muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6875, Karar No: 2014/8763, Tarih: 03.06.2014

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, usul ve kanuna uygun olmayan onama kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 03.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26913, Karar No: 2013/7663, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26913 E.  ,  2013/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/32878

MAHKEMESİ : Bolu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2008

NUMARASI : 2007/422 (E) ve 2008/483 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan maddenin hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan sanığın kamu görevlilerine hakaret suçunu Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastane odasında gerçekleştirmesi karşısında, burada işlenen hakaret suçunda aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılmadan 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5952, Karar No: 2019/3080, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5952 E.  ,  2019/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10948, Karar No: 2014/19066, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10948 E.  ,  2014/19066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/24-2013/177

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı takipteki sürelerden feragatin muvazaalı olduğu gerekçesi ile sürelerden feragat işleminin iptaline dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Şirket vekili, davalı borçlu Şirket aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, davalı Mukaddes’e 14.10.2009 tanzim tarihli 450,000 TL bedelli molen ibareli bono düzenleyerek verdiğini, davalı Mukaddes'in de 05.12.2011 tarihinde borçlu aleyhinde icra takibine başladığını, ancak borçlunun 06.12.2011 tarihinde icra dosyasındaki sürelerden feragat ettiğini belirterek borçlanmaya ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takipteki sürelerden feragatin muvazaalı olduğu gerekçesi ile sürelerden feragat işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanununun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır.

Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise davalı, üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1).

Somut olayda ise davacı alacağını tahsil amacı taşıyan davada, icra takibinin muvazaalı olduğu ileri sürülmüş olmasına göre davanın kabulü halinde alacak oranında iptali istenen takipten davacıya tahsil yetkisi verilmesi gerekirken yalnızca takipteki sürelerden feragat işleminin iptali şeklinde dava ile amaçlanan sonucu temin etmeye yönelik olmayan bir şekilde hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/12/2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1613, Karar No: 2012/8081, Tarih: 05.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/1613 E.  ,  2012/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2007/334 (E) ve 2008/330 (K)

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Sanıklar A.. S.., R.. S.., Katılan Vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık Muzaffer hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar A.. S.., R.. B.., R.. S.. hakkında kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde,

5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca CMK'un 231/5. 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince ve sanıkların adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız olmalarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar A.. S.., R.. S.. ve Katılan Vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11025, Karar No: 2013/24878, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11025 E.  ,  2013/24878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... olduğunu, 24.05.2002 tarihinde verilen vekaletname ile Bakanlar Kurulunun Tabi Afet Nedeniyle Gelir Kaybı ve Hasara Uğrayan Belediyelere Yapılacak Yardımlara İlişkin Kararının iptali ve ... zararın tahsili için 20.12.2002 tarihinde idari yargıda dava açtığını ve 2005 yılında verilen kararla 254.413.06.TL' nın tahsiline karar verildiğini, verilen ilamın 23.02.2006 tarihinde 611.498.06.TL olarak tahsili için icraya koyduğunu, 29.12.2008 tarihinde idare tarafından 695.381.53.TL olarak ödenen paradan 32.859.92.TL ... karşı yan vekalet ücreti ile ayrıca damga vergisi ve ... masrafları düşüldükten sonra kalan 658.246.91.TL üzerinden vekalet ücretine istinaden %10 oranında yani 65.824.69.TL hapis hakkı kullanılarak kalan 592.422.22.TL ve yargılama gideri olan 6.213.00.TL olmak üzere toplam 598.635.22.TL' yı 16.05.2009 tarihinde davalının banka hesabına yatırdığını, aralarında yazılı avukatlık ücret sözleşmesi olmadığını, hem dava hemde ... takibi için %20 vekalet ücreti ödenmesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 65.824.69.TL' nın, yargılama sırasında sunduğu 01.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 101.667.64.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 13.10.2010 tarihli bilirkişi ek raporu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü açısından ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 13.10.2010 tarihli bilirkişi ek raporu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü açısından ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043

sayılı yasa ile değiştirilen Avukatlık Kanununun 164/4. maddesine göre; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı kanunun 7. maddesi ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu kanunun değişik hükümleri uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Ne var ki, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na 5043 sayılı kanunla eklenen geçici 21. madde, ... Mahkemesi’ nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca, artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı Kanunun 164. maddesinde yapılan değişikliklerin de uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanununun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, davanın açıldığı, ya da tespitin yapıldığı tarih, müvekkil aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, ya da vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri, vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı kanun, 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda; sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise ya da sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması ya da geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanununun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin

2013/11025-2013/24878

2013/11025-2013/24878

kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan ... emeğine göre yüzde beş ile yüzde ... arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde ya da sözleşmenin belirgin olmaması, tartışmalı bulunması ya da sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde ... Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan kanun hükümleri uygulanarak, hukuki yardımın yapıldığı tarih 2.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, bu tarih ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, taraflar

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, taraflar

arasındaki sözleşme ilişkisinin, davacı avukatın takip ettiği dava ve takip yönünden, o dava ve takip tarihi itibariyle kurulduğu kabul edilmeli, ödenmesi gereken vekalet ücretleri de bu tarihlerde geçerli Avukatlık Kanunu hükümlerine göre belirlenmelidir. O halde mahkemece, davacının, davalı lehine açtığı dava ile ilgili karşı yan vekalet ücreti olarak hükmedilen ....076.52.TL ücreti vekaletini dava dışı idareden ... 5. ... müdürlüğünün 2006/2324 Esas sayılı takip dosyasında ve ... karşı yan vekalet ücreti olarak 32.859.92.TL' nın da tahsil ettiği, davacının bu dava da, davalının talep etmeye hakkı olan yasal dava ve takip vekalet ücretini talep ettiği dikkate alınarak dava akdi vekalet ücreti olarak 254.413.06.TL üzerinden, dava tarihi olan 20.12.2012 tarihi itibariyle geçerli olan %5-%... oran arasında, ... akdi vekalet ücreti olarak takip değeri olan 611.498.06.TL üzerinden, ... takip tarihi olan 23.02.2006 tarihinde geçerli olan %10-%20 oran arasında takdir edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözardı edilerek ... dosyasındaki değeri 676.691.41.TL üzerinden, dava ve ... takip tarihleri itibariyle ... ve dava, akdi ve karşı yan vekalet ücretinin Avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden hesaplayan ve bu hesaplama yöntemine göre tahsil edilen ....076.52.TL ile 65.824.69.TL dışında kalan 32.859.92.TL' yı da hesaplamaya katmayan eksik ve yetersiz 13.10.2010 tarihli bilirkişi ek raporunu esas alarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince temyiz eden tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14310, Karar No: 2013/13663, Tarih: 10.10.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/14310 E.  ,  2013/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairenin 28.2.2013 tarih 2012/12214 Esas-2013/2449 Karar sayılı kararı ile dosyanın eksikliklerin giderilmesi için geri çevrilmesine karar verilmiş; mahkemece 1 nolu geri çevirme kararı konusunda hiç araştırma yapılmamış, 2 nolu geri çevirme kararı hususunda ise yeterli araştırma yapılmadan dosya Daireye gönderilmiştir.

Bu durumda mahkemece; 1-Davalının, temyiz dilekçesinde belirttiği davaya konu olayla ilgili olarak, dava dışı ... hakkında İstanbul Pendik Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen tutanaklar ile varsa hazırlık soruşturması evraklarının ilgilileri (gerektiğinde davalıdan bilgi alınarak) ve merciileri nezdinde araştırılarak konuyla ilgili bilgi ve belgelerini dosya içine alınması,

2-Kaza tesbit tutanağında isimleri geçen dava dışı ...,... 'in 19.2.2009 olay tarihi itibariyle geçerli ve yeterli sürücü belgelerinin bulunup bulunmadığının, gerektiğinde davalıdan da adı geçen şahısların kimlik bilgilerinin sorularak ve Pendik Emniyet Müdürlüğü nezdinde araştırılarak varsa sürücü belgelerinin birer örneğinin evrakına eklenmesi,

Daire geri çevirme kararlarının gereği gibi yerine getirilmemesi halinde sorumluları hakkında yasal işlem yapılacağından bu konuda gereken özenin gösterilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18362, Karar No: 2015/33178, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18362 E.  ,  2015/33178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/22897

MAHKEMESİ : Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2009/254 (E) ve 2013/434 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü karşılaştığı müşteki K.. Ö..'ün kendisine küfür etmesi üzerine sinirlerine hakim olamayarak müştekinin yüzüne yumrukla vurduğunu belirtmesi karşısında, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması da gözetilerek, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.