muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8148, Karar No: 2024/5575, Tarih: 20.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararıyla; davaya dahil edilen ... ...'ın davacının annesi olduğu ve 31.01.2013 tarihli duruşmada kendisinin 1972 yılından itibaren 18 sene ... Gıda isimli Bisküvi Fabrikasında çalıştığını ve emekli olduğunu, kızı olan davacının da ilkokula gittiğinde 15 yaşında yanında çalıştığını, geçici işçi olarak çalıştığını, ve daha sonra başka bir işyerine gittiğini beyan ettiği görülmekte olup bu beyanı da tespit edilen tahsis dosyasındaki çalıştığı işyerlerine ait döküme uygun olduğu, bu durumda davacının sigortalı çalışmalarının tamamında davalı ile birlikte çalışma olasılığı bulunmadığı görülmekte olup bir tek ... Gıda İşverenliği nezdinde geçen 29.08.1981-29.12.1981 tarihleri arasındaki hizmet cetvelinde tespit edilen işyerinden 29.08.1981-29.12.1981 tarihleri arasında sigortalı çalışmalarının bulunduğu, bu çalışmaların geçtiği dönemde 1981/3 ve 1981/4 dönem bordrolarında anne ... ...’ın her dönem 90 gün olmak üzere ayrıca çalışmalarının mevcut olduğu, dolayısıyla mükerrer bir çalışma değil, gerek davacının gerek annesinin ayrı ayrı çalışmaları olduğu anlaşılmakla; gerekçeli ve hüküm kurmaya yetkili bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında; davacı, çalışmalarının bir kısmının annesi olan ... adı ile geçtiğini, evlendikten sonra kayıtlarının bu kez ... olarak geçirildiğini, ... ve ... isimli çalışanların kendisi olduğunu beyan ederek sigorta kayıtlarının ... olarak düzeltilmesi istemiyle açmış olduğu davada, Mahkemece, "01.09.1978-31.07.1978" şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde sigortalılık dönemleri hatalı belirlenerek, ayrıca sigortalılığın aidiyeti hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın davacının annesi davalı ...'nın hizmet cetvelinin incelenmesinde 14215 sicil no.lu ......A.Ş. işyerindeki hizmeti ile çakışacak şekilde davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davalı ...'e ait sigorta sicil numarasında geçen çalışmaların birkısmının davacıya ait olduğunun iddia edilmesi nedeniyle davacı adına tespitine karar verilen 29.08.1981 – 29.12.1981 tarihleri arasındaki dönemde davalı anne ...'nın da çalışmalarının bulunduğu, işe giriş bildirgeleri üzerinde yapılan imza incelemesinde imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davacının nüfus kayıtlarında isminin ... olduğu ve isim tashihi yapılmamış olmasına rağmen sigorta kayıtlarında "..., ... veya ..." olarak kaydedildiği, resen bordro tanığı dinlenmeden davacı tanıklarının beyanları ile yetinildiği, tespitine karar verilen sürelerin davacıya aidiyeti hususunun yeterince aydınlatılmamış olduğu anlaşılmakla; söz konusu dönemdeki çalışmaların davacıya mı, davalı anneye mi ait olduğunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekmektedir. Mahkemece, davalı ...'in sicil ve tahsis dosyasının celbi ile bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, davacı ile davalı annenin çalışmaları yönünden bir çakışma bulunup bulunmadığı, çakışma olması halinde hizmetin kime ait olduğunun tespiti ile infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde çakışma ve uyuşmazlık olan/olmayan tüm dönemler ayrı ayrı belirlenmek suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelisi gerektiği belirtilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi ilamında; davanın kabulü ile davacının 01.07.1978-30.09.1978 tarihleri arası 214454-34 sicil sayılı Kup Ticaret işyerinde, 03.10.1978-09.03.1979 tarihleri arası 259214-34 sicil sayılı ... Porselen Ticaret A.Ş. işyerinde, 10.03.1979-31.12.1979 tarihleri arası 259214-34 sicil sayılı ... Porselen Ticaret A.Ş. işyerinde, 24.09.1980-24.12.1980 tarihleri arası 14215-34 sicil sayılı ... işyerinde,01.04.1981-30.05.1981 tarihleri arası 322130-34 sicil sayılı ... ... unvanlı işyerinde,29.08.1981-29.12.1981 tarihleri arası 14215-34 sicil sayılı ... işyerinde, 12.01.1982-1983/3 tarihleri arası 14529-34 sicil sayılı Gorbon Işıl Seramik işyerinde geçen ve ... ... ismiyle kaydedilen çalışmaların davacı ...'a ait olduğunun ve davacının sigortalı hizmeti olarak kabulü gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

4.Dairemiz bozma ilamında; davacı ve annesi olan davalının 14215 sicil numaralı işyerine ait bordrolarda davacının son 3 hanesi ...512, davalı olan annesinin ise ...612 sigorta sicil numarası üzerinden kayıtlı olduğu, davacının 24.09.1980-24.12.1980 ve 29.08.1981-29.12.1981 tarihleri arasında ... ... ve ... ... (1979/2.dönem) adıyla sigorta kayıtlarının bulunduğu, kabulüne karar verilen ve annesinin çalışmasının bulunmadığı diğer işyerlerinden ise resen bordro tanığı dinlenmeden ve başka ... ... ve ... ... olup olmadığı araştırılmadan karar verildiği anlaşılmakla; Mahkemece, davacının hizmetinin geçtiğini iddia ettiği tüm işyerlerine ait bordro tanıkları dinlenmeli, başka ... ... ya da ... ... olup olmadığı araştılmalı, bu isimde başka kişilerin tespiti halinde tüm işyerleri yönünden çalışmaların kendilerine ait olup olmadığı hususunda beyanları alınmalı, çalışmanın kendisine ait olduğu yönünde beyanı olması halinde dava dışı şahsın da hak alanını ilgilendirdiği için husumetin bu şahsa da yöneltilerek göstereceği deliller toplanmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerektiğ belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesi kararı ile dosya incelendiğinde Mahkememizce uyuşmazlık konusu edilen aidiyete konu iş yerlerinin belirlendiği, iş yerlerine ilişkin Kurum kayıtlarının celp edildiği, davacı tarafça aidiyet tespitine konu hususa ilişkin bir kısım kayıtların sunulduğu, nüfus kaydı, davacının karışıklığa konu kimliği kullandığına ilişkin eğitim kaydı ve bununla uyumlu işe giriş bildirgelerinin temin edildiği, iş yerlerinden biri olan ... Porselen A.Ş. tarafından davacının özlük dosyasının gönderildiği, gönderilen kayıtta davacının ... (... ...) olarak bildirildiği, çalışmaya dair ibraname, gider makbuzu, bildirge fotokopisinin işverence sunulduğu, bildirgelerde ... isminin yer aldığı dönemde dahi doğum tarihi ve diğer kayıtlar açısından davacıya ait bir kısım bilgilerin yer aldığı, yapılan incelemede bordrolarda ... ve ... ... isimlerinin ... olduğu, 24.08.2015 tarihli grafoloji incelemesinde uyuşmazlık konusu edilen işe giriş bildirgelerindeki fotoğrafların anatomik yapı ile davacıya ait olduğu yönünde değerlendirme yapıldığı, dinlenen bir kısım tanıkların anlatımlarında davacı ile beraber çalıştıklarını ifade ettikleri, bu halde tüm bu kayıtlara istinaden davacının iddiasının ispat olunduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Yerel Mahkemece verilen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, aidiyet tespiti istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 373 üncü maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu madde hükümleridir.

2. Değerlendirme

Davacının nüfusta ... ve ... Kızı 01.05.1964 ... (...) olarak kayıtlı olduğu, davacının 3400012048512 sigorta sicil numarası ile Kurumda kayıtlı olduğu, aidiyet talep edilen iş yerlerinden bildirimleri davacının sigorta sicil numarası ile yapıldığı ve davacının hizmet döküm cetvelinde yer alıp kimseye mal edilmediği, aynı iş yerinden davacı sigorta sicil numarasından yapılan bildirimlerin bir kısmı davacı adına talebe konu bildirimlerin ise ... ..., ... ..., ... ... adına yine davacının sigorta sicil numarası ile yapıldığı, 214454 ve 14529 sicil no.lu iş yerlerinden davalı ... intikal eden baba adı ... 01.05.1964 doğumlu ... (...) ... adına düzenlenen işe giriş bildirgesinde yer alan fotoğrafların yapılan kriminal incelemede davacıya ait olduğunun tespit edildiği, dinlenen davacı ve bordro tanıklarının davacı ile birlikte çalıştığı yönündeki beyanları sair delilleri ile İlk Derece Mahkemesinin direnme hükmünde dayandığı yasal dayanaklar ve gerekçeye göre Dairemize ait anılan bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16835, Karar No: 2013/35290, Tarih: 10.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16835 E.  ,  2013/35290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Dava konusu yerde yöreyi iyi bilen tarafsız mahalli bilirkişiler, mümzi tanıklar ve teknik bilirkişiler ile keşif yapılarak, tapulama harici bırakılmış olan taşlık, çalılık ve kayalık olan dava konusu yerin köyün ortak kullanımında olan yer veya köy merası olup olmadığını tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Yediemindeki emval hakkında bir karar verilmesi gerektiğini gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19063, Karar No: 2016/13719, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19063 E.  ,  2016/13719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş akdinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... bir yıl bir aylık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıl 1 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 88,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/7937, Karar No: 2020/301, Tarih: 07.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/7937 E.  ,  2020/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/127 esas, 2019/136 karar sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12/09/2019 gün ve 94660652-105-38-8027-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2019 gün ve 2019/92977 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

"Somut olayda, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde kasten yaralama suçundan beraatine, tehdit suçu yönünden ise mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında üstsoya karşı yaralama suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanının kalmayacağı, bu hali ile tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/127 esas, 2019/136 karar sayılı kararının, sanığın üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmesi ile uzlaşmaya tabi hale gelmesi ve sanık hakkında uzlaşmaya tabi olmayan üstsoya karşı kasten yaralama suçundan beraat hükmü kurulması karşısında, mağdur ve sanığa tehdit suçundan aşamalarda usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanık ...'un TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan tehdit eylemi yönünden, uzlaştırma işlemlerinin yapılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231. maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231. maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında, babası olan mağdura "seni öldüreceğim" demek ve vurmak suretiyle tehdit ve üstsoya karşı kasten yaralama suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 106/1-1. cümle ve 86/2, 86/3-a, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı, yargılama neticesinde Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/127 esas, 2019/136 karar sayılı kararıyla sanığın, üstsoya karşı kasten yaralama suçundan beraatine, tehdit suçundan ise TCK'nın 106/1-1. cümle, ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, üstsoya karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf kanun yoluna konu edilmeksizin kesinleştiği, yargılama aşamasında taraflar arasında uzlaştırmaya ilişkin herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;