muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5686, Karar No: 2010/5800, Tarih: 13.05.2010

Ne var ki; davacının oğlu üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak, cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp, bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresif hastalığı olup olmadığı tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığı'nca bu cihazın Kurum'un sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliği'nde fiatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurum'la protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığı'nın konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12208, Karar No: 2014/17726, Tarih: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12208 E.  ,  2014/17726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2011/23-2012/419

K.. S.. ile M.. S.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.11.2012 gün ve 23/419 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 18.01.2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ortak miras bırakan 1928 doğumlu M.. S..'ten miras yoluyla intikal eden taşınmazların 07.07.2009 tarihli rızai taksim sözleşmesi ile aynen taksiminin yapıldığını, bu sözleşme tarihinde davacının 83 yaşında hasta ve okuma yazma bilmeyen yaşlı bir kadın olduğunu; esasen, muris M.. S..'in 23.01.2008 tarihindeki vasiyetnamesine uygun olarak taksimin yapıldığını düşünerek taksim sözleşmesini imzalamış ise de özellikle vasiyetnamede söz edilen 213 ada 193 ve 195 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak hata ve hileye düşürüldüğünü açıklayarak 07.07.2009 tarihli taksim sözleşmesinin iş bu davaya konu 213 ada 193 ve 195 parsellere ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile bu taşınmazlara ait kayıtların 1/3'er hisse olarak davacı ile davalılardan M.. S.. ve Ü.. S.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. H.. ve üç arkadaşı vekilleri 17.02.2011 havale tarihli dilekçe ile dava konusu parsellerin rızai taksim sonucunda ½'şer paylı olarak davalılar Ü.. S.. ve M.. S.. adına tescilli olduğunu, bu konuda tapu müdürlüğünde düzenlenen resmi senet tarihinden itibaren 1,5 yıl geçtiğini, resmi belgenin aynı kuvvette bir başka belgeyle aksinin ispat edilmesi gerektiğini, davacının hukuki ehliyete haiz olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, karar yerinde yazılı olduğu üzere davacının ortak murisin ikinci eşi bir kısım davalıların ise murisin ilk eşinden olma çocukları olduğu, kök murisin 18.06.2009 tarihinde vefat ettiği, murisin ölmeden önce 23.11.2008 tarihinde kendi el yazısı ile vasiyetname düzenlediği, vasiyetnamenin tenfizi için herhangi bir dava açılmadığı, murisin tüm mirasçıları tarafından 07.07.2009 tarihinde taksim sözleşmesinin imzalandığı, TMK.nun 652/2. maddesi dikkate alınarak davacının dava konusu 213/193 parsele ilişkin davasının reddine, ancak 213 ada 195 parsele ilişkin davasının TMK.nun 652/2 ve 823. maddeleri uyarınca oturma (sükna) hakkı tesisine, bu intifa hakkının tapu kütüğüne tesciline, bu suretle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından bozma istekli olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından bozma istekli olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; 07.07.2009 tarih ve 805 yevmiye numaralı resmi senet fotokopisi getirilmiştir. Söz konusu belge incelenmiş olup, miras bırakanın tüm mirasçılarının ve davacının yer aldığı, dava konusu 213 ada 193 ve 195 parselin tamamı ½ hisselerle Ü.. S.. ve M.. S.. adlarına tescil edildikleri görülmüştür. Veraset belgesi dosya içerisindedir. 1928 doğumlu M.. S..'in 18.06.2009 tarihinde ölümü ile mirasçısı olarak Keziban (davacı) , Semiha, Emine, M.. Y.., A.. M.., Nimet, Mihriban, Ö..K.. ve Ü.. S..'in kaldıkları görülmüştür.

Keşif yapılmış, fen, inşaat ve zirai bilirkişilerin keşifte görevlendirildikleri, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının dinlenmedikleri görülmüştür. Uzman bilirkişilerin raporları dosya içerisindedir. 14.03.2011 günlü 1 nolu oturumda; davalı E.. S.., davalı A.. K.., davalı M.. Ü..ve davalı N.. S..'in davayı kabul ettiklerine ilişkin beyanlarının ve imzalarının alındığı saptanmıştır. Taraf tanıkları duruşmada dinlenmişlerdir.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, 07.07.2009 tarihli rızai taksim sözleşmesi uyarınca aynı gün tapu memuru huzurunda düzenlenen resmi senet ile kök murisin tüm mirasçılarının katılımı sonucu muristen kalan resmi senet kapsamında yazılı taşınmazların taksiminin yapıldığı iş bu davaya konusu 213 ada 193 ve 195 parsellerin tamamı ½'şer hisselerle Ü.. S.. ve M.. S.. adına tescil edildikleri, bu senedin düzenlendiği tarihte davacının hata ve hileye düşürülüp düşürülmediğinin belirlenmesi gerekir. Dava dilekçesindeki davacı iddialarının her türlü delille ispatı mümkündür. Resmi senedin düzenlendiği 07.07.2009 tarihinden iş bu davanın açıldığı 18.01.2010 tarihine kadar hak düşürücü süreler geçmemiştir. Bundan ayrı hukuki ehliyetsizlik kamu düzeni ile ilgili bir konudur. Ancak, davacı bizzat kendisinin ehliyetsiz olduğunu ileri süremez. Bir başka anlatımla, davacı vekiline noterde 15.12.2010 tarihinde vekaletname düzenleyerek ve tapu memuru huzurunda resim sözleşmeyi imzalarken ehliyetsiz olduğunu ileri sürmediğine yada ehliyetli olduğu anlaşıldığına göre davacının hukuki ehliyetsizlik iddiası bu aşamada düşünülemez. Öte yandan, 07.07.2009 tarihli resmi senedin diğer kısımlarının geçerli, bu bölümünün geçersizliği iyi niyet kuralına aykırıdır. Tüm bunlardan ayrı olarak, davayı kabul beyanında bulunan bir kısım davalıların dava konusu parsellerde payları yoktur. Bu nedenle bu davalıların davayı kabul beyanları hukuki sonuç doğurmaz.

Hal böyle olunca, dava dilekçesindeki hata ve hile sebeplerinin her türlü delille ispati mümkün olduğuna ve hak düşürücü süre geçmeden eldeki dava açıldığına göre; davacı tarafın hata ve hile hukuksal nedenlerine dayalı iddialarının araştırılması varsa delillerinin toplanıp tartışılması ve hasıl olacak sonuca göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken; somut olayla, davacının iddiaları ile hiç bir ilgisi bulunmayan TMK.nun 652/2 ve 823. maddelerinden bahisle özellikle dava konusu 213 ada 195 parselle ilgili yazılı olduğu üzere sükna hakkı tesisine ilişkin kabul kararı ve az yukarıda açıklanan nedenlerle 213 ada 193 parsele ilişkin ret kararı isabetsizdir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerindedir. Kabulü ile mahalli mahkeme kararının belirtilen sebeplerden ötürü HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 148,50 TL peşin harcın davacı ile davalılara ayrı ayrı iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1480, Karar No: 2010/8627, Tarih: 07.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/1480 E.  ,  2010/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muğla İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.11.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece B.K.'nun 86/3 maddesine göre mütenasiben mahsubun yapıldığı belirtilerek itirazın kısmen kaldırılmasına, tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 1.1.2003 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda herhangi bir çekişme bulunmamaktadır. Davacı alacaklı bu kira sözleşmesine dayanarak 10.3.2009 tarihinde başlattığı icra takibinde 2008 yılı 10. ayından 2009 yılı 3. ayına kadar olan kira bedelleri toplamı 2040.2 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı süresinde icra dairesine verdiği dilekçe ile kira paralarının ödendiğini savunmuştur. Davalı borçlu tarafından 16.3.2009 tarihinde dava konusu 11,12,13,17 ve 18 nolu dükkan kira bedeli olarak 2650 TL yatırıldığı tarafların kabulündedir. Ancak hangi dükkan kirası için ne kadar miktar yatırıldığı ayrıca belirtilmemiştir. Davacı alacaklı davalının kirasında olan beş dükkanın toplam borcunun 2040.2 TL olduğunu her bir dükkan kirası için ayrı ayrı takip yapıldığını ancak davacının hangi dükkan için ne kadar ödendiği belirtilmeden 2650 TL ödediğini, borcun tamamını ödemediğini bildirerek takibe vaki itirazın kaldırılmasını ve borçlunun taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı borçlu temyizinde itirazlarını yineleyerek borcun ödendiğini mahkemece borcun neye göre belirlendiğinin anlaşılmadığını savunmuştur. Borçlu tarafından takip konusu taşınmazları da kapsar şekilde 2650 TL ödeme yapıldı ise de bu ödemelerin hangi taşınmaz için ne miktarda ödendiği belirli olmadığından uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirir. Mahkemece uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15018, Karar No: 2016/4460, Tarih: 31.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15018 E.  ,  2016/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında, kesinleşen ilk hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden önceki hükmü tekrar eder nitelikte yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümlü hakkında ilk kararda 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılmış iken uyarlama yargılaması sonunda verilen kararda aynı madde uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarındaki kazanılmış hak olmayacağı gözetilerek mahkemesince yeniden yapılacak yargılama sonunda verilen kararın verilmesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5432, Karar No: 2012/852, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5432 E.  ,  2012/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; TCK.nın 32/1. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına ve TCK.nın 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2007 gün ve 2007/248 Esas, 2007/226 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillerle, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 25.09.2007 günlü raporunda sanığın cinsel taciz fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığı ve 5237 sayılı TCK.nın 32/2. maddesinden istifade edebileceği yönünde rapor düzenlediği halde mahkemece sanık hakkında yapılan gözlemde sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı görüldüğünden bahisle aynı Kanunun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de anılan rapor ile mahkemece yapılan gözlem arasındaki çelişkinin giderilmesi açısından sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken eksik incelme ile anılan gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9878, Karar No: 2017/5496, Tarih: 02.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9878 E.  ,  2017/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların ve katılan sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

...'ın duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen cezanın tür ve süresine göre, koşulları oluşmadığından CMUK'un 318 maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) ...'ın ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ...'a yönelik eylemlerinden kamu davası açılmadığı, mahkemece bu konuda bir hüküm de kurulmadığı anlaşılmakla; ...'ın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK 'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında ...'ı basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında ...'ı yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle katılan sanık ... hakkında ...'u yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... ile katılan sanık ...'ın ağabeyi ...arasında husumet bulunduğu, olay günü de ...'un alkollü olarak ...'ın işyerinin bulunduğu

işhanının önünden geçerken kendisine laf atılması üzerine ...'a hakaret edip tehdit ettiği, ...'ın diğer kardeşi ... tarafından kendi beyanlarına göre sakinleşmesi için işhanının içerisine götürüldüğü, ...'ın burada haklarındaki hükümlerin açıklanmasınına geri bırakılmasına karar verilen sanıklar ve Ümit tarafından darp edilirken bağırma seslerini duyan ...'ın da içeri girip diğerlerinin dağılması ile içeride kalan ...'u sopa ile yaraladığı, ...'nin de Kamuran'ı karnından bıçakladığı olayda;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Taraflar arasında yaşanan kavga olayının başlangıcına ilişkin tarafların birbirleriyle çelişen anlatımlarının bulunması karşısında, CGK’nin 22/10/2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının kesin olarak belirlenemediği durumlarda, taraflar lehine TCK 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde TCK'nin 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

b) Kabule göre de;

Sanık ... hakkındaki hükümlerde; sanığın tekerrüre esas alınan Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2010 tarihli hakaret suçundan verilen 1740 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık ve katılan sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2621, Karar No: 2019/3547, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2621 E.  ,  2019/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8247, Karar No: 2018/6369, Tarih: 28.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8247 E.  ,  2018/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü sanığa ait konteyner içinde yapılan denetimde, raflarda dizili satışa hazır vaziyette 311 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmesi, sanığın, iş yerinde ele geçirilen kitapların bandrol gerektirdiğini bilmediğini savunması, bilirkişi raporunda, kitapların tamamının orijinal olduğu ile zorunlu bandrol taşıması gereken kitaplarda bandrol bulunmadığının belirtilmesi ve mahkemece bilirkişi raporu çerçevesinde kitapların orijinal olması, çoğunluğunun içerdiği sayfa adedi dikkate alındığında sanığın “bu kitapların bandrol gerektirdiğini bilmiyordum” şeklindeki savunmasının aksi doğrulanamadığından sanığın suç kastı ile hareket etmediği diğer yandan denetim komisyonu tarafından sanığa ait işyerine gelindiğinde Cumhuriyet Savcısı ile görüşülüp talimatına göre hareket edildiği ifade edilse de Adli Kolluk Cumhuriyet Savcısı görüşme tutanağının Cumhuriyet Savcısı tarafından imzalanmaması nedeniyle adli delilin 5846 sayılı Kanun’un 75/3. maddesine aykırılık oluşturup yasal olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, 17.09.2013 tarihli denetim tutanağına göre sanığın rızası ile teslim ettiği kitapların muhafaza altına alınmasından sonra bu tutanağın sanık tarafından imzalanması ve sanığın hiçbir aşamada arama işleminin içeriğine itirazının olmaması nedeniyle denetim komisyonu tarafından yapılan usulü işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gibi bandrol yükümlülüğüne aykırı olarak satışa arz edilen suça konu eserlerin orijinal olmasının ve sanığın suça konu kitapların bandrol gerektirdiğini bilmediği yönündeki savunmasının suç kastını ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9804, Karar No: 2018/6666, Tarih: 03.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9804 E.  ,  2018/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/05/2018 gün ve 2018/195 E. 2018/150 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.