muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11328, Karar No: 2016/5725, Tarih: 01.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11328 E.  ,  2016/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun Mersin Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı sırada izin alıp geri döndüğünde, geç dönmesi sebebiyle güvenlik görevlisi tarafından söz konusu merkeze alınmaması üzerine elindeki valizi fırlatarak pencerenin camını kırması sonucu kamu malına zarar vermesi şeklinde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin beraat olmadığı takdirde lehe hükümlere dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39408, Karar No: 2013/4321, Tarih: 05.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39408 E.  ,  2013/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin piyasadaki durgunluğu neden göstererek ücretsiz izin uygulamasını başlatarak,çalışanların sigortadan çıkışlarının verildiğini,2009/Aralık ayında bu uygumla nedeniyle sigortasının 20 gün eksik gösterildiğini ve ücretlerinin de bu nedenle eksik ödendiğini,2010/Ocak ayında ise bu uygulamayı kabul etmemesi üzerinde de 2010 yılındaki alacaklarının ödenmeyerek işverence çıkışının verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin 25-26-27.01.2010 tarihlerinde yapmış olduğu devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından, temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda fazla çalışma ücreti hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda hata mevcuttur. Davacının haftada 5 gün ve ayda 1 Cumartesi günü ara dinlenmesi düşüldükten sonra haftanın 5 günü ve ayda 1 Cumartesi günü fazla çalışma yaptığı kabul edilerek (10,5 x 5 x 4 hafta + 10,5 saat) olmak üzere haftada 55 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda fazla çalışmanın haftalık yapılması gerektiği gözetilmeden ve bu durumda Cumartesi çalışılmayan haftalarda 10,5 x 5 = 52,5 saat çalışıldığı ve haftalık fazla çalışma süresinin bu haftada 7,5 saat aşıldığı dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3124, Karar No: 2012/13347, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3124 E.  ,  2012/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın el atılan bölümünün bedeli ile kalan kısımdaki değer azalışının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 19.06.2012 günü aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın el atılan bölümünün bedeli ile kalan kısımdaki değer azalışının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın enerji nakil hattı altında kalan kısmına inşaat izni verilmeyeceğinden bu bölümün mülkiyet bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle kalan kısımların yüzölçümleri ve geometrik durumları dikkate alındığında, bu bölümlerde değer azalışı olamayacağının düşünülmemesi,

2-Taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5534, Karar No: 2012/2271, Tarih: 27.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5534 E.  ,  2012/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Midyat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.05.2011 gün ve 103/567 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak 380 ada 106 parsel sayılı taşınmazın vekil edeninin zilyetliği altında bulunan bölümüne ait tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, davacının taşınmaz üzerinde yakın zamanda kırıcı ve traktör vasıtasıyla tarlaya dönüştürme faaliyetlerinde bulunduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yararına kazanmayı sağlayan zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne; 380 ada 106 parsel kapsamında kalan Fen Bilirkişileri ... ve .... tarafından dosyaya sunulan 18.05.2009 günlü krokide ( A ) harfi ile gösterilen 3.779,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümüne ait tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı lehine zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin önceki hükmün; davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairenin 17.12.2009 tarih, 2009/4874-6194 sayılı ilamıyla özet olarak “...taşınmaz başında 18.05.2009 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların, dava konusu taşınmazın 20-25 yıldan beri tarla olarak ekilip biçildiğini beyan ettiklerinden,bu anlatımlara göre tespit tarihi itibariyle yeterli kazanım süresi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki diğer belgelere göre de tespitten geriye doğru zilyetliğin başlangıcı, süreci ve niteliği yönünden duraksama oluştuğu, mahkemece yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı, bu kapsamda, öğretim üyesi seviyesinde Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünden bir ziraat mühendisi ile harita ve kadastro mühendisi marifetiyle keşif yapılarak

Tespit tarihinden geriye doğru 20-25 yıl öncesine ait ve birbirine yakın iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilerek stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başladığının belirlenmesi, tanık ve yerel bilirkişi sözlerinin ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda belirtilen tarih aralığına ait iki ayrı hava fotoğrafı getirtilerek araştırma ve inceleme yapılmadığı gibi, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından da, mahkemenin kabul kararındaki yazılı gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu taşınmaz, Midyat Kaymakamlığının 27.06.2008 tarih,464 sayılı yazısına istinaden 380 ada 102 parselin ifrazı sonucu oluşmuştur. 380 ada 102 parsele ait kadastro tutanağının ve tapu kaydının incelenmesinde; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olmayan yerlerden olduğu, kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığının muhtar ve bilirkişilerin müşterek beyan ve ifadelerinden anlaşıldığı belirtilmek suretiyle 17.07.2001 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 114.5092,56 m2 yüzölçümü ile belgesizden, "hali arazi" niteliğiyle Hazine adına tespitinin yapıldığı ve tutanağının itirazsız olarak kesinleşmesi ile 04.06.2002 tarihinde tapuya tescil edildiği görülmüş, bu taşınmazın ifrazı ile oluşan dava konusu 380 ada 106 parselin de 111.6839,32 m2 yüzölçümünde hali arazi vasfında 18.02.2009 tarihinde tapuya kaydının yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, 18.04.2011 tarihinde yapılan keşfe katılan ziraat bilirkişisi 16.05.2011 tarihli raporunda, dava konusu taşınmazda nizalı bölümün, % 2-6 eğimli ve taşlık-kayalık kısmının %25-30 oranında olduğu ve arazi kullanım kabiliyeti olarak 5. sınıf arazi olduğunu bildirmiştir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve bilirkişinin vasıflandırdığı sınıflandırmaya göre 5. sınıf arazilerin taşlılık niteliği ağır basmakta olup, bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabilmesi için imar ihyası; uygun amenajman, gübreleme, yüzey akış kontrolü, tohum aşılaması yapılarak sağlanabilir ve ancak çayır ve mer'a olarak kullanılabilirler. Bu kapsamda, nizalı yerin 5. sınıf arazi niteliğinde ve taşlık-kayalık kısmının %25-30 oranında olduğu belirlendiğine göre nizalı taşınmazda kazanmayı sağlayacak imar-ihya işleminin tamamlanmadığının kabulü gerekir

. sınıf arazilerin taşlılık niteliği ağır basmakta olup, bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılabilmesi için imar ihyası; uygun amenajman, gübreleme, yüzey akış kontrolü, tohum aşılaması yapılarak sağlanabilir ve ancak çayır ve mer'a olarak kullanılabilirler. Bu kapsamda, nizalı yerin 5. sınıf arazi niteliğinde ve taşlık-kayalık kısmının %25-30 oranında olduğu belirlendiğine göre nizalı taşınmazda kazanmayı sağlayacak imar-ihya işleminin tamamlanmadığının kabulü gerekir. Yapılan keşiflerde görevlendirilen ziraat mühendisi bilirkişilerin somut ve bilimsel bir veriye dayanmayan "dava konusu taşınmazın nizalı bölümünün imar-ihyası tamamlanmış tarım arazisi vasfında olduğu" şeklindeki görüşlerine ve takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilerek, taşınmazın eğim durumu taşlık, kayalık niteliği ve sınıfı dikkate alındığında tarım dışı yerlerden olduğunun kabulü gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu üzere hükmün kurulması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24303, Karar No: 2013/3833, Tarih: 30.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/24303 E.  ,  2013/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ve sanıklarınmahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların mahkemeye sundukları temyiz dilekçelerinde, hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşıldığından tebliğnamenin (3) numaralı görüşü ile ilgili bir temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdur ...'ya yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde,

Mağdur ... hakkında alınan adli raporlarda Şarkikarağaç Devlet Hastanesi'nin 17/11/2009 tarihli raporunda burun kırığının saptandığı, 08/12/2009 tarihli raporunda yüzde sabit iz ve burunda oluşan kırığın hayat fonksiyonlarını etkilemediği, Süleyman Demirel Üniversitesi'nin 25/03/2010 tarihli adli raporunda kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu ve sabit eser yönünden ise 6 ay sonra rapor verileceğinin belirtildiği, 28/06/2010 tarihli adli raporunda ise yüzde sabit iz olmadığının belirtildiği iki rapor arasındaki çelişkinin ise Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak giderilmesinden sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık ...(Şahin oğlu) hakkında iftira suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Sanık hakkında 17/11/2009 tarihli adli rapora göre yaralanmasının olmadığı gerekçesiyle iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de sanığın 17/12/2009 tarihli Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde ... ile birbirlerini ittiklerini, ikisinin yere düştüğünü, olayın sıcaklığında kolunun kırıldığının farkına varmadığını belirtmesine rağmen yeni bir adli rapor alınmadan ve iddiasının doğruluğu araştırılmadan iftira suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.