muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/100, Karar No: 2023/10329, Tarih: 02.05.2023

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında (B) bendinde izah edildiği şekilde gerçekleşen sanığın eyleminin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, mağdur ve tanık A. Ö.'nün olayın sıcaklığıyla alınan birbirleriyle uyumlu beyanları ve kolluk tutanakları ile anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2018/3012 Esas 2019/1965 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18295, Karar No: 2016/9082, Tarih: 18.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/18295 E.  ,  2016/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 27.11.2013 tarihinde davalı ...'a, onun da 23.12.2013 tarihinde davalı ...'ye sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline, İİK 281/2 madde gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 10.6.2014 tarihli ara kararla; davacının dava konusu takip dosyalarındaki alacağı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerine İİK'nun 281/2 madde gereğince ihtiyati haciz konulmasına fazlaya ilişkin talebinin reddine,dava değeri üzerinden %15 teminat alınmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından teminat yönünden temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 Tarih 2010/964 Sayılı Kamu Bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile 15.11.2000 tarihli ve 4603 Sayılı Kanunun 2.maddesinin

...

2.fıkrasında yer alan kamu bankalarının (...) yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine dair süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır. 4603 sayılı Yasa gereği yeniden yapılandırma süreci içinde ihtiyati haciz talebinde bulunan davacı ....'nın yeniden yapılandırma süresini uzatma yetkisinin... verildiği, ... da yeniden yapılandırmaya dair süreyi 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzattığı, ihtiyati haciz talebinin bu 5 yıllık süre içinde yapıldığı, 5230 Sayılı Kanunun 11.maddesi göre yeniden yapılandırma sürecindeki ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı belirlendiğine göre ihtiyati haciz talebinde bulunan davacı banka lehine kanununa dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken %15 teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2192, Karar No: 2015/7519, Tarih: 19.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/2192 E.  ,  2015/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin, bakiye süre ücreti, performans primi, sadakat ikramiyesi, kıdem tazminatı, ücret eki alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın görevsizlik yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılara ait işyerinde iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, yıllık izin kullanmadığını, ödenmeyen işçilik alacakları olduğunu belirterek, kıdem tazminatı ile bakiye süre ücreti, performans primi, sadakat ikramiyesi, ücret eki niteliğindeki ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı ile davalı şirketler arasında 1 Ocak 2010 tarihinde asgari beş yıl müddetli bir hizmet sözleşmesi imzalandığını, davacının genel müdür sıfatıyla işe başladığını ve davalı şirketin Yönetim Kurulu doğal üyesi olarak görev yaptığını, davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları nedeniyle feshedildiğini, dava dilekçesinde belirtildiği üzere davacının açmış olduğu davanın davalıların tacir olma nitelikleri de göz önünde bulundurularak, davaya bakmaya görevli mahkemelerin İstanbul Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacının sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 6772 sayılı Türk Ticaret Kanun’unun 342. Maddesinde ki düzenleme gereğince, anonim şirket genel müdürlerinin, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu düzenleyen hükümlere tabii oldukları ve yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun da Türk Ticaret Kanununda özel olarak düzenlendiği, bu uyuşmazlıklara ilişkin davaların Türk Ticaret Kanununun 4/1. Madde uyarınca mutlak ticaret dava oldukları, bu davalara o yerde Ticaret Mahkemesi varsa, bu mahkemenin bakması gerektiği, somut olayda, davacının şirketin genel müdürü olarak görev yaptığı, görevi sebebi ile yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu düzenleyen hükümlere tabi olan davacının, davalı şirket aleyhine açtığı dava yönünden Ticaret Mahkemesi görevli olacağı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin iş, vekalet, eser veya ortaklık sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 135. Maddesi uyarınca “yönetim organı", anonim şirketler ve kooperatiflerde yönetim kurulu, limited şirketlerde müdür veya müdürler, şahıs şirketleriyle sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticidir. Aynı kanunun 368. Maddesi uyarınca “Yönetim kurulu, ticari mümessil ve ticari vekiller atayabilir. Devamı 370/2 maddesine göre ise “Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır”.

Limited şirketlerle ilgili düzenlemelerde de şirket ortağı yanında, şirket ortağı olmayan kişinin müdür olarak atanacağı açıklanırken(Mad. 623), ortak olmayan şirket müdürünün iş sözleşmesi kapsamında da çalıştırılabileceği belirtilmiştir(Mad.629).

Limited şirketlerle ilgili düzenlemelerde de şirket ortağı yanında, şirket ortağı olmayan kişinin müdür olarak atanacağı açıklanırken(Mad. 623), ortak olmayan şirket müdürünün iş sözleşmesi kapsamında da çalıştırılabileceği belirtilmiştir(Mad.629).

Diğer taraftan 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 4. Maddesine göre “Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin yönetim kurulları genel müdür dâhil beş kişiden, denetçiler ise iki kişiden az olamaz. Genel müdür, yönetim kurulunun doğal üyesidir”. Sigorta şirketinde yasa gereği genel müdürün yönetim kurulu üyesi olması, yasadan kaynaklanan bir durum olup, iş sözleşmesi ile işe alınmasına engel değildir. Kısaca genel müdür olarak iş sözleşmesi ile işe alınan kişi yasa gereği yönetim kuruluna seçilmekle organ sıfatını almaz.

Bankacılık Kanunu’nun 23. Maddesi uyarınca banka yönetim kurulunun doğal üyesi olan genel müdürler de murahhas üye veya kişi/organ sıfatını kazanmamış ise iş ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekir.

Kişi organ statüsündeki murahhas azalar dışında anonim şirket yönetim kurulunu oluşturan kişilerle şirket tüzel kişiliği arasındaki ilişki kural olarak vekalet akdine dayansa da bu ilişkinin iş ilişkisi olarak kurulmasına da bir engel bulunmamaktadır. O halde hukuki nitelendirme her somut olaydaki çalışma ilişkisi özelinde yapılmalıdır (Prf. Dr. Sarper Süzek, İş Hukuku, Yenilenmiş 10. Bası. İstanbul s. 133-134;

Türk Borçlar Kanunu ticari temsilciyi “işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişi” olarak tanımlamıştır(Mad.547/1). Aynı kanunun 554. Maddesinde ticari temsilci ile temsil ettiği kişi arasında hizmet, ortaklık veya vekâlet sözleşmelerinin olabileceği, ancak bunun sınırlı olmadığı, taraflar arasında başkaca hukuki ilişkilerin de bulunabileceği belirtilmiştir. Kısacası ticari temsilci ile işletme sahibi arasında iş ilişkisi kurulabilir.

Şirketlerde tüzel kişiliği temsil eden genel müdür veya müdürleri ticari temsilci oldukları açıktır. Ticari temsilcinin yukardaki düzenlemelere göre gerçek anlamda ortak olmadıkça, bağımsız hareket etmedikçe ve murahhas üye olmadığı sürece, iş ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekir.

Ayrıca ticari temsilci olan, genel müdür veya müdür ile tacir olan kişi arasında çıkan uyuşmazlıkların iş ilişkisi olması halinde uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK.’nun 5/1 maddesi yollaması nedeni ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Zira anılan 5. Maddede açıkça ayrı düzenleme yoksa ticari davanın ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği belirtilmiştir. 5521 sayılı kanun ayrı düzenleme öngörmüştür.

Ayrıca ticari temsilci olan, genel müdür veya müdür ile tacir olan kişi arasında çıkan uyuşmazlıkların iş ilişkisi olması halinde uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK.’nun 5/1 maddesi yollaması nedeni ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Zira anılan 5. Maddede açıkça ayrı düzenleme yoksa ticari davanın ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği belirtilmiştir. 5521 sayılı kanun ayrı düzenleme öngörmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davalı sigorta şirketleri ile davacı arasında beş yıl belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davacının CEO tabir edilen genel müdür olarak çalışacağının, aylık ücret alacağının ve işverenlerin talimatına uygun olarak bağımlı çalışacağının belirtildiği, sözleşmenin iş sözleşmesinin unsurlarını taşıdığı açıktır. Davacının murahhas üye olduğu, ortak olduğu da savunulmamıştır. Yasadan kaynaklanan yönetim kurulu üyesi olması ona organ sıfatını kazandırmaz. Mahkemece davacının murahhas üye veya ortak olup olmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9216, Karar No: 2013/572, Tarih: 10.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9216 E.  ,  2013/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'nın kaza nedeniyle yaralanmadığı, sadece aracının hasar gördüğü, taksirle yaralama suçundan açılan davada kendisi hakkında alınan katılma kararının usulsüz olduğu ve katılan sıfatıyla hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, kusuru olmadığına, başka bir aracın farları nedeniyle katılanın aracını göremediğine, kararın çok ağır olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19526, Karar No: 2007/896, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19526 E.  ,  2007/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ......ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ..... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2808/1892 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ve Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/825, Karar No: 2019/2216, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/825 E.  ,  2019/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16884, Karar No: 2013/15897, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16884 E.  ,  2013/15897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 1. Aile Mahkemesi ile Kartal 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, TMK.’nun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk Umutcan'ın babası Halil Yelken'in vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre sağ kalan eşin yerleşim yerinin "... 9/12 Sokak No:4/7 Bağcılar İstanbul" adresi olduğu anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Bakırköy Aile Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/80, Karar No: 2011/2397, Tarih: 29.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/80 E.  ,  2011/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un yargılanması sırasında; ... 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.03.2010 gün ve 2009/962 E. 2010/176 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/716, Karar No: 2020/2911, Tarih: 25.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/716 E.  ,  2020/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Enerji A.Ş. ve T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve dosya kapsamında bulunan bozma ilamına göre, davalılar ... Enerji A.Ş. ve T.C. ... vekillerinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davada taktiri indirim dışında reddedilen 309,35 TL. nedeniyle vekil ile temsil edilen ... Enerji A.Ş. ve T.C. ... lehine karar tarihindeki AAÜT.sinin 13/2. maddesi uyarınca ret vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasına 10 numaralı bent olarak;

“10 -Davalılar ... Enerji A.Ş. ve T.C. ... vekil ile temsil edildiğinden, reddedilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT.sinin 13/2. maddesi uyarınca belirlenen 309,35 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılar ... Enerji A.Ş. ve T.C. ...’na verilmesine” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13024, Karar No: 2012/9095, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13024 E.  ,  2012/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının, davalı Kurum'a 5.763,61 TL (özürlü çocuğundan dolayı özel eğitim ve rahabilitasyon merkezlerine yapılan ödeme) borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı kuruma 1.136,18 TL yersiz ödeme ve 226,77 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 1.362,95.TL borcunun bulunduğunun tespiti ile fazlaya ilişkin borcun iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının özürlü çocuğunun, hem MEB ne bağlı özürlü okulunda ve hem de özel zihinsel engelliler eğitim ve rehabilitasyon merkezinde eğitim aldığının tespit edildiği, davalı Kurumca çocuğun aynı anda iki eğitim kuruluşuna devam edemeyeceği belirtilerek, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine yapılan 4.897,00.TL ana para ve 866,61 TL faiz olmak üzere toplam 5.763,61 TL'nin davacıdan istendiği, daha sonra hastanın resmi kuruma devam - devamsızlığı nazara alınarak yeninden hesaplama yapıldığı, neticede davacının 1.136,18 TL anapara, 226,72 TL kanuni faiz, 10 TL posta masrafı olmak üzere 1.372,39 TL borcu olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

HUMK'un 427. maddesi uyarınca 2010 yılında kesinlik sınırı 1.430,00 TL olarak uygulanmış olup, temyiz incelemesi için dava değerinin 1.430.00 TL.’yi geçmesi gerekir.

İnceleme konusu kararda; her ne kadar başlangıçta davacının Kurum'a 5.763,61 TL borçlu olmadığının tespiti talep edilmiş ise de; yargılama aşamasında yeniden yapılan hesaplamada davacıya çıkarılan borcun 1.136,18 TL olduğu, mahkemece 12.10.2010 tarihli hüküm ile bu değere hükmedildiği görülmüştür.

SONUÇ: 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak talep ve reddedilen miktarlara göre, davalının temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.