muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5166, Karar No: 2018/2829, Tarih: 12.02.2018

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir

Somut olayda, davacı, davalı ... Belediyesinde 30.06.2014 tarihine kadar çalışmış, ardından hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi nedeni ile iş akdi feshedilmiştir. 6360 sayılı "Onüç İlde Büyiikşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" uyarınca, İzmir Valiliği bünyesinde oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı gereği 01.07.2014 tarihinde bir grup personel devir alınmıştır. Davacı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt işvereni olarak faaliyet gösteren İzbelcom A.Ş bünyesinde 01/07/2014 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Mahkemece davacının devralınan işçiler arasında olmadığı, 01/07/2014 tarihinde yeni bir iş ilişkisi kurulduğu gerekçesi ile feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi gereğince işyeri devri ile birlikte iş sözleşmesi de devralana geçer, 6111 sayılı yasa gereği iş sözleşmesinin herhangi bir işleme gerek kalmaksızın devralana geçtiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı ekli listesinde yer alan devredilen işçiler arasında davacı işçi yer almamakta ise de 31.06.2014 tarihine kadar devreden işveren Yıldızefe Bilgi Yem. San. Ltd. Şti.'nde çalıştığı bu şirket tarafından herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığı davacının ara vermeden 01.07.2011 tarihinden itibaren devralan işveren nezdinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin belirtilen hükümler uyarınca işyeri devri ile birlikte devralan dava dışı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir ile birlikte iş sözleşmesi sona ermediğinden buna bağlı kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının da talep edilmesi mümkün değildir. Söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2017/2647, Karar No: 2019/3453, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2647 E.  ,  2019/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5736, Karar No: 2010/10643, Tarih: 12.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5736 E.  ,  2010/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 340 TL üzerinden iptaline, takibin devamına ve davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde,davalının kiralananda 1.1.2007 başlangıç tarihli sözleşme ile aylık 430 TL bedelle kiracı olduğunu, Haziran-Ekim 2007 ayları kirasını ödememesi nedeniyle sözleşme gereği Kasım 2008 ayına kadar olan aylar kirasının muaccel hale geldiğini, kira alacaklarının tahsili için davalı hakkında icra takibi yapılmış ise de davalının takibe Ağustos-Aralık 2007 arası aylar kirasını konutta ödemeli olarak gönderdiğini ileri sürerek itiraz ettiğini, oysa müvekkilinin icra takibinden önce gönderilen bu havaleden haberdar olmadığını, itiraz üzerine PTT Müdürlüğü’ne başvuruda bulunduğunu ancak paranın göndericisine iade edilmesi sebebiyle alamadığını, davalının konutta ödemeli gönderdiği paraların alınıp alınmadığını takip etmek zorunda olduğunu, alınmaması halinde de tevdi mahalli tayin ettirmesinin gerektiğini, davalının gönderilen kira parasının alınmadığını icra takibi ile öğrenmesine karşın ödeme emri ile verilen otuz günlük süre içinde icra dosyasına yatırmadığını, takibe de itiraz ederek temerrüde düştüğünü belirterek, Ağustos-Aralık 2007 aylar kirası 2.150 TL üzerinden itirazın iptalini, takibin devamını ve davalının temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, kiralananda otuz yıldır kiracı olan müvekkilinin kira paralarını aksatmadan ödediğini, ancak kötü niyetli davacının vergi dairesine vereceğini beyan ederek davalıdan aldığı boş kira sözleşmesini doldurarak davalı hakkında icra takibi yaptığını, yine bir gerekçe göstermeden Ağustos 2007 ayı kirasını almak istemediğini, takip eden aylarda da aynı tavrını sürdürdüğünden Ağustos-Aralık 2007 ayları kirasının konutta ödemeli olarak gönderildiğini, davacının bu şekilde gönderilen kira parasını da almadığı gibi daha önce tahsil ettiği kiraları dahi icra takibine konu ettiğini, PTT tarafından kira paralarının alınmadığının davalıya bildirilmediğini, kira paralarını PTT’den almayan kötü niyetli davacının aslında kendisinin temerrüde düştüğünü belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2007 başlangıç tarihli ve on ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır Sözleşmenin özel şartlar bölümü 3. maddesinde herhangi bir ayın kirasının ödenmemesi ya da geç ödenmesi halinde tüm aylar kira bedellerinin muaccel hale geleceği, 11. maddesinde de akdin uzatılması halinde kira parasının % 40 oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı kira sözleşmesine dayanarak aylık 430 TL’den Haziran-Ekim 2007 ayları ve aylık 600 TL’den Kasım 2007-Kasım 2008 ayları kirası toplamı 9.350 TL’nin tahsili için 30.11.2007 tarihinde Bakırköy 7. İcra Müdürlüğü’nün 2007 / 13388 sayılı dosyası ile icra takibi yapmıştır. Takibe itiraz eden davalı, takip konusu Haziran-Temmuz 2007 ayları kirasını imza karşılığı ödediğini, Ağustos-Aralık 2007 ayları kirasını konutta ödemeli olarak gönderdiğini, ancak davacının bu aylar kirasını almadığını, sadece aylık 170 TL’den Kasım-Aralık 2007 ayları kira farkına ilişkin 340 TL borcunun bulunduğunu belirmiştir. Dosyada bulunan belgelere göre davalının dava konusu edilen Ağustos –Aralık 2007 ayları kirasını aylık 430 TL’den 30.11.2007 tarihinde davacı adına ikamet etmediği kiralanan adresine konutta ödemeli olarak gönderildiği anlaşılmaktadır. Ancak bu gönderi davacının adreste bulunmaması nedeniyle alınmamış, ihbar süresinin dolmasından sonra da 14.4.2008 tarihinde davalıya iade edilmiştir. Söz konusu aylar kirası davalının tayin ettirdiği tevdi mahalline 14.4.2008 tarihinde 2.150 TL olarak yatırılmıştır. Sözleşmedeki kira artış şartına göre Kasım 2007’den itibaren aylık kira 600 TL ise de davalının itirazı üzerine açılan davada davacı aylık 430 TL’den Ağustos-Aralık 2007 ayları kirasına yönelik itirazın iptalini istemiştir. Anılan aylar kirası da yargılama sırasında tevdi mahalline yatırılmış olduğundan kira alacağı yönünden dava konusuz kalmıştır.Mahkemece bu yön gözetilmeden ve davacının dava konusu aylara ilişkin artırımlı ödeme talebi bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın alacağa yönelik olarak bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15805, Karar No: 2012/22286, Tarih: 13.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15805 E.  ,  2012/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın bedelinin emsal karşılaştırmasına göre tespit edilen zemin değerine Bayındırlık Birim Fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülerek belirlenen bina bedellerinin eklenmesi suretiyle tespitinden sonra dava konusu taşınmaz üzerinden fiilen geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenip, bu oranla taşınmazın zemin ve binaların bedeli dahil tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan geçersiz bilirkişi raporuna göre eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı izdüşümü elektrik mühendisi bilirkişi tarafından 244,71 m2 olarak hesaplandığı halde 10.11.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda bu alan 40,73 m2 olarak hesaplandığından arada oluşan bu çelişkinin giderilmesi yönünden keşif yapılarak fen bilirkişisi ve elektrik mühendisiyle birlikte inceleme yapılıp enerji nakil hattının izdüşümü ve irtifak kurulacak alan net bir şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Kabule göre de;

a) Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle B harfi ile gösterilen yapının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle bedeline hükmedilmiş ise de; hangi sebeple kullamayacağı gerekçeleri ile gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Değerlendirme ilk dava tarihine göre yapıldığından hükmedilen 25.299,69-TL. bedele değerlendirme tarihi olan ilk dava tarihi 25.03.2003 yerine, ek dava tarihi olan 01.03.2006 tarihinden yasal faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

a) Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle B harfi ile gösterilen yapının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle bedeline hükmedilmiş ise de; hangi sebeple kullamayacağı gerekçeleri ile gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Değerlendirme ilk dava tarihine göre yapıldığından hükmedilen 25.299,69-TL. bedele değerlendirme tarihi olan ilk dava tarihi 25.03.2003 yerine, ek dava tarihi olan 01.03.2006 tarihinden yasal faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2145, Karar No: 2013/3079, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2145 E.  ,  2013/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

vesayet hukukuna ilişkin davada Beyşehir Sulh Hukuk ve Konya 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,kısıtlının bakım merkezine yerleştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alınan, ...'ın koruma altına alınmasına ve özel bakım merkezine yerleştirilmesi nedeni ile Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin izin verilmiş isede, söz konusu ... adresinin, Sancak Engelli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre , uyuşmazlığın Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4592, Karar No: 2019/2810, Tarih: 17.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4592 E.  ,  2019/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-O.. E.. 2-F.. E.. Mirasçıları a)G.. Ş.. b)S.. E.. c)H.. E.. 3-Y.. E.. 4-Z.. D.. ile davalı S.. K.., Birleşen 2009/506 Esas sayılı davada davacı S.. K.. ile davalılar 1-O.. E.. 2-F.. E.. Mirasçıları a)G.. Ş.. b)S.. E.. c)H.. E.. 3-Y.. E.. 4-Z.. D.., Birleşen 2005/98 Esas sayılı davada davacılar 1-O.. E.. 2-F.. E.. Mirasçıları a)G.. Ş.. b)S.. E.. c)H.. E.. 3-Y.. E.. 4-Z.. D.. ile davalı S.. K.., Birleşen 2007/579 Esas sayılı davada davacılar 1-O.. E.. 2-F.. E.. Mirasçıları a)G.. Ş.. b)S.. E.. c)H.. E.. 3-Y.. E.. 4-Z.. D.. ile davalı S.. K.. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.12.2014 gün ve 2004/606-2014/644 sayılı hükmü onayan Dairemizin 02.07.2018 gün ve 2018/1006-2803 sayılı ilamı aleyhinde birleşen 2009/506 Esas sayılı dava davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle yüklenici kooperatif veya yetkilisi vekâletten azledilmemiş olsaydı dahi aşamalı devir öngörülmemiş olması sebebiyle inşaat sözleşme ve eklerine göre tamamlanıp teslim edilmediğinden tapu payı ya da bağımsız bölümleri talep etme hakkının doğmamış olması sebebiyle sözleşmenin 5. sayfasında lehine kararlaştırılan gecikme halinde cezai şartı isteme hakkının doğmadığının anlaşılmasına göre birleşen Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/506 Esas sayılı dosya davacısı yüklenici kooperatifin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen birleşen 2009/506 Esas sayılı dava davacısına yükletilmesine, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12872, Karar No: 2017/5882, Tarih: 16.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/12872 E.  ,  2017/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Ltd. Şti. aleyhine 14/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının maddi tazminata ilişkin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının manevi tazminata ilişkin temyiz talebi yönünden;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ... tarafından yazılan ve diğer davalı şirket tarafından yayınlanan “ ... ” isimli kitapta davacının geçmiş yaşantısı, etnik ve dini kökenleri, mesleki geçmişi hakkında halkın kin ve nefretine maruz kalmasına neden olacak gerçek dışı karalamalar ve haksız ithamların yer aldığını, kitapta gerçekmiş gibi gösterilen davacının 2008 yılı Eylül ayında Almanya’ya yaptığı ziyaret sırasında geneleve gittiği, uyuşturucu kaçakçıları ile birlikte olduğu, polisin takibinde olan kişilerle görüştüğü ve bu görüşmelerin Alman polisi tarafından kayıt altına alındığı yönündeki iddiaları yayınlayan televizyon kuruluşları hakkında açılan dört ayrı davada manevi tazminata hükmedildiğini ve bu iddiaları gerçek dışı bir şekilde ortaya atan dava dışı ... ’in basına dağıttığı Almanya emniyet makamlarına ait polis belgelerinin sahte olduğunun dosyaya sundukları Almanya ... Emniyet Müdürlüğünün resmi yazılarıyla sabit olduğunu, anılan şahsın ceza mahkemesince hakaret suçundan cezalandırılmasına da karar verildiğini, davalı yazar tarafından yeni olaylarmış gibi kitapta yer verilen bu ithamların sahte belgelere dayalı iddialardan ibaret olduğunu, kitapta davacının isim ve resminin izin alınmadan kullanıldığını, SSK Genel Müdürü olduğu döneme ilişkin kitapta yer verilen iddiaların da gerçek olmadığını, buna ilişkin 12 ayrı mahkeme kararı bulunduğunu, davaya konu kitabın her yerinde kişilik haklarına saldırı oluşturacak ithamlarda bulunulduğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ...; davacının Almanya’da PKK’lılarla buluşma olayına ilişkin gelişmelerin 2008 yılında istihbarat uzmanı ... ’in açıklamalarıyla gündem oluşturduğunu, eğer bir hata varsa ilk yayınlayan kişinin sorumlu olduğunu, internet sitelerine kadar düşen bu meselede kendisinin sorumlu tutulamayacağını, kitabında ... ’i kaynak gösterdiğini açıkça belirttiğini, kitaptaki olguların arşivden alınan gerçek bilgiler ve kaynaklar doğrultusunda yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket; yaptıkları işin ticari amaçlı olduğunu, bastıkları kitapların içeriğiyle ilgilenmediklerini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu kitabın araştırmaya yönelik bir çalışma olduğu, davalı yazarın sert ifadelerinin siyasi bir kişiliğe sahip olan davacının siyasi kariyerine, özel yaşamına, kişilik haklarına etkide bulunmadığı, kitabın isminin çarpıcı olmasının olağan olduğu, kitabın eleştiri sınırları içerisinde ifade özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, bu nedenle kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davaya konu 20/02/2011 baskı tarihli kitapta yer alan iddiaların gerçek dışı olduğunu kanıtlar nitelikte davacı vekilinin delil olarak bildirdiği dava dosyalarının mahkemece incelenip değerlendirilmediği, davacının Almanya ziyaretine ilişkin olarak aynı yönde gerçek dışı haber yapan televizyon kanalları hakkında açılan tazminat davalarında davacı lehine manevi tazminata hükmedildiği, bu kararların denetimden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davaya konu edilen kitap bütün olarak incelendiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte söz ve ifadelere yer verilmiştir. Şu durumda, mahkemece davacı lehine uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16694, Karar No: 2014/5990, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16694 E.  ,  2014/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/384862

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/27 (E) ve 2011/327 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mevcut şizofreni bozukluğu nedeniyle suç tarihi olan 29/12/2010 tarihi itibariyle işlediği kamu malına zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan rapor alınmadan, Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğü'nün bir uzmanı tarafından verilen raporu ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.