muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32576, Karar No: 2016/4190, Tarih: 29.02.2016

4857 sayılı İş Kanununun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Dosya kapsamına göre; davacının, davalıya ait işyerinde müdür yardımcısı olarak ücret ve satış primi karşılığı çalıştığı tespit edilmiştir. Yukarıda belirtildiği gibi, mesai arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışma söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekirken, 1,5 kat (% 150) üzerinden hesaplanması hatalıdır.

3- Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46’ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir (Yargıtay 9.H.D. 23.5.1996 gün 1995/37960 E, 1996/11745 K.). Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir. Şu hale göre çalışılan hafta tatilinin ücreti iki buçuk yevmiye olmalıdır.

Dosya kapsamına göre; davacının yılda 7 hafta tatili günü çalıştığı kabul edilerek her bir çalışılan hafta tatili için 2,5 yevmiye üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Dosya kapsamına göre; davacının yılda 7 hafta tatili günü çalıştığı kabul edilerek her bir çalışılan hafta tatili için 2,5 yevmiye üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Dosyada mevcut bordrolar dikkate alındığında, her ay 30 gün üzerinden ücret ödemesi yapıldığına göre hafta tatilinin çalışılmadan ödenmesi gereken 1’er yevmiyelerinin ödendiği sonucu çıkmaktadır.

Bu nedenle hafta tatili çalışmalarının sadece ödenmeyen hafta tatili için 1,5 yevmiyesine göre hesap yapılması ve 7,5 saati aşan kısmının fazla çalışma içinde değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 2,5 yevmiye ve 11 saat çalışma esasına göre tespitler içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

4- Hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9489, Karar No: 2020/395, Tarih: 08.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/9489 E.  ,  2020/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamında bulunan 2013/1323 sayılı, 06/11/2013 tarihli Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen raporda, sanığın 27/07/2013 tarihli eylemine ilişkin TCK’nun 32/2. bendinin uygulanması gerektiğinden bahisle mütalaa verildiği ancak sanığın eldeki dosyanın suç tarihi olan 24/05/2013 tarihli eylemler hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince düzenlenen raporda ise sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin görüş belirtildiği görülmekle, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından giderilmesi gerektiği gözetilmeden üzerine atılı suçlardan mahukiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1889, Karar No: 2016/6190, Tarih: 11.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1889 E.  ,  2016/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında akdedilen kredi kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalı tarafa kullandırılan kredi kartından kaynaklanan borcun ödenmemesi sebebi ile başlatılan ilamsız takibin davalının haksız ve mesnetsiz itirazı ile durduğunu belirterek, davalının itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, davalı aleyhine %20 den aşağı olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan incelme sonunda, davalının tüketici sıfatını haiz olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tüketicinin davacı bankadan aldığı ve kullandığı kredi kartı borcunu ödememesi nedeniyle kaynaklandığı, 6502 Sayılı Yeni Tüketici Yasasının 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, dava tarihinin 19/01/2015 tarihi olduğu, 6502 sayılı yasanın 3/l maddesinde tüketici işleminin " Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi " olarak tanımının yapıldığı, buna göre taraflar arasındaki ilişkinin bir tüketici işleminden doğduğu, 6502 sayılı sonradan yürürlüğe giren ve TTK'na göre özel bir kanun olduğu ve olaya 6502 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği,ayrıca 6502 S.K.nun 83/2 maddesinde "...Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez."hükmü de mevcut olduğu,buna göre davaya bakmakta Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/690, Karar No: 2024/761, Tarih: 13.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/690 E.  ,  2024/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1086 E., 2022/1090 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sürmene Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 E., 2021/199 K.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili tarafından davalı ... ve ...’ye karşı açılan asıl davada; müvekkiline ait 391 ada 6 No.lu parsel üzerinde biri 1974 diğeri 1984 yılında inşâ edilmiş binalar olduğunu ve bugüne kadar herhangi bir toprak kayması olmadığını, yaklaşık 10 yıl önce başlanılan hastane inşaatının komşu parsellerde heyelan riskini ortaya çıkardığını, ayrıca 3 yıl önce davalı ...'ün komşu parselde inşaat yapımına başladığını, kısa bir süre sonra kendine ait arazide küçük çaplı toprak kaymalarının meydana geldiğini, bunun üzerine dava konusu araziye zarar gelmemesi adına önlem alması hususunda uyardığını; ancak davalının bu uyarıları dikkate almadan inşaat yapımına devam ettiğini, yine davalı ...'ın komşu parselde inşaat yapımına başladığını, önlem alınmadan başlanılan inşaat kazısının toprak kaymasını hızlandırdığını, davalılar tarafından yaptırılan iki adet binanın temel açma çalışmaları nedeniyle hasar gördüğünü ve kullanılamaz hale geldiğini, yaklaşık bir ay önce kaymakamlık eliyle bu binaları tahliye etmek zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakkının saklı kalma kaydı ile 50.000,00 TL tazminatın tahsilini talep etmiştir.

2. Birleştirilen 2018/180 Esas sayılı dosyada, davalı ..., ... İnş. Ltd. Şti. ve diğerlerine karşı açılan davada davacı vekili; müvekkiline ait taşınmaza komşu 327 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerine, davalı ... ile imzalanan ... sözleşmesi kapsamında diğer davalı ... İnş. Ltd. Şti.’ye ek bina inşaatı ve güney kısmına istinat duvarı yaptırıldığını, ancak gerekli fenni şartlara ve inşaat yapım tekniklerine uyulmadığını, bu hususun Sürmene Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/59 D.İş sayılı dosyasında mevcut 09.01.2017 tarihli bilirkişi raporu ile de tespit edildiğini, müvekkiline ait taşınmazların zaman içinde ağır hasar gördüğünü, ... ve mal güvenliği açısından tehlikeli olduğundan belediye tarafından mühürlenerek tamamen yıkıldığını belirterek 444.177,79 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin yaklaşık 3 yıl önce inşaat yaptığı belirtilmiş ise de inşaatın 2006 yılında yapıldığını ve tüm önlemlerin alındığını, zemin etüdü onayı alındıktan sonra yapıldığını ve belediyeden yapı ruhsatı ve kullanma belgesi aldığını, husumet itirazının bulunduğunu, yapıda malik olan herkesin bu davada yer alması gerektiğini, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının yaptığı inşaatların heyelan bölgesi ilan edilen alan içerisinde kaldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ...; husumet itirazının bulunduğunu, dava ile ilgili herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, açılan davada hatalı olarak davalı gösterilmiş olduğunu davacıya ait parsele komşu parselin kendisine ait olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

3. Birleştirilen davada davalı ... Hastanesine izafeten Sağlık Bakanlığı ve ... vekili; Sürmene Devlet Hastanesinin husumet ehliyeti olmadığını, 327 ada ve 11 No'lu parselde yapımı planlanan projenin temeli fore kazık sistemi üzerinden dizayn edildiğini, çok yaygın ve güvenli bir yöntem olduğunu, kapsamlı bir zemin ve temel etüt raporu hazırlandığını, gerekli önlemlerin alındığını, ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bir kısım davalılar vekili; davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan yapıların sağlam zemine inilmeden toprak örtü üzerine inşâ edildiğini, kayan evin inşaat tekniklerine uygun şekilde yapılmadığını, mevcut 391 ada 6 parsel sayılı yerin heyelan yeri olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bir kısım davalılar vekili; davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan yapıların sağlam zemine inilmeden toprak örtü üzerine inşâ edildiğini, kayan evin inşaat tekniklerine uygun şekilde yapılmadığını, mevcut 391 ada 6 parsel sayılı yerin heyelan yeri olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 391 ada 23 parsel, 327 ada 9 parsel (eski 351 ada 4 parsel) ve 327 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar üzerine inşaat yapılması amacıyla yapılan kazı çalışmaları nedeniyle davacıya ait 391 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapılarında hasar oluşması arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunu anlamak ve zararın oluştuğu 2016 yılında meydana gelen heyelan olayının davacının zarara uğramasına sebebiyet verip vermediği hususunun tespiti amacıyla heyelan alanında uzman jeoloji mühendisinin de bulunduğu heyet eşliğinde mahallinde keşif yapıldığı, heyelan olayının aşırı yağış nedeniyle gerçekleştiği, inşaat yapılması amacıyla yapılan kazıların heyelan olayını tetiklemediği şeklinde rapor düzenlendiği, inşaat mühendisi bilirkişiler tarafından sunulan raporda davacıya ait yapıların sağlam zemine inilmeden toprak örtü üzerine inşâ edildiği, davacıya ait taşınmazın bulunduğu güzergâhın heyelan sahası olduğu, yörenin aşırı yağışlı iklim yapısına sahip olduğu, yüzey sularının drenajının yapılmamış olduğu, davacının zararı ile davalıların inşaat kazıları arasında illiyet bağının bulunmadığı, asıl ve birleştirilen davanın maddi tazminat olduğu, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4 üncü maddesi uyarınca davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl davada davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece gerekli araştırma ve değerlendirme yapılmadan karar verildiğini, itirazlar doğrultusunda yeni bilirkişi raporu alınmadığını, hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, davanın haksız fiil sorumluluğunun yanı sıra komşuluk hukukuna dayandırıldığını, bilirkişi raporu ile sadece kusur değerlendirmesi yapıldığını, kusursuz sorumluluğa ilişkin illiyet bağının da araştırılması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi sonucu nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi sonucu nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından davalı taraflara yüklenilebilecek bir kusurun varlığının ispatlanamadığı, heyelana aşırı yağışlarının sebep olduğunun açık olduğu, davalıların davacı yönünden bir zarara sebebiyet vermediği sabit olmakla yerel Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, yine dava maddi tazminat talebine ilişkin olup, talep tümüyle reddedildiğinden, istinaf eden davalı kurum yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında da isabetsizlik bulunmadığı, kararın kaldırılmış olması ve davacı tarafın da bu yönde istinafının bulunuyor olması nedeniyle, bu hususta, davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan söz edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesinin kamu düzeninden de olan bu hususta ilk kararından farklı şekilde karar tesisinde de hata bulunmadığı gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, 683, 737 ve 738 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili, davalı ... ve Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, davalı Kurumlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, davalı Kurumlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6313, Karar No: 2010/8125, Tarih: 25.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6313 E.  ,  2010/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili,

genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde davalı taraf olarak "Dönmezler Konfeksiyon San Tic Ltd Şti.ni" göstermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının dava dışı "Dönmezler Tekstil Giyim San ve Tic Ltd Şti.de " çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı işvereni olduğu düşüncesi ile davalı aleyhine dava açmıştır. Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya gerçek hasıma davayı yöneltmesi için mehil verilmelidir. Açılan davanın husumet nedeniyle reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1282, Karar No: 2012/8300, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1282 E.  ,  2012/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : ..., ... : Beraat

, ...: 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası

Sanık Adurrahim Duyan hakkında açılan dava ile ilgili zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklardan ...’ın Mardin Gümrük Müdür vekili, sanık ...’ın ise gümrük muayene memuru olduğu ve 15.08.2002 tarihli iddianame ile gümrük müdür vekili ve muayene memuru olan "memur" sanıkların görevleri nedeniyle "sahte gümrük çıkış beyannamesi" düzenledikleri bu suretle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesinde tanımlanan "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu işledikleri, memur olmayan diğer sanıkların ise bu suça "iştirak" ettiklerinden bahisle dava açılmış olması karşısında; memur sanıklar açısından dava şartı olarak "soruşturma izni" alınması gerektiği ve oluşacak duruma göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hükümler tesisi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık ... ve müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.