muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5568, Karar No: 2020/498, Tarih: 22.01.2020

Mahkemece, kiralanan aracın tutucu çenelerinin kiracının kullanımında iken ve kiracının hatalı kullanımı nedeniyle hasara uğradığı, bu itibarla kiracının hasar bedelini gidermesi gerektiği, ancak kırılan tutucu çenelerin üretici firma tarafından, davacıya hediye edildiği, bu şekilde zararın giderildiği, hediye parçanın ülkeye girişi sırasında parça aksamı, KDV ve DV, servis hizmet bedeli ile nakliye bedelini oluşturan 86,139,49 TL'lik tutarın davacı zararını oluşturduğu, bu zararın davalı tarafından karşılanması gerektiği belirtilerek hasar bedeli olarak talep edilen tazminat istemi yönünden 86,139,49 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Tarafların temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/7446 Esas 2016/7684 Karar sayılı ilamı ile " 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının hükmedilen tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince,

... Kiralananın, kıralan tutucu çenelerinin, üretici firma tarafından ücretsiz olarak değiştirilmiş olması nedeniyle Mahkemenin, davalının sadece, söz konusu parçaların getirilmesi için yapılan masraflardan sorumlu tutulması gerektiği yönündeki değerlendirmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak gümrük beyannamesinde kazık çakma makinesi aksam parçası olarak belirtilen 24.120 Euro bedelinin davacı tarafından ödenip ödenmediği konusunda tereddüt oluşmuştur. Bu nedenle, Mahkemece, bu bedelin davacı tarafından ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. " gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacı ve davalı vekilleri tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dairemiz 03/07/2017 tarihli 2017/11327 Esas ve 2017/10875 Karar sayılı ilamı ile "14/12/2013 tarihinde kırılan tutucu çenelerinin yurt dışından getirtilmesi sırasında Gümrük beyannamesinde kazık çakma makinesi aksam parçası olarak belirtilen 24.120 Euro bedelinin davacı tarafından ödenip ödenmediği tespit edilerek zararın miktarı ve tayini yönünden Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 20.12.2016 tarih ve 2016/7446-7684 E. K.sayılı bozma ilamında bir isabetsizlik görülmediğinden, davacı ve davalı vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin karar düzeltme istemine gelince;

Davacı vekilinin karar düzeltme istemine gelince;

Mahkemece verilen ilk kararda tazminat istemi yönünden, hidrolik vibrasyonlu çakıcının kırılan tutucu çenelerinin üretici firma tarafından, davacıya hediye edildiği gerekçesiyle, sadece hediye parçanın ülkeye girişi sırasında parça aksamı, KDV ve DV, servis hizmet bedeli ile nakliye bedelini oluşturan 86,139,49 TL'lik tutarın kabulüne, kırılan tutucu çenelerin bedeline ilişkin talebin ise reddine karar verilmesi, bu red kararının Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 20.12.2016 tarihli bozma ilamında yerinde görülerek sair temyiz itirazlarının reddedilmesi doğru görülmediğinden, davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 20.12.2016 tarih ve 2016/7446-7684 E. K.sayılı bozma ilamına ayrıca “mahkemece, kiralanan hidrolik vibrasyonlu çakıcıya takılan parçanın piyasa değeri tespit edilip bu bedelden hasar gören bu parçanın yıpranmışlık durumuna göre tespit edilecek yıpranma payı düşülmüş bedelin davacıya ödenmesi gerektiği” gözetilmeden yazılı şekilde bu kısma ilişkin talebin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığı" gerekçesiyle Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma gerekçesine bu husus da ilave edilerek, hükmün önceki bozma kararı doğrultusunda ve ilaveli olarak bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile tutucu çenelerin bedeli 60.000,00 TL, gümrük harcamaları 13.046,97 TL ve kira bedeli 10.695,22 TL olmak üzere toplam 83.742,19 TL'nin 14/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin hükmedilen tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince,

6098 sayılı TBK m. 99 hükmüne göre, konusu para olan borç Ülke parasıyla ödenir. Ülke parası dışında başka bir para birimiyle ödeme yapılması kararlaştırılmışsa, sözleşmede aynen ödeme veya bu anlama gelen bir ifade bulunmadıkça borç, ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke parasıyla da ödenebilir.

Taraflar arasında geçerli kira sözleşmesine göre kira bedelinin Türk parası ile ödenmesi kararlaştırılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin, zararın yabancı para bedeli üzerinden ödeme günündeki Türk parası değerinin ödenmesi talebi yerinde değil ise de kiracı denetim ve gözetiminde iken kırılan kiralanana ait tutucu çenelerin ithal ürünler olduğu karara dayanak yapılan 04/02/2019 tarihli bilirkişi raporundan da anlaşılmakla, zarar gören tutucu çenelerle aynı kalitede ve orijinallik yönünden farklı olmayan çenelerin zarar tarihindeki Türk parası üzerinden değerinin tespiti gerekmektedir.

O halde, Mahkemece, ek bilirkişi raporu ile zarar gören tutucu çenelerle aynı kalitede ve orijinallik yönünden farklı olmayan çenelerin piyasa değerinin belirlenerek, bu çenelerin yıpranmışlık süresi ve kiracının kullanım süresi dikkate alınarak yıpranma payı hesaplanıp bu oranda bedelde indirime gidilmek suretiyle zararın tespiti ile sonucuna göre karar vermek gerekirken, kalite ve orijinallik yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış olan eksik bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de bilirkişi tarafından Türk parası üzerinden belirlenen tutucu çene bedelinin KDV bedelini de içermesine rağmen, ayrıca gümrük işlemleri sırasında ödenen KDV bedelinin zarara eklenerek mükerrer KDV tahsilatına sebep olacak şekilde hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12179, Karar No: 2015/15789, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12179 E.  ,  2015/15789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Aydın 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.04.2015

No : 2014/286-2015/32

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden, 01.03.1975 tarihinden itibaren Hollanda ülkesinde ikamet eden, 19.05.1980-30.04.1999 tarihleri arasında bu ülkede çalışması olan ve 3600 günlük Hollanda Ülkesinde geçen yurtdışı süresini 3201 sayılı Yasaya göre ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında borçlanan, 01.03.1976 tarihinde 18 yaşını dolduran davacının; 16.05.2014 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, bu talebin Kurumca, sigorta başlangıcı 06.11.2003 tarihi esas alındığından, reddedildiği anlaşılmaktadır.

Uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık süresini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 38’inci madde hükmü; malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcını; sigortalının, 5417, 6900, 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20’nci maddesi kapsamındaki sandıklara veya bu Kanuna tâbi olarak malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih olarak kabul edileceğini; kanunun uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşının ikmal edildiği tarihte başlamış olacağını, bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edileceğini öngörürken, Uluslararası sosyal güvenlik sözleşme hükümlerinin saklı bulunduğu ifade edilmiştir.

Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yurt dışında geçen çalışma sürelerinin sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilebilmesi amacıyla,çalışan sayısının yoğunluğu, ekonomik ve ticari ilişkilerin gelişmişlik düzeyi gibi kriterler dikkate alınarak çok sayıda devletle sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ve anayasal yönteme uygun biçimde yürürlüğe konulmuş olup, bunlardan birisi de “Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Arasında Sosyal Güvenlik Konusunda Yapılan Sözleşme’dir.”

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yurt dışında geçen çalışma sürelerinin sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilebilmesi amacıyla,çalışan sayısının yoğunluğu, ekonomik ve ticari ilişkilerin gelişmişlik düzeyi gibi kriterler dikkate alınarak çok sayıda devletle sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ve anayasal yönteme uygun biçimde yürürlüğe konulmuş olup, bunlardan birisi de “Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Arasında Sosyal Güvenlik Konusunda Yapılan Sözleşme’dir.”

16.12.1967 tarihli resmi gazetede yayımlanarak 01.02.1968 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan “Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları(aylıkları)” üçüncü bölümde düzenlenen konuya ilişkin Sözleşmenin 29’uncu maddesi "Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, Hollanda’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu Hollanda rejimine tabi olduğu ilk gün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edilir.” hükmünü öngörmüştür.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile, sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malüllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Hollanda Yaşlılık sigortası rejimine girmiş bulunması halinde, sigorta rejimine giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Hollanda sosyal güvenlik sisteminde, ülkede ikamet eden herkes (işçi,kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar,işsizler v.s) ulusal sigorta kapsamında (volksverzekeringen) yaşlılık, malullük, uzun süreli iş göremezlik gibi sigorta kolları açısından sigortalı sayılmaktadır.Hollanda'da yaşlılık sigortası kapsamında sağlanan emeklilik aylığından faydalanmak için ikamet esaslı bir sistem vardır.15 ile 65 yaş arasında kesintili veya sürekli olarak Hollanda'da ikamet etmek, emeklilik aylığından faydalanmak için yeterlidir.(Avrupa Birliğinde Sosyal Güvenlik, SGK yayınları s.100)

İnceleme konusu olayda, T.C Rotterdam Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, 01.03.1976 tarihinde 18 yaşını dolduran davacının, 01.03.1975 tarihinden itibaren Hollanda'da ikamet ettiği ve ekli belgelerde bu tarihten itibaren sigortalı olduğu gösterilmiştir. Şu halde yapılması gereken iş; Hollanda yaşlılık sigortasında ikamete dayalı bir sistemin varlığı karşısında, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4213, Karar No: 2021/6186, Tarih: 23.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4213 E.  ,  2021/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK nın 85/1, 22/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, yeterli aydınlatmanın bulunduğu ve hız sınırının 50 km olduğu meskun mahalde, iki yönlü ve 13 metre genişliğindeki köy yolunda seyri sırasında, gidiş istikametine göre yolun en sağından köy içine doğru yürümekte olan yayaya aracının sağ ön farı ile yol kenarı banket dışında çarpması akabinde sanık idaresindeki aracın 39 metre ileride durduğu, olay mahalli yol bölümünde yola gereken dikkatini vermeyen, seyrine gereken özeni göstermeyen, sırt dönük şekilde yürümekte olan koyu renk giysili yayanın uzağından geçmeye özen göstermeden seyrine göre yolun en sağında yürümekte olan yayaya arkadan çarpan sanığın asli kusurlu eylemiyle bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği, olaydan yaklaşık bir saat sonra yapılan ölçümde 1.29 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin; eksik incelemeye, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin; ceza miktarına, bilinçli taksir sebebiyle uygulanan arttırım miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/142, Karar No: 2024/376, Tarih: 27.11.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/142 E.  ,  2024/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2023/27809

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 3. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 210-15

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık ...’ın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine; Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 302/1, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a,b,f, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 43/2-1 maddeleri gereğince 15 yıl hapis; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan TCK'nın 116/4, 119/1-a,c,d, 3713 sayılı Kanun'un 5/1. maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, her üç suç yönünden de TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.11.2020 tarihli ve 75-336 sayılı kararın, mahkûmiyet hükümleri yönünden sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince 07.04.2021 tarih ve 1618-385 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 21.06.2022 tarih ve 9762-3857 sayı ile; "…Güvenlik güçleri ile çatışmaya girmediği hususunda tartışma bulunmayan sanığın aşamalarda suçlamaları inkar etmesi ve mağdurlar ... ile ...’ın safahattaki çelişkili beyanları nazara alındığında insansız hava aracı marifetiyle temin edilen görüntülerin ve yakalama tutanağı mümzilerinin beyanlarının müsnet suçların sübutu bakımından belirleyici delil niteliğinde olduğu gözetilerek; 18.11.2019 günü söz konusu ağılların bulunduğu mağdura ait evde 1,5-2 saat kaldıktan sonra saat 23:00 sularında diğer örgüt mensupları ile birlikte evden çıkarak ve mühimmatın indirildiği bilahare sanığın sevk ve idaresinde iken Silopi-Cizre yol kavşağında durdurulan ...plakalı aracın kesintisiz takip sonucunda yakalanıp yakalanmadığına ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konması bakımından, tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla usulüne uygun biçimde dinlenmesi, anılan görüntülerin mahkeme heyetince belirlenen, ‘suçun sübutu ve vasfının tayini bakımından zorunlu olan bölümlerinin’ sanık ve müdafiinin de hazır olduğu veya haberdar edildiği celsede seyredilerek tespitlerin duruşma tutanağına dercedilmesi, bunun mümkün olmaması hâlinde TRT veya uzman bulunan benzeri kurumdan rapor alınması ve 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi gereğince delillerin duruşmada tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Olay mahalli olan mağdurların evine indirilerek olayda kullanılan veya kullanılmadan ele geçirilen, 19.11.2019 tarihli raporda nitelikleri gösterilen mühimmatın nitelik ve nicelik itibariyle önceden belirlenmiş somut çatışmada kullanılacağının ve örgüt üyesi olduğu anlaşılan sanığın da bu durumu bilerek anılan mühimmatı naklettiğinin kanıtlanması hâlinde güvenlik güçleri ile çatışmaya giren diğer örgüt mensuplarının eylemine fer’an iştirak ettiğinin kabulü gerekeceğinden hukuki durumunun Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal suçları bağlamında tayin ve takdiri gerektiği düşünülmeden yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

b- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden önce 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince arttırım uygulandıktan sonra TCK’nın 43/1 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yargılama yapan Yerel Mahkemece, önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 18.09.2023 tarih ve 10718-6117 sayı ile; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan hükmün ise olay mahalli olan mağdurların evine indirilerek olayda kullanılan veya kullanılmadan ele geçirilen ve 19.11.2019 tarihli raporda nitelikleri gösterilen mühimmatın nitelik ve nicelik itibarıyla önceden planlanmış somut çatışmada kullanılacağını bilerek naklettiği ve güvenlik güçleri ile çatışmaya giren diğer örgüt mensuplarının işbu vahim nitelikteki eylemine iştirak ettiği ispat edilemeyen ve fakat örgütün milis yapılanması içerisinde yer aldığında kuşku bulunmayan sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı, temel cezanın olayın özelliği ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınarak asgari hadden makul derecede ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.11.2023 tarih ve 27809 sayı ile; "...3713 sayılı Yasa 4. maddesine göre terör örgütlerinin amacı doğrultusunda işlendiğinde terör suçu sayılacağı konusunda şüphe bulunmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir ve tehditle ve örgüt adına örgütsel faaliyet çerçevesinde işlenmiş olması hâlinde yani eylemin TCK'nın 109/2 maddesine temas eder nitelikte olması hâlinde amaç suç bakımından elverişlilik ve vahamet arz ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, örgüt faaliyet çerçevesinde bu eylemi gerçekleştiren kişinin artık silahlı terör örgütü üyeliğinden değil fakat amaç suçu düzenleyen TCK'nın 302. maddesi gereğince devletin birliğini ve ülkenin bütünlüğünü bozma suçundan cezalandırılması gerektiği,

...

Bu bağlamda, çatışma sonrası ölü ele geçen diğer üç örgüt üyesi ile birlikte mağdurların evine girip onları alıkoymak suretiyle gerçekleştirilen ve örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi nedeniyle terör suçu sayılan cebren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olan sanığın, kendisi evden ayrıldıktan sonra gerçekleşen çatışma olayına iştirak edip etmediğinden bağımsız olarak vahim nitelikteki bu eylemi nedeniyle TCK'nın 302. maddesi gereğince cezalandırılmasına dair ilk derece mahkemesinin kurduğu mahkûmiyet hükmünün hukuka uygun olduğu" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 15.01.2024 tarih ve 22330-650 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca görüşülmüş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu mu yoksa silahlı terör örgütüne üye olma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;