muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4966, Karar No: 2021/1189, Tarih: 11.02.2021

Dava, İşyeri Sigorta Poliçesinden kaynaklanan tazminatın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

29.07.2011 tarihli yangın raporunda, sıva üzerinden çekilen elektrik tesisatının kablo bağlantı yerlerinde herhangi bir nedenle oluşan kısa devrenin kablo izolelerini eritmesi ile yangın başlangıç olayının meydana geldiği,eriyen kablo izolelerinin iplik ruloları üzerine düşmesi ile geliştiği tahmin edildiği rapor edilmiştir.

Davacı ... tarafından makine mühendisinden alınan 19.08.2011 tarihli raporda, 3 tane split klimanın iç ünitesi Artmoda’nın ofis,sekreterya ve showroom’unda, dış üniteleri de...’nın depolarına konulduğu, depolara atmosfere açık alanlar olmayıp kapalı mekanlarda olduğu, klimalar çalıştıkça ...’nın ofislerinde,sekreteryasında ve showroomunda bulunan ısı sürekli depolara aktarıldığı, ofisler soğurken depolar ısındığı, normal şartlarda klimanın dış üniteleri, bulundukları mahaldeki sıcaklık 45 derece seviyesine ulaştığında emniyet için çalışmalarını durduracak şekilde ayarlandığı, dış ünitenin bulunduğu mahaldeki sıcaklık 40 derece altına indiğinde tekrar çalışmaya başladığı, bu nedenle kumaş ve likralar sürekli gevşediği;her an tutuşmaya hazır hale geldiği, bu nedenlerle yangının başlangıcının kök nedeninin klimaların dış ünitelerinin kapalı depolara konulması ve depolardaki ipliklerin kumaşların ve likraların sürekli gevşeyerek yanmaya hazır hale gelmesi olacağı, şirket yetkililerin klimanın dış ünitesinin atmosfere açık alana monte edilmesini gerektiğini bildiği düşünülerek, sigortalı şirketlerin %75 kusurlu, servis yetkililerin %25 kusurlu olduğu belirlenmiş, 27.09.2011 tarihli eksper raporunda, dış ünite içindeki ve sıva üstü elektrik kabloları incelendiğinde kısa devre olduğuna dair bir belirtiye rastlanmadığı, yapılan tespitler çerçevesinde, yangının dış ünite içindeki elektrik kablo bağlantı noktalarında gevşeme sonucu oluşan ısınma sebebiyle klima dış ünitesinden başladığı,alt kısmında bulunan iplik emtiasının tutuşması ile geliştiği kanaatine varılmıştır.

Dosya içerisinde hükme esas alınan elektrik,makine mühendisi ve yangın bilirkişi heyetinden alınan kök ve ek rapolarda, yapılan tetkikler ve çalışmalar sonucunda Giriş ve Çıkış kapıları açık bulunan ve özellikle yaz aylarında 500 m2’lik geniş ve kapıları açık bir alanda, iş masaları için monte edilmiş toz emiş mazgallarının da bulunduğu ve mevsiminde sadece gündüz çalıştırılan oda klimasının dış ünitesi,iç oda ısısını odadan dışarıya atmak ve odayı ideal olan 24-26 dereceye ve nem oranına indirmek için gölge ve havadar bir atölye tavanına monte edilmiş bulunan ufak kapasiteli bir klimanın geniş bir hacim ve dış hava ile irtibatı olan böyle bir alanda; ortam sıcaklığının etkisinin, kendisinin küçük bir cihaz oluşu ve alanının çok geniş oluşu ile zaten dış hava sirkülasyonu bulunduğu nedenle etkisinin hiç olmayacağı gece çalıştırılmadığı ve kapatıldığı, çalıştırılsa dahi sıcaklığın gece düşük olması nedeniyle ısı yükselmesinin 1 dereceyi bulmayacağı,tek başına yagına sebebiyet vermeyeceği, sistemin bir bütün olarak kendi içinde entegre çalıştığı ve dış ünitenin bağımsız hareket etme kabiliyetinin olmadığı, bu nedenle yangının klima dış ünitesinden çıkmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir.

Buna göre, klima dış ünitesinin usulüne uygun monte edilip edilmediği, bunun yangına sebebiyet verip vermeyeceği, yangına sebebiyet vermesi haline kusur oranları belirlenmesi için dosyadaki tüm raporları irdeleyen ve çelişkileri gideren ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli yeni bilirkişi heyetinden alınarak sonucuna göre karar verilmesi için eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10786, Karar No: 2013/13441, Tarih: 06.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10786 E.  ,  2013/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı ile % 5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı gazetede muhabir olarak çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve % 5 fazlası, genel tatil ücreti ve % 5 fazlası ile ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, tüm alacakların ödendiğini ve davacının işi kendisinin bıraktığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 5 yıl çalışma koşulunu yerine getirmediğinden kıdem tazminatını hak etmediği, siyasi baskı nedeniyle iş akdini davacının haklı nedenle feshettiği, yıllık izinlerini kullandığı sonucuna varılarak, kıdem tazminatı ve izin ücreti taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, çalıştığı gazetede iktidar partisi aleyhine yazdığı yazılar üzerine yapılan siyasi baskı üzerine iş sözleşmesini kendisi feshetmiştir.

Mahkemece, davacının ihbar tazminatı isteği Basın İş Kanunu’nun 11. Maddesi uyarınca hüküm altına alınmıştır.

İş sözleşmesini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Somut olayda Basın İş Kanunu’nun 11. maddesinin uygulama yeri de olmadığından mahkemece, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarının hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasten veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı takdirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasa koyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Dairemizin yerleşik kararlarında mahkemece hüküm altına alınan % 5 fazla alacağının bu alacağa konu hükmedilen fazla çalışma ve tatil çalışması alacağının 4-5 katını geçemeyeceği kabul edilmektedir.

Somut olayda davacının ücret alacağı ve % 5 fazlası ile fazla çalışma alacağı ve % 5 fazlası alacakları mahkemece hüküm altına alınmıştır. Fazla çalışma asıl alacağından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmış, % 5 fazla alacağından ise % 95 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmıştır.

Ancak mahkemece, hüküm altına alınan % 5 fazla alacağının asıl alacağın 5 katından daha fazla olarak belirlenmesi, yine asıl alacaklar ve % 5 fazla alacakların birlikte hüküm altına alınarak hangi alacağın ne kadar kabul edildiğinin infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açıklanmaması hatalıdır.

4- Somut olayda davacı davasını ıslah etmiş, ancak ıslah dilekçesinde faiz istememiştir.

Mahkemece, talep aşılarak ıslah ile artırılan alacak kısımlarına da faiz uygulanması hatalıdır.

5- Somut olayda davacı Basın İş Kanunu’na göre çalışan gazeteci ve muhabirdir. Basın İş Kanunu’na göre çalışanların işçilik alacaklarında hangi faiz türünün uygulanacağına dair yasada hüküm bulunmadığından, mahkemece, hüküm altına alınan ücret alacağına yasal faiz yerine mevduat faizi uygulanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6125, Karar No: 2020/342, Tarih: 13.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6125 E.  ,  2020/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali (Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Sanıklar hakkında katılanlar Yeliz ile Emirhan’a yönelik)

HÜKÜM : Sanık ...'nin katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçlardan beraatine, sanık ...'in müsnet suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktarı itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, katılanlar vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve katılanlar Yeliz ile Emirhan’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında katılanlar Yeliz ve Emirhan’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1352, Karar No: 2013/18293, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1352 E.  ,  2013/18293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.09.2012 tarih ve 2012/26-2012/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Akaryakıt Servis Pazarlama ve Tic. A.Ş.'ye ait hisselerinin devrine ilişkin hisse devir sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre müvekkilinin şirketteki 1600 pay karşılığı 4.000 TL'lik hissesini davalıya devrettiğini, bu devrin aynı tarihte şirket yönetim kurulunun 2010/3 nolu karar ile görüşülerek kabul edilip pay defterine işlendiğini, devir bedelinin ödenmemesi üzerine ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8253 sayılı takip dosyası ile başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında hisse devir sözleşmesi düzenlenip şirket yönetim kurulu tarafından da kabul edilerek pay defterine işlendiğini, hisse devir senedinin devir vaadini içeren bir sözleşme olmayıp kesin hisse devrini içeren bir senet olduğunu, semen yönünden kayıtsız ve şartsız yapılan her satış akdinin peşin satış akdi olup bu satışlarda satılan şeyin semenin ödenmesinden sonra veya anında alıcıya teslim edildiğini, peşin satışlarda mal bedelinin ödenmediğinin ispat külfetinin davacıya ait olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın taraflar arasında hisse devir bedelinin ödenip ödenmediği hususunda olduğu, ilke olarak anonim şirkete ait hisselerin satımının menkul satımına ilişkin hükümlere tabi olduğu, BK'nın 182/2 maddesine göre de aksine sözleşme yoksa satıcı ve alıcının borçlarını aynı zamanda ifa etmeleri gerekmekte olup yasanın öngördüğü bu karinenin aksini ispat yükünün bedelin ödenmediğini iddia eden satıcı tarafa düşeceği, taraflar arasında akdedilen 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesinde, hisselerin tamamının nominal değer üzerinden davalıya devredildiği ve hisselerle ilgili bu tarihe kadar sorumluluğun satıcıya, bu tarihten sonra ise devir alan alıcıya ait olduğu düzenlenmiş olup devir bedelinin ödendiği veya hemen ödeneceği hususunda protokolde herhangi bir ifade yer almadığı, her ne kadar davacı hisse devir işlemleri için gerekli hukuki prosedürler tamamlandıktan sonra şirket devir işlemlerinin

tamamlanması, devir tarihi itibariyle mevcut borç ve alacaklarının tasfiyesi için 18.03.2010 tarihli protokoller düzenlendiğini savunmuş ise de sunulan protokollerde davalının imzası olmadığı gibi sözkonusu protokollerin 10.03.2010 tarihli hisse devir sözleşmeleri ile bağlantısı kurulmadığından hisse devrinin menkul satışı hükmünde olması nedeniyle peşin satış şeklinde yapıldığının kabulü yasa hükmü gereği olup davacının devir bedelinin ödenmediğine dair başkaca da delili bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24993, Karar No: 2014/12042, Tarih: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24993 E.  ,  2014/12042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait evden televizyon ve kumandasını çaldıktan sonra kapıda bekleyen araca binerek uzaklaştığı, görgü tanığının aracın plakasını,rengini,cinsini,gittiği istikameti kolluk görevlilerine söylemesi üzerine seyir halinde yakalandığı olayda; sanığın tamamlanmış hırsızlık suçu yerine teşebbüs hükümleri ile cezalandırılmalarına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4036, Karar No: 2021/3568, Tarih: 12.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4036 E.  ,  2021/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.11.2019 tarih ve 2018/150-2019/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait rehabilitasyon merkezinin davacıya 35.000.- TL bedelle devredildiğini, karşılığında davalıya 35.000.- TL bedelli senet verildiğini, devir tarihinin ertesi günü olan 07.06.2012 tarihinden 15.06.2012 tarihine kadar olan süre için tahakkuk eden ve davacıya ait olan 13.625,44 TL seans ücretini hakkı olmadığı halde davalının tahsil ettiğini, bunun dışında devirden önceki döneme ilişkin davalıya ait 25.000.- TL kira borcunun davacı tarafından ödendiğini, bu ödemeler ile davacının elinde bulunan senedin bedelsiz kaldığını, buna rağmen davalının söz konusu senete dayanarak davacı aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, icra takibi nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının rehabilitasyon merkezini sattığı kişinin ...olduğunu, davacının senet bedeline karşılık olarak yaptığı bir ödeme olmadığını belirterek, davanın reddini ve davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; işyeri devir sözleşmesinde devralanın ...olarak belirtilmiş olmasına rağmen, davalı alacaklı tarafından Bandırma İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne hitaben yazılan 06.06.2012 tarihli yazıda davalının rehabilitasyon merkezini davacıya devrettiğini belirttiği ve böylece bononun devir bedeli karşılığı olarak davalıya verildiğinin anlaşıldığı, davacının davalı lehine ödediği 25.000.- TL kira bedelli ve davalının, davacının hakkı olan 11.450,07 TL hakkı olmadığı halde Milli Eğitim Müdürlüğünden tahsil ettiği, böylelikle 36.450,00 TL bedelin davacı tarafından davalıya ödenmiş olduğu, ödenen bu miktarların bono bedelinden mahsubu sonucu bononun bedelsiz kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının kötü niyeti ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.152,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.