muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19637, Karar No: 2023/10204, Tarih: 22.11.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/242 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5216, Karar No: 2012/9687, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5216 E.  ,  2012/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendisine ait üzüm bağlarının ağustos ayı yağışlarından etkilenmemesi için davalıdan örtü aldığını, ancak örtünün su geçirmesi nedeniyle ürünün bozularak sofralık özelliğini yitirdiğini, sadece kurutmalık olarak değerlendirilebileceğini, bu hususun tespit raporu ile tespit edildiğini belirterek oluşan zararına karşılık fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7.128 TL'nin tespit tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, örtünün satılması sırasında ... geçirmeyeceğine ilişkin bir taahhütlerinin olmadığını, ayıp iddiasının asılsız olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının, davalıdan su geçirmez iki yıl kullanılabilir vasıflı örtüyü satın aldığı, örtünün belirtilen nitelikte olmaması nedeniyle üzümlerde çatlamalar olduğu ve zararın bundan kaynaklandığı gerekçesiyle bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,davacının davalıdan satın aldığı örtünün ayıplı olması ve su geçirmesi nedeniyle oluşan zararın tazminine ilişkin olup, dava dilekçesinde davacı, davalıdan satın aldığı örtünün iki yıllık tabir edilen su geçirmez örtü olduğunu iddia etmiş, davalı ise örtünün su geçirmeyeceğine 2012/5216-9687

dair bir taahhütlerinin olmadığını savunmuştur. Mahkemece keşif sırasında yapılan kontrolde örtünün su geçirdiğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut ... ... Odası, Tariş üzüm Tarım satış Kooperatifleri birliğinin cevabi yazıları ve mahkemece alınan bilirkişi raporu içeriği itibariyle bölgede üzüm hasadını ileri bir tarihe ertelemek için yağan ...,çiğ ve güneş ışınlarının zararlı etkilerinden korumak amacıyla iki yıllık ve bir yıllık olarak bilinen iki tür örtü kullanıldığı, iki yıllık tabir edilen örtülerin su geçirmediği,bir yıllık örtülerin ise aşırı yağışlarda yetersiz kalarak suyu geçirdiği belirtilmiştir. Davacı satın aldığı ürünün kendisine iki yıllık tabir edilen su geçirmez örtü olarak satıldığını iddia etmiş ise de,bu iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki, davacı, delil listesine ilişkin dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayandığından, mahkemece; davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14196, Karar No: 2019/20520, Tarih: 12.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14196 E.  ,  2019/20520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Müştekide meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğu anlaşılan olayda, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezalarının, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında artırılması TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun bulunduğundan, tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12- 463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı mala zarar verme eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Müşteki beyanında sanığın burnuna yumruk ile vurarak kendisini darp ettiği, bu esnada gözlüğünün de kırıldığını belirtmesi karşısında, sanığın eylemi ile hem TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri kapsamında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama hem de TCK'nin 151/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan cezalandırıldığı dikkate alınarak mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1503, Karar No: 2019/3440, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1503 E.  ,  2019/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15904, Karar No: 2022/1687, Tarih: 10.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/15904 E.  ,  2022/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2021 gün ve 2021/209 E. 2021/201 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11936, Karar No: 2017/15258, Tarih: 06.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/11936 E.  ,  2017/15258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ilk kararda direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4.maddesi uyarınca yapılan incelemede;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davada karara esas alınan raporda yapılan incelmenin yeterli olduğu anlaşılmakla; mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkeme bozma kararına karşı önceki kararda direnilmiş, Direnme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ..., ... ilçesi, ... köyü, 131 ada, 173 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19980, Karar No: 2014/19885, Tarih: 14.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19980 E.  ,  2014/19885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/310-2014/705

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 10.2 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 05.10.2004 tarihinde artarak % 28.2 oranına yükselmesi nedeniyle, % 18 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından

bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine

14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16483, Karar No: 2014/3227, Tarih: 20.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16483 E.  ,  2014/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın yönetim kurulu başkanı olduğu ...4 Rüya Tatil Sitesinde muhasebeden sorumlu işçi olarak çalıştığı, işi bıraktıktan sonra site yönetim kurulunca yapılan kasa ve defter denetimi neticesinde, sanığın 27.04.2006 tarihinde kendi adına 900 TL avans çıkışı yaptığının, 29.06.2006 tarihinde 976 TL kasa açığı olduğunun ve 01.07.2006 tarihli 1037 nolu gider makbuzu ile yönetim kurulu haricinde 1500 TL harcama yaptığının tespit edildiği, yapılan harcamalarla ilgili olarak bir talimat şerhinin olmadığı, sanığın kendi iradesiyle kasadan çıkış yaparak atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın Silifke Kültür ve Sanat Evine yaptığı ödemelerin daha önceki yıllarda olduğu gibi yönetim ile konseri verecek taraf arasında yapılan sözlü anlaşma gereğince onların bilgisi dâhilinde yapıldığı, daha önceden yapılacak ödeme miktarının tam olarak belirlenmemesinin yönetimden kaynaklanan bir eksiklik olduğu, kasa açığı olarak gözüken 976 TL'lik açığın sanık tarafından yapılan kontrolde tespit edilip muhasebe kayıtlarına işlendiği, bu açığın sanık tarafından meydana getirildiği, paranın sanığın uhdesinde kaldığı yönünde delil elde edilemediği, açığın sebebinin tespit edilemediği, sanığın maaşına mahsuben aldığı 900 TL avansı muhasebe kayıtlarına işlediği, bununda mutat bir uygulama olduğu, bu nedenle eylemin hukuki mahiyette olup atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18088, Karar No: 2012/18065, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18088 E.  ,  2012/18065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21107, Karar No: 2016/13748, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21107 E.  ,  2016/13748 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal neden bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve.-...sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 5 yıldan fazla olduğu ancak 15 yıldan az olduğu görülmekle sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;