muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1666, Karar No: 2011/3356, Tarih: 25.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1666 E.  ,  2011/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/308038

MAHKEMESİ :(ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30/03/2010 gün ve 252/62

SUÇ :Kan gütme saiki ile öldürme

R.. K..'yı tasarlayarak ve kangütme saikiyle müstakil faili belli olmayacak şekilde öldürmekten sanıklar D.. S.., A.. S.., H.. S.., C.. S.. ile H.. S..'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Beraatlerine ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/03/2010 gün ve 252/62 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahiller vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içerisinde bulunan silah taşıma ruhsatı fotokopisine göre,sanık Alaattin’ in Baretta 9 mm lik tabancasının bulunduğu anlaşılmakla; sanığa ait taşıma ruhsatlı silah ile olay yerinde bulunan boş kovanlar ve mermi çekirdeğiyle ilgili ekspertiz raporu alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15554, Karar No: 2018/11269, Tarih: 12.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/15554 E.  ,  2018/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, dava dışı ...Deri... Ltd. Şti'ne ait iş yerinde müvekkiline ait mahcuzların haczedildiğini, müvekkilinin borçla ve borçlu ile ilgisinin bulunmadığını açıklayarak davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, hacizde borçluya ait belgeler bulunduğunu, davacı tarafından sunulan faturaların borcun doğumundan sonraya ilişkin olduğunu, dava dışı ... Deri... Ltd. Şti nin eski ortağının borçlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haciz yapılan adresin dava dışı ...Deri... Ltd. Şirketinin ticaret sicil adresi olduğu, borçlunun bu şirketin eski ortağı ve temsilcisi olduğu, borcun doğum tarihinden kısa bir süre sonra ortaklıktan ayrıldığı, haciz mahallinde borçluya ait kartvizitlerin bulunduğu, bu durumda dava dışı ...Deri... Ltd Şti' ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunun ve bu adresin aynı zamanda borçlunun da adresi olduğunun, dava konusu malların ise borçlu elinde haczedildiğinin kabulünün zorunlu olduğu, davacı üçüncü kişinin dava konusu deri ürünlerini fason olarak dikip iade edilmek üzere dava dışı ...Deri... Ltd. Şti'ne teslim edildiği belirtilmiş ise de bu malların ayırt edici özelliklerinin kod veya numaralarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı 3. kişi vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Kararı, davacı 3. kişi vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı 3. kişi, dava dışı ...Deri... Ltd. Şti'ne fason imalatı nedeniyle teslim edilen mahcuzların, borçlunun borcundan dolayı haczedildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını istemiş olup, davacı 3. kişi kanıt olarak faturalar ve sevk irsaliyeleri sunmuştur. Bu doğrultuda davacı 3. kişi ile faturaları düzenleyen dava dışı ...Deri... Ltd. Şti'nin konusunda uzman maliyeci bilirkişi aracılığıyla ticari defterler ve muhasebe kayıtları üzerinde ticari defterlerin açılış ve kapanış tasdiklerinin usulüne uygun olup olmadığı hususu da dikkate alınmak sureti ile inceleme yaptırılarak davacı 3.kişi ile dava dışı şirket arasında öteden beri devam eden fason imalatına ilişkin iş ilişkisi olup olmadığının; fatura ve irsaliyelerin ticari defterlerde, hacizli malların her iki şirketin envarterlerinde kaydının bulunup bulunmadığı ve fason imalatı dolayısıyla daha önce davacı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı, davadışı ...Deri... Ltd. Şti'nin aynı anda başka firmalara da fason üretim yapıp yapmadığı hususlarında Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmalıdır. Bundan başka sevk irsaliyelerinde yazılı malların hacizli mallara uygunluğu konusunda rapor düzenleyen kişinin uzman olmadığı ve raporun da denetime elverişli olmadığı gözetilerek konusunda uzman tekstil mühendisi vasıtasıyla sunulan fatura ve sevk irsaliyelerindeki malların hacizli mallara uygunluğu saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı 3.kişinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31403, Karar No: 2013/3810, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31403 E.  ,  2013/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık malı alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık malını bilerek satın aldığına dair yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davası açılmış ise de mahkeme, atılı bu suçlardan ceza verilebilmesi için yeterli,inandırıcı ve kesin delil elde edilemediği kanaatiyle sanığın eyleminin;daha önceden antikacılık yaptığı antika türünden eşyalar alıp sattığı gerek kendi beyanı gerekse tanık olarak dinlenen Kadıköy'de sahaf olarak çalışan tanık ...'ın ifadelerinden piyasada zor bulunan müştekiye ait mesnevi kitaplarını hırsızlık malı olduğunu bilerek satın alıp sattığı kanaatiyle suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi olarak kabuluyle bu suçdan mahkumiyetine karar vermiştir.Kanaatimizce mahkemenin bu hükmü karşısında sanığın hakkında mahkum edilmesine yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnameye aykırı çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Keza;sanığa isnat edilen suçun manevi unsuru olan suç işleme kastının varlığını ve hakkında mahkumiyete yeterli delil olduğunu bu olayda kabul etmek gerekir.Çünkü sanık suça konu 7 ciltlik İsmail Ankaravi'ye ait yaklaşık 150 yıllık olduğu iddia edilen "Mesnevi Şerhi"isimli kitapların değerini bilebilecek durumdadır.Tanık tarafından bu kitapların piyasadan temininin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Sanık antika eşya alım satımı işi yaptığı için bu kitapların antika olabileceğini bilebilecek bilgi ve tecrübeye sahiptir. Söz konusu kitapların değerini teyit amaçlı olarak Kadıköy’de sahaf olan tanık ...'a sorup 300 TL'ye alabileceğini öğrendikten sonra beyanına göre kimliği belirsiz kişiden 70 TL.ye alması olağan değildir.Keza kitapların gerçek değerinin yaklaşık 700-800 TL.olduğunu yine tanık ...'ın mahkemedeki beyanından anlamaktayız.Bu durumda suça konu kitapları 1/10 gibi değerinden noksan bir fiyata satın alıp ortalama bir fiyat olan 300 TL.ye satan, kaynağını gizleyerek kimliği belirsiz kişiden gerçek değerinin çok altında satın alıp yaklaşık piyasa değerinin ortalama yarı fiyatına satan hatta bu kitapların antika olabileceğini bilebilecek bilgi ve tecrübeye sahip olmasına rağmen kütüphane ya da devlet yetkililerine teslim etmeyerek iyi niyetli davranmayan sanığın üzerine atılı suçu kasten işlediğine dair yeterli delil olduğu kanaatindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2015/16564, Karar No: 2015/24350, Tarih: 15.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16564 E.  ,  2015/24350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/312-2013/1095

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının görev nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.02.2015 gün ve 2014/20759 Esas - 2015/2813 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın reddine dair mahkemece verilen karar, Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, davacıların 1995 yılında yapılan imar uygulaması ile dava konusu taşınmazda paydaş yapıldıkları, taşınmaz imar planında “Belediye Eğlence ve Kültür Amaçlı Rekreasyon Alanı olarak ayrılmış ise de, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokili raporlara göre tamamının deniz içerisinde bırakılmak suretiyle fiilen atıldığı anlaşılmıştır.

16.05.1956 gün 1 – 6 esas ve karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kamulaştırmasız olarak taşınmazına el konulan şahıs, ilgili kamu tüzel kişisi aleyhine el koymanın önlenmesi davası açabileceği gibi bu eylemli duruma razı olduğu takdirde taşınmazın değerinin tahsili davası da açabilir. Taşınmazın aynına ilişkin bu davanın görülme yeri Adliye Mahkemeleridir.

Bu itibarla işin esasına girilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulduğu, bu kez yapılan incelmede anlaşılmakla davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 18.02.2015 tarih 2014/20759 – 2015/2813 sayılı onama ilamının kaldırılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8597, Karar No: 2016/6831, Tarih: 23.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8597 E.  ,  2016/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 29/6/2004-6/10/2011 tarihleri arasında brüt 837,00 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak, davacının 6/11/2007 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davalı şirket tarafından işletme ve isim hakkının dava dışı .....'ne devredildiğini, davacının buradaki çalışmasının devam ettiğini, bu nedenle feshe bağlı alacaklara davacının hak kazanamayacağını, diğer alacakların yasal koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işveren tarafından sunulan 2010 yılı Ocak ayı ila 2011 yılı Ekim ayı arasındaki bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuku bulunmaktadır. Bordrolarda gösterilen miktarların bankaya da aynı şekilde yatırıldığı görülmüştür. Mahkemece ücret bordrolarından asgari geçim indirimi alacağının ödendiği anlaşıldığından bu talebin reddine karar verilmiştir. Ancak davacı çalıştığı süre boyunca asgari geçim indirimi alacağı ödenmediği iddiasındadır. Davacının 01.01.2008 tarihi ile 31.12.2009 tarihleri arasında asgari geçim indirimi alacağının ödendiğine ilişkin herhangi bir belge sunulmamıştır. Bu nedenle, 01.01.2008 tarihi ile 31.12.2009 tarihleri arasında davacının hak edeceği asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması gerekirken talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının iş akdinin davalı şirketçe 06.10.2011 tarihinde feshedildiği, davacının ara vermeksizin aynı davalı şirket yanında 07.10.2011 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı ve çalışmasının dava tarihi olan 16.01.2012 tarihinde halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Dava tarihinde davacının iş akdi devam ettiğinden feshe bağlı haklardan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretini talep etme hakkı bulunmamaktadır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/989, Karar No: 2015/620, Tarih: 21.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/989 E.  ,  2015/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Müsadere talebinin kısmen kabulü

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine öre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrası uyarınca verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyizi mümkün bulunmadığından ve bu kararla birlikte veya hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararına konu dosyada sonradan ek kararla verilen suça konu eşyanın müsaderesine veya iadesine dair kararın yasa yolu yönünden asıl hükme tabi bulunduğu cihetle, katılan temsilcisinin temyizinin, itiraz olarak değerlendirilip, merciince gereğinin yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6515, Karar No: 2019/3622, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6515 E.  ,  2019/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20763, Karar No: 2015/11273, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/20763 E.  ,  2015/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, çiftçilik yaptığını, serasına dikmek için davalıdan veresiye satın aldığı tohum ve fide bedeli için davalıya senet verdiğini, yaptığı ödemeleri senede işletmeyi ihmal ettiğini, davalının hiç ödeme yapılmamış gibi fahiş bedel yazarak fahiş faiz talebi ile takibe koyduğunu bildirerek borçlu olmadığının tesbiti ile % 40 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı tohum ve fide bedeli için verdiği senedin ödemeler gözetilmeksizin fahiş bedel ve faiz alacağı ve %42 faiz oranı ile takibe konulması nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının itiraz etmediğini bu yüzden kesinleştiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının icra takibine itiraz etmemesi faiz alacağı ve oranının kesinleştiği gerekçesi ile bu kısım itirazlarında reddine karar verilmiştir. İcra takibine itiraz süresini kaçıran borçlular, menfi tesbit davası açarak icra takibine konu borç ve ferileri hakkında borçlu olunmadığının tesbitini talep edebilirler. Davacı da menfi tesbit davasını açtığına göre, icra takibine konu borç için talep edilen faiz miktarı ve oranının fahiş olduğundan bahisle açtığı menfi tesbit davasının dinlenmesi, bu hususta inceleme yapılması gerekir.

Uyuşmazlığa ilişkin olarak;Gerek yargılama aşamasında gerekse temyiz incelemesine geldiği aşamada 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiş olup, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu’nun 2. maddesinde , " Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları, gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın, bütün fiil ve işlemlere uygulanır " denildikten sonra, görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlığını taşıyan 7. maddesinde aynen “ Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir.