muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7817, Karar No: 2015/11903, Tarih: 30.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7817 E.  ,  2015/11903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suç tarihinde müştekinin park halindeki aracının camı kırılarak bir kısım eşya ile birlikte boş çek yapraklarının da çalındığı, çalınan çeklerden bir tanesinin piyasaya sürülmesi ve çekin arka yüzündeki cironun sanığa ait olması nedeniyle takibatın başladığı, sanığın da çekin arka yüzündeki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği ancak, çeki aralarındaki ticari ilişki nedeniyle..... adlı şahsın müşteki .... dayısı olduğunu söyleyerek boş olan keşideci yerini imzalayarak kendisine verdiğini ve kendisinin de başkalarına ciro ettiğini belirttiği, hükme dayanak teşkil eden 16.02.2009 tarihli ekspertiz raporunda da çekin arka yüzündeki imzanın sanığa ait olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, ancak ön yüzündeki yazılar ile müşteki .... adına atılı bulunan imzanın bazı harflerin tersimi yönünden ..... yazısına benzerlik göstermesine rağmen mukayese yazı ve imzaların yetersiz olması nedeniyle müspet veya menfi bir beyanda bulunulamadığı belirtildiğinden, ekspertiz raporunda belirtildiği üzere inceleme konusu çekin ön yüzündeki imza ve yazıların .... adlı kişiye ait olup olmadığının tespiti bakımından yeterli miktarda yazı ve imza örnekleri temin edilip yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan ve suça konu çeklerle ilgili .....Ağır Ceza Mahkemesi'nde sanık hakkında açılan sahte çek tanzim etme suçuna ilişkin dava dosyasının getirtilip incelenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a)-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)-Suç tarihi itibari ile hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçu uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunlu olduğu halde, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17539, Karar No: 2011/5726, Tarih: 02.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/17539 E.  ,  2011/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine,ancak;

1- Sanıklar hakkında basit yaralama suçlarından kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 21/7/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında nitelikli yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK7nın 185. maddesi hükmü gereğince duruşmaların kapalı yapılması gerekirken 4.12.2007 günlü duruşmanın açık yapılması telafisi mümkün görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yaralanma sonucunda mağdurun burnunda oluşan kemik kırığı nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın eylemi uzlaşma kapsamında kalmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30435, Karar No: 2015/11280, Tarih: 20.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/30435 E.  ,  2015/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... avukatı, ...’nden devraldıkları şirketi ekonomik nedenlerle devraldıktan 6 ay sonra 31.07.2009 tarihinde ...’ne devrettiklerini, bu tarihten sonra işçilerin ...’nde çalışmaya devam ettiklerini, işyeri devrinin davacıya haklı fesih hakkı vermediğini, işyeri devri nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan .... avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli hâlinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisi taraflar arasında çekişmeli olup dosya içeriğine göre işyerinin hukuki bir işlemle devredildiği ve davacının dava dışı son devralan işverende çalışmasını sürdürdüğü, devirle birlikte iş akdinin sona ermediği ve feshe bağlı hakların talep imkanı bulunmadığı gözetilmeden feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14326, Karar No: 2013/1275, Tarih: 16.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/14326 E.  ,  2013/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurumun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu gözetilmeden, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan inceleme neticesinde:

Sanığın üzerine atılı suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15882, Karar No: 2010/18225, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15882 E.  ,  2010/18225 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Hiz. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.12.2009 tarih ve 284-545 sayılı hükmün Dairenin 13.9.2010 tarih ve 2183-11176 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11484, Karar No: 2019/11730, Tarih: 11.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11484 E.  ,  2019/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/3-b, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.03.2011 tarihinde saat 19:10 sıraları, havanın karardığı sırada sürücü belgesiz sanık sürücü ...'ün yönetimindeki farları yanmayan motosikleti ile yerleşim yeri dışında, aydınlatmanın olmadığı, 7.30 metre genişliğinde, bölünmüş, tek yönlü, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda önündeki kamyonu solladığında yolun sağ tarafından geçiş için kaplamaya giren 1954 doğumlu yaya ...'a orta çizgi üzerinde çarpması neticesinde katılanın hayati tehlikeye, 6. derece kemik kırığı ve sabit iz ile duyulardan veya organlardan birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7778, Karar No: 2006/11012, Tarih: 25.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7778 E.  ,  2006/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006
Yargıtay — Esas No: 2013/15787, Karar No: 2013/22490, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15787 E.  ,  2013/22490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2012 gün ve 2010/232-2012/123 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.07.2013 gün ve 2012/15713-2013/13962 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, tanınmış "Eti Puf" ve "Puf" ibareli markaları ile bu ibarelerin asıl unsur olarak kullanıldığı çeşitli seri markalarının bulunduğunu, "Ülker Kremini Puf Şeker" ibareli davalıya ait kullanımın müvekkili markalarına/endüstriyel tasarımlarına tecavüz teşkil edecek, haksız rekabet oluşturacak, iltibasa sebep verecek şekilde davalılarca kullanıldığını ileri sürerek "Puf" ve "Puf" esas unsurlu markalarından ve endüstriyel tasarımlarından doğan marka ve endüstriyel tasarım hakkına davalılarca yapılan tecavüzün, haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, kaldırılmasını, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5645, Karar No: 2018/206, Tarih: 11.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5645 E.  ,  2018/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ın ortağı olduğu ...Ticari İşletme Ortaklığına aylık 10.000 TL karşılığında iş makinesini kiraya veren ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e bu iş makinesi kiralama işinden dolayı şirketten olan alacağına karşılık suça konu 30.12.2011 keşide tarihli 13.000 TL meblağlı sahte çeki vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanık ...'ın savunmalarında ...'e kiralamış olduğu iş makinesi ile ilgili olarak senet ya da çek vermediğini, kimin verdiğini bilmediğini, bu şirketin ortağı ya da sahibi olmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemesi, 06.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çekteki sadece keşideci imzası yönünden inceleme yapıldığı ve bu imza ile sanık ...'ın imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibatın tespit edilemediğinin belirtilmesi, sanık ...'ün sanık ...'ın şirketin kaşesini basarak çeki ciro ettiğine yönelik beyanı, suça konu çekin ön yüzünde bulunan tanzimle ilgili el yazıları ile çekin arka yüzündeki ...Ticari İşletme Ortaklığı kaşesi üzerinde bulunan imza hakkında herhangi bir inceleme yapılmamış olması ve çekin arka yüzündeki imzaları bulunan birinci ve ikinci cirantaların araştırılmamış olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu çeki ciro eden birinci ve ikinci cirantaların araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve gerekirse bu kişilerin ve soruşturma aşamasında sehven aynı isim ve soyad farklı kimlik bilgilerine sahip ... ve ... oğlu 01.09.1985 doğumlu ... isimli kişi hakkında dava açıldığı suça konu olayda sanıkların anlatımı ve 15.05.2012 tarihli kollukta alınan ifadesinde sanık ... ile ortaklığı bulunduğunu belirten ... oğlu ... doğumlu ...'nın somut olayda bahsedilen kişi olduğu da dikkate alınarak ... ve sanık ...'ın imza ve yazı örneklerinin alınarak çekin ön yüzünde bulunan tanzimle ilgili el yazıları ile çekin arka yüzündeki ...Ticari İşletme Ortaklığı kaşesi üzerinde bulunan imza hakkında bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanık ...'ın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.