muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20526, Karar No: 2014/23950, Tarih: 17.11.2014

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10323, Karar No: 2011/1348, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10323 E.  ,  2011/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında taşınmazın üzerinde su borularının olduğu, boruların 200 m ilerideki gölete kadar uzandığı, kabak, fasulye ve ayçiçeği ekili olduğu saptanmış, dinlenen tanıklar taşınmazın sulanabilir olup olmadığı konusunda çelişkili beyanlarda bulunmuşlar, bilirkişi kurulu ise dava konusu taşınmaz sulu veya kuru tarım arazisi sayılması halinde elde edilebilecek ürünleri münavebeye almak suretiyle iki ayrı rapor düzenlemiştir. Dosyaya sunulan 08.05.2010 ve 05.05.2010 günlü tespit raporlarında dava konusu taşınmazın 150 m uzaklıktaki Çavuşköy deresinden gelen suyla sulandığı, suyun yeterli olduğu ve 10983 m²'lik bölümünün damlama, 19906 m²'lik bölümünün ise yağmurlama yöntemiyle sulandığı açıklanmıştır. Tarım İl Müdürlüğünün 01.06.2010 günlü yazısında ise halihazırda Çavuşköy deresinden gelen suyu kullanarak fiilen sulu tarım yapıldığı belirtilmiş, dere suyunun sıcaklığa bağlı olarak temmuz-ağustos aylarında kuruduğu açıklanmıştır.

Mahkemece; sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususlarında yerinde gerektiğinde keşif yapılıp ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmazı kuru kabul ederek düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8159, Karar No: 2022/459, Tarih: 20.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8159 E.  ,  2022/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.11.2013 gün ve 2006/768 - 2013/190 sayılı kararı reddeden - bozan Daire'nin 17.06.2020 gün ve 2019/3096 - 2020/2962 sayılı kararı aleyhinde davalılar ... ve ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili asıl davada; 28/08/2006 tarihli ortaklar kurulunda müvekkilinin toptantıya çağrılmaksızın davalıların 20 yıllığına müdür olarak seçildiğini, kararın azınlık haklarını ihlal ettiği, müvekkilinin de çağrılmamasının ayrıca bir iptal nedeni olduğunu ileri sürerek 28/08/2006 tarih şirkete müdür tayinine ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline, TTK 382. maddesi gereğince kararın icrasının geri bırakılmasına ve her müdürün görev ve yetkilerinin devamına ve davalı ortaklar ile menfaat çatışması bulunduğundan davalı şirkete davada temsil edilmek üzere kayyum olarak müvekkilinin yetkilendirilmesine karar verilmesini istemiş, birleşen İzmir 3. ATM‘nin 2007/483 E. sayılı dosyasında; davalı ortakların bu kez çağrılı olarak 06/04/2007 tarihindeki ortaklar kurulu kararı ile 20 yıllığına müdür olarak seçildiğini, bu kararın da kanuna, ana sözleşmeye ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek kararın iptalini ve TTK 382. maddesi gereği kararın icrasının geri bırakılmasını ve her üç ortağın müdürlük görev ve yetkilerinin devamına ve davalı ortaklar ile menfaat çatışması bulunduğundan davalı şirkete davada temsil edilmek üzere kayyum olarak müvekkilinin yetkilendirilmesini istemiş, birleşen İzmir 1. ATM 2007/705 E. sayılı dosyasında; davalılarca müvekkilinin ortaklık haklarının ihlal edildiğini, müvekkiline şirket kayıtlarının inceletilmediğini ileri sürerek şirket işlerinin nasıl gittiği hakkında malumat alınması ve şirket defterleri ile evraklarını tetkiki ve kendisine mahsus olmak üzere şirketin mali vaziyeti hakkında hülasa çıkarmak üzere davacıya izin ve yetki tanınmasını istemiş, birleşen İzmir 3. ATM 2009/386 E. sayılı davada; müvekkilinin ortağı olduğu şirketin yönetici olan davalı ...’in aynı alanda iştigal eden bir şirket kurarak rekabet yasağını ihlal ettiğini, diğer davalı müdürün de bu süreçte sessiz kaldığından sorumlu olduğunu, davalı ...’in müvekkilinin ortağı olduğu şirketin işlerini kurduğu şirkete aktardığını, haksız fiil hükümlerine göre müvekkilinin ortağı olan şirketin zararından davalı şirketin de sorumlu olduğunu ileri sürerek davalıların müdürlükten azline, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin zararı nedeniyle şimdilik 10.000.- TL’nin davalılardan tahsili ile dava dışı şirkete ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine, birleşen İzmir 3. ATM’nin 2007/483 E. sayılı dosyasında davalı Türvar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 06/04/2007 tarih, 2007/03 sayılı şirkete müdür tayini kararının iptaline, verilen karar gereği diğer talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen İzmir 1. ATM’nin 2007/705 E. sayılı dosyasında davacının Davalı Türvar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin defterleri ile evrakları hakkında malümat alması, tetkik etmesi ve kendisine mahsus olmak üzere şirketin mali vaziyeti hakkında hulasa çıkarmak üzere davacıya izin ve yetki verilmesine, birleşen İzmir 3. ATM’nin 2009/386 E. sayılı dosyasında davalı ...’nın dava dışı Türvar... Ltd. Şti’deki müdürlük sıfatının yargılama sürecinde sona erdiğinden bu davalı hakkında müdürlükten azil talebi konusuz kaldığından karar vermeye yer olmadığına, davalı ...’in dava dışı Türvar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’de ki müdürlüğünden azliyle temsil ve selahiyet yetkisinin kaldırılmasına, 2.719,81 TL Türvar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. zararının davalılar ... ve YKC İnş. ve San. Ltd. Şti.’den müteselsilen tahsili ile Türvar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ye ödenmesine, tazminata ilişkin fazla istemin reddine, davalı ...’nın davalı YKC İnş. ve San. Ltd. Şti’de ortak veya müdür sıfatı bulunmadığından bu davalı hakkındaki tazminat talebinin reddine dair verilen karar, asıl ve tüm birleşen davalarda davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar ... ve ... vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin birleşen İzmir 3. Aliye Ticaret Mahkemesinin 2007/483 E. sayılı davaya yönelik temyiz itirazları Dairemizin 2019/3096 E. 2020/2962 K. sayılı 17.06.2020 tarihli ilamı ile davalı ...’in kararı kendi adına temyiz etmekte hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde, her ne kadar mahkemece, “davalı Türvar İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin 06/04/2007 tarih, 2007/03 sayılı şirkete müdür tayini kararının iptaline” şeklinde esas yönünden münhasıran şirket aleyhine karar verilmiş ise de davacı yanın bu istemi bakımından davalı ...’e de husumet yöneltmiş olduğu ve yine bu yöndeki istem bakımından husumet yöneltilen davalı ... aleyhine olacak şekilde vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedildiği görülmüştür. Bu durumda, davalı ...’in mahkeme kararını aleyhine hükmedilen yargılama giderleri bakımından temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğu gibi bu husus re’sen de gözetilecek olduğundan davalı ...’in anılan hususa ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüyle temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

3- Birleşen 2007/483 Esas sayılı dava, davalı şirket ortaklar kurulunda alınan müdür tayinine ilişkin kararın iptali istemine ilişkindir. Bu nitelikteki bir davada husumetin davalı şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup müdür seçilen ...’e davalı sıfatıyla husumet yöneltilmesi ve istemin kabulü nedeniyle anılan davalı aleyhine olacak şekilde re’sen yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Bu durumda, davalı ...’in birleşen davada verilen hükmün esasına yönelik sair temyiz itirazları yerinde değilse de bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulüyle birleşen 2007/483 Esas sayılı davada verilen hükmün davalı ... lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 2019/3096 E. 2020/2962 K. sayılı 17.06.2020 tarihli bozma ilamının 2 nolu bendinin ilamdan çıkarılmasına, yerine yukarıda (3) nolu bentte belirtilen bozma gerekçesi eklenmesi suretiyle mahkemece birleşen 2007/483 Esas sayılı davaya yönelik olarak verilen hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, işbu kararın Dairemizin 17.6.2020 tarihli bozma ilamının eki sayılmasına, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı ...'e iadesine, 20/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11396, Karar No: 2023/3360, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11396 E.  ,  2023/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/452 E., 2022/2070 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2015/726 E., 2020/556 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile fiilen ayrı yaşadıklarını, ... 5. Aile Mahkemesinin 2015/44 Esas sayılı dosyasında boşanma davasının devam ettiğini, nişanda kendisine 2 adet bilezik, 20 adet küçük altın, düğünde 25'er gramdan 10 adet burma bilezik, 2 adet 5'i 1 yerde, 184 adet küçük altın, 3 adet kolye, 7.000,00 TL para, bir adet yarım gramse, bir adet swatch marka saat, bir adet yüzük, bir adet alyans, bir adet tek taş yüzük, bir adet küpe, bir adet künye takıldığını, bunların tahmini değerinin 71.188,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak belirtilen ziynetlerin ve paranın aynen iadesini, aynen iade olmadığı olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacıya iade edilebilecek ya da bedeli ödenecek nişanda ve düğünde takılan ziynet eşyası bulunmadığını, düğünde ve nişanda takılan ziynet eşyalarından davacı tarafın ve yakınlarının taktıkları altın ve takıların tamamının adet gereği davacının anne ve babasında kaldığını, düğünde ve nişanda takılan altınların bir kısmının düğün masrafı ve balayı, gezi masrafı olarak harcandığını, altınların kalan büyük kısmını davacının götürdüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflara düğünde toplam 183 adet çeyrek altın takıldığı CD çözümü yapılan düğün ve nişan merasimlerine ilişkin bilirkişi raporundan anlaşılmakla davalı tanıkları ve davacı tanığı Muteber'in beyanlarından davacının akrabalarının taktığı çeyrek altınların davacının annesine verildiği beyan edilmekle davacının kendi ailesi tarafından takıldığı belirli olan 52 adet çeyrek altının davacının ailesinin uhdesinde olduğu ispatlandığından davacının bunlara yönelik talebinin reddedilmesi gerektiği, geri kalan ve damadın ailesi tarafından takılan çeyrek altınların tanık beyanlarına göre taraflara verildiği anlaşılmış ve her ne kadar davalı kalan altınların bir kısmının balayı ve düğün harcamaları için harcandığını ve bir kısmının da davacının babasına borç verildiğini iddia etmişse de bu iddialarını ispatlayamadığından kalan 131 adet çeyrek altın tarafların edinilmiş malı olarak sayılmakla taraflar arasında yarı yarıya paylaştırılmasına karar verilmesi gerektiği, sonuç olarak 65 adet çeyrek altının aynen iadesi ve bedelinin iadesi ile kalan 1 adet çeyrek altının da 1/2 bedelinin davacıya ödenmesine karar verildiği, aynı şekilde 2 adet beşibiryerde ve 1 adet yarım altının kimde kaldığı hususunun tam olarak ispatlanamadığı bu ziynetlerde tarafların edinilmiş malı sayılmakla yarı yarıya oranında paylaştırılması gerektiği, nişan görüntülerinin irdelenmesinden davacıya nişan merasiminde küçük altın takılmadığı anlaşılmakla buna ilişkin talebin reddine karar verildiği, davacı tanıklarının beyanlarından davacının baba evine geri geldiğinde üzerinde ziynetlerinin olmadığının ispatlandığı, belirtilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı dikkate alınarak davacıya takılan bilezikler, swatch marka saat, alyans, tek taş yüzük, küpe, kolye ve künye davacının kişisel eşyası sayılmış ve davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaması halinde bedellerinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Her ne kadar davacı tarafından 3 adet kolye bedeli talep edilmişse de davacıya takılan kolye miktarı CD çözümünde 2 adet olarak belirlendiğinden bu konudaki fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Bununla birlikte davacı tarafından düğünde takılan paralara ilişkin talepte de bulunulmuşsa da tanıklar tarafından davacının baba evine geri geldiğinde üzerinde ziynetlerinin olmadığı ifade edilmiş; bu haliyle davacı tarafından takılan paralara yönelik talebini ispatlayamadığı değerlendirilerek buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir şeklindeki gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile; nişanda takılan 2 Adet 22 ayar bilezik tanesi 20 gramdan olmak üzere toplamda 40 gramın gram değeri 93,60 TL'den toplam bedeli olan 3.744,00 TL'nin Düğünde takılan 10 Adet (8 Adeti burma 2 adeti desenli bilezik) 22 Ayar Bilezik Tanesi 20 gram dan olmak üzere toplamda 200 gramın gram fiyatının 93,60 TL'den toplam bedeli olan 18

.744,00 TL'nin Düğünde takılan 10 Adet (8 Adeti burma 2 adeti desenli bilezik) 22 Ayar Bilezik Tanesi 20 gram dan olmak üzere toplamda 200 gramın gram fiyatının 93,60 TL'den toplam bedeli olan 18.720,00 TL'nin, 1 Adet Swatch marka saatin bedeli olan 250,00 TL'nin, 1 adet 14 ayar 8 gram alyans gramı 58,50 TL'den toplam bedeli olan 468,00 TL'nin, 1 adet Tek taş yüzük 5 gram gram fiyatı 58,50 TL'den toplam bedeli 292,50 TL'nin, 1 çift 14 ayar küpe 4 gramın gram fiyatı 58,50 TL'den olmak üzere toplam bedeli 234,00 TL'nin, 1 adet 14 ayar künye 15 gramın gram fiyatı 58,50 TL'den olmak üzere toplam bedeli 877,50 TL'nin, 2 Adet 14 ayar tanesi 5 gram kolye toplamda 10 gramın gram fiyatı 58,50 TL'den toplam bedeli 585,00 TL'nin, 1 Adet Beşibiryerde Reşat altını tanesi 3.369,90 TL'nin, 1 adet Yarım Gremse altının ( yani 1 adet tam altının) 1/2'si olan 1 Adet yarım altın olarak aynen iadesi aksi takdirde toplam bedeli olan 327,60 TL'nin, 65 adet Çeyrek Altın tanesi 163,80 TL'den toplam bedeli olan 10.647,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli olan 39.515,50 TL ziynet eşyası alacağı bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ayrıca 1 Adet Çeyrek altının tanesi 163,80 TL'den aynen iadesi halinde davacı tarafça 1/2 bedeli olan 81,90 TL'sinin davalıya ödenmesine, aynen iade edilmemesi halinde davalı tarafça çeyrek altının 1/2 bedeli olan 81,90 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, davanın tamamen kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç