muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1818, Karar No: 2014/4600, Tarih: 18.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1818 E.  ,  2014/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2010/383-2012/439

Davacı E.. M.. vekili Avukat S.. Ö.. tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 08/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından 1 adet ağacın kesilerek hayatiyetini kaybetmesine neden olunduğunu, ayrıca 6900 m2 alanda açma yapılarak fındık fidanı dikildiğini belirterek tazminat ve ağaçlandırma gideri isteminde bulunmuştur.

Mahkeme, Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/268 Esas sayılı dosyasında alınan 09/05/2010 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas alarak istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

09/05/2010 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu sahada keşif tarihinden 8-10 sene önce aralıklı olarak diri örtü temizliği yapıldığı ve sahada toprağın üretim gücünden faydalanmak için çukurlar açılarak fındık ocakları dikildiği, ayrıca mayıs 2009 tarihinde bir adet kestane ağacının motorlu testere ile kesildiği, daha önceden açılan alanın kullanımına devam etmenin işgal suçunu oluşturduğu ve ağaçlandırma giderine hükmedilemeyeceği, bu nedenle orman idaresinin sahanın tümü üzerinden talep ettiği ağaçlandırma giderinin yasaya uygun olmadığı, yalnızca 2009 yılında kesilen bir adet kestane ağacı için ağaçlandırma gideri ve tazminat istenebileceği belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa davalı hakkında, Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/268 Esas sayılı dosyası üzerinden görülen kamu davasında mahkemece, davalı sanığın dava konusu sahada diri örtü temizliği yaparak fındık ağacı diktiği, bu suretle tarla açma ve yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçlarını işlediği gerekçesi ile davalının cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiş, karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Ceza mahkemesince davaya konu sahada açma yapılarak fidan dikildiği kabul edilmiştir. Mahkemece, bağlayıcı olan bu kabule göre, davacı idarenin zararın hesaplatılması gerekirken, ceza mahkemesindeki kesinleşmiş maddi vakıa belirlemesine aykırı olarak hazırlanmış bilirkişi raporuna göre hüküm kurması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12603, Karar No: 2016/368, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12603 E.  ,  2016/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın son ikametgah adresinin "..." olduğunun anlaşılması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, miras bırakanın ... Huzurevinde vefat etmesi ve nüfus kayıt sistemine kayıtlı en son yerleşim yerinin "..." olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesine göre, "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", TMK'nın 19/1. maddesine göre ise; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." 22. maddesine göre de; "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

Tüm dosya kapsamından, her ne kadar müteveffanın huzurevine yerleşmeden önceki adresi “...” ise de, müteveffanın adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin ... Kaymakamlığı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün adresi olduğu, müteveffanın dul ve çocuksuz olarak ve bakımevinde kalmakta iken vefat ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Tereke Mahkemesi sıfatıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15649, Karar No: 2010/12907, Tarih: 09.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15649 E.  ,  2010/12907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme ve yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

l- Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin, sanık hakkında verilen beraat kararını temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, kararın gerekçesine yönelik de bir temyiz bulunmadığından temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliği ile (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince:

Tekerrüre esas nitelikte mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden takdire de dayanılmadan sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelmesinde ise;

a) Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılacağının hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 9.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4004, Karar No: 2011/7383, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4004 E.  ,  2011/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren iş güvencesi kapsamındaki işçilerle ilgil fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19. maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut olayımızda ise davacı tazminatları ödenmek suretiyle işten çıkarılmıştır. Bu durumda fesih bildiriminde fesih nedeninin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesi 4857 sayılı İş Kanununun 19. maddesinin amir hükmü gereğidir. Fesih bildiriminde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi hükmü uyarınca sözleşmenin feshedildiğinin belirtilmiş olması, davacının tazminatlarının ödenmesi karşısında fesih nedeninin açık ve kesin belirtilmesine ilişkin yasal zorunluluğu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki, feshin haklı veya geçerli nedene dayandığı da kanıtlanmış değildir. Davanın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının beş aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 125,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine 13.12.2011 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8051, Karar No: 2013/14368, Tarih: 25.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8051 E.  ,  2013/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.04.2008 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde malların yerinde bulunmadığının 25.03.2009 tarihli tutanakla tespit edilmesi, sanığın haciz tarihinde borçlu şirkette işçi olarak çalıştığını, ancak daha sonra işten ayrıldığı için malların akıbetini bilmediğini savunması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukukî durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14050, Karar No: 2015/6243, Tarih: 09.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14050 E.  ,  2015/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/383323

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2006/277 (E) ve 2011/336 (K)

SUÇ : Kamu malına yakarak zarar verme, hükümlü veya tutukluların ayaklanması, hak kullanımı ve beslenmeyi engelleme

SUÇ TARİHİ : 21/11/2005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.. E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun D-18 numaralı koğuşunda hükümlü ve tutuklu olarak bulunan sanıkların, koğuş arkadaşları olan sanık M.. Ö..'in, B.. Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakil edilmesine ilişkin kararın uygulanmasını engellemek amacıyla eylem birliği içerisinde hareket ederek kargaşa yaratıp ayaklanma çıkardıkları, koğuş kapısının arkasına oda içerisindeki dolap ve ranzaları yığmak suretiyle görevlilerin içeriye girmelerine engel olup nakil kararının infazının durdurulmasını talep ettikleri; ayrıca sanıklar A.. K.., K.. K.., E.. K.., H.. S.., T.. B.. ve A.. Ö..'in, koğuş odasındaki muhtelif malzemeleri yakarak bahçeye attıkları, İnfaz Kurumu Müdürü ve infaz koruma memurlarının yaptıkları telkinler sayesinde ayaklanmanın sona erdirildiği, sanıklar E.. K.., M.. T.. ve Ü.. D..'in ayaklanmanın sona ermesinden sonra açlık grevinde bulunmaya diğer sanıkları teşvik ve ikna etmeleri üzerine açlık grevine başlanıldığı, bu şekilde sanıkların, üzerlerine atılı olan suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar S.. E.., S.. G.., M.. A.., N.. G.., Ö.. T.. ve Ö.. B.. hakkında hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz talepleri ile sanıklar A.. K.., K.. K.., A.. Ö.., T.. B.., H.. S.., E.. E.., U.. G.. haklarında hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar E.. K.., M.. T.., Ü.. D.. haklarında hükümlü veya tutukluların ayaklanması ile hak kullanımı ve beslenmenin engellenmesi suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar A.. K.., E.. K.. ve K.. K.. müdafii, sanıklar A.. Ö.. ve T.. B.. müdafii, sanık H.. S.., sanık H.. S.. müdafii, sanık E.. K..,sanık A.. K.., sanık Ü.. D.., sanık E.. E.., sanık M.. T.., sanık U.. G.. tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, tanık anlatımlarına, olay tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar S.. E.., S.. G.., M.. A.., N.. G.., Ö.. T.. ve Ö.. B..'nin, üzerlerine atılı olan hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçun suçunu işlediklerine ilişkin soyut iddiadan başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilememesi karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak; sanıkların beraatlerine dair kabulde ve sanıklar A.. K.., K.. K.., A.. Ö.., T.. B.., H.. S.., E.. E.., U.. G..'ün sabit görülen eylemlerinin hükümlü veya tutukluların ayaklanması, diğer sanıklar E.. K.., M.. T.., Ü.. D..'in sabit görülen eylemlerinin de hükümlü veya tutukların ayaklanması ile hak kullanımı ve beslenmenin engellenmesi suçlarını oluşturduğuna yönelik kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı, sanıklar A.. K.., E.. K.. ve K.. K.. müdafii, sanıklar A.. Ö.. ve T.. B.. müdafii, sanık H.. S.., sanık H.. S.. müdafii, sanık E.. K..,sanık A.. K.., sanık Ü.. D.., sanık E.. E.., sanık M.. T.., sanık U.. G..'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar A.. K.., K.. K.., E.. K.., A.. Ö.., T.. B.. ve H.. S.. haklarında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesi, “bir katına kadar arttırılır” şeklinde değiştirilmiş olması karşısında; sanıkların hukuki durumlarının lehe Kanun değişikliği kapsamında yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, A.. K.., E.. K.. ve K.. K.. müdafii, sanıklar A.. Ö.. ve T.. B.. müdafii, sanık H.. S.., sanık H.. S.. müdafii, sanık E.. K.. temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16905, Karar No: 2014/17753, Tarih: 28.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16905 E.  ,  2014/17753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Kanunun 9.maddesi ile değişik 35.maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için "adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerektiğinden" mahkum olan sanığın adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan duruşmada bildirdiği adresine gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine öre yapılan tebliği geçersiz olduğundan sanığın adres kayıt sistemindeki en son adresi belirlenerek gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/10/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12298, Karar No: 2016/10573, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12298 E.  ,  2016/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının sürekli tedavi ve bakım amacıyla bakımevinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından şizofreni ve tetrapleji hastalığı bulunan ve %96 oranında engelli olan kısıtlı adayı ile ilgilenen kimsenin olmadığı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7461, Karar No: 2022/11055, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7461 E.  ,  2022/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, anılan maddede; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.