muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10019, Karar No: 2023/1296, Tarih: 18.04.2023

6. Sanığın aşamalarda üzerinden zaman geçmesi sebebiyle işlemi hatırlamadığına yönelik beyanda bulunup, suçlamaları kabul etmediği görülmüştür.

7. Zamanaşımını kesen son işlem tarihinin 11.09.2014 tarihli sanık sorgusu olduğu, soruşturma izninin alınması için durmada geçen sürenin 300 gün olduğu ve zamanaşımının henüz dolmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.15.04.2013 tarihinde halsizlik, ateş ve tüm vücutta ... şikayeti ile ... Devlet Hastanesine başvuran üst solunum yolu enfeksiyonu tanısı konulup yatışı yapılarak tedavisine başlanan ve aynı gün kendisine intamüsküler Dikloron Ampül uygulanan katılanın söz konusu enjeksiyondan sonra sağ bacağında sinir hasarı meydana geldiği tespit edilmiş ise de; Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 28.01.2015 tarihli rapor içeriğinde de belirtildiği üzere enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilinmesi, her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirilmesi ve enjeksiyonun yapılış tekniği ile uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden de bir delil bulunmadığından sanığa kusur izafe edilemeyeceğinden sanığın atılı suç nedeniyle beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, oluş, dosya kapsamı, olaya ilişkin uzmanlık raporları ve tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, katılan vekilinin eksik incelemeye ve diğer temyiz sebeplerine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/18 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğindenkatılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5227, Karar No: 2020/3256, Tarih: 29.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5227 E.  ,  2020/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/05/2018 tarih ve 2018/134 E- 2018/170 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/09/2019 tarih ve 2018/1344 E- 2019/849 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2007/24939, 2013/57118, 2013/57126, 2006/64792 sayılı ve "BANADA", "TORKU BANADA", "TORKU" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2014/70946 sayılı "BANADA" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, anılan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, ancak markaların benzer olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma amacıyla tescilinin istendiğini, iyi niyetli olmadığını ileri sürerek YİDK’nın 2015-M-10916 sayılı kararının iptalini, başvuru markasının tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu marka ile davacının itiraza mesnet marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğu, taraf markalarının mal ve hizmet listelerinde ise 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince hem aynılık hem benzerlik hem de ilişkilendirilme ihtimali tespit edildiğinden, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde belirtilen nispi benzerlik şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK’nın 2015-M-10916 sayılı kararının iptaline, başvuru konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlüğüne ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun, tarafların markalarının asıl unsurunun "BANADA" ibaresinden oluştuğu ve ibareler yönünden, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, mal ve hizmetler yönünden ise dava konusu başvurusu kapsamında 31, 35, 43. sınıftaki mal ve hizmetler bulunurken, itiraza mesnet markaların 29, 30, 32. sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, ilk derece mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davacının itiraza mesnet markalarının kapsamındaki 29 ve 30. sınıf malların, davalı şirketin başvurusunda bulunan 35/6. sınıf kapsamındaki 29 ve 30. sınıf malların satışına dair mağazacılık hizmetlerinin tesciline engel olacağı, anılan mal ve hizmetlerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer bulunduğu, itiraza mesnet markaların kapsamındaki 29 ve 30. sınıf malların, başvuru kapsamındaki 43/1. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." ile 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, 43/1. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." yönünden yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle 8/1-b maddesi şartlarının davacı yararına gerçekleşmesi, mahkeme kararında sadece 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesine dayanılıp, davacı tarafça istinaf itirazında bulunulmaması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek olmadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararda başvuru kapsamındaki diğer mal ve hizmetler yönünden de 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi şartlarının davacı yararına gerçekleştiği belirtilmişse de kararda konuda hiçbir gerekçe bulunmadığı, başvuru kapsamındaki diğer mal ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca hiçbir benzerliğinin bulunmadığı, itiraza dayanak 2007/24939 numaralı markanın hükümsüz kılındığı bildirilmişse de, itiraza dayanak 2013/57118 ve 2013/57126 numaralı diğer markalar da 29, 30, 32. sınıflarda tescilli bulunduğundan, davalı kurum vekilinin bu yöndeki istinaf itirazı konusunda herhangi bir inceleme yapılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, YİDK’nın 2015-M-10916 sayılı kararının 35/6. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünlerinin, Kuru bakliyatın, Hazır çorbalar, bulyonların Zeytin, zeytin ezmelerinin Süt ve süt ürünlerinin (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağların. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçaların. Kuru yemişlerin. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahinin. Yumurtalar, yumurta tozlarının. Patates cipslerinin.Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içeceklerin. Makarnalar, mantılar, eriştelerin

. Yenilebilir bitkisel yağların. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçaların. Kuru yemişlerin. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahinin. Yumurtalar, yumurta tozlarının. Patates cipslerinin.Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içeceklerin. Makarnalar, mantılar, eriştelerin. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlıların. Bal, arı sütü, propolisin. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere sosların. Mayalar, kabartma tozlarının. Her türlü un, irmikler, nişastaların. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekerinin. Çaylar, buzlu çayların. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretlerin. Sakızların. Dondurmalar, yenilebilir buzların. Tuzun. Hububat (tahıl) ve mamullerinin. Pekmezin bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmetleri ile 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." yönünden kısmen iptaline, başvuru markası tescil edilmediğinden hükümsüzlüğe ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekili ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK ve davacıdan ayrı ayrı alınmasına, 29/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4518, Karar No: 2011/5016, Tarih: 28.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4518 E.  ,  2011/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 236 ada 9 parsel sayılı taşınmazına komşu 8 sayılı parsel maliki davalının tandırlık yapmak, foseptik çukuruna giden boru hattını geçirmek, duvar çekmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp; elatmanın önlenmesi , yıkım ve taşınmazın eski hale getirilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, Kadastro müdürlüğü memurları tarafından ölçüm yapılıp,kazık çakılarak belirlenen sınıra davacıyla beraber duvar ördüklerini, tandırlığı ile tuvalet borularının da kendi taşınmazı içerisinde kaldığını, davacının taşınmazına müdahale etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın subut bulması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kadastral yöntemlere uygun olarak yapılan ölçüm sonucu davacının kadastral parseli içinde kaldığı belirlenen duvar ve pis su borularının yıkılarak elatmanın önlenmesine karar verildiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 33,21 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9299, Karar No: 2020/10044, Tarih: 16.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9299 E.  ,  2020/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Çocuk, ... Aile ve ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, küçük hakkında bakım tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

... 2. Çocuk Mahkemesince, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun halen ... ili ... ilçesi ... Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde bakım altında bulunduğu, ... Nöbetçi Çocuk (Asliye Hukuk/Aile) Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesince, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun halen ... ili ... ilçesi ... Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde bakım altında bulunduğu, ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise, küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak ... 2.Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bu bağlamda sonraki talepler ve uygulama ile ilgili karar vermeye yönelik yetkili mahkemenin ... 2. Çocuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosya, yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ... 2. Çocuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) kararında yetkili olduğu belirtilen ... 2. Çocuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yerinin belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz YETKİ uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlemesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1341, Karar No: 2007/6835, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1341 E.  ,  2007/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurumun ...- ... tesislerini besleyen ... merkezine ait davalı kurum tarafından düzenlenen 26.03.2002 tarihli faturada müvekkiline fahiş miktarda reaktif enerji bedeli tahakkuk ettirildiğini, bu tahakkukun, ...’ ndeki kapama rolesinin arızası nedeni ile koppanzasyon sisteminin 24-25 Şubat 2002 tarihinde devre dışı kalması nedeni ile reaktif enerjinin aktif enerjiye oranının % 33 olması gerekirken % 33.06 oranına yükselmesi nedeni ile yapıldığını, durumun davalı tarafa bildirilerek müvekkilinden fazla tahsil edilen bedelin iade edilmesi talep edilmesine rağmen bundan sonuç alınamadığını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek fazla tahsil edilen bedelin faizi ile davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istirdat davası açma süresi geçtiği için davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini ayrıca, Tarifeler Yönetmeliği’ nin 56/g maddesi uyarınca sayaç veya koppanzasyon tesisinde meydana gelecek mekanik arızadan dolayı ... reaktife girdiğinin, müvekkili elemanları tarafından tespit edilip durumun tutanağa bağlanması halinde yıl içinde bir defaya mahsus olmak üzere reaktif bedelin uygulanmadığını, ancak somut olayda sistemdeki arızanın müvekkili kurum tarafından tespit edilmediği gibi bir tutanağa da bağlanmadığı için yapılan uygulamanın doğru olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... Yönetmeliği’ nin 56/ g maddesinin davaya uygulanabilmesi için kontrolleri altında bulunan ölçü değerlerinde oluşan arızanın anında davalı işletmeye bildirilip konu ile ilgili taraf vekillerince ortak düzenlenmiş bir tutanağın bulunması veya davalı kuruma bu konuda yazılı bir müracaatın olması gerektiği somut olayda, tutanağın davacı tarafça tek taraflı olarak düzenlendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

... Yönetmeliği’ nin değişik 56/ g maddesi “ ….... yıl içinde elinde olmayan nedenlerle bir ay için sistemden çektiği reaktif enerjinin aktif enerjinin 0,33 katından fazla olması halinde reaktif enerji bedeli faturalandırmada dikkate alınmaz. Bu durumun yılda bir defadan fazla olması halinde o yıl için daha önceden dikkate alınmayan reaktif enerji bedeli, sistemden çekildiği aydaki birim fiyat dikkate alınarak ilk çıkacak faturaya ilave edilerek tahsil edilir. “ hükmünü ihtiva etmektedir. Somut olayda bu durumun birden fazla olduğu yolunda bir bilgi ve iddia da mevcut değildir. Dosyada bulunan bilirkişi rapor ve ek raporunda da bu hususa değinilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece açıklanan hususlar üzerinde durulup, değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2532, Karar No: 2007/3515, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2532 E.  ,  2007/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2006 gününde verilen dilekçe ile Medeni Kanununun 724 vd. maddelerine dayalı temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, malzeme sahibi tarafından Türk Medeni Kanununun 729 ve 724. maddelerine dayanılarak açılan temliken tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava temliken tescil isteminin kabulünde aranan iyiniyet unsuru oluşmadığından, reddedilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı ve davalı çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazda paylı maliktir. Gerçekten mahkemece doğru olarak saptandığı üzere Türk Medeni Kanununun 724. madde hükmünce taşınmaz mülkiyetinin malzeme malikine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Yasanın öngördüğü iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural malzeme sahibinin elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını, ya da yapıyı yapmaktan haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. Ne var ki 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunma olanağı yoktur. Çünkü bu gibi durumlarda kötü niyet karşı tarafın ayrıca ispatı gerekmeksizin belirlenmiş olur. Somut uyuşmazlıkta dava konusu taşınmazda paylı malik olan davacı kendisine ait pay dışındaki mülkiyetin davalıya ait olduğunu ve taşınmazda malik olmadan önceki tüm mülkiyetin keza davalının olduğunu bilerek 3 parselin muayyen bir kısmına bina yapıp ağaç diktiğinden kötü niyete açıktır.

Mahkemece bu saptamaya uygun değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddedilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6000, Karar No: 2015/8248, Tarih: 15.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6000 E.  ,  2015/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2015

NUMARASI : 2015/374-2015/374 D.İŞ.

Taraflar arasındaki davanın sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyeti kurulunca 2014/3127 Esas ve 04/12/2014 tarihli kararı İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi' ne saklanmak üzere gönderilmiş olup, davacı vekili tarafından anılan karar temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

A.. T.. vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu'na yaptığı başvurusunda, müvekkiline ait pamuk tarlasının davalı nezdinde “Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi” ile sigortalı bulunduğunu, 10.05.2013 tarihinde yağan dolu nedeniyle fide aşamasında olan pamuk ürününün hasarlandığını, bunun üzerine sigorta şirketince yapılan inceleme sonucunda yeniden dikim yapılması gerektiğini ve bu nedenle uğramış olduğu zararın ödeneceğini bildirdiğini ve 7.210,99 TL'nin, yörede pamuk ekimi için öngörülen süreden sonra, 29.07.2013 tarihinde ödendiğini, bu nedenle süresinde yeniden ekim yapamadığını ileri sürerek poliçe teminatı olan 92.963,71 TL'den ödenen kısmın tenzili ile bakiye 72.911,17 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Karşı taraf T. vekili, başvuru sahibinin müvekkili şirket nezdinde sigortalı tarlasında meydana gelen hasar nedeniyle yapılan tespitte, hasarın fide aşamasında olduğunun belirlendiğini, bu dönemin ürünün yeniden yetişmesi için erken dönem olduğunu, bu nedenle yeniden ekim kararının alındığını ve Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları uyarınca hesaplanan tazminatın başvuru sahibine ödendiğini, yeniden ekim kararı alındıktan sonra ekim yapılıp yapılmayacağının davacının insiyatifinde olduğunu, davacının poliçe süresinin bitiminden 6, tazminatın ödenmesinden sonra 9 ay sonra dava konusu hasarla ilgili başvuruda bulunduğunu, bunun öncesinde davacının ürünün hiç olmadığına yada düşük verim alındığına dair bir başvurusunun olmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.