muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4747, Karar No: 2014/8489, Tarih: 16.10.2014

Mahkemece davanın reddine; çekişmeli taşınmazların mülkiyetine yönelik olarak açılmış bir dava bulunmadığından tespit gibi ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesindeki şerhlerin de aynen korunmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/04/2012 tarih ve 2011/17432- 2012/5251 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; " Keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanıklar çekişmeli parsellerden ... ada ..., ..., ... ve ... sayılı parsellerin tarafların ortak murisi ...'e ait olduğu, ... tarafından açılıp imar edildiği, ...’in 15 yıl kadar önce ölümü üzerine diğer mallarının paylaşıldığı, çekişmeli parsellerin ise 2/Bb alanında kaldığından paylaşım dışı bırakıldığı, daha sonra bunların da paylaşıldığı, hatta kadastro sırasında bir kısım mirasçıların da hazır bulunarak zemine kazıklar çaktırıp yerleri belirleyerek kadastro ekiplerine gösterdiği, ...’in ölümünden kadastro tarihine kadar mirasçılardan Halil’in bu yeri kullandığı, bazı yerleri vekâleten kullandığı, ancak bunun ne şekilde olduğunu bilmedikleri, ... ada ... parsel içinde yalnızca sera bulunan bölümün de aynı özellikte olduğu, kalan bölümlerin ise muris ...’le ilgisi bulunmayıp ... tarafından açıldığını ifade etmişlerdir.

Tarım bilirkişi raporuna göre ise ... sayılı parselin içinde kalan bir bölüm üzerindeki 21 adet zeytin ağacının yaşları ..., ..., ... ve ... sayılı parsellerdeki ile aynı yaşta ( 50- 60 yaşlı ), kalan bölümde ise sıraya dikili 30 - 35 yaşlı 10 adet zeytin ağacı ile yaşları 4 ilâ 20 arasında değişen meyve ağaçları ve sera bulunmaktadır. Mahkemece bu anlatımlar ve bilirkişi raporu üzerinde durulmamıştır. Ortaya çıkan sonuca göre muris ...’den kalan taşınmazların mirasçılar arasında paylaşılmış olma durumu kanıtlanamamıştır. Dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tanıklar paylaşımın varlığını, paylaşım tarihini, paylaşıma bütün paydaşların veya yetkili temsilcilerinin katıldıklarını, paylaşımda paydaşlara verilen payların ne olduğunu tam olarak bildirememektedirler. Bu nedenle, yöntemince yapılmış bir paylaşımın bulunduğundan söz edilemez. Mahkemece yapılacak iş; yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi, tanıklar ve bir fen elemanı eşliğinde yapılacak keşifte, çekişmeli 5 sayılı parselde muris ile ilgisi olmayıp davalı ... tarafından kullanılan bölümü belirlemek; bu bölüm yönünden davalı ...; kalan bölüm ile diğer davaya konu parseller yönünden ise tüm mirasçılar lehine şerh vermekten ibarettir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların ... adına tapuya tesciline, ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhlerinin ayrı ayrı iptaliyle bunun yerine tapu kaydının beyanlar hanesine ayrı ayrı "Bu taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmaz 12.07.2000 tarihinde muris ... mirasçıları olarak 8 pay üzerinden 2 payının ... kızı 1928 doğumlu ... TC kimlik numaralı eşi ...'ın,1 payının ... kızı 1955 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'nın,1 payının ... kızı 1961 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'in,1 payının ... kızı 1971 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'nın,1 payının ... kızı 1967 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'un,1 payının ... oğlu 1955 doğumlu ... TC kimlik numaralı oğlu ...'ın,1 payının ... oğlu 1964 doğumlu ... TC kimlik numaralı oğlu ...'ın fiilî kullanımındadır" şerhinin yazılmasına, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, dosya içerisinde bulunun 11/11/2013 havale tarihli bilirkişiler ... ve ...'a ait müşterek rapor ve ölçü krokisinde (A) harfiyle gösterilen 591,89 m2'lik kısmının 1990 yılından beri ... oğlu 1955 doğumlu ... TC kimlik numaralı oğlu ...'ın, geriye kalan 3657,13 m2'lik kısmının ise muris ... mirasçıları olarak 8 pay üzerinden 2 payının ... kızı 1928 doğumlu ... TC kimlik numaralı eşi ...'ın,1 payının ... kızı 1955 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'nın,1 payının ... kızı 1961 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'in,1 payının ... kızı 1971 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'nın,1 payının ... kızı 1967 doğumlu ... TC kimlik numaralı kızı ...'un,1 payının ...oğlu 1955 doğumlu ... TC kimlik numaralı oğlu ...'ın,1 payının ... oğlu 1964 doğumlu ... TC kimlik numaralı oğlu ...'ın fiilî kullanımındadır, bu taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır" şerhinin tapu kaydının beyanlar hanesine yazılmasına, davacıların fazlaya dair taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm ... ve dahili davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki şerhe itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1966 yılında Kazıklı serisi içinde orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1980 yılında yapılıp, 07/11/1983 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 1744 sayılı Kanun ile değişik aplikasyon ve 2. madde; 1993 yılında

yapılıp 14/06/1994 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, beyanlar hanesindeki şerhe itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1966 yılında Kazıklı serisi içinde orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1980 yılında yapılıp, 07/11/1983 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 1744 sayılı Kanun ile değişik aplikasyon ve 2. madde; 1993 yılında

yapılıp 14/06/1994 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18672, Karar No: 2014/741, Tarih: 08.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18672 E.  ,  2014/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, çiftçilikle uğraşan müvekkilinin davalıların murisi olan ve sebze alım-satım ticareti ile uğraşan ...'den fasulye tohumu almak için 1500,00 TL. borç para aldığını, karşılığında imzaladığı boş bonoyu verdiğini, müvekkilinin bu borcunun bir kısmını yetiştirdiği taze fasulyeyi vererek bir kısmını da elden nakit vermek suretiyle ödediğini, bakiye 300,00 TL. borcu kaldığını, bu borcun da dava tarihi itibariyle icra takip dosyasına yatırıldığını, davalıların babaları öldüğünde boş bonoyu doldurarak icra takibine koyduklarını, müvekkilinin davalı-alacaklılara herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının yapmış olduğu ödemelerin müvekkiline yapılmadığını, ödeme dekontlarına göre ödemelerin ...'e yapıldığını, bu ödemelerin müvekkiline olan borçla bir ilgisinin bulunmadığını, davacının müvekkillerinin murisi....'den aldığı borç karşılığında bu bonoyu verdiğini ve murisin bono bedelini tahsil edemeden vefat ettiğini, müstahsil fişi olarak davacı tarafından ibraz edilen belgede müvekillerinin murisinin isim ve imzasının bulunmadığı gibi murisin ...'le bir ortaklığının da bulunmadığını, davacının tanık dinletme talebine muvafakat etmediklerini ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre; takip konusu bonodaki imzanın davacı tarafça kabul edilmesi ancak bono bedelinin ödendiğini belirtmesi karşısında bedelin ödendiğini ispat yükü davacı tarafta olmakla birlikte ödemeye ilişkin tüm delillerini dosyaya sundukları belirtilmiş ise de sunulan delillerle davacı tarafın ödemesini ispat edemediği, her ne kadar bu hususta tanık dinletmek istediğini beyan etmiş ise de, davalı tarafın muvafakatı olmaması ve davanın niteliği gereği tanıkla ispatı gereken hususlardan bulunmaması sebebiyle talebin reddine karar verildiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın ve koşulları oluşmayan tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6116, Karar No: 2019/5389, Tarih: 06.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6116 E.  ,  2019/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 06.05.2019 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1 -b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1 -b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “diğer istinaf talebinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/7345, Karar No: 2016/2727, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7345 E.  ,  2016/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının maliki ve sürücüsü olduğu araçla davacının maliki ve sürücüsü olduğu motorsikletin kazası sonucu davacının yaralandığını, ameliyat geçirdiğini, tedavi sürecinin halen sona ermediğini, vücudunda oluşan yara izlerinin silinmeyecek durumda olması ve geçirdiği olayın korkuları dolayısıyla üzüntü içerisinde olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden başlayacak ve 3095 sayılı kanun uyarınca işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,trafik kazasında davacının tam kusurlu olduğunu,trafik kazası tespit tutanağının gerçekleri yansıtmadığını,davacının kullandığı motosikletin farlarının yanmadığını,davalının trafik kurallarına uyarak evine gitmeye çalıştığını,talep olunan manevi tazminatın çok yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 10/05/2012 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27045, Karar No: 2020/12314, Tarih: 15.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/27045 E.  ,  2020/12314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kızına ait Adana Devlet Hastanesinin 07/09/2010 tarih ve 10424 rapor numaralı özürlü sağlık kurulu raporu üzerinde tahrifat yaptığı, %50 olan engel kısmını % 70 olarak değiştirerek sahte hale getirdiği, bu belge ile Aile ve Sosyal Politikalar Adana İl Müdürlüğüne müracaat ettiği, kurum tarafından sanığın özürlü olan kızına bakmakla görevlendirildiği ve kendisine bakım ücreti verildiği, bu şekildeki hileli hareketleriyle resmi belgede sahtecilikte bulunduğu ve haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, evde bakım sözleşmesi ve tüm dosya kapsamında elde edilen delillere göre, sanığın okur yazar olmadığı, sosyal durumuna göre iğfal kabiliyeti bulunan sahteciliği yaptığının ve engel oranını bilmediği kızının bakım ücretini hileli hareketlerle haksız olarak temin ettiğinin sabit olmadığı, sanığın kızını tedavi için götürdüğü özel rehabilitasyon merkezi sahibi Halil Yurt hakkında suç duyurusunda bulunulması gerektiği gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık üzerine atılı suçların sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7071, Karar No: 2014/5375, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7071 E.  ,  2014/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında hakaret, cinsel taciz, basit cinsel saldırı, sanık ... hakkında hakaret

HÜKÜM : Sanık ...'in basit cinsel saldırı, hakaret (2 defa), cinsel taciz (2 defa) suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'ın hakaret (2 defa) suçundan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında her iki mağdureye yönelik cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mağdurelerin olaydan hemen sonra kollukta alınan beyanlarında sanık ...'ın mağdure ...'ya "yavrum bu gece beraber olalım mı" biçiminde sözlerle laf attığını, akabinde diğer sanığın mağdure ...'ye basit nitelikte cinsel saldırıda bulunduğunu, tepki göstermeleri üzerine başlayan tartışmada sanıkların kendilerine sinkaflı sözlerle hakaret ettiklerini belirtmeleri, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik cinsel taciz suçundan ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi karşısında, sanık ...'in her iki mağdureye yönelik cinsel taciz suçunu işlediğine dair mağdurelerin ilk beyanlarıyla çelişen mahkeme huzurundaki ifadeleri dışında mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Sanık ... hakkında her iki mağdureye yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğinden sanık ...'in olay sırasında her iki mağdureye birden "ne var yani, si..ler, o...pular, kaşarlar, para istediniz, para verseydik sizinle yatardık" biçiminde sözlerle hakaret ettiğinin ve bu sözlerden ayrı olarak polis ekipleri olay yerine geldikten sonra salt mağdure ..'ya hitaben "bu bayan bu yolun yolcusu, bana birlikte olalım dedi, ancak ben kabul etmedim" şeklinde sözler söylediğinin anlaşılması karşısında, aynı suçu her iki mağdureye karşı tek bir fiille ve mağdure ...'ya ise aynı suçu birden fazla defa işleyen sanık hakkında TCK.nın 43/1 ve 43/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle ceza tayini,

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik hakaret suçundan şikâyet yokluğu nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve iddianame ile açılmış bir dava da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde atılı suçtan mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Sanık ... hakkında mağdure...'ye yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında mağdure...'ye ilişkin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK.nın 125. maddesinde seçimlik olarak öngörülen hapis cezası tercih edildiği halde, bu cezanın TCK.nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırılık yapılması,

Sanığa hakaret suçundan verilen cezada, sanığın duruşmadaki iyi hal ve davranışları lehine indirim sebebi kabul edilerek TCK.nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, CMK.nın 231/6 ve TCK.nın 51. madde hükümleri tartışılırken, olumsuz kişiliği nazara alınarak bir daha suç işlemeyeceği konusunda yeterli kanaat hasıl olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelenmesine yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,

Uygulamaya göre de;

Sanık ... hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği halde, sanık hakkında aynı Kanunun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16737, Karar No: 2012/2828, Tarih: 09.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16737 E.  ,  2012/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

20.03.2008 tanzim tarihli çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo takibinde borçlu vekili, İcra Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde, çekteki imzanın şirket yetkililerinin eli mahsulü olmadığını, şirket çalışanı ve muhasebe müdürü olan Ö.. Y.. tarafından sahte imzayla tanzim edildiği, çekteki imzanın Ö.. Y..’nun el mahsulü olduğunun Bakırköy C.Savcılığı’nın 2008/29043 Hazırlık nolu dosyasında yapılan kriminal inceleme ile de ortaya çıktığı belirtilmiştir.

Borçlu limited şirketin 20.01.1993 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayınlanan ana sözleşmesi’nin temsil başlıklı 9. maddesine göre: “Şirketi müdürler temsil ederler. Şirketi temsil ve ilzam edecek imzalar ortaklar kurulunca tesbit, tescil ve ilan olunur”.

19.06.2003 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayınlanan ortaklar kurulu kararı ile de: Ö.. Y..’nun muhasebe biriminin fiilen sevk ve idare edilmesinden, mali denetiminden sorumlu olarak “müdür sıfatıyla” atanmasına bu hususlarda münferit imzası ile şirketi temsil ve ilzam etmesine karar verilmiştir. Müdür sıfatıyla atanan Ö.. Y..’nun, şirket ana sözleşmesi’nin 9. maddesine göre,  şirketi temsil ve ilzama, bu yetkinin sona ermesi kararının ilan edildiği 08.04.2008 tarihine kadar, yetkili olduğunun kabulü gerekir.

Kaldı ki Bakırköy 33. Noterliğince tanzim olunan 13.04.2006 tarihli vekaletname ile de adı geçen şahsa çek keşide etme yetkisini de kapsayan yetki verilmiştir. Bu vekalete her ne kadar ... 20. Noterliği’nin  20.03.2008 tarihli azilnamesi ile son verilmiş ise de, bu tarih takip konusu çekin keşide tarihi ile aynı olduğu gibi, iyiniyetli üçüncü kişiler açısından bu tarihte vekaletin sürdüğünün kabulü zorunludur.

Bütün bu bilgiler ışığında, borçlu dava dilekçesi ile çekteki imzanın Ö.. Y..’ya ait olduğunu kabul ettiği de nazara alındığında imza itirazının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.