muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1225, Karar No: 2015/46149, Tarih: 16.12.2015

lll- Sanıklar A.. S.., E.. S.. ve U.. Ö.. hakkında çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve üye olmak; sanık A.. S.. hakkında yakınan B.. T..'ya karşı insan ticareti; sanıklar A.. S.. ve U.. Ö.. hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması; sanık A.. S.. hakkında yakınan P.. K..'ya karşı yağma ve yakınan E.. D..'ya karşı tehdit; sanık E.. S.. hakkında içmek için uyuşturucu bulundurmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık A.. S.. hakkında yakınan P.. K..'ya karşı yağma suçu yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

1- TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütün varlığının kabul edilebilmesi için; üye sayısının en az üç kişi olması, üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir ilişkinin bulunması, suç işlenmese bile suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşmenin olması, niteliği itibariyle devamlılık göstermesi gereklidir. Örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından, amaçlanan suçları işlemeye elverişli olması da aranmalıdır. Örgüt yapılanmasında işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibariyle somutlaştırılması mümkün, ancak zorunlu değildir.

Öte yandan, soyut olarak sanık sayısının üç kişi veya daha fazla olması örgütün varlığının kabulü için yeterli olmayıp, örgütü, basit bir birleşmeden ayıran özelliklerden birisi de, fiili bir araya gelmenin, belirsiz birtakım suçları işlemek amacına yönelik olmasıdır. Böyle bir amaç olmaksızın, başka saikler ile kurulmuş fiili bir birliktelik içerisinde bulunan kişilerin işledikleri münferit suçlar nedeniyle, bu

topluluğun "suç örgütü" olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayda, kovuşturma aşamasında ölen sanık S.. K.. ile diğer sanıkların aynı genelevinde ve çevresinde bulunan işyerlerinde çalışmaları ve buradan kaynaklanan iş ilişkileri çerçevesinde bir arada bulunmalarının, suç işleme amacına özgülenmiş bir birleşme olarak değerlendirilemeyeceğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı nazara alınıp beraatlerine karar verilmesi gerekirken, suça iştirak ilişkisine yanlış anlam katılarak yazılı şekilde sanıklar A.. S.., E.. S.. ve U.. Ö..'un suç işlemek için örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi;

2- Kaçak olması nedeniyle hakkındaki davaların ayrılmasına karar verilen Ş... S... ile suç arkadaşlarının, olay günü H... Y...'ın evinin mutfağında bulunan yakınan N.. B..'ı hedef alıp, dışarıdan ateş etmek suretiyle anılan yakınanı yaralamaları biçimindeki eylemlerinde TCK'nın 44. maddesi uyarınca ayrıca aynı Yasanın 170/1. maddesinde düzenlenen genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanıklar A.. S.. ve U.. Ö..'un yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi;

3- Yakınan P.. K..'nun ilk olarak 30.09.2009 tarihinde kolluğa müracaat ederek sanıktan 60 bin lira borç aldığını, bunun 30 bin lirasını ödediğini, anlaşamadığı için ayrılmak istediğini söylediğinde, sanığın ''seni buradan başka bir eve göndermem, il dışına 80-90 milyara göndereceğim, kardeşim Şehmus'la görüştüm, karar aldık, bunu kabul etmezsen Şehmus'u feda ederim seni öldürttürürüm'' diye söylediğinden bahisle şikayetçi olduğu, bu şikayetinde zorla senet alınmasından söz etmediği, bu şikayet üzerine kollukta ve hakkında tehdit suçu nedeniyle İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesine açılan davada yaptığı savunmalarında, yakınandan senetli olarak 61 (duruşmada 65) milyar lira alacağı olduğunu belirttiği;

Genelevinde örgüt olduğu gerekçesiyle yapılan soruşturma sırasında yapılan aramalarda ölmesi nedeniyle hakkındaki davanın düşmesine karar verilen S.. K..'nün evinde borçlusu yakınan P.. K.., alacaklısı ise S.. K.. ile dost hayatı yaşayan ve genelevde vekillik yapan G... Ş... olan bir senedin ele geçirilmesi üzerine, yakınan Pınar'ın 17.12.2010 tarihinde alınan kolluk ifadesinde, söz konusu senedin, sanık A.. S.. tarafından kendisinden zorla alınan senet olduğunu ve senedi verdikten sonra, S.. K..'nün kendisini arayıp, senedi sanık Aydın'dan aldığını belirtmek suretiyle ödemesini istediğini, kabul etmeyince bu kez S.. K..'nün kendisini tehdit ettiğini belirttiği ve bu iddia karşısında sanık A.. S.. hakkında yağma suçundan dava açıldığı, bu yeni soruşturmada konuya ilişkin ilk kez duruşmada beyanda bulunan sanık Aydın'ın suçlamaları kabul etmediği ve müştekiye 60 bin lira borç verdiğini ancak karşılığında senet almadığını ve S.. K..'de ele geçen senedin kendisiyle ilgisinin bulunmadığını belirttiği, S.. K..'nün ise konuya ilişkin ilk kez duruşmada yaptığı savunmasında, söz konusu senedin eşi Gülistan tarafından müştekiden alındığını belirtip borç ilişkisinin neden kaynakladığına ilişkin bir açıklama getirmediği ve yakınanın da duruşmada tüm şikayetlerinden vazgeçip önceki ifadelerini kabul etmeyip kimsenin kendisinden zorla senet almadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında;

a) Sanık A.. S..'dan İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait davaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma safhalarında verdiği borç para karşılığı elinde senedinin olduğunu belirtmesine karşın, Mahkeme huzurunda borç para verdiğini ancak senet almadığına ilişkin savunmaları arasında ki çelişkinin giderilerek, senet alıp almadığı, almış ise nerede ve ne şekilde kullandığı hususlarının belirlenmesi;

b) Dosya içeriğinden başka soruşturmalarda sanık olduğu anlaşılan G... Ş...'in, S.. K..'nün evinde ele geçen senette lehtar olarak gözükmesine ilişkin bilgi ve görgüsü sorulup, senedi neden ve hangi hukuksal borç ilişkisine dayanarak aldığı sorulup, kendisi hakkında yapıldığı anlaşılan örgüt soruşturmasına ilişkin belgeler arasında konuya ilişkin anlatımının olup olmadığı da tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

b) Dosya içeriğinden başka soruşturmalarda sanık olduğu anlaşılan G... Ş...'in, S.. K..'nün evinde ele geçen senette lehtar olarak gözükmesine ilişkin bilgi ve görgüsü sorulup, senedi neden ve hangi hukuksal borç ilişkisine dayanarak aldığı sorulup, kendisi hakkında yapıldığı anlaşılan örgüt soruşturmasına ilişkin belgeler arasında konuya ilişkin anlatımının olup olmadığı da tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

4- Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; yakınanlar B.. T.. ile E.. D..'ya karşı eylemlerin sanık A.. S.. tarafından, kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçunun sanık E.. S.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık A.. S..'a ait genelevde çalışmaya başlamasından önce kendi rızasıyla fuhuş yaparak geçimini sağlamak için çeşitli genelevlerde kayıtlı olarak çalışan ve sanığa yönelik şikayetinden sonra da Edirne genelevinde benzer biçimde geçimini sağlamaya devam eden yakınan B.. T..'nın, sanık tarafından aldığı borcu ödememesi nedeniyle başkasına ya da kendisine ait genelevde çalışmaya zorlamak için tehdit edilmesinde, zorla çalıştırmak, fuhuş yaptırmak gibi amaç suçların gerçekleşmesi amacıyla cebir, şiddet gibi araç suçların önceden ya da en geç amaç suçlarla aynı anda gerçekleşmesini arayan TCK'nın 80/1. maddesinde düzenlenen insan ticareti suçunun oluşmadığı gözetilmeden suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

b) Dairemiz ilamının (III) nolu başlığının (1) nolu alt başlığındaki "çıkar amaçlı suç örgütü kurmak, yönetmek ve üye olmak suçuna" yönelik bozma gerekçesi karşısında, sanık A.. S.. hakkında, yakınan E.. D..'ya karşı tehdit suçundan TCK.nun 106. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi zorunluluğu;

c) Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme karşısında sanık E.. S..'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği;

c) Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme karşısında sanık E.. S..'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık U.. Ö.. ve savunmanı ile sanıklar A.. S.. ve E.. S.. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık A.. S.. savunmanları Av. M.. D.. ve Av. M.. A..'ın duruşmada ileri sürdükleri savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık A.. S..'ın yakınan P.. K..'ya karşı yağma eylemi bakımından duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince çıkar amaçlı suç örgütüne üye olmak ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarına yönelik bozmadan temyiz istemi reddedilen sanık E.. K..'nın da yararlandırılmasına, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 16.12.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı katıldığı oturumda, sanık A.. S.. savunmanı Av. M.. D..'in yüzüne karşı açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/5428, Karar No: 2012/4586, Tarih: 30.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5428 E.  ,  2012/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2011 gün ve 2007/636 E, 2011/101 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8095, Karar No: 2016/3589, Tarih: 01.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8095 E.  ,  2016/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, gaiplik kararı verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, vesayet altında bulunan 1955 doğumlu kardeşi... 2004 yılından beri haber alınamadığını ileri sürerek gaipliğine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davacı tarafından daha önce aynı taleple Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesinde gaiplik davası açıldığı, davanın 2010/152 esas 2012/465 sayılı karar ile “ölümü hakkında kuvvetli olasılığın bulunmadığı” gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu kararında kesin hüküm oluşturduğu belirtilerek dava bu sebeple reddedilmiştir. Türk Medeni Kanunu’nun 32.maddesine dayanan gaipliğe ilişkin davalar çekişmesiz yargı işlerinden olup (HMK m. 382/2-a-4) çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. (HMK m. 388) Durum ve şartlarda değişiklik halinde daha önceki istek reddedilmiş olsa bile, şartlarının varlığı halinde yeniden karar verilmesi imkan dâhilindedir. Bu bakımdan davanın kesin hüküm nedeniyle reddi doğru değil ise de davacı, ilgilinin ölümü hakkında kuvvetli olasılık bulunduğuna ilişkin yeni bir delil getirmediğine göre davanın reddi bu sebeple sonucu bakımından doğru olup gerekçe açıklanan şekilde değiştirilmek suretiyle sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23530, Karar No: 2020/17536, Tarih: 30.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23530 E.  ,  2020/17536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ümit Sayan’ı kasten basit yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 29. maddeleri gereğince 3’er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2020 tarihli ve 2018/172 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/12612 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/92244 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanıklar hakkında zincirleme şekilde hakaret, birden fazla kişi ile tehdit ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, zincirleme şekilde hakaret ve birden fazla kişi ile tehdit suçlarından beraatlerine, kasten yaralama suçu yönünden mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmış ise de; kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında basit yaralama, hakaret ve birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından soruşturma yapılarak kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verildiği, sanıklar hakkında uzlaşmaya engel olan tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 CMK’nin 253/3. maddesindeki "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanı kalmayacağından bu hali ile basit yaralama suçu yönünden 5271 CMK’nin 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanıklar ... ve ... hakkında basit yaralama suçundan Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2020 tarihli ve 2018/172 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15550, Karar No: 2023/8025, Tarih: 10.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15550 E.  ,  2023/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/513 E., 2016/18 K.

SUÇ : (Mülga) 5149 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın (Mülga) 5149 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2010 tarihli ve 2009/671 Esas, 2010/1433 Kara sayılı kararı ile sanığın (Mülga) 5149 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 5 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 30.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/513 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın, (Mülga) 5149 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 5 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6222 sayılı Kanun ile 5149 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığı ve eylemin suç olmaktan çıkartıldığı, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde, müsabaka güvenliği ile görevli sivil giyimli kolluk görevlilerine bilet satma girişiminde bulunan sanığın üzerinde 23 adet bilet ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6222 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi ile 5149 sayılı Kanun bütünüyle yürürlükten kaldırıldığı, sanığın üzerine atılı eylemin 6222 sayılı Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6222 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi ile 5149 sayılı Kanun bütünüyle yürürlükten kaldırıldığı, sanığın üzerine atılı eylemin 6222 sayılı Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/513 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2482, Karar No: 2011/2769, Tarih: 09.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2482 E.  ,  2011/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Korunması

... ile ... aralarındaki Zonguldak 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 219/92 sayılı hükmün Dairenin 16.12.2010 tarih ve 2610/6124 sayılı ilamiyle hükmün onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, harman yeri olarak tasarruf ettiği taşınmaza davalının beton kazık dikmek ve tel örgü çekmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek haksız el atmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin babasından taksim yoluyla kaldığını, davacı tarafından açılan bütün davaların aleyhine sonuçlandığını açıklayarak yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine; davacı, tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Hüküm, Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir. HUMK. nun 440/III-2.maddesinde; Sulh Hukuk Mahkemesince verilen hükümlere ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı açıklanmıştır.

Davacının karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenlerle REDDİNE ve 38,20 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.