muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2961, Karar No: 2022/10229, Tarih: 12.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2961 E.  ,  2022/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 67. maddesinin 4. fıkrasında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleştiği 13/11/2008 tarihi ile Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15/01/2010 tarihli yazı ekinde sanıktan alınan idrar örneklerinde esrar metaboliti saptandığının bildirilmesi nedeniyle, yeniden uyuşturucu madde kullanarak tedbirin gereklerine uymadığının bildirildiği 15/01/2010 tarihi arasındaki duran süre eklendikten sonra da dolduğu anlaşıldığından, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6367, Karar No: 2024/856, Tarih: 06.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6367 E.  ,  2024/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/344 E., 2022/688 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/233 E., 2018/241 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 300 ada 25, 319 ada 4 ve 302 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmalarında taraflar arasındaki rızai/harici taksimlere aykırı olarak davalılar adına tespit edildiğini ileri sürerek 300 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ... adına olan tapu kaydının iptali ile 1/3 payının adına tesciline; davalı ... adına kayıtlı 319 ada 4 parsel içerisinde boş arazi olarak 1/2 payla kullandıkları kısmın tapu kaydının iptaline, maliki olduğu 319 ada 3 parsele eklenmesine, olmazsa son parsel numarası verilmek sureti ile 1/2 payının adına tesciline; 302 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına olan tapu kaydının iptal edilerek bu parsel içinde kendisine ait kısmın son parsel numarasına verilerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; tapu kaydının hukuki kıymetini yitirdiğini, kök mirasbırakan ...’ın 1980 yılında taşınmazları oğulları arasında pay ettiğini, dava konusu 300 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ...’a kaldığını, taşınmazı 2002 yılında ...’den satın aldığını, zilyetliğin kendisinde olduğunu ve tespitin doğru yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; 302 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için davacının talebine itirazı olmadığını, 319 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazın ise tamamının mirasbırakan...’tan intikal ettiğini, ölümü ile kızı hesaba katılmaksızın rızai taksimle kendisi ve davacıya isabet ettiğini, harman yerinin bir kısmının davacıya ait 3 parselde, bir kısmının kendisine ait 4 parselde kaldığını, tamamının adına yazılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ...; 302 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için davacının talebine itirazı olmadığını, 319 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazın ise tamamının mirasbırakan...’tan intikal ettiğini, ölümü ile kızı hesaba katılmaksızın rızai taksimle kendisi ve davacıya isabet ettiğini, harman yerinin bir kısmının davacıya ait 3 parselde, bir kısmının kendisine ait 4 parselde kaldığını, tamamının adına yazılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesi 19.10.2018 tarih 2016/233 E., 2018/241 K. sayılı kararı ile, dava konusu taşınmazların mirasbırakandan intikal ettiği, mirasçılar arasında yapılan harici ve rızai taksim anlaşmasına göre dava konusu 300 ada 25 parsel sayılı taşınmazını ...,..., ... ve ...'a bırakılmasına rağmen kadastro faaliyetleri yapılırken bu yerin ...'a ait iken 2002 yılında 7.000,00 TL bedelle davalı ...'a satıldığının kadastro tutanağına şerh edildiği, 319 ada 4 parsel içerisinde yer alan ve fen bilirkişileri tarafından sunulan raporda (C) harfi ile gösterilen 391,32 m²'lik alanın "harman yeri" olarak eşit hisseyle davacı ve davalı adına bırakıldığı, 302 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve fen bilirkişileri tarafından sunulan raporda (B) harfi ile gösterilen 437,49 m²'lik alanın davacının payına düştüğü, zeminde mevcut olan ve parseli ikiye ayıran ağaç kazıkların tarafların müşterek kararı ile dikilerek fiili sınırın oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 15.03.2019 tarih 2019/146 E., 2019/500 K. sayılı kararı ile değeri itibariyle uyuşmazlığın istinaf kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 341/2 nci ve 352/1 inci maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ise bu kez 16.05.2019 tarihli ek karar ile yine somut uyuşmazlıkta verilen hükmün dava değeri nedeniyle kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 19.01.2022 tarihli 2021/3645E., 2022/398K. sayılı kararıyla, eldeki davanın kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkin olduğu, 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ncı maddesi uyarınca kanun yolu bakımından miktar sınırlandırmasından vareste olduğu gerekçesiyle ek kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Dairenin 19.01.2022 tarihli 2021/3645E., 2022/398K. sayılı kararıyla, eldeki davanın kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkin olduğu, 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ncı maddesi uyarınca kanun yolu bakımından miktar sınırlandırmasından vareste olduğu gerekçesiyle ek kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 01.06.2022 tarih 2022/344 E., 2022/688 K. sayılı kararı ile; taşınmazın mirasbırakan ...’dan intikal ettiği, davacı ile ... ve ...’ye taksim edildiği; davalının taşımazın ...’ye kaldığı, onun da kendisine sattığı iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; muvafakatnamenin değerlendirilmediğini, taşınmazın taksimde ...’ye kaldığını, onun da kendisine sattığını, 2002 yılından itibaren zilyet olduğunun, tespit tutanağıyla sabit olduğunu, sadece evin üç kardeşe verildiğini, taşınmazın tamamının ...’ye ait olduğunu, taşınmaz sınırlarının keşifte uygulanmadığını, diğer taşınmazlarda payı bulunmadığından husumetten ret karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 15 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz konusu ... ada 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tapu kaydı, irsen intikal, taksim suretiyle ...’a ait olduğu, onun da tamamını 1980 yılında ...’a hibe ettiği, üzerindeki evin 1960 yılında... tarafından yapıldığı, ...,...,...’ye devredildiği, bu hususun beyanlar hanesine şerh edildiği, ...’nün 2002 yılında taşınmazı ...’a sattığı, Ordu 3. Noterliğinin 26.12.2008 tarih 17072 yevmiyeli muvafakatnamesi ile yapılan tespite muvafakat ettiği, taşınmazın tamamının davalı ... adına tespit edildiği, tespitin dava açılmadığından 27.05.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.Ancak, kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Devletin sicil oluşturmadan kaynaklanan görevi kamu düzeniyle ilgili olduğundan bu hususun re’sen gözetilmesi gerekmektedir.

4.Hükümde, dava konusu 300 ada 25 parsel sayılı taşınmazın davacının talep ettiği pay oranında iptali ile kalan payın davalı üzerinde bırakılması gerekirken edinme sebebini değiştirecek şekilde davalı adına da tescil hükmü kurulması isabetsizdir.

5.Öte yandan, harç hususu kamu düzenine ilişkin olup re'sen gözetilmek suretiyle dava konusu taşınmazların kabul edilen değeri üzerinden karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de doğru değildir.

6.Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazının reddine,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “2/3 hissenin de davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “kalan payın davalı ... üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına; hükmün (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerinde (3) numaralı bent olarak “Alınması gerekli 1.153,06TL harçtan peşin alınan 34,16 TL peşin harç, 614,21 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 648,37 TL harcın mahsubu ile bakiye 504,69TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irad kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9880, Karar No: 2011/12060, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9880 E.  ,  2011/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, kısıtlılara vasi tayin edilme istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlıların yerleşim yerinin ... İlçesinde olduğu, ...'da vasi dosyası bulunduğunun anlaşılması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlıların Iğdır'da bulunan rehabilitasyon merkezinde kaldığını, ikametgah adreslerinin ...'de olması ve vasi adayının da ikametgahının ...'de bulunması nedenleriyle ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ... ve ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamlarıyla kısıtlanmış ve kendilerine Babaları ... veli olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2) Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. (TMK. md.412/1) Kısıtlıların yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin

vesayet makamının herhangi bir izni bulunmamaktadır. Böyle bir izin alınmaksızın kısıtlıların vesayet makamının bağlı bulunduğu yer dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Bu durumda yetki yönünde ortaya çıkan uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22922, Karar No: 2013/12513, Tarih: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/22922 E.  ,  2013/12513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...' un diğer sanıklar ile birlikte önceden verdikleri karar doğrultusunda araçta beklediği sırada, diğer sanıklar ... ve ...' un katılanlara ait işyerine müşteri gibi girip bir top nevresim ve bir top perdelik kumaşı katılanlara fark ettirmeden dükkandan aldıktan sonra sanık ...' un içinde beklemekte olduğu araca yüklemek biçimindeki eyleminde suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın 37. maddesi yerine 39/1-son maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19697, Karar No: 2014/22931, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19697 E.  ,  2014/22931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/329-2014/434

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; davacının meslek hastalığına bağlı olarak %9,20 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, zamanla artarak %11,20 oranına yükselmesi nedeniyle, %2,00 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidirlerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2918, Karar No: 2016/3950, Tarih: 02.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2918 E.  ,  2016/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... İli .... İMKB Ticaret meslek ...... Yardımcısı olarak görev yapan sanık ... ile aynı yerde müdür yardımcısı olarak görevli ...'ın görev yaptıkları okulda son sınıf öğrencisi olan ... ve ...'ın 2009-2010 öğretim yılı sonunda ''İşletme beceri eğitimi'' dersinden sınıfta kaldıkları, 01. 09. 2010 tarihinde yapılan ikinci ortalama yükseltme ve sorumluluk sınavında da dersi geçemedikleri, bunun üzerine İlçe ..... Müdürü....'ın azmettirmesi ile müdür odasında ...'ın, ... ve ...'ın sınav kağıtlarına kendi el yazısı ile birer sorunun cevabını eklediği,...'in ''28'', ...'ın ''30'' olan sınav notunu çizerek ''45'' olarak düzelttiği, akabinde sınav belgesi düzenlediklerinin iddia olunması karşısında; sübutu halinde eylemin 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinde öngörülen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği, buna ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ve sanık ... müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.