muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8294, Karar No: 2022/10272, Tarih: 12.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8294 E.  ,  2022/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklı tarafından adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun takibe itirazı üzerine alacaklının icra mahkemesine başvurarak borçlunun itirazının kaldırılması ile takip konusu taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince, davanın kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacağın %20’si oranında tazminatın borçludan alınarak alacaklıya verilmesine ve mecurun tahliyesine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TBK’nun 362/2. maddesi gereğince ihtarlı ödeme emrinde hasılat kiralarında en az altmış günlük ödeme süresi verilmesi gerekmektedir.

Hasılat kirası, ürün veren, gelir getiren bir malın veya hakkın kullanılması yanında semerelerinden yararlanılmasının kiraya veren tarafından kiracıya devredildiği kira sözleşmesidir. Hasılat kirasının konusunu adi kiradan farklı olarak kullanılma veya yararlanmaya elverişli olan haklar da oluşturabilir. Hasılat kirası ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiraya veren tarafından kiracıya devredilmesi borcunu doğurur. Bir kira sözleşmesinin hasılat kirası olarak taraflar arasında nitelendirilmesi sözleşmenin hasılat kirası olduğu anlamına gelmez. Diğer bir deyişle, kira bedeli olarak “işletme cirosundan pay verilmesi”nin kararlaştırılması veya kiralananın tüm demirbaş ve mefruşatlarıyla birlikte kiralanmaları tek başına bu sözleşmenin hasılat kirası olduğunu göstermez. Ayırt edici olan kiralananın ürünlerinin toplanması, kullanımı ile gelir elde etmenin yani yararlanmanın kiracıya devredilmesidir. Örnek olarak, otelin tüm mefruşat ve demirbaş ile birlikte kiralanması sözleşmeyi hasılat kirası olarak nitelendirmek için yeterli değildir. Ayrıca otelin işletme ve çalışma ruhsatlı olarak kiralanması gerekir. (Hikmet Kanık, Yargıtay Uygulamasında Kira Hukuku Davaları, Genişletilmiş 2. Baskı, 2022, s. 405-406)

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan 01.09.2016 tarihli sözleşmenin 1. ve 6. maddelerinde kira sözleşmesi türü hasılat kirası olarak yazılmış ise de bahsi geçen maddelerden ve sözleşmenin diğer hükümlerinden kira sözleşmesinin hasılat kirası sözleşmesi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Kira sözleşmesinin niteliğinin tespiti borçlu kiracıya gönderilen ödeme emrinde verilecek ödeme süresi açısından önem arz etmektedir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Bu süre, kamu düzeninden olup re’sen dikkate alınır.

O halde, ilk derece mahkemesince, alacaklı tarafından talep edilen aylar dikkate alınarak kiraya verilen tekne imal, bakım ve onarım tesisi niteliğindeki taşınmaz ile birlikte işletme ruhsatının kiraya verilip verilmediği, işletme ruhsatı var ise kimin adına olduğu belirlenerek, kira sözleşmesinin hukuki niteliği tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kamu düzeni nedeniyle re’sen yapılan inceleme sonucu kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nin 31.05.2022 tarih ve 2021/1220 E. - 2022/1556 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), İstanbul ... 12. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.02.2021 tarih ve 2019/696 E. - 2021/112 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13958, Karar No: 2011/1058, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13958 E.  ,  2011/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.04.2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat, karşı davada tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 22.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı şirketten 7440 kg. patates tohumu aldığını ve 2005 yılında ektiğini, buna karşılık davalı şirkete 14800 kg. Patates verme taahhüdünde bulunduğunu, gübre ve ilacın da davalı şirketten alınarak kullanıldığını, tüm bakım ve sulama işlemleri yapılmasına rağmen ekilen patateslerin köklerinden çürüdüğünü, verim alınamadığını, bu durumun davalıdan alınan tohumlardan kaynaklandığını, ortaya çıkan 12514 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise patates köklerindeki çürümenin tohumlardan kaynaklanmadığını, topraktaki bir hastalıktan kaynaklanmış olabileceğini, aslında kendilerinin zarara uğradığını, bu nedenle teslim edilen tohum, gübre ve ilaç bedeli ile uğranılan kar kaybı olmak üzere 21.598.55 TL tazminatın davacı ve karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl dava reddedilmiş, karşı dava kısmen kabul edilerek gübre ve ilaç bedeli olan 2664,00 TL.nin davacı ve karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı-karşı davalının bütün davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece asıl dava reddedilmiş, karşı dava kısmen kabul edilerek gübre ve ilaç bedeli olan 2664,00 TL.nin davacı ve karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı-karşı davalının bütün davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilirkişilerce üretimin taraflara yüklenemeyecek nedenlerle gerçekleşmediği saptanmıştır. Gerçekten BK’nun 117/I maddesine göre “Borçluya isnat olunamayan haller münasebetiyle borcun ifası mümkün olmazsa, borç sakıt olur.” Burada sözleşmenin yapılmasından sonra borçluya isnat edilemeyecek nedenlerle ifada imkansızlık söz konusudur. BK’nun117/II maddesinde ise iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde ifa imkansızlığının sonuçları düzenlenmiştir. Anılan hüküm uyarınca “karşılıklı taahhütleri havi akitlerde bu suretle beri olan borçlu haksız iktisaplara müteallik hükümlere tevfikan almış olduğu şeyleri iadeye mecbur ve kendisine henüz tediye edilmemiş bulunan şeyi istemek hakkından mahrum olur.” Kural olarak da karşı taraf edimini imkansızlıktan önce ifa etmiş ise kendi borcu imkansızlaşan tarafın malvarlığı sebepsiz zenginleşeceğinden malvarlığında meydana gelen bu fazlalığı iade etmesi gerekir. Dolayısıyla davacı- karşı davalının iade etmesi gereken borçlar arasında kendisine teslim edildiği tartışmasız olan patates tohum bedeli de bulunmaktadır.

Mahkemece karşı davadaki bu istek kaleminin de kabulü gerekirken reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının bütün, davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent gereğince hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6213, Karar No: 2014/10428, Tarih: 04.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6213 E.  ,  2014/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/242582

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/718 Esas, 2012/564 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aracıyla ters yönde gitmesi nedeniyle katılan polis memuru tarafından trafik belgelerinin istenip olay yerine trafik ekibinin çağrılması üzerine katılana tehdit içeren sözler sarf ettiğinin iddia olunması ve katılanın olay günü sivil giyimli olduğunun anlaşılması karşısında ilgili emniyet müdürlüğünden katılan polis memurunun olay sırasında resmi bir görevinin bulunup bulunmadığı, varsa mahiyetinin ne olduğu sorularak buna ilişkin belgenin onaylı suretinin dosya içine celp edilmesinden, tanık ile katılan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılmasından sonra, delillerin yöntemince irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı ile olayda sanığın hangi görevin yaptırılmaması için cebir, tehditle nasıl direndiğinin gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden ve TCK'nın 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçu tartışılmadan yazılı şekilde eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanığın aşamalarda kendisine küfür edildiği şeklindeki savunmaları üzerinde durularak hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2859, Karar No: 2022/1307, Tarih: 23.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2859 E.  ,  2022/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.09.2018 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.01.2020 günlü hükmün; kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 21/05/2021 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu ... Köyünde bulunan 113 ada 14 parsel sayılı taşınmazda 1/3 oranında malik olduğunu, 29/06/2018 tarihinde davalı ...'in taşınmazın 1/3 oranındaki payını kardeşi olan ...'dan satın aldığını, bu satıştan dolayı davalının taşınmaza 1/3 oranında malik olduğunu, bu satışın bilgisi haricinde gerçekleştiğini ve sonradan haberdar olduğunu, Medeni Kanunun 732. maddesi uyarınca önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının yapılan satıştan haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın kötüniyetle açıldığını, taşınmazın fiilen taksim edildiğini ve bu durumda şufa hakkının kullanılamayacağını, aynı taşınmaz hakkında aynı mahkemede açılan 2018/245 Esas sayılı dosyanın usul ekonomisi gereğince birleştirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Hüküm kesin olarak verilmiştir.

Davacı vekili tarafından hükme karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ve Adalet Bakanlığı'nın 21.05.2021 tarihli 39152028-153.01-890-2020-E. 825/14630 sayılı yazısı ile davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmekle dosya, temyiz istemi ile Dairemize gönderilmiştir.

Davacı önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazın satış tarihinden önce paydaşlar arasında fiilen taksim edilmiş olduğunu savunmuştur. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın davalıya satış tarihinden önce de fiilen taksim edildiğini bildirmeleri üzerine davacı vekili 15.01.2020 tarihli dilekçe ile fiili taksimin olmadığını bu hususun kesin olarak tespiti için TÜRKSAT'tan dava konusu parselin satış tarihinden önceki durumunu gösteren uydu görüntüsünün istenilmesini ve mesleki mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Davalı vekili de 16.01.2020 tarihli dilekçesi ile mesleki mazeretli kabul edilmesini istemiştir.

Mahkemece, 16.01.2020 tarihli oturumda davacı ve davalı vekilinin usulüne uygun mazeretlerinin kabulüne karar verilmekle birlikte yargılamaya devamla davanın reddine ilişkin hüküm tesis edilmiştir. Dava konusu taşınmazın tapudaki satış bedeli 905,54 TL olması nedeniyle verilen karar kesin olarak görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür.

Davanın açılması üzerine dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır.

Mahkemece ön inceleme aşamasından sonra tahkikat işlemine gerek olmaması halinde nihai bir karar verilebilir (HMK m.138-142). Ancak mahkemenin, ön inceleme aşamasında nihai karar verebilmesi için dava şartlarından birinin bulunmaması, ilk itirazların yerinde olması, hak düşürücü sürenin geçmiş olması ve zamanaşımı def'inin dinlenebilir olması gerekir. Mahkemece, bu nedenler dışında işin esasına girilerek delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar verilecekse, HMK'nın 143. ve devamı maddeleri uyarınca tahkikat aşamasına geçilmeli ve özellikle HMK'nın 147. maddesi uyarınca taraflar tahkikat için duruşmaya davet edilmeli, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığı durumda, tahkikatın bittiği taraflara tefhim edilmelidir (HMK m.184). Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama bitiminden sonra sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun ya da bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez. Sözlü yargılamada mahkeme taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. 6100 sayılı HMK ile ön görülen yargılama kesitlerine, Kanunda belirtilen sebepler dışında uyulmadan karar verilemez.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden açıkça anlaşıldığı üzere mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununda belirlenen düzenlemelere aykırı şekilde yargılama sonuçlandırılmıştır. Şöyle ki; mahkemece ön inceleme duruşması yapılmış ve tahkikat aşamasına geçilerek mahallinde keşif yapılmış ve bilirkişi raporu taraflara tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 15.01.2020 tarihli dilekçesi ile fiili taksimin bulunmadığının ispatı için uydu görüntülerinin getirtilmesini talep ederek duruşmada mazeretli sayılmasını istemiştir. Yine davalı vekili de 16.01.2020 tarihli dilekçe ile mazeret bildirmiştir. Bunun üzerine 16.01.2020 tarihli celsede her iki tarafın mazeretinin kabulüne karar verilerek aynı celse davanın reddine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, mazeretleri kabul edilen taraflara yeni bir duruşma günü tayin edilerek tayin edilecek gün ve saatte mahkemede hazır bulunulmaları için meşruhatlı davetiye çıkarılması, verilen sözlü yargılama duruşmasında karar verileceği bildirilerek son sözleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca hukuki dinlenme hakkı ihlal edilecek şekilde, karar verileceğine dair bir ihtarda bulunmaksızın mesleki mazeretlerinin kabulüne rağmen aynı celse esas hakkında karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının 21/05/2021 tarihli 39152028-153.01-890-2020-E. 825/14630 sayılı yazısı ile Kanun yararına bozma talebinin kabulüne, HMK'nın 363 maddesi gereğince hükmün hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Yasanın 363/son maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Resmi Gazete'de yayımlanmak üzere Adalet Bakanlığı'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilmesine, 23.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16553, Karar No: 2016/1612, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16553 E.  ,  2016/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada... 9. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince müteveffanın huzurevine girmeden önce “ .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise müteveffanın vefat etmeden önce “ .../...” adresinde bulunan... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından müteveffanın nüfus kayıtlarına göre vefat etmeden önce “.../...” adresinde bulunan... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26398, Karar No: 2015/1001, Tarih: 13.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26398 E.  ,  2015/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/127787

MAHKEMESİ : Akhisar(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2010/418 (E) ve 2012/217 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık A.. A.. hakkında A.. S..'ı, sanık E.. A.. hakkında ise A.. S.. ve A.. S..'ı yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar A.. S.. ile A.. S..'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) A.. S.. hakkında, A.. A..'yı yaralama suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. S..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

C) Öbür hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar A.. S.. ve M.. A..'ya yükletilen, yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

2- Sanıklar A.. S.. ve A.. S.. hakkında hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığı kararları ile sanık M.. A.. hakkında hakaret, E.. A.. hakkında 30/03/2009 tarihinde A.. S..'ı yaralama, A.. A.. hakkında A.. S..'ı yaralama, A.. S.. hakkında A.. A..'yı yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının da usul ve yasaya uygun olduğu, Anlaşıldığından, katılan sanıklar A.. S.. ve A.. S.. ile katılan sanık M.. A.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10988, Karar No: 2021/21612, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10988 E.  ,  2021/21612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

20.03.2013 tarihli olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğinde 20.03.2013 tarihinde saat 01.00 sıralarında devriye görevi ifa edilirken ... mahallesi ... sokak üzerinde farları sönük vaziyette mitsubishi marka aracın yavaş bir şekilde hareket ettiği, arkasında da yine farları sönük vaziyette doğan marka aracın takip ettiği, ...plaka sayılı mitsubishi marka araçtan suça sürüklenen çocuğun indiği, doğan marka aracın ise olay yerinden kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun yakalandığında kardeşi ...ın kimlik bilgilerini beyan ettiği,şahısla yapılan şifahi görüşmede son zamanlarda meydana gelen Mitsubishi marka araç hırsızlıkları ile ilgili bilgisi sorulduğunda, haklarında aynı eylem sebebiyle beraat kararı verilen sanıklar ... ve ... isimli şahıslarla birlikte mitsubishi marka araçlar çaldıklarını, kendisinin de 200 TL para aldığını söylemesi üzerine araçları nereden çaldıkları sorulduğunda 18.03.2013 tarihinde müştekiye ait ... plaka sayılı aracın çalındığı yeri tarif ettiği, çaldıkları araçları Suriye kıyafetli bir şahsa 1250 TL karşılığında sattıklarını beyan ettiğinin belirtilmesine rağmen mahkemece "gerekçe" bölümünde devriye görevi sırasında farları kapalı bir mitsubishi araç ve doğan marka başla bir aracın yavaş şekilde seyrettikleri, kolluk ekiplerinin yaklaştığı sırada ... plakalı mitsubishi marka aracın içinden suça sürüklenen çocuğun çıktığı belirtilerek ve 20/03/2013 günü ..., plakalı aracın çalınmasına ilişkin anlatımda bulunularak, bahse konu eylem 18/03/2013 günü ... plaka sayılı aracı çalınan ...’a yönelik gerçekleşmiş gibi hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.