muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13070, Karar No: 2017/2813, Tarih: 10.05.2017

Kararı, asıl davada davalı ... temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, davacı limited şirketin yetkilisi olan davalı ...'ın şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dava dosyasındaki ticaret sicil kayıtları incelendiğinde davacı şirketin ... ve ... olmak üzere iki ortaklı bir limited şirket olduğu, her iki ortağın da münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu, bununla birlikte ...'ın oğlu ...'ın da şirkete üçüncü müdür olarak atandığı ve diğer müdürler gibi münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu anlaşılmaktadır. İşbu dava, davacı şirket adına ortak-müdür ... tarafından açılmıştır. Davalı tarafta ise diğer ortak-müdür ... bulunmaktadır. Davadışı müdür ... 02.01.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini ve davada şirket vekili olarak bulunan Av. ...'ı vekillikten azlettiğini mahkemeye bildirmiştir. Davacı şirkete ... tarafından atanan yeni vekil Av. ... da ...'ın feragat beyanına katıldığını ifade ederek davanın reddini istemiştir. Davadışı ortak-müdür ... ise, 15.04.2015 tarihli duruşmada; atadığı vekilin azledilmesinin kötüniyetli olduğunu, şirkete yeni atanan vekili davalı konumda bulunan ...'ın atadığını, davadan feragat beyanında bulunan diğer müdür ...'ın da ...'ın oğlu olduğunu, feragatı kabul etmediğini, şirkete kayyum atanması gerektiğini savunmuştur.

Bir şirket müdürü iradesiyle şirket adına, şirketin zarara uğratıldığı iddiasıyla dava açılırken diğer bir şirket müdürü tarafından bu davadan feragat edilmiştir. Böylece davacı şirketi tek başına temsile yetkili müdürler arasında davanın sürdürülüp sürdürülmemesi konusunda görüş ayrılığı oluşmuş bulunmaktadır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi gereği, davadışı müdür ...'ın azil ve feragat beyanları geçerli kabul edilmemiş ise de, şirketin temsili konusunda menfaat çatışması doğduğu gözardı edilmiştir. Davanın sürdürülüp sürdürülmemesi konusunda davacı şirketin ortak ve müdürleri arasında menfaat çatışması doğduğuna göre, şirketi münhasıran bu davada temsil etmek üzere bir temsil kayyumu atanması ve kayyumun beyanına göre bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde davadışı müdür ...'ın azil ve feragat beyanı geçersiz kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davalısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1940, Karar No: 2016/6566, Tarih: 12.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1940 E.  ,  2016/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Ekrem Has isimli kişinin davacının aracında sigortasız çalıştığı gerekçesiyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi gereğince davacıya tebliğ edilen idari para cezasına davacının itiraz ettiği, Kurum'un itirazı reddi üzerine davacının idari para cezasının iptali ile ilgili Tekirdağ İdare Mahkemesinde dava açtığı ancak davanın kesinleşmediği, Kurum'un 6183 sayılı Kanun kapsamında, idari para cezasına ilişkin 01/04/2015 tarih 5.172.759 sayılı 2015/10031 takip ve 5.172.827 sayılı 2015/10032 takip numaralı ödeme emirleriyle takip başlattığı ve ödeme emirlerinin 10/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 7 günlük hakdüşürücü süre içerisinde açıldığı, davacının, sigortasız çalıştığı iddia edilen ... sigortasız çalışmadığı ve davacıya ait aracı kiralayarak kendi hesabına çalıştığına ilişkin Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2015/13 E. sayılı dosyasında menfi tespit davası açtığı, mezkur dosyanın da kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, uyuşmazlığın esasını, İdare Mahkemesi'nde idari para cezasının iptaline yönelik verilecek karar ile Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2015/13 E. sayılı dosyasında verilecek karar belirleyecektir. İdari para cezasının iptali istemine ilişkin davanın Tekirdağ İdare Mahkemesi'nde derdest olduğu ve kesinleşmediği, Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2015/13 E. sayılı dosyasının da kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece derdest davaların sonucu beklenmeden davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; Tekirdağ İdare Mahkemesi'nin ilgili dosyası ile Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2015/13 E. sayılı dosyalarını bekletici mesele yaparak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15483, Karar No: 2017/2618, Tarih: 03.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15483 E.  ,  2017/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2015 tarih ve 2014/147-2015/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilleri adına tescilli...markaları ile tescili istenen ... marka başvurusunun ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, müvekkillerinin seri markalarının varlığını tanıyan/bilen tüketicinin...ibareli bir ürünü satın alırken, müvekkillerine ait ... markasının yan ürününü veya seri markasını satın aldığını düşüneceğini ve bunun da hem müvekkillerinin hem de söz konusu ürünlerin güvenirliliğine büyük zarar getireceğini, başvurusu yapılmak istenen markanın aynı sınıfta yer alan aynı malları ve hizmetleri ve farklı sınıflarda yer alan ilintili, benzer malları kapsadığını, "..." marka başvurusunda kalan "Kakao, Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Pudra şekeri" gibi 29 ve 30. sınıfta yer alan malların da müvekkillerine ait "..." markaları ile iltibas yaratacağını, davalının haksız yarar elde edilmeye çalışıldığını, "..." ibareli markaların 556 sayılı KHK'nın 8/4'ncü maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu YİDK kararının iptali gerektiğini ileri sürerek TPE YİDK'nın 2014-M-1683 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 2011/45685 kod numara ile işlem gören "..." ibareli marka başvurusunun işlemden kaldırılmasına, tescil işlemleri tamamlanmış ise hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili başvuru konusu "..." ibareli marka ile davacı adına tescilli "..." ibareli ya da bu ibareyi içeren muhtelif marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu bu durumun iltibasa neden olacağı iddiasının yerinde olmadığını, davacı adına tescilli ve itirazlara mesnet "......" ibareli markaların tanınmış olduğu "...lar, kabartma tozları; unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler." emtiaları bakımından 556 sayılı KHK m.8/l,b hükmünün uygulanması mümkün iken, söz konusu markanın tanınmışlığı bulun...n başvuru kapsamındaki diğer mal ve hizmetler için ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından herhangi bir iltibas ihtimali bulunmadığından bu kapsamda itirazları reddeden müvekkilleri kurum kararı yerinde olduğunu, davacı vekilinin "..." esas unsurlu markaların tanınmışlığı nedeniyle 556 sayılı KHK'nın m.8/4'ün uygulanması gerektiği iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...nin süresi içerisinde cevap dilekçesi vermediğinden davacının ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkar etmiş sayılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2011 45685 numaralı “...” ibareli işaret ile itiraza mesnet gösterilen davacı markalarının benzer, davacı markalarının emtia listesindeki 29. ve 30. sınıfta yer alan mal/hizmetlerinin davalı markasının 29. sınıf “Süt ve süt ürünleri, Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Tıbbi amaçlı ol...n ve tamamlayıcı gıda maddeleri (polen, proteinler, karbonhidratlar dahil). “ 30. sınıf “Kahve ve kakao, Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Şekerlemeler çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Dondurmalar, Pekmez” sınıfta yer alan emtialar ile aynı olduğundan, görsel, işitsel ve bıraktıkları genel intiba açısından ortalama dikkate sahip tüketiciler açısından iltibas yaratacak derecede benzer oldukları, davalının marka başvurusu ile davacı tarafa ait markalar arasında, KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu, "......" markasının gıda ürünleri alanındaki “TANINMIŞ MARKA” olduğu, davacı markasının tanınmışlığı nedeniyle 8/4 şartlarının oluştuğu, davaya konu marka başvuru kapsamın yer alan 29. ve 30. sınıfta yer alan tüm emtialar yönünden hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, TPE YİDK'nın 21/02/2014 tarih 2014-M-1683 sayılı kararının 29. ve 30. sınıfta tüm alt gruplar yönünden iptaline, YİDK iptali ile ilgili fazlaya dair talebin reddine, davalı şirket adına tescilli 2011-45685 sayılı...ibareli markanın tescilli olduğu 29. ve 30. sınıf yönünden tüm alt grupları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlük ile ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8165, Karar No: 2010/11844, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8165 E.  ,  2010/11844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2009 gün 8415-10571 sayılı bozma kararında özetle: "... Beldesinde Hazine tarafından aynı nedenlerle açılan davaların dairece aynı gün yapılan temyiz incelemesinde; hükme esas alınan orman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporlardan çekişmeli taşınmazların, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen veya tamamen yeşil alanda kaldığı, 1978 tarihli haritada bu yeşil rengin daha da artmış olduğunun anlaşıldığı,uzman bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmazların 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldıkları bildirilmek suretiyle orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmışsa da rapora ekli hava fotoğraflarının incelenmesinde taşınmazların koyu renkli alanda yeraldığı, fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında hava fotoğrafındaki koyu rengin, hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği anlaşılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazları geniş çevresi ile gösteren kadastro paftalarının getirtilmediği, dosyaların bütünü göz önüne alınarak yapılan incelemede, birbirlerine yakın komşu durumundaki taşınmazların hava fotoğrafında birbirinden uzak konumda; birbirinden uzakta bulunan yerlerin de aksine, birbirlerine yakın mesafelerde işaretlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca çekişmeli taşınmazlardan bir kısmının vergi kaydı bulunduğu halde, kayıtların getirtilerek uygulanmadığı, kapsamlarının belirlenmediği, bu nedenle 1954 tarihli hava fotoğrafı ve varsa bundan hemen sonraki bir tarihte düzenlenen hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman planı, taşınmazları geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta fotokopi örneği ilgili yerlerden getirtilip, aynı adada bulunan davaya konu parsel dosyalarından biri kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 121 ada 8 sayılı parselin (B)=2834 m2 ve (C)=1610 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine, (A)=1662 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03/05/1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8410, Karar No: 2012/14120, Tarih: 04.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8410 E.  ,  2012/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 107.340,24 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava; davacı bakanlık tarafından; davalıya ait özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine yapılan ödemelerin bir kısmının fazla yapıldığından bahisle geri alınması istemine ilişkin alacak davasıdır.Davacı bakanlık; davalının sahibi olduğu özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinin 2007 yılı Mayıs ayından 2008 yılı Mayıs ayına kadar ki dönem içerisinde kanun gereğince ücretsiz okutması gereken öğrenci sayısından eksik sayıda öğrenci bildiriminde bulunduğu, kurumda özel eğitim alan öğrencilerden bir kısmının 2007 yılının Aralık ayında başka kurumlarda da özel eğitim aldıkları; kurumda çalışan personelin temel ve hazırlayıcı eğitim sürecini tamamlamadan derse girdiği, bu durumun tespiti üzerine davalıya aday öğretmenlerin girdiği derslerin tekrarlatılarak öğrencilerin mağduriyetlerinin giderilmesinin bildirildiği, kurumun bu durumu ortadan kaldıracak eylemlerde bulunmadığından bahisle haksız ücret alındığını iddia ederek 107.340,24 TL alacağın doğum tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; davalı özel eğitim kurumunda özel eğitim alan öğrencilerden bir kısmının 2007 yılının Aralık ayında başka kurumlarda da özel eğitim aldıkları gerekçesi ile 1.468,80 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentteki temyiz itirazları dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.Özürlülerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam ve sosyal yardım alanlarında yaşadıkları sorunların çözümlenmesi amacıyla hazırlanan 5378 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 3797 sayılı Kanuna eklenen ek 3. maddesinde; özürlü çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim rehabilitasyon merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim giderlerine her yılın bütçe uygulama talimatında belirlenen miktarının ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı hükmü yeralmaktadır. Davalı tarafa bu hüküm doğrultusunda davacı bakanlık tarafından ödeme yapılmıştır. ... Aday Memurlarının Yetiştirilmelerine İlişkin Yönetmelik ve Özel Öğretim Kurumlarında Görevlendirilen Personelin Adaylık İşlemleri ile Sicil ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönerge hükümlerine göre; aday öğretmenlerin göreve başladıkları tarihten itibaren temel, hazırlayıcı ve uygulamalı eğitimlerini tamamlamalarının sağlanması, temel ve hazırlayıcı eğitim döneminde bu öğretmenlerin derse girmemesi, temel ve hazırlayıcı eğitim sonunda yapılan sınavda başarılı olmaları durumunda uygulama eğitim döneminde aday öğretmenlere azami 20 saat derse girme görevi verilmesi gerekmektedir. ... Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 12.09.2006 tarih ve 57482 sayılı tereddüt edilen hususlar konulu yazısında; temel ve hazırlayıcı eğitim sürecinin tamamlanması halinde uygulamalı eğitime başlanacağı, aday öğreticilerin temel ve hazırlayıcı eğitimler sırasında derse giremeyecekleri ve öğrenciyi değerlendiremeyecekleri, aday öğreticilerin Temel ve Hazırlayıcı Eğitimlerini başarıyla tamamlanmadan derse girmeleri halinde gerekli tespitin yaptırılması ve ilgililerin girmiş oldukları derslerin tekrarlatılarak öğrencilerin mağduriyetinin giderilmesi gerektiği belirtilmiştir.Somut olayda; davalıya ait kurumda çalışan bazı öğretmenlerin adaylık eğitimi programına tabi tutulmadan, Temel ve Hazırlayıcı eğitim almadan özel eğitim öğrencilerinin bireysel ve grup seanslarına girerek bunun karşılığı olarak davacı bakanlıktan ücret aldığının tespit edildiği anlaşılmaktadır

.Somut olayda; davalıya ait kurumda çalışan bazı öğretmenlerin adaylık eğitimi programına tabi tutulmadan, Temel ve Hazırlayıcı eğitim almadan özel eğitim öğrencilerinin bireysel ve grup seanslarına girerek bunun karşılığı olarak davacı bakanlıktan ücret aldığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan Emekli Sayıştay Uzman Deneticileri tarafından hazırlanan 25/10/2010 tarihli raporda; aday öğretmenlerin adaylık eğitimine tabi tutulmadan ders vermelerinin yönerge hükümlerine aykırı olduğu belirtilmiş ancak aday öğretmenlerin fiilen ders vermeleri nedeniyle yapılan ödemeler için davalı kurumdan geri ödeme istenmemesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Mahkemece; yukarıda belirtilen ilke, yönetmelik ve yönerge hükümlerine aykırı olarak tanzim edilen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup; bu husus bozmayı gerektirmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; konusunda uzman üçlü bilirkişi heyetinden ... Aday Memurlarının Yetiştirilmelerine İlişkin Yönetmelik ve Özel Öğretim Kurumlarında Görevlendirilen Personelin Adaylık İşlemleri ile Sicil ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönerge hükümleri çerçevesinde alınacak Yargıtay denetimine elverişli, bilirkişi raporu doğrultusunda hasıl olacak sonuç dairesinde karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4754, Karar No: 2014/10843, Tarih: 06.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4754 E.  ,  2014/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 47. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/10-2012/193

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2012 tarih ve 2010/10-2012/193 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı S.. Turizm Yatcılık İnşaat Pazarlama Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.06.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. S.. K.., davalılardan B.. Turizm Tic. A.Ş. vekili Av. Y.. S..dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar B.. A.. ve S.. Turizm Yatcılık İnşaat Pazarlama Ticaret A.Ş arasında 27/01/2009 tarihinde temlik ve ödeme sözleşmesi imzalandığını, sözleşme içeriğinde de belirtildiği üzere B..Turizm A.Ş tarafından müvekkili şirket borçlusu S.. Turizm A.Ş; S.. A.Ş ile H.. E..'nun tüm borçlarının üstlenilmiş olup, bu hususta ödeme yapılmasının taahhüt edildiğini, tarafların 415.000,00 TL ödenmesi konusunda anlaşmaya vardıklarını, yine sözleşmede S.. Turizm tarafından sözleşmeye konu miktarın herhangi bir kişiye temlik edilmediği ve B.. Turizm tarafından borcun ödenmediği durumda söz konusu tutarın ödenmesinden S.. A.Ş'nin sorumlu olacağının ifade edildiğini, B.. Turizm A.Ş'nin, S.. Turizm A.Ş'den alacağı ödemeler ile borcu 01/10/2009 tarihine kadar ödemeyi taahhüt ettiğini, davalıların taahhütlerini B.. Turizm A.Ş ile S.. Turizm A.Ş. ile imzalanmış olan 20/11/2008 tarihli 2009 yılı yaz sezon sözleşmesine dayandırdıklarını, B.. Turizm A.Ş. tarafından diğer davalıdan olan hak edişler alınmasına rağmen 01/10/2009 tarihine kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 100.000,00 TL alacağın 01/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.