muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/525, Karar No: 2013/7995, Tarih: 20.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/525 E.  ,  2013/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 9 - 2009/207321

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 06/03/2009, 2007/232 (E) ve 2009/84 (K)

SUÇ : Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık Ali'nin mağdur M.. H..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen, katılan M..H.. vekilinin sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun babası Mehmet'e ait evin alt katında tanık Zulal'in kiracı olarak oturduğu, sanık Ali'nin bu evde tanık Zulal ile birlikte kalmaya başladığı, olay akşamı mağdurun babası Mehmet'in, sanık Ali'den evden gitmesini istediği, sanık Ali'nin kabul etmemesi üzerine tartıştıkları, mağdurun babası Mehmet'in sokağa çıktığı, sanık Ali'nin park halinde bulunan aracının yanına gelerek, sanık Ali'nin evden gitmesi için yüksek sesle ikazda bulunmaya başladığı, bunun üzerine sanık Ali'nin aracının yanına geldiği, sanık Ali ile mağdurun babası Mehmet'in karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları, çevreden gelenler nedeniyle olay yerinin kalabalıklaştığı, sanığın aracına bindiği, farları yakmadan 12 metre uzaklıktaki 98 numaralı sokağa gitmek için aracını geri manevra yaptığı sırada aydınlatma bulunmayan sokak üzerinde, yolun sağ kenar kısmına 2,60 metre mesafede duran 5 yaşındaki mağdura çarparak yere düşürdüğü, çevredekilerin arabaya vurarak ikazları ve mağdurun babası Mehmet'in elinde taşla sanığa ve araca vurmak için hamle yapması üzerine, sanığın aracını öne doğru sürdüğü, 40 metre mesafeden sonra patika olarak devam eden yolu çıkmaz yol sanarak geri döndüğü, farlarını yakarak 98 numaralı sokağa ve kalabalığın üzerine doğru aracı ile geldiği, bunun üzerine mağdurun yanında bulunan kalabalığın yol kenarına doğru çekildiği, bu sırada sanığın fren yaptığı, ancak tekrar yerde yatan mağdura aracın sol ön kısmı ile çarparak üzerinden geçtiği ve olay yerinden ayrılarak karakola gittiği olayda,

Sanığın aracını kalabalığın üzerine doğru sürdüğü sırada, ölebileceklerini ya da yaralanabileceklerini öngörebilecek durumda bulunduğu halde durmayarak aracını sürmeye devam ederek yaralamaya neden olduğu anlaşılmakla, olası kastla yaralama suçundan TCK.nun 86/1-3-e-son, 21/2, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden şekilde bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18536, Karar No: 2018/13862, Tarih: 27.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18536 E.  ,  2018/13862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek, bu kapsamda sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mağdurun soruşturma aşamasında, olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesindeki iddiasını doğrulayan doktor raporu içeriğine göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, mağdurun, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik huzurda alınan beyanına itibar edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12078, Karar No: 2012/11359, Tarih: 14.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12078 E.  ,  2012/11359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2012 gün ve 2012/34 E. 2012/21 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3102, Karar No: 2016/5351, Tarih: 10.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3102 E.  ,  2016/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 04.11.2015 tarihli dilekçe ile özetle; [...müvekkilinin ... altın ticareti yapmakta olduğu, bir kısım kişiler tarafından müvekkil aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde, müvekkilinin çalışanı ... ve ... isimli kişilere emanet bırakıldığından bahisle alacak davaları açıldığı, müvekkilin de anılan kişiler aleyhine tazminat davası açmış olduğu, mahkeme hâkiminin müvekkilinin taraf olduğu bu davalardan halen derdest bulunan ... sayılı davalara bakmakta olduğu, bir kısım davaları ise sonuçlandırılmadığı, sonuçlanan davalardan ... Esas sayılı davada gerekçeli kararın taraflarına tebliğ edildiği, hâkimin sonuçlandırdığı ... Esas sayılı davada verdiği gerekçeli kararda "...emanet işlemin sadece davacı yönünden olmadığı ilçede bir çok vatandaştan emanet altın alınmış olması ve bu şekilde kartvizit verilmesi... dava konusu olayımızın tek olmaması, benzer bir çok olayın olması..." gerekçesi ile davanın kabulüne karar verdiği, bu kararın gerekçesinin halen derdest olan ... Esas sayılı davalarda açıkça ihsas-ı rey teşkil ettiği...] gerekçeleriyle reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin esastan reddine, reddi hâkim talebinde bulunan davacının 1500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/05/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4255, Karar No: 2011/3726, Tarih: 08.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4255 E.  ,  2011/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/99413

MAHKEMESİ :KOCAELİ Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :21.12.2010-302/481

SUÇ :Kastın aşılması suretiyle ölüme sebebiyet vermek ,izinsiz silah taşımak

Kastın aşılması suretiyle E.. D..'in ölümüne sebebiyet vermekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık D.. D..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan verilen hükmün 5271 sayılı Kanunun 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 302/481 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan CMK 231/5 maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı kanunun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup temyiz imkanı bulunmadığından temyiz incelemesi suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebi ile ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme hasredilmiştir.

2- Adam öldürme suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun öldürme suçunun sübutu kabul, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk Deniz'in yanında arkadaşları Bahattin, Harun, Enes ve Enver olduğu halde sokakda yaya olarak gezdikleri esnada saat 22.30 sıralarında maktul ve arkadaşları ile karşılaştıkları karşılıklı laf atmaları sonucu çıkan tartışma ve kavga sırasında suça sürüklenen çocuğun üzerinde taşıdığı ve mermi çekirdeğinin geçisini engelleyen parçanın çıkarılması sonucu el yapımı metal bilyeli fişek atabilme özelliğini haiz olup olay sırasında bilya veya saçma bulunmaksızın bitişik atışlarda öldürmeye elverişli olduğu bilinen gaz tabancasını maktulün sol şakağına dayayıp bir el ateş ettiği, gaz basıncının etkisi ile maktulün kafatası kırığı, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti nedeni ile öldüğü olayda; suça sürüklenen çocuğun sonucu bilerek ve isteyerek eylemi gerçekleştirdiği ve doğrudan öldürme kastı ile hareket ettiği açıkça anlaşılmakla, kasten adam öldürme suçu yerine kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini;

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), sayın üye Eyüp Karataş'ın suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün onanması yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile 08.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın savunmasına, tanık anlatımlarına, suçta kullanılan ses ve gaz fişeği istimal eden tabanca ile ilgili Ekspertiz raporuna, maktulle ilgili Adli Tıp raporuna ve dosya kapsamına nazaran, suça sürüklenen çocuk sanık D.. D.. ve arkadaşları ile maktul E.. D.. ve arkadaşları gece saat:22.30 sıralarında ..... Oto Yıkama isimli işyerinin önünde karşılaştıklarında gruplar içerisindekilerin birbirlerine laf atmaları üzerine çıkan tartışma ve kavga sırasında maktul Ersin’e küfür edilmesi üzerine, maktulün kendisine küfür eden kişinin yakasından tuttuğu, bu sırada sanığın da, namlu içerisindeki mermi çekirdeğinin geçişinin engeli için yapılan parçasının alınması nedeniyle fişek atabilme özelliği kazanan fakat içerisinde fişek olmayan tabanca ile sol şakak bölgesine bir el ateş ettiği, maktulün yaralandığı, kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, maktulün, gaz basıncının etkisi ile kafatası kırığı ve beyin dokusu harabiyeti sonucu öldüğü olayda, ani gelişen tartışma ve kavga ortamında sanığın içinde mermi olmayan gaz tabancası ile maktule öldürme kastı ile ateş ettiği anlaşılamadığından, sanığın eylemi kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçunu oluşturacağından, sanığın eylemini bu şekilde değerlendiren yerel mahkemenin bu kararında yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın eylemini kasten öldürme olarak değerlendiren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2013/24270, Karar No: 2015/37164, Tarih: 05.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/24270 E.  ,  2015/37164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/270382

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

NUMARASI : 2010/1649 (E) ve 2011/914 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık Hüsamettin Kısacık'ın soruşturma aşamasındaki; sanık Sema'nın katılana hitaben “sığıntı köpek” dediği ve sanık Vahdet'in ise “senin ağzını burnunu kırarım” diyerek katılanı tehdit ettiği şeklindeki anlatımları karşısında, olayın tek tanığı olan Hüsamettin, duruşmaya çağrılıp dinlenilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan İ.. Ö.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7780, Karar No: 2022/8386, Tarih: 28.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7780 E.  ,  2022/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.06.2021 tarih ve 2021/268 E. - 2021/472 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 01.04.2014 tarihinde “Patates Üretimi ve Satınalma Sözleşmesi'nin akdedildiğini, daha sonra işbu sözleşmenin devamı niteliğinde 23.12.2014 tarihli protokolün akdedildiğini, 01.04.2014 tarihli sözleşmede davacının net 4.000 ton patatesi davalıya teslim etmeyi taahhüt ettiğini, ancak teslim edilmesi gereken tohum miktarının davacıya teslim edilmediği gibi, teslimi yapılan tohumların da kalitesinin düşük olduğunun hasat zamanı ortaya çıktığını, davacının teslim etmesi gereken patates miktarının tespitinde, ikame bedel miktarının, kuraklık ve aşırı yağışların göz önünde bulundurulmadığını, bu nedenle davacının sözleşmedeki mucbir sebep maddesi gereğince sorumlu olduğundan fazla miktarda patates teslimine zorlandığı gibi, fahiş ikame bedel de ödemek zorunda kaldığını, ilk sözleşmenin devamı niteliğinde olan 23.12.2014 tarihli protokolün teminat mektubunun bozdurulması tehdidi altında imzalandığını, bu protokol gereğince, davacının sorumluluk miktarının 1.686 ton olarak belirlendiğini, bu seferde aşırı yağışların ürün kaybına yol açtığını, bu nedenle 913 ton ürünün davalıya teslim edildiğini, kalan kısım için ise iklimsel faktörler sebebi ile %50’lik kısım düşüldükten sonra kalan 285 ton için davacı şirketten 240.935,50 TL ikame bedel tahsil edildiğini, oysaki, yeni dönem için 1.686 ton üzerinden %50’lik iklimsel kaybın hesaplanması gerekirken eksik kalan 571 ton üzerinden hesaplama yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 240.935,50 TL’nin, ödeme tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.04.2014 tarihli sözleşme gereğince taahhüt ettiği 4.000 ton patatesten 2.886 tonluk kısmını eksik teslim ettiğini, eksik kalan patatesin ise yalnızca 1.686 tonluk kısmının ifası için taraflar arasında protokol akdedildiğini, protokolde ilk sözleşme uyarınca teslim etmeyi taahhüt ettiği net 4.000 ton patatesten 1.686 tonunun davacının kendi kusuru ile eksik teslim ettiğini kabul ettiğini, taraflar arasındaki protokolde davacının 1.484 tonluk patates teslim taahhüdünde bulunduğunu, ancak bunun sadece 913 tonluk kısmını teslim ettiğini, bu nedenle kalan 571 tondan aşırı yağış durumu gözetilerek Türkiye avarajı %30 olmasına karşın iyi niyetli bir tutumla %50’si düşülerek eksik ton miktarı 285 ton kısmın taraflarınca spot piyasadan temin edildiğini ve ikame bedelin davacıya yansıtıldığını, davacıya teslim edilen tohumların ayıplı ve kalitesiz olmadığını, üründeki kaybın davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak, 23.12.2014 tarihli protokolde davacının teslim etmesi gereken patates miktarının 1.484 ton olarak belirlendiği, ancak davacının davalıya 913 ton patates teslim ettiği, 571 ton eksik teslimat yapıldığı, davacı tarafından teslim edilmeyen 571 ton üründen iklim koşullarının verdiği üretim kaybının %50 olduğunu kabul ederek bu miktardan %50 düşülerek eksik verildiği tespit edilen 285 ton ürünün bedelinin davalı tarafından talep edildiği, istinaf mahkemesince teslimi gereken sözleşmede belirtilen tüm patates miktarı yönünden %50 indirim yapılacağı talebi tarafların serbest iradeleriyle düzenlenen 23.12.2014 tarihli protokol hükmüne açıkça aykırıolduğu, kaldı ki davalı tarafından düzenlenen 26.06.2015 tarihli 240.935,50 TL bedelli faturayı davacının ticari defterine kaydettiği, davacının kendi ticari defterindeki bu kayıt alacağın teşkili açısından karine teşkil ettiği, tarafların arasındaki protokol hükümleri ve tarafların ticari defter ve belge kayıtları dikkate alındığında davanın reddinin gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3038, Karar No: 2014/1930, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3038 E.  ,  2014/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2009/467-2012/1265

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerini ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre,

işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmesi sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmesi sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da gözönünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanunu’nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.