muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1689, Karar No: 2016/6650, Tarih: 14.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1689 E.  ,  2016/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Ltd.Şti.’nin müvekkili banka ile genel kredi sözleşmesi imzaladığını, davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını, davalının icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalının yerleşim yerinin Kartal olduğu, asıl borçlunun veya davacı şirketin yerleşim yerinin Kadıköy olmadığı, davacının icra takibini Kadıköy icra dairesinde başlattığı, böylelikle yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu icra takibinde ödeme emrinin tebliği üzerine, davalı şirket borca itirazlarının yanında yetkili icra müdürlüğünün Darıca/Kocaeli adresi itibariyle Gebze icra müdürlüğü olduğunu, diğer davalılar ise borca itirazlarının yanında yetkili icra müdürlüğünün Pendik icra müdürlüğü olduğunu bildirerek icra müdürlüğünün yetkisine de itiraz etmiş, davacı yan davalıların icra takibinde icra dairesinin yetkisine ve borca itirazının iptali için iş bu itirazın iptali davasını açmıştır.

Yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin bulunması itirazın iptali davasının dava şartlarından biridir. Bu itibarla icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın öncelikle incelenmesi gerekmektedir.

Somut olaya gelindiğinde; dava konusu icra takibi 14/11/2012 tarihinde Kadıköy 4.İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, ödeme emrine karşı davalı İbrahim Hocaoğlu 23/11/2012 tarihli, davalı şirket ve davalı Şenay Akova 26/11/2012 tarihli itiraz dilekçelerini ibraz etmiş, 26/04/2013 tarihinde de iş bu itirazın iptali davası açılmıştır.

Kadıköy, Pendik, Kartal, Üsküdar, Ümraniye, Tuzla, Sultanbeyli Adliyelerinin birleştirilmesi sonucu oluşturulan İstanbul Anadolu Adliyesi Şubat 2013 tarihinde faaliyete geçmiş, anılan adliyelerdeki dava ve takip dosyaları otomatik olarak yeni kurulan adliyeye nakledilmiştir. Dosyada yer alan takip dosyası incelendiğinde de, takibe itiraz tarihinden sonra dosyanın İstanbul Anadolu Adliyesinin kurulması nedeniyle İstanbul Anadolu 4.İcra Müdürlüğü'nün 2012/21967 esas sayı numarasını aldığı görülmüştür.

Açıklanan bu yönler karşısında takibin açıldığı Kadıköy İcra Müdürlüğü ile davalı borçluların itirazında bildirdiği Pendik İcra Müdürlüğü arasında yetki farkı dava tarihi itibarıyla ortadan kalkmıştır. Dava konusu icra takip dosyası da İstanbul Anadolu 4.İcra Müdürlüğü'nün 2012/21967 esas sayı numarasını almıştır. Davacı alacaklının teknik olarak yeniden kararda belirtilen Pendik İcra Müdürlüğü'nde takip yapması imkansız hale gelmiştir. Dava tarihi itibarıyla takibin devam ettiği icra müdürlüğü yetkili icra müdürlüğü haline geldiğinden yetkili icra dairesinde takip yapılmasına ilişkin dava şartı da gerçekleşmiştir. Mahkemece davalının icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazının reddine karar verilerek işin esasına girilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11510, Karar No: 2012/603, Tarih: 19.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11510 E.  ,  2012/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80. maddelerinin uygulanması ile 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin, soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve 5237 sayılı TCK.nun 7 ile 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Kanunların hükümleri olaya uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesindeki takdirine ve incelenen dosya içeriğine göre, hükümlü müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, dava zamanaşımının gerçekleştiğine ve hükmün yeterli gerekçe ihtiva etmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı Kanun ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinin kabul olunması karşısında; “hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki kesinleşmiş mahkûmiyet hükmündeki “ağır hapis” cezasının, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi gereğince “hapis” cezasına dönüştürülerek kesinleşen önceki hükmün aynen infazına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden infazda duraksamaya ve karışıklığa neden olacak şekilde hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki yargılama giderlerinin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının cezaya, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bölümleri çıkartılıp yerine “5237 sayılı Kanun ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği anlaşılmakla, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, kesinleşen 16.03.2001 gün ve 309/90 sayılı hükmün, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi gereğince hükümdeki “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynen infazına, uyarlama yargılamasında yapılan giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28301, Karar No: 2014/36486, Tarih: 23.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28301 E.  ,  2014/36486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/54-2013/368

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerine 22.07.2003-08.09.2011 tarihleri arası çalıştığını, sigorta primlerin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması ve fazla çalışma ücretleri ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedene dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; fazla çalışma ücret alacağı yönünden, davacının 08.00-22.00, 12.00-24.00 veya 15.00-01.00 saatleri arasında gerçekleşen vardiyalarda ve her vardiya için bir hafta süre ile çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde işyerinde 08.00-24.00 ve 15.00-24.00 saatleri arasında gerçekleşen vardiyalarda çalıştığını beyan etmektedir, 12.00-24.00 saatleri arasında çalıştığına ilişkin bir iddiası bulunmamaktadır. Ayrıca davacı saat 15.00 da başlayan vardiyasının açıkça saat 24.00 de sona erdiğini de ifade beyan etmiştir.

Davacının iddiası ve tanık anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, davacının 08.00-22.00 saatleri arasında 3 saatlik ara dinlenme ve 15.00-24.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile çalıştığı, vardiyalarını haftalık değiştiği kabul edilmeli ve sonucuna göre hesaplama yapılarak karar verilmelidir. Davacının iddiası aşılarak gerçekleştirilen hesaplama doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

Davacının iddiası ve tanık anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, davacının 08.00-22.00 saatleri arasında 3 saatlik ara dinlenme ve 15.00-24.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile çalıştığı, vardiyalarını haftalık değiştiği kabul edilmeli ve sonucuna göre hesaplama yapılarak karar verilmelidir. Davacının iddiası aşılarak gerçekleştirilen hesaplama doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

3-Ayrıca otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren tarafından müşterilerin hesap pusulalarına belli bir yüzde olarak eklenen paraların işçilere belli bir orana göre dağıtıldığı ve davacıya da ilgili ödemelerin yapıldığı anlaşıldığından fazla çalışma ücretinin % 50 zam nispetine göre hesaplanması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması ve saat ücretinin % 150 zamlı miktarı üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3057, Karar No: 2019/5275, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3057 E.  ,  2019/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükmü ve mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, kapıları kilitli aracın camını kırarak, araç içinde bulunan çantayı çalınması eyleminde, hırsızlık konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olmadığı, hırsızlık suçu ile birlikte mala zarar verme suçununda işlendiğini anlaşılmakla, hatalı değerlendirme ve yersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17876, Karar No: 2014/32632, Tarih: 19.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17876 E.  ,  2014/32632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/349345

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2010/110 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Müştekiye ait çiftlikte çalışanların oturduğu binanın, etrafı duvar ile çevrili eklentisi niteliğindeki ve yine bina vasfındaki ahırdan büyükbaş hayvan çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinde tanımlanan suçlara uyduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile barınak yerinden çalındığından bahisle TCK'nın 142/2-g maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar Y.. S.. ve E.. T.. hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan adli para cezasını içeren ilamların, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi aracılığıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte verilen adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında bahsi geçen ilamların tekerrüre esas alınarak TCK'nın 58/6­7 maddesiyle uygulama yapılması,

3-Sanık Y.. S..'un olaydan 2 gün önce cep telefonunu kaybettiğini iddia etmesi karşısında, sanığın ve diğer sanık S.. T..'nun aşamalarda kullandıklarını belirttikleri cep telefonlarının, hırsızlık olayından 1 hafta önceki ve sonraki arayan ve aranan numaraları gösterir görüşme dökümleri celbedilerek incelenmesinden sonra, sanık Y.. S..'un hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk S.. Ö.. ve sanık E.. T..'un aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, sanık S.. T..'nun suç atma niteliğindeki anlatımı dışında mahkumiyetlerine yeterli kesin inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,

5-Suça sürüklenen çocuk S.. Ö.. hakkında kabule göre de; a-5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-Adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3.maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. Ö.. müdafii ile sanıklar E.. T.. ve Y.. S.. ile S.. T.. müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19914, Karar No: 2023/9771, Tarih: 11.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19914 E.  ,  2023/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/881 E., 2915/740 K.

SUÇLAR :Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Evi Terk Eden Çocuğu Ailesini veya Yetkili Makamları Haberdar Etmeksizin Yanında Tutmak

HÜKÜMLER :Mahkumiyet- Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Red- Bozma

Mağdur ...'in suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olduğu ve anne-babasının cezaevinde bulunması nedeniyle "Ahmet Baldöktü Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi"nde kaldığı, mağdurun bulunduğu yurttan diğer mağdur ile birlikte kaçtığı olayda, mağdurun yurttan kaçması sebebiyle Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatında bulunduğu ve ilgili kurumun duruşmalardan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmakla, suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına gerekçeli kararın usulüne uygun tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve kararın temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve temyiz istemi hakkında da ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2352, Karar No: 2017/12818, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2352 E.  ,  2017/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ; davalının abonesiz olarak elektrik tüketimi yaptığının 17/04/2010 tarihli tutanakla tespit edildiğini, davalı Dedaş A.Ş Şanlıurfa İl Müdürlüğüne olan kaçak tüketim borcunu ödemediği için hakkında Şanlıurfa 1. İcra Müdürlüğünün 2010-9628 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatılarak davalıya ödeme emri gönderilmiş olduğunu, davalının 18/04/2012 tarihinde borca itiraz ettiğini, davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalının borca itirazının haksız ve mesnetsiz olduğunu beyanla ; davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, davalının % 40 'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmiş olup davalı davaya cevap vermediği gibi duruşmalara katılmamış, yargılamaya yokluğunda devam edilmiştir ,

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; davalının abone olmaksızın ve sayacın bağlantı ucu sökük şekilde elektrik kullanması nedeni ile hakkında tahakkuk eden kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla davacı tarafından başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaçak elektrik bedeli hesabında aktif enerji tarifesine ilaveten dağıtım, iletim, kayıp kaçak, perakende satış hizmet bedeli ile enerji fonu ve TRT fonunun da hesaplandığı anlaşılmaktadır. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş. Aynı yönetmeliğin 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 29/12/2005 tarihli toplantısında; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmış; bu alınan karar , aynı kurum tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" nin yürürlüğe girmesine kadar hüküm icra etmiştir. 622 Sayılı Kararda ise bu kararın yürürlükte olduğu süre içinde kaçak elektrik enerjisi kullanılması halinde Tahakkuk işleminin nasıl yapılacağı 1/E Maddesinde düzenlenmiş olup buna göre kaçak elektrik enerjisi kullanımı halinde tüm kaçak kullanımlara ilişkin hesaplamalarda tek terimli aktif enerji tarifesi üzerinden yapılacağı ve yapılan hesaplamalarda kademe, puant, güç, reaktif ve trafo kayıplarına ilişkin bedeller dikkate alınmayacağı Kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketicinin,aynı yönetmeliğin (C) bendindeki usul ve esaslar göz önünde bulundurularak; (B)- (1)- (a) bendinin 1 inci paragrafı, (B)- (1)- (b) bendi ve (B)- (2) bendi çerçevesinde hesaplanan tüketimi, dahil olduğu abone grubuna kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tarihte uygulanmakta olan tek terimli aktif enerji bedelinin 1,5 (bir buçuk) katı ile çarpılarak kaçak tahakkuk bedelinin hesaplanacağı ve bu bedelin fatura edileceği belirtilmiştir. Bu 622 sayılı karar sonrasında ise 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici hizmetleri Yönetmeliğinin 30. maddesinde ise Faturalamada Kurul onaylı "Fonsuz tarife " üzerinden yapılacağı belirtilmiştir.