muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10804, Karar No: 2014/39915, Tarih: 24.12.2014

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisi taraflar arasında çekişmeli olup dosya içeriğine göre işyerinin hukuki bir işlemle devredildiği ve davacının dava dışı son devralan işverende çalışmasını sürdürdüğü, devirle birlikte iş akdinin sona ermediği ve feshe bağlı hakların talep imkanı bulunmadığı, anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerin kabulü hatalıdır.

Kabule görede; reddedilen ihbar tazminatı miktarına göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23899, Karar No: 2014/21316, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/23899 E.  ,  2014/21316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un 5237 sayılı TCK 152/1-a, 31/2 ve 62 ve 50/1-c. maddeleri gereği 5 ay hapis cezasına mahkum edilerek metice itirbari ile "iki yıl süre ile meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devamına çevrilmesine" yaptırımı ile cezalandırılmasına dair Batman Çocuk Mahkemesi'nin 14/03/2012 tarihli ve 2012/39 esas, 2012/231 sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2013 gün ve 2012/155402 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 18/11/2014 gün ve 2013/23899 Esas 2014/19108 sayılı kararıyla hükmün onamasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 18/11/2014 gün ve 2013/23899 esas 2014/19108 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Olay günü şikayetçi polis memuru ...'in sürücüsü olduğu ...resmi plakalı araç ile, diğer şikayetçi polis memuru ...'ın ise sürücüsü olduğu ... resmi plakalı araç ile ... Mahallesi...Caddesi İl Merkez Jandarma Komutanlığı karşısından geçtikleri esnada suç tarihinde 12-15 yaşları arasında olan ve hakkında alınan uzman doktor raporu ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu tespit edilen suça sürüklenen çocuk ...'un eline aldığı taşları şikayetçilerin sürücüsü olduğu araçlara attığı, suça sürüklenen çocuğun bu eylemi sonucunda ... plaka sayılı aracın sol alt sis farının ve arka sol çamurluğunun kırıldığı, sol kapı ve sol kaporta yüzeylerinde, arka kapı üst kule yanında izler oluştuğu, ... plaka sayılı resmi aracın ise arka cam orta kısmında çizikler oluştuğu, suça sürüklenen çocuğun savunması, şikayetçilerin beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı kanunun 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamaen ya da kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunu’nun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Hüküm kesinleştikten sonra denetimli serbestlik ve yardım merkezi şube müdürlüğünce yapılacak tebliğe rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanılmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin 5237 sayılı TCK 50/6 maddesi gereğince ihtarına," kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1164, Karar No: 2015/1299, Tarih: 06.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1164 E.  ,  2015/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... Sulh Hukuk ve ...... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'in, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan, "........." adresinin bakım yeri adresi olduğu, bakım yerine yerleştirilmeden önceki adresinin ise, "..... Köyü, ..../ ....." adresi olduğu, .... ........ ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü"nün 27.05.2014 tarihli yazıları ve ....... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 21.08.2014 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır.

Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ....... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15839, Karar No: 2014/463, Tarih: 16.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15839 E.  ,  2014/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/455-2013/883

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davalılar tarafından alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından 03/05/2013 tarihinde İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10339 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde; 2010 yılı Aralık ayı, 2011 ve 2012 yılları tüm aylar ve 2013 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kira bedeli olarak toplam 8.080,44 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; borcu olmadığını, daha önce aynı borca ilişkin İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2013/8165 sayılı takip dosyası ile takip yapıldığını, itirazı üzerine takibin durduğunu, mükerrer takibe itiraz ettiğini bildirmiştir.

İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2013/8165 sayılı takip dosyası ile de davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine 28.03.2013 tarihinde başlatılan icra takibinde düzenlenen takip talepnamesinde; 363,00 TL 2010 yılı 12.ay kirası, 4.800,00 TL 2011 yılı kirası, 5.280,00 TL 2012 yılı kirası, 1.452,00 TL 2013 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kiralarının istenilmiş olduğu, davalı tarafından kısmi itirazda bulunulduğu ve kabul edilen kısmın süresi içinde ödendiği anlaşılmıştır. Bu durumda aynı dönem ve alacak için iki ayrı takip yapıldığı, ilk takipte yapılan itiraz üzerine aynı alacak yönünden takibin durmuş olduğu, İ.İ.K.’ nun 269/3. Maddesi gereğince 6 ay içerisinde itirazın kaldırılması istenmediğinden aynı alacak için yeniden takip yapılamayacağı anlaşıldığından bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; takibe dayanak yapılan 01.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesini borçlu Hüseyin Karamahmutoğlu kefil olarak imzalamıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.3.2006 gün ve 2006/6-78 Esas, 2006/88 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yazılı şekilde düzenlenmiş, süresi ve ödenecek kira paralarının miktarı açıkça gösterilmiş bir kira sözleşmesini kiracının kefili sıfatıyla imzalayan kişi; sözleşmede gösterilen kira süresi boyunca kefil sıfatıyla kiralayana karşı sorumludur. Zira, böylesi bir durumda, kefilin sorumluluğu süre ve miktar itibariyle belirlidir. Uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için; öncelikle bu hususun sözleşmede kararlaştırılmış olması, bunun yanında, kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve hangi miktarla sınırlı olacağının açıkça gösterilmiş olması gerekir. Ne kadar

uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir. Olayımızda, takibe konu alacak yenilenen kira dönemine ilişkindir. Sözleşmenin Özel Şartlar başlıklı bölümünün 8.maddesinde kefilin sorumluluğunun belirlenen kira süresince devam edeceği belirtilmiştir. Kefilin uzayan kira dönemlerindeki sorumluluğu ve azami hangi süre ve hangi miktarla sınırlı olacağı gösterilmemiş olduğundan kefilin borçtan sorumlu tutulması düşünülemez. Mahkemece kefilin sorumlu olmadığı da göz ardı edilerek karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2954, Karar No: 2017/13876, Tarih: 12.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2954 E.  ,  2017/13876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan ... ile 1998 yılında evlendiklerini, müşterek iki çocuklarının olduğunu, fiilen ayrı yaşadıklarını, davalı aleyhine boşanma davası açtığını, dava ile evlenirken şahitler huzurunda ziynet eşyası senedi düzenlendiğini, senede konu eşyalarının 8 adet tümlük gremse altın, 8 adet 22 ayar 18 gram altın bilezik, 12 adet küçük çeyrek altın niteliğinde olduğunu, ziynet eşyalarının tümünün davalı eşi ve diğer davalı kayınpederi tarafından birlikte teslim alındığını, senede konu ziynet eşyalarının aynen iadesi; aksi takdirde belirlenecek değerinin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütesilsilen tahsilini talep etmiş, 18.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 26.932-TL'ye yükseltmiştir

Davalılar; davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile 8 adet 22 ayar 18 gr altın bilezik (1.584,00\*8=12.672- TL), 12 adet küçük çeyrek altın (155,00\*12=1.860- TL), 8 adet gramse altının (1.550,00\*8=12.400-TL) aynen, bunun mümkün olmadığı takdirde bedellerinin toplamı olan 26.932- TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın bozmaya uygun olduğunun anlaşılması karşısında, davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece; davalı ... hakkında davanın husumet yokluğundan reddine karar verildiğinden; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi gereğince, davalı ... lehine 1500 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı ... lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükme son bir bent ilave edilerek “Davalı ... kendini vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifes....) uyarınca 1.500 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine” ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8902, Karar No: 2018/12918, Tarih: 07.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8902 E.  ,  2018/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar bünyesinde 1997 yılından 16/01/2013 tarihine kadar aralıksız temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeni ile haklı olarak kendi isteği ile feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımının gerçekleştiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kısmi dava açılamayacağını, hizmet alım sözleşmesinin süreli olduğunu, istifa eden işçinin kıdem tazminatı alamayacağını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımının gerçekleştiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kısmi dava açılamayacağını, hizmet alım sözleşmesinin süreli olduğunu, istifa eden işçinin kıdem tazminatı alamayacağını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, gerekçeleri itibarı ile olaya uygun ve denetime açık olduğu için 13/11/2014 havale tarihli raporun ve 21/01/2015 havale tarihli raporun hükme esas alındığı, davalı idare ile davalı Belpa Şirketi arasında alt işveren üst işveren ilişkisi bulunduğundan davalıların alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının ... 4. Noterliğinin 16/01/2013 tarih ve 1434 yevmiye numaralı ihtarnameyi davalı şirket ve davalı idareye göndererek ... Başkanlığının 24/12/2012 tarihli yazısına göre emekli olabilmesi için gerekli olan prim gün sayısı ve çalışma yılı süresini tamamlamış olduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmesini feshettiğini belirttiği, ihtarname davalı şirket ve idareye tebliğ edildiği, davacının yaş hariç emeklilik koşullarını sağladığı, davacının iş akdini emeklilik nedeni ile sonlandırması sebebi ile davacı lehine kıdem tazminatına hükmedildiği, uzun yıllar sürekli aynı şekilde fazladan çalışma yapılması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, işçinin mazeretli, izinli veya hasta olabileceği günler dikkate alınarak mahkememizce takdiri indirim yapılması uygun görüldüğü, davacının çalıştığı süre içerisinde tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesaisinin ve genel tatil çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından hayatın olağan akışına uygun olarak %30 oranında takdiri indirim yapıldığı, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığının veya ücretlerinin ödendiğinin ispatı davalı işverendedir.İşveren izin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, hizmet süresine göre kullandırılması gereken izin süresi 124 gün olduğu, davalı tarafça kullandırıldığı ispat edilemeyen yıllık ücretli izin alacağına hükmedildiği gerekçesi ile hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Hemen belirtmelidir ki, gerek İş Kanununda, gerekse Borçlar Kanununda, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmemiştir.

Uygulama ve öğretide kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına ilişkin davalar, hakkın doğumundan itibaren, eski 818 sayılı Borçlar Kanununun 125 inci maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımına tabi tutulmuştur. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146 ıncı maddesinde de genel zamanaşımı 10 yıl olarak belirlenmiştir.

Tazminat niteliğinde olmaları nedeni ile sendikal tazminat, kötüniyet tazminatı, işe başlatmama tazminatı, 4857 sayılı İş Kanununun; 5 inci maddesindeki eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile tazminat, 26/2 maddesindeki maddi ve manevi tazminat, 28 inci maddedeki belgenin zamanında verilmemesinden kaynaklanan tazminat, 31/son maddesi uyarınca askerlik sonrası işe almama nedeni ile öngörülen tazminat istekleri on yıllık zamanaşımına tabidir.

Bu noktada, zamanaşımı başlangıcına esas alınan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hakkının doğumu ise, işçi açısından hizmet aktinin feshedildiği tarihtir.

Zamanaşımı, harekete geçememek, istemde bulunamamak durumunda bulunan kimsenin aleyhine işlemez. Bir hakkın, bu bağlamda ödence isteminin doğmadığı bir tarihte, zamanaşımının başlatılması hakkın istenmesini ve elde edilmesini güçleştirir, hatta olanaksız kılar.