muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9036, Karar No: 2013/11729, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9036 E.  ,  2013/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacı ile tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemenin istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine ve davalıların 64.800 TL'nin % 20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine dair verdiği karar, davacı alacaklı vekili tarafından icra inkar tazminatına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.6.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli, aylık 7.200 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile, dava konusu edilen kiralanan davalı borçlu şirkete tekstil atölyesi ve show salonu olarak kiralanmış, sözleşmeyi diğer davalı borçlu ... müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 17. maddesinde,aynı dönem içinde kira bedelinin iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde, ödenmeyen aydan kontrat süresi sonuna kadar kira bedellerinin muacceliyet kespedeceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı, ... 37.İcra Müdürlüğü’nün 2012 / 19857 sayılı dosyası ile davalı borçlular hakkında 23.8.2012 tarihinde tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde Haziran -Temmuz – Ağustos 2012 ayları kirası 21.600 TL ile, sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince Eylül 2012 – Mayıs 2013 arası aylar kirası 64.800 TL ve işlemiş faizi 396 TL olmak üzere toplam 86.796 TL'nin tahsilini talep etmiştir . Mahkemece yapılan yargılama sonucu talep konusu aylar kirasının ödendiğinin kanıtlanamaması nedeniyle itirazın kaldırılmasına karar verilirken, sadece sözleşme gereği muaccel hale gelen Eylül 2012 – Mayıs 2013 arası aylar kirası 64.800 TL üzerinden davacı alacaklı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiştir. Oysa icra takibinde ödenmeyen Haziran -Temmuz – Ağustos 2012 ayları kirası 21.600 TL de dahil olmak üzere asıl alacak toplamı 86.400 TL'dir. Bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece 64.800 TL üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/601, Karar No: 2022/2961, Tarih: 11.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/601 E.  ,  2022/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ve tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine vekili ile DSİ vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, ... ili, ...ilçesi, Üçyol köyünde kain doğusunda 80 nolu parsel, güneyi taşlık, kuzeyinde Dicle nehri ve batı kısmı ...ilçe sınırı ile çevrili 90 dönümlük taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında taşlık, kayalık olarak tespit edildiğini, davacılar tarafından kadastro çalışmalarından sonra ihya edilerek tarım arazisi haline getirildiğini ve 20 yıldan fazla bir süre kendileri tarafından kesintisiz kuru tarım arazisi olarak kullanıldığını, MK'nun ve 3402 sayılı Yasa'nın tescil için aradığı şartların tümünün oluştuğunu bu nedenle söz konusu taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle, davacılar tarafından açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, tespit harici bırakma işlemi de yerleşik Yargıtay içtihatları gereği kadastro işlemi olup bu işleme itiraz edilmediğinden yapılan tapulama işleminin kesinleştiğini, dava konusu taşınmazın tespit tarihi itibariyle taşlık, kayalık vasfında olduğu iki kadastro teknisyeni, muhtar ve üç bilirkişinin beyan ve katılımıyla tespit edildiğini, dolayısıyla dava konusu yerin özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunu, bu gibi yerlerin imar ve ihya yoluyla kazanımı ve zilyetlikle iktisabı da mümkün olmayacak yerlerden olduğunu davanın reddi ile TMK 713/6 maddesi gereğince Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan keşif, bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın kayalık olarak tescil harici bırakıldığı ancak kayalık alanın bulunmadığı, tepe olan yerin 1984 yılında ihyasına başlanıp 1986 yılında imar ihyasının tamamlandığı, köy orta malı veya köy boşluğu olmadığı, davacıların eş oldukları, komşu parsel olan 79 nolu parselin dayanak olan vergi kaydında bu sınırın kayalık alan arazisi olarak gözüktüğü ancak kayalık alanın bulunmadığı, 1986 yılında imar ihyanın davacılar tarafından tamamlandığı, dava tarihine kadar tarla olarak kullanıldığı, davacılar yararına mülk edinme koşulları oluştuğundan dolayı taşınmazın tarla vasfıyla davacılar adına eşit hisse oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V.BOZMA İLAMI:

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V.BOZMA İLAMI:

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.02.2018 tarih 2015/21191 E. 2018/1006 K sayılı kararıyla, dava tarihinden (2012) geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı tarihlerde çekilmiş en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı Harita Genel Komutanlığından getirtilmeli, dava konusu taşınmazın batısında yeralan komşu taşınmazların parsel numaraları belirlenerek bunların kadastro tespit tutanakları ve varsa dayanakları ile çekişmeli taşınmazın kuzey ve doğusunda yeralan 79 ve 80 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine esas vergi kayıtları revizyon durumlarını da gösterir şekilde getirtilerek dosyasına konulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile 1 fen bilirkişisi, 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ve üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesinin gereğine değinilmiştir.

VI.BOZMAYA UYULARAK VERİLEN KARAR

Mahkemenin 06.07.2021 tarih 2018/463 E. 2021/795 K. sayılı kararıyla, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği, Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanamayacağı, mera ve ormanla bir ilgisi bulunmayan dava konusu taşınmazın, bilirkişi raporları ve tanık beyanlarında da görüleceği üzere taşlar temizlenerek tarla olarak kullanıldığı, dava tarihinden geriye doğru 20 yılı aşkın bir süredir davacılar tarafından tasarruf edildiği, taşınmaz üzerinde keşif tarihinde buğday anızı olduğu, heyet bilirkişi raporunda da yer aldığı üzere herhangi bir mera ya da orman arazisi ile sınır teşkil etmediği taşınmazı çevreleyen 79, 80 ve 81 nolu diğer taşınmazlar ile aynı özellikte olduğu, çevre taşınmazların üzerinde de buğday anızı olduğu dolayısıyla meranın devamı niteliğinde olmadığı anlaşılmakla imar ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinin ispatlanması nedeniyle davanın kabulü ile davacılar adına eşit hisse ile tesciline karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı İdarenin taraf sıfatı bulunmadığını öne sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazda imar-ihyanın bulunmadığını, taşınmazın çevresinde mera olmasına rağmen mera araştırması yapılmadığını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili talebi olup, yargılama sırasında dava konusu edilen bölümde orman kadastrosu yapılmış olup taşınmaz “davalı” olarak bırakılarak kadastro tutanağı düzenlenmiştir.

3.2. İlgili Hukuk

Hemen belirtmek gerekir ki; kadastro sırasında, genel mahkemelerde mülkiyete ilişkin davaya konu olan taşınmazlar 3402 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca malik haneleri açık olarak tespit edildikten sonra tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine gönderilir. Haklarında, tespit gününden önce genel mahkemede mülkiyete ilişkin dava bulunan taşınmazların kadastro tespitleri sırasında malik hanelerinin doldurulması, hukukça değer taşımamaktadır. Bu tür taşınmazlar hakkında genel mahkemelerin görevi, 3402 sayılı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı tanzim edildiği tarihte sona erer ve davanın Kadastro Mahkemesine aktarılması gerekir. Kadastro Mahkemelerince, aktarılan davalarda, re'sen araştırma ilkeleri çerçevesinde yargılama yapılarak gerçek hak sahibi yararına tescile ilişkin karar verilmesi zorunludur.

3.3. Değerlendirme

Somut olayda Mahkemece, 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; öncesinde tescil harici bırakılan taşınmazın orman kadastro çalışması yapılmış olup, çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiştir. Kadastro Mahkemesinin görev ve yetkisi, her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günden başlayıp taşınmaza ait tutanağın hukukça kabul edilen usule uygun olarak kesinleştiği güne kadar devam eder ve görev yargılamanın her safhasında re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Yargılama devam ederken, 15/04/2019 tarihinde çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği ve taşınmazın 105 ada 1 parsel 50.151,70 metrekare yüzölçümlü olarak tespitinin yapıldığı ve malik hanesinin boş bırakıldığı anlaşılmaktadır. Hakkında tutanak düzenlenen taşınmaz yönünden Kadastro Mahkemesi görevli olup, Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Kadastro Mahkemesine aktarılması gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

VIII. SONUÇ

VIII. SONUÇ

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/98, Karar No: 2015/12164, Tarih: 26.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/98 E.  ,  2015/12164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabında davalı şirkete devirden önceki sürenin dikkate alınıp alınmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmakta olup, temyiz dilekçesine konu edilen (Hükme esas alınması istenen) Av. ...'ın bilirkişi raporunda fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin devirden önceki ve sonraki çalışma süresinin toplamı ve tanık beyanlarına göre haftalık 18 saat üzerinden hesaplama yapılmışken, hükme esas alınan Av. ...'in raporunda ise 25.06.2007 tarihi itibariyle hizmet akdinin devri olgusunun gerçekleştiği ve talep konusu fazla çalışma ve milli bayram tatil ücreti alacaklarından davalı şirketin kendi çalışma dönemi ile sınırlı sorumlu olacağı esası ile 25.06.2007 sonrası için ( devirden sonraki çalışma için) fazla mesai ve ulusal bayram ücreti hesaplaması yapılmış olup, bilirkişi Av. ...'in aynı raporunda, kıdem tazminatı (Devirden önceki ve sonraki) tüm çalışma süresi üzerinden hesaplanmıştır. Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmasına esas alınan tarih aralığının, yukarıda belirtilen Kanun hükmü ve Dairemizin ilke kararı uyarınca, devir sebebiyle devirden önceki ve sonraki tüm süre üzerinden dikkate alınması gerekirken sadece devirden sonraki süre esas alınarak hesaplama yapılması ve buna göre hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8741, Karar No: 2019/16969, Tarih: 26.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8741 E.  ,  2019/16969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü.

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’ un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

1)Sanığın kapı ve pencereleri kilitli ve kapalı halde bulunan otomobilin kapısının küçük camını kırıp kapıyı açtıktan sonra araç içerisinden kaputun kilit anahtarını açıp bu yolla kaputu açarak, kaput içinden vidalanmak suretiyle muhafaza altına alınmış farın vidalarını gevşetip aracın farlarını çalması ve bu suretle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyalardan olan farı çalmasını takiben ayrıca aracın plakasını ve ön tamponunu sökerek çalmak suretiyle suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen eylemi gerçekleştirdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-e maddesine göre hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini ile,

2)Sanığın üzerine atılı olan hırsızlık suçunun ne şekilde gece vakti işlendiği tartışılıp açıklanmadan yetersiz ve eksik gerekçe ile TCK'nın 143. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görüldüğünden, yerinde görülerek hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CUMK'nın 326/son fıkra gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 26.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8026, Karar No: 2013/14916, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8026 E.  ,  2013/14916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde , fazla mesai ücretinin tahakkuk ettiği tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı fazla mesai ücreti talebinde bulunamayacağını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda Ç.S.G.B. B.Ç.M müfettişi raporu iş yerinde tanık olarak dinlenen çalışanların beyanlarına dayanarak düzenlemiştir. Fazla çalışma alacağı tanık beyanlarına dayanarak düzenlenmesi (hesaplanması) halinde, işçinin raporlu mazeretli olup çalışamadığı günler olabileceği gözetilerek takdiri indirim yapılacağı Yargıtay'ın istikrarlı uygulaması haline gelmiştir. Bilirkişi tarafından belirlenen fazla çalışma alacağından uygun oranda takdiri indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, indirim yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine,18/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3519, Karar No: 2019/5492, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/3519 E.  ,  2019/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların eşi/babası Behçet'in davalı nezdinde "Kredili Hayat Sigorta Poliçesi" ile sigortalıyken poliçe vadesi içinde öldüğünü, sağlık durumu hakkında doğru beyan yükümlülüğüne uyulmadığı gerekçesiyle davalının ödeme yapmayı reddettiğini belirterek 21.000,00 TL. sigorta tazminatının 25.08.2011 tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı murisin poliçe tanziminden önce mevcut olan hastalıklarını kasten gizlediğini ve doğru beyan yükümlülüğüne uymadığını, ölümün gizlenen hastalık sonucu gerçekleştiğini ve zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar murisi sigortalının, poliçe tanziminden önce mevcut olan hastalığını davalıya beyan etmeyip beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, ölümün de beyan edilmeyen hastalıktan kaynaklandığı, davalı sigortacının cayma hakkını kullandığı ve poliçeden dolayı sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacılar murisi tarafından, poliçe tanzimi sırasında verilen sağlık beyan formunda, hertür kanser dahil hiçbir sağlık problemi olmadığının imzalı biçimde beyan edildiği, poliçe tanziminden önce akciğer kanseri tedavisi gördüğünün gerek tedavi belgeleri ile gerekse alınan uzman bilirkişi raporuyla saptandığı, uzman bilirkişi raporuyla ölüm ile gizlenen rahatsızlık arasında illiyet bağı bulunduğunun da tespit edildiği gözetildiğinde, muris sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve zararın teminat dışı olduğuna ilişkin mahkeme kabulünün yerinde görülmesine; davalı sigortacının, rizikonun gerçekleşmesinden sonra beyan yükümlülüğüne aykırılığı tespit ettiği tarihten itibaren yasal sürede cayma hakkını kullanmış olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.