muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4059, Karar No: 2015/9119, Tarih: 24.06.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/4092, Karar No: 2019/12221, Tarih: 10.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4092 E.  ,  2019/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesine göre akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılanmadığına dair, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Bartın Devlet Hastanesinde görevli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/ son maddesi gereği sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 10.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36049, Karar No: 2014/2168, Tarih: 28.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/36049 E.  ,  2014/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/578-2013/762

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mehmet Turan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Borçlular N.. A.. ve H.. S..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlular N.. A.. ve H.. S..'in temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Borçlu S.. S..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu S.. S.. vekili, ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, satış tebligatının usule uygun olduğu, ihalenin feshini gerektirir bir eksiklik bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, borçluya yapılan satış ilanı tebligatının incelenmesinde, tebliğ memurunun imzasının yer almasına karşın adı ve soyadının bulunmadığı görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 23. maddesinin 9. bendi ile Tebligat Yönetmeliğinin 35/1.maddesinin (ğ) bendi gereğince "tebliğ evrakı kime verilmiş ise onun imzası ile tebliğ memurunun adı, soyadı ve imzası" tebliğ evrakında bulunması zorunlu unsurlardandır (Hukuk Genel Kurulu’nun 08/10/2008 tarih ve 2008/12-536 esas, 2008/574 karar).

Bu durumda, borçluya satış ilanının usulüne uygun tebliğ edildiğinin kabulü mümkün değildir. İİK’nun 127. maddesi gereğince satış ilanının bir suretinin borçluya tebliği zorunlu olup tebliğ edilmemesi ya da tebliğ işleminin usulsüz olması başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece borçlu S.. S..'in şikayetinin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu S.. S..'in temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14763, Karar No: 2010/1056, Tarih: 04.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14763 E.  ,  2010/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.02.2008 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı ...'ın temyize cevap dilekçesi ile duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde irtifak hakkı sahibi olduklarını, enerji nakil hattının geçtiği 32 ve 33 no'lu direkler arasındaki binanın emniyet mesafesini ihlal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, mahkemece 19 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattının kaldırıldığı, komşu taşınmaz açısından da ihlalin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına konu sahadaki havai hatta elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı kurum, 32 ve 33 no'lu direkler arasındaki binanın enerji nakil hattının emniyet sahasını ihlal ettiğini ileri sürmüş ise de yargılama aşamasında enerji nakil hattı dava konusu taşınmaz üzerinden taşınmıştır. Bu nedenle irtifak hakkına elatma da ortadan kalkmıştır. Diğer bir anlatımla, davanın konusu kalmamıştır.

Bir dava devam ederken dava konusu alacağın ödenmesi, müdahaleye son verilmesi, taşınmaz mülkiyetinin davacıya geçirilmesi gibi nedenlerle dava konusuz kalabilir. Davanın konusuz kalması halinde artık esas hakkında yargılama yapılmasına ve karar verilmesine gerek kalmaz. Ancak mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit  etmesi, haksız çıkan tarafı da yargılama giderlerinden sorumlu tutması gerekir.

Somut olayda da; ihlale konu enerji nakil hattı taşınmaz üzerinden kaldırıldığına, komşu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı da dava konusu olmadığına göre mahkemece davanın konusuz kalması hususu gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9242, Karar No: 2022/3599, Tarih: 14.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/9242 E.  ,  2022/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 2015 Yılının 8. ayına ilişkin faturalarından Kurumca yapılan kesintide beyin ve sinir cerrahisi branşına ait ... hastası olan ... ... yapılan tedavi ile ilgili kullanılan EK-3E-1 103103 ... kodlu "..." malzeme bedelinin ödenmemesine karar verildiğini ve örnekleme yönteminin uygulanması neticesinde 19.040 TL malzeme bedeli nedeniyle alacaklarından 152.000 TL kesinti uygulandığını, bu kesintinin haksız kesinti yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; hükme esas alınan 11/09/2019 tarihli bilirkişi kurul raporunda davalı kurumca kesinti yapılmasının doğru olmadığı görüşü bildirildiğinden davanın kabulüne; davalı ... tarafından yapılmış olan 152.000 TL'lik ceza kesintisinin, kesintinin yapıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf talebinin reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta; davacı üniversite hastanesinin beyin ve sinir cerrahisi branşında ... hastası olarak hizmet almış olan ... ... yapılan tedavi ile ilgili EK-3E-1 103103 ... kodlu "..." malzemesi kullanıldığı, bu malzemeye ilişkin yürürlükte olan 01.10.2014 tarih ve 29136 sayılı Resmi Gazete yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliği Ek-3E-1 listesine göre malzemenin omurga korpusunda sınırlı tümörlerde kullanılması gerektiğinin ifade edilmiş olması nedeniyle hastanın dosyasına ve 05.08.2018 tarihli kontrastlı torakal MR’ına göre hastadaki tümörün omurga korpusu ile sınırlı olmaması ve radyoloji raporunda metastaz uyumlu lezyonların izlenmesinden dolayı söz konusu malzemenin kullanım endikasyonunun uyumsuz olması gerekçesiyle Kurumca malzeme bedelinin ödenmemesine karar verildiği, davacı tarafın söz konusu kesintiye ilişkin açtığı davada mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, ancak bilirkişi heyetinde beyin ve sinir cerrahisi uzmanı yer almadığı gibi, kesintinin yerinde olup olmadığına dair tıbbi ve ... hükümlerine dayalı bir gerekçe de bildirilmediği, ayrıca davalı tarafça bilirkişi raporuna yapılan itirazların yerinde olup olmadığına dair ek rapor da alınmadığı anlaşılmıştır. Bölge adliye mahkemesince de davaya konu tıbbi malzemenin bilirkişi raporuna göre, dava dışı hastaya kullanıldığı ve bu malzemenin tedavi için doktor tarafından gerekli görüldüğü gerekçesi ile davanın kabulü kararı yerinde olduğundan davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken; tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, davalı tarafın itirazlarını karşılayacak, davacı tarafça uygulanan tedavide kullanılan malzemenin ... Ek-3E-1 listesinde belirtilen kullanım şekli ile uygun olup olmadığının tıbbi gerekçeleri ile açıklandığı, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, ... ve ilgili mevzuattan anlayan beyin ve sinir cerrahisi uzmanlarından oluşan üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, itiraza uğramış, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10068, Karar No: 2019/12291, Tarih: 02.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10068 E.  ,  2019/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit,yaralama,6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit ve yaralama eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın aşamalarda daha önceden aralarında anlaşmazlık bulunan katılan ... ile barda karşılaştığını ve bardan çıkmak üzereyken kendisine laf atması üzerine tartıştıklarını iddia etmesi, tarafsız tanık ...'in de ''Volkan parasını ödeyip kapıdan çıkarken ... ile tartıştıklarını gördüm'' şeklindeki sanığın iddialarını doğrular nitelikteki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5974, Karar No: 2025/1645, Tarih: 17.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5974 E.  ,  2025/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/831 E., 2020/535 K.

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINABOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından sanık ... 'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2.cümle, 123/1 ve 43/2. (2 kez) maddeleri gereğince 3 ay 22 gün ve 11 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2020 tarihli ve 2016/831 Esas, 2020/535 Karar sayılı kararının 15.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11766-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90217 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90217 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;