muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/423, Karar No: 2011/1361, Tarih: 16.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/423 E.  ,  2011/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 18/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi-manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

İnebolu ilçesinde ... Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığını belirten davacı; 26.12.2004 günü kimlik belgesini kaybettiğini, kayıp nedeni ile emniyete başvurup yerel gazetede ilan yaptırdığını; ancak, kimlik belgesinin bulunamadığını, kimlik belgesini bulan kişinin kendi fotoğrafını yapıştırarak Ankara'da davalı bankaya başvurup kredi kartı aldığını, borcun ödenmemesi nedeni ile yasal takibe geçen davalı bankanın kendi adresine ulaşarak maaşına haciz uygulatıp kesinti yapıldığını, milli eğitim müdürlüğünde küçük duruma düştüğü gibi merkez bankasının yasaklı kişiler listesine girdiğini belirterek, haksız haciz nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacının kaybolan nüfus kimlik belgesini bulan ve düzenlediği sahte kimlik belgesi ile davalı bankadan kredi kartı alıp borçlanarak takip yapılmasına neden olan kişinin davacı ile birlikte davalı bankayı da zarara uğrattığı, davalının kusuru ile davacıya maddi ve manevi zarar verdiğine ilişkin bir bulgu olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının kimliğini bulan kişinin kredi kartı başvuru belgesinde adres olarak gösterdiği lokantada müdür olarak çalıştığını belirtip anne kızlık soyadı olarak da davacının annesinin kızlık soyadından başka bir soyadı bildirdiği; davalının başlattığı icra takibi sırasında sahte kimliği kullanan kişinin gösterdiği lokantada hacze gidildiğinde ... adındaki kişinin işten ayrıldığının bildirildiği; resmi kurumlarda yapılan adres araştırması üzerine davacının adresine ulaşıldığında davacının, davalı bankaya başvurup kayıp ilanı ve emniyet başvuru belgesinin örneklerini ekleyerek borçlunun kendisi olmadığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davalı banka basit bir araştırma ile kredi borçlusu ile davacının anne kızlık soyadının farklı olduğunu anlayabileceği gibi, lokantada müdür olarak çalıştığını belirten borçlusu ile milli eğitime bağlı bir okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan davacının farklı kişiler olduğunu bilebilecek durumdadır.

Davalı banka basit bir araştırma ile kredi borçlusu ile davacının anne kızlık soyadının farklı olduğunu anlayabileceği gibi, lokantada müdür olarak çalıştığını belirten borçlusu ile milli eğitime bağlı bir okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan davacının farklı kişiler olduğunu bilebilecek durumdadır.

Bu durumda, davalı bankanın uzağı görebilen (basiretli) bir tacir gibi kendisinden beklenen özeni göstermediği, özensizliği ve savsaması nedeni ile haksız haciz yapılmasına neden olduğu kabul edilmelidir. Yerel mahkemenin davayı ret gerekçesindeki üçüncü kişinin haksız eylemi, tazminat tutarının belirlenmesinde etkili olup istemin tümden reddini gerektirmeyeceğinden; davacıya maddi tazminat isteminin dayanağı açıklattırılarak göstereceği kanıtlar toplandıktan sonra zarar kapsamı belirlenmelidir. Ayrıca haksız yere hacze uğrayan davacının bu nedenle sıkıntı yaşaması, üzüntü duyması yaşamın olağan akışına uygun olup kişilik haklarına saldırının varlığı da kabul edilerek uygun bir manevi tazminat takdir edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle maddi ve manevi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7923, Karar No: 2014/12916, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7923 E.  ,  2014/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı bakanlık vekilinin tüm, dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı Elektrik Etüd İşleri Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı itirazında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı Elektrik Etüd İşleri Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ... Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”....Elektrik İşleri Etüt İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın ...'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ... Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, dahili davalı ... Genel Müdürlüğü zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin tümü ile çıkarılarak yerine;

“4-Hakkındaki dava kısmen kabul edilen dahili davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan toplam 198,15 TL harcın dahili davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nün yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2719, Karar No: 2022/9055, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2719 E.  ,  2022/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2013 tarih ve 2013/63303 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarih 2013/543 Esas ve 2014/345 Karar sayılı ilamı ile sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan TCK'nin 44. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine hükmedildiği, bu hükümlerin sanıklar müdafiileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarih 2016/1707 Esas ve 2016/3186 Karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerinin onanmasına, açığa imzanın kötüye kullanılması ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2016 tarih 2016/190 Esas ve 2016/217 Karar sayılı ilamı ile önceki hükümlerde direndiği, bu hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.04.2017 tarih 2017/14220 Esas ve 2017/9061 Karar sayılı ilamı ile; İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararı yerinde olduğundan kabülü ile Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarih, 2016/1707 Esas ve 2016/3186 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükümlerin onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarih ve 2018/3173 Esas ve 2018/3154 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2021 tarih 2018/15-263 Esas ve 2021/229 Karar sayılı ilamı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.04.2017 tarih 2017/14220 Esas ve 2017/9061 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına, ayrıca sanıklar hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyiz istemleri incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'nın sorgusunun yapıldığı 20.02.2014 tarihinden, sanıklar ..., ...’ın sorgularının yapıldığı 22.04.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8969, Karar No: 2018/1033, Tarih: 22.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8969 E.  ,  2018/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vasi Tayinine İlişkin Kararın İptali

KARAR

Davacı ... vekili; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/217 esas ve 2015/841 karar sayılı ilamıyla ... ... ve ... adlı engelli kardeşlere vasi olarak ...’un atandığını ancak bakanlığın ilgili müdürlüğünce kardeşlerden ...’ın ...’de, ...'ın ise ...’de bir bakım ve rehabilitasyon merkezine gönderilmesinin uygun görüldüğünü, bu nedenle vasi tayinine ilişkin kararın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; kısıtlıların adres değişikliğinin mahkemeden talep edilmediği, bu nedenle vasilik görevinin devam ettiği, kısıtlıların ... ve ...’ye gönderilmiş olmalarının vasiliğin iptalini gerektirmediği gerekçesiyle davanın reddine vesayetin veya vasiliğin kaldırılması için bir sebep olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından kısıtlıların adres değişikliğinin bakanlıkça yapıldığı açılan davanın vasiliğin iptaline ilişkin olduğu, adres değişikliğine ilişkin olmadığı, hukuki değerlendirmenin hatalı olduğu gerekçesiyle süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; vasi değişikliğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına aittir. Türk Medeni Kanunu'nun 397. maddesinde de denetim makamı görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu hükme bağlanmıştır. Açıklanan bu hukuki düzenlemelere göre; temyiz dilekçesinin vesayet makamının atadığı vasinin şahsına karşı itiraz olarak kabul edilip yapılan bu itirazın öncelikle sulh hukuk mahkemesince değerlendirilmesi, itiraz yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi ve denetim makamınca bu konuda kesin bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine İADESİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1930, Karar No: 2019/3077, Tarih: 14.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1930 E.  ,  2019/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 gün ve 2018/347 E. 2018/251 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5048, Karar No: 2024/6232, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5048 E.  ,  2024/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1729 Esas, 2024/441 Karar

DAVA TARİHİ: 05.03.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/262 Esas, 2020/336 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/536, Karar No: 2019/4062, Tarih: 03.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/536 E.  ,  2019/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, alacağı tahsil amacıyla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, suç örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm, sanıklar ... (...), ... ve ... (...)’in savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilip; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/01/2019 tarihli tebliğnamesi ile ekli dosya Daireye gönderilmiştir. Duruşma günü usulune uygun olarak bildirilen ... ve savunmanın, bildirilen gün ve saatte Dairemizde yapılan duruşmaya katılmadıkları, hal böyle olunca; sanık ... bakımından incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Sanık ... (... doğumlu)’in, yakınanlar ... ve ...'a yönelik; sanık ... (... doğumlu)’in, yakınan ...'e yönelik yağma suçları bakımından duruşmalı, diğer sanıklar ve suçlar yönünden duruşmasız olarak yapılan incelemede; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Yasal süresinden sonra sanık ... ve sanık ... savunmanınca yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-) Sanık ... hakkında, mağdur ...'a karşı alacağı tahsil amacıyla tehdit; mağdurlar ... ve ...'na karşı yağma; sanık ... (...) hakkında, mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a karşı yağma; mağdur ...'a karşı kasten yaralama; sanık ... hakkında, mağdur ...'a karşı alacağı tahsil amacıyla tehdit; sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ... ve ...'na karşı yağma; sanık ... hakkında, mağdur ...'a karşı yağma ve suç örgütüne yardım etme; sanık ... hakkında, mağdurlar ... ve ...'na karşı yağma; sanık ... hakkında, suç örgütüne yardım etme; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... (... doğumlu) hakkında mağdur ...’e karşı 20.07.2007 tarihli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’in, mağdur ...’na karşı; sanıklar ... (... doğumlu), ..., ...’nın, mağdur ...’a karşı yağma eylemlerinin, birden fazla kişiyle birlikte, var olan veya varsayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla ve işyerinde işlendiklerinin anlaşılması karşısında; TCK'nin 149/1. maddesinin (c), (f), (g) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanarak aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezalarda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi;