muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8300, Karar No: 2017/12422, Tarih: 29.05.2017

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; Mahkemece davacının davalı işyerinde geçen 09.01.2009-15.07.2013 tarihleri arasındaki toplam 4 yıl 5 ay 17 gün süreli çalışması birlikte değerlendirilerek talep edilen alacaklar hesaplanmıştır. ... kayıtları incelendiğinde, davacının 09.01.2009-31.01.2010 tarihleri arasında dava dışı Set ... Şirketinde çalıştığı, bu tarihten sonra ise davalı şirkette çalıştığı görülmektedir. 10.11.2009 tarihli fesih bildiriminde iş akdinin 31.01.2010 tarihinde sona ereceğinin belirtildiği, 29.06.2010 tarihli ibranamede ise davacıya bu dönem için kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına karşılık olmak üzere toplam 1.421,00 TL ödendiği yazılıdır. Bu belgelere karşı davacıdan diyecekleri sorulup 31.01.2010 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin son bulup bulmadığı, davacıya feshe bağlı alacakların ödenip ödenmediği değerlendirilmeden hesaplama yapılması hatalıdır. 31.01.2010 tarihinde iş akdinin son bulduğunun tespiti halinde, 09.01.2009-31.01.2010 tarihleri arasındaki dönem ayrı bir iş sözleşmesi olarak değerlendirilip alacaklar buna göre hesaplanmalıdır.

Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4139, Karar No: 2025/2590, Tarih: 07.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/4139 E.  ,  2025/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/959 Esas, 2023/780 Karar

SUÇ : Halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 43/1, 62, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 2.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; karara sanık tarafından itiraz edilmiştir.

2. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/574 Esas, 2022/842 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 43/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 5 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2022/959 Esas, 2023/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, "Twitter" isimli sosyal medya hesabından 19.01.2017 tarihinde "aylin nazlıaka ve .....\*\*\*'de ve \*\*\*liler'de olamayan her şeye sahip...gurur, onur, şeref, haysiyet, insanlık, dürüstlük gibi...Bakınız; bu \*\*\*'li ahmet hamdi,''yeliz''miş...\*\*\*'li çomarlar, ''sahtekarlık'', ''yalan'' ve ''dolan'' konusunda ihtisas sahibi...,şafak pavey'e saldıran aşağılık, şeref ve haysiyet yoksunu \*\*\* kafası..başka ne söylenir ki?.." şeklinde; 28.01.2017 tarihinde ''#YanlışAnlamayınAma \*\*\*'ye oy veren herkes fetöcü'dür..olay,bu kadar basit..'' şeklinde; 30.01.2017 tarihinde ''kimin hakkının ihlal edildiğine bakmaksızın,haksızlığın karşısında duruyoruz; çomarlar,''terörist''diyor..anlasalar \*\*\*'li''olmazlardı ki... \*\*\*'li çomarlar'ın pınar altuğ hakkındaki tehdit ve saldırıları, kendi sıfatlarını ortaya koyuyor..ahlaksız,şerefsiz sürüsü!.." şeklinde paylaşımlar yaptığı iddiasına ilişkin olarak,

Tebliğnamede suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "19.01.2017, 28.01.2017, 30.01.2017" tarihleri yerine sehven "30.01.2017" şeklinde yazıldığı tespit edilmekle inceleme yapılmıştır.

Dairemizin 04.12.2023 tarihli ve 2023/2771 Esas, 2023/9468 Karar sayılı kararı başta olmak üzere yerleşmiş içtihatlarında belirtildiği üzere; sanığın ifadelerinin bir siyasi partiye yöneldiği, siyasi partinin sosyal sınıf olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 216. maddesinde belirtilen diğer gruplara uymadığı nazara alındığında; unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2022/959 Esas, 2023/780 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4371, Karar No: 2011/7956, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4371 E.  ,  2011/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi, davalı Hazine ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) ... köyü 112 ada 1 sayılı taşınmazı ve komşularını gösterir geniş kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden istenerek,

2) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki memleket haritasında ... parselleri de gösterir şekilde geniş aplike yapılmadığı gibi ... fotoğrafının orijinal rengi olan siyah beyaz yerine ... fotoğrafı renklendirilerek aplike yapıldığından çekişmeli taşınmazların memleket haritası ve ... fotoğrafındaki konumları denetlenememektedir. Bu sebeple; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ile ... fotoğrafının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve ... fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu ... parsellerle birlikte 1/5000’lik ve 1/25000’lik haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/132, Karar No: 2010/1163, Tarih: 01.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/132 E.  ,  2010/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/281064

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07.07.2009 - 90/137

SUÇ : Adam Öldürmek

Adam öldürmek suçundan K.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2009 gün ve 90/137 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü K.. A.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/5, 31 ve 33 maddeleri gereğince gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükmün incelenmesinde;

4771 sayılı Yasanın 1/A maddesi gereğince verilen müebbet hapis cezası, 5218 sayılı Yasa ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dönüştürüldüğünden, 5237 sayılı TCK.da, 765 sayılı TCK.nun 450/5. maddesinin karşılığının bulunmadığı dikkate alındığında, hükümlüye 5237 sayılı TCK.nun 81/1. maddesi gereğince iki ayrı müebbet hapis cezası verilmesi gerektiği anlaşılmakla, bu durumun açıkça hükümlü lehine olduğu gözetilmeden, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/10355, Karar No: 2016/11494, Tarih: 21.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10355 E.  ,  2016/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Meslek hastalığı nedeniyle %65 oranında sürekli işgöremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir ve tedavi gideri ödeneği istenilmiş olup, Mahkemece, kusur raporu doğrultusunda, davalılardan Tasfiye Halinde ... Tic. Ltd. Şti nin kusuru bulunmadığından bu davalı yönünden davanın reddine, Tasfiye Halinde ... Tekstil San. Ve Tic. Ltd. Şti. yönünden ise %80 kusur üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava; meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesidir.

Somut olay incelendiğinde, sigortalının 15.02.1998-30.11.1998 tarihleri arasında davalılardan Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti. işyerinde, 01.12.1998 tarihinden 2002 yılı sonuna kadar davalı Tasfiye Halinde ... Teks…Ltd Şti işyerinden bildiriminin bulunduğu, Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 15.02.2008 tarihli raporda sigortalının rahatsızlığının 2002 yılı sonuna kadar çalışmış olduğu kot kumlama işlerinden dolayı meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, alınan kusur raporunda, davalıların birlikte %80 oranında kusurlu olduğu, %20 oranında ise kaçınılmazlık faktörünün bulunduğu, işverenlerin meslek hastalığı nedeniyle sorumluluklarının, tespit tarihinden (15.02.2008) itibaren geriye dönük 10 yıl olduğunun belirtildiği, davacının Kurum müfettişine vermiş olduğu beyanlarda Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti. işyerinden hiç bahsetmediği anlaşılmıştır.

1- Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış

1- Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış

önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. ..., Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. ..., Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dava konusu somut olayda; mesleki silikozis hastalığına yakalanmasına sebebiyet veren kot taşlama işi, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, kumun kuru hava kompresörleriyle kotların yüzeyine tutularak aşındırılması işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntemdir. Kaldı ki, aynı iş makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılmaktadır. İşyerinde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin işveren tarafından alınmadığının bilirkişiler tarafından tespit edilmiş olması karşısında, tamamen estetik kaygılar nedeniyle anılan kumlama yöntemiyle üretim yapmakta ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman tekstil mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması isabetsizdir.

2- Davacının hizmet döküm cetvelinden, 15.05.1997-30.11.1998 tarihleri arasında davalı Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti. işyerinde, 01.12.1998-24.09.2003 tarihleri arasında davalı Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti. işyerinde çalışmasının bulunduğu anlaşılmış ise de, davacı beyanları ve Kurum müfettişi tespitleri nazarında davalı Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti. işyerindeki çalışmalar net olarak tespit edildikten sonra, herbir işverenin “maruziyet süresi” dikkate alınarak gelirin ilk peşin değerinden sorumlu olacağı açık olduğundan, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki 15.02.2008 tarihinden geriye doğru 10 yıllık süre içindeki sorumluluk tespiti bu bağlamda yerinde değildir.

3- Meslek hastalığı durumlarında, davacı Kurumun zarar başlangıç tarihi olarak, sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine girdiği 04.02.2008 tarihinin dikkate alınması ve bu kapsamda davanın yasal dayanağının 506 sayılı yasanın 26/1 maddesi olması karşısında gerçek zarar hesabı yapılmaması gerekirken, “07.03.2009 meslek hastalığı tarihi” denilmek suretiyle bu tarihin dikkate alınması sonucu gerçek zarar hesabı yapılması isabetsizdir.

4- Davalı işverenlerin kusuru saptanırken; meslek hastalığının oluşmasında, farklı tarihlerde hizmetinde çalışılan işverenlerin birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunduğunun, alınacak kusur raporu ile anlaşılması halinde, her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği gözönünde bulundurulmalıdır.

5- Kabule göre de, hükmün gerekçesinde, Tasfiye Halinde ... Teks. Tic. Ltd. Şti şirketinin %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, dosya kapsamındaki kusur raporu dikkate alındığında söz konusu kusur miktarının dayanağının belirtilmemesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3424, Karar No: 2013/3731, Tarih: 03.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3424 E.  ,  2013/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatiften 2008 yılı Aralık ayında alınan ....500 adet White Friendship ile ....100 adet Friendship glayör çiçeği soğanının dikiminin ....2008 tarihinde yapıldığını, kooperatife ortalama bir soğan için 0,... TL verildiğini, çiçek üretebilmek için fide dikim öncesi ve sonrasında ....000,00 TL harcama yapıldığını, dünya standartlarındaki bir soğanın bölünmemesi gerekirken, bu soğanların %75'inin ... veya ... sürgün vererek soğanın gücünün bölünmesi sebebiyle kaliteli çiçek üretiminin sınırlı kaldığını, aynı anda alınan ve dikilen diğer soğanlarda herhangi bir sorun çıkmadığını, müvekkilinin kaliteli üretim yaptığı çiçekleri kooperatife 0,40 TL'ye sattığını, ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/322 D.... sayılı dosyasında bu hususların tespitini yaptırdığını ileri sürerek, oluşan zarar karşılığı şimdilik ....000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 31.03.2010 tarihinde müddeabihi ....233,00 TL'ye çıkararak, davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıdan satın aldığı ...ve ... cinsi çiçek soğanlarının davacıya tesliminden önce uygun düşük sıcaklık derecesinde ve yeterli uygulama süresinde tutulmaması nedeniyle birden fazla sürgün vererek verim düşüklüğüne neden olduğu, zararın oluşmasında davacıya atfedilebilecek bakım ve yetiştirme kusuru bulunmadığı, meydana gelen zararın soğanlardaki gizli ayıptan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, ....233,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5954, Karar No: 2013/9632, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5954 E.  ,  2013/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2011 gün ve 2010/822 Esas, 2011/810 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanığın vasisi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 147. maddesinde belirtilen usule uygun olarak sanığın sorgusu yapılıp savunması alınmadan CMK.nın 193/1. maddesine aykırı davranılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının ihlali ile emredici usul kurallarına uyulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı kararıyla Pendik Adliye Teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.