muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8287, Karar No: 2010/15029, Tarih: 02.12.2010

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ve arkadaşları vekil Avukat ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 02.12.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Taraflar arasında görülen, ... Köyü 260, 262 ve 263 sayılı parsellerle ilgili kadastro tesbitine itiraz davası sonunda, mahkemece, çekişmeli parselin ... ... ÇİFTLİĞİNE ait Mart 1290 (Sefer 1291) tarih D.9 V.20. ve Ağustos 1326 (1910) tarih 4 ve Eylül 1340 tarih 5 nolu sicilden gelen ve tesisinde 4000 dönüm (367 Hektar 7210 m2) yüzölçümlü tapudan 3.540.000 m2 olarak ifraz edilen Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu tapu kaydı kapsamında kalsa da, davalı tarafın Medeni Yasanın yürürlüğünden önce en 10 yıl süreyle malik sıfatıyla zilyet edildiği, Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddesi gereğince tapu kayıtlarının, bu zilyetlik karşısında hukuki değerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davaların REDDİNE, çekişmeli paselin tesbit gibi ... adına tesciline, katılan davacılar kadastro tespitinden sonra doğan haklara dayandıklarından dava dilekçelerinin GÖREV nedeniyle REDDİNE, Orman Yönetmiinin yöntemince katılımı bulunmadığından istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, ... ve arkadaşları ile vekili tarafından temyiz edilmiş,

Dairece, Mahkemenin "davaya konu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmayıp kadim tarım arazisi olduğu ve Marmaris Kadastro Mahkemesinin 05.04.2001 gün 1996/11-16 sayılı kararına ait dava dosyasında; davacıların tutundukları tapu kayıtlarının sınırlarında yazılı noktalar arasında düz hatlar çizilmek sureti ile tapu kaydının kapsamının belirlendiği, tapu kaydında yazılı nokta sınırların birleştirilmesi ile düzenlenen haritanın, temyize konu davada da, yerel ve fen bilirkişi aracılığı ile uygulaması sonucu, dava konusu parselin tapu kaydı kapsamı olarak belirlenen geometrik şeklin içinde kaldığı, ancak, tapu kaydının miktar itibarı ile araziye tatbikinin ve tapu kaydında sabit bir sınır olmadığı için; hangi sınırdan ve nereden başlanılarak tapu kaydına kapsam belirlemenin de mümkün olmadığı; kadastro çalışması sırasında özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte yerler olduğu için kadastro tespit tutanakları düzenlenen arazilerin, dağ, tepe, orman, taşlık Kayalık ve benzeri arazilerle çevrili olduğu; böyle bir arazi yapısı içerisinde miktar itibarı ile uygulama yaparak davacıların tutundukları tapu kaydına kapsam belirlenemeyeceği, dava konusu taşınmaz tapu kaydı kapsamında kalsa bile, davalı ve katılan davacıların müşterek miras bırakanlarının, zilyetliğinin Medeni Yasanı yürürlüğe girmesinden 10 yılı aşkın bir süre önce başlayıp kadastro tespit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik gibi devam ettiği; davacıların bu güne kadar herhangi bir çekişme yaratmadıkları; davalı ve katılanlar ile müşterek miras bırakanlarının bir insan ömrünü aşan süre zilyetliklerinin kiracılık sıfatı ile devam ettiğinin davacılar tarafından kanıtlanamadığı; Medeni Yasanın yürülüğe girdiği 4 Ekim 1926 tarihinden önce uygulanmakta olan ve Medeni Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra da bu yasaya aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte olduğu kabul edilen Şevval 1274 (1858) Tarihli Arazi Kanunnamesinin 20(30) ve 78 maddelerine göre tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği" yönündeki gerekçesi kabul edilip, bunun yanı sıra, Tapu maliki "...i" ile "..." nin aynı kişiler, ...’nin de tapu maliki ...hanımın babası olduğu, ...Hanımın tapu maliki ...nin kızı olmadığı, dolayısıyla davacıların tapu malikinin mirasçısı sıfatını taşımadıkları yönündeki itirazlarının, dosya kapsamındaki delillere göre dayanağı bulunmadığı, aynı belirlemelerin, Marmaris Kadastro Mahkemesinin 08.03.2003 gün 1991/363-231 sayılı kararını temyiz yoluyla inceleyen 16. Hukuk Dairesinin 14.07.2006 gün 2005/13657-5526 sayılı ve 7. Hukuk Dairesi kararlarında da yapıldığı, ...'ın eşi ...oğlu ... ile ...'ın diğer oğulları ve adlarına tescil kararı verilen ..., ...,... ile adlarına tescil kararı verilen ..., ... ve ...'ın babası ...'in ... Köyünden 79 kişi ile birlikte 03.10.1988 tarihinde davalı ... Ailesi tarafından, nokta sınırlı Mart 1290 tarih 18 nolu tapudan yasal olmayan tedavüllerle yeni sınırlar ilave edilerek yapılan intikal ile oluşan ..

. Hukuk Dairesinin 14.07.2006 gün 2005/13657-5526 sayılı ve 7. Hukuk Dairesi kararlarında da yapıldığı, ...'ın eşi ...oğlu ... ile ...'ın diğer oğulları ve adlarına tescil kararı verilen ..., ...,... ile adlarına tescil kararı verilen ..., ... ve ...'ın babası ...'in ... Köyünden 79 kişi ile birlikte 03.10.1988 tarihinde davalı ... Ailesi tarafından, nokta sınırlı Mart 1290 tarih 18 nolu tapudan yasal olmayan tedavüllerle yeni sınırlar ilave edilerek yapılan intikal ile oluşan ... Çiftliğine ait Ağustos 1326 tarihli sicilden gelen Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 numaralı tapu kayıtlarının iptali istemiyle tapu maliki ... ve arkadaşları aleyhine açtıkları davanın “tapunun intikalleri ile ifraz ve sınır değişikliği işlemlerinin yapıldığı tarihlerdeki yasal prosedürlerle uygun olduğu ve tapu kayıtlarının hukuki değerini koruduğu” gerekçesiyle reddine ilişkin, Mahkemenin 28.01.1994 gün 1988/333-51 sayılı kararı, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.02.1995 gün 1994/7430-1073 sayılı kararının ile temyiz itirazları süre yönünden ret edilerek 12.09.1995 tarihinde kesinleştiği, aynı konuda Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi ve Kadastro Mahkemesinin benzer kararlarının bulunduğu, Marmaris Kadastro Mahkemesinin 11.06.1990 gün 1978/127-22 sayılı kararını temyiz yoluyla inceleyen 7. Hukuk Dairesinin 26.02.1991 gün 1990/11579-2459 sayılı kararında Mart 1290 tarih 18 nolu sicilden gelen ... Çiftlliğine ait 4000 dönüm ve aynı tarih 19 nolu sicilden gelen ... (...) Çiftliğine ait 3000 dönüm yüzölçümlü "tapu kayıtlarının doğru temele dayandığı, düzenli bir şekilde gittilerinin bulunduğu ve bu nedenle geçerli tapu kayıtları olduğu" nun kabul edildiği, sözü edilen kesin mahkeme kararları ve diğer nedenlerle, davacıların maliki olup, dayandıkları çiftlik tapu kayıtlarının doğru temele dayandığı, düzenli şekilde intikal ve gittilerinin bulunduğu anlaşıldığından tapu kayıtlarının hukukça geçerli olduğu, ... ve ... (...),...-... isimlerinin ve yine davacıların dayandığı tapu kayıtlarında yazılı sınır yerlerinin bölgeye ait en eski tarihli olan 1328 (1912) tarihli ve daha sonra 1944-1964 yıllarında baskısı yapılan memleket haritaları üzerinde yazılı olduğu, gerek temyize konu davada yapılan keşiflerden sonra düzenlenen bilirkişi raporlarında, gerekse tarafların delil olarak dayandığı ve bir örneği dava dosyası içinde bulunan ... Köyü 74 sayılı parsele ait kadastro mahkemesinin 1978/127 (bozma kararından sonra 1996/11) sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2010 gün 2001/8221-9432 sayılı kararı ile onanan, ... (...) Köyü 804 sayılı parsele ait, kadastro mahkemesinin 1974/9 sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 30.09.2003 gün 2002/4585-2674 sayılı kararı ile bozulan dava dosyalarında, Harita Genel Komutanlığı Askeri Coğrafya Daire Başkanı Müh. Alb..... ve Plan Daire Başkanı ....'un verdiği 04.03.1999 tarihli rapor ile eki haritalarda ve aynı dosyalarda bilirkişi olarak bilgililerine başvurulan Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Daire Başkanları, Harita Mühendisleri ..., ..

... (...) Köyü 804 sayılı parsele ait, kadastro mahkemesinin 1974/9 sayılı olan ve 7. Hukuk Dairesinin 30.09.2003 gün 2002/4585-2674 sayılı kararı ile bozulan dava dosyalarında, Harita Genel Komutanlığı Askeri Coğrafya Daire Başkanı Müh. Alb..... ve Plan Daire Başkanı ....'un verdiği 04.03.1999 tarihli rapor ile eki haritalarda ve aynı dosyalarda bilirkişi olarak bilgililerine başvurulan Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Daire Başkanları, Harita Mühendisleri ..., ..., Tapu Arşiv Daire Başkanı ...tarafından düzenlenen 19.02.1999 tarihli 21 sayfalık rapor ve Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Prof Dr.... tarafından düzenlenen rapor ve eklerinden, yine aynı dava dosyalarında Hacettepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi, Jeodezi ve Fotogometri Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. ...'ün, bölgeye ait 1328 (1912) yılından beri bir çok kere düzenlenen askeri haritaları yerine uygulayarak ve tapu kayıtlarında geçen sınır yerlerini keşif heyeti ile bizzat gezip gözlemlemek suretiyle düzenlediği 14.04.1999 tarihli 9 sayfalık raporundan anlaşıldığı, sözü edilen bu raporlara dayanılarak kadastro mahkemesinin 05.04.2001 gün 1996/11-16 sayılı kararı ile Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... tarafından düzenlenen rapor ve ek raporlar incelendiğinde, ... ... Vakfının gayri ...vakıf olduğunu bildiren sadece 51. bentte yazılı Sungurbey-...'nun 08.03.2000 tarihli rapor bulunduğu, sözü edilen bu raporun sonuç bölümünde, "... gayri ...vakıf olmasının sonucu değiştirmeyeceği, çünkü tapu kayıtlarının düzenli olarak intikal ettiğini ve yasal değerini koruduğu, zilyetlerin kiracı sıfatıyla kullandıklarının” bildirildiği, ancak bu bilirkişilerden Prof. .... vakfiyenin dayanağı olan ve rapor tarihinden sonra eski arşivlerde bulunup örnekleri çıkartılan belgeler üzerinde yeniden yaptığı incelemelerde, ... ... Vakfının ...vakıf olduğu sonucuna ulaşarak 21.09.2004 tarihli raporu verdiği, yine 08.03.2000 tarihli raporda imzası bulunan Prof. ... 30.09.2004 tarihli raporunda, davacı tapu sahiplerinin 1926 yılına kadar mutasarruf, bu tarihten taviz bedelinin ödendiği, 1961 yılına kadar da miri arazi üzerinde mülkiyet hakkı olduklarını gösteren bir "karine" oluştuğundan, yine zilyetliğe değer verilemeyeceği ve bu taşınmazların zilyetlikle kazanamayacağını bildirdiği, ..... ve arkadaşlarının 08.03.2000 tarihli raporu dışında kalan; 05.03.2000 tarihli raporu düzenleyen Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Dr. ..., Prof. Dr....tarafından düzenlenen raporlarda Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü personelince düzenlenen rapor Prof. Dr. ..., Prof. Dr...., Prof. Dr. ... ve ... tarafından düzenlenen raporlarda ... ... Vakfının mülk araziden tahsis edilen ..

..... ve arkadaşlarının 08.03.2000 tarihli raporu dışında kalan; 05.03.2000 tarihli raporu düzenleyen Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Dr. ..., Prof. Dr....tarafından düzenlenen raporlarda Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü personelince düzenlenen rapor Prof. Dr. ..., Prof. Dr...., Prof. Dr. ... ve ... tarafından düzenlenen raporlarda ... ... Vakfının mülk araziden tahsis edilen ...ve icareteynli vakıf olduğunun, tapu kayıtlarının yasal değerini koruduğunun anlaşıldığı, dosyadaki belgelere göre bu araziye zilyet olduğunu iddia eden kişilerin 1926 yılından önce ve sonra malik gibi zilyet olmadıklarını gösteren pek çok resmi belge ve bilgi bulunduğu, bu bilgi ve belgelerden, Kadastro Mahkemesinin 1978/72 (Dairenin 2010/8998) sayılı dosyasında davaya konu olan ... Köyü 120 sayılı parselin zilyetliğe dayanarak adlarına tescilini isteyen kişilerin miras bırakanı olan ve 1955 yılında ölen... oğlu ...'ın ... Çiftliğinin kahyası olduğu, bu köyde, ...'ın diğer köylüler gibi çiftlik sahiplerine ait tarlalarda süremekçi (kiracı) olduğu ve ... Çiftlik arazisine dahil Kocaova mevkiinde kiracı sıfatıyla kullandığı tarlanın 4274 Sayılı Yasanın 28. maddesi gereğince köy okulu tatbikat bahçesi olarak kamulaştırılmasına karar verildiği, yine ... Köyü 120 sayılı parsel zilyetleri ..., ..., ..., ...ve bir kısım zilyetlerin mirasbırakanı ..., ... Çiftliğine ait Mart 1290 tarih 18 nolu sicilden gelen Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 nolu tapu kayıtlarının iptali konusunda Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın, 28.01.1994 gün 1988/333-51 sayılı kararla reddedilip kesinleştiği, bu kararın, zilyetler yönünden kesin hüküm ve güçlü delil oluşturduğu, zilyetler miras bırakanı ... ile diğer müdahil davacılar ...,...’ın, köylülerin ... Çiftliğinde işgalci ve kiracı (süremekçi) olduklarını, çiftlik tapu kayıtlarının bu yerlere ait olduğunu belirleyen birçok resmi evrakı imzaladıkları, bu beyanların kendilerini bağladığı, zilyetliklerinin malik gibi olmadığını gösterdiği, ..., ...ve ... Çiftliklerinin ... ...'ın mülk arazilerinden tahsis ederek kurduğu ...vakıf olduğu, tapu kayıtları düzenli olarak kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar intikal ettirildiği, mülkiyet hakkını doğrulayan yasal kayıtlar olduğu, 1858 (1274) tarihli Arazi Kanunnamesinin 4. maddesi gereğince mülk arazilerde ...vakıflarda bu kanunnamelerin 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağının, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi olduğunun, orman sayılan yerlerden olmadığı, mahkemenin 05.04

...vakıf olduğu, tapu kayıtları düzenli olarak kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar intikal ettirildiği, mülkiyet hakkını doğrulayan yasal kayıtlar olduğu, 1858 (1274) tarihli Arazi Kanunnamesinin 4. maddesi gereğince mülk arazilerde ...vakıflarda bu kanunnamelerin 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamayacağının, bilirkişilerin dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi olduğunun, orman sayılan yerlerden olmadığı, mahkemenin 05.04.2001 gün 1996/11-16 sayılı dosyasında yapılan ve taraflarda açıkça itiraz edilmeyen uygulama ve düzenlenen haritaya göre çiftlik tapu kaydı kapsamında kaldığını belirttikleri, 1936-1937 yıllarında Türkiye genelinde tüm taşınmazların vergiye kayıt ettirildiği, vergi kayıtları mülkiyet belgesi değilse de o yıllarda taşınmaza zilyet edildiğinin karinesi olduğu, bu tarihlerde ve daha sonraki yıllarda dava konusu parsele malik gibi zilyet olduğunu iddia eden kişilerin bu köy sınırları içinde vergiye kayıt ettirdikleri hiçbir taşınmazları bulunmadığı, çiftlik tapu sahiplerinin ... Köyünde 7.474.950 m2 ... (...) Köyünde 1.430.000 m2 ...Köyünde 1.278.130 m2 tarla cinsli vergi kayıtlarının bulunduğu ve bu arazilerin vergilerinin 1969 yılına kadar ödedikleri dosya içindeki makbuz örneklerinden anlaşıldığı, diğer taraftan Yargıtay İçtihatları ve öğretide; Zilyet olduğu taşınmaz için kira bedeli yada ecrimisil ödeyen, kişi yada kişilerin, Başka bir kimseyi malik yerine koyup, onun vasfına ve üstün hakkına saygı gösteren, kişi yada kişilerin, Bir taşınmazın vakıf malı olduğunu bilen kişi yada kişilerin malik gibi zilyet olmadığının kabul edildiği, bir an için mahkemenin kabul ettiği gibi dava konusu taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı düşünülse bile, adlarına tescil kararı verilen zilyetlerin ve miras bırakanlarının imzalı beyanları ve miras bırakanları ...'ın çiftlik kahyası olması nedeniyle, araziyi çiftlik sahipleri adına yönetip ve onlar adına kullandığı ve dolayısıyla zilyetlerinin malik sıfatıyla olmadığının kabulünün zorunlu olduğu, ... Çiftliğine ait 376 Hektar 7210 m2 yüzölçümlü ve ...Çiftliğine ait 275 Hektar 8907 m2 yüzölçümlü tapu kayıtlarına ve yine ... Çiftliğine ait 7.474.950 m2 yüzölçümlü tarla cinsli vergi kayıtlarına dayanılarak çiftlik tapu ve vergi kaydı sahipleri adına hiçbir taşınmazın tescil edilmediğinin dosya kapsamından anlaşıldığı, çiftlik tapu sahiplerinin dayandıkları ve bir çoğu 1996/11-16 sayılı dosyanın karara bağlanmasından sonra bulunup ibraz edilen birbirini doğrulayıp tamamlayan yazılı ve aksi kanıtlanamayan belgeler ve tanık beyanları karşısında, aynı köyde bulunan başka arazilerde çiftlik tapu malikleri ile davacı yada davalı konumunda olduğu anlaşılan ve sadece zilyetliğe dayanan taraf tanıklarının soyut içerikli beyanlarına değer verilemeyeceği, o halde; 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunun (mera, yaylak ve kışlaklar dışındaki) miri arazi rejimi Medeni Yasa hükümlerine aykırı olması nedeniyle 29 Mayıs 1926 gün 864 sayılı Uygulama Yasasının 43

. maddesi ile 4 Ekim 1926 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmış olması ve dava konusu taşınmazın yukarıda anlatılan niteliğine göre Arazi Kanununun 20 ve 78. maddelerinin somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gibi, bir an için aksi düşünülse bile zilyetliğe dayanan kişilerin zilyetliklerinin malik sıfatıyla olmaması nedeniyle de yine bu hükümler zilyetler yararına hukuki sonuç doğurmayacağından ve dolayısıyla yasalarda öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşulları zilyetler yararına oluşmadığından, çiftlik tapu sahiplerinin davalarının kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Dairenin, davacı ve katılan gerçek kişilerin dayandığı tapu kayıtları ile vergi kayıtları ile diğer mahkeme kararları ve krokileri yöntemince uygulanmadığı, tapu kaydı uygulaması yönünden, Kadastro Mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı kararı kesin hüküm kabul edilemeyeceği, bu dosyadaki tapu uygulamasına dayanılmayacağı, bu kararın o davanın tarafı olan tapu malikleri ... ve paydaşları yönünden Kadastro Yasasının 34. maddesi gereğince kesin hüküm oluştursa da, davanın tarafı olmayan davalı Hazine ve zilyetliğe dayanan gerçek kişiler kesin hüküm oluşturmayacağı, dayanılan mahkeme kararları, tapu kayıtları ve bozmada tek tek sayılan çiftlik tapu kaydına dayanan gerçek kişilerin sunduğu diğer delillerin yöntemince uygulanması ve tartışılması, aynı parsellere ilişkin davaların birleştirilmesi gerektiği yönündeki bozma kararı gereklerine aynen katılmaktayız. Ancak, 3402 Sayılı Yasanın 26 ve devamı maddelerinde kadastro mahkemesinin yargılama usulü düzenlenmiştir. İstisnalar dışında, kadastro mahkemesi de, genel mahkemelerde olduğu gibi, tarafların iddiaları ve savunmaları ile bağlı olup, aynı yere ilişkin olsa bile, farklı dosyalarda sunulan delillere dayanılarak, hüküm kurulamaz. Başka deyişle istisnalar dışında, kadastro mahkemesinde de, delillerin taraflarca sunulması ve dosyasının taraflarca oluşturulması ilkesi geçerlidir. Bu nedenle dosyaya ibraz edilmeyen ve mahkemece tartışılmayan delillerden söz edilerek sonuca ulaşılamaz,

Diğer taraftan, mahkeme kararının, çekişmeli parselin devletleştirilmeye tabi, devlet ormanı olup olmadığı, yada devletleştirilen ormanların içinde yer alan orman içi açıklığı olup olmadığının yöntemince araştırılmaması, bilirkişilere çekişmeli taşınamazın eski ve yeni tarihli memleket haritasındaki konumunu, orman sınır hattı ile birlikte gösteren kroki düzenlettirilmeden, dava konusu taşınmazın devletleşen orman alanlarıyla bağlantısı ve konumu gösterilmeden, bilimsel ve teknik inceleme yapılmadan, yaşları gereği taşınmazın 1926 yılından öncesini bilme olanağı bulunmayan ve tapu malikleri davacılar ile aralarında aynı nitelikte davalar bulunan yerel bilirkişi ve tanıkların sözlerini tekrar eder niteliğindeki orman ve ziraat mühendislerinin raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup,

Şöyle ki; 3402 Sayılı Yasanın 26 ve devamı maddelerinde kadastro mahkemesinin yargılama usulü düzenlenmiştir. İstisnalar dışında, kadastro mahkemesi de, genel mahkemelerde olduğu gibi, tarafların iddiaları ve savunmaları ile bağlı olup, aynı yere ilişkin olsa bile, farklı dosyalarda sunulan delillere dayanılarak, hüküm kurulamaz. Başka deyişle istisnalar dışında, kadastro mahkemesinde de, delillerin taraflarca sunulması ve dosyasının taraflarca oluşturulması ilkesi geçerlidir.

Şöyle ki; 3402 Sayılı Yasanın 26 ve devamı maddelerinde kadastro mahkemesinin yargılama usulü düzenlenmiştir. İstisnalar dışında, kadastro mahkemesi de, genel mahkemelerde olduğu gibi, tarafların iddiaları ve savunmaları ile bağlı olup, aynı yere ilişkin olsa bile, farklı dosyalarda sunulan delillere dayanılarak, hüküm kurulamaz. Başka deyişle istisnalar dışında, kadastro mahkemesinde de, delillerin taraflarca sunulması ve dosyasının taraflarca oluşturulması ilkesi geçerlidir.

Mahkemece, davacı ve katılan gerçek kişilerin dayandığı tapu kayıtları yöntemince uygulanmadan, tapu kaydı uygulaması yönünden, Kadastro Mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı kararı kesin hüküm kabul edilmiş ve bu dosyadaki tapu uygulamasına dayanılmışsa da, bu karar, o davanın tarafı olan tapu malikleri ... ve paydaşları yönünden Kadastro Yasasının 34. maddesi gereğince kesin hüküm oluşturup, o davanın tarafı olmayan davalı gerçek kişi yönünden kesin hüküm oluşturmaz.

Tapu kaydına dayanan davacıların tapuları hakkında verilen Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün ve 1977/11819-13674 sayılı ve 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 gün ve 2001/418-2033 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, Medeni Yasa’nın 04 Nisan 1926 tarihinde yayınlanıp 04 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29 Mayıs 1926 tarih ve 864 sayılı Tatbikat (Uygulama) Yasası’nın 43. maddesinin “Kanunu Medeniye, Borçlar Kanunu ve bu Tatbikat Kanununa aykırı olan hükümler ile “MECELLE MÜLGADIR” hükmüyle ile Mecelle ve Medeni Yasaya aykırı olan diğer eski mevzuat açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunu, kaldırılan bu yasalar arasında sayılmıştır.

Medeni Yasanın yayınladığı tarihten sonra ve fakat yürürlük tarihinden önce, kabul edilen 02.05.1926 tarih 837 sayılı Yasayla, Arazi Kanunu’nun 68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve 85.maddeleri yürürlükten kaldırıldığına göre, arazi Kanunu’nun diğer maddelerinin (özellikle arazi Kanunu’nun mera, yaylak ve kışlaklarla Medeni Yasaya aykırı olmayan diğer hükümlerinin) yürürlükte olduğunun kabul edilmesi gerektiği, nitekim 28 Şubat 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mer’a Yasası’nın 36. maddesi ile Arazi Kanunu’nun 97, 98, 99, 100, 101, 102 ve 105. maddelerinin yürürlükten kaldırılmış olması ve 27.01.1943 gün 5/7 sayılı ve yine 09.02.1944 gün ve 4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarında, 1274 (1858) tarihli Arazi Kanununun 45. maddesinin, Medeni Yasanın 658 ve 659. maddeleriyle zımnen yürürlükten kaldırıldığı ancak, diğer maddelerinin halen yürürlükte olduğunun kabul edilmesi, yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 27.04.1949 gün ve 1948/7-1949/7 sayılı kararıyla da Arazi Kanunun 78. maddesi hükmüne değer verilmesi nedenleriyle, Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun’a aykırı düşmeyen hükümlerinin, bu arada konuyla ilgili 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte olduğunun kabulü ile somut olayda anılan yasa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılıp tartışılması gerekmektedir.