muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5306, Karar No: 2018/4850, Tarih: 04.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/5306 E.  ,  2018/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde araç tamiri işini konu alan alacak ve tazminat talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili, müvekkilinin aracının arızalanması üzerine aracının tamiri için davalılar ile silindir kapağının bozuk olması ve yeniden alınması gerektiği için 2.800,00 TL'ye anlaştıklarını ve 6 ay sonra aracı teslim aldıklarını, bir müddet sonra aracın tekrar arızalandığını ve davacının silindir kapağının çatlak olması sebebiyle aracı tekrar davalılara tamir için teslim ettiği, bir müddet sonra yine aracın arızalanması üzerine aracı davalılara teslim ettiğini, davalıların 1.000,00 TL daha istediklerini, davacının ise bu hadisenin 3. defa cereyan etmesi sebebiyle ... servisine gidilerek tamiratın gereği gibi yapıldığına dair rapor alınması halinde parayı ödeyeceğini belirttiğini, davalılar bunu kabul etmeyip aracı teslim etmediğini, davacının araya aracılar koyduğunu fakat aracın direksiyon kutusunu söktüklerini ve 6 ay sonra teslim edeceklerini söyledikleri, 6 ay sonra aracı davacının haberi olmadan Selçuk Yediemin deposuna kaldırdıklarını ve 4.775,00 TL otopark ücreti biriktiğini, bu nedenle müvekkilinin ödemiş olduğu ancak randıman alamadığı için 2.800,00 TL'nin iadesini, yıllarca oyalanması ve arabasından istifade edememesi sebebiyle 4.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini, 4.775,00 TL otopark ücretini, araçtan sökülen eksik parçaların tedariki, aracın değer kaybı, yeniden tamir için parçaların montajı için işçilik ve tamir masrafları taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili; açılan davanın yerinde olmadığını, davacının baştan beri hiç ödeme yapmadığını, aracın arızalandığı sıralardaki arızanın sebebinin silindir kapağı olmadığını, silindir kapağının en son gelişlerinde arıza çıkardığını, aracın bir parçasının satılması söz konusu olmadığını, sökülen parçaların aracın bagajında olduğunu, davacının aracı almadığını ve herhangi ücret ödememesi sebebiyle yıllarca aracın dükkanlarında beklediğini, daha sonra davacıya defalarca haber verilerek aracı yediemine teslim ettiklerini, ayrıca davalı ... diğer davalının yanında sigortalı çalıştığından onun yönünden davanın

husumetten reddi gerektiğini, ileri sürerek usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

husumetten reddi gerektiğini, ileri sürerek usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın Hükmün Kapsamı başlıklı 297. maddesinin 2. bendi hükmüne göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Davacı dava açarken 4.000,00 TL manevi tazminat, 2.800,00 TL verilen paranın iadesi ve icraya konu olan yediemin deposu alacağı ile aracın değer kaybı yönünden belirsiz alacak davası açtıklarını belirtip, yargılama sırasında mahkemeye sundukları 15.05.2016 tarihli bedel artırımı dilekçelerinde 17.575,00 TL olan talebin 3.737,00 TL daha artırdıklarını beyan ederek buna ilişkin harç yatırdıkları tespit edilmiştir. Bu taleplerin ayıplı hizmet nedeniyle ödenen iş bedelinin iadesi, manevi tazminat, yediemin ücretine ilişkin takip sonucu ödenmek zorunda kalınılan bedel, araç tamir bedeli ile yıpranma ve değer kaybı kalemlerinden oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece aracın çalışır duruma gelmesi için gereken bedelin 6.000,00 TL olduğu ve 2.500,00 TL yedek parça bedelinin bulunduğu belirtilerek toplam 8.500,00 TL'ye hükmedilmiştir. Davacı talepleri tek tek değerlendirilerek kalem kalem her bir talep konusunda hüküm oluşturulmamış olması yukarıda belirtilen kanun hükmüne aykırılık oluşturmuştur.

Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılması gerekli iş; davacı tarafın her bir kalem talebi konusunda değerlendirme yapılıp kabul ve reddedilen talepleri ayırarak denetime elverişli karar oluşturarak 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine uygun karar vermekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya ve davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3376, Karar No: 2012/9419, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3376 E.  ,  2012/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.06.2010 gün ve 2010/4430 - 7931 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup, zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre %40’nin toprak, %60’nın ise taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu, M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 23/05/1987 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/840, Karar No: 2014/4756, Tarih: 20.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/840 E.  ,  2014/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/427-2013/656

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, bedeli sıra cetveline konu dava dışı borçlu şirkete ait 50.000 kg dondurulmuş çileğin, dava dışı borçlu ile müvekkili Ag,,,, A.Ş. arasında yapılan üretim ve saklama sözleşmesi uyarınca müvekkili şirket tarafından üretildiğini ve müvekkiline ait soğuk hava deposunda muhafaza edildiğini, 25.01.2012 tarihinde haczedilen çileklerin haciz tarihinden ihale alıcısına teslim tarihi olan 30.05.2013 tarihine kadar olan depolama ücretinin dava dışı borçlu şirket tarafından ödenmediğini, müvekkili Ag.... A.Ş.'nin soğuk hava deposunu 12.12.2012 tarihinde diğer müvekkili M...Tic. A.Ş'ye devrettiğini, 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca müvekkillerinin ücret alacağı için depolanmış ürünler üzerinde hapis hakkı bulunduğunu ve satış bedelinden öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçi Ag.... A.Ş.'ye ait depoda haczedilen dondurulmuş çileklerin şikayet olunan şirketin yetkilisi M.Ç..'ye yediemin sıfatıyla teslim edildiğini, yediemin olan şirket yetkilisi M. Ç..'nin yedieminlik ücreti talep etmediğini, bu hakkından feragat ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi üçüncü kişi tarafın alacağının hacze konu malların muhafazasından kaynaklanmakta olup, İİK'nın 138/2. maddesine göre tüm alacaklıları ilgilendiren bir masraf olduğu ve paylaştırmadan önce ilgilisine ödenmesi gerektiği, bu yapılmadan şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinde sıraya konulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 20.04.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15158, Karar No: 2017/13297, Tarih: 23.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15158 E.  ,  2017/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... müdafiinin 06.03.2015 tarihinde yüzüne tefhim edilen hükme karşı 10.03.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesini sadece “sanık müdafii” sıfatıyla verdiği, 01.04.2015 tarihinde “katılan” sıfatıyla verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinin CMUK'un 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği anlaşılmakla, “katılan vekili” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ...hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ...'in dosyadaki beyanlarında burnundaki yaralanma ile ilgili bir ifade yer olmadığı görülmekle, katılandan burnunun kırılması ile ilgili olarak ayrıntılı beyanı alınıp, burun kırığının kendisinin sanık ...'ye kafa attığı sırada mı kırıldığının veya sanıkların burnuna vurması sonucunda mı kırıldığının belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre; Katılan ... hakkında Kütahya Evliya Çelebi Devlet Hastanesinin 01.01.2013 tarihli raporunda "burnunda kırık hattını değiştirmeyen fraktür saptandığının ve KBB poliklinik kontrolünün önerildiği" belirtildiği halde, kemik kırığının katılanın yaşam fonksiyonlarına etki derecesi tespit edilmeden ve bu konuda adli rapor aldırılmadan eksik inceleme ile sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanık ...'nın, katılan ...'i hem yüzde sabit ize hem de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nin 106/1. maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

d) Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nin 106/1. maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

e) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin, katılan sanık ... müdafiilerinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar Ali ve Tahsin'in ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16797, Karar No: 2020/10096, Tarih: 19.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/16797 E.  ,  2020/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Yasanın 1. maddesinde "Türk Ceza Kanununun 228. maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kastıyla oynanmasa dahi rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmenin yasak olduğu"na dair düzenlenmede, "çalıştırmak" şeklinde bir seçimlik harekete yer verilmiş olduğu; diğer taraftan TCK.nın 228. maddesinde ise kumar oynanması için yer ve imkan sağlama fiilinin cezalandırılması karşısında, TCK.nın 44. maddesine göre sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla suçun oluştuğu dikkate alındığında, sanığın, içerdiği ceza itibariyle daha ağır nitelikte olan 1072 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği ve bu fiil nedeniyle de, ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/915 Esas ve 2012/1131 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve ilgili ilamın 21.03.2013 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle ... 9. Sulh Ceza Mahkemesince ikinci kez yargılandığı anlaşılmakla; açılan bu davanın mükerrer olduğundan bahisle CMK.nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2020 gününde oyçokluğuyla ve Dr. ...'ün değişik gerekçesiyle karar verildi.

(DG) (KD) (KD)

./..

S/2

DEĞİŞİK GEREKÇE

I- OLAY VE OLGULAR

&1. Sanık ...’ın işletmecisi olduğu ... ili ... Mahallesi Havaalanı Caddesi Özler İş Merkezi No: 10 Kat: 1 adresindeki lokal olarak işletildiği bildirilen işyerinde güvenlik güçlerince 23/7/2012 tarihinde arama işlemi yapılmış ve “sanığın işyerinde elektrikli üflemeli tombala makinası bulundurup, bu makine ile otomatik olarak çekiliş düzenleyip, bu çekilişlerin TV ekranları ile izlenmesine imkan tanıyarak, lokale gelen müşterilere para karşılığı verdiği kartlarla tombala oyununa katılmalarını sağlayarak, oynanan bu oyundan kazanç elde etmek suretiyle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama fiilini işlediği” iddiasıyla tutanak düzenlenerek suç soruşturmasına başlanmıştır. Söz edilen elektrikli üflemeli tombala makinası olarak adlandırılan suç eşyasına ise elkoyma işlemi yapılarak, Adli Emanetin 2012/7254 sırasına kaydolunmuştur.

&2. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31/7/2012 tarih ve 2012/14550 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında; “…lokal olarak işlettiği işlettiği işyerinde 1072 sayılı Kanun kapsamında yasak olan elektrikli üflemeli tombala makinası bulundurduğu ve çalıştırdığı… iddiasıyla aynı Kanun’un 2. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle” kamu davası açılmıştır.

&3. Sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasının yürütülen muhakemesi sonucunda ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/915, 1131 sayılı ve 07/11/2012 tarihli kararı ile 1072 sayılı Kanun’un 2. ve TCK’nin 62/1, 52. maddeleri gereğince neticeten 10 ay hapis cezası ve 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nin 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Ayrıca, sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlamak suçundan soruşturma açılması için ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuştur.

&4. Belirtilen suç duyurusu üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 4/4/2013 tarih ve 2013/2824 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 23/7/2012 (aynı) tarihli eylemiyle ilgili olarak bu defa; “…lokal olarak işlettiği işlettiği işyerinde elektrikli üflemeli tombala makinası bulundurup, bu makine ile otomatik olarak çekiliş düzenleyip, bu çekilişlerin TV ekranları ile izlenmesine imkan tanıyarak, lokale gelen müşterilere para karşılığı verdiği kartlarla tombala oyununa katılmalarını sağlayarak, oynanan bu oyundan kazanç elde etmek suretiyle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama fiilini işlediği… iddiasıyla TCK’nin 228/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle” kamu davası açılmıştır.

&5. Sanık hakkında söz edilen iddianameyle açılan kamu davasının yürütülen muhakemesi sonucunda ... 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/291 E.- 2014/394 K. sayılı ve 24/4/2014 tarihli kararı ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu işlediği sabit kabul edilerek TCK’nin 228/1, 62, 52, 53, 50/1-a. maddeleri gereğince neticeten 80 TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

&6. Özetle, sanığın 23/12/2012 tarihinde işlediği ve (kısaca) “1072 sayılı Kanuna göre yasak olan tombala makinasıyla kumar oynatmak” olarak tanımlanabilecek fiili sebebiyle hakkında hem 1072 sayılı Kanuna aykırılık hem de kumar oynanması için yer ve imkan sağlamak suçlarından iki ayrı kamu davası açılarak her iki suç yönünden de ayrı ayrı iki hükümle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II- TEMYİZ DAVASINA KONU UYUŞMAZLIK

Sanık hakkında kumar oynanmasına yer ve imkan sağlamak suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

&7. Uyuşmazlığın konusu: Sanığın işyerinde 23/7/2012 tarihinde ika ettiği ve (kısaca) “1072 sayılı Kanuna göre yasak olan tombala makinasıyla kumar oynatmak” olarak ifade edilebilecek fiilinin hukuki nitelendirilmesine ve uygulanması gereken müeyyidenin belirlenmesine ilişkindir.

III- DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A) İLGİLİ HUKUK