muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/49007, Karar No: 2013/28989, Tarih: 12.11.2013

konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda davacı gazeteci bu davayı fesihten itibaren yaklaşık 2 yıl sonra açmıştır. Bu durum, günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarının artmasında etkili olmuştur. Hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti 3.430,00 TL olduğu halde aynı alacakla ilgili hesaplanan günlük yüzde beş fazlası 211.058,00 TL dir. Genel tatil ücreti alacağı 1.122,62 TL olup yüzde beş fazlası 72.979,00 TL dir. Mahkemece yüzde beşlerden % 85 indirimle fazla çalışma için 30.387,80 TL, genel tatil için 6.600,00 TL kabul edilmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan yüzde beş fazla tutarlar fazla çalışma yönünden asıl alacağın 8.85 katı, genel tatil bakımından ise 5.88 katıdır. Mahkemece her iki alacakla ilgili yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim yetersizdir. Gecikme süresi gözetildiğinde asıl alacağın 4 katını aşmayacak oranda yüzde beş fazla ödeme tutarı belirlenmeli ve indirim hususu buna göre değerlendirilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4318, Karar No: 2019/3663, Tarih: 13.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4318 E.  ,  2019/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/05/2015 gün ve 2014/448 - 2015/178 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/05/2017 gün ve 2015/14726 - 2017/2602 sayılı kararı aleyhinde davalı Pınar Entegre Et ve Un Sanayi A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "EKZİMER DOYUM" ibareli 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2005/36839 ve "EKZİMER DOYUM+ŞEKİL" ibareli 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2007/20739 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 21.09.2012 tarihinde "PINAR DOYUM" ibareli, 30. sınıftaki "dondurulmuş ürünler (mantı, pizza, milföy hamuru)" ürünlerini içeren marka tescil başvurusuna müvekkili itirazlarının reddedildiğini, başvurunun tescili halinde müvekkilinin "DOYUM" esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibas oluşturacağını ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2014-M-11484 sayılı kararının iptalini, 2012/80232 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile TPMK YİDK kararının davacı itirazlarının reddi bakımından iptaline, davalı adına tescil olunan 2012/80232 sayılı markanın hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı Pınar Entegre Et ve Un San. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Pınar Entegre Et ve Un Sanayi A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Pınar Entegre Et ve Un Sanayi A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/347, Karar No: 2021/653, Tarih: 21.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/347 E.  ,  2021/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : Karar No : Tebliğname : TUTUKLU

2020/9.MD-347 2021/653 2020/58215

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi : YARGITAY 9. Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.12.2019 tarih ve 54-163 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4-son cümle, 62, 53, 58/9, 221/5 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş;

Daire Başkanı ... "Sanığın dönem itibariyle cemaat olarak adlandırılan örgüt yapısı içerisinde yer aldığı, gerek Adalet Bakanlığı'nda gerekse HSYK'da görev yaptığı dönemde örgütün etkin mensuplarından birisi olduğu, tanık anlatımlarından anlaşılmaktadır.

Sayın Heyetle aramızdaki görüş ayrılığının sayın çoğunluğun görüşünün kabul ettiği şekilde sanığın örgütün yöneticisi mi? olduğu yoksa aşağıda gerekçesini açıklayacağım şekilde üyesi mi? olduğu hususudur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 314. Maddesinin birinci fıkrasında, bu fıkra kapsamına giren suçları işlemek amacıyla silâhlı örgüt kurmak veya yönetmek, ayrı bir suç olarak, İkinci fıkrada ise, bu nitelikleri taşıyan örgüte üye olmak, ayrı bir suç olarak tanımlamış ve yaptırım altına alınmıştır.

Örgüt üyeliği suçu; Türk Ceza Kanunun 314/2. maddesinde açıklanan hali ile Dördüncü Kısım Başlığında düzenlenen Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler başlığının Dördüncü bölümünde yer alan Devletin Güvenliğine Karşı suçlar (302.’nci maddede Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozmak suçu, 303.’ncü maddede; Düşmanla işbirliği yapmak, 304.’ncü maddede; Devlete Karşı Savaşa tahrik, 305.’nci maddede; Temel Milli Yararlara Karşı hareket, 306.’ncı maddede; Yabancı Devlet Aleyhine Asker Toplama, 307.’nci maddede; Askeri Tesisleri Tahrip ve Düşman Askeri Hareketleri Yararına Anlaşma, 308.’nci maddede; Düşman Devlete Maddi ve Mali Yardım,) ile Beşinci yer alan Anayasal Düzene ve Bu Düzenin işleyişine karşı (309.’ncu maddede; Anayasayı İhlal, 310.’ncu maddede Cumhurbaşkanına Suikast ve Fiilli Saldırı, 311.’nci maddede; Yasama Organına Karşı Suç, 312.’nci maddede; Hükümete karşı Suç, 313.’ncü maddede; Türkiye Cumhuriyeti Hükümetine Karşı Silahlı İsyan) suçları işlemek amacıyla, kurulan örgüte katılanları tanımlamaktadır.

Örgüt yöneticiliği; örgütün hiyerarşik yapısı içinde, örgütün amaçları doğrultusunda örgütü idare etmeyi, örgüt üyelerine görev emir ve direktif vermeyi, örgüt içinde inisiyatif alma, strateji belirlemeyi, karar verme gücüne sahip olmayı, örgütün bir düzen içinde disiplinli ve organize şekilde çalışması, örgüt mensupları arasında koordinasyonu, bilgi ve araç alış verişinin sağlanması, örgütün amaçlarını ve hedeflerini gerçekleştirmesini, örgütün içe ve dışa karşı korunması, gibi birçok faaliyetleri yürütmektedir.

Örgütün faaliyetleri çerçevesinde sadece belirli bir suçun işlenmesini planlayıp organize etmek örgüt yöneticiliği için yeterli değildir.

Failin örgüt yöneticisi olabilmesi için, kastını ortaya koyacak kadar bir süreyle yönetmiş olması gereklidir. Örgütlerin hiyerarşik yapısı gereğince, örgütün onayı olmaksızın bir kimsenin yöneticilik pozisyonunu üstlenmesi mümkün değildir.

Tüm anlatımlar göz önüne alındığında beyanlarına itibar edilen tanık N.. Y..'ın "Fethullah Gülen'in en son avukatlarından ...'ın da bu toplantılara geldiğini, bu toplantılarda bir kaç defada yine İ.. O..'un ismini duyduğunu, ''İbrahim bey ya bizim dediğimizi anlamıyor veya bu işi yapmak istemiyor'' gibi bazı ifadeler duyduğunu,'' şeklinde verdiği ifadesinde sanığın talimat aldığı ve bu talimatları yerine getirmeye ye çalışmadığı yada getirmediği anlaşılmaktadır.

Sanığın gerek Adalet Bakanlığında görev yaptığı süre içinde gerekse HSYK 1. Dairesindeki Başkanlık yaptığı dönemde örgüt adına karar alıp uygulayacak, örgüt adına emir ve talimat verip gerektiğinde talimatlarını yerine getirmeyenleri cezalandıracak konumda olmadığı, hiyerarşik olarak sanığın da üstü konumunda yargıdan sorumlu sivil imamların bulunduğu, örgüt istişare kurulu tarafından alınan kararlar uygulayan konumunda olduğu, dolayısıyla sanığın örgütün üyeler arasında en önde gelen ve hiyerarşik olarak üstte yer alan mensubu olmakla birlikte, dosya kapsamı itibariyle silahlı terör örgütü yöneticisi olmak suçunun maddi unsurlarının oluşmayacağı, sanığın TCK'nın 314/2. Maddesi gereğince silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan, örgüt içerisindeki konumu ve faaliyetleri itibariyle cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği,

Sanığın gerek Dairemizde gerekse ilk derece mahkemeleri dosyalarında örgüt üyesi olduğu iddiası ile açılan kamu davalarındaki sanıklar hakkında, tanık sıfatı ile verdiği beyanları esas alınarak örgütün yapılanmasını ortaya çıkardığı, bir çok örgüt üyesinin cezalandırılmasını sağladığı, hakkında uygulanan etkin pişmanlık hükümlerinin, yine mahkememizde karara bağlanan ve etkin pişmanlıktan yararlanan örgüt üyelerin beyanları ile ölçülü olarak uygulanan indirim oranları göz önüne alındığında, sanık hakkında uygulanan indirim oranının orantılılık ve hakkaniyete uymadığı,

Kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun sanığın silahlı terör örgütü yöneticisi olmak suçundan cezalandırılması gerektiği ve etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim oranının daha az belirlenmesi yönündeki görüşüne katılmıyorum." şeklindeki;

Daire Üyeleri ... ve ... ise "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.03.2018 tarih ve 2017/16-1118 esas, 2018/121 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere;

...

Etkin pişmanlık müessesesi hakkında;

5237 sayılı TCK’nun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmaya layık bir haksızlık çıkmakta, kusuru kaldıran bir sebebin de bulunmaması hâlinde fail hakkında bir cezaya hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması ya da bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar “suçun unsurları dışında kalan hâller” başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara “objektif cezalandırılabilme şartları”, bulunmaması gerekenlere de, “şahsi cezasızlık sebepleri” veya “cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler” denilmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 8. Baskı, s. 351). Bu yönüyle etkin pişmanlık; cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle kişilerin cezalandırılması kural olmakla birlikte, bazı şartların gerçekleşmesi hâlinde, kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden ya da mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içinde işlenmekte olup buna suç yolu (iter criminis) denilmektedir. Bu süreçte fail önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak da icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin de gerçekleşmesi aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesiyle failin suç yolundan dönerek suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemelerle de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

5237 sayılı TCK’da etkin pişmanlık, bütün suçlarda uygulanabilecek genel bir hüküm olarak değil, özel suç tipleri bakımından uygulanabilecek istisnai bir kurum olarak düzenlenmiştir. Bu bağlamda kanun koyucu bazı suçlara ilişkin etkin pişmanlık düzenlemesini “etkin pişmanlık” başlığıyla bağımsız bir madde hâlinde (TCK 93, 110, 168, 192, 201, 221, 248, 254, 269, 274, 293), bazılarını ise suç tipinin düzenlendiği maddenin bir fıkrası şeklinde yapmıştır. (TCK 184/5, 245/5, 275/2-3, 281/3, 282/6, 289/2, 297/4, 316/2). Bu düzenlemelerin bir kısmında etkin pişmanlık nedeniyle failin cezasının bütünüyle ortadan kaldırılması öngörülmüş iken bir kısmında ise sadece belli oranda indirilmesi kabul edilmiştir.

Etkin pişmanlık, kanunun etkin pişmanlığa imkan tanıdığı her suç tipinde o suçun karakterine uygun bir yapıya bürünmektedir (Yasemin Baba, Türk Ceza Kanununda Etkin Pişmanlık, 12 Levha Yayınları, İstanbul, 2013, 1. Baskı, s. 22). Ancak bu durum etkin pişmanlık düzenlemeleri arasında hiçbir ortak unsur olmadığı anlamına gelmemektedir. Gerek Türk Ceza Kanunu'ndaki gerekse özel ceza kanunlarındaki etkin pişmanlık düzenlemeleri incelendiğinde ve öğreti ile yargısal kararlardaki görüşler değerlendirildiğinde "etkin pişmanlığın" unsurlarının;

1- Kanunda etkin pişmanlığa imkân tanıyan bir düzenleme bulunması,

2- Suçun tamamlanmış olması,

3- Failin kanunda öngörülen biçimde aktif bir davranışının olması,

4- Failin bu davranışının iradi olması,

Şeklinde belirlenmesi mümkündür.

Etkin pişmanlığın uygulanabilmesi için öncelikle kanunda o suç ve faili bakımından buna imkân tanıyan özel bir düzenleme bulunması gerekir. Her suç açısından etkin pişmanlığın uygulanması mümkün değildir. Esasen niteliği gereği her suç etkin pişmanlığa elverişli de değildir. O suç tipi bakımından kanunda etkin pişmanlık düzenlemesi öngörülmemişse "kanunilik ilkesi" uyarınca kıyas veya yorum yoluyla da olsa etkin pişmanlık uygulanamaz.

Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için suçun tamamlanmış olması gerekir. Teşebbüs aşamasında kalan suçlar bakımından etkin pişmanlıktan söz edilemez, ancak şartları varsa "gönüllü vazgeçme" gündeme gelebilir.

Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için suçun tamamlanmış olması gerekir. Teşebbüs aşamasında kalan suçlar bakımından etkin pişmanlıktan söz edilemez, ancak şartları varsa "gönüllü vazgeçme" gündeme gelebilir.

Etkin pişmanlığın diğer bir şartı, failin kanunda öngörülen biçimde aktif bir davranışının bulunmasıdır. Gerçekten de etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler incelendiğinde "suçun meydana çıkmasına ve diğer suçluların yakalanmasına hizmet ve yardım etme", "mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma", "mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderme", "diğer suç ortaklarını ve sahte olarak üretilen para veya kıymetli damgaların üretildiği veya saklandığı yerleri merciine haber verme", "örgütü dağıtma veya verdiği bilgilerle örgütün dağılmasını sağlama", "iftiradan dönme", "gerçeği söyleme" gibi çeşitli şekillerde failden, işlediği suçla gerçekleşen haksızlığın neticelerini mümkün olduğunca ortadan kaldırmaya yönelik aktif davranışlarda bulunmasının arandığı görülmektedir. Gerçekleştirdiği haksızlığın neticelerini kanunun aradığı biçimde ortadan kaldırmaya yönelik hiçbir aktif davranışta bulunmayan fail hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması mümkün değildir. Nitekim müessesenin adlandırılmasında, sergilenmesi gereken davranışın bu özelliğine binaen "etkin" kelimesi tercih edilmiştir. Karşılaştırmalı hukukta da müessesenin adlandırılmasında benzer bir vurgunun yapıldığı görülmektedir. Örneğin; sırasıyla Alman, Fransız, İspanyol ve İngiliz Hukukunda adlandırma: "Tätige Reue", “Repentir actif”, “Arrepentimiento activo eficaz”. "Active repertance" şeklindedir. Ancak aktif davranış, bizzat fail tarafından bir davranışta bulunulmasının zorunlu olduğu şeklinde anlaşılmamalıdır. Failin iradesine dayanan üçüncü kişinin hareketi de, bu hareketin yapılmasına fail tarafından neden olunduğu sürece yeterli kabul edilmelidir.

Etkin pişmanlığın varlığının kabul edilebilmesi için sanığın suç sonrası sergilediği aktif davranışın iradi olması da lazımdır. Bu şart etkin pişmanlığın subjektif unsurunu teşkil etmektedir. Etkin pişmanlığın varlığının kabulü için tek başına failin haksızlığın sonuçlarını ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarda bulunmuş olması yeterli değildir. Etkin pişmanlıkta fail, suç sonrası zararı gidermeyi, engellemeyi, düzeltmeyi ya da tehlikeyi önlemeyi iradi yani gönüllü olarak yapmalıdır. Çoğu zaman fail bu tür davranışları, suçu işledikten sonra duyduğu pişmanlığın tesiri ile yapmaktadır. Bu nedenle müessesenin adlandırılmasında tercih edilen ikinci kelime de "pişmanlık" olmuştur. Aynı şekilde karşılaştırmalı hukukta da örnekleri verilen isimlerden anlaşılacağı üzere "tövbe" kelimesiyle bu vurgunun yapıldığı görülmektedir. Etkin pişmanlıkta ceza verilmesinden vazgeçilmesinin yahut cezadan indirim yapılmasının temelinde failin bu pişmanlığı yatmaktadır. Zira cezalandırılmada güdülen asıl amaç, kişinin pişmanlık duymasını sağlayıp yeniden topluma kazandırılmasıdır. Failin dışa yansıyan davranışının pişmanlığının tezahürü olarak kabul edilebilecek derecede iradi olması yeterli olup iç dünyasına bakılıp gerçekten samimi olup olmadığı aranmaz. Bu bakımdan sanığın davranışında cezadan kurtulma saiki de etkili olmuş olsa, önemli olan salt bu saikle hareket edilmemiş olmasıdır. Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 20.10.2015 gün ve 534-332 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

...

Uyuşmazlık konusunu oluşturan 5237 sayılı TCK'nun “Etkin pişmanlık” başlıklı 221. maddesi ise;

“(1) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu nedeniyle soruşturmaya başlanmadan ve örgütün amacı doğrultusunda suç işlenmeden önce, örgütü dağıtan veya verdiği bilgilerle örgütün dağılmasını sağlayan kurucu veya yöneticiler hakkında cezaya hükmolunmaz.

(2) Örgüt üyesinin, örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak etmeksizin, gönüllü olarak örgütten ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz.

(3) Örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak etmeden yakalanan örgüt üyesinin, pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz.

(2) Örgüt üyesinin, örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak etmeksizin, gönüllü olarak örgütten ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz.

(3) Örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak etmeden yakalanan örgüt üyesinin, pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz.

(4) Suç işlemek amacıyla örgüt kuran, yöneten veya örgüte üye olan ya da üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermesi halinde, hakkında örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçundan dolayı cezaya hükmolunmaz. Kişinin bu bilgileri yakalandıktan sonra vermesi halinde, hakkında bu suçtan dolayı verilecek cezada üçte birden dörtte üçe kadar indirim yapılır...” şeklinde düzenlenmiş olup maddenin ilk dört fıkrasında, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu amaçla kurulmuş örgüte üye olmak suçları ile ilgili etkin pişmanlık gösteren faillerin birbirinden farklı koşullarla, cezanın kaldırılmasını veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi hâller kabul edilmiştir.

Öte yandan 3713 sayılı Kanun'un "terör örgütleri" başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemleriyle, 1 inci maddede belirtilen amaçlara yönelik olarak suç işlemek üzere, terör örgütü kuranlar, yönetenler ile bu örgüte üye olanlar Türk Ceza Kanununun 314 üncü maddesi hükümlerine göre cezalandırılır. Örgütün faaliyetini düzenleyenler de örgütün yöneticisi olarak cezalandırılır.” hükmüyle TCK'nun 314. maddesine atıf yapılmış,

TCK'nun 314. maddesinde tanımlanan "Silâhlı örgüt" suçu ise;

"(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere; TCK’nun 314. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, TCK'nun 314. maddesinde düzenlenen silahlı örgüt suçu açısından da uygulanacaktır. Bu sebeple, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu bakımından "diğer hükümler" kapsamında olan TCK'nun 221. maddesinin, aynı Kanun'un 314. maddesi yönünden de tatbiki gerekmektedir. Zira bir anlamda TCK’nun 220. maddesinde düzenlenen örgüt suçu tipine tam olarak bağlı olan TCK’nun 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hâli, aynı Kanun'un 314. maddesinin de ayrılmaz bir parçası niteliğindedir.