muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11396, Karar No: 2023/3360, Tarih: 20.06.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların nişanlarında ve düğünlerinde taraflara 12 adet 20 şer gram 22 ayar bilezik, 1 çift 4 gram 14 ayar küpe, 1 adet 15 gram 14 ayar künye, 1 adet 14 ayar alyans, 1 adet Swatch marka saat, 2 adet beşi bir yerde reşat altını, 2 adet tam altın, 1 adet yarım altın, 183 adet çeyrek altın, 2 adet 5 er gram 14 ayar kolye, 1 adet 5 gram tektaş yüzük, 4.720,00 TL, 50,00 USD ve 34 adet kapalı zarf takıldığı, söz konusu ziynetlerden ve paradan davacı kadın tarafının taktığı 52 adet çeyrek altının, 1 adet yarım altının, 1 adet büyük altının, 370,00 TL paranın ve 15 adet kapalı zarfın davacının anne ve babasına teslim edildiği ve onlarda kaldığı, taraflara takılan diğer ziynetlerin ve paranın bir kısmının davalının da kabulünde olduğu üzere düğün borçları ve balayı masrafları için harcandığı, kalanın da davalının hakimiyet alanında kaldığı, fiilen ayrılığın gerçekleştiği gün davacının fiziksel şiddete uğramış şekilde döndüğü ailesinin evine geldiğinde üzerinde ve yanında ziynet eşyası ve para bulunmadığı, tarafların fiilen ayrılıklarından sonra davalının anne ve babasının tanıklara ziynetlerin kendilerinde olduğu yönünde beyanda bulundukları, gerçekleşen bu duruma göre davaya konu ziynetlerden 12 adet 20 şer gram 22 ayar bilezik, 1 çift 4 gram 14 ayar küpe, 1 adet 15 gram 14 ayar künye, 1 adet 14 ayar alyans, 1 adet Swatch marka saat, 2 adet beşi bir yerde reşat altını, 1 adet tam altın, 131 adet çeyrek altın, 2 adet 5 er gram 14 ayar kolye, 1 adet 5 gram tektaş yüzük ve 4.380,00 TL, 50,00 Usd'nin davacının kişisel malı niteliğinde olduğu, söz konusu ziynetlerin ve paranın davalıda kaldığı, davacıya geri verilmediği, davanın söz konusu ziynetler ve varlığı ispat edilen para bakımından kabulüne, kapalı zarfların içinde ne olduğu belirlenemediğinden buna ilişkin talebin ise reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davacının diğer, davalının tüm istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, 12 adet 20 şer gram 22 ayar bilezik (20 x 12 gram x 93,60 TL) 22.464,00 TL, 1 çift 4 gram 14 ayar küpe (4 gram x 58,50 TL) 234,00 TL, 1 adet 15 gram 14 ayar künye (15 gram x 58,50 TL) 877,50 TL, 1 adet 14 ayar alyans (8 gram x 58,50 TL) 468,00 TL, 1 adet Swatch marka saat 250,00 TL, 2 adet beşi bir yerde reşat altını (2 x 3.369,60 TL) 6.739,20 TL, 1 adet tam altın 655,20 TL, 131 adet çeyrek altın (131 x 163,80 TL) 21.457,80 TL, 2 adet 5 er gram 14 ayar kolye (2 x 5 gram x 58,50 TL) 585,00 TL, 1 adet 5 gram tektaş yüzük (5 gram x 58,50 TL) 292,50 TL, 4

.464,00 TL, 1 çift 4 gram 14 ayar küpe (4 gram x 58,50 TL) 234,00 TL, 1 adet 15 gram 14 ayar künye (15 gram x 58,50 TL) 877,50 TL, 1 adet 14 ayar alyans (8 gram x 58,50 TL) 468,00 TL, 1 adet Swatch marka saat 250,00 TL, 2 adet beşi bir yerde reşat altını (2 x 3.369,60 TL) 6.739,20 TL, 1 adet tam altın 655,20 TL, 131 adet çeyrek altın (131 x 163,80 TL) 21.457,80 TL, 2 adet 5 er gram 14 ayar kolye (2 x 5 gram x 58,50 TL) 585,00 TL, 1 adet 5 gram tektaş yüzük (5 gram x 58,50 TL) 292,50 TL, 4.380,00 TL, 50,00 Usd (50 x 2,71 TL) 135,60 TL' den ibaret ziynet eşyalarının ve paranın davalıdan alınarak aynen davacıya iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde değerleri toplamı 58.538,80 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ziynet alacağı davası olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşulları oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 1 inci, 2 inci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15170, Karar No: 2014/1771, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15170 E.  ,  2014/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/249912

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2011/84 (E) ve 2011/157 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun Madde 14 de, tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri, aynı yasanın madde 124 de;

(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir..

(2) Bu kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir.

Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Madde 55-Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Madde 55-Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Sanıklardan M.. E..’un merkezi Karabük’te bulunan A.. Tur. İnş. AŞ’nin yönetim kurulu başkanı olduğu ve G.. S..Oteline ait 2 blok ile birlikte yapılan ve sanık Mehmet tarafından ..... blok olarak adlandırılan 3. bloğun S.. Otelin işletmesinde bulunduğu söz konusu yerin RCI sistemine tabi olarak 9 yıl süreyle devre tatil şeklinde satılması hususunda Ankara'da faaliyet gösteren sanık Ş.. U..’nun sahibi olduğu TSM gayrimenkul ve devre satış organizasyonuna yetki verdikleri ve sanık Şener’e ait firmanın Otelin Alanya’da bulunan G.. S.. Oteli bünyesinde yer aldığı hususunda fuar tanıtıma denk gelen katılanın daha sonra Ş.. U..’na ait firmaca aranarak devre tatili satın almaları hususunda ikna edildiği ve A.. AŞ ile katılan arasında 2019 yılına kadar geçerli olmak üzere 18/01/2010 tarihinde G..S.. O.. Uluslararası Devre Tatil Sözleşmesi başlıklı sözleşme imzaladıkları, sözleşmeye göre kendisine vaad edilen tarih olan 31/07/2010 ile 01/08/2010 tarihleri arasındaki dönem içerisindeki otelden istifade etmek için giden katılanın C blok olarak adlandırılan otele gittiğinde Otel’in G..S.. otel bünyesinde bulunmadığı, G.. S.. otel ile arasında tel örgü bulunduğunu ve P.. Otel ismi ile faaliyet gösterdiği, G.. S..otel yetkililerince bu otelle irtibatlarının olmadığının kendisine söylediği ve ailece G..S.. Otel’in yemek ve diğer sosyal imkanlarından yararlandırılmadıkları ancak yakında bulunan T.. O..ait O.. Otel’den yemek imkanı sağlandığı, bu şekilde katılanı kandırarak menfaat temin ettikleri iddia edilen olayda,

Sanık Mehmet’in yönetim kurulu başkanı olduğunu söylediği A..Tur. İnş. AŞ. ile G..S..Otel’in sahibi olduğu şirket ortaklarının aynı olduğunu, G..S..Otel’in C blok olarak geçen P.. Oteli kiraladığı ve tadilatını yaparak devre tatil şeklinde işletmeye başladıklarını, iki şirket arasında yapılan anlaşma gereği 3. Bloktaki müşterilerin diğer bloklardan istifade edebileceklerini kararlaştırdıkları ancak 2010 yılında G..S..Otel yönetiminin bu anlaşmayı iptal ettiği, bu nedenle müşterileri mağdur etmemek için başka otel ile anlaştıkları yönündeki savunması, dosyada bulunan devre kullanım formu, otel kullanım yönetmeliği ve uluslar arası devre tatil sözleşmesinin G..S.. Otel başlığını taşıması, tanıtım davetiyesinde G.. S.. Otel’in fotoğrafının bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için A.. S.. Tur. İnş. A.Ş. ile G.. S.. Otel’in bağlı olduğu şirketin veya ortaklarının aynı olup olmadığının tespiti için ticaret sicil kayıtlarının getirtilmesi, P..Otel adını taşıyan .. Blok olarak geçen otelin G.. S..Otel ile bağlantısının olup olmadığı ve iki şirket arasında C Blokta bulunan devre tatil müşterilerinin G..S.. Otel’in yeme içme hizmetlerinden faydalanabileceği yönünde bir anlaşmalarının bulunup bulunmadığının ve sanık Mehmet ile sanık Ş.. U.. arasında yapılan tanıtım sözleşmesine ilişkin belgelerin getirtilerek, delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/02/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2938, Karar No: 2014/2635, Tarih: 25.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2938 E.  ,  2014/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. 2013/394066

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3 ve 34. maddelerini ihlal etme eylemleri sebebiyle R.. K.. hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3 ve 34. maddeleri uyarınca İstanbul Emniyet Müdürlüğü C Bölgesi Sivil Trafik Ekipler Amirliğinin 22/06/2012 tarihli ve GM-749375 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.022,00 Türk lirası idari para cezası ve aynı tarihli araç trafikten men tutanağı ile 34........ plaka sayılı aracın trafikten menine ilişkin karara yönelik yapılan başvurunun kabulü ile amaç dışı yolcu taşımacılığına ilişkin 2.022,00 Türk lirası idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 2918 sayılı Kanun'un 34. maddesi gereğince uygulanan 72,00 Türk lirası idari yaptırım kararına ilişkin talebin reddine, aracın ruhsat sahibine iadesine dair, Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/08/2012 tarihli ve 2012/741-741 değişik iş ve karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2012 tarihli ve 2012/61 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/12/2013 gün ve 73035 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2013 gün ve KYB. 2013/394066 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muterize 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesini ihlal etmek eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, aracın trafikten menine de yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, itiraz merciince başvuru konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi yerine itirazın esastan incelenerek, itirazın reddine ilişkin karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2012 gün ve 2012/61 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 25/02/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12494, Karar No: 2011/4446, Tarih: 07.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12494 E.  ,  2011/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından, duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeni ile mahrum kalınan kira bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin icra inkâr tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, dava dilekçesinde davalının kiracısı olduğu kiralananı nisan 2006 tarihinde sözleşmesinin sona ermesinden önce, tahliye etmesi nedeniyle, makul süre kirasının tahsili amacı ile başlatılan icra takibinde Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları kirası olarak 8000 TL ve gecikme tazminatı olarak ve 3156 TL'nin gecikme tazminatının tahsilini ve davalının % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddine ve davacıların % 40 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kiralananın erken tahliye nedeniyle aynı koşullarla yeniden kiraya verileceği makul sürenin belirlenip bu süre zarfında mahrum kalınan kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Makul süre kirası yapılan yargılama sonucunda uzman bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Bu durumda ortada likit ve belirli bir alacağın varlığından söz edilemez. Bu itibarla, mahkemece itirazın iptaline karar verilirken icra inkar tazminatına da hükmedilmesi isabetsiz olmuştur. Davalının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün icra inkar tazminatına hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün icra inkar tazminatına hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4434, Karar No: 2015/11252, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4434 E.  ,  2015/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/341-2014/632

Taraflar arasında görülen davada İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2014 tarih ve 2014/341-2014/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Bankada bulunan müvekkili döviz hesabındaki paranın davalının özensizliği sonucu çekildiğini ileri sürerek, 49.200 Euro'nun 15/12/2005 tarihinden itibaren dövize uygulanan en yüksek faiz oranıyla davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankaya herhangi bir sorumluluk yüklenemeyeceğini, dava konusu olayın davacının ağır kusuru sonucu gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın dava konusu para çekme işleminde Bankacılık mevzuatına uygun şekilde hareket etmediği, müşterinin kimlik aslındaki fotoğrafı ile işlem yapmak isteyen kişiyi kontrol etmek ve imza kontrollerini yapmak şeklinde mevzuatın kendisine yüklediği görevlerini yerine getirirken gerekli dikkat ve özeni göstermediği, bu nedenle Mülka BK'nın 98/2 yollaması ile aynı Yasa'nın 44. m. hükmü gereğince zararın oluşumunda davacının da kusurun bulunduğu ve tazminattan kusuru oranında indirim yapılması gerektiği kuşkusuz ise de, tacir sıfatına haiz ve bir güven kurumu olan bankanın da mudilerden topladığı para ve diğer menkul değerleri saklama, işletme, iade ve ödemede gerekli dikkat ve özeni göstermekle sorumlu olduğu, davalının ödeme kuralları konusunda gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden oluşun zararda ağırlıklı kusurlu olmakla birlikte, davacının Türkiye'de hangi bankanın hangi şubesinde hesabı olduğu bilgisini 3. şahıslar ile paylaşarak ardından nüfus cüzdanını kaybetmesi, Alman makamlarına bu hususu bildirmesine rağmen bankaya bildirmemiş olması, durumu öğrendiği tarihten itibaren davacı iddiaları kapsamında suçun bankaca şüphe duyulan faillerin belirlenmesi konusunda davalı bankaya olayın açıklığa kavuşup, rücu hakkını kullanmasına yarayacak delillere ulaşmasını kısmen de olsa engel olması nedeniyle, meydana gelen olayda davalının %75, davacının ise %25 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 36.900 Euro'nun davalının temerrüde düşürüldüğü 30/11/2009 tarihinden itibaren Merkez Bankasınca dövize uygulanan faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait vadeli mevduat hesabındaki paranın davalı Banka tarafından hak sahibi olmayan kişiye ödenmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece bozma öncesi verilen ilk kararda davacının ana parasının vade sonunda ulaştığı değer bulunarak davalının kusuru nispetinde bu meblağın davalıdan tahsiline karar verilmiş ve tarafların temyizi üzerine Dairemizce davalının tüm temyiz itirazları reddedilmiş ve bu suretle vade sonundaki meblağa hükmedilmesi konusunda davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu durumda, mahkemece davacının hesabındaki paranın vade sonunda ulaştığı değerin davalının kusuruna isabet eden kısmına hükmetmek gerekirken anılan husus nazara alınmaksızın, yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.678,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Banka'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.