muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10805, Karar No: 2014/39914, Tarih: 24.12.2014

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli hâlinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkisi taraflar arasında çekişmeli olup dosya içeriğine göre işyerinin hukuki bir işlemle devredildiği ve davacının dava dışı son devralan işverende çalışmasını sürdürdüğü, devirle birlikte iş akdinin sona ermediği ve feshe bağlı hakların talep imkanı bulunmadığı, anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerin kabulü hatalıdır.

Kabule görede; reddedilen ihbar tazminatı miktarına göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5962, Karar No: 2020/3907, Tarih: 25.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5962 E.  ,  2020/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Tarihi : 17/06/2019

No : 2018/99-2019/866

İlk Derece

Mahkemesi : Akhisar 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 11/04/2017

No : 2015/304-2017/112

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı Kurum ile davalı ... ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, iş kazası sebebiyle oluşan kurum zararının tazmini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri, davacının talebini kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Özetle; İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; davalı ... Özel Eğitim Öğretim Rehabilitasyon Telekom Tic. Ltd. Şti.'ne atfedilecek bir kusur bulunmadığından bu nedenle işveren şirket aleyhine açılan rücuan tazminat davasının reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ancak dava değerinin ıslah edilmeden önce 10.638,21 TL olduğu ve bu davalı aleyhine ıslah işlemi yapılmadığı halde ıslah edilen değer üzerinden davalı işveren lehine vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan, dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden davalı ... Özel Eğitim Öğretim Rehabilitasyon Telekom Tic. Ltd. Şti. lehine nisbi vekalet ücreti hesap edilmesi gerektiğinden davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı haklı görüldüğünden, istinaf başvurusu kabul edilerek kararın kaldırılmasına; yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak HMK. 353/1-b-2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum ve davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilleri kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum ve davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilleri kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava; 30.09.2013 tarihinde gerçekleşen kazada yaralanan sigortalıya yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağının 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olduğu belirgindir. Buna göre eldeki davada mahkemece davaya konu kazayla ilgili tam kusurlu bulunan davalıya ait araca ilişkin sigorta poliçesi celp edilmeli, davalı sigorta şirketinin kazayla ilgili ödeme yapıldığına dair iddiası araştırılmalı ve davalı sigorta şirketinin poliçe limitiyle sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmiş olması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7109, Karar No: 2007/8680, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7109 E.  ,  2007/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 30.03.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11039, Karar No: 2013/9378, Tarih: 08.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11039 E.  ,  2013/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.05.2012 tarih ve 2011/359-2012/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerii tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, sigortalı işyerinde bulunan davalıya ait derin dondurucunun sebep olduğu yangın sonucu iş yerinde hasar meydana geldiğini, müvekkilinin işyeri paket sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına 10.604,46 TL tazminat ödediğini ileri sürerek, bu meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, yangının derin dondurucundan çıkmadığını,müvekkilinin, sigortalı işyerine emanet olarak bırakılan derin dondurucunun sadece bakım ve onarımından sorumlu olup, temizlik ve kullanım şartlarına aykırılıktan kaynaklanan zarardan emanet alanların sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, yangına derin dondurucudaki motor sıkışması sonucu elektrik kablosunun aşırı ısınarak alev almasının neden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.006,00 TL bina ve 1.077,15 TL emtia hasarı olmak üzere toplam 5.083,15 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2- Dava rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Ancak, somut uyuşmazlıkta davacı; sigortalısına ait işyerinde bulunan davalıya ait derin dondurucudan kaynaklanan yangın nedeniyle hasar oluştuğunu ileri sürmüş, davalı vekili ise yangına derin dondurucunun sebep olmadığını, kullanım hatalarından kaynaklanan hasardan müvekkilinin sorumlu bulunmadığını savunmuştur. 6100 sayılı HMK'nun 290. maddesi "Keşfin yeri ve zamanı mahkeme tarafından tespit edilir. Keşif, taraflar hazır iseler huzurlarında, aksi takdirde yokluklarında yapılır. Mahkeme keşif sırasında tanık ve bilirkişi dinleyebilir. Keşif sırasında, yapılan tüm işlemler ve beyanları içeren bir tutanak düzenlenir. Plan, çizim, fotoğraf gibi belgeler de tutanağa eklenir...." hükmünü havidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, raporun keşif anında yerinde ve bilahare dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucunda oluşturulduğu belirtilmektedir.Ancak, mahkemece 15.02.2012 tarihli duruşmada günü ve saati belirtilmeksizin mahallinde keşif yapılmasına karar verilmiş ise de, dosyada keşif tutanağı bulunmamakta olup, keşfin yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise hangi gün ve saatte yapıldığı, keşfe kimlerin katıldığı ve keşif sırasında hangi işlemlerin gerçekleştirildiği anlaşılamamaktadır. Öte yandan ekspertiz raporunda hasara, işyerinin 1. katında bulunan derin dondurucunun motorundan çıkan alevli yangının neden olduğu belirtilmiştir.Karara dayanak bilirkişi raporunda ise, bir taraftan davalıya ait derin dondurucu ile başka bir derin dondurucunun aynı elektrik prizinden beslenmesi ve elektrik kablosunu aşırı yüke maruz kalmasının yangına sebep olabileceği tespitine yer verilmiş iken, diğer taraftan ise raporun sonuç kısmında bu tespit ile çelişecek şekilde yangının davalıya ait derin dondurucudaki motor sıkışmasından kaynaklandığı görüşü açıklanmıştır. Usulünce gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği anlaşılamayan ve tutanağı bulunmayan keşfe dayanılarak oluşturulmuş ve birbiriyle çelişen kanaatler içeren bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez.Bu durumda, mahkemece, yangının sebebi, şayet davalıya ait derin dondurucudan kaynaklanmış ise taraflar arasındaki emanet sözleşmesi hükümleri de değerlendirilmek suretiyle sorumluluğun kime ait olduğu, tarafların müterafik kusurlarının bulunup bulunmadığı hususlarında uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının Reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1574, Karar No: 2010/11710, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1574 E.  ,  2010/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya tohum sandıkları satıp teslim ettiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının ... İli ...lçesinde bulunduğunu, bu nedenle yetkili ve görevli mahkemenin Malkara Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu beyan ederek mahkemenin yetkisine itiraz etmiş, esasa cevabında ise davacının alacak iddiasının gerçek olmadığını, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece alacağın tahsili davalarında B.K.nun 73. ve HUMK.nun 10.maddelerine göre davacı alacaklının ikametgahı mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu, ancak bu kuralın uygulanması için taraflar arasındaki ticari ilişkinin davalı borçlu tarafından kabul edilmiş veya davacı alacaklı tarafından ispat edilmiş olmasının gerektiği, davalının ticari ilişkinin varlığını kabul etmediği, davacının verilen süreye rağmen ticari ilişkiye dair delillerini sunmadığı, ticari ilişkinin varlığı ispat edilemediğinden genel yetki kuralının uygulanması durumunda davalının ikametgahında bulunan ...cra Dairelerinin yetkili olduğu, ... İcra Dairelerinin yetkisiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yetki itirazı hadise şeklinde incelenir. Davacı 18.08.2009 havale tarihli delil listesi ekinde irsaliye örnekleri sunmuştur. Bu irsaliye örnekleri altında teslim alan kısmında imzaları bulunan kişilerin davalı çalışanları olup olmadığı araştırılarak B.K.nun 73/1 ve HUMK.nun 10.maddeleri hükümlerinin değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.