muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28977, Karar No: 2013/21528, Tarih: 24.09.2013

a) Eşyanın açıkta bırakılmış (korunaksız) eşya olması gerekir.

b) Eşyanın açıkta bırakılması; adet veya tahsis veya kullanımlarından kaynaklanmalıdır.

c) Somut olayda "a" ve "b" koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Şimdi 142/1-e maddesini, 141/1. maddesinden farklı kılan yönlerinin yargıtayın yerleşmiş uygulamalarınıda gözeterek tartışacak olursak;

a) Eşyanın açıkta korunaksız bırakılmasıyla ilgili olarak;

TCK.nun 141/1. maddesinin uygalanma kapsamındaki açıkta bırakılmış eşyayı, mağdurun, bir şekilde koruma altına alma olanağı olduğu halde, koruma altına almamaktadır. Bunun nedeni ya ihmalkar tutumu (örneğin, anahtarı üzerinde bırakılan otomobilin çalınması, otomobilin kapısının kilitsiz bırakması sonucu içerisinden eşyanın çalınması, kilitsiz olarak açıkta bırakılan bisikletin çalınması) yada kendisi veya bir başkası tarafından eşyanın gözetlenerek korunması nedeniyle açıkta bırakılmıştır. (Örneği, işyerinin önüne teşhir için konulan eşyaların çalınması) elbetteki verdiğimiz bu iki örnek dışında başka saiklerle de eşya açıkta bırakılmış olabilir. Ancak bütün bu hallerin çoğunda eşyanın bir şekilde koruma altına alınması olanaklı olduğu halde, mağdur koruma altına almamaktadır. Aynı Yasanın 142/1-e maddesinde ise, mağdur istese de çoğu zaman koruma altına alma olanağı yoktur veya çokzordur veya masraflıdır. Örneğin, tarım mevsimi tarlada bırakılan su motarları, hasadı yapılmış kuruması için bırakılmış ürünler, inşaat yerine yığılan kum, çakıl, tuğla, demir, sokağa park edilmiş araçların pilakaları, dikiz aynaları, cantlar ve tekerlekler gibi.

b)Eşyanın açıkta bırakılması, adet veya tahsis veya kullanımlarından kaynaklanmalıdır;

Yukarıda "a" başlığı altında anlatamaya çalıştığımız, iki maddeyi birbirinden farklı kılan eşyanın açıkta bırakma zorunluluğu veya bir şekilde koruma olanağı olduğu halde korunaksız bırakılması ölçütü, tek başına iki maddenin uygulanma alanını belirlememiz için yeterli değildir. Eylemi 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirebilmek için, somut olayda mağdurun suça konu eşyayı açıkta bırakmak zorunda kalmasının yanında, bu zorunluluğun eşyanın kullanış amacından, tahsis edildiği işten dolayı veya o yörede adet gereği yaygın olarak eşyanın bu şekilde açıkta bırakılıyor olmasıda gerekmektedir. Ancak burada bu üç halin birlikte gerçekleşmesi zorunlu olmayıp, seçimli olarak bu üç halden birinin bulunması yeterlidir. Burada eşyanın adet, tahsis ve kullanımı gereği açıkta bırakılması kavramlarını, ayrı ayrı açıklayıp tartışmak belki faydalı olabilirdi. Ancak, somut olay açısından çokta zorunlu görmediğimizden ve tartışma konumuzla sınırlı kalmak düşüncesiyle bu ayrıntıya girilmemiştir.

c) Somut olayda "a" ve "b" koşullarınının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

c) Somut olayda "a" ve "b" koşullarınının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Madde metni bir bütün olarak ele alınıp irdelendiğinde; suçun konusunu oluşturan eşyanın açıkta bırakılması, mağdurun ihmali davranışından kaynaklanmaması gerektiği gibi, adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşyalardan olması da gerekmektedir. Bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Aksi bir yorumun maddenin metnine açık bir aykırılık oluşturacağı gibi amacınada aykırı olacaktır. Çoğu zaman iki maddenin uygulanma alanlarının karışması ve bir biriyle çelişkili kararlar verilmesi de kaçınılmaz olacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olayımıza dönecek olursak; yapımı devam etmekte olan bir konut inşaatında, elektrik kabloları, su borusu ve sayaçları, kalorifer boru ve petekleri, somut olayımızda olduğu gibi kalorifer kollektörleri ve benzeri eşyalar inşaatın sıvası bitmeden kapı ve pencereleri takılmadan işin doğası gereği kaba inşata monte edilmesi gerekmektedir. Henüz kaba inşaatı bitmemiş tuğla ve beton yığınına kapı pencere takarar bu malzemeleri koruma olanağı olmadığı gibi, kaba inşaata monte edilme durumunda olan yukarıda saydığımız bir kısım malzemenin, inşaat yerinde bulunan kum, çakıl, tuğla, çimento ve demir vb. malzemeler gibi açıkta bırakılması bir zorunluluktur. Bu tip malzemeler aslında değerli olduğu halde, çoğu zaman koruma altına alma olanağı olmadığından açıkta bırakılma durumunda kalınmaktadır. İşte yasa koyucu bu durumu gözeterek, hırsızlık suçunun, "Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" işlenmesini nitelikli hal olarak kabul etmiştir. Ancak hemen belirtelimki yukarıda örnek olarak verdiğimiz malzemelerin inşaata takılmış montajının yapılmış olması halinde anılan madde kapsamında değerlendirilebilecektir. Taşınması kolay olan veya bir depoda korunabilecek nitelikte bu eşyaların inşaat alanında açıkta bulundurulması anılan madde kapsamında nitelikli durum olarak değerlendirilmeyecektir. Yine eylemin niteliğinin berilenmesi açısından somut olayda zorunlu olmamakla birlikte, toplumda yaygın olarak bu tür inşaata monte edilen eşyanın adet gereği açıkta bırakıldığı hepimizin malumudur. Maddenin gerekçesinde de, bu nitelikteki eşyanın kolaylıkla çalınabilir olması nedeniyle nitelikli hal kabul edildiğinin belirtilmiş olması, toplum yaşamındaki bu korunaksız kalan durumu koruma altına almak düşüncesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Dairemizin 27/05/2013 günü ve 2013/13321 sayılı kararında bu görüşümüzü destekler niteliktedir. Dairemizin anılan kararında, "İnşaat halindeki binaya döşenmiş haldeki elektrik kablolarının çalındığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nun 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi," nitelikli hal olarak kabul edilmiştir.

Somut olayımızda sanığın, kullanımı gereği (inşaatın devamı süresince) inşaata monte edilmek suretiyle açıkta bırakılmış olan suça konu kalorifer kollektörü çalması biçimindeki eyleminin, TCK.nun 142/1-e maddesinde tanımlanan hırısızlık suçunu oluşturduğu halde, mahkemenin nitelendirmede yanılgıya düşerek aynı Yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapmış olması karşısında, her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, hükmün bu nedenle eleştirilmesi veya bozulması gerekirken, sayın çoğunluğun eylemi TCK.nun 141/1. maddesi kapsamında değerlendirip hükmün bu nedenle bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7284, Karar No: 2015/5983, Tarih: 01.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7284 E.  ,  2015/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2014/1344-2015/334

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.12.2014 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar S.. S.., S.. E.., N.. A... ve M.. A... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar S.. S.., S.. E.., N.. A.. ve M.. A.. temyiz etmiştir.

1-Davalılardan S.. S.. 15.04.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş olmakla davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmazlarda elbirliği mülkiyeti maliklerinden A.. kızı F... İ... mirasçısı ve dava tarihinden önce vefat eden E..(S...) P...'in ve mirasçıları M... P.., B.. P.. ve L.. P..'in davada usulüne uygun olarak yer almadığı gibi TMK'nın 644. maddesine dayalı elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi davalarında davalılara gönderilen dava dilekçesi içeren duruşma gününü bildirir davetiyelerde "elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya belirlenen süre içinde paylaşma davası açılmadığı takdirde istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verileceğine" dair ihtarın bulunması gerekir. Ancak, davalılara gönderilen davetiyelerde bu ihtarın noksan yazıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece söz konusu ihtarı tam olarak içermeyen tebligatlar esas alınarak hüküm kurulamaz. Davalılara yasada belirtildiği şekilde ihtarın yazılı olduğu duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, 34503 ada 1 sayılı parselde 1400/11648 ve 25/208 paylarda elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istenmiş olduğu halde bu hususta karar verilmediği gibi 34524 ada 1 sayılı parselde 25/208 pay bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte davalı S.. S..'nun temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle diğer davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 01.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5395, Karar No: 2019/11160, Tarih: 27.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5395 E.  ,  2019/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ...'ın babası Müteveffa ...'ın çektiği krediye bağlı olarak kendisine hayat poliçesi tanzim edildiğini, müteveffanın 24.02.2011'de öldüğünü, kredinin kapatılması talebinin reddedildiğini belirterek icra baskısı altında ödenen 10.000,00 TL bedelin ödeme tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davaya mirasçı olan diğer davacılar da muvafakat etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulü ile 10.000,00 TL kredi bedelinin 22.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17/12/2015 gün ve 2014/1694 Esas 2015/14337 karar sayılı ilamı ile "doğru beyan mükellefiyetini ihlali sonucunu doğurup doğurmadığının araştırılması yönünde müteveffanın gizlediği belirtilen hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunun müteveffanın hastane kayıtları ve ilgili belgelere göre uzman doktor bilirkişi marifetiyle bu konuda araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olmasının isabetli olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek alınan rapor doğrultusunda 29/06/2010 başlangıç tarihli sözleşme öncesinde müteveffada var olan esansiyel hipertansiyon, bronşit, astım, atrial fibrilasyon, kalp yetmezliği, hipertansiyon, kronik obstrüktif akciğer hastalığı, aterosklerotik kalp hastalığı hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun ve tıbbi değerlendirmeye göre sigortalının kendisine sorulan sorulara doğru cevap vermediğinin, bildiği ve gördüğü tedaviler dolayısı ile bilebilecek durumda olduğu kabul edilen rahatsızlıklarını sakladığının, dolayısı ile iyiniyetli ihbar mükellefiyetine aykırı davrandığının, bilindiği halde beyan edilmeyen hastalıkların önemli ve ölüm sonucunu doğurabilecek nitelikte bir hastalık olduğunun, beyan edilmeyen hastalıklar ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunun ve zararın poliçenin teminat dışında kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2518, Karar No: 2013/211, Tarih: 17.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2518 E.  ,  2013/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs etmek, 6136 sayılı yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasala Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yetersiz gerekçeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Dosya kapsamında yer alan ve mağdur ... hakkında düzenlenen 30/07/2010 tarihli geçici raporda, "sağ dış yanda pelvis kemiği üstünde bir adet kurşun giriş deliği; saçlı deri üst orta hatta kurşun girişi ve alın orta hatta çıkış deliği mevcut, şahsın yaralanması yaşamsal tehlikeye yol açar, kesin raporun uzman doktor tarafından verilmesi uygundur." tespitlerine yer verildiği; ... Prof. Dr. ... Devlet Hastanesi tarafından 22/09/2010 tarihinde düzenlenen EMG raporunda; sağda peroneal sinirin yüzeysel ve derin dalını parsiyelolarak etkileyen ve iyileşmekte olan subakut tutulum nedeniyle üç ay sonra yeniden EMG önerildiği, ancak EMG için mağdurun yeniden sağlık kurumuna sevk edilmediği anlaşılmakla;mağdur ... hakkında düzenlenen ve dosyada yer alan tedavi evrakları, film ve grafileri, yeniden hastaneye sevki edilerek alınacak EMG raporu dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, mevcut yaralanmaların niteliği ile hayati tehlike ve uzuv zaafiyeti veya tatili doğurup doğurmadıkları hususunda TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırıldıktan sonra, sanık hakkında, zararın ve tehlikenin ağırlığına göre, TCK.nun 35. maddesinde öngörülen aşağı ve yukarı hadler arasında uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, geçici rapor ile yetinilerek eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında mağdur ...'e karşı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kararın onanması gerektiği görüşünde olduğundan Başkan ... ve üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞIOY:

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında mağdur ...'e karşı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kararın onanması gerektiği görüşünde olduğundan Başkan ... ve üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞIOY:

Mağdur ... hakkında düzenlenen 30/07/2010 tarihli geçici raporda, "sağ dış yanda pelvis kemiği üstünde bir adet kurşun giriş deliği; saçlı deri üst orta hatta kurşun girişi ve alın orta hatta çıkış deliği mevcut, şahsın yaralanması yaşamsal tehlikeye yol açar, kesin raporun uzman doktor tarafından verilmesi uygundur." tespitlerine yer verildiği; 30/07/2010 tarihli ameliyat kağıdında ise; mermi çekirdeğinin sağ lomber bölgede krista iliaka üzerinden geçip, retroperitonda sağ comman iliak veni yaralayarak terminal ileumda altı adet deliğe yol açması nedeniyle iliak ven onarımı yapıldığı ve terminal ileumun rezeke edildiğinin ifade edildiği; ... Prof. Dr. ... Devlet Hastanesi tarafından 22/09/2010 tarihinde düzenlenen EMG raporunda ise sağda peroneal sinirin yüzeysel ve derin dalını parsiyelolarak etkileyen ve iyileşmekte olan subakut tutulum tarif edildiği anlaşılmakla; ilgili tıbbi verilerin öldürmeye teşebbüs suçu yönünden, TCK. 35. maddesinde belirtilen aşağı ve yukarı hadler arasında uygulama yapılması için yeterli olduğu kanaatine varılmış olup, aleyhe temyiz de bulunmadığından; mağdur hakkında mevcut yaralanmadan ötürü organ, sinir, damar harabiyeti ile kemik kırığı oluşup oluşmadığı hususunda kesin adli rapor aldırılması gerektiğine ilişen sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 17/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2024/14230, Karar No: 2025/2798, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14230 E.  ,  2025/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/618 Esas, 2024/914 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.01.2022 Tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/4 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mah. 13.Sok. No: 2 İç Kapı No: 3 Antakya / Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.09.2024 Tarihli ve 2022/618 Esas, 2024/914 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mah. ... Sok. ... Apt. No:10/3 .../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci ve 406 ncı maddeleri uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Sok. No:10/3 .../Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12252, Karar No: 2014/19284, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12252 E.  ,  2014/19284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.12.2014 Salı günü davacılar ..., ... ve ... vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların desteği ... idaresinde bulunan araçla yaptığı tek taraflı kaza sonucu vefat ettiğini, davalı ... şirketinin aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğunu tazminatın belirli olmaması nedeniyle belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek her bir davacı için ayrı ayrı 1.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı ... için 60.373 TL ...için 8.912 TL ... için 10.715 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacı desteğinin aracın sürücüsü olduğunu, kazaya kendi kusuru ile neden olduğunu,işleten ile müteselsil sorumlu olmaları nedeniyle işletene yüklenebilecek kusuru olmadığından sorumlu olmadıklarını, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının üçüncü kişilerin zararlarını karşıladığını, davacının talebinin ZMSS kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile ... için 60.373 TL ... için 8.912 TL ... için 10.715 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4.098,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş. alınmasına 23.12.2014 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;