muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1390, Karar No: 2023/4685, Tarih: 02.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1390 E.  ,  2023/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1067 E., 2016/278 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik

5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/1067 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a ) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2021 tarihli, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."... katılan ile sanık arasında ticari ilişkiden kaynaklanan bir husumet bulunduğu, bu husumet nedeni ile özellikle, katılanın beraber yaşadığı tanık ve sanık arasında adli vakaya dönüşen bir takım hadiseler yaşandığı bilinmektedir. Ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince sadece müştekinin soyut iddiası ve taraflar arasında ki husumet nazara alındığında tanığın itibar edilemeyeceği anlaşılan anlatımları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller kapsamında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yönünde karar verilmiştir..." şeklindedir.

2.Sanık savunmasında özetle; "..Suçlamayı kabul etmiyorum. Hakkımda neden bu şekilde iddiada bulunduklarını anlamıyorum. Eskiden beri benimle uğraşılmaktadır. Tanık Süleyman ile müşteki arasında ne gibi bir ilişki olduğunu bilemiyorum..." demiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; "..Suçlamayı kabul etmiyorum. Hakkımda neden bu şekilde iddiada bulunduklarını anlamıyorum. Eskiden beri benimle uğraşılmaktadır. Tanık Süleyman ile müşteki arasında ne gibi bir ilişki olduğunu bilemiyorum..." demiştir.

3.Katılan beyanında özetle; "...Sanık benim sahibi olduğum şirketin çalışanıydı. Ancak bu şirket kriz nedeniyle devredildi. Ben bu aşamada çocuklarımın yanına gittim. Döndüğümde yaşanan bir takım problemler nedeniyle şantiyenin talan edildiğini gördüm. Sanık kullanılmaktadır. Ancak kendi aklı, fikri ve melekeleri vardır. Bana laf atmaya ve rahatsız etmeye hakkı yoktur. Evimden her çıktığımda alay etme, tahrik etme, hakaret, tehdit gibi eylemlere maruz kalmaktayım. Bu sebeple evimi dahi değiştirdim. Çünkü yaşayamadım. Sanıktan şikayetçiyim, cezalandırılmasını talep ederim. Davaya katılmak istiyorum, kendisine iftira atmak için hiçbir nedenim yoktur, bana laf atmasaydı kendisini şikayet etmezdim.." demiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı TCK'nn 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanık ile katılan arasında husumet olduğu ve aralarındaki bu husumet nedeni ile açılan ve derdest olen birçok dava bulunduğu, sanığın katılanın huzur ve sükununu bozduğuna dair, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; Mahkemenin kabul ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/1067 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28295, Karar No: 2012/29694, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28295 E.  ,  2012/29694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet ... Yollarının açtığı ihale neticesinde ...- ... 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07.00'de işe başladığını, öğlen otuz dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19.00'a kadar çalıştığını, onbeş günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların Pazar günü 19.00'da işi bıraktığını, Pazartesi günü 19.00'da ... başı yaptıklarını, gece çalışanların ise Pazar günü saat 07.00'de işi bırakıp Pazartesi günü sabah 07.00'de ... başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da otuz dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde üç saat otuz dakika fazla çalışması olduğunu, ayda yirmialtı gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık doksanbir saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ... bayramında üç gün, kurban bayramında dört gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda dört gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin elliiki gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için otuz dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Tanık anlatımlarıyla kanıtlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi ... tatili ücreti alacaklarının indirim yapılmaksızın kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Öte yandan delil durumuna göre hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilerek anılan alacaklar hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13345, Karar No: 2024/19527, Tarih: 03.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13345 E.  ,  2024/19527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/618 E., 2020/443 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 11.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34558 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58672 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58672 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58672 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın evvelce 14.06.2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eyleminden Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyetine ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 22.01.2016 tarihinde kesinleştiği, ancak denetim süresi içerisinde 04.09.2019 tarihinde adı geçen sanığın incelemeye konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli kararıyla mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, incelemeye konu 04.09.2019 tarihli eylemin, evvelce Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli niteliğinde olduğu, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, bu eylemlerden dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilip ilk suça ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı veren Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 04.09.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2019 tarihli ve 2019/13849 Soruşturma, 2019/5365 Esas, 2019/3956 sayılı iddianamesi ile Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 saylı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 03.11.2020 tarihli ve 2019/618 Esas, 2020/443 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Anlaşılmıştır.

C. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

1. Sanığın 14.06.2015 tarihinde işlediği iddia olunan "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2015 tarihli ve 2015/5194 Soruşturma, 2015/1978 Esas, 2015/144 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22.01.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Kanun yararına bozma istemine konu Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli kararıyla ihbarda bulunulması üzerine, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf ettiği,

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2021/2108 Esas, 2022/2327 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 6545 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi yeniden düzenlenmiş olup anılan maddenin beşinci fıkrasında, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.", sekizinci fıkrasında "Bu Kanun'un; a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." ve dokuzuncu fıkrasında ise "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, sanığın ilk suçu olan 14.06.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 08.07.2015 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyetine, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde aynı nitelikte suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 17.06.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanması ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla kesinleştiği, sanığın 04.09.2019 tarihli ikinci eyleminin, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihinde kesinleşen zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın ihlâli niteliğinde olduğu, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 04.09.2019 olması ve zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle, sanık hakkında ayrı bir kovuşturma konusu yapılarak yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın 04.09.2019 tarihli eylemini, Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine

verilen ve 22.01.2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının ihlâli sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca "düşme" kararı verilip mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Mahkemesince "düşme" kararı verilip ihbarda bulunulması gerekmekte ise de; mahkûmiyet kararı ile birlikte zaten ihbarda bulunulduğu ve ihbar üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği gözetilerek yeniden ihbarda bulunulmayıp yalnızca düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/618 Esas, 2020/443 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26081, Karar No: 2013/338, Tarih: 15.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26081 E.  ,  2013/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait motosikletin çalındıktan 2 ay 12 gün geçtikten sonra sanığın kullanımında iken yakalanması, 2500 TL değerinde olduğu belirlenmesine rağmen 300 TL bedelle satın aldığını iddia etmesine rağmen satın aldığı kişinin açık kimlik bilgileri ile adresini bildirememesi, satın aldığı iddiasını doğrulayacak belge sunamaması, yakalandığında motosikletin tanınmaması için renginin değiştirilmiş ve plakasının da sökülmüş olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; adet ve kullanım gereği yol kenarında park hâlindeki motosikleti sanığın çaldığının sabit olduğu ve eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9598, Karar No: 2021/2423, Tarih: 09.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9598 E.  ,  2021/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki kamyonetle, meskun mahalde, gündüz vakti, iki şeritli, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, dönel kavşağı geçtiğinde, aracının sol ön far kısmıyla, gidiş yönüne göre sol tarafta olan yaya geçidi bulunan orta refüjden, annesinin elinden kurtularak kontrolsüzce kaplamaya giren 2008 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla, yaya geçidine yaklaşmasına karşın hızını azaltmayarak, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına, keşif yapılması ve kaza tespit tutanağı tutan görevlilerinin tanık olarak dinlenilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2613, Karar No: 2008/2206, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2613 E.  ,  2008/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 206 ada 58 parsel sayılı 314.36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içerisinde taşınmazın taşlık ve kayalık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.