muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4710, Karar No: 2011/14045, Tarih: 12.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4710 E.  ,  2011/14045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A-)Sanık ... ... hakkında yaralama suçundan yapılan temyiz incelemesinde; Maddi olayda,sanık ...'in müşteki ...'ı restorantta diğer sanıkların yanında gördüğü ve müştekiye etkili eylemde bulunarak burnunda ikinci derecede kemik kırığına ve yüzünde sabit eser meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu ve sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlediği, adli tıp kurumunun raporu ve diğer dosya kapsamından anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya,dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak;

1-)Sanık hakkında ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nce verilen 10.03.2006 tarih ve 2006/1175 sayılı raporda burun kemiği kırığı dışında mağdur ...'ta meydana gelen yaralamanın,'' basit tıbbı müdahaleyle giderilebilecek - yüzünde sabit eser meydana gelecek'' nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı T.C.K.' nun 87/1-c maddesi kapsamında bulunduğu ve bu madde hükmü gereğince karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Kabule göre de;

Sanık hakkında, mağdurda meydana gelen burun kırığının vücut fonksiyonlarına etkisinin 2. derecede olduğunun belirtilerek T.C.K.'nun 87/3 maddesiyle hüküm kurulması karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 5237 sayılı T.C.K.'nun 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirdiğinden,

B-)Görevli memura etkin direnme suçuyla ilgili yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete 'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 ... ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı C.M.K.'nun 231. maddesinin 5. fıkrası hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde bulunulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan , hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi C.M.UK.'nun 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1423, Karar No: 2014/11361, Tarih: 21.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1423 E.  ,  2014/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/881-2013/1302

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılardan S.. Y.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeni ile mahrum kalınan kira bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin icra inkâr tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, davalının 06.08.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olup kiralananı sözleşme süresi bitmeden tahliye ettiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını, yeniden kiraya verme süresi olan 1 ay 5 günlük kira alacağının tahsili için davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalı borca itiraz ettiğinden takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; tahliyenin keyfi olmayıp davacının isteği doğrultusunda yapıldığını, olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece 1 ay 5 günlük yeniden kiraya verme süresi makul kabul edilerek itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kiralananın erken tahliyesi nedeniyle aynı koşullarla yeniden kiraya verileceği makul sürenin belirlenip bu süre zarfında mahrum kalınan kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Somut olayda yeniden kiraya verme süresine ilişkin uzman bilirkişi eliyle inceleme yapılmamış 07.11.2013 tarihli oturumda yeniden kiraya verme süresinin 1 ay 5 gün olduğunda ittifak edilmiştir. Davalının borca itiraz ettiği tarih itibariyle likit bir alacağın varlığından söz edilemeyeceğinden mahkemece itirazın iptaline karar verilirken icra inkar tazminatına da hükmedilmesi isabetsiz olmuştur. Davalının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün icra inkar tazminatına hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün icra inkar tazminatına hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/229, Karar No: 2013/5327, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/229 E.  ,  2013/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili aleyhine Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/254 ve 255 sayılı dosyaları ile icra takibine giriştiğini, müvekkilinin böyle bir borcunun bulunmadığını, müvekkilinin işyerinde bulunan 11 adet hidrolik pres makinesinin tamiri ve bakımı için davalı ile şifahen anlaştığını, davalının makinelerin tamiri ve bakımı için çok sayıda fatura kestiğini, müvekkilince de makinelerin tamirinde kullanılmayan malzemeler için davalı yana iade faturaları kesilerek bu malzemelerin iade edildiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında eser sözleşmesi değil, alım – satım sözleşmesi bulunduğunu davacının iade faturalarını kötüniyetle düzenlediğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, taraflar arasında makinelerin tamiri ve verimi konusunda bir servis – bakım ilişkisinin bulunmadığı, davacının eser sözleşmesi bulunduğu ve davaya konu takipler nedeniyle borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın reddine, davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1502, Karar No: 2021/5139, Tarih: 28.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/1502 E.  ,  2021/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ,... hakkında yapılan yargılama sırasında; Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 gün ve 2018/39 E. 2018/137 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2009/19343, Karar No: 2012/1154, Tarih: 17.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/19343 E.  ,  2012/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Doğrudan verilen para cezaları yönünden yapılan incelmede,

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Beraat ve Sanık ...'in katılan ...'ı yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre Sanıklar Müdafii, Katılanlar vekiliinin temyiz itirazlarının reddile hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ...'in katılan ...'u yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde ise,

Annkara Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen raporda mağdur sanık farukun ateşi silah yaralmasıyla basit tıbı müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralndığı belirtmesine göre, sanık hakkında TCK’nun 86/1 md. uyarınca ... ceza belirlenmesi gerkirken, TCK'nun 86/2 maddesinde hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında ceza hükmü tesis edilirken, sanığın fiili olası kast ile işlediği kabul edilmesine göre, TCK'nun 21. maddesi öngürülen ... cezadan indirimin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.1.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2300, Karar No: 2017/4543, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2300 E.  ,  2017/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/09/2015 tarih ve 2012/561-2015/738 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin kurucu hissedarı olduğunu, diğer hissedar ve şirket müdürünün davalı ... olduğunu, şirkete bağlı Özel Beydağı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi adındaki okulun işletmesine 20/10/2006 tarihinde başlandığını ancak daha sonra 29/12/2008 tarihinde davalının tek taraflı olarak bu okulu kapattığını, bu konuda müvekkiline bilgi vermediğini ve onayını almadığını, söz konusu okulun şirketin düzenli olarak kâr elde eden tek gelir kaynağı olduğunu, davalının okulu kapattığı tarihten kısa bir süre sonra yakınlarını kurucu göstererek başka bir şirket kurduğunu ileri sürerek okulun faaliyette olduğu döneme ait ve kapatılmamış olsa idi kazanılması muhtemel kâr alacağının ve haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın şirket tüzel kişiliği namına davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, şirketin gelir-gider dengesini sağlayamadığını, SGK borçlarını ve kira borçlarını ödeyemediği için zarar ettiğini, 2008 yılından bu yana şirketin çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin kâr kaybına uğradığını iddia ettiğinden davacının mal varlığında doğrudan bir azalma oluşmadığı, şirketin kâr kaybına uğraması dolayısıyla zarar gördüğü iddiasında bulunduğu ancak şirketin kâr dağıtımının belirli koşulların oluşmasının ve belirli kararların alınmasına bağlı olduğu ve istenecek tazminatın dolaylı zararın tazminine ilişkin olması gerektiği, bu kaybın ne kadar olduğuna ilişkin olduğunun ıspat yükünün davacı üzerinde olduğu ancak şirketin tüm ticari defter ve kayıtlarına ulaşılamadığı için zarar hesabı yapılamadığı, böyle bir zararın mevcudiyeti halinde şirketin kamuya ve üçüncü kişilere olan borçları ödendikten sonra ortaklara payları oranında kâr dağıtımı yapılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı okulun faaliyette olduğu 2006-2008 yıllarına ilişkin kâr payının tahsilini de talep etmiş olup, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kâr payına ilişkin alınmış bir ortaklar kurulu kararı olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, 2008-2012 yıllarına ilişkin olarak da şirket yöneticisinin sorumluluğundan bahisle, okul faaliyette olsaydı muhtemel kârın tespiti ile şirkete ödenmesini talep etmiştir. Mahkemece dosya kapsamında bilirkişi raporu alınarak sonuca varılmış ise de, davalı şirketin tüm ticari defter ve kayıtları dosyaya sunulmamış ve bilirkişi raporu eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak düzenlenmiştir. Bu durumda öncelikle davalılara usulüne uygun muhtıra çıkartılması ve davalı şirkete ait tüm ticari defter kayıt ve bilançoların istenmesi, gereği yerine getirildikten sonra da ticari defter ve kayıtlar üzerinde inceleme yapılarak şirkete bağlı Özel Beydağı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin faaliyeti süresince kâr ve zararının ne durumda olduğu, Merkezin kapatılma sebebi ve kapatıldığı tarih itibariyle borç ve alacaklarının tespiti ile davacının ve davalı şirketin bu işletmenin kapatılması nedeniyle bir zararının doğup doğmadığı, 6762 sayılı TTK'nın 309. maddesine göre şirket yöneticisinin bu hususta sorumluluğunun bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme yapılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18566, Karar No: 2015/7681, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18566 E.  ,  2015/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, kusura,... rapor alınması gerektiğine, keşif yapılmadığına, katılanlar vekilinin ise TCK'nın 62. maddesinin uygulanamayacağına ve para cezasına çevrilemeyeceğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışındaki, 7.2 m genişliğinde yol yapım çalışması nedeniyle iki yönlü hale getirilmiş iki yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı yolda gece vakti seyrederken olay yerine geldiğinde okul geçidi işaret levhası ile belirtilmiş yaya geçidinde sanığın istikametine göre soldan sağa doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya aracının sol ön farı ile çarptığı, olayda sanığın asli kusurlu olduğu, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, oluşa ve kabule göre; sanığın asli kusurlu oluşu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine yazılı şekilde ceza tayin edilmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi ve sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2867, Karar No: 2019/3581, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2867 E.  ,  2019/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8412, Karar No: 2011/12323, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8412 E.  ,  2011/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 02.04.2007 tarihli dilekçesiyle, ... köyü ... mevkii 213 ada 6 parsel sayılı 1566,06 m² yüzölçümündeki taşınmazın, taşlık, kayalık, çalılık vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılacak yerlerden olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve ... köyü 213 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılan ve 1949 yılında ilan edilen 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre yapılarak 22/03/2002 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılan ve 1949 yılında ilan edilen 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre yapılarak 22/03/2002 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

Dava konusu parsel kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışındaysa da, eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonunda düzenlenen orman uzmanı bilirkişi kurul raporuyla taşınmazın çalılık rumuzu ile yeşil alanda ve % 25- 30 eğimli olduğu, ayrıca taşınmazın kayalık ve taşlı, maki kaplı dikkate alındığında mevcut haliyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu, bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesinin karşı kavramından ve 15/7/2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p, 26/a-h ve j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve orman sınırı dışında bırakılmış olsa dahi, aynı yönetmeliğin 26/2. maddesi hükmü gereği taşınmazın orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı gözetilerek davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi uyarınca; "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz" ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre "bu kanunun 36/A maddesi hükmü henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri için de uygulanır" hükümleri uyarınca davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağından, ve belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4, 5 ve 7 numaralı bendlerinin hükümden çıkartılmasına ve bunun yerine 4 numaralı bent olarak '' 4- 3402 sayılı Yasanın 6099 sayılı Yasa ile değişik 36/ A maddesi ile geçici 11. maddesine göre; davacı Hazinenin yaptığı tüm yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına ve aynı yasa hükmü gereğince davacı Hazine yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 31/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.