muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9217, Karar No: 2013/29293, Tarih: 14.11.2013

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475

sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda Dairemizce davalılar arasında devir olgusunun araştırılması yönünden 14.07.2011 gün ve 2009 / 16835 esas 2011/ 24239 karar sayılı bozma ilamımıza yerel mahkemece uyulmuş , yeniden yapılan yargılama sonunda davalılar arasında hukuki işleme dayalı iş yeri devri bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç bozma ilamına ve mahkeme gerekçesine uymamaktadır. Davalılardan ... ve Reklamcılık San ve Tic Ltd Şirketi devralan işveren olarak kıdem tazminatının tamamından; ...A.Ş. ise devreden işveren olarak davacıyı çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücret seviyesine göre belirlenecek kıdem tazminatı ile sorumlu tutulması gerekirken; devralan işverenin kendi çalıştırdığı dönem ile sınırlı sorumluluğuna gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14946, Karar No: 2017/11766, Tarih: 16.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14946 E.  ,  2017/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında aynı yere ilişkin 03.06.2010 tarihli tutanağa istinaden Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.05.2011 tarihli iddianamesi ile açılan davada Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nce sanık hakkında beraat kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin dosyasında tutanak tarihinin 05.06.2010, iddianame tarihinin 27.05.2011 olduğu göz önüne alındığında; sanık hakkında tanzim edilen tüm suç tutanaklarının Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen yargılamanın iddianame tarihi olan 27.05.2011 tarihinden evvel olduğu, bu haliyle sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15059, Karar No: 2015/9679, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15059 E.  ,  2015/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12395, Karar No: 2013/14560, Tarih: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12395 E.  ,  2013/14560 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 63/A maddesi (5698 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali) olup, davacı yaşlılık aylığının bu madde hükmüne göre yeniden bağlanması gerektiğini ve yeni aylığın 506 sayılı Kanun'un 63/A fıkrası yollaması ile 61. maddede (4447 sayılı Yasa ile değişik) belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde hesaplanıp bağlanması gerektiğinin tespitini istemiş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Anılan maddenin 5698 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki halinde;

Yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmaları

Madde 63 — A ) Bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken, sigortalı olarak çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları çalışmaya başladıkları tarihte kesilir.

Yukarıdaki fıkraya göre yaşlılık aylıkları kesilenlerden yeniden çalıştıkları süre zarfında 78 inci maddeye göre prime esas kazançları üzerinden 73 üncü madde gereğince prim alınır.Yaşlılık aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak yaşlılık aylığı verilmesi için yazılı talepte bulunan sigortalıya aşağıdaki fıkra hükmüne göre yeniden hesaplanarak, yaşlılık aylığı, talep tarihini takip eden aybaşından başlanarak ödenir. Bu sigortalılar için yazılı talep tarihlerine göre yeniden yaşlılık aylığı hesaplanır ve bu aylık, önceden bağlanan yaşlılık aylığından fazla ise, hesaplanan yeni aylık üzerinden ödemeyapılır. Hesaplanan yeni aylığın eski aylıktan düşük olması halinde, eski aylık esas alınır. Ancak, aylığı kesildikten sonra geçen prim ödeme gün

./..

-2-

sayıları bu Kanunun 61 inci maddesinin (A) fıkrasının (a) bendine göre aylık bağlama oranının tespitinde değerlendirilir....'' hükmü öngörülmüş olup, yaşlılık aylığı bağlanan sigortalının seçimlik hakkını aylığın kesilmesi yönünde kullanarak yeniden çalışmaya başlaması halinde, işten ayrıldığı tarihe kadar olan dönemdeki sigortalı çalışmalarının gözetilerek, 61. maddede belirtilen esaslara göre aylığın yeniden hesaplanmasını öngörmektedir.

Ancak, bunun için, maddenin anlatımından anlaşılacağı üzere, sigortalının seçimlik hakkını aylığın kesilmesi yönünde kullandığını çalışmaya başlamadan önce Kuruma bildirmiş olması ve bu çalışmasının fiili olması gerekmektedir.

Ancak, bunun için, maddenin anlatımından anlaşılacağı üzere, sigortalının seçimlik hakkını aylığın kesilmesi yönünde kullandığını çalışmaya başlamadan önce Kuruma bildirmiş olması ve bu çalışmasının fiili olması gerekmektedir.

Mahkemece, davacının aylığın kesilmesi için Kuruma bildirimde bulunup bulunmadığı ve 2007/10. aydaki 8 günlük çalışmanın fiili olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.Kurumdaki belgeler celbedilerek, dönem bordro çalışanları ve komşu işyeri işveren ve çalışanlarının beyanlarına başvurularak ve varsa davacının delilleri de araştırılmak suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/9733, Karar No: 2019/14087, Tarih: 04.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9733 E.  ,  2019/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Hayvancılık Bakanlığı Kırklareli İl Müdürlüğü

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına

dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 207/1, 62 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması (Özel belgede sahtecilik)

Beraat (Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık)

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan hazine vekili ve O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından, özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm katılan hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müşteki ... ve katılan ... (...) Zorlu adına kayıtlı bulunan Pınarhisar İlçesi Kaynarca Beldesinde bulunan 4917 parsel nolu 9738 metrekarelik tarlanın 2008-2012 yılları arasındaki destekleme, tohum ve mazot paralarını müştekiler yerine imza atmak suretiyle sahte belge düzenleyerek aldığı, bu suretle sanığın kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Katılan vekilinin, özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yapılan itiraz üzerine, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık savunmaları,muvafatnamelerde hile unsurunun gerçekleştiği ancak sanıkca tanzim edilen muvaffakatnameler sanıkca kullanılmasa idi sanığa ödemesi yapılan tohum, mazot ve destekleme paralarının müştekilere verileceği, kurum zararından bahsedebilmek için aktif malvarlığının azalması veya pasif malvarlığının artmasının gerektiği, dolayısıyla kurumun bir zararı söz konusu olmadığından zarar unsurunun gerçekleşmediği, tüm dosya kapsamına göre katılan ile sanık arasındaki ihtilafın hukuki olduğu,suçun yasal unsurlarından hilenin oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemenin beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda,suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan hazine vekili ve O Yer Cumhuriyet savısının beraat hükmünün kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10312, Karar No: 2018/5552, Tarih: 13.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10312 E.  ,  2018/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... ile sanık ...'in öz anne oğul oldukları, katılanın eşinin öldüğü, evlatları arasında mal paylaşımı sırasında anlaşmazlık çıktığı, sanık ...'nin katılandan aldığı, imzalı 3 adet bononun 1 tanesini 20/06/2007 tanzim tarihli 20/06/2010 vade tarihli 250.000 TL bedelle doldurup, alacaklısı haline getirerek, beraber yaşadığı sanık ...'a verdiği, adı geçenin de sanık ... ile müşterek çocukları Melis Cansu Suveren'e velayeten Ankara 19. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7846 esas sayılı dosyasında 18/06/2012 tarihinde katılan aleyhine icra takibinde bulunduğu, ödeme emrinin borçlu katılana 25/06/2012 tarihinde tebliğ edildiği, katılanın vekili aracılığıyla, 12/12/2012 tarihinde şikayette bulunduğu, katılanın boş senet imzalattırıldığını, bu senedin daha sonradan üzerine alacaklı, borçlu isimlerinin yazılarak 250.000 TL bedelli olarak doldurulup icraya verildiğini, açığa atılan imzanın kötüye kullanıldığı ileri sürdüğü, sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri, bu şekilde sanıkların açığa imzanın kötüye kullanılması ve kamu kurumu aracılığıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.04.1989 tarih 1/2 sayılı kararına göre, açığa atılan imzanın kötüye kullanılmasının tanık beyanlarıyla ispat olunamayacağı ancak yazılı delille bunun ispatının mümkün olduğunun belirtildiği, katılanın açığa atılan imzanın kötüye kullanıldığını yazılı delille ispat edemediği, bu nedenle icraya konan senedin hukukça hükme haiz olduğu ve sanıkların açığa atılan imzayı kötüye kullandıkları ve hukukça hükme haiz olmayan bir senedi icraya koyup katılanı dolandırmaya çalıştıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21725, Karar No: 2014/6156, Tarih: 02.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21725 E.  ,  2014/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'in, katılan ....Şti.'nde şoför olarak çalıştığı ve çalıştığı süre içerisinde şirkete ait ... plakalı araçları kullandığı, sanığın bu araçlar için şirket hesabına mazot aldığı, ancak; araçlarda bulunan infomax ölçüm cihazına göre; kullanılan mazot miktarı ile alınan mazot miktarının farklı olması nedeniyle şirkete ait mazotun sanık tarafından mal edinildiği iddia edilen somut olayda;

Sanık ...'in, katılan ....Şti.'nde şoför olarak çalıştığı ve çalıştığı süre içerisinde şirkete ait ... plakalı araçları kullandığı, sanığın bu araçlar için şirket hesabına mazot aldığı, ancak; araçlarda bulunan infomax ölçüm cihazına göre; kullanılan mazot miktarı ile alınan mazot miktarının farklı olması nedeniyle şirkete ait mazotun sanık tarafından mal edinildiği iddia edilen somut olayda;

Kovuşturma sırasında sanığın araçları kullandığı süreleri, bu sürelerde kat ettiği mesafeyi gösteren irsaliye fişleri ve yakıt fişleri temin edildiği, infomax cihazının... Ticaret AŞ tarafından araçlara takıldığı da dikkate alınarak bu firmadan bilirkişiler temin ettirilerek rapor aldırıldığı, alınan rapordan ... plaka nolu aracın aldığı benzin ile infomax cihazı ile tükettiği yakıt arasında yaklaşık %6,67 oranında, ...plaka nolu araçta %5,96 oranında fark olduğu, ... plaka nolu araçta infomax cihazı bulunmadığı için bu konuda bir değerlendirme yapılmadığının anlaşıldığı, yine bilirkişi raporundan cihazın sağlıklı sonuç vermesi için yakıt alımlarının kıyaslama için bir başlangıç noktasının belirlenmesi gerektiği, bunun için benzinin aynı tesis içerisinde yatay bir zeminde araç soğukken aynı kıstaslarla ölçüm yapılarak benzin alınması gerektiği, yine hava sıcaklığının alınan benzinin hacmine etki edeceği, ayrıca infomax cihazının sadece motorun tüketimini ölçeceği, bağımsız kalorifer tüketimi, araçtaki diğer ekipmanların depolarının tüketimi, bidonlar, doldurma sırasındaki taşma, buharlaşma, kaçaklar ve tam dolum ikmallerinde sıcaklık deltasının farklılık oluşturabileceğinin belirlendiği, bilirkişi raporu karşısında geçmişe yönelik araştırmalar yapılamaması, sanığın savunması, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında her ne kadar sanığın aldığı yakıt ile infomax cihazı ile tükettiği anlaşılan yakıt arasında yaklaşık % 5 – 6 oranında farklılık var ise de bu farklılığın bilirkişi raporunda açıklanan bir çok nedenle gerçekleşebileceği gibi yine araçların şirket parkında bulundukları sırada depolarından başka araçlar için yakıt alınmasının söz konusu olması da dikkate alındığında sanığa teslim edilen yakıtların sanık tarafından aracın deposundan çekilerek hizmet dışında başka amaçlarla tüketildiğine dair sanığın cezalandırılmasını gerektirir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil eldilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14905, Karar No: 2017/15666, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/14905 E.  ,  2017/15666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin, devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Açtığı karşı dava ile davacının üzerine zimmetli aracı şirketin bilgisi dışında park alanına bıraktığını, araçta yapılan incelemede, sağ ön tamponunun darbeli ve kırık, kaportada ezilme olduğunun, farları ve aynasının kırık, elektrik tesisatının hasarlı olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000,00TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı, iddiasını ispata yarar delil sunmadığından karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Somut olayda, tanıklar aylık sefer sayısı konusunda çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır. Hükme esas alınana bilirkişi raporunda davacının yalnız yurt içi sefere çıktığı belirtildikten sonra, yıl içerisinde seferde geçecek iş günü sayısı 292 olarak esas alınmış ve davacının asgari ücrete ilave günlük 16,00 TL sefer primi karşılığı ücret aldığı kabul edilmiştir. Yıllık sefer sayısının hangi delillere göre belirlendiğinin denetlenememesi nedeni ile dosya içerisinde yer alan bir kısım taşıma irsaliyeleri ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının yıl içerisindeki yurt içi sefer sayısı denetime açık şekilde ortaya koyulmalı ve asgari ücrete ilave belirlenecek harcırah ile çalıştığı kabul edilerek bir karar verilmelidir. Davacının, yılda 292 gün seferde olduğu kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.