muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17659, Karar No: 2012/25606, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17659 E.  ,  2012/25606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının sık sık asılsız raporlar aldığını, bunun çalışma düzenini bozduğunu, bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebeple fesh ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/I-b maddesindeki şartlar oluşmamışsa da, davacının ellisekiz gün rapor almasının işyerinde olumsuzluklara neden olduğu, iş akışını olumsuz etkilediği, bu durumun haklı sebeple fesih şartlarını oluşturmasa da geçerli sebeple fesih şartlarını oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un yirmibeş ve devamı maddeleridir.

Dosyada davacının 2011 yılında toplam ellialtı gün istirahatini öngören onüç adet rapor aldığı görülmüştür. Gerçekten işyerinde bir yıl içinde bu kadar sayıda sık sık rapor alınması işin yürütülmesini olumsuz etkileyebileceği gibi çalışma düzenini bozucu olumsuzluklara da ... açabilir.

Ancak davacı fesih gerekçesine karşı işyerinde çalışma koşullarına uygun iş güvenliği ve iş sağlığı önlemlerinin alınmadığını, sık sık hastalanarak rapor almasının bu sebepten ... geldiğini iddia etmiştir. Tanıklar da alınan ifadelerinde işyerinde -1-4 derece arasında değişen ısı ortamında çalışma yapıldığını belirtmişlerdir.

Ancak davacı fesih gerekçesine karşı işyerinde çalışma koşullarına uygun iş güvenliği ve iş sağlığı önlemlerinin alınmadığını, sık sık hastalanarak rapor almasının bu sebepten ... geldiğini iddia etmiştir. Tanıklar da alınan ifadelerinde işyerinde -1-4 derece arasında değişen ısı ortamında çalışma yapıldığını belirtmişlerdir.

İşyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği bakımından gereken ortamın olup olmadığı ve davacının istirahat almasına sebep olan hastalıkların işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti açısından iş sağlığı alanında uzman bilirkişi eşliğinde inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, iş sağlığı ve güvenliği alanında uzman olan, doktor, iş güvenliği uzmanı ve işletme uzmanından oluşacak bilirkişiler eşliğinde yerinde keşif yapılarak fesih tarihinde iş sağlığı ve güvenliği açısından gerekli önlemlerin alınmış olup olmadığı, davacının sık sık rapor almasına sebep olan hastalıkların işyerindeki ortamdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, işverenin gerekli önlemlerle ilgili kusurunun olup olmadığı, davacının çalıştığı yer bakımından işyeri koşullarına karşı hastalık için özel bir duyarlılığının olup olmadığı, başka bir birimde çalıştırılmasının gerekip gerekmediği, gerekiyorsa böyle bir pozisyonun bulunup bulunmadığının tespitinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/371, Karar No: 2013/1365, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/371 E.  ,  2013/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında davalı vekili tarafından 10.07.2012 tarihli dilekçe ile "...müşterek çocuğun velayetinin tedbiren davacıya verildiğinden tarafsız olmadığı ve H.S.Y.K.'ya da şikayette bulunulması nedeniyle husumet oluştuğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... , talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından "Hâkimin reddini gerektiren tarafsızlığını yitiren somut bir olayın bulunmadığı" gerekçesiyle talebin REDDİNE ve H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorunda olduğundan, müşterek çocuğun velayetinin tedbiren davacı babaya verilmesine ilişkin karar, H.M.K.'nun 36. maddesi anlamında tarafsızlığını şüpheye düşüren ve hâkimin ihsası reyde bulunduğu anlamında değerlendirilmez. Ayrıca, yargılamanın devamı sırasında taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.M.K.’nun 36/1-d maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabiî hâkim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.M.K.’nun 36. maddesi hükmünü yorumlaması usûl ve kanunlara uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2477, Karar No: 2015/3185, Tarih: 03.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2477 E.  ,  2015/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınır.Şu kadar ki üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri dahil edilmemelidir.

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; zeytinin üretim giderinin sermaye faizi, tarla kirası ve genel idare giderleri hariç 688 TL olduğu bildirildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 736 TL alınması suretiyle net gelir ve m² değeri belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13566, Karar No: 2015/6842, Tarih: 18.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13566 E.  ,  2015/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2012/370-2014/477

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.09.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. Y.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı Hüseyin vekili, ulaşımı sağlayan bir yolun zaten mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı B.. B.., 16 parsel maliki olarak davaya dahil edildiğini, parselinin küçük bir parsel olduğunu ve geçit hakkının verilmesi durumunda parselinin daha da küçüleceğini, parselinden yararlanma imkanının kalmayacağını, yolun devamında su kuyusu ve ev bulunduğunu, geçit hakkının 4 no'lu alternatiften verilmesi durumunda su kaynağının zarar göreceğini, araziden tarımsal olarak faydalanamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacıya ait Aydın ili, N.. ilçesi, H... köyü, 177 ada 51 parsel lehine, kadastrocu bilirkişinin 05.03.2014 tarihli krokisinde belirttiği 4 no'lu alternatif olan aynı köyde kayıtlı 177 ada 15 parsel ve 177 ada 16 parsel sayılı taşınmaz aleyhine 3 metre genişliğinde toplamda 159.71 m2 (16 parselden 39.51 m2, 15 parselden 120.20 m2 ) geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü 15 sayılı parsel sahibi davalı Hüseyin vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit davalarında uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince öncelikle yüzölçümü daha büyük olan parseller aleyhine geçit kurulması gerekir. Ayrıca zorunluluk olmadıkça aleyhine geçit kurulan parsellerin bölünmesine neden olacak şekilde geçit kurulmamalıdır.

Davaya konu olayda 177 ada 15 sayılı parseli ikiye bölecek şekilde geçit kurulduğu görülmektedir. Bu şekilde aleyhine geçit kurulan bu parsellerin ekonomik kullanım bütünlüğünü bozacağından mahkemece öncelikle aleyhine geçit kurulacak parseller bölünmeksizin başka seçeneklerden mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Davaya konu olayda 177 ada 15 sayılı parseli ikiye bölecek şekilde geçit kurulduğu görülmektedir. Bu şekilde aleyhine geçit kurulan bu parsellerin ekonomik kullanım bütünlüğünü bozacağından mahkemece öncelikle aleyhine geçit kurulacak parseller bölünmeksizin başka seçeneklerden mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca 05.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda 1, 2, 3, 5 ve 6 no'lu alternatif güzergahlardan 1. alternatif güzergahın, arazinin topoğrafik yapısı, parseller arası kot farkı ile taşlık kayalık alana denk gelmesi; 2. alternatif güzergahın, taşlık-kayalık bölge olup; arazinin topoğrafik yapısı ile parseller arası kot farkı ve belirtilen güzergahlara isabet eden alanlarda taşlık ve kayalık bölgelere isabet etmesi; 3. alternatif güzergahın, zaten küçük olan 17 parselin kuzeyinden geçerek parseli küçültmesi ile birden fazla parselde ifraz gerektiren, kot farkı ile dikine çıkma gibi uygun olmayan şartları yüzünden; 5. alternatif güzergahın, 15-16 ve 54 no'lu parsellerin ortasından geçen toplamda 184.52 m2 gelen ve parseller arasında kot farkı olan birden fazla parselde ifraz ve dolgu ile hafriyat sorunu oluşturacak ve çok sayıda ağaç kaybına yol açacak olması; 6. alternatif güzergahın 16 no'lu parselin kuzeyinden 15 ve 54 no'lu parsellerin ortasından geçen ve parseller arasında kot farkı olan birden fazla parselde ifraz ve dolgu ile hafriyat sorunu oluşturacak veya her an çökme yapacak, aşırı kot farkı olan kıyı özelliğinde olup, çok sayıda ağaç kaybına yol açacak olması nedenleriyle uygun ve ekonomik güzergahlar olmadıkları belirtilmiş ise de bilirkişilerin bu konudaki gerekçeleri yeterli değildir.

Bilirkişilerden özellikle 2 no'lu güzergahtan günümüzün teknolojisinden yararlanılarak makul sürede ve emek harcanarak geçit yolu açılmasının mümkün olup olmadığı konusunda ek rapor alınmak suretiyle geçit kurulup kurulamayacağı araştırılarak gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile bilirkişilerin yeterli olmayan raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı Hüseyin vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17002, Karar No: 2018/10579, Tarih: 05.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17002 E.  ,  2018/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Ankara Şube Müdürlüğünce tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 26/12/2014 tarihli raporda, katılanda batına nafiz kesici-delici alet yaralanmasının teşkil ettiği hayati tehlikeye eşlik eden “kesici delici alet yaralanması sonucu parsiyel ulnar sinir kesisi olduğu, hastada pençe el deformitesi olduğu, ulnar sinir trasesi hipoestezik, 4. ve 5. parmak fleksiyonu ve abduksiyon, adduksiyon kısıtlık olduğu” bu itibarla “duyu veya organların işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi açısından muayenesi yapılmak üzere tedavi gördüğü hastaneden alacağı plastik cerrahi kliniğince düzenlenecek son durum raporu ile (sekel mahiyetinde arızası olup olmadığı, sekel mahiyetinde arızası varsa hareket açıları ile birlikte durumu ve derecesinin açık ve net ifade eden) birlikte Şube Müdürlüğümüze gönderilmesinin uygun olacağı” hususunun belirtildiği; sanığın, aynı suça ilişkin birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olduğunun tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken yaralanmanın niteliğine göre TCK’nin 86/1. maddesi gereği tespit olunan temel cezada, eylemin bıçakla işlenmesi nedeniyle aynı kanunun 86/3-e maddesi gereği arttırım yapılırken, uygulama maddesinin 87/3-e olarak hatalı gösterilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK 326/son maddesi gereği sonuç ceza açısından sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak, isteme aykırı BOZULMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4632, Karar No: 2023/4013, Tarih: 22.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4632 E.  ,  2023/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1097 Esas, 2016/372 Karar

HÜKÜM : Davanın açılmamış sayılması

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı şirketin, kredi borcuna mahsup edilmek üzere, davalı ... tarafından keşide edilen çeki müvekkili bankaya ciro ve temlik ettiğini, çekin karşılıksız çıkması nedeniyle davalı keşideci aleyhine başlatılan icra takibinin ise, davalının itirazı üzerine durduğunu, davalının karşılıksız çıkan çekten dolayı sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 8.000,00 TL çek bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 20.05.2013 tarih, 2013/15870 E. ve 2014/1790 K. sayılı kararı ile İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinde davacı banka ile davaya konu çeki kredi borcuna mahsuben alacaklı bankaya ciro ve teslim eden kredi borçlusu şirket arasında görülmekte olan itirazın iptali davası ile işbu dava dosyası arasında hukuki irtibat olduğu, davaların birlikte görülmesinde hukuki menfaat bulunduğu gerekçesiyle dava dosyasının İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/697 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 03.02.2014 tarih, 2013/15870 E. ve 2014/1790 K. sayılı kararıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ncı maddesine göre birleştirmenin sadece ikinci davanın açıldığı İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesinden talep edilebileceği, birleştirme kararına konu mahkemeler ayrı yargı çevresinde olmakla birleştirme talebi olmadığı halde mahkemece re'sen birleştirme kararı verilmesinin de doğru olmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 30.05.2016 tarih, 2014/1097 E. ve 2016/372 K. sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi gereğince işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davaların açılmamış sayılacağı, mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verileceği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, hak ve menfaatlerini zedelediğini, mazeretli sayılmasını gerektiren bir durum olup olmadığının, tarafların duruşmaya usulüne uygun davet edilip edilmediğinin araştırılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çek bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

(Temlik alan) davacı Gelecek Varlık Yönetim A.Ş. harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davacı Gelecek Varlık Yönetim A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9158, Karar No: 2023/5792, Tarih: 20.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9158 E.  ,  2023/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/113 E., 2015/221 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli 2015/113 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.10.2020 tarihli ve 2016/117956 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.04.2015 günü, saat 05.30 sıralarında sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otobüs ile Suşehri istikametinden Refahiye istikametine seyrederken olay mahalline geldiğinde havanın karlı olması ve yol şartlarının seyretmeye uygun olmaması üzerine yolun orta kesimlerinde aracın dörtlü diye tabir edilen flaşör ışıkları ve farları yanar halde beklemeye başlayan (sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... araçla karşılaşması akabinde sağa manevra yaptığı ve yine yol şartları nedeniyle yine yolun sağ şeridinde çapraz, şeridi kısmen kapatacak şekilde ve önlem almaksızın duran ... plaka sayılı otomobilin tekerini zincir takan yaya olarak bulunan sürücü ... ve yardım istediği sürücü ...'ya ve araca çarpması sonucu ölümlü, yaralanmalı dava konusu olay meydana gelmiştir.

2. Trafik Kazası Tespit Tutanağı ve dosya içeriğine göre kazanın meskun mahaldışında, 7 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimli, tehlikeli virajlı, zemini buzlu, asfalt kaplamalı yolda, alacakaranlıkta meydana geldiği, aydınlatmanın bulunmadığı, havanın karlı olduğu anlaşılmıştır.