muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5726, Karar No: 2017/639, Tarih: 26.01.2017

Sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a) Polis memuru olan katılanların olay sırasında sivil giyimli olduğu, ekip araçlarının da sivil olduğu, olay yerine sonradan gelen sanık ...'in katılanların polis olduğunu anlamadığını beyan ettiği, dosya kapsamına göre sanığa katılanlar tarafından bu yönde bir bildirim yapıldığına dair delil de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunun ne şekilde oluştuğu yeterince gerekçelendirilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ...'ye iddianamede ve mütalaada talep edilmeyen TCK'nin 43. maddesinden ek savunma hakkı verilmeyerek CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 26.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10082, Karar No: 2010/13221, Tarih: 02.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10082 E.  ,  2010/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davalı kiracının kira paralarını ödememesi üzerine tahliye istekli icra takibi başlatıldığını,davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline,kiralananın tahliyesine ve davacı lehine %40 icra tazminatı verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili,taraflar arasındaki sözleşmenin 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olmadığını,davacının alacağı olmadığını savunmuştur.Mahkemece,taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğunu,ödeme emrinde 30 günlük süre verilmişsede 60 günlük süre verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 24.8.1984 tanzim tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin otelin taşınır taşınmaz demirbaşlarının müstecire teslimi ile başlayacağı ve 20 yıl süreli olduğu anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinden ve davalı beyanlarından otelin bir kısım inşaatının tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda işletme ruhsatı ile teslimi söz konusu olmadığından hasılat kirası hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Bu durumda adi kira hükümlerinin uygulanmasında ve ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.Bu nedenle mahkemece taraf delilleri toplanıp varsa ödeme savunması üzerinde durulması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13649, Karar No: 2022/477, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13649 E.  ,  2022/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk ve Rize 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Çanakçeşme Mah. 1. Küme Evleri No:36 İyidere/Rize” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Fevzi Çakmak Mah. Saat Sok. No:3/2 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünce tutulan 09.07.2019 tarihli tutanağa göre, dava tarihi itibarıyla kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Fevzi Çakmak Mah. Saat Sok. No:3/2 Pendik/İstanbul” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7796, Karar No: 2018/5374, Tarih: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7796 E.  ,  2018/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/2, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisini Tekirdağ Valiliğinde görevli olarak tanıtarak, valiliğin keşif işlerini takip ettiğini söylediği ve kullandığı aracın ön kısmına “TC Hükümeti, Tekirdağ valiliğine ait araçtır” yazan tabela koyduğu, bu şekilde katılanın ve eşi tanık Güntak'ın güvenini kazandıktan sonra tanığı işe yerleştireceğini vaad ederek, sözde yapacağı işlemler karşılığında katılandan muhtelif zamanlarda tanık Neşat aracılığıyla para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunan somut olayda,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 2. fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suç failinin ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını belirterek, kamu görevlilerin tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği, somut olayda ise, sanığın belirlenebilir bir kamu görevlisi tanıdığı olduğuna yönelik herhangi bir delilin olmaması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 158/2 maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağı; ancak sanığın eylemleri sırasında yan tarafında “TC Hükümeti, Tekirdağ valiliğine ait araçtır” yazılı araç ile gelerek, kamu kurumu niteliğinde olan Tekirdağ Valiliğini aracı kullanmak suretiyle katılanı dolandırdığı, bu surette sanığın eyleminin TCK 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçu oluşturacağı belirlenmiş ise de; ceza miktarı bakımından sonuca etkili görülmediğinden ve bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve vasisinin eksik incelemeye ve suçun sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6494, Karar No: 2012/7258, Tarih: 22.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6494 E.  ,  2012/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.09.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının sınır kazıklarını sökerek ve omca dikmek suretiyle 1245 sayılı parseline tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, omca köklerinin müvekkilinin yerinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi olanaksız, özellikle çözümünün özel ve teknik bilgi gerektirdiği hallerde HMK’nun 266. maddesi gereğince bilirkişinin oy ve görüşünün alınması zorunlu olduğu gibi 281. maddesi hükmü geregince de hakim noksan ve müphem hususlar için bilirkişilerden ek rapor isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta birden fazla bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bunlardan 08.02.2010 tarihli raporda; davalının 1245 sayılı parsele 7,42 m2 elatması belirlenmişken, yapılan ikinci keşif sonucu alınan 07.10.2011 tarihli ek raporda davalının taşınmazından davacı taşınmazına herhangi bir elatma olmadığı belirtilmiştir.

Eldeki davada, mevcut raporlar birbiri ile çelişkili olduğu gibi ikinci raporu düzenleyen bilirkişi tarafından çelişkinin nedeni ve mahkemece de hükme esas alınan raporun niçin üstün tutulduğu açıklanmamıştır. Mahkemenin mevcut çelişkiye rağmen 07.10.2011 tarihli raporu esas alarak hüküm kurması açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Mahkemece, yerinde yeniden keşif yapılarak her iki rapor arasındaki aykırılık gerekçeli olarak giderilmeli ve bu çelişki giderildikten sonra sonucuna uygun şekilde bir hüküm kurulmalıdır. Orta yerde çelişkili raporlar mevcut olup bu çelişki yöntemince giderilmeden uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 22.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/131, Karar No: 2016/9293, Tarih: 13.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/131 E.  ,  2016/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...; davacının 19.11.2007-18.01.2013 tarihleri arasında diğer davalı olan eşinin kuaför salonunda çalıştığını, eşinin psikolojik tedavi görmesi nedeniyle emekliliğe ayrıldığını, işyerini kendisinin devraldığını, ameliyat olduğunu sağlık sorumları yaşadığını, bu sağlık sorumları nedeniyle işle uğraşamadıklarını, bunu fırsat bilen davacının işyerinden ayrılan ...'nun bir sokak ötede açtığı iş yerine müşterileri yönlendirdiğini, davacının bahşişli-bahşişsiz müşteri ayrımı yaptığını, bahşiş vermeyen müşterilerle ilgilenmediğini, davacının müşterilere "açıldık, İgora'dan ayrılan Yeliz" şeklinde mesajlar attığını, izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığını ve kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... ise; duruşmalara katılmamış cevap da vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna işten ayrılış bildirgesinde iş akdinin işveren tarafından haklı neden bildirilmeksizin feshedildiğinin belirtildiği, dosya kapsamından davacının aldığı bahşiş ile taraflar arasında sorun yaşandığı ve bu nedenle davacının işten ayrıldığı, işin niteliği gereği bahşişin davacı için ücrete ilaveten önemli bir yekun tuttuğu, bahşişin engellenmesinin davacı yönünden iş akdini haklı olarak feshetme imkanı verdiği gerekçesiyle kıdem ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğindeki belge ve beyanlardan; davacının yıllık iznini kullanırken işten çıkarıldığını iddia etmesine rağmen tüm hizmet süresi üzerinden yapılan yıllık izin hesabının hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğindeki belge ve beyanlardan; davacının yıllık iznini kullanırken işten çıkarıldığını iddia etmesine rağmen tüm hizmet süresi üzerinden yapılan yıllık izin hesabının hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacıya bu beyanı açıklattırılıp, kaç gün izin kullandığı netleştirilerek kullandığı tespit edilecek yıllık iznin mahsubu ile bakiye yıllık izin alacağına hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile tüm hizmet süresi üzerinden yıllık ücretli izne hak kazandığına hükmedilmesi isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1087, Karar No: 2006/1450, Tarih: 03.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1087 E.  ,  2006/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 278 ada 8 parsel sayılı 3.156.63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde nizalı taşınmazın orman içi açıklık olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin Kadastro dışı bırakılmasına, davacı Hazinenin taşınmazın tescili isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olup, zilyedi yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği ve tarım alanına dönüştürülüp ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan yerlerden olduğu, keşif ve uygulama ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10942, Karar No: 2017/9796, Tarih: 06.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/10942 E.  ,  2017/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Büyükşehir Belediyesine ait sosyal tesislerde davalı firmanın bağlı bulunduğu grup şirketlerden ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. bünyesinde 24.04.2006 tarihinde işe başladığını, 01.04.2011 tarihine kadar aynı iş yerinde çalıştığını, çalıştığı süre boyunca ... Büyükşehir Belediyesine bağlı birçok sosyal tesislerde Belediyeye bağlı tesis amirinin kontrolünde çalıştığını, müvekkiline işe başlarken açığa imza attırıldığını, bir maaş tutarındaki ücretinin de şirket bünyesinde tutulmak üzere çalışmaya başlatıldığını, rızası hilafına grup şirketler olan ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti., ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti., davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.’de sigortalı gösterildiğini, sicil olarak aynı grup içindeki taşeron şirketlerde çalışmış olsa da müvekkilinin tüm çalışmasının ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Sosyal Tesislerinde ve Belediyeye bağlı Tesis Amirinin gözetim ve denetiminde geçtiğini, davalı işverenden ücret, fazla mesai, yıllık ücretli izin ve kıdem tazminatı alacakları talep edilmiş olmasına rağmen ödeme yapılmadığın, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/11 maddesi gereği haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili belediyenin işçisi olmadığını savunarak,davanın husumetten reddini istemiştir. Davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; kısmi dava açılamayacağını, diğer davalı ile imzalan sözleşmenin konusunun iş değil işçi olduğu, sözleşmenin diğer davalı ... Belediyesine personel teminine yönelik olduğu, davacının işe başladığı günden beri ... Büyükşehir Belediyesi'nin işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının davalı İBB bünyesinde kesintisiz olarak davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. elamanı olarak çalıştığı, her ne kadar işe giriş tarihin 24.04.2006 tarihi olduğunu belirtmiş ise de davacının işyeri sicil dosyasında bulunan 24.10.2006 tarihli ifade tutanağı esas alınarak davacının davalılara ait işyerinde 11.10.2006-01.04.2010 tarihleri arasında toplam 4 yıl, 5 ay, 21 gün hizmet süresinin olduğu, davacı aylık net ücretinin 1.300,00 TL. olduğunu iddia etse de tanıkların maaşları banka kanalı ile ödendiği beyanları ile bordrolarla uyumlu banka hesap dökümleri dikkate alındığında, davacının son aylık brüt 1.420,20 TL. ücretle çalıştığının anlaşıldığı,davacının ücret alacakları ödenmediği için iş akidini haklı nedenle feshettiğinin anlaşıldığı,davacı tarafından dosyaya sunulan vardiya çizelgeleri ile davacı tanık beyanlarının uyumlu olduğu görülmekle, davacının izinli olduğu 06.04.2009-22.04.2009 tarihleri, raporlu olduğu 23.03.2011-01.04.2011 tarihleri ile 10.01.2010, 09.01.2011, 13.01.2011, 14.01.2011, 15.01.2011 tarihlerinde 16.00-24.00 saatleri arasında çalışması sebebi ile bu tarihler hesaplama dışı bırakılarak, davacının haftada 2 gün 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 18 saat, haftada 2 gece 18.00-08.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile 25 saat olmak üzere haftada 43 saat çalıştığı, haftalık çalışma süresi olan 45 saatlik sürenin aşılmadığının anlaşıldığı, 4857 sayılı İş Kanununun 69/3 maddesinde gece çalışmasının 7,5 saati geçemeyeceği düzenlendiği, Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarında ise haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediği durumlarda gece çalışması için %50 fazla ücret verilmesi gerektiği kabul edildiği,davacının haftada 2 gün 12,5-7,5= 5x2= 10 saat fazla gece çalışması yaptığı, hesaplama normal saat ücretinin %50 artırılması suretiyle fazla çalışmalarının bulunduğu sonucuna ulaşıldığı, işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak bilirkişi tarafından hesap edilen miktardan %30 oranında takdiri indirim yapıldığı, davacı ücret alacaklarını 04.07.2012 tarihinde ( dava tarihi ) talep ettiği dikkate alındığında, davacının 04.07.2007 tarihinden önceki ücret alacaklarının zaman aşımına uğradığı anlaşılmakla,davacının ücret alacağının reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta vardiya çizelgeleri ve tanık anlatımlarının değerlendirmesi sonucunda davacının haftada 2 gece 18.00-08.00 saatleri arasında İş Kanunu'nun 69. maddesi kapsamında gece çalıştığı sabittir. 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca 7.5 saati aşan fazla çalışma yasak çalışmaya girdiği için fazla mesai ücreti alacağının her saati için 1.5 katı olarak fazla mesai ücretinin hesap edilmesi gerekirken mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki 0.50 katı ile fazla çalışmanın hesabı hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.