muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13778, Karar No: 2017/1863, Tarih: 29.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13778 E.  ,  2017/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2015 tarih ve 2014/815-2015/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortağı ...'ın şirketteki hissesini kızları davacılara devrettiğini, devir sözleşmelerinin birer örneğinin pay defterine kayıt istemi içeren dilekçeleri de 15/09/2012 tarihinde şirket yetkisi ...'a teslim edildiği, buna rağmen hisse devrine ilişkin dava tarihine kadar herhangi bir işlem yapılmadığını ve devir alanların pay defterine yazılmadığını, bu nedenle de hisse devrinin tespitini ve pay defterine kayıt edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılara hisse devri yapan babası ... ile oğulları arasında ailevi problemler olduğunu, bunun üzerine ...'ın kızgınlıkla davacılara muvazaalı işlemle devrettiğini, hisse senetlerinin devrinin idare heyetinin onayı ile hüküm ifade edeceğini, idare heyetinin bu konuda almış olduğu bir kararın bulunmadığından usulüne uygun devir söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, mahkemece tespit edilen uyuşmazlık konusu ve alınan bilirkişi rapor içeriği göz önünde bulundurulduğunda, ana sözleşmede devir yasağı hükmü içeren maddenin bilirkişi rapor içeriğinde belirtildiği gibi 6103 sayılı yürürlük kanunun 28/7 uyarınca yeni sisteme uyum sağlama zorunluluğu getirildiğinden ve buna uygun olmayan tüm devir sınırlamalarının kendiliğinden geçersiz olacağı yönündeki hüküm de göz önünde bulundurulduğunda devri onaydan kaçınmanın herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin yapılması mümkün olamayacağından bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğundan mahkemece hükme esas alınmış, davanın kabulü ile ... 5. Noterliğinin 16/08/2012 tarih, 17819 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile ... 'nın ... 5. Noterliğinin 16/08/2012 tarih ve 17821 Yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile de ...'ın hisseleri devir suretiyle ...'tan devraldıklarının tespiti ile pay defterine yazılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, pay devrinin yapıldığı 16/08/2012 tarihi itibariyle, 6103 s. Tatbikat Kanunu'nun 28/7 maddesinde ana sözleşmenin 6102 s. TTK'na uyarlanması için öngörülen bir yıllık süre dolmadığından ve bu süre dolsa bile şirket ana sözleşmesinin pay devri yasağının ortadan kalkması için sadece bu sürenin dolması yeterli olmayıp, ancak 6102 sayılı TTK hükümlerine aykırı olan ana sözleşme hükümlerinin geçersiz sayılmasının gerekmesine, pay devir tarihi itabariyle yürürlüğe girmiş bulunan 6102 s. TTK'nın anonim şirket pay devirlerine ilişkin 494/3 maddesi uyarınca, pay devirleri için başvuru yapıldıktan sonra üç ay içerisinde şirket tarafından başvuru reddedilmemiş ise devire onay vermiş sayılacağından, somut olayda davacıların pay devrinin pay defterine tescili talebinin 15/09/2012 tarihinden itibaren üç aylık süre içerisinde şirket tarafından reddolunmadığından pay devrinin geçerli hale gelmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.096,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8988, Karar No: 2023/8525, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8988 E.  ,  2023/8525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10.05.2023

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Emanette kayıtlı eşyaların iadesine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2020/33 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyize konu; "suçtan zarar görene ait bir adet siyah renkli metal kahverengi düğmeli hırka, bir adet mavi renkli penye, bir adet siyah renkli streç kapri, bir adet gri renkli sütyen, bir adet beyaz renkli külot, bir adet krem renkli atlet, bir çift pembe-mor beyaz renkli çoraba ilişkin" Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli 2020/33 Esas, 2022/97 Karar sayılı ilamının (4) numaralı bendinde sahibine iadesi yönünde karar alındığı ve ilgi hükmün Dairemizin 27.02.2023 tarihli 2022/6669 Esas, 2013/916 Karar sayılı düzelterek onama ilamıyla onanmak suretiyle ilgi eşyalar yönünden verilen iade kararının da kesinleştiği anlaşılmakla; katılanlar vekilinin sözkonusu eşyaların iadesine yönelik 10.05.2023 günlü ek karara ilişkin temyiz isteğinin, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7088, Karar No: 2019/8446, Tarih: 08.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7088 E.  ,  2019/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 20/09/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 20/09/2018 tarihinde tefhim edilen kararı 03/10/2018 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ...'ün atılı suçu kabul etmediği, müşteki ...'ın kullandığı tırdan 21/01/2013 günü gerçekleştirilen mazot hırsızlığı olayıyla ilgili olarak tanık ...'in aşamalardaki ifadelerinde, 21/01/2013 günü saat 05.00 sıralarında müştekinin kullandığı tırın yan tarafından kırmızı renkli tek farı yanmayan... ya da... marka bir aracın çıkıp geçtiğini gördüğü, 30/01/2013 günü ise tanığın ifadesinde belirttiği araç ile benzer özelliklerdeki... plakalı tek farı kırık olan kırmızı renkli ...marka araç içinde sanık ... ve ilk kararda hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık...ın yakalandığı ve araçta 15 adet bidon içinde 350 litre mazot ele geçirilmiş ise de, 30/01/2013 günü sanığın içinde bulunduğu araçta ele geçirilen mazotun, müşteki ...'ın tırından çalınan mazot olup olmadığı tespit edilemediği gibi, tanık ...'in suç tarihinde olay yerinde gördüğü aracın plakasını alamadığı ve failleri de görmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ün soruşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği ... numaralı cep telefonunun 20/01/2013-21/01/2013 günlerine ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirtilmesi, sanığın cep telefonunun suç tarihinde mazot hırsızlığı yapılan tırın park edilmiş olduğu olay yerinden sinyal verip vermediği, sanığın suç tarihinde olay yeri veya yakınında bulunup bulunmadığı araştırılarak, yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8487, Karar No: 2015/6815, Tarih: 02.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8487 E.  ,  2015/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2015

NUMARASI : 2015/4 D.İş Esas - 2015/4 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından 10.04.2015 havale tarihli dilekçe ile özetle; [...02.04.2015 tarihli duruşmasında mahkeme hâkimi ihsası reyde bulunarak tarafsızlığından şüphe etmelerine neden olduğunu, duruşma esnasında "Ben zaten dosyayı çok iyi biliyorum, çok iyi anladım. Ama yine de tanıkları dinleyelim" diyerek tanık olarak dinlenecek kişilerin beyanlarını dikkate almaksızın vereceği kararın belli olduğuna dair görüşünü açıkladığı ve hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulmasına neden olduğu...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davalı tarafın HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 4000.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/07/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19558, Karar No: 2016/12474, Tarih: 28.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19558 E.  ,  2016/12474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davacının iddialarının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 19/1-e). Kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1). Davacının iddiasının dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1).

Olayımızda davacı, dava dilekçesinde ve dilekçeler teatisi aşamasında mahkemece davalıya kusur olarak yüklenilen vakıaya dayanmamıştır. Bu vakıayı ön inceleme duruşmasında ileri sürmüş olup, ön inceleme duruşmasında hazır bulunan davalının açık muvafakati bulunmadığından bu durum iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3,187) vakıa esas alınarak karar verilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, ispatlanamayan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/14566, Karar No: 2019/1297, Tarih: 18.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14566 E.  ,  2019/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasında görülen dava hakkında .... İş Mahkemesi'nden verilen 02.06.2016 tarih ve 2015/654 E. - 2016/385 K. sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Eldeki davaya konu 16.05.2012 tarihli 2 adet ödeme emrinin ön yüzlerinin fotokopilerinin dosya içerisinde bulunduğu, ancak arka yüzlerinin ve varsa ihtarat şerhlerinin tek taraflı evraktan tespit edilemediği anlaşılamadığından, mahkemece davaya konu ödeme emirlerinin ön ve arka yüzlerinin okunaklı birer örneğinin temin edildikten sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32667, Karar No: 2011/13504, Tarih: 28.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32667 E.  ,  2011/13504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya  dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, diğer itirazları yanında yetki itirazında da bulunarak İstanbul icra dairelerinin yetkili olduğunun kabulü ve takibin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki (genel yetkili) icra dairesinde (HUMK. 9. madde), bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde (yetki sözleşmesi HUMK.nun 22/son madde), bonoda yazılı ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemiş ise bononun düzenlendiği yerde yapılması mümkündür.

Takibe dayanak alınan bonoda taraflar İstanbul Mahkemelerinin selahiyetini kabul etmişlerdir. Borçlunun ikametgahı ise Ayvacık olarak gösterilmiştir.

Alacaklı icra takibini Pendik İcra Dairesinde başlatmıştır. Pendik İcra Dairesinin yetkili olduğu konusunda bir anlaşma bulunmayıp, aksine sözleşilen yer İstanbul İcra Mahkemeleri ve dolayısıyla İstanbul İcra Daireleridir.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK.nun 22.maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşme ile belirleyebilirler.

Yukarıda açıklandığı üzere taraflar özel yetkili yer olarak İstanbul İcra Dairelerini kararlaştırmışlardır.

Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının, tercih hakkını kullanarak özel yetkili yerde de takipte bulunması mümkündür. Ancak, alacaklı İstanbul İcra Dairesi yerine yetkisiz Pendik İcra Dairesinde takibi başlattığından, HUMK.nun 23.maddesi uyarınca yetkili icra dairesini tercih hakkı borçluya geçmiştir. Borçlu ise özel yetkili yer olarak kararlaştırılan İstanbul İcra Dairesini tercih etmiştir. O halde mahkemece İstanbul İcra Dairlerinin yetkili olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde Çanakkale/Ayvacık İcra Dairesinin yetkili olduğu yönünde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7730, Karar No: 2017/13942, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7730 E.  ,  2017/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin alt işveren nezdinde 2002 yılında belirsiz süreli hizmet sözleşmesiyle işe alındığını ve aralıksız çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, bu durumda tazminat taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davanın ihbarı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61. maddesinde “taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı işveren davanın, davacının çalıştığı alt işveren şirketlere ihbarını talep etmiştir. Mahkemece davanın alt işverenlere ihbar edilmesi, ihbar sonrasında dava dışı şirketler tarafından delil sunulduğu takdirde değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken, ihbar talebinin yerine getirilmemesi isabetli olmamıştır.

2-Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce uygun indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Kabule göre de, somut olayda Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olması ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için Mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27106, Karar No: 2016/11011, Tarih: 02.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27106 E.  ,  2016/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın müşteki Nerim'e yönelik gerçekleştirdiği yaralama eylemi ile ilgili olarak, müştekinin burnunda (2) derece kemik kırığı meydana gelmesi ve sanığın eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e ve 87/3 maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16567, Karar No: 2015/30356, Tarih: 03.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16567 E.  ,  2015/30356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/192694

MAHKEMESİ : Mut(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2010

NUMARASI : 2009/514 (E) ve 2010/483 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Mağdurun, sanığın, kendisine F. N. K. aracılığıyla öldüreceğinden ve kaçıracağından bahisle haber gönderdiğini beyan etmesi karşısında, olayın tek tanığı olan Fatma Nur Karakoç dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın mağdur ile bir dönem arkadaşlık yaptığı ve ayrıldığı, mağdurun olay günü başka erkeklerle birlikte alkol aldığını düşünerek “adam gibi konuş, O..., lafı sana yedircem, ama neyse görüşeceğiz, ben o çizdiğin yolu alnına çizmezsem bana da aynalı demesinler” şeklindeki sözlerle tehdit içerikli mesaj gönderdiğinin tespit edilmesi, karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu halde, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.