muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/92, Karar No: 2008/155, Tarih: 03.06.2008

….”

” karar verilmiştir.

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesince 25.05.2007 gün ve 16-137 sayı ile;

“(Diğer suçlarla ilgili hükümler yanında)

2- Sanık M...... S.....C...’nin;

Babası M..... H.... C...’nin ölümü ve S... T.... adı ile mahkememizde yargılanan M... T....’ın yaralanması olayında; tüm dosya kapsamına göre ve 765 sayılı Yasanın hükümleri ile 5237 sayılı Yasanın hükümlerinin incelenmesi, karşılaştırılması ve değerlendirilmesinde, 765 sayılı Yasada olası kast ile ilgili hükümlerin olmadığı ve bu hususta Yargıtay 1.Ceza Dairesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı kararlarının olduğu, ayrıca; M...... S.....C...’nin olay sırasında seri halinde A......... Ü.....’i öldürme kastı ile müteaddit defalar ateş ettiği, ateş sırasında babasını öldürdüğü veya yaraladığı şeklinde bir olay görmediği ve bu olayı müteakip durup yeniden ateş etmeye başlamadığı, özetle; kastında bir yenileme olayı olmadığı, mahkememizin kabulünün de bu şekilde olduğu, 765 sayılı Yasanın 52. ve 79. madde hükümleri nazara alındığında, bu olayda 71. maddedeki içtima hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olamayacağı kanaat ve sonucuna varıldığından, bu nedenle suç tarihi nazara alınarak, yapılan hesaplamalar ve değerlendirmeler sonucu 765 sayılı TCK hükümlerinin 5237 sayılı TCK hükümlerine nazaran daha lehe hükümler taşıması nedeni ile; sanık M...... S.....C...’nin bu eylemi ile ilgili olarak Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 29/11/2006 gün ve 2006/2623 esas, 2006/5280 karar sayılı bozma ilamındaki 2 nolu kısmın (a) ve (b) bendi ile ilgili kısımda direnilmesine ve bu şekli ile;

a) Sanık M...... S.....C...’nin katılan sanık A......... Ü.....’i öldürme kastı ile seri halde ateş etmesi sonucu, şahısta ve hedefte hata sonucu babası maktul M..... H.... C...’yi öldürdüğü ve S... T.... ismi ile yargılanan M... T....’ı doktor ve adli tıp raporlarında belirtildiği şekilde hayati tehlike geçirecek ve 25 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaraladığı anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 52 ve 79. maddeleri delaletiyle 449. maddesi uyarınca 24 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca sanığa verilen ağır hapis cezasının 24 sene hapis cezasına çevrilmesine, 765 sayılı Yasanın 51/1. maddesi uyarınca cezada 1/4 oranında indirim yapılarak sanığa 18 sene hapis cezası verilmesine, olayın oluş şekline göre bu olayda ağır tahrik hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle sanığın 15 sene hapis cezası ile tecziyesine, olayın oluş şekline göre, sanığın ayrıca S... T.... olarak yargılanan M... T....’ı öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına yer olmadığına, 765 sayılı Yasanın 31. ve 33. maddelerinin uygulanmasına,

Sanık M...... S.....C... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ve Ö... Y.... C... hakkında mağdur A.K....’i öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin olarak bozmaya uyulmasına, ayrıca da Ö... Y.... C...’nin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraatına”

” hükmedilmiştir.

Hükümler; (diğer bazı sanıklar ve müdahillerle birlikte) sanık M...... S.....C... müdafii ve katılan M... T.... vekili tarafından (M...... S.....C... aleyhine) temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2008 gün ve 225348 sayılı tebliğnamesi, hem direnmeye konu edilen sanık M...... S.....C... hakkındaki hükümle ilgili olarak hem de uyulan sanık Ö... Y.... C... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümle ilgili olarak daire kararı paralelinde ve “

“bozma”

” isteklidir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulu’ndaki inceleme; hükümde açıkça ısrar edildiği ifade edilen ve sanık M...... S.....C... hakkında maktul M..... H.... C... ve mağdur M... (S....) Tutar’a karşı işlemiş olduğu suçlardan verilen hükümlere hasren yapılmış, temyiz davasına konu edilen diğer hükümlerin ise Yargıtay 1. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

C... Lokantasını birlikte işletmekte olan A.K.... Ü.... ve M..... C...’nin ortaklıktan ayrılmalarının ardından; A.K.... Ü.... ve onun yanında yer alanlarla, M..... C...’nin babası M..... H.... C... ile kardeşleri Ö... Y.... C... ve M...... S.....C... arasında 16.09.2003 tarihinde meydana gelen ve M...... S.....C...’nin tabanca ile ateş etmesi sonucu M..... H.... C...’nin ölmesi, M... T....’ın da yaralanması tarzında gerçekleşen olayla ilgili olarak Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında ortaya çıkan ve Ceza Genel Kurulu’nca çözülmesi gereken uyuşmazlık eylemin nitelendirilmesine ilişkindir.

Bununla birlikte; işin esasına girilmeden önce, tespit edilen ön meselenin görüşülmesi gerekmiştir:

Dosya ön mesele ile sınırlı olarak incelendiğinde; sanık M...... S.....C... tarafından silahla yaralanmış bulunan mağdurun isminin soruşturma sırasında S.... T.... olarak belirlenip, iddianameye bu şekilde yazıldığı, bozmadan önceki yargılama boyunca da bu şekilde bilindiği ve nihayet hükmün aynı şekilde verildiği görülmektedir.

Bu sırada S.... T.... Mersin 5. Noterliğinin 08.07.2004 gün ve 19445 sayılı vekaletnamesi ile Av. F.... A.... ve Av. E.... A....’ü kendisine vekil olarak tayin etmiştir. Nitekim, Av.F.... A.... 09.07.2004 tarihinde mahkemeye sunmuş olduğu dilekçe ile sanık M...... S.....C... hakkında S.... T....’ı öldürmeye teşebbüsten açılmış olan davaya katılmak istediklerini bildirmiş, mahkemece de 09.07.2004 tarihli duruşmada, S.... T....’ın müdahil, Av.F.... A....’ün ise müdahil vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Öte yandan, 07.10.2005 tarihinde verilen hüküm, katılan S.... T.... vekili Av.F.... A.... tarafından müdahil vekili sıfatıyla temyiz edilmiş ve Yargıtay 1. Ceza Dairesince diğer temyizler yanında bu temyize de dayalı olarak incelenmek suretiyle bozulmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında mağdurun asıl isminin S.... T.... değil, M... T.... olduğu; bununla birlikte M... T....’ın yargılama boyunca kardeşi olan S.... T....’ın kimliği ile hareket ettiği ortaya çıkmıştır.

Buna karşılık; ortaya çıkan yeni duruma uygun olarak iddianamede gerekli değişiklik yapılmadığı gibi, duruşmada şikayetçi olduğunu bizzat dile getiren M... T....’ın müdahilliğine da karar verilmemiştir.

Bozmadan sonraki yargılama sonunda ise; sanık M...... S.....C... hakkında mağdur M... T....’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü verilmiş ve bu hüküm müdahil M... T.... vekili sıfatıyla Av. F.... A.... tarafından sanık aleyhine temyiz edilmişse de; M... T.... tarafından Av. F.... A....’ü vekil tayin eden bir vekaletname bulunmamaktadır.

Sonuç olarak; olayın asıl mağduru olan M... T.... bozmadan önceki yargılama boyunca S.... T.... kimliğiyle hareket etmiş, bu kimlikle vekaletname verdiği avukat tarafından duruşmalarda temsil edilmiş, yine bu avukat tarafından müdahale talebinde bulunularak davaya müdahil olunmuş, sonuçta da verilen hüküm aynı avukat vasıtasıyla müdahil S.... T.... vekili sıfatıyla aleyhe temyiz edilmiştir. Hatta, Yüksek Daire bu temyize istinaden hükmü bozmuştur.

Bozmadan sonra asıl kimlik ortaya çıktığında ise M...’nın kendi kimliğiyle duruşmada şikayetçi olduğunu söylemiş olmasına rağmen yeni bir müdahale kararı verilmediği gibi, M...’nın ayrı bir vekaletname vermediği Av. F.... A...., M... T.... vekili sıfatıyla duruşmalara iştirak etmiş, verilen son hükmü de, müdahil M... T.... vekili sıfatıyla sanık aleyhine temyiz etmiştir.

Bu durumda;

1-Yerel Mahkemenin ilk hükmünde yer alan “

“…M...... S.....C...’nin bulunduğu yerdeki camekanın camını kırdıktan sonra baba oradan çekil diyerek orada bulunan A......... Ü..... ve arkadaşlarını hedef alıp, yanında taşıdığı …

… silahla ateş ettiği ve bu tabancadan çıkan kurşunlardan bir tanesinin babasına isabet ederek, babasının olay yerine düştüğü ve ayrıca S.... T....’ın da …

…. yaralandığı…

…” şeklindeki kabulle, direnme kararında yer alan “

“…M...... S.....C..., parayı kendilerinden isteyen A......... Ü.....’i hedef almış, ilk geldiğinde ona karşı agresif hareketlerde bulunmuş, daha sonra da yine onu hedef alarak ateş açmış, ancak, kaderin cilvesi açtığı ateş sonucu tabancasından çıkan kurşunlardan bir tanesi babasının ölümüne, diğeri de tesadüfen olay yerinden geçerken kalabalık olduğunu gördüğü için kavgaya değil, ayırmaya ve ne olduğunu anlamaya gelen S.... T....’ın yaralanmasına neden olmuştur…

…” şeklindeki kabulün, kimin hedef alındığı noktasında açık farklılıklar ihtiva etmesi,

…” şeklindeki kabulün, kimin hedef alındığı noktasında açık farklılıklar ihtiva etmesi,

2-Direnme hükmünde 765 ve 5237 sayılı Yasalardan hangisinin sanık lehine olduğunun tartışıldığı bölümde, 5237 sayılı Yasa gereğince hesaplama yapılırken ilk hükümde düşünülmeyen “

“olası kast”

” ihtimaline yer verilmesi,

3-Suç mağdurunun; ilk hükümde “

“S.... T....”

”, ikinci hükümde ise “

“M... T....”

” olarak gösterilmesi,

Nedenleriyle; “

“direnme”

” olduğu belirtilen hükmün, aslında “

“yeni bir hüküm”

” olduğunun kabul edilmesi gerekeceğinden, Özel Dairece değerlendirme yapılmamış olan hususların ilk defa Ceza Genel Kurulu’nda görüşülmesi ve karara bağlanması mümkün olmadığı gibi; S.... T.... ve M... T....’ın müdahillik durumlarının, son hükmün M... T....’a tebliğinin gerekip gerekmediğinin, S.... T....’ın müdahillik kararının kaldırılması halinde bu tasarrufun ilk hüküm dahil tüm dosya kapsamına getireceği yeniliklerin ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan itiraz yoluna gidilmesini istemek dahil tüm diğer durumların Özel Dairece değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, bozmadan sonra verilen ve kısmen “

“uyma”

”, kısmen de “

“eylemli uyma”

” niteliğindeki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının tümünün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1-Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2007 gün ve 16-137 sayılı hükmünde ısrar edildiği belirtilen kısımların; direnme değil, yeni hüküm niteliğinde olduğuna,

2-Dosyanın; temyize konu edilen tüm hükümlerle ilgili olarak inceleme yapılması için, Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2008 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8871, Karar No: 2017/4310, Tarih: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8871 E.  ,  2017/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmaz bölümünün ne zaman imar-ihyasına başlandığı, imar-ihyasının ne şekilde sürdürüldüğü ve ne zaman bittiği hususlarının açıklığa kavuşturulması için ... kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi heyeti aracılığı hava fotoğrafı incelemesi yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda gösterilen ....029,34 metrekare yerin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümünün zilyetlik ile kazanılması mümkün yerlerden olduğu, davacı tarafından ev yapmak ve bahçe vasfıyla kullanılması suretiyle zilyetlik ile iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap 3402 sayılı Yasa'nın .... maddesinde düzenlenmiş olup ekonomik amaca uygun zilyetlikle özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların kazanılabileceği belirtilmiştir. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık ve çalılık gibi taşınmazların ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .... maddesi uyarınca iktisap edilmesi mümkündür. Somut olayda çekişmeli taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık-kayalık yerlerden olması sebebiyle tespit dışı bırakılmıştır. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, dava tarihine kadar kazanmayı sağlayacak ... yıllık zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ... ve .... maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Dosya kapsamından taşınmazın tarımsal nitelikte ekonomik amaca uygun kullanımının olmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın sadece kepçe ile toprağının düzeltilmesi ve üzerine ev yapılmış olması, tek başına imar-ihya olduğunu göstermez. Hal böyle olunca yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11226, Karar No: 2023/2176, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11226 E.  ,  2023/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/123 Esas, 2023/123 Karar

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/28567 iddianame numaralı 16.05.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın, ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-e, 143/1, 53, 58, 63. maddelerinden her bir şikâyetçiye yönelik ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/436 E., 2022/568 Karar sayılı kararı ile katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve tutukluluk halinin devamına; katılan ...'a yönelik hırsızlık eyleminden ise aynı Kanun'un 142/1-e, 143, 35, 53, 58 maddeleri ayarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği tespit edilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin anılan kararlarının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/123 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebeplerinin, "atılı suçlar sırasında alkollü olduğu için ne yaptığını hatırlamadığına, zararını karşılamak için süre istediği halde kendisine imkan tanınmadığına" yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay gecesi, yanında temyiz dışı diğer sanık T.Y. ile birlikte katılan ...'ya ait aracın farını çaldığı, katılan ...'a ait aracın farlarını çalmaya teşebbüs ederken olay yerine gelen kolluk ekiplerine yakalandığı, sanıkların ikrarları, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamından, eylemlerin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanığın hırsızlık suçlarından cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği anlaşılmış,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay gecesi, yanında temyiz dışı diğer sanık T.Y. ile birlikte katılan ...'ya ait aracın farını çaldığı, katılan ...'a ait aracın farlarını çalmaya teşebbüs ederken olay yerine gelen kolluk ekiplerine yakalandığı, sanıkların ikrarları, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamından, eylemlerin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanığın hırsızlık suçlarından cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği anlaşılmış,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek, inceleme konusu suçlara yönelik olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; inceleme konusu suçların 5271 sayılın Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, temyiz dışı sanık T. Y. ile birlikte katılan ...'nun aracının farını gece vakti çalmasından sonra, durumlarından şüphelenen kolluğa yakalanmalarının akabinde yer göstermeleri sonucunda henüz bir müracaatı bulunmayan katılan ...'ya suça konu farın iade edildiği; suçtan doğan zararın tespit ettirilmediği, sanığın 10.06.2022 tarihli savunmasında "karşı tarafla uzlaşmak istediğini" beyan ettiği, katılan ...'nun aynı duruşmada "zararının karşılanmasını istediğini" ifade ettiği; ancak aynı celsede karar verildiği anlaşılmakla, suçtan doğan zarar suç tarihi dikkate alınarak tespit ettirilip, sanığa makul süre içerisinde zararı tazmin etmesi için imkan sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

A) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

V. KARAR

A) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/123 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9745, Karar No: 2019/15170, Tarih: 18.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9745 E.  ,  2019/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel Milas Umut Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin müdürü ve yetkilisi olan sanık ...’nun eğitim alan özürlü çocuklar Ümitcan Özdemir, ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in 2011 yılı son ayları ile 2012 yılı ilk aylarında bazı gün ve saatlerde bireysel ve grup eğitimlerinde gelmediği zamanlarda da gelmiş gibi, bir kısım mağdur için de kuruma devam etmediği halde etmiş gibi evrak düzenlediği, faturalarda haksız yere fazla tutar yazarak ve veliler tarafından imza atılan kısımları daksille silerek haksız kazanç iktisap etmesi suretiyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan vekili, müşteki beyanları ve dosya kapsamından; Kurum Müdürü olan sanık ...'nun düzenlediği aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planları ile ekindeki o döneme ait diğer belgeleri ...'ne göndermesi sonrasında ...’nün bireysel eğitim planları ile ekindeki belgeler arasında bulunan yanlışlıkları fark edip sanığı uyararak geri gönderdiği, sanığın da yaptığı hataları fark edip yeniden bireysel eğitim planı listesi düzenlediği, bu düzenleme sırasında bireysel eğitim planı ekindeki gerçeği yansıtan belgelerden yararlanan sanığın bilgileri yanlış ve hatalı olarak geçirdiği, bu durumun bilerek ve istenerek gerçekleşmediği, sanığın farkında olmadan yaptığı bir hata nedeniyle bu sonucun ortaya çıktığı, sanığın suç kastının bulunmadığı ve atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.