muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14470, Karar No: 2023/11594, Tarih: 04.09.2023

3. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan raporda; kesinleşen davada davacının 31.12.2010 tarihindeki ücretinin belirlendiği gerekçesiyle bu ücrete 01.01.2011 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmelerinin ücret ve ücret zammına ilişkin hükümleri uygulanarak dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. İlk Derece Mahkemesince, zamanaşımına uğramayan 15.03.2014 tarihinden sonraki dönem için hesaplanan alacaklar yönünden belirtilen rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının, ... 9. ... Mahkemesinin 2016/705 Esas sayılı dosyasında tespit edilen en son ücreti üzerine sonraki tarihli toplu ... sözleşmelerinin ücret zammına ilişkin maddeleri uygulanmak suretiyle ücretinin belirlenmesinin ve buna bağlı fark alacakların hesaplanmasının yerinde olduğu sonucuna ulaşılmış ise de eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

4. Davalı işveren ücret zamlarının uygulanmamasına gerekçe olarak, 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesini göstermiştir. İlgili hükümde, yapılan çalışmalar sonucunda kapsamdaki işyerlerinde geçmiş yıllarda ödenen ücretin fazla olduğunun tespitinden söz edilmektedir. Fazlalılığın tespiti durumunda, toplu ... sözleşmesiyle yapılacak zamlarla olması gereken ücret ile eşitleninceye kadar, geriye doğru farklar kesilmemek kaydıyla, 31.12.2014 tarihi itibarıyla ücretin dondurulduğu ifade edilmektedir. Davalının bu savunması üzerinde durulmaması ve anılan hüküm hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır. Şu hâlde 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesi de değerlendirmeye tâbi tutularak denetime elverişli hesap raporu alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

5. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca davanın açıldığı tarih itibarıyla arabuluculuğa başvuru, dava şartıdır. Aynı maddenin on dördüncü fıkrası uyarınca arabuluculuk faaliyeti sonucunda Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır. Somut olayda tarafların davadan önce arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve faaliyet sonucunda anlaşamadıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Buna rağmen Mahkemece arabuluculuk ücreti yönünden hiç hüküm kurulmamış olması hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

6. Davalı Bakanlık 492 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin (j) bendi uyarınca harçtan muaftır. Bu sebeple davalının bakiye karar ve ilâm harcından sorumlu tutulması mümkün olmadığı gibi davacı tarafça yatırılan başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının yargılama giderleri içine dâhil edilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesi de mümkün değildir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin hüküm kurulması bir başka hatalı yöndür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6. Davalı Bakanlık 492 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin (j) bendi uyarınca harçtan muaftır. Bu sebeple davalının bakiye karar ve ilâm harcından sorumlu tutulması mümkün olmadığı gibi davacı tarafça yatırılan başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının yargılama giderleri içine dâhil edilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesi de mümkün değildir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin hüküm kurulması bir başka hatalı yöndür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1747, Karar No: 2019/4062, Tarih: 01.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1747 E.  ,  2019/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35/1, 62/1, 53, 58/2, 54, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın cezai ehliyeti ile ilgili olarak, ... Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından verilen 01.01.2014 tarihli raporda "…17.04.2013 günü bıçakla kasten yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını anlama yeteneğinin geliştiği ve TCK 32 anlamında cezai sorumluluğunun olduğu…" kaydına yer verildiği, ... Devlet Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından verilen 14.08.2015 tarihli raporda "...Hastanın yapılan muayenesinde (geçmişte ... Ruh ve Sağlığı Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü beyan ediyor) kesin bir kanaate varılamamış olup, muayene, müşahede ve tetkik amacıyla kapalı psikiyatri servisinin bulunduğu bir hastaneye sevki uygun görülmüştür…" denildiği, son olarak yine ... Devlet Hastanesinde başka bir ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından verilen ve hükme esas alınan 01.12.2015 tarihli raporda ise sanığın TCK'nin 32. maddesinden faydalanamayacağının belirtilmiş olması, her üç raporun da tek hekim tarafından verilmiş olması ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesine eklediği raporlarda sanığın geçmişte intihara yönelik teşebbüslerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve olması halinde tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, muayene ve müşahedesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5552, Karar No: 2014/13933, Tarih: 26.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5552 E.  ,  2014/13933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2010/1244-2013/394

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi A..S..'dan kaldığı hususunun tartışmasız olduğu, ihtilafın mirasçılar arasında usulüne uygun bir taksim yapılıp yapılmadığına ilişkin bulunduğu açıklanarak; taksim konusunda yeterli araştırma yapılması gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli 201 ada 75 parsel sayılı taşınmazın 04.12.2013 havale tarihli fen bilirkişi rapor ve haritasında (A) harfi ile gösterilen 505 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı adına, (B) harfi ile gösterilen 845,17 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davalılar A.. U.. ve A.. B.. adına, 201 ada 171 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 211,54 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı adına, (D) harfi ile gösterilen 465,44 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise davalı A.. G.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın tarafların kök murisi A.. S..'ya ait iken ölümüyle mirasçıları arasında yapılan taksim sonucunda davalıların miras bırakanı F.. S...'a kaldığı, kadastro tespitine k.. F.. S.. ve ölümüyle de eşi ve çocuklarının tasarruf ve zilyetliğinde bulunduğu dosya kapsamıyla belirlenmiştir. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki; F... S..'ın mirasçısı aynı zamanda davalıların kardeşi M... S.. tarafından davacı B.. S..'ya karşı çekişmeli taşınmaza el atmanın önlenmesi davası açılmış, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/1217 ve 2006/64 Esas ve Karar sayılı dosyası üzerinden görülen dava sonucunda davacı M.. S..'ın davasının feragat nedeniyle reddine dair verilen kararın çekişmeli taşınmazın tespitinden kısa bir süre önce kesinleştiği, eldeki davada da mahkemece; anılan el atmanın önlenmesi davasının kesin hüküm teşkil edeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamakatdır. Öncelikle, F..S..ın terekesi davacı B.. S..'ya karşı el birliği mülkiyeti hükümlerine tabi olup mirasçılarından M.. S..'ın tek başına açtığı el atmanın önlenmesi davası diğer mirasçılarını bağlamayacağı açıktır. Diğer yandan anılan el atmanın önlenmesi davasında taşınmaz başında keşif yapılmamış, B.. S..'nun taşınmazın tamamını mı yoksa bir bölümüne mi el attığı belirlenmemiş, henüz tapuda kayıtlı bulunmayan taşınmazın mülkiyetinin kime ait olduğunu belirler şekilde bir karar verilmemiştir. Ayrıca; eldeki dosya kapsamından davacı B.. S..'nun taşınmazın bir kısım bölümlerini tespitten önce bir kez ektiği, bunun üzerine davalıların kardeşi M...

S... tarafından el atmanın önlenmesi davasının açıldığı, eldeki davada tanık olarak dinlenen davalıların kardeşi M. S...'ın davacı B.. S..'nun taşınmazı ekmeyi bırakmasından sonra ve bu sırada kadastro çalışmalarının başlaması üzerine davasından feragat ettiğini bildirdiği görülmektedir. Hal böyle olunca; davanın reddine çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar vermek gerekirken yukarıda bahsedilen mahkeme ilamına yanlış anlam atfedilerek kesin hüküm niteliğinde kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16074, Karar No: 2016/3457, Tarih: 22.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16074 E.  ,  2016/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan kadastro tespitine itiraz davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/03/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ... vekili Av. ... ... ile diğer taraftan ... vekili Av. Gülay Yıldırım ve ... vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 138 ada 241 parsel sayılı 35892,49 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Ağustos 1969 tarih 14 sıra nolu tapu kaydına dayanılarak davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, birleşen dosya davacısı ... ise, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla ayrı ayrı dava açmışlardır.

Mahkemece, HUMK’nın 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, taşınmazın orman içi açıklık olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü, 138 ada 241 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/11/2012 gün ve .../... - ... sayılı ilâmıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “Mahkemece, dava konusu taşınmazın orman içi açıklık olduğu gerekçesiyle, ... ve ...nin davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki; bilirkişi raporlarında 138 ada 241 parsel sayılı taşınmaz, yörede 11.12.1964 ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosunda kısmen orman iç parseli olarak bırakıldığı ifade edilmiştir. Ancak, mahkemece yapılan keşifler sonucu alınan orman bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler üzerinde durulup, çelişki giderilmediği gibi, tesbite esas dayanak Ağustos 1969 tarih 14 sıra nolu tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleri getirtilmemiş ve usûlüne uygun uygulanmamış, taşınmazın eski tarihli resmî belgelere göre konumu ve niteliği belirlenmemiş ve taşınmaz eski tarihli resmî belgelerde orman değilse tapulu yerlerin 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık sayılmayacağı da düşünülmemiştir.

Bu nedenle, mahkemece, çekişmeli parselin tesbitine esas tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilmeli; bundan sonra önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek iki orman mühendisi ve iki harita mühendisinden oluşacak dört kişilik bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle kesinleşen tahdit haritasıyla irtibatlı taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, taşınmaz eski tarihli resmî belgelerde orman değilse tapulu yerlerin 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklığı sayılmayacağı düşünülmeli, bu itibarla tesbite esas dayanak tapu kaydı yöntemince zemine uygulanıp, sınırlar tek tek yerel bilirkişilerden sorulmalı, tescil krokisi fen elemanı aracılığıyla mahalline uygulanarak kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/A maddesi gereğince belirlenmeli, tescil krokisinin uygulama kabiliyetinin bulunmaması durumunda ise kayıtların sınırında okunan “Çalı” sınırının değişebilir sınırlı olması nedeniyle tapu kaydının miktarı ile geçerli olduğu düşünülmeli, bundan sonra toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra; asıl dosyanın davacısı ... ... tarafından açılan davanın usulden reddine (kesin hüküm nedeniyle), birleştirilen dosyada ... ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, Kıyıcak köyü 138 ada 241 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptaliyle 09.02.2015 tarihli “Teknik Bilirkişi Raporu” başlıklı orman bilirkişi raporu ekinde yer alan ve iki harita mühendisi ve iki orman yüksek mühendisi bilirkişi tarafından müştereken imzalanan Ek-10 nolu krokide (B) harfi ile gösterilen 32.801,27 m2 yüzölçümlü kısmın 138 ada 241 sayılı parselden ifrazı ile, aynı adanın son parsel numarasından sonra gelen parsel numarası verilerek, orman vasfıyla ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 32.801,27 m2 yüzölçümlü kısmın 138 ada 241 parselden ifrazından sonra kalan ve aynı krokide (A) harfi ile gösterilen 3.091,22 m2 yüzölçümlü kısmın aynı parsel numarası olan 138 ada 241 parsel numarası ile tespit malikleri adına ve tespit tutanağındaki hisseleri ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ..., birleştirilen dosya davacısı ... ve davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 11.12.1964 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde - kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve çekişmeli taşınmazın dayanağı Ağustos 1964 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydının yüzölçümünün arttırılmasına ilişkin Ereğli Sulh Hukuk Mahkemesinin 04/11/1966 tarih .../...-... sayılı kararının davacı ... ve davalılar arasında kesin hüküm niteliğinde olduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekâlet ücretinin davacı ...den alınarak davalı ... ...’a verilmesine, yine 1.100.-TL vekâlet ücretinin birleştirilen dosya davacısı ... ile davalı ... ...'tan karşılıklı olarak alınmasına, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın 297/1-(ç) ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince aşağıda yazılı onama harcının ...ne yükletilmesine, ...den harç alınmasına yer olmadığına 22/03/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1050, Karar No: 2019/8296, Tarih: 06.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/1050 E.  ,  2019/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirine hükmedilmesine

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerine görülmemiştir.

Ancak;

18/04/2016 tarihli bozma ilamı üzerine sanık hakkında aldırılan Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 22/03/2017 tarihli raporunda, sanığın hafif düzeyde mental retardasyon ve cezai ehliyeti bulunmadığının, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/524 esas sayılı dosyasındaki Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporunda ise, cezai ehliyeti bulunduğunun belirtilmesi karşısında ilgili rapor bu dosya arasına getirtilip incelenerek raporlar arasında çelişki bulunması durumunda, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan yöntemince rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12434, Karar No: 2012/17715, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12434 E.  ,  2012/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalıya verilen dolaplar ve mallar nedeniyle davalının müvekkile borçlu olduğunu, ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle alacağın tahsili amacıyla yapılan takipe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davacı tarafın muavin defteri ve davalı tarafın yevmiye defterlerinin açılış ve kapanış onay kaydının bulunduğu, davalının yevmiye defterinin kapanış onay kaydı olmadığı, dosya içindeki sözleşmenin tarihinin bulunmadığı ve süresinin belli olmadığı, bu sözleşmenin feshine ilişkin herhangi bir ihtar da bulunmadığı, sözleşmenin 7. maddesinde firmaya verilecek dolapların sözleşme bitiminde müşteriye ait olacağı, kota dolana kadar dolapların davacıya ait olduğunun belirlendiği, takibe konu faturanın açıklama kısmında hizmet bedeli yazdığı, faturanın hangi tarihte davalıya tebliğ edildiğinin tespit edilemediği, davalının bu faturayı 16.03.2010 tarihinde Yurtiçi kargo ile davacıya iade ettiği ve 17.03.2010 tarihinde davacı şirkette ...’e tebliğ edildiği, bu faturanın davacıya ait muavin defterine 06.03.2010 tarihinde kaydedildiği, davalı defterlerinde ise kayıtlı olmadığı, sözleşmenin feshine ilişkin bir ihtarname bulunmadığından takip konusu faturanın dayanağını oluşturan dolapların davalı şirkete ait olması gerektiği, dolayısıyla faturanın dayanağının kalmadığı, davalı şirketin davacı şirkete bu faturaya istinaden herhangi bir borcu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.