muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/216, Karar No: 2018/188, Tarih: 24.04.2018

Bu itibarla, yerel mahkemenin temel cezayı TCK’nun 86. maddesinin birinci fıkrasına göre belirlemesi isabetlidir.

Ancak, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğundan, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan direnme kararına konu hükmün bu nedenle bozulmasına, yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumun, 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin bendin çıkarılması ve yerine "Kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı da gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 gün ve 13-105 sayılı, yüzde sabit iz kalacak şekilde kasten yaralama suçunda temel cezayı TCK’nun 86. maddesinin birinci fıkrasına göre belirlemesine ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğundan 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumun, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin bendin çıkarılması ve yerine "Kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı da gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13844, Karar No: 2012/30091, Tarih: 18.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/13844 E.  ,  2012/30091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden 08/04/2008 ve 05/06/2008 tarihli oturumlar ile hükmün tefhim edildiği 07/10/2008 tarihli oturumun açık yerine gizli yapılması,

2- Mağdur ...'in aşamalarda alınan beyanlarında teyzesinin kızına laf atmaları nedeniyle ..., ... ve ... ile kavga ettiğini, ...'in kendisini yaraladığını, sanık ...'nun olay yerinde bulunmadığını, yarası ciddi olduğundan yaşı küçük olan sanığın suçu üstlendiğini bildirmesi, mağdurun arkadaşı olan tanık ...'ın soruşturmada alınan beyanında mağdur ...'i sanık ...'nun bıçakla yaraladığını gördüğünü beyan ederek 03/12/2005 tarihli teşhis tutanağında da sanık ...'ı teşhis etmesine rağmen yargılamada talimatla ile alınan 05/03/2008 tarihli beyanında sanık ...'ın olay yerinde olmadığını, akşam karanlık olduğundan mağduru yaralayan şahsın yüzünü seçemediğini, kimin bıçakladığını göremediğini bildirmesi karşısında; mağdur ile sanık arasında yüzleştirme işlemi yapılması ve tanık Yakup'un da beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suç tarihinde yürürlükte bulunan Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1608, Karar No: 2025/716, Tarih: 10.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1608 E.  ,  2025/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3716 E., 2024/277 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/284 E., 2021/438 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalıların, borcunu ödemeyen tarımsal abonelerin elektriklerini yönetmeliğe uygun şekilde kesmek yerine ana hattan gelen elektriği toplu olarak keserek veya mono faza düşürerek gerek müvekkilin gerekse aynı köyde ikamet eden tüm abone sahiplerinin enerjiden yararlanmasının engellendiğini, elektrikleri keyfi bir şekilde kesik olan müvekkillerin enerji verilmediğinden dolayı suya ve elektriğe ihtiyaç duyulan temel yaşamsal ihtiyaçlarını dahi karşılayamadıklarını, müvekkillerin davalı Dicle EDAŞ'a borçları olmadığı halde elektrik enerjisinden yararlanamadıklarını ileri sürerek; davalı yanca yaratılan muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Dicle EDAŞ vekili; yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, davalı şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili; elektrik aboneliği sözleşmesinin davacılar ile diğer davalı Dicle EDAŞ arasında yapıldığını, abone ilişkisi kapsamında enerji açma ve kapama işlemlerinin münhasıran diğer davalı tarafından yerine getirildiğini, davacının talepleri elektrik dağıtımına ve bunun kalitesine ilişkin olup; bundan tamamen davalı dağıtım şirketinin sorumlu olduğunu, dağıtım işleminin işleyiş ve aksamasından hiçbir şekilde sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Dicle EDAŞ tarafından elektrik enerjisi dağıtımı yapılan trafoda enerji seviyesinin trifazdan monofaze düşürüldüğünün kabulünde olduğu, hükme esas olan bilirkişi raporunda; üç fazlı bir sistemde mono faza düşümde kullanıcıların 1/3’ünün enerjili, 2/3’ünün enerjisiz olacağı, jeneratörlerin uzun süreli kullanıma uygun olmadığı, daha maliyetli olduğu, enerjinin monofaza düşürülmesinin Yönetmelik'te karşılığının bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, borcu bulunan abonelere ve kaçak elektrik kullanılanlara ilişkin davalı Dicle EDAŞ tarafından yapılması gerekenlerin mevzuatta düzenlendiği, yaratılan muarazanın davalı olarak gösterilen TEİAŞ ile ilgisi olmadığı gerekçesiyle; davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Dicle EDAŞ tarafından jeneratörle elektrik dağıtımı yapmak suretiyle gerçekleştirilen enerji dağıtımının Yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespitine, Mardin İli .... İlçesi ... Köyüne temin edilen elektrik enerjisinin 3 faz (trifaz) bağlantısı olarak tesis edilmesi gerekirken elektrik enerjisinin monofaze seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiş karara karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili şirketin EPDK ve TEDAŞ denetimine tabi olduğunu, tüm iş ve işlemlerini yönetmeliğe uygun olarak icra ettiklerini, köy içme sularının MARSU'nun sorumluluğunda olduğunu, davacların davayı açmakta hukuki yararlarının bulunmadığını, bu işlemde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, emsal kararların da bu doğrultuda olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı dağıtım şirketi tarafından elektrik hizmetinin verilmesi sırasında yaratılan muarazanın giderilmesi istemine istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacıların, davalı Dicle EDAŞ'ın elektrik abonesi olduğu, aboneliğe konu yerleşim yeri olan köye elektrik dağıtım faaliyetinde bulunan davalı şirket tarafından, köye giden elektrik akımının trifazdan monofaza düşürülmesi suretiyle, jeneratör vasıtasıyla elektrik dağıtımının hayata geçirilmeye çalışıldığı, bu süreçte bölgede uzun süreli elektrik kesintilerinin yaşandığı sabit olup, bu husus davalının da kabulündedir.

Somut olayda; davacıların, davalı Dicle EDAŞ'ın elektrik abonesi olduğu, aboneliğe konu yerleşim yeri olan köye elektrik dağıtım faaliyetinde bulunan davalı şirket tarafından, köye giden elektrik akımının trifazdan monofaza düşürülmesi suretiyle, jeneratör vasıtasıyla elektrik dağıtımının hayata geçirilmeye çalışıldığı, bu süreçte bölgede uzun süreli elektrik kesintilerinin yaşandığı sabit olup, bu husus davalının da kabulündedir.

Derece mahkemelerince hükme esas alınan, denetime elverişli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; Elektrik Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Tüketici itirazları yönetmenliği hükümleri uyarınca, kullanıcılarına düşük maliyetle, yüksek kalitede, kesintisiz elektrik enerjisi sunmakla yükümlü olan davalı şirket tarafından uygulamaya konulmak istenilen jeneratör ile enerji dağıtımının; uzun süreli elektrik dağıtımına uygun olmadığı, iletim şebekesinden sağlanan enerjiye göre daha maliyetli olduğu, bu durumda davalının ilgili mevzuata ve abonelik sözleşmesine aykırı davranış sergilediği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11759, Karar No: 2008/20171, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11759 E.  ,  2008/20171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .. ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu aralarındaki tespit davası hakkında Manisa 1. İş Mahkemesinden verilen 28.04.2008 gün ve 1705-1093 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş, Toprak Mahsülleri Ofisi ve Tariş’ten ürün teslim edip etmediği, etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ve Tariş’e üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15847, Karar No: 2012/6298, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15847 E.  ,  2012/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2010 tarih ve 2007/348-2010/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "Garantex" ibaresinin 9,11,21, 35 ve 37. sınıf mal ve hizmetlerde marka olarak tescili için TPE'ne başvurduğunu, müvekkilinin "Garanti" ibareli tanınmış markaları ile benzer olduğu gerekçesiyle başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesince kısmen reddedildiği, yeniden inceleme talebinin de TPE YİDK'nun 2007-M-4502 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkiline ait Garanti ibareli markalara ayırtedilemeyecek kadar benzer olduğu gibi, müvekkilinin tanınmış Garanti markasına iltibas da oluşturduğunu, öte yandan Garanti ibaresinin müvekkilinin ticaret ünvanının esaslı unsuru olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2007-M-4502 sayılı kararının iptalini, tescil olunmuş ise davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, markaların benzer olmadığı gibi kapsadıkları emtiaların da farklı olduğunu, davacı markalarının tanınmış olmadığını, tanınmış olsa bile markalar benzer olmadığından iltibas bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markalırın kapsadığı mal ve hizmetlerin farklı olduğunu, bu nedenle markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, markaların benzer olmadığı gibi kapsadıkları emtiaların da farklı olduğunu, davacı markalarının tanınmış olmadığını, tanınmış olsa bile markalar benzer olmadığından iltibas bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markalırın kapsadığı mal ve hizmetlerin farklı olduğunu, bu nedenle markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalıya ait Garantex ibareli marka ile davacının Garanti ibareli markaları arasında orta düzeyde benzerlik bulunduğu, davalı markasındaki 9. ve 35 sınıf mal ve hizmetlerin davacının markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetlerle aynı tür olduğu, keza aynı sınıfta yer almasa da davalı markasının kapsadığı 11. ve 37. sınıflardaki bir kısım mal ve hizmetlerin davacı markalarının tescil olundukları mal ve hizmetlerle ilişkili olduğu, her ne kadar davacı markaları bankacılık sektöründe tanınmış ise de, bu durumun aynı tür veya ilişkili olan ürünler dışındaki emtialar bakımından davalı markasının tesciline engel oluşturmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki korumanın diğer ürünler yönünden geçerli olmadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK nun 2007/-M-4502 sayılı kararının 09 ve 35 sınıf ürünlerin tamamı ile, 11. sınıftaki "aydınlatma cihazları (taşıtlar, iç ve dış mekanlar için aydınlatma armatürleri): Lambalar, ampuller, ışıldaklar, fenerler, avizeler, lamba camları, lamba duyları, taşıtlar için aydınlatma ve sinyal lambaları (ampuller), farlar, stop lambaları, sinyal ve park lambaları için camlar, araç reflektörleri, reflektör lambaları..., Su ve gaz tesisatları için musluklar, ısıtma tesisatının parçası olan termostatik valfler, tanklar için seviye kontrol valfleri, dedantörler (regülatörler)... ve 37. sınıftaki "Kara araçlarının bakım ve tamiri hizmetleri..., Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri..., Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri..." olarak sıralanan mal ve hizmetler yönünden iptaline, bu ürünler yönünden davalıya ait 2004/23122 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, sair emtialar yönünden davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin TPE YİDK kararının iptali, tescil olunması halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin TPE YİDK kararının iptali, tescil olunması halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK'nun 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olaya gelince, mahkemece kısa kararda "Davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK nun 2007/4502 sayılı kararının 09 ve 35 sınıfın tamamı ile 11. 01, 11.08, 37.06, 37.07, 37.08, ve 37.10 da yer alan mal hizmetler yönünden iptaline,bu ürünler yönünden markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verildiği halde, gerekçeli kararda "37.10 sınıfta yer alan ısıtma, havalandırma ve su tesisatının kurulması (tesis edilmesi), bakımı ve tamiri hizmetleri.." ile ilgili hüküm kurulmayıp kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. Bu durum karşısında, gerekçeli kararın, kısa karara uygun yazılmaması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ve davalı TPE'ye iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11659, Karar No: 2017/4295, Tarih: 21.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11659 E.  ,  2017/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 24/10/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 280 ve 281 maddelerinde bilirkişi raporunun duruşma gününden önce birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiş, yine aynı yasanın 184 ve 186 maddelerinde ise tahkikat ve tahkikatın sonlandırılmasına yönelik olarak; hakimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim edeceği, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilerek, taraflara son sözlerinin sorulmasından sonra hüküm verileceğine dair düzenleme getirilmiştir.

Dosya kapsamından; bilirkişi raporları ve ıslah dilekçesinin verilmesi ardından, davalı tarafa yalnızca ıslah dilekçesinin tebliğ edildiği, davalı ... vekilinin son celseye mazeret dilekçesi sunarken bilirkişi raporunun taraflarına tebliğini, mazeretli sayılmalarını, duruşmanın sistemden öğrenilmesine karar verilmesini talep ettiği, mazeretin mahkemece kabul edilmesine karşın 6100 sayılı HMK'nın 184 ve 186 maddelerine aykırı olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Yukarıda açıkladığı üzere Hukuk Muhakemeleri Kanunu 280, 281, 184 ve 186'ıncı maddelerinin açık ve emredici hükümlerine rağmen davalı tarafın hukuki dinlenilme ve savunma hakkını sınırlar mahiyette, bilirkişi raporları tebliğ edilmeden ve itiraz süresi beklenmeksizin yine tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma hakkı tanınmaksızın karar verilmesi doğru bulunmamış, yargılama usul kuralları uygulanarak bir hüküm verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

./..

-2-

Yukarıda açıkladığı üzere Hukuk Muhakemeleri Kanunu 280, 281, 184 ve 186'ıncı maddelerinin açık ve emredici hükümlerine rağmen davalı tarafın hukuki dinlenilme ve savunma hakkını sınırlar mahiyette, bilirkişi raporları tebliğ edilmeden ve itiraz süresi beklenmeksizin yine tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma hakkı tanınmaksızın karar verilmesi doğru bulunmamış, yargılama usul kuralları uygulanarak bir hüküm verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.