muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6625, Karar No: 2011/16777, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6625 E.  ,  2011/16777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2010 tarih ve 2008/374-2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılara ait limited şirket hisselerinin müvekkillerinden Sevim ve ...’e devri konusunda 23.06.2004 tarihli protokol düzenlendiğini, bu protokolde belirlenen borçların müvekkillerince ödenmesi karşılığı devrin gerçekleştiğini, ancak daha sonra şirketin önceye ilişkin SSK pirim borçlarının olduğunun belirlendiğini ve müvekkili şirketin ödeme yapmak zorunda kaldığını, devir protokolü uyarınca bu borçtan hisselerini devreden davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 17.284,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, protokolün 24. maddesi uyarınca SSK borçlarını ödemenin hisseleri devralan davacıların sorumluluğunda bulunduğu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 23.06.2004 tarihli protokolün 24. maddenin yorumlanmasında devir yılındaki SSK borçlarının davacılarca ödenmesinin kararlaştırıldığının kabulünün gerektiği, devir tarihinden 6 yıl öncesine ilişkin borçlardan devredenlerin sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın ödemeyi yapan davacı şirket hakkında kabulüne, diğer davacıların aktif dava ehliyetleri bulunmadığından davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir protokolüne dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir protokolüne dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, 23.06.2004 tarihli hisse devir protokolünün “SSK tamamı ödenecektir” cümlesinden oluşan 24. maddesinin yorumlanması noktasında toplanmakta olup, davacı taraf davaya konu SSK borcunun hisse devirden sonra ortaya çıktığını, devir esnasında böyle bir borcun varlığı bilinmediğinden bu borçtan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürmüş, davalılar ise anılan madde uyarınca SSK borcunun tamamının şirket hisselerini devir alan davacı gerçek kişilerin devir bedeli olarak ödemeleri gereken borçlar arasında olduğunu savunmuşlardır. Anılan protokolün diğer maddelerinde düzenlenen borç miktarları açıkça yazılmasına rağmen 24. maddedeki SSK borcunun tutarı belirtilmeyerek kapsamı açık bırakılmıştır. Bu itibarla, protokol hükümlerinin tarafların imza anındaki gerçek iradeleri belirlenerek yorumlanması gerektiğinden ve delil olarak da protokole dayanıldığından ve protokolde tanığa yer verilmesinin taraflar arasında yapılan delil sözleşmesi mahiyetinde olduğundan mahkemece protokolde ismi yer alan tanık Abdullah Demir dinlendikten sonra ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4434, Karar No: 2019/2805, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4434 E.  ,  2019/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19580, Karar No: 2007/1136, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19580 E.  ,  2007/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat.....ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ...... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2228/1851 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, ... Tohumu A.Ş'ye ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ve davacının hangi tarihten itibaren Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifine üye olduğunun ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11009, Karar No: 2017/10821, Tarih: 10.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11009 E.  ,  2017/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.10.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ... ile davalı... mirasçıları vekili Av. ... geldiler. Davalı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutundan kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının satıştan haberdar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun başkası adına devir edilerek, tescil edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalılar adına devir ederek tescil ettirmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar günlü kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1480.00 TL. vekalet ücretinin Hüseyin'den alınıp Sultan'a verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.10.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/15433, Karar No: 2016/9593, Tarih: 24.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/15433 E.  ,  2016/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mahkumiyet

HÜKÜM : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dava konusu arazi sınır belirleme kazığı olarak kullanılan demir çubukların bazılarının yağışların fazla olması ve su seviyesinin yükselmesi nedeniyle olduğu yere devrildiğinin katılanın hazırlıktaki beyanıyla ifade edilmesi ve hurdacılık yapan sanıkların da suyun içinde yıkılmış vaziyette bulunan bu eşyaları hurda zannederek aldıklarını ve daha sonrasında tanıkların sahiplenmesi üzerine yola attıkları şeklinde tutarlılık gösteren beyanlarına göre sanıkların hırsızlık kastıyla hareket ettiklerine dair delillerin neler olduğu temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde gösterilmeyerek yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanıkların demirleri hakimiyet sahasına geçirmeden kesintisiz takip üzerine yola atarak kaçmaları karşısında ve yine belirtilen 3 adet direk dışındaki direkleri sel suyunun mu götürdüğü yoksa sanıkların mı aldığına ilişkin hiçbir delil bulunmadığı gözetildiğinde suçun teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

3-Sanıkların katılanın ifade ettiği 900,00 TL zararı ödediğinin anlaşılmasına rağmen "sanıkların demiri yola atmasının yolu kapatarak takibi engelleme amacına yönelik olduğu"şeklindeki gerekçeye dayanılarak "giderilen 900,00 TL zararın kısmi zarar olduğu ve buna da katılanın muvafakatinin bulunmadığı" şeklindeki gerekçesiyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4- TCK'nun 54/3 maddesi gereğince müsaderenin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafii ve sanık ... ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12876, Karar No: 2024/14850, Tarih: 18.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12876 E.  ,  2024/14850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirket hakkında 05.03.2009 tarihinde iflas kararı verildiğini, Şirketin iflas memurları tarafından işletilmeye başlandığını, davalı ...'un, işyerinde genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, ...'un dava dışı ... İlaç Tıbbi Malz. Koz. San. Tic. Ltd. Şti.ne (... İlaç Şirketi) 200.000,00 TL civarında ödeme yapıldığına dair kaşe ve imzalı belgeler olmasına rağmen böyle bir ödemenin yapılmadığını belirttiğini, işyerinde mal çıkış yasağı olmasına rağmen davalının talimatıyla mal çıkışının tespit edildiğini, Şirketin kasıtlı olarak zarara uğratıldığını, 201.580,00 TL'nin davalı tarafından zimmete geçirildiğini ileri sürerek şimdilik 500,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilmiş; ancak davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.06.2016 tarihli ve 2012/519 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı Şirketin iddialarını ispata elverişli delil sunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.06.2016 tarihli ve 2012/519 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı Şirketin iddialarını ispata elverişli delil sunulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.02.2020 tarihli ve 2016/32452 Esas, 2020/2695 Karar sayılı ilâmı ile; somut uyuşmazlıkta, davalı işçinin, görevi sırasında dava dışı ... İlaç Şirketine ödenmek üzere makbuz mukabili aldığı paraları ödemediği ve bu şekilde Şirkete verdiği zararların, İflas İdaresinin kararına rağmen izinsiz mal çıkışı yapılmasından dolayı Şirketin uğradığı zararların ve müflis Şirkete ait ruhsat vs. asıllarının alınıp Şirkete iade edilmemesinden kaynaklı olarak uğranılan zararların tazmininin talep edildiği, davalının süresinde cevap dilekçesi sunmadığı, 18.03.2013 tarihli duruşmada delil olarak muavin defter kayıtlarını sunduğu, beyanında dava dışı ... İlaç Şirketine yapılan ödemelerin makbuz karşılığı ve banka havalesi ile yapıldığını belirttiği, bu belgelerin davalı işçiden temin edilip dosyaya ibrazının sağlanmadığı, yargılama aşamasında alınan ve birbirine zıt değerlendirmeler içeren kök ve ek rapor arasındaki çelişkiler giderilmeden sonuca gidildiği görülmekle davalı vekilinin 18.03.2013 tarihli oturumda bahsettiği tüm banka kayıtları ve ödemeye dair belgeler temin edilip gerekirse davalı asıl isticvap edilerek bu yönde beyanının alınması gerektiği, davalı işçinin sunacağı banka kayıtları, muavin defter kayıtları, davacı Şirket ile dava dışı ... İlaç Şirketi arasında görülen ve karara bağlanan İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1987 Esas ve 2014/510 Karar sayılı dosyası dosya arasına alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, kök ve ek bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla alanında uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma gerekleri doğrultusunda iki ayrı bilirkişi heyetinden bilirkişi raporları alındığı, buna göre dosyada mevcut kayıtlara ilişkin davacı Şirket ile dava dışı ... İlaç Şirketinin taraf olduğu İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1987 Esas sayılı dava dosyasında, ödeme kayıtlarının ... İlaç Şirketinin ticari defterlerinde kayıtlı olmaması ve ödemelere ilişkin tediye makbuzlarında yalnız imzaların mevcut olması nedeniyle makbuzlara itibar edilmediği gerekçesiyle dava konusu ödemenin dava dışı ... İlaç Şirketine yapılmamış olduğu yönünde karara varıldığı, buradan hareketle dava konusu ödemenin dava dışı ... İlaç Şirketine yapılmadığı, dosyaya bozma kararına uyulması sonrası eklenen bilgi ve belgeler de göz önüne alındığında herhangi bir usulsüz işlem veya Şirket zararı olduğu yönünde ispat bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bozma sonrası yapılan yargılamada, müvekkili Şirket ile dava dışı ... İlaç Şirketinin taraf olduğu İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1987 Esas ve 2014/510 Karar sayılı itirazın iptali davası dikkate alınmış ise de bu durumun hukuka aykırı olduğunu, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediğini, dosyada zararın varlığına ilişkin bir tartışma olmadığını, ancak zarar miktarı tespit edilemeyip davanın reddedildiğini, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'na (6098 sayılı Kanun) göre hâkimin takdir yetkisi bulunduğunu, bu çerçevede zararın miktarını dosyadan anlaşıldığı düzeyde ve varsa destekleyici deliller ile hâkimin takdir etmesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işçinin eylemleri nedeniyle davacı Şirketin zarara uğrayıp uğramadığı ile zarara uğramış ise zararın miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 6098 sayılı Kanun'un 49 ve 50 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6098 sayılı Kanun'un 49 ve 50 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6131, Karar No: 2016/3714, Tarih: 09.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6131 E.  ,  2016/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelmeye, hakkında paraya çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması isteğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/412, Karar No: 2012/2, Tarih: 31.01.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/412 E.  ,  2012/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 01.03.2011

Sayısı : 30–64

Onbeş yaşından küçük çocuğuna karşı zincirleme şekilde cinsel istismar suçundan sanık ...’ün 5237 sayılı TCY’nın 103/1, 103/3, 103/6, 43, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 17 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve tutukluluk halinin devamına ilişkin, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.02.2009 gün ve 276–70 sayılı resen temyize tabi olan hükmün, sanık ve müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 22.11.2010 gün ve 9314–8485 sayı ile;

“Suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 01.03.2011 gün ve 30–64 sayı ile;

“Bozma kararında belirtilen Adli Tıp Kanununun 7. maddesine göre; Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu; birer kadın hastalıkları ve doğum, radyoloji, üroloji, ruh sağlığı ve hastalıkları, çocuk psikiyatrisi, adli antropoloji, çocuk cerrahisi uzmanlarından oluşur.

23. maddeye göre Adli Tıp İhtisas Kurulları, başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanır ve oyçokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf oyçokluğunu sağlamış sayılır. Üyelerden birinin özürlü olması veya yokluğu halinde eksiklik diğer kurullardan alınacak üye ile tamamlanır. Şu kadar ki tetkik edilecek konu ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez.

Bozma kararı bu maddeler ışığında değerlendirilecek olunursa; mağdure hakkında rapor düzenleyen 6. İhtisas Kurulunda çocuk psikiyatrisinin yer almadığı, buna karşılık bir olması gereken adli tıp uzmanının heyette iki kişi olarak yer aldığı, başka bir deyişle 23. maddenin düzenlemesine uygun olarak eksikliğin diğer kurullardan alınan adli tıp uzmanı ile doldurulduğu anlaşılmaktadır. Şekli anlamdaki eksiklik heyette çocuk psikiyatrisinin bulunmadığı bir durumda rapor düzenlenmesi konusudur. Mahkememizin kanaatine göre bu durum sonuca etki edecek bir eksiklik değildir. TCK’nın 103/6. maddesine göre suç nedeniyle ruh sağlığının bozulması halinde verilecek ceza 15 yıldan az olamayacaktır. TCK’da ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusundaki tespitin nasıl yapılacağı, bu konudaki raporun nereden hangi kurumdan alınacağı konusunda bir bağlayıcı düzenlemeye yer verilmemiştir. Esas olan konu mağdurun suç nedeniyle ruh sağlığının bozulması konusudur.