muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/921, Karar No: 2019/2605, Tarih: 03.04.2019

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "...ET" ibareli başvuru ile davacıya ait "MİGET" ibareli marka arasında mahkemenin kısmen kabulüne konu mal ve hizmetler bakımından, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, başvuru kapsamındaki 29 ve 43. sınıf ürünlerin davacının markalarının kapsamında aynen yer aldığı, bunun dışında 30 ve 32. sınıftaki ürünler ile davacı markasının kapsamındaki 43/1. sınıf ürünlerin birbirinin tamamlayan ürünler olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin temyizi yönünden, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava TPMK ... kararının iptali ve davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davalı başvurusuna konu "...ET" ibareli marka ile davacının itirazına gerekçe gösterdiği "MİGET" markası arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kabul edilerek bazı mal ve hizmetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, istinaf istemi de ... Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçeyle esastan reddedilmiştir.

Davalı başvurusuna konu ibarenin "MİT" "ET" ibarelerinden oluştuğu, "ET" ibaresinin davacı markasının tescil kapsamındaki yiyecekler için tanımlayıcı olduğu, bu durumda davalının "MİT" ibaresi ile davacının itiraza gerekçe "MİGET" ibareli markasından sescil, görsel ve ortalama tüketici kitlesinin bakış açısı yönünden genel izlenim itibariyle tamamen farklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı Türk Patent ve Marka Kurumu yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16133, Karar No: 2015/41595, Tarih: 18.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16133 E.  ,  2015/41595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/312187

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2010/477 (E) ve 2011/185 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan, vekalet ücreti hakkındaki istemine ilişkin sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Beraat eden ve kendilerini Avukat İ. A. ile temsil ettiren sanıklar S.. S.. ve K.. S.. yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. S.. ve K.. S.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.madde ve fıkrası uyarınca 2.200,00'er TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklar S.. S.. ve K.. S..'a verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/782, Karar No: 2016/2385, Tarih: 29.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/782 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada Ankara 11. Sulh Hukuk ve Çubuk Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın nüfus kayıtlarına göre “... ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesi ise, müteveffanın vefat etmeden önce “.../...” adresinde bulunan ... ... ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın vefat etmeden önce “... :... ... - .../...” adresinde bulunan ... ... ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı, anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10799, Karar No: 2015/24215, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10799 E.  ,  2015/24215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/308274

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2011/312 (E) ve 2013/341 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, katılan Ahmet'in aşamalardaki beyanlarına, bu beyanla uyumlu adli raporuna göre, sanığın " elini kaldırarak konuşması üzerine elini indirmesini söylediği, indirmeyince elini ittirmesi soncu mağdurun elinin kendi burnuna geldiği" yönündeki beyanı karşısında, sanığın mağduru kasten yaraladığı sabit olduğu halde, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2851, Karar No: 2010/3100, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2851 E.  ,  2010/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/02/2007 tarih ve 2006/435-2007/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı kooperatife ait iki adet bodrum kat payını 14.07.2000 tarihli sözleşme ile devir aldığını, 04.10.2000 tarihinde devirleri bildirerek ortaklık kaydını yaptırdığını, bu kooperatifte önceden de bir payının mevcut olduğunu, önceki bu payını 03.10.2000 tarihli sözleşme ile dava dışı ...’a devir ettiğini, her nasılsa anılan ortaklık devir edilmesi istenirken dava dışı kooperatifteki tüm payların devir edildiği ibaresinin sözleşmeye yazıldığını, açıklanan iradenin gerçeği yansıtmadığını, devrin bir ortaklık için yapıldığını, esasen alıcının da tek bu payı adına kaydettirdiğini, dava dışı kooperatif yöneticilerinin gerçek iradeyi yansıtmayan açıklamaları dikkate alıp, alıcı ...’u da yanıltarak bodrum katlara ait payları müvekkilinin aslında kooperatif adına aldığını, hile ile üzerine geçirdiğini belirterek kooperatife devir etmesi gerektiğini söylediklerini, daha sonra doğrudan davalılar adına devri sağladıklarını, davalıların da durumu bildiklerini ileri sürerek, taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yerlerin öncesinde ... tarafından davacı ...’ya ve daha sonra da kızı...’e satışının yapıldığı,...’in bu sebeple kooperatife açtığı davanın reddedildiği, kararın kesinleştiği, bunun üzerine ...’in davacı aleyhine sözleşmenin iptali için dava açtığı, sözleşme tarihinde davacının kooperatifin yetkilisi bulunduğu, akabinde yerleri kendi adına aldığını bildirerek bu davayı açtığı, daha sonra 03.10.2000 tarihinde ...’a satmış gibi göründüğü, tanık olarak dinlenen bu kişinin bodrum katları davacının kendi adına alıp almadığını bilmediğini açıkladığı, sözleşmede tüm hisseler dendiği için onun üzerine geçtiği, dava dışı kooperatif yetkililerinin yerlerin aslında davacı tarafından kooperatif adına alındığını Tamer’e bildirmeleri üzerine onların talimatı ile Tamer’in davalılara devir ettiği, davalıların iyiniyetli üçüncü kişi bulundukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif ortaklığına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacının, dava dışı kooperatifin ortağı olduğunu, bu kooperatifte daha önceden bir ortaklığının bulunduğunu, 14.07.2000 tarihli devir sözleşmesi ile de dava konusunu teşkil eden iki adet bodrum kat ortaklığını dava dışı ...’den devir aldığını, böylelikle üç ortaklığının olduğunu, bu ortaklıklarından önceki tarihli olan ortaklığını yine dava dışı ...’a 03.10.2000 tarihli devir sözleşmesi ile devir ettiğini, ancak noterden düzenlenen devir sözleşmesinde her nasılsa bu ortaklık dışında uyuşmazlığa konu bodrum kat ortaklıklarının da devir edildiği açıklamasına yer verildiğini, gerçekte iradelerin bunları kapsamadığını, esasen dava dışı akit ...’un bunu kabul ettiğini, tek bir ortaklık için ortaklık kaydını yaptırdığını, dava dışı kooperatifin yöneticilerinin bodrum katların ortaklığının kooperatife ait olduğunu söylemesi üzerine, dava dışı akidin hak sahibi olmadığı bu bodrum katlarına ilişkin ortaklıkları davalılara devir ettiğini, davalıların da durumu bildiklerini iddia etmiştir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi doğru değerlendirmeler de içermemektedir. Tapu kayıtlarının incelenmesinde davalıların anılan taşınmazların mülkiyetini tapudan devir yolu ile değil, kooperatif ortaklığı dolayısıyla tahsis suretiyle edindikleri anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, davalıların kooperatif ortaklığını usulüne uygun şekilde kazanıp kazanmadıklarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Somut uyuşmazlığın klasik anlamda tapu kaydından iyiniyetli taşınmaz iktisap edilmesi kuralları ile çözülmesi mümkün değildir.

Davacının uyuşmazlığa konu ortaklıkları 14.07.2000 tarihli noter sözleşmesi ile dava dışı ...’den devir aldığı anlaşılmaktadır. Anılan kişi 06.07.2000 tarihli düzenleme suretiyle taşınmaz satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile taşınmazını dava dışı kooperatife satmayı taahhüt etmiştir. Sözleşmenin içeriğinden anlaşılacağı üzere, uyuşmazlığa konu bodrum katların mülkiyetinin ...’e ait olacağı kararlaştırılmıştır. Kooperatif adına temsilci olarak sözleşmeyi imzalayanlar arasında davacı da yer almıştır. Ancak, dava dışı ... davacı ile 14.07.2000 tarihli devir sözleşmesi yaptıktan sonra, 10.10.2000 tarihinde aynı ortaklıklarla ilgili olarak kızı... ile de devir sözleşmesi akdetmiştir. Bu kişinin dava dışı kooperatife açtığı tapu iptal ve tescil davası ret edilmiş, temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Ayrıca, davacının akidi ... gerçek iradesini yansıtmadığı iddiasıyla davacının işbu davasının dayanağını teşkil eden 14.07.2000 tarihli devir sözleşmesinin iptali için 24.04.2006 tarihinde davacı aleyhine dava açmış olup, halen bu davanın derdest bulunduğu da dosya kapsamıyla sabittir.

Davacının akidi ... yine dava dışı kooperatife 20.11.2003 tarihli dilekçeyle başvurarak uyuşmazlığa konu bodrum katlarına ilişkin paylarını davalılara devir ettiğini bildirmiş, davalıların da bu bildirime dayalı olarak ortak kayıtları yapılmış ve tapular adlarına düzenlenmiştir. Ancak, gerek dava dışı...’in açtığı davada gerekse işbu davada tanık olarak dinlenen ..., davacı ile yaptıkları 03.10.2000 tarihli sözleşmenin salt davacının önceden sahip olduğu normal kat ortaklığını kapsadığını, uyuşmazlığa konu ortaklıklarla ilgisinin bulunmadığını, daha sonra kooperatif yetkililerinin kendisine söyledikleri şekilde hareket ettiğini, davacının önceden yönetim kurulu üyesi olduğunu, bodrum katları kooperatif adına alması gerekirken kendisi üzerine almaya çalıştığını, gerçekte bu dairelerin kooperatife ait bulunduğunu söylemeleri sonrasında talimat doğrultusunda davalılara ortaklıkları devir ettiğini açıklamıştır.

Davacının ortak ve önceden yöneticisi olduğu dava dışı kooperatifin 04.01.2001 tarihli genel kurulunun 10 ncu maddesinde de bodrum katlarındaki ihtilafların giderilmesi için yönetim ve denetim kurulu tarafından dava açılmasına ve ...’a satılan dairenin dışındaki hakların noter kanalıyla kooperatife devrine karar verilmiştir.

O halde, açılan işbu dava sonucu verilecek kararın dava dışı ... ve S.S. ... Yapı Kooperatifi’nin hukukunu da etkileyecek olduğu dikkate alınıp, davacı tarafa anılan kişilere karşı dava açması için süre verilmesi, dava açıldığı takdirde eldeki bu davayla birleştirilmesi, davacının hak sahibi olduğunu iddia ettiği 14.07.2000 tarihli devir sözleşmesinin iptali için akidi dava dışı ... tarafından aleyhine dava açıldığı, o davanın eldeki bu davanın sonucuna etkisinin bulunacağı dikkate alınarak sonucunun beklenmesi, daha sonra tüm iddia ve savunmaların değerlendirilmesi, gerektiğinde aralarında kooperatif hukukunda uzmanın da bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulması, taraf kanıtları ile kooperatif defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34976, Karar No: 2015/21343, Tarih: 04.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34976 E.  ,  2015/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacı ve arkadaşlarının sendika üyesi oldukları için işten çıkartılan arkadaşlarının tekrar işe alınmalarını ve sendikal toplu fesihlerin haksızlığını görünür kılmak amacıyla daha önce işyeri önünde ve işyerinden ... Merkeze pankart açıp yürümek suretiyle eylem yaptıkları, işten çıkartmalarda önemli bir etkiye sahip olduğunu düşündükleri davalı şirket Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın İstanbul Suadiye'de bulunan evine sendika yetkilileri ile birlikte yaklaşık 20 kişi gittikleri, döviz ve pankart açıp slogan attıkları, türkülerle halay çekip daha sonra olaysız dağılmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/109116 soruşturma nolu dosyası ile yapılan ceza soruşturması sonucunda işçilerin müştekinin evinin önünde ellerinde pankartlarla, "işçi düşmanı, ... Bey bize haktan bahsetme, şaşırma sabrımızı taşırma " şeklinde gösteri yapmış olmalarının ise herhangi bir şiddet içermediği de nazara alındığında, söz konusu eylemin demokratik hak talep noktasında demokratik bir eylem niteliğinde olduğu ve tehdit içermediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacıların eylemi niteliği itibariyle demokratik bir eylem olup haklı fesih ağırlığında olmasa da yapıldığı yer itibariyle işyeri dışında özel yaşamın geçtiği yerde yapılmasının maksadı aştığının anlaşıldığı, eylemin çalışma düzenini bozacak nitelikte olup iş akdinin devamının işverenden beklenilemeyeceği, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre karar sonucu bakımından doğru olmakla davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4018, Karar No: 2015/32499, Tarih: 09.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4018 E.  ,  2015/32499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/193346

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 07/04/2015- 2014/453 esas ve 2015/137 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin sanıktan 15.08.2014 tarihinde ayrı ayrı 30 TL verip 1,1 gram esrar, 20 TL verip 1,1 gram esrar, 20 TL verip 2 gram esrar aldıkları, 18.08.2014 tarihinde ise bir görevlinin tekrar giderek 10 TL verip 1,7 gram esrar aldığı; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmamasına ve tutuklama tarihine göre, sanığın salıverilmesine ilişkin talebin reddine, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12444, Karar No: 2012/12217, Tarih: 28.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12444 E.  ,  2012/12217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2012 gün ve 2012/40 E. 2012/28 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6369, Karar No: 2014/3636, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6369 E.  ,  2014/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/115800

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.04.2010

NUMARASI : 2009/842 Esas, 2010/322 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.03.2009 olan suç tarihinin gerekçeli kararda 14.03.2009 olarak kabulü ile 5271 sayılı Kanunun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Sanığın, katılana saat 01:36’da mesaj göndermek suretiyle cinsel tacizde bulunmasından sonra aynı gün saat 14:00 sıralarında katılanla konuşmak için Yeşilyurt Devlet Hastanesi önüne geldiği, hastane girişinde katılanın sanığa “sen laftan anlamıyor musun, ben evliyim, çoluk çocuğum var” demesi üzerine, sanığın “ben sana aşığım senden çocuk yapmak istiyorum” derken katılanın kolundan tutması şeklinde gelişen olayda, olayın oluş şekli ve olay mahalli de dikkate alındığında, sanığın katılanın kolunu cinsel saldırı amacıyla değil, sözünü dinletmek için tuttuğunun, oluşa göre eylemin zincirleme suretle cinsel taciz niteliğinde olduğunun kabulü gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14029, Karar No: 2011/11756, Tarih: 11.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14029 E.  ,  2011/11756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın ayıplı üretilen tohum nedeniyle imalatcının sorumluluğuna ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 11/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.