muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8990, Karar No: 2023/11001, Tarih: 08.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ve 2013/183-2019/997 sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2020 tarihli ve 2020/380-2020/309 sayılı kararıyla; Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; Mahkemece yapılacak işin; belediye, vergi dairesi, ticaret odası ve bağlı olduğu odadan davalı işyerinin hangi tarihler arasında faaliyette bulunduğunu kapsamlı şekilde araştırmak, ihtilaflı dönemde belirtilen yerlerden, davalı işyeri tarafından yapılan işlemleri sormak ve davalı işyeri tarafından verilen bildirgeleri getirtmek, davacının davalı işyerine dışarıdan et temin etmek şeklinde çalıştığı şeklindeki iddiası ile ilgili olarak, davacının davalı işverene nerelerden et temin ettiğini araştırmak ve buna dair fatura, irsaliye ve diğer belgeleri getirtmek, bu belgelerde davacının imzası olup olmadığını araştırmak, davalı işyerine ait defter, fatura ve irsaliye gibi belgeleri getirtmek, davacının bu belgelerde imzası olup olmadığını araştırmak, kolluk aracılığı ile davalı işyerine komşu olan işyerlerinden davacının çalışmasının gerçek ve fiili çalışma olup olmadığı şeklinde araştırma yapmak, 25.08.2010 tarihli müfettiş raporunda adı geçen ve çalışmaları iptal edilmeyen kişilerden tanık olarak beyanı alınmayan kişiler ile Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra eğer çalışma varsa çalışmanın tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğunu araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık iptal işlemine dair iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık iptal işlemine dair iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada verilen karar eksik araştırmaya dayalı olup önceki bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bu kapsamda önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, Mahkemece yapılması gereken iş; belediye, vergi dairesi, ticaret odası ve bağlı olduğu odadan davalı işyerinin hangi tarihler arasında faaliyette bulunduğunu kapsamlı şekilde araştırmak, ihtilaflı dönemde belirtilen yerlerden, davalı işyeri tarafından yapılan işlemleri sormak ve davalı işyeri tarafından verilen bildirgeleri getirtmek, davacının davalı işyerine dışarından et temin etmek şeklinde çalıştığı şeklindeki iddiası ile ilgili olarak, davacının davalı işverene nerelerden et temin ettiğini araştırmak ve buna dair fatura, irsaliye ve diğer belgeleri getirtmek, bu belgelerde davacının imzası olup olmadığını araştırmak, davalı işyerine ait defter, fatura ve irsaliye gibi belgeleri getirtmek, davacının bu belgelerde imzası olup olmadığını araştırmak, kolluk aracılığı ile davalı işyerine komşu olan işyerlerinden davacının çalışmasının gerçek ve fiili çalışma olup olmadığı şeklinde araştırma yapmak ve tespit edilecek komşu iş yerleri sahipleri ve bordroları çalışanlarını dava konusu uyuşmazlık dönem ve konusu kapsamında beyanlarına başvurulmaktan ibaret olup bu gerekliliklerin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6810, Karar No: 2011/1863, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6810 E.  ,  2011/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ve ihbar olunan avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan satın aldıkları pamuk tohumlarının bu tohum için vaadedilen çimlenme oranın altında kalması nedeniyle tarlayı bozarak yeni tohum alıp ektiklerini,bu suretle geç ekim nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek zararlarının davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.379,37 TL'nın davacı ...,55.468,15 TL'nın davacı ... yararına davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava kendisine ihbar olunan şirketin davada taraf sıfatı bulunmadığından ve temyiz hakkıda olmadığından temyiz talebinin reddi gerekir.

2010/6810 2011/1863

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava kendisine ihbar olunan şirketin davada taraf sıfatı bulunmadığından ve temyiz hakkıda olmadığından temyiz talebinin reddi gerekir.

2010/6810 2011/1863

3-Davacılar davalının sattığı tohumun ayıplı çıkması nedeniyle tarlayı bozarak başka bir tohum satın alıp ektiklerini,tarla bozumu ve yeni ekim nedeniyle yaptıkları masraflar ile uğradıkları verim kaybı ve buna bağlı mahrum kaldıkları destek bedelinin tahsilini talep etmişlerdir.Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda Tarsus bölgesindeki 2007 yılı sulu pamuk üretim tablosu esas alınarak hesap yapılmıştır.Bilirkişi raporunda verim kaybı olarak dekara 162 kg verim kaybı olacağı,tüm taşınmazlarda toplam 57.834 kg verim kaybı olacağı,bunun prim karşılığı değeri 18.506,88 TL olarak hesaplanmıştır.Davalı tarafça prim hesabına ilişkin olarak itiraz edilmiş,2007 yılı sulu pamuk üretimi maliyet tablosuna göre dekara verimin 650 kg olacağı belirtilmiş ise de prim hesabının bu verim miktarı üzerinden yapılmadığı,idarenin 550 kg üzerinden hesaplama yaptığını savunmuştur.Bilirkişi raporundaki prim hesabına esas alınan 0,32 TL/kg rakamı anlaşılamadığı gibi dosyaya ibraz edilen davacılara ödenen desteğe ilişkin listede de dekara verim olarak ne miktarın esas alındığı yazılı değildir.Buna göre davalının bu savunması üzerinde durularak,idarenin destek ödemesinde verim miktarını kaç kg olarak uyguladığı,neleri esas aldığı,teslim edilen ürünün ne kadarı üzerinden ödeme yaptığı araştırılarak,bu hususta taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz taleplerinin reddine,2.bentte açıklanan nedenle dava kendisine ihbar olunan tarafın temyiz talebinni reddine,3.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA,825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5457, Karar No: 2019/6649, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5457 E.  ,  2019/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/10/2017 tarih ve 2017/7 E- 2017/467 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/09/2018 tarih ve 2018/200 E- 2018/880 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 2010/67189 sayılı "PLUSTONES" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "STONEPLUS" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvurduğunu, 2015/88063 kod numarasını alan başvuruya davacı tarafından yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edildiğini, davalı şirketin bu karara yaptığı itirazın TPMK YİDK tarafından kabul edilerek başvuru kapsamından çıkarılan emtialrın başvurucuya iadesine ve başvuru kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, oysa ki markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesinin olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'in 2016-M-10247 sayılı kararının iptaline, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru markası ile itiraza mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davalı şirketin söz konusu markayı 1976 yılından beri kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki markanın da “STONE” ve “PLUS” kelimelerinden oluştuğu, taraf markalarının siyah beyaz oluşunun ve aynı kelimelerin yer değiştirilerek kullanılmasının genel izlenim olarak görsel benzerlik yarattığı, taraf markalarında “T” harfi yerine kullanılan “artı” ve “taş sütun” işaretlerinin markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırmadığı, markalar arasında işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne TPMK YİDK’in 2016-M-10247 sayılı kararının iptaline, 2015/88063 sayılı davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri istinaf etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, 19. sınıfta yer alan mallar yönünden taraf markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik olduğundan YİDK kararının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de başvuru kapsamında yer alan 19. sınıf mallar ile bu malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri, davacının itirazına mesnet markanın kapsamındaki mallar ile benzer olup, bunun dışında kalan 35. sınıf hizmetler yönünden böyle bir benzerlik söz konusu olmadığı, mahkemece, yalnızca başvuru kapsamındaki 19. sınıf mallar ile bu malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki koşulların oluştuğu gözetilerek bu mal ve hizmetler yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde markanın tümden hükümsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, Davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK’in 2016-M-10247 sayılı kararının iptaline, Davalı şirket adına tescilli 2015/88063 sayılı markanın 19. sınıftaki mallar ile 35. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Bu sınıfa dahil biçimlendirilmemiş halde malzemeler: kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, kireç, alçı, sıva, beton, blok mermer, Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler, Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri, Beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller, Metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları, Akvaryum kumları, İnşaatlar için cam ürünleri, bir araya getirilmesi hizmetleri” yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 23/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10420, Karar No: 2016/3697, Tarih: 14.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10420 E.  ,  2016/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan duruşmada “ 13.04.2010 tarihinde motosikletimi iş yerinin içinde bırakıp kapılarını da kilitleyerek saat 18.30 sıralarında iş yerinden ayrıldım ve bir toplantıya gittim ben iş yerinden ayrılmadan önce ... bir toplantı için çiğ köfte yapmak üzere Mustafa Temizer parkına gitmişti ve orada işi bittikten sonra dükkana ait malzemeleri tekrar iş yerine getirip bırakacaktı zaten kendisinde gerek iş yerinin gerekse motosikletin anahtarı vardı ertesi sabah iş yerine geldiğimizde iş yerinin içinde bulunan motosikletin yerinde olmadığını gördük“; mağdur ... ise duruşmada “olay günü akşam saat 18:00 de ben işyerinden ayrılırken sanık işyerinde idi, ertesi sabah motosikletin yerinde olmadığını gördük” şeklinde beyanda bulunmaları; sanığın da “saat 19:00-20:00 sıralarında işyeri sahibi ve çalışanlar işyerinden ayrıldıktan sonra işyerini kapatıp ayrılmadan önce işyerinde bulunan motosikleti aldım”şeklindeki savunması karşısında sanığın motosikleti çalmak üzere mi işyerine geldiği yoksa işyerinden çıkarken motosikleti de mi çaldığı hususunda mağdur, katılan ve sanığın beyanları arasında mevcut çelişki giderilmeden ve katılan işyerini kilitleyip ayrılmasından sonra sanığın gelerek motosikleti çaldığına dair anlatımının üstün tutulma nedeni açıklanmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş; sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/586, Karar No: 2022/255, Tarih: 12.04.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/586 E.  ,  2022/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık ...’nin nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 102/2, 103/3-a-e, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2015 tarihli ve 116-923 sayılı resen temyize tabi olan hükmün sanık müdafisi, katılanlar vekilleri ve Kamu ... Sendikaları Konfederasyonu, ... Barosu Başkanlığı, ... Kadına Özgürlük ve Eşitlik Derneği ve ... Barosu Kadın Hukuku Komisyonu Başkanlığınca temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.03.2017 tarih ve 438-923 sayı ile; Kamu ... Sendikaları Konfederasyonu, ... Barosu Başkanlığı, ... Kadına Özgürlük ve Eşitlik Derneği ve ... Barosu Kadın Hukuku Komisyonu Başkanlığının, açılan kamu davasında, suçtan doğrudan zarar görmediklerinden katılma ve sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından temyiz istemlerin reddine ve;

“...a- Sanığın, üzerine atılı bulunan suçlamayı inkar ettiği, diğer sanık ...'nin soruşturma aşamasında kollukta, Cumhuriyet savcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde alınan ifade ve savunmalarında, sanık ...'in maktuleye cinsel saldırıda bulunduğuna ilişkin herhangi bir iddia ve beyanda bulunmadığı, maktulenin cesedi üzerinde yapılan otopsi ve inceleme sonuçları ile dosyada mevcut delillere göre sanık ...'in savunmasının aksine maktuleye cinsel saldırıda bulunduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; bu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'nin kovuşturma aşamasında geliştirdiği savunmasına itibar edilerek varsayıma dayalı olarak yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

b- Kabule göre; sanık hakkında TCK'nın 102/2. maddesi ile belirlenen temel ceza, suçun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlendiği gerekçesiyle aynı Kanun’un 102/3 (a) ve (e) bentleri uygulanmak suretiyle arttırılmış ise de; maddenin gerekçesine bakıldığında suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi hâlinde (e) bendi ile arttırım yapılabileceği, somut olayda sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği kabul edilen minibüsün insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlardan sayılamayacağı, bu nedenle (e) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre yapılan bozma nedenine uyan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 29.09.2017 tarih ve 135-193 sayı ile;

Kabule göre yapılan bozma nedenine uyan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 29.09.2017 tarih ve 135-193 sayı ile;

“...Kendisi cinsel saldırı suçu işlememiş birisinin bu şekilde bir olaya dahil olmasının mümkün olmadığı, ayrıca sanığın cep telefonundaki verilerden olayın gerçekleştiği güne ait cinsel içerikli mesajlaşmaların yoğunluğu ile cep telefonunda silinmiş bulunan porno videolar ile mevcut bulunan çok sayıda pornografik fotoğraf ve videoların elde edildiği, yine sanığın ölü sanık ...'nin gerçekleştirdiği cinsel saldırı eyleminden sonra sanık ...'i aradığı ve sanık ...'in de gün içerisinde yaptığı cinsel içerikli mesajlardan da anlaşılan cinsel açlığını tatmin için maktule karşı nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği,” gerekçesiyle bozmaya direnerek; sanığın TCK’nın 102/2, 102/3-a, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiştir.

Hükmedilen ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olan direnme kararına konu bu hükme yönelik olarak sanık müdafisi, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilleri, katılan T. C. ... ... İl Müdürlüğü vekili, katılma talebinde bulunan ... vekili, ... vekili, ... vekili, Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı vekili, Türkiye Barolar Birliği Kadın Hukuku Komisyonu vekili, ... Barosu Kadın Hakları Araştırma Merkezi vekili, ... Barosu Başkanlığı Kadın Hakları ve Gelincik Merkezi vekili, ... Barosu Kadın Hakları Merkezi vekili, ... Baro Başkanlığı vekili, ... Büyükşehir Kent Konseyi vekili tarafından da temyiz talebinde bulunulmuş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2018 tarihli ve 71972 sayılı “Ret-bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.11.2018 tarih ve 3049-4796 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI