muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15998, Karar No: 2015/3309, Tarih: 24.02.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü ).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/3836, Karar No: 2016/6822, Tarih: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3836 E.  ,  2016/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Heyetçe izlenen olay anına ilişkin görüntüleri içeren video içeriği ve dosya kapsamına göre: sanığın idaresindeki araç ile, aydınlatmanın yetersiz olduğu meskun mahaldeki 7 metre genişliğindeki orta refüj ile bölünmüş tek yönlü düz yolun sağında bulunan siteden yolun karşı istikametine geçmek için ana yolun sağında dikkatli şekilde trafik akışının durmasını beklediği, bazı araçların geçmesini bekledikten sonra ana yola doğru aracını hareket ettirdiği sırada, ana yolun solundan hızlı şekilde gelen ve gece vakti farı yanmaması nedeniyle farkedilmeyen katılan idaresindeki motosikletin, sanığın aracının ön sağ yan kısmına çarparak 60 metre ileriye savrulduğu olayda, sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

İsabetsiz olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3622, Karar No: 2014/2123, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3622 E.  ,  2014/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2010/102-2012/609

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin Turhal'da faliyet gösteren ... Rehabilitasyon Eğitim Merkezinde 01.12.2005-30.07.2009 tarihleri arasında çalışmaya başladığını, işveren tarafından 30.07.2010 tarihinde iş akdine haksız olarak son verildiği ve 30.08.2009 tarihi itibariyle ilişiğinin kesildiğini, bu nedenle fesih tarihi olan 30.07.2009 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500,00 TL ihbar tazminatının ve 3.500,00 TL kıdem tazminatının mevduata uygulanan en yüksek faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının haksız olarak çıkartılmadığını, davacının 30.07.2009 tarihinde işe gelmediğini, 25.08.2009 tarihinde kadar dönmesinin beklendiğini, işe gelmeyince işten çıkartıldığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği ve oluşan haksız fesih nedeniyle davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini bildirim süresine ilişkin kurallara uymaksızın fesheden tarafın karşı tarafa ödemek zorunda olduğu bir ödemedir. 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesi uyarınca bu kurumlarda çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler ile belirli süreli iş sözleşmeleri yapılabilmektedir. Söz konusu iş sözleşmelerinin zincirleme yapılabilmesi de mümkündür. Bu şekilde 5580 sayılı Kanun kapsamında zincirleme yapılan belirli süreli iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliklerini kaybetmez ve belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşmezler.

Somut olayda, davacının özel rehabilitasyon merkezi olan davalı işyerinde anaokulu öğretmenliği yaptığı ve 5580 kapsamında yer alıp belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı

tartışmasızdır. Bu itibarla davacının belirli süreli iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden yokken feshedilmesi kıdem tazminatına hak kazandırmakla birlikte ihbar tazminatına hak kazandırmaz. İhbar tazminatının koşullarının oluşmamasına rağmen ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9656, Karar No: 2015/6617, Tarih: 16.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9656 E.  ,  2015/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2008/516-2013/167

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.06.2014 gün ve 3463 Esas, 4695 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılardan Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatif eski yönetim kurulu üyesi olan davalıların, görevde bulundukları dönemde bir takım usulsüz harcamalar yaptıklarının ve zimmetlerine para geçirdiklerinin denetim kurulu tarafından tespit edildiğini, haklarında dava açılmak üzere 2004 yılı genel kurulunda karar alındığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 41.204,00 TL'ye yükseltmiş ve 13.10.2006 tarihli duruşmada da, davalılardan S.. S.. hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Davalılar vekili, davacı kooperatif kayıtlarında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, ilgili belediyeye olan borcun kooperatifin maddi kaynakları yeterli olmadığı için ödenemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı kooperatif kayıtlarında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, ilgili belediyeye olan borcun kooperatifin maddi kaynakları yeterli olmadığı için ödenemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19.06.2008 tarih ve 2007/6409 E., 2008/8243 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı kooperatifin eski yöneticisi olan davalıların davacıya karşı müteselsilen sorumlu oldukları, BK'nın 147/2. maddesi uyarınca, alacaklının, diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyileştirirse bunun sonuçlarına katlanması gerektiği, davalılardan S.. S.. yönünden davadan feragat edildiği, bu kişi tarafından yapılan bir ödeme olduğuna ilişkin bir beyan olmadığı gibi buna ilişkin bir belge de mevcut olmadığı, adı geçen davalının sözleşmede imzasının olmadığı yolundaki beyanın da kendisini mütesilsil sorumluluktan kurtaran bir durum olmadığı, müteselsil sorumlulardan biri hakkındaki feragatın diğer sorumlular yönünden de teselsülden feragat niteliği taşıdığı ve diğer davalıların da sorumluluktan kurtuldukları gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 19.06.2014 tarih ve 3463 E., 4695 K. sayılı ilamıyla, davacı kooperatif, davalılardan S.. S.. hakkındaki tazminat davasından 13.10.2006 tarihinde feragat etmiş ise de, bu feragatın diğer davalıları kapsamadığının hem davacının feragattaki amacından hem de BK'nın 145/II. madde hükmünden anlaşılmakta olduğu, nitekim davalılar hakkında zimmet suçundan açılan ceza davasında, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2013 tarih ve 2009/83 E., 2013/67 K. sayılı kararıyla, sanıklardan (davalı) S.. S..'ın davacı kooperatifteki görevinden 05.05.2011 tarihinde istifa ettiği, suça konu eylemlerin ise bu tarihden sonra meydana geldiği sonucuna varılarak, sanık S.. S..'ın beraatine, diğer sanıklar (davalılar) Ş.. K.. ve A.. Ç..'in ise görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği ve kararın 08.04.2013 tarihinde kesinleştiği, bu durumda, mahkemece, davacı kooperatifin davalı S.. S.. hakkındaki feragat beyanındaki amacının sadece bu kişiye yönelik olduğu ve bu davalının davacı kooperatifi zarara uğratan eylemlerle bir ilgisinin bulunmadığının Ceza Mahkemesi kararı ile tespit edildiği, Ceza Mahkemesi'nin maddi olaylarla ilgili tespitinin Hukuk Mahkemesini de bağlayacağı gözden kaçırılarak, yanılgılı gerekçeyle karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davacı tarafın, davalı S.. S.. hakkındaki davasından feragatinin borcun ödenmesi nedenine dayalı olmadığı, feragatin, anılan davalının kooperatif işlemlerinde sorumluluğu gerektirir imzasının bulunmadığı nedenine dayalı olduğu tespit edilmiş, Dairemiz bozma ilamında da aynı hususlar üzerinde durularak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 145/2. maddesine göre, müteselsil borçlulardan biri ifa ve takas dışında bir sebeple borçtan kurtulunca diğer borçluların ancak halin veya borcun mahiyetinin müsait olduğu nisbette bu kurtuluştan faydalanacağı, somut olayda, davalı S.. S.. hakkındaki feragatin ifa ya da takas nedenine dayalı olmadığı, bu feragatin diğer davalıları da kapsamadığının davacının feragattaki amacından anlaşılmakta olduğu belirtilmiştir.

Dairemizce bu tespitler doğrultusunda, mahkeme kararının, davalılardan S.. S.. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, feragatin diğer davalılara sirayet etmediğinin kabulü ile, uyuşmazlığın esası incelenerek, diğer davalıların sorumlu olup olmadıklarının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması ve bu gerekçeyle yetinilmesi gerekirken, işbu davada, davalıların yönetim kurulu üyesi oldukları dönemde yapılan bir kısım inşaat harcamalarının belgesiz ve usulsüz olduğu, SSK ve belediye gibi kurumlara geç ödemeler yapıldığı, davalılardan Ş.. K..'nun bir miktar parayı zimmetine geçirdiğinden bahisle, bu eylemlerden doğan kooperatif zararının tahsilinin istendiği, davalılar hakkındaki ceza davasının ise, kooperatifin iki ortağından alınan bir miktar paranın kooperatif hesabına aktarılmaması, 06.06.2004 tarihli genel kurulda hesap bakiyesinin yeni yönetim kuruluna devredilmemesi, C... isimli bir üyenin yaptığı ödemenin davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. tarafından posta çeki hesabından çekildiği ancak yeni yönetim kurulu üyelerine teslim edilmediği hususlarına ilişkin olduğu, bu itibarla, Ş.. K.. ve A.. Ç.. hakkındaki zimmet iddiaları dışında, işbu davanın konusunu teşkil eden eylemlerle, ceza kovuşturmasına konu eylemlerinin aynı olmadığı, ceza davasında zimmetten değil, görevi kötüye kullanmak suçundan mahkum oldukları, hakkında ileri sürülen maddi vakıaların farklı olduğu, bu durumda, BK'nın 53. madde hükmü koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ne ceza davasında anılan diğer davalıların mahkumiyet almasının, ne de

davalılardan S.. S..'ın beraatine karar verilmiş olmasının diğer davalılar yönünden eldeki davaya bir etkisinin bulunmadığı, diğer davalıların işbu davada feragatin dışında kalmalarının gerekçesini oluşturamayacağı gözardı edilerek, bu hususlara bozma ilamının gerekçesinde yer verilmiş olması doğru olmadığından, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekilinin karar düzeltme itirazlarının bozma ilamının gerekçesi yönünden kabulü ile hükmün değişik bu gerekçeyle davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar Ş.. K.. ve A.. Ç.. vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının değişik gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18890, Karar No: 2016/11547, Tarih: 27.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/18890 E.  ,  2016/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol Kaçakçılığı

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 26/10/2016 tarih ve 2016/18217 - 9992 E.K.sayılı kararı ile "Mahkemece tensiben suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna iddianame ekli duruşma gününün davetiye çıkarılmasına karar verildiği, dosya içerisinde ve UYAP sisteminde davetiyenin tebliğ edildiğine ilişkin davetiye parçasının bulunmadığı gibi duruşma tutanaklarında da davetiyenin tebliğ edildiğine ilişkin bir hususun yer almadığı anlaşıldığından, suçtan zarar gören EPDK adına çıkarılan davetiyenin tebliğ edilip edilmediği PTT den sorularak tebligat parçasının dosyaya konulması" istenildiği halde, Mahkemesince, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna 15/02/2011 tarihinde tebliğ edilmiş olan gerekçeli kararın, gereksiz bir şekilde 08/12/2014 tarihinde yeniden tebliğ edildiği, bozma ilamındaki hususların yerine getirilmediği anlaşıldığından, Dairemizin 29/01/2014 tarih ve 2013/3943 Esas-2014/1405 Karar sayılı bozma ilamındaki hususlar yerine getirilmek üzere, mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, karar verilmiştir.

Bu defa da; istenilen husus mahkeme yetkilileri tarafından yanlış anlaşılarak, gerekçeli kararın tebliği ile ilgili 15/02/2011 tebellüğ tarihli tebligat mazbatasının üstüne bir kağıt iliştirilerek el yazısı bir pusula şeklinde "Gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin 15/02/2011 tarihinde tebliğ edildiğine dair tebligat parçasıdır" notunun kırmızı kalem ile yazılarak Yargtay'ın dikkati çekilmek istenilmiştir. Oysa Dairemizin ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eksiklik ikmali için geri çevirme nedeni gerekçeli kararın tebliği ile ilgili değildir. Yerine getirilmesi istenilen husus suçtan zarar gören EPDK adına 10.11.2010 tarihli tensiple çıkarılan davetiyenin tebliğ edilip edilmediğinin PTT den sorularak tebligat parçasının denetime olanak tanıyacak biçimde dosyaya konulmasından ibarettir. Dosyanın bu nedenle zamanaşımına uğraması halinde ilgililerin sorumlu olacağına dikkat çekilerek belirtilen hususun yerine getirilmesi amacıyla, mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9502, Karar No: 2021/15723, Tarih: 09.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9502 E.  ,  2021/15723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğine dair ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınıp, hükmün açıklanmasına karar verilmesinden sonra başka bir suç ihbarı yapılması üzerine mahkemece "bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığı" şeklinde verilen kararın CMK.nın 223. maddesi kapsamında belirtilen bir hüküm niteliğinde bulunmadığından temyizi kabil kararlardan olmadığı, itiraza tabi kararlardan olduğu cihetle; sanığın temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19257, Karar No: 2014/6154, Tarih: 19.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19257 E.  ,  2014/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/48371

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/47 (E) ve 2011/397 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahkemece sanığın mağduru yüzde sabit iz kalacak, ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığının kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında daha ağır neticesi olan yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama nedeniyle ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığının da meydana geldiği gerekçesiyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2) Yüzde sabit iz kalıp kalmadığının tespiti bakımından; suç tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra adli rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.