muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32676, Karar No: 2014/4626, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32676 E.  ,  2014/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/119698

MAHKEMESİ : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2008

NUMARASI : 2007/541 (E) ve 2008/648 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Tehdit suçuna yönelik yapılan değerlendirmede;

Katılanın soyut iddiası dışında sanığın tehdit suçunu işlediğine dair somut ve inandırıcı delil olmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Yaralama suçuna yönelik yapılan değerlendirmede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık askerden döndükten sonra usulüne uygun davetiye çıkarılmadan zorla getirilmesine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 193/1-2. cümlesine aykırı davranılması,

b) Kabule göre de;

Hükme esas alınan uzman hekim raporunda “katılanın burnunda parçalı kemik kırığı olup hayat fonksiyonlarını etkilemez, basit tıbbi tedavi ile iyileşmez” dendiği ancak adli tıp kriterlerine göre parçalı kırığın mağdurun hayat fonksiyonlarını 2. derece etkilediği bilinmekle katılana ait film ve grafilerle geçici raporlar eklenerek adli tıp şubesinden kırığın derecesi ile ilgili rapor alınmadan yetersiz raporla hüküm kurulması,

c) Suç tarihinde 5560 sayılı Kanun değişikliği öncesi müstakil kanun maddesi olarak yürürlükte bulunan TCK'nin 87/3. maddesi ile ilgili kemik kırığının derecesine göre ve denetime elverişli biçimde önceki ve sonraki yasa maddesiyle ilgili somut olarak hüküm kurularak yasa değişikliğinin sanık lehine olup olmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Sanığın kız kardeşi ile ilgili köyde katılanın dedikodu yapması nedeniyle suçu işlediğini savunması karşısında sanığa haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

e) Sanığın adli sicil kaydının silinme koşulları oluştuğu halde “olumsuz kişiliğinin” ne olduğu belirtilmeden sanığa TCK'nin 50. ve 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin de yetersiz gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31247, Karar No: 2013/16555, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31247 E.  ,  2013/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, müşteki ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müşteki vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin değerlendirilmesinde;

Sanık ... yönünden açılan davada suçtan zarar gören ... adına hazine vekili, duruşma günü bildirilmek suretiyle davadan haberdar edildiği halde, kurum adına dava takip edilerek usulüne uygun şekilde katılma hakkı kullanılmadığından, müşteki vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde, ihbar üzerine kolluk kuvvetleri tarafından, sanığın babaannesinin ikamet ettiği evin kömürlüğünde usulüne uygun olarak yapılan aramada 81 adet el yazması kitabın ele geçirildiği, arkeolog bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 26/11/2010 tarihli raporda 18, 23, 28, 31, 33, 43, 47, 50, 51, 55, 65, 72, 75, 77, 80, 81 numara ile incelenen 16 adet matbu kitap ile 1, 2, 4-e, 6 numaralı zarflardaki matbu sayfa ve kitapların 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıklarının, 26, 29, 30, 32, 39, 44 ve 71 numaralı toplam 7 adet el yazması ve matbu eserin, 2863 sayılı Kanununun 23/a maddesi kapsamına giren tasnif ve tescile tabi, müzelik değere sahip taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olduklarının, 7 adet kitabın dışındaki diğer yazma eserlerin tamamının anılan Kanunun 23/a maddesine göre müze koleksiyonlarını tamamlayıcı nitelikte olmayan ve de belge değeri taşımayan etnoğrafık nitelikteki kültür varlıkları olup bulundurulmalarının, alım ve satımlarının serbest, yurt dışına çıkartılmalarının yasak olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında; sanık ...'nun vefat eden kayın validesine ait ev boşaltıldığı sırada söz konusu evin yıkılarak yeniden yapılması işini müteahhit olarak üstlenen tanık ...'den suça konu kitapları istediğini, adı geçen tanığın üç çuval içerisinde dava konusu kitapları kendisine verdiğini, bu kitapların tarihi eser olduğunu bilmediğini, amacının inşaat sırasında yerlere atılan kitapları muhafaza etmek olduğunu, söz konusu kitapların ticaretini de yapmadığını beyan ettiği, tanık ...'ün de aynı doğrultuda anlatımda bulunduğu, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık Eyyup Gürlek'in suça konu eserlerin kültür varlığı niteliğini haiz olduğunu bildiğine ve bu özelliğini bilerek bulundurduğuna, söz konusu eserlerin ticaretini yaptığına dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık ...'in atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Hükme esas alınan 26/11/2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda 18, 23, 28, 31, 33, 43, 47, 50, 51, 55, 65, 72, 75, 77, 80, 81 numara ile incelenen 16 adet matbu kitap ile 1, 2, 4-e, 6 numaralı zarflardaki matbu sayfa ve kitapların dışında kalan tüm eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında etnografik nitelikte kültür varlıkları olduklarının belirlenmesi karşısında belirtilen eserlerin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye tevdiilerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadelerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün sanık yönünden kazanılmış hak teşkil etmeyen bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının “26/11/2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda belirtilen 18, 23, 28, 31, 33, 43, 47, 50, 51, 55, 65, 72, 75, 77, 80, 81 numara ile incelenen 16 adet matbu kitap ile 1, 2, 4-e, 6 numaralı zarflardaki matbu sayfa ve kitapların sanık ...'e iadesine, bunların dışında kalan tüm eserlerin müze müdürlüğüne tevdiine, sanık ...'dan ele geçirilen varlıkların adı geçen sanığa iadesine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15224, Karar No: 2011/14015, Tarih: 17.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15224 E.  ,  2011/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2009 tarih ve 2009/350-2009/742 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın Bayrampaşa şubesinden verilen 18.08.2008 tarihli, 15.000 TL bedelli ve dava dışı Karpak Temizlik Ürünleri Gıda Mobilya Tekstil Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen çekin müvekkiline olan borç karşılığı dava dışı Mustafa Yılmaz tarafından eşi Özgür Yılmaz'a ciro ettirilerek müvekkiline verildiğini, müvekkilinin çeki tahsil amacıyla Akbank'a takasa verdiğini ancak banka tarafından çek üzerine sahte evraklar üzerinden açılmış hesaptan keşide edilmiş olduğunun şerh edildiğini, çekin aslına el konulduğunu ve müvekkili tarafından alacağın tahsil edilemediğini, davalı banka tarafından çekin keşidecisi davadışı Karpak Tem. Ürün Gıda Mob. Tic Ltd Şti hakkında sahte evraklarla açılan hesap üzerinden çek karnesi verildiğini, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, bu şekilde müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek çek bedeli olan 15.000 TL'nin keşide tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hesap açılışı esnasında ilgili kanun ve mevzuatların gerekli kıldığı tüm dikkat ve özeni gösterdiğini, müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tazminatın hüküm altına alınabilmesi için zararın gerçekleşmesinin zorunlu olduğu, bankadan zararın tazmininin talep edilmesi bakımından davacının çeke dayalı olarak tüm müracaat yollarını tüketmesi ve çek bedelini keşideci ve cirantalardan tahsil edemez hale gelmiş olması gerektiği, davacının öncelikle, keşideci ve cirantaya karşı alacağını tahsil için yasal yollara başvurarak alacağın tahsilinin mümkün bulunmaması durumunda bankaya başvurabileceği, davacı tarafça cirantalara karşı ya da keşideciye karşı her hangi bir takibin ya da açılan bir davanın bulunmadığı gerekçesiyle erken açılan davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10649, Karar No: 2020/93, Tarih: 13.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/10649 E.  ,  2020/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, temyiz dışı sanık olan eşi ... ile birlikte hareket ederek temin ettikleri ele geçirilemeyen yeşil kartları tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullandıkları, kendi adına eczane gideri olarak toplam 82,82 TL, müşterek çocukları olan ... adına eczane gideri olarak toplam 17,14 TL, ... adına eczane gideri olarak toplam 12,78 TL, ... adına eczane gideri olarak toplam 74,02 TL harcama yaptıkları ve bu şekilde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunmaları, katılan vekili beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın suçunun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6461, Karar No: 2019/4026, Tarih: 21.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6461 E.  ,  2019/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurumca uygulanan aylık kesme kararının iptaline, davalı Kurum nezdinde 55.296,80 TL borçlu olmadığının tespitine, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanan aylıkların davalı kurumdan bağlanma tarihi itibariyle yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12465, Karar No: 2013/11885, Tarih: 09.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12465 E.  ,  2013/11885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Zimmet suçundan mahkumiyetine, görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek sanığın bu karara yönelik temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek mahallinde işlem yapılması mümkün görüldüğünden incelemenin sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 2157 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifi müdürü olarak görev yapan sanığın gerçekte tohum, gübre ve kırsal motorin satışı yapmadığı halde kooperatif ortakları adına kredi kullanmış gibi onların imzalarını da taklit etmek suretiyle borç senedi düzenlemek biçimindeki sahtecilik eylemleri ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde her zaman soruşturma açılması mümkün görülmüştür.

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9356, Karar No: 2021/6308, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9356 E.  ,  2021/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça Sürüklenen çocuk adına baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra kendisini temsilen vekaletnameli bir vekil tuttuğunun; dolayısıyla zorunlu müdafiin görevinin sona erdiğinin anlaşılması karşısında hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan zorunlu müdafinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi gereğince REDDİNE;

2-Suça sürüklenen çocuğun vekaletnameli müdafinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemeye gelince:

5271 sayılı CMK’nın 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Yasa ile değişik 251. maddesinin 7. fıkrasında basit yargılama usulünün yaş küçüklüğü halinde uygulanamayacağının hüküm altına alındığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki araçla gündüzün mesun mahaldeki 3 şeritli bölünmüş yolun sol şeridinde seyri sırasında sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmekte olan katılana çarpmamak için sağa manevra yaptığı, katılanın da geri çekilmesiyle direksiyonu sola kırdığı esnada aracının sağ ayna ve sağ ön far kısmıyla çarpması sonucu katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, suça sürüklenen çocuğun ise yolun büyük kısmına geçmiş yayaya karşı etkili fren tedbirine başvurmaması sebebiyle tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin kusur durumuna ve cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1839, Karar No: 2014/20630, Tarih: 11.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1839 E.  ,  2014/20630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2013/67-2013/71

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, takibe dayanak yapılan ilamın daha önce Çan İcra Müdürlüğü'nün 2001/24 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, icra aşamasında 25.05.2001 tarihli anlaşma tutanağı kapsamında çitin olduğu yerdeki tecavüzlü kısımda çitin geri çekilerek tecavüzün ortadan kaldırıldığını, taşınmazların olduğu yerdeki tecavüzlü kısımların ise bedeli ödenmek suretiyle dosya infaz edildiği halde aynı ilamla yeniden takip yapılmasının yasaya aykırı olduğunu ve suç teşkil ettiğini açıklayarak, takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.,

Mahkemece, borçlunun ilama konu çitin olduğu yerdeki tecavüzlü kısımda çiti geri çekerek tecavüzü ortadan kaldırdığı, diğer kısımlar için ise icra masrafı ve toprak parası olarak alacaklının da kabul ettiği miktarı İcra Dairesi'ne ödeyerek borcu itfa ettiği gerekçesiyle icranın geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar İİK'nun 18/3.maddesi gereğince aksine hüküm bulunmayan hallerde duruşma yapılmasına gerek olup olmadığı icra mahkemesi'nin takdirine bırakılmış ise de, anılan takdir yetkisi mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre işin duruşmalı olarak incelenmesi gerektiği durumlarda mahkeme takdir yetkisini duruşma yapmaktan yana kullanmalıdır.

Somut olayda; icra dosyasının incelenmesinden; takibe dayanak yapılan Çan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 19/12/2000 tarihli 2000/584 E 2000/637 K sayılı ilamı ile" davacıya ait 426 parsel nolu Ç.. A.. köy içi mevkiinde bulunan taşınmaza bilirkişiler A.. E.. ve İ.. E..tarafından düzenlenen 16.06.2000 tarihli keşif raporlarında; (a) harfi ile kırmızı kalemle boyalı olarak gözüken kuruluk yapmak suretiyle 0,95 m2 lik tecavüzün, (A) harfiyle yeşil ve kırmızı kalemle boyalı gösterilen tahta perde çekilerek yapılan 4.25 m2 lik tecavüzün, (C) harfi ile gösterilen yeşil kalemle boyalı toplam 46,02 m2'lik kısımda bulunan (c.1) harfi ile gösterilen kagir samanlığın 2,60 m2 (c.2) harfi ile gösterilen tuvaletin 0,75 m2 ve (c,3) harfi ile gösterilen kagir evdeki 0,32'lik tecavüzün, (E) harfi ile gösterilen

kırmızı ve yeşil kalemle boyalı 2.02 m2'lik tecavüzün men'ine kuruluk tahta perde, tuvalet, samanlık ve kagir ev yapmak suretiyle yapılan tecavüzün kal'ine" şeklinde hüküm kurulduğu, ilamın infazı için borçlular aleyhine taşınır teslimine veya taşınmaz tahliye veya teslimine yönelik takip talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

kırmızı ve yeşil kalemle boyalı 2.02 m2'lik tecavüzün men'ine kuruluk tahta perde, tuvalet, samanlık ve kagir ev yapmak suretiyle yapılan tecavüzün kal'ine" şeklinde hüküm kurulduğu, ilamın infazı için borçlular aleyhine taşınır teslimine veya taşınmaz tahliye veya teslimine yönelik takip talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takibe konu ilamın Çan İcra Müdürlüğü'nün 2001/24 Esas sayılı dosyasında taraflar arasında düzenlenen 25.05.2001 tarihli anlaşma tutanağı doğrultusunda infaz edildiğini iddia etmektedir. Bahse konu 25/05/2001 tarihli "men'i müdahale tutanağı" başlıklı belgede;" icra masrafları ve toprak parası olarak 100.000.000 TL peşin kalan da her ayın 25 inde olmak üzere toplam 500.000.000 TL'yi ödemeyi taahhüt ediyoruz. Tecavüzlü binalar yıkılmasın. Ancak avlu çitindeki tecavüzleri geri çekeceğiz. Alacaklı vekili ve alacaklı söz aldı. Davalıların söz konusu yukarıdaki taahhütlerini kabul ediyoruz. tecavüzlü binaların yıkımı durdurulsun.Ancak, avlu sınırında tecavüzler geri çekilsin dedi. Hazır olan işçilere gereken talimat verildi. Kadastrocu bilirkişinin işaretlediği noktalara avlu kazıkları çakıldı..."yazılı olduğu görülmekte ise de; alacaklı vekili temyiz itirazlarında anlaşma tutanağının borçlular tarafından bozulduğunu, müşterek sınıra yeniden tecavüz edildiğini ve yıkımın durdurulması isteğinin infazın ertelenmesi olup, ilamda tespit edilen haktan feragat halinin söz konusu olmadığını ileri sürmektedir.Gerçekten de şikayete konu "men'i müdahale tutanağı" nda tecavüzlü alanların yıkımına ilişkin hakkın özünden feragat yoktur.

Öte yandan İİK'nun 30/1. maddesinde de; ''Bir işin yapılmasına mütedair ilam icra dairesine verilince icra memuru 24'üncü maddede yazılı şekilde bir icra emri tebliği suretiyle borçluya ilamda gösterilen müddet içinde ve eğer müddet tayin edilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanlarını tayin ederek işin yapılmasını emreder.'' hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda Mahkemece, şikayetin niteliği itibariyle duruşma açılarak, taraf teşkili sağlandıktan ve varsa tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra , gerektiği takdirda takip dayanağı yapılan ilamda hükme esas alınan bilirkişi raporu ve eki krokinin mümkünse aynı bilirkişiler temin edilerek, mümkün değilse farklı kişilerle yerinde uygulanarak sonuca gidilmesi gerekirken, evrak üzerinde ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.