muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2101, Karar No: 2018/4040, Tarih: 24.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2101 E.  ,  2018/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Mob. Dek. Teks. Or. Ürn. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.10.2015 gün ve 2014/932-2015/708 sayılı hükmü onayan Dairemizin 06.06.2017 gün ve 2016/2500-2017/2416 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemi ile başlatılan takibe itirazın iptaline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmış, davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin incelenmesinde ise, taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı yüklenici davalı ise iş sahibidir. Davacı bakiye iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek takip başlatmış, davalı ise teslim edilen ürünlerin ayıplı olduğunu savunmuştur. Davalı vekili cevap dilekçesinde, hatalı üretimlerin başlıca sebebinin tutkallama, presleme süresi ve pres sıcaklığı olduğunu, bütün uyarılara rağmen işi hızlı çıkartmak için pres sıcaklığını arttırıp pres süresini kısalttığını, bu konuda uyarılarda bulunduğunu, davacıya ayıpların bildirilmesi üzerine dosyada mevcut bulunan iş emirlerinde geçen üretimleri yaptığını açıklamıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda bu ayıpların açık ayıp mı, gizli ayıp mı olduğu konusunda bir değerlendirme yapılmamış, ancak ayıpların bir kısımının sonradan ortaya çıkmış olabileceği görüşü bildirilmiştir. Ayıp ihbarı ile ilgili olarak davalı tarafından mail yazışmaları ve iş emirleri sunulduğuna göre, davalının bu savunması üzerinde durulmalı, ayıpların niteliği konusunda ek rapor alınmalı, açık ayıp yada gizli ayıp olup olmadığı saptanmalı ve ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmalı, ayıplı imalâtın bedelinin mahsubu gerekip gerekmediği belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Kararın bu gerekçeyle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama kararının

kaldırılarak kararın bozulması uygun bulunmuştur.

kaldırılarak kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme isteminin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 06.06.2017 gün ve 2016/2500 Esas ve 2017/2416 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7100, Karar No: 2012/7942, Tarih: 29.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/7100 E.  ,  2012/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelmede;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7651, Karar No: 2021/19065, Tarih: 14.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7651 E.  ,  2021/19065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, iftira

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında iftira suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde ise;

Hakaret, bir kişiye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle onur, şeref ve saygınlığa saldırmasıdır. Eylemin yüze karşı ya da yoklukta işlenmesi arasında fark yoktur. Gıyapta hakarette ihtilat öğesi aranmamaktadır.

Serbest hareketli suç olup, sözler, imalı şarkılar, yazı, çizim, resim, nefreti gösteren hareketler ve bunun gibi davranışlarla işlenebilir.

Manevi unsur genel kasttır. Mağdurun sıfatı bilinerek hareket edilmelidir. Saikin siyasi olması şart değildir. Cumhurbaşkanlığı sıfat veya vazifesiyle alakalı saike de lüzum yoktur. (Erem. age)

Bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. İfade hürriyeti, basın özgürlüğü, haber verme ve eleştiri hakkı gibi bir hakkın kullanmasına ilişkin hukuka uygunluk nedenleri mevcut ise hukuk düzeni tarafından kişi cezalandırılmayacaktır. Ancak, eleştiri hak ve görevi kötüye kullanılmamalı, ifade veya yazıda küçültücü, incitici, abartılı sözlerden kaçınılmalıdır. Sayılan öğelerden birinin olması halinde haber verme ve eleştiri hakkından söz edilmeyecek eylem hukuka aykırı olacaktır.

./..

S/2

Hakaret suçları ifade özgürlüğünü sınırlayan hallerden bir tanesidir. Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir. İfade hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerden olan bu hak birçok Uluslararası belgeye, Anayasa ve yasalara konu olmuştur. Bu cümleden olarak, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10/1. maddesinde, T.C. Anayasasının 25. ve 26. maddelerinde birbirlerine benzer şekilde; "Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir." biçiminde teminat altına alınmıştır.

Demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade hürriyeti sadece kabul gören veya zararsız veya kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerlidir. Bunlar demokratik bir toplumun olmazsa olmaz tolerans ve hoşgörüsünün gerekleridir. (Tezcan, Erdem Sancaktar, Türkiye'nin İnsan Hakları sorunu 2. baskı sy 462) Ancak mutlak haklardan olmayan ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı, kısıtlı da olsa belli şartlarda sınırlandırılabileceği de aynı metinlerde yer bulmuştur. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 10/2 maddesine göre; görev ve sorumluluklar da yükleyen bu hakkın kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda başkalarının şöhret ve haklarının korunması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir. Anayasanın 26/2. maddesine göre de: "Bu hürriyetlerin kullanılması... başkalarının şöhret veya haklarının... korunması amaçlarıyla sınırlanabilir."

İfade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin düzenlemelerin dar yorumlanması, sınırlandırma için önemli bir toplumsal ihtiyaç veya zorunluluğun bulunması, bu sınırlandırmanın meşru bir amacı gerçekleştirmek için yapılması, sınırlandırmada aşırıya gidilmemesi ve her halükarda hakkın özünü zedelemeyecek ölçüde yapılması gerekmektedir.

Demokratik toplumlarda siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmalıdırlar. Ancak hakarete hiçbir kimse katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ve hakaret ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken kavramlardır. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilemez. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderleriyle özdeşleştirdiği, liderlerine yapılan ve kamuya yansıyan hakaretleri kendilerine yapılmış gibi algılayarak aşırı reaksiyon gösterdikleri, bu hakaretlerin toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, hakaret ve sövme fiillerinin, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralamalara sebebiyet verdiği gözetildiğinde, bu fiillerin orantılı bir yaptırıma bağlanmasının toplumsal barışın ve kamu düzeninin korunması bakımından da demokratik toplumda zorlayıcı bir ihtiyacın karşılanması kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

./..

S/3

./..

S/3

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde sanığın Cumhuriyet Başsavcılığına fax ile gönderdiği ihbar dilekçesinde "..., Şüpheli-1, ... öz oğludur, Boşta, Sade çıplak yurttaş, Aileye vasıl olan dev rüşvetin genel müdürüdür. Devasa paraları evde özenle istifler, Sonra babacığının telaşlı talimatıyla evi sıfırlar, Sıfırlama sürerken 30.000.000 öro bir küsurat kaldı babacığım der Haram lokma yememiş babayı teskin eder, 10.000.000 dolar rüşveti dini bütün babanın kesin kesin talimatıyla sakın ha almamakla görevlendirilmiştir. beklenen 100.000.000 belki 85.000.000 dolardır" şeklindeki ifadelerin bulunduğu, her ne kadar müşteki ... kamuya mal olmuş kişi olsa bile siyasetçi olmadığı ve siyasetçi yakını olmasının ağır eleştirilere katlanma yükümlülüğü vermeyeceği, eleştiri sınırlarını aşarak açıkça şeref ve saygınlığına maddei mahsusa isnadı suretiyle saldırı mahiyetinde olması nedeniyle ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilemeyeceğinden sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

5237 sayılı Yasanın 253. maddesine göre hakaret suçunun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek uzlaştırma yoluna başvurulması, uzlaşma sağlanmaması durumunda 7188 sayılı Yasanın 31. maddesiyle eklenen geçici ek 5 maddesi uyarınca basit yargılama hükümlerinin mahkemece değerlendirilme zorunluluğu,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15311, Karar No: 2013/657, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15311 E.  ,  2013/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuş, reddedilen hâkim tarafından ret talebi H.M.K.'nun 41/1 maddesi gereğince geri çevrilmesine karar verilmiş ve dosya merciye gönderilmiştir.

Bu konuda ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davası sırasında davalı vekili tarafından 11.10.2012 tarihli dilekçe ile "... davada tanık dinletme taleplerinin reddedildiğinden davanın aleyhe sonuçlandırılacağının ortaya çıkması nedeniyle ihsası reyde bulunulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... ... (...), 11.10.2012 tarihli oturum zaptının 2 nolu ara kararı ile reddi hâkim talebinin H.M.K.'nun 41. maddesi uyarınca geri çevrilmesine karar vermiş ve dosyayı merciye göndermiştir. Talebi inceleyen merci tarafından “...davalı vekilinin belirttiği nedenlerin ret sebebi oluşturmadığı, ancak temyiz nedeni olabileceği...” gerekçesiyle talebin reddi ile H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca reddeden tarafın "1000.- TL" disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Duruşma hâkiminin reddi talebi, H.M.K.'nun 41. maddesine göre yargılamayı yapan mahkeme hâkimi tarafından bizzat değerlendirilmiş ve istem geri çevrilmiş, ancak incelenmek üzere merciye gönderilmiştir. Reddedilen hâkim tarafından H.M.K.'nun 41. maddesi uyarınca verilen geri çevirme kararları aleyhine, ancak hükümle birlikte temyiz yoluna başvurulabileceği H.M.K.'nun 41/son fıkrasının amir hükümlerinden olup, bu karardan sonra aynı ret talebi hakkında merci tarafından H.M.K.'nun 42. maddesi uyarınca yeniden inceleme yapılamaz. Bu nedenle, merci tarafından verilen karar, usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10548, Karar No: 2013/12740, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10548 E.  ,  2013/12740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece daha önce itirazın kaldırılması yönünden verilen karar kesinleştiğinden, karar verilmesine yer olmadığına, alacağın yüzde yirmi oranı üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından icra inkar tazminatına ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

İİK.nun değişik 68. maddesinin son fıkrası “itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklıya diğer tarafın talebi üzerine alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere tazminata hükmedileceği" hükmüne yer verilmiştir. Bu Yasa maddesi 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile icra inkar tazminatı alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir şeklinde değiştirilmiştir. Aynı Yasanın 38. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesine göre icra inkar tazminatına ilişkin hükmün kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği düzenlenmiştir. Olayımızda, davacı alacaklı icra takibini yasanın yürürlüğe girmesinden önce başlattığına göre, alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3732, Karar No: 2022/15993, Tarih: 07.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3732 E.  ,  2022/15993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KD - 2020/97841

T.C. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/10/2020 gün ve ...-Kyb sayılı yazılı ihbarına dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 09/11/2020 tarihli 2020/97841 sayılı tebliğname ile Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 tarih ve 2017/570 esas, 2018/103 sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23/02/2022 tarihli, 2020/16210 esas ve 2022/3211 karar sayılı ilâmında, "....Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/103 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-b maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, " şeklinde karar verildiği görülmüş ise de,

5271 sayılı Kanunun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, 309. maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma neticesinde yeniden karar verilecektir. Bu halde, yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar da bulunmadığından verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne ya da savunma hakkını kısıtlama veya tamamen kaldırma sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması durumunda, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulması halinde ise, aynı fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, yeniden yargılama yapılması yasağı nedeniyle yasa yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

CMK.nın 309/4-b maddesi uyarınca bozma kararı verilmesi halinde yeniden yargılama yapılacak fakat verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Dairece ihbarname içeriği yerinde görülerek 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca kanun yararına bozma kararı verilmesine ve bu durumda yeniden yargılama yapılması yasağı bulunmamasına karşın sehven "yeniden yargılama yapılmamak üzere" ibaresi de eklenmek suretiyle bozma kararı verildiği görülmekle, ilamın sonuç paragrafında yer alan "ve yeniden yargılama yapılmamak üzere " ibaresinin ilamdan çıkarılması hususunda gereğinin takdiri ve yerine getirilmesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2022 gün ve KD - 2020/97841 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 23/02/2022 tarihli, 2020/16210 esas ve 2022/3211 karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/97841 sayılı 28/04/2022 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulması üzerine dosya incelendi;

Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 tarihli ve 2017/570 esas, 2018/103 sayılı kararının dairemizin 23/02/2022 tarihli, 2020/16210 esas ve 2022/3211 karar sayılı ilamı ile davanın bir üst mahkemece görülmesi gerektiği anlaşıldığından kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne ya da savunma hakkını kısıtlama veya tamamen kaldırma sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması durumunda, 5271 sayılı Kanunun 309. Maddesinin 4. fıkranın (b) bendi uyarınca, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebi yerinde görüldüğünden ilamın sonuç paragrafında bulunan " ve yeniden yargılama yapılmamak üzere" ibaresinin çıkarılması suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 8/1. maddesi uyarınca MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/820, Karar No: 2006/2508, Tarih: 28.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/820 E.  ,  2006/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... ... Ruh ve Sinir Hastalığı Tedavi Hizmetleri Ltd.Şti vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ... ile davalı ... ... Ruh ve Sinir Hastalığı Tedavi Hizmetleri Ltd.Şti vekili avukat ... ... geldi. Davalı ... gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar tashihi karar aşamasında, davalı üçüncü kişi şirketin üç adet çekle yaptığını iddia ettiği ödemelerin bankadan sorulmak suretiyle araştırılması ve sonucuna göre hüküm verilmesi bakımından bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak çeklerin akıbeti bankadan sorulmuş ise de yapılan araştırma hüküm tesisi için yeterli bulunmamaktadır. Bankanın 17.08.2004 tarihli cevabi yazısı ile yazı ekinde gönderilen çek fotokopilerinin incelenmesinden her üç çekin de davalı

şirketin yetkilisi bulunan ... ... tarafından hamiline olarak düzenlendiği, 17.07.1998 tarihli 5 milyar bedelli çekin dava dışı ... ... tarafından tahsil edildiği, 02.11.1998 tarihli 3 milyar ve 04.01.1999 tarihli 3 milyar bedelli çeklerde de dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin cirosunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı şirket, çek karşılığını bankadan tahsil eden ... ...’ın borçlu ...’ın sigortalı işçisi olup tahsilatı borçlu namına yaptığını, yine bu borçlunun çekte cirosu bulunan dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin ortağı ve yetkili temsilcisi olup çeklerde şirket kaşesi altındaki imzanın da bu şahsa ait olduğunu, bu suretle borçlunun kendisine verilen çekleri şirket işlerinde kullandığını ileri sürmüştür. Mahkemece bu yöndeki savunmalar araştırılmadan dava reddedilmiştir. ... ...’ın tahsilatı borçlu ... namına yaptığının, şirket kaşesi altındaki ciranta imzalarının da borçluya ait olduğunun saptanması halinde ödeme savunmasının kanıtlanmış olacağı ortadadır. O halde mahkemece, davalı şirketten savunmada ileri sürdüğü hususlara ilişkin delilleri sorulup toplanarak ve dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş’ye ait ticaret sicili kayıtları getirtilerek borçlu ... ile bu şirket arasında organik bir bağ bulunup bulunmadığı, çekte şirket kaşesi altındaki imzanın borçluya ait olup olmadığı, yine ... ... ile borçlu ... ya da ... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş arasında hizmet ilişkisi bulunup bulunmadığı, bu şahıs tarafından yapılan tahsilatın borçlu namına yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalı şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı ... ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Tedavi Hizmetleri Ltd.Şti yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak vekille temsil olunan davalı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.