muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29762, Karar No: 2015/6135, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29762 E.  ,  2015/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/77415

MAHKEMESİ : Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

NUMARASI : 2006/23 (E) ve 2007/15 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay bozma ilamında açıkça belirtilmesine ve mahkemesince de bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, şikayetçinin yüzündeki sabit ize neden olan sağ kulağındaki kesi izinin, şikayetçinin gayri resmi kayınvalidesi Resime tarafından yapıldığının iddia edildiği ve nitekim soruşturma aşamasında yüzde sabit iz yönündeki adli raporun 6 ay sonra verileceği gerekçesiyle Resime hakkındaki soruşturmanın tefrik edildiği nazara alınarak bu kişi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmadan; şikayetçinin yüzündeki sabit iz yarasını oluşturan yaralama eyleminde sanığın bir iştirakinin olup olmadığının tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1255, Karar No: 2020/6556, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1255 E.  ,  2020/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri başlıklı 64. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamındaki tedavilere ilişkin faturalama işlemi olduğu gerekçesi ile kurum alacaklarından 63.202,41 TL’nin mahsup edileceğinin bildirildiğini ancak bu tutara ilişkin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; 5510 sayılı SGK yasasına göre yabancı ülke vatandaşlarının genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıklarının tedavisi SGK tarafından karşılanmamaktadır. Dava konusu ... vatandaşıdır. Türkiye’ye gelmeden önce kendisinde kronik böbrek yetmezliği hastalığı mevcuttur. Türkiye’de SGK sigortalısı olduktan sonra yaptığı ilk başvurular bu hastalıkla ilgili diyaliz tedavisine ilişkindir. Daha sonra da bu hastaya Özel Medical Park Hastanesi’nde kronik böbrek yetmezliği nedeni ile böbrek transplantasyonu yapılmıştır. Davacının, dava dışı hastaya verdiği tedavi hizmeti kurumun karşılamadığı bir rahatsızlığa ilişkin olduğu için davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 64/c. Maddesine göre yabancı ülke vatandaşlarının; genel sağlık sigortası veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut kronik hastalıklarının tedavi giderleri SGK tarafından karşılanmayacağı, davaya konu kesintiye dayanak olarak gösterilen dava dışı Azerbaycan vatandaşı ... 03/08/2011 tarihinde ... Diyaliz Merkezinde diyaliz tedavisi olduğu, daha sonra da iki kere daha bu hastanede tedavi gördüğü anlaşıldığından, dava dışı hastanın kronik böbrek yetmezliği bulunduğuna, bu nedenle tedavi gördüğüne göre, hastanın kronik hastalığının tescilden önce var olduğunun kabulü zorunludur. Bu nedenle davalı kurumun 5510 sayılı Kanun'un 64/c. Maddesine dayalı kesintisi usulüne uygundur gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; Somut olayda dava dışı hastanın SGK kapsamına alınmadan önce kronik böbrek hastası olduğu, mahkemece hükme esas alınan konusunda uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre kurumca yapılan kesintinin 5510 Sayılı Kanunun 64/c maddesine ve taraflar arasında düzenlenen sözleşme hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta, dava dışı Azerbaycan vatandaşı ... 01.11.2011 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu’nun tedavi giderlerini karşıladığı kişiler kapsamına alınmıştır. Ancak 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri başlıklı 64. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca, kurum mensubu sayılmasından önce bulunan kronik rahatsızlıklarına ilişkin tedavi giderlerinin kurumca karşılanmayacağı açıktır. Davalı tarafından bu yasal düzenlemeye rağmen ...’ya davacı hastanede böbrek transplantasyonu yapılarak bu hizmetin kuruma fatura edildiği iddia edilmiştir. Her ne kadar dosya kapsamında bulunan SGK kayıtlarından, dava dışı hastanın müstahaklık tarihinden önce 03.08.2011’de ... diyaliz merkezinde diyalize girdiği, yani hastanın SGK mensubu olmadan önce böbrek yetmezliği kronik hastalığının bulunduğu ve 5510 sayılı yasa gereği bu hastalığına ilişkin tedavi giderlerinin davalı kurum tarafından karşılanmayacağı sabit ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı hastanenin MEDULA sisteminden, dava dışı hastanın önceki tedavi kayıtlarını görüp göremediği, hastanın davacı hastaneye, hastalığının SGK kapsamına alındıktan sonra başladığını bildirmiş olması, hastanın dava konusu kronik hastalığını SGK’ya bildirip bildirmediği, davacının hasta ...’nın SGK’nca karşılanmayacak olan kronik hastalıklarını

MEDULA sisteminden tespit edip edemeyeceği ve bu husustaki yasal düzenlemeler ile taraflar arasındaki sözleşme hükümleri tartışılmadan görüş bildirilmesi hatalı olmuştur. Bu nedenle mahkemece yapılacak olan taraflar arasındaki sözleşmeler, SUT hükümleri ve ilgili mevzuat hükümlerinde yetkin; hastane yöneticisi ve sosyal güvenlik uzmanı kişilerden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden hastane MEDULA sistemi, SGK kayıtları, dava konusu hastanın geçmiş tedavi kayıtları değerlendirilmek suretiyle, davacı tarafından verilen tedavi hizmetinin davalı tarafından ödenmesi gerekip gerekmediği yukarıda belirtilen hususlar tartışılarak, tarafların önceki rapora karşı yaptıkları itirazlar da karşılanmak suretiyle, tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4457, Karar No: 2013/21735, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4457 E.  ,  2013/21735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2008/1598-2012/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini ancak davalı ... şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın Tokat Gıj Gıj Tepe TV verici istasyonu enerji nakil hattında diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırdığının tespit edildiğini, bunun karşılığında müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL’nin 05/07/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve fer’ileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu TEDAŞ’a ait AG tesisine davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki olan Türk Telekom ile TEDAŞ arasına yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca TEDAŞ’ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de TEDAŞ’a ait AG tesisi olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin davacıya ait enerji hattından diğer davalıya müstakil

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin davacıya ait enerji hattından diğer davalıya müstakil

abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan TEDAŞ ile Türk Telekom arasında akdedilen elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 13. maddesi uyarınca davalı ...Ş.’nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişi vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmişse de değinilen sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığının da kanıtlanamadığı, davalı yayın kuruluşunun diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesine dayalı olarak enerji kullanması karşılığında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 151,11 TL’nin 03.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve alacağın KDV olan 27,19 TL ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ve diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Davacı tarafından 3.391,76 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 151,11 TL asıl alacağın KDV'si olan 27,19 TL ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...Ş.'nin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda anılan davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı ... şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı Çedaş tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri

Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4- Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı ... şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı ... şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4'üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3347, Karar No: 2022/3539, Tarih: 10.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3347 E.  ,  2022/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay günü, saat 14:40 sıralarında, meskun mahalde, hız limitinin 70 km/saat olduğu, üç şeritli tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halinde iken, ifadesine göre önünde seyreden beyaz renkli bir aracı solladığı sırada, yolun sağından kaplamaya girerek yolun karşısına, sanığın seyrine göre sol tarafta bulunan orta refüj üzerine çıkarak geçişini tamamlayan yayaya, kaza tespit tutanağı ekindeki krokiye göre, orta refüj üzerinde çarptığı, yaya ile birlikte aracı refüj üzerinde bir süre götürdükten sonra, tekrar yola girerek, bu sefer de yolun sağındaki kaldırım üzerine çıktığı, kaldırımdaki ağaca çarparak durduğu; aracın içinde bulunan tanık ...’in ifadelerinde ise olayın oluş şekli ile uyumlu “ ...orta refüjde bir ayağı yolda, diğer ayağı refüjde olan, bir elinde poşet, bir elinde telefon ve yönü bize dönük olan erkek şahsı gördüm. Ali’ye dikkat et dedim. ...son anda fark etti. Direksiyonu önce sağa, sonra sola kırdı..” şeklindeki ifadeleri de dikkate alındığında; Adli Tıp kurumu Trafik İhtisas Dairesinin (2) nolu seçeneğindeki “...mevcut verilerden anlaşılmakla hızını mahal şartlarına göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gereken dikkat ve önemi göstermemiş, bu haliyle, sevk ve idare hatasıyla direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüje çıkarak yayaya çarptığı olayda, sanığın tam kusurlu ..” olduğu yönündeki hükme esas alınan kusur raporunun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin Adli Tıp Kurumunun seçenekli kusur raporu verdiğine, Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine, sanığın tali kusurlu olduğuna, cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3604, Karar No: 2015/31776, Tarih: 15.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3604 E.  ,  2015/31776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/351205

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 15.05.2015 - 2014/351205

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 09.03.2015 tarihli 2014/14357 esas ve

2015/28584 karar sayılı onama ilamı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.09.2014 tarihli

2014/351 esas ve 2014/292 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 29.09.2014 tarihinde 2014/351 esas ve 2014/292 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 09.03.2015 tarihinde 2014/14357 esas ve 2015/28584 karar sayı ile hükmün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; "Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi ve ona bunun için fırsat vermesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâl edilmiş olur. Esas olan gizli soruşturmacı olan görevlinin bir suç işlendiğini tespit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarmasıdır. Oysa somut olayda, gizli soruşturmacılar sanıktan 07.05.2014 tarihinde 100 TL karşılığında bonzai almalarından sonra, bu kez aynı şekilde 16.05.2014 tarihinde 50 TL karşılığı bonzai satın almışlardır. Gizli soruşturmacının sanıktan ilk uyuşturucu madde satın almasıyla sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen görevlilerin sanığı yakalamayıp eylemine devam imkanı sağlanarak gizli soruşturmacı tarafından tekrar uyuşturucu madde alınması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir. Açıklanan nedenlerle gizli soruşturmacının sanıktan uyuşturucu madde satın almasından sonra tekrar uyuşturucu madde alması suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi yerinde olmadığı" belirtilerek, Dairemizin sanık hakkındaki onama kararının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenle bozulması istenmiştir.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ