muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1351, Karar No: 2024/118, Tarih: 11.01.2024

Her ne kadar sanık ... hakkında da diğer sanıklarla birlikte hakkında kamu davası açılmış ise de, bu sanığın diğer sanıklarla bir ilişkisi olup suça karıştığına dair herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın olay tarihinde Çine ilçe merkezinde bulunduğunu beyan ettiği, buna ilişkin tanığında bulunduğu ayrıca diğer sanıkların da sanığın kendileri ile birlikte olmadığını beyan ettikleri, sanık ...'ün diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içinde suça iştirak ettiğine dair soyut iddia dışında mahkumiyet için yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delilin mevcut olmadığı, bu sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından beraatine karar vermek gerekmiştir." denmiştir.

B. Sanık ... savunmasında; "Benim olayla hiç bir alakam yoktur neden beni olaya dahil ettiler bilmiyorum, kazılan yer de benim tarlam vardır bundan olabilir, zaten ben olay günü Çinede muhar ... ile birlikte idim, kendisi benim yanımda olduğuna tanıktır, dinlenmesini talep ederim, suçsuzum beraatimi isterim dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Sanık ... savunmasında;"Ben emniyette verdiğim ifademi aynen tekrar ederim, ancak ben emniyetteki ifademde Hasan'a sehven Kadir, Kadir'e de Hasan diyip karıştırmışım bunun dışında bu ifadem doğrudur, ben incelenen aletleri Hasana ve Kadire gündelik işlerini yaparken kullansınlar kayayı kırarken kullansınlar diye kendilerine bırakmıştım, ancak kendileri istediğim kayayı kırmak yerine başka bir kayayı kırıp kazmışlar, jandarmada bundan şüphelenerek işlem yapmış, incelenen emanetler bana aittir tarafıma teslim edilmesini istiyorum dedi."

IV. GEREKÇE

02.04.2015 günü saat 12:00 sıralarında 2-3 kişinin hilti ile kazı yaptıkları ihbarı üzerine jandarma görevlilerince olay yerine gidildiği, iki şahsın jandarmayı görmeleri üzerine kaçmaya çalıştıkları, kendilerine yapılan dur ihtarı üzerine şahıslardan birinin yakalandığı, diğerinin uzaklaştığı, arkasından takip edildiği ve saklandığı yerde yakalandığı, yapılan kimlik kontrollerinde şahısların temyiz dışı sanıklar ... ve ... olduklarının tespit edildiği, sanıkların telaşlı oldukları ve üzerilerinde bulunan elbiselerin tozlu olduğu, beyanlarında ot toplamaya geldiklerini söyledikleri ancak yanlarında ot toplamaya yarayacak bıçak, poşet gibi malzemelerin olmadığı, ihbarda belirtilen aletlerin bulunması için çalışma yaptıkları, suça konu mevkiinin karayoluna bakan yamacında kayanın altında 1x1 metre ebatlarında yeni kazılmış bir çukur olduğu, yanında jenaratör, hilti, ağaç testeresi, demir çubuk, çapa, levye benzeri demir parçası, kürek, keser, kazma gibi aletler çıktığı, 20.10.2015 tarihinde yapılan olay yeri incelemesinde anayola bakan bir kayanın altında yaklaşık 1 metre genişliğinde 1 metre uzunluğunda bir alanın kazılmış vaziyette olduğu, kazılan yerin yaklaşık derinliğinin 40-60 cm kadar olduğu tespit edildiği ve sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

A. Katılan Aydın İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, savunmalarının diğer sanıkların savunmaları ve tanık beyanları ile doğrulandığı, olay yeri yakalama tutanakları ve dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde mahkemece sanık ...'ün diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içinde suça iştirak ettiğine dair soyut iddia dışında mahkumiyet için yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delilin mevcut olmadığından bahisle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'in hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Temyiz dışı sanıklar Kadir ve Hasan'ın yakalanma şekilleri, sanıkların ... işleri için suça konu alanda bulunduklarını beyan etmeleri, suça konu arazinin sanık ...'a ait olduğu ancak sanığın savunmalarında olayla ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, dosya kapsamı, olay tutanakları dikkate alındığında mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak sanığın, suç tarihinde tescilli olmasa dahi 25.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre 2863 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz arazi üzerinde kazı eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin aynı Kanunun 74/1-1. cümlesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı maddenin ikinci cümlesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılan Aydın İl Kültür Ve Turizm Müdürlüğü vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'in hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7901, Karar No: 2015/15910, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7901 E.  ,  2015/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait ... isimli iş yerinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, 18/07/2005 tarihinde yapılan sayımda kasada 185 TL açık bulunduğunun belirlendiği, sanığın ifadesinde, kasadan müdür olarak görev yapan ...'in sorumlu olduğunu ve kendisinin şirket aleyhine alacak davası açması üzerine hakkında şirketin şikayetçi olduğunu beyan ettiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, tanık ifadeleri, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, somut delil bulunmadığı gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6104, Karar No: 2014/2851, Tarih: 06.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6104 E.  ,  2014/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2- Katılan sanık ... hakkında ; TCK'nın 85/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ...'nün mahkumiyetine, sanık ...'nin beraatine ilişkin hükümler, katılan sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın 10 yıldan az hapis cezası olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin ve katılan sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Katılan sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Olay tarihinde gece vakti meskun mahal dışında bölünmüş tek yönlü yol şerit çizgisi bulunan, aydınlatması bulunmayan asfalt 10.5 m genişliğindeki düz eğimsiz otoyolda, katılan sanık ... yönetimindeki 1987 model murat marka aracın şarjı bitmesi ya da ışık donanımdaki arıza nedeni ile farları tamamen sönük vaziyette yola devam ettiği esnada aynı istikamette ve arkasında seyir halinde bulunan sanık ...'nin yönetimindeki aracın, sağ ön kısmı ile bu araca çarpması sonucu, ...'nün aracında bulunan 2006 doğumlu çocuğun öldüğü, katılan sanığın aracındaki arızayı fark ettikten sonra aracını emniyet şeridine çekip gerekli tedbiri alması yerine yola elverişli olmayan araçla seyrine devam etmesi sonucu kazaya neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi ve meydana gelen olayda tam ve asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen katılan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve kusuru göz önüne alınarak hak ve nasafet kurallarına uygun şekilde temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4946, Karar No: 2014/4187, Tarih: 11.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4946 E.  ,  2014/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Yatırım San ve Ticaret A.Ş vd aleyhine 13/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen 26/12/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ....... (....) geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine 11/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Asıl dava ile birleşen dava dosyalarında davacının kişilik haklarına saldırı olduğu gerekçesiyle davalılardan manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Davalı ...'nın 25/12/2012 tarihli ...Gazetesi'nin "....." başlıklı yazısında patronu olan ....'a şantaj yaparak 500.000 dolar para verilmediği takdirde ...'a gidip ... aleyhine yazılar yazacağını belirttiği, böyle tehditlerle ...'dan para cukkaladığını, namustan, şereften ve haysiyetten en son söz etmesi gereken insan olduğunu belirtmiştir.

Davaya konu olan "Yolsuzluk, Hırsızlık ve ...." başlıklı 28/02/2012 günlü yazıda ise yine yukarıdaki yazılarını tekrarlayarak "haydi bakalım .... .... şantaj yapmadığını böyle tehditlerle ...'dan para cukkalamadığını söylesin... Tek laf edemez bu konuda! ama darbecilerin emriyle, özel harp dairesi yöntemleriyle saldırmayı ve birilerine organize saldırtmayı bilir... Bu namus abidesinin pek ahlaklı işlerinden biri de 12 eylül darbesi zamanında işkence merkezi olan ... Cezaevine düzdüğü övgülerdi... Darbeciler emredince yalan yazmak mübah ona göre..." ....'ın namusunu sergilediği böyle çok örnek var. 80'li yıllarda "hayali ihracatçıyla söyleşi"... Oysa .... soruyor .... yanıtlıyor. Hayali ihracat değil hayali röportaj anlayacağınız!

Davalının 03/03/2012 günlü yazısında "...." başlıklı yazısında "28 şubat darbecilerinin ve tüm cuntacı askerlerin tartışılmaz en favori yazarı olan ....... Özel harpçilerin medya temsilcisi olarak görev yaptı... ....'le ilgili insafsızca cinayete azmettirici yazılar yazdı.......'nın üniversiteden atılmasını, ...'ın vatandaşlıktan çıkarılmasını sağladığı... Yaptıkları ortada da acaba bunları kendi kendine mi yoksa darbecilerden gelen yazılı talimatlar, direktifler üzerine mi yaptı? ...'dan 400.000 dolar cukkalayan, isterse dekontları yayınlayayım..." şeklinde yazılar yazdığı anlaşılmıştır.

Yerel mahkemece davacının köşe yazarlığı yaptığı dönemde,... Gazetesi'nde yaptığı protokollere, ...'ın ... Darbeleri Araştırma Komisyonu'ndaki beyanlarına ve davacının tanınmış bir gazeteci olması da gözönünde bulundurularak yazıların "ağır eleştiri" kapsamında olduğu kabul edilerek dava reddedilmiştir.

Yukarıda özetleri alınan yazılarla ilgili olarak davalı yanın üzerine düşen külfet yazılarda geçen vakıaların ispatıdır. Dosyaya yansıyan belgelerden davacının ...Gazetesi ile yaptığı sözleşmeler gereği pirim ve maaş aldığı bu hususunda gerek ....'ün ve gerekse ...'ın ifadeleriyle de sabit olduğu, ortada "yolsuzluk, hırsızlık ve cukkalamak" gibi bir durumun olmadığı anlaşılmıştır. Şüphesiz ki davacının aldığı ücret ve pirimlerin davalı yazarı ilgilendirdiği bir gerçekse de kamuoyunun bilmesinde bir hukuki yarardan söz edilemez. Okuyucu davalının .... Gazetesi ile yaptığı sözleşmeyi, tek taraflı fesih halinde ödenecek cezai şartları merak edecek durumda değildir.

Ayrıca patronu olan ...'ın ....Darbeleri Soruşturma Komisyonu'nda verdiği ifade de sonuç olarak anlaşamadıkları için ve gazetesine tazminat sorumluluğu doğurduğu için davalının işine son verdiğini bildirmiştir. Yazılarda belirtildiği gibi patronunun şantaj olayından hiç bahsetmediği görülmüştür. Kaldı ki davalı her üç yazısında da tekrarla ve ısrarla bu konuyu yazarak "kastını" ortaya koymuştur. 25/02/2012 tarihli, 28/02/2012 tarihli ve 03/03/2012 tarihli yazılarında artık kamuoyu davacının .... Gazetesi'nden yüksek ücret aldığını anlamışken tekrarla kaleme alınarak "yolsuzluk, hırsızlık,

dekontlar, şantaj, paraya pula tamah etmeyen namus timsali" gibi sözler eleştiri sınırını aşarak davacının kişilik haklarına saldırı düzeyine gelmiştir. Diğer yandan davalı köşe yazarı davacının "hayali röportaj" yaptığını, kara propagandacı olduğunu, özel harpçilerin medya temsilcisi olduğunu da ispatlamış değildir. Başlı başına bu sözler dahi davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Tarafların her ikisi de köşe yazarı ve gazetecidir. Bunların köşelerinde birbirlerinin gazeteciliklerine ağır söz söylemeleri, hakaret düzeyine varan söylemleri; yayında kamu yararı bulunması, kamuoyunun aydınlatılması, toplumsal ilgi ile açıklanamaz.

Tarafların her ikisi de köşe yazarı ve gazetecidir. Bunların köşelerinde birbirlerinin gazeteciliklerine ağır söz söylemeleri, hakaret düzeyine varan söylemleri; yayında kamu yararı bulunması, kamuoyunun aydınlatılması, toplumsal ilgi ile açıklanamaz.

Davaya konu olan her üç yayında doğrudan davacıyı hedef alan, kamuoyunu ilgilendirmeyen ağır saldırı niteliğinde yayınlar olduğundan davanın kabulü gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan yerel mahkemenin kararını onayan çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 11/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2013/27770, Karar No: 2014/13446, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27770 E.  ,  2014/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan odun parçası ile gerçekleştirmesi karşısında eyleminin şikayete tabi suçlardan olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi ve ... Devlet Hastanesince sanık hakkında düzenlenen raporun tek hekim tarafından düzenlendiği görülmekle sanığın tam teşekküllü Ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sonra da gerekirse Adli Tıp Kurumu Başkanlığına sevki ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılması ve akıl hastalığı tespit edilirse, istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19971, Karar No: 2014/23728, Tarih: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19971 E.  ,  2014/23728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/340-2014/707

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; davacının meslek hastalığına bağlı olarak %22,00 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, zamanla artarak %25,00 oranına yükselmesi nedeniyle, %3,00 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidirlerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.