muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2743, Karar No: 2023/5736, Tarih: 29.11.2023

.000,00 TL iştirak nafakası ile davacı lehine aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakası ve 60.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, davalının tam kusurlu olduğunu ve buna göre hükmedilen nafaka ve tazminat miktarların günün ekonomik şartlarında çok az olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili, davacının müvekkilinin adına kayıtlı evde ikamet ettiğini, müvekkilinnin ise evden kovulduğunu, müvekkilinin borçlanmak suretiyle emekli olduğunu ve kredi borcu bulunduğunu, kalacak yerininde olmadığını, geçim sıkıntısı çektiğini, nafaka ve tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu, kararın bu yönden bozulması veya hakkaniyete uygun şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî, manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 182 nci, 327 inci, 328 inci ve 330 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının taraflara yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının taraflara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9794, Karar No: 2021/15224, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9794 E.  ,  2021/15224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 21/08/1997 olduğu ve 21/08/2015 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu, 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında, savunmasının da alındığı 07/04/2016 ve 14/04/2016 tarihli duruşmaların 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca açık yapılması gerektiği halde ve yine kısa kararın açıklandığı 12/05/2016 tarihli duruşmanın "açık" yerine “kapalı” olarak başladığının belirtilmesi ve sonrasında duruşma bitirilirken “açık” yargılamaya devam edildiği yazılarak çelişki yaratılması suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6814, Karar No: 2012/22625, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6814 E.  ,  2012/22625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın suçu inkarı karşısında köy muhtarı ile azalar ve varsa köy ve kır bekçisi de tanık olarak dinlenerek ayrıca imzacı tanıkların da tamamının duruşmada tanık olarak ifadeleri alınarak ağaçları kimin kestiği tanık ...'ün ormancılara açıkca ağaçları sanığın kestiğini söyleyip söylemediği başka isim verip vermediği ve halen yeri kimin kullandığı tam olarak araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeden bu yönden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Mahallinde yapılan keşif ve orman bilirkişi incelemesi sonucu saha üzerinden kesilen ağaçların traşlama kesimi ve 1 yaşta fındık ağaçları dikili olması karşısında orman örtü flora saha üzerinde mevcut olsa dahi ağaçların açma suçu işlenmek amacı ile kesildikleri anlaşıldığı halde yazılı madde ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18688, Karar No: 2015/5699, Tarih: 10.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/18688 E.  ,  2015/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

17.11.2009 tarihinde elektriği kesilip mühürlenen elektrik sayacının, mührünü bozup elektriği açtığı 11.01.2010 tarihinde yapılan tespitle anlaşıldığı ve bu tarihte elektrik kesilip yeniden sayaç mühürlendiği halde, yeniden mührü bozup elektriği açtığının 21.01. 2010 tarihli tespit tutanağı ile belirlendiği halde; katılan kurumca yapılan mührün konuluş amacına aykırı olarak kesilen elektriğin yeniden bağlanması nedeni ile mühür bozma suçunun unsurları oluştuğu halde, hatalı gerekçe ile sanık hakkında mühür bozma suçundan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39796, Karar No: 2015/14308, Tarih: 21.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39796 E.  ,  2015/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/186326

MAHKEMESİ : Devrek(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/638 (E) ve 2013/206 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Özür durumu nedeniyle hakkında Zonguldak 1. Sulh Ceza Mahkemesince kısıtlılık kararı verilen sanık hakkında istemi aranmaksızın müdafii tayini ile savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2)Kabule göre de; sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevki ile suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığına yönelik rapor alınması gerektiği gözetilmeden, tek hekim tarafından düzenlenen 27.11.2012 tarihli raporun esas alınması suretiyle eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/4/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14390, Karar No: 2016/12081, Tarih: 21.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14390 E.  ,  2016/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Anonim Şirketi fabrikasında katılan ...’nın işçi olarak çalıştığı, sanık ...‘ın genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, temyiz dışı sanıklardan ...’in tekniker ve preshane saha şefi, ...’nun elektronik mühendisi olup mekanik üretim müdürü olarak çalıştığı, olay tarihinde katılanın, pres tezgahında fırın tepsisini bastıktan sonra basılan malzemeyi eliyle almak isterken presin arıza sebebiyle kendiliğinden çalışması ve pres koçunun sürekli olarak inip kalkması sonucu sıkışan sağ el orta ve işaret parmaklarının amputasyonu şeklinde yaralandığı olayda; fabrikanın genel müdür yardımcısı olup,işinde ehil saha şefi ve üretim müdürü olan temyiz dışı sanıkları görevlendirmiş bulunması, yapılan işin niteliği, kapsamı ve teknik personel sayısının yeterli olması karşısında, sanığın kusuru bulunmadığına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6583, Karar No: 2014/8974, Tarih: 30.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6583 E.  ,  2014/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun gereğince 1941 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı kanunla değişik 2/B madde uygulamasına ve 2008 yılında yapıldığı anlaşılan 4999 sayılı Kanun çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği ve keşifte uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritasının dayanığı olan hava fotoğrafları dosyaya getirtildikten sonra,

2) Mahkemece dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, dayanak hava fotoğrafı kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama, 4999 sayılı Kanun çalışmalarına ait haritaların ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi, memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarının stereoskop aleti yardımıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak yeşil rengin neden kaynaklandığının, taşınmazın niteliğinin ne olduğunun, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranını açıklayıcı,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde müşterek imzalı açıklamalı krokili rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15210, Karar No: 2014/13858, Tarih: 02.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15210 E.  ,  2014/13858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2010/363-2013/146

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece D.. V.. aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu belirtildiği halde %5 kapital faiz uygulamak suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, haşhaş tohum ve haşhaş kapsülün 2010 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek denetlenmemiş olması,

3-Davacılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

4-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında harç ve taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden de kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18940, Karar No: 2014/20000, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/18940 E.  ,  2014/20000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 3.İŞ)

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2011/452-2012/356

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. S.. B.. vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı T.C. S.. B..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün, 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.