muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36284, Karar No: 2019/6816, Tarih: 26.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/36284 E.  ,  2019/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirket ile akdedilen ... Noterliği'nin 04.10.2011 tarih ve ... Yevmiye No'lu Sıvılaştırılmış Gazları (LPG) Piyasası Otogaz İstasyonu Sorumlu Müdür Tip Sözleşmeleri kapsamında davalı işyerinde 03.10.2011-11.04.2013 tarihleri arasında sorumlu müdür olarak çalıştığını, davalı işverenin davacının ücretlerini ödemediğini, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini ve ödenmeyen ücretlerin tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak davalı işverenin haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, her ne kadar taraflar arasında sözleşme akdedilmiş ise de davacının fiilen işe başlamadığını, bu nedenle ücret de talep edemeyeceğini, Mahkemece aksi yönde karar verilmesi halinde ise davacının sadece 04/12/2012 tarihinden sonraki alacakları talep ettiğini bu nedenle bu tarihle sınırlı olmak üzere karar verilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her ne kadar davalı işveren vekili davacının fiilen çalışmadığını iddia etmiş ise de, davacının sorumlu müdür yetkisinin bulunduğu, bu şekilde davalı işverenin mevzuat gereği davacı ile sözleşme imzalamak zorunda bulunduğu, aksi takdirde 3. bir sorumlu müdür ile sözleşme yapmak zorunda kalacağı ve bu müdüre de ücret ödeme zorunluluğunun doğacağı, davalı işverenin davacı ile davaya konu sözleşmeyi akdetmesi ile yasadan kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirdiği, daha sonra sözleşmenin gerçekte fiilen uygulanmadığını ileri sürmesinin kendi muvazaasına dayanması kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, yerleşik içtihatlara göre kimsenin kendi muvazaasına dayanamayacağı, davacının davaya konu sözleşmeden kaynaklanan ücretleri talep edebileceği, davacının işverene gönderdiği ihtar dikkate alınarak 04/12/2012-10/04/2013 tarihleri arasındaki ücretleri talep edebileceği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilip icra inkar tazminatı da hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle mahkemece yargılama giderinin, toplamı gösterilmeden, kabul ve redde göre oranlanıp belirlendiğinin anlaşılması karşısında, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle mahkemece yargılama giderinin, toplamı gösterilmeden, kabul ve redde göre oranlanıp belirlendiğinin anlaşılması karşısında, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre davacının 04/12/2012- 10/04/2013 tarihleri arasındaki ücretleri talep hakkı olduğuna yönelik kabulü yerinde ise de hakkın özünün tartışmalı oluşu ile davalı tarafın kısmen dahi olsa haklı çıktığının anlaşılması karşısında icra inkar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki icra inkar tazminatına yönelik parağrafın hükümden çıkartılmasına, yerine "Alacak likit olmadığından davacı tarafın icra inkar tazminatına yönelik talebinin reddine" şeklindeki parağrafın yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/872, Karar No: 2015/83, Tarih: 08.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/872 E.  ,  2015/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde ... Okulu'nda müdür ve öğretmen olarak görevli sanıkların 2009 yılı Mart ayı itibariyle okulda eğitim görmeyen ...'nın anılan tarihte eğitim görmüş gibi “Bireyselleştirilmiş Eğitim Çalışma ve Rehabilitasyon Planı” düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada; sanıkların aşamalardaki, okul öğrencisi ...'nın velileriyle de uyumlu beyanlarında; ...'nın Şubat ayında okula kaydolup bu ayda eğitim gördüğü ancak bu ayın ücretinin öğrenci ve ailesinin şehirdışında olması nedeniyle tahsil edilemediği, belgenin sonradan sehven Mart ayı itibariyle düzenlenmiş olabileceğini söyleyerek yüklenen suçu kabul etmemeleri; dosya arasında mevcut okula ait fatura özet listeleri incelendiğinde ...'nın okulda Şubat ayında eğitim görüp buna ilişkin ücret tahakkuk ettirilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; ...'nın anılan okulda hangi tarihlerde eğitim gördüğü ve hangi aylara ilişkin ücret tahakkuk ettirilip ettirilmediğinin ilgili kurum kayıtlarından araştırılıp tespit edilerek sanıkların suç kastı bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılıp irdelenmesi; sübut bulan eylemlerinin “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçuna uyduğunun kabulü halinde ise; 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/346, Karar No: 2019/3409, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/346 E.  ,  2019/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3091, Karar No: 2023/13483, Tarih: 17.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3091 E.  ,  2023/13483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/37 E., 2015/522 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Katılan sanıklar ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Serik Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarih 2014/5897 soruşturma sayılı iddianamesi ile; katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve katılan sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı, katılan sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan sanık ... hakkında bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Sanık ...'ın Temyiz Sebebi

Sanıklar hakkında verilen beraat kararının kendisi hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan sanık ... hakkında bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Sanık ...'ın Temyiz Sebebi

Sanıklar hakkında verilen beraat kararının kendisi hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince; sanık ... hakkında, olayın meydana geldiği tarihten önceki bir tarihte katılan sanık ...'a hitaben "senin ananı avradını sinkaf ederim, seni öldüreceğim, buraya apartman yaptırmayacağım" demek suretiyle hakaret ve tehdit ettiğinden bahisle hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılan sanık ...'ın beyanı dışında herhangi bir delilin söz konusu olmadığı, hatta suç tarihinin bile belirsiz olduğu nazara alınarak, sanık ...'in üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verildiği, katılan sanıklar ... ve ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik "sen kazığı çakarsan biz akşamleyin çıkaracağız, yarın arsana polissiz geldiğin takdirde seni öldüreceğiz, gerekirse ışıdi çağıracağım, seni vurduracağım, buraları satıp kandile çıkacağım" demek suretiyle tehdit suçunu işlediklerinden bahisle tehdit suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de; katılan sanıklar ... ve ...'in üzerlerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair katılan sanık ...'ın beyanı dışında herhangi bir delilin söz konusu olmaması, tanıkların ifadelerinde de sanıkların katılan sanık ...'a yukarıda yazılı sözleri söylediğine dair bir ibarenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılan sanıklar ... ve ...'in üzerlerine atılı tehdit suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, yaşanan tartışma esnasında, katılan sanık ...'ın, sanık ..., katılan sanıklar ... ve ...'e hitaben "aç köpekler, burası benim, sizi Suriyeli gibi yapacağım" demek suretiyle üzerine atılı alenen hakaret suçunu işlediği, diğer katılan sanıkların samimi beyanlarıyla sabit görüldüğünden, katılan sanık ...'ın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Olaya ilişkin katılan sanıklar ve tanık beyanları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik;

Her ne kadar sanığa yüklenen hakaret suçunun 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sorgu tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ise de; adil yargılanma hakkının en önemli alt başlıklarından biri olan lekelenmeme hakkı dikkate alınarak düşme kararı vermek yerine, sanık hakkında usul ve yasaya uygun olan beraat kararının onanması gerekmiştir.

2. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararlarına yönelik;

2. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararlarına yönelik;

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin katılan sanık ... hakkında 25.03.2015 tarihli sorgu, katılan sanık ... hakkında 11.06.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik,

Katılan sanık ...'in eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasında tanımlı alenen hakaret suçunun gerektiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usulüne tabi olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek sonuca göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik;

Gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararlarına yönelik;

Gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3.Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik,

3.Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik,

Gerekçe bölümünün 3 numaralı bendinde açıklanan nedenle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9768, Karar No: 2024/8374, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9768 E.  ,  2024/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2447 Esas, 2024/988 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/319 Esas, 2021/368 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15650, Karar No: 2015/23997, Tarih: 02.07.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15650 E.  ,  2015/23997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının İtalya-Avrupa arasında dorseci olarak çalıştığını, asgari ücret +sefer primi ile çalışacağı şeklinde davalı ile anlaşıp işbaşı yaptığını, davacıya çalışması boyunca asgari ücret maaş alacaklarının ödenmediğini, buna rağmen bordroları imzalamasının istendiğini, davacının bunu reddetmesi üzerine davalı tarafından iş aktinin sona erdirildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve sefer primi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, 05/10/2011 tarihinde davacının davalı Şirket'te güvenlik görevlisi olan .....ile münakaşa ettiğini, akabinde ...'ı darp ettiğini, davacının el yazısı savunmasında darp olayını kabul ettiğini, 05/11/2010 tarihinde yazılı savunmasından sonra işine devam etmediğini, bu nedenle iş aktinin davalı tarafından haklı feshedildiğini, davalı işverenlik nezdinde sefer primi uygulaması bulunmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, sair iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2. maddesi uyarınca feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğünün işverene ait olduğu, işçinin ise, feshin işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla ortaya koyduğu sebebe değil başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu sebebi kanıtlamakla yükümlü olduğu, yasal düzenlemenin sonucu olarak, işçinin kendi isteği ile işten ayrıldığı ya da haklı neden olmaksızın işe gelmediği yönündeki savunmanın ispat yükünün de işverene ait olduğu, somut olayda davacının davalı işyerinde 01/10/2009 -05/11/2010 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak toplam 1 yıl 1 ay 4 gün çalıştığı, fesih tarihindeki aylık ücretinin -sefer prim ücreti ile birlikte- aylık ortalama net 1195,20 TL. olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile genel tatil ücreti ve sefer primi haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe: