muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7604, Karar No: 2022/2145, Tarih: 19.04.2022

22.11.2021 tarihli yazısı ile Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne özetle, dosya kapsamı uyarınca hükümlü hakkında verilen kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2005 tarih, 2005/1939 esas ve 2005/1777 karar sayılı ilamıyla temyiz incelemesinden geçerek onanarak kesinleştiği, Kanun Yararına Bozma kanun yolunun ise hakim veya mahkeme kararlarından temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen ve hukuka aykırı olan kararlara ilişkin başvurulabilen bir yol olduğu, dolayısıyla ilgili kanun yolunun yasal şartlarının oluşmadığı görüşünde bulunmuştur.

21.02.2022 tarihli dilekçesi ile hükümlü müdafii, hükümlünün sağlık raporlarını ibraz ederek, tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair verilen karara katılan üye hakimin, ayrıca itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesince verilen karara katılmasında, 5271 sayılı CMK'nın 23/3 maddesi kapsamında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığına ilişkindir.

IV-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler şöyledir;

5271 sayılı Kanunun

Yargılamaya katılamayacak hakim

Madde 23 – (1) Bir karar veya hükme katılan hakim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.

(2) Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hâkim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.

(3) Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz.

5271 sayılı CMK'nın 23. maddesinin gerekçesi şöyledir;

"Madde, hakimi bazı yargısal işlemleri yapmaktan yasaklamaktadır. Maddede yer alan bu hüküm “kamu davasını açmakla ve bu husustaki işlemleri yürütmekle görevli olanlarla, hüküm mercileri arasındaki kesin ayrımın muhafaza edilmesine ilişkin ilkeyi vurgulamaktadır.

1412 sayılı Kanunun 22. maddesinde “hüküm”den söz edilmektedir. Bu maddeye ilişkin gerekçede bu sözcüğün hem hükmü, hem de kararı tanımlayan geniş anlamda kullanıldığı belirtilmiş olmakla birlikte, uygulamada tereddüt ve yanılgıya ortam bırakmamak için maddede “karar veya hüküm” denilerek her iki sözcüğe de yer verilmiştir.

Hakim, vermiş olduğu ve itiraz yoluna başvurulmuş kararı veya temyiz edilmiş hükmü inceleyecek yüksek görevli mahkemedeki karara katılamaz. Toplanan delilleri tartışıp suçun nitelendirilmesini yapmak suretiyle görevsizlik kararı veren hâkim de yargılamayı yapacak yüksek görevli mahkemede görev alamaz.

Hakim, vermiş olduğu ve itiraz yoluna başvurulmuş kararı veya temyiz edilmiş hükmü inceleyecek yüksek görevli mahkemedeki karara katılamaz. Toplanan delilleri tartışıp suçun nitelendirilmesini yapmak suretiyle görevsizlik kararı veren hâkim de yargılamayı yapacak yüksek görevli mahkemede görev alamaz.

Karşılaştırmalı Yargılama Hukukunda bu konu daha kapsamlı olarak ele alınmıştır: Genel ilke, hâkimlerin önceden aynı işte soruşturmaya katılmamış olmalarıdır. Hâkimlerin, bir işe müdahale ettiklerinde önceden bir fikir veya düşüncelerinin olmaması gereklidir ve tarafsız kalmanın bir koşulu da budur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşmenin 6. maddesine dayanarak hâkimin önce soruşturmasını veya bir soruşturma işlemini yaptığı davadaki usul işlemlerine katılmasını hukuka aykırı saymıştır. Avrupa Usul Kanunlarında da benzeri hükümler yer almaktadır. Ancak, pratik nedenlerle ilkeyi ihlâl eden kanunlar varsa da bu istisnalar Avrupa hukuklarında giderek gerilemektedir."

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 11. maddesi, CMK'nın 23/2. maddesinin kapsam ve uygulanma alanını şu şekilde sınırlandırmıştır:

"Ceza Muhakemesi Kanununun 23'üncü maddesinin ikinci fıkrası, Kanunun 163. maddesi hükmü dışındaki hallerde uygulanmaz."

Ceza yargılamasında işin esası hakkında karar veren ya da üst mahkemede hukuki denetim yapan hakimin, daha önce mesela soruşturma aşamasında verdiği karar ya da yaptığı işlemlerin, ön yargı veya ihsası rey kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, verilen karar ya da yapılan işlemlerin nitelik ve içeriğine göre belirlenecektir. Daha önce verilen karar, esasa ilişkin bir konunun ön kararı niteliğinde ya da sanığın/şüphelinin suçlu olup olmadığına ilişkin bir görüş, kanaat içermekte ise (İHAM Sainte-Marie/France 16.12.1992 t.12981/87sy) tarafsız mahkeme/hakim ilkesinin ihlal edildiği sonucuna varılacaktır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hakimin, vermiş olduğu ve itiraz yoluna başvurulmuş kararı veya temyiz edilmiş hükmü inceleyecek yüksek görevli mahkemedeki karara katılamayacağı gözetilmeden, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar veren mahkeme heyetinde görev alan üye hakimin, iş bu karara müdafii tarafından yapılan itirazı incelemekle görev ve yetkili olan ağır ceza mahkemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesinde isabet bulunmadığından, istemin kabulüne karar verilmiştir.

V-SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2022 tarih ve 2021/6034 sayılı Kanun Yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarih, 2019/440 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-a maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, infazın durdurulmasına dair istemin REDDİNE, dosyanın gereği

V-SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2022 tarih ve 2021/6034 sayılı Kanun Yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarih, 2019/440 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-a maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, infazın durdurulmasına dair istemin REDDİNE, dosyanın gereği

için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3539, Karar No: 2025/3898, Tarih: 24.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3539 E.  ,  2025/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/260 E., 2025/42 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7273, Karar No: 2019/12384, Tarih: 17.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7273 E.  ,  2019/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’in aşamalardaki istikrarlı beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, katılan ...’in beyanlarında sanık ...’in kendisine vurmadığını, diğer sanık ...’in ise burnuna yumrukla vurduğunu ifade ettiği, ayrıca katılana ait adli muayene raporunda burun üzerinde meydana gelen yaralanma dışında bir bulgudan bahsedilmediği anlaşılmakla, sanığın ne suretle yaralama suçunu işlediği ve hangi deliller esas alınarak hüküm kurulduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...’in TCK’nın 151. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu ile aynı Kanun’un 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanık ...’in hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... hakkında kurulan hükümler açısından başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21361, Karar No: 2013/12886, Tarih: 05.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21361 E.  ,  2013/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanığın temyizine yönelik incelemede;

Beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan EPDK vekilinin temyizine yönelik incelmeye gelince;

Dava konusu nakil vasıtası olan atın tasfiye bedelinin hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde katılan idare adına irad kaydına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. cümlesinin "Nakilde kullanılan atın satış bedelinin hazine lehine irad kaydına'' karar verilmek ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9323, Karar No: 2019/5459, Tarih: 14.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9323 E.  ,  2019/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 15/01/2015 tarihli tek hekim raporunun hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13773, Karar No: 2012/6345, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13773 E.  ,  2012/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... Yapı Marketleri A.Ş, ... İnş. Proje Yön.Ltd.Şti. ve ... İnş. San.Tic.Ltd. hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, 445.810.60TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ... Tesisat San. Tic. A.Ş, ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.04.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekili Avukat ... , ... Tesisat San. Tic. A.Ş. vekili Avukat Mukaddes Çomu Işıker ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Tesisat San.Tic.A.Ş., ... İnş.San.Tic.A.Ş. Vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 900.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Tesisat San.Tic.A.Ş. ile ... İnş.San.Tic.A.Ş.'ne yükletilmesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1551, Karar No: 2022/5623, Tarih: 08.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1551 E.  ,  2022/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Hazro Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.12.2019 tarih ve 2018/135 E- 2019/174 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.12.2020 tarih ve 2020/380 E- 2020/1103 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin üretimini yaptıkları çeltik ürünü için devlet destekli bitkisel ürün sigorta poliçesi düzenlendiğini, 1-10 Eylül 2018 tarihinde meydana gelen kuvvetli rüzgar ve fırtına nedeniyle ürünlerin zarar gördüğünü, davalının hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, zarar tam ve kesin olarak belirlenemediğinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 153.250,TL’nın tahsilini talep etmiş, 03.05.2019 tarihli dilekçesi ile davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamış, 24.10.2019 tarihli dilekçesi ile dava değerini 307.537,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, hasarın fırtınadan değil, hastalıktan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu hasarın teminat kapsamında olmadığı, kuvvetli rüzgar nedeniyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Meteoroloji Müdürlüğü'nden temin edilen veriler dikkate alındığında rüzgar hızının belirtilen tarihlerde maksimum 13,9 m/sn olduğu, söz konusu rüzgar hızının fırtına kapsamında kalmadığı, genel şartlarda yer alan tanım uyarınca 17,2 m/sn (62 km/saat) fazla esen rüzgarın fırtına olarak kabul edildiği, meydana gelen zarar rüzgar nedeniyle meydana gelmiş olsa dahi kuvvetli rüzgarın poliçede teminat altına alınan rizikolar kapsamında olmayıp fırtınanın teminat kapsamında olduğu nazara alındığında, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 6100 sayılı HMK’nın 266. maddesi gereği, meydana gelen rizikonun sigorta teminatı kapsamında kalıp kalmadığı hususu teknik bilgi gerektirmediği gibi dosyaya gönderilen meteorolojik veriler uyarınca yaşanan ekolojik olayın genel şartlarda tanımlanan fırtına kapsamında kalıp kalmadığının hakim tarafından tespit edilebileceği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3883, Karar No: 2022/5193, Tarih: 28.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3883 E.  ,  2022/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü Güven Timleri Büro Amirliğinde görevli komiser ..., olay tarihinde Adana ilinde devam eden Gezi Parkı eylemleri nedeni ile protesto yürüyüşünde olan ve polise taşlı saldırıda bulunan göstericilerin Mustafa Kemal Paşa bulvarına doğru tren garı civarından hareketle geldiklerinin anons edilmesi üzerine ekibindeki polis memurları ile birlikte göstericilerin varış noktasına ulaşarak önlerini kesmek üzere, sanık ...'ün sahibi ve yetkilisi olduğu ... İnş. Müh. Müt. Kemer İnş. Proje Taah. Organizasyon A.Ş.'ye ait Sular mevkii alt geçit inşaatı şantiye alanına girerek, olay yeri inceleme tutanağı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulunun 19/06/2013 tarihli raporu ve aşamalarda alınan bilirkişi raporlarından anlaşıldığı üzere aydınlatmanın yeterli bulunmadığı şantiye alanında, gece vakti şantiyenin tren garına bakan tarafına doğru ilerlediği esnada altgeçit inşaatının fore kazıklar ve menfez bitimi arasında bulunan 7 metre derinliğindeki boşluğu düşerek hayatını kaybettiği olayda,

Mahkemece hükme esas alınan, dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 26/09/2014 tarihli, iki iş güvenliği uzmanı bilirkişi ile bir inşaat mühendisi bilirkişiden oluşan üç kişilik heyet raporuna göre, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişlerince de denetleme sonunda tespiti yapıldığı üzere, düşme riski bulunan inşaat yapı boşluklarının ne protestolardan önce ne de sonra kapatılmadığı ile inşaat sahibi ve sorumlusu olan sanığın bu nedenle kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, oluşa ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun hükümde gösterilmemesi,