muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3408, Karar No: 2015/33343, Tarih: 17.12.2015

Uyuşturucu maddeyi S..'den alan İ..'in uyuşturucu maddenin ele geçtiği araçla yola çıkmasından sonra, aracın arıza yapması üzerine saat:19:42 de S..'i arıyarak '' araba çalışmıyor, üniversiteyi çıkınca tepeyi çıkınca tüpün ışıkları söndü'' diyerek durumunu bildirdiği ve tamircinin telefonunu istediği, bu sırada İ..'le birlikte arabada bulunan ve beraat eden Ü..'ın S..'i arıyarak ''araba çalışmıyor, içinde bir şey yok mu, başımız belaya girmesin ha'' demesi üzerine S..'in ''yok ya ayıp ettin, telefonda böyle şeyle söyleme''dediği, yine 02.11.2013 tarihinde 16:30 da S..'in C..'ı telefonla arıyarak ''abi o sabah erken senin yanında olacak, ....... abi sen bu S..'in hesabını orda kapatma şansın var mı, çünkü öyle dedi de bana'' dediği, C..ın da ''ona onbin yarın gelir gelmez direk vericem ..... onbin verdikten sonra az bir şey kalıyor'' demesi üzerine S..'de ''az bir şey kalır, ben onlara 4 lira verdim '' şeklinde cevap verdiği;

Böylelikle sanık S.. tarafından temin edilen suç konusu eroinin S.. ve R.. tarafından S..'e teslim edildiği, S..'in eroini nakletmesi için İ..'e verdiği, İ..'in 02.11.2013 tarihinde eroini bulunduğu araç ile naklederken yakalandığı, uyuşturucu maddenin teslim edileceği kişinin C..olduğu, ancak suç konusu eroinin C..'a teslim edilmeden ele geçtiği, sanıklar İ.. D.., S.. K.., S.. T.., R.. D.., S.. C.. ve C.. B..'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun subut bulduğu ve sanık C..'ın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmıştır.

a) Sanıklar R.. D.. ve S.. C.. yönünden,

Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2014 gün ve 642-302 sayılı kararında da açıklandığı üzere, bir sanık hakkında CMK'nın 135. maddesi gereğince dinleme kararı var ise CMK'nın 138. maddesi 2. fıkrası gereğince iletişimin tesbit kararı bulunmayan diğer sanık yönünden de hukuka uygun delil olarak kabul edilir. Bu durumda dosya içerisinde sanıklar R.. ve S.. Ş.. hakkında verilmiş bir iletişimin tespiti kararı bulunmamakta ise de bu iki sanığın telefon ile görüştüğü diğer sanıklar S..ve S.. hakkında verilen telefon dinleme kararı olduğundan ve sanıklar R.. ve S.. Ş.. ile yapılan telefon konuşmaları hukuka uygun delil niteliğini taşıdığından sayın çoğunluğun bu sanıklar yönünden dinleme kararlarının dosya içerisinde bulunmadığı ve bu hususun araştırılması yönündeki bozma düşüncesine sonuca etkili olmaması nedeniyle katılmıyorum, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıklar R.. D.. ve S.. C.. hakkındaki hükümlerin TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılarak yerine Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına ibaresinin yazılarak hükümlerin düzeltilerek onanması görüşündeyim,

b) Sanıklar İ.. D.., S.. K.. ve S.. T.. yönünden,

Her ne kadar Mahkeme gerekçesinde iletişim tespit tutanak içerikleri tek tek ayrıntılı olarak yazılmamış ise de iddianameye atıfta bulunulup tape içerikleri de dikkate alınarak olayın oluşu ve subutu hakkında değerlendirme yapılarak gerekçe oluşturulduğundan sayın çoğunluğun bu sanıklar yönünden yeterli gerekçe bulunmadığı sebebiyle hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıklar İ.. D.., S.. K.., S.. T.. hakkındaki hükümlerin TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılarak yerine Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına ibaresinin yazılarak hükümlerin düzeltilerek onanması görüşündeyim,

c) Sanık C.. B.. yönünden,

Her ne kadar Mahkeme gerekçesinde iletişim tespit tutanak içerikleri tek tek ayrıntılı olarak yazılmamış ise de iddianameye atıfta bulunulup tape içerikleri de dikkate alınarak olayın oluşu ve subutu hakkında değerlendirme yapılarak gerekçe oluşturulduğundan sayın çoğunluğun bu sanıklar yönünden yeterli gerekçe bulunmadığı sebebiyle hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum, ancak sanık C.. hakkında eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığından TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasının gerekmesi sebebiyle değişik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşündeyim.17.12.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/7917, Karar No: 2012/12147, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7917 E.  ,  2012/12147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2009/274-2010/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Dereli-Kümbet enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalının davacıya ait enerji nakil hattından kendisine şebeke tesis etmesi ve bu tesisten başka aboneleri yararlandırması nedeniyle Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davacıya hat katılım payını ödemekle yükümlü bulunduğu, ödenmesi gereken meblağın, bu konuda piyasada mevcut bir cari fiyat bulunmadığından mevzuatta öngörülen ilkelerden hareketle takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.500 TL ana paraya dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle 9.542 TL'nin davalıdan tahsiline, ana paraya yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı şirketin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı tarafça bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının yeni bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra herhangi bir hesaplama yapılmaksızın davacının talep edebileceği hat katılım payı tutarının 3.500 TL olduğu belirtilmiştir. Gerekçesiz ve denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı şirketin dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, dava konusu edilen katılım payı ve bakım gideri alacağı bakımından davalı şirketten faiz istenebilmesi için öncelikle davalı şirketin temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu husus araştırılmadığı gibi harçlandırılarak müddeabih haline getirilmemiş birikmiş faiz alacağının hüküm altına alınmış olması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, davacı tarafça söz konusu enerji nakil hatlarının işletme ve bakım ücretlerinin de tahsilinin istenilmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmaması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle taraflar, (4) nolu bentte yazılı nedenle ise davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4705, Karar No: 2018/9177, Tarih: 12.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4705 E.  ,  2018/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili icra mahkemesine başvurusunda; takip dosyası ile eksik ödenen kira bedellerinin ödenmesinin talep edildiğini, borçlunun ödeme emrine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılması ile tahliye talep etmiştir. Davalı davanın reddini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.720,00 TL asıl alacak ve 752,51 TL işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, dava 30 günlük süreden sonra açılmadığından tahliye isteminin reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı alacaklı vekili; 10.06.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı mayıs ayı kirası olarak 1.000,00 TL, 2013 haziran ayı kirası olarak 950,00 TL, 2013 yılı ağustos ayı kirası olarak 1050 TL, 2014 yılı mayıs ayı kirası için 550 TL, 2014 yılı haziran ayı kirası için 500 TL, 2014 yılı ağustos ayı kirası için 1.150,00 TL, 2014 Eylül ve Ekim ayları için aylık 450,00 TL ve 2015 yılı nisan ayı kirası için 70,00 TL olmak üzere toplam 6.620,00 TL asıl alacak ile 810,00 TL işlemiş faizin tahsilini talep etmiştir. Davacı alacaklı dava dilekçesi ile talep edilen bedellerin eksik ödenen bakiye kira bedelleri olduğunu belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda TEFE – TÜFE oranlarından her yıl için düşük olan oran üzerinden belirlenen yeni kira bedeline ve takip konusu aylara ilişkin yapılan mahsuba alacaklı tarafından bir itiraz olmamıştır. Bu durumda mahkemece sadece takip konusu eksik ödenen aylara ilişkin olarak bilirkişi raporu ile belirlenen aylık kira bedelinden yapılan ödemelerin mahsubu ile belirlenen rakam üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken takip konusu yapılmayan ayların da hesaba katılması ile hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366/3. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5981, Karar No: 2020/531, Tarih: 06.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5981 E.  ,  2020/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gördes Sulh Hukuk, Kula Sulh Hukuk, Kırşehir Sulh Hukuk, Gördes Sulh Hukuk, Kula Sulh Hukuk, Kırşehir Sulh Hukuk ve Kula Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., Gördes Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.1992 tarih ve 1992/298 E. - 1992/369 K. sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine Fatma Ulus vasi olarak atanmıştır.

Kırşehir Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü, 30.05.2017 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin görevinin devam edip etmediği hususunu mahkemeden sormuştur.

Gördes Sulh Hukuk Mahkemesince, 14.06.2017 tarihli ek karar ile kısıtlının MERNİS adresinin “... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kula Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Kırşehir Engelsiz Yaşam, Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Gördes Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kula Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Kırşehir Engelsiz Yaşam, Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesince, yargı yeri belirlenmesi için dosyanın Kula Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kula Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Kırşehir Engelsiz Yaşam, Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Gördes Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Gördes Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gördes Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9168, Karar No: 2019/130, Tarih: 16.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/9168 E.  ,  2019/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı dersanede çalışan müdürün müvekkilinin işlettiği çiğ köfte dükkanı aleyhine satılan ürünlerin sağlıksız olduğu ve alışveriş yapılmaması hakkında yazılar yazılması sebebiyle satışlarının azaldığını, asılsız yazılar sebebiyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini belirterek oluşan maddi ve manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olağanüstü hal kapsamında çıkarılan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 2. maddesinin 2. fıkrasında “Kapatılan vakıfların her türlü taşınır ve taşınmazları ile her türlü mal varlığı, alacak ve hakları, belge ve evrakı Vakıflar Genel Müdürlüğüne bedelsiz olarak devredilmiş sayılır. Kapatılan vakıf yükseköğretim kurumlarının sağlık uygulama ve araştırma merkezleri ve kapatılan diğer kurum ve kuruluşlara ait olan taşınırlar ile her türlü mal varlığı, alacak ve haklar, belge ve evrak Hazineye bedelsiz olarak devredilmiş sayılır, bunlara ait taşınmazlar tapuda resen Hazine adına, her türlü kısıtlama ve taşınmaz yükünden ari olarak tescil edilir.” hükmü, 3.fıkrasında ise “Milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen yapı, oluşum veya gruplara ya da terör örgütlerine üyeliği veya iltisakı ya da bunlarla irtibatı belirlenen ve ekli listelerde yer almayan özel ve vakıf sağlık kurum ve kuruluşları, özel öğretim kurum ve kuruluşları ile özel öğrenci yurtları ve pansiyonları, vakıflar, dernekler, vakıf yükseköğretim kurumları, sendikalar, federasyonlar ve konfederasyonlar, ilgili bakanlıklarda bakan tarafından oluşturulacak komisyonun teklifi üzerine bakan onayı ile kapatılır. Bu fıkra kapsamında kapatılan kurum ve kuruluşlar hakkında da ikinci fıkra hükümleri uygulanır.” hükmü mevcuttur.

Dosya kapsamından; davalı dersanenin olağanüstü hal kapsamında çıkarılan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 2/2 fıkrası gereği Milli Eğitim Bakanlığının 03/08/2016 tarihli 8290246 sayılı kararı ile kapatıldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, 667 sayılı KHK m. 2/2 ve 3. fıkralar uyarınca değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 16/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.