muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3815, Karar No: 2019/1378, Tarih: 20.02.2019

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ... Merkez ... TV verici anteninin ve ilgili tüm altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31/.../1999 tarihli protokol tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından OG/... trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak ... çıkışından 04/07/2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti yapılması sonucunda yararlandığı ve sonuçta bir hizmet ve menfaat temin ettiği, ilgili Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin ... ve .... maddelerine uyarınca davacının 5.612,00 TL hat katılım payı ve ....106,... TL bakım-onarım masrafı olmak üzere toplam 8.718,... TL alacaklı olduğu, alacağa KDV ilave edilmesi gerektiği, dava tarihinden önce davalının temerrüte düşürüldüğünün davacı

tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 8.718,15TL'nin KDV'si de dahil olmak üzere ve dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, ispat yükü üzerinde olan davacının, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

...- Alacak ticari nitelikte olduğundan 3095 sayılı Kanun’un .../.... maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, reeskont faizi istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

...- Alacak ticari nitelikte olduğundan 3095 sayılı Kanun’un .../.... maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, reeskont faizi istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 104,48 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2754, Karar No: 2021/11587, Tarih: 17.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2754 E.  ,  2021/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen maddi ve manevi tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar ve davalılardan ... ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 1990 doğumlu davacı ...'i 09/03/2007 tarihinde boğaz ağrısı şikayeti nedeniyle davalı şirkete ait hastaneye götürdüklerini, davalı doktor ...'un talimatı ile davalı sağlık memuru ...'ın sağ kalçadan yaptığı enjeksiyon nedeniyle davacının sağ bacağının diz altı kısmında felç meydana geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmişlerdir.

Davacılar birleşen davada; asıl davada yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu gereğince 77.522 TL maddi tazminat talebinde bulunabileceklerinin tespit edildiğini ileri sürerek; asıl davada talep edilen 1.000 TL maddi tazminat talebinin mahsubu ile 76.522 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, asıl ve birleşen davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi tarafından onanmış, davacılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması neticesinde Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 17/10/2012 tarihli ve 2012/10974 Esas 2012/23535 Karar sayılı kararıyla "...davacıda gelişen enjeksiyon nöropatisinin enjeksiyon ile ilgisi, enjeksiyonun yapım şekli, yeri ya da enjekte edilen ilaçlar nedeniyle mi meydana geldiği, bir başka ifade ile nedeninin ne olduğu doyurucu şekilde açıklanmamış, soyut bir ifadeyle sadece bir komplikasyon olduğu belirtilmekle yetinilmiştir. Bu nedenle, Adli Tıp Kurumu raporu ile diğer uzman raporları, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek aralarında nöroloji uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda

davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine yönelik verilen karar, davacılar ve davalı şirket tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09/04/2019 tarihli ve 2017/3449 Esas 2019/4677 Karar sayılı kararıyla; asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekâlet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davacının vücut yapısının dar kalçaya sahip olup sinire isabet etmesinin doktorun ve enjeksiyonu yapan görevlinin hatası olmadığı yönündeki görüşün tıbbi bir yorum olmayıp sorumlulukları ortadan kaldırmaya yönelik bir beyandan öteye gitmediği, bilimsel olarak bir gerçekliği bulunmadığı, davalıların mesleki tecrübelerine dayanarak öngörme beceresinin beklenmesinin uygun olup doktorun dar kalçalı hastaya iğne değil ilaç tedavisi yapabilme ihtimali de gözönüne alınarak bu konuda davalıların hastane ve kişiler olarak gerekli özeni göstermediği gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, 1.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 35.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, birleşen davanın kabulü ile 76.522,22 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılardan ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde de bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacıların temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

2)6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Aynı Kanun'un 282. maddesine göre; bilirkişinin oy ve görüşü (rapor) hakimi bağlamaz. Diğer bir anlatımla hakim, bilirkişi raporunu yeterli görmemekle beraber raporda yazılı özel ve teknik bilgilerden hareketle bilirkişinin raporunda varmış olduğu sonucun yanlış olduğu kanısına ulaşacak olursa, bunun gerekçelerini açıkca ortaya koymak suretiyle, bilirkişi raporunun aksine de karar verebilir.Somut uyuşmazlıkta; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 22/07/2009 tarihli raporunda, “Davacı ...' in sağ ayağında meydana gelen güçsüzlüğün enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu, enjeksiyonun yanlış yere yapıldığına dair bir kayıt bulunmadığı, komplikasyon olarak kabul edileceği, bu nedenle maluliyet tayinine mahal olmadığı...” açıklanmış, davacıların itirazı üzerine 3 kişilik uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 08/03/2011 tarihli raporda, Adli

Tıp Kurumu raporunda belirtilen hususların yazıldığı ancak "hastanın komplikasyon sonucunda kalan fiziksel hasarının nöroloji uzmanının da bulunacağı komisyon tarafından belirlenmesinin uygun olduğu...” görüşüne yer verilmiş; karar düzeltme talebinin incelenmesi sırasında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince bahsi geçen raporlar hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır. Bu nedenle bozmaya uyan mahkemece, konusunda uzman üçlü bilirkişi heyetinden rapor alınmış; bilirkişilerce düzenlenen 20/06/2013 havale tarihli raporda; siyatik sinir yaralanmasının enjeksiyon sonrası oluşabilecek bir komplikasyon olduğu, enjeksiyon sonrası siyatik sinire direk iğne batmadan da kalça ve sinir anatomisindeki farklılıklara bağlı ya da kalça kasları içinde oluşan kanamanın yaptığı basının siyatik sinirde hasar oluşturabileceği, davacıda oluşan sinir hasarının muhtemelen kas içindeki kanamaya bağlı olduğu, iğnenin direk sinire batmasına bağlı olmadığı, 09/05/2014 tarihli raporda ise; zayıf ve dar kalçalarda anatomik olarak siyatik sinirin yaralanma riskinin daha fazla olabileceği, sinirin yol akışındaki değişikliklerin de (varyasyon) sinirin yaralanmasında önemli olduğu, sonuç olarak yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu belirtilmiştir.

Buna göre mahkemece; uyuşmazlığın çözümünün hukuk dışında, özel ve teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle görüşlerine başvurulan bilirkişiler tarafından düzenlenen her iki raporda da; davacıya yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğunun belirtildiği anılan raporlarda yer verilen özel ve teknik bilgilerinde bilirkişilerin varmış oldukları sonucu teyit ettiği, hâkimin kişisel kanaatini destekler nitelikte herhangi bir özel ve teknik bilgi de dosya içeriğinde bulunmadığı hâlde, alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, 1.862,70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17666, Karar No: 2013/19142, Tarih: 20.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17666 E.  ,  2013/19142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin ücreti, kötüniyet tazminatı, izin ücretinin %5 fazlası, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin %5 fazlası, hafta tatili ücreti, hafta tatili ücretinin %5 fazlası, genel tatil ücreti, genel tatil ücretinin %5 fazlası, ikramiye alacağı, yıllık izin ücreti ile yıllık izin ücretinin %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2002 yılının Temmuz ayından 28.06.2007 tarihine kadar davalı işyerinde ve davalı işyerine bağlı kuruluşlarda çalıştığını, haksız olarak işten çıkartıldığını ileri sürerek, kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve %5 fazlaları, ikramiye, yıllık izin ücreti ve %5 fazlası alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının kameraman olarak çalıştığını, 4857 sayılı İş Kanunun 18. maddesi uyarınca iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, hizmetinin niteliğinin 5953 sayılı yasa kapsamına girebilecek bir hizmet olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirimin oranı noktasında toplanmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, mahkemece hükmedilen fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili % 5 fazla alacaklardan %85 oranında indirim yapılarak hüküm kurulmuştur. Ancak yukarıda açıklanan esaslar dikkate alındığında mahkemece yapılan %85 indirim oranı düşük kalmaktadır. Bu nedenle daha uygun oranda indirim yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22850, Karar No: 2019/2859, Tarih: 06.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/22850 E.  ,  2019/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 01/09/2014 yerine 18/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken ıslahla arttırılan miktarlar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak alacakların hüküm altına alınması ve mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ihbar tazminatı alacağına yönelik bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

"2) 312,54TL net bakiye ihbar tazminatı alacağının 10,00TL'sinin dava tarihi olan 01.09.2014 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3) 845,91 TL fazla çalışma ücret alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu fazla mesai ücreti 592,13 TL olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince 350,31 TL fazla çalışma ücret alacağının 10,00 TL'sinin dava tarihi olan 01.09.2014, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,