muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11810, Karar No: 2012/46593, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11810 E.  ,  2012/46593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçu sürüklenen çocuk hakkında “Kamu Kurum ve Kuruluşundaki Eşya Hakkında Hırsızlık” ve “Kamu Malına Zarar Verme” suçlarından açılan kamu davasında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun...İlköğretim Okulu'na ait müdür odasının penceresini kanırtmak suretiyle içeriye girmesi, kilitli bulunan müdür yardımcısı odasının kapısını kırıp okulun bilgisayar odasında bulunan muhtelif markalarda bilgisayar kasası ile monitör ve projeksiyon makinasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından suçun işlendiği ... İlköğretim Okulu'nda keşif yapılarak, sanığın suçu inkar etmesi, olayın görgüye dayalı tanığının bulunmaması ve suç eşyalarının da ele geçmemesi nedeni ile hükme dayanak yapılan sanığa ait olduğu tespit edilen parmak izinin alındığı müdür odası girişi olarak kullanılan pvc pencere dış yüzeyinin bulunduğu yerin okulun hangi katında olduğu belirlenip, okul bahçesinde oyun oynayan ya da bulunan kişilerin buraya ulaşma imkanı olup olmadığı ve sanığın ikametgahının okula yakın olup olmadığı belirlenip, suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin delillerin denetime izin verecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/735, Karar No: 2024/11758, Tarih: 28.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/735 E.  ,  2024/11758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/554 Esas 2015/538 Karar

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın eser sahibi, davalı şirketin yayımcısı olduğu Bireyselleştirme ve Demokrasi- Gezi Fenomeni isimli kitabın 217- 246 sayfaları arasında Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olan müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, süresiz yayın nedeniyle oluşan zarardan 5187 sayılı Basın Kanunu'na göre davalıların birlikte sorumlu olduklarını, kullanılan ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, davalı eser sahibi hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kitabın "sloganlar-duvar yazıları- pankartlar- ..." bölümünün anonim olduğunu, bu bölümde sarf edilen sözlerin kim tarafından söylendiğinin belli olmadığını, gezi parkı olaylarında yer alan duvar yazıları ve pankartlarda yer alan ifadelere kitapta yer verildiğini, buna ilişkin müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, manevi tazminat miktarının sebepsiz zenginleşmeye yol açmaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yay. Ltd. Şti, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kitapta davacı hakkında kullanılan söz ve ifadeler ile kitabın içeriği arasında düşünsel bağ olmadığı, ceza mahkemesi tarafından hakaret suçu olarak kabul edilen söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 30.08.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu kitapta müvekkilini karalamaya yönelik ifadelerle eleştiri sınırlarının aşıldığını, ceza mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiğini, bu anlamda ceza hakimi tarafından da söz ve ifadelerin hakaret niteliğinde olduğunun tespit edildiğini, buna karşın hükmedilen tazminat ile saldırının orantılı olmadığını, caydırıcı ve hakkaniyete uygun olmadığını, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ...'ın eser sahibi davalı şirketin yayımcısı olduğu Bireyselleştirme ve Demokrasi- Gezi Fenomeni isimli kitapta davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

TBK’nın “Kişilik hakkının zedelenmesi” başlıklı 58 inci maddesi şöyledir:

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (Anayasa Mahkemesi (AYM); Bekir Coşkun, B. No: 2014/12151, 04.06.2015; Mehmet Ali Aydın, B. No: 2013/9343, 4/6/2015).

İfade özgürlüğü; aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); Von Hannover/Almanya, B. No: 40660/08).

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. En geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12 nci maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12.11.2014). Bu itibarla, Anayasa'nın 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şöhret ve itibarının korunmasıdır. Davalının söylediği sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığını tespit ederken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması gerekir. Buna göre, ifade özgürlüğüne yapılan bir müdahale, zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamakla birlikte orantılı değilse, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun bir müdahale olarak değerlendirilemez.

Dosya kapsamından, davalı eser sahibi tarafından dava konu kitapta davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadeler bir bütün halinde incelendiğinde ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesi yerinde olmakla beraber; olay tarihi, tarafların konumu, saldırının ağırlığı dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümününde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/10436, Karar No: 2022/12325, Tarih: 12.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10436 E.  ,  2022/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

No :

Dava, meslek hastalığına dayalı hak sahibinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince verilen karar davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili; müvekkilinin, babası olan murisi ... ...'nın meslek hastalığı sonucu vefat ettiğini, davalı işverenin murisin meslek hastalığına yakalanmasında kusurlu olduğunu, murisin ölümü nedeniyle manen olduğu kadar madden de zarara uğradığını belirterek 1 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekili; olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığını belirterek haksız ve yersiz davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince “...Mahkememizce yapılan yargılama, getirtilen belgeler, Bölge Adliye Mahkemesi ilamı, Kocatepe ... kararı, Adli Tıp raporu ve Adli Tıp 3. Üst Kurulu raporu, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı, kişinin ölümü ile meslek hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığı, ölüm olayında meslek hastalığının etkisi ve katkısı bulunmadığı...” gerekçesiyle “davanın reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Hükme esas alınan Adli Tıp raporunun tıbbi yeterliliği bulunmadığı, hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı, raporu düzenleyen 1.Adli Tıp İhtisas Kurulunda serebrovasküler hastalıklar konusunda yani beyin ve damar hastalıkları konusunda uzman bulunmadığı halde ölümün bu hastalık sonucu olduğu kanaatine varıldığını,murisin ölüm sebebinin serebrovasküler hastalık (beyin ve damar hastalıkları) ve komplikasyonları olarak tespit edilmiş ise de sigortalıda gelişen solunum yetmezliğinin sebebinin bu hastalık olamayacağını,ancak kurulda bu konuya açıklık getirecek bir uzamanın bulunmadığı,sigortalının tüm tedavileri göğüs hastalıkları ve solunum yetmezliğine bağlı olduğu ve son dönem gelişen tüm hastalıkların sebebinin buna bağlı olduğunu, belirterek uzman katılımı sağlanmadan alınan raporla ölümünün ölüm tutanağında tespit edilen başka bir sebebe dayandırılması suretiyle müvekkilimizin adil yargılanma hakkı ihlal edildiğinden bahisle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, yaşamını yitiren sigortalının hak sahibi konumundaki eşinin davalı ... Karadon müessessinde çalışırken tutulduğu meslek hastalığı sonucu 08.11.2011 tarihinde vefat ettiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1 TL tutarında maddi tazminatın davalıdan tahsili talebine yönelik olup dosyadaki kayıt ve belgelerden,murisin sağlığındaki son mesleki malüliyet oranının % 13 olarak belirlendiği, Kocatepe SGM'since düzenlenen 31/05/2013 tarihli kararla davacı murisinin ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verildiği, , sigortalının hak sahiplerince karara itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği, Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen 22/01/2016 tarihli raporda mevcut belgelere göre, davacı murisinin ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verildiği,davacı vekilinin itirazı üzerine Adli Tıp 1.İhtisas Kurulu Başkanlığınca tanzim olunan 31/05/2017 tarihli raporunda mevcut bulgular ile kişinin ölümünün serebrovasküler hastalık ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği, ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığı, kendisinde mevcut pnömokonyoz meslek hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına karar verildiği, davacının itirazı üzerine dosyanın ATK 3. Üst Kuruluna gönderildiği, ATK 3. Üst Kurulunca tanzim olunan 23/01/2020 tarihli raporda davacı murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı, kendisinde mevcut pnömokonyoz meslek hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağ bulunmadığına karar verildiği ve Mahkemece, kişinin ölümü ile meslek hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığı, ölüm olayında meslek hastalığının etkisi ve katkısı bulunmadığı sonucuna göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 20. maddesi 3. fıkrasında; "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri 34. madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır" hükmü bulunmaktadır.

Yukarıda anılan düzenleme değerlendirildiğinde, Mahkemece,vefat eden sigortalının hak sahibi davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması talebi için ... Kurumuna başvurması için süre verilmeli, Kurum tarafından talebin reddi halinde ise Kurum ve işverenliğe karşı söz konusu talebe ilişkin dava açmak üzere süre verilip sonucuna göre maddi tazminat talebi hususunda bir karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu aşamada temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve AnkaraBölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34745, Karar No: 2013/29732, Tarih: 23.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34745 E.  ,  2013/29732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üst C.Savcısının, sanık aleyhine olan temyizinden vazgeçtiği anlaşılmakla, inceleme sanık müdafiinin temyizine özgülenmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suç vasfına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıktan elde edilen ancak suç konusu olmayıp, suçta da kullanılmayan ruhsatsız av tüfekleri, fişekleri, uzatmaları ve fişekliğin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Sanıktan elde edilen ancak suç konusu olmayıp, suçta da kullanılmayan ruhsatsız av tüfekleri, fişekleri, uzatmaları ve fişekliğin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadere bölümünden “1 adet uzatma olarak tabir edilen av tüfeği namlularına takılan toplam uzunluğu 12 cm olan demirden yapılma uzatma, 16 cal. çapında 27 adet dolu fişek, 1 adet 12 cal. çapında ... seri no'lu (tüfeğin namlusunun üst tarafına hafif eğimli şekilde sonradan basıldığı görülmüştür.) Magnum marka Escort model otomatik tüfek, 1 adet 16 cal. çapında seri numarasız ve markasız eski, yer yer küflenmiş, çalışmayan tüfek, 1 adet kahve rengi deriden yapılma, toplam 30 fişek kapasiteli av tüfeği fişekliği, 1 adet 16 cal. çapında ... seri no'lu İSPANYOL PİPER marka YANYANA ÇİFT KIRMA model tüfek, 1 adet dolu 12 cal.lik fıocchı ibareli dolu fişek (16 cal. lik fişeklerin içerisine yanlışlıkla konulduğu düşünülen), 1 adet 16 cal. çapında ... seri no'lu HUĞULU marka tüfek, 1 adet toplam uzunluğu 17 cm. olan av tüfeği namlusuna takılan uzatma olarak tabir eden demir aksamlı uzatma, 12 cal. 22 adet dolu fişek” ibarelerinin çıkarılarak yerine bir alt paragraf oluşturacak şekilde "emanette kayıtlı 1 adet uzatma olarak tabir edilen av tüfeği namlularına takılan toplam uzunluğu 12 cm olan demirden yapılma uzatma, 16 cal. çapında 27 adet dolu fişek, 1 adet 12 cal. çapında ... seri no'lu (tüfeğin namlusunun üst tarafına hafif eğimli şekilde sonradan basıldığı görülmüştür.) Magnum marka Escort model av tüfeği, 1 adet 16 cal. çapında seri numarasız ve markasız eski, yer yer küflenmiş, çalışmayan tüfek, 1 adet kahve rengi deriden yapılma, toplam 30 fişek kapasiteli av tüfeği fişekliği, 1 adet 16 cal. çapında ... seri no'lu İSPANYOL PİPER marka YANYANA ÇİFT KIRMA model tüfek, 1 adet dolu 12 cal.lik fıocchı ibareli dolu fişek (16 cal. lik fişeklerin içerisine yanlışlıkla konulduğu düşünülen), 1 adet 16 cal. çapında ... seri no'lu HUĞULU marka tüfek, 1 adet toplam uzunluğu 17 cm olan av tüfeği namlusuna takılan uzatma olarak tabir eden demir aksamlı uzatma, 8 mm çapında 6 adet dolu kuru sıkı tabanca mermisi, 12 cal. 22 adet dolu fişeğin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesine göre işlem yapılması için idareye teslimine" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.