muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8043, Karar No: 2015/9146, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8043 E.  ,  2015/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ...-...-... kara yoluna ve ..., ..., ... İlçe merkezlerine yakın olması, sanayi yapıları vs. yapılabilme imkanı, bölgede ihracat yapan firmaların soğuk hava depoları ile imalathanelerin bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %30 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, bu oranı %40 olarak uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması gerekmektedir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürün masrafları içinde tarla kirası, döner sermaye faizi ve genel idari giderler kalemlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6602, Karar No: 2010/5471, Tarih: 24.09.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6602 E.  ,  2010/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK İCRA MAHKEMESİ

İcra Mahkemesince verilen karar doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de, kararın temyizen incelenebilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmesi gerekli olup, bu sürecin tamamlanabilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12480, Karar No: 2010/1929, Tarih: 19.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12480 E.  ,  2010/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2009 tarih ve 2008/36-2009/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardan beri tüm dünyada ve ülkemizde tekne ve ekipmanları fuarları ve organizasyonlarının düzenlenmesi ile iştigal ettiğini, şirket kurucusu ... ve UFAŞ Uluslar Arası Fuarcılık A.Ş. tarafından 1984 yılından itibaren “BOAT SHOW” ibaresinin bu tür fuarlarda isim olarak kullanıldığını, yine ... tarafından kurulan NTS Fuar ve Gösteri Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından “ULUSLARARASI BOAT SHOW İstanbul+Şekil” ibaresini 2008529 nosu ile (97/18166) 35. Ve 42. Sınıf hizmetler için marka olarak tescil edildiğini, müvekkilinin ayrıca “ULUSLARARASI BOAT SHOW Antalya+Şekil” ibaresini 2004/23208 nosu ile 35, 41 ve 42. Sınıflar için tescil ettirdiğini, müvekkilinin markalarını tescilinden itibaren kesintisiz kullandığını, “BOAT SHOW” ibaresini müvekkilinin tanınmış ve meşhur hale getirdiğini, davalının 2007 00209 nolu “AVRASYA BOAT SHOW+şekil” ibareli markasının müvekkili ile aynı hizmet sınıfları için kötü niyetli olarak tescil edildiğini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “BOAT SHOW” ibaresini herkes tarafından kullanılan ve ayırt edicilik özelliği bulunmayan ve işin mahiyetini açıklayan tasfiri bir terim olduğunu, bu tür işaretlerin tek başına marka olarak tescil edilemeyeceğini, taraf markalarının farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, iltibas değerlendirmesinin tescil edilen markaya göre yapılması gerektiği, “BOAT SHOW” ibaresinin bot fuarı veya bot sergisi anlamında tüm dünyadaki ortak uluslararası isim olduğu, bot veya tekne fuarlarının uluslararası ismi olan bu ibare üzerinde tekel kurulması halinde diğer fuar düzenleyicisi olan yabancıları düzenlenen fuarlardan haberdar etme imkanının ortadan kalkacağı, “BOAT SHOW” sözcüğünün serbest kalması zorunlu işaretlerden olduğu, davacının markasındaki “Uluslararası” sözcüğü + stilize edilmiş “BOT” ve “SHOW” sözcüklerinden oluştuğundan davalı tarafın da “BOAT SHOW” sözcüğüne tıpkı davalı gibi “AVRASYA” ve dümen resmi ilave ederek bu ilave eklerle tekne fuarı için tescili tekne fuarı yönünden davacının markasıyla iltibas oluşturmayacağı, zira, davacının bu hizmet yönünden sözcük üzerinde tescilden kaynaklanan inhisari hakkı ( hizmetin tanımı olması sebebiyle ) bulunmadığından ve diğer ilave unsurlar da davacı markasında bulunmadığından sergi ve fuar organizasyonu hizmetleri için davalının tescilinin geçerli olduğu, ancak bu hizmet dışındaki hizmetler yönünden ibarenin tanımlayıcı olmaması nedeniyle taraf markalarının kısmi benzerliği ilk sözcüğün kısmen 2. sözcüğün her iki taraf markasında yer alması ve tanımlayıcısı olmadığı hizmetler yönünde markanın bu unsurununbaskın olması nedeniyle diğer hizmetler yönünden hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, tekne fuarı yönünden “Boat Show” ibaresinin tanımlayıcı olması, bu ibarenin ulusal ve uluslararası bot fuarlarının dünyadaki tüm dillerdeki (İngilizce'den Rumence'ye kadar) ortak ismi olarak kullanılması dolayısıyla da ibare üzerinde tescil sahibi lehine inhisari hak tanımanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-c-d maddeleri anlamında yasak olduğu, davacı markasın da ilave ek ve formlarla ibareye farklı bir ayırd edicilik kazandırılması, markanın sadece tescil kapsamındaki ibare ve işaretler için koruma sağlaması ve tescilli markanın tescile uygun kullanım zorunluluğu nedeniyle davacının tescil kapsamındaki fantezi tarzda oluşturulan yelkenli görsel içeriği aşar şekilde ticari yaşamda herkese gerekli sözcük üzerinde hak iddia etmesinin mümkün olmadığı, tescil tarihine kadar davalı markasının kullanıldığı şekli ile ayırd edicilik kazanması nedeniyle, davalının ilave ekler ve yer ismiyle oluşturduğu markası ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuar organizasyonları için geçerli olduğu ve ibarenin kamusal alana girmesi nedeniyle onu başka eklerle tescilinde kötü niyet bulunmadığı, bu hizmetler yönünden davacı talebinin reddi gerektiği diğer hizmetler yönünden ayırd edici ibarenin davacının markasına benzer oluşu nedeniyle markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2007/00209 nolu markanın “ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dışındaki hizmetler ve sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne” karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya uygun bir yön bulunmamasına ve “ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuar organizasyon hizmetleri” bakımından BOAT SHOW ibaresinin ayırt edici özelliği olmayan tasviri nitelikli ibarelerden bulunmasına, Dairemizin 05.02.2010 tarih ve 8641/1324 sayılı kararında da açıklandığı üzere davacı adına önceki tarihlerde tescilli “BOT SHOW+yelken şekli” markasından doğan marka hakkı korumasının markayı oluşturan işaretin bir bütün olarak oluşturduğu kompozisyon ile sınırlı olmasına, davalı adına tescilli olan dava konusu markanın kapsadığı diğer sınıflar bakımından ise davacı markalarıyla iltibas tehlikesi oluşturduğunun belirlenmesine göre, davalı vekilinin bütün ve davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hükümsüzlüğü istenen davalı adına tescilli 2007/209 sayılı marka “AVRASYA BOAT SHOW+dümen ve martı şekli”nden oluşmaktadır. Mahkemece, BOAT SHOW kelimelerin “ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuar organizasyon hizmetleri” bakımından ayırt edicilik niteliği bulunmamakla birlikte dava konusu markada yer alan AVRASYA ve şekil unsurlarının markanın esas unsurlarını oluşturup davacı markasıyla iltibas oluşturmayacağı gerekçesiyle anılan hizmetler bakımından hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

BOAT SHOW ibaresinin bu bentte yer alan hizmetler yönünden tasviri nitelikte olduğuna ilişkin mahkeme görüşü yerindedir. Ancak, Dairemizin 05.02.2010 tarih ve 8641/1324 sayılı kararında da açıklandığı üzere, dava konusu markada yer alan “AVRASYA” sözcüğü “ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuar organizasyon hizmetleri” bakımından fuarcılık sektöründe markasal bir işlevden ziyade coğrafi kapsam ve kaynak belirten ve ayırt edici vasfı bulunmayan kelimelerden olduğundan AVRASYA sözcüğünün dava konusu markanın esaslı unsurlardan birisi olarak kabulü isabetli değildir.

Öte yandan, her ne kadar dava konusu 2007/209 sayılı markadaki “dümen + martı şekli” davacı markalarıyla iltibas oluşturmamakta ise de, uyuşmazlık konusu markanın bir bütün olarak bıraktığı izlenim itibariyle, markada yer alan “BOAT SHOW” kelimelerinin söz konusu hizmetin alıcıları nezdinde dikkat çekici ve markanın asli unsuru olarak algılanması sonucunu doğuracak derecede kırmızı renk ve büyüklükte yazılarak esasen tali unsur vasfı bulunan bu kelimelerin ön plana çıkartılması suretiyle markanın tescil ettirildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu markanın asli unsuru niteliğindeki “dümen ve martı şekli” ise “BOAT SHOW" ibaresinin yanında ve üstünde yer alan ancak ilk bakışta ayırt edicilik nitelikleri anlaşılamayacak büyüklükte bir kompozisyon halinde oluşturulduğundan, tasviri nitelikli “BOAT SHOW” ibaresinin marka hakkı koruması kapsamında bir işaret haline getirildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, 556 Sayılı KHK’nin 5. maddesi uyarınca marka olarak tescil edilebilecek bir işaretin bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal veya hizmetlerinden ayırt edici özelliğe sahip olması gerekir. Ayırt ediciliğin belirlenmesinde markayı oluşturan asli unsurlar dışında kalan ve herkesin kullanımına açık olması gereken tali unsurlar dikkate alınmaz. Dava konusu 2007/209 sayılı markada ise, tali unsur olarak değerlendirilmesi gereken “BOAT SHOW” kelimeleri renk ve büyüklük itibariyle uyuşmazlık konusu markada yer alan şekil unsurlarından ziyade markanın asli unsuru haline getirilerek tescil ettirilmiştir. Bu durumda, 556 Sayılı KHK’nin 7/l ( c ) ve (d ) bentleri uyarınca dava konusu “ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuar organizasyon hizmetleri” bakımından da hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23373, Karar No: 2014/16962, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23373 E.  ,  2014/16962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin S.S....Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı olduğu, sanık ...'nün adı geçen kooperatifin başkan yardımcısı, diğer sanık ... 'nın ise kooperatifte muhasip üye olarak görev yaptıkları, ...Orman İşletme Müdürlüğünden ihale ile Karadiken köyü kemer deresi mevkiinde ağaç kesim, sürütme ve nakliye işini aldıkları, 36 yaşındaki ölen ...’nin kooperatif başkanı sanığın oğlu olduğu ve kooperatif adına çalıştığı, olay yeri ormanlık ve kayalık alanda, % 90 dik eğimli yamaçta, yağmur nedeni ile ıslak toprak yolda, ayağının kayması sonucu dengesini kaybederek 3.5 metre yükseklikten kaya üzerine düşmesi sonucu meydana gelen olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu ve sanıklara kusur izafe edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16807, Karar No: 2019/14375, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16807 E.  ,  2019/14375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özelikle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca iş sözleşmesini süresinden önce haklı sebep olmadan fesheden işçinin sorumluluğu bulunmakta ise de somut olayda davacı işverence ileri sürülen zararın davacının iş akdini bu şekilde feshetmesinden dolayı değil, 10.06.2008 tarihli rehabilitasyon fatura inceleme tutanağından anlaşıldığı üzere zorunlu personel olan rehber öğretmenin görevden ayrılması nedeniyle 20 Mart 2008-30 Mart 2008 tarihleri arasında yapılmayan 346 saatinin bireysel, 162 saat grup eğitiminin karşılığı olan 21.859,92 TL'nin davacının hakedişlerinden yapılan kesintiden kaynaklandığı, davacının yapılmayan eğitimden dolayı hak sahibi olamayacağının anlaşılmasına göre sonuç itirabiyle doğru kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/64, Karar No: 2017/1419, Tarih: 09.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/64 E.  ,  2017/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK( İŞ ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 28/10/2014 tarih ve 2014/31611 Esas, 2014/31703 Karar sayılı ilamıyla duruşmada açıklanan hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun da aynı olmaması gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.C. ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda dava tarihinin 24/08/2011 tarihi yerine 11/02/2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsuru olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsuru olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).