muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3112, Karar No: 2019/4667, Tarih: 27.06.2019

6) "TECAVÜZÜN MEŞRULAŞTIRILMASINA TECAVÜZÜN 'AK'LANMASINA İZİN VERMEYECEĞİZ",

7) "Kanunen 17 yaşını dolduranlar veli ya da vasisinin izniyle, 16 yaşını dolduranlarda olağanüstü durumlarda mahkeme kararıyla evlenebilir diye biliyorum. Yani bu durumda ülkenin ırzına geçen iktidar !) sahiplerinin kastettiği küçükler 15 yaş ve altı oluyor. Başbakan siyasi istismar var diyor, bu seçim dönemi başlamış bir çalışmaymış! Ağız dolusu kusmak istiyorum, çocuklarımızın bedeni, ruhu, geleceği hangi sapık ağalara, hangi sapık yandaşlara..." şeklinde yazılı ifadeleri kullanması karşısında, üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 maddesi uyarınca İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli ve 2017/1040 Esas, 2018/96 sayılı kararının bozulmasının istenilmesi arz ve dosya birlikte tebliğ olunmuştur.

II-OLAY:

1-Sanık ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13.11.2017 tarihinde 2017/41352 esas nolu iddianame ile Türk Milletini Türkiye Cumhuriyeti Devleti, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini, Türkiye Büyük Millet Meclisini alenen aşağılama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2-İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 2017/1040 esas 2018/96 karar sayılı ilam ile "Sanığın yaptığı paylaşımları savunmasında iddia ettiği üzere Türk Halkını aşağılama kastıyla hareket etmediğine yönelik savunmasının aksini ispat edecek somut bir delil dosyaya yansımadığı gibi meydana gelen ve toplumda büyük kırılmalara ve tartışmalara neden olan olaylar ile ilgili olarak kendi düşüncesine yakın bulduğu başkaları tarafından oluşturulan ve paylaşılan mesajları paylaşırken konuların bir birinden farklı ve ortalama insanların üzüntü duyacağı, tepki göstereceği konularla bağlantılı olduğu bunların gerçekleşiyor olmasına ilişkin bu mesajları ilk paylaşanların oldukça kaba, nobran eleştiri ve duygu açıklaması olarak sanık tarafından kabul edilerek kendi sosyal medya hesabında paylaştığı TCK 301 maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı" gerekçe gösterilerek sanığın CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3-Bu karar temyiz edilmeksizin 15.05.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

4-Sanık hakkında aynı paylaşımları sebebiyle Cumhurbaşkanına hakaret suçundan dolayı ayrı bir soruşturmanın yürütülüp bu suçtan dolayı İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davasının açıldığı 2017/926 esas 2018/95 karar sayılı ilam ile sanığın beraatine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine, Dairemizin 2018/3029 esas, 2018/4514 karar sayılı ilamı ile atılı suçun unsurlarının oluştuğu gerekçe gösterilerek alınan mahkeme kararının aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verildiği UYAP sorgulamasından anlaşılmıştır.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sanığın mahkemedeki savunmasında kabul ettiği üzere sosyal medya hesabından yaptığı yukarıda ayrtıntısı yazılı paylaşımların TCK 301 maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Avrupa İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10/1. maddesinde, T.C. Anayasasının 25 ve 26. maddelerinde ifade özgürlüğüne yer verilmiş olup, birbirlerine benzer şekilde; “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve Ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve verme özgürlüğünü de içerir.” biçiminde ifade edilmiştir.

Ancak; ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı kısıtlıda olsa sınırlandırılmasının gerekeceği uluslararası ve ulusal alanda normlara konu edilmiştir.

Bu cümleden olarak uluslararası alanda İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 10/2. maddesinde; “kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, gerekli tedbirler niteliğinde olarak ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için yasayla öngörülen bazı merasime, koşullara sınırlamalar veya yaptırımlara bağlanabilir.” Anayasanın 26/2. maddesinde "Bu hürriyetlerin kullanılması ... başkalarının şöhret veya haklarının ... korunması amaçlarıyla sınırlanabilir."

T.C. Anayasası ve Uluslararası mevzuat birlikte değerlendirildiğinde; hürriyetlerin demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak; Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, Kamu güvenliği ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması gizli kalması gereken haberlerin yayılmasına engel olunması veya yargı gücünün otorite veya tarafsızlığının korunması için Kanunla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlama ve yaptırımlara tabi tutulacağı anlaşılmaktadır. Ancak, ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin düzenlemelerin dar yorumlanması gerektiği, sınırlandırma için önemli bir toplumsal ihtiyaç veya zorunluluğun bulunması, bu sınırlandırmanın meşru bir amacı gerçekleştirmek için yapılması, sınırlandırmada aşırıya gidilmemesi ve her halükarda gelişini zedelemeyecek ölçüde yapılması görüşü genel bir kabul görmüştür.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade hürriyeti sadece kabul gören veya zararsız veya kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar içinde geçerlidir. Bunlar demokratik bir toplumun olmazsa olmaz tolerans ve hoşgörüsünün gerekleridir. (Tezcan, Erdem Sancaktar, Türkiyenin İnsan Hakları sorunu 2. baskı s. 462)

Ne varki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Somut olayda sanığın facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden kendi beyanı ile paylaştığını kabul ettiği sözlerin içeriği nazara alındığında özellikle paylaşımın yapıldığı tarihteki hükümeti aşağılayıcı ve küçük düşürücü sözlerin yer aldığı, sanığın bu paylaşımlarda özellikle Devletin emniyet güçlerini de hedef alır şekilde aşağılayıcı beyanlarının bulunduğu mevcut hükümeti "Ülkenin ırzına geçmekle" itham ettiği, buna benzer çok sayıda, aşağılayıcı ifadenin paylaşımlarda yer aldığı, paylaşımların genel kapsamı ve paylaşım zamanı nazara alındığında düşünceyi açıklama ve anlatma özgürlüğüyle ilgisinin bulunmadığı, paylaşımların içeriği itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Devletinin ve Hükümetinin şeref ve saygınlığını zedeleyici niteliğinin bulunduğu bu anlamda bu ifadelerin düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin KABULÜNE karar vermek gerekmiştir.

V-SONUÇ VE KARAR:

1-Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli ve 2017/1040 Esas, 2018/96 karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-c maddesi uyarınca sanığın aleyhine sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

2-Bozma sebebine göre yeniden yargılama yapılmasına yer olmadığına; diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41, Karar No: 2011/1678, Tarih: 25.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/41 E.  ,  2011/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve Milas Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda özürlü 1997 doğumlu kısıtlı adayının sürekli olarak kalmak ve tedavi olmak amacıyla ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiği, annesinin zihinsel özürlü olarak bakım ve koruma altında olduğu, babasının vefat ettiği, 3 küçük kardeşinin evlatlık olarak verildiği, 2 kardeşininde bakım ve rehabilitasyon kurumlarında korumaya alındığı, kendisine vasi adayı olan kişinin rehabilitasyon merkezi görevlisi olduğu, dolayısıyla kurum dışında kalabilecek ikametinin fiilen bulunmadığı anlaşılmış olup, davanın sürüncemede kalmaması, vasi tayininin acele işlerden olması ve bakım altında bulunan kısıtlı adayının yararı da gözetilerek, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9508, Karar No: 2021/1929, Tarih: 09.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9508 E.  ,  2021/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların cami içerisindeki şadırvan bölümündeki muslukları alması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK 142/2-h maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK 142/1-a. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8245, Karar No: 2022/8973, Tarih: 13.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8245 E.  ,  2022/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.05.2021 tarih ve 2021/251 E. - 2021/369 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı arasında “Tatlıses Çiğköfte” isminin ve “Tatlıses” logosunun kullanım hakkı verilmesi ve çiğ köfte satışı yapılması amacıyla 14.03.2012 tarihli sözleşme imzalandığını, davacı şirket tarafından sözleşme ile üstlenilen tüm yükümlülüklerin yerine getirildiği halde, davalı tarafın sözleşmenin 3. maddesi ile yüklendiği günlük en az 25 kg çiğ köfte siparişi verme edimini 9 gün üst üste yerine getirmediğini, bunun üzerine davalıya Beşiktaş 4. Noterliği'nin 02.05.2013 tarihli ve 11829 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle sözleşmenin tek taraflı olarak fesih edildiğinin bildirildiğini, sözleşmenin 23. maddesinde düzenlenen 50.000.- TL cezai şart bedelinin tahsili amacıyla İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11940 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının marka değerini yükseltmek için hiçbir çalışma yapmadığını, davalının iş yerini açtığı ilk günden kapattığı güne kadar zarar ettiğini, alacakların ödendiğini, bu nedenle cezai şart talep edilemeyeceğini, uyuşmazlıkta ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, talebin fahiş olduğunu, cezai şarta ilişkin maddenin BK. 19, 20 ve 27. maddelerine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalı tarafından İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11940 takip sayılı dosyasına yapılan itirazın 25.000.-TL yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerindentakip talebi gibi devamına, fazlaya lişkin istemin reddine, davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.280,81 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16430, Karar No: 2013/16024, Tarih: 16.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16430 E.  ,  2013/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın savunmasının alındığı 25.02.2009 tarihli oturuma ait tutanağın zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 219. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2)Sanığın, kızına laf atıldığını görüp, evinden inip "neden kızıma laf attınız" dediğinde mağdur ve arkadaşlarının kendisine bıçakla saldırmaları üzerine bıçağı mutfaktan alıp geldiği bıçağı çıkarınca mağdurun yaralandığı savunmasına, bu beyanının tanığın ve mağdurun anlatımıyla kısmen uyuşmasına göre, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

3)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK”nin 53/4 maddesine aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesinin tatbik edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7143, Karar No: 2014/9533, Tarih: 20.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7143 E.  ,  2014/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili firmanın fide üreticisi olduğunu, davalılardan ... Ltd.Şti.'nin DELFİN F1 isimli domates tohumunu Türkiye'ye ithal eden şirket olduğunu, diğer davalı ...Ltd.Şti'nin de bu tohumu pazarlayan satıcı firma olduğunu, müvekkilinin ...Ltd.Şti'den satın aldığı domates tohumunu fide haline getirerek, davadışı müşterisi ...'a sattığını, ancak bu şahsın ayıp iddiasıyla zarara uğradığından bahisle müvekkili aleyhine tazminat davası açtığını ve bu davada ...' ın serasındaki domates çeşidinin DELFİN F1'den farklı genetik özellik gösterdiği belirlenerek, müvekkili şirketin ...' a tazminat ödemesine karar verildiğini, müvekkilinin icra masraflarıyla toplam 23.630-TL ödemek zorunda kaldığını, fazlaya ilişkin her türlü hakkı saklı kalmak kaydı ile 23.630-TL ile 759.25-TL harici yargılama gideri toplamı olan 24.389.25-TL' nin davalılardan yasal faizi ile alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti vekili, Tohumculuk Kanunu'na göre talebin zamanaşımına uğradığını, ayrıca husumetin sadece tohumları satan diğer davalıya yöneltilebileceğini, davacının 3.kişiye satmış olduğu fidelerin müvekkilinin ithal ettiği tohumlardan üretilip üretilmediğinin araştırılması gerektiğini, zararın müvekkilinin ithal ettiği orjinal üründen kaynaklandığının kesin olarak tespit edilemediğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ltd.Şti vekili, müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin tohuma müdahalesinin olmayıp, sadece orijinal kapalı ambalajında alıp, bayilere sattığını, davacı vekilinin başka bir davada yetiştirdikleri ve sattıkları fidelerin tohumlarını stoktan kullandıklarını beyan ettiklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ltd.Şti vekili, müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin tohuma müdahalesinin olmayıp, sadece orijinal kapalı ambalajında alıp, bayilere sattığını, davacı vekilinin başka bir davada yetiştirdikleri ve sattıkları fidelerin tohumlarını stoktan kullandıklarını beyan ettiklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının çiftçi olmadığı, fide üreticisi olup, satınaldığı tohumu fide haline getirdikten sonra çiftçilere sattığından, yasanın 11. maddesinde belirtilen "... veya başka şekilde piyasaya süren...." tabiri içerisinde kabul edilmesi gerektiği, bu sebeple de davalıların davacıya karşı kusursuz sorumluluklarının olmadığı, davacının her iki fatura ile davalı ...Çiçek Tar.Ltd. Şirketi' nden aldığı toplam 183.000 adet tohumun 21.000' ini iade faturası ile iade ettiğinden 162.000 adet tohumu kaldığının anlaşıldığı, ancak sözkonusu dönemlerde toplam 23 çiftçiye 180.480 adet fide satışı yaptığı, bu durumda çiftçilere satılan fidelerin davalıdan alınan tohumlardan üretilmiş fideler olduğunun kesin olarak söylenemeyeceği, kaldı ki tazminat davası dosyasında fidelerin kusurlu olduğunun belirlendiği, ancak bu fidelerin kusurlu tohumlardan üretilmiş olduğu konusunda bir belirleme yapılmadığı, davalıların ithal ettikleri tohumların kusurlu olduğuna ilişkin dosyada delil olmadığı, davacının fideleri hangi tohumdan elde ettiğinin dosya kapsamından anlaşılamadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3095, Karar No: 2021/1712, Tarih: 25.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3095 E.  ,  2021/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20.03.2019 tarih ve 2016/236-2019/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun Topçular – Eskihisar seferini tüm seyir cihazları faal vaziyette sürdürürken Eskihisar iskelesine 1 mil mesafe kala saat 06:00 sularında yoğun sise girdiğini, vapur kaptanının seyir hızını emniyetli hıza düşürterek, makinelerini manevra pozisyonuna getirdiğini, bu sırada radardan davalı donatana ait Melisa D gemisinin kendilerine doğru yaklaşmakta olduğunun fark edildiğini, Melisa D gemisinin yapılan telsiz çağrılarına yanıt vermediğini, bunun üzerine müvekkili donatana ait Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak alabanda manevra ile sağa dönmeye çalıştığını, yapılan manevranın başarısız kalması yüzünden Değirmendere 1 arabalı vapurunun sancak omuzluğu ile davalı donatana ait Melisa D gemisinin iskele baş kasara hizasından iki geminin birbirine çarparak, denizde çatışma meydana geldiğini, çatışma nedeniyle Değirmendere 1 arabalı vapurunda taşınmakta olan araçlarda da hasar meydana geldiğini, çatışmanın meydana gelmesinde davalı donatana ait Melisa D gemisinin Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne aykırı seyretmesi ve 6, 7, 8, 19 ve 35 numaralı tüzük maddelerini ihlal etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğunu, çatışmadan sonra davalı donatana ait Melisa D gemisinin durmayıp, rotasını ve hızını değiştirmeden seyrini sürdürdüğünü, durumu Darıca Pilot İstasyonu'na telsiz ile bildirdiklerini, Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/45 Esas sayılı dosyası için hazırlanan bilirkişi raporuna göre davalı donatana ait Melisa D gemisine %90 kusur izafe edildiğini, müvekkiline ait Değirmendere 1 arabalı vapurunda meydana gelen hasarın 595.000 USD olduğunu ileri sürerek, bilirkişi raporundaki kusur oranında göre 535.500 USD hasar bedelinin davalı donatandan tahsilini, 9277058 IMO numaralı Melisa D gemisi üzerinde gemi alacaklısı hakkı ve kanuni rehin hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.