muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8224, Karar No: 2021/13212, Tarih: 11.10.2021

C-Sanık ... hakkında;

Katılanlar ...'e ve ...'a yönelik kasten

öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçlarından "İstinaf başvurularının esastan reddine"

D-Sanık ... hakkında;

Katılan ...'e yönelik hakaret suçundan; "İstinaf

başvurularının esastan reddine"

E- ... hakkında;

Katılanlar ... ve ...'a yönelik hakaret ve katılan ...'a yönelik tehdit suçlarından "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılanlar Yeliz ve Murat'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'e karşı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak sanık müdafiinin süresinde istinaf başvurusunda bulunduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine, tehdit suçundan istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, sanık müdafii tarafından bu kararın yasal süresi içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın, cezaevinden gönderdiği 18.05.2021 ve 08.07.2021 tarihli dilekçeleri ile hükümlerin onanmasını talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 Karar sayılı kararı uyarınca, "cezanın onanması" talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu ve hükmün re'sen temyize tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek hüküm, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz talepleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarih, 2021/12 Esas ve 2021/77 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar ... Faruk ve Sultan hakkında katılan ...'a yönelik tehdit ve hakaret, sanıklar... ve ... ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin açılan kamu davaların katılma ve hükmü temyiz etmesine olanak bulunmadığından katılan vekilinin, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince bu suçlar yönünden REDDİNE karar verilmiştir

2)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit ve hakaret, sanıklar ..., ... ve Sultan hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin bu suçlar yönünden yaptığı temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Hükmolunan cezaların miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin bu suçlar yönünden yaptığı temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar Berkcan ve ... Emre hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçlarından ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerine karşı katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine kasten öldürmeye teşebbüs suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarih, 2021/12 Esas ve 2021/77 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılan ... vekilinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasıflarına, katılan Bakanlık vekilinin; ceza miktarlarına, indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

A-Sanıklar Berkcan ve ... Emre hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanıklar ......ve ....arasında ortaya çıkıp diğer aile üyeleri katılan sanıklara da sirayet eden hakaret ve tehdit söylemlerinin sürdüğü oldukça gergin ortamda katılan ... yönetimindeki aracın, sağ ön koltukta katılan ... ve arka koltukta katılan ... olduğu halde, katılan ...'ın ikametgahı önüne gece saat 03:00 sıralarında geldiği, sanık ...'un pompalı tüfek ile araçtan inen Murat'a ve Yeliz'e ateş ettiği, bu atış sonucu vücudunun baş bölgesine çok sayıda saçma isabeti alan katılan ...'in hayat fonksiyonlarını 5 derecede etkileyen kemik kırıkları oluşup, duyu ve organlarından birinin(sol göz) işlevinin yitirilmesi sonucunu doğurduğu anlaşılan olayda;

a-Katılan ...'de oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15 ) yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın makul oranda tayini yerine, üst sınırdan (15 yıl )hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

a-Katılan ...'de oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15 ) yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın makul oranda tayini yerine, üst sınırdan (15 yıl )hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanık ... ile katılan ... arasındaki haksız eylemlerde ilk haksız hareketin kim tarafından geldiğinin saptanamaması karşısında sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 1/2 oranında haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14452, Karar No: 2014/14592, Tarih: 06.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14452 E.  ,  2014/14592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2010/260-2012/78

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret, yüzde beş fazla ödeme ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat N.. S.. geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci, iş sözleşmesinin işverence ekonomik kriz sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile son aylara ait ücretlerin ve bu ücretlerin gecikmesinden kaynaklanan yüzde beş fazla ödemelerin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren yasal hakların ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yemek yardımı, ulaşım yardımı ve ikramiye eklenmek suretiyle tazminata esas ücret belirlenmiştir.

Davacı işçi, davalı özel televizyon işyerinde haber kameramanı olarak 5953 sayılı yasa kapsamında gazeteci sıfatıyla çalışmıştır. Sözü edilen Kanun’un 6. maddesinde, kıdem tazminatının her yıl için bir aylık ücret tutarında kıdem tazminatı ödeneceği öngörülmüş olsa da, kıdem tazminatının giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanacağı yönünde bir kurala yer verilmemiştir.

İhbar ve kıdem tazminatı hesabında yemek, yol yardımı ile ikramiyenin eklenmesi suretiyle fazla hesaplama yapılması hatalıdır.

3- Dava dilekçesinde sadece ödenmeyen ücretler için yüzde beş fazla ödeme alacakları talep edilmiş, fazla çalışma ücreti ve bayram genel tatil ücretleri bakımından yüzde beş fazla ödemeye dair talepte bulunulmamıştır. Ancak davacı vekili ıslah dilekçesi ile fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil alacakları için günlük yüzde fazla ödeme alacaklarını talep etmiş, buna göre ıslah harcını yatırmıştır.

3- Dava dilekçesinde sadece ödenmeyen ücretler için yüzde beş fazla ödeme alacakları talep edilmiş, fazla çalışma ücreti ve bayram genel tatil ücretleri bakımından yüzde beş fazla ödemeye dair talepte bulunulmamıştır. Ancak davacı vekili ıslah dilekçesi ile fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil alacakları için günlük yüzde fazla ödeme alacaklarını talep etmiş, buna göre ıslah harcını yatırmıştır.

Mahkemece, dava dilekçesinde talep edilmeyen bir alacağın ıslah dilekçesiyle istenemeyeceği gerekçesiyle her iki alacak bakımından yüzde beş fazlaya dair istekleriyle ilgili karar verilmemiştir. Belirtmek gerekir ki ıslah yoluyla dava dilekçesinde talep edilmemiş bir alacağın istenmesi mümkündür. Davacının bu yöndeki talepleri yönünden ek hesap raporu alınarak ve gerekli takdiri indirimler yapılarak bir karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29475, Karar No: 2016/10710, Tarih: 30.11.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/29475 E.  ,  2016/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbar üzerine yapılan arama ve denetimde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçtan ele geçirilen 33 şişe votka ve viski ile sanık ...'in tekel ürünleri sattığı işyerinden ele geçirilen 5 şişe votka ile ilgili olarak yapılan araştırmada, votkaların yönetmeliğe uygun olarak piyasaya arz edilen ve satış bildiriminde bulunulan bir ürün olmayıp, marka taklit edilmek suretiyle üretilip niteliğine uygun olmayan bandrollerle piyasaya sürüldüğünün, viskilerin de marka taklit edilmek suretiyle üretilip taklit bandrollerle piyasaya sürüldüğünün tespit edilmesi, sanık ...'ın kimse fatura istemediği için ... fatura almadan ürünleri piyasaya sürmeye çalıştığının, sanık ...'in ise sunduğu faturanın muhatabı olan şirketin kaydının bulunmadığının, savunmasında numune olarak 60 şişe aldığını beyan etmesine rağmen sunduğu faturada 600 şişe votka almış gibi göründüğünün anlaşılması karşısında ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların 4733 sayılı yasa 8/4. maddeye muhalefet suçları sabit olduğu halde mahkumiyetleri yerine, vergi dairesinin bandrollerin okunmasının ve diğer özelliklerinin tespitinin mobil cihaz ile yapılabildiğine, çıplak gözle sadece rengi ve üzerinde yazan hacim bilgisinin görülebilmekte olduğuna dair yazısına istinaden beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22912, Karar No: 2016/14, Tarih: 11.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22912 E.  ,  2016/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında dosya içinde bulunan ve başka bir dosyaya ait olan 12.02.2012 tarihinde Kocaeli Adli Tıp Şube müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda, akıl hastalığı, akıl zayıflığı veya herhangi bir psikopatolojik araz tespit edilmediği, işlediği iddia olunan hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu kanaatine varıldığının saptanmasına karşın, 12.04.2011 tarihli sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda, zekasında hafif düzeyde gerilik olabileceği izlenimi oluşan suça sürüklenen çocuğun zihinsel gelişiminin tıbbi açıdan değerlendirilmesi gerektiği ve daha önce teşhisi konulmuş olan ve tedavisi yarıda bırakılan dikkat eksikliği, hiperaktivite hastalığının tedavisi için çok boyutlu psikiyatrik değerlendirmeye tabi tutulması gerektiğinin belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekirse 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihi itibariyle akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı saptanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında dosya içerisinde bulunan ve başka bir dosyaya ilişkin pedegog tarafından düzenlenen 09.09.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda, aileyle yapılan görüşmede suça sürüklenen çocuğun ilkokul döneminde yapılan muayenelerde zihinsel açıdan gerilik olduğu, raporun sonuç bölümünde de suça sürüklenen çocuğun fiziksel ve psikolojik muayenesinin

yapılması zihinsel durumunun tespitinin gerektiğinin belirtilmesi karşısında atılı suçları işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iddianameyle 5237 sayılı TCK'nın 39.maddesinin uygulanması talep edildiği halde 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iddianameyle 5237 sayılı TCK'nın 39.maddesinin uygulanması talep edildiği halde 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28484, Karar No: 2017/25880, Tarih: 05.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/28484 E.  ,  2017/25880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK'nun 142/2-b, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/03/2016 tarihinde yürürlüğe giren 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 4. bendinde “bu işbölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelmesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi halinde inceleme görevli daire tarafından yapılır” hükmüne yer verildiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin tebliğnamenin, işbölümünden sonra tanzim edildiği anlaşılmakla,

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 16/01/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/295, Karar No: 2013/9542, Tarih: 20.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/295 E.  ,  2013/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacının İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin iş yeri devri nedeniyle işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin feshedilmediğini, işyerini devralan şirket tarafından işçinin istihdam edilmeye devam edildiğini ve çalıştığı süre içinde ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1) Dosyadaki yazılara, toplanan deliller ile kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesi'nde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene

geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.