muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19207, Karar No: 2015/38207, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19207 E.  ,  2015/38207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/206744

Hükümlü A.. A.. hakkında, Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2012 tarihli ve 2012/870 esas, 2012/1214 sayılı ilamına konu 6 ay hapis cezasını infaz ettiği sırada, hapis cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Yalova İnfaz Hakimliği'nin 24/02/2015 tarihli ve 2015/39 esas, 2015/39 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2015 tarihli ve 2015/212 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 gün ve 206744 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: "Yalova (kapatılan) I. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2012 tarihli ve 2012/870 esas, 201-1214 sayıcı kararı ile 6 ay hapis cezasına hükümlü A.. A.. hakkında cezasının infazı için Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu tarafından çıkartılan ve 10 gün süre içerisinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat etmediği takdirde cezasının kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz edileceği şerhini içerir davetiyenin hükümlüye 20/12 20H târihinde tebliğ edildiği, hükümlünün mezkur süre içerisinde müracaat etmemesi nedeni ile hakkında çıkartılan yakalama emrine istinaden 24/02/2015 tarihinde yakalanarak Yalova A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü nezdinde cezasının infazına başlanıldığı, buna karşın Yalova İnfaz Hakimliği'nin 24/02/2015 tarihli ve 2015/39 esas, 2015/39 sayılı kararı ile hükümlünün hapis cezasının 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarında koşullu salıverilmesine I yıldan az kalan hükümlünün kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilmesinin şartlarının gösterildiği, ancak bu şartların incelenmesinden önce gerekli ön koşulun I. fıkra gereğince hükümlünün altı aydır açık ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği (aynı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca bu şart 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmaz.), ya da 2. fıkra gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşması gerektiği, bu halde de şartların oluştuğu tarihten itibaren en az 6 aylık sürenin kapalı ceza infaz kurumunda geçirilmesi koşulunun aynı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmayacağı, görüldüğü üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infaz edilebilmesi için hükümlünün ya açık ceza infaz kurumunda bulunması veya kapalı ceza infaz kurumunda bulunulmasına rağmen açığa ayrılma şartlarını taşıması gerektiği, somut olayda hükümlünün çağrıya uymaması nedeni ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4. maddesi uyarınca cezasının infazına kapalı cezaevinde başlandığı, hükümlünün 5275 sayılı yasanın 105/A maddesi uyarınca cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infaz edilebilmesi için öncelikle açık ceza infaz kurumunda bulunması ya da açık ceza evine ayrılma şartlarını taşımasının gerektiği, bu şartların ise Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinde düzenlendiği, açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşulunu taşımayan ve kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler açısından ise artık 5275 sayılı Kanunu'nun 105/A maddesinde sayılan iyi halli olma. koşullu salıverilmeye I yıldan az kalma gibi diğer şartların incelenmesine imkan bulunmadığı nazara alındığında, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin kararında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41 karar; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararları ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğu, bu kapsamda özel kanun niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de, Yargıtay 19. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7693, Karar No: 2021/3460, Tarih: 23.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/7693 E.  ,  2021/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede ;

06.11.2013 tarihli olay, yakalama, araç arama, tespit, rızaen teslim, muhafaza altına alma ve görgü tespit tutanağına göre 72 AZ 977 plakalı aracın takibe alındıktan sonra hızını artırdığı yapılan ikaz sonrasında araç durdurulduğunda sanıkların aşırı tedirgin oldukları, aracın arka koltuğunun kaldırılarak ön koltuğa yaslandığı ve bu boşluk ile bagaj boşluğunun birleştirilmesi suretiyle buraya sigaraların konulduğu, üzerini tamamen örtmeyecek şekilde karton konulduğu, kartonun kapatmadığı yerlerden sigara kolilerinin görüldüğü tespit edilmekle araçtan 899 karton kaçak sigaranın ele geçtiği olayda;

Sanık ...'ın 07.11.2013 tarihli ifadesinde, sigaraların aracın bagajında olduğunu, sanık ...'in bagaja baktığını, aracın Ford Connect marka olması nedeniyle içinin görülebildiğini, sanık ...'in bagajın içinde ne olduğunu sorduğunu beyan ettiği, 06.11.2013 tarihli tutanakta da sigara kolilerinin aracın içerisinde görülebildiğinin tespiti karşısında; sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

II-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Sanık ...'in kullandığı 72 AZ 977 plakalı kamyonette 899 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilen olayda; sanıkların suçta kullandığı aracın malen sorumlu sanık ...'in babası ... adına kayıtlı olduğu, ...'in beyanında aracın diğer oğlu Rıdvan Yel'e ait olduğunu, sanık ...'in de ihtiyacı olduğunda aracı aldığını beyan etmesi karşısında; suç tarihinde ve öncesinde aracın fiilen kim tarafından kullanıldığı, geçmişe yönelik olarak varsa bu aracın sürücüsü olarak sanıklar hakkında trafik kurallarına aykırılıktan verilmiş para cezası bulunup bulunmadığı hususları ilgili yerden araştırılıp, bu araştırmalar ışığında nakil aracının müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nin 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 62/1 maddesi yerine TCK'nin 62 maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3137, Karar No: 2013/4284, Tarih: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3137 E.  ,  2013/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 tarih ve 2010/251-2011/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin dava dışı ... Bankası’ndan konut kredi alırken bu kredinin teminatı olarak davalı ile garantör hayat sigortası yaptırdığını, murisin 12/02/2010 tarihinde vefat ettiğini, davalının murisin sigorta başlangıç tarihinde ciddi sağlık problemlerinin bulunduğu, bunları sigorta teklifnamesinde belirtmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını ileri sürerek, poliçeden kaynaklan alacağın şimdilik ....000,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla talebini 49.700,00 TL yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin poliçede yer alan bilgileri doldururken beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, müvekkili şirketin ...’nın 1290. maddesi gereğince cayma hakkını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığını kasten saklamasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 59.700,00 TL’nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp veraset belgesindeki paylar oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı sigorta şirketinden alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığını kasten saklamasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece davacıların murisinin hangi delillere dayanılarak hastalığını kasten saklamadığı sonucuna ulaşıldığı belirli olmadığı gibi, görüşüne başvurulan bilirkişiler davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığı ile vefatı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığını tespit etmemişlerdir. Davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığı ile vefatı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti için, konusunda uzman hekimlerden oluşan bilirkişi kurulundan yeterli ayrıntıyı içerir ve denetime elverişli rapor düzenlettirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen unsurları içermeyen, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5462, Karar No: 2019/2985, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5462 E.  ,  2019/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2756, Karar No: 2013/14794, Tarih: 31.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2756 E.  ,  2013/14794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3-b, 62/1, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ..., ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ..., ... müdafii ve sanık ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay sonrası, fabrika üretim müdürü ..., vinç operatörü ..., vardiya amirleri... ve ... ile monte şube şefi... hakkında yapılan soruşturma sırasında; katılanın, ..., ... ve ... hakkında şikayeti bulunmadığı nedeniyle adı geçenler hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, fabrika üretim müdürü ... ve monte şube şefi... hakkında ise; suçu işlediklerine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itiraz üzerine Tokat Ağır Ceza Mahkemesince itiraz reddedilip kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleştiği anlaşılmış ise de; Rüştü Boran ve ... yönünden kararın kanun yararına bozma yasa yoluyla kaldırılması mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Sanık ...'ın genel müdür, sanıklar ... ve ...'nin genel müdür yardımcısı olduğu Türkiye Demiryolu Makine Sanayi A.Ş.'de 1985 yılından beri vagon üretim fabrikasının bakım onarım bölümünde elektrik işleri ile ilgili olarak çalışan katılanın olaydan 9 gün önce aynı fabrikanın monte şube bölümü bünyesinde çalıştırılmaya başlandığı, olay günü fabrika dışından ters şekilde gelen vagon dam sacının vinç yardımıyla fabrika içinde çevrilmesi amacıyla vinçte asılı olarak bulunduğu sırada bağlama aparatlarının kayması nedeniyle asılı olan dam sacının dengesinin bozularak çalışma yapılan alana yaklaşık 2 metre mesafede bulunan katılanın başına ve ayaklarına çarpması sonucu yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; iş yerinde, olay tarihinde ...'in vagon üretim fabrikası müdürü olarak görev yaptığı, Rüştü Boran'ın ise monte şube şefi olarak görevlendirilmiş olduğu dikkate alındığında; genel müdür ve genel müdür yardımcısı olarak görev yapan sanıklar ..., ... ve ... ve katılan ile birlikte çalışan denetim yükümlülüğü bulunmayan işçi ...'a yüklenecek kusur bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ..., ..., ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31631, Karar No: 2016/18112, Tarih: 18.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/31631 E.  ,  2016/18112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; davacının ve diğer bir kısım işçilerin davalı işyerinde çalışmakta iken çalışma koşullarının, ücret ve sosyal haklarının düzeltilmesi düşüncesi ile ... Sendikasına üye olmaya başladıkları, iş yerinden izin alacak dışarı çıkan ... isimli çalışanın kısa süre sonra iş yerine çağrılarak savunmasının istenildiği, savunma yazısını imzalamaması üzerine bu işçinin üretim bölümüne gelerek işten çıkartıldığını, çocuğu ile tehdit edildiğini bildirdiği, bunun üzerine 100 kadar işçinin saat 15:45 civarında işlerini bırakarak fırın girişinde toplandıkları, bir kısım işçilerin ise tezgahlarda çalışmaya devam ettiği, işverenin toplanma yerine gelerek sendikalı olanlar bir tarafa ayrılsın, sendikasız olanlar yanıma gelsin diye söylediği, sendikasız olan 3 kişinin işverenin yanına gittiği, işverenin ustabaşına ocakları durdurun talimatı verdiği ve iş yerinde üretime 3 gün ara verdiğini beyan ettiği, bu olayların akabinde 3 gün sonra kart basma makinalarının iç tarafa alındığı ve işçilerden sendika üyeliğinden istifa etmelerinin istenildiği, işçilerin bunu kabul etmemesi üzerine de iş başı yaptırılmadıkları, işçilerin işten ayrılma iradelerinin bulunmadığı, ve sürekli iş yerinde oldukları saptanmıştır.

Davalı işverenlik tarafından açılan ve işçilerin eylemlerinin kanun dışı grev niteliğinde olduğunun tespitinin talep edildiği davada verilen red kararı, davacıların iş akitlerinin fesih süreci, sendikadan gelen yazı cevabı içeriği, tanık beyanları bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde, davacının ve diğer işçilerin iş yeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi düşüncesi ile sendikaya üye olmaya başladıkları, 11/06/2015 tarihinde yukarıda anlatıldığı şekilde davacı ve arkadaşlarının ...'a destek mahiyetinde toplandıkları, işverenin sendikalı işçiler bir tarafa, sendikasızlar bir tarafa şeklinde beyanının bulunduğu ve fesih sürecinin bu şekilde başladığı, feshin davacı işçinin sendikal faaliyetinden dolayı yapıldığı, 11/06/2015 tarihinde bir arkadaşlarının iş sözleşmesinin feshedildiği haberini alan işçilerin vardiya değişimine az bir süre kala işyeri girişinde toplanmalarının arkadaşlarının geri alınması ve işyeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi için uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 45 dakika süren eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, 45 dakikalık eylem sırasında davalının işi paydos etmesi ve sonrasında sendikadan istifa etmeyen işçilere işbaşı yaptırılmadığı, dolayısıyla devam eden eylemlerde de işçilere atfedilecek yasa dışı bir yön bulunmadığı, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı sonucuna varılmış ve feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, 18.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8286, Karar No: 2021/10703, Tarih: 22.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/8286 E.  ,  2021/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Nakil aracının iadesi kararının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü gözetleme faaliyeti sırasında Ziyaret hudut karakolu sorumluluk sahasında 1. derece askeri yasak bölgede hudut kazıkları arasında, siyasi hududa 40 metre mesafede görülen sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç içerisinde yapılan aramada 38 adet 60 litrelik bidon içerisinde toplamda 2280 litre mazotun ele geçirildiği anlaşılmakla, sanığa atılı eylemin kül halinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi kapsamında kaldığı ve sanığın anılan hükme göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6455 sayılı Yasanın 3/11. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.