muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11960, Karar No: 2021/7734, Tarih: 09.11.2021

Ölen 6. katta bulunduğu odasından çıkmış 7. katta bulunan yemekhane bölümüne gitmiş, burada açık bulunan pencereden ya da açık bulunan balkon kapısından çıkmış ve aşağıya atlayarak ölmüştür. Bakıma ve gözetime muhtaç şizofreni hastası birinin bu faaliyetleri gerçekleştirirken bakım merkezi görevlilerince fark edilmemesinin, bakıma ve gözetime muhtaç kişilerin bu tür bir davranışta bulunabileceklerinin öngörülerek her türlü önlemin alınmamasının bakım merkezinin kusuru olduğu açıktır.

Bakım merkezi sorumlularının kusuru bulunduğu bilirkişi raporuyla da saptanmasına karşın ilk derece mahkemesi “merkezin pencere ve balkonlarının korumalı olduğu, yemekhane bölümünde koruma olmamasına rağmen merkeze ruhsat verildiği, yetişkin olan ölenin sürekli bağlı tutulamayacağı, sürekli başında görevli bulundurulamayacağı bu nedenlerlede sanıklara kusur izafe edillemeyeceği” gerekçesiyle beraat kararı verdiği, oysa kusur izafe edilemeyeceği söylenen hususlar nedeniyle ölenin bakım evine bırakıldığı, devamlı bakıma ve gözetime muhtaç olması sebebiyle merkezden destek alındığı, özellikleri ve rahatsızlıkları bakım merkezince bilinen ölenin merkez görevlilerinin fark etmemesi sebebiyle intihar etmesinde bakım evi yönetici ve görevlilerinin kusurunun mahkeme gerekçesindeki nedenlerle ortadan kalkmasınında söz konusu olmayacağı, ilgili kurumca merkeze ruhsat verilmesi merkez görevlilerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı gibi denetim ve gözetime muhtaç olan ölenin sürekli denetlenmesi ve kendine zarar verebileceği bir yere gitmesinin önlenmesi merkezin asli görevidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda;...a Yatılı ve...Bakım Merkezi görevlilerinin meydana gelen ölüm olayında kusurlarının bulunduğu bu nedenle ilgili yasa hükümleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşüncesiyle, sanıkların meydana gelen olayda sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/21070, Karar No: 2007/3881, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21070 E.  ,  2007/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ......ile davalı ... Müd. vekili Avukat ........aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 10.10.2006 günlü ve 1681/2281 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9166, Karar No: 2012/20332, Tarih: 27.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9166 E.  ,  2012/20332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

18.03.2008 günlü oturumda sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan kararın hüküm fıkrasında, kanun yollarına başvuru süresi, bu sürenin başlangıcı ile başvuru şekli CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına uygun biçimde gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2011 gün, 2011/9-13 esas, 2011/3 karar sayılı ve 01.02.2011 gün, 244-14 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, sanığın savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve yasa yollarına başvuru için yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip bulunan sanık müdafiinin, temyiz süresinin kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, yasa yolu bildirimindeki bu eksiklik müdafii açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı gibi 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağına ilişkin hükme göre de, müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmün, gereği yokken sanığa tebliğ edilmesinin, sanığa yeni bir temyiz süresi kazandırmayacağı cihetle, 18.03.2008 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 05.05.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6481, Karar No: 2021/10825, Tarih: 17.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6481 E.  ,  2021/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli yağma, müessir fiil ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/08/2017 tarihli ve 2017/876 değişik iş sayılı içtima kararı ile 157 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunması üzerine, adı geçen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğindeki şartları taşımadığına dair Menemen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 28/08/2019 tarihli ve 2019/3460 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 06/09/2019 tarihli ve 2019/3975 esas, 2019/4052 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2019 tarihli ve 2019/2998 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başlıklı 6. maddesinde yer alan,

(1) Hükümlülerden; a) (Değişik bent: 22/08/2015-29453 S.R.G. Yön./1. md.) Toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise (Değişik ibare: 22/2/2017 - 29987 S.R.G. Yön./1. md.) onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik bent: 18/08/2016 - 29805 S.R.G. Yön./1. md.) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik bent: 18/08/2016 - 29805 S.R.G. Yön./1. md.) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm olanlar ile adli suçlardan hükümlü olup yabancı uyrukluların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur.

(4) Açık kuruma ayrılma süresini dolduranlar hakkında altı aylık deneme süresinin tamamlanması beklenmeden açık kuruma ayrılma kararı alınabilir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, Menemen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 28/08/2019 tarihli ve 2019/3460 sayılı kararı ile hükümlünün "içtima kararına dahil ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/10/2007 gün ve 2005/1816 esas, 2007/553 karar sayılı ilâmı ile verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesi 2. fıkrası b bendinde belirtilen mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456. maddesinden verildiği" gerekçesiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için koşullu salıverilmesine 3 yıldan az süre kalması şartı aranacağı, dolayısıyla koşullu salıverilme tarihine nazaran 06/09/2021 itibariyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkından faydalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-b maddesinin uygulanabilmesi için hükümlünün yalnızca mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456. maddesi uyarınca mahkûm edilmesi yeterli olmayıp, ayrıca anılan fiilin eşe karşı işlenmesi de gerektiği, somut olayda ise müessir fiilin eşe karşı işlenmediği gözetilmeden, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456. maddesinde düzenlenen müesir fiil suçunu işlediğinden bahisle anılan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca koşullu salıverilme tarihine 3 yıl kala 06/09/2021 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceğine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/10/2020 gün ve 94660652-105-35-19011-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2019 tarihli ve 2019/2998 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8492, Karar No: 2016/6583, Tarih: 18.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8492 E.  ,  2016/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11/11/2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-3, 52/4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, eksik incelmeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9775, Karar No: 2014/6469, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9775 E.  ,  2014/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/339120

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.07.2011

NUMARASI : 2010/587 Esas, 2011/517 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklarla mağdur arasında akrabalık bağı bulunup sanık M... N..'un kız kardeşininde mağdurun ağabeyi ile evli olduğunun ve olay günüde sanık M..N..un yanında oğlu olan diğer sanıklarla birlikte kız kardeşiyle görüşmesine engel olduğunu iddia ettikleri mağduru zorla araca bindirip bulundukları beldenin dışına götürdüklerinin anlaşılması ve kabulünde bu şekilde olması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar M.. N.. H.. ve H.. M.. ile sanık Yel M...müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı

Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7612, Karar No: 2013/7482, Tarih: 07.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7612 E.  ,  2013/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ürün paylaşımına dair hasılat kirası sözleşmesi bulunmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 6.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12341, Karar No: 2015/14400, Tarih: 17.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12341 E.  ,  2015/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... idaresinde bulunan araç seyir halinde iken davalı ... ...nin aracın ... çekerek ...ya neden olduğunu, araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi ...ın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 162.227,945 TL'na arttırmıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... duruşmalara katılmamış, savunma yapmamış, vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, kesin süre içerisinde gerekli giderlerin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 06.05.2014 günlü, 2013/7363 Esas, 2014/7071 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ...'ye karşı açılan davanın 2918 sayılı Kanun’un 86/1. maddesi gereğince reddine, davalı ...'ye karşı açılan maddi ... isteminin kabulüne, 162.227,95 TL maddi ...ın davalı ...'dan 25.07.2005 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, 7.500,00 TL manevi ...ın ... tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... ...sından kaynaklanan maddi ve manevi ... istemine ilişkindir.

Dava, ... ...sından kaynaklanan maddi ve manevi ... istemine ilişkindir.

1- Mahkemece yargılama sırasında alman ... raporuna göre, ...da araç sürücüsü davalı ...’in ve dava dışı araç sürücüsünün kusursuz olduğu ve araçta arka koltukta oturan ... çeken ...’ın ise %100 kusurlu olduğu yönünde verilen ve vesayet dosyasında ... Hastanesince verilen davalı ...’ın vesayet altına alınmasına gerek olmadığı yönünde verilen raporlara itibar edilerek davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden ise maddi ... davasının kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Öncelikle davalı ...'ın 25.07.2005 ... tarihi itibari ile davranışlarının anlam ve sonuçlarını İdrak etme yeteneğinin olup olmadığı bir başka deyişle fiil ehliyetinin tam olup olmadığı, davalı tarafın olay günü davalı ...'ın sinir krizi geçirdiği, bu nedenle tedavi için doktora götürülmek istendiği esnada arkada oturan ve davalı ...'ın kontrol altında tutulması için arkadaşı olan davacı ... ve üçüncü bir kişi daha olduğu halde ...nın gerçekleştiği yönündeki savunma ve itirazlarının giderilmesi için davalı ...'ın ... tarihi öncesine ait geçirdiği iddia olunun psikolojik rahatsızlığına ilişkin varsa teşhis ve tedavi evrakları istenerek, bu tarih itibari ile davalı ...'ın fiil ehliyetinin tam olup olmadığı yönünde, ayrıca davalı ...'ın babası olan davalı ...’in sinir kırizi geçirdiğini iddia ettiği oğlunun doktora özel aracı ile götürülmesi esnasında yol güvenliğinin temini için araca davacı ... ve üçüncü bir kişiyi almak dışında alması gereken başka tedbirler olup olmadığı, sinir kırizi geçiren birinin özel araçla naklinin ne kadar güvenli olduğu, bu konuda bir sağlık kurumundan destek talep edilmesi gerekip gerekmediği, bu açılardan ...da tarafların kusurlarının yeniden değerlendirilmesi için Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme İle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebebine göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz İtirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20541, Karar No: 2022/11289, Tarih: 13.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20541 E.  ,  2022/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme ve tehdit

HÜKÜMLER : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Açıklanması geri bırakılan hükümlerin koşullarının oluşması nedeniyle açıklandığı ve karar kesinleştiği halde, Mahkemesince, davanın sonuçlandığı, hükmün kesinleştiği göz ardı edilerek yeniden yargılama yapılarak verilen yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın yok hükmünde olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, bu hususun temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4846, Karar No: 2023/718, Tarih: 08.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/4846 E.  ,  2023/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 07.02.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı Nova Florida Gemisi Kiracısı Rastoder D.O.O vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin satın aldığı muzların M/V Nova Florida isimli gemi ile Ekvador’dan Mersin’e taşındığını, Mersin Limanındaki tahliye esnasında muzlarda bozulmalar tespit edildiğini, Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/755 D. İş sayılı dosyasına rapor sunan bilirkişilerin raporuna göre zararın 132.147 USD olarak çıktığını, gözetim yapan SGS firmasının raporuna göre yeşil muzlar içinde esneme yapan, sertliğini kaybetmiş ve yumuşamış muzların bulunduğunu, mahkemeye ibraz edilen raporda yumuşama ve kararma oranının %30 olduğunun ifade edildiğini, bakiye 139.661 kartonun %30 uyarlanmasında mallardaki toplam hasarlı tutarın 41.898 karton ettiğini, bu iki rapora göre 41.898 kartonX9 USD hesabı ile zarar toplamının 377.082 USD ettiğini, 131 karton eksik muzun da eklenmesi ile toplam zararın 378.261 USD olduğunu, muzların gerekli ısıda tutulmadığının ve geminin taşımaya elverişli olmadığının raporlarda belirtildiğini ileri sürerek 378.261 USD’nin dava tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankası’nın 1 yıllık USD mevduatına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı 8813635 Imo Numaralı Nova Florida Gemisi Donatanı Nova Florida Shipping Company Bv’yi temsilen Gemi Kaptanı Makarich Sergey vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşımaya ilişkin 09.09.2015 tarihli çarter partide uyuşmazlığın İngiliz Kanunlarına göre yorumlanacağı ve uyuşmazlıkların Londra’da tahkim kurallarına göre çözümleneceğinin düzenlendiğini, mahkemesinin görevli olmadığını, tahkim anlaşmasının konişmentoların hamili olan davacıyı bağlayacağını, tespit raporunun yeterli teknik inceleme yapılmadan, gemi ısı kayıtları incelenmeden, tek taraflı SGS’nin gözetim raporuna dayandığını, yeterli sayıda kutu incelenmediğini, 09.02.2016 tarihli sörvey raporuna göre iddia edilen soğutma kusurlarının hasar sebebi olabilecek nitelikte olmadığını, geminin muz taşımaya elverişlilik koşullarını sağladığını, hasarın taşımadan ya da geminin ısı değerlerinin yüksekliğinden kaynaklanmadığını, yükün hasat ve yükleme öncesi depolama koşulları sebebiyle hasarın meydana geldiğini, geminin boşaltma limanına gelmesine rağmen davacının yanaşma için 4 gün daha beklettiğini, zaten raf ömrü azalan ürünün bu bekletilmesinin emtianın zararına sebebiyet verdiğini, tahliyenin de alıcıdan kaynaklı sebeplerle 12 gün geç başlatıldığını, emtianın 12 günlük daha bozulmasına sebebiyet verdiğini, bu esnada davacının sebepsiz yere tahliyeyi durdurduğunu, 4D numaralı ambardaki yükün tahliyesinin tamamlanması için 11 gün daha beklediğini, oysa geminin transit süresinin olağan olduğunu, zarar miktarının olduğundan fazla gösterilmeye çalışıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.