muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5870, Karar No: 2024/7391, Tarih: 21.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5870 E.  ,  2024/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/4 Esas, 2023/1243 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/240 E., 2019/195 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.11.1999 tarihli 203675 sayılı ''...'' markası ile 06.06.2011 tarihli 2011/03892 sayılı şişe tasarım tescillerinin bulunduğunu, davalının marka tescili olmaksızın ''...'' adı altında benzer ambalaj ile üretim ve satış yaptığını, iltibasa ve karıştırma riskine yol açtığını, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/104 D.İş sayılı dosyasında davalılar aleyhine delil tespiti yaptırdıklarını ileri sürerek, davalıların eyleminin marka hakkına ve tasarıma tecavüz ile haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL itibar ve 4.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin ortaya çıktığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, ihtiyati tedbir yoluyla müvekkili şirketin sınai mülkiyet hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin önlenmesine ve durdurulmasına, ürünlere, bunların üretiminde kullanılan vasıtalara el konulmasına karar verilmesini talep etmiş, 23.10.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 2.653,74 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının benzerlik iddialarını kabul etmediklerini, müvekkilinin markasının ''...'' olduğunu, ''...'' ibaresinin Ege bölgesinde çamaşır suyu ile özdeşleştiğini ve bu anlamında kullanıldığını, tasarım tescillinin ise ihlal edilmediğini, marka veya tasarım ihlali bulunmadığını, markalar ve ürün görünümleri arasında iyi bilgilenmiş, makul derece gözlem yapabilen, dikkatli ve tecrübeli bir kimse bakımından belirgin farklar bulunduğunu, kapak renginin de farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının 19.11.1999 tescil tarihli "..." ibareli 203675 nolu markasının 17.02.2019 tarihinden beri korunmakta olduğu, davacının aynı zamanda ürün ambalaj tasarımlarının da bulunduğu, davacının marka ibaresi ile davalının kullandığı işaret arasında bir karıştırma tehlikesinin bulunmadığı, her ne kadar toplumda "..." ibaresinin yaygın bir cins adı olarak kullanımı söz konusu olsa da markanın tescilli ve geçerli olduğu, etken madde "KLOR" sözcüğüne "AK" ekiyle başkalaştırma yapıldığı, davacı adına tescilli şişe tasarımlarının ihlal edildiği ileri sürülmüş ise de davalının "..." adıyla sunduğu ürün şişelerinin farklı olduğu, tescilli tasarımın koruma kapsamına girmediği, bununla birlikte her iki tarafın ürünlerinin kullanılan ambalaj unsurları nedeniyle belirgin bir benzerlik arz ettiği, aynı reyon ve satış noktalarında kolaylıkla karıştırılabilecek nitelikte olduğu, ortalama tüketicinin iltibasa veya bağlantı kurmaya başlayabileceği, dolayısıyla davalının eyleminin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesi kapsamında bulunduğu, her iki tarafın ürününde de sarı rengin hakim olduğu, kapak renginin, etiket tasarımının ve şişe yapısının benzerlik arz ettiği, davalının davacıya ait ürünü taklit ettiği, muhasip bilirkişice 2.653,74 TL kâr kaybı zararı hesabı yapıldığı, haksız rekabet kanıtlandığı halde itibar tazminatın dayanağının bulunmadığı, markanın ihlal edilmediği ancak ambalaj benzerliğinin bulunduğu, marka hakkına ilişkin bir talep olan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki itibar tazminatının şartlarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının, davacının ürün ambalajlarını taklidi nedeniyle haksız rekabet ettiğinin tespitine, önlenmesine, bilirkişi raporunda örnekleri bulunan davalıya ait ürünlerin, ambalajlarının bundan böyle kullanımlarının önlenmesine, el konularak piyasadan çekilmesine, 2.653,74 TL maddi ve 4.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin tespit edildiği 10.09.2018'den işleyen değişen oranlı ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, itibar tazminatının şartlarının kanıtlanamadığı gerekçesi ile bu tazminat yönünden reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına ve tasarıma tecavüz ile haksız rekabetten kaynaklı maddi, manevi ve itibar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına ve tasarıma tecavüz ile haksız rekabetten kaynaklı maddi, manevi ve itibar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Dairemizin 16.02.2023 tarih ve 2021/5940 E., 2023/899 K.; 30.10.2007 tarih ve 2006/5063 E., 2007/13492 K. sayılı ilamları.

3. Değerlendirme

Davalı kullanımında ve davacı markasında, “çamaşır suyu” emtiasını belirten ve bizzat bu ürünü temsil eden “klor” ibaresi ortak unsur olarak yer almışsa da bu tarz görsellerin kimsenin tekeline verilemeyecek tali ve tanımlayıcı unsurlar olduğu, ... kelime markasının ayırt ediciliği zayıf olan davacıya ait ... markasından farklı olması nedeni ile marka hakkına tecavüzden söz edilemeyeceği, yine taraflarca kullanılan şişe tasarımlarının da farklılık arz etmesi nedeni ile tasarım hakkının ihlalinin de oluşmadığı anlaşılmış olup mahkemenin bu yöndeki tespitleri doğrudur.

Ne var ki mahkemece, bilirkişi kurulu raporu benimsenip yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de dava konusu ambalajlar arasında iltibas yaratacak nitelikte bir benzerlik bulunup bulunmadığı değerlendirilirken, uyuşmazlık konusu ambalaj kompozisyonlarının bir bütün olarak bıraktıkları izlenimin dikkate alınması gereklidir.

Ne var ki mahkemece, bilirkişi kurulu raporu benimsenip yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de dava konusu ambalajlar arasında iltibas yaratacak nitelikte bir benzerlik bulunup bulunmadığı değerlendirilirken, uyuşmazlık konusu ambalaj kompozisyonlarının bir bütün olarak bıraktıkları izlenimin dikkate alınması gereklidir.

Somut olayda, taraflara ait şişelerin ve ambalajlarının zeminlerinde sarı rengin kullanılarak işaretlerin kırmızı renkle yazıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacının ambalajında nazar boncuğu görseli ve "..." ibaresi altında satılan ürünün içeriğini belirten "çamaşır suyu ile el ve matik" yazılarının yer aldığı, davalı yanın ambalajlarında ise "Emir Kimya Sanayii" antenti ile ipe asılmış çamaşır görsellerinin altında "... ile el&matik çamaşır ve temizleme suyu" ibarelerinin bulunduğu, davacının markası ile davalının ürün ambalajında kullanılan kelimelerin ve markaların farklılıkların fazla sayıda olduğu, yine şekil unsurlarının bütünsel yerleşimi ve genel kompozisyonu bakımından iltibasa yol açacak şekilde herhangi bir benzerliğin bulunmadığı, ambalajın ve şişenin sarı renkten, kapakların da kırmızı renkten oluşmasının bu durumu değiştiremeyeceği, nitekim renklerin kullanımının kimsenin tekeline bırakılamayacağı gibi davacının tescilli tasarımı gibi kullanımının bulunmadığı, sonuç olarak davacı markasının kelime, şekil ve renk kompozisyonundan oluştuğu ve somut uyuşmazlıkta marka hakkının koruma sınırlarının belirlenmesinde sarı ve kırmızı renk unsurlarının tek başına değerlendirilmelerinin mümkün olmadığı, hal böyle olunca; davalıların kullanımlarının bilirkişi raporlarında belirtildiği gibi gerek marka ve tasarım haklarına tecavüz teşkil etmediği gibi ambalajların kompozisyonlarının da yeterli ayırt edicilik sağladığı, genel kompozisyonları itibari ile farklı olan ürünlerin ambalajlarındaki sırf renk benzerliğinin haksız rekabeti oluşturmayacağı gözetilmeden, tüm talepler yönünden davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar yararına BOZULARAK KALDIRILMASINA, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde davalılara iadesine, 21.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

İlk Derece Mahkemesince şişeler üzerindeki etiket nedeniyle haksız rekabete ilişkin olarak verilen davanın kabulü ve Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı oy çokluğu ile bozulmuş olup; bu kararın da onanması gerektiği düşüncesiyle, oy çokluğuyla verilen bozma kararına muhalefet ediyoruz.

İlk Derece Mahkemesi kararında belirtildiği üzere, marka ibareleri bakımından karıştırma tehlikesi bulunmadığı, davacı adına tescilli tasarım 2011/03892 1 ve 2 nolu çoklu şişe tasarımlarına tecavüz edildiği ileri sürülmüşse de Mahkemenin kararına esas aldığı bilirkişi kurulu raporunda belirtildiği gibi ürün şişelerinin farklı olduğu ve tescilli tasarımın koruma kapsamına girmediği anlaşılmaktadır. Şişe tasarımları bakımından iltibas ve tecavüz söz konusu değildir. Ancak, her iki taraf ürünlerinin aynı cinste, kullanılan etiket ambalaj unsurlarında belirgin benzerlik bulunmakta, aynı reyon ve satış noktalarında satışa sunulacağından ortalama tüketici tarafından kolaylıkla karıştırılabilecek nitelikte olup; iltibas veya bağlantı kurulabilecek ve davalı eylemi TTK 55/1-a.4 kapsamında haksız rekabet söz konusu olacaktır. Renkler kimsenin tekeline verilemez ise de iki taraf ürünü aynı olup; iki taraf ürünü üzerinde ambalaj ve etikette sarı renk hakim olup ayrıca kapak rengi de aynıdır. Davacı davalıdan öncesinden beri bu şekilde kullanmakta iken ve başka renk seçeneği çok fazla iken davacının kullandığı renklerin şişe üzerindeki etikette kullanılması ve kapakta kullanılması, etiketin konuşlandırılışı ve her ne kadar ibareler arasında iltibas yok ise de marka sözcüğünün “klor” kısmının çakışması nedeniyle ortalama tüketici ürünleri kolaylıkla karıştırabilecektir. Davalı sarı zemin üzerine kırmızı karakterli puntolarla “...” ibaresini kullanmıştır. İbarelerde karıştırma ihtmali yok ise de tüketici ... almak isterken özellikle görsel temas sağlayan ve önemli bir unsur olan ambalajlar arasındaki benzerliği görerek ürünler arasında irtibat kuracaktır. Piyasada bu çeşit ürünlerin değişik, ayırt edici renklerle satışa sunulduğu bilirkişi raporunda da tespit edilmiştir. Bu seçenek zenginliğine rağmen davalının etikette davacı ürününü taklit ettiği, ona yanaştığı, ondan yararlandığı, tüketicilerin birini almak isterken bu karışıklık nedeniyle diğerini satın alabileceği ve bu nedenle haksız rekabet koşulları oluştuğu sabittir. Haksız rekabet için kasıt gerekli olmayıp, kusur dahi yeterlidir. Her iki ambalajın gövde kısımlarının sarı, kapaklarının kırmızı, ambalaj etiketlerinin zemin renginin sarı, marka ibarelerinin kırmızı renk, etiketlerin grafik tasarımlarındaki renklerin kırmızı, siyah, beyaz aynı renk olduğu, etiketlerin benzer yerde konumlandırıldıkları bilirkişi kurulu raporuyla da tespit edilmştir. Kırmızı kapak, sarı şişe ve etiketin benzerlik arz ettiği, bu benzerliğin bir marka ihlali olmamasına rağmen haksız rekabet oluştuğundan İlk Derece Mahkemesinin gerekçeleri ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin esastan red kararı usul ve yasaya uygun olup; kararın onanması gerektiğini düşündüğümüzden, Sayın Çoğunluğun haksız rekabet yönünden bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/5168, Karar No: 2019/3149, Tarih: 13.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5168 E.  ,  2019/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ... Turizm İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin 09/03/2015 tarihine kadar Pazaristan ünvanı ile bilinen hediyelik eşya mağazasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını, ... Tüketim A.Ş. bünyesinde çalıştığı esnada Sosyal Güvenlik Kurumu' ndan gelen mesajla diğer davalı ... ... A.Ş.' de çalışmaya başladığını öğrendiğini, bu değişikliğin bilgisi dışında olduğunu, bir süre daha çalıştıktan sonra iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ... A.Ş. vekili, işyeri devrinin söz konusu olmadığını, aynı adreste faaliyette bulunan diğer davalı şirketin ekonomik sıkıntı nedeniyle tüm mallarını satarak işyerini terkettiğini, müvekkilinin bu aşamada taşınmaz sahibi ile anlaşarak bu yeri kiraladığını, işyerine eleman aranırken davalının eski işyerinde çalışmış olan birkaç kişi ile birlikte davacının da müvekkil şirkete başvuruları üzerine işe başlatıldığını, birkaç gün sonra davacının işe bir daha gelmediğini, beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tüketim A.Ş. usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında, davalı şirketler arasındaki hukuki ilişkinin niteliği bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 Sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır .

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik dere...i, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir(Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, ...) Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir ön...i ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri ön...i ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, davacı, davalı ... Tüketim A.Ş.' de çalıştığı sırada diğer davalı ... ... şirketinde çalışmaya başladığını öğrendiğini beyan etmiş, davalı ... ... şirketi diğer davalı şirketin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, ekonomik sıkıntılar yaşadığı için tüm mallarını satarak işyerini terkedip gittiğini, kendi şirketlerinin de diğer davalı şirketin terkettiği yeri kiraladıklarını, davalı ile aralarında işyeri devri bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece gerekçeli kararda, davalı ... Tüketim A.Ş. nin işyerini diğer davalıya devrettiğinin kabul edilmesine rağmen kısa kararda "davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurularak" hüküm altına alınan alacaklardan hangi davalının sorumlu olduğu belirtilmemiştir.

Ayrıca Mahkemece yeterli araştırma yapılmadığı da görülmektedir. Nitekim, davalılar arasında işyeri devri bulunup bulunmadığı titizlikle araştırılmalı, davalı şirketlerin ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, davacının hizmet döküm cetveli, işyeri giriş çıkış kayıtları ve dosya içerisinde bulunan tüm bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirilip davalılar arasında işyeri devri olup olmadığı netleştirilerek davacının alacak talepleri hakkında bir sonuca gidilmelidir. Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24418, Karar No: 2018/10302, Tarih: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24418 E.  ,  2018/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (TMK m.114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Davalı-karşı davacı kadının 23.04.2014-06.05.2014 tarihleri arasında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde; Zihin ve davranış bozuklukları, birden fazla ilaç ve diğer psikoaktif madde kullanımına bağlı olarak, mutsuzluk ve sinirlilik belirtileri nedeniyle tedavi gördüğü, hastanece verilen epikriz raporunda; kadının şizofreni, şizotipal ve deluzyonel bozukluklarının belirtildiği ve yine davacı-karşı davalı erkeğin 21.04.2014 tarihinde ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde madde kullanımına bağlı olarak ayakta tedaviye başlandığı ve tedaviyi yarım bıraktığı nazara alınarak ve boşanma davasında toplanan deliller değerlendirildiğinde, kadının ve erkeğin vesayet altına alınmasını gerektirecek bir rahatsızlığının olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanunu'nun 405 ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 56. maddeleri uyarınca davacının ve davalının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2018(Pzt.)