muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1240, Karar No: 2023/1514, Tarih: 30.03.2023

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; çocuğun hastalıkları olduğunu ve kullandığı ilaçların sıkı takibinin gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmek üzere, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesinin ve ilişkinin süresinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı anne vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacı baba ile tarafların ortak çocuğu Işıl arasında hüküm kesinleşinceye kadar her ayın ikinci ve dördüncü pazar günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar tedbiren; hüküm kesinleştikten sonra her ayın birinci ve üçüncü cumartesi saat 10.00'dan pazar günü saat 18.00'e, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00'e, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 18.00'e, temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan yirminci günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacı babanın ortak çocuk ile arasında kişisel ilişki kurulması davasının kabul edilmesi doğru olmuş ise de, dosyanın tetkikinden ortak çocuk Işıl ile baba arasında doğumundan bu zamana kadar kişisel ilişki kurulmamış olması olması, çocuğun yaşının küçük olması ve özel sağlık sorunlarının bulunması dikkate alındığında baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi fazladır. Bölge Adliye Mahkemesince tarafların ortak çocuğu ile davacı baba arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı anne vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3836, Karar No: 2019/11029, Tarih: 15.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3836 E.  ,  2019/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 01/09/2014 olmasına karşın 08/02/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının hafta tatili, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken ıslahla arttırılan miktarlar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak alacakların hüküm altına alınması ve mahkemece asıl dava dosyasında ve birleşen dava dosyasında hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağına yönelik bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

"A- MAHKEMEMİZİN 2016/123 E. SAYILI ASIL DAVA DOSYASI YÖNÜNDEN DAVANIN KISMEN KABUL KISMEN REDDİ İLE;

"2)Bakiye ihbar tazminatı talebinin KABULÜ ile; net 270,32 TL ihbar tazminatının 10,00 TL'sinin dava (01/09/2014) tarihinden itibaren, bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-)Fazla masai talebinin KISMEN KABULÜ ile; 1.729,72 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu fazla mesai ücreti 1.210,80 TL olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 664,20 TL fazla mesai ücreti alacağından 10,00 TL'sinin dava tarihinden (01/09/2014), bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-) Hafta tatili ücret alacağı talebinin KISMEN KABULÜ ile; net 3.179,63 TL hafta tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu 2.225,74 TL hafta tatili ücreti alacağının 10,00 TL'sinin dava tarihinden (01/09/2014) bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-)Genel tatil ücret alacağının KISMEN KABULÜ ile; net 341,67 TL genel tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. Maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu 239,16 TL genel tatil ücreti alacağının 10,00 TL'sinin dava tarihinden (01/09/2014), bakiyesinin talep arttırım tarihinden (08.06.2015) itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

B- MAHKEMEMİZİN 2017/584 E. 2017/590 K. SAYILI BİRLEŞEN DAVA DOSYASI YÖNÜNDEN DAVANIN KABULÜ İLE :

15)- Bakiye ihbar tazminatı talebinin KABULÜ ile; net 1.183,14 TL ihbar tazminatının dava tarihinden (18/09/2017) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7373, Karar No: 2013/7164, Tarih: 17.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7373 E.  ,  2013/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat....tarafından, davalı ... aleyhine 04/07/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı muhtarın, köydeki arazilerle ilgili sınır ihtilafı nedeniyle kendisini tekme ve yumruk vurmak sureti darp ederek malul kalacak şekilde yaralandığını belirterek, sürekli iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, muhtar olarak görev yaptığını, öne sürülen iddiaların gerçek olmadığının ceza dosyası ile sabit olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; olayla ilgili açılan ceza mahkemesi dosyası, dinlenen tanıklar keşif ve ... Raporuna göre, davacı ile arazideki komşu ve akrabaları arasında çıkan sınır ihtilafının çözümü için diğer arazi sahiplerinin muhtar olan davalıdan aracı ve yardımcı olmasını istediklerini, davalı muhtarın yerinden sökülen kazıkları dikmeye çalışırken davacının kazıkları sökmeye çalıştığını, bu sırada dengesini kaybederek dizinden yaralandığını, ... Raporuna esas yaralanmanın ve maluliyetin ise olaydan daha sonra evinde iken düşerek kalçasının kırılması sonucu meydana geldiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kururmunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; .... Köyü Muhtarı ...'un, davacının eşi ile sınır komşusu olan dava dışı şahıs arasında dava konusu olan sınırın kazıklarının eski yerine dikilmesi için uğraşırken davacıya karşı müessir fiil suçunu işlediği ileri sürülmüş, kamu görevlisi olan davalı muhtarın görevi sırasında ve görevi nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu tutulması istenmiştir.

Davaya konu edilen olayda; .... Köyü Muhtarı ...'un, davacının eşi ile sınır komşusu olan dava dışı şahıs arasında dava konusu olan sınırın kazıklarının eski yerine dikilmesi için uğraşırken davacıya karşı müessir fiil suçunu işlediği ileri sürülmüş, kamu görevlisi olan davalı muhtarın görevi sırasında ve görevi nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu tutulması istenmiştir.

Anayasa'nın 129/5 maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1 maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. Kamu görevlisi aleyhine adli yargı yargı yerinde dava açılamıyacağına göre kamu görevlisi hakkında adli yargıda açılan tazminat davasında kast ve kusur aranmaksızın husumet nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekir. Mahkemece husumetten (taraf sıfatı bulunmadığından) red kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12811, Karar No: 2012/1128, Tarih: 06.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12811 E.  ,  2012/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemezi ait 14.7.2011 gün, 11066-7520 sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirildiği anlaşıldığından, bu kez yeni bir iade kararına mahal vermeden gerekli tüm dikkat ve özen gösterilerek, dava değeri (hacizli malın değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun) üzerinden ilam harcının 1/4'ü olarak hesaplanan nispi temyiz harcı (10.5.1965 gün, 1/1 sayılı İBK) ile varsa noksan posta giderini Mahkeme Veznesi'ne yatırması konusunda davalı alacakla tarafa 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 434.maddesi uyarınca süre verilmesi,

Bu sırada özellikle şu hususlara dikkat edilmesi;

Alacaklı vekili Av. ... 'ın vekillikten çekildiğine dair dilekçe dosya arasında bulunmadığından vekalet ilişkisinin devam ettiği dikkate alınarak muhtıranın aşağıda gösterilen şekilde hazırlanması,

a-Çıkartılan muhtırada bakiye ilam harcının bu miktara dahil edilmemesi,

b-Yatırılması gereken harç ve posta giderlerinin kalem kalem belirtilmesi,

c-Paranın Mahkeme Veznesi'ne yatırılması gerektiğinin de açıkça vurgulanması, bundan sonra süresinde harcın yatırılması halinde dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi, yatırılmaması halinde ise temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 6.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26959, Karar No: 2011/25650, Tarih: 29.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/26959 E.  ,  2011/25650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılan bana " bütün İzmir üstünden geçti ,o...pu" diye hakaret etti, o sinirle ne dediğimi hatırlamıyorum şeklindeki savunması ile soruşturma aşamasında, " o sinirle öldüreceğim seni gözüme görünme" dedim şeklindeki beyanı ve tanık beyanları ile mahkemece sanık tarafından birden fazla tehdit sözü söylendiğinin kabul edilmesi karşısında, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılarak mahkumiyet yerine beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... Garez vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5466, Karar No: 2012/27882, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5466 E.  ,  2012/27882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın olay günü sanığa ait dükkandan aldığı, 2,5 litrelik pet şişe ile satılan gazozdan bir miktar içtiğinde, boğazında ve midesinde yanma olduğunu hissetmesi sonucu, kendisine satılanın gazoz şişesi içerisinde temizlik maddesi ürünü olduğunu söyleyerek şikayetçi olması üzerine yapılan yargılamada,

Sanığın, 12.07.2006 tarihinde alınan ilk beyanında, katılana gazoz satması tarihinden bir iki gün öncesinde, aynı marka gazozun kapak rengi farklı olan şişesiyle çamaşır suyu sattığı yönündeki beyanı, katılanın ve tanık olarak dinlenen eşinin beyanları ile yapılan keşifde bu tarz ürünler sattığının tespit edilmiş olması, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilimdalı tarafından tanzim edilen 02.04.2007 tarihli raporda, katılanda meydana gelen yaralanmaların, korozif madde içme sonucu görülen bulgularla uyumlu olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın içecek konulmak için üretilmiş bir pet şişeye içeçekle aynı renkde ve kokusuz korozif özellikli temizlik maddesini doldurarak sattığı, katılanında bu şişeyi gazoz zannederek satın alması ve içmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın kusurlu olduğu gözetilmeksizin, mahkemece katılanın içinde çamaşır suyu olduğunu iddia ettiği gazoz şisesinin, sanığın işlettiği büfeden aldığına ilişkin yeterli delil olmadığı, müştekinin yargılama aşamasında dosyaya sunduğu kasa fişinden ve beyanlarından müştekinin, sanığın bakkal dükkanından temizlik maddesi ve gazoz aldığının anlaşıldığı ancak müştekinin almış olduğu içinde temizlik maddesi bulunan gazoz şisesi ile gazoz bulunan şisenin açılışının ve renginin farklı olduğu, normal de herkesin bunu fark edecek şekilde yapıldığı halde, müştekinin iddia ettiği yalnışlığı farketmemesinin hayatın normal akışına uygun olmadığından bahisle hatalı gerekçeler ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12 .2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10189, Karar No: 2016/10981, Tarih: 21.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10189 E.  ,  2016/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... (...) Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Vasi ... 30.12.2015 havale tarihli dilekçe ile vasilik süresinin uzatılması ve vesayeti altında bulunan kişi adına banka hesabı açılabilmesi ve diğer bankacılık işlemlerinin kendisi tarafından yapılabilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ...'da ikamet ettiği kolluk araştırması ve adrese dayalı nüfus aile kaydından anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise ...'nin 07/11/2008 tarih ve 2008/700 Esas - 2008/788 Karar sayılı ilam ile paranoid şizofren tanısı ile MK 405 maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, daha sonra vasi değişikliği ile ...'nin vasi olarak atandığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği; kısıtlının bakım merkezine yatırılmasının ikametgah adresinin değiştiği anlamına gelmediği ve yetkisizlik kararını gerektirmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi 28/03/2013 tarih ve 2008/700-88 E.-K sayılı dosyası ile 1964 doğumlu ...'nin kısıtlanmasına ve oğlu ...'nin vasisi olarak atanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlı adayının rehabilitasyon merkezinde kaldığı, rehabilitasyon merkezine konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının rehabilitasyon merkezine konulmadan önceki yerleşim yeri adresi ".... Mah. .... Sk. No:11 .../..." olduğundan uyuşmazlığın ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21215, Karar No: 2007/24302, Tarih: 27.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21215 E.  ,  2007/24302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

Pendik 2.İcra Mahkemesinin 2007/2972 esas sayılı dosya aslının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1317, Karar No: 2013/337, Tarih: 05.07.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/13-1317 E.  ,  2013/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :  2008/255370

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Hırsızlık suçundan sanık U. Y..ın 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.04.2008 gün ve 287-159 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 13.03.2012 gün ve 8077-5740 sayı ile;

"Katılanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek apartmanın önüne bıraktığı motosikletini çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş TCK’nın 142/1. madde fıkrasının (e) bendi yerine (b) bendi gösterilerek ceza tayini sonucu etkilemediğinden bozma nedeni olarak değerlendirilmemiştir. Sanığın eylemini geceleyin gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, iddianamede  adli emanetin 2007/414 sırasında kayıtlı eşyaların  müsaderesi talep edilmiş ise de mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır" eleştirisi ve açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 03.05.2012 gün  255370 sayı ile;

"...Müştekinin olay tarihinde tescil tutanağına göre 96 kg ağırlığında olan motosikletini apartman önüne sokakta sabit bir yere kilitlemeden direksiyon kilidini kilitleyerek park ederek bıraktığı, sanık motosikletin direksiyonu çevirmek suretiyle kilitten kurtarıp sürükleyerek götürmüştür. Bu biçimde gerçekleşen eylemde, apartman önünde sokakta bırakılan suç konusu motosikletin adet gereği açıkta bırakılan eşyalardan sayılması mümkün değildir. Çünkü bir şeyin adet gereği açıkta bırakılması için hiç değilse toplumda büyük bir çoğunluğun aynı davranışı sergilemesi gerekmektedir. Oysa caddelerde ya da sokaklarda taşınarak ya da sürüklenerek götürülmesi mümkün olan park halindeki motosikletlere bakıldığında, çok büyük çoğunluğunun sabit bir noktaya kilitlenerek ya da sahibi veya güvendiği bir kişinin denetimi ve gözetimi altında park edildiği görülmektedir. Çok nadiren gerçekleşen bir durumun adet olarak sayılması adetin genel tanımına uymadığı gibi hukuk sistemi içerisinde üstlendiği role de aykırıdır.