muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3625, Karar No: 2021/10829, Tarih: 17.06.2021

. maddede olduğu gibi farklı bir uygulama yapılması yönünde bir düzenleme getirilmediği, geçici 3. maddenin 2. fıkrasında 1 ve 3. fıkralarda olduğu gibi “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla” ibaresine yer verilmemiş ise de, 2. fıkra ile getirilen düzenlemenin de o anki koşullara göre koşullu salıverilmeden yararlanma hakkı bulunan hükümlülerin denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri süreye ilişkin bir düzenleme olduğunu kabulde zorunluluk bulunduğu, geçici 3.madde ve 105/A maddesinin aynı 6291 sayılı Kanunla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenip aynı tarihte yürürlüğe girdikleri de gözönünde bulundurulduğunda, kanun koyucunun koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler ile koşullu salıverilmelerine bir yıl kalan diğer hükümlülerin denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma süreleri açısından farklı bir uygulama yapılması yönündeki iradesini denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazının düzenlendiği 105/A maddesinde ortaya koyacağında şüphe bulunmadığı, zira 105/A maddesinin 3.fıkrasında sıfır altı yaş grubunda çocuğu bulunan kadın hükümlülerin koşullu salıverilmesine iki yıl yada daha az süre kalması, maruz kaldıkları ağır bir hastalık, engellilik veya kocama nedeniyle hayatlarını yalnız idame ettiremeyen hükümlülerin ise koşullu salıverilmesine üç yıl ya da daha az süre kalması ve diğer şartları da taşımaları halinde denetimli serbestlikten yararlanabilecekleri şeklinde yaptığı düzenleme ile bu hükümlüler ile diğer hükümlüler arasında farklı uygulama yapılması gerektiği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuş olması da dikkate alındığında geçici 3. maddenin 1, 2 ve 3. fıkralarının geçici 3. maddenin yürürlüğe girdiği tarihte denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma hakkı bulunan hükümlüler ile sınırlı bir uygulama alanının olduğunu kabul etmek gerektiğinden, açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen ve koşullu salıverilmesine bir yıldan az süre kalan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlandırılması gerektiğine ilişkin olarak verilen Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2018/17 değişik iş sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden bu karar karşı yapılan ve haklı nedenlere dayanmayan kanun yaranı bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden, Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2018/17 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6909, Karar No: 2013/10913, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6909 E.  ,  2013/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/818, Karar No: 2017/7587, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/818 E.  ,  2017/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davrandığından bahisle ...Akaryakıt Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş. hakkında, anılan Kanun'un 15. maddesi uyarınca Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair,... Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli ve 42 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun kabulüne ilişkin mercii Bakırköy 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/5217 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 04/02/2016 gün ve 12807 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2016 gün ve... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da belirtildiği üzere "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesinde yer alan "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." şeklindeki hükümler gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve

2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18003, Karar No: 2015/35881, Tarih: 19.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18003 E.  ,  2015/35881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/203723

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2009/953 (E) ve 2011/137 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar F.. S.., E.. S.. ve C.. S.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar F.. S.., E.. S.. ve C.. S..'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık F.. S.. hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılanların evinin önünde “sizi yaşatmayacağım,benim kardeşimi öldürdünüz” şeklinde sözler sarfederek eve doğru tabanca ile 19 el ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile ayrıca TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık F.. S..'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10612, Karar No: 2019/6524, Tarih: 27.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10612 E.  ,  2019/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki ve sanığın eşi müştekinin annesi olan tanık ...'nin soruşturma aşamasında, müştekinin sinir hastası olduğu, sık sık suç işleyerek cezaevine girdiğini ve olay günü de para istediğini, vermeyince saldırganlaştığını, çevreye zarar vermesini engellemek için sanığın müştekiye sarıldığını beyan etmeleri, müşteki için alınan adli muayene raporunda sadece boyunda hassasiyet olduğunun yazılı bulunmasına, başka bir darp cebir izinin olmadığının belirtilmesi karşısında, müştekinin saldırgan ve tehlikeli davranışlarını önlemeye yönelik ve bununla orantılı olarak yaptığı hareketlerin yaralama kastı taşımadığı anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19712, Karar No: 2014/21701, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19712 E.  ,  2014/21701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/297-2014/515

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 21 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 08.02.2011 tarihinde artarak % 59 oranına yükselmesi nedeniyle, % 38 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6929, Karar No: 2013/22714, Tarih: 19.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6929 E.  ,  2013/22714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın giderimi için girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı davacı ve davalı temyiz etmişlerdir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

A)Davacı, davalıya ait aracın kablosuna hasar verdiğini iddia ederek malzeme bedeli, montaj (işçilik) gideri ile satılamayan enerji bedelinden oluşan zararın giderimi için girişilen icra takibine davalının itirazının haksız olduğundan iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda malzeme, montaj ile satılamayan enerji bedelinden oluşan alacak miktarı hesaplanmış ve hesaplanan bu miktar yönünden itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup, zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler genel idare giderleri olup, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dahil edilemez. Öte yandan, tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti (inkıta) süresi belirlenemez ve bu sebeple de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözetilerek, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma sözkonusu ise bunların kanıtlanması için davacı taraftan delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, daha sonra dosya konusunda uzman elektrik mühendisi bilirikişiye verilerek gerekçeli rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeksizin karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

B)Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanmakta olduğundan icra takibine konu alacak likit, yani önceden bilinebilir değildir. Alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacıdan alınmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davalı tarafa iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15353, Karar No: 2015/29099, Tarih: 05.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15353 E.  ,  2015/29099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/63932

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2009/297 (E) ve 2011/202 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Sanık hakkında müştekinin kızı D.. Ç..'nın ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine gitmediği, kendisine eğitim verilmediği halde 2008 Yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında, ayda altı saat bireysel eğitim almış gibi gerçeğe aykırı belge düzenleyerek, bu aylara ilişkin haksız ödeme yapılmasını sağladığı iddia ve kabul edilen olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde resmi belgede sahtecilik suçunun konusunu oluşturan ve hükme esas alınan belgelerin neler olduğu açıkça belirlenip bu belgelerin asılları adli emanete aldırılarak bilirkişi incelemesi yaptırılması, duruşmada incelenip suça konu belgelerin özellikleri, resmi belge niteliğinde olup olmadıkları duruşma tutanağına yazdırılması, aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı değerlendirilmesi, denetime imkan verecek şekilde asılları dosya içerisinde bulundurulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10011, Karar No: 2018/4340, Tarih: 10.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/10011 E.  ,  2018/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kayınbabası olduğunu, davalının oğlu ile boşanma davasının devam ettiğini, evliliğin başında muhtelif yerlerden takılan 9 adet büyük gremse altının davalı tarafından alındığını ve altınlarını iade etmediğini tüm bu nedenlerle dava konusu 9 adet gremse altının davalıdan alınarak kendisine verilmesine, aynen iadesi mümkün olmadığında bedellerinin dava tarihi itibarıyla yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu ziynetleri satarak bedelini .... eli ile ve banka havalesi ile ... 'de yapılmakta olan dairenin peşinatı olarak ... 'e ödenmek üzere gönderdiğini, yine taraflar evlenirken alınan mobilya paralarını ödediğini, kendisine emanet edilen altınları bu şekilde paraya çevirerek ödemelerde bulunduğunu bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, Yargıtay ...Hukuk Dairesi’nin 2015/11257 Esas, 2015/19231 Karar numaralı bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile 9 adet 22 ayar gremsenin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığında bedeller toplamı olan 15.300,00 TL'nin dava tarihi olan 05.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının oğlu Mehmet ile evlendiğini, düğünde takılan 9 gremse altının davalı kayınpederi tarafından elinden alınarak harcandığını, eşi ile boşanma davasının devam ettiğini belirterek, davalıya verilen altınların aynen, olmadığında 15.300 TL bedelinin davalı kayınpederinden tahsilini istemiş. Davalı, davacıya ait altınların davalı tarafından satılarak davacı ve eşi için satın alınacak dairenin peşinatının ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı ile davalının .... 'in evliliklerinin başında davacıya ziynet olarak 9 adet gremse altının takıldığı, zira bu durumun dosya içerisinde yer alan fotoğraflar ve davacı tanık beyanları ile sabit olduğu, davacıya takılan bu ziynetlerin emanet olarak güvenlik nedeniyle davalıya teslim edildiği, davalının bu ziynetlerin emaneten kendisine verildiğini kabul ettiği, ancak bu ziynetlerin veya bedellerinin davacıya bizzat teslim edildiğine dair dosyada her türlü şüpheden uzak kesin deliller bulunmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.