muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3560, Karar No: 2012/3612, Tarih: 14.02.2012

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51. inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma asıl alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44. üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Somut olayda davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar işveren kayıtlarına dayalı olarak hesaplandığından indirime gidilmemesi yerindedir. Yine davacının sendika üyesi olmadan önceki dönem fazla çalışmalarının % 50 zamlı ücret üzerinden hesaplanması yerindedir.

Ancak davacının sendika üyesi olmasının ardından yararlandığı 01.04.2009 tarihinden önceki toplu iş sözleşmelerinde, haftalık fazla çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiş, 40 saat ile haftalık normal çalışma süresi olan 45 saat arası için bir düzenlemeye gidilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde normal çalışmanın üzerinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olduğu vurgulanmış ve ancak bu çalışmaların % 100 zamlı olarak ödeneceği hükme bağlanmıştır. Aynı dönemde 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup 41. maddeye göre taraflarca kararlaştırılan haftalık çalışma süresi ile norma fazla çalışma süresi arasında kalan süre fazla sürelerle çalışma olup, % 25 zamlı olarak ödenmelidir. Buna göre toplu iş sözleşmesi ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 01.04.2009 öncesi için toplu iş sözleşmelerinden yararlanılan dönem için 40 - 45 saat arası çalışmalar % 25 zamlı ücrete göre ve 45 saat üzerinde olan çalışmalar ise toplu iş sözleşmesi gereği % 100 zamlı olarak ödenmelidir.

Davacının üyesi bulunduğu sendika ile işveren arasında 16.10.2009 tarihinde imzalanan 01.04.2009 – 31.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 18. maddesinde ise haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlendikten sonra haftalık 40 saat ile 45 saat arası çalışmalar fazla sürelerle çalışma olarak açıklanmış ve fazla sürelerle çalışma ücretlerinin % 50 zamlı olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaların fazla çalışma olduğu açıklanmış ve % 100 zamlı ücretle ödeneceği belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususlara değinilmiş ise de hükme esas alınan hesap raporunda 01.04.2009 öncesi ve sonrası için % 100 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Toplu iş sözleşmesinin açık hükmü karşısında 01.04.2009 tarihi sonrası dönemde 40-45 saat arası çalışmalar için % 50 zamlı, 45 saati aşan çalışmalar bakımından ise % 100 zamlı ücrete göre hesaplama yapılmalıdır. Bu yönlerden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2020/211, Tarih: 14.05.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/556 E.  ,  2020/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 565-123

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2012 tarihli ve 197-445 sayılı hükmün, katılan ... vekili ile katılan Germece Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 13.11.2014 tarih ve 13019-26001 sayı ile;

"1- Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Köy yoluna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince oy birliğiyle reddine,

2- Katılan köy tüzel kişiliği temsilcisinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığın savunması, tanık beyanları, mahallinde yapılan keşfe istinaden düzenlenen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından, kadastro krokisinde görülen ve sanığın şirketine ait 284, 285 ve 288 parseller arasından geçen köy yolunun 1890,86 m2'sine, arazilerin etrafını tel örgüyle çevirmek suretiyle tecavüzde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 19.02.2015 tarih ve 565-123 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 19.02.2015 tarih ve 565-123 sayı ile;

"...Yapılan incelemeye göre söz konusu yolun sanığın satın almış olduğu üç farklı parselden oluşan birbiri ile bitişik arazlerin ortasından geçen bir yol olduğu, ancak bu yolun mahkemece yapılan keşif sırasında zeminde gözlemlenemediğinin tespit edildiği, bunun yanı sıra kadastro teknisyenlerinin mahkemeye keşif sonrası sundukları raporlarda 2008 yılında çekilmiş bulunan hava fotoğraflarında söz konusu yolun görünmediğinin bildirildiği, tapu kayıtlarının incelenmesine göre sanığın söz konusu arazileri aldığı tarihin 2008 yılından sonraki bir tarih olan 2010 yılı olduğunun tespit edildiği, buna göre 2008 yılında hava fotoğraflarından tespit edilemeyen yolun 2010 yılında yani sanığın söz konusu araziyi satın aldığı tarihte zeminde bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğu, bu bakımdan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişilerin beyanlarına bakıldığında 03.08.2012 tarihli keşif sırasında dinlenilen mahalli bilirkişi ...'ın bu yolun ne zaman kapandığını net olarak bilmediğini, 3-4 yıl evveline kadar yolun açık olduğunu, tel örgüden sonra yolun kapatıldığını beyan ettiği, mahalli bilirkişi Müslim Çelik'in ise aynı şekilde yolun ne zaman kapandığını net olarak bilmediğini fakat yolun tel örgüden sonra mı önce mi kapatıldığını ...'ın aksine net olarak bilmediği, ancak yolun 5-6 yıl evveline kadar açık olduğunu, işlek hâlde olduğunu beyan ettiği, mahalli bilirkişi ... ise 7-8 yıl evveline kadar bu yolun açık olduğunu, işlek hâlde olduğunu, yolun ne zaman kapandığını bilmediğini, tel örgüden sonra mı önce mi kapandığını bilmediğini beyan ettikleri, keşif tarihine göre mahalli bilirkişilerin yolun kullanımda olduğunu bildirdikleri tarihin en fazla 2008 yılına tekabül ettiği, 2008 yılından sanığın arazileri satın aldığı 2010 yılına kadar söz konusu yolun kullanıldığına dair bir delilin dosyaya yansımadığı, işlenmeyen kullanılmayan yolun bir müddet sonra diğer arazi ile benzer fizyolojik özelliklere, benzer bir görüntüye sahip olmasının ve sanığın da söz konusu yolun varlığından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına uygun bir gelişme olduğunun kabulünün gerektiği, Mahkemece keşif sırasında yapılan gözlemde de suça konu yolun zeminde bulunmadığının tespit edildiği, Kuzeybatısının Çankırı-Çorum Karayoluna sınır olduğu, ancak karayolu seviyesi nedeniyle suça konu yolun karayoluna birleştiği noktanın zeminde fiilen bulunmadığının tespit edildiğinin gözlemlendiği, keşfin devamında sanık müdafisinin istemi üzerine mahalli bilirkişilerden sorulduğunda mahalli bilirkişilerin benzer beyanlarında yolun tel örgüyle çevrildikten sonra sürüldüğünü yahut dozer ile düzeltildiğini görmediklerini beyan ettikleri, müşteki köy muhtarının da mahalli bilirkişilere paralel bir şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu tespitler ışığında sanığın söz konusu üç parça arazi arasında geçmişte yol olarak kullanılan ve fakat kullanılmaya kullanılmaya yol özelliğini kaybederek arazinin bir parçası görüntüsüne bürünen yolu bilerek ve isteyerek tasarrufta bulunmak amacıyla etrafını tel örgü ile çevirerek tecavüz ettiği iddiasının ispatlanamadığı, sanığın söz konusu arazileri civarda bulunan tuz fabrikasının gereksinimleri nedeniyle satın aldığını, kendisinin müşteki köy ile bir ilgisinin bulunmadığını içeren beyanları da göz önüne alındığında her ne kadar sanık hakkında Germece Köyü Tüzel Kişiliğine ait 284, 285 ve 288 parseller arasında kalan yolu, tel örgü ile çevirmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 154/2. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı suçta kastının bulunmadığı" gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2017 tarihli ve 123290 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 07.11.2018 tarih ve 17416-12327 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Çankırı Ziraat Odası Başkanı ... ile Germece köyü Muhtarı Cemal Çelik’in Çankırı Valiliğine hitaben düzenledikleri 16.04.2012 havale tarihli dilekçeleri ile; Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyü, Karayazı mevkisinde yer alan 284, 285 ve 288 parsel sayılı taşınmazların etrafının Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından tellerle çevrilmesi sonucunda Germece köy yolunun ulaşıma kapatıldığını belirterek yapılan müdahalenin 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun hükümleri uyarınca önlenmesi talebinde bulundukları,

284 parsel numaralı, tarla niteliğindeki taşınmaza ait tapu senedi fotokopisi incelendiğinde; 1/2 payı ..., 1/2 payı ise ... isimli şahıslar adına kayıtlı iken 03.12.2010 tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’ye satıldığı,

285 parsel numaralı, tarla niteliğindeki taşınmaza ait tapu senedi fotokopisi incelendiğinde; ... isimli şahıs adına kayıtlı iken 03.12.2010 tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’ye satıldığı,

284 parsel numaralı, tarla niteliğindeki taşınmaza ait tapu senedi fotokopisi incelendiğinde; 1/2 payı ..., 1/2 payı ise ... isimli şahıslar adına kayıtlı iken 03.12.2010 tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’ye satıldığı,

285 parsel numaralı, tarla niteliğindeki taşınmaza ait tapu senedi fotokopisi incelendiğinde; ... isimli şahıs adına kayıtlı iken 03.12.2010 tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’ye satıldığı,

288 parsel numaralı, tarla niteliğindeki taşınmaza ait tapu senedi fotokopisi incelendiğinde; Bahattin Gökçe isimli şahıs adına kayıtlı iken 17.12.2010 tarihinde Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ’ye satıldığı,

Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından Çankırı Valiliğine hitaben düzenlenen 23.03.2012 tarihli ve 911 sayılı yazı fotokopisinde; Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ tarafindan tuz üretim, yükleme ve depolama tesisi yapılmak istenen Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyü sınırları içerisinde, Karayazı mevkisinde bulunan, 5 pafta, 284, 285 ve 288 parsel numaralı toplam 10,45 hektar yüzölçümlü arazinin 6 hektarlık kısmı ile ilgili tarım dışı amaçlı kullanım izni talep edilmesi üzerine yapılan değerlendirilme sonucunda arazinin başka bir amaç için kullanılmaması ve çevresinde bulunan tarım alanlarının ve tarımsal faaliyetlerin zarar görmemesi için Toprak Koruma Projesi hazırlattırılarak uygulanması şartıyla söz konusu 10,45 hektar yüzölçümlü arazinin 6 hektarlık kısmının talep edilen amaç için kullanılmasının uygun görüldüğünün belirtildiği,

Çankırı Valiliğince 3091 sayılı Kanun uyarınca yapılan tahkikat sırasında kadastro teknisyenleri tarafından düzenlenen 19.04.2012 tarihli raporda; inceleme konusu 284, 285 ve 288 numaralı parsellerin arasında bulunan 2641,50 m2'lik yolun parsellerin etrafına tel örgü çekmek sureti ile kapatıldığının belirtildiği,

Çankırı Valiliğinin 25.04.2012 tarihli ve 1 sayılı kararı ile; Çankırı ili, Merkez ilçesi, Germece köyü, Karayazı mevkisinde, 5 pafta, 284, 285 ve 288 numaralı parseller arasında bulunan köy yolunun Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından (Safir Tuz Fabrikası) etrafı tellerle çevrilip ulaşıma kapatılması suretiyle yapılan tecavüzün önlenmesine karar verildiği,

Çankırı Valiliğinin 02.05.2012 tarihli ve 2273 sayılı yazısı ile Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu,

06.07.2011 tarihli ve 7852 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'ne göre; sanık ...’ın Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin yönetim kurulu başkanı ve şirketi münferiden idare ve temsile yetkili olduğu,

Çankırı Valiliğinin 02.05.2012 tarihli ve 2273 sayılı yazısı ile Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu,

06.07.2011 tarihli ve 7852 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'ne göre; sanık ...’ın Lozan Yapı Elektrik Maden Nakliyat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin yönetim kurulu başkanı ve şirketi münferiden idare ve temsile yetkili olduğu,

Yerel Mahkemece 11.06.2012 tarih ve 197 sayı ile Çankırı Tapu Sicil Müdürlüğünden inceleme konusu 284, 285 ve 288 sayılı parselere ilişkin tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte gönderilmesinin istenmesi üzerine Çankırı Tapu Müdürlüğünün 23.07.2012 tarihli ve 954 sayılı yazısında; söz konusu parsellere ilişkin tapu kayıtları ile tedavüllerinin gönderildiği belirtilip ekinde ilgili parsellere ilişkin tapu kayıtları ile bu parsellerin satışlarına ilişkin 03.12.2010 ve 17.12.2010 tarihli resmî senetlerin gönderildiği,

Yerel Mahkemece düzenlenen 03.08.2012 tarihli keşif tutanağında; suça konu yolun hâlihazırda zeminde bulunmadığı ancak muhtemel idari tahkikat neticesinde çakıldığı düşünülen kırmızı kazıklar ile sınırının gösterildiği, bu yolun güneydoğusunda, kuzeyden güneye uzanan ayrı bir stabilize yol olduğu ve her iki yolun birleştiği yerde yol izinin bulunmadığı hatta yükseklik farkı bulunduğu, tecavüze konu yolun kuzeybatısının ise Çankırı-Çorum Karayoluna sınır olduğu ancak karayolu şevi nedeniyle bu yolun karayolu ile birleştiği noktanın zeminde fiilen bulunmadığı, keşif tarihi itibarıyla inceleme konusu yolu kapattığı iddia olunan tellerin kaldırılmış olduğu ve yolun engellenmediği bilgilerine yer verildiği,

Keşif sonrası inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen 06.08.2012 tarihli raporda; kadastro krokisine göre 284, 285 ve 288 numaralı parseller arasından yol geçtiği, keşif günü yapılan incelemede bu arazi yolunun uzun zamandan beri kullanılmadığı ve üzerinde otlar olduğunun gözlemlendiği, yol işlemediği için özelliklerinin tamamen kaybolduğu, üzerinde otlar, diken ve nebati malzeme bulunduğu, yolun işlediği sırada ortaya çıkacak olan stabilize yol malzemesine de rastlanılmadığı, yolun tamamen tarla vaziyetinde olduğu, hatta dava konusu yolun güneydoğusunda bulunan stabilize yolun bu yolla birleştiği kısımda yol izinin de bulunmadığı, aralarında kot farkı olduğu, suça konu yolun tamamen izinin kalmadığı, yolun kuzeydoğu kesiminde bulunan parselin yaklaşık 1,5-2 dekarlık bölümünde, ayrı tel örgü ile çevrili alanda muhtemel sinai faaliyete ilişkin alet ve makinaların bulunduğu ancak montajlarının yapılmadığı, inceleme konusu yolun kuzeydoğu kısmında bulunan taşınmazı çevreleyen fens telinin üzerinde "Gümrüklü saha" ibaresi bulunan iki adet levhanın olduğu, bu alanın projektör ile aydınlatıldığı belirtilerek, davaya konu Germece köy yolunun çok uzun zamandan beri faal olarak kullanılmadığı, kullanılmama scbebinin de etrafının tel örgü ile çevrilmesinden kaynaklanmadığı görüşüne yer verildiği,

Keşif sonrası kadastro bilirkişileri tarafından düzenlenen 14.08.2012 tarihli raporda; dava konusu 284 ve 285 ile 288 numaralı parseller arasında tescilli yol bulunduğunun, ekli krokide mavi renk ile gösterilen 1 ve 2 numaralı noktalar arası ile 25 ve 26 numaralı noktalar arası yerlerin parsel maliki tarafindan açık bırakılan yer olduğunun, parsellerin etrafı tel ile çevrili olsa da bahsi geçen bu noktalar arasında tel mevcut olmadığının, krokide yeşil renk ile gösterilen kısımların mahalli bilirkişiler tarafından gösterilen yerler olduğu ve bu yerlerin tahmini olarak üç parsel arasındaki yolun diğer yollara birleşen kısımları olduğunun, krokide kırmızı renk ile gösterilen kısmın suça konu yolun parsel maliki tarafından terki yapılan yer olduğunun, bu hususun zeminde mevcut olan kırmızı kazıkların ölçümü neticesinde tespitinin yapıldığının, krokide 13 ve 18 numaralı noktaların zeminde mevcut bulunan tonçlar olduğunun, konumları itibarıyla bu tonçların 288 numaralı parselin sınırına geldiklerinin, 284 ve 285 parsel maliki tarafindan bu yola 1890,86 m2 tecavüz edildiğinin, 284 ve 285 ile 288 sayılı parseller arasında bulunan yolun rapor ekinde yer alan 2008 tarihli hava fotoğrafında görünmediğinin belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan Germece Köy Tüzel Kişiliği adına köy muhtarı Cemal Çelik 03.08.2012 tarihli keşifte; hâlihazırda bulundukları alanın köylerine ait 40 yıllık köy yolu olduğunu, devamının Çankırı-Çorum Karayolu ile birleştiğini, sınırlarında bulunan arazilerin sanığa satılmadan önce tarla olarak sürülüp ekildiğini, tam tarihini bilmemekle birlikte 2-3 yıl öncesinde bu yolun etrafının sanık ... tarafından tel örgü ile çevrildiğini, 4-5 yıl öncesinde yolun açık hâlini yani kullanılır şeklini gördüğünü, her ne kadar keşif tarihi itibarıyla köy yolunun sınırlarındaki tel örgüler kaldırılmış ve yol açılmış gibi görünse de herhangi bir adli veya idari işlem yapılacağı sırada bu yolun açılıp sonrasında tekrar kapandığını, yolun sınırlarını da bilmediklerinden nereden geçeceklerini bilemediklerini, tel örgü çekilmesi dışında sanık tarafından zeminde herhangi bir zirai faaliyet, düzeltme ya da toprağın şeklinin değiştirilmesi tarzında bir faaliyet yapıldığını görmediğini, sadece tel örgü çekildiğini gördüğünü, bu nedenlerle köy tüzel kişiliği adına şikâyetçi olup davaya katılmak istediğini, yine katılanın ifadesinin alınması sırasında yolun 1999 yılında kapatıldığına ilişkin beyanı olmasına karşın keşif mahallinde bulunan siyah gömlekli bir şahsın "Tel örgü çekildiğinde kapandı de." şeklinde müdahalesi üzerine ifadesini değiştirdiğinin sanık müdafisi tarafından iddia edilip bu hususun sorulmasının istenmesi üzerine; yolun 1999 yılında kapatılmadığını, kendisi muhtar olduktan sonra etrafının tel örgü ile çevrilmesi sonucunda kapatıldığını, keşif yerinde bulunan siyah gömlekli olan ... tarafından kendisine herhangi bir şekilde bir telkinde bulunulmadığını, buranın kadastrosunun yapılmış olduğunu da bilmediğini,