 08.11.2018 tarihli duruşma günleri davacı ...’ye tebliğ edilmemiş ve davacı o duruşmalara katılmamış, 08.11.2018 tarihli duruşmada “ daha önce davacı ...’nin mazeretinin kabul edildiği halde duruşma gününün bildirilmediği” gerekçesiyle takip eden 24.01.2019 tarihli duruşma gününün tebliğine karar verilmiş, 24.01.2019 tarihli duruşma günü davacı ...’ye masraf olmadığından bahisle tebliğ edilmemiş, 24.01.2019 tarihli duruşmaya davacı ... katılmamış, davalı taraf da bu duruşmada davanın reddini istemiş, mahkemece anılan duruşmada davacı ... yönünden dosya işlemden kaldırılmış ve yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ne var ki; davacı ... yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen 24.01.2019 tarihli duruşmada davalı taraf, davayı takip etmediğini bildirmediğine göre, anılan duruşmada davacı ... yönünden dosyanın işlemden kaldırılması ve buna bağlı olarak yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca; davacı ... yönünden işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6. maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olayların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nin 190/1.maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olaya gelince; taraflarca delil olarak dayanılan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/359 Esas sayılı dosya içeriği ve bu dosyada dinlenen tanık beyanları, ceza mahkemesi dosyası ile aile mahkemesinin koruma tedbirine ilişkin dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, temlikin muvazaalı yapıldığına dair somut olgular ortaya konulamamış; bir başka ifadeyle, mal kaçırma kastıyla temlikin yapıldığı iddiası ispat edilememiştir.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu ada parsel numaraları değiştiği halde, kaydı kapanan eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Davacı ... ile davalı ...’in yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 21.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2160, Karar No: 2015/4747, Tarih: 14.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2160 E.  ,  2015/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Pendik Belediye Başkanlığı ve diğeri aleyhine 27/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı Pendik Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu nedeniyle görevsizlikten dava dilekçesinin reddine dair verilen 03/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10292, Karar No: 2010/138, Tarih: 20.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10292 E.  ,  2010/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmekten, ... ile ...'i de öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2006 gün ve 956/417 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi ve sanığın baba adının “Şerafettin” yerine “Şerefattin” olarak gösterilmesi mahallinde tamamlanması ve düzeltilmesi olanaklı noksanlıklar olarak görülmüştür.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin 5237 sayılı TCK.nun 28. maddesinin uygulanması ve tahrik nedeniyle azami oranda indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-)14.09.1988 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük maktulün öldürülmesi eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesi kapsamında çocuğu kasten öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1 maddesi uyarınca kasten insan öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması;

b-)Mağdur ... hakkında, Kırıkhan Devlet Hastanesi’nin 13.09.2005 ve ... Devlet Hastanesinin 18.10.2005 tarihli raporlarında, damar, sinir ve organ yaralanması tarif edilmediği gibi hayati tehlike geçirme gerekçesi de

açıklanmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri temin edilip, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının; damar, sinir ve iç organ yaralanması oluşturup oluşturmadığı, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olup olmadığı konularında rapor aldırılması ve sonucuna göre suça nitelik verilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

c-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulden ve mağdur ...’dan kaynaklanan sanığa yönelik tahrik oluşturacak herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığı halde, tahrik hükmü uygulanarak yazılı şekilde eksik ceza tayini;

d-) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;

d-) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;

Yasaya aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16161, Karar No: 2024/101, Tarih: 09.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16161 E.  ,  2024/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/620 E., 2020/145 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca, 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarih ve 94660652-105-64-18687-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109749 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

" ...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ... Sanığa isnat edilen suçların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir .... Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 53/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden anılan Kanun'un 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir ... " şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanıkların üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve hakaret ile sair tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde;

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

...

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.