muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2892, Karar No: 2023/6671, Tarih: 20.11.2023

.000,00 TL dava değeri üzerinden kısmi dava olarak açıldığı, 01.11.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile de satış bedeli ve oluşan zarar kalemleri bakımından dava değerinin ıslah edildiği, davacı tarafça dava öncesinde 05.04.2016 tarihinde ihtarname keşide edilmişse de ihtarnamede ödeme talebi bulunmadığı, dava açılır iken ayıp nedeniyle uğranılan zarar kalemine faiz talep edilmediği, ıslah ile de arttırılan kısım için ödeme tarihlerinden itibaren faiz talep edildiği, dava açılması saklı tutulan haklar yönünden temerrüt oluşturmadığından, ıslah dilekçesi ile talep edilen miktar yönünden temerrüdün, ıslah harcının yatırıldığı 01.11.2018 tarihinde gerçekleştiği, bu durumda 1.000,00 TL tazminat bakımından faize hükmedilmemesi, ıslahla artırılan 54.300,00 TL yönünden de ıslah tarihi olan 01.11.2018 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeninden hüküm tesisine, davanın kabulüne, davacı tarafın sözleşmeden dönmeye yönelik talebinin kabulü ile sözleşme konusu olan 4 adet filtrenin davalı tarafa iadesi koşulu ile iade edilecek ürün bedeli olarak 117.814,08 TL'nin satım konusu malların fiilen iade edildiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ayıplı maldan dolayı zararı olarak hesaplanan 14.500,00 TL tuzlu su bedeli, 11.800,00 TL onarım bedeli ve 29.000,00 TL filtrelerin yerleştirilmesi ve sökülmesi sırasında yıkılarak yeniden yapılması gereken duvar bedeli olmak üzere toplam 55.300,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen tazminatın ıslah ile artırılan 54.300,00 TL kısmına ıslah tarihi olan 01.11.2018 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kağıt üzerinde satış yapan müvekkilinin üretici firmadan kaynaklanan gizli ayıptan sorumlu tutulamayacağını, davada öncelikle zararın kaynağı tespit edilerek husumetin buna göre belirlenmesi gerektiğini, davanın davacıya satılan malların garantisini veren dava dışı şirkete yöneltilmesi gerektiğini, zararın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığı kanıtlandığı halde hangi gerekçe ile kusurun müvekkiline yüklendiğinin açıklanmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava taraflar arasındaki satış sözleşmesi sonrası davacıya teslim edilen ürünün ayıplı olduğundan bahisle oluşan zararın tazmini ve sözleşmeden dönerek ürün bedelinin iadesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi.

3. 6098 sayılı Kanun'un 219, 223 ve 227 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16326, Karar No: 2012/14988, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16326 E.  ,  2012/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi ve Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava,kısıtlı adayının vesayet altına alınması ve vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi ve Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince verilen yetkisizlik kararının, Davacı ...'ya tebliğe çıkartılmayıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği ve Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünce yanlış adreste araştırma yapıldığı anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK.’nın 22/II. maddesinde " İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu nedenlerle ;

1- Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi ve Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince kararın tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için,

2- Mahkemece kısıtlı adayının en son yerleşim yeri adreslerinin Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Sarıkaya İlçe Jandarma Komutanlığınca araştırılıp tutulacak tutanakların dosya arasına alınarak dosyanın dairemize gönderilmesi gerekir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme şartları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE 28.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6443, Karar No: 2016/1248, Tarih: 27.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6443 E.  ,  2016/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, fırın faaliyetinin durdurulması, ortak yere müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının maliki olduğu dükkanını projesine ve Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olarak fırına çevirdiğini, yapılan bacanın binada yangın tehlikesi oluşturduğunu, davalının binaya yaptığı baca ile klima döşediği ve boruların aynı zamanda ortak alana müdahale niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek fırının imalat faaliyetinin durdurulmasına, ortak yere müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1.fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra 2.fıkrasında da kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır. Tapuda dükkan niteliğindeki dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; fırının yapı projesine göre 1-3 düşey aksları ve J-F yatay aksları arasında kalan alana yerleştirildiği, fırının yanma esnasında yaydığı ısıdan kaynaklı F-2 ve J-2 akslarının olduğu noktalardaki kolon ve kirişlerde normalin üstünde sıcaklık artışı olduğu, bu yüksek sıcaklık değişiminin bina taşıyıcı sistemine zarar verdiği açıklanarak fırının sıcaklık nedeniyle statik taşıyıcı sistemde tehlike meydana getirdiği ve üst daire sıcaklığını artırdığı, koku ve dumanın diğer kat maliklerini etkilediği, kat maliklerinin arka pencerelerini kullanamadıkları, baca ve aspiratör üzerinde yapılacak çözüm amaçlı teknik değişikliğin sıcaktan etkilenme ve gürültüyü engellemeyeceği belirtilmekte ise de, davacı tarafından dava dilekçesinde iddia edilen projeye aykırılıkların bulunup bulunmadığı tespit edilmediği gibi statik proje üzerinde inceleme yaptırılarak fırının yaydığı sıcaklığın binanın statiğine vereceği zararın önlenmesinin mümkün olup olmadığı, gürültü, koku ve duman nedeniyle oluşan rahatsızlığın yalıtım suretiyle giderilip giderilemeyeceği hususlarında yeterli açıklamaya yer verilmediği anlaşıldığından;

mahkemece, projeye aykırılıklar ve fırının yaydığı sıcaklık, koku, ses ve dumanın alınacak önlemlerle giderilip giderilemeyeceği, binaya ve diğer bağımsız bölümlere verilen zararın önlenip önlenemeyeceği konusunda bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

mahkemece, projeye aykırılıklar ve fırının yaydığı sıcaklık, koku, ses ve dumanın alınacak önlemlerle giderilip giderilemeyeceği, binaya ve diğer bağımsız bölümlere verilen zararın önlenip önlenemeyeceği konusunda bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3257, Karar No: 2024/5284, Tarih: 27.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3257 E.  ,  2024/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1097 Esas, 2023/520 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/97 E., 2018/37 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüz ve marka hükümsüzlüğü asıl ve birleşen davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve ikinci birleşen davanın reddine ilk birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili tarafından asıl dava bakımından, birleşen ilk davada davalı ikinci davada davalı vekili tarafından birleşen davalar bakımından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen ilk davada davacı tarafça asıl ve birleşen ilk davaya ilişkin, birleşen ilk davada davalı ikinci davada davacı tarafça birleşen davalar bakımından temyiz edilmekle; asıl ve birleşen ilk davada davacı vekilinin birleşen ilk davaya ilişkin istinaf isteminde bulunmadığı, bu durumda temyiz isteminde de bulunamayacağından birleşen ilk davada davacı vekilinin anılan birleşen dosyaya ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Asıl davada davacı vekilinin asıl davaya ilişkin karşı tarafın ise birleşen davalara ilişkin usulüne uygun temyiz dilekçelerinin kabulü ile Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin Park Avenue markasını 37. sınıf içinde yer alan tüm hizmetler için tescil ettirildiğini, davalı tarafın kötü niyetli olarak müvekkilinin tescilinden sonra YDA Park Avenue, Park Avenue ve The Park Avenue ibarelerini tescil ettirdiğini, markalar arasında iltibas riski bulunduğu gibi tecavüzün de meydana geldiğini, davalının tescil sınıfları dışında müvekkili markasına yanaşarak kullanım gerçekleştirdiğini ileri sürerek 2013/67402, 2013/67403 ve 2013/67409 sayılı davalı markalarının hükümsüzlüğüne, davalının markaya tecavüzünün tespiti ve önlenmesine, müvekkiline ait tescilli markaların kullanıldığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, tüm görsel ve yazılı medya ile sosyal medya ve diğer reklam mecralarında yer alan reklamlarının durdurulmasına, masrafı davalıdan alınarak hükmün tirajı en yüksek 5 gazeteden birinde ilanına, şimdilik 10.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 21.12.2017 tarihli ıslah dilekçesinde, 10.000,00 TL olarak talep etmiş olduğu maddi tazminat talebinin 1.617.362,72 TL olarak ıslah ettiğini maddi tazminatın bu miktar üzerinden değerlendirilerek davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili ilk birleşen dava dilekçesinde; davalı şirketin kötü niyetli tescilini gerçekleştirdiğini, YDA Park Avenue markasının müvekkili şirketin tescilli olan Park Avenue markası ile iltibas yarattığından benzerlik taşıdığını ileri sürerek 2013/67403 YDA Park Avenue markasının tescilinin hükümsüzlüğünün tespiti ile tescilin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

3.İkinci birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin YDA Park Avenue markasını 19 ve 37. mal ve hizmet sınıflarında geçerli olmak üzere başvuruda bulunduğunu, bu başvurunun itiraza uğramadan 2013/67403 sayı ile tescil edildiğini, davalı tarafın ise PARK AVENUE markasını 37. sınıfta geçerli olmak üzere kötü niyetli olarak tescil ettirdiklerini, park ve avenue kelimelerinin 37. sınıfta düzenlenen inşaat hizmetleri yönünden herhangi bir ayırt ediciliğe haiz olmadığını, söz konusu sınıfta benzer birçok ibarenin tescil edildiğini ileri sürerek 2011/62655 sayı ile tescilli PARK AVENUE markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; 2013/67403 sayılı YDA PRAK AVENUE markasının 02.08.2013 tarihinde 19 ve 37. sınıfta, 2013/67409 sayılı PARK AVENUE markasının 02.08.2013 tarihinde 19 ve 37. sınıflarda ve 2013/67402 sayılı THE PARK AVENUE markasının 02.08.2013 tarihinde 19 ve 37. sınıfta müvekkili adına tescil edildiğini, AVENUE kelimesinin Türkçe karşılığının cadde, yol, bulvar, ağaçlı yol, iki yanı ağaçlı yol olduğunu ve anonim özellik gösterdiğini, müvekkilinin markası incelendiğinden ayırt edici unsurun AVENEU değil YDA olduğunu, davacının PARK AVENUE markasını henüz kullanmadığı, projelendirilmediği, nereye yapılacağının belirlenmediği, tanıtımlarının yapılmadığı ve bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla davacının marka hakkından doğan haklarının kullanımı sayılabilecek hiçbir fiil gerçekleştirmediği halde müvekkilinden marka hakkına tecavüz, maddi manevi tazminat talep etmesinin kötü niyet teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.İkinci birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin PARK ve AVENUE sözcüklerini birleştirmek suretiyle ayırt edici niteliğe sahip olan PARK AVENUE markasını tüketici nezdinde tanıttığını, müvekkili tarafından davacı .... müvekkilinin marka hakkına karşı yaptığı tecavüz nedeniyle açılan davada müvekkilinin markasına tecavüzün bilirkişi heyeti tarafından tespit edildiğini, müvekkilinin markasının iptaline yönelik bu davanın zaman aşımına uğradığını, davacının birleştirme talebinin kötü niyetli olduğunu, bu dava ile müvekkilinin tecavüz davasının karara çıkartılmasını engellemek istediğini, müvekkilinin PARK AVENUE markasının ayırt edici ve özgür niteliğe sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden; ıslah olunan değere ilişkin zamanaşımı yönünden yapılan itirazın söz konusu marka tecavüz davaların aynı zamanda ceza davasına konu olup, zamanaşımı süresi 8 yıl olduğundan bu yöndeki itirazın reddine, asıl davada davalılara ait 2013/67402, 2013/67403, 2013/67409 sayılı markalara yönelik hükümsüzlük taleplerinin söz konusu markalar asıl dava tarihi itibariyle tescilli olmadığında reddine, markaya yönelik tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve yan istemler açısından davacı tarafın dava konusu yaptığı park aveneu markasına yönelik davalı tarafın YDA park avenue markasının dava açılmadan öncede tescil müracaatı yapıldığı davadan sonra tescil edildiği, tescilli markanın hükümsüz sayılıncaya kadar korunmaya haiz olduğu, davalı taraf kullanımlarının kendi tescilli markası kapsamında olduğu gerekçesiyle marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yönündeki tüm taleplerin reddine, ilk birleşen dava bakımından; davacı tarafa ait park avenue markası ile davalıya ait 2013/67403 sayılı yda park avenue markasının benzer nitelikte olduğu, davalı tarafın akvaryum kumları emtiası dışındaki sınıf ve emtialar yönünden de benzer bulunduğu gerekçesiyle birleşen ilk davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2013/67403 yda park aveneu markasının akvaryum kumları emtiası dışındaki mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne, birleşen ikinci dava bakımından; söz konusu ibarelerin ticaret alanında herkesin kullandığı bir ibare olmadığı gibi, cins, vasıf belirten bir anlamıda tescilli sınıf yönünden söz konusu olmadığından davacı tarafa ait PARK AVENUE ibaresi tescil edilidiği sınıf yönünden mutlak tescil engeli barındırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili birleşen davalara ilişkin verdiği istinaf dilekçesinde özetle; birleşen ilk dosyaya ilişkin YDA Park Avenue markasında asıl unsurun YDA olduğunu, şirketin kurucusunun baş harflerini ihtiva ettiğini, tali unsurların ise herkesin kullanımına açık tanımlayıcı ibareler olduğunu, birleşen ikinci dosyaya ilişkin Manhattan'daki park avenue caddesine atıf olarak bu ibarelerin kullanıldığını, projelerinin hep ana arterler üzerinde bulunduğunu, bu ibarenin herkesin kullanıma açık olduğunu davalı markasının ayırt ediciliğinin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Asıl davada davacı vekili asıl davaya ilişkin verdiği istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu davalı markalarının dava tarihinde tescilli olmadığını, yerel mahkemece davalı markalarına YDA unsurunun yeterli ayırt edicilik sağlamadığına ilişkin gerekçe kurulduğunu, reklam tarihlerine göre de davalının müvekkilinin markasını kullandığını, bilirkişilerin tazminat oranını yanlış hesapladığını beyan ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davadaki hükümsüzlük talebinin süreden reddine ilişkin kararın taraflarca istinaf edilmediği, şekli anlamda kesinleştiği, birleşen ilk davaya ilişkin derdestlik dava şartının sonradan tamamlandığı, istinaf aşamasında bu dava şartı noksanlığının dikkate alınmasında tarafların hukuki yararının bulunmadığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen ilk davada davalı ikinci birleşen davada davacı vekili ile karşı taraf vekili katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili birleşen davalara ilişkin verdiği temyiz dilekçesinde isitnaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Asıl davada davacı vekili asıl davaya ilişkin verdiği temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarına ek olarak anılan ibarelere kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırdıklarını, davalının kötü niyetli olduğunu, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalar marka hükümsüzlüğü ve marka hakkına tecavüzün tespiti ile yan istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 7, 8, 35, 42 ve 61 inci maddeleri.

3. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A.Birleşen ilk davada davacı vekilinin birleşen ilk davaya ilişkin temyiz isteminin REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A.Birleşen ilk davada davacı vekilinin birleşen ilk davaya ilişkin temyiz isteminin REDDİNE,

B.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/428, Karar No: 2014/2759, Tarih: 04.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/428 E.  ,  2014/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı 19.06.2013 havale tarihli dilekçe ile "...27.03.2013 tarihli duruşmada bir kısım beyanlarının hâkim tarafından resen yazdırıldığı, yine eşinin açtığı başka bir davayı kastederek "eşinizin açtığı davada zaten bu hususlar bulunmakatadır" şeklinde ihsası reyde bulunmakatadır...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından Hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davacının HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 750.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesine 04/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.