muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/576, Karar No: 2022/548, Tarih: 13.09.2022

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, suça sürüklenen çocuklar ... Sami ve Emre Can hakkında TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanması bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 103/4. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı;

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin aşamalarda özetle kedisini teslim etmek amacıyla suça sürüklenen çocuk ...’un evine gittiğini, evden ayrılacağı sırada suça sürüklenen çocuğun arkasından sarılmak suretiyle cebir kullanarak cinsel istismarda bulunduğunu iddia ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, mağdureye cinsel bir eylemde bulunmadığını savunduğu olayda;

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin aşamalarda özetle kedisini teslim etmek amacıyla suça sürüklenen çocuk ...’un evine gittiğini, evden ayrılacağı sırada suça sürüklenen çocuğun arkasından sarılmak suretiyle cebir kullanarak cinsel istismarda bulunduğunu iddia ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, mağdureye cinsel bir eylemde bulunmadığını savunduğu olayda;

21.11.2012 tarihinde Ümraniye Adli Tıp Şube Müdürlüğünce mağdure hakkında düzenlenen raporda; mağdurenin vücudunda direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde veya basit tıbbi müdahaleyi gerektirir travmatik lezyon saptanmadığının belirtilmesi, mağdurenin beyanlarına göre suça sürüklenen çocuğun, arkasından sarılmak biçiminde gerçekleşen eylemini TCK 103/4. maddesi kapsamında cebirle gerçekleştirdiğinin şüphede kalması ve bu şüphenin de suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesinin gerekmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin bu uyuşmazlık konusu yönünden isabetli olduğuna karar verilmelidir.

3-) Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca Yerel Mahkemece 06.11.2013 tarihli ve 98-258 sayılı hükme yönelik temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle Özel Dairece 26.05.2014 tarihli ve 2600-6920 sayılı kararda suça sürüklenen çocuk ... hakkında herhangi bir temyiz incelemesi yapılmaması karşısında Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı kararda Özel Daire bozma kararının suça sürüklenen çocuk ... yönünden sirayet ettirilmesinin mümkün olup olmadığı, mümkün olmadığının kabulü hâlinde suça sürüklenen çocuk yönünden kurulan 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı hükmün hukuki değerden yoksun olup olmadığı;

Çok sanıklı dosyalarda, sanıkların her biri birbirlerinden bağımsız olarak kanun yoluna başvurma hakkına sahiptir. Kural olarak sanıklardan birinin verilen karara karşı yaptığı kanun yolu başvurusu, diğer sanıklar hakkında verilen hükümleri kapsamaz. Kanun yoluna başvurulmayan diğer sanıklar hakkında verilen hüküm, kanun yoluna başvurma için öngörülen sürenin sonunda kesinleşir. Bu durum, “davasız yargılama olmaz” ilkesinin bir sonucudur.

Ancak temyiz kanun yolu bakımından, gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nda gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, ilgili hükümlerdeki koşullar oluştuğu takdirde, temyiz edenler lehine oluşacak durumdan, temyiz yoluna başvurmayan, süresinden sonra başvuran veya temyize başvurmakla beraber başvurusu kabul edilmeyen sanıkların da yararlanmaları kabul edilmiştir. Buna; bozma kararının "sirayeti”, “genişleme etkisi” ya da “teşmili (yayılma) etkisi” denilmektedir.

Ancak temyiz kanun yolu bakımından, gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nda gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, ilgili hükümlerdeki koşullar oluştuğu takdirde, temyiz edenler lehine oluşacak durumdan, temyiz yoluna başvurmayan, süresinden sonra başvuran veya temyize başvurmakla beraber başvurusu kabul edilmeyen sanıkların da yararlanmaları kabul edilmiştir. Buna; bozma kararının "sirayeti”, “genişleme etkisi” ya da “teşmili (yayılma) etkisi” denilmektedir.

1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken “Hükmün bozulmasının diğer maznunlara sirayeti” başlıklı 325. maddesi; “Hüküm, cezanın tatbikatında kanuna muhalefet edilmesinden dolayı maznun lehine olarak bozulmuşsa ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunamamış olan diğer maznunlara da tatbikı kabil olursa bu maznunlar dahi temyiz talebinde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından istifade ederler.” şeklinde,

Benzer düzenlemeyi içeren 5271 sayılı CMK'nın “Hükmün bozulmasının diğer sanıklara etkisi” başlıklı 306. maddesi ise “Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar” biçiminde düzenlenmiş olup hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz istemi reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacı ile yasaya konmuştur. Bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan, temyiz etmeyenlerin de istifadesi sağlanmış olacaktır. Bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmü, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmamakta, anılan maddeler uyarınca sanık, bozma kararının sonucundan yararlandırılmaktadır.

Hükmü temyiz etmeyen ya da temyiz istemi reddedilen sanık, bozma kararının sonucundan yararlanacağı için, öncelikle bozmaya uyulması ve cezanın uygulanmasında temyiz eden sanık lehine yeni bir karar verilmesi zorunludur. Lehe bozma bu takdirde, hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayet ettirilecektir. Bunun sonucu olarak önceki kararda direnilmesi hâlinde, sirayetten söz edilemeyecektir. Aksi takdirde temyiz davası açan sanık için kabul edilmeyen bir bozma nedeninin, kanun yoluna başvurmayan sanık lehine kabulü gibi bir sonuca ulaşılacaktır. Bu sonuç ise temyiz edenin aleyhine, temyiz etmeyenin lehine olup çelişkili bir uygulamaya neden olacağından sirayet müessesesinin amacına aykırıdır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 103/2, 103/6, 31/3 ve aynı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 06.11.2013 tarihinde atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği, ilgili hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 15.01.2014 tarihinde "Mahkememizin 2013/98 esas sayılı dava dosyasının 06.11.2013 tarihinde karara bağlandığı, sanık ...'in 103/2 maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay, 109/2 maddesi uyarınca da 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın sanık ... ve müdafiisi Av. Derya Töle Eryağcı hazır olduğu halde duruşmada yüzlerine karşı okunduğu, ancak Av. Derya Töle Eryağcı tarafından 15.01.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile temyizinin istendiği,ancak 14.11.2013 tarihinde temyiz başvuru süresinin sona erdiği..." gerekçesiyle reddedildiği ve hükümlerin 15.01.2014 tarihinde kesinleştiği, Özel Dairece diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen bozma kararı sonrasında Yerel Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada direnme kararı verilmesine rağmen bozma kararı sirayet ettirilerek suça sürüklenen çocuk ... hakkında yeniden hüküm kurulduğu anlaşılan dosyada;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz talebinin Yerel Mahkeme tarafından reddedilerek suça sürüklenen çocuk ... hakkında Özel Dairece bir temyiz incelemesinin yapılmaması, Yerel Mahkemece bozma ilamına direnilmesine rağmen çelişkiye düşülerek suça sürüklenen çocuk ... yönünden sirayet kararı verilmesi, önceki kararda direnilmesi durumunda sirayetten söz edilememesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuk ... hakkında Yerel Mahkemece 10.03.2015 tarih ve 277-128 sayı ile kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu ve bu hükümle ilgili Ceza Genel Kurulunca bir inceleme yapılamayacağının kabulü gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı suça sürüklenen ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün önceki kararda direnilmesi hâlinde sirayetin mümkün olmaması nedeniyle HUKUKİ DEĞERDEN YOKSUN OLDUĞUNUN TESPİTİNE ve Ceza Genel Kurulunca bir İNCELEME YAPILAMAYACAĞINA,

2- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün TCK’nın 103/4. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığına ilişkin direnme gerekçesi yönünden İSABETLİ OLDUĞUNA,

3- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanması bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 277-128 sayılı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanması bakımından eksik araştırmayla hükümler kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7068, Karar No: 2021/1821, Tarih: 23.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/7068 E.  ,  2021/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan karar verilmesini yer olmadığına

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ve resmi belgede sahtecilik suçundan karar verilmesini yer olmadığına ilişkin karar, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in ... Matbaa ve Orman Ürünleri Ltd. Şti'nin fiilen sahibi, temyiz dışı sanık ...'nün ise şirketin yetkili müdürü olduğu, sanıkların katılan kurumdan 10.000 TL kredi aldığı krediye karşılık Akbank Akşehir Şubesi'nde bağlı hesabı olan 25/04/2009 keşide tarihli 11.387 TL meblağlı sahte olarak düzenlenmiş çeki sanık ...'nün ciro edip imzaladığı ve katılan faktoring şirketine verdiğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan karar verilmesini yer olmadığına ilişkin kararın temyiz incelenmesinde;

Mahkemece, iddianamede anlatımına göre sanığa isnat edilen resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının iddianamede belirtilmediği gerekçesiyle ve CMK'nın 225/1 maddesi uyarınca davasız yargılama olmak ilkesi gereği karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın CMK'nın 223. Maddesine göre hüküm niteliği taşımadığından temyizi kabul olmadığı ve bu suçla ilgili mahallinde zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görüldüğünden, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesin için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre Dairemizin 19/10/2017 tarihli ilamında işaret edildiği üzere suça konu çekin kredi kullanılmadan evvel mi yahut faktoring şirketi yetkilisi ...'ın 11/05/2010 tarihli celsede beyan ettiği şekilde teminat olarak mı verildiği hususunun tam açıklığa kavuşturulamadığı, adı geçenin 14/12/2018 tarihli ifadesinin de kesinlik içermediği, müşteki şirketin faaliyetinin de hali hazırda dondurulmuş olduğu, bu haliyle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanın karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINAŞ 23/02/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanın karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINAŞ 23/02/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık, Dairemiz bozma ilamı sonrası 08/02/2018 tarihli duruşmada “...... Limited Şirketi tarafından suça konu çek belli bir miktarda kırılmak suretiyle ... Finans’a verilmiş olup ... Finas’tan da bunun karşılığında 10 bin TL para alınmıştır...” şeklindeki savunması nazara alındığında, önceden doğan borç/kredi karşılığı suça konu çekin kullanılmadığı, çekin Faktoring Firmasına verilerek karşılığında menfaat temin edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçu sübuta erdiği gözetilmeksizin, önceden doğan borç nedeniyle beraate dair mahkemenin kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/7841, Karar No: 2018/9201, Tarih: 10.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/7841 E.  ,  2018/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... A.Ş'nin ürettiği ... cinsi kavun tohumlarını diğer davalıdan satın alıp tarlasına ektiği halde, ortaya farklı çeşitlerin çıktığı (...-... ve diğer melez çeşitler) bu yüzden tek tip olmayan ürüne alıcı bulamadığını bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 4.164,82 TL'nin ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce karar davacı yararına bozulmuştur. 2013/7401 esas numaralı bozma İlamına karşı yerel mahkemece direnilmiş, direnme hükmünün davacı tarafından temyizi sonucu Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/13-854 tarihli kararı ile direnme hükmünün bozmadan esinlenerek oluşturulmuş tamamen yeni gerekçeye dayalı hüküm içermesi nedeni ile bu yeni hükmün temyiz incelemesi için dosya dairemize iade edilmiştir.

Davacı, davalı ... A.Ş'nin ürettiği ... cinsi kavun tohumlarını diğer davalıdan satın alıp tarlasına ektiği halde ortaya farklı çeşitlerin çıktığı bu yüzden tek tip olmayan ürüne alıcı bulamadığını bildirerek, zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. 15.10.2009 tarihli tesbitte, taşınmazda farklı cins kavun mahsulünün bulunduğu, davacının mahsulün yarısını hasat ettiği, kalan yarısına göre zararının 4.164,82 TL olduğu tesbit edilmiştir. Dairemizce verilen 2013/7401 esas numaralı bozma ilamında, davacının, mahsulün ... cinsi olmadığını hasatta öğrenebileceği, buna göre 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesine göre davanın süresinde açıldığı ve ayıplı tohumluğu üreten, satanların müteselsilen sorumlu olduğu belirtilmiştir. Ayrıca bozma ilamında, davalı ... odasının davacının sunduğu fatura içeriğine itiraz etmemiş olduğu, davacıya tohum sattığını kabul ettiği, bu durumda davacıya 6 adet 500 gram ... cinsi tohum satıldığı hususunun taraflar arasında ihtilaflı olmadığı, mahkemece yapılacak işin, davacının tarlasındaki ürünün yarısını hasat ettiğine göre, kalan yarısındaki mahsulün bir kısmı ... cinsi olmakla birlikte bir kısmının farklı çeşitlerde olduğunun, tespit bilirkişi raporu ile anlaşılmasına göre, mahsulün farklı cins çıkması nedeniyle davacının uğradığı zararı olup olmadığı, davacının bu farklı cins mahsulü satmak suretiyle zararını azaltıp azaltamayacağı hususları da gözetilerek taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği vurgulanmıştır. Dairemizce verilen bu bozma ilamına karşı yerel mahkemece, faturanın Vergi Usul Kanununun 231. maddesi gereğince yedi gün içinde düzenlenmemesi nedeni ile hiç düzenlenmemiş sayıldığı bu nedenle fatura baz alınarak davanın ispat edilemeyeceği kaldı ki tespit raporuna itibar edilemeyeceği belirtilerek direnilmiştir. Ne var ki, önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, uyuşmazlık fatura ve faturanın geçerliliğinden kaynaklanmamaktadır. Tohumların davacıya satılmadığı yönünde taraflarca yapılan bir savunmada mevzu bahis değildir. Tohumların davalıya satıldığı sabit olup, ayıp nedeni ile sorumluluk kapsamında değerlendirme yapılmalıdır. Bu nedenle mahkemece, vergi usul kanuna atıf yapılarak uyuşmazlığın özü dışına çıkılmak sureti ile yazılan yeni gerekçede de bir isabet görülememiştir. Yine fiili durumun tespiti için alınan değişik iş tespit raporunun geçerli bir delil olduğu hususunda da tereddüt yoktur. Hal böyle olunca, mahkemece daha önce Dairemizce verilen bozma hükmü doğrultusunda değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, Vergi Usul Kanuna dayalı bozmadan esinlenerek yazılan karar usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1376, Karar No: 2014/4907, Tarih: 11.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1376 E.  ,  2014/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic. Mah. Sıf.)

Tarihi : 13.09.2012

Numarası : 2007/208-2012/297

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı taşeron tarafından açılan davada, kesin hesap alacağı 712.018,85 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucu 22.06.2010 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında yer alan davacının işçilik bedeli olarak talep ettiği miktar olan 155.585,64 TL'nin yasal dayanağının mevcut olduğu saptamasına dayanarak davanın bu miktar üzerinden kabulüne dair verilen karar, davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme 24.08.2005 tarihli olup davacı taşeron bu sözleşme ile davalı yüklenici taahhüdünde bulunan Tokat Merkez 438 konut, ticaret merkezi, 24 derslikli ilköğretim okulu, kütüphane, sağlık ocağı, spor salonu, cami ve şadırvan inşaatları ile oda içi altyapı, genel altyapı ve çevre düzenlemesi işi bünyesinde yapılacak olan C1 tipi F tipi ve Y tipi konutların sıhhi tesisat, kalorifer tesisatı ve ada içi içme suyu imalâtlarının malzemeli ve işçiliklerin yapımını 1.245.318,00 TL götürü bedelle üstlenmiş, işin devamı sırasında düzenlenen ek sözleşme ile alt işveren tarafından tedarik edilmesi gereken 622.342,58 TL tutarında malzeme ve diğer giderler asıl işveren tarafından tedarik edildiği için anahtar teslim tutarından bu miktar minha edilerek asıl sözleşmede bahse konu götürü bedel 622.342,58 TL'ye düşürülmüş, daha sonra yine ek sözleşme ile mekanik tesisat yapımı için 550.000,00 TL götürü bedele dahil edilmek suretiyle götürü bedel 1.172.975,42 TL olarak revize edilmiştir.

Davacı taşeron revize edilen götürü bedele mahsuben kendisine yapılan nakit ödeme, stopaj, SSK primi ve işçilik bedelinin KDV tutarını mahsup etmek suretiyle ve ayrıca ihale kapsamından çıkarılan 622.342,58 TL'nin %25 işçiliğine tekabül eden 155.585,64 TL'yi de ilave etmek suretiyle toplam 712.018,85 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Taraflar arasındaki bu uyuşmazlığın çözümü için kesin hesabının çıkarılması zorunludur. Davacının alacak iddiasına karşın davalı yüklenici taşerona fazla ödemede bulunulduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yargılamada alınan iki adet bilirkişi raporu kesin hesap niteliğinde değildir. Raporlar arasında ihale kapsamından çıkarılan 622.342,58 TL malzemenin işçilik bedelinin taşeron tarafından talep edilip edilemeyeceği noktasında da çelişki bulunmaktadır. Raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilmesi ve sonuçta davacının talep edebileceği bir alacak olup olmadığının belirlenmesi için kesin hesabın yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kuruluna çıkartılarak alınacak denetime uygun rapor doğrultusunda uyuşmazlığın çözümü gerekirken, çelişki giderilmeden ve kesin hesap niteliğinde olmayan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.