muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7886, Karar No: 2010/3922, Tarih: 05.04.2010

Davalılar ise, memur ve diğer kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirdikleri sırada kusurlu davranışlarından dolayı, 3. kişiler tarafından açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında husumetin ilgili kuruma yöneltilmesi gerektiğini, davaya bakmaya idari Yargı yerinin görevli olduğunu, davacının işe başladığı firmayı devralan diğer firmanın davacının işine son verdiğini, davacının işine son verilmesi konusunda yetkili olmadıklarını, denetimleri sırasında temizliğe dikkat edilmesi konusunda, iyi niyet çerçevesinde, kırıcı olmadan uyarılarda bulunduklarını, kimsenin kılık kıyafeti veya saç rengi ile ilgilenmediklerini, hastanede tüm çalışanların giymesi yasak olan kot pantolon ile işe gelen davacının başhemşire ve yardımcılarının da bulunduğu bir ortamda uyarılarak kot pantolonunu değiştirmesi için kendisine süre verildiğini, sözleşme eki teknik şartnamede aksi belirtilmesine rağmen tırnaklarına boya süren davacının bu konuda da uyarıldığını, 15.07.2008 günü başhemşire yardımcısı ile birlikte yapılan denetimlerde davacının hastane içerisinde olmadığının saptandığını, davacının kendi tutumu nedeniyle haber konusu olduğunu, davacının hastanede işe başlamadan önce de anksiyete teşhisi ile tedavi edildiğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, hastanenin yemek hizmetini yürüten dava dışı bir Şirket'te gıda teknikeri ve şirket sorumlusu olarak çalıştığı, çalıştığı yerin özel temizlik ve özen gerektiren hastane mutfağı olması nedeniyle görevleri gereği davalıların uyarıda bulundukları; davalıların, davacının işvereni olmadığı gibi işten çıkarılması ile davalıların davranışları arasında nedensellik bağı da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, dava konusu edilen söz ve davranışların, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, dosya içeriğine uymayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28026, Karar No: 2017/29393, Tarih: 20.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/28026 E.  ,  2017/29393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve .... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazdan pilon dikilerek enerji nakil hattı geçirildiği anlaşılmaktadır. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; 28.11.2014 tarihli Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun yazısında, dava konusu enerji nakil hattına ilişkin 05.09.2012 tarihinde kurum tarafından kamulaştırma kararının alındığı, kadastro yenileme çalışmaları sebebiyle 23.07.2014 tarihinde kararın tadil edildiği, bu karar kapsamında bedel tespit ve tescil davalarının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca açılarak sonuçlandırılacağı ve tescil işlemlerinin ... adına yapılarak, dağıtım lisansı sahibi ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye lisans süresi boyunca kullanım hakkı verileceği bildirilmiştir.

Bu durumda, davanın kamulaştırma yetkisine sahip olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna karşı açılması gerektiğinden, bu idareyi davaya dahil etmesi için davacılar vekiline süre verilip, davaya katılımı sağlandıktan sonra adı geçen idare hakkında karar verilmesi, ... ile enerji nakil hattını tesis eden .... hakkında açılan davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6539, Karar No: 2014/14478, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6539 E.  ,  2014/14478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/606-2013/874

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; adına yardım nafakası talep edilen küçük A.. E..'in babasının(davalının oğlunun) 1998 yılında vefat ettiğini, babası öldüğünde 1 yaşında olan Ayşin'in şu anda Anadolu Lisesi 10. sınıf öğrencisi olduğunu, üniversite sınavlarına hazırlandığını, zaman zaman özel ders aldığını, davacı annenin her hangi bir işte çalışmadığını, küçük Ayşin'in dedesi olan davalının yüksek gelir sahibi olduğunu,Denizli' de 2011 yılında gayrimenkul sermaye iradında 7. sırada olduğunu hayırsever bir iş adamı olarak sağlık ocağı, şadırvan, çeşme vs yaptırdığını adına kayıtlı bir çok taşınmazının bulunduğu, küçük Ayşin'in zor şartlarda yaşamasına rağmen davalının yardım etmediğini, belirterek 2.000 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;küçük Ayşin'in annesi olan davacı Nilay'ın kocasının ölümünden sonra kendisine kalan gayrimenkulleri sattığını, davalı ve ailesinden sürekli para istediğini,müvekkilinin Denizli' de saygın ve hayırsever bir insan olduğunu, küçük Ayşin'e ev aldığını, bu nedenlerle haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 364.maddesinde; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” denilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda; lehine yardım nafakası talep edilen küçük Ayşin 08.09.1997 doğumlu olup, Anadolu Lisesi 10. sınıf öğrencisi olduğu, üniversite sınavlarına hazırlandığı, zaman zaman özel ders aldığı, maddi imkansızlıklar nedeniyle dershaneye gidemediği, davacı annenin ise ev hanımı olduğu, davalının ise mahkemece yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasın da .....Hırdavat Plastik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı olduğu aylık 5000 TL gelir elde ettiği ayrıca aylık 5000 TL kira gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, nafaka yükümlüsü dedenin tespit edilen gelir durumu, nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21105, Karar No: 2016/13746, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21105 E.  ,  2016/13746 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece 4 gün süren eylemin demokratik tepki ve barışçıl bir toplu eylem olduğu yönündeki gerekçesi dikkate alındığında;

Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bazı davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmakla davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/8410, Karar No: 2019/6684, Tarih: 30.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8410 E.  ,  2019/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ile ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan,TCK'nın 158/1-d,e- son,43/1,168/2,52/2-4,53 ve CMK'nın 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-d,e-son,43/1,168/2, 52/2-4,53 ve CMK'nın 326/son; Resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1,43/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ile ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafisi ile sanık ... müdafisi tarafından; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... 'in, suç tarihi itibari ile Şırnak ili İdil ilçesi ... Rehabilitasyon Merkezinin kurucusu ve sahibi olduğu, sanık ...'ın bu merkezde müdür, sanık ...'in ise fizyoterapist olarak görev yaptığı, Özel Öğretim Kurumları mevzuatı hükümlerine göre merkezde eğitim verilebilmesi için zorunlu personel olarak psikolog veya rehber öğretmen bulundurulması gerektiği, bu amaçla bahse konu rehabilitasyon merkezinde hiç çalışmayan psikolog ..., ... ve ...'ün bu işyerine ait kayıtlarda burada çalıştıklarının gözüktüğü, öğrenciler adına düzenlenen aylık bireysel eğitim programlarına ... isminin açılarak onun adına sahte imzalar atıldığı, görevli personel çizelgesinde ...'ün psikolog olarak görevli olduğunun bildirildiği; ancak şahsın o dönemde Samsun ilinde rehabilitasyon merkezinde çalıştığı, bu şahısların ... Rehabilitasyon merkezinde çalışmadıklarının yine beyanlarından anlaşıldığı, adı geçen rehabilitasyon merkezi kayıtlarında isimleri bulunan öğrencilerin veya bu öğrencilerin ailelerinin alınan beyanlarında bir kısmının çocuklarının hiç bir zaman bu rehabilitasyon merkezine gitmediklerini, bir kısmının ise gitse dahi bir kaç günlüğüne veya 10-15 günlüğüne gittiklerini beyan ettikleri, bazı öğrencilerin merkeze hiç gitmemelerine rağmen merkezde görev yapan öğretmenler tarafından eğitim verilmiş gibi gösterilerek sanıklar tarafından soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre 118.331,64.TL kamu zararına sebebiyet verildiğinin anlaşıldığı, bu surette sanıklar Ramazan ile ...'in nitelikli dolandırıcılık, sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanıklar ... ile ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

1-Sanıklar ... ile ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan vekili beyanları, tanık anlatımları, alınan bilirkişi ve ekspertiz raporları, ödeme belgeleri ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu açısından hükmedilen adli para cezası açısından, soruşturma aşamasında üçlü bilirkişi heyetinden alınan 21/05/2010 tarihli bilirkişi raporunda, sanıklar tarafından yapılan sahtecilik eylemleri nedeniyle toplam 118.331,64.TL kamu zararının oluştuğu belirtilmiş ise de; sanığın diğer sanıklardan farklı olarak 2007 yılı Eylül ayında söz konusu merkezde işe başlaması nedeniyle bu tarihten itibaren tanzim edilen 2007 yılı Eylül-Ekim-Kasım-Aralık ile 2008 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Eylül-Ekim ve Aralık dönemlerinde toplam 12 adet sahte ödeme emri tanzim ettiği dikkate alınarak, oluşan zarar miktarının kesin olarak belirlenmesi açısından; dosyanın, yeniden konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanması, alınacak raporla, sanık tarafından yapılan sahtecilik eylemleri nedeniyle oluşan haksız menfaat miktarının ne kadar olduğunun kesin olarak tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19784, Karar No: 2015/16258, Tarih: 21.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19784 E.  ,  2015/16258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından üretilen 11.400 adet ..cinsi kavun fidelerini diğer davalıdan 5.4.2012 tarihinde satın alıp diktiği ve gereği gibi baktığı halde ürün gelişiminin düzgün olmadığı, meyvelerin çatlayıp çürümeye başladığını bildirerek tohum ve fide kaynaklı zararı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 28.728 TL'nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı .. Fidenin ürettiği Bölözü cinsi kavun fidelerini diğer davalıdan 5.4.2012 tarihinde satın alıp diktiği halde, bitki gelişiminin düzgün olmadığı, çatlayıp çürümeye başlaması üzerine, 28.5.2012 tarihinde yaptırdığı tesbitte, zararın tohum ve fide kaynaklı olduğunun anlaşılması nedeniyle uğradığı zararın tahsili için eldeki davayı açmıştır.Tesbit raporunda, dava konusu çeşidin küllenmeye karşı yüksek toleranslı olduğu, ilaçlandığı halde küllendiği, meyvelerde renk ve şekil açılması olduğu, büyüklük farkı oluştuğu gibi meyvenin çıtırlığının da kaybolduğu, bitkinin bakımının tam yapıldığı, tüm bunların melez bir çeşit olan Balözü çeşidindeki genetik bozukluktan kaynaklandığı belirtilerek zarar hesabı yapılmıştır.Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda ise, dava konusu çeşidin hibrit bir çeşit olup bileşenlerinde çatlamaya müsait bir alt çeşit varsa bu özelliğin ısı farkı, sulama, gübreleme gibi kültür uygulamaları ile ortaya çıkabildiği, bunun DNA analizi ile mümkün olduğu belirtilmiş yine kavun yetiştiriciliğinde çatlamanın genellikle yetiştirme hatasından olduğu belirtildikten sonra bu ihtimal için kusur hesaplaması yapılmıştır.Aynı bilirkişi tarafından tohum kaynaklı olabileceği de belirtilmiştir.Dava konusu çeşidin özelliklerine uygun olarak yetişmemesi konusunda her iki bilirkişi raporunda ihtimallere dayalı olarak açıklamalar yapılmış olmakla birlikte çeşidin özellikleri ve buna ilişkin yetişmemesi ile ilgili olarak birbiri ile çelişkili açıklamalarda bulunulmuştur.Mahkemece aldırılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Bilirkişi raporları yukarıda değinilen hususlarda çeşidin özellikleri ve yetiştiricilik uygulamaları açısından değerlendirip çelişkiyi giderir incelemeleri içermemektedir.Mahkemece, taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.