muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/596, Karar No: 2023/108, Tarih: 01.03.2023

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 11988-3213 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli ve 74-302 sayılı beraat hükmünün, suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6178, Karar No: 2011/455, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6178 E.  ,  2011/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili , müvekkilinin “Meşhur ... Çiğ Köftecisi” markasının sahibi olduğunu, davalıyla müvekkili arasında ... Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye rağmen davalının başka bir markaya (... Çiğ Köfte) ait ürün sattığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi zararını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , davacıyla imzalandığı iddia edilen 18.10.2008 tarihli ... Sözleşmesi altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen grafoloji raporu doğrultusunda davacı tarafça sunulan 18.10.2008 tarihli ... Sözleşmesi altındaki imzanın davalıya ait olmadığı, bu nedenle davacı tarafın taraflar arasındaki akdi ilişkiyi kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu'muzda düzenlenmeyen isimsiz sözleşmelerden olan ... Sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması sözleşmenin geçerlilik şartlarından değildir (... Sözleşmeleri, sh.30). Bu nedenle mahkemece sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de yukarıda belirtildiği gibi taraflar arasındaki ... Sözleşmenin yazılı şekilde yapılmasının sözleşmenin geçerlilik unsuru olmadığı gözetilerek davacıya davasını ispat yönünde delillerini sunması konusunda süre verildikten sonra toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verilid.
Yargıtay — Esas No: 2013/8496, Karar No: 2013/11820, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8496 E.  ,  2013/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

MAHKEMESİ :İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... A.Ş vekili ve davalı ... Assan oto. San. Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 03.08.2010 tarihinde ... marka kamyon satın aldığını ve davalı ... Sigorta'ya kasko sigortası yaptırdığını, aracın 23.11.2010 tarihinde maddi hasarlı kazaya karıştığını, hasarın sigorta şirketine ihbarı ile aracın satın alındığı davalı ... Ltd. Şti'nin yetkili servisine götürüldüğünü, hasarlı kupanın yurt dışından 2-3 ay içinde getirtilebileceğinin ve montajında dahi araçtan eskisi gibi randıman alınamayacağının belirtildiğini, davalı sigorta şirketinin aracın tamiri için 22.359,00 TL ödediğini, tamir süresince aylık 4.500,00 TL+ KDV olmak üzere kamyon kiraladıklarını, davalılardan ... A.Ş.’nin servis hizmetini yürütecek gerekli teknik kadro, ekipman ve yedek parça temin etmeden araç ithal etmesi nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu belirterek, kaza sebebiyle

2013/8496

2013/11820

uğradıkları zararlar ve araç kiralama nedeniyle yapılan giderlerin toplamı olarak şimdilik 10.000,00 TL’nin ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılar ... A.Ş ve ... Sigorta A.Ş’den tahsilini talep ve dava etmiş, birleştirilen davada ise asıl davada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar ... AŞ, ... Ltd. Şt. ile ... Ltd. Şti. hakkında aynı talepte bulunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, ... ağır vasıtalarının üreticisi ve distribütör firmasının ... A.Ş olduğunu savunarak husumet nedeniyle davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, araç hasar bedelinin davacıya ödendiğini, aracın onarımının yapılamaması ve yedek parça temin edilememesinde kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen davada davalı ... A.Ş vekili, 26.06.2012 tarihinde açılan birleştirilen davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açılmış olduğunu, davacının aracın Türkiye distribütörünün müvekkili olduğunu bilebilecek durumda bulunduğunu, uzun süre tamir edilmemesinin sigorta şirketi ile davacı arasında çıkan uyuşmazlıktan kaynaklandığını, ... Ltd. Şti’de yapılan tamire 10.03.2011 tarihinde başlandığını, 04.04.2011 tarihinde tamamlandığını ve teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... A.Ş.’nin aracın satıcısı, üreticisi, tamiri için yetkili servisi olmadığından bu davalının pasif husumet ehliyetinin olmadığı, davalı ... Sigorta A.Ş.’nin poliçeye göre hasar miktarını davacıya ödediği, birleştirilen davada davalı ... Oto. A.Ş.’nin aracı satan şirket olarak kaza sonucu oluşan hasardan sorumlu tutulamayacağı, davalı Oto İzmir Ltd. Şti’nin ise dava konusu araçların İzmir'deki yetkili servislerinden biri olup, araçların ve parçalarının ithalatçısı konumunda bulunmadığı, aracın davalılardan ... A.Ş. tarafından parçalar halinde yurt dışından ithal edildiği ve montajı yapılarak üretildiği, araçların yedek parçalarının bulunmamasından, bunların gereği gibi tamir edilmemesinden, doğan zararlardan sorumlu bulunduğu, aracın tamir edilebileceği makul süre olan bir ay için kira alacağının KDV

2013/8496

2013/11820

dahil 5.310 TL olduğu, kupanın değiştirilemeyip tamir edilmesi nedeniyle araçta 4.000,00 TL değer kaybı bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davada davalılar ... Ltd. Şti yönünden davanın reddine, diğer davalı ... A.Ş yönünden davanın kısmen kabulü ile 5.310,00 TL (KDV dahil) araç kiralama ücreti ile 4.000,00 TL değer kaybı olmak üzere 9.310,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... A.Ş vekili ve davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı ilişki nedeniyle davanın öngörülen yasal sürede açılmış bulunmasına göre, davalı ... ... A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm, diğer davalı ... A.Ş.'nin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT’nin 3/II. maddesi, ”Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise, her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur” hükmünü içermektedir.

Davalı ... A.Ş. hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğine göre, dava ret sebebi ayrı olan diğer davalıdan ayrı olarak bu davalı hakkında karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7/2. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, ayrı olarak vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetli değildir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nin 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş vekilinin tüm, davalı ... A.Ş. sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Assan Oto. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazla-

2013/8496

2013/11820

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nin 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş vekilinin tüm, davalı ... A.Ş. sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Assan Oto. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazla-

2013/8496

2013/11820

rının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) bendinin davalılar yararına vekalet ücretine ilişkin olan fıkrasına “Hakkındaki dava husumet nedeniyle reddedilen davalı ... A.Ş. yönünden AAÜT'nin 3/2 ve 7/2. maddeleri uyarınca 1.200,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine“ ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 611,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş.'ye geri verilmesine 10.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18903, Karar No: 2015/8475, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18903 E.  ,  2015/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3-7, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde sanığın, ...Koruma Bölge Kurulu'nun 04/04/2003 gün, 613 sayılı kararı ile tescil edilen 1. derece doğal sit alanı sınırlarında bulunan ... ilçesi, .. köyündeki araziye çınar ve söğüt kazıları çakarak, 100-120 dönüm arazinin işgal ettiğinden bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın dosya kapsamında mevcut savunması incelendiğinde, suça konu arazinin sit alanından çıkartıldığını duyduğunu, bu sebeple burayı ağaçlandırmak istediğini ve etrafını çevirip, kazık diktiğini, yaptığının yasak olduğunu öğrenince diktiği kazıkları çıkardığını, amacının o bölgeyi ağaçlandırmak olduğuna ilişkin beyanı, suça konu uygulamaların kısa bir süre sonra sanık tarafından kaldırılmış olup, mahallinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan orman mühendisi ve fen bilirkişi raporları incelendiğinde, davalı yer üzerinde, dikenli tel ve kazıkların olmadığı, bir işgalin bulunmadığı ve herhangi bir orman örtüsünün tahrip edilmediğinin anlaşılmış olması karşısında, sanığın yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin olarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2778, Karar No: 2018/1709, Tarih: 14.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/2778 E.  ,  2018/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında müşteki...’e yönelik hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, İlçe Seçim Kurulu Başkanı olan müştekinin gıyabında söylediği kabul edilen "ben karının lafı ile iş yapmam kimse beni ayağına çağıramaz, ben kanunları ve tüzükleri iyi biliyorum, bana emrivaki yapamazsınız, ben karının lafı ile hareket etmem ve emirde almam” şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Kabule göre de;

Hakaret eyleminin İlçe Emniyet Amirliğinin neresinde gerçekleştiği tespit edilip, aleniyet hususu tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19406, Karar No: 2022/2069, Tarih: 08.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19406 E.  ,  2022/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2020 gün ve 2019/478 Esas 2020/165 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.03.2022 tarihinde üye ... ve ...’ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihi itibariyle beş yaşındaki mağdurenin katılan babası tarafından zaman zaman ailece görüştükleri komşusu sanığın evine bırakıldığı, sanığın ise mağdureyi ağzından öpmek, cinsel organına elini bastırarak dokunmak suretiyle istismar ettiği iddia ve kabul edilen olayda, ilk derece mahkemesince sanığın on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı suçundan teşdiden mahkumiyetine karar verildiği olayda;

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, dosyada mevcut delillerin suçun sübutu ve mahkumiyete yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Beş yaşındaki mağdurenin soruşturma sırasında pedagog yardımıyla ifadesinin alınmak istendiği ancak olayı anlatmak istemediğini, annesine anlattıklarının doğru olduğunu söylemiş, annesinin kendisini neden doktora getirdiğinin sorulması üzerine “kuşum kaşınıyordu, kaşırken annem gördü ve beni doktora getirdi” dediği, bu beyanda hazır bulunan sosyal çalışmacı mağdurenin sürekli sanığı görmek istediğini, olaya ilişkin kafasının karışmış olduğunu, bu yüzden sağlıklı beyanda bulunamadığını ifade etmesi,

Mağdurun hem olay öncesinde vajinal bölgesindeki bir tür mantar hastalığı nedeniyle tedavi amaçlı krem kullanıldığı, hem de olaydan bir-iki yıl evvel mağdurun düşmesi nedeniyle babası ve babaannesi tarafından götürüldüğü hastanede doktorun vajinal bölgesinde çizik olduğu ve krem kullanmasını söylemesi nedeniyle tanık ... ve mağdurenin babaannesi tarafından bir süre krem kullanıldığının aktarılması, yine tanık ...’nın mağdureyi zaman zaman ayna karşısında cinsel bölgesiyle oynadığını görünce mağdurenin krem sürüyorum dediğine ilişkin beyanları, pedagog tarafından mağdurenin cinsel davranışı bildiğine ilişkin değerlendirmesinin anılan bu yaralanma ve tedavi ile ilintisinin olabileceği,

Mağdurenin “mami” olarak isimlendirdiği sanığın elini külodunun içine ve parmağını cinsel organına soktuğunu, ön bölgesinin acıdığını ve kan geldiğini beyan etmesine karşın bu durumun 13.08.2019 tarihli rapor içeriği ile doğrulanmaması,

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında suçlamaları kabul etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, somut ve ispata elverişli delil bulunmadığını gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/9412, Karar No: 2015/2147, Tarih: 26.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9412 E.  ,  2015/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ........ tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..... Köyü 230 ada 12 parsel sayılı 16664,82 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ........, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine, 230 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ........ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin 1963 tarihli hava fotoğrafında ve 1974 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan açıklık alanda kaldığı, bu sebeple orman sayılmayan yerlerden olduğu, dolayısıyla ile zilyetliğin o tarihlerde başladığı, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın uzun yıllar önce imar ve ihya edilerek tarım alanına dönüştürüldüğü ve tarım arazileri ile bütünlük oluşturduğu belirtilmiş ise de, dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde, üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın 8-10 yıldır kullanılmadığını belirtmişler, ziraat bilirkişi de, bu hususu doğrulamış ve taşınmazın içerisinde taş öbeklerinin arasında pırnal meşesi, ahlat ve menengiç gibi ağaçcıkların gelişim gösterdiğini, taşınmaz içerisinde 100-120 yaşlarında kızılçam menengiç ağaçlarının bulunduğunu bildirmiştir.

Bu tür yerlerde, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, tespit tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve

Bu tür yerlerde, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, tespit tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve

taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu MY'nın 715/2. ve 3402 sayılı Kanunun 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup; tescile, sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ve ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ........nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.