muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5336, Karar No: 2025/1780, Tarih: 19.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5336 E.  ,  2025/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1480 Esas., 2018/2409 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, alkol miktarının yasal sınırları içinde olduğu ve kazaya etkili olmadığından sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, çocuk koltuğu olmaması ve istiap haddi üzerinde seyahat edilmesi nedeniyle diğer araç sürücüsüne kusur verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, alkol miktarının yasal sınırları içinde olduğu ve kazaya etkili olmadığından sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, çocuk koltuğu olmaması ve istiap haddi üzerinde seyahat edilmesi nedeniyle diğer araç sürücüsüne kusur verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.12.2016 günü saat 16:57 sıralarında alacakaranlık vaktinde, yerleşim yeri içinde dört yönlü kavşak mahallinde, sürücü ... yönetimindeki 01 TL 600 plaka sayılı otomobil ile M.Kemal Paşa Bulvarı üzerinde Şehir Merkezi yönünden Adana yönüne sol şeritte seyrederek olay yeri kavşak mahalline geldiğinde, kırmızı ışıkta orta şeritte beklemekte olan sürücü ... yönetimindeki 02 ... 560 plaka sayılı otomobile, bu aracın önünde beklemekte olan ... yönetimindeki 46 ... 791 plaka sayılı otomobile ve sol şerit üzerinde ön ilerisinde beklemekte olan sürücü ... yönetimindeki 46 ... 700 plaka sayılı otomobile çarpması sonucu dava konusu bir kişinin ölümü ve biri nitelikli altı kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza akabinde saat 18:00 de yapılan ölçümde sanık sürücü ...'nun 1,18 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanağı ve 28.03.2017 havale tarihli bilirkişi raporunda; sürücü ...'nun kusurlu, diğer sürücüler kusursuz olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 02/05/2017 tarihli adli raporda: sürücü ...'nun olayın oluşu, kendi beyanı ve CD’de yer alan kamera görüntüleri dikkate alındığında, yönetimindeki araç ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, aracının hızını yağmurlu hava, ıslak zeminli yol ve yerleşim yeri mahal şartlarına göre ayarlamayıp, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamış olmakla, havanın aydınlık olduğu ortamda ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan araçları dikkatsiz seyri nedeniyle zamanında fark edememiş, emniyetli duruş mesafesi olmadığı anda fark edip fren tatbik etmesine rağmen, tedbirde gecikmiş olmakla, ıslak zeminli yolda kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara çarpmayı önleyemediği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışları nedeniyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, birbiriyle uyumlu bilirkişi raporu ve ATK raporu doğrultusunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu ve kaza akabinde yapılan ölçümde sanığın 1,18 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli ve tam derecede kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü, biri nitelikli olmak üzere altı kişinin yaralanmış olması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ...'nun sevk ve idaresindeki otomobil ile kazaya sebebiyet verdiği ve "C1E, D, CE, D1, C, B1, C1, DE, A1, B, M, F, BE, A2, A, D1E " sınıfı ehliyet belgelerine sahip olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hangi sınıf ehliyetinin geri alındığının belirtilmemesi suretiyle tüm sınıfları kapsar şekilde ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2.bendinin dördüncü fıkrasındaki "C1E, D, CE, D1, C, B1, C1, DE, A1, B, M, F, BE, A2, A, D1E " çıkarılması ve "B sınıfı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24914, Karar No: 2009/5047, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24914 E.  ,  2009/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve 1 sayılı kararının 3 no’lu bendi gereğince kira alacağı nedeni ile başlatılan takipler üzerine İcra Mahkemelerince verilen itirazın kaldırılması kararlarının temyiz incelemesinin 01.02.2005 tarihinden geçerli olmak üzere 6. Hukuk Dairesi’nde yapılmasına karar verilmiş olmakla dosyanın Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine,10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7320, Karar No: 2012/8745, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7320 E.  ,  2012/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 Sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5483, Karar No: 2012/9237, Tarih: 12.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5483 E.  ,  2012/9237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahallinde yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinden zilyetliğin sürdürülüş biçimi, taşınmazın öncesinin niteliği, imar ve ihyaya konu olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ve beyanlarının alınması, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan dosyada mevcut fotoğraflar da değerlendirilerek taşınmazın toprak yapısını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenmesi, orman mühendisi bilirkişi aracılığıyla zilyetliğin sürdürülüş biçiminin yöntemince araştırılması, taşınmaz üzerindeki taşlık ve kayalık kısımların ifrazının mümkün olup olmadığı hususu üzerinde durulup, fen bilirkişisine taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların konumunu gösteren kroki düzenlettirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 124 ada 116 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, fen bilirkişisinin 02.11.2011 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarla vasfıyla davalı adına tapuya tesciline, geriye kalan ve (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise ham toprak vasfıyla davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7299, Karar No: 2017/3847, Tarih: 10.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7299 E.  ,  2017/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim ile suça sürüklenen çocuk açısından da temyiz süresi başlar. Bu nedenle, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliği gerekmemektedir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmediğinden ve suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğ işlemi üzerine süresinden sonra suça sürüklenen çocuk .... 'ın yaptığı 20.04.2015 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 10.04.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13105, Karar No: 2015/622, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13105 E.  ,  2015/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü akşam saatlerinde, müştekinin idaresindeki araçla ... yönüne seyri sırasında .... köyü mevkiinde aynı istikamette seyreden sanığın kullandığı araçla kendini sıkıştırması nedeniyle 155 imdat hattını arayarak ihbarda bulunması üzerine sanığın aracının ... ilçesi girişinde kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu, sanığın durdurulduktan bir süre sonra götürüldüğü devlet hastanesinde yapılan muayenesinde 93 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, soruşturma aşamasında şikayetçi olan ancak yargılama aşamasında dinlenilmeyen müştekinin, CMK'nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun, kasten işlenebilen suçlardan olduğu ve bu suçun oluşabilmesi için aracın kasıt ya da olası kasıtla kişilerin hayat, sağlık ve malvarlığı açısından tehlike yaratacak bir şekilde sevk ve idare edilmesi gerektiği, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen suçun ise soyut tehlike suçu olup, alınan alkolün etkisi ile güvenli şekilde araç kullanamayacak durumda olduğu halde trafikte araç kullanma halinin bu suçu oluşturduğu, katılanın aracını sıkıştıran, çok yakından takip ederek farlarının ışığı ile katılana rahatsızlık veren sanığın eyleminin TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen suçu ve ihbarda bulunulmasından sanığın yakalanarak hastaneye götürülüp alkol raporunun alınması arasındaki geçen süre dikkate alındığında, 93 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın Adli Tıp uygulamalarına göre ihbarda bulunulduğu sırada 100 promilin üzerinde alkolllü olduğunun kabulü ile TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluştuğu ve sanığın TCK'nın 179/3-2. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24639, Karar No: 2013/23612, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24639 E.  ,  2013/23612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş ...İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ...Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davac...A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davac...A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.