muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Balyoz Davası;

Türk Silahlı Kuvvetleri içerisinde ülke savunması açısından stratejik öneme sahip komutanlıkların ele geçirilmesi hedefine ulaşmak üzere FETÖ/PDY mensubu silahlı kuvvetler görevlilerinin terfi ettirilip mevcut komutanların tasfiyesinin sağlanması için adı geçen örgüt mensupları tarafından 20/01/2010 tarihinde, ulusal bir gazete olan ve yayın hayatına yakın tarihlerde başlayan Taraf isimli gazetede "Fatih Camiî Bombalanacaktı", "Kendi Jetimizi Düşürecektik" başlıklı haberlere yer verilmiştir. Haberde, 2003 yılındaki darbe plânlarının ele geçirildiği, "Çarşaf", "Sakal", "Suga" ve "Oraj" kodlu sözde eylem plânlarına göre darbe ortamı yaratmak amacıyla Fatih ve Beyazıt camilerinde cuma günü bombalı saldırı düzenleneceği belirtilerek kamuoyunda TSK tarafından darbe yapılabileceğine dair ön algı oluşturulmuş, bunun akabinde ilgili haberlere ilişkin olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatılmıştır.

Soruşturma kapsamında; 05-07 Mart 2003 tarihlerinde İstanbul 1'inci Ordu K.lığında gerçekleştirilen plan semineri faaliyetinde dönemin 1'inci Ordu Komutanı Org. Çetin Doğan liderliğinde Balyoz Harekat Planı adı altında gerçekte bir darbe planı hazırlandığı, bu planın askeri müdahale zeminini hazırlama amaçlı yukarıda isimleri zikredilen bir takım alt eylem planlarından oluştuğu, darbeye zemin hazırlamaya yönelik bu eylem planlarında ismi zikredilen camilerde bomba patlatılarak ortaya çıkacak kargaşa ve kaos ortamında Hükûmetin sıkıyönetim ilan etmeye zorlanacağı, Yunanistan hava sahası üzerinde bir Türk jetinin düşürülerek halkın galeyana getirileceği, ardından fiilen askeri müdahalenin gerçekleştirileceği, yürütme görevinin askerlerce teşkil edilecek bir "Milli Mutabakat Hükûmeti"nce devralınacağı, ayrıca isimleri önceden belirtilen kişilerin darbe sonrası tutuklanacakları temel iddialar olarak dile getirilmiştir.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının CMK'nın 250'nci maddesi ile yetkili biriminden sorumlu Başsavcıvekili Turan Çolakkadı, Cumhuriyet Savcısı Bilal Bayraktar'ı ve bilahare ona yardımcı olmak üzere Cumhuriyet Savcıları Ali Haydar ile Mehmet Berk'i 22/01/2010 tarihinde soruşturma için görevlendirmiştir. Bunu izleyen günlerde, içerisinde "Balyoz Harekat Güvenlik" planının yanı sıra, dönemin 1'inci Ordu K.lığı Harekat Başkanı Kurmay Albay Süha Tanyeri'nin darbe hazırlıklarının konuşulduğu toplantıda alındığı öne sürüler notlar, darbe planlarının yapıldığı iddia edilen tarihte İstanbul'da Harp Akademileri Komutanı olan Hava Org. Halil İbrahim Fırtına'nın altında isminin bulunduğu "Oraj Harekat Planı", dönemin Donanma Komutanı Oramiral Özden Örnek'in altında isminin yer aldığı "Suga Harekat Planı" ve fişleme listelerinin bulunduğu dile getirilen binlerce sayfadan oluşan belgelerin yer aldığı dokümanlar, 19 adet CD, 10 adet teyp kasedi 30/01/2010 tarihinde Taraf Gazetesi muhabiri, halen FETÖ/PDY terör örgütü üyeliğinden sanık ... Baransu tarafından bir bavul içinde, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısı Bilal Bayraktar'a teslim etmiştir.

19/02/2010 tarihinde, 1'inci TÜBİTAK Raporu olarak bilinen bilirkişi raporu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilmiş olup, söz konusu raporun sonuç kısmında özetle; "Dosyaların oluşturma ve son kaydetme tarihlerinin 2003 yılı ve öncesine ait olduğu, CD'lerde sonradan ekleme yapılmadığı" şeklinde görüş belirtilmiştir. Aynı tarihte Jandarma Yüzbaşı Hakan Erdoğan tarafından düzenlenen bilirkişi raporu da askeri savcılığa sunulmuştur. Bu raporda ise, "Taraf gazetesinden gönderilen 3 DVD'nin 17-18 Ağustos 2007 tarihinde oluşturulmuş olarak göründüğü, DVD'lerin veya PDF formatına dönüştürüldüğü bilgisayarın tarih bilgisinin yanlış olduğu, 1'inci Ordu Komutanlığı bilgisayarlarında soruşturma konusu ile ilgili doküman tespit edilmediği" hususları yer almıştır. Askeri savcılık tarafından söz konusu raporun İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığında yürütülen soruşturma dosyasına gönderilmesine rağmen rapor soruşturma dosyasında bulunamamış ancak kovuşturma aşamasında sanık müdafileri tarafından ortaya çıkarılarak dosyaya tekrar ibraz edilmiştir. Mehmet Baransu tarafından teslim edilen belgelerde; 05-07 Mart 2003 tarihlerinde 1'inci Ordu Komutanlığında yapılan plan seminerine ait dökümler, plan seminerinde "Olasılığı En Yüksek Tehlikeli Senaryo" isimli jenerik bir senaryo üzerinde özel seçilmiş sınırlı sayıda ve plandan haberdar olan personelin katılımı ile "gizli" gizlilik dereceli seminerde denenerek müzakere edilmiştir.

Öte yandan, plan seminerinde konuşma yapan sanıklardan Çetin Doğan seminerin uygulama şeklinin jenerik olduğunu, plan seminerinde ülkenin karşı karşıya kaldığı iç ve dış tehdide ilişkin "giderek tırmanan bir gerginlik dönemini kapsayan senaryo / olasılığı en yüksek tehlikeli senaryo"nun konu edildiğini, bu seminer ile ilgili darbe planı veya buna dönük altyapı çalışmaları yapılmasının söz konusu olmadığını belirtmiş, haklarında suçlama getirilen diğer şüpheliler ve avukatları ise ısrarla 05 Mart 2003 tarihinde oluşturulan davaya dayanak CD'ler içerisinde 2008-2009 yıllarına ait isimler, rütbeler, yer isimleri ve sair dijital veriler bulunduğunu, dolayısıyla çok sayıda çelişki içeren dijital verilerin sonradan bir merkezde kurgulanarak darbe planının delili diye ortaya konulması suretiyle hedef alındıklarını öne sürmüşlerdir. Ancak, iddianame savcıları 2003 yılında gerçekleştirilen bu plan seminerinin Balyoz Harekât Planında yer alan birçok husus ile örtüştüğünü ve seminerde Balyoz Hareket Planında öngörülen içeriğin yani askeri darbe planının tartışıldığını iddia etmişler, 22/02/2010 tarihinde çoğu görevinin başında olan çok sayıda muvazzaf subay hakkında toplu gözaltı işleminin uygulanmasıyla birlikte Balyoz soruşturması sürecinde ilk gözaltı dalgası başlamıştır.

24/02/2010 tarihinde Genelkurmay Başkanlığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına, 1'inci Ordu Komutanlığında icra edilen seminerin yapıldığını ancak ekinde Balyoz adında bir planın olmadığını belirten cevabi yazı göndermiştir. Mehmet Baransu'nun, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına teslim ettiği dijital belgeler arasında 1'inci Ordu Komutanlığından çalındığı ileri sürülen devlet sırrı niteliğinde belgelerinin de bulunduğu ve dijital veriler içerisinde; (11, 16 ve 17'nci CD'lerde) Balyoz Güvenlik Harekât Planı isimli bir belgenin yer aldığı iddia edilmiştir.

Balyoz Güvenlik Harekât Planı ile ilgili olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca (196) şüpheli hakkında düzenlenen 06/07/2010 tarihli iddianamenin, İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesince 19/07/2010 tarihinde kabulünün ardından, sözü geçen mahkemenin 2010/283 esas sayılı dosyası üzerinden 16/12/2010 tarihinde sanıkların yargılanmalarına başlanmış, haklarında kamu davası açılan bu (196) şüpheli haricinde kalan bir kısım şüpheliler ile ilgili işlemlere başka bir soruşturma dosyası üzerinden devam edilmiştir.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen ve kamuoyunda Fuhuş - Casusluk soruşturması olarak bilinen başka bir soruşturma kapsamında, 06/12/2010 günü Gölcük Donanma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğü İstihbarat Kısım Amirliği odasında, FETÖ/PDY mensubiyeti gerekçesiyle 2015-2016 yıllarında meslekten ihraç edilen ve halen bu nedenle haklarında görülmekte olan birçok soruşturma ve kovuşturma dosyası bulunan eski Cumhuriyet savcıları Fikret Seçen ve Ali Haydar tarafından yapılan aramada, zemine gizlenmiş vaziyette çok sayıda dijital delil ve doküman elde edilmiştir. Bu deliller incelendiğinde yine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen ve kamuoyunda Ergenekon terör örgütü soruşturması, Amirallere suikast soruşturması ve Balyoz darbe planı soruşturması olarak bilinen soruşturmalar ile ilgili bir takım delillerin de yer aldığı iddia edilmiştir.

Gölcük Donanma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğünde elde edilen deliller doğrultusunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca Eskişehir 1'inci Taktik Hava Kuvveti Komutanı Korg. Korcan Pulatsü'nün de aralarında bulunduğu (143) sanık hakkında düzenlenen 11/11/2011 tarihli iddianame, birleştirme talepli olarak İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, iddianamenin mahkemece kabulünün ardından 24/12/2011 tarihinde sanıkların yargılamasına başlanılmış ve bu dava ilk açılan ana dava niteliğindeki 2010/283 esas sayılı dava ile birleştirilmiştir.

Ana davanın görülmesine devam edildiği esnada, bu kez 19/02/2011 tarihinde İstanbul Emniyet Müdürlüğü Muhabere Elektronik Şube Müdürlüğüne gelen 2515 sayılı bir e-mail ihbarı üzerine yürütülen soruşturma kapsamında, emekli İstihbarat Albay Hakan Büyük'ün Eskişehir ilinde bulunan ikametinde 21/02/2011 tarihinde arama yapılmış, Hakan Büyük'ten elde edilen deliller doğrultusunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca bu kez dönemin Harp Akademileri Komutanı Org. Bilgin Balanlı'nın da aralarında bulunduğu (28) sanık hakkında düzenlenen 16/06/2011 tarihli iddianame, birleştirme talepli olarak İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. Bu dava da ilk açılan dava ile birleştirilmiş, böylelikle İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/283 esas sayılı dosyasında üç adet iddianameye istinaden yargılama yürütülmüştür.

İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesi 23/07/2010 tarihinde, 102 sanık hakkında tensiben yakalama kararı düzenlemiştir. Tensip zaptının 11'inci maddesi ile Genelkurmay Başkanlığına iddianamede ismi geçen sanıklar ve haklarında yakalama kararı çıkarılan sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ve yakalama kararı çıkarıldığı hususunda bilgi müzekkeresi yazılarak fakslanmasına karar verilmiş, 102 kişi hakkında çıkarılan bu yakalama kararları Yüksek Askeri Şura'nın Ağustos ayı toplantısı öncesinde 23/07/2010 tarihinde Genelkurmay Başkanlığına faks yoluyla gönderilmiştir.

Cumhuriyet Savcıları tarafından hazırlanan 920 sayfadan ibaret 29/03/2012 tarihli esas hakkındaki mütalaa İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesine aynı tarihte sunulmuştur.

CMK'nın 250'nci maddesi ile görevli İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinde 16/12/2010 tarihinde başlayan duruşmalar 21/09/2012 tarihinde sona ermiş olup, mahkeme, Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten men etmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 147/1 ve 61'inci maddeleri gereğince, (3) sanık hakkında tefrik, (2) sanık hakkında düşme, (36) sanık hakkında beraat, (3) sanık hakkında 20 yıl hapis, (78) sanık hakkında 18 yıl hapis, (214) sanık hakkında 16 yıl hapis, (1) sanık hakkında 15 yıl hapis, (28) sanık hakkında 13 yıl 4 ay hapis, (1) sanık hakkında 6 yıl hapis cezası kararları vermiştir.

Gerekçeli kararda; "Sanıklar ve müdafileri dosyaya rapor düzenleyen bilirkişiler ile tanıklar Aytaç Yalman ve Hilmi Özkök'ün dinlenilmesini ısrarla talep etmişlerdir. Bilirkişilerin ve adı geçen tanıkların, sanıklara atılı suçun niteliği göz önüne alındığında toplanan kanıtlara göre beyanlarının alınmasının karara etkisi bulunmadığı, kanıtın amaca uygun olmadığı değerlendirildiğinde; tanık gösterilmesi isteğinin mahkeme üzerinde kamuoyu nezdinde baskı oluşturmak amacıyla yapılması, seminer ve diğer belgelerin gerçek olması nedeniyle de bilirkişiler ve tanıkların dinlenilmesinin sonuca etkili olmadığı kanaatine varılarak talep reddedilmiştir." ifadelerine yer verilmiş,

Yargıtay 9'uncu Ceza Dairesi 09/10/2013 tarihli, 2013/9110 esas ve 2013/12351 karar sayılı ilamı ile (237) sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının düzeltilerek onanmasına, (36) sanık hakkındaki beraat kararının onanmasına, (88) sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi veya beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay'ın bozma kararı verdiği (88) sanık yönünden;

Yargıtay 9'uncu Ceza Dairesinin bozma ilamı sonrası dava dosyasının mahalline yeniden gönderildiği İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinin de aralarında bulunduğu CMK'nın 250'inci maddesi ile görevli ağır ceza mahkemeleri ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 10'uncu maddesi ile görevli özel yetkili mahkemelerin 21/02/2014 tarih ve 6526 sayılı Kanun ile kapatılmasıyla birlikte hükmü bozulan sanıklar yönünden dava dosyasının yetki (seminerin yapıldığı ve darbe planlarının hazırlandığı öne sürülen 1'inci Ordu K.lığı Üsküdar/Selimiye kışlasının yargı çevresi içerisinde yer aldığı yer) itibariyle görevli İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi cihetine gidilmiştir.

İstanbul Anadolu 4'üncü Ağır Ceza Mahkemesi yaptığı yargılama sonucunda; sanıkların "Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Cebren Iskat veya Vazife Görmekten Cebren Men Etmeye Teşebbüs" suçunu işledikleri sabit olmadığından beraatlerine, sanık H.Y.'nin 21/10/2013 tarihinde ölmüş olduğundan hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar vermiş ve bu karar kesinleşmiştir. Bir kısım sanık için ise Mahkeme, A.G. dışındaki sanıklar yönünden delillerin değerlendirilmesi sonucu bu sanıklara yüklenen suç bakımından mahkûmiyetlerine yetecek, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, yüklenen suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine karar vermiş ve karar 03/03/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Öte yandan, Yargıtay 9'uncu Ceza Dairesinin 09/10/2013 tarihli onama kararı ile haklarındaki hapis cezaları kesinleşen (237) hükümlü yönünden;

Hükümlüler ile müdafileri İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesine müracaat ederek hükme esas olan dijital verilerin sahte olduğu, Gölcük Donanma Komutanlığında yapılan aramada ele geçen (5) nolu hard diskin sonradan oluşturulduğunu belirten 20/01/2014 tarihli TÜBİTAK görevlilerince hazırlanmış dijital analiz raporu ve paralel devlet yapılanmasına yönelik iddialar içerir dilekçelerle yeniden yargılama başvurusunda bulunmuşlardır. Yargılamanın yenilenmesi talebi, İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilerek 03/02/2014 tarihinde reddine karar verilmiştir. Sanıklardan bir kısmının Anayasa Mahkemesine yaptıkları bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi 18/06/2014 tarihinde; adil yargılanma hakkı kapsamında dijital delillerin değerlendirilmesine ilişkin şikâyetlerinin giderilmediğine dair iddiaların ve dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök ile Kara Kuvvetleri Komutanı Aytaç Yalman'ın tanık olarak dinlenmesi taleplerinin reddi nedeniyle tanık dinletme hakkına ilişkin şikâyetlerin kabul edilebilir olduğuna, Anayasanın 36'ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine karar vermiştir.

İstanbul 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda izah edilen süreç çerçevesinde kapatılması ve dosyanın İstanbul Anadolu 4'üncü Ağır Ceza Mahkemesi'ne devredilmesi nedeniyle Anayasa Mahkemesi'nce verilen ihlal kararı ile ilgili olarak değerlendirme yapan İstanbul Anadolu 4'üncü Ağır Ceza Mahkemesi, 19/06/2014 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesine, hükümlüler hakkındaki infazların durdurulmasına ve tahliyelerine karar vermiştir. İstanbul Anadolu 4'üncü Ağır Ceza Mahkemesi yeniden yargılama neticesinde verdiği 08/06/2015 tarihli karar ile, İstanbul (Kapatılan) 10'uncu Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2012 tarihli kararı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin ayrı ayrı iptaline, sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olmadığından beraatlerine karar vermiştir.

Verilen beraat kararının sanıklar Çetin Doğan, Behzat Balta, Mehmet Kaya Varol, İhsan Balabanlı, Metin Yavuz Yalçın, Erdal Akyazan ve Emin Küçükkılıç haricindeki sanıklar hakkında 08/06/2015 tarihinde kesinleştiği, adı geçen sanıklar hakkındaki kararın ise; 1'inci Ordu Komutanlığındaki plan seminerinin sanık Çetin Doğan ve diğer sanıklar tarafından seçimle gelen meşru hükümeti antidemokratik yollarla yıkmaya yönelik tertip edildiği, sanık Çetin Doğan'ın oluşturulan yapılanmanın lideri olduğu, bununla ilgili olarak emirler verdiği ve bu doğrultuda görevlendirmelerin yapıldığı, diğer sanıkların da plan seminerindeki sunumları dikkate alındığında Çetin Doğan liderliğinde atılı suçlamaya konu eylemi gerçekleştirmek için oluşturulan yapılanma içinde yer aldıkları, plan seminerine katılarak yukarıda belirlenen amaç doğrultusunda sunum yaptıkları, sanık Çetin Dogan'ın eylemine iştirak ettikleri; bu şekilde sanıkların Türkiye Cumhuriyeti hükümetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçunu işledikleri anlaşıldığından sanıklar Çetin Doğan, Behzat Balta, Mehmet Kaya Varol, İhsan Balabanlı, Metin Yavuz Yalçın, Erdal Akyazan ve Emin Küçükkılıç'ın atılı suçtan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu kanaati ile temyiz edildiği,

Yargıtay 16. Ceza Dairesince 14/06/2021 tarih ve 2016/5925 Esas, 2021/3893 Karar sayılı kararı ile yapılan temyiz inceleme değerlendirmesinin;

“b-Somut olay;

Yargıtay 16. Ceza Dairesince 14/06/2021 tarih ve 2016/5925 Esas, 2021/3893 Karar sayılı kararı ile yapılan temyiz inceleme değerlendirmesinin;

“b-Somut olay;

Suç tarihinde Milli Güvenlik Siyaset Belgesi ve buna istinaden hazırlanan Genelkurmay Başkanlığının 18.03.2000 tarihli "Türkiye'nin Milli Askeri Stratejisi (TÜMAS) dokümanı çerçevesinde 1. Ordu Komutanlığının seminer için izin talebinin, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 03.01.2003 tarihli mesaj emri ile 1.Ordu Komutanlığına emredildiği, bu seminere sınırlı sayıda ve seçilmiş personel değil, atamalı oldukları görev yeri gereği, verilen emirlere uygun olarak ilgili personelin katıldığı, bu kişilerin kimler olduğunun da Genel Kurmay TATPROG 2003-2006 ve Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2003 yılı Tatbikatlar Programı kitabında yazılı olduğu, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Tatbikatlar programının 1. Ordu Plan Semineri 04-06 Mart 2003 olarak planlanıp, plan seminerinin Ertuğrul Harekat Planını geliştirmek amaçlı düzenlendiği, Kara Kuvvetleri Komutanı Kurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ imzalı Ocak 2003 tarihli mesaj formunun bulunduğu, buna göre 1. Ordu Plan semineri tatbikat planlama direktifine uygun olarak kuvvet yapısı çalışması dikkate alınarak yapılacağı, Genelkurmay 2. Başkanı Yaşar Büyükanıt tarafından "Uygundur" şerhi ile 26.03.2003 tarihinde imzalandığı, seminerin konusunun 29.08.2000 tarihli Ertuğrul Harekat Planının incelenmesi olup, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 02.01.2003 tarihli, 2003 yılı Tatbikatları Programına göre plan seminerinin icra edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, 1. Ordu Komutanı olan sanık Çetin Doğan ve 1. Ordu Komutanlığında görevli rütbeli diğer sanıklar ile haklarındaki beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen bir kısım sanıkların olasılığı en yüksek senaryo semineri çerçevesinde yapılan toplantıda, iktidardaki Akparti Hükumeti yerine Milli Mütabakat Hükumeti kurmak, somut yer ve isim belirtilmek suretiyle İstanbul Büyükşehir ve diğer İl ve İlçe Belediye Başkanlıklarına atamalar yapmak, gözaltılar ve tutuklamalar gerçekleştirmek, milli istihbarat başkanlığı dahil bürokrasinin üst kademelerine atamalarda bulunmak, Milli Güvenlik Kurulu aracılığı ile Hükümeti uyararak ve hatta gidişatın kötü olduğunu dikte ederek bunun sonunun iyi olmayacağı şeklinde Hükümeti tehdit etmek dahil demokratik bir toplumda kabullenilmesi ve katlanılması mümkün olmayan ve TSK'nın görev, yetki ve sorumlulukları ile bağdaşmayan, doğrudan Hükumeti Cebren Iskata yönelen içerikte konuştukları ve bunlara ilişkin planların hazırlandığına dair beyanlarda bulunarak hükumeti devirmeye dönük kastla hareket ettikleri ve bunu açıkça ifade ettikleri, bu seminer çalışma metninin Genelkurmay Başkanlığınca da olağan dışı görülerek bu konuda inceleme yaptırıldığı ve daha sonrada Yüksek Askeri Şura'da sanık Çetin Doğan ve bir kısım sanıkların emekli edildiği anlaşılmaktadır.

c- Sanıkların hukuki durumları;

c- Sanıkların hukuki durumları;

Şu hale ve özellikle sanık Çetin Doğan'ın ses kaydındaki ikrarına göre; faaliyetlerine görünüşte yasallık sağlamak üzere, "olasılığı en yüksek tehlikeli senaryo" adında ve mutad seminer kapsamında, elverişlilik bakımından bulundukları rütbe, konum ve imkanlar itibariyle korunan değerlere yönelecek/matuf hareketler için yakın ve açık tehlike içerecek yeterlikte, eleman/asker, silah ve lojistiğe hükmettiklerinde tereddüt bulunmayan sanıkların, anılan sözde senaryonun içerik ve yöntemlerinden ayrılarak, demokratik seçimlerle iş başına gelmiş meşru Türkiye Cumhuriyeti Hükumetinin/ Adalet ve Kalkınma Partisi hükumetinin görevine cebren son vermek için 05-07 Mart 2003 tarihlerinde düzenli olarak toplanmak suretiyle, Genel Kurmay Başkanı ve kuvvet komutanları vasıtasıyla Hükumetin tehdit ettirilmesi, Milli Mutabakat Hükumeti kurulması, öncesi ve sonrasıyla bu neticeye ulaştıracak organizasyon ve planlama kapsamında, vatandaşların, sivil toplum kuruluşlarının fişlenmesi, yerel yönetimler ve bunlara bağlı ortaklıklar, merkezi MİT gibi stratejik kurumlar, basın yayın organları, lojistik ve gıda başta olmak üzere faydalanılacak tüm ticari işletmeler dahil olmak üzere askeri bir disiplinle son derece ayrıntılı ve kapsamlı bir plan üzerinde anlaştıklarının ve fakat ittifakın farkına varılması üzerine, bir kısmının emekliliğini istediği, bir kısmının da askeri şurada emekli edildiğinin anlaşılması karşısında;

d- Hüküm:Üzerinde anlaşılan plan doğrultusunda, gerek suç tarihinde mer'i 765 sayılı TCK'nın 147., gerekse hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 312. maddesinde düzenlenen suç yönünden, sanıkların kastının şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıktığında kuşku bulunmasa da, davranışların, suçların “doğrudan doğruya icrasına başladıklarının kabulünü mümkün kılan aşamaya müncer olmadığı/olamadığı açıktır. Bu nedenledir ki amaç suçlar bakımından sanıkların eylemleri teşebbüs aşamasına ulaşmayan hazırlık hareketleri kapsamında değerlendirileceğinden anılan suçların oluşmayacağının ve fakat dosya kapsamı, sanıklar tarafından da varlığı kabul edilen mezkur seminer çalışmasında, yine sanıklar tarafından gerçekleştirildiği kabul edilen ses kayıtları, özellikle somut yer ve kişiler belirtilmek suretiyle milli mutabakat hükumeti kurulması, yönetimin devralınması, iktidar partisine mensup Belediye Başkanları, siyasetçiler ve bir kısım yöneticilerin bu çerçevede toplanıp gözaltına alınarak tutuklanacağına yönelik konuşma içerikleri, plan seminerinin hukuki dayanağı ile icra şekline ilişkin kurumsal belgeler dikkate alındığında sanıkların fikir birliği içerisinde vukuu bulan eylemlerinin unsurları itibariyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 171. maddesinde ve bunun karşılığı olan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 316. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu nazara alınıp;