muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/444, Karar No: 2019/3364, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/444 E.  ,  2019/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9830, Karar No: 2012/28853, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9830 E.  ,  2012/28853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... yerinde 04.09.2009 tarihinden itibaren mağaza sorumlu yardımcısı unvanı ile aylık 925,00 TL ücretle 05.08.2010 tarihine kadar çalıştığını, işçilik alacaklarının işverence ödenmemesi nedeni ile ... akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının imzalı bordolarda asgari ücret ile çalıştığını, işlerin yoğunluğunu bahane ederek kendi isteği ile işten ayrıldığını, bu nedenle davalı işveren nezdinde oluşan alacakların kalmadığını, ayrıldığındaki ücretinin de banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya arasındaki istifa dilekçesinin varlığı nedeniyle, ... sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği, ihbar tazminatı isteme hakkının bulunmadığı değerlendirilerek, dinlenen tanık beyanlarına göre fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış, ihbar tazminatı ve diğer talepler reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada

göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamalar fazla mesai ücreti hususundaki Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Öncelikle günlük onbir saati aşan çalışmalarda işçinin insani ihtiyaçları dikkate alınarak ara dinlenmesinin bir saat değil birbuçuk saat olarak çalışma süresinden düşülmesi gerekir. Davacının fazla çalışma ücreti, belirtilen bu noktalar dikkate alınarak yeniden uzman bilirkişiye hesaplatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmeli, fazla çalışma ücretinin ispatı takdiri delillere dayandığından, işçinin izinli, raporlu ya da mazeretli olduğu günler bulunabileceği de dikkate alınarak uygun bir indirime gidilerek karar verilmelidir. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2) Kabule göre de, reddedilen kısım üzerinden davalı lehine ücreti vekalete hükmedilmemiş olması bir başka bozma nedenidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21525, Karar No: 2012/23654, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21525 E.  ,  2012/23654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı şirkette 12.03.2002 tarihinden itibaren çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından 19.03.2011 tarihinde soyut bir sebeple 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini, bu şekilde bir fesih sebebinin müvekkilinin iş akdinin feshedilmesinin son çare olarak kabul edilmesi ve bu yola başvurulmasının doğru olmadığını, müvekkilinin davalı şirkette çalıştığı dönem içerisinde oldukça verimli çalıştığını davalı işverenin geçerli bir sebep göstermeden iş akdini feshettiğini belirterek iş akdinin sona erdirilmesinin haksız ve sebepsiz olduğunun tespitine yasal süre içerisinde işe başlatılması halinde ödenmesi gereken yasal ücret ve tazminat miktarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacıya tebliğ edilen görev tanımın 17. maddesinde (mağaza envanter sayımlarını, envanter prosedürüne göre uygun olarak yapmak, envanterlerin şirket tarafında belirlenmiş olan sınırlar dahilinde sonuçlandırılabilmesi için gereken önlemleri almak ve BS ile birlikte çalışmaları yapmak) şeklinde olduğunu, davacının iş sözleşmesinin envanter açığının kabul edilebilir sınırlarının üzerinde çıkması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, belirtilen oranların çok üzerinde açık vermesi nedeniyle 18.01.2007, 21.02.2007, 14.06.2007-03.07.2007 döneminde, 24.11.2008, 17.10.2010 tarihinde dört kez yazılı ihtar ile uyarıldığını, envanter açığının sayım hatası, check hatası, ürün diziliminde hata yapması, son kullanma tarihi geçen ürünlerin takibini iyi yapmaması, sevkiyatla gelen ürünlerin irsaliye kontrolünü iyi yapmamasından kaynaklandığını, davacının mağazasının şubat envanterinin de yüksek çıktığının yapılan kontrollerde mart ayında anlaşılması üzerine davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, iş akdinin davacının görevlerini hatırlatıldığı halde yapmaması nedeniyle 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini, açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin 19.03.2011 tarihinde iş akdinin 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-h maddesi gereğince haklı nedenle envanter açığının yüksek çıkması ve uyarılara rağmen davacının envanter açığı vermeye devam etmesi gerekçesiyle işveren tarafından feshedildiği, ancak toplanan delillere göre alınan bilirkişi raporunda dosya kapsamına göre işverenlikte kabul edilebilir envanter açığının -%0,25 olduğu, bu uygulamanın prim sistemi bakımından geçerli olduğu, ancak hangi oranın iş sözleşmesinin feshi bakımından kabul edilmeyecek ... olduğunun anlaşılamadığı, bununla ilgili bir kriter bulunmadığı, davacının feshine gerekçe gösterilen Şubat 2011 son envanter açığının -%0,38 oranından yüksek olduğundan dolayı alınan savunması yerinde görülmeyerek ihtar verildiği, ancak bir kısım davacı tanıklarından -%0,37'lik envanter açığından daha yüksek açıklarda işçi çıkarılmasının yapılmadığının anlaşıldığı, bu durumda feshin objektif kurallara göre gerçekleştiğinin tartışmalı bir konuma geldiği, ayrıca dosyada fesih dışında aranan bir çare bulunup bulunmadığının tespit edilemediği, feshin son çare olarak uygulanması gerektiği kuralının bu olayda ispat edilemediği, belirtilen nedenlerle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı iş sözleşmesinin geçerli bir sebep gösterilmeden feshedildiğini ve feshin son çare olması kuralına uyulmaması sebebiyle geçersiz olduğunu belirterek işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise davacının görev tanımında belirtilen işleri yapmaması, değişik tarihlerde dört kez uyarıldığı halde davacının envanter açığı vermeye devam etmesi sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davacı, davalı işyerinde 12.03.2003 tarihinden itibaren mağaza müdürü olarak çalışmaktadır. Bu süre zarfında başta envanter açığı çıkması olmak üzere son kullanma tarihi geçmiş ürünleri, çürümüş meyve ve sebzeleri satışta tutması kontrol görevini yeterince yapmaması sebebiyle birçok kez savunma vermiş ve yazılı ihtar almıştır. Davacı 19.03.2007 tarihinde envanterle ilgili olarak eğitime de tabi tutulmuştur. Davalı, davacıyı pek çok kez görev ve sorumluluklarını gereği gibi ve eksiksiz olarak yapması hususunda uyarmış aksi halde iş sözleşmesinin feshedileceğini ihtar etmiştir. Bunlara rağmen davacı yaptığı dikkatsizlikler sonucunda envanter açığı vermeye devam etmiştir. Davacı ile iş ilişkisini devam ettirmek normal koşullarda davalıdan beklenemez. Davacının, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğinin kabulü gerekirken mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince yerel mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

Yukarıda açıklanan nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince yerel mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama 290,00 TL giderinin üzerinde bırakılmasına

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25360, Karar No: 2015/40147, Tarih: 16.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/25360 E.  ,  2015/40147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/336725

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2015

NUMARASI : 2012/636 (E) ve 2015/179 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar Y.. K.. ve A.. Ö.. hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itirazın reddi ile kesinleştiği ve temyiz kapsamında bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1)Sanık S.. Ö.. hakkında katılan S.. Ç..'a yönelik yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olması, ayrıca katılanlar Z.. O.. ve S.. G..'in, katılan S.. Ç..'a yönelik olan eylemle ilgili kararı temyiz hak ve yetkilerinin bulunmaması,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazların, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuklar Z.. O.. ve S.. G.. hakkında tehdit, sanıklar A.. Ö.. ve A.. Ö.. hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali, sanık S.. Ö.. hakkında, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan berat hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanıklar A.. Ö.., A.. Ö.. ve S.. Ö.. müdafii ile, katılan suça sürüklenen çocuklar S.. G.. ve Z.. O.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/593, Karar No: 2020/8540, Tarih: 01.07.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/593 E.  ,  2020/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sair tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası cezalandırılmasına dair, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/208 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/12/2019 gün ve......-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve 2019/136269 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olmasına rağmen, soruşturma evresinde şüpheli ve müştekiye uzlaşma teklifi yapılmadığı gibi, kovuşturma evresinde de uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak soruşturma dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sair tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası cezalandırılmasına dair, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/208 sayılı kararının, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olmasına rağmen, soruşturma evresinde şüpheli ve müştekiye uzlaşma teklifi yapılmadığı gibi, kovuşturma evresinde de uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak soruşturma dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçundan hükümlülük kararı verilen, aynı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen ve uzlaştırma kapsamında bulunmayan hakaret suçundan ise beraat eden sanık ... hakkında, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Genel Kurulu'nun 29/05/2018 tarihli ve 2017/15-496 esas, 2018/246 sayılı kararında belirtildiği üzere; uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uzlaştırma; bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin sekizinci fıkrasında, "Suçtan zarar göreni gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan suçlarda, failin suçu kabullenmesi ve doğmuş olan zararın tümünü veya büyük bir kısmını ödemesi veya gidermesi koşuluyla mağdur ile fail özgür iradeleri ile uzlaştıklarında ve bu husus Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından saptandığında kamu davası açılmaz veya davanın düşürülmesine karar verilir" hükmü ile uzlaşma kurumuna, aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 253, 254 ve 255. maddelerinde ise, uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasında uzlaşma ile birden fazla failin bulunması hâlinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un ikinci maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin başlığında yer alan “uzlaşma” ibaresi metinden çıkarılmış, 45. maddesiyle de aynı maddenin sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmış, yine 24 ve 25. maddeleri ile CMK'nın 253 ve 254. maddeleri değiştirilmiştir. CMK'nın 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değiştirilen 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez." biçimdeyken 09/07/2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun'un sekizinci maddesiyle anılan fıkraya "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" cümlesi eklenmiştir. 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır

. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir. Uzlaştırma kurumu, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabilecek, bu uygulama sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacak, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki düzenleme de nazara alınarak kesinleşen ve infaz edilmekte olan hükümlerde de uygulanabilecek ve bu husus infaz aşamasında gözetilebilecektir. Yerine getirilen hükümler yönünden ise, uzlaştırma sanığın hukuki yararının bulunması koşuluyla uygulanabilecektir.

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde" (1) kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır. " denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik olarak, 26.09.2018 tarihli eylemleri nedeniyle, TCK'nın 106/1-2. cümle, 125/3-a, 53. maddeleri uyarınca tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davaları açıldığı, kovuşturma neticesinde sanığın, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2019 tarihli ve 2019/4 esas, 2019/208 sayılı kararıyla, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamında sair tehdit suçundan 1.000,00 Tl adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan ise beraatine karar verildiği, beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, ilgili istinaf dairesince esastan reddedilerek kesinleştiği, sair tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olduğu, kovuşturma aşamasında katılan ve sanık arasında uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmediği, sair tehdit suçundan kurulan hükmün kanun yararına bozma talebine konu edildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;