muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8536, Karar No: 2013/8925, Tarih: 13.06.2013

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2007/4312, Karar No: 2007/4465, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4312 E.  ,  2007/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise ek bilirkişi kurulu raporunda resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma gereğine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7779, Karar No: 2010/9208, Tarih: 23.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7779 E.  ,  2010/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tespit gören 241 ada 8 parsel sayılı taşınmazın taşlık kayalık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, imar ihya edilmediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, zilyetlik yolu ile edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalı lehine 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17.maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleştiği saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11797, Karar No: 2011/14047, Tarih: 17.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11797 E.  ,  2011/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2009 tarih ve 2006/6 - 2009/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla,dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1983 yılından bu yana “Poliya Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi” unvanı ile poliester ve yan ürünlerinin üretimi yaptığını, poliester ürün eldelerinde kullanılan vaks esaslı ayırıcı krem ürünü olarak tescil ettirdiği “Polivaks” markasını "Polivaks SV-6", "Polivaks Normal" ve "Polivaks Ekonomik" çeşitleri ile piyasaya sürdüğünü, davalının ticaret sicilinde bu şekilde kayıtlı olmadığı halde “Poltem Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi” unvanını kullanarak ve "Polyaks SV8", "Polvaks Normal" ve "Polvaks Ekonomik" isimli ürünleri piyasaya sunmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, men'ini, davalının Poltem Poliester ve Yardımcı Maddeleri Sanayi unvanını kullanmasının önlenmesini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, polivaks maddesinin uzun yıllardan bu yana hammadde olarak davacı şirkette dahil olmak üzere kullanılan bir kimyasal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, “Polivaks” ve benzeri şekilde polyester ve yardımcı maddeler olarak içerik belirtilmek suretiyle davacı adına marka tescil edilmiş ise de, özellikle kimyasal alanda uzman olan bilirkişilerin Polivaks ibaresinin bir vaks çeşidinin ismi olup farklı sektörlerde bir kimyasal ailenin ismi olarak kullanıldığı yolundaki görüşleri karşısında 556 sayılı KHK'nun 12. maddesindeki korumadan davacının faydalanamayacağı ve bu ibarenin davalı veya 3. şahıslar tarafından kullanılmasının da davacı tarafından engellenemeyeceği, davacı ticaret siciline “Poliya poliester ve yardımcı maddeleri” ibaresini unvan olarak tescil ettirmiş ise de, kimyasal bir aile ismi olan polivaks ve türevlerinin davalı tarafından kullanılmasının haksız rekabet teşkil etmeyeceği, ticaret unvanına tecavüz olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11055, Karar No: 2014/14389, Tarih: 10.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11055 E.  ,  2014/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/151198

Mahkemesi : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2011

Numarası :2010/489 - 2011/487

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kamyonu ile saat 00.40 sıralarında görüşün far ışığı altında açık, aydınlatmanın olmadığı üç şeritli otoyolun sağ şeridinde seyrettiği bir sırada arızalanması nedeni ile arıza şeridi ile sağ şeridin 50 cm’lik kısmını kaplayacak şekilde, herhangi bir önlem alınmaksızın park edilmiş bulunan N.. I.. idaresindeki, 30 m önceden gördüğünü söylediği kamyona sol arka kısmından, kendi aracının sağ ön kısımları ile çarpması sonucu kamyonunun kupa kısmı ile motor kısmı arasına tamirat yapmakta olan N.. I.. ile sanığın kamyonunda yolcu olan H.. A..’ın öldükleri, ölen N.. I..’a yardım etmek üzere, kamyonunu ileriye park edip, ölenin yanına gelmiş bulunan katılan E.. D..’nun ağır şekilde yaralandığı olayda tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen, yargılama sürecindeki duruşma düzen ve disipliline uygun iyi hal ve davranışları nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sabıkasız sanık hakkında “kişilik özellikleri, olayın özellikleri, meydana gelen neticinin ağırlığı” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42806, Karar No: 2013/6713, Tarih: 20.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42806 E.  ,  2013/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin mağdurun zararlarını araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gibi, sanıkların mağdurun zararlarını giderdiğine ilişkin dosya içeriğinden herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 231/5 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve takdiri indirim nedenlerini düzenleyen 5237 sayılı 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik mahkeme hükmü doğru bulunduğundan tebliğnamenin (1) ve (4) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'ın, sanıklardan ...'ı oturduğu evin balkonundan aşağıya çağırıp, kız meselesinden dolayı mağdur ile sanık ... arasından çıkan tartışma sonucu, sanık ... ile mağdurun karşılıklı kavgaya tutuştukları anlaşıldığından, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp, uygulanmayacağının hükümde tartışılmaması,

2) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde " kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık vaya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklinde düzenlendiği, Adli Tıp raporunda; mağdurun burnundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını birinci (1.) derecede etkiler biçimde olduğunun belirtmesine rağmen, mahkemenin sanıklar hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmedilen 1'er yıl hapis cezalarını, mağdurdaki burun kemiği kırığı nedeniyle en üst oranda (1/2 oranında) artırılarak, sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13481, Karar No: 2021/11962, Tarih: 06.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13481 E.  ,  2021/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ...'in hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit, sanık ......in hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, sanık ...'in hakaret eylemlerine, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak ,

1- Sanığın, katılana attığı mesajdaki "bu laflarını bu kızı böyle yapmanı hesabını vereceksin, o ağzından burnundan nasıl kan geldiyse sen de kan kusacaksın" şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde yer alan katılanın hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit suçunu oluşturduğu, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının da tartışılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi

2- Bir nolu bozmaya uyulması halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

7/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden; Anayasanın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1455, Karar No: 2023/1872, Tarih: 17.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1455 E.  ,  2023/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/150 E., 2021/1529 K.

DAVA TARİHİ : 18.07.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/295 E., 2020/268 K.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki düzenlenen 12.11.2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşa edilecek 26 adet villadan 18 adetinin müvekkiline ait olacağının kararlaştırılıdığını, inşaat %20 seviyesine geldiği halde davalı arsa sahibinin, sözleşmeye aykırı olarak, yönetim planının oluşturulması ve kat irtifakı tesisi için vekalet vermediğini, söz konusu vekaletin verilmesi ve sözleşme uyarınca devri gereken 18 adet bağımsız bölümün tapularının devri için davalı tarafa gönderilen ihtara olumsuz cevap verildiğini ileri sürerek, taşınmazın kat irtifakı kurularak 18 adet bağımsız bölümün müvekkili adına tescilini ve/veya bu husustaki işlemlerin gerçekleştirilmesi amacıyla yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin sözleşmeye aykırı olduğunu, sözleşmede belirlenen sürede inşaatların tamamlanmadığını, aradan iki yıla yakın bir süre geçmesine rağmen inşaatın halen %20 seviyesinde olduğunu, akdin geriye etkili feshi ve tazminata ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebinin sözleşmeye aykırı olduğunu, sözleşmede belirlenen sürede inşaatların tamamlanmadığını, aradan iki yıla yakın bir süre geçmesine rağmen inşaatın halen %20 seviyesinde olduğunu, akdin geriye etkili feshi ve tazminata ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen 12.10.2013 tarihli sözleşmede inşaatın 17 ay içerisinde tamamlanacağının kararlaştırıldığı, yargılama sırasında yapılan keşif tarihi itibariyle inşaatın henüz %37-40 seviyelerinde olduğu, ilgili belediye tarafından binanın kaçak olarak belirlendiği, jeolojik değerlendirme raporunda, binanın yapılacağı arsada zayıf zemin tabakaları tespit edildiği, gerekli çalışmaların yapılması halinde binaya ruhsat verilebileceği, davacı yüklenici firma parselin doğusunda heyelan meydana gelen alanda teraslandırma ve direnaj işlemlerini yapmış ise de kazık hattını yapmadığı, resmi ve teknik işlemlerin yerine getirilmemesinin mücbir sebeplere dayanmadığı, edimin ifasının gecikmesinin davacının kurusundan kaynaklandığı, edimini ifa etmeyen davacı yüklenicinin, karşı taraftan edimlerini yerine getirmesini beklemesinin TMK 2. maddesinde tanımlanan dürüstlük kuralına ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; inşaatın %40 seviyesinde olduğunu, bu nedenle 18 adet bağımsız bölümün inşaata finansman sağlamak amacıyla yükleniciye devri gerektiğini, yine sözleşme uyarınca bu bağımsız bölümlerin 6 adetinin tapu kaydına işin ifasının teminatı olarak satılamaz ve devredilemez şerhi konulacağını, tarafların sözleşmeyi halen feshetmediklerini, müvekkilinin inşaatları tamamlayacak ekonomik gücü bulunduğunu, tapuların devri halinde inşaatın daha hızlı bitirileceğini, zeminin inşaat yapımına uygun hale getirilmesi için harcanan sürenin toplam süreye ilave edilmesi gerektiğini, zira arsa sahibinin inşaata uygun bir arsa teslim etmediğini, arsadan kaynaklanan ayıp nedeniyle işin uzadığını, müvekkilinin çok fazla masraf yaptığını fakat tek tapu alamadığını, inşaat seviyesine ilişkin oranların hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç