muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26844, Karar No: 2014/18164, Tarih: 05.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26844 E.  ,  2014/18164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/116844

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/242 (E) ve 2012/16 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevli memura hakaret, direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, alkollü şekilde boşandığı eşinin evinin önüne gidip taşkınlık yaptığı ihbar ve şikayeti üzerine karakola getirildiği, müdafi görüşme odasında bulunduğu sırada sanığın müştekilere hitaben "bir ...nın lafı ile beni buraya getirdiniz, hepinizin anasını avradını... o... çocukları, bana işlem yapsanız nolur, cezaevi görmediğim bir yer mi, yine giderim, sizi sivilde tek tek yakalayacağım, ben sizlere yapacağımı bilirim dürzüler" dediği ve odada bulunan masaya tekme atmak suretiyle kırdığı olayda;

1-Görevli memura görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanığın eylemlerinin görevli memura görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununuda gün adli para cezası sistemi öngörülmüş olup sanık hakkında görevli memura görevinden dolayı hakaret suçundan verilen temel adli para cezasının gün olarak belirlenmesinde artırım ve indirimlerin gün olarak yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 6 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Sanığın hakaret eylemini tek fiille birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmiş olduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

b-Zararın giderildiğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi yada belge bulunmadığı halde mala zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca verilen cezanın TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirilmek suretiyle eksik ceza tayini;

c-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

b-Zararın giderildiğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi yada belge bulunmadığı halde mala zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca verilen cezanın TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirilmek suretiyle eksik ceza tayini;

c-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnmeye yönelik bir davranışı olmayıp, tehdit eyleminin korakolda müdafii görüşme odasında ifade vermek üzere sıra beklerken gerçekleşmiş olması nedeniyle eylemin tek fiille birden çok kişiye karşı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31441, Karar No: 2015/17065, Tarih: 04.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31441 E.  ,  2015/17065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/365209

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/754 (E) ve 2013/669 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını İhlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanıklar S.. G.. ve M.. G..’in, haklarında soruşturma evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuklar Ü.. K.. ve S.. A.. ile birlikte, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanın konutuna hırsızlık amacıyla geldikleri, suça sürüklenen çocuklar ile sanık M.. G..’in konuta girmeyerek dışarıda gözcülük yaparak açık olan balkon kapısından katılanın konutuna giren diğer sanık S.. G..’in dışarı çıkmasını bekledikleri sırada, sanık S.. G..’in kendisini sonradan emniyette canlı olarak teşhis eden tanık İ.. T.. ile ev içerisinde karşılaştığı, tanığın korkup ablası olan diğer tanık S.. T..’ün de bulunduğu odaya kaçıp kapıyı arkadan kilitlediği; tanıkların emniyet güçlerine telefon ile haber verdikleri, emniyetin arandığını anlayan sanığın olay yerinden suça konu eşyaları beyaz bir havluya sarıp evden çıkarak dışarıda motosiklet ile kendisini bekleyen diğer sanık M.. G.. ile kaçtığı, ihbar ve eşgal bilgileri üzerine çevrede araştırma yapılırken ellerinde beyaz havluya sarılı laptop bilgisayar bulunan dört şahsın Mevlana mahallesi istikametine doğru kaçtıkları anonsu üzerine yapılan araştırmada suça sürüklenen çocuk S.. A..’ın elinde havluya sarılı laptop bilgisayarı yere atarak eşgali verilen sanık M.. G..'den farklı istikamete kaçtığı, suça sürüklenen çocuk Ü.. K..’ın kaçamayıp yakalandığı; sanık M.. G..’in yakalandıktan sonra kendine ait cep telefonundan suça sürüklenen çocuk S.. A..’a ait cep telefonuna “beni ekip aldı sizi tanımıyom” şeklinde sms gönderdiği; mahkemenin hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bir kısım bozma içeren düşüncelere katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar S.. G.. ve M.. G.. müdafiilerinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık S.. G..’in hırsızlık amaçlı olarak açık olan balkon kapısından katılana ait konuta girdiğinin anlaşılması karşısında sanıkların atılı suçtan beraatları yerine gerekçesiz olarak yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık S.. G..’in hırsızlık amaçlı olarak açık olan balkon kapısından katılana ait konuta girdiğinin anlaşılması karşısında sanıkların atılı suçtan beraatları yerine gerekçesiz olarak yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.. ve M.. G.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6113, Karar No: 2024/2297, Tarih: 20.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6113 E.  ,  2024/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2447 Esas, 2022/669 Karar

DAVALILAR : 1-Detay Anatolia Akademik Yayıncılık Ltd. Şti.

2-... - Kırıkkale Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğretim Görevlisi vekilleri Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2013/591 E., 2018/72 K.

Taraflar arasındaki tecavüzün ref'i, men'i ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Detay Yayıncılık tarafından baskısı yapılan ve davalı ... tarafından yazılan "Anayasa Hukuku" isimli kitabında, müvekkiline ait "Anayasa Hukukuna Giriş" isimli kitabından kaynak ve isim belirtilmeden "28" ayrı alıntı yapıldığını, davalı ...'ın hukuk fakültesi mezunu olmadığını, hukuk yüksek lisansına sahip olmadığını, herhangi bir alanda bir doktora bitirmemiş birisinin Anayasa Hukuku kitabı yazmasının başlı başına şüphe uyandıran bir durum olduğunu, kitabın "bilimsel özgünlük taşıyan nitelikte" kitap olmadığını ileri sürerek dava konusu kitabın yeni baskısının yapılmaması konusunda tecavüzün men'ine, mahkemenin vereceği hükmün masrafı davalılara ait olmak üzere Türkiye genelinde yayınlanan en yüksek tirajlı üç gazetede ilanına ve ilgili kurumlara bildirilmesine, ayrıca 1.000,00 TL maddi, 9.000,00 TL manevi olmak üzere zarar tam olarak belirlenebilir duruma geldiğinde artırmak üzere toplam 10.000,00 TL tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; öncelikle kaynaksız alıntı yapıldığı iddia edilen kitabın herhangi bir bilimsel özgünlük iddiası taşımadığını, kitabın takdim bölümü ve arka kapağında kitabın meslek yüksek okulu ve iktisadi idari bilimler fakültesi öğrencileri ile iş sınavlarına yönelik ders notu niteliğinde olduğunu, kitap hazırlanırken anayasa hukuku kitaplarında anonim olarak aktarılan genel kavramların kullanıldığını, ayrıca çeşitli bilgi ve belgeyi dosyaya sunarak ...'ın Anayasa Hukuku kitabı yazacak eğitim ve donanıma sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, davacıya ait olan eserden 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (5846 sayılı Kanun)'nun 35 inci maddesi hükümlerine aykırı olarak alıntılar yaptığı, maksadın haklı gösterdiği sınırların aşılması bir yana, alıntı yapılan kısımlarda davacının eserine ve davacının kimliğine usulüne uygun olarak atıf yapılmadığı, bu yönüyle davalı tarafın davacının eser sahipliğinden doğan mali hakları arasında çoğaltma ve yayma hakkını ihlal ettiği, yine manevi haklar arasında adın belirtilmesi ve umuma arz yetkisini ihlal ettiği, ayrıca maddi tazminat bakımından davacının talebi ile sınırlı kalınacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu edilen müvekkili tarafından yazılmış olan “Anayasa Hukuku” kitabının esas itibariyle herhangi bir “bilimsel özgünlük” iddiası taşımadığını, kitapta herhangi bir akademik unvan kullanılmadığını, herhangi bir doktriner tartışmaya girilmediğini, kitabın Meslek Yüksek Okulu ve İktisadi İdari Bilimler Fakültesi öğrencilerine ve iş sınavlarına yönelik ders notu niteliğinde yazıldığını, söz konusu kitapta “özgün/hususiyet arz eden” bilgilere yer verilmemesinin iki nedeni olduğunu, ilki kitabın hukuk fakültesi öğrencilerine değil Meslek Yüksek Okulu ve İktisadi İdari Bilimler Fakültesi öğrencilerine hitap etmesi olduğunu, kitabın öğrencileri iş sınavlarına hazırlamak amacıyla yazıldığını, kitap hazırlanırken gerek Fransa, İngiltere ve Almanya’daki gerekse Türkiye’deki Anayasa Hukuku alanında anonim olarak yer alan genel kavramlar kullanıldığını, kitabın niteliğinin, hacmi ve amacı daha fazla ayrıntıya girilmesine, özgün ifadelerin kullanılmasına engel olduğunu, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığını, davacı tarafın iddialarının tek tek incelenip söz konusu alıntı yapıldığı iddia edilen kısımların davacının özgün ifadeleri olup olmadığı ve alıntı yapılıp yapılmadığı tartışılmadığını, alıntıların Anayasa ve İdare Hukukunun temeli sayılan Fransızca kitaplardan çeviri yapılarak aktarılmış olduğunu ve müvekkilin de bu konuda yeterli olduğunu gösteren belgelerin dosyaya eklendiğini, hukukun temel ve genel geçer kavramlarının alıntılanmasında kaynak göstermeye gerek olmadığını, manevi tazminat konusunda verilen kararın hukuka, hakkaniyete ve dosya içeriğine aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının anılan eser ile ilgili çoğaltma ve yayma haklarına sahip bulunduğu, davacının mali ve manevi hak sahibi olduğu eserin, ilmi eser niteliğinde olduğu, bir başkası tarafından anılan eserden yapılacak çoğaltma ve yayma için davacıdan yazılı izin alınmasının gerektiği, buna karşın davalıların yazar ve yayımcı oldukları ve dosyaya sunulan "Anayasa Hukuku" isimli eserde davacının mali haklarına sahip olduğu eserden maksadı aşacak biçimde usulsüz biçimde, kaynak gösterilmeksizin çokça iktibaslar yapıldığı, bu suretle davacının çoğaltma ve yayma haklarının ihlal edildiği, davalıların bu eserlerden alıntı yaptığının hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporları ile açıkça belirlendiği, bu suretle davacının 5846 sayılı Kanun'un 22 ve 23 üncü maddelerinden kaynaklanan mali haklarından “çoğaltma” ve “yayma” haklarının ihlal edildiği, bu sebeple davacı tarafından 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre telif tazminatı ve manevi tazminat isteyebileceği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Detay Yayıncılık tarafından baskısı yapılan ve davalı ... tarafından yazılan "Anayasa Hukuku" isimli kitabın, davacıya ait "Anayasa Hukukuna Giriş" adlı eserinden kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 22, 23 ve 68'inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1644, Karar No: 2022/3533, Tarih: 15.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/1644 E.  ,  2022/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının, sanığın suç işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti sanığın, resmi nikahlı eşi olan mağdurdan konutta altın ve paralarını istediği, mağdurun vermek istememesi üzerine sanığın mağdurun sol gözüne yumruk ile vurduğu, saçından tutup içeri çektiği ve "sen orospusun, sen başkalarıyla sikişiyorsun, senin ölmüş bacını sikeyim, seni öldürürüm, kimsenin yanına gidemezsin, annengile göndermem seni" şeklinde tehdit ve hakarette bulunarak mağdura ait üç adet çeyrek altın, bir çift küpe, bir tane altın alyans ve 1100 TL nakit parayı zorla aldığı, bu duruma evde bulunan tarafların müşterek çocuklarının da şahit oldukları, doktor raporunda mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının tespit edildiği, sanığın savunmalarında suç tarihinde ...’da olmadığını Kırıkhan’da bulunduğunu atılı suçu kabul etmediğini belirtmesi karşısında; alınan HTS kayıtlarında sanığın suç tarihinde olay yeri olan ... ilçesinde olduğunun belirlendiği, mağdurun ve tanık olarak dinlenen müşterek çocukların olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanlarının mağdura ait adli muayene raporuyla uyumlu olduğu, sanığın suça meyilli kişiliği nazara alınarak TCK’nın 62. maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, bu itibarla sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İTİRAZLARININ ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 15.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11822, Karar No: 2013/15912, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11822 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.11.2012 tarih ve 2012/1081-2012/1365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı şirketin kuruluşunda diğer genel müdür ile birlikte 10 yıl için münferit imzaya yetkili şirket yetkilisi olarak seçildiğini, davalı şirketin haksız olarak müvekkiline, Ortaklar Kurulu Kararına istinaden müdürlük görevinden azledildiğine ve sözleşmesinin haklı sebeple derhal feshedildiğine ilişkin ihtarname gönderdiğini ileri sürerek, 19.02.2004-28.11.2011 tarihleri arasındaki 21.020,00 TL kıdem tazminatı, 30.205,00 TL ihbar tazminatı ile 10.000,00 TL ikramiye alacağı olmak üzere toplam 63.225,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının TTK'nın 541. maddesi uyarınca ana sözleşmeyle atanmış, münferit imza yetkisi ile şirket adına bağlayıcı işlemler yapabilme yetkisini haiz, limited şirket müdürü olduğunu, davacı için SGK'ya prim yatırılmış olmasının davacının işçi olduğu anlamına gelmeyeceğini, her ne kadar iş mahkemesince verilen görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ise de davaya bakmakla Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğunu savunarak, davanın esası hakkında da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirkette 506 Sayılı Yasa kapsamında işçi olarak çalışan ve müdürlük görevi yapan davacının şirket ortağı olmadığı, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil etmediği, uyuşmazlığın işçi-işveren ilişkisinden doğduğu, davaya bakmakla İş Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirkette 506 Sayılı Yasa kapsamında işçi olarak çalışan ve müdürlük görevi yapan davacının şirket ortağı olmadığı, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil etmediği, uyuşmazlığın işçi-işveren ilişkisinden doğduğu, davaya bakmakla İş Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket hissedarı olmayan müdürün davalı şirketten tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde davaya bakmakla İş Mahkemesi görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, dava tarihinde yürürlükte olan mülga 6762 sayılı TTK'nın 541. maddesi gereğince şirket mukavelesi veya umumi heyet kararıyla şirketin idare ve temsili ortak olmayan kimselere de bırakılabilir. Bu gibi kimselerin salahiyet ve mesuliyetleri hakkında ortak olan müdürlere ait hükümler tatbik olunur. Somut olayda, davacının, şirket ortağı olmayan şirketi temsil ve ilzama yetkili müdür olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6762 Sayılı TTK'nın 541. maddesi gereğince ortak olmayan kimselerden atanan müdürlerin salahiyet ve mesuliyetleri hakkında ortak olan müdürler hakkındaki hükümler uygulanacağından ve TTK'nın 4. ve 5. maddeleri gereğince de TTK'da düzenlenen hususlar mutlak ticari dava niteliğinde olup, Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davaya bakmakla İş Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.