muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14541, Karar No: 2025/8783, Tarih: 12.05.2025

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin ... nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

AİHM’nin 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu Handyside-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.

AİHS 10. md ile güvence altına alınan ifade özgürlüğün sınırsız olmadığı 10/2. madde de belirlenen gerekçelerle sınırlandırılabileceği hüküm altına alınmıştır. Sözleşmede yer alan bu düzenleme AİHS içtihatları ile açıklığa kavuşturularak Avrupa kamu düzeninin yaşam ve hukuk pratiğinin vazgeçilmezi haline getirilmiştir.

AİHM’nin ifade özgürlüğüne yönelik müdahalelerde uyguladığı testi dosyamızdaki somut olaya ilişkin olması nedeniyle sadece başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ile sınırlı tutarak değerlendireceğiz.

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden daha fazla öne sürdüğü “meşru amaç” olagelmiştir. Bundan dolayıdır ki, AİHM, bu alanda ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan geniş çaplı bir içtihat geliştirmiştir.

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden daha fazla öne sürdüğü “meşru amaç” olagelmiştir. Bundan dolayıdır ki, AİHM, bu alanda ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan geniş çaplı bir içtihat geliştirmiştir.

Bu alandaki ... tartışma konusu, ifade özgürlüğünün kullanılması ile kişilik haklarına yönelik saldırı arasındaki sınırın nasıl ve hangi ölçütlere göre saptanacağı ile ilgilidir. Kişilik hakkının korunma gerekçesiyle ifade özgürlüğü kullanılamaz bir hale getirilmemelidir. Kişilik Haklarının Korunması Sözleşme’nin 8. maddesi tarafından güvence altına alınan bir haktır. AİHM’in Sözleşme’nin 8. ile 10. maddeleri arasında bir çatışma olduğunda, başka bir anlatımla terazide bir yanda “kişilik hakları”, diğer yanda “ifade özgürlüğü” bulunduğu durumlarda, tercihini daha çok ifade özgürlüğünden yana kullandığı söylenebilir. Bu nedenle kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığına kuşku yoktur.

Ancak müstehcen, saldırgan, aşağılayıcı, ... kırıcı, şiddeti teşvik eden veya nefret içeren söz ve yazı ile hakaret, sövme, kötüleme, iftira, sırf ar ve hayâ duygularını incitmeyi amaçlayan düşünce açıklamaları hukukun koruma alanı dışında kalırlar.

AİHM’nin içtihatlarında kabul edilebilir eleştirinin sınırı bakımından bir hiyerarşi oluşturduğu söylenebilir. Buna göre kabul edilebilir eleştirinin sınırı en geniş anlamda bir siyasal organ söz konusu olduğunda geçerli olmakta, bunu sırası ile politikacılar, kamu görevlileri ve sıradan vatandaşlar takip etmektedir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

AİHM siyasetçiler bakımından ilkelerini koyduğu ve bu konuda geniş değerlendirmelerde bulunduğu ilk dava Lingens/Avusturya kararıdır. Söz konusu olayda, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986) AİHM Lingens/Avusturya kararının ardından aynı ilkeleri Oberschlick/Avusturya kararında da tekrar etmiştir. Bu kararda da; bir siyasi parti liderinin İkinci Dünya Savaşına katılan askerler ile ilgili olarak yapmış olduğu açıklamalar sonrasında gazeteci olan başvuran tarafından “ahmak/aptal” şeklinde ifadeler kullanması nedeniyle, başvuran hakkında başlatılan ceza davası sonucunda mahkumiyetine karar verilmiştir. AİHM, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesini yineleyerek mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğunu bu sebeple de başvuran hakkında ifade özgürlüğünün ihlal edildiğine karar vermiştir (Oberschlick/Avusturya, 20834/92, 01/07/1997).

Siyasetçiler/politikacılar için ortaya koyduğu ilkelerin aynısını AİHM, hükümet politikaları için yapılan eleştiriler ve yorumlar için de kabul etmiştir. Bu kapsamda Castells/İspanya kararında AİHM hükümet politikalarına karşı yapılan eleştiri ve yorumların siyasetçilerden bile daha geniş olduğuna vurgu yapmıştır. AİHM kararında hükümetin ... ve işlemlerinin sadece yasama ve yargı organları tarafından değil aynı zamanda gazeteciler ve kamuoyu tarafından da takip edilmekte ve eleştirilmekte olduğunu belirtmiştir. Bu itibarla, hükümetlerin söz konusu eleştirilere yönelik başka yollardan cevap verme hakkının bulunduğuna dikkat çeken AİHM, ceza yaptırımlarına yönelik makul ve aşırıya kaçmayan tedbirleri alabileceğine hükmetmiştir. (Castells/İspanya, 11798/85, 23/04/1992)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Yukarıda belirtilen AİHM kararlarında vurgulandığı üzere ifade özgürlüğüne getirilen sınırlamanın siyasetçilere yönelik eylemlerde meşru bir amaca yönelik olması yetmez ayrıca bu sınırlamanın demokratik toplumda gerekli olduğunun da ispatlanması gerekir. Bunun sınırları ise müdahalenin zorlayıcı bir toplumsal talebe dayanması ile ölçülü olması zorunluluğudur.

Sanığın cezalandırılmasına dayanak yapılan sözlerin kullanılan bağlam bütünlüğünden koparılmadan değerlendirildiğinde tek başına Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturacak nitelikte olmayıp bir değer yargısı niteliğindedir. Somut olgu isnadı içermeyen değer yargısı niteliğindeki bir sözden dolayı sanığın cezalandırılmasının ifade özgürlüğüyle örtüşmediği kanaatindeyiz. Ayrıca sanığın cezalandırılmasını gerektiren demokratik toplumda acil bir toplumsal ihtiyacın varlığından söz edilemez. Yine yazılan söz karşılığı verilen hapis cezasının orantılı olduğu da söylenemez. Bu yönüyle ifade özgürlüğüne yönelen bu sınırlamanın demokratik toplum gereklerine uygun olmadığı düşüncesiyle, beraat kararının onanması yerine bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/24419, Karar No: 2013/14694, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24419 E.  ,  2013/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.

Mahkemece; hükmün gerekçesinde “... mazeretli ve raporlu olunan günler nedeni ile çalışılamayan günlerinde olabileceği dikkate alınarak takdiren %30 oranında indirim yapılmak sureti ile 3.606,42 TL fazla mesai alacağı olduğu kabul edilmiş,ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediğinden taleple bağlı kalınarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuş, ıslah ile arttırılan fazla mesai alacağı bakımından 3.306,42 TL yazılması gerekirken kısa kararda hatalı 3.606,42 TL yazıldığı için kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması bakımından kısa kararda yazılan miktar değiştirilmemiştir...” denilmesine rağmen hüküm fıkrasında 300,00 TL fazla çalışma alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 3.606,42 TL fazla çalışma alacağının ise faizsiz olarak davalıdan tahsiline karar verilerek toplam fazla çalışma alacağının 3.906,42 TL olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararda fazla çalışma alacağının toplamda 3.606,42 TL olduğu belirtilmekle, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6282, Karar No: 2018/2424, Tarih: 08.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/6282 E.  ,  2018/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi, olayın gerçekleştiği köydeki tanıklar tarafından sanıklara yönelik canlı teşhisin yapılmayıp, tanık ... tarafından yapılan teşhisin aracın plakası ve rengine ilişkin olarak yapılması, tanık ..ve ... ... ilçesinde bulunup, olay anına ilişkin doğrudan bilgi ve görgülerinin bulunmaması karşısında, sanıkların mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10524, Karar No: 2019/6009, Tarih: 02.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10524 E.  ,  2019/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'in sahibi olduğu Elektromed isimli rehabilitasyon merkezine sanıklardan Barış'ın eğitim görmek amacıyla kaydolduğunu, 2 ay eğitim aldıktan sonra ayrılma isteğini katılana iletmesi üzerine katılanın sanık ...'a hitaben ''sen burdan ayrılmayacaksın orospu çocuğu,seni öldürürüm, kaydını sildirme, ayrıca sana para vereceğiz, sadece kaydın görünsün'' sözlerini sarfettiğini ve kaleşnikof tüfekle ''seni öldürürüm'' demek suretiyle tehditte bulunduğunu ve bu olaylara ...'un tanık olduğunu beyan ettiği, bunun üzerine katılan hakkında sanık ...'a karşı Van Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/6050 soruşturma numaralı dosyasında hakaret ve tehdit suçlarından soruşturma başlatıldığı, tanık Şahin'in de sanık ...'ın beyanında geçen hususların doğru olmadığı ve sanıklardan ...'ın sanık ...'a katılan hakkında şikayetçi olması için para verdiğine şahit olduğunu belirtmesi üzerine katılan ... hakkında yürütülen soruşturmada takipsizlik kararı verildiği,bu nedenle sanıklardan Barış hakkında iftira, sanık ... hakkında ise azmettirmek suretiyle iftira suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanıklardan Barış hakkında, Van Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nce düzenlenen 14.07.2014 tarihli raporda sanığın genel olarak psikiyatrik durumu değerlendirilerek TCK'nın 32/1 ve 32/2 maddelerinden yararlanamayacağının belirtilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan iftira suçuna ilişkin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı ve bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı veya ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmemesi,

2- Tanık ...'un aşamalarda değişen ve çelişen beyanları ile tanığa ait 09.10.2013 havale tarihli dilekçe içeriğinde; suça konu olayların .... ve.... isimli yanında gerçekleştiği yönündeki bilgisi karşısında; adı geçen şahısların tanık olarak beyanlarına başvurularak; sanıklardan Nihat'ın sanık ...'a para vererek katılanın kendisine hakaret ve tehdit edildiği gerekçesiyle şikayette bulunmasını sağlayıp sağlamadığı,sağlamış ise bu olayın nerede ve hangi tarihte gerçekleştiği, olay yerinde başkaca kimselerin bulunup bulunmadığı hususlarının ayrıntılı olarak sorulmaması,

3- Sanıklardan Barış'ın katılana ait Elektromed Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezinde 2 ay eğitim aldığı beyanı ve dosya kapsamında Van Milli Eğitim Müdürlüğünce düzenlenen 11.01.2013 tarihli rapor içeriğinin sanık dışında başka bir şahsın şikayeti üzerine yürütülen soruşturmaya ilişkin olması karşısında;sanık ...'ın adı geçen rehabilitasyon merkezinde eğitim görüp görmediği, görmüş ise süresi,sanık ... tarafından katılan hakkında Van İl Milli Eğitim Müdürlüğüne yapılan bir şikayet olup olmadığı, var ise yürütülen soruşturma ve raporun aslı ya da onaylı örneğinin Van İl Milli Eğitim Müdürlüğünden istenilmemesi suretiyle iftira suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6401, Karar No: 2021/1155, Tarih: 16.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6401 E.  ,  2021/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesi, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2020 gün ve 2019/884 E. 2020/15 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5830, Karar No: 2021/4365, Tarih: 24.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5830 E.  ,  2021/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.01.2019 tarih ve 2018/139-2019/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Mersin İli, ...İlçesi, ... Köyü ...mevkiinde bulunan ... ve ... nolu parselde karpuz ekimi yaptığını, ürününü Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Poliçeleri ile sigorta ettirdiğini, bu taşınmazdaki ürünlerin 30-31 Mart 2014'te meydana gelen fırtına nedeniyle hasara uğradığını, davalı şirkete hasar ihbarında bulunduğunu ancak davalının hasarın don olayından kaynaklandığından zararın karşılanmayacağını belirttiklerini, davalının zararın tazmininden kaçınmasının poliçe ve genel şartlar hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000.- TL tazminatın ödenmesini dava etmiştir.

Davalı vekili poliçede dain-i mürtehin kaydı olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından yaptırılan tespit işlemi sonucunda hasarın soğuk zararından kaynaklandığının anlaşıldığını, müvekkil şirketin ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; talimat yolu ile alınan bilirkişi raporunda oluşan zararın fırtına ile düşük sıcaklığın kümülatif etkisi ile oluştuğu, fırtına nedeniyle tespit edilen % 70 oranındaki verim kaybının % 35'i oranından hesaplama yapılarak 2.406,96 TL zararın bulunduğu tespiti yapılmasına rağmen, yine benzer konuya ilişkin ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/374 E. sayılı dosyasında, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi öğretim üyeleri tarafından hazırlanmış 25/01/2016 tarihli raporda zararın don hadisesinden kaynaklandığı görüşü bildirilmiş olup, aynı tarihte meydana gelen hava olayları sebebiyle yine karpuz bitkisinde meydana gelen zarardan dolayı benzer olaya ilişkin zararın don hadisesinden kaynaklandığına ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2018 tarihli 2016/9295 Esas ve 2018/3136 Karar sayılı ilamı bulunduğu gerekçesiyle fırtınanın don zararını perçinlediği, tek başına yaprak öz suyunun donması ve ardından kararmasına sebep olmayacağı, davaya konu edilen olayda, fotoğraflardan gözlemlendiği üzere hasarın nedeninin yazlık bir bitki olan ve bünyesinde çok miktarda su ihtiva eden karpuzun 7 saat süre ile dondan etkilenmesi olduğu, fırtınanın olaydaki etkinliğini ayırmanın ve belirlemenin mümkün olmadığı, zararın nedeninin don hadisesi olduğu, mevcut fırtınanın da oluşan zararı daha çok artırdığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalının sigorta poliçesi ile fırtına hasarına karşı teminat altına aldığı karpuz tarlasında 30-31 Mart 2014 tarihinde fırtına nedeniyle hasar ve verim kaybı meydana geldiğini ileri sürmüş, davalı karpuz ürünündeki hasar ve verim kaybının don olayının etkisi altında meydana geldiğini savunmuş, mahkemece, ürünlerdeki zararın fırtına ile düşük sıcaklığın kümülatif etkisi ile oluştuğunu bildiren bilirkişi heyeti görüşüne rağmen, aynı tarihlerde ...ilçesindeki başka bir arazi malikinin açtığı davada, karpuz bitkisinde meydana gelen hasarın sıcaklık düşüşü sonrası oluşan don hadisesi sebebiyle oluştuğu, don zararının poliçe kapsamında teminat altına alınmadığını belirten ve Dairemizde temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen yargı kararı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; talimat yoluyla görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporu, ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/29 Değişik İş dosyasında görüşüne başvurulan bilirkişi raporu ve dosyadaki Meteoroloji Genel Müdürlüğü cevabi yazılarından; 30 mart gününü 31 mart tarihine bağlayan gece ...ilçesinde aynı anda don ve fırtına olayının meydana geldiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.Bu durumda; mahkemece davacıya ait karpuz ürününün ekili olduğu arazinin konum, cephe, yön, yükseklik, eğim gibi özelliklerine göre arazideki karpuz ürününün don ve fırtına olaylarından etkilenme şartlarını inceleyen, karar vermeye uygun şekilde açıklayıcı ve denetime elverişli bilirkişi heyeti raporu alınarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken, davamız için emsal özelliği bulunup bulunmadığı belirgin olmayan bir başka davada varılan sonuca ve bu nedenle de eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış olup, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.