muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2302, Karar No: 2012/4779, Tarih: 26.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2302 E.  ,  2012/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, maliki oldukları 329 parsel sayılı taşınmaza, davalılar tarafından müdahale edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine ve bu iş için gerekli masraflarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan A. açtığı geçit hakkı tesisi davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalılar A. ve S.'ın müdahalesinin keşfen saptandığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın kabulüne, diğer davalı bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar A.ve S. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalı A.'in elatmasının önlenmesine, davalı S.'ın ise elatmasının önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 329 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere davacılar adına, komşu 330 parsel sayılı taşınmazın davalı S., 328 parsel sayılı taşınmazın da davalı A. adına kayıtlı olduğu, davacıların davalıların taşınmaza duvar çekmek ve yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Davalı A.yönünden elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı A.'in temyiz itirazları yerinde değildir.reddine,

Davalı S.'ın temyiz itarazına gelince, bilindiği üzere elatma haksız fiil olup, elatmanın önlenmesi davaları da haksız fiili gerçekleştirilen kişiler aleyhine açılır. Somut olayda, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün asfaltlanmış yol olarak kullanıldığı, ancak bu yolun davalı S. tarafından mı, yoksa başkaları tarafından mı açıldığı açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak, tarafların bildirecekleri tanıklar da dinlenmek suretiyle çekişme konusu 329 parseldeki yolun davalı S. tarafından açılıp açılmadığının saptanması, davalı S. tarafından açıldığının belirlenmesi halinde elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmesi, yolun başkaları tarafından açıldığı ancak davalı S. tarafından da kullanıldığının saptanması halinde ise elatmanın önlenmesine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması yerinde değildir.

Kabule göre de, eski hale getirme bedeli infaz aşamasında ortaya çıkacak olup, sadece eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, eski hale getirme bedelinin tahsiline de hükmedilmiş olması doğru değlidir.

Kabule göre de, eski hale getirme bedeli infaz aşamasında ortaya çıkacak olup, sadece eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, eski hale getirme bedelinin tahsiline de hükmedilmiş olması doğru değlidir.

Davalı S.'ın temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8675, Karar No: 2011/12711, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8675 E.  ,  2011/12711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ...-...-...

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 2-7, 102 ada 7-8 parsel sayılı 546,68-4575-513,79-276,44 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden tarla ve fındıklık niteliğiyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulü ile dava konusu taşınmazların kadastro tesbitinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada bulunan 13/08/2007 tarihli uzman orman bilirkişi raporunda 7 sayılı parselin kısmen orman sayılmayan, diğer bütün parsellerin ise ormanlık alanda gösterildiği, ancak rapora ekli memleket haritasında yeşil rengin nedenini belirten herhangi bir rumuz bulunmadığı, hükmü esas alınan 03/05/2010 tarihli orman uzman bilirkişi raporunda ise bütün parsellerin orman olduğunun bildirilmesine rağmen rapora ekli 1960 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerin meyve ağacı rumuzu ile işaretlenen alanda görüldüğü, ne var ki, orman bilirkişinin raporunda rumuzlardan hiç bahsetmediği ve haritadaki yeşil rengin nedeninin tartışılmadığı, ziraat bilirkişi raporuna göre de, taşınmazlara komşu parsellerin fındık ve ceviz ağaçları ile kaplı olduğu, buna göre dosyadaki iki orman bilirkişi raporu çeliştiği gibi taşınmazlar ve komşu parseller üzerindeki meyve ağaçları ile eski tarihli memleket haritasındaki meyve ağacı rumuzları raporda tartışılıp açıklığa kavuşturulmadığından ve eski tarihli hava fotoğraflarında taşınmazların orman olduğu belirtilmesine rağmen hava fotoğraflarındaki konumları gösterilmediğinden raporlar çelişkili ve yetersiz olup çelişkili ve yetersiz raporlar hükme esas alınamaz.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, komşu parsellere ait tutanak ve dayanak belgeleri getirtilip uygulanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5438, Karar No: 2016/20280, Tarih: 17.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5438 E.  ,  2016/20280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ...'in avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait iş yerinde 2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 08/07/2011 tarihinde işten haksız olarak çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, davacının hak edipte almadığı her hangi bir alacağının bulunmadığını, iş akdinin müvekkili tarafından değil, bizzat davacı tarafından feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, işçilik alacaklarından davalı ...'in sorumlu olduğu gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın kısmen kabulüne; diğer davalı ... yönünden ise zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'in tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre davacının aynı işyerinde 09.07.2003-08.07.2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı, bu süreçte 09.07.2003-10.10.2003 tarihleri arasında davalı devreden işveren ... nezdinde çalıştığı anlaşılmakta olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Buna göre, yukarıda açıklanan 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi kapsamında işyeri devri nedeniyle daha sonra gerçekleşen fesihten dolayı davacı işçi kıdem tazminatına hak kazandığından işyerini devreden davalı ... devir tarihindeki ücret ile kendi dönemi bakımından kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu olur. Devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz.

O halde, kıdem tazminatının devreden davalı ... bakımından kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin bu davalı yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7938, Karar No: 2021/9052, Tarih: 23.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/7938 E.  ,  2021/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

I- TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2021 tarih ve 2021/57566 sayılı yazısı ile, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/12/2020 tarihli ve 2020/6009 soruşturma, 2020/1111 esas, 2020/463 sayılı iddianamenin iadesine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2021 tarihli ve 2020/175 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2021/21 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Yargılamaya katılamayacak hâkim" başlıklı 23. maddesinin 1. fıkrasındaki "(1) Bir karar veya hükme katılan hâkim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde, iddianamenin iadesine ilişkin kararda görev alan Hakim ...'un (211366) , bu karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin kararı veren heyette de üye hakim olarak görevli olduğu (211366) gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19/04/2021 gün ve 94660652-105-73-4968-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden gönderilen ve Yargıtay 16 Ceza Dairesinin 2020/3134 esasına kaydolunan ihbar ile mevcut evrak, 23.06.2021 tarih ve 31520 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararının II/1-a maddesi gereğince Yargıtay 16. Ceza Dairesi numarasının 3. Ceza Dairesi olarak değiştirilmesini müteakip Dairemizce devralınmıştır.

II-OLAY;

23.07.2015 tarihinde İdil İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı İstihbarat Büro Amirliğine Atakent Mahallesinde bulunan adreste toplumsal olaylarda kullanılmak üzere, PKK/KCK bölücü terör örgütünün gençlik yapılanması olan Yurtsever Devrimci Gençlik Hareketi (YDG-H) mensuplarınca çok sayıda molotof kokteyli

II-OLAY;

23.07.2015 tarihinde İdil İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı İstihbarat Büro Amirliğine Atakent Mahallesinde bulunan adreste toplumsal olaylarda kullanılmak üzere, PKK/KCK bölücü terör örgütünün gençlik yapılanması olan Yurtsever Devrimci Gençlik Hareketi (YDG-H) mensuplarınca çok sayıda molotof kokteyli

olarak tabir edilen likit yangın bombasının, sokak olaylarında güvenlik güçlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına karşı kullanılmak üzere patlayıcı madde imalatında kullanılan muhtelif malzemelerin ve el yapımı ateşli silah üretildiği/saklandığının ihbarı üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığının gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığı göz önünde bulundurularak 23.07.2015 günü verdiği karara istinaden yapılan arama neticesinde, kuru sıkı tabancaların torna tezgahında namlu yapılarak fişek atan silaha dönüştürülen atölye gibi kullanıldığı belirtilen adreste çok sayıda silah, patlayıcı madde imalatında kullanılan malzeme ve mühimmatın ele geçtiği, arama esnasında yasak ateşli/ateşsiz silah bulundurma ve taşıma konulu 67528 sayılı ihbar kayıt numarası ile yapılan ihbar ile aramanın yapılmasından sonra terör örgütüne yardım ve yataklık etme konulu 67547 ihbar kayıt numarası ile yapılan ihbar kapsamında, ihbarda adları geçen ve aramada ele geçen malzemeler arasında bulunan reçete ile elektrik abonman başvuru belgesindeki içeriklere istinaden, İdil İlçe Emniyet Müdürlüğünün PKK/KCK silahlı terör örgütü üyesi olmak ve terör örgütü adına faaliyette bulunmak, terör örgütüne silah temin etmek suçlarından hazırlanan ve içeriğinde yakalaması yapılan şahısların şüpheli ifadeleri ile GBT/UYAP bilgilerinin belirtildiği, şüphelilerin el konulan materyallerine yönelik inceleme raporlarının bilahare gönderileceği, şüphelilerden Metin Ül ve Sinan İnan'ın yakalanamadığından ifadelerinin alınamadığı belirtilen 24.07.2015 havale tarihli fezlekesi kapsamında İdil Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/959 numarasına kayden, şüpheliler Metin Ül, Nurettin Bora, Faruk Gerçin, ... ve Sinan İnan hakkında soruşturma başlatılmıştır.

Dosya içeriğinde yer alan fiziki evraklarda bir kısmının bulunmadığı görülmekle UYAP sisteminde yapılan incelemede;