muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3993, Karar No: 2015/5130, Tarih: 16.11.2015

Sanık E.. A.. yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

2) Sanıklar H.. D.., İ.. Ç.., C.. Ö.. ve R.. K.. hakkında "Kamu Görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin incelemede;

16.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Bakanlar Kurulu Kararı'na göre, Halk Eğitim Merkezleri'nde görev yapan müdür, müdür başyardımcıları ve müdür yardımcılarına, maaş karşılığında haftada 6 saatlik ders yapma zorunluluğu getirildiği, bunun üzerine, dosya içerisinde yer alan "2006-2007 Eğitim Öğretim Yılı Kurs Açma Müdür ve Müdür Yardımcıları Maaş Karşılığı Görevlendirme Onay Çizelgesine" göre Beşiktaş Halk Eğitim Merkezinde çalışan bu kapsamdaki kamu görevlilerinin, yükümlülüğün yerine getirilmesi amacıyla çeşitli kurslar açtıkları, sanık R.. K..'ın iddianameye konu olan "tüketici eğitimi kursu"nda görevlendirildiği, ilgili kursun öğretim görevlisi sanık Recep olduğundan, dersin yürütülmesinden sanık Recep'in sorumlu olduğu, bu nedenle kursiyer devam takip listesinde ve günlük çalışma çizelgesinde Recep'in imzalarının bulunduğu, tanıklar D.. Ş.., G.. Ö.., D.. K.., İ.. İ.., Ş.. Ö..'ün kursa katılmadıkları halde, Recep'in bu kişiler sanki derslere katılmış gibi devam takip listesi oluşturduğu, yine kursun sonunda sınav yapılmadığı halde, 09.04.2007 tarihli "Tüketici Eğitimi Kursu Sınav Tutanağı" ve "Tüketici Eğitim Dersi Kağıt Teslim Tutanağı" hazırlandığı, tutanakta Recep dışında, sanık Hakan ve sanık Coşkun'un da sınav komisyonu üyesi olarak imzalarının bulunduğu, sınav cevap kağıtlarının altında her üç sanığın imzasının olduğu, verilen sertifikalarda ise sanık İsmail ve sanık Coşkun'un imzalarının bulunduğu ve bu nedenle sanıklar Recep, Hakan, İsmail ve Coşkun'un atılı memurun resmi belgede sahteciliği suçunu işledikleri tüm dosya ve deliller kapsamında anlaşılmakla; sanıklar hakkında, mahkumiyet yerine yetersiz gerekçelerle beraate hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6284, Karar No: 2025/2328, Tarih: 10.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/6284 E.  ,  2025/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/771 E., 2021/1851 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılan ve şikayetçi beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna, tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, kaçma eyleminin görevi yaptırmamak için direnme olarak nitelendirilemeyeceğine, polislerin kimliklerini beyan etmelerinin sanığın sivil giyimli polis memurlarını tanıması için yeterli olmadığına, sanığın polis memurlarını hasımları sanarak kendini savunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın yakınları olan tanık beyanlarına itibar edilmeyerek olay tutanağı, katılan ve şikayetçi beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8683, Karar No: 2017/3730, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8683 E.  ,  2017/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait dershanede 01.09.2012 tarihinde öğretmen olarak çalışmaya başladığını, ücretinin asgari ücret olarak Kuruma bildirildiğini ve 01.09.2012 tarihinden beri ücret alamadığını, bir öğretmenin asgari ücretli olarak çalıştığının kabul edilemeyeceğini beyanla kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekili, davanın davalılar ... ve ...'a karşı açıldığını, ...'un dershane kurucusu, ...'un ise müdür olduğunu, bu nedenle davalı ...’un dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, davacıya aylık ücret ve eklerinin tamamının düzenli olarak ödendiğini, çalışma süresi göz önünde bulundurulduğunda davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, bu nedenlerle haksız davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı Özel ... Dershanesi işyerinde öğretmen olarak çalışmıştır. Özel ... Dershanesi işyeri olarak 14.11.2011 tarihinde davalı ... tarafından kurulmuş ve 31.12.2012 tarihinde diğer davalı ...’a devredilmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalılar nezdinde ara vermeksizin ve yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin öğretmen olarak çalıştığı sabitse de 31.12.2012 tarihinde yapılan devir sözleşmesi uyarınca davalılar arasındaki ilişki iş yeri devri niteliğinde olup dava konusu alacaklar yönünden davalıların sorumluluklarının işyeri devri hükümlerine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6871, Karar No: 2024/2757, Tarih: 03.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6871 E.  ,  2024/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1274 Esas, 2022/1082 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/348 E., 2020/55 K.

Taraflar arasındaki ... (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, dava konusu markanın tescili istenilen ürünler de dâhil olmak üzere, çeşitli gıda maddelerinde tescilli ve önceki tarihlerden beri kullanılmakta olan çok sayıda "..." ibareli markalarının bulunduğunu, müvekkili tarafından uzun süredir kesintisiz ve fasılasız olarak kullanılan markaların tanınmış hale geldiğini, davalı şirketin 2013/71593 sayılı, "..." ibareli marka başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkili markalarının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığını, öte yandan müvekkili markalarının tanınmış olduğundan başvurunun 556 sayılı Markanın Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK)'nin 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca da reddinin gerektiğini, başvurunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek YİDK'ın 2015-M-837 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş ise dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 1980 yılında kurulduğunu ve uzun süredir kuruyemiş üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunmadığını, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin katıldığını, başvuruda yer alan "..." kelimesinin 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) maddesi anlamında markanın kullanılacağı ürün ve hizmetleri tanımlamak amaçlı kullanıldığını, taraf markalarının farklı mallar üzerinde kullanıldığını, "..." ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanının esaslı unsuru olduğu gibi müvekkili adına tescilli "..." ibareli markalar bulunduğundan müvekkilinin dava konusu başvuru yönünden müktesep hakkının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf marka işaretlerinin benzer olduğu, dava konusu başvurunun 30 uncu sınıf mallar, 35 inci sınıfın 01, 02., 03., 04., 05 inci alt grubunda yer alan hizmetler ve 35 inci sınıfın 06 ncı grubunda yer 05, 16, 29, (kuruyemişler hariç) 30, 31, 32 nci sınıf malların mağazacılık hizmetleri açısından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında karıştırılma tehlikesi oluşturduğu, davalının 29 uncu sınıf “kuruyemişler” açısından kazanılmış hakkının bulunduğu, davacı markası tanınmış olmakla birlikte bu tanınmışlığın, 05, 16, 29, 30, 31, 32 nci sınıf malların mağazacılık hizmetleri dışındaki mallara yönelik mağazacılık hizmetlerinde, tanınmışlıktan haksız yararlanma, tanınmışlığa ve ayırt ediciliğe zarar verme sonuçlarını doğurmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2015-M-837 sayılı kararının 30 uncu sınıf tüm alt gruplar (30 uncu sınıf kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez), 35/01, 02, 03, 04, 05 alt grupları (reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri, iş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri. ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri) ile 35/06 grupta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 05 sınıfta; tıbbi amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri; besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. 16 sınıfta; kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç); kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler, ambalaj ve sarma amaçlı kağıtlar,karton kutular. plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. matbaa ve ciltleme malzemeleri. basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar)

. 16 sınıfta; kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç); kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler, ambalaj ve sarma amaçlı kağıtlar,karton kutular. plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. matbaa ve ciltleme malzemeleri. basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar). kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç; kırtasiye tipi kağıt ürünler ve yapıştırıcılar dahil). büro makineleri. badana ve boyaişleri için fırçalar ve rulolar. 29 uncu sınıfta; et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri.kuru bakliyat. hazır çorbalar, bulyonlar. zeytin, zeytin ezmeleri. süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). yenilebilir bitkisel yağlar. kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin.yumurtalar, yumurta tozları. patates cipsleri. 30 uncu sınıfta; kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. bal, arı sütü, propolis. yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. mayalar, kabartma tozları. her türlü un, irmikler, nişastalar. toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. çaylar, buzlu çaylar. şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. sakızlar. dondurmalar, yenilebilir buzlar. tuz. hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez. 31 inci sınıfta; tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar. ormancılık ürünleri. canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. hayvan yemleri. malt (insan tüketimi için olmayan). 32 nci sınıfta; biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar, maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir" yönünden iptaline, dava konusu markanın sayılan mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.