muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/341, Karar No: 2012/33, Tarih: 14.02.2012

- Çocuk Cerrahisi,

Uzmanlarından oluşur.

İhtisas Kurullarında yeteri kadar raportör bulundurulur” hükmünü;

“Adli Tıp Genel Kurulunun ve İhtisas Kurullarının Çalışması” başlıklı 23. maddesi;

“A) Adli Tıp Genel Kurulu, …

B) Adli Tıp İhtisas Kurullarının Çalışması:

Adli Tıp İhtisas Kurulları Başkanının başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanır ve oyçokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın bulunduğu taraf oy çokluğunu sağlamış sayılır.

Üyelerden birinin özürlü olması veya yokluğu halinde eksiklik diğer kurullardan alınacak üye ile tamamlanır. Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez.

C) Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları lüzum görüldüğü hallerde kararını vermeden önce incelediği konu ile ilgili bulunan evrakın onanmış örneklerini mahallinden isteyebileceği gibi aslı üzerinde de inceleme yapması zorunlu olduğunda bunları da isteyebilir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları ilgili kişileri gerektiğinde muayene ve bunları usulüne göre dinleyebilir. Her türlü tetkikatı yapar ve yaptırabilir.

Adli Tıp Genel Kurulu kararları nihai olmakla beraber mahkemelerin delilleri serbestçe takdir hususundaki yetkilerini kısıtlamaz.

Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 10 ncu maddesinin hükümleri saklıdır.

Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurullarının çalışma esas ve usulleri yönetmelikte gösterilir” hükmünü,

“Adli Tıp Kurumunda bilirkişi dinlenmesi ve toplantılara katılma” başlıklı 24. maddesi;

“I- Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak Adli Tıp Kurumunda bulunmayan tıp ve diğer uzmanlık dallarında Adli Tıp Kurumu dışından uzmanların bilirkişi olarak davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler oy hakları olmamakla beraber görüşlerini bir raporla Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu veya adli tıp ihtisas dairesi başkanlığına bildirirler.

Bilirkişilere yönetmelikteki esaslara göre Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu ve adli tıp ihtisas dairesi başkanlığınca yaptıkları çalışmaya uygun ücret takdir olunur.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi kurul veya dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumundaki diğer kurul veya dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar…” hükmünü içermektedir.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi kurul veya dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumundaki diğer kurul veya dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar…” hükmünü içermektedir.

Bu düzenlemelere göre, anılan Yasanın 7. maddesinin (f) bendi uyarınca, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birer kadın hastalıkları ve doğum, radyoloji, üroloji, ruh sağlığı ve hastalıkları, çocuk psikiyatrisi, adli antropoloji ve çocuk cerrahisi uzmanından oluşacağı, aynı Yasanın 23. maddesinin (B) bendi uyarınca da ihtisas kurulunun başkan ve işin niteliğine göre bu uzmanlardan en az dört üyenin katılımıyla toplanacağı, ancak incelenecek konunun ilgili uzman üyenin hazır bulunmaması halinde ise müzakerenin yapılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Diğer yandan Yasanın “Diğer Adli Ekspertiz Kurumları” başlıklı 31. maddesi;

“Yükseköğretim Kurumları veya birimleri, adli tıp mevzuatı çerçevesinde adli tıp olaylarında ve diğer adli konularda Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa göre resmi bilirkişi sayılır. Bu birim ve kliniklerde tetkik edilecek adli tıp ile ilgili işler yönetmelikte belirlenir”,

Şeklinde düzenlenmiş olup, bu suretle de Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin, adli tıp mevzuatı çerçevesinde adli konularda Ceza Yargılaması Yasasına göre resmi bilirkişi sayılacağı açıkça belirtilmiştir.

Buna göre, 2659 sayılı Yasanın 31. maddesinin açık hükmü karşısında somut olay değerlendirildiğinde; yerel mahkeme tarafından suç tarihinde 15 yaşından küçük olan cinsel istismar suçunun mağdurlarının suç sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun Adli Tıp Kurumu yerine 2659 sayılı Yasanın 31. maddesi uyarınca Hacettepe Üniversitesi Hastanelerinden alınmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; anılan maddede Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin adli tıp mevzuatı çerçevesinde görev yapacağının açıkça düzenlenmiş olması karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda yer alması gereken uzmanlık dallarında görevli uzmanlar arasından seçilecek ve içerisinde zorunlu olarak çocuk psikiyatrisi bulunan en az beş kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken, üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenmiş olan rapor esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Kaldı ki, 15 yaşından küçük olan cinsel istismar suçunun mağdurlarının suç sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan alınmış olması halinde 6. İhtisas Kurulu Başkanı ile içerisinde zorunlu olarak çocuk psikiyatrisi de bulunan en az dört üyenin katılımı ile oluşacak beş kişilik bir kurul tarafından raporun düzenlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Kaldı ki, 15 yaşından küçük olan cinsel istismar suçunun mağdurlarının suç sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan alınmış olması halinde 6. İhtisas Kurulu Başkanı ile içerisinde zorunlu olarak çocuk psikiyatrisi de bulunan en az dört üyenin katılımı ile oluşacak beş kişilik bir kurul tarafından raporun düzenlenmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu itibarla yerel mahkemenin, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş içerik olarak yetersiz tanı yönünden de eksik olan bir raporu hükmüne esas almak suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi ve mahkûmiyet kararı vermesi isabetsiz olup, usul ve yasaya aykırı olan direnme hükmünün bu yönden bozulmasına karar verilmelidir.

2- Soruşturma aşamasında dinlenen ve işlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulan çocuk veya mağdurun yargılama aşamasında tekrar dinlenmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlığın incelenmesine gelince;

CYY’nın “Tanıkların dinlenmesi” başlıklı 52. maddesi,

“(1) Her tanık, ayrı ayrı ve sonraki tanıklar yanında bulunmaksızın dinlenir.

(2) Tanıklar, kovuşturma evresine kadar ancak gecikmesinde sakınca bulunan veya kimliğin belirlenmesine ilişkin hâllerde birbirleri ile ve şüpheli ile yüzleştirilebilirler.

(3) Tanıkların dinlenmesi sırasındaki görüntü veya sesler kayda alınabilir.

Ancak;

a) Mağdur çocukların,

b) Duruşmaya getirilmesi mümkün olmayan ve tanıklığı maddî gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunlu olan kişilerin,

Tanıklığında bu kayıt zorunludur.

(4) Üçüncü fıkra hükmünün uygulanması suretiyle elde edilen ses ve görüntü kayıtları, sadece ceza muhakemesinde kullanılır” şeklinde,

CYY’nın “Mağdur ve şikayetçinin dinlenmesi” başlıklı 236. maddesi ise;

“(1) Mağdurun tanık olarak dinlenmesi halinde, yemin hariç, tanıklığa ilişkin hükümler uygulanır.

(2) İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir. Maddî gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller saklıdır.

(3) Mağdur çocukların veya işlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş olan diğer mağdurun tanık olarak dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulur. Bunlar hakkında bilirkişilere ilişkin hükümler uygulanır” biçiminde düzenlenmiştir. Maddenin 2 ve 3. fıkraları TBMM Adalet Komisyonunda eklenmiş olup, Komisyon raporunda mağduru korumaya yönelik olarak bu düzenlemenin yapıldığı belirtilmiştir.

(3) Mağdur çocukların veya işlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş olan diğer mağdurun tanık olarak dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulur. Bunlar hakkında bilirkişilere ilişkin hükümler uygulanır” biçiminde düzenlenmiştir. Maddenin 2 ve 3. fıkraları TBMM Adalet Komisyonunda eklenmiş olup, Komisyon raporunda mağduru korumaya yönelik olarak bu düzenlemenin yapıldığı belirtilmiştir.

Bu düzenlemenin amacı suçun mağduru konumundaki psikolojisi bozulmuş çocuk ve kişileri korumaktır. Kural olarak ifadesine başvurulan kişilerin gerek soruşturma aşamasında gerekse yargılama aşamasında birden çok dinlenmeleri konusunda sınırlama bulunmamakta ise de, bu genel uygulama psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdurun muhatap olduğu olayı defalarca anlatması sonucunu doğurmaktadır ki her defasında kişiye olayı tekrar yaşatan bu ifade alma işlemlerinin kişide önemli bir stres ve acı kaynağı oluşturduğu tartışmasızdır. Bu nedenle işlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdurun maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller hariç olmak üzere soruşturma veya kovuşturma aşamasında ancak bir defa dinlenmesi gerekmektedir.

Yasa koyucunun işlenen suç nedeniyle psikolojisi bozulmuş çocuk ve mağduru koruma amacının adli yönden gerçekleştirilebilmesi için, bu kişilerin yapılacak soruşturma sonucunda suçun nitelendirmesini de yapacak olan C.savcısı tarafından dinlenmesi gerekmektedir. C.savcısı, CYY’nın 236. maddesine uygun şekilde uzman kişinin katılımı ile mağdurları dinlemeli, ifade alma işleminin ses ve görüntü olarak kaydının yapılmasını sağlamalıdır. Bu uygulama ile işlenen suç nedeniyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdurun soruşturma veya kovuşturma aşamasında birden fazla dinlenmesinin ve adli süreçten olumsuz etkilenmesinin önüne geçilebilecektir.

Bununla birlikte, soruşturma aşamasında alınan mağdure anlatımlarına ilişkin tutanakların mahkemece duruşmada okunmamasının yargılama yasası kuralları açısından da ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu konuya ilişkin olarak 5271 sayılı CYY'nın “Duruşmada Okunması Zorunlu Belge ve Tutanaklar” başlıklı 209/1. maddesinde;

“Naip veya istinabe yoluyla sorgusu yapılan sanığa ait sorgu tutanakları, naip veya istinabe yoluyla dinlenen tanığın ifade tutanakları ile muayene ve keşif tutanakları gibi delil olarak kullanılacak belgeler ve diğer yazılar, adlî sicil özetleri ve sanığın kişisel ve ekonomik durumuna ilişkin bilgilerin yer aldığı belgeler, duruşmada okunur”,

“Delilleri Takdir Yetkisi” başlıklı 217/1. maddesinde;

“Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

“Delilleri Takdir Yetkisi” başlıklı 217/1. maddesinde;

“Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece, soruşturma aşamasında dinlenilmiş olan mağdurelerin bir kez dinlenilmesi ile  yetinilerek,  kovuşturma aşamasında  yeniden dinlenilmemesi 5271 sayılı CYY’nın  236/2. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun ve  isabetli ise de; soruşturma aşamasında dinlenilen mağdurelerin anlatımlarına ilişkin tutanakların duruşmada okunarak, taraflardan diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle, yargılamanın doğrudan doğruyalık, yüz yüzelik ve sözlülük ilkelerine aykırı davranıldığı anlaşıldığından, yerel mahkeme direnme hükmü bu yönden de yerinde değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün mağdurelerin ruh sağlığının bozulmasına ilişkin iki adli tıp uzmanı, bir çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınması ve mağdurelerin soruşturma aşamasında alınan beyanlarının duruşmada okunmaması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ     :

Açıklanan nedenlerle,

1- Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesince 02.06.2011 gün ve 132-211 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5691, Karar No: 2018/6007, Tarih: 04.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/5691 E.  ,  2018/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Memnu hakların iadesinin talebinin reddine dair

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'ın talebi üzerine İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2015 gün, 2004/454 Esas ve 2006/597 Ek Karar sayılı ''sürücü belgesi ve yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına'' ilişkin karar verildiği bu karar tebliğ edilemeden hükümlü ...'ın aynı konuda yeniden talepte bulunduğu bu aşamada, dava temyiz kanun yoluna tabi olup, dosya Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 gün, 2004/454 Esas ve 2006/597 Ek Karar sayılı ''sürücü belgesi ve yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına'' ilişkin yeniden karar verildiği, hükümlünün 30/08/2015 tarihinde yeniden yasaklanmış hakların geri verilmesini talep etmesi üzerine, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2015 gün, 2015/1076 Değişik İş sayılı karar ile ''karar verilmesine yer olmadığına'' ilişkin hüküm verildiğinin anlaşılması karşısında; 27/04/2015 gün, 2004/454 esas ve 2006/597 Ek Karar sayılı hükümden sonra verilen kararların yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin kısmen iptal edilmiş olması karşısında hükümlü ...'ın isteminin bu nedenle yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6513, Karar No: 2019/3620, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6513 E.  ,  2019/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4813, Karar No: 2018/5008, Tarih: 07.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/4813 E.  ,  2018/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : .... Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 21.06.2016 - 2016/220 esas ve 2016/451 karar

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu

tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Kabule göre; Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/838, Karar No: 2007/851, Tarih: 14.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/11-838 E.  ,  2007/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2007

Taraflar arasındaki “alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 23.3.2005 gün ve 10-134   sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin   26.6.2006   gün ve  7393-7445  sayılı ilamı ile, (...Davacı vekili, davalının dava dışı ......Ltd.Şti.’ndeki %22,5 oranındaki hissesini (375.000) ABD Doları bedel karşılığında 11.08.2001 tarihinde müvekkiline devrettiğini, ancak müvekkilinin aldatıldığının anlaşılması üzerine hisselerin geri alınması ve müvekkilce ödünç verilen paranın iade edileceğinin kararlaştırıldığını, bunun üzerine müvekkilinin satın aldığı fiyat üzerinden davalıya hisselerinin 07.01.2004 tarihinde devredildiğini, hisse devir bedelinden (270.500) ABD Dolarının ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya hiçbir borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, noter tarafından düzenlenen ve taraflarca inkâr edilmeyen 07.01.2004 tarihli hisse devir sözleşmesinde, davacının hisselerini devrettiği ve bedelini de nakden ve tamamen aldığını imzası ile beyan ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilk devrin 11.08.2001 tarihli protokol uyarınca yapıldığı, bu protokole dayalı 14.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesinde (1.125.000.000) TL devir bedeli kararlaştırılmışken 11.08.2001 tarihli protokolde bu bedelin yaklaşık (375.000) ABD Doları olarak belirlendiği, 07.01.2004 tarihli ikinci noter satış sözleşmesinde de devir bedelinin (1.125.000.000)TL olarak gösterildiği ve hisselerin nominal değerlerinin de (1.125.000.000) TL.olduğu anlaşılmaktadır. O halde, noterce düzenlenen hisse devir sözleşmelerinin dava konusu hisselerin nominal değeri üzerinden yapıldığı, oysa hisselerin gerçekte daha yüksek bedelle devredildiğinin kabulü gerekir. Davalı da protokolde belirtilen nakit parayı aldığını ancak 07.01.2004 tarihli ikinci devir sırasında iade ettiğini savunmakta, hatta bu hususta (450.000) ABD. Doları tutarında ödeme yaptığını gösterir delil sunmakta, diğer bir deyişle devir bedelinin gerçekte (1.125.000.000)TL’ndan daha yüksek olduğunu doğrulamaktadır. Bu durum karşısında mahkemece, davalının 11.08.2001 tarihli protokol uyarınca aldıklarını iade ettiğinin ispat yükümlülüğünün yine davalıda olduğunun kabulü ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve kapsamına göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10678, Karar No: 2021/4690, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/10678 E.  ,  2021/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...’nın beraatlerine, sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanıklar ..., ... ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller kapsamında sanıkların üzerlerine atılı bulunan suçu işlediklerine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, adı geçen sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Olay günü gece saat 23:00 sıralarında tanıklar ..., ... ve ...’nın köy meydanında oturdukları sırada ... plakalı aracın bahçeden kazı alanına doğru gittiği ve aracın farlarının kapatıldığı, tanıkların durumdan şüphelenerek, tarlanın çıkışına aracın geçmesini engellemek için barikat kurup durumu köy muhtarı tanık ...’ye haber verdikleri, 20-30 dakika sonra aracın tekrar geldiği, sanık ...’in araçtan inerek telefonla birilerini arayıp “barikat kurmuşlar, karakola haber vermişler, oradan kaçın” dediği, sanık ...’ın yanlarından uzaklaşarak bir yere gidip tekrar köye geldiği, bu kez yanında 3 kişinin daha olduğu, tanıkların beyanlarında, şoför koltuğunun yanında oturan şahsın sanık ... olduğunu, sanık ...’ın köy muhtarına hitaben, “jandarmaya haber vermeseydiniz bütün köye yetecek kadar malzeme var burada” dediğini ifade ettikleri anlaşılmakla sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve müdafilerinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükme dayanak yapılan tanık beyanlarının somut olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.