muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4754, Karar No: 2014/10843, Tarih: 06.06.2014

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile yine davalı S.. Turizm Yatçılık İnş. Paz. Tic. A.Ş'ye ait bir diğer şirket olan S.. Servis Endüstrisi AŞ ile H..E..'nun tüm borçlarının ödenmesi amacıyla S.. Turizm AŞ ve B.. Turizm A.Ş arasında 27/01/2009 tarihli bir anlaşma yapıldığı, bu anlaşma gereğince S.. turizm A.Ş'ye ait D.. Otel'de B.. Turizm Ticaret A.Ş tarafından yapılacak olan konaklamalar nedeni ile ödenecek miktarın Anılsan H.. San.Tic. Ltd. Şti'ne ödenmesine karar verildiği, ödenecek miktarın 415.000,00TL olarak belirlendiği ve borcun son ödenmesi tarihinin 01/10/2009 tarihi olarak belirlendiği , ancak bu süreç içerisinde B.. Turizm Ticaret A.Ş tarafından davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, buna gerekçe olarak yine davalı S.. Turizm A.Ş'nin talebi ile B.. Turizm Ticaret A.Ş ve A.. Antalya Turizm A.Ş arasında yapılan 22/01/2009 tarihli 285.00 TL tutarlı temlik sözleşmesinin gösterildiği ve taraf defterleri üzerinde yapılan incelemede B.. Turizm A.Ş'nin kayıt ve belgelerine göre 97.908,38 Euro alacağın doğduğu ve bu miktar ödemenin A.. Turizm A.Ş'ye yapıldığı, davacı kayıtlarına göre davalı S.. Turizm A.Ş'nin 250.330,11TL borçlu gözüktüğü ve yine S.. Turizm'e ait defter ve kayıtlara göre davalı B.. Turizm A.Ş'nin S.. Turizm A.Ş'ye 206.279,43TL borçlu olduğu tesbit edilmiş ise de, sonuç itibariyle davalı S..Turizm ve B.. Turizm'in davacı ile aralarında yapmış oldukları 27/01/2009 tarihli temlik sözleşmesine istinaden davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, öncelikle borcu ödemekle yükümlü olan B.. Turizm A.Ş'nin bu borcu ödememe gerekçesi olarak yine diğer davalı S.. Turizm A.Ş'nin talebi ile 22/01/2009 tarihinde A.. Turizm ile yapmış olduğu temlik sözleşmesini gösterdiği ve bu sözleşmeye istinaden B.Turizm tarafından tarih itibariyle ilk temlik alacaklısı konumunda olan A.. Turizm A.Ş'ye ödeme yapıldığı, bu hali ile davalı B.. Turizm'in ödeme yükümlülüğünün ortadan kalktığı, zira oluşan alacağın bu borca aktarıldığı, ancak yine 27/01/2009 tarihli temlik sözleşmesi gereğince davacıya olan borcun B.. Turizm A.Ş tarafından ödenmemesi nedeni ile davalı S..Turizm A.Ş'nin sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle, davacının B.. Turizm Tic. AŞ hakkında açmış olduğu davasının reddine, davacının davalı S.. Turizm Yatçılık, İnş. Paz. Tic. A.Ş hakkında açmış olduğu davasının taleple bağlı kalınarak 100.000,00 TL üzerinden kabulü ile kabul edilen miktara 01/10/2009 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı S.. Turizm A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. Turizm A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ile davalı S.. Turizm A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı S.. Turizm A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalı S.. Turizm A.Ş.’nin davacıya olan borcunun diğer davalı B.. Turizm A.Ş. tarafından üstlenildiği ancak söz konusu borcun ödenmediği iddiasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar B.. Turizm A.Ş ve S.. Turizm A.Ş arasında 27/01/2009 tarihinde temlik ve ödeme sözleşmesi imzalandığını, B.. Turizm A.Ş tarafından müvekkili şirket borçlusu S.. Turizm A.Ş, S.. AŞ ile H..E..'nun tüm borçlarının üstlenilip, bu hususta ödeme yapılmasının taahhüt edildiğini, tarafların 415.000,00TL ödenmesi konusunda anlaşmaya vardıklarını, buna karşın davalılar tarafından her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, yukarıda değinilen gerekçe ile davalı B.. Turizm A.Ş. hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde örneği mevcut, davalılarca da kabul edilen sözleşme incelendiğinde, davalı B.. Turizm A.Ş. tarafından diğer davalı S.. Turizm A.Ş.’nin davacıya olan borcunun üstlenildiği, bu kapsamda davalı şirketler arasında yapılan sözleşme gereğince davalı B.. A.Ş.’nin üstlenmiş olduğu borcu, S.. A.Ş.’ye ödeyeceği konaklama ücreti ile ödemesinin kararlaştırıldığı, bu hali ile sözleşme içeriğinin borcun nakli ve alacağın

Dosya içinde örneği mevcut, davalılarca da kabul edilen sözleşme incelendiğinde, davalı B.. Turizm A.Ş. tarafından diğer davalı S.. Turizm A.Ş.’nin davacıya olan borcunun üstlenildiği, bu kapsamda davalı şirketler arasında yapılan sözleşme gereğince davalı B.. A.Ş.’nin üstlenmiş olduğu borcu, S.. A.Ş.’ye ödeyeceği konaklama ücreti ile ödemesinin kararlaştırıldığı, bu hali ile sözleşme içeriğinin borcun nakli ve alacağın

temliki hükümlerini içerdiği anlaşılmaktadır. Buna göre, otel işletmecisi olan davalı S.. A.Ş.’nin davacıya olan borcu, turizm acenteliği yapan diğer davalı tarafından, otele getireceği müşteriler için ödemek durumunda olduğu konaklama bedellerini davacıya ödeyerek üstlenilecektir. Davaya konu davacı alacağının ödenmediği hususunda taraflar arasında çekişme bulunmamasına karşın, yargılama sırasında davalı B.. Turizm A.Ş. vekili tarafından dosyaya sunulan önceki tarihli, davaya konu sözleşme ile aynı hukuki niteliğe sahip ancak davacının taraf olmadığı, önceki tarihli sözleşmelerle, davalı B.. A.Ş.'nin diğer davalı şirketin başkaca borçlarına ilişkin olarak borcun nakli ve alacağın temliki mahiyetinde sözleşmeler düzenlendiği ve bu kapsamda ödemenin yine turizm acentesi konumunda olan davalı B.. A.Ş. tarafından konaklama bedeli ile ödenmesinin kararlaştırıldığı, borcu üstlenen davalı B.. A.Ş. tarafından 2009 yılı konaklama bedelinin önceki sözleşmeler kapsamında dava dışı alacaklıya ödendiği ve bu suretle davaya konu alacak bakımından davacıya ödenmesi gereken konaklama ücreti borcu kalmadığı savunmasında bulunulmuştur. Buna karşın davaya konu olan sözleşme ile davalı B.. Turizm A.Ş., diğer davalı S.. Turizm A.Ş. tarafından işletilen otele getirdiği müşterilerin konaklama bedelini davalı S.. Turizm A.Ş.’ye değil davacıya ödemeyi üstlenmiş olup, davalıların taraf olduğu ve başka bir alacaklıya yapılan ödeme taahhüdünden davacının etkilenmesi mümkün olmadığından, davaya konu sözleşme bakımından, borcu üstlenen davalı şirketin ödeme yükümlülüğü devam etmektedir. Kaldı ki, yargılama sırasında davacı vekili tarafından, davaya konu sözleşme dışında sunulan sözleşmelerin muvazaalı olduğu yönünde itirazda bulunulmuş ancak mahkemece söz konusu muvazaa iddiası üzerinde de durulmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacının tarafı olmadığı önceki sözleşmelerin kendisine olumsuz şekilde etki etmesinin mümkün olmadığı, davaya konu sözleşme nedeniyle borcu üstlenen davalı B.. Turizm A.Ş.’nin yükümlülüğünün devam ettiği göz önüne alınmaksızın, adı geçen davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı S.. Turizm A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.123,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı S.. A..'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1894, Karar No: 2019/6194, Tarih: 01.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1894 E.  ,  2019/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde gündüz vakti ... hattına zarar verip iki adet topraklama kazığını çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2, 152/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 26.09.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3695, Karar No: 2020/10858, Tarih: 16.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3695 E.  ,  2020/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi Yeliz Aziz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 16/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1303, Karar No: 2022/8723, Tarih: 17.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1303 E.  ,  2022/8723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii,sanık ... ve ... müdafii, sanık ... ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın... inşaat yetkilisi olduğu, sanık ...’nın ...Oto Kurtarma Nakliyat şirketi yetkili olduğu, sanık ...’ın ...Oto Kurtarma vinç operatörü olduğu, sanık ...'nın aynı firmada vinç operatörü yardımcısı olduğu, yol yapım işlerinde kullanılmak üzere konteyner taşıma işi için sanık ... ile sanık ...’in anlaştığı, ölen ...’ın konteynırı taşımak için gelen kamyon şoförü olduğu, olay tarihinde konteynırın yol kenarına bırakılması esnasında vinç operatörü olan sanık ...’ın, vinci operatörlük belgesi olmayan yardımcısı sanık ...’e vinci kullanması için verdiği,kendisinin konteynırın üstüne çıktığı, ölen ...’in de konteynırı tuttuğu, sanık ...’in vincin kumanda kollarını hareket ettirdiği, bu sırada vinç bomuna takılı gergin vaziyetteki metal zincirin, konteynırın üst kısmına yaklaşık olarak 3 metre mesafede bulunan yüksek gerilim elektrik hattına temas etmesi sonucunda o anda konteynıra dokunmakta olan ...'in elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda;

Vinç firması sahibi sanık ...'nın yüksek gerilim hattında çalışma yapılacağı zaman çalışmalara başlamadan önce, gerilim altındaki iletkenlere yaklaşması gereken kimselerin korunması sağlandıktan sonra çalıştırılmasını sağlaması gerekirken bu dikkat ve özeni göstermediği için asli kusurlu olduğu,... İnşaat yetkilisi sanık ...'ın olay yerindeki elektriğin kesilmesi konusunda öncelikle konteyner sahibi olan firmanın sorumluluğu olduğu için asli kusurlu olduğu, vinç operatörü sanık ...'nın kendisinin kullanması gereken vinci ehliyeti olmayan yardımcısına kullandırdığı ve gerekli dikkat ve özeni göstermediği için asli kusurlu olduğu, vinç operatör yardımcısı sanık ...'nın kendisinin kullanmaması gereken vinci ehliyeti olmadan kullandığı ve gerekli dikkat ve özeni göstermediği için asli kusurlu olduğu anlaşılmakla sanıkların kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Ölenin eşi olan ... talimat mahkemesindeki 03.11.2015 tarihli ifadesinde “olay nedeni ile sanıklardan şikayetçi olmadığını, davaya katılma talebi olmadığını” bildirdiği, mahkemece müşteki....hakkında katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında, müşteki Tuğba adına vekilinin hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

2- Sanık ...’ın ve sanık ... müdafii, sanık ... ve ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın kusuru olmadığına, sanık ... müdafii ile sanık ... ve ... müdafilerinin erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin isteme uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA, 17.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3612, Karar No: 2010/4727, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3612 E.  ,  2010/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 11.İcra Müdürlüğünün 2008/3691Esas sayılı dosyasından, 31.07.2008 tarihinde, davacı 3.kişiye ait işyerindeki malların haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK’nun 409/1 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK’nun 409/1 maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" denilmektedir.

Mahkemece, 11.03.2009 tarihli oturumda davacı vekilinin mazereti kabul edilmiş ve duruşma gününün davacı vekiline bildirilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davacı vekiline duruşma günü bildirilmemiş ve 20.05.2009 tarihli oturumda anılan tarafın duruşmaya gelmediği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış ve üç aylık yasal süre sonunda yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2010/3612

2010/4727

Taraflardan biri mazeret bildirdiği ve mazeretin kabulüne karar verildiği takdirde, masraf verilmiş ise onunla, verilmemiş ise duruşmaya gelen ve davayı takip etmek isteyen diğer taraftan alınarak, bu taraf da vermezse veya duruşmaya gelmez ise HUMK’nun 415 madde hükmü uyarınca suçüstü ödeneğinden karşılanarak, mazereti kabul edilen tarafa yeni duruşma günü bildirilmelidir. Mazeretli olduğu kabul edildikten sonra, duruşma günü kendisine bildirilmeyen tarafın yokluğunda karar verilemez.

Bu nedenle, bir önceki celse mazereti kabul edilen davacı vekiline, duruşma günü için tebligat yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olmayan dosyanın işlemden kaldırılması kararına dayalı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 25.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14493, Karar No: 2025/8960, Tarih: 13.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/14493 E.  ,  2025/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021 /801 E., 2021/662 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi ; tanık B.Y ile sanık arasında davalar olduğuna, husumetli olduklarına, ses kaydının habersiz yapıldığına ve hukuka aykırı delil olduğuna, aleniyet unsurunun gerçekleşmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, tanıklar A.T., B.Y., C.Ç. ve A.D.'nin anlatımları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Develi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın söylediği sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Barışçıl ve ... bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

13.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın söylediği sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Barışçıl ve ... bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin ... nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

AİHM’nin 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu Handyside-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.

AİHS 10. md ile güvence altına alınan ifade özgürlüğün sınırsız olmadığı 10/2. madde de belirlenen gerekçelerle sınırlandırılabileceği hüküm altına alınmıştır. Sözleşmede yer alan bu düzenleme AİHS içtihatları ile açıklığa kavuşturularak Avrupa kamu düzeninin yaşam ve hukuk pratiğinin vazgeçilmezi haline getirilmiştir.