muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9538, Karar No: 2021/2381, Tarih: 09.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9538 E.  ,  2021/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, suç üstlenmeye azmettirme

Hüküm : 1-Taksirle yaralama suçundan; TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Suç üstlenmeye azmettirme suçundan; TCK'nın 38. maddesi delaletiyle, 270/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve suç üstlenmeye azmettirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 21.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içinde, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, aydınlatmanın mevcut olduğu, havanın yağmurlu ve zeminin ıslak olduğu asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'ın idaresindeki otobüse arkadan çarptığı, otobüs çarpmanın etkisi ile önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan ...'nun idaresindeki otomobile arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanık aracın hızını yol, zemin, hava, mahal ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış olması sebebiyle tam kusurlu olarak üç kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

A. Taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının 7. paragrafın hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Suç üstlenmeye azmettirme suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25511, Karar No: 2012/23914, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/25511 E.  ,  2012/23914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4101, Karar No: 2021/4634, Tarih: 01.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4101 E.  ,  2021/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 26.06.2019 tarih ve 2019/53 E. - 2019/219 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalılardan Buğra Ecza Deposu Ltd. Şti. arasında satış ve dağıtım sözleşmesi akdedildiğini, davacı adına alınacak ürünlerin bedelinin teminatı olarak 20.10.2014 tarih 3143340 nolu 40.000.- TL bedelli çekin davalı şirkete teslim edildiğini ancak davalı şirketin işbu çeklere karşılık taahhüt edilen ilaçların tedarikini sağlamadığını, davalı şirketin, ilaçları temin edemeyeceğini, almış olduğu çeklerden dolayı hiçbir alacaklarının olmadığını açıkca beyan ettiğini, söz konusu çekleri diğer davalı ...Ş. Gazipaşa Bulvarı Şube Müdürlüğü'nden kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak verdiğini bildirdiğini, bankaya verilen çekin kullandırılan kredinin teminatı olarak ''rehin cirosu '' ile verildiğini, çekte rehin cirosunun geçersiz olduğunu, davalı bankaya borcu bulunmadığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespitine, davacı hakkında %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Buğra Ecza Deposu Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalı bankaya diğer davalı şirket Buğra Ecza Deposu Ltd. Şti. tarafından verilen çekin aralarında yapılan 31.10.2013 tarihli sözleşme gereğince temlik cirosu ile alındığını, keşidecinin şahsi defilerini hamile karşı ileri sürebilmesi için hamilin senedi ciro yoluyla devralırken kötü niyetli olduğunun kanıtlanması gerektiğini, davalı bankanın kötü niyetinden söz edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu çekin incelenmesinde lehtar tarafından davalı bankaya yapılan ciroda herhangi bir açıklama bulunmadığı, beyaz ciro şeklinde olduğu, bu durumda cironun temlik cirosu olduğu, iyiniyetli 3. kişi olan davalı bankanın söz konusu çekin bedelsiz olduğunu bilerek iktisap ettiği, iktisabında ağır kusurlu olduğuna dair herhangi bir delil olmadığı gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden esastan reddine, diğer davalı Buğra Ecza Deposu yönünden ise önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan bu davalı yönünden ise yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/377, Karar No: 2018/14643, Tarih: 08.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/377 E.  ,  2018/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanık ...'un katılanın burnuna yumruk atıp sanıkların birlikte tekme ve yumruklarla katılanı yaraladıkları olayda; fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklar hakkında TCK’nin 37. maddesi gereğince iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık ...'ın da ... gibi TCK'nin 86/1, 87/3. maddelerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

b) Katılan hakkında... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 21/03/2014 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Katılan hakkında... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 21/03/2014 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16873, Karar No: 2014/23040, Tarih: 22.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/16873 E.  ,  2014/23040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2014

Numarası : 2013/129-2014/304

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde ağır vasıta şoförü olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisinin haklı neden olmadan işe gelmeyerek sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş şartlarında yapılan değişikliği kabul etmemesi nedeniyle feshin işveren tarafından yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücretinin hesaplanma yöntemi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacı, ücretin asgari ücret ve her sefer için 10,00 TL olarak belirlendiğini bildirmiş, davalı da bu sisteme itiraz etmemiştir. Bu durumda, davacının, yapılan her sefer için prim aldığı sabittir. Fazla mesai hesabı yapılırken de fazla çalışılan sürede alınan sefer priminin fazla mesainin asıl ücretini karşıladığı, hesaplanması gereken kısmın sadece %50 zamlı kısım olacağı hususu gözden kaçırılarak “ %50 zamlı ücret” üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının saatlik ücretini bulup, bunun sadece yarısını, bulunan fazla mesai saati ile çarparak sonuca ulaşmaktan ibarettir.

3- Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesaplanması yöntemi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, ulusal bayram ve genel tatillerdeki çalışmanın sadece gemi geldiği zaman yapıldığı ve diğer zamanlarda liman işletmesinin çalışmadığı davalı tarafından iddia edilmiş ve mahkemeden liman işletmesinden, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı hususunun sorulması istenilmiş, ancak mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmamıştır. Bilirkişi tarafından, davacının tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Ancak bu karar eksik araştırma ile verilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverenin çalışma dönemi içinde iş aldığı üst işverenden ulusal bayram ve genel tatillerde gelen gemilerin listesini istemek ve bu belgeye göre davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı olup olmadığını belirlemek ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11109, Karar No: 2018/13476, Tarih: 14.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11109 E.  ,  2018/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

26.07.2014 günü kolluk görevlileri tarafından plakası, farları, kontak anahtarı ve yan granajları olmayan, stop lambası ile çamurluğu kırık halde bulunan motosikletin durdurulmaya çalışıldığı, sanık ... ile hakkında ayrı yargılama yürütülen ...’nin dur ihtarına uymayıp motosikleti bırakarak kaçtıkları, yapılan araştırmada bahsi geçen motosikletin müştekiye ait olup 21.07.2014 günü saat 22:30 ile 22.07.2014 günü saat 07:30 arasında çalınan motosiklet olduğunun tespit edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; suça konu motosikleti hakkında verilen beraat kararı kesinleşmiş olan kardeşi ...’nin çaldığını bildiğini beyan ettiği, ...’nin yargılandığı Antalya 1. Çocuk Mahkemesi’nde tanık olarak verdiği ifadesinde ise, suça konu motosikleti tanımadığı bir şahıstan 250 TL karşılığında satın aldığını belirttiği, UYAP’tan yapılan kontrolde sanığın suç tarihinde ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan dolayı tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın suç tarihinde cezaevinde tutuklu veya hükümlü olup olmadığının araştırılması varsa buna ilişkin kayıtların getirtilerek hırsızlık suçu bakımından değerlendirme yapılması, sanığın suç tarihinde cezaevinde bulunduğunun tespiti halinde ise eyleminin TCK’nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14350, Karar No: 2013/15130, Tarih: 21.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14350 E.  ,  2013/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kamu zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğünde görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ve ..., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı.....'a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.