muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13709, Karar No: 2017/12837, Tarih: 16.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/13709 E.  ,  2017/12837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden en ağır cezayı gerektiren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde birden fazla ilam tekerrüre esas alınarak infazda tereddüde neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümlerde TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarda yer alan "Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2007 tarih, 2006/485 esas, 2007/637 karar sayılı ilamı, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2006 tarih, 2003/707 esas, 2006/31 karar" ibareleri çıkartılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5258, Karar No: 2010/3153, Tarih: 30.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5258 E.  ,  2010/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/02/2009 gün ve 8/47 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ...’i öldürmek suçundan 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59,31,33,40. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri, vekalet ücreti ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının ilgili kısmına "TCK.nun 63. maddesinin uygulanmasına”, “TCK.nun 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan av tüfeğinin, buna ait boş kovanlar, dolu fişekler ve saçmaların zoralımına”, “ maktüle ait eşyaların mirasçılara iadesine”, “16,60 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline "ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sende temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 30/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10707, Karar No: 2018/6826, Tarih: 08.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10707 E.  ,  2018/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/11/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesi'nin 29/10/2014 tarihli nüshasında ''... '' başlığı ile yayınlanan yazıda, davacıya hakaret edildiğini ve suç isnadında bulunulduğunu belirterek uğranılan manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazı ile davacıya hakaret edildiği ve suç isnadında bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır.

Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrası kapsamında sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülenler için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” vurgulamaktadır.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Davacının, davalının bir dönem icra ettiği mesleğine yönelik beyanları üzerine, kaleme alınan ve yayınlanan dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalının, mesleğinden hareketle hiciv sanatını kullanarak davacı ile ilgili ifadelere yer verdiği, bu beyanların eleştiri mahiyetinde, düşünce açıklaması ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16007, Karar No: 2015/33445, Tarih: 24.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16007 E.  ,  2015/33445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/386640

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/274 (E) ve 2013/366 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Tanıklar Ş.. A.. ile S.. Ç.. beyanlarında katılandaki burun eğriliğinin olaydan önce olmadığını söylemelerine rağmen sadece tanık H.. D..'ın ve sanığın katılandaki burun eğriliğinin olaydan önce de olduğu şeklindeki beyanlarına dayanılarak, katılana ait temin olunan tüm fotoğraflarıyla birlikte katılanın kendisinin ve dosya İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek katılan hakkında düzenlenen mevcut raporlar ve temin olunan olay öncesi ve olay sonrasına ait fotoğraflar ile katılanın kendisi incelenerek, katılanın burnundaki mevcut eğriliğin olay önceki itibarıyla mevcut olup olmadığı, olay sonrası oluşmuş ise yüzde sabit iz - yüzde sürekli değişiklik şeklinde yaralanma niteliği taşıyıp taşımadığı hususunda rapor alınmadan, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Katılanın da kabul ettiği üzere sanığın katılandan alacağı olduğu ancak katılanın sanığın bulunmadığı yere havale yapması üzerine sanığın alacağını tahsil edememesi üzerine aralarında tartışma çıktığı dikkate alındığında; sanık hakkında TCK'nin 29 maddesince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkındaki hapis cezası TCK'nin 50/1-a ve 52/2 maddelerince takdiren beher günü 20 TL den adli para cezasına çevrilirken 7000.-TL yerine 6600.-TL bulunarak eksik ceza tayini,

4) Sanığın duruşmadaki beyanına göre 800 TL aylık geliri olduğu, hakkında sosyal ve ekonomik araştırma yapılmadığı halde, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının miktarı gözetilerek TCK'nin 52/4 maddesi gereğince taksitlendirilip taksitlendimeyeceği hususunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5408, Karar No: 2024/6877, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5408 E.  ,  2024/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/768 Esas, 2023/716 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/57 E., 2021/51 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Milli Eğitim ... Kanunu'nun 10 uncu maddesi gereğince 04.08.2005 tarihinde yayımlanan genelgede, ilköğretim okullarında okutulacak 100 ... eserin yazarları ile birlikte belirlendiğini, davalı tarafından basılan ''Keloğlan Masalları'' ve ''Billur Köşk Masalları '' kitap adlarının 100 ... Eser listesinde adının yer aldığı, ancak yazarlarının ve içeriklerinin farklı olduğunu, davalı tarafından basılan kitapların içerik olarak pedagojik yeterliliğe haiz olmadıklarını, dava konusu kitapların müvekkilinin yayınladığı listede yer alan kitaplarla aynı olmadığı sadece isim benzerliğinin bulunduğunu, davalının dava konusu kitapların kapak sayfalarına "... 100 ... ESER" logosu basarak okuyucuları yanılttığını, ayrıca bahsi geçen logoyu kullanarak kitaplarını müşteriler nezdinde tercih sebebi yaptığını ileri sürerek, haksız rekabetin menini haksız rekabetin sonucu olan durumun ortadan kaldırılmasını ve haksız rekabetin işlenmesinde etkili olan araçların ve malların imhasını

talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının davacı MEB'in denetiminden geçmiş olan kitaplar listesinde adı yer alan kitap ile aynı adı taşıyan ancak içeriği farklı kitap basıp kapağına da "MEB Onaylı 100 ... Eserler" logosounu koyarak, çocuklar için güvenilir yayın olduğu görüntüsünü vermek istediğini, bu şekilde okuyucunun (tüketicinin) yanıltıldığını, davalının, basımını yaptığı kitapların yeni baskılarında kitaplar üzerindeki "100 ... Eser MEB İlköğretim" logosunu kaldırmış ise de dava açıldıktan sonra bilirkişi incelemesi için davacı vekili tarafından kitap örneğinin kitapçıdan temin edilerek dosyaya sunulduğu nazara alındığında, kitapların dava konusu baskılarının halen satıldığı, davalının dava konusu kitaplarındaki tanıtım logosunun dürüstlük kuralının ihlali niteliğinde olduğu ve haksız rekabete yol açtığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetin men'i, haksız rekabetin işlenmesinde etkili olan araçların ve malların imhası istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ve özellikle ... 100 ... Eser logosu ile basılan kitapların piyasadan toplatılarak imha edilmesine karar verildiği gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13570, Karar No: 2012/38079, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13570 E.  ,  2012/38079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay günü İşbankası Alsancak Şubesine gelen sanığın banka müdür yardımcısı şikayetçi ...'a bankanın karşısındaki eczaneden geldiğini, bozuk banknota ihtiyacı bulunduğunu söylemesi üzerine şikayetçinin sanığı banka çalışanı şikayetçi ...'a yönlendirmesi, şikayetçi ...'nun 3.000,00 TL değerinde bozuk banknotu hazırlaması sonrası sanığın 3.000,00 TL.yi eczanede vereceğini söylemesi üzerine, şikayetçi ...'in talimatı doğrultusunda şikayetçi ...'nun parayı banka güvenlik görevlisi şikayetçi...na teslim etmesi, şikayetçi ...'nun güvenlik görevlisine yolun karşısındaki eczaneye giderek parayı alıp gelmesini söyleyeceği sıradı araya giren sanığın yüksek sesle ve şikayetçi ...'nun sesini bastırarak eczanede promosyon parfüm olduğunu, parfümü şikayetçilere dağıtacağını söylemesi, bu şekilde güvenlik görevlisinin nereye gideceklerini bilmeden sanık ile birlikte dışarı çıkmaları, sanığın yol üzerinde bazı dükkanlara laf atması, yine yol üzerindeki bir banka güvenlik görevlisine selam vererek o civarda tanındığı izlenimi yaratması, bir süre yürüyen sanık ve güvenlik görevlisi ...in birlikte içerisinde birçok insanın bulunduğu Türkcell bayiine girmeleri, sanığın bir sandalyeye oturtuğu şikayetçi ...ten bozuk parayı alarak orada bulunan bir işyeri çalışanın yanına gidip eli ile şikayetçiyi göstermesi ve ardından işyerinden çıkması, durumdan şüphelenen şikayetçinin sanığın ardından hemen dışarı çıksa da sanığın ortadan kaybolması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası ( TL ) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "YTL" ibaresinin "TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2808, Karar No: 2019/3466, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2808 E.  ,  2019/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/192, Karar No: 2022/38, Tarih: 20.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/192 E.  ,  2022/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2015 tarihli ve 199-1226 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 13.11.2019 tarih ve 13311-20626 sayı ile, vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.02.2020 tarih ve 12193 sayı ile

“...Sanıklardan ... olay tarihinde 60 yaşlarında ve emekli, daha öncesinde hükümlülük kaydı bulunmayan bir kişidir. Sanık ... ise öğretmen olup olay tarihinde otuz yaşı içindedir. Sanık ...'in oğludur. Sanık ...'ın da öncesinde hükümlülük kaydı bulunmamaktadır. Tanık ...'ya sanık ...'le birlikte babasından kalan miras ile ilgili olarak esasen tanık ...'yi ilgilendiren bir konuda mağdur ...'nin sanıklarla tartışması ve haksız tahriki ile çıkan olayda, suçun işleniş şeklinde emsallerine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinini gerektiren bir husus olmadığı, aniden ve tahrik altında gelişen olayda sanıkların kastının yoğunluğundan, dolayısı ile kasta bağlı kusurun ağırlığından bahsedilmesinin olanaklı olmadığı ancak mağdurda hem hayati tehlikeye neden olan bir durumun oluşması, hem de kemik kırığının oluşmuş olması karşısında meydana gelen zararın ağırlığına göre temel cezanın alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak tayininin de mecburi olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede, temel cezanın alt sınırdan eylemle orantılı bir miktarda uzaklaşılarak TCK'nın 86/1. maddesinde yazılı olduğu üzere 1 ile 3 yıl arasında makul bir süre olarak belirlenmesi gerekirken TCK'nın 61 ve 3. maddelerine aykırı olarak 2 yıl 4 ay hapis cezası olarak fazla belirlendiği,