muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3289, Karar No: 2024/5744, Tarih: 10.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3289 E.  ,  2024/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1152 Esas, 2023/643 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/356 E., 2020/241 K.

Taraflar arasındaki eser sahipliğinden doğan haklara tecavüzün tespiti, men'i ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin müzik camiasında tanınmış bir bestekar ve ses sanatçısı olduğunu, müvekkiline ait "KAPUNDAKİ NARMİDUR? YANUNDAKİ YARMİDUR?" isimli eserin davalı tarafından izinsiz olarak sözleri değiştirilerek konserlerde ve çeşitli programlarda okunduğunu, sosyal paylaşım sitesi YouTube'da halen yayınlandığını, Musiki Eserleri Sahipleri Birliğine ait 12.07.2018 tarihli belge ile müvekkilinin eseri olduğunun belli olduğunu, söz konusu durumun müvekkilinin eserden kaynaklı haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek meydana gelen tecavüzün men'ine, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun(5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi uyarınca muhtemel gelirin üç katı tutarında tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişdir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin çevresinde ve müzik camiasında Hülya ... ismi ile tanınan MESAM üyesi bir bestekar ve ses sanatçısı olduğunu, müvekkili tarafından söz konusu eserin hiçbir sosyal ve görsel medya araçlarında seslendirilmediğini, davacı tarafından davaya dayanak yapılan YouTube paylaşımının kendisi tarafından yapılmadığını, ilgili videonun müvekkilinin rızası dışında kayda alınarak 27.02.2016 tarihinde internet ortamında paylaşıldığını, yüklenme tarihinden iki yıl sonra dava açılmasının kötüniyetli olduğunu, eserin müvekkili tarafından hiçbir ticari ve kar amacı güdülmeden arkadaş ortamında seslendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça bu eserin herhangi bir konserde veya satışa sunulan CD'de veya TV programında kullanıldığına dair bir delil bulunamadığı, internet ortamında yer alan CD görüntüsünde ise, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, davacıya ait eserin musikisi ile aynı olan, ancak sözleri farklı bir şarkının davalı tarafından lokanta olduğu anlaşılan bir yerde bulunan dört kişilik bir masada çıplak sesle söylendiği, konser niteliğinde veya profesyonelce yapılan bir kayıt olmadığı, davalının davacıya ait eseri 5846 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinde belirtilen şekilde umumi mahalde kullanmadığı, umum ifadesinin doktrinde "bir eseri kullanan ile eseri algılayan, yahut erişebilen, yahut da eseri algılayan kişilerle arasında şahsi bir ilişki yahut kişisel bağlantısı bulunmayan kişiler" olarak tanımlandığı, davalının aynı masada yemek yediği kişiler ile şahsi ilişkisinin olduğunun anlaşıldığı, böyle bir ortamda seslendirilen eser nedeniyle davacının eserden kaynaklanan mali ve manevi haklarına tecavüz edilmiş sayılmayacağı, amatörce kaydedilen görüntülerin internet ortamına davalı tarafından yüklendiğinin de tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının daha önce kimseye dava açmadığı halde, müvekkilinin yıllarca birçok kişi tarafından okunan anonim eser olan "yazuktur günahtur" isimli eseri okuması ve Youtube'da yayınlanması nedeniyle müvekkili aleyhine İstanbul Anadolu 1. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/342 E., 2018/77 K. sayılı davasını ikame ettiğini, bu davada Youtube'da yayınlanması konusunda müvekkilinin ilgisinin tespit edilememesine rağmen müvekkili aleyhine karar verildiğini, kararın Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasıyla aynı Mahkemenin 2018/493 E. sayılı dosyasında derdest olduğunu, davalının müvekkiline duyduğu kin, garez ve intikam alma duygusuyla misilleme yapmak için eserin bazı sözlerini değiştirerek, kameranın çektiğinden haberdar şekilde poz vererek, müvekkilinin bestesi ve müziği ile okuduğunu, eserin okunduğu yerin umuma açık mahallerden olan restoran olup, herkesin duyabileceği ses tonunda okunarak müvekkilinin haklarının ihlal edildiğini, Mahkemenin eksik ve hatalı inceleme ile ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporundaki hatalı yorum ve tespitlere dayanarak karar verdiğini, kararın gerekçesinde müvekkiline ait eserin musikisi aynı olan, ancak sözleri farklı bir şarkı olarak tanımlanmasının da hatalı olduğunu, davalının okuduğu eserde değiştirilen sözlerin birkaç harf ve bir kelimeden ibaret olduğunu, davacının restoranda, aralarında şahsi ilişki bulunmayan garson ve diğer müşterilerin duyabileceği ses tonunda okuyarak müvekkilinin haklarına tecavüz ettiğini, nitekim seslendirme esnasında videoda diğer müşterilerden de alkış aldığını, davalının cevap ve cevaba cevap dilekçelerinin süresinde verilmediğini, muvaffakatlarının olmaması nedeniyle karar verilirken dikkate alınamayacağını, davalının müvekkiline ait eseri seslendirerek "kuzey müzik" isimli YouTube kanalında yayınlatmasının tesadüf olmadığını ve kötüniyetli olduğunu, 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca tazminat talepleri için kusur şartının zorunlu olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı vekilinin davaya süresinde cevap vermediği iddiasına yönelik olarak; davalı vekilinin iki haftalık cevap süresi içerisinde süre uzatım talebinde bulunduğu, Mahkemece cevap süresinin bittiği 01.09.2018 tarihinden itibaren iki hafta ek cevap süresi verildiği, davalı vekilinin cevap dilekçesinin bu sürenin son günü olan 17.09.2018 tarihinde ibraz edildiği, davacının davaya konu eseri 08.12.2015 tarihinde MSG veri tabanına kayıt ettirdiği, eser bildirim belgesinde sözlerinin anonim olduğunun beyan edildiği, davacının besteci sıfatıyla eser sahibi olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, taraflar arasındaki husumet iddiasının davanın sonucuna etkisi bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunda, davalının beyanına göre arkadaş ortamında yemek yediği restoranda masada oturduğu yerden davacıya ait eseri seslendirdiği, telefon kamerasıyla amatörce kayda alındığı, davalının YouTube'da yayınlanan videoyu yüklediğine dair veri bulunmadığı, 5846 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince bir eserin doğrudan veya dolaylı her türlü temsilinin değil, ancak "umuma arz edilmek üzere gerçekleşen" temsilinin eser sahibine ait olduğu, davalının videonun YouTube' a yüklenmesi noktasında dahli ispat edilemediğinden, davalının davacıya ait eseri umuma açık olmayan bir mahalde seslendirmekten ibaret eyleminin, davacının eser hakkına tecavüz olarak değerlendirilemeyeceği, videonun Kuzey Müzik tarafından yüklendiğinin anlaşıldığının belirtildiği, gerçekten de davalının eyleminin restoranda yemek sırasında çekildiği, davacının eserinin izinsiz olarak temsil edildiğinden bahsedilemeyeceği davanın reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının istinaf sebeplerini karşılayan gerekçeler içermediğini, gerekçenin matbu ve soyut olduğunu, davalının videonun yayınlanmasıyla maddi ve manevi menfaat elde ettiğini, videoda yüksek sesle söylendiğinin ortada olduğunu, kaldı ki masadakilerin de arkadaşı olduğunun davalı beyanına dayandığını, Mahkemenin 05.09.2019 tarihli 1 nolu ara kararında davalının süresinde cevap dilekçesi sunmadığının tespit edildiğini, davalının videonun çekildiğinden haberdar olduğunu, bir an için davalının dahli olmadığı düşünülse de 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca 3 katı tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının davacıya ait eser sahipliğinden doğan haklarını ihlal edip etmediği ve bu doğrultuda maddi ve manevi tazminat istemlerinin yerindeliğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.5846 sayılı Kanun'un 24, 25 inci maddeleri ile 66 ncı maddesi ve devam hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8652, Karar No: 2016/5281, Tarih: 26.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8652 E.  ,  2016/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 10.080 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Başka suçtan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle mahkemece ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) kullanılarak 06.11.2013 tarihli celsede sorgusu yapılan sanığa CMK'nın 147. ve ilgili diğer maddelerindeki haklarının hatırlatılmadığı, Ceza Muhakemesinde Ses ve Görüntü Bilişim Sisteminin Kullanılması Hakkında Yönetmelik ile Adalet Bakanlığının 14.12.2011 tarihli, Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) konulu ve 150 sayılı Genelgesine aykırı olarak sanığa görüntü ve ses kaydının yapılacağı konusunda bilgi verilmediği, sanığın dinleme talebinde belirtilen kişi olduğuna dair ceza infaz kurumu görevlisince düzenlenecek imzalı bir tutanağın ve SEGBİS ile alınan kayıtların CD/DVD gibi veri taşıyıcılarına aktarılarak denetime olanak verecek şekilde dosyaya konulmadığı, bu şekilde sorgusu yapılan sanığa kararın tefhim edildiğinin kabul edilerek gerekçeli kararın tebliğ edilmeksizin kararın kesinleştirilmesi işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, sanığın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip mahkemenin 23.12.2013 tarih ve 2013/288 E., 2013/461 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen bir şüpheli ile birlikte katılanın evinin kapısını çaldığı ve katılanı mevlüt dinlemeye davet ettiği, dua edip çıkacaklarını söyleyip içeri girdiği, bir bardak su istediği, suya bakınca büyü olduğunu söylediği ve okuyup bozayım diyerek yumurta istediği, bir bezin içerisine koyduğu ve okuduğu yumurtadan “eğer böcek çıkarsa evinden cenaze çıkacak, kurdele çıkarsa eşinle mutlu olacaksın” dediği, yumurtayı kırdığında içerisinden kurdele çıktığı, katılana “eşin sana emanet para vermiş, bunları getir okuyup sana tekrar vereyim” dediği, katılanın getirdiği 850 Euro, iki adet künye, iki adet yüzük, bir adet set, bir adet çeyrek altın ve 40 TL'yi bir bezin içine koyduğu ve katılanın başında gezdirip okuduğu, bezi yatak odasına saklamasını, kapıyı kilitleyip anahtarı getirmesini söylediği, anahtarı da okuduğu ve “büyüyü kaldırmak için taş toplaman lazım” dediği, birlikte dışarı çıktıkları, katılana “sen taş topla ve eve çık” deyip ayrıldığı, katılanın eve gelip kontrol ettiğinde altınların koyduğu yerde olmadığını gördüğü, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın ülkesinin belli olmaması (Haymatlos) ve nüfusta kaydının bulunmaması ile yargılama aşamasında CD ortamında alınıp dosyaya konulan sanığın fotoğraf ve hareketli görüntüleri yerine soruşturma evresinde Pol-Net şüpheli resim arşivinden temin edilen bir adet fotoğraf üzerinden katılan ve tanığa teşhis işlemi yaptırılması ile yetinilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanığın yabancılar kütüğüne kaydının yaptırılıp “Türkiye’de Vatansız Kişi Kimlik Belgesi” almasının temini ile gerçek kimlik bilgilerine göre iddianame okunup buna göre sanığın savunmasının alınmadan hüküm kurulması, dosyada CD ortamında mevcut sanığa ait fotoğraf ve görüntüler üzerinden teşhis işlemi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12231, Karar No: 2025/1969, Tarih: 11.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/12231 E.  ,  2025/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1702 E., 2020/2505 K.

SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 25.11.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümle uyarınca 3 yıl 4 ay hapis, 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde sanık hakkında lehe hükümlerin ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde ... isimli kişinin kolluk görevlilerine gelip Kavuklar köyünde hint keneviri ekili olduğunu beyan etmesi üzerine, belirtilen yere kolluk görevlileri tarafından gidildiğinde ekili halde hint kenevirlerinin görüldüğü, kim tarafından ekildiği araştırılırken sanığın motosikletle hint kenevirlerinin olduğu alanın yakınında, elleri ve kolları topraklı bir şekilde görülmesi üzerine yanına gidildiğinde sanığın suça konu hint kenevirlerini kendisinin ektiğini beyan ettiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;

15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Olayın intikal şekli, kolluk araştırma tutanağı, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, ekspertiz raporu, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı, sanığın biyolojik örneklerinde uyuşturucu maddeye rastlanmadığına ilişkin Karaman Devlet Hastanesi raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, temyiz incelemesine konu olay ve suç bakımından gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, sonuç ceza yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 10 ay cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarih, 2020/1702 Esas, 2020/2505 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı paragrafın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5546, Karar No: 2018/3435, Tarih: 22.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/5546 E.  ,  2018/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 26.09.2017 gün ve saatte temyiz eden ... vd. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirilip, süresinde yapılan inceleme sonucu verilen geri çevirme kararı ile istenilen belgeler de getirtilip dosyasına konulduktan sonra yeniden inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve ..., kök murisleri Arnavut ...ve ... adına kayıtlı Şubat 1325 tarih ..., ..., ... ve ... nolu tapu kayıtları kapsamında kalan ve halen fiilen kendi zilyetliklerinde bulunan taşınmazların 1956 yılında ... Köyü çalışma alanında yapılan ... çalışmaları sırasında ... ve ... parsel numarası ile üçüncü kişiler adına tespit edildiğini, kök murisin mirasçılarının itirazı üzerine Tapulama Mahkemesine 1956/484 Esas sayılı dosyası ile dava görüldüğünü ancak mahkemece çekişmeli taşınmazların ... tahdit sınırları içinde kaldığından bahisle tespitlerinin iptaline karar verildiği, ilamın 1971 yılında kesinleştiğini bilahare yapılan ifrazlar sonucunda ..., ... ve ... parsel numaraları aldığını ve taşınmazların 1982 yılında 2/B niteliğiyle ... sınırları dışına çıkartıldığını öne sürerek; kök murisleri adına kayıtlı ve hukuki niteliğini kaybetmeyen tapu kayıtları kapsamında kalan taşınmazların payları oranında kendi adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları aynı nedenle davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; mahkemece, davanın ... tespitinin kesinleşmesinden sonra 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde öngörülen on yıllık sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ne var ki, dava, tespit gününden sonra yürürlüğe giren 6262 sayılı Yasa'nın 7/a maddesine dayalı olarak açılmış olup, dava sebebi bu kanunda öngörülen düzenlemeye dayanmaktadır. Bu durumda öncelikle ilgilileri tarafından anılan madde uyarınca öngörülen sürede idareye başvurulması ve başvurunun reddi halinde sonucuna göre idari yargı yerinde talepte bulunulması gereğine değinilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile ret kararı verilmesi isabetsiz ise de, karar sonucu itibari ile doğru olduğundan hükmün, gerekçesi yukarıda açıklandığı gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temyiz olunan tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.