muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10887, Karar No: 2024/3223, Tarih: 07.05.2024

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, bu davada talep edilen ziynet eşyalarını boşanma davasında da talep ettiğini, her ne kadar bu dosyada ziynet talebi için ayrı harç yatırılmadığından dolayı davacı ayrı dava konusu yapacaklarından bahsetmiş ise de bu konuda henüz bir karar verilmediğini, müvekkilinin, düğün borçları ve banka kredisini ödemede sıkıntıya düşünce düğünde takılan bileziklerinden sadece birini istediğini, ancak davacının kabul etmediğini, müvekkilinin düğünde takılan takıları düğün günü haricinde görmediğini, davacının Garanti Bankası ... Şubesi'nde annesinin adına bir kasa kiralayarak altınları oraya koyduğunu, 2016 yılının Haziran ayında ise altınların bozdurularak parasının bankaya yatırıldığını öğrendiğini, altınların hiçbir zaman ortak ikamete gelmediğini, davacının, evliliğe bir türlü alışamadığını, ilk günden beri ailesini özlediğini söylediğini, sık sık Ankara'ya gittiğini, ortak ikameti haftalarca terkedip annesinin yanına giden davacının altınları evde bırakmasının imkansız olduğunu, Kurban Bayramı için Kırıkkale'ye gittiklerinde kavga çıkardığını, evi terk ettiğini, 21.09.2016 tarihinde evden uzaklaştırma kararı aldığını, müvekkilinin, evden ayrıldığını, iki gün sonra davacının evi boşalttığını, tüm eşyaları götürdüğünü, davacının iddialarının asılsız olduğunu, düğün masraflarının müvekkili ve ailesi tarafından karşılandığını belirterek yetkili mahkemenin Eskişehir Aile Mahkemesi olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, aksi halde öncelikle derdestlik nedeniyle, aksi halde davanın esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; düğünde takılan takılar ile davacının evlilik öncesinde bulunan aracının satışı ile alındığı söylenen altının dava konusunu oluşturduğu, kural olarak tanıkların doğruyu söylediklerinin kabulünün gerektiği, beyanlarına itibar edilen tanıklardan davalı tanıkları ... ve ...'in doğrudan davacı ağzından duyarak anlattıklarına göre ziynetin davacının annesine ait kiralık kasaya konulduğunun bildirildiği, davacı annesine de ait dönem olarak uygun düşen kiralık kasa bulunduğu; davacının gerek araçtan çevrilen altın yönünden ispatının olmaması yine düğünde takılan takılar yönünden de davacının kontrolünden çıktığının da sabit olmaması karşısında dava ispat edilememekle, ayrıca dayanılmış olunmakla da hatırlatılan yemin teklifinde de bulunulmamakla sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin annesi ...'nin hesap açma ve kapatma tarihlerinin davalının iddialarını mesnetsiz bıraktığını, düğün tarihinden 14 ay önce açılan ve taraflar arasında geçimsizliğin ortaya çıktığı 12.09.2016 tarihinden yaklaşık 3 ay önce kapanan hesap ile müvekkilinin hiç bir ilgisi ve bilgisi olmadığını, Garanti Bankası'nda müvekkilinin adına açılan herhangi bir kasa ve mevduat hesabının olmadığını, müvekkilinin annesinin Garanti Bankası'nda 21.10.2013 tarihinde açılan ve 04.07.2019 tarihinde kapanan kasa hesabı olduğunu, bayram ziyareti nedeniyle evden ayrılan müvekkilinin tüm ziynetleri evde bıraktığını, bayram ziyareti için evden ayrılıp olaylar neticesinde 28.09.2016 tarihine kadar eve giremediğinden hiç bir eşyayı yanına alamadığını, ziynetlerin evde kaldığını, davalının annesi olan tanık Havise ile müvekkili arasında husumet olduğunu, müvekkilinin davalının annesi hakkında şikayetçi olduğunu, gerek evlilik süresinde gerek boşanma davası sürecinde sürekli müvekkiline hakaret ettiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, iddialarının ispatlandığını, sadece davalının tanık beyanlarına itibar edilerek karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "Evlilik ve nişan sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Kadının ziynet eşyalarının varlığını ve evde kaldığını ya da erkek tarafından elinden alındığını kanıtlaması halinde ziynetlerin kadına iadesi gerekir. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere erkeğe verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup ihtiyaçlar için harcandığının erkek tarafından kanıtlanması halinde, erkek ziynet eşyalarını iadeden kurtulur. Yukarıdaki açıklamalar ışığından tüm dosya kapsamından; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle davacının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ziynet alacağı davasını ispatlayıp ispatlayamadığı, davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 inci maddesi, 2 nci maddesi, 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3269, Karar No: 2019/32558, Tarih: 12.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/3269 E.  ,  2019/32558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, HAGB, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Sanık ...'nin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair verilen kararların aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...’nin temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itiraz merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II)Sanık ...’in hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

1. Sanığa ait aynı gün incelenen Dairemizin 2017/7582 Esas sayılı dosyasında, sanığın 17.05.2013 ve 28.10.2013 tarihli savunmalarında olay tarihinde akli dengesinin yerinde olmadığını, psikolojik rahatsızlığı nedeniyle Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastenesi’nde tedavi gördüğünü, ayrıca askeriyeden aldığı çürük raporunun olduğunu beyan etmesi karşısında, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nden ve Çanakkale Askeri Hastanesi’nden sanığa ait tedavi evrakları istenerek dosya içerisine alındıktan sonra, TCK'nun 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın

eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 25.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.01.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/7582 Esas sırasında kayıtlı olan Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/752 Esas, 2013/565 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 28.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.12.2012 olduğu,

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 25.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.01.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/7582 Esas sırasında kayıtlı olan Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/752 Esas, 2013/565 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 28.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 04.12.2012 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 12.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/769, Karar No: 2015/7999, Tarih: 12.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/769 E.  ,  2015/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı işçinin vekili sıfatı ile davalı Belediyeye karşı işçi alacaklarının tahsili için masrafları da kendisi tarafından karşılanmak suretiyle dava ve takibe giriştiğini, davalıların kendi aralarında mutabakata varmaları sonrasında haksız şekilde azledildiğini ileri sürerek 8.587,00 TL vekalet ücreti ve 428,00TL yargılama masrafının faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 8.330,43 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen , 376,21 TL masrafın ise davalı işçiden tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Belediye ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, haksız azil nedeniyle vekalet sözleşmesinden doğan ücret ve masrafların tahsili istemine ilişkin olup, azlin haksız olduğu mahkemenin de kabulünde iken vekalete konu işçi alacağı yargılamasında davacı vekilin temyiz incelmesinde mürafaya katıldığı, bu yönden de vekalet ücretine hak kazanacağı gözetilmeksizin, bu istem irdelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...nın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 471,26 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19356, Karar No: 2011/4620, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19356 E.  ,  2011/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının belirlenmesinde ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkeme kararında kamulaştırmanın yapılıp yapılmadığı, kamulaştırma yapılmış ise dava konusu taşınmazla ilgisinin bulunduğunun ispatlanamadığı belirtilmesine rağmen, fen bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde davalı idare tarafından enerji nakil hattının geçirildiği ve kamulaştırma konusu yerin dava konusu parsel olduğu tespit edilmiş ise de; 5841 sayılı Kanun uyarınca kadastronun kesinleştiği 07.02.1996 tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davalı idarece davacı aleyhine kamulaştırmaya dayanan irtifak hakkının tesciline ilişkin dava açılmadığından, davanın kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3756, Karar No: 2007/3158, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3756 E.  ,  2007/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 317 ada 9 parsel sayılı 1228.38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın çalılık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişme konusu 317 ada 9 parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 24.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11426, Karar No: 2014/14454, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11426 E.  ,  2014/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/6

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan, borçlu Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi'ne başvurusunda, borca itiraz etmiş, mahkemece talebin süre aşımından reddine karar vermiştir.

HMK.nun 165/1. maddesine göre bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına kadar yargılama bekletilebilir.

Somut olayda, itiraz eden borçlunun usulsüz tebligat şikayetinden dolayı Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/54 Esas sayılı dosyasında şikayetçi olunduğu belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin usulsüz tebligat ile ilgili şikayetinin sonucu, borçlunun bu dosyada yaptığı borca itirazın neticesini etkileyeceğinden söz konusu mahkemenin dosyasının bekletici mesele sayılması ve kesinleştikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13931, Karar No: 2011/8296, Tarih: 05.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13931 E.  ,  2011/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2006/386-2008/309 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir kısım yazarlar ile yaptığı sözleşmeye göre ilköğretim okullarında okutulmak üzere “Öğrenci Çalışma Kitabı” ve “Türkçe Öğretmen Eğitim Kılavuz Kitabı” adlı eserleri hazırlattığını, bu kitapların ilköğretimde kullanılmasına izin verilmesi için davalıya sunulduğunu, ancak davalı tarafından izin verilmediğini, buna rağmen davalı tarafından 2006 yılı öğretim yılında bir kısım başka yazarlar tarafından hazırlanan kitapları okullarda okutmaya başlanıldığını, bu kitaplarda müvekkiline ait kitaplardan alıntılar yapıldığını, bu durumun eser sahipliğinden kaynaklanan mali haklara zarar verdiğini ileri sürerek, 25.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kitapların yazarları tarafından mali hakların davacıya devredilmediği, bu itibarla davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5364, Karar No: 2016/1222, Tarih: 15.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/5364 E.  ,  2016/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

25.04.2013 tarihli olay tutanağı içeriğine, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; yolcu olarak bulunduğu otobüste yapalan arama sonucu, valizinde ele geçirilen suç konusu esrarın sanığa aidiyetinin ne şekilde tespit edildiği konusunda tutanak düzenleyicisi tanıklar ile otobüs muavini ve şoförünün dinlenmesi, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.