muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6570, Karar No: 2014/13321, Tarih: 15.10.2014

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.(aynı ilkeler H.G.K. 21.05.2014 gün ve 7-2454 E.-679 K. sayılı ilamı ile de benimsenmiştir,)

Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda anılan ilkeler ve Hukuk Genel Kurulunun kararı dikkate alınarak, davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınmalı, dava konusu kayıp-kaçak bedeli hakkında inceleme ve araştırma yapılarak, davacının talebine konu kayıp-kaçak bedeli miktarı hesaplanmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18336, Karar No: 2006/17213, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18336 E.  ,  2006/17213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av.... Keleş ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av.... aralarındaki tesbit davası hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 18/09/2006 günlü ve 1428/1436 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/7338, Karar No: 2025/11356, Tarih: 17.06.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/7338 E.  ,  2025/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/274 E., 2023/320 K.

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2025 tarihli ve KYB-2025/54908 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Suça sürüklenen çocuklar ..., ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilemeyeceği;

Dosya kapsamına göre, somut olayda, suça sürüklenen çocuklar hakkında hakaret, tehdit, basit yaralama, birden fazla kişi ile tehdit, mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocukların hakaret ve birden fazla kişi ile tehdit suçlarından beraatlerine, basit yaralama suçları bakımından verilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine, basit yaralama suçları bakımından verilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı yapılan itiraz başvurusu üzerine, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/12/2023 tarihli ve 2023/2016 değişik iş sayılı kararı ile Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2023 tarihli ve 2022/274 esas, 2023/320 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında basit yaralama suçları bakımından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kaldırılması karşısında,

Mala zarar verme suçundan dolayı verilen cezanın kesin nitelikte olması nedeniyle 05/10/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuklar hakkında işlediği iddia olunan nitelikli tehdit suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, hükümlüler ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 125/1-4, 86/2 ve 151/1. maddeleri uyarınca birden fazla kişi ile tehdit, hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde hükümlülerin kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına dair hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, (Anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazların kabulü ile kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itiraz mercii tarafından kaldırıldığı belirlenmiştir.) birden fazla kişi ile tehdit ve hakaret suçlarından beraatlerine, mala zarar verme suçundan ise cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmış ise de, hükümlüler hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlülerin hukukî durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, mala zarar verme suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/274 Esas, 2023/320 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1392, Karar No: 2023/19102, Tarih: 30.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1392 E.  ,  2023/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelmeye konu Yerel Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eylemlere ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay iş bölümü kararındaki "tek başına temyiz edilen müsadereye ilişkin kararların incelemesi, söz konusu kararın ilgili olduğu suçu incelemekle görevli dairece yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz incelemesi Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının görevli Daireye gönderilmesine,

Oy birliğiyle, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15474, Karar No: 2014/27797, Tarih: 25.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15474 E.  ,  2014/27797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/261423

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2013/11 (E) ve 2013/102 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde onaysız bir sureti mevcut Beşikdüzü Kaymakamlığı'nın 25.03.2009 tarihli 3091 sayılı Yasaya göre vermiş olduğu men kararında, sanığın sınır oluşturmak amacıyla katılanın arazisine 13 adet kazık dikip tecavüz ettiğinin belirtilmesi karşısında, Kaymakamlıkça verilen men kararına ilişkin tüm soruşturma evraklarının onaylı fotokopileri getirtilip incelenerek ve ayrıca Beşikdüzü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/112 esas, 2010/125 karar sayılı dosyası da getirtilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip tecavüz olup olmadığı ve tecavüz miktarı kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2982, Karar No: 2016/1069, Tarih: 18.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/2982 E.  ,  2016/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 06.05.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamı itibariyle gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 04/02/2011 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan ... ...'ın olayın sıcaklığı ile emniyetteki anlatımı, teşhis tutunağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin TCK'nın 148/1. maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12657, Karar No: 2006/15105, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12657 E.  ,  2006/15105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.04.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 09.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemi ile açılmıştır.

Mahkemece; Çorlu Mahkemeleri yetkili olduğundan, yetkisizlik kararı verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, HUMK.nun 13. maddesi uyarınca taşınmaza ilişkin davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülmesi zorunludur.

Somut olayda; dava konusu taşınmaza ait tapu kayıt örneği Tekirdağ Tapu Sicilinden gönderilmiştir. Gönderilen bu kayda göre karine olarak, Tekirdağ Mahkemelerinin yetkili olduğu kabul edilmelidir. Ancak, İçişleri Bakanlığının 2005/7335 sayılı kararı ile Tekirdağ İli Merkez İlçe Tekirdağ Belediyesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu Karaevli Köyü ile Çorlu İlçesi Merkez bucağına bağlı Yenice Belediyesi arasında kalan iki ilçe arası sınırın yeniden saptandığı ve krokiye bağlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 02.08.2005 günlü sınır tespit kararı ve krokisi sağlanarak yerinde uygulama yapılıp, çekişmeli taşınmazın bu uygulamaya göre Tekirdağ veya Çorlu ilçesinden hangisinde kaldığı kesin biçimde belirlenmeden tapu kaydındaki karineye rağmen eksik araştırma ve inceleme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadeisne, 14.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1051, Karar No: 2018/7159, Tarih: 10.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1051 E.  ,  2018/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bozmaya uyulmasına rağmen Türk Telekomun cevabi yazısına göre tespit edilen.... Yel,.... isimli Türk telekom çalışanlarının tanık sıfatıyla dinlenilmemesi ve Suç tarihinde olay yerinde yakalanan ... ve...’in tanık sıfatıyla dinlenilmemesi,

2-Ayrıca sanığın beyanında belirttiği yakalandığı yerde tarlasının bulunup bulunmadığının araştırılarak aracının tekerleğinin patlamış olup olmadığının tespiti, sonucuna göre delilerin bir bütün olarak değerlendirilerek ve karar yerinde tartışılması sonucu sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5313, Karar No: 2013/7404, Tarih: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5313 E.  ,  2013/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCY'nın 81, 35, 29, 62, 53 maddelerince 5 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- a) Sanığın 4 tane bıçak darbesi vurarak, mağdurun sol toraksta, sağ karın üst kadranda, sağ ve sol hemotoraks leteralde kesi ile her iki akciğerde hasara neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza yerine 9 yıl hapis cezası verilmek,

b) Mağdurun, sanığı rapora yansımayacak şekilde basit biçimde darp etmesinden ve kız arkadaşına laf atmasından ibaret olan eylemi nedeniyle 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında asgari yerine 1/3 oranında indirim yapılmak,

Suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebebüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3077, Karar No: 2016/9147, Tarih: 12.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3077 E.  ,  2016/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, şirket zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, dava hakkında görevsizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında, davacı şirketin eski genel müdürü olan davalı ... ile eski muhabese müdürü olan davalı ...'un yapılan denetim ve inceleme neticesinde davacı şirketi 11.524.997,46 TL zarara uğrattıklarının belirlendiğini, zararın ve davacı şirket kaybının davalılarca giderilmediğini belirterek, 11.524.997,46 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında, davanın iş mahkemesinin görev alanına girdiğini, davalının davacı şirkette Ocak 1995 tarihinde işe başladığını, 2014 yılında haksız bir şekilde iş akdi feshedilinceye kadar muhasebe müdürü sıfatıyla çalıştığını, davaya dayanak müfettiş raporunun tek taraflı bakış açısıyla hazırlandığını ve objektiflikten son derece uzak olduğunu, rayice uygun satış ve rayice uygun satın alma fiyatıyla işlem yapıldığından zarardan ve menfaatten söz edilemeyeceğini, ortada bir zarar ve menfaat temini olmadığından görevin kötüye kullanılmasından da söz edilemeyeceğini, yaptıkları işlemin şirketin yararına yapıldığını, şirkette çalışan konuya vakıf en az onbeş imzaya yetkili personel ve yönetim kuruluna rağmen menfaat temin edebilmenin mümkün olmadığını, böyle bir şey olması durumunda yetkili personel ve yönetim kurulunun birlikte yapmış olması gerektiğini, tahsili kabil olmadığını değerlendirdikleri alacaklar için şirkete borçlu kabul edilmenin yasal dayanağının olmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında, davanın iş mahkemesinin görev alanına girdiğini, davalının davacı şirkette 25/01/1995 tarihinde işletme şefi olarak işe başladığını, 2014 yılında haksız bir şekilde iş akdi feshedilinceye kadar genel müdür sıfatıyla çalıştığını, davaya dayanak müfettiş raporunu tek taraflı bakış açısıyla hazırlandığını ve objektiflikten son derece uzak olduğunu, rayice uygun satış ve rayice uygun satın alma fiyatıyla işlem yapıldığından zarardan ve menfaatten söz edilemeyeceğini, ortada bir zarar ve menfaat temini olmadığından görevin kötüye kullanılmasından da söz edilemeyeceğini, yaptıkları işlemin şirketin yararına yapıldığını, şirkette çalışan konuya vakıf en az onbeş imzaya yetkili personel ve yönetim kuruluna rağmen menfaat temin edebilmenin mümkün olmadığını, böyle bir şey olması durumunda yetkili personel ve yönetim kurulunun birlikte yapmış olması gerektiğini, tahsili kabil olmadığını değerlendirdikleri alacaklar için şirkete borçlu kabul edilmenin yasal dayanağının olmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıların davacı şirkette icracı müdür sıfatında çalıştıkları, bu yetkilerine istinaden şirket adına işlem yapıp şirketi borç altına soktukları ve TTK 553. maddesine göre icracı müdür hakkında açılmış sorumluluk davasında uyuşmazlığa bakma görevinin asliye ticaret mahkemesinde olduğu gerekçeleriyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.