muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18895, Karar No: 2015/5316, Tarih: 31.03.2015

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kendisine verilen yetki ve görev doğrultusunda 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp/kaçak bedeli tahsil etmişlerdir.

Ancak, tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, kayıp/kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kayıp/kaçak bedeli adı altında davacı aboneden tahsil edilen bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/522, Karar No: 2019/1314, Tarih: 22.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/522 E.  ,  2019/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

Dava, 1972 yılında kesinleşen tapulama çalışmalarında taşlık ve kayalık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmaz hakkında, kadastrodan sonra imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmakla, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4238, Karar No: 2025/3150, Tarih: 28.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4238 E.  ,  2025/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/2141 E., 2024/2045 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2019/696 E., 2022/384 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı şirketi, ... Vakfı ile yaptığı kira sözleşmesine istinaden işletmesini üstlendiği ... Otoyol Hizmet Tesisleri bünyesinde bulunan ... numaralı bağımsız bölümü "... Köfte & Izgara" unvanı ile 01.06.2018 başlangıç tarihli sözleşme ile 24 saat kesintisiz hizmet vermek üzere davalıya kiraya verdiğini, ancak davalının sözleşme döneminde gerçekleştirdiği kimi faaliyetlerin taraflar arasındaki kira sözleşmesinin ihlali niteliğinde olup sözleşmeye aykırılık nedeniyle fesih hakkı doğduğunu, ayrıca hasılat payına ilişkin doğru bilgi verme yükümlülüğüne aykırı davranarak ciro yönünden eksik ödeme yaptığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kira sözleşmesinin feshi ile, davalının kiralanandan tahliyesine, faaliyet göstermeye başladığı 11.11.2015 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için ciro bedellerinin gerçeğe uygun bildirilmemesi nedeniyle ortaya çıkan ciro payları üzerinden eksik ödenen kira bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL ile davalı lehine KDV iadesi olarak nitelendirilerek haksız ve hukuka aykırı olarak tahakkuk ettirilen 3.945,87 TL'nin ticari işlerde uygulanan kanuni temerrüt faiz oranında işlemiş ve işleyecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Davalı -karşı davacı vekili; davacının gönderdiği ihtarnamede yazdığı süreyi bile beklemeden tahliye davası açtığını, kötüniyetli olduğunu, tahliye için sebep bulmaya çalıştığını, taraflar arasındaki sözleşmede belgesiz satış yapılmasının yahut cironun eksik bildirilmesinin sözleşmenin feshi yaptırımına bağlanmadığını, bunun yerine mali yaptırımlar öngörüldüğünü, hasılatın eksik bildirdiği iddiasının doğru olmadığını, ihtarnameden sonra davacı tarafça hasılat payına ilişkin düzenlenen faturaların tamamını ödediğini, sözleşmede öngörülen ihtar şartlarına uyulmadığını, 10.01.2019 tarihli ihtarname ile menüdeki ürün çeşidinden farklı ürün sattığı iddia edilerek aykırılığı gidermek üzere 30 gün süre tanıdığını, ancak 30 günlük süre geçmeden dava açıldığını, aynı ihtarnamede halk sağlığını tehdit eden faaliyette bulunulduğu iddia edilmişse de aykırılığın giderilmesi için süre verilmeksizin ve ikinci bir ihtar gönderilmeksizin sözleşmenin feshi yoluna gidildiğini, iddiaların tümüyle gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; karşı davasında, davacının fahiş ortak gider talep ettiğini, kötüniyetli olarak fazladan tahsil edilen ortak katılım payının müvekkiline iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere fazla tahsil edilen ortak alan gideri ve ciro kirası nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davacıdan tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kiraya veren tarafından ilk ihtarda 15 gün süre verildiği, oysa çatılı iş yerinde akde aykırılığın giderilmesi için en az 30 gün süre verilmesi gerektiği, süre verilmesine gerek olmayan açıktan fena kullanım da bulunmadığı, davacının fişsiz satışa dayalı akde aykırılıktan tahliye talebinin uygun olmadığı, akde aykırılığa ilişkin ikinci ihtarda sözleşme dışı yemek satışına dayalı akde aykırılığını düzeltmesi aksi takdirde tahliye davası açılacağına ilişkin davalıya 30 gün süre verildiği ancak davanın süre dolmadan açıldığı, davalıya ait ürünlerin saklandığı soğuk hava deposunda 03.08.2021 keşif tarihinde son kullanma tarihi kontrolü yapılmış ürünlerde uygunsuzluk tespit edilmediği, 27.12.2018 tarihli Tuzla Kaymakamlığı denetimindeki ürünlerin imha edildiği ve sonrasında mecurda yine uygunsuz ürün olduğuna ilişkin resmi bir tespitin veya müşteri şikayetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın reddine karar verilmesinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın reddine karar verilmesinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı/karşı davalı vekili; sağlığa zararlı ürün satışının açıktan fena kullanım olup kira sözleşmesinin feshi nedeni olduğunu, davalının halk sağlığını tehdit eden ürün satması nedeniyle kira ilişkisinin şirket bakımından çekilmez bir hal alması sebebiyle kira sözleşmesinin davalıya süre verilmeden feshedildiğinin kabulü ile davalının tahliyesi gerektiğini, kayıt dışı satışlar nedeniyle yapılan incelemenin eksik olduğunu, davalının satışlarında fiş kesmeyerek cirosunu düşük gösterdiğini ve daha az kira ödediğini, kayıt dışı satışlar sonucunda ortaya çıkan ciro kirası kaybı nedeniyle davalıya süre verilmesi yararsız olacağından sözleşmenin feshi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesine aykırılık iddiasına dayalı tahliye ve alacak istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hukuki ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığının ve akde aykırılık oluşturduğu iddia edilen eylemlerin ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre; davacı/karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3185, Karar No: 2011/3010, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3185 E.  ,  2011/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın özürlülerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdamlarını sağlayan sözleşmeden kaynaklanmasına, tarafların sıfatına ve kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21902, Karar No: 2017/854, Tarih: 30.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21902 E.  ,  2017/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Şikayete konu ... İcra Müdürlüğü'nün 2016/413 Esas sayılı takip dosyasının eksiksiz ve sıralı bir şekilde, takip dayanağı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/1031 Esas ve 2015/65 Karar sayılı ilamının bulunmasına da dikkat edilerek aslının veya onaylı örneğinin gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4225, Karar No: 2025/2713, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4225 E.  ,  2025/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/608 Esas, 2024/812 Karar

HÜKÜM : Kararın kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2021/328 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29, 30 ve 35. sınıflarda 2019/109936 numaralı “...” ibareli marka tescil başvurusunun davalı tarafından 2012/112006 numaralı “...”, 2012/40291 numaralı “...” ve 2014/38980 numaralı "..." ibareli markalar mesnet gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mükiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-(ç) hükmü uyarınca reddedildiğini, redde mesnet markaların Türkiye’de ciddi bir şekilde kullanılıp kullanılmadığının araştırılması gerektiğini, başvurunun tanınır hale gelen ''KARA ŞİMSEK'' markasının devamı niteliğinde seri marka olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

DavalıTÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2019/109936 sayı ve "..." ibareli marka başvurusu ile bu başvurunun reddine mesnet alınan 2012/112006 ve 2012/40291 tescil numaralı marka ve işaretleri arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik görülmediği, dava konusu marka başvurusu ile mutlak redde mesnet alınan 2014/38980 tescil numaralı marka arasında karıştırılma ihtimalini ayrıca irdelemeye gerek kalmayacak derecede aynılık veya aynılık derecesinde benzerlik ilişkisinin görülmediği dava konusu 2019/109936 numaralı markanın tescili talep edilen 29. sınıf “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.” 35. sınıf “Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri. Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma, vergi yatırma, trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri. Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri

. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” açısından tescil engeli bulunmadığı, YİDK kararının iptali şartlarının kısmen oluştuğu gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 13.11.2020 tarih 2020/M-9473 sayılı kararının belirtilen mal ve hizmetleri bakımından iptaline karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, somut uyuşmazlıkta davacının marka tescil başvurusunu 29, 30, 35. sınıflar için yapıldığı, redde mesnet 2012/112006 ve 2012/40291 numaralı markaların 30. sınıfta, 2014/38980 sayılı markanın ise 29 ve 35. sınıfta tescilli olduğu, başvuru markasının kapsamındaki mal ve hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, dolayısıyla markalar arasında, emtia sınıfları açısından SMK'nın 5/1-(ç) hükmü anlamında bir benzerliğin bulunduğu, başvuru markası ile redde mesnet markalarda kullanılan ibareler yönünden yapılan karşılaştırmaya gelince; tüm markalarda ortak ibareyi ve asıl unsuru "..." ibaresinin oluşturduğu, zira başvuru markası düz yazı karakteri ile yazılmış "..." ibaresinden başka bir unsur içermediği gibi, redde mesnet markalarda yer alan şekil unsuru da markaları aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmaktan kurtarmadığını, dolayısıyla başvuru markası ile redde mesnet markalar arasında, ibareler yönünden de anılan madde hükmü anlamında benzerlik bulunduğunun kabul edildiği gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka tescil başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı vekilinin 2019/... tescil numaralı “...” ibareli marka tescil başvurusu, davalı tarafından 2012/112006 numaralı “...”, 2012/40291 numaralı “...” ve 2014/38980 numaralı "..." ibareli markalar mesnet gösterilerek SMK’nın 5/1-(ç) hükmü kapsamında nihai olarak reddedilmiştir.

3.Bu karara karşı açılan işbu YİDK kararının iptali davasının yargılaması neticesinde, İlk Derece Mahkemesince, başvuru markası ile redde mesnet 2012/112006 ve 2012/40291 tescil numaralı markalar arasında anılan madde hükmü kapsamında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, redde mesnet 2014/38980 tescil numaralı marka ile ise karıştırılma ihtimalini ayrıca irdelemeye gerek kalmayacak derecede aynılık veya aynılık derecesinde benzerlik ilişkisinin bulunmadığı gerekçesi ile bu marka yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede, başvuru markası ile redde mesnet markalar arasında anılan madde hükmü kapsamında ayırt edilemeyecek derece benzerlik bulunduğu gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

3.Yapılan incelemede; başvuru markası ile redde mesnet 2009/112006 ve 2012/40291 tescil numaralı markalar arasında SMK'nın 5/1-ç hükmü yönünden ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu husus, başvuru markası ile redde mesnet 2014/38980 tescil numaralı marka arasında anılan madde hükmü kapsamında benzerlik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda, davacıya ait marka, düz beyaz zemin üzerine, herhangi bir şekil unsuru içermeyen, hepsi büyük harfli ve siyah renkli olacak şekilde ''...'' ibaresinden oluşmaktadır. Redde mesnet 2014/38980 tescil numaralı marka ise, kare çerçeve içerisinde gri renkli zemin üzerine beyaz renkle ve kaydırma şeklinde yazılı ‘...’ ibaresi ile altında ortaya gelecek şekilde konumlandırılmış sandviç görselinden oluşmaktadır. Bu haliyle markanın, yazı, renk ve şekilden oluşan karma bir marka olduğu, markada yer alan figüratif unsurun SMK'nın 5/1-ç hükmü bakımından davacı markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzerliği kaldırarak markaların farklılaşmasını sağladığı görülmektedir. Zira, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarih, 2021/190 E., 2022/3946 K. sayılı, ''...+şekil'', ...+şekil'' ibareli markalara yönelik verdiği kararı da, şekil unsurları bakımından yaratılan farklılığın anılan madde hükmünün uygulanmasını engelleyeceği yönündedir.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.03.2025 tarih, 2024/3539 E., 2025/1458 K. sayılı kararı)

4.Bu durumda, başvuru markası ile redde mesnet 2014/38980 tescil numaralı marka arasında, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, anılan madde hükmü kapsamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesi kararında olduğu gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23395, Karar No: 2014/19596, Tarih: 24.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23395 E.  ,  2014/19596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanıkta ele geçen bandrolsüz sigaralar ve purolar yönünden 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi, kaçak sprey, krem ve haplar yönünden ise 5607 sayılı yasanın 3/5 fıkrası gereğince ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde sadece 5607 sayılı yasa uyarınca hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gün adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1.fıkrasında yer alan '‘günlüğü 20 TL” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK.nun 52/2.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.