muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30024, Karar No: 2013/473, Tarih: 15.01.2013

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak şekilde bir indirime gidilmemelidir(... 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının haftalık fazla çalışma süresi 45 saatin altında kalsa da gece çalışmaları için 7,5 saati aşan 2,5 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Saat ücreti normal mesai ücretinin 1,5 kat fazlası olarak esas alınmıştır.

Davalı işveren davacının aylık ücretini 45 saati geçmese de ödediğinden 45 saatin içerisinde normal ücretinin zamsız kısmı kendisine ödenmiş olmaktadır. Davacının hakettiği ancak ödenmeyen kısım ise %50 zamlı saat ücretidir.

Bilirkişinin 1,5 kat fazlasıyla yaptığı hesap sonucunda davalı normal mesai saati karşılığı ödediği ücreti mükerrer olarak yeniden ödemek durumunda kalacaktır.

Bilirkişiden bu yönde yeniden rapor almak gerekirken hatalı hesaplama içeren rapor doğrultusunda hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9477, Karar No: 2021/18255, Tarih: 08.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/9477 E.  ,  2021/18255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana hitaben söylediği sözlerin, muhatabın onur şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici kaba söz niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7198, Karar No: 2009/5539, Tarih: 03.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/7198 E.  ,  2009/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, Dernekler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre ... olarak açılmış, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,davacı dernek yöneticilerinin Ticaret Kanununun 68. maddesinde öngörülen 15 günlük süre geçirildikten sonra mahkemeye başvurulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmediği gibi toplanan deliller de karar vermeye yeterli değildir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi hükmünde, dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde derneğe bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiş, bu gereği yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinde toplanan delillerden davacı derneğin çalışanı Mustafa Okutan’ın kullandığı 59 KC 516 plakalı araçta dernek defterlerinin çalındığına dair zabıtaca tutanak tutulduğu anlaşılmaktadır.

Usul kurallarına göre ispat yükü olumsuzu iddia edene değil olumluyu iddia edene düşer. Dosya içeriğinde davacı dernek yöneticilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediği veya defteri kasten kaybettiklerine ilişkin herhangi bir delil ve belge bulunmamaktadır. Davacı dernek tacir olmadığından yöneticilerinin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülükleri de bulunmamaktadır. Bu olgular ve defterin davacı dernek yöneticilerinin iradeleri dışında bir nedenle kaybolduğu, ayrıca 5253 sayılı yasanın 32/k bendinde düzenlenen 15 günlük sürenin dernek yöneticilerinin dernek defterlerinin kaybolması halinde kısa süre içinde mahkemeye başvurmalarını sağlama amacıyla konulduğu, bu sürenin hak düşürücü süre olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek davacı dernek yöneticilerinin dava konusu belgeyi kasten zayi edip etmedikleri veya bu eylem nedeniyle haklarında verilmiş bir mahkumiyet hükmünün bulunup bulunulmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz, davacı derneğin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davacı derneğe iadesine, 03.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2240, Karar No: 2013/3395, Tarih: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2240 E.  ,  2013/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mutlak butlanla evliliğin iptaline ilişkin davada Malatya 1.Aile ve 3.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava eşlerin dayı-yeğen olmaları sebebiyle mutlak butlanla evliliğin iptaline ilişkindir.

Aile Mahkemesince, gerçekte evlenmeye engel akrabalık olmadığı, gayriresmi olarak dünyaya gelen davalı ...'ın babasının sonradan diğer davalı ...'in ablası ile evlenmesi ve onun nüfus kaydına yazılması nedeni ile davanın nüfus kaydı düzeltim davası olduğu, Aile Mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanamenin mutlak butlan talebini içerdiği, nüfus kaydında düzeltim talebinin bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Eşlerin evlenmeye engel derecede yakın akraba olmaları evliliği mutlak butlanla batıl kılar. Mutlak butlan davası, Cumhuriyet savcısı tarafından res'en açılır. Bu dava ilgilisi olan herkes tarafından da açılabilir.

Somut Olayda, ...,... 'ın dayı-yeğen olduklarıTürk Medeni Kanunu'nun 129. Maddesine aykırı olarak evlendikleri iddiasına dayalı olarak , Cumhuriyet Savcısı tarafından davaname ile; evliliğin mutlak butlanla batıl olduğuna karar verilmesi istenmiştir. Bu durumda, dava nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde olmayıp, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 145/4. maddesi

gereğince mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptaline ilişkindir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup,4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Malatya 1. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43152, Karar No: 2017/24115, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43152 E.  ,  2017/24115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, alt işveren tarafından Kamu İşveren Sendikasına toplu iş sözleşmesi imzalamak üzere yetki verilip verilmediğine ilişkin yetki belgesine rastlanmamış olup bu hususta geri çevirme yapılmış ise de, geri çevirme gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

a).... Radyoloji Rehabilitasyon ve Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ,

b).... Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikasına,

c) Kamu İşverenleri Kamu işletmeleri ve İşverenleri Sendikasına,

Müzekkere yazılarak alt işverenin Kamu İşveren Sendikasına yetki verip vermediği, başvuruda bulunup bulunmadığı, başvuruda bulunduysa nasıl sonuçlandığının sorularak, temin edilecek belgeler eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/514, Karar No: 2025/3620, Tarih: 11.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/514 E.  ,  2025/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, dosyayı ele alan Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın anılan Daire yerine Dairemize gönderildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi Başkanlığınca dosyanın işlemsiz Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine iadesine yönelik 21.10.2014 tarihli ve 2024/306 Muh sayılı yazısının yetkisizlik kararı niteliğinde olmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince usulüne uygun verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığı, bu itibarla henüz yetki ihtilafı oluşmadığı anlaşılmakla,

İncelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4993, Karar No: 2014/14416, Tarih: 04.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4993 E.  ,  2014/14416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/294-2013/262

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirketçe elektrik tüketim faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak ve PSH bedelinin haksız ve usulsüz olduğunu belirterek toplamda 85.700,80 TL'nin faturaların ödendiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kayıp-kaçak ve PSH bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Enerji Piyasası Kanunu'nun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun olarak belirlediği bir bedel olup, kurumun kararlarının gerçek ve tüzel kişileri de bağlayıcı nitelikte bulunduğunu, dolayısıyla kurul kararına karşı açılan davada görevli mahkemenin Danıştay olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinin gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise; kayıp-kaçak bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararına dayalı olarak yasa ve mevzuatın kendisine yüklediği yükümlülük gereğince müvekkilince tüketiciden tahsil edilerek ilgili Dağıtım Şirketine faturası mukabilinde ödendiğini, kayıp-kaçak ve PSH bedelinin haksız ve usulsüz olmadığını belirterek yerinde olmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahalli Mahkemece; "davacı vekili ile davalı vekili delillerini dosyaya sunmuşlar, davacı vekilince söz konusu elektrik enerjisi tüketimine ilişkin kullanım faturalarını ve bu faturalar içeriğindeki PSH (sayaç okuma) bedeli ile kayıp kaçak bedelleri yönünden kendilerinden tahsil edilen tutarlara ilişkin kayıtlar dosyaya sunulmuş olup, taraf beyanları, sunulan delil ve belgeler abone dosyası ile dosyaya sunulan aynı nitelikteki emsal mahkeme kararları incelendikten sonra davacının davalıdan elektrik satış bedeli haricinde kendisinden tahsil edilen kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedeli adı altında tahsil edilen tutarların iadesinin istendiği davada, kayıp kaçak bedelinin EPDK tarafından düzenlenen tebliğ gereğince tahakkuk ettirildiği, bu bedellerin mevzuat hükümlerine göre EPDK'ya tanınan hakka dayanarak tahsil edildiği, buna göre kayıp kaçak bedelinin satış tarifesinin unsuru olarak faturalarda yer aldığı, EPDK'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun olarak belirlediği ve kayıp kaçak bedelinin belirlenmesi için alınan kurul kararının ise EPDK nın düzenleyici işlemi olarak tüm gerçek ve tüzel kişileri bağladığı, ayrıca dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, buna göre elektrik piyasası kanunun 12. Maddesinde belirtilen idari para cezaları da dahil bu kurum tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay da görüleceğinden, genel düzenleyici EPDK işlemi iptal edilmeden bunun sebebi olan ve tahsil edilen kaçak elektrik ile sayaç okuma adı altında kesilen paraların iadesi mümkün olamayacağından davacının davasının reddine ilişkin aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir, gerekçesiyle" davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalının, abonelerinden kayıp-kaçak ve PSH bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında 06.06.2011 tarihinde elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davalı tarafından davalıdan kayıp/kaçak bedeli ve PSH bedeli olarak (davacının iddiasına göre) 85.700,80 TL tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak ve PSH bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Açıklanan nedenler ve ilkeler ışığında; davacının istediği miktar hususunda gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle, davacının ne kadar miktar alacağı olduğu belirlenerek, davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.