muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18605, Karar No: 2014/1487, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18605 E.  ,  2014/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1479, Karar No: 2008/5058, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1479 E.  ,  2008/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinin ayıplı ifası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece gizli ayıplar yönünden davanın kısmen kabulüne, açık ayıplar sebebiyle alacak ve manevi tazminat isteminin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacıya ait taşınmazda yapılan tadilatla ilgili açık ayıpların giderilmesi bedeli 1.550,00 YTL, gizli ayıpların giderilmesi bedeli ise 650,00 YTL olup yüklenicinin 800,00 YTL değerinde sözleşme dışı fazla imalât yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece açık ayıplarla ilgili süresinde ihbar bulunmadığı kabul edilmiş ise de Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre ayıp ihbarının yapılması belirli şekle tabi olmayıp her türlü delille, bu arada tanık beyanıyla da kanıtlanması mümkündür. Beyanlar ve davalı vekilinin 22.09.2006 tarihli cevaba cevap dilekçesine karşı beyan dilekçesine göre

işlerin tesliminden sonra davacının açık ayıpları ile ilgili ihbarda bulunduğu sabit olduğundan davacı açık ayıplı işlerdeki ayıbın giderilmesini isteyebilir.

Davalının sözleşme dışı fazla işler yapıldığı savunması mahsup itirazı niteliğinde olup kanıtlanması durumunda ayrı bir dava açılmasına gerek olmaksızın ... sahibi alacağından düşülmelidir.

Bu durumda mahkemece, açık ve gizli ayıpların giderilmesi bedelleri toplamı olan ve davacının istemekte haklı olduğu 2.200,00 YTL alacaktan 800,00 YTL fazla ... bedeli düşüldükten sonra kalan 1.400,00 YTL alacağa hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1240, Karar No: 2015/249, Tarih: 01.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1240 E.  ,  2015/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, nakliyesi katılan...Taşımacılık Şirketi tarafından üstlenilen 16.150 kg kurşunsuz benzini yurt dışı etmek üzere aracına yüklediği, ... Gümrük Kapısında yapılan kontroller sırasında yükün 600 kg'lık kısmının eksik olduğunun tespit edildiği, sanık tarafından bu miktar kurşunsuz benzinin bilinmeyen bir şekilde gümrük bölgesinde bırakıldığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; mahkemece yapılan 19.07.2006 tarihli keşifte dinlenen bilirkişinin “söz konusu eksilmenin sıcaklığın artmasıyla doğru orantılı olarak buharlaşmasından kaynaklandığını, günde yaklaşık 20 kg benzin yükünün havaya uçarak zayi olabileceğine boşaltım borusunda bulunan manşonda günlük 15 kg kaçak oluşturabileceğine" ilişkin beyanları ve gümrükte kaldığı süre nazara alındığında sanığın savunmaları ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde sanığın mahkumiyetine yeter kesin, somut ve inandırıcı deliller olmadığı gözetilmeden sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8555, Karar No: 2023/12693, Tarih: 12.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/8555 E.  ,  2023/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/146 E., 2021/720 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/121 E., 2020/543 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'ın davalıya ait işyerinde ustabaşı olarak çalışırken 03.08.2016 tarihinde forkliftin üzerinden geçmesi sonucu hayatını kaybettiğini ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların murisinin iş akışına uymayacak şekilde kardeşini işyerine getirdiğini ve onun eylemi nedeniyle kazanın gerçekleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 255.462,82 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın 03.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların murisinin işyerinde ustabaşı olduğunu ve işyerinde işçi alımında sorumlu kişi olup işe başlama ve iş akışı gibi hususların bizatihi sorumlu olduğunu, buna karşın güvenlik önlemlerini ihmal ettiğini, kardeşini işyerine getirdiğini ve kardeşinin de kusurlu hareketi nedeniyle kazanın gerçekleştiğini, Mahkemece alınan kusur raporlarında kusur oranının en fazla olan kusur raporunun esas alınarak fahiş tazminata hükmedildiğini, Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunun 16.03.2020 tarihinde düzenlenmesine karşın bilinen dönem hesabının 31.12.2020 esas alınmak suretiyle belirlendiğini, davacının tazminata esas ücretinin 2.500,00 TL olarak kabul edilemeyeceğini, Mahkemece ihsası rey oluşturacak şekilde ara karar kurulduğunu, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle işyerine yetkisiz kişilerin girişlerinin engellenmemesi, işyerinde hareketli makinelerin çalışması için uygun çalışma ortamının temin edilmemesi, iş güvenliği önlemlerinin uygulanıp uygulanmadığının denetlenmemesi nedeniyle kazanın gerçekleşmesinde %50 oranında kusurlu bulunmasının oluşa ve dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere uyumlu olduğu, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, yıl sonuna kadar ücretler bilindiğinden artırımın hesap tarihini takip eden yılbaşından başlatılmasının yerinde bulunduğu, davacılar murisinin işyerinde ustabaşı olarak çalışması ve meslek kıdemi ile Şanlıurfa Esnaf ve Sanatkarları Odaları Birliği Başkanlığının davacının emsali işçinin 2.500,00 TL ile 3.000,00 TL alacağını bildirir yazısı nazara alındığında tazminata esas ücretin makul seviyede belirlendiği, kazanın oluş biçim oluşan zarar ve paranın alım gücü dikkate alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatın makul seviyede olduğu, İlk Derece Mahkemesince alınan hesap bilirkişisi raporunun mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayan takdiri bir delil niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunu'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Davalı vekilinin davacı çocuklar için hükmedilen maddi ve tüm davacılar için hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre, “Bölge adliye mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beş bin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beş bin” ibaresi 6763 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunu'nun, 6763 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3 üncü maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de 362 nci maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2 nci maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK'nın 366 ncı maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346 ncı madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtaya gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi arası için 72.07000 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL, 01.01.2022 tarihi sonrası için 107.090,00 TL, 01.01.2023 tarihi sonrası için 238.735,737 TL’dir.

Bu tür davalarda, 6100 sayılı HMK’nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

Bu tür davalarda, 6100 sayılı HMK’nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyize konu tutarın yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Davalı vekilinin eş için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davalı vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin davacı çocuklar için hükmedilen maddi ve tüm davacılar için hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin eş için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12767, Karar No: 2019/12002, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12767 E.  ,  2019/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, verilen hükmün niteliğine göre 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 22.10.2010 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Olay tarihinde, sanık ...’in, Özel ... Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı, sanık ...’nin aynı hastanede başhekim olarak görev yaptığı, 40 haftalık ikinci çocuğuna hamile olan katılan ...’ın gebeliğin başından beri düzenli olarak sanık doktor Jülide tarafından takip ve tedavisinin yapıldığı, 22.10.2009 günü sancısı başlayan katılanın sabah saat 07.20'de hastaneye getirildiği, iki saat aralıklar ile uzman doktor tarafından rutin doğum muayenelerinin yapıldığı, saat 08.00'de yapılan gebelik muayenesinde rahim ağzı açıklık 2 cm, silinme %40 olduğu, su kesesi (+) olduğu, NST tetkiki yapıldığı reaktif olarak değerlendirildiği, saat 16.00’da yapılan vajinal muayenede rahim ağzı açıklığının 7-8 cm olduğu, baş -3’de, çekilen NST’nin reaktif (hareketli) olarak değerlendirildiği, normal doğuma karar verilerek hastanın doğum masasına alındığı, saat 16.50’de normal vajinal doğum ile 3350 gr. ağırlığında canlı bir bebek doğurtulduğu, doğan bebeğin doğumhanede çocuk doktoru tarafından yapılan muayenesinde siyanoze (mor) olduğu, spontan solunumu olmadığı, kalp tepe atımının 60 olduğunun tespit edilmesi üzerine, bebeğin ambulandığı (oksijen maskesi takıldığı), entübe edildiği, perinatal asfiksi ön tanısı ile acil olarak yoğun bakım ünitesine alınarak mekanik ventilatöre bağlandığı, yoğun bakım ünitesinde 15 gün süren tedavi sonrası genel durumunda düzelme gözlenen bebeğin pediatrik nöroloji takibinin yapılması önerilerek 06.11.2009 tarihinde taburcu edildiğinin tüm dosya kapsamından anlaşıldığı olayda;

Bebek ...’ın 27.01.2012 tarihinde Adli Tıp İhtisas Kurulunda yapılan muayenesi sonucu düzenlenen raporda özetle; sağ ve sol gözün görmediği, konuşamadığı, şuur uyanık, paraliz, sol elde tonik kasılma, sıkça her iki elde kasılmaların görüldüğü, baş kontrolünün olmadığı, yutma güçlüğünün olduğu, denge ve yürüyüşün olmadığı, serebral palsy ile uyumlu, ağır MMR saptandığı, aralıklar ile tonik kasılması olan hastanın epilepsi olma olasılığının mevcut olduğu hususları tespit edilmiş olup, bebek ...’da tespit edilen serebral palsy hastalığı ile doğumu yaptıran ve gebelik sürecini takip eden doktor sanık ve hastane yönetiminin kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarında aralarında kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ile çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı profösörlerin bulunduğu Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 30.05.2012 tarihinde düzenlenen raporun sonuç bölümünde özetle; ''....mevcut tıbbi belgelere göre normal vajinal doğum kararının doğru olduğu, çekilen NST ve ÇKS takibi gözönüne alındığında gebenin doğum eyleminde sıkı ve yakından takip edildiğinin anlaşıldığı, NST’lere göre bebeğin intrauterinin sıkıntıda olduğunu gösteren bulguların olmadığı ve acil müdahale gerektiren bir durumun olmadığı cihetle Dr. ... (...)’e ve hastaneye kusur atfedilemeyeceği oybirliği ile mütalla olunur...” şeklinde mütalaa edilmesi üzerine mahkemece sanıkların üzerine atılı suç açısından taksirlerinin bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, soruşturma aşamasında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporunun yeterli olmadığına, kovuşturma aşamasında uzman bilirkişi kurulu raporu veya Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğin ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15713, Karar No: 2022/15567, Tarih: 30.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/15713 E.  ,  2022/15567 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işkolu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı ... AŞ ile davalı Bakanlık vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... AŞ ile davalı Bakanlık vekilleri yönünden başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... Tarım Ürünleri AŞ ile Bakanlık vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 12.12.2019 tarihli ve 2019/166 karar No.lu işkolu tespit kararının ... Tarım Ürünleri AŞ'nin .....996.010 Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) sicil No.lu ve ......2.006 SGK sicil No.lu işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra No.lu ticaret, büro, eğitim ve ... sanatlar işkoluna girdiğine dair kısmının 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinin (a) bendi ile 15 inci maddesinin (a) bendinde yer alan yasal düzenlemelere, Yargıtay İçtihatlarına ve doktrin görüşlerine aykırı olduğunu iddia ederek iptaline ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı iştiraki olan ... Tarım Ürünleri AŞ'nin işyerlerinde yürütülen asıl ve yardımcı işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, ....996.010 SGK sicil No.lu işyerinde çalışan işçilerin tamamının büro memuru unvanı ile istihdam edilmesi, işyerinin idare ve muhasebe bölümlerinden meydana gelmesi, işyerinde yapılan işlerin büro yönetim hizmetleri olduğunun ve işverenliğe ait .....502.006 SGK sicil No.lu işyerinde hem işveren ürünlerinin hem de başka şirketlerce üretilmiş olan ürünlerin satışı ve perakende ticaretinin gerçekleştirildiğinin tespit edilmesi nedeniyle işyerlerinde yürütülen faaliyetlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numaralı ticaret, büro, eğitim ve ... sanatlar işkolunda yer aldığı tespitinin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.