muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4505, Karar No: 2009/6403, Tarih: 13.04.2009

Öte yandan Orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ve gürgen ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 - 8060 sayılı dosyasında uzman Ormancı Bilirkişiler ... ..., ... ile Jeolog Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Kaldı ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17151, Karar No: 2016/1073, Tarih: 28.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/17151 E.  ,  2016/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında hırsızlık suçu bakımından yapılan uyarlama yargılamasında; lehe olduğu kabul edilerek uygulanan 765 sayılı TCK'nın 491/1. maddesi ile ceza tayini sırasında, mahkemenin hükümlü hakkında verdiği 24.12.2002 tarih, 2002/511 Esas ve 2002/929 Karar sayılı ilamın hükümlü lehine olduğundan aynen infazına ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekmesine karşın 765 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca yeniden hüküm kurulması sonucu değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Hükümlü hakkında hükmolunan cezanın 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince 1.454.027,200 TL ağır para cezasına çevrildiği anlaşılmasına karşın sonraki hükümde günlüğü 6,00 TL'den hesaplanarak 1.200,00 TL para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Hükümlüye hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın; suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesi gereğince suç tarihi itibari ile günlüğü 6,00 TL’den hesaplanarak 1.200,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,” ifadeleri çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK’nın hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" ifadesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6230, Karar No: 2016/6520, Tarih: 20.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6230 E.  ,  2016/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle Muratlı Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinde bulunan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle Muratlı Sulh Ceza Hakimliği arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4675, Karar No: 2013/5082, Tarih: 08.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4675 E.  ,  2013/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 251 ada 12 ve 256 ada 6 parsel sayılı sırasıyla 1207,17 ve 2237,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kayalık ve çalılık niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 256 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, davacı ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 251 ada 12 parsel sayılı taşınmaza açılan davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 08.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7559, Karar No: 2025/2913, Tarih: 17.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7559 E.  ,  2025/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1645 E., 2017/1575 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; matufiyet şartının gerçekleşmediğine, paylaşımın eleştiri kapsamında olduğuna ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz istemi ve sair yönlerden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın müştekiye yönelik eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/207, Karar No: 2023/3423, Tarih: 30.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/207 E.  ,  2023/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2063 E., 2022/2192 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/426 E., 2021/119 K.

Taraflar arasındaki yurtdışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... Kayseri Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocasinan Sosyal Güvenlik Merkezince, müvekkilinin yurt dışı hizmet borçlanma talebinin reddine dair 07.02.2020 tarih ve 11149488-203.05.15-E.2318903 sayılı idari işlemin iptaline yönelik Kayseri 2. İdare Mahkemesi nezdinde 2020/660 E. sayılı dava yasal süresi içerisinde açıldığını, ancak, Kayseri 2. İdare Mahkemesi 16.07.2020 tarih ve 2020/516 sayılı kararı ile "iş bu uyuşmazlığın görüm ve çözümünün 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesi uyarınca genel görevli olan iş mahkemelerine ait olduğu sonucuna ulaşıldığından, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın görev yönünden reddi gerekmiştir" hükmünden hareketle görev yönünden davanın reddine karar verildiğini, gurbetçi olarak Almanya'da çalışmakta olan müvekkili ...'in, TSK personeli olarak Temmuz 1995 - Temmuz 1998 tarihleri arasında 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu hükümleri uyarınca yapmış olduğu hizmet süresince, Emekli Sandığı'na maaşlarından aylık olarak aidat kesintileri yapıldığını, 7186 sayılı Kanun ile söz konusu düzenlemelerin yapılması üzerine müvekkili, 5510 sayılı Kanunun 4-c maddesi kapsamında emekli olmak istediğinden dolayı, 30.07.2019 tarihinde Almanya'dan postaya verdiği 29.07.2019 tarihli dilekçesi ve ekli Almanya'da çalıştığı günlere ilişkin Hizmet Belgesi ve Borçlanma Başvuru Belgesi ile davalı idareye müracaat ederek; bakmakla yükümlü olduğu ailesini geçindirmek için halihazırda Almanya'da fiilen çalışmakta olması, plansız olarak izin istemesi ve izne ayrılması halinde işini kaybetme ve telafisinin mümkün olmayacak zararlara uğrayacak olması sebebiyle, 7186 sayılı Kanunla yapılan düzenlemenin aleyhine sonuç doğurmaması için dilekçesinin imzalandığı tarih ile dilekçesinin ekindeki hizmet belgesi ve borçlanma başvuru belgesinin postaya verildiği günün kurumca başvuru tarihi olarak kabul edilmesini talep ettiğini, ... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığının 24.10.2019 tarihli yazısıyla; yurt dışı süreleri borçlanma mevzuatındaki 01.08.2019 tarihinden itibaren kanun değişikliği sebebiyle müvekkilin posta başvuru şeklinin tespiti gerektiği, buna göre müvekkilin başvuru dilekçesini iadeli taahhütlü veya taahhütlü yahut APS ile göndermiş ise BARKOD kodu bildirmesi gerektiği, istenilen belgenin üç ay içinde gönderilmemesi halinde başvurusunun iptal edileceğinin müvekkiline bildirildiğini, bunun üzerine müvekkilinin 14.11.2019 tarihli dilekçesiyle, 29.07.2019 tarihli dilekçesinin 30.07.2019 tarihinde Almanya ...easy Internatıonal Acil Posta Servisi ile gönderildiğine ilişkin ...numaralı barkod kodu bilgileri orjinal yaprakçığını davalı idareye gönderdiğini, ..... Sosyal Güvenlik Merkezinin 07.02.2020 tarih ve 11149488-203.05.15-E

.11.2019 tarihli dilekçesiyle, 29.07.2019 tarihli dilekçesinin 30.07.2019 tarihinde Almanya ...easy Internatıonal Acil Posta Servisi ile gönderildiğine ilişkin ...numaralı barkod kodu bilgileri orjinal yaprakçığını davalı idareye gönderdiğini, ..... Sosyal Güvenlik Merkezinin 07.02.2020 tarih ve 11149488-203.05.15-E.2318903 sayılı yazısıyla; müvekkilinin ilgide kayıtlı dilekçesi ile yapmış olduğu yurt dışı borçlanma talebinin incelenmesi sonucunda (X) ile işaretlenmiş olan (Borçlanmak istediğiniz süre bölümünde birden fazla kutu işaretlenmesi) bilgi/belgelerin eksik olduğunun tespit edildiği, yurt dışında geçen sürelerini borçlanmak isteyenlerin borçlanmaya esas sürelerine ait bilgi ve belgeleri başvuru anında eksiksiz olarak kuruma ibraz etmeleri gerektiğinden bahisle, eksik bilgi/belge nedeniyle müvekkilinin borçlanma talebinin reddedildiğini, idarenin söz konusu ret işlemine ilişkin 07.02.2020 tarihli yazısının, 11.02.2020 tarihinde postaya verilmesine müteakip, müvekkiline iadeli, iadeli taahhütlü vb. yöntemle imza karşılığı tebligatta bulunulmak suretiyle teslim edilmediğini, müvekkilinin söz konusu ret işleminden, ikamet adresindeki posta kutusuna bırakılan 07.02.2020 tarihli yazıyı 15 Mart 2020 tarihinde alıp okuyarak haberdar olduğunu, son olarak ..... Sosyal Güvenlik Merkezinin 14.05.2020 tarihli yazısıyla; 06.08.2019 tarih ve...sayı ile Kurum kayıtlarına giren müvekkilinin yurt dışı hizmet borçlanma talep dilekçesi ve eklerinin, Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Posta ve Kargo İle Yapılan Yurt Dışı Borçlanma Başvuruları Hakkında 03.01.2020 tarihli ve 159645 Sayılı Genelge Yazısı gereği, Kurumun gelen evrak kayıtlarına intikal tarihi olan 06.08.2019 tarihinin, Kuruma başvuru tarihi olarak tespit edildiğini, bu nedenle müvekkilinin talebinin, Yurt Dışı Borçlanma İşlemleri Hakkında 15.08.2019 tarihli ve 2019/16 sayılı Genelge hükümlerine göre değerlendirilerek reddedildiğinin belirlendiği bildirilmiş olup, bahse konu yazı da müvekkiline iadeli, iadeli taahhütlü vb. yöntemle imza karşılığı tebligatta bulunulmak suretiyle teslim edilmemiş olup, müvekkilim bahse konu yazının içeriği hakkında, ikamet adresindeki posta kutusuna bırakılan bahse konu yazıyı 23 Haziran 2020 tarihinde alıp okuyarak haberdar olduğunu, davalı idarece, müvekkilinin 30.07.2019 tarihinde Almanya’da faaliyet gösteren ...easy Internatıonal Acil Posta servisine vererek gönderdiği yurt dışı hizmet borçlanma talep dilekçesi ve eklerinin, kurumun gelen evrak kayıtlarına intikal tarihi olan 06.08.2019 tarihinin, kuruma başvuru tarihi olarak kabul edilmesi nedeniyle müvekkilinin yurt dışı borçlanma talebinin reddedilmesinin, hukuki dayanaktan yoksun ve açıkça hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, yukarıda yer verdiğimiz kanun hükmünden de anlaşılacağı üzere; müvekkilinin bahse konu başvuru dilekçesinin, Almanya'dan postaya verildiği tarihin 30.07.2019 değil de davalı kurumun gelen evrak kayıtlarına intikal tarihinin 06.08

.08.2019 tarihinin, kuruma başvuru tarihi olarak kabul edilmesi nedeniyle müvekkilinin yurt dışı borçlanma talebinin reddedilmesinin, hukuki dayanaktan yoksun ve açıkça hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, yukarıda yer verdiğimiz kanun hükmünden de anlaşılacağı üzere; müvekkilinin bahse konu başvuru dilekçesinin, Almanya'dan postaya verildiği tarihin 30.07.2019 değil de davalı kurumun gelen evrak kayıtlarına intikal tarihinin 06.08.2019 davalı kuruma başvuru tarihi olarak kabul edileceğine dair hak kaybına yol açan kısıtlayıcı herhangi bir hükmün olmadığını ve bahse konu kanun hükmüne aykırı olarak alt normlarla hak kaybına yol açan kısıtlayıcı bir düzenleme yapılmasının mümkün olmadığını, 7186 sayılı Kanun'un 3201 sayılı Kanun ile ilgili 8 ila 13 üncü maddeleri hükümlerinden yararlanabilmek için önemli ve gerekli olan husus, başvurucunun, bahse konu kanun maddelerinin yürürlük tarihi olan 01.08.2019 tarihi öncesinde, başvuru iradesini ortaya koyarak başvurusunu yapmış olması ve bu başvuru tarihini ispatlamasının olduğunu, öte yandan müvekkilime başvuru evraklarının tanzim edildiği Almanya Karlsurhe Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanlığı/Ataşeliği görevlilerince de müracaat evraklarının hangi posta servisi aracılığıyla ne şekilde gönderilmesinin zorunlu olduğu konusunda da herhangi bir şekilde yazılı tebligatta bulunulmadığını, bu itibarla davalı idarece 01.08.2019 tarihi sonrasında düzenlenen 15.08.2019 tarih ve 2019/16 sayılı Genelge ile hakkaniyete, üst normlara ve hukuka aykırı olarak hak kaybına yol açan böyle kısıtlayıcı bir düzenleme yapılması ve bu düzenlemeye dayanılarak müvekkilin başvurusunun reddedilmesi hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, sonuç olarak; yukarıda ayrıntılı olarak izah ettiği üzere, davalı idarece, müvekkilinin yurt dışı borçlanma talebinin reddedilmesinin, hukuki dayanaktan yoksun ve açıkça hakkaniyete, üst normlara ve hukuka aykırı olduğundan, ..... Sosyal Güvenlik Merkezince, müvekkilinin yurt dışı hizmet borçlanma talebinin kabulü ve hizmet tespitine karar verilmesini talep ettiğini, haklı davalarının kabulü ile ..... Sosyal Güvenlik Merkezince, müvekkilinin yurt dışı hizmet borçlanma talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Bağ-Kur numaralı ...'in, 06.08.2019 tarih ve...sayı ile kurum kayıtlarına giren yurtdışı hizmet borçlanma dilekçesi ve eklerinin Emeklilik Hizmetleri Müdürlüğü'nün Posta ve Kargo ile yapılan yurtdışı borçlanma başvuruları hakkında 03.01.2020 tarihli ve 159645 sayılı Genel Yazısı gereği, kurumun gelen evrak kayıtlarına intikal tarihinin 06.08.2019 tarihinin kuruma başvuru tarihi olarak tespit edildiğini bu nedenle talebin Yurtdışı borçlanma işlemleri hakkında 15.08.2019 tarihli ve 2019/16 sayılı Genelge hükümlerine göre değerlendirilerek reddedildiğinin görüldüdüğünü, ilgili evrakları dilekçeleri ekinde yer aldığını, 3201 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinde; "kısmi aylık bağlanmış olanlar dahil olmak üzere bu maddenin yürürlük tarihinden önce yurt dışında geçen sürelerini borçlanma talebinde bulunanlardan tahakkuk ettirilen borçlarını yasal süresi içinde ödeyenlerin, sigortalılık sürelerinin hangi statüde değerlendirileceğinin ve tahakkuk ettirilecek borç tutarının tespitinde önceki hükümlerin esas alındığı hükmünün yer aldığını, yukarıda kısaca arz ve izah ettikleri sebepler muvacehesinde davacının usul ve esas açısından hukuka aykırı olan davasının reddine karar verilmesini talep ettiklerini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa tahmiline karar verilmesini bilvekale arz ve talep ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının kuruma Almanya'da çalıştığı günlere ilişkin yurtdışı borçlanması talep dilekçesi ile müracaat ettiği, talebini ... kargo ile gönderdiği ve talep dilekçesinin 06.08.2019 tarihinde kurum kayıtlarına girdiği, kargo kodunda RA-RZ ve EA-EZ barkod kodları bulunmadığından davacının borçlanma talep tarihinin 06.08.2019 olarak kabul edildiği, davacı tarafından borçlanmak istenilen süre bölümünde birden fazla seçenek işaretlenmesi ve hizmet belgesinin Türkçe tercümesinin eklenmemesi nedenleriyle 2019/19 sayılı kurum genelgesi gereği davacının talebinin kurumca reddedildiği anlaşılmış, kurum işleminin hukuka uygun olduğu değerlendirildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri