muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15702, Karar No: 2018/22172, Tarih: 15.10.2018

Karar, davalı ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. ve... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. nin tüm, davalı ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, ... 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, ... yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi ... yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... ... Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, ... yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, ... yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, ... hukukunda ... yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. ... yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. ... 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davalılardan... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. ile ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. arasında 01.01.2010 – 31.12.2010 ve 01.01.2011 – 31.12.2013 tarihleri aralıklarını kapsayan ulaştırma hizmetleri sözleşmesi yapıldığı, sözleşme konusunun... ve Doğan Grubu ... yerlerinde çalışan personele, şirketin konuklarına şirket eliyle şoför tahsis edilmesi, kişilerin ulaşımının sağlanması ile şirket tarafından verilen hizmet karşılığında yapılan her km başına ücret alınması olduğu ve davacının 19.12.2009 – 30.06.2012 tarihlerinde davalılardan ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak, 05.07.2012 – 01.03.2013 tarihleri arasında ise davalı ... Nadir ...an işçisi olarak... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. bünyesinde şoförlük yaptığı anlaşılmıştır. Dosya içerisinde yer alan 27.06.2012 tarihli protokole göre davacı ile birlikte beş adet şoförün 01.07.2012 tarihi itibari ile ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. kadrosundan Bülent Nadir ...an kadrosuna geçiş yapacağı ve personelin geçmişe dönük olarak işe giriş tarihi ile 01.07.2012 tarihi arasında ki tüm özlük haklarının ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. garantisi altında olduğu kararlaştırılmış ve davacı ile davalı şirketlerce imza altına alınmıştır. Bu açıklamalar karşısında davalı ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Nadir ...an arasında işçi devri olmuş ve aradaki ilişkinin ... yeri devri hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açık olup davalı ...... .... Nak. ve Servis İşlt. Tic. Ltd. Şti. davacının son işvereni olmadığından devreden işveren olduğu anlaşıldığından davacıyı kendi çalıştırdığı dönem ve ücret seviyesine göre belirlenecek ve ödenen miktarında mahsubu sonucu varsa çıkacak kıdem tazminatından sorumlu olup feshe bağlı diğer alacak kalemleri olan ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinden ise sorumluluğu bulunmadığı gibi fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacağı bakımında da devir tarihi olan 01.07.2012 tarihine kadar hesaplanan miktarlardan sorumludur. Mahkemece bu yönler gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5687, Karar No: 2013/8624, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5687 E.  ,  2013/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.12.2012 gün ve 2012/19537 Esas - 2012/28087 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1241, Karar No: 2012/4507, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1241 E.  ,  2012/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.10.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, birleşen dava ise temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 07.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının 506 parsel sayılı taşınmazına ve taşınmaz üzerinde bulunan binaya elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı-davacı, paydaşı olduğu 507 parsel sayılı taşınmaz ile 506 parsel sayılı taşınmazların evveliyatının bir bütün olduğunu, taşınmazın ifrazdan önce binanın babası tarafından yaptırılarak kendisine bırakıldığını ileri sürerek, Türk Medeni Kanunun 724. maddesi hükmü uyarınca temliken tescil istemiştir.

Mahkemece, 507 parsel sayılı taşınmazın davacıdan başka paydaşların bulunduğu, davacının tek başına temliken tescil isteminde bulunamayacağı ve korunmaya değer hakkının olmadığı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, birleştirilen davadaki temliken tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı- davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718. maddesi hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önündebulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Somut olayda; temliken tescil istemine konu binanın bulunduğu taşınmaz 17.04.1965 tarihinde tapulama çalışmaları sonucunda 1/2 paylı olarak davalı-davacının amcası ...ile babası ... adına tescil edilmiş, 11.06.1968 yılında ifraz edilerek 506 ve 507 parsel sayılı taşınmazlara ayrılmış, davacı-davalı ... 506 parsel sayılı taşınmazı 18.02.2005 tarihinde tapudan satın almıştır. Dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından temlike konu binanın 1981 tarihinden sonra davalı-davacının babası ... tarafından yaptırıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere, temliken tescile karar verilebilmesi için malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasına ait olduğunu bilmemesi veya tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmaması ya da yapıyı yapmada haklı bir sebebinin bulunması gerekir. Temliken tescile konu bina taşınmaz ifraz edilip çapa bağlandıktan sonra yaptırıldığından bina yapılmadan önce gerekli dikkat ve özenin gösterildiğinin kabulüne olanak yoktur. Bu nedenle somut olayda, sübjektif koşul gerçekleşmemiştir.

Öte yandan, temliken tescil isteminin taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı ileri sürülebilmesi için, taşınmaza sonradan malik olan kişinin yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde hareket ettiğinin de kanıtlanması gerekir. Davada, davacı-davalının taşınmazı kötü niyetle, başka bir deyişle yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve iş birliği içinde hareket ettiği de kanıtlanmamıştır.

Davanın, Türk Medeni Kanunun 724. Maddesinde yazılı sübjektif koşulun gerçekleşmediği gerekçesi ile reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de davanın reddi sonucu itibarıyla doğru olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının hükmü temyiz eden davalı-davacı ...’den alınmasına, 27.03.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14807, Karar No: 2017/9274, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14807 E.  ,  2017/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Durma

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere verilen "durma" kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabi olduğundan, katılan vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi gereğince itiraz dilekçesi olarak kabulüyle merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2107, Karar No: 2016/6182, Tarih: 12.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2107 E.  ,  2016/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.01.2006 yerine 26.10.2006 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Olaydan bir gün önce ... 2 No'lu Sağlık Ocağında DBT, Polio, Hepatit B aşıları yapılan 28.09.2005 doğumlu bebeğin aşılama işleminden 1-2 saat sonra ateşinin yükselmesi üzerine, ... Devlet Hastanesi'ne, yüksek ateş şikayeti ile getirildiği, hastanede fiziki muayene ve ileri tetkikler yapılmayıp, ateşin aşıdan kaynaklandığı belirtilerek, ateşin çıkması halinde ateş düşürücü olan “Calpol” isimli şuruptan verilmesi ve şişen bacağına da pansuman yapılmasının sanık olan nöbetçi doktor tarafından önerilerek katılan ...'nun hastaneden gönderildiği, katılanın bebeğini alarak eve getirdiği, ateş düşürücü olan ... isimli şuruptan bebeğe içirdiği, 28/01/2006 tarih ve saat 09.00 sıralarında bebeğin ağzından ve burnundan köpük gelmesi üzerine, ... Devlet Hastanesi'ne götürüldüğü ve hastanede öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 07/08/2009 tarihli raporunda sonuç olarak; "Otopsi bulgularına göre çocuğun ölümünün solunum yolu enfeksiyonu sonucu meydana geldiği, ateşle başvuran her çocuğun sistematik muayenesinin yapılması gerektiği, aynı gün aşı yapılmasının ateş için bir risk faktörü olmakla beraber muayeneden kaçınılması gereken bir durum olmadığı cihetle 27.01.2006 tarihinde ateş ile hastaneye başvuran hastanın fizik muayenesinin yapılmamasının tıp kurallarına uygun olmadığı, 28.09.2005 doğumlu Mesut oğlu, ...'in ölümüne neden olan akciğer enfeksiyonuna yönelik teşhisin erken konması halinde hastane şartlarında yapılacak tedavinin yüksek oranda şifa ile sonuçlanmasının beklendiği oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde görüş belirtildiği, aynı kuruldan alınan 28/09/2011 tarihli raporda ve bozma sonrası alınan ... 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 03.06.2015 tarihli raporlarında “bebeğin ölümünün otopside tanısı konulmayan kendinde mevcut hastalık sonucu meydana gelmiş olduğu, yapılan aşılarla ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığı, Devlet Hastanesi Acil Servisinde Dr.... tarafından hastanın ateşine bakılmamasının ve tam sistemik muayene yapılmamasının tıbbi eksiklik

olduğu, ancak bebeğin ölümüne neden olan hastalık bilinmediğinden eksik eylemin ölüme katkısı olup olmadığının bilinemediği, çocuğun ölümü ile eylem arasında tam bir illiyet bağı kurulamayacağının” mütalaa edildiği olayda, mahkemece aldırılan raporlarda ölüm olayı ile sanık doktorun eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı belirtilmiş ise de, sanığın, hastanın fiziki muayenesini yapmamasının tıp kurallarına uygun olmadığının ve bebekte bulunan akciğer enfeksiyonuna yönelik teşhisin erken konması halinde tedavi imkanının bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin TCK'nın 257/2. maddesiyle cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8024, Karar No: 2012/9563, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8024 E.  ,  2012/9563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı tarafa ait ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü ile hizmet alım sözleşmesi imzaladıklarını,hizmet süresince kendilerine 5510 sayılı kanunun 81.maddesi gereğince işveren prim oranlarında Devlet tarafından %5 oranında indirim sağlanmış olmasına rağmen davalı tarafça indirimden faydalandığı dönemde hak edişlerden kesinti yapıldığını, yapılan kesintinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek,43.417,84TL kesintinin istirdadı ile davalı tarafa bu miktar borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ... Mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine,karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın ... Mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında hizmet alımı konusunda sözleşme imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dava, sözleşme gereğince yapılan hak ediş esnasında davacının alacağından yapılan kesintiden kaynaklanmaktadır.Öyle olunca mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde ... 2012/8024-9563

Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13310, Karar No: 2012/17489, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13310 E.  ,  2012/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ...Yem San. ve Tic. A.Ş 2- ... ile davalılar 1- ... vek. Av. ... ,... 2- ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.05.2011 gün ve 424-190 sayılı hükmün davacılar vek. Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Her ne kadar Dairemizin 24.05.2012 tarihli kararı ile davaya konu bononun aslı ya da tasdikli ve okunaklı ön ve arka yüzü suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi istenmiş ve ön ve arka yüzü onaylı bono fotokopisi gönderilmiş ise fotokopinin yeterince okunaklı olmadığı anlaşılmakla bu kez bono aslının gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.