muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17, Karar No: 2023/162, Tarih: 15.03.2023

Ceza muhakemesinde bir sorunun çözümünün uzmanlığı ya da özel veya teknik bir bilgiyi gerektirip gerektirmediğine, bilirkişi görevlendirmekle yetkili olan Cumhuriyet savcısı veya hâkim karar verecek, bilirkişi kendiliğinden bir rol üstlenemeyecektir. Esasen incelenen davanın bilirkişisi, hâkim veya Cumhuriyet savcısının kendisi olup kural olarak bilgisi, kültürü ve müktesebatı ile önüne gelen bir konuyu çözmek yeteneğine sahiptir. İhtisasla ilgisi bulunmayan hâllerde bilirkişinin mütalaasına başvurulmasında kanuni bir zorunluluk bulunmamaktadır. CMK'nın 63. maddesinde de bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına "Karar verilebileceği" belirtilmek suretiyle bilirkişiye başvurma zorunlu kılınmamıştır.

Bununla birlikte maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinen ceza muhakemesinde bazı durumlarda işin niteliği gereği bilirkişiye başvurulması zorunluluk gösterebilmektedir. Kanun koyucunun uzmanlığa, özel veya teknik bir bilgiye ihtiyaç bulunduğunu baştan kabul ettiği, örneğin; CMK'nın 73. maddesi uyarınca sahte para ve değerler üzerinde inceleme yapılması, 74. maddesi uyarınca şüpheli veya sanığın akıl sağlığının incelenmesi, 75 ve 76. maddeleri uyarınca beden muayenesi ve vücuttan örnek alınması, 78. maddesi uyarınca moleküler ve genetik incelemeler yapılması, 86 ve 87. maddeler uyarınca ölünün adli muayenesi ve otopsi, 89. maddesi uyarınca zehirlenme şüphesi üzerine yapılacak işlemlerde bilirkişi incelemesi yapılması zorunludur. Kanun koyucu bu durumlarda bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunluluğunu kendisi belirlemiş ve böylece bilirkişi incelemesi yaptırmaya yetkili olan merciin, sorunun çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirip gerektirmediği konusundaki takdir yetkisini ortadan kaldırmıştır.

Öte yandan, CMK'nın 63. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde bilirkişiye başvurmanın yasak olduğu hâl, hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülmesi mümkün konular olarak belirtilmiş olup hukuki sorunun çözümüne ilişkin konularda bilirkişiye başvurulamayacaktır.

Görüldüğü üzere, hukuki sorunun çözümüne yönelik konularda bilirkişiye başvurulmayacak, buna karşın CMK'nın yukarıda örneklerine yer verilen delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunlu olacak, mahkemelerce genel kültür bilgisi ya da hukuki bilgi ile çözülemeyecek diğer konularda ise somut olayın özelliği ve delil durumuna göre gerektiğinde bilirkişiye başvurulabilecektir.

Görüldüğü üzere, hukuki sorunun çözümüne yönelik konularda bilirkişiye başvurulmayacak, buna karşın CMK'nın yukarıda örneklerine yer verilen delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunlu olacak, mahkemelerce genel kültür bilgisi ya da hukuki bilgi ile çözülemeyecek diğer konularda ise somut olayın özelliği ve delil durumuna göre gerektiğinde bilirkişiye başvurulabilecektir.

Ceza Genel Kurulunun 27.04.2010 tarihli ve 174–92 sayılı kararında; çözümü ancak uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişiye başvurulması gerektiği, hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi gereken konularda, bilirkişiye başvurulmasına gerek olmadığı, 25.03.2014 tarihli ve 9-138, 13.05.2014 tarihli ve 1-256 ile 09.10.2007 tarihli ve 139-202 sayılı kararlarında da; 1412 sayılı CMUK’nın 66 ve benzer düzenlemeyi içeren 5271 sayılı CMK’nın 63. maddeleri uyarınca, hâkimin genel ve hukuki bilgisiyle çözemeyeceği, çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi görüşüne başvurulmasının zorunlu olduğu vurgulanmıştır.

Bu konuda öğretide de; hâkimin ancak ve yalnız özel ve uzmanlık bilgisi gerektiren durumlarda maddi gerçeğe ulaşma görevini kolaylaştırmak üzere bilirkişiye başvurabileceği, bilirkişinin ceza muhakemesi organlarının bilgi eksikliklerini tamamlama amacına hizmet ettiği ve bilirkişiye başvurmanın kural olarak zorunlu olmadığı görüşlerine yer verilmiştir (Ahmet Caner Yenidünya-Zafer İçer, Ceza Muhakemesi Hukukunda Bilirkişilik, 1. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, s.11; Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 8. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s.365; Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 10. Bası, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2013, s. 265; Yüksel Ersoy, Türk Ceza Hukukunda Bilirkişilik ve Uygulamadan Doğan Sorunlar, Hukuk Kurultayı, 16.01.2000, s. 429 vd.).

Diğer taraftan "Tercüme", Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde "Çevirme", tercüman ise "Çevirmen" olarak tanımlanmıştır. Suç ve hüküm tarihinden sonra 05.03.2013 tarihli ve 28578 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Tercüman Listelerinin Düzenlenmesi Hakkında Yönetmelik'in 3. maddesinin "e" bendinde ise tercüman "Soruşturma ve kovuşturma evresinde mağdur, şüpheli, sanık ve tanığın beyanlarını başka bir dilden veya işaret diliyle Türkçe'ye çeviren kişi" şeklinde tanımlanmıştır.

CMK'nın 202. maddesinde bahsedildiği üzere "meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmeyen" sanık, mağdur ve tanığın sözlü yargılama usulünün uygulandığı ve çelişme ilkesinin hâkim olduğu ceza yargılamasındaki beyanlarının soruşturma ve kovuşturma makamları tarafından anlaşılması kadar, bu kişilerin de leh ve aleyhlerindeki beyanlar ile yapılan işlemleri anlamaları "adil yargılanma" hakkının bir gereğidir.

CMK'nın 202. maddesinde bahsedildiği üzere "meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmeyen" sanık, mağdur ve tanığın sözlü yargılama usulünün uygulandığı ve çelişme ilkesinin hâkim olduğu ceza yargılamasındaki beyanlarının soruşturma ve kovuşturma makamları tarafından anlaşılması kadar, bu kişilerin de leh ve aleyhlerindeki beyanlar ile yapılan işlemleri anlamaları "adil yargılanma" hakkının bir gereğidir.

Kaynak dilden hedef dile tercüme yapan çevirmenin her iki dile hâkimiyeti kadar kişiliği, ifade tarzı, vurguları ve hatta hukuki kelimelere yatkınlığı yargılamanın seyrini etkileyebilecek unsurlardandır. Bu nedenle tercümanların sahip olması gereken birtakım özellikler ismi geçen Yönetmelik'in 10. maddesinin 2. fıkrasında "Etik ilkeler" olarak tanımlanmış ve bu ilkeler:

"a) Bağımsızlık

b) Tarafsızlık

c) Dürüst davranma ve doğruyu söyleme

d) Görevini bizzat yerine getirme

e) Temel yargılama ilkelerine uygun davranma." şeklinde sayılmıştır. Bu ilkelere uygun hareket edecek tercümanların belirlenmesi ve atanmalarını temin etmek için kanun koyucu CMK'nın 202. maddesine 24.01.2013 tarihinde 6411 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile eklenen 5. fıkrası ile "Tercümanlar, il adlî yargı adalet komisyonlarınca her yıl düzenlenen listede yer alan kişiler arasından seçilirler." şeklinde hüküm koymuştur.

Doktrinde de kabul edildiği üzere tercümanlık da bir nevi bilirkişiliktir. Çevirmen yargılama dili dışındaki bir dil üzerinde teknik uzmanlığı ile ceza yargılamasında görev almaktadır (Ayrıntılı bilgi için bkz. Yaprak Öntan, Ceza Muhakemesi Hukukunda Bilirkişilik, Yetkin Yayınları, Ankara 2014, s. 33-34.). CMK'nın 70. maddesindeki yollamaya göre kimlerin bilirkişilik yapamayacaklarına yönelik düzenleme için tanıklığa ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiş ise de CMK'nın 45. vd. maddelerindeki tanıklıktan çekilmeye ilişkin düzenlemelere bakıldığında bir şikâyetçinin diğerine tercümanlık yapmasını engelleyen bir hükme Kanun'da yer verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda doktrinde ortaya atılan tanık bilirkişilik kavramı somut olaya ışık tutacak niteliktedir. Hem olaya ilişkin görgüsü hem de o konuda uzmanlığı bulunanlar tanık bilirkişi olarak adlandırılmakta olup böyle durumlarda bahsi geçen yönetmelik hükümlerindeki etik ilkelerin tercüman tarafından yerine getirilmeme ihtimali, başka bir deyişle tercümesini yaptığı beyanlara ilâveler yaparak veya yanlı olarak tercüme yapma riski gündeme gelmektedir.

Öte yandan, uyuşmazlığın çözümü bakımından tercümanın soruşturma evresinde kim tarafından atanabileceğinin tespit edilmesi gerekmektedir. CMK'nın 202. maddesinin 3. fıkrasındaki "Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, soruşturma evresinde dinlenen şüpheli, mağdur veya tanıklar hakkında da uygulanır. Bu evrede tercüman, hâkim veya Cumhuriyet savcısı tarafından atanır" ibaresi çok açık olup kolluk görevlileri ya da başkaca bir mercî tarafından tercüman görevlendirilmesi mümkün değildir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemenin gerekçesinde sanıklar ... ve ... hakkında mağdureler ..., ..., ... ve ...’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden mağdureler ..., ..., ... ve ...'nın kollukta verdikleri beyanlara doğrudan dayanılmadığı, dosya kapsamındaki delillerin genel bir şekilde değerlendirilmesi neticesinde hükümler kurulduğu anlaşılan dosyada;

Mağdurelerden ...’in Türkçe okuyup yazabildiği, diğer mağdureler ..., ..., ... ve ...’nın ise Türkçe bilmedikleri, CMK'nın 70. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un tanıklık hakkındaki hükümlerine bakıldığında bir şikâyetçinin diğeri için tercümanlık yapmasında herhangi bir engel bulunmadığının görülmesine karşın; soruşturma aşamasında mağdurelerin ifadelerinin alındığı tarihte tercümanların CMK'nın 202/3. maddesi gereğince sadece hakîm ya da Cumhuriyet savcısı tarafından görevlendirilebileceklerinin Kanun'la düzenlenmesi nedeniyle böyle bir görevlendirme olmaksızın aynı olayın mağduru olan şikâyetçilerden birisinin kollukta ifadelerinin alınması sırasında diğerine tercümanlık yapmasının Kanun'a aykırı olması, kaldı ki mağdure ...’in tercümanlık yapmasının aynı olay nedeniyle kendisinin de mağdur sıfatı bulunması nedeniyle tercümesini yaptığı diğer mağdurelerin beyanlarına ilaveler yapmak, söz konusu beyanları kendi perspektifinden yorumlamak, söylenilen bazı hususları eksik bir şekilde tercüme etmek veyahut mağdurların beyanlarını yönlendirmek biçimde sanıkların savunma hakkını kısıtlar mahiyette birtakım sakıncalarının bulunması da gözetildiğinde mağdureler ..., ..., ... ve ...'nın mağdure ... tercümanlığında kollukta verdikleri beyanların tek başına hükme esas alınamayacağı gözetilerek dosyada mevcut diğer deliller kapsamında uyuşmazlık konularının irtibatları bakımından aşağıda numaralandırıldığı şekilde değerlendirilmesi gerekmiştir.

1. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ... yönelik fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ve aynı mağdureye yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı

1. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ... yönelik fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ve aynı mağdureye yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı

Mağdure ... Kollukta vekili huzurunda özetle; Moldova’da yaklaşık olarak iki ay önce tanıştıkları ... isimli bir kadın vasıtasıyla iş bulmak amacıyla söz konusu pansiyona geldiklerini, ertesi gün sanık ...’in ...’yı gönderdiğini, ...'in kendilerine ...’ya para ödediğini, bu yüzden pansiyona gelen kişilerle fuhuş yapacaklarını söylediğini, ...’den korktuğu için itiraz etmediğini, otelde bulunan diğer yabancı uyruklu kadınların müşteriye gitmek istemediği zamanlarda...’in onları tekme ve tokatla döverek darbettiğini, bir kadını döverek hastanelik ettiğini, hastaneye de götürmediğini, bu kadının en sonunda kaçarak kurtulduğunu, 3,5 aylık hamile başka bir kadını zorla müşteriye gönderip sonra ona kürtaj yaptırdığını, mağdure ...’nın müşteriye gitmek istememesi nedeniyle pansiyondan ayrılmak istediğini, pansiyondan çıktığını ancak...’in zorla onu pansiyona getirip tekme ve tokatla dövdüğünü, ...’nın gözlerinin altının morardığını, ... iyileşene kadar onu müşteriye göndermediğini, bu tür olayları görmesi nedeniyle...’den çok korktuğunu ve fuhuş yapmamak için itiraz edemediğini, birkaç kez kaçmak için plan yaptığını ancak...’den çok korkması ve Hatıra isimli bir kadının sürekli kendilerini takip edip kaçmak istediklerinde...’e söylemesi nedenleriyle kaçamadığını, ilişkiye girdikleri müşteriler karşılığında kendilerine mavi pul verildiğini, borçları olduğunu iddia ettiği için para vermediğini, yemek paralarını dahi müşterilerden aldıkları bahşişlerden karşıladıklarını iddia ettiği, kendisini zorla tutarak para karşılığı ilişkiye girmesi için kendisini korkutup fuhuş yaptıran sanıklar... ve ...’tan şikâyetçi olduğunu belirttiği,

Sanık ...'in Kollukta, Savcılıkta, Sulh Ceza Mahkemesinde ve Asliye Ceza Mahkemesinde özetle; yaklaşık olarak bir yıldır pansiyonun mesul müdürlüğünü yaptığını ancak fiilen son on beş gündür bu işi bıraktığını, 12.07.2005 tarihinde sanık ...’un kendisini telefonla arayıp polislerin geldiklerini söyleyip kendisinin de gelmesini istediğini, pansiyona geldiğinde polislerin bir kadın hakkında sorular sorduklarını, pansiyonda kalan yabancı uyruklu kadınları tanımadığını, bu kişilerin cep telefonlarının ve pasaportlarının yanlarında olduğunu, her zaman çarşıya çıkabildiklerini, istediklerinde gidip polise başvurabileceklerini, sadece sanık ...’u tanıdığını, başka kimseyi tanımadığını, kadınların pansiyonun müşterileri olduklarını, onları zorla alıkoymadığını, Hatıra isminde bir kadını, ... ve... isimlerinde birilerini tanımadığını, 10.03.2006 tarihli olaya ilişkin olarak Savcılıkta özetle; mağdure...’yı tanımadığını, daha önce Hatıra isimli pansiyonda mesul müdürü olarak çalıştığını ancak pansiyonun ruhsatının 19.07.2005 tarihinde iptal edildiğini, o tarihten beri kapalı olduğunu, pansiyonda tadilat yapıldığını, çatısının yıkık ve oturulamaz hâlde bulunduğunu, mağdurenin akşam taksici... ile birlikte gelip pansiyonda kalmak istediğini, ısrar ettiğini, bunun üzerine sanık ...’ın kendisini telefonla aradığını, ...’a "Taksiciyi bul, gönder. Beni neden arıyorsun?" dediğini, ... isimli kadını tanımadığını, ...’nın sadece olay günü akşamı taksiyle geldiğini öğrendiğini, 10.02.2006 tarihinde gelerek pansiyonda kalmadıklarını, kendisinin pansiyonla ilgilenmediğini, ...’yı pansiyonda zorla alıkoyup ona fuhuş yaptırmadıklarını, Asliye Ceza Mahkemesinde ise; 2003 yılında 5 gün süreyle pansiyonun mesul müdürlüğünü yaptığını, daha sonra ilgilenmediğini, mağdure...’yı tanımadığını, kendisine zorla fuhuş yaptırmadığını, 2003 yılından sonra pansiyonla bir ilişkisinin kalmadığını, Ağır Ceza Mahkemesinde önceki beyanlarına ek ve önceki beyanlarından farklı olarak; 12.07.2005 tarihinde sanık ...'ın araması üzerine pansiyona geldiğini, pansiyonla ilgisinin olmadığını, pansiyonun kapısının o tarihte mühürlü olduğunu, polislerin geldiği zaman pansiyonun içerisinde olduğu hususunu kabul etmediğini, mağdurelerle yüzleştirilip teşhis işleminin yaptırılmadığını, mağdurelerin pansiyonda daha önceki tarihlerde birçok giriş çıkış işleminin olduğunu, zorla fuhuş yaptırılan kişilerin aynı yerde kalmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, mağdurelerin hangi tarihlerde yurda giriş yaptıklarının sorulmasını talep ettiğini, ...’la ortak olup birlikte çalışmaları gibi bir durumun söz konusu olmadığını, ..... isminde bir polis memuruna araba sattığını, parasının tamamını alamadığını, bu yüzden bahsi geçen polis memurunun kendisine komplo kurduğunu, hazırlık beyanıyla arasında oluşan çelişki sebebiyle sorulması üzerine; ... ile ortak olmaları ve birlikte çalışmaları gibi bir durumun olmadığını, taksici tanık...’ın getirdiği Mamuro Hüseyinova isimli kadını tanımadığını, ..

...’la ortak olup birlikte çalışmaları gibi bir durumun söz konusu olmadığını, ..... isminde bir polis memuruna araba sattığını, parasının tamamını alamadığını, bu yüzden bahsi geçen polis memurunun kendisine komplo kurduğunu, hazırlık beyanıyla arasında oluşan çelişki sebebiyle sorulması üzerine; ... ile ortak olmaları ve birlikte çalışmaları gibi bir durumun olmadığını, taksici tanık...’ın getirdiği Mamuro Hüseyinova isimli kadını tanımadığını, ... ile söz konusu kadın hakkında görüşme yaptıklarını hatırlamadığını,

Sanık ...’ın aşamalarda; pansiyonun mesul müdürü olarak çalıştığını, hakkında suçlamalarda bulunan mağdureleri ismen tanıdığını, mağdurelerin pansiyonda müşteri olarak bulunduklarını, onları darbetmediğini, fuhuş yapmaları için zorlamadığını, mağdurelerin istedikleri zaman pansiyondan çıkıp dolaşabildiklerini, mağdurelerin cep telefonlarının bulunduğunu, Hatıra ve... isimli kişileri de tanıdığını, onların da otelde müşteri olarak daha önce kaldıklarını, ayrıca Kollukta sanık ...’in pansiyonun sahibi olduğunu, Savcılıkta sanık ...’in de mesul müdürü olduğunu ancak şahsi işleri nedeniyle 15 gündür otele uğramadığını, 12.07.2005 tarihinde gelerek tekrar iş başı yaptığını, polislerin arama yapmak için gelmesi nedeniyle o anda dışarıda bulunan...’i telefonla arayıp çağırdığını, tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; yabancı uyruklu müşterilerin ücretlerini geç verdiklerini, bu nedenle onlarla tartıştığını, bu yüzden kendisine iftira atmış olabileceklerini, Asliye Ceza Mahkemesinde; pansiyonun mesul müdürü olduğunu, 12.07.2005 tarihinden 15 gün önce sanık ...’in pansiyondan ayrılıp yaylaya gittiğini, ...’in otelden geçici süreli mi yoksa kalıcı olarak mı ayrıldığını bilmediğini, pansiyonda yaklaşık 3 ay boyunca mesul müdürlüğü yaptığını, pansiyonun Ahmet isimli şahsa ait olduğunu, olayın gerçekleştiği tarihte sanık ...’in mesul müdürlüğünü bıraktığını,

Savundukları olayda;

Kolluk beyanından türkçe okuma ve yazma bildiği anlaşılan 12.07.2005 tarihli arama ve olay tutanağında tanık Kurban B.... ile cinsel ilişkiye girdiği sırada yakalanan mağdure ... her ne kadar sanıkların kendisini zorla tuttuklarını ve para karşılığı erkeklerle birlikte olmak için zorladıklarını belirtmişse de mağdurenin daha önce ülkeye giriş çıkış kayıtlarının bulunması ve bu kayıtlarla uyumlu bir şekilde söz konusu pansiyonda konaklaması ile olay tarihinde hakkında düzenlenen adli raporda herhangi bir darp veya cebir izinin bulunmamasının yanısıra mağdurenin kendisi yönünden iddiasının da dosyada mevcut delillerle desteklenmemesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanıkların mağdureyi zorla tutarak fuhşa sevk ettikleri isnadının şüphede kalması, aşamalarda sanıkların istikrarlı bir şekilde suçlamayı kabul etmemeleri, bu itibarla mağdurenin zorla tutularak fuhuş yaptırıldığı yönünde oluşan şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ...'e yönelik fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve sanıklar ... ve ...'un üzerine atılı mağdureye yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ...’e yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, sanıklar ... ve ... hakkında mağdure ...’e yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdureler ... ve ...'ya yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ile aynı mağdurelere yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı

Mağdurelerin alınan adli raporlarında herhangi bir darp ve cebir izine rastlanılmaması, kolluk beyanlarının mağdure ...'nın tercümanlığında alınması nedeniyle tek başına hükme esas alınmasının mümkün olmaması, türkçe bilen mağdureler ... ve ...'ün mağdureler Mariana ve İrina'nın zorla alıkonularak onlara fuhuş yaptırıldığına ilişkin herhangi bir beyanlarının bulunmaması ve dosya kapsamında da bu yönde herhangi başkaca bir delil olmaması dikkate alındığında, sanıklar... ve ... hakkında mağdureler Mariana ve İrina'ya yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ile sanıklar ... ve ...'un üzerine atılı aynı mağdurelere yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının tespiti bakımından, CMK'nın 202. maddesi ile suç ve hüküm tarihinden sonra 05.03.2013 tarihli ve 28578 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Tercüman Listelerinin Düzenlenmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca tercüman görevlendirilerek mağdurelerin beyanlarının alınmasının gerekmesi nedeniyle eksik araştırmayla hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanıklar ... ve ... hakkında mağdureler ... ve ...'ya yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin eksik araştırmayla kurulduğuna yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

3. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdureler ... ve ...'ye yönelik fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ile aynı mağdurelere yönelik TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı