muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3231, Karar No: 2020/3965, Tarih: 21.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3231 E.  ,  2020/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile kadının kabul edilen maddi tazminat davası, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince karşılıklı açılan boşanma davalarında tarafların TMK. m. 166/1 hukuki nedenine dayalı boşanma davalarının kabulü ile boşanmaları, boşanmanın ferileri ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden karar verilmiştir. Sözkonusu karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 01.02.2016 tarihli ilamı ile kadının maddi tazminat talebi olmadığı halde kadın yararına maddi tazminata karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, sair yönlerden karar onanmıştır. Temyiz aşamasında davalı-karşı davacı kadın tarafından açılan 03.05.2016 tarihli boşanma sonrası maddi tazminat davasıyla, asıl davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan birleştirilmiş, mahkemece asıl dava yönüden boşanma, manevi tazminat, ziynet alacağı ve nafaka hükümleri yönünden karar kesinleşmiş olmakla bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kadının maddi tazminata yönelik açtığı birleşen davasının kabulüne, asıl dava yönünden yeniden yargılama gideri ile vekalet ücretine, kadının birleşen maddi tazminat davası yönünden de yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiştir. Mahkemece verilen 26.5.2016 tarihli ikinci karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine ise Dairemizin 18.04.2017 tarihli ilamı ile "Kadın tarafından açılan birleşen davada, erkeğe dava dilekçesi tebliğ edilip, dilekçelerin, karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ve ön inceleme duruşması yapılmadan birleştirme kararı verilmiş, birleştirme kararı ile dosyanın gelmesinden sonra da; bu eksiklik tamamlanmadığı gibi taraflara birleşen davaya ilişkin olmak üzere delil sunma imkanı tanınmadan bozma sonrasında yapılan 26.05.2016 tarihli ilk duruşmada kadın tarafından açılan tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir. Açıklanan bu husus davacı-karşı davalı erkeğin savunma hakkını kısıtlayan (HMK m.27) ve adil yargılanma hakkını etkileyen önemli bir usul hatası olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuş, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemece verilen 30.10.2018 tarihli üçüncü ve son kararda asıl dava yönüden boşanma, manevi tazminat, ziynet alacağı ve nafaka hükümleri yönünden karar kesinleşmiş olmakla bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve kadının maddi tazminata yönelik açtığı birleşen davasının kabulüne, asıl dava yönünden yeniden yargılama gideri ile vekalet ücretine, kadının birleşen maddi tazminat davası yönünden de yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiştir. Mahkemece bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen kadının boşanma davasının kabulüne bağlı vekalet ücreti ile bozma öncesindeki yargılama giderleri yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır

. Mahkemece bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen kadının boşanma davasının kabulüne bağlı vekalet ücreti ile bozma öncesindeki yargılama giderleri yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın, giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından A-2., 3., 4., 5., 6. bentlerin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

21.09.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/1104, Karar No: 2024/15793, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1104 E.  ,  2024/15793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/270 E., 2018/780 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret, Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması/İade

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, sanık ... yönünden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2017/262 Esas, 2017/595 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/270 Esas, 2018/780 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ... temyiz sebebini bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ... temyiz sebebini bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanıklar ... ve ...'nın 34 ... plakalı araçla Suruç'tan Şanlıurfa'ya satmak için uyuşturucu madde getirecekleri yönünde istihbari bilgilerin elde edilmesi üzerine aracın takibe alındığı, kolluk görevlilerince araç durdurularak yapılan aramada sanık ... Sinan'ın üzerinde daralı ağırlığı 78,31 gram gelen uyuşturucu madde, sanık ...'ın üzerinde bir paket halinde 0,51 gram uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgili olarak Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre sanık ...'nın üzerinde ele geçen net 66,2 gram ağırlığındaki krem renkli toz maddenin eroin içerdiği ve eroin miktarının 3,972 gram olduğu, sanık ...'ın üzerinde ele geçen net 0,3 gram ağırlığındaki krem renkli toz maddenin eroin içerdiği ve eroin miktarının 0,03 gram olduğu ve tüm bu uyuşturucu maddelerin 2313 sayılı Kanun hükümlerine göre yasaklı maddelerden olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar sanıklar ele geçen uyuşturucuların kendilerine ait olduğunu, kullanmak için satın aldıklarını, uyuşturucu ticareti yapmadıklarını beyan etmiş iseler de sanıklar hakkındaki soruşturmanın sanıklara yönelik istihbari bilgi ile başlamış olması, sanıkların yakalanış şekli, sanıklarda ele geçen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırlarını aşan miktarlarda olması dikkate alındığında sanıkların kendilerini suç ve cezadan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş olup sanıkların aynı kasıt ve fikir birliği içerisinde üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapmak amacı ile nakil suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde ve ek kararda isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine ve reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmünün kanuni süresinden sonra istinaf

edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince, 24.01.2018 tarihli ek ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmünün kanuni süresinden sonra istinaf

edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince, 24.01.2018 tarihli ek ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/270 Esas, 2018/780 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3227, Karar No: 2012/30182, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3227 E.  ,  2012/30182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 6.1.2010 tarihli patates ekim sözleşmesi yapıldığını, davalının verdiği tohumlukları tarlasına ektiği ve gereği gibi baktığı halde,büyüme ve gelişiminin normal olmaması üzerine 3.5.2010 tarihinde tesbit yaptırdığını, yapılan incelemede (S) ve (Y) virüslerinin bulunduğu, bu virüsün tüm tarlaya bulaşmış olması nedeniyle imha ettiğini, davalının hastalıklı tohum vererek gelir elde etmesine engel olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak mahrum kaldığı gelirden şimdilik 29.000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 5.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile, toplam,51.050 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 29.000 TL nin dava tarihinden,21.050 TL nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 29.000 TL nin dava tarihinden,21.050 TL nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde; tarafların 6.1.2010 tarihli patates ekim sözleşmesi yaptıkları, davacının,90-105 ton patates teslim etmeyi taahhüt ettiği, 14.600 kg tohumluk teslim aldığı, bunları 7-223-371 sayılı parsellere ekerek gereği gibi bakımını yaptığı halde ürünün gelişmediği ve yetişmediği, 3.5.2010 tarihinde tesbit yaptırdığı,alınan numunelerin Bornova Zirai Mücadele ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde incelendiği, (S) ve (Y) virüsüne rastlandığı,bu nedenle ürünün yetişmesi ve gelişmesinin mümkün olmadığı, virüsün taşınmazların tamamına bulaşmış olduğu ancak 7 sayılı parselde % 100,diğer parsellerde % 80 verim kaybına sebep olacağı, ileriki yıllarda da patates ekiminin yapılamayacağı tesbit edilmiştir.Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 3.2. maddesinde ,tohumluğun davalı tarafından verildiği, bedelinin ürün tesliminde mahsup edileceği, 4.1.1.maddesinde,şirket tarafından verilecek ilaç ve gübre bedellerinin ürün tesliminde mahsup edileceği, 5.6.maddesinde, üreticinin teslim edeceği patates miktarından % 2 oranında toprak firesi düşüleceği, 5.4.maddesinde,hasat ve kamyona yükleme masraflarının üreticiye ait olduğu, 4.1.1. Maddesinde,tüm üretim masraflarının üreticiye ait olduğu, 6.3.maddesinde,40 mm üzeri mahsulü 350 TL/Ton bedelle satın almayı, verilen tohumluğun ise 0.700 TL/kg üzerinden üreticiye fatura edileceği kararlaştırılmıştır.Üretici davacıya, tohumluk, ilaç, gübre teslim edildiği taraflar arasında ihtilaflı değildir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, tahmini verim üzerinden elde edilecek patates miktarı, sözleşmede yazılı kg fiyatı ile çarpılarak hesap yapılmış, mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Davacı davalının hastalıklı tohum vermesi nedeniyle mahrum kaldığı gelirin tazmini için eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmeye göre tüm üretim masrafları üreticiye aittir. Ayrıca ileride teslim edilen ürün bedelinden mahsup edilmek üzere davacıya tohumluk, ilaç, gübre verildiği hususu da ihtilaflı değildir. Bu durumda davacı üreticinin bu ürünü yetiştirmek için yapacağı Ya da yapmış varsayılacağı giderlerin, yöre için belirlenen resmi maliyet birim cetvellerinden de faydalanılarak hesaplanması, elde edilecek ürün bedelinden bu maliyet hesabı sonucu çıkan rakamın mahsubu gerekir. Yine davacının ürünün yetişmemesi nedeniyle tarlaları sürdüğünden,patates mahsulü için tasarruf ettiği hasat giderlerinin de hesaplanıp düşülmesi gerekir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu, izah edilen hususları içermemektedir.Bu durumda, mahkemece, yeniden bilirkişi 2012/3227-30182

incelemesi yapılarak az yukarıda izah edilen esaslar dahilinde taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının tüm,davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2330, Karar No: 2025/3065, Tarih: 05.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/2330 E.  ,  2025/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1587 Esas, 2024/2189 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/224 E., 2020/1192 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir. Diğer davalı ... Bakımından süresinden sonra yapılan istinaf başvuru istemi reddolduğundan ve istinaf incelemesine konu edilmediğinden temyiz incelemesi de yapılmamıştır.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (12). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adli yardım talebinin REDDİNE,

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.