muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17920, Karar No: 2023/5401, Tarih: 11.10.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, katılan beyanı, kamera kayıtları, soruşturma aşamasında hazırlanan kamera kaydı izleme tutanağında, görüntülerin sanığa ait olabileceğinin belirtildiği, 17.01.2022 tarihli yakalama tutanağına göre, sanık yakalandığında üzerinde bulunan montun, kamera kayıtlarına yansıyan şahıs ile aynı şekilde kamuflaj desenli ve siyah ... olduğu, pantolon renginin aynı olduğu, siyah ... kamuflaj ... montun cep kısımlarının aynı olduğunun tespit edildiği, sanığın yakalama üzerine 29.03.2022 tarihinde Nöbetçi Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinde müdafii huzurunda alınan savunmasında "İddianamede bahsi geçen suçlamayı kabul ediyorum. Katılanın zararı olan 5.000,00 TL'yi ödemeyi kabul ediyorum" dediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/518 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9476, Karar No: 2025/5203, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9476 E.  ,  2025/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1800 E., 2021/139 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, paylaşımların Cumhurbaşkanına yönelik olmadığına ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu sözlerin siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27375, Karar No: 2015/1108, Tarih: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27375 E.  ,  2015/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/129178

MAHKEMESİ : Gülşehir(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/11 (E) ve 2013/104 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesinden alınacak heyet raporuna göre, TCK'nin 32/1 ve 2. fıkralarının değerlendirilmesi yerine, Nevşehir Devlet Hastanesi'nden alınan tek hekim tarafından düzenlenmiş raporun hükme esas alınması sureti ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında üzerine atılı suçtan hem adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip hem de akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4628, Karar No: 2019/977, Tarih: 15.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/4628 E.  ,  2019/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacının ilk olarak 23.06.2000 tarihinde sigortalı olarak ... İth. İhr. A.Ş.' ye bağlı olarak alt işveren 70. Yıl İst. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi Temizlik işlerinde hasta ve görevli personele yemek servisi ile yemek yapımında aşçı yardımcılığı işinde çalıştırılmak üzere işe alınmış olduğunu ve aynı işveren tarafından 2001 yılının 3. Ayına kadar çalıştırıldığını, daha sonra yine ihale dolayısıyla üst işveren değişikliği olunca yine aynı yerde aynı işlerde ve aynı alt işverene tabi olmak üzere bu kez... Tur. Ltd. Şti.ne bağlı olarak 2003 yılı 2. Ayına kadar çalıştırıldığını, 2003 yılının 2. ayında tekrar ihale dolayısıyla yeni üst işveren ...San. Tic.'e bağlı olarak yine aynı işlerde aynı işverene bağlı olarak 2003 yılının 6. ayına kadar çalıştırıldığını ve iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin, resmi-dini bayram alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumetin Bakanlığa düşmeyeceğini, davacı ile hizmet akdini yapanın taşeron firma olduğunu, ferdi hizmet akdinin davacı ile taşeron firma arasında yapıldığından Bakanlık ile davacının yapmış olduğu bir hizmet akdi olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Davalı... San. Tic. Ltd. Şti. vekili davacının ihale makamı olan ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi ile yüklenici müvekkili şirket arasında imzalanan yemek pişirme, dağıtım, servis ve servis sonrası hizmet alım işlerinde hizmet işçisi olarak 01.03.2001-31.12.2002 tarihleri arasında çalıştığını, davalının çalıştığı süre boyunca tüm ücret ve alacaklarını eksiksiz olarak aldığını ve hiçbir alacağının kalmadığını, davalı tarafından bu konuda imzalanan ibranamenin de mevcut olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. cevap dilekçesinde husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı...San. Tic’nin cevap dilekçesi vermediği görülmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ... A.Ş. cevap dilekçesinde husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı...San. Tic’nin cevap dilekçesi vermediği görülmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacının davalılardan ...İth. İhr.A.Ş.de 07/09/2000-28/02/2001 tarihleri arasında 5 ay 21 gün, davalı... Ltd.Şti.de 01/03/2001-28/01/2003 tarihleri arasında 1 yıl 10 ay 27 gün ve davalı....Tic. Ltd.Şti.de 29/01/2003-24/04/2003 tarihleri arasında 2 ay 25 gün olmak üzere toplam 2 yıl 7 ay 13 gün çalıştığı,ortada bir alt-üst işveren ilişkisinin olmadığı ve Hastane'nin ihale yolu ile işi diğer davalı firmalara verdiğinin kabul edilmesi halinde bu taktirde 1475/1 ve 4857/2 maddesindeki mesuliyet durumunun doğmayacağından davalı T.C. Sağlık Bakanlığı yönünden davanın reddine,dosyaya sunulan ibranamede ücret veya ücret sayılan bütün alacakların alındığı hususunun belirtildiği görülmekte olup davacının talepleri arasında ücret alacağı mevcut olmadığı gibi ücret gibi beyan edilen hak olarak da hangi hakkın kastedildiği açık bir şekilde hakkın adı belirtilerek ibra edilmemiş olması sebebiyle ibranamenin dikkate alınmayarak, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti ve milli ve dini bayram ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacının T.C. Sağlık Bakanlığı’na bağlı ...’nde aşçı yardımcısı olarak davalılar alt işverenler nezdinde çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 2.maddesine göre asıl işveren olduğu anlaşılan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın bu sıfatla tüm çalışma dönemindeki işçilik alacaklarından sorumlu olduğu gözardı edilerek mahkemece bu davalı yönünden husumetten red kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1138, Karar No: 2017/2335, Tarih: 31.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1138 E.  ,  2017/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, haksız olarak yapılan gecikme cezasının iadesi, fazla iş bedeli, teslim alınmaktan kaçınılan 200 kitapla ilgili iş bedeli, faiz ve manevi tazminat alacaklarının istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 16.12.2011 tarihli sözleşmenin 8.2.1 maddesinde Hizmet İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Şartnamenin "hakediş ödemeleri" başlıklı 42. maddesinin a-1. Maddesinin altıncı fıkrasında yüklenicinin hakedişlere itirazı olduğu takdirde karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu "idareye verilen .... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla" cümlesini yazarak yada bu anlama gelecek bir itiraz şerhiyle imzalanması gerektiği, yüklenicinin itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılacağı belirtilmiştir. Söz konusu düzenleme 6100 sayılı HMK'nın 193/1 maddesinde ifade edilen delil sözleşmesi niteliğinde olup, görevi gereği mahkemeler ve temyiz incelemesi sırasında Yargıtayca kendiliğinden göz önünde tutulur.

10.07.2012 tarihinde iş sahibince onaylanan 1 nolu ve kesin hakediş raporunda sözleşmenin 16.1.1. maddesine göre 6.681,60 TL gecikme cezası kesilmiş, düzenlenen hakediş raporu yüklenici tarafından hiçbir ihtirazi kayır konulmaksızın imzalanmıştır. Bu haliyle gecikme cezası kesintisiyle ilgili hakediş tutanağı kesinti yönünden yüklenici aleyhine kesinleştiğinden bunun haksız olarak yapıldığı iddiasıyla geri istenmesi ve iadesine karar verilmesi mümkün değidir.

Mahkeme kararının gerekçesinde kabul onayının 19600 kitaba ilişkin yapıldığı, hakedişlerin bu göre ödendiği, dolayısıyla süresinde teslim edilmeyen kitaptan dolayı davalı iş sahibinin sorumlu tutulması mümkün olmadığından teslim alınmayan 200 adet kitap bedelinden

Mahkeme kararının gerekçesinde kabul onayının 19600 kitaba ilişkin yapıldığı, hakedişlerin bu göre ödendiği, dolayısıyla süresinde teslim edilmeyen kitaptan dolayı davalı iş sahibinin sorumlu tutulması mümkün olmadığından teslim alınmayan 200 adet kitap bedelinden

.davalı idarenin sorumlu olduğuna dair bilirkişi rapor ve ek raporuna itibar edilmediği belirtilmiştir. Davacı yüklenici tarafından mahkemenin bu kabulüne karşı temyiz yoluna başvurulmadığından davacının 19.600 adet teslim edilen kitapla ilgili istemde bulunabileceği teslim alınmayan 200 adet kitap bedelinin istenemeyeceği hususu davacı aleyhine kesinleşmiş ve davalı yararına kazanılmış hak oluşturmuştur.

Yine davacı, dava dilekçesinin 5. sayfa D bendinde fazladan basım yapılan ücret talep edilecek kısmın kitap başına 60 sayfa olduğunu beyan ederek talepte bulunmuş ve bununla ilgili 15.000,00 TL + KDV fazla imalât bedeli talep etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 26/1. maddesi hükmünce hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına ve başka bir şeye karar vermesi mümkün değildir. Aynı maddenin ikinci bendindeki hakimin tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin somut olayda uygulanabilecek bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Davacı kitap başına 60 sayfalık fazla iş bedeli istediğine göre sayfa sayısı ile ilgili bu talebiyle bağlıdır. Hakimin fazladan basılan sayfa sayısını daha fazla kabul ederek değerlendirme yapması ve alacağa hükmetmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan kabul onayı yapılan ve davalı yararına kesinleşen 19.600 adet kitap için kitap başına davacının talebiyle bağlı kalınarak 60 fazla sayfa üzerinden sözleşme fiyatlarıyla, fazladan basılan sayfa nedeniyle hakettiği iş bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak değerlendirilmek suretiyle, hakedişin ihtirazî kayıtsız imzalanmış olması sebebiyle yüklenici aleyhine kesinleştiğinden fazladan yapılmış ceza kesintisi eklenmeksizin ve davalı iş sahibince teslim alınmayıp bedeline hak kazanılmadığı mahkeme gerekçesinde kabul edilen 200 adet kitap bedeli hesaba katılmaksızın sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/712, Karar No: 2024/3196, Tarih: 06.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/712 E.  ,  2024/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1596 E., 2022/1140 K.

HÜKÜM/KARAR : KabulKısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/187 E., 2020/70 K.

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ile dere yatağı olarak Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Devlet Su İşleri Müdürlüğünün 26/03/2015 tarih, 186035 sayılı yazısında, Denizli ili, Kale ilçesi, ... (...) Mahallesi/Köyü sınırları içerisinde bulunan 973 parsel sayılı taşınmazın içerisinden geçen dere yatağının kadastral paftalarda dere yatağı olarak görünmediği ve dere yatağının kapanması durumunda muhtemel taşkınlara sebep olup can ve mal güvenliğinin tehlikeye düşeceği, dolgu ile doldurularak önüne duvar yapılmak üzere malzeme yığılmış olan dere yatağının eski hale getirilmesinin gerektiğinin belirtildiği iddiasıyla dava konusu taşınmazın 296,85 m² yüzölçümlü kısmının tapusunun iptali ile dere yatağı olarak Hazine adına tescilini, dere yatağı olarak ayrılan alanın düşüldükten sonra geri kalan kısmın tapu maliklerine verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Süt ve Süt Ürünleri Gıda Tarim ve Hayvancılık Yem Petrol Ürünleri Nakliyat Taşımacılık Un ve Un Mamülleri Turizm Otomotiv İnşaat İnşaat Malzemeleri San. ve Ltd. Şti. cevap dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın dere yatağı özelliğini taşımadığı, diğer taşınmazlarda da tapu kayıtlarında dere yatağı olarak belirtilmediği, derenin başlangıç noktası ile Varalı Deresi'nin birleştiği yere kadarki diğer tapulu taşınmazlara yönelik dere yatağı talebinin olmadığını, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI