muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4051, Karar No: 2015/5195, Tarih: 23.03.2015

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere, davacı işten çıkışının verilmesini takip eden 15 gün içinde çalıştığı davalı Bakanlığa bağlı hastanede, yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmaya başlamış ve halen de çalışmaya devam etmektedir. Davacının son alt işveren davalı şirketten çıkışının bildirilmesinden 15 gün sonra ihaleyi alan yeni dava dışı firmada çalışmaya başlaması arasında geçen süre, makul süreyi aşmamış olduğundan eski çalışmanın devamı olup yeni bir iş akdi olarak kabulü isabetsizdir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı taleplerinin reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14698, Karar No: 2017/8043, Tarih: 18.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14698 E.  ,  2017/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili banka şubesinde gişeden 7.000 TL para çekmeyi talep etmesine rağmen personel tarafından davalıya sehven 10.000 TL ödeme yapıldığını, fazla ödemenin davalı tarafından iade edilmeyip başlatılan takibe de itiraz edildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisine fazla ödeme yapılmadığını, tarafına verilen makbuz da da 7.000 TL yazdığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, tanık ifadeleri ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, banka çalışanı tarafından davalıya fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, koşulları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda “her ne kadar kamera kayıtlarında çok net olarak belli olmasa da, cihazdan temin edilen paraların rengi, tomarın kalınlığı vb. hususlar nazara alındığında, cihazdan temin edilen paranın, cihaz çıktısında da ifade edildiği üzere 200,00 TL’lik 50 adet banknottan ibaret( toplamda 10.000,00 TL) olduğu değerlendirilmektedir.” denilmekle fazla paranın davalıya ödendiği daha çok tahmine dayanmaktadır. Oysa bankanın fazla ödemede bulunduğunu her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille ispatlaması gerekir. Dosyadan toplanan delillere göre bu olgu kesin bir şekilde ispatlanamamıştır. Bu durumda mahkemece mevcut delil durumuna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabul hükmü kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13629, Karar No: 2013/31332, Tarih: 09.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/13629 E.  ,  2013/31332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Mükerrir sanık hakkında, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/871-916 E-K sayılı ilamı ile verilen ve 28.03.2005 tarihinde infaz edilen 2 ay hapis cezası tekerrüre esas alınması gerekirken, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/831 Esas – 2003/70 Karar sayılı ilamı ile doğrudan ve kesin nitelikteki para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin bölümdeki “Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2003 tarih 2002/831 Esas, 2003/70 Karar sayılı ilamı ile TCK 456/4 maddesine muhalefetten 290.805.465 TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, kararın 25.02.2003 tarihinde kesinleştiği, 27.06.2003 tarihinde infaz edildiği” ibaresinin çıkarılarak, yerine “Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/871-916 E-K sayılı ilamı ile verilen ve 28.03.2005 tarihinde infaz edilen 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7239, Karar No: 2012/8506, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7239 E.  ,  2012/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... l. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dosya incelendiğinde; ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi edilen ...'in vesayet altına alınıp vasi tayini talebi ile açılan davaya bakan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı namzedinin "... mahallesi, 238/l. sokak, No; 20/1-1 .../..." adresinde mukim olduğunun tespiti üzerine yetkisizlik kararı verildiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yapılan araştırmalar sonucunda yargı safahatı içerisinde mahcur adayının "... mahallesi, ... sokak, No: 4-1/5, Tuzla" adresine taşındığının tespit edilmesi üzerine mahkemece karşı yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3465, Karar No: 2025/3930, Tarih: 24.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3465 E.  ,  2025/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/29 E., 2020/310 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren yasal süresi içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2690, Karar No: 2022/16019, Tarih: 15.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2690 E.  ,  2022/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede belirtilen, Dairemizin 2016/2372 Esas, 2016/5026 Karar sayılı dosyanın UYAP kayıtlarından temin edilerek yapılan incelemede;

25/10/2014 günü saat 17:55-18:00 arasında yüzlerinde siyah kar maskesi bulunan, ellerinde silah olan 3 kişinin Tuzla’da katılanın işlettiği Merfa Kuyumculuk isimli iş yerinde altın bilezik, altın yüzük ve gerdanlık gibi altınları ve kasada bulunan 12.000-15.000 TL arasındaki parayı alarak ayrıldıkları, kamera kayıtlarından şahısların yüzlerinin kapalı olması sebebi ile tespit yapılamadığı, ancak suçta kullanılan aracın plakası bulunmayan mavi renkli Hyndai İ-20 marka araç olduğunun belirlendiği, konuya ilişkin soruşturma sürerken 09/12/2014 tarihinde Pendik ilçesinde bulunan ... Kuyumculuk isimli başka bir iş yerinde benzer şekilde sanık ...’ın kiraladığı Hyndai Blue marka beyaz bir araçla başka 3 şahısla birlikte silahla yağma suçunu işlemesi üzerine, yapılan araştırmada sanık ...'in 25/10/2014 günü ... Oto Aksesuar yedek parça Rent a-car isimli firmadan saat 12:00 sıralarında ... plakalı mavi renkli Hundai İ-20 marka aracı kiraladığının tespit edildiği, sanığın da bu aracı kiraladığını kabul ettiği, araçla ilgili GPRS dökümü istendiğinde, aracın 25/10/2014 günü saat 15:57 ile 25/10/2014 günü saat 19:32 arasında GPRS'in sökülmüş olduğunun tespit edildiği, aracın en son 25/10/2014 günü saat 15:57’de ... Pendik adresinden kayıt aldığının anlaşıldığı, aynı tarihte aracın saat 19:32’de tekrar ... Cumhuriyet Bulvarı üzerinde sinyal vermeye başladığının tespit edildiği, bozma sonrası sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarasının suç tarihinde ve zaman diliminde baz istasyonunu gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilerek incelendiğinde sanığın 25.10.2014 günü saat 15:57, saat 16:50 ve saat 18:17’de “... Mahallesi, Merkez Trafo binası arkası, Kurtköy, Pendik/...’da bulunduğu, bu adresin “... Mah. Demokrasi Cad. No:55/G Tuzla/...” daki katılana ait kuyumcuya çok yakın mesafede (8,8 km) bulunduğu anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2856, Karar No: 2024/3969, Tarih: 17.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2856 E.  ,  2024/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1596 E., 2023/2839 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/219 E., 2022/118 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekilinin istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıya Bağ-Kur sigortalısı babası ...'ın vefatı nedeniyle 01.11.2016 tarihi itibariyle ölüm aylığı bağlandığını, dava tarihine kadar 25.077,14 TL aylık 750,00 TL ... ikramiyesi olmak üzere 25.827,14 TL nakit ödeme yapıldığını, davalı Kurumun 24.05.2019 tarihli ve 2019/412025/033 Sayılı denetmen raporuna istinaden davacının eşinden muvazaalı olarak boşanmasının gerekçe gösterilerek aylığının kesildiğini, kesilme tarihine kadar yapılan ödemelerin yersiz olduğundan bahisle iadesinin istendiğini, Kurum işleminin haksız olduğunu, davacının boşandığı eşi ile sadece birlikte yaşadığı çocuklarının hastalıklarında ve eğitim giderlerinin katlanılmasını için ve asgari şahsi münasebet dahilinde görüştüğünü, müvekkil darp nedeniyle çekişmeli olarak açmış bulunduğu dava sonunda gerçek anlamda boşandığını, Kurum işleminin yerinde olmadığını ileri sürerek borç tahakkuk işleminin iptali ile davacının borçlu bulunmadığının tespitine; ölüm aylığının kesilme tarihi olan 05.07.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere devamına ve biriken kısmının kanuni faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu işlemin Kurum denetim elemanlarının raporuna dayandığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulü ile ... davacının borçlu bulunmadığı yönünde hüküm kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulü ile ... davacının borçlu bulunmadığı yönünde hüküm kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacılar murisi ...'ın ölen babasından dolayı yetim aylığı aldığı esnada boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıkları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56/2 nci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3953, Karar No: 2014/2629, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3953 E.  ,  2014/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/157319

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Kartal 7. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 29/06/2010

NUMARASI : 2010/189 (E) ve 2010/924 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin sorumlusu olduğu Win&Max isimli mağazadan bir adet mont ve rüzgarlığın çalınması ile ilgili olarak sanık Serhan Baytar' ın kimlik bilgisini kullandığı tespit edilen sanık S.. B.. hakkında yürütülen inceleme konusu dosya içine Kartal 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/334 esas sayıya kayden yürütülen ve sanıkları S.. B..ile S..S..olan dava dosyasının bir örneği eklendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.