muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2851, Karar No: 2019/4479, Tarih: 17.06.2019

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan son bilirkişi raporuna göre, davacı markasının tanınmış marka olduğu, taraf markalarının makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli ortalama tüketiciler nezdinde, davacı markalarının tescilli olduğu sınıflarda işitsel, görsel, kavramsal olarak ve genel izlenim itibariyle karıştırılma riski bulunduğu ve ayırt edilemeyecek düzeyde benzer oldukları, bunun dışındakı sınıflarda ise davacı markasına zarar verme olgusu yada davacı markasından haksız olarak yararlanma olgusu yönünde delil bulunmadığından huzurdaki davada karıştırma ihtimali bulanan sınıflar açısından davalı markasının kısmi olarak hükümsüzlüğüne, diğer sınıflar yönünden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalı adına 2002/19653 no ile tescilli “3MK+şekil” ibareli markanın 9. sınıf emtia listesinde yer alan; “haberleşme cihazları hariç ses ve görüntünün kaydı, nakil veya yeniden meydana getirilmesi (reprodüksiyonu) için cihazlar; radyolar, televizyonlar, videolar, kameralar, audio cihazları ve parçaları, televizyon alıcıları İçin ilave cihaz alarak eğlence cihazları, sinematoğrafik cihazlar, uzaktan kumanda aletleri, kulaklıklar, hoparlörler, megafonlar, dlyafanlar, interkomlar, resim ve dia projeksiyon cihazları, manyetik ve optik kayıt taştyıcılar: plaklar, kasetler, diskler, disketler, CD'ler, çekilmiş sinema filmleri, otomatik satış makinaları, can kurtarıcı ve koruyucu donanımlar can yelekleri, can simitleri, yüzme kollukları, dalgıçlar için solunum cihazları, dalgıç giysileri, dalgıç gözlükleri; emniyet kemerleri, emniyet ağları; işaret düdükleri ve fenerleri, işaret şamandıraları, elektrik malzemeleri; fişler, prizler, buatlar, vavyenler, anahtarlar, şalterler, devre kesiciler ve ayırıcılar, sigortalar, balastlar, starterler, elektrik panoları, asansör kumanda panoları, klemensler (bağlantı parçası), elektrikte kutlanılan borular, kablo kanalları, butonlar, rezistanslar, elektrik ve elektronikte kullanılan bağlantı elemanları yani konnektörier ve soketler; kuvvetli alan tekniği için, yani elektrik iletim, dönüşüm, yükleme, ayarlama, sevk ve İdare için araç ve cihazlar, yangın söndürme afetleri ve cihazları” yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, diğer emtia sınıflarında hükümsüzlük isteminin reddine, 3mk.com.tr. alan adının silinmiş olduğu ODTÜ Alan İdaresinin 31.10.2007 tarihli yazısıyla anlaşıldığından bu talep yönünden dava konusuz kaldığından bu taleple ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına, 3mksecurity.com yönünden alan adını tahsis eden kurumun yurdışı kaynaklı olması gözetildiğinde alan adının iptaline ilişkin talebin reddine, siteye Türkiye’den erişimin engellenmesi şeklinde kullanımının önlenmesine, diğer taleplerin reddine, davalı Miraç Kar hakkındaki davanın husumetten reddine dair hüküm kesinleşmiş olmakla bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6359, Karar No: 2009/724, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6359 E.  ,  2009/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Tic.Türk A.Ş. vekilince duruşmalı, davalılardan Mercedes Benz Türk A.Ş. vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılardan Mercedes Benz Türk A.Ş. Vek.Av...ve diğer davalı ... Tic.A.Ş. vek.Av....ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Mercedes Benz A.Ş.nin bayisi olan davalı ...Ş.den 7.6.2006 tarihinde "O" km bir araç satın aldığını, aracın alınmasından 1.5 ay sonra seyir halinde iken aracın motor kısmından şiddetli titreme ve sarsıntı geldiğini, aracın durdurulup davalı servise götürüldüğünü, servisin aracın motorunun değiştirilmesi gerektiğini bildirdiğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek akdin feshine, kiralanan ve kiralanacak araç giderlerinin tahsiline, bedelin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Mercedes Benz A.Ş. vekili cevabında olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığını, davacının muayene ve ihbar mükellefiyetini süresinde yerine getirmediğini, bedelin iadesi talebinin kabulü halinde davacının sebepsiz zenginleşeceğini, davacının aracın süresince kullanması için teklif edilen C-Serisi aracı kabul etmediğini, araçtan yararlanmamayı sürekli kılan bir şikayet bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre arızanın onarılması halinde aracın orijinalliğinin bozulacağı, beklenen faydayı sağlamayacağı, önemli ölçüde değerini azaltan maddi ve ekonimik eksiklik bulunduğu, sözleşmenin feshini talep eden davacının talebinin haklı olduğu gerekçesiyle 227.869.12.-YTL.nın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Mercedes Benz Türk A.Ş. ve Mengerler A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle araçtaki arızanın giderilmesi için aracın demonte edilmesi halinde araçta önemli eksiklik ortaya çıkacağının ve motorun orijinalliğinin bozulacağının araçta beklenen faydayı sağlayamadığının bilirkişi incelemesi sonucu saptanmış bulunmasına göre, davalı Mercedes Benz Türk A.Ş. ve Mengerler A.Ş. vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 625.00.TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5151, Karar No: 2010/1744, Tarih: 24.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5151 E.  ,  2010/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/08/52043

MAHKEMESİ : (ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :12/12/2007 -294/355

SUÇ :Kasten birlikte öldürmek

İ.D.'i kasten birlikte öldürmekten sanıklar Yaşar Sarı, H.. İ.., N. B., K.G. ile E. B.'ın yapılan yargılanmaları sonunda: sanık Y. S.'nın hükümlülüğüne, sanıklar H.. İ.., N. B., K.G. ile E.l B.'ın beraatlerine ilişkin (ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/12/2007 gün ve 294/355 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık Yaşar Sarı müdafii ile müdahil Z. D. vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kasten insan öldürme suçlarından yargılanan sanık Yaşar savunmalarında “25-30 kişilik kalabalığın taşlarla saldırması üzerine, sanık Haydar’ın bulunduğu yerden 3-4 el atış yapılarak ilk silah sesinin gelmesinden sonra MP-5 makineli tabanca ile havaya 2 el ateş ettiğini, kimseyi vurmadığını”, sanık Haydar'ın savunmalarında; “25-30 kişilik kalabalığın taşlarla saldırması üzerine kalabalığı dağıtmak için 1 el havaya ateş ettiğini, kalabalığın etrafını sararak G-3 piyade tüfeğini gasp ettiklerini, kimseye ateş etmediğini”, sanık Nisan'ın savunmalarında; “kalabalığın taş ve sopalarla saldırması, Haydar’ı darp etmeleri üzerine 1 el silah sesi geldiğini, kendisinin G-3 piyade tüfeği ile havaya 2 el ateş ettiğini”, sanık Kadir'in savunmalarında; “göçer halkın taşlarla saldırması üzerine bir kısım sanıkların havaya ateş ettiğini, kaçtıklarını, kendisinin G-3 piyade tüfeği ile ateş etmediğini”, sanık Erdal'ın savunmalarında; “25-30 kişilik kalabalığın linç girişiminde bulunduğunu, Haydar’ı darp edip silahını almaya çalışırlarken Haydar’ın yere düştüğünü, yere düşmesi esnasında da 1 el silah sesi geldiğini, kendisinin de G-3 piyade tüfeği ile uyarı amaçlı 1 el havaya ateş ettiğini” belirtmeleri, yine maktulde bir adet ateşli silah yarası olması karşısında, sanıklar Yaşar, Haydar, Nisan, Kadir ve Erdal arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nun 152/1. ve Avukatlık Yasası’nın 38. maddesine aykırı olarak yargılamada sanıkların aynı müdafii ile temsil edilmeleri, Usule aykırı ve sanık Yaşar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle sanıklar hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12302, Karar No: 2015/17239, Tarih: 28.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/12302 E.  ,  2015/17239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan yonca tohumu satın aldığını, usulüne uygun olarak ektiğini, yeşeren yoncaların akabinde kuruduğunu, Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit sonucunda tohumların ayıplı olduğunun belirlendiğini ileri sürerek uğradığı zarar ve tespit masrafı olmak üzere toplam 18.430,00-TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tohumların yanlış zamanda ekildiğini, zamanında sulama yapılmadığını, davacının hatası nedeniyle kuruduğunu, tohumlarda bir ayıp bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalıdan satın alınan yonca tohumlarının yeşerdikten sonra hemen kuruduğu ve ayıplı olduğu iddiası ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davalı, tohumların zamanında ekilmediğini, sulamanın usulüne uygun yapılmadığını, davacının hatası nedeniyle verim alınamadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, tohumların sertifikalı olarak ithal edildiği, .. Bakanlığının ilgili laboratuarında gerekli analizlerin yapıldığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar veriİmiştir.

Davacı tarafından..Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/8 D. İş sayılı dosyasında yaptırılan tespit sonucunda düzenlenen 20.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda; yoncaların ekim sonrası çimlenmeyle birlikte kuruduğu, davacının ektiği yonca tohumlarından numune alınarak çimlendirme denemesi yapıldığı, bu tohumlar ile sertifikalı başka bir yonca tohumunun kontrol amaçlı denendiği, dava konusu yonca tohumlarının çimlenmeyi takip eden ilk on günlük süre içinde solduğu ve kurumaya başladığı, yonca fidelerindeki kurumanın çimlenmeyle birlikte artış gösterdiği, kontrol amaçlı ekilen başka marka yonca tohumlarında ise herhangi bir solgunluk ve kuruma olmadığı, normal ve sağlıklı olarak gelişimlerini sürdürdükleri, dava konusu yonca tohumlarının hastalık etmeniyle bulaşık olduğu kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Mahkemece yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporu ve ek raporunda ise; 2006 yılında ithal edilen 7 yıllık tohumun çimlenme yüzdesinde bir azalma olabileceği, tohum yatağı hazırlamada tekniğine uygun ekim yapılmaması nedeniyle tohumların ya çok derine düşmüş veya toprak yüzeyine düşmesi nedeniyle oluşan ekim hatasından kaynaklanmış olabileceği, toprak yapısının ağır olması, tohumların toprak içinde çürümesi veya çimlenen tohumların bitkilerinde kök çürümesi oluşmasına sebep olabileceği, laboratuar analizi yapılmadığından tohumların ayıplı olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, ekim zamanının yanlış olduğu, sulamanın doğru yapılmadığı, sonuç olarak tohumların ayıplı olduğuna dair bir tespit yapılmadığına göre yukarıda sayılan etmenler nedeniyle yoncaların kurumuş olabileceği bildirilmiştir. Görüldüğü üzere, tespit raporu ve yargılama sırasında alınan raporlar arasında değerlendirmeler ve varılan sonuçlar açısından çelişki bulunmaktadır. Hal böyle olunca yargılama sırasında rapor düzenleyen bilirkişiden alınan rapor ve ek rapora dayanılarak hüküm tesis edilemez. O halde mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı bir bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olacak ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilecek şekilde rapor alınarak hasıl, olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13715, Karar No: 2019/16657, Tarih: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13715 E.  ,  2019/16657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın tehdit suçundan beraatine, basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/639 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı Adalet Bakanlığının 05.07.2019 tarihli ve 2019/6942 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2019 tarihli ve 2019/73863 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMK'nin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir

.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında basit yaralama ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde tehdit suçundan beraatine, basit yaralama suçu yönünden ise mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre uzlaşmaya engel olan tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanının kalmayacağı, bu hali ile basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki basit yaralama suçundan Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/639 Karar sayılı mahkumiyet kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1475, Karar No: 2023/6881, Tarih: 23.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1475 E.  ,  2023/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1490 E., 2021/2511 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Davalının İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/342 E., 2019/92 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ABD' de ikamet eden ve gıda mühendisi olarak çalışan müvekkilinin 19.04.2014 tarihinde İzmir Adnan Menderes Havaalanında dış hatlar terminalinden çıkarak yaya yolunda ilerlediği sırada hiçbir uyarı levhası bulunmayan, koruma şeridi ile ayrılmamış olan çukura düştüğünü, sol ayak bileğinin kırıldığını, başını yere çarptığını ve kazadan ötürü çalışma gücü kaybına uğradığını belirterek şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 09.08.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 634.035,60 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın davacının dikkatsizliği neticesinde meydana geldiğini, bahse konu çukurun olağan aşınmalardan kaynaklandığını ve daha önce böyle bir olayla karşılaşmadıklarını ileri sürerek davanın reddi isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu olayın gerçekleşmesinde %25, davalının %75 oranında kusurlu olduğu, davacının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporu uyarınca %15 maluliyeti bulunduğu ve 4 ay geçici iş gücü kaybına uğradığı belirtilerek denetime elverişli maddi tazminat raporları uyarınca maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 175.326,01 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 40.000 TL manevi tazminat olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri