muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7523, Karar No: 2025/3208, Tarih: 19.02.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın suça konu paylaşımlarının tamamı bütün olarak değerlendirildiğinde, siyasi eleştiri niteliğinde olduğu gibi muhatabının da katılan olduğunun kuşkulu olması karşısında hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/781, Karar No: 2010/3403, Tarih: 08.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/781 E.  ,  2010/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede bulunan 3080 ada 24 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 2006/468 Esas sayılı dosyada Aralık - 2006 değerlendirme tarihi itibariyle taşınmaza 250,00-TL. metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ve bu rakam üzerinden verilen karar Dairemizce Onanmıştır.

Anılan dosyada, dava konusu edilen taşınmaz ile iş bu dava dosyasındaki dava konusu taşınmaz için belirlenen metrekare birim fiyatlarının farklılığı gözönüne alınıp, Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/468 Esas sayılı dosyasında belirlenen metrekare birim fiyatından ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik incelme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25396, Karar No: 2014/951, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25396 E.  ,  2014/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2010/209-2011/676

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu davacı payı, imar uygulaması sırasında üçüncü şahısların taşınmazları üzerinde ipotek alacağına dönüştürülmüştür.

Bu itibarla taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığından söz etmek mümkün değildir.

Dosyadaki kanıt ve belgelerden; davacının payının ipotek alacağına dönüşmesine neden olan imar uygulamasının, davacının açtığı dava sonucu iptal edilmesi nedeniyle, tapu kayıtlarının geri dönüşümlerinin yapılıp yapılmadığı hususu da araştırılarak sonucuna göre davacının payının belli şahısların parsellerine dahil edilerek o şahıslar aleyhine, davacı lehine borçlandırma yapılıp ipotek tesis edildiğinden, husumetin aleyhlerine ipotek yapılarak borçlandırılan kişilere tevcih edilmesi gerekirken, davalı idareye tevcih edilmesi nedeniyle, davalı idare yönünden husumetten davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile; “24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlar da dâhil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller, borçlu idarelerce, ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncellenerek ilgililerine ödenir.Bu hüküm devam eden davalarda da uygulanır” hükmü getirilmiş olup,

Bu değişiklik uyarınca taşınmazın ipotek veya uygulama tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle bedele dönüştürülen davacılar payının o tarihteki karşılığı tespit edildikten sonra, bu bedele 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle dava tarihine güncellenerek bedel tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gibi,

3) Aynı düzenleme ile; "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

3) Aynı düzenleme ile; "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/68, Karar No: 2019/5986, Tarih: 07.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/68 E.  ,  2019/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkûmiyet; Siverek Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30/03/2018 tarihli, 2018/65 esas ve 2018/147 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde, kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu, maddi delillerin hatalı değerlendirildiğini, lehe olan hususların araştırılmadığını, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle ele geçen maddenin maddi delil olarak kabul edilemeyeceğini, temel cezanın aşağı hadden uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirimin keyfi şekilde uygulanmadığını; sanık ... müdafiinin ise, yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ele geçen uyuşturucu maddenin, maddi delil olarak hükme esas alınamayacacağını, sanığın ele geçen uyuşturucu maddelerden haberi olmadığını, aracı kullanmak için yardım amacıyla araçta bulunduğunu, diğer sanık ...'in aracı temin ettiği ...'in ifadesine başvurulmadan eksik araştırma ile karar verildiğini, sanığın hastane evraklarından anlaşılacağı üzere 2 kez burnundan ameliyat geçirmiş olup, koku almayla ilgili problemi olduğunu, ayrıca streçlenmiş ve kahveyle sarılarak döşemenin altına saklanmış esrarın kokusunun kolluk görevlilerince de alındığına dair tutanakta bilgi bulunmadığından, bu hususun sanık aleyhine gerekçe olarak gösterilemeyeceğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesince verilen gerekçeli kararın başlığında sanık ...'ın tahliye tarihinin "08/01/2018" yerine, "06/01/2018" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıklar hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Siverek Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1146, Karar No: 2012/5507, Tarih: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1146 E.  ,  2012/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 1 parsel sayılı 1171,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... davalı yararına edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereği tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 106 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı olup 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmünde sözü edilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki; dava ve temyize konu taşınmazın sınırında dere bulunmasına ve davanın kabulüne gerekçe olarak taşınmazın dere yatağı olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi için yapılan keşif sırasında taşınmazın aktif dere yatağı içinde olup olmadığı konusunda bilgi ve uzmanlığına başvurulması gereken jeolog bilirkişi bulundurulmamıştır. Her ne kadar uzman ziraat bilirkişi raporunun sonuç kısmında taşınmazın dere yatağı olduğunu bildirmiş ise de söz konusu bilirkişinin sıfatı ve uzmanlığı gözetildiğinde ziraat bilirkişinin taşınmazın aktif dere yatağı olduğu konusunda görüş bildirmesi için yeterli uzmanlığa sahip işin ehli bilirkişi olduğundan söz edilemeyeceğinden kuşku duymamak gerekir.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişiler ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı bu işin uzmanı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı zilyetlik konusunda somut, maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.09.2012 gününden oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6340, Karar No: 2011/5048, Tarih: 14.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6340 E.  ,  2011/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sait Toy mirasçılarından ...tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davalı Sait Toy mirasçılarından Faris Toy'un yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması sonradan yürürlüğe giren ve geçmişe etkili sonuç doğuran yasal düzenlemelere aykırı ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 16 ila 24. satırlarının hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 16. satır olarak "Davacı Hazine tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına," sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 14.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8537, Karar No: 2018/1060, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8537 E.  ,  2018/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını, haciz tarihinden sonra işten ayrıldığını beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ön ödeme kapsamında olan TCK.nun 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3941, Karar No: 2013/3917, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3941 E.  ,  2013/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bozova Sulh Hukuk ve Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Bunun yanında 4721 sayılı TMK'nın Kurumlarda Bulunma başlıklı 22. maddesi “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz” hükmünü içermektedir.

Bozova Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan kısıtlı adayının Özel Evin Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü adresinin TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlının yerleşim yerinin Malatya İl Emniyet Müdürlüğü'nün araştırma tutanağına göre “Hisarlar Köyü Bozova Şanlıurfa” adresi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Bozova Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Bozova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6085, Karar No: 2021/8484, Tarih: 15.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6085 E.  ,  2021/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya ait yaklaşık 7000 dekar arazi üzerinde sertifikalı tohum üretimi yapılması ve elde edilen ürünün paylaşılması hususunda 19/12/2006 tarihinde 15 yıl süreli sözleşme imzalandığını, davalı üniversitenin 30/04/2010 tarihli yazısı ile sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin üniversitedeki veteriner fakültesi öğrencilerinin uygulama yapabilmesi ve akademik personelin araştırma faaliyetlerini yürütmesi amacı ile imzalandığını, hayvancılık projesinin tek taraflı olarak davacı tarafından feshedildiğini, üniversite bünyesinde ziraat fakültesi de bulunmadığından sözleşmedeki amacın gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, sadece tohum yetiştirmenin sözleşmeye aykırı olduğunu, öte yandan üniversitenin de zarar ettiğini, sözleşmenin karşılıklı oluşturulacak kişilerle yürütüleceğinin hükme bağlanmasına rağmen davacının tek taraflı olarak işlemleri gerçekleştirdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında eğitim amaçlı uygulamalı damızlık besi ve süt sığırcılığı projesi kapsamında aynı tarihlerde başka bir sözleşme imzalandığı, bu sözleşmenin davacı tarafça feshedildiği, davaya konu sözleşmenin ise tek başına öğrencilerin uygulamaları ve akademik personelin araştırmaları açısından faydalı olmayacağı, davalının ciddi bir gelir elde etmediği, olumlu zarara ilişkin bir talepte bulunmanın mümkün olmadığı, olumlu zarar istenebilse dahi bunu hesaplamanın mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16/04/2014 tarihli ve 2013/25132 Esas 2014/11992 Karar sayılı kararıyla “ Yanlar arasında imzalanan 19/12/2006 tarihli sözleşme, 05/11/2007 ve 06/11/2009 tarihlerinde imzalanan ek sözleşmelerle tadil edilmiştir. Sözleşmenin XII. maddesinde sözleşme süresi 15 yıl olarak öngörülmüş olup, taraflarca bitim süresinden 1 yıl önce yenilenmeyeceğine ilişkin bir bildirimde bulunulmadığı takdirde beşer yıllık süreler için yenilenmiş sayılacağı öngörülmüştür. Sözleşmenin XIV. maddesinde ise; sözleşmenin karşılıklı mutabakatla fesih edebileceği, ayrıca sözleşme süresi dolmadan da sözleşme hükümlerine aykırı davranış halinde diğer tarafın tek taraflı fesih hakkını kullanabileceği öngörülmüştür. Ek