muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3314, Karar No: 2021/18339, Tarih: 23.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/3314 E.  ,  2021/18339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin münhasıran beraat hükmüne, katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran beraat hükmü ile nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından Kızıltepe ilçe otogarından batı illerine kaçak sigara taşınacağı bilgisi alınması üzerine oluşturulan uygulama noktasında, haricen sahibi sanık ... olan ...plakalı otobüsün durdurulduğu ve sanık ... ile muavin olan sanık ...'nin de içinde bulunduğu araçta usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagaj kısmında sonradan yapılmış olan dingil ve iki teker arasındaki boşlukta 520 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; her ne kadar sanık ... aşamalarda alınan savunmalarında, fiilen aracın kendisine ait olduğunu, ancak ele geçen kaçak sigaralardan ve araçtaki gizli bölmelerden haberinin olmadığını beyan etmiş ise de, daha önce aynı suçtan iki kez tedbir konulan aracın sahibi olan sanık ...'in bilgisi dışında sigaraların ele geçtiği gizli bölmelerin yapılamayacağı cihetle, sigaraları araca kendisinin yerleştirdiğini söyleyen sanık ...'in bahse konu otobüste muavin olması, kolluk görevlilerince yapılan arama sırasında sanık ...'in de araçta bulunması, sigaraların aracın sahibi olan sanık ...'in bilgisi dışında aracın zulalı bölümlerine muavin tarafından gizlenmesinin kabulünün yasal dayanağının bulunmadığı ve atılı suçu işlediği gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suçtan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Ayrıca kaçakçılık suçunda kullanıldığından bahisle önceki tarihlerde üzerine şerh konulan suçta kullanılan aracın değeri ile ele geçen kaçak eşya hakkında... varakası düzenlettirilmeden soyut değer üzerinden aracın iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Dava konusu kaçak sigaralar hakkında KEMT varakasının düzenlettirilmemesi,

3. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yalnızca numune alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21346, Karar No: 2007/3624, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21346 E.  ,  2007/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat.... ile davalı, ... Genel Müd. vekili Avukat ... aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 14.09.2006 gün ve 691/1284 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Oda Kaydı ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5837, Karar No: 2010/8926, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5837 E.  ,  2010/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularakyapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av.... ve Av.... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesini kefil olarak imzalayan davalı hakkında başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, asıl borçlu ile davacı banka arasındaki 4734 sayılı Yasaya göre 25.10.2002 tarihli Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi ve 27.3.2003 tarihli Finansal Yeniden Yapılandırma ek sözleşmeleri imzaladığını, bu sözleşmelerin müvekkilini etkileyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.11.2006 tarihli karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 28.1.2008 günlü kararı ile alacaklı ile asıl borçlular arasındaki Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi imzalandığını ve borcun ileriki bir tarihte ve daha düşük bir faizle ödeneceğinin kararlaştırıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kefaletin Fer’i niteliği itibariyle kefilin borcunun asıl borca bağımlı olduğu böylece asıl borçluya muacceliyet tarihi ve faiz indirimi bakımından sağlanan hakların kefil yönünden de geçerli olduğu gözetilmeden mahkemece yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak, asıl borçlular ile imzalanan Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesinin kefaletin asıl borca bağımlı fer’i niteliği dikkate alındığında, bu sözleşme hükümlerinden davalının da yararlanacağı gözetilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği, hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararı gözetilerek asıl borçlu ile davacı banka arasında yapılmış olan Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesi hükümleri gözetilerek bu sözleşme gereğince asıl borçlu tarafından ödemelerin yapılması gereken tarihe kadar Finansal Yeniden Yapılandırma Sözleşmesinin bekletici mesele yapılması bu sözleşmede gösterilen şekilde borcun ödenmesinin veya ödenmemesinin davalı kefili de etkileyeceği gözetilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı banka yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulanan davacı yararına takdir edilen 750.00-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4570, Karar No: 2015/11747, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/4570 E.  ,  2015/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 1994/94-2013/175

DAVACI-KARŞI

DAVALI : Çamlıca K.TK

DAVALI-KARŞI

DAVACILAR : V.. S.. - Ş.. S..

BİRLEŞTİRİLEN

DOSYA DAVACILARI : A.. S.. ve Ark.

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve birleştirilen dosya davacıları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Çamlıca köyü tüzel kişiliği, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği yörede 1992 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 41537054 m² yüzölçümünde mera olarak sınırlandırılıp özel siciline kaydedilen 154 ada 1 parsel sayılı köy merasına davalıların sürmek suretiyle müdahale ettiği iddiasıyla müdahalelerinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Aynı parsele yönelik A.. S.. ve arkadaşları tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/205 E. sayılı tapu iptali ve tescil dava dosyası,

A.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/206 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

G.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/207 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

V.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/203 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

K.. S.. ve arkadaşları tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/211 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

A.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/209 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

K.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/208 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

Ö.. F.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/204 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası,

Ş.. S.. tarafından zilyetliğe dayalı olarak açılan 1994/201 E. sayılı mera kaydının iptali ve tescil dava dosyası, bu dava dosyası ile birleştirildikten sonra mahkemece; 1994/14 E. sayılı köy tüzel kişiliğinin açtığı elatmanın önlenmesi talebine ilişkin davanın kabulü ile davalıların 154 ada 1 sayılı parsele müdahalelerinin men'ine, birleşen dosya davacılarının davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davalılar ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, mera kaydının iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Dava, elatmanın önlenmesi, mera kaydının iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve gerçek kişiler tarafından kullanıldığı belirtilen taşınmazların mera bütünlüğü içinde bulundukları, mera olarak kullanıla gelen yerlerin alınıp satılamayacağı, üzerine bina yapılamayacağı, ağaç dikilerek koru, bağ ve bahçe tesis edilemeyeceği, meraların sınırlarının daraltılıp genişletilmesi ve zamanaşımı ile özel mülkiyete geçirilmesinin, vasfının değiştirilip ziraat arazisi haline getirilmesinin mümkün olmadığı hususları gözönünde bulundurularak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25.11.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4076, Karar No: 2015/4564, Tarih: 16.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4076 E.  ,  2015/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık ve dahili davalı ... vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlık ve dahili davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı Cemo İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni yapılan ihaleyi alamamaları nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere dava tarihi itibariyle halen davalı Bakanlığa bağlı hastanede yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmasına devam etmektedir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, dahili davalı...'ne iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1033, Karar No: 2023/2922, Tarih: 27.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1033 E.  ,  2023/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İtirazname No : 7-2015/263138

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/889 E., 2015/315 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Kamu Davasının Düşürülmesi

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarih ve 2021/8676 Esas, 2022/16462 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KD-2015/263138 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu ile 03.01.2014 tarihinde sabah saat 07.00 sıralarında Hacıpaşa Hudut Karakolu sorumluluk sahasında ANT-P36-C3 harita pastasında 64340-91450 koordinatlarında 28-29 nolu hudut kazıkları arasında 50 nolu beton kule nöbetçileri gözetleme faaliyetleri esnasında 1. derece askeri yasak bölgede Suriye istikametinden Türkiye

istikametine Asi Nehri üzerinden 3 şahsın traktöre yükleme yaptıklarının tutanakla tespit edildiği, mobil yol kontrol unsuru COBRA aracı ile olay yerine giderek, 3 şahsa “DUR” ikazında bulunulduğu, şahısların durmaması üzerine havaya ateş edildiği, bunun üzerine 3 şahsın traktörü römorktan sökerek olay yerinden uzaklaştıkları ve geride bırakılan iki tekerlekli römork kasasında 50 adet bidon içerisinde yaklaşık 3000 litre kaçak mazotun ele geçtiği olayda, eylemi gerçekleştiren 3 sanığın olduğu, bu haliyle eylemin toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiği, ayrıca sanık ... Bayrakçı’nın toplu kaçakçılık suçu sübut bulduğu halde Mahkemece sanığın soyut beyanına dayanılarak beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğundan daire çoğunluğunun ferdi kaçakçılıktan kurulan beraat hükmüne yönelik zamanaşımı kararının usul ve yasalara aykırı olduğundan bahisle kamu davasının zamanaşımından düşürülmesine dair ilâmının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği, Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2021/8676 Esas, 2022/16462 Karar sayılı kararında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz sebepleri yönünde karşı düşüncenin de yer aldığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

03.01.2014 tarihinde sabah saat 07.00 sıralarında Hacıpaşa Hudut Karakolu sorumluluk sahasında ANT-P36-C3 harita pastasında 64340-91450 koordinatlarında 28-29 nolu hudut kazıkları arasında 50 nolu beton kule nöbetçileri gözetleme faaliyetleri esnasında 1. derece askeri yasak bölgede Suriye istikametinden Türkiye istikametine Asi .. üzerinden 3 şahsın traktöre yükleme yaptıklarının tutanakla tespit edildiği, mobil yol kontrol unsuru COBRA aracı ile olay yerine giderek, 3 şahsa “DUR” ikazında bulunulduğu, şahısların durmaması üzerine havaya ateş edildiği, bunun üzerine 3 şahsın traktörü römorktan sökerek, olay yerinden uzaklaştıkları ve geride bırakılan iki tekerlekli römork kasasında 50 adet bidon içerisinde yaklaşık 3000 litre kaçak mazotun ele geçirildiği olayda; dosya kapsamına göre kimliği tespit edilemeyen ve yakalanmayan diğer kişilerle birlikte iştirak halinde hareket ettiğine dair delil bulunamaması karşısında, sanığın eyleminin ferdi kaçakçılık suçunu oluşturduğu cihetle, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre suç için aslî dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 29.09.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık aslî dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazı üzerine yapılan temyiz incelemesinde sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/8676 Esas, 2022/16462 Karar sayılı kamu davasının zamanaşımından düşürülmesi kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.

(KD)

KARŞI DÜŞÜNCE