muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3718, Karar No: 2023/6072, Tarih: 07.12.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı idarenin üst hakkı bedeli talep edebilmesi için öncelikli olarak mevcut ve geçerli bir üst hakkının bulunması gerektiğini, idare tarafından tek taraflı işlemle davanın dayanağı olan üst hakkının dondurulmuş olduğu ve daha sonra Antalya 1. İdare Mahkemesi'nin 2014/1800 E. sayılı dosyası ile üst hakkının dayanağı olan işlemin tamamen iptal edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda davacının 24.05.2013 tarihinden itibaren davalıya karşı olan edimini yerine getirmediği sonucuna varıldığı, alacaklının karşı taraftan edimini ifa etmesini isteyebilmesi için öncelikle kendi edimini yerine getirmesi veya yerine getirmeye hazır olduğunu bildirmesi gerektiğini, bu nedenle davacı tarafın üst hakkı bedelini istemesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek,

1. Üst hakkının tapudan terkin edileceği tarihe kadar hesaplanacak olan üst hakkı bedelleri ile gecikme zamlarının ve cari yıl üst hakkı bedeli kadar tazminatın tahsilinin sağlanması amacıyla yasal yollara başvurulması Bakanlık Makamı’nın 26/08/2015 tarih 21766 sayılı Olurları ile uygun görüldüğünün bildirildiğini, Kemer Mal Müdürlüğü’nün 12/08/2016 tarih 2334 sayılı yazıları ile davalı şirkete bu konuda tebligat yapılarak süre verildiğini, davalı şirket, rızaen terkin için idareye müracaat etmediğinden 19.01.2017 tarihinde açılan dava sonucu Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.04.2019 tarih 2017/25 E. 2019/278 K. sayılı Kararı ile Tekirova 878 parsel sayılı taşınmazın kaydında davalı şirket lehine tesis edilen üst hakkının iptali ile tapudan terkinine karar verilerek Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 24/10/2019 tarih ve 2019/1137 E., 2019/1098 K. sayılı Kararı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddedildiğini,

2. Resmi senedin üst hakkının bedeli başlıklı 7. maddesinde üst hakkı bedelinin ne şekilde belirleneceğinin kararlaştırıldığını, müvekkili idarece dosyasında yapılan inceleme neticesinde; 14/10/2013 vadeli 2013-2014 dönemi için ödenmesi gereken 285.838,37 tutarındaki irtifak hakkı bedelinin, 14/10/2014 vadeli 2014-2015 dönemi için ödenmesi gereken 313.964,87 TL tutarındaki irtifak hakkı bedelinin, 14/10/2015 vadeli 2015-2016 dönemi için ödenmesi gereken 335.691,24 tutarındaki irtifak hakkı bedelinin ve 14/10/2016 vadeli 2016-2017 dönemi için ödenmesi gereken 341.666,54 TL tutarındaki irtifak hakkı bedelinin ödenmediğinin anlaşıldığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117/ıı. maddesi uyarınca, borcun ifa edileceği gün birlikte belirlenmişse, bu günün geçmesiyle borçlunun temerrüde düşmüş olacağını, eksik ödendiği tespit edilen miktarların ödenmesi için 12/08/2016 tarihli yazının davalı şirkete 04/11/2016 günü tebliğ edildiğini, yapılan tebligata rağmen belirtilen irtifak (üst) hakkı bedelleri ödenmediğinden bu davanın açıldığını,

3. Re'sen gözetilecek sebeplerle de kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 17 inci maddesinin 7 inci fıkrası uyarınca planlama çalışmaları sonuçlandırılıncaya kadar 24.05.2013 tarihinden itibaren dondurularak sonrasında tahsis işlemi iptal edilerek irtifak hakkının terkinine karar verildiği, davacının talebine konu dönem itibariyle irtifak hakkından kaynaklanan bir alacağı bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek,

1. Hak lehdarı davalı şirket rızaen tapuda terkin yapmadığından Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/25 E. sayılı dosyasında üst hakkının tapudan terkinine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini,

2. Davalı şirket üst hakkı tapudan terkin edilmediği sürece bundan faydalandığını ve bankalardan kullandığı kredilere ipotek teminatı olarak gösterildiğini,

3. Üst hakkı resmi senet ile kurulmuş olup ancak tarafların ortak iradeleri veya mahkeme kararı ile terkin edilebileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üst hakkından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 17 inci maddesinin 7 inci bendi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üst hakkından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 17 inci maddesinin 7 inci bendi

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13026, Karar No: 2008/14425, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13026 E.  ,  2008/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.06.2007 gününde verilen dilekçe ile muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalının idari mercilere başvurarak 3091 sayılı yasa uyarınca alınan men kararı üzerine açılmış, davacı haksız men edildiğini, bu bölümün kendi taşınmazı içinde kaldığını, idari men kararı alınmakla oluşan muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

14.06.2007 tarihli idari men kararında, şikayetçi ...’e ait taşınmazın sınır kazığının sökülerek 1.20 m’lik bölümüne tecavüz edildiği belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu teknik bilirkişilerce düzenlenen 28.04.2008 tarihli raporda dava konusu yer bahçe duvarı olarak gösterilmiş, bu duvarın tamamının taraflara ait taşınmazların sınırında olduğu, herhangi bir tecavüzün bulunmadığı tespit edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 721.maddesi gereğince, iki taşınmazı birbirinden ayırmaya yarayan duvar her iki komşunun paylı malı sayılır. O halde, bu duvarda idari kararla men edilen davacı ...’ın da hakkı bulunduğundan, mahkemece bu yere davalının idari men kararı aldırarak oluşturduğu muarazanın men’ine kadar vermek yerine, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3685, Karar No: 2019/3691, Tarih: 18.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3685 E.  ,  2019/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : MANİSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de bu sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

05/07/2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle CMK'nın 324/4. maddesine eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” şeklindeki cümle ile yargılama giderlerinin tahsili bakımından 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesine atıfta bulunulduğu, anılan maddede “Yapılacak takip sonunda tahsili imkansız veya tahsili için yapılacak giderlerin alacaktan fazla bulunduğu anlaşılan ve 213 sayılı Kanun kapsamına giren amme alacaklarında 10 Türk Lirasına (10 Türk Lirası dahil), diğer amme alacaklarında 20 Türk Lirasına (20 Türk Lirası dahil) kadar amme alacakları, amme idarelerinde terkin yetkisini haiz olanlar tarafından tahsil zamanaşımı süresi beklenilmeksizin terkin olunabilir. Bakanlar Kurulu, bu tutarları topluca veya ayrı ayrı on katına kadar artırmaya yetkilidir” düzenlemesine yer verildiği, incelemeye konu dosyada, hüküm tarihi itibariyle yargılama giderleri 19,55 TL olarak hesaplamış ise de, hükmün kesinleşmesine kadar yapılan harcamaların tamamının yargılama giderleri kapsamında olması, dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi için yapılan giderin henüz hesaplanmamış olması ve bu giderin hesaplanmasından sonra ortaya çıkan bakiyenin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde hazine üzerinde bırakılabileceği hususunun infaz aşamasında değerlendirilmesinin mümkün olması nedeniyle, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 31.12.2013 ve 04.01.2014 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında;

Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 31.12.2013 ve 04.01.2014 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; sanık tarafından atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek sanığın cezesının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4428, Karar No: 2019/2803, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4428 E.  ,  2019/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4612, Karar No: 2007/4133, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4612 E.  ,  2007/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 259 parsel sayılı 8.281,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık yerlerden olması nedeniyle Hali Arazi olarak davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde çekişmeli parselin babasına ait harman yeri olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 1.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12415, Karar No: 2012/1102, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12415 E.  ,  2012/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde;anataşınmazda arsa payları düzenlenirken hata yapıldığını, bağımsız bölümlerin konumu, yüzölçümü ve diğer faktörler gözetilmeden tüm bağımsız bölümlere eşit arsa payı verildiğini belirterek arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor doğrultusunda mevcut arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

14 nolu bağımsız bölüme ait arsa payı bilirkişi raporunda 25/414 olarak gösterildiği halde hüküm fıkrasında 20/414 yazılması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın 2 numaralı bendinde 14 nolu bağımsız bölümün arsa payı için verilen (20) rakamının metinden çıkarılarak yerine (25) rakamı yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1238, Karar No: 2023/2910, Tarih: 25.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1238 E.  ,  2023/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1651 E., 2022/2885 K.

DAVA TARİHİ : 06.06.2018

SAYISI : 2018/324 E., 2019/830 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin göğsünde ağrı hissetmesi nedeniyle davalı hastanenin acil servisine gittiğini, muayene neticesinde iğne uygulanmasına karar verildiğini, diğer davalı hemşire tarafından kendisine iğne yapıldığını, iğne uygulamasının akabinde sol ayağında uyuşma hissettiğini ve hareket edemediğini, yapılan tedavinin hatalı olduğu düşünerek tüm kayıtlarını alarak ... Hastanesine başvuru yaptığını, yapılan muayene neticesinde kendisine yapılan iğne nedeniyle sinir ve doku kaybının oluştuğunun tespit edildiğini, ayrıca "düşük ayak" olarak tabir edilen durumun oluştuğunun tespit edildiğini, savcılığa şikayette bulunduğunu, yapılan iğne nedeniyle olay anından itibaren süregelen ağrılarının zaman zaman arttığını ve dayanılmaz boyuta ulaştığını, ... Üniversitesi Hastanesi'nde yapılan testler neticesinde "solda siyatik sinirin ağır derecede aksonal dejenerasyonu ile uyumludur." sonucunu içeren rapor alındığını, ayrıca Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu tarafından kas iskelet sisteminde sol siyatik sinir lezyonu sebebi ile sürekli olmak üzere %38 oranında engelli raporu verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının ağrı şikayetiyle müvekkili hastaneye başvuru yaptığını, acil hekiminin istemi ile davacıya ilacın intramüsküler olarak uygulandığını, ayrıca davacıya damar yolu açıldığını, acil tıp teknisyeni diğer davalının hastanın zayıf olması nedeniyle ilacın olduğu enjektörün ucuna normalden daha kısa ve daha ince olan siyah uçlu iğne taktığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, şikayet üzerine savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, tazminat talebinin yasal koşullarının oluşmadığını, manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının şikayeti üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için ... Adli Tıp Kurumundan rapor alındığı, ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 30.03.2016 tarihli raporunda; "17.10.2015 tarihinde uygulanan enjeksiyon sonrası gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun sorumlu hemşire tarafından yanlış bölgeye uygulandığına dair kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanması durumlarında da; ödem, hematom, ilacın toksik etkisi, vücut yapısı, anatomik lokalizasyon farkı gibi nedenlerle nöropatinin gelişebileceği, gelişen nöropatinin; enjeksiyon uygulamalarının her türlü özene rağmen görülebilecek, daha önceden öngörülüp önlenemeyecek komplikasyonu olarak değerlendirildiği, dolayısıyla gerek enjeksiyon uygulanması talimatını veren hekime, gerekse enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline tıbben kusur veya ihmal izafe edilemediği oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde kusur tespit edilmediğinin bildirildiği, Mahkemece yargılama sırasında konusunda uzman bilirkişilerden oluşan üçlü heyetten rapor alınmasının istendiği, alınan bilirkişi heyeti raporuna göre davalılar tarafından uygulanan tıbbi tedavilerin güncel tıbbi yaklaşıma uygun olduğu, uygulanan tedavilerde kusur veya ihmalin bulunmadığının tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi heyeti raporlarına göre davalılar tarafından verilen tıbbi hizmetin ayıplı olmadığı, davalıların herhangi bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; bir tıbbi müdahalenin hukuka uygun olabilmesi için hastanın mutlaka aydınlatılmış rızasının alınmasının gerektiğini, usulüne uygun aydınlatma yapılmadan tek başına rızanın alınmasının tıbbi müdahaleyi hukuka aykırı hale getireceğini, müvekkilinin hiçbir suretle aydınlatılmamasının müdahalenin hukuka ve sözleşmeye aykırılık teşkil edeceğini, hekimin kusuru olmasa dahi tedavinin olumsuz sonuçlarından sorumlu olacağını, müvekkilinden herhangi bir rıza alınmadığı gibi iğne vurulmadan önce olası risklerin ne olduğu konusunda herhangi bir aydınlatma yapılmadığını, yanlış iğne uygulanması sebebi ile müvekkilinin olayın akabinde ağrılarının devam ederek dayanılmaz boyuta ulaştığını, şikayetlerin son bulmaması sebebi ile 31.10.2015 tarihinde ... Hastanesi'ne tedavi amaçlı gittiğini, sol ayakta güçsüzlük ve his kaybının mevcut olduğu belirtilerek totalsiyatik sinir lezyonu teşhisi neticesinde üniversite hastanesine sevk edildiğini, yine farklı tarihlerde benzer şikayetler ile hastaneye başvurduğunu, ağrı kesiciler ile hayatını idame ettirmek zorunda kaldığını, en nihayetinde Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu tarafından kas iskelet sisteminde sol siyatik sinir lezyonu sebebi ile sürekli geçerli olmak üzere %38 oranında engelli raporu verildiğini, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, raporun son kısmında "...siyatik sinirin özellikle peroneal dalının distal herni hadiselerden de etkilenmesi söz konusu olabilir..." denildiğini, yani ilaç enfeksiyonuna bağlı siyatik sinir yaralanması söz konusu olduğunu, bu durumda illiyet bağı kurulamadığından bahsedilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç