muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15462, Karar No: 2014/17975, Tarih: 18.09.2014

Mahkemece meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 13,20 olmasında meslek hastalığının %65,23 oranında kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ve % 34,77 oranında davalı kusuruna bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının % 13,00 oranında artan sürekli iş göremezlik derecesi oluşması nedeniyle maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 vd. Maddeleri ile bu konuna dayanarak çıkarılan yönetmeliklerin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 vd. Maddeleri ile bu kanuna dayanılarılarak çıkarılan yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak artan sürekli iş göremezlik derecesi göz önünde bulundurularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13446, Karar No: 2020/11088, Tarih: 10.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13446 E.  ,  2020/11088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı idare vekilince süresinde yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/156 Esas - 2016/772 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara yeniden yapılan keşif sonucu 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4500, Karar No: 2010/179, Tarih: 21.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4500 E.  ,  2010/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalılar S.. T.. ve H.. T.. ile davalı-karşı davacılar S.. U.. ve D.. S.. aralarındaki tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve tazminat davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...1.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 06.11.2008 gün ve 56/314 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenlerinin miras bırakanı H.. T..’in 7.3.1967 tarihli senetle davalıların miras bırakanı ...Ulu adına tapuya kayıtlı 227 ve 255 parsel sayılı taşınmazların ¼ payını davalılardan satın ve devraldığını, kayıt malikinin ölü olduğunu, tapu kaydının intikal görmediğini ve hukuki değerini yitirdiğini açıklayarak ¼ paya ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevap-karşılık dava dilekçesinde; tarafların kardeş çocukları olduklarını, nizalı taşınmazların kök murisleri ...’dan kaldığını, mirasçılar arasında zamanaşımı ile iktisap hükümlerinin uygulanamayacağını, davacıların kiracı sıfatıyla zilyet bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini; kayıt maliklerinden-davalıların amcaları ...’nun payının hatalı mirasçılık belgesi nedeniyle sadece davacılar adına intikalinin yapıldığını, hatalı mirasçılık belgesinin iptal edildiğini açıklayarak davacı-karşılık davalıların ...’dan intikal eden fazla paylarına ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline ve karşılık davacıların payları oranında elatmanın önlenilmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiş; bilahare birleştirilen ...1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/ 92 Esas ve 229 Karar sayılı dosyanın dava dilekçesinde karşılık dava dilekçesindeki isteklerini tekrarlamıştır.

Mahkemece tapulu taşınmazların harici satışının mümkün bulunmadığı ve mirasçılar arasında zamanaşımı ile iktisap hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davacıların tapu iptali ve tescil davalarının reddine, karşılık davanın kısmen kabulü ile davalı-karşılık davacıların payları oranında 227 ve 255 parsellere elatmanın önlenilmesine, 227 ve 255 parsellere ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile 1/6 şar paylarının davalı-karşılık davacılar adına tesciline, ecrimisil talebinin reddine; birleştirilen davanın derdestlik nedeniyle açılmamış sayılmasına, birleşen davanın ve karşılık davanın davacısı D.. S.. yönünden davanın takip edilmediği gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine, hüküm asıl dosya davacıları S.. T.. ve H.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu parseller, 194 tahrir no.lu vergi kaydına istinaden ... oğlu ...’in kırk yılı aşkın zilyetliğinde iken ölümü üzerine evlatları ...., ...,ölü oğlu ... mirasçıları ve ölü oğlu ...mirasçıları adına 25.7.1955 tarihinde ¼’er paylı mülkiyet şeklinde tespitle itirazsız kesinleşmekle 23.1.1956 tarihinde sicil oluşmuş; davacı-karşılık davalılar ...r’e ait ¼ payı 9.9.1983 tarihinde tapuda yapılan satışla devralmışlar, yakın miras bırakanları-anneleri Hayriye Tüter’in payı 12.2.2007 tarihinde adlarına intikal görmüş, ...’ya ilişkin payın da 6.3.2007 tarihinde davacılar adına intikali yapılmıştır. ¼ pay ise ... oğlu ...mirasçıları adına tapuya kayıtlı bulunurken, dava tarihinden önce 16.3.2007 tarihinde davalı-karşılık davacılar S.. U.. ve D.. S..’a intikal etmiştir.

Dosya arasında bulunan mirasçılık belgesine göre, davacı-karşılık davalıların yakın miras bırakanı Hayriye Tüter 1972’de, davalı-karşılık davacıların yakın miras bırakanı ...Ulu 14.8.1947’de, davacıların dayısı-davalıların amcaları-tespit maliklerinden ... ise 1951 yılında ölmüşlerdir.

Davacı-karşılık davalılar ... ve H.. T.., davalılar miras bırakanı ...’dan davalılar adına intikal eden ¼ payın, kayıt malikinin ölmüş bulunması ve intikal tarihine kadar yirmi yıldan fazla süre geçmesi nedeniyle TMK.nun 713/2 maddesi gereğince iptal ve tescili isteğinde bulunmuştur. Davalılar üzerine aktarılan pay yakın miras bırakanları ...adına değil mirasçılarının belirlenememiş olması nedeniyle ...mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davalı mirasçılar sağ bulunduğuna göre, böyle bir kaydın ölüm sebebiyle hukuki değerini yitirdiği sonucuna ulaşılamaz. Bu bakımdan davacı-karşılık davalıların açtığı TMK.nun 713/2 maddesine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Davacı-karşılık davalılar vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı-karşılık davacılar S.. U.. ve D.. S.. vekili, davalı parsellerde ... oğlu ... adına tespit edilen ¼ payın intikali sırasında hatalı mirasçılık belgesi nedeniyle vekil edenlerine pay verilmediğini açıklayarak davacı-karşılık davalıların paylarının vekil edenlerinin miras payı oranında iptali ile tescilini, vekil edenlerinin payları oranında elatmanın önlenilmesini ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir. ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/802 Esas ve 968 Karar sayılı hükmü ile intikale esas alınan ...’ya ait hatalı mirasçılık belgesinin iptal edildiği ve yeniden düzenlenen paylara göre karşılık davacıların da miras payları bulunduğu anlaşıldığına ve buna ilişkin hüküm kesinleştiğine göre, karşılık davacılardan S.. U.. lehine oluşturulan iptal ve tescil isteğinin kabulü ve elatmanın önlenilmesi kararı verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, yargılama safhasında vekilin çekilmesi üzerine tebligat yapıldığı halde davayı takip etmemiş bulunan D.. S.. bakımından davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde, tapu kaydının iptali ile adına tescil kararı verilmesi doğru olmadığı gibi Dürdane’nin payına vaki elatmanın önlenilmesine karar verilmesi de doğru değildir. Davalı-karşı davalı D.. S.. yönünden karşılık davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde lehine hüküm kurulması usule aykırıdır.

Davacı-karşılık davalılar S.. T.. ve H.. T.. vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine, davalı-karşılık davacı D.. S..’a yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile D.. S..’a ilişkin hüküm bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 98,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8823, Karar No: 2014/7507, Tarih: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8823 E.  ,  2014/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2009

NUMARASI : 2003/405-2009/73

Taraflar arasındaki alacak, maddi ve manevi tazimnat davalarının sonucunda verilen hükmün Onanmasına ilişkin Dairemizin 03.10.2013 gün ve 2013/5050 Esas, 2013/6013 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı A.. K.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin 1997 yılındaki kuruluşundan sonra inşaat yapmak üzere arsa sahipleri ile anlaşma yapıldığını, taşeron olarak dava dışı E... A.Ş. ile mimari proje ve teknik uygulama için de diğer davalı A.. K.. ile sözleşmeler imzalandığını, davalılar M. K. K. ile N.. Y..'ün ise müvekkili kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olduğunu, davalı A.. K.. tarafından çizilen projenin ruhsat alınmadan uygulanarak inşaatın başlatıldığını, ancak hatalı imal nedeni ile belediye tarafından temel vizesi verilmediğini ve yıkım kararı alındığını, adı geçen dava dışı şirketle ikinci sözleşme imzalandığını, fakat denetim kurulunun isteği doğrultusunda bu sözleşmenin de feshedilip, 11.09.1998 tarihinde davalı Z.. İnşaat Ltd. Şti. ile genel kurul kararı olmadan yeni bir sözleşme imzalandığını, ilk yüklenici tarafından hatalı yapılan imalatlar yıkılıp, düzeltilmeden davalı yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu almaları nedeni ile inşaata devam edildiğini, teknik uygulama sorumlusu olan davalının da bu duruma müdahale etmediğini, müvekkilinin hatalı imalata dayalı ödenen bedel nedeni ile zarara uğradığını ileri sürerek, 25.596,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. K.. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı kooperatif genel kurulu tarafından denetim kurulunca dava açması hususunda usulünce verilmiş bir yetki olmadığını, denetim kurulunun müvekkiline dava açma hususunda aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, davacının derdest olan bir başka davada daha manevi tazminat talep ettiğini, müvekkili ile davacı kooperatif arasında 10.03.1997 tarihinde teknik uygulama sorumluluğuna ilişkin olarak sözleşme imzalandığını, müvekkilinin hazırladığı mimari projenin 29.12.1997 tarihinde Mimarlar Odası tarafından onaylandığını, ancak inşaatın bu tarihten önce başlatıldığını, kaçak inşaat nedeni ile 16.10.1997 tarihinde tutanak düzenlendiğini, davacı kooperatifin belediye encümeni tarafından verilen süre içerisinde ruhsat alınması için başvuruda bulunmadığını, ruhsat için TUS taahhütnamesi gerekli olduğundan, taraflar arasında 13.05.1998 tarihinde sözleşme imzalandığını, müvekkilinin ücretine karşılık verilen çeklerden bir kısmının halen ödenmediğini, inşaat ruhsatının 11.09.1998 tarihinde alındığını, müvekkilinin teknik uygulama sorumlusu olması nedeni ile yükleniciye fazla yapıldığı iddia edilen ödemelerden sorumlu olamayacağını, müvekkili tarafından doğru hazırlanan projenin yanlış zemine uygulandığını, arsa köşe kazıklarının yanlış yere çakıldığını, davacının onaylı proje ortada yokken temel attığını, müvekkilinin mimar olduğunu, arsa köşelerini tespit etmesinin mümkün olmadığını, inşaatın müvekkiline temeller atılmış olarak teslim edildiğini, müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığını ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, M. K. K. ile N.. Y.. ise davanın zamanaşımına uğradığını, davanın aynı taleple aynı mahkemenin 2002/711 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını ve halen derdest olduğunu, davacı kooperatifin 1999 yılında yapılan genel kurulda sorumluluk davası açılması hususunda bir karar alınmadığını, inşaatın yapılması hususunda Z.. İnşaat ile anlaşma yaptıklarını, ancak yeni yönetimin sözleşmeyi feshettiğini ve yüklenici firmaya ödeme yaptığını, kendilerinin yanlış bir iş yapmadıklarını, davacının haksız olduğunu, olayda esas mağdur olan tarafın kendileri olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yönetim kurulu üyesi olan davalıların 16.05.1999 tarihli genel kurul toplantısında ibra edilmeyip, haklarında dava açılması hususunda denetim kuruluna yetki verildiğini, 13.05.1998 tarihli TUS sözleşmesi ve 06.07.1999 tarihli fesih protokolü uyarınca davanın beş yıllık zamanaşımı süresinde açıldığı, ilk yüklenici Erdoğdu İnşaat tarafından ruhsat alınmadan binanın temelinin yanlış atıldığı ve inşaatın belediye tarafından 16.10.1997 tarihinde mühürlendiği, davacı kooperatif tarafından hatalı imalatlar nedeni ile ödediği bedeli geri almak için mahkemenin 2002/711 esas sayılı dosyası ile yüklenici E... İnşaat A.Ş. ile yönetim kurulu üyeleri ve teknik uygulama sorumlusu hakkında tazminat davası açtığı, davanın yüklenici firma ile yönetim kurulu üyeleri yönünden kabul edilip, teknik uygulama sorumlusu olan A.. K.. yönünden reddedildiği, ilk yüklenici ile imzalanan sözleşmenin feshinden sonra davacı ile davalı ikinci yüklenici arasında 11.09.1998 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşme uyarınca yüklenicinin 6 blok 54 dairenin inşaatının yanında ilk yüklenici tarafından hatalı imalatların yıkılıp düzeltilmesini de üstlendiği, davacı kooperatif yöneticileri ile yüklenici arasında 25.09.1998 tarihli "Tutanak" başlıklı belge ile yüklenicinin tüm sorumluluğu üstlenerek, yanlış imalatların yıkılmasından vazgeçip, mevcut inşaata devam edilmesinin kararlaştırıldığı, 02.11.1998 tarihli ek sözleşme başlıklı belge ile de yüklenici Z... İnşaat Ltd. Şti.'ne bir kısım işler nedeni ile ücret ödenmesi hususunda anlaşmaya varıldığı, 16.05.1999 tarihli genel kurulda seçilen yeni yönetim kurulu ile yüklenici davalı firma arasında 06.07.1999 tarihli sözleşme ile tarafların 11.09.1999 tarihli sözleşmeyi feshedip, davalı yüklenici firmaya yaptığı imalatlar nedeni ile ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı, davalı yüklenicinin yapım işini yönetim kurulu üyelerinin emir ve talimatı ile gerçekleştirdiği, yükleniciye yapılan ödemenin, diğer davalılardan tahsilinin gerektiği nedeni ile davanın davalı yüklenici firma yönünden reddine, maddi tazminata ilişkin olan davanın diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne, bu davalılar yönünden de manevi tazminat talebinin reddine dair verilen karar davalı A.. K.. vekili ile davalılar M. K.K.. ve N.. Y.. vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 03.10.2013 gün ve 2013/5050 Esas, 2013/6013 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı A.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı A.. K.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5703, Karar No: 2024/2919, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5703 E.  ,  2024/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/140 E., 2023/634 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Biga 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2017/227 E., 2022/173 K.

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların daha önceden evli iken Biga Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/301 Esas 2014/347 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, taraflar arasında imzalanan protokolün 2. bendinde Biga ilçesinde faaliyet gösteren TJK 43 nolu ganyan bayinin 01.11.2014 tarihine kadar devir işlemlerinin tamamlanması kaydıyla bila bedel ...'e veya ... göstereceği akrabasına devredileceğini, aksi taktirde davalının iş bu devir hakkından vazgeçmiş sayılacağını peşinen kabul ve taahhüt ettiğinin yazılı olduğunu, ancak davalının boşanma kararından sonra müvekkili ile birlikte işyerine gelmeye devam ettiğini, vekiledenin kızkardeşi ...'nın üzerine bayiliğin devri için kendisine defalarca teklifte bulunmasına rağmen biz kız kardeşine mi çalıştık, dur bakalım veririz gibi sözlerle müvekkilini oyaladığını, bu nedenle öncelikle TJK Genel Merkezine nezdinde Biga ilçesinde faaliyet gösteren TJK 43 nolu ganyan bayiliğinin devrinin engellenmesi amacıyla, davalı adına kayıtlı bayilik haklarına kayden ihtiyati tedbir konulmasına, hakları sabit kalmak üzere anılan ganyan bayiliğinin davalı adına olan bayilik hakkının müvekkiline veya kızkardeşi ... 'e devrinin hüküm altına alınmasına, bu mümkün olmadığı taktirde fazlaya ilşikin haklarının saklı kalmak kadıyla belirsiz alacak talebinin nazara alınarak, anılan ganyan bayiliğinin uzman bilirkişiler marifetiyle tespit edilecek devir değerinin 01.11.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile bilrlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine, davalının haksız olarak elinde tuttuğu dönemde elde ettiği kazançla ilgili tazminat haklarımızın saklı tutulmasına, masraf ve ücreti vekâletin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dilekçesindeki içeriğinin ve talebinin anlaşılır olmadığını, öncelikle davacının talebini açıklaması gerektiğini, aksi taktirde davanın usulden reddine karar verilmesini, müvekkilinin adına ganyan bayiliği alırken davacı ...'in bayiliği almaya engel bir sabıka kaydı bulunmadığını, müvekkilinin boşanma kararından sonra resmi kurumlardaki işyeri kaydının devam etmesi nedeniyle işyerine gittiğini, davacının müvekkiline ganyan bayinin devri için hiç bir zaman başvurmadığını, davacının müvekkilinin tehdit ettiğini, bu hususta ceza davasının bulunduğunu, tarafların ganyan bayisinin devri için üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmesi gerektiğini, bu şekilde boşanma protokolündeki feragat şartını düzenleyen maddenin yasaya uygun görülebileceğini, davacı tarafça Çanakkale .... Noterliğinin 04.05.2015 tarih ve 3418 yevmiye nolu ihtar ile ganyan bayiliğinin devrinin yapılması istenildiğini, ihtara cevaben kendilerinin de Biga ... Noterliğinin 16.06.2015 tarih ve 6248 yevmiye numaralı cevabı ihtarnamesi ile, anlaşmalı boşanma ile taahhüt altına alınmış olan 01.11.2014 tarihine kadar davacı tarafın bayinin devri için herhangi bir girişimde bulunmadığını, dava devam ederken Biga 1. Noterliğinin 27.11.2013 tarih ve 17420 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile Ganyan Bayiinin bila bedel devralınmasının ihtar edildiğini, hem protokolde yer alan süre şartına riayet edilmediği, hem de bağışlanan davacının bağışlayan müvekkiline ve yine müvekkilinin babasına karşı birçok ağır suç işlediğini bu durumda anlaşmalı boşanma protokolünde yer alan bağışlanma sözünün 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 295 inci maddesi uyarınca geri alındığını ve böyleyece ganyan bayiliğinin müvekkili tarafından davacıya bağışlanmasının ve bedelsiz devredilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı tarafın istinaf talebinde bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2017 tarihli kararı ile yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve açıklanan şekilde harç eksikliğinin tamamlattırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.