muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13259, Karar No: 2015/9787, Tarih: 28.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13259 E.  ,  2015/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/723-2014/209

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar Bilal ve N.. B.. vekili ile davalı M.. Y.. ve K.. Y.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların çocuklarının müvekkilinin burnunu kırdığını, müvekkilinin tedavisinin halen devam ettiğini, çocuklar hakkında ceza davası açıldığını, yargılama sonunda çocukların cezalandırılmalarına karar verildiğini, olay tarihinde çocuklarının reşit olmadığını, reşit olmayan bir bireyin eğitim ve yetiştirilmesinin kural olarak anne babasına ait olduğunu belirterek; müvekkilinin zararının tazmini için 15.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 5.500,00 TL artırarak, 6.600,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı B.. ve N.. B.. vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, öncelikle davanın zamanaşımından reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı M.. A.. ve K.. Y.. cevap dilekçelerinde; olay tarihinde çocuklarının 12 yaşında olduğunu, davacının burnunu çocuklarının kırmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. ve M.. B.., davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalıların çocukların olay tarihinde reşit olmadıkları, çocukların davacıya karşı birlikte etkili eylemde bulundukları, bu açıdan davalıların sorumluluğunun, TMK'nın 369. maddesinde düzenlenmiş ev başkanının sorumluluğu olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş, dosya aile mahkemesine gönderilmiştir.

./..

Aile Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, 7.500,00 TL manevi tazminat ile 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 5.600,00 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 04.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı, M.. Y.. ve K.. Y.. ile davalılar B.. ve N.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. A.. ve K.. Y..'in tüm, davalı Bilal ve N.. B.. vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı M.. A.. ve K.. Y..'in tüm, davalı Bilal ve N.. B.. vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davalı Bilal ve N.. B.. vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince;

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 369.maddesi kapsamında açılmış, aile başkanının sorumluluğu esasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalılardan, B.. ve N.., yasal cevap süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunmuşlardır.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; somut olayda uygulanacak zamanaşımı süresinin ne olduğu, aynı fiille ilgili olarak, davalıların çocukları hakkında açılmış ceza davasının, zamanaşımı süresine etkisinin olup olmadığı, davacının, davalı B.. ve N.. yönünden talebinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Ayırt etme gücüne sahip küçükler, haksız fiillerinden doğan zarardan sorumludurlar. Küçükler tarafından haksız eylem işlenmesi durumunda iki tür sorumluluk doğar. Küçük, haksız eylemin faili olarak, anne baba da, aile başkanı olarak zarar görene karşı sorumlu olurlar. Her iki sorumluluk, birbirinden farklı hukuki nedenlere dayalı olup, zarar gören, küçüğe ve aile başkanına karşı birlikte veya ayrı ayrı dava açabilir.

Aile Başkanının sorumluluğu konusunda özel bir zamanaşımı düzenlemesi bulunmamaktadır. Borçlar Kanununun 60. maddesinde öngörülmüş olan 1 ve 10 yıllık genel zamanaşımı süresi aile başkanını için de uygulanır. Zamanaşımı başlangıcı, bir yılık süre bakımından, fiilin ve failin (sorumlu ev başkanının) öğrenildiği tarih, on yıllık süre bakımından da, olay tarihidir. Ancak, ceza zamanaşımı süresi, aile başkanının sorumluluğunda uygulanmaz.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davacının burnunun 09.05.2005 tarihinde kırıldığı, davalıların çocukları hakkında kasten yaralama suçundan açılan ceza davasında 28.12.2007 tarihli ilamla çocukların cezalandırılmalarına karar verildiği, eldeki tazminat davasının, 10.06.2008 tarihinde açıldığı, dava dilekçesinin davalı B.. ve N..'ye 04.07.2008 tarihinde tebliğ edildiği, davalıların vekilleri vasıtasıyla 11.07.2008 tarihinde süresi içinde cevap dilekçesi verdikleri ve zamanaşımı def'ini ileri sürdükleri anlaşılmıştır.

./...

Hal böyle olunca mahkemece; davalılardan B.. ve N.. yönünden, davanın BK'nın 60. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı, davalıların yasal süresi içinde zamanaşımı def'ini ileri sürdükleri göz önünde bulundurularak, davalı B.. ve N..'nin zamanaşımı def'inin kabul edilerek, davanın bunlar yönünden zamanaşımından reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

./...

Hal böyle olunca mahkemece; davalılardan B.. ve N.. yönünden, davanın BK'nın 60. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı, davalıların yasal süresi içinde zamanaşımı def'ini ileri sürdükleri göz önünde bulundurularak, davalı B.. ve N..'nin zamanaşımı def'inin kabul edilerek, davanın bunlar yönünden zamanaşımından reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1764, Karar No: 2013/2396, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1764 E.  ,  2013/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 5. Aile ve Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eşlerin evlenmeye engel derecede akraba oldukları iddiasıyla mutlak butlanla evliliğin iptaline ilişkindir.

Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın TMK'nin 2. kitabında yer alması nedeniyle aynı yasanın 4. maddesi uyarınca Aile Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydının düzeltilmesine dayandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Taraflar arasında evlenmeye engel teşkil edecek şekilde akrabalık bulunması, evliliği mutlak butlanla batıl kılar. (TMK.md.129/1) Mutlak butlan davası, Cumhuriyet savcısı tarafından res'en açılır. Bu dava ilgilisi olan herkes tarafından da açılabilir. (TMK.m.146/2)

Somut Olayda, nüfus kayıtlarına göre davalıların dayı-yeğen olarak göründükleri iddiasına dayalı olarak, Cumhuriyet Savcısı tarafından davaname ile evliliğin iptali istenmiştir. Bu durumda, dava nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde olmayıp, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle ikinci kaydın iptaline ilişkindir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup ,4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi uyarınca 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. m.118-395) kaynaklanan uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 5. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1146, Karar No: 2020/68, Tarih: 06.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1146 E.  ,  2020/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 104-146

Sanık ...’ın fuhşa aracılık etme suçundan TCK’nın 227/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.04.2012 tarihli ve 104-146 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesince 02.03.2016 tarih ve 23753-3954 sayı ile;

"...Kolluk tarafından yapılan çalışmalar neticesinde, dosyanın diğer sanığı olan ...'a ait evde fuhuş yapıldığının tespit edilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile o konutta yapılan aramanın, CMK'nın aramanın güvenirliliği ile ilgili 119/4. maddesinin 'Cumhuriyet Savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur' amir hükmüne aykırı olarak o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılması nedeniyle icrası bakımından hukuka aykırı olduğu, hukuka aykırı yapılan bu arama sonucu elde edilen diğer delillerinde hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.05.2016 tarih ve 165270 sayı ile;

“...Uyuşmazlığa konu olayda, aramaya dört kolluk görevlisi ile sanığın katıldığı, bununla birlikte Yasanın arama sırasında bulunmasını istediği diğer kişilerin katılmadığı, bunun da şeklen hukuka aykırı olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin 2. fıkrasında; 'Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' şeklindeki hüküm uyarınca, arama sonucu elde edilen delilin hukuka uygun biçimde elde edilen delil niteliğinde bulunmadığı ileri sürülebilir ise de; usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunan somut olayda, bu karara ve kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik bir itiraz vaki olmadığı gibi, arama işlemine ve arama yapılırken bir takım haklarının ihlal edildiğine yönelik olarak sanıktan gelen herhangi bir yakınma da bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sırf arama sırasında şekle ilişkin bir koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin 'hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil' olarak nitelenemeyeceğinin kabulü gerekmektedir. Öğretide de; Prof. Bahri Öztürk, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem ve Doç. Dr. Veli Özer Özbek tarafından hazırlanan Uygulamalı Ceza Muhakemesi isimli eserde bu konudan bahsedilirken, ikili bir ayrım yapılarak, bu tasnifte; hak ihlalinin niteliği üzerinde durulup, bir hukuk devletinde bazı hakların mutlak, diğer bazı hakların ise nisbi koruma altında bulundurulduğu belirtildikten sonra; buna bağlı olarak 'mutlak delil yasakları' ve 'nisbi delil yasakları' kavramlarının ortaya çıktığı ifade edilmiştir. Buna göre mutlak delil yasakları;

1- Sanığın kendisini suçlandırıcı beyanda bulunmaya zorlanması,

2- Bir kimsenin yakınlarını suçlandırıcı beyanda bulunmaya zorlanması,

3-Sanığa kendisi ile ilk temasa geçen yetkili tarafından bazı haklarının hatırlatılmaması, (susma hakkı, müdafi tayini isteme hakkı gibi)

4- Hayatın gizli alanına (özel hayata değil) yapılan müdahaleler,

Olarak sayılmış, bunların dışında kalan durumlarda ise hâkim tarafından oranlılık (ölçülülük) ilkesi göz önünde tutularak 'kamu yararı' bakımından bir değerlendirme yapılması gerekliliğinden bahsedilmiştir.

Bu bağlamda; illiyet bağı, etkileme gücü ve hak ihlali kriterlerine yer vermeden yapılan bir değerlendirmenin; 'herhangi bir hakkın ihlal edilmediği her türlü basit şekli aykırılıkların da mutlak bozma sebebi sayılmasını' gerektireceği için, böyle bir yaklaşımın ceza yargılamasında hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açabilecek son derece ağır sonuçları da birlikte getireceği kuşkusuzdur.

Her şekle aykırılığın aynı zamanda bir hak ihlaline de yol açacağı şeklindeki bir kabul isabetli olmayacağından, olayımızda olduğu gibi 'Cumhuriyet Savcısı, iki ihtiyar heyeti üyesi veya iki komşu' bulunmadan yapılan bir aramada, CMK'nın 119. maddesine şekli bir aykırılık söz konusu ise de, sanığının herhangi bir hak ihlali iddiasında bulunmadığı, kaldı ki olay yerinde bulunan ve haklarında bir işlem yapılmayan tanıklar ..., ...ve ... huzurunda yapılan aramada herhangi bir hakkın ihlal edildiği söylenemeyecektir. Usulüne göre alınmış arama kararına istinaden, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sadece arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle 'hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil' sayılmaları ve mahkûmiyet hükmüne dayanak teşkil etmemeleri kabul edilemez bulunduğundan aksi yöndeki kabule dayalı Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerektiği

,” görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

,” görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince 28.06.2016 tarihli ve 11909-14274 sayılı kararıyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yoluna tabi olması nedeniyle bu karara yönelik temyiz istemi hakkında Özel Dairece incelenmeksizin iade kararı verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında fuhşa teşvik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; TCK’nın 227. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen suç nedeniyle gerçekleştirilen arama işlemi sırasında 5271 sayılı CMK'nın 119. maddesinin 4. fıkrası uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşularından iki kişi hazır bulundurulmamasının arama işlemini hukuka aykırı hâle getirip getirmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

14.12.2010 tarihinde kolluk görevlileri tarafından “Ortacami Mahallesi, Yunusbey Caddesi, ...” adresinde fuhuş yapıldığı, adreste ikamet eden şahsın fuhuş suçuna aracılık ettiği, kendisi ile birlikte bulunan kadınlara yer temin ettiği gerekçesiyle belirtilen yerde geceleyin bir defaya mahsus arama izni verilmesinin talep edildiği, aynı tarihte Cumhuriyet savcısı tarafından; "Gecikmesinde sakınca bulunduğu, suç delillerinin tespiti amacıyla geceleyin bir defaya mahsus arama yapılmasına, suç unsuru bulunması hâlinde onaya sunulmak üzere el konulmasına" şeklinde usulüne uygun olarak arama kararı verildiği,

14.12.2010 tarihinde saat 19.30’da kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre; yapılan aramada evde tanıklar ..., ... isimli şahısların bulunduğu, tanıkların para karşılığı cinsel ilişkiye girmek için eve geldiklerini, cinsel ilişkiye girmek için kendilerine sanık ...’ın aracılık ettiğini, sanık ...’ın para karşılığında cinsel ilişkiye girecekleri evi temin ettiğini beyan ettikleri, yapılan kimlik tespitinde evde sanıklar ..., ..., mağdure ... ve tanık ...’nin bulunduğu,

Anlaşılmıştır.

Mağdure ... Kollukta; olay günü sanık ...’in telefonla kendisini aradığını, müşterilerin geleceğini ve sanık ...’nin evine gitmesini söylediğini, tanıklar ... ve ...’ın kendileriyle cinsel ilişkiye girmek için geldiklerini, sanık ... ile ücrette anlaştıklarını, tanıklardan birisinin parayı vereceği esnada polislerin gelerek kimliklerini ve arama kararını gösterdiklerini, mahkemede; fuhuş amacıyla bir araya gelmediklerini, sivil kıyafetli polislerin gelerek tutanak tuttuklarını, tutanağı okumadan imzaladıklarını,

Tanık ...Kollukta; mağdure...’in evine temizlik amacıyla gittiğini, temizliğe başladıktan sonra birkaç erkeğin eve geldiğini seslerinden anladığını, yaklaşık yarım saat sonra polislerin eve geldiğini,

Tanık ... Kollukta; cinsel ilişkiye girmek için tanık ... ile birlikte arama yapılan eve gittiklerini, ödemeyi isimlerini Derya ve Hüsniye olarak bildikleri sanıklar... ve Hüsne’ye yapacakları sırada polislerin geldiğini, mahkemede; olay günü para karşılığında cinsel ilişkiye girmek için gittikleri evde sanıklar..., Hüsne ve mağdure...’in olduğunu, ilişkiye girmeden polislerin geldiğini,

Tanık ... Kollukta; ismini Derya olarak bildiği kişiyi arayarak ilişkiye girmek için kadın ayarlamasını istediğini, tanık ... ile birlikte aramanın yapıldığı eve gittiklerini, ismini Hüsniye olarak bildiği kişiye evinde ilişkiye girmeleri ve Derya olarak bildikleri kişiye ilişkiye girmek için para verecekleri esnada polislerin geldiğini, mahkemede; olay günü tanık ... ile birlikte arama yapılan eve para karşılığında cinsel ilişkiye girmek için gittiklerini, şartları konuştuktan sonra polislerin geldiğini,

Tanıklar Serkan Özdil ve Uğur Uzun Mahkemede; polis memuru olarak görev yaptıklarını, olay günü ihbar üzerine arama yapılan eve gittiklerini, evde 4 kadın ve 2 erkek olduğunu,

Tanık... Mahkemede; polis memuru olduğunu, ihbar üzerine arama izni ile gittikleri adresin kapısını çaldıklarını, evde para karşılığı cinsel ilişkiye girmek için geldiklerini söyleyen tanıklar ... ve ...’in bulunduğunu,

İnceleme dışı sanık ... müdafisi hazır bulunmadan Kollukta; yaklaşık bir yıldır para karşılığı cinsel ilişkiye girdiğini, ilişkiye girmek için evine gelen kadınlardan da para aldığını, olay günü sanık ...’in kendisini telefonla aradığını, müşterilerin geleceğini söylediğini, sanık ... geldikten sonra iki erkek şahsın geldiğini, para hususunda sanık ... ve mağdure...’le anlaştıklarını, paraları alacakları esnada polislerin kapıyı çaldıklarını, kimliklerini ve arama izinlerini gösterdiklerini,

Mahkemede; kendisini tanıyan bazı kişilerin telefonla sanık ...’i aradığını ve görmeye geleceklerini...’e söylediklerini, Hamiyet’in bu hususu kendisine ilettiğini, sanık ... ve mağdur ...’le kendisine ait evde oturdukları esnada 4 kişinin eve gelerek polis olduklarını söylediklerini, evinde fuhuş yaptırmadığını, yapanlardan para almadığını, kollukta müdafisi hazır bulunmadan verdiği ifadesini kabul etmediğini, okumadan imzaladığını,

Beyan etmişlerdir.

Mahkemede; kendisini tanıyan bazı kişilerin telefonla sanık ...’i aradığını ve görmeye geleceklerini...’e söylediklerini, Hamiyet’in bu hususu kendisine ilettiğini, sanık ... ve mağdur ...’le kendisine ait evde oturdukları esnada 4 kişinin eve gelerek polis olduklarını söylediklerini, evinde fuhuş yaptırmadığını, yapanlardan para almadığını, kollukta müdafisi hazır bulunmadan verdiği ifadesini kabul etmediğini, okumadan imzaladığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... müdafisi hazır bulunmadan Kollukta; para karşılığı cinsel ilişkiye girerek geçimini temin ettiğini, olay günü bir kişinin aradığını, ilişkiye girmek istediğini söylediğini, sanık ... ve mağdure...’in müşterileri kabul ettiklerini, müşterileri kendisinin kapıda karşılayıp eve davet ettiğini, mağdure... ile kendisinin gelen kişilerle para konusunda anlaştıklarını, o esnada polislerin geldiğini, arama kararını gösterdiklerini, mahkemede; olay tarihinde tanımadığı bir telefon numarasından arama yapıldığını, arayan kişilerin sanık ... ile görüşmek istediklerini söylediklerini, Hüsne’nin hâlâ aynı evde oturup oturmadıklarını sorduklarını, arayan kişilere Hüsne’nin aynı yerde oturduğunu, oraya gelmelerini söylediğini, evde mağdur ..., tanık... ve sanık ... ile oturdukları sırada kapının çaldığını, gelen 4 kişiyi Hüsne’nin de tanımadığını, pazarlık yapmadıklarını, gelen kişilerin polis kimliklerini gösterdiklerini, kollukta müdafisi hazır bulunmadan verdiği ifadesini kabul etmediğini, okumadan imzaladığını savunmuştur.

Arama, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde, "arama işi, taharri", aramak ise “birini veya bir şeyi bulmaya çalışmak, araştırmak, yoklamak” şeklinde tanımlanmıştır (Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2009, s. 113).

Arama, gizli, saklı olan bir şeyin ortaya çıkarılması için yürütülen bir faaliyet olup gözle görülen veya açıkta bırakılan şeyler arama kavramı içerisine girmemektedir. Bu nedenle örneğin; bir polis memurunun yolda yayalar ya da diğer araçlar bakımından tehlike oluşturacak şekilde kullanılması nedeniyle durdurduğu bir aracın arka koltuğunda uyuşturucu madde veya tabanca görmesi üzerine bunlara el koyması arama olarak kabul edilmemektedir (Veli Özer Özbek, Ceza Muhakemesinde Koruma Tedbiri Olarak Arama, Seçkin Yayınları, Ankara, 1999, 1. Bası, s. 18).

Arama kişilerin konut ve eklentileri, iş yerleri, araçları, üstleri, eşyaları, özel kâğıtları, kullandığı bilgisayar veya bilgisayar programları ile bilgisayar kütükleri üzerinde yapılmaktadır. Kişinin üstünde yapılan aramanın beden muayenesi boyutuna varmaması gerekir. Zira beden muayenesi ve vücuttan örnek alınması aramadan farklı hükümlere tâbi kılınmış olup, cinsel organlar veya anüs bölgesine bakılması iç beden muayenesi sayılmaktadır. Bu bölgeler haricindeki ağız, koltuk altı gibi beden boşlukları ile ayak, kol, saç arası gibi vücut bölgelerine tıbbi araç veya yöntemler kullanılmaksızın bakılması arama hükümlerine tabidir.