muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8665, Karar No: 2022/13403, Tarih: 27.10.2022

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.12.2021 tarihli ve 2021/8612 Esas, 2021/16565 Karar sayılı ilâmı ile davacının ücretinin belirlenmesi amacıyla İlk Derece Mahkemesince incelenen bir kısım ... sözleşmelerinin Bölge Adliye Mahkemesi incelemesi sırasında dosya içerisinde bulunmadığı, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince ilgili sözleşmeler değerlendirilmeksizin karar verildiği gerekçesiyle diğer temyiz sebepleri incelenmeksizin karar bozularak dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacının ücreti konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır. Davacı vekili davacının net ücretinin 8.500,00 TL olduğunu; davalı vekili ise davacıya net 8.500,00 TL ödeme yapılmakla birlikte bu ödemenin tamamının ücret olmadığını, davacının aylık bordro ücretinin brüt 7.809,00 TL olduğunu, taraflar arasında bağıtlanan sözleşme gereğince bordro ücretini aşan ödemelerin davacının performansına göre hesaplanan hakedişleri olduğunu savunmuştur. Davacının banka hesaplarında her ay iki parça halinde ödeme yapıldığı; bunlardan birinin maaş (zorunlu) açıklamasıyla, diğerinin ise makbuz bedeli açıklamasıyla yapılmış olduğu ve bu ödemelerin toplamının aylık net 8.500,00 TL'nin de üzerinde olduğu görülmüştür. Yargıtay bozma ilamına konu 01/03/2013 ve 01/.../2014 tarihli sözleşmelerde ücretin bir kısmının ... ücret bir kısmının hedef ücret olduğuna ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Ancak; hedef ücretin anlaşılabilir olmaması; hesaplamalar için bir veri ya da delil sunulmamış olması; kısa aralıklarla sık sık sözleşme düzenlenmiş olması ve kısa içerikli olan sözleşmelerde hedef ücrete ilişkin bir düzenleme olmaması; diğer iki sözleşmenin ise çok kısa süre yürürlükte kalmış olması; ayrıca birer sayfadan oluşan ve hedef ücrete ilişkin hüküm içermeyen sözleşmelerin diğer sözleşmelerin eki olduğuna ilişkin bir ibare içermemesi karşısında her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesinin mümkün olması; yine son imzalanan 31/01/2015 tarihli sözleşmede de hedef ücrete ilişkin bir düzenleme bulunmaması; karşısında; dosyaya sonradan kazandırılan 01/03/2013 ve 01/.../2014 tarihli sözleşmelerdeki ücrete ilişkin hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı değerlendirilmiş ve dairemizin önceki kararı doğrultusunda ücret konusunda davacının iddialarına üstünlük tanınarak ücretin net 8.500,00 TL olduğu kabul edilmiştir.

..." gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

..." gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının aylık ücretinin hatalı belirlendiğini, davacıya hak ettiği tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, fazla çalışma ile ... ... ve genel tatil ücretlerinin davacıya yapılan hak ediş ödemelerine dâhil olduğunu, davacının hak ediş usulü ile çalışması sebebiyle fazla çalışmanın %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğini, hüküm altına alınan fazla çalışma ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılmamasının hatalı olduğunu, ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, davacının Kasım 2014 ücretinin eksiksiz ödendiğini, ... sözleşmesinin davacı tarafça haklı neden olmaksızın sona erdirilmesi nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin tespiti ile ... sözleşmesinin feshi ve buna göre kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ispatı ve hesabı ile ödenmeyen ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/453, Karar No: 2019/7768, Tarih: 03.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/453 E.  ,  2019/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26/01/2018 tarih ve 2015/590 E. - 2018/35 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2018 tarih ve 2018/226 E. - 2018/1106 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankanın .../İstanbul Şubesinde Şube Yöneticisi-Müdür görev ve ünvanı ile çalışırken 04/07/2014 tarih 17187 sayılı atama tebligatı ile imza yetkisinin kaldırıp “Genel Müdürlük Emri Şube Müdürü” açıklaması ile pasif göreve atandığını, daha sonra İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı’nın 22/05/2014 tarih 9225 sayılı yazısı ile iş akdinin feshedildiğini, atamanın Genel Müdürlüğü yetkisinde yapıldığını, davalı bankanın yönetim kurulunun şube müdürlerinin atanması konusundaki genel müdüre yetki devri kararının TTK’nın 375, 391 ve 1530 maddelerine aykırı olduğunu ile sürerek, yapılan atamanın batıl olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, davacının müvekkilinin Yönetim İç Yönergesinin 2.4 maddesi gereğince önce genel müdürlük emrine alındıktan sonra tüm hakları ödenmek sureti ile iş akdinin feshedildiğini, Yönetim İç Yönergesinin mevzuata uygun olarak hazırlandığını, TTK’nın 375 ve 391. maddelerine aykırılık bulunmadığını, davacının TTK 375. maddesinde belirtilen müdür kapsamına girmediğini, davacının atama ve görevden alma işlemlerinin yönetim kurulunun devredilemez yetkileri arasında olmadığını, davacının daha önce işe iade davası açıp davanın kabul edilmesi sonrasında kendisine iş güvencesi tazminatı ödendiğini, tazminatını aldıktan sonra açtığı bu davada iş aktinin feshinin geçersiz olduğunu ileri sürmesinin iyi niyetli olarak hareket etmediğini gösterdiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bankanın organizasyonel bağlılıklarında şube müdürünün genel müdür yardımcısı ve bölge koordinatörüne bağlı olduğu, banka üst düzey yöneticileri arasında yer almadığı, banka şube müdürlerinin TTK 375/1-d maddesinde “müdür” olarak ifade edilen yöneticiler arasında olmadığı, şube müdürünün atanmaları ve görevden alınmalarının yönetim kurulunun devredilemez yetkileri arasında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı bankanın .../İstanbul Şubesinde Şube Yöneticisi-Müdür sıfatı ile çalışmakta iken Genel Müdürlük tarafından “Genel Müdürlük Emrine Şube Müdürü” açıklaması ile yapılan atamanın iptalini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacının İstanbul 5. İş Mahkemesinde 2014/599 E. sayılı dosyada işe iade davası açtığı, davacının davalının işçisi olduğunun kabulü ile yargılama sonucunda feshin geçersizliği ve işe iade kararı verildiği, karar sonrasında iş güvencesi tazminatlarının davacıya ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olması nedeniyle davacının açtığı bu davanın da İş Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle, uyuşmazlığın çözümünde ihtisas mahkemesi olan iş mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek açılan davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, açıklanan şekilde bir değerlendirme yapılmaksızın işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün re'sen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12943, Karar No: 2015/11562, Tarih: 20.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12943 E.  ,  2015/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 16. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı ... şirketinin sigortalısına ödediği bedeli, karşı aracın zorunlu mali mesuliyet sigorta şirketinden rücuan tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasındaki ilişkinin ticari iş olarak kabul edilemeyeceği, davanın haksız fiilden kaynaklanan zararın sigortalarca rücuna ilişkin olup, taraflar arasında sigorta sözleşmesi ilişkisinin bulunmadığı, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın trafik sigorta poliçesine dayalı olarak açılan rücuan alacak davası olduğu dolayısıyla 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre davanın mutlak ticari dava olup ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda, davalının sorumluluğu zorunlu mali mesuliyet sigortaları poliçesinden kaynaklanmakadır. Zorunlu sigortalar TTK'nın 1483 vd. maddelerinde düzenlendiğinden, aynı Kanunun 4/1-a ve 5. maddeleri uyarınca görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2744, Karar No: 2012/21344, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2744 E.  ,  2012/21344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay tarihinde gece saat 19:00 sıralarında sanık ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile, yanında yolcu olarak bulunan ölen ... ve mağdurlar ... ve ... olduğu halde Geyve ilçesi Karaçam köyünden Taraklı ilçesine doğru, meskun mahal dışı , çift yönlü, aydınlatma ışığı bunmayan , görüşü far ışığında açık, 7 metre genişliğinde, her iki kenarında 1,5 metre banket bulunan ,zemini kuru, asfalt yolda seyir halinde iken, Eşme köyü yakınlarında yol içerisinde başıboş bir şekilde yerde yatan bir ata hızlı bir şekilde çarparak atı yol üzerinde 18 metre sürükledikten sonra , direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solunda bulunan bahçe istikametine savrulup, yol üzerinde 60 metre sürüklendikten sonra bahçe içersinde de 30 metre şarampole yuvarlanması sonucu, araç içerisinde bulunan ...'ın kaza mahallinde ölümüne, mağdurlar ... Terzi ve ...'in doktor raporlarında belirtildiği şekilde yaralanmalarına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda,

Olayın gerçekleşme şekli ve olay yerindeki olaya dair bulgular birlikte değerlendirildiğinde mahal şartlarına uygun yasal hız sınırının oldukça üzerinde bir hızla seyrettiği anlaşılan sanığa, kaza tespit tutanağı ve mahkeme keşfi sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile asli kusur verilmesi, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen bilirkişi raporunda ise sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının belirlenmesi karşısında, mahkemece, bir kez de İTÜ ya da Karayolları Genel Müdürlüğü bilirkişi heyetlerinden rapor aldırılmasını müteakip, sanığın hukukî durumunun tespit ve tayini yerine, sanık ... ' e kusur izafe etmeyen Adlî Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2787, Karar No: 2013/2080, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2787 E.  ,  2013/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9646, Karar No: 2014/39025, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9646 E.  ,  2014/39025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/6-2013/877

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ile Ü.. Y.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazandığı halde ödenmediğini ve yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TOKİ vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, halen çalıştığından yıllık izin alacağının reddi gerektiğini, fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davalı B.. AŞ vekili, müvekkilinin davada husumet ehliyeti olmadığını, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını, davacı ile müvekkili arasında iş akdi olmadığını, hiçbir zaman müvekkilinin çalışanı olmadığını savunmuştur.

Davalı Ü.. Y.. vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, iş sözleşmesinde İstanbul Mahkemelerinin yetkili tayin edildiğini, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin kabulüne, yıllık izin talebinin reddine, B.. A... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar Ü.. Y.. ve Toki vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan Ü.. Y.. ve Toki'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Karar davalılar Ü.. Y.. ve Toki vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan Ü.. Y.. ve Toki'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.