muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12916, Karar No: 2025/4236, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12916 E.  ,  2025/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/157 E., 2021/1374 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/643, Karar No: 2011/7178, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/643 E.  ,  2011/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin ... tarihleri arasında davalı işyerinde müdür yardımcısı sıfatıyla çalıştığını, iş sözleşmesinin ... tarihinde feshedildiğini, bu durumun sözlü olarak kendisine bildirildiğini, daha sonra ... Noterliği aracılığı ile .... tarihinde yazılı olarak tebliğ edildiğini, fesih bildiriminde gerekçe olarak stok sayımında büyük miktarda mal açığının tespit edildiğinin belirtildiğini, söz konusu olayda bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle fesih gerekçesinin geçerli olmadığını beyan ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; mağaza stoklarındada büyük miktarda mal açığı tespit edildiğini, mağaza çalışanlarından ...'ın işyerine ait paraları dilediği gibi kullandığını, mağazadan belgesiz ürün çıkardığını, sayımlar sırasında diğer mağazalardan ürünler getirterek stok açığını kapatmaya çalıştığını, sayım sonrasında ürünleri mağazalarına iade ettiğini, bazı müşterilerden mal iadesi olmadığı halde olmuş gibi belge düzenlediğini, mağaza çaşılanlarına psikolojik baskı yaptığını, mağaza kasasını kendi kasası gibi kullandığını, bu şekilde şirketi büyük zarara uğrattığını, anılan olaylar nedeniyle Cumhuriyet başsavcılığına şikayette bulunulduğunu ve ...hakkında 25.12.2009 tarihinde "Zincirleme hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan dolayı ... Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığını, Cumhuriyet savcılığınca tayin edilen bilirkişi raporuna göre şirket zararının 4538 adet ürün bedeli için 1.053.749 TL olduğunu, şirket, bünyesinde yapılan ve büyük zarara neden olan olay nedeniyle mağaza koordinatörü ... ile mağaza müdür ve müdür yardımcıları olan davacı ... , ve ... hakkında ... İş Mahkemesine toplam 75.000 TL miktarında tazminat davası (tedbir talepli) açıldığını, davacının eyleminin İş Kanunu'nun 25/II-e ve ı bentleri uyarınca haklı feshi gerektirdiğini, bu nedenle yapılan feshin haklı olduğunu beyanla işe iade talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının müdür yardımcısı olduğu mağazada meydana gelen açığın sorumlusunun tam olarak tespit edilemediği, kullanılan bilgisayar programından usulsuz işlemi yapan kişiyi belirleyebilecek herhangi bir şifre veya rumuz bulunmadığı, bu nedenlede sorumlu kişinin tam olarak tespit edilemediği ve feshe konu olan işlemlerde davacının kusurlu olduğunun somut ve kesin delillerle kanıtlanamadığı kanaatine varılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, yazılı gerekçelerle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de; tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı işyerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığı ve işinde tecrübeli olduğu, görevli bulunduğu süre içinde mağazada yolsuzluk yapıldığı, 54.504 TL tutarındaki 168 adet ürünün eksik çıktığı, bu konuda Kadıköy Cumhuriyet Başsavclığına suç duyurusunda bulunulduğu ve davacının da içinde bulunduğu bir kısım çalışanlar aleyhine tazminat davası açıldığı; davacının, stok giriş ve çıkışlarından yönetici sıfatıyla ve görevi itibarıyla asli olarak sorumlu olduğu, sorumlu olduğu yerde yapılan yolsuzluğu bilmemenin bu sorumluluğu kaldırmayacağı, kaldı ki bazı yolsuzlukları bildiği halde bunu üst yönetime ve davalı işverene bildirmediği, dolayısıyla görevini gereği gibi yerine getirmeyerek işverenin zarara uğramasına neden olduğu sabittir. Davacının söz konusu eylemleri İş Kanunu'nun 25/II. maddesinin (e) ve (ı) bentlerinde yer eylemlerden olduğu ve haklı feshi gerektirdiği halde davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayıl İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09/12/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23614, Karar No: 2014/14605, Tarih: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23614 E.  ,  2014/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, sair tehdit, paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararıyla ilgili herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı dikkate alınarak, sanık ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur

haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, amcasının eşi olan katılanla .. ilçesi ... Mevkii ... nolu parselde hissedar oldukları, bahse konu taşınmazın taraflarca anlaşmaya istinaden ortak olarak kullanıldığı, bu nedenle tarlanın çitlerle örüldüğü, sanığın böyle bir taksim yapılmadığını savunduğu, daha sonra sanığın, taşınmazın kenarında bulunan ve katılan tarafından yapılan kazıkları söktüğü, yine müşterek mülkiyete konu taşınmazda bulunan ağaçları budamak ve kesmek suretiyle evine götürdüğü, ayrıca traktörle, katılana ait ekini çiğneyerek zarar verdiği, katılana yönelik olarak “tarlayı sürersen sana gününü gösteririm, sinkaf ederim” şeklinde hakaret ve tehditte bulunduğu, böylece sanığın mala zarar verme, alanen hakaret, sair tehdit ve paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme, hakaret ve paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bütün hükümler açısından; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu durumda, sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesinin gerektiği, fakat, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1. maddesinde yazılı diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle hüküm kurulması,

2- Mala zarar verme ve paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan verilen hükümler açısından; TCK'nın 167/2. maddesine göre, mala karşı işlenen suçların aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derecede kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi hâlinde şikayet üzerine verilecek cezanın yarı oranında indirileceğinin hüküm altına alındığı dikkate alınarak, somut olayda, katılanın, sanığın amcasının eşi olduğu ve sanıkla aynı konutta oturmadığının anlaşılması karşısında TCK'nın 167/2. maddesinin yasal koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, bu cezalardan indirim yapmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18405, Karar No: 2011/28135, Tarih: 31.10.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/18405 E.  ,  2011/28135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Suçu ve suçluyu övme, Terör örgütünün açıklamalarını yayınlama, Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 1- Suçu ve suçluyu övme suçundan: Beraat

2- 3713 sayılı Kanunun 6/2, TCK'nın 62, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

3- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1,2,3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanık müdafii, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında terör örgütünün açıklamalarını yayınlama suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve suçu ve suçluyu övme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a- Sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu gazetenin 18.07.2007 tarihli nüshasının 7. ve 8. sayfalarında yayımlanan "matematik açıdan PKK ile kürt sorununun ayrılmaz bütünlüğü" ve "... rengi belli" başlıklı yazıların, silahlı örgütün propagandasını yapma suçunu oluşturmadığı, anılan yazıların Anayasanın 25, 26, 27, 28. ve 5187 sayılı Basın Kanununun 3. maddesinde işaret edilen Basın özgürlüğü kapsamında bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama hakkının kullanılması mahiyetinde olduğu gözetilmeden, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu gazetenin 19.07.2007 tarihli nüshasının 1. sayfasında yayınlanan "Bin umut mecliste" ve 7. sayfasında yayınlanan "... meydanına aktı" başlıklı yazılarda, önceden kesin hükümle mahkum olmuş suçluyu işlemiş olduğu suç bağlamında övdüğü anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20553, Karar No: 2012/13655, Tarih: 30.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20553 E.  ,  2012/13655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin diğer yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur hakkında düzenlenen 22/04/2009 tarihli Bartın Devlet Hastanesine ait doktor raporunda gözde sinir felcine bağlı şaşılık olduğu ve organ yitimi yönünden kesin raporun göz hastalıkları uzmanından alınması gerektiği belirtildiği halde bu hususlarda rapor alınmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.