muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/679, Karar No: 2023/4560, Tarih: 31.10.2023

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, somut olayda, sanığın ikamet ettiği apartmanın görevlisi olan katılanın kapısına çöp döktüğü şeklindeki beyanı üzerine sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan iddianame düzenlenmiş ise de, mahkemece sanığın eyleminin suçun tanımında yer alan sırf huzur sükun bozma kastı ile ısrar unsurunu taşımadığı kabulü ile sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. 7445 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca mahkemece duruşma açılmaksızın sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

3. Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık olarak belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2016/213 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 numaralı paragrafında yer alan "beraatine" ibaresinden önce gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5498, Karar No: 2008/4934, Tarih: 13.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5498 E.  ,  2008/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/85, Karar No: 2013/5302, Tarih: 09.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/85 E.  ,  2013/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü, ... Mevkii 103 ada 3 parsel sayılı 20800,00 m² ve 103 ada 6 parsel sayılı 12300,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, ... ve ...’in ormandan açma yaparak zilyetliklerinde bulundurmaları nedeniyle 3 nolu parsel çayır niteliğiyle, 6 nolu parsel kargir ev, bahçe ve tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmişlerdir. Davacı ... Yönetimi 27.02.1989 tarihinde Kiğı Kadastro Mahkemesinde 103 ada 6 nolu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, yine davacılardan Ali Barlas zilyetlik iddiasıyla, davacılar ... ve Müşterekleri ise tapu kaydı ve vergi kaydına dayanarak 6 nolu taşınmazın kadastro tesbitine itirazda bulunmuşlardır.

Mahkemece kesin süre içerisinde keşif giderleri yatırılmadığından davanın reddine ilişkin verilen karar Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 1999/1954 - 2191 sayılı 11.03.1999 günlü kararıyla özetle; “Kanun ve yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına aykırı olan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önellere dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu”na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş; taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve Ali Barlas ve mirasçılarının fiilî kullanımında bulundukları gerekçesiyle Ali Barlas tarafından açılan davanın kabulü ile dava konusu 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tesbitlerinin iptali ile veraset ilâmındaki payları oranında Ali Barlas mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, Ali Barlas dışındaki diğer davacılar tarafından açılan davaların reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi ile davacılar ..., ..., ... ve H.İbrahim Sertel ve davalı Hazine tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/04/2010 tarih ve 2010/4387 - 5548 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “çekişmeli taşınmazların çevresinde bulunan 103 ada 1, 2, 4 ve 5 nolu parsellerin, Sertel’lerin dayandığı temmuz 1949 tarihli 49 nolu meşelik sınırlı, 4595 m² yüzölçümlü tapu ile yine meşelik sınırlı 7 ve 8 tahrir nolu 11.000 m² yüzölçümlü vergi kayıtlarına dayanarak ve Ali Barlas’ın zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığı kiracı sıfatıyla olduğu gerekçeleriyle kadastro mahkemesinin kesinleşen 2000/166 Esas sayılı dosyasıyla İbrahim oğulları .... ve .... mirasçıları adına tesbit edilip kesinleştiği anlaşılmaktadır. 103 ada 1, 2, 4 ve 5 nolu parsellerin toplam yüzölçümlerinin 29900 m² olup, revizyon gören tapu kaydı ve vergi kaydı miktarından çok fazla olduğu, dava konusu

.... Köyü 103 ada 3 ve 6 nolu parsellerin ormandan açıldığından söz edilerek tesbit edildiği, hükme esas alınan orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazlardan 3 nolu parsel üzerinde halen kümeler halinde meşe ağaçlarının bulunduğunun bildirildiği, bu parsellerin güneyinde bulunan taşınmazların yörede 1988 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman olarak tapulama harici bırakıldığı gözönünde bulundurulduğunda dava konusu 103 ada 3 ve 6 nolu parsellerin öncesinin meşe ormanı olup yer yer tarla haline getirildiği, halen de meşe ağaçlarının parseller üzerinde yer aldığı, meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığından tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün görülmediği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, hava fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel gerçekliği karşısında orman sayılan yerlerden oldukları anlaşılan taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine; çekişmeli ... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak Orman Yönetiminin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkeme kararında tespitin iptali değil, tesbit tutanağının iptaline karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “çekişmeli .... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “çekişmeli .... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11108, Karar No: 2021/4321, Tarih: 07.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/11108 E.  ,  2021/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/06/2021 gün ve 2020/252 E. 2021/169 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2011/33206, Karar No: 2013/28313, Tarih: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/33206 E.  ,  2013/28313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, kendisinin ... ... Şubesinde davalı şirketin sözleşmeli işçisi olarak 01.07.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.08.2007 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, 08:30-18:30 arası çalıştığını, 2 yıllık iznini kullanmadığını, yeni dönemde ihaleyi alan ... firmasını eski firmadan haklarını aldığına dair belgeleri imzalamaz ise işe almayacağını söylediğini, bu nedenle bahsi geçen belgeyi imzalamak zorunda kaldığını, kaldı ki şirketin Çalışma Bakanlığına kıdem ve izin ücretlerini ödeyeceğini taahhüt ettiklerini, ancak bugüne kadar bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının halen ... ... şubesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, asıl işverenin ... olduğunu, firmanın 01.07.2004-31.08.2007 tarihleri arasında anılan işyerinin temizlik işlerini yaptığını, 31.08.2007 tarihinde ihale süresinin dolduğunu, yeni ihalenin bir başka firma tarafından alındığını, ortada bir işyeri devri söz konusu olduğunu, davacının 01.09.20070 tarihinden itibaren aralıksız olarak çalışmasına devam ettiğini, feshe bağlı kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağından şirketin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirketin ihale usulü ile temizlik hizmetlerine aldığı, ... ... Şubesindeki çalışmasının 31/08/2007 tarihinde sona erdiği, bundan sonra da aynı iş yerinde ihaleyi alan yeni firma emrinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmıştır. Bu şekilde davacının 01/09/2007 tarihinde ihaleyi alan firmada başlayan hizmet akdinin yeni bir akit niteliğinde olduğu, davalı firma ile dava dışında kalan ihaleyi yeni alan firma arasında işyeri devrinin olmadığı, bu nedenle davacının kıdem ve yıllık ücretli izin alacağının talep hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda asıl işveren ile alt işverenler arasında belirli bir işin görülmesi amacıyla yapılan ve ihale ile verilen işin, ihale süresi sonrasında başka bir alt işverene verilmesi nedeniyle davalıyla ihaleyi yeni alan işveren arasında işyeri devri mevcuttur. Davalı işveren vekili Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne verdiği ifadede davacının müracaatı halinde kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını ödeyeceklerini taahhüt etmiş ise de, dosya kapsamından davacı işçinin ara vermeden ihaleyi yeni alan işveren emrinde çalışmasına devam ettiği iş akdinin feshinin söz konusu olmadığı, bu nedenle akdin feshine bağlı olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının reddinin gerektiği anlaşıldığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4058, Karar No: 2024/1642, Tarih: 11.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4058 E.  ,  2024/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/254 E., 2023/452 K.

DAVA TARİHİ : 16.05.2020-19.06.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/192 E., 2021/697 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının sağlık sebeplerini gerekçe göstererek bir çok kez ailesinin yanına gittiğini, dokuz aylık evlilikleri süresince üç ... fazla ayrı yaşadığını, kadının birlikte yaşamaktan kaçındığını, toplu ortamlarda onur ve gurur kırıcı söylemlerde bulunduğunu, annesine, babasına ve ailesinin diğer büyüklerine karşı saygısız ve öfkeli tutumlar sergilediğini, düğünden sonra sürekli 'ne umdum, ne buldum' ve buna benzer hoşnutsuzluğunu ve memnuniyetsizliğini belirten söylemlerde bulunduğunu, misafirlere karşı soğuk davrandığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP