muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6078, Karar No: 2023/1495, Tarih: 13.03.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin bu taşınmazı 2016 yılında satın aldığını ve kullanmaya başladığını, davacının bir kısım bölümün kendisine ait olduğundan bahisle kazık çaktığını,davacının kendi sınırlarına tecavüz ettiğini öğrendiğini, davacıdan tecavüzüne son vermesini istediğini, ancak davacının müdahelesi devam edince suç duyurusunda bulunduğunu, ayrıca Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/312 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, davacının gerek Asliye Ceza Mahkemesinde, gerekse 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/132 Esas sayılı dosyasında dava konusu iddia edilen 317 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yaklaşık 1 yıl önce müdahaleyi bıraktığını beyan ettiğini, bunun bir ikrar olup müvekkilinin mülkiyet hakkının davacı tarafından kabul edildiğini öne sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre dava konusu 317 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üst kısmından yol geçtiği, alt kısmının ise dere ile sınır olduğu, mahalli bilirkişiler ve tanıkların gösterdikleri sınıra göre davanın kabulü ile Ordu ili, İkizce ilçesi, ... Mahallesi, 317 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişilerinin 22/04/2019 tarihli bilirkişi raporlarında ekli krokide "A" harfi ile işaretli ve kırmızı renkle taralı olarak gösterilen 855,61 m² 'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile iptal edilen bu kısmın davacı ... adına tapuya kayıtlı olan Ordu ili, İkizce ilçesi, ... mahallesi 317 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilave olunarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: taşınmazı müvekkiline satan ve devreden kişinin ... ... olduğunu, bu şahsın davacının yakın akrabası olduğunu ve tanık olarak dinlendiğini, müvekkilinin açılan davada haksız duruma düşmesi ihtimali karşısında ileride bu şahsa karşı tazminat davası açmak için ... bulunduğunu, sırf bu nedenle dahi bu kişiye davanın ihbarı için taraflara süre verilmesi ve tanık olarak dinlenmesi halinde sorumluluklarının hatırlatılması gerektiğini, müvekkilinin iyi niyetle taşınmazı satın aldığını, ancak davacının kadastro tespitinden 7-8 yıl geçtikten ve taşınmaz el değiştirdikten sonra bu davayı açmasının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanı ile duruşmada dinlenilen tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına ve çekişmeli taşınmazı satın alan davalı, önceki malik olan ... ve ... ... ile davacının akraba olması da göz önüne alınarak davalının çekişmeli taşınmazın öncesini ve taraflar arasındaki ilişkiyi bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacı aleyhine Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/ 132 Esas sayılı dosyasında müdahalenin önlenmesi konulu dava açmış, bu davanın ön inceleme duruşmasında davacı ... ” Ben dava konusu iddia edilen 317 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yaklaşık 1 yıl önce müdahaleyi bıraktım sebebi de kadastroda ... adına çıktı benim şuan dava konusu edilen yere tecavüzüm söz konusu değildir, davanın reddini talep ederim ” diyerek davayı kabul ettiğini, hem yakın akraba hem de komşu olan davacının bu satışı bilmemesinin imkansız olduğunu, tanıkların davacının yakın akrabaları olduğunu, yine keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin bu taşınmazları bilmediklerini, dava dışı ... ...'nın babası ... ...'nın piyasaya olan borçlarını ödeyebilmek için taşınmazı alması konusunda müvekkilden ricacı olduklarını, davalıyı tuzağa düşürüp kandıran davacı ve akrabalarının iddialarının kabul edilmeyeceğini öne sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun; 14. maddesinin ilgili kısımları şöyledir; "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.

(Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır."

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6. maddesi şöyledir, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 1023. maddesi şöyledir, "Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur" hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6. maddesi şöyledir, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 1023. maddesi şöyledir, "Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur" hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kadastro sonucu İkizce ilçesi ... Mahallesi 317 ada 2 parsel sayılı taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile ... ... adına tespit görmüş, tespite itiraz olunması üzerine İkizce Kadastro Mahkemesinin 2008/2 Esas ve 2010/52 Karar sayılı kararı ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline dair karar verilmesi üzerine karar 10/02/2011 tarihinde kesinleşmiş ve tapu kaydı oluşmuş, 06/01/2014 tarihinde satış ile taşınmaz önce ... ... adına, akabinde 03/11/2015 tarihinde satış ile davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir.

3.Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 550,95 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13/03/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15486, Karar No: 2015/206, Tarih: 06.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/15486 E.  ,  2015/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüfeğin ele geçtiği evin babasına ait olduğunu suça konu tüfek ve mermilerin kendisine ait olmadığını, babasının evine arazileri beklemek için gittiğini savunması karşısında, sanığın nerede ikamet ettiği araştırılıp, olayla ilgili olarak sanığın babası olan...'nun bilgi ve görgüsü sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16071, Karar No: 2013/17735, Tarih: 06.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/16071 E.  ,  2013/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda, sanığın kendisine hakaret ettiğini ısrarla belirtmesi, sanığın da alacak-borç ilişkisi nedeniyle katılanı aradığını, o anlık sinirle küfür etmiş olabileceğini tevil yollu savunması karşısında, iddia ve savunma yöntemince tartışılıp reddedilmeden, "soyut iddia dışında delil olmadığı" şeklindeki, yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/10659, Karar No: 2011/19648, Tarih: 01.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10659 E.  ,  2011/19648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili ile davalı ... yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vd. vekili ile davalı ... Ünalan tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... vd. vekili ile davalı ... 'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince, BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4271, Karar No: 2010/4660, Tarih: 18.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/4271 E.  ,  2010/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 3.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararda öngörülen cezalarının nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7645, Karar No: 2025/3015, Tarih: 18.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7645 E.  ,  2025/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1709 E., 2020/290 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 26.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, paylaşımların bütünü gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20215, Karar No: 2013/7758, Tarih: 15.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20215 E.  ,  2013/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile eksik ödenen izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması ve güveni kötüye kullanması sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, yıllık izin alacağının ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece fesih bildiriminde belirtilen nedene bağlı kalınması gerektiği, feshin haklı nedene dayandığının kanıtlanmadığı, ayrıca feshin hak düşürücü süre içinde kullanılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dosya içeriğine göre davalı şirkete ait işyerinde Bilişim Sistemleri ve Satış Mühendisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davalı tarafça, iş sözleşmesi devam ederken aynı zamanda kendi nam ve hesabına ya da başka bir işveren nezdinde çalıştığı, 18.02.2010 ve 19.02.2010 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmediği, işe gelmediği günlerde hasta olduğunu bildirmesine rağmen, yalan söyleyerek Antalya ili Rixos otelinde e-tohum isimli girişimcilik kampına tasarladığı internet sitesini tanıtmak üzere katıldığı gerekçesiyle iş sözleşmesi tazminatsız olarak feshedilmiştir.

Öncelikle davalı tarafın feshe neden gösterine davacının davranışlarını daha önce öğrendiği kanıtlanmadığından, feshin hak düşürücü süre içinde yapıldığının kabulü gerekir. Bu itibarla feshin hak düşürücü süre içinde yapılmadığı yönünde mahkemece varılan sonuç isabetli değildir.

Öte yandan, davacının feshe neden gösterilen eylemlerini bilgisayar-internet üzerinden yaptığı iddia edildiğine göre davacının haksız rekabet olarak nitelendirilebilecek bir davranışının bulunup bulunmadığı bilgisayar mühendisi bilirkişiden rapor alınarak tespit edilmeli, sonucuna göre davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu sebeple mahkeme kararının BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6864, Karar No: 2025/2405, Tarih: 18.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/6864 E.  ,  2025/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konkordato için kasten zarar veren borçlu

HÜKÜM : Düşme

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu edilen suçun 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 334. maddesi kapsamında kalan ve kanunda üst sınırı bir yıla kadar hapis cezası öngören, "Konkordatoda veya sermaye şirketleri ile kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılmasında yetkili kimseleri hataya düşürmek ya da konkordato veya uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırma koşullarına uymamak" suçunu oluşturduğu gözetildiğinde;

28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen CMK'nın 286/2-d uyarınca; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı cihetle, yapılan temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12316, Karar No: 2018/8496, Tarih: 05.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/12316 E.  ,  2018/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2018 gün ve 2018/274 E. 2018/197 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.