muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2020/211, Tarih: 14.05.2020

Mahalli bilirkişi ... 03.08.2012 tarihli keşifte; göstermiş olduğu yerin köylerine ait arazi yolu olup bu yolun kuzeydoğusu ve güneybatısının sanık ...'a ait olduğunu, güneydoğusu ve kuzeybatısında başka yolların da bulunduğunu, güneydoğu kısmındaki yolun köylerine ait diğer yol olduğunu, kuzeybatı sınırında ise Çankırı-Çorum Karayolu bulunduğunu, tecavüze konu yolun kuzeydoğusu ile güneybatısında bulunan arazilerin sanığa satılmasından önce tarla olarak sürülüp ekildiğini, bu parseller arasındaki yolun ne zaman kapandığını net olarak bilmediğini ancak 3-4 yıl öncesine kadar bu yolun açık ve işlek olduğunu, tel örgünün çekilmesinden sonra yolun kapandığını, hâlihazırda zeminde bulunan kazıkların yolun sınırını tam olarak göstermediğini, fiili olarak kullandıkları yolun şeklinin biraz daha farklı olduğunu, yine sanık müdafisinin talebi nedeniyle sorulması üzerine; inceleme konusu yolun 1999 yılında kapanıp kapanmadığını bilmediğini, yolun ne zaman kapatıldığını da bilmediğini, arazinin tel örgü ile çevrildikten sonra yolun sürüldüğünü yahut dozer vs. ile düzeltildiğini de görmediğini, kimse tarafından böyle bir faaliyette bulunulmadığını,

Mahalli bilirkişi ... 03.08.2012 tarihli keşifte; göstermiş olduğu yerin köylerine ait arazi yolu olup bu yolun kuzeydoğusu ve güneybatısının ...'a ait arazi olduğunu, güneydoğusu ve kuzeybatısında başka yolların da bulunduğunu, güneydoğu kısmındaki yolun köylerine ait diğer yol olduğunu, kuzeybatı sınırında ise Çankırı-Çorum Karayolu bulunduğunu, tecavüze konu yolun kuzeydoğusunda ve güneybatısında bulunan arazilerin sanığa satılmasından önce tarla olarak sürülüp ekildiğini, inceleme konusu yolun ne zaman kapandığını, tel örgüden önce mi yoksa sonra mı kapandığını net olarak bilmediğini, ancak 5-6 yıl evveline kadar bu yolun açık ve işlek hâlde olduğunu, hâlihazırda zeminde bulunan kazıkların yolun sınırını tam olarak göstermediğini, fiili olarak kullandıkları yolun şeklinin biraz daha farklı olduğunu, yolun giriş ve çıkış noktalarının o an ki zeminde olan noktalar olmadığını, daha doğrusu Çankırı-Çorum Karayoluna çıkış noktasının aynı nokta olduğunu ancak diğer köy yoluna olan çıkış noktasının hâlihazırda zemindeki demir kapının bulunduğu nokta olduğunu, yine sanık müdafisinin talebi nedeniyle sorulması üzerine; inceleme konusu yolun 1999 yılında kapanıp kapanmadığını bilmediğini, yolun ne zaman kapatıldığını da bilmediğini, bu arazinin tel örgü ile çevrildikten sonra yolun sürüldüğünü yahut dozer vs. ile düzeltildiğini görmediğini, kimse tarafından böyle bir faaliyette bulunulmadığını,

Mahalli bilirkişi ... 03.08.2012 tarihli keşifte; göstermiş olduğu yerin köylerine ait arazi yolu olup bu yolun kuzeydoğusu ve güneybatısının sanık ...'a ait arazi olduğunu, güneydoğusu ve kuzeybatısında ise başka yolların da bulunduğunu, güneydoğu kısmındaki yolun köylerine ait diğer yol olduğunu, kuzeybatı sınırında ise Çankırı-Çorum Karayolu bulunduğunu, tecavüze konu yolun kuzeydoğusunda ve güneybatısında bulunan arazilerin sanığa satılmadan önce tarla olarak sürülüp ekildiğini, bu yolun tel örgünün çekilmesinden önce mi yoksa sonra mı kapandığını net olarak bilmediğini, ancak 7-8 yıl öncesinde söz konusu yolun açık ve işlek vaziyette olduğunu, hâlihazırda zeminde bulunan kazıkların yolun sınırını tam olarak göstermediğini, fiili olarak kullandıkları yolun şeklinin daha farklı olduğunu, yolun giriş ve çıkış noktalarının da o an ki zeminde olan noktalar olmadığını, daha doğrusu Çankırı-Çorum Karayoluna çıkış noktasının aynı nokta olduğunu ancak diğer köy yoluna olan çıkış noktasının hâlihazırda zemindeki demir kapının bulunduğu yer olduğunu, yine sanık müdafisinin talebi nedeniyle sorulması üzerine; inceleme konusu yolun 1999 yılında kapanıp kapanmadığını bilmediğini, yolun ne zaman kapatıldığını da bilmediğini, arazinin tel örgü ile çevrildikten sonra yolun sürüldüğünü yahut dozer vs. ile düzeltildiğini de görmediğini,

Çankırı Valiliğince 3091 sayılı Kanun uyarınca yapılan tahkikat sırasında 19.04.2012 tarihinde;

-Şikâyetçi sıfatıyla dinlenen Ziraat Odası Genel Sekreteri Necati Taş, şikâyetçi tanıkları olarak dinlenen Germece köyü azası Ali Şahin ile köy bekçisi Yusuf Baba benzer şekilde; Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyünde bulunan 5 pafta, 284, 285 ve 288 sayılı parsellerin etrafının Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından tellerle çevrilmesi sonucunda Germece köy yolunun ulaşıma kapatıldığını, bu yolun açılmasını istediklerini,

- Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’nin tanığı olarak dinlenen Mehmet Dede; 28 yıldır Germece köyünde ikamet ettiğini ve 9 yıldır şikâyet olunan şirkette çalıştığını, söz konusu parseller arasında yer aldığı belirtilen yolun umuma açık bir yol olmadığını, hâlihazırda başka bir yolu kullandıklarını, ilgili şirketin son bir yıldır söz konusu mevkide şantiyesinin bulunduğunu ve kesinlikle bir tecavüz olayı olduğunu düşünmediğini,

- Mahalli bilirkişi olarak dinlenen 1967 doğumlu Sinan Dede; Germece köyünün birinci azası olduğunu, söz konusu parsellerin olduğu yerde umuma açık bir yol bulunmadığını, 15-20 yıldır söz konusu yol olduğu belirtilen yerin ekilip biçilerek kullanıldığını, inceleme konusu yolu kimsenin kullandığını görmediğini, eğer kadastro kayıtlarında böyle bir yol varsa açılmasını istediğini, 15-20 yıldır köylünün kullandığı yolun hâlihazırda kullanılan diğer yol olduğunu,

- Mahalli bilirkişi olarak dinlenen 1967 doğumlu Sinan Dede; Germece köyünün birinci azası olduğunu, söz konusu parsellerin olduğu yerde umuma açık bir yol bulunmadığını, 15-20 yıldır söz konusu yol olduğu belirtilen yerin ekilip biçilerek kullanıldığını, inceleme konusu yolu kimsenin kullandığını görmediğini, eğer kadastro kayıtlarında böyle bir yol varsa açılmasını istediğini, 15-20 yıldır köylünün kullandığı yolun hâlihazırda kullanılan diğer yol olduğunu,

-Mahalli bilirkişi olarak dinlenen 1970 doğumlu Mümtaz Özkan; söz konusu mevkide iki yol olduğunu, kullanılmayan tecavüze konu yukarı yolun 15 yıl öncesinde kullanıldığını daha sonra aşağı yolun kullanılmaya başlandığını, aşağı yolun sanığın gelmesinden önce de olduğunu ve aşağı yolun köylüler tarafından kullanıldığını,

İfade etmişlerdir.

-Mahalli bilirkişi olarak dinlenen 1970 doğumlu Mümtaz Özkan; söz konusu mevkide iki yol olduğunu, kullanılmayan tecavüze konu yukarı yolun 15 yıl öncesinde kullanıldığını daha sonra aşağı yolun kullanılmaya başlandığını, aşağı yolun sanığın gelmesinden önce de olduğunu ve aşağı yolun köylüler tarafından kullanıldığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda benzer şekilde; Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, bu şirketin temsil hakkının da tamamen kendisinde bulunduğunu, olay tarihinden yaklaşık 1,5 yıl öncesinde yeni bir fabrika kurmak için Çankırı ilinde yer arayışına girdiğini, yaptığı çalışmalar neticesinde nakliye açısından elverişlilik hâlini göz önünde bulundurarak tren istasyonu yakınında bulunan Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyü, 284-285 ve 288 numaralı parselleri ..., ... ve... isimli şahıslardan yüksek bedelle ve takas yolları ile satın aldığını, arazileri satın aldığı sırada bir bütün olarak birbirine bitişik şekilde göründüklerini, arazilerin arasında herhangi bir yolun bulunmadığını, satın aldığı kişilerin de kendisine böyle bir yoldan bahsetmediklerini, bu nedenle satın almış olduğu arazilerin bitişik olduğunu kabul ederek fabrika kurma işlemlerine başladığını, bu kapsamda fabrikanın çalıştırılmasında kullanılacak malzemeleri yurt dışından ithal ettiğini, ancak yapılan ithalat rejimi çerçevesinde teşvik aldıklarından dolayı bu ithal edilen malzemelerin gümrüklü mal statüsünde olduğunu, Esenboğa Gümrük Müdürlüğünden malzemelerin konulacağı alanın gümrük sahası olması gerektiği bildirilip etrafının çevrilerek kapatılması ve üç bekçi ile korunması istendiğinden bu arazileri satın aldıktan 9-10 ay sonra etraflarını tel örgü ile çevirttiğini ve sahaya bekçi görevlendirdiğini, elektrik alıp projektör koyarak gümrük sahası, antrepo hâline getirdiğini, sonrasında Valilikten gelen heyetin satın almış olduğu arazilerin ortasından geçen ve fiziken zeminde bulunmayan bir yol olduğunu tespit ettiklerini ve hakkında yapılan idari tahkikat sonucunda men kararı verildiğini, satın almış olduğu araziler içinde yol olduğunu öğrenmesi ile birlikte de bu kısımlardaki tel örgüleri kaldırdığını ve yolu açık hâle getirdiğini ancak hâlihazırda yolu kullanan kimsenin olmadığını, tecavüze konu yolun 25-30 yıl öncesinde kullanılan bir yol olduğunu ancak daha sonrasında 288 parsel sayılı taşınmazın doğu sınırının yol hâline getirilerek kullanılmaya başlandığını köylülerden öğrendiğini, ayrıca arsayı satın aldığı kişiler olan ... ve... ile görüştüğünde onların da söz konusu yerde yol olmadığını, orayı yıllardır ekip biçtiklerini, bu yerde 15 yıl kadar önce yol olduğunu, sonradan yeni yol açılınca burayı ektiklerini söylediklerini, kendisi satın aldığı zaman da söz konusu yerin ekilen bir yer olduğunu, eğer bir tecavüz varsa daha önceki arsa sahiplerinin yaptığını savunmuştur.

Köy yoluna tecavüz suçu 5237 sayılı TCK'nın 154. maddesinin ikinci fıkrasında;

Köy yoluna tecavüz suçu 5237 sayılı TCK'nın 154. maddesinin ikinci fıkrasında;

“Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun maddi unsurunu oluşturan seçimlik hareketler; köy yolunu kısmen veya tamamen zapt etme veya üzerinde tasarrufta bulunma ya da sürüp ekmektir. Zapt etme; taşınmazdan başkalarının kısmen veya tamamen yararlanmasını engellemek, taşınmazı fiilen el altında tutmaktır. Tasarruf etmek ise taşınmazın devamlı bir biçimde kullanılması olup kısa süreli tasarruflar, kanunun aradığı anlamda tasarruf değildir. Öte yandan sürüp ekmek de taşınmaz üzerinde tasarruf etme şekillerinden biridir.

Bu suç genel kast ile işlenen bir suçtur ve failin suça konu yerin öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yol olduğunu bilerek hareket etmiş olması gerekmektedir aksi halde suçun manevi unsuru olan kastın varlığından söz edilemeyecektir.

Suçla korunan hukuki yarar, köy yolunun mülkiyet ve ortak kullanım hakkının korunmasıdır. Bu suçla köy yoluna vâki tecavüz eylemlerinin herhangi bir şikâyet ve başvuru şartına bağlı olmaksızın etkin bir biçimde yaptırım altına alınması ve bu suretle korunması amaçlanmıştır.

Suçun mağduru köy yolunu kullanma hakkı olan herkestir. Köy yolunun kullanma hakkı sahibi köy tüzel kişiliği ve köy yolunun sahibi Hazine de suçtan zarar görendir.

Suçun maddi konusunu köy tüzel kişiliğine ait olan veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmazlar oluşturmaktadır. Burada sayılan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerler sınırlayıcı olarak belirlenmemiş, örnekleyici olarak gösterilmiştir. Ancak köylünün ortak kullanımında olmayan köy adına tarla veya arsa vasfında kaydedilmiş yerler bu suçun konusunu oluşturmazlar.

Suçun maddi konusunu köy tüzel kişiliğine ait olan veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmazlar oluşturmaktadır. Burada sayılan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerler sınırlayıcı olarak belirlenmemiş, örnekleyici olarak gösterilmiştir. Ancak köylünün ortak kullanımında olmayan köy adına tarla veya arsa vasfında kaydedilmiş yerler bu suçun konusunu oluşturmazlar.

Diğer taraftan amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin yönetim kurulu başkanı ve şirketi münferiden idare ve temsile yetkili olan sanık ...’ın, Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyünde bulunan 284, 285 ve 288 parsel sayılı taşınmazları ilgili şirket adına 03.12.2010 ve 17.12.2010 tarihlerinde satın aldıktan sonra bu taşınmazların etrafını tel örgü ile çevirmesi sonucunda söz konusu parsellerin arasında yer alan köy yolunu ulaşıma kapatmak suretiyle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddia edilen olayda; 03.08.2012 tarihinde yapılan keşif sırasında Yerel Mahkemenin suça konu yolun hâlihazırda zeminde bulunmadığına ancak bu yolun güneydoğusunda kuzeyden güneye doğru uzanan başka bir yolun daha olduğuna ilişkin gözlemi, keşif sonrası düzenlenen inşaat bilirkişisi raporunda tecavüze konu yolun uzun zamandan beri kullanılmaması nedeniyle özelliklerinin tamamen kaybolduğu, yolun işlediği sırada ortaya çıkacak olan stabilize yol malzemesine de rastlanılmadığı, yolun tamamen tarla vaziyetinde olduğu ve yolun kullanılmama sebebinin etrafının tel örgü ile çevrilmesinden kaynaklanmadığı görüşüne yer verilmesi, kadastro bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda 2008 yılında çekilen hava fotoğrafında suça konu yolun görünmediğinin belirtilmesi, keşif sırasında yapılan gözlem ve bilirkişi raporları ile uyumlu şekilde Çankırı Valiliğince 3091 sayılı Kanun uyarınca yapılan tahkikat sırasında 19.04.2012 tarihinde dinlenen mahalli bilirkişiler Sinan Dede ve Mümtaz Özkan’ın söz konusu mevkide iki yol olduğunu, tecavüze konu yolun yaklaşık 15 yıldır kullanılmadığını, bu süre içinde diğer yolun köylüler tarafından kullanılmaya başlandığını beyan etmeleri, ayrıca mahalli bilirkişi Sinan Dede'nin suça konu yolun yaklaşık 15 yıldır ekilip biçilerek kullanıldığına yönelik anlatımı ile sanığın idari tahkikat neticesinde tespit edilen tecavüzüne son vererek suça konu yolu ulaşıma açık hâle getirmesi karşısında, köy halkından olmayan sanığın savunmasının aksine inceleme konusu yolu öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yol olduğunu bilerek zapt ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından kastının bulunmadığına ilişkin direnme gerekçesi isabetli olduğundan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ...;

Bu itibarla, sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından kastının bulunmadığına ilişkin direnme gerekçesi isabetli olduğundan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ...;

"Dosya içeriğine göre olay tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin yönetim kurulu başkanı ve şirketi münferiden idare ve temsile yetkili olan sanığın, anılan şirket adına tuz üretim, yükleme ve depolama tesisi yapmak amacıyla 03.12.2010 ve 17.12.2010 tarihlerinde, Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyünde bulunan 5 pafta, 284, 285 ve 288 parsel sayılı taşınmazları satın aldığı, tapu kayıtlarına göre bu taşınmazlar arasında köy yolu geçtiği hâlde etrafını tel örgü ile çevirmesi sonucunda bu parsellerin arasında bulunan 2641,50 m2'lik köy yolunu ulaşıma kapatmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz ettiği sabittir. Sanığın eylem sırasında tecavüz edilen yerin köy yolu olup olmadığını bilip bilmediği, dolayısıyla suç kastının bulunup bulunmadığı Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş, sayın çoğunluk tarafından 'inceleme konusu parseller arasındaki taşınmazı, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yol olduğunu bilerek zapt ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı' sonucuna varılmıştır. Kanaatimizce yapılan bu değerlendirme isabetli değildir. Şöyle ki;

Tapu kayıtlarına, yapılan keşfe ve alınan bilirkişi raporlarına göre sanık tarafından tel örgü ile çevrilmek suretiyle zapt edilen yerin köylünün ortak kullanımına bırakılmış köy yolu olduğu açıktır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 'kamu malları' başlıklı l6. maddesinin (B) bendinde yol, meydan, köprü gibi taşınmazların kamunun ortak kullanımına ayrılan kamu mallarından olduğu ve bu yerlerin kadastro tespiti sırasında haritasında gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu hüküm gereği suça konu yerde kadastro krokisinde gösterilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmasında özetle; sözü edilen üç taşınmazı üzerinde fabrika yapmak üzere satın aldığını, fizibilite çalışmaları yapıldığını, nakliyeye elverişliliği göz önüne aldıklarını ve bu taşınmazları bitişik oldukları için tercih ettiklerini bildirmektedir. Bu savunmaya nazaran ortasında kamunun ortak kullanımına bırakılmış bir yol olan taşınmazların sanığın amacına elverişli olamayacağı açıktır. Üzerinde fabrika yapacak olan sanığın bu taşınmazları satın alması için kesin olarak bitişik olması gerekmektedir. Çünkü önemli miktarda zaman ve para harcanarak yapılacak bir fabrika alanının ortasında kamunun kullanımına bırakılmış bir yol olması istenilecek bir durum değildir.

Sanığın bu taşınmazları satın alma amacı dikkate alındığından, mevcut tapu kayıtlarındaki tüm sınırlamalar ile taşınmazlar ve civarındaki tüm yolları araştırıp öğrenmesi, lehe ve aleyhe durumları tespit etmesi gerekmektedir. Keşif sırasında bu yolun kullanılmadığı ve otlarla kaplı olduğu belirtilmekle birlikte, basit bir araştırma ile saptanması mümkündür. Nitekim sanık savunmasında fizibilitenin yapıldığını, ulaşım imkânlarının araştırıldığını belirtmekte ve ayrıca Cumhuriyet savcılığındaki savunmasında da bu durumu satın aldığı şahıslara sorduğunu ifade etmektedir. Bu düzeyde araştırma yapan ve bölgedeki yolları dahi öğrenmiş olan sanığın taşınmazların içinde geçen 2641,50 m2'lik köy yolunu fark etmemiş olması mümkün değildir.

Sonuç olarak; sanığın taşınmazları satın alma amacı, buna uygunluğu konusunda araştırma yaptığına ilişkin savunması, eğitim ve sosyal durumu, kadastro krokisinde taşınmazlar arasındaki yolun açıkça gösterilmiş olması, tapu kayıtlarında yapılacak araştırmayla veya devir sırasında ya da yerinde yapılacak basit araştırma ile yolun varlığının kolaylıkla saptanabilir olması, tecavüz edilen alanın yeri ve miktarı dikkate alındığında, satın aldığı taşınmazlar arasında bulunan yerin öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yol olduğunu bilerek zapt ettiğinin ve dolayısıyla atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğu" düşünceleriyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından kastının bulunmadığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve yasaya uygun bulunan Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 565-123 sayılı direnme kararına konu beraat hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.05.2020 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 14.05.2020 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8947, Karar No: 2020/6711, Tarih: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8947 E.  ,  2020/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler: Sanık müdafii , katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gece vakti saat 21:50 sıralarında, aydınlatma olan meskun mahal ve iki yönlü yolda, sola dönüş kuralına riayet etmemek suretiyle, karşı yönden gelen katılan ... idaresindeki motosiklet ile çarpıştığı, motosiklette yolcu olarak bulunan ...’ın ise yola fırladığı, motosiklet sürücüsü Hakan’ı ise kamyonetin altına aldığı, görgü tanıklarının ifadesine göre, çarpma ile birlikte kamyonetin 10 saniye kadar durduğu, sonra farlarını kapatarak, kamyonetin ön tekeri ile arka tekeri arasında kalan motosiklet sürücüsünün üstünden geçerek hızla kaçtığı, bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde, bir kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; olay yerinden kaçan sanığın evinde yakalandığı ve saat 00:25 sıralarında hastanede yapılan ölçümde 0.47 promil alkollü olduğu (olay saati itibari ile 0.85 promil alkole tekabül ettiği), sanığın alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve dışa yansıyan davranışlarına ilişkin bir tespite yer verilmediği gibi kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla; kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana gelmediği ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.