muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14539, Karar No: 2013/24998, Tarih: 18.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/14539 E.  ,  2013/24998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın Didim Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/96 D.İş sayılı dosyasındaki tespit kararından sonra arazisine tel örgü çektiğini ve dozer ile yola kesik attırdığını beyan etmesi, 24.06.2005 tarihinde Didim Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit keşfi sonrası bilirkişi tarafından zemin üzerine pafta sınırı işaretlenerek kazık çakılmak suretiyle taraflara gösterilmesi ve sanığında alınan kolluk beyanında müştekinin yola hendek açarak yolu kestiğini doğrulaması karşısında, sanığın topladığı zeytin ağaçlarının müştekinin arazisinde kaldığını bildiği kabul edilmekle; tüm dosya içeriğine göre sanığın yüklenen suçu işlediği gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2716, Karar No: 2019/661, Tarih: 04.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2716 E.  ,  2019/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İlçesi Belediye Projesi Toplu Konutları Toplu Yapı Yönetim Kurulu ile davalı ...Ş. arasındaki itirazın iptali davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.10.2015 tarih 2015/219 E.-2015/752 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 18.01.2018 tarih ve 2016/8223 E. - 2018/348 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,... ilçe merkezinde bulunan kooperatifleri tarafından davalı şirkete elektrik temini için başvurduğunu ve 20/10/2011 tarihinde 204966 sözleşme numarası ve 14320014 tesisat numarası ile elektrik aboneliğinin tesis edildiğini, abonelik tesisi için kooperatif yetkilisi olan Hacı Çavuşoğlu tarafından şirketin Ziraat Bankası... Şubesi'ndeki hesabına 18.384,00TL depozito, 231,82TL’ de nakit bağlama bedeli olmak üzere toplam 18.630,13 TL paranın yatırıldığını, aboneliğin 31/12/2013 tarihinde sonlandırıldığını ve bireysel aboneliğe geçildiğini, abonelik başlangıç ve bitiş tarihlerinde bu abonelikten harcanan elektrik tutarının tamamının ödendiğini,bu abonelik süresince kullanılan elektrik bedelinden dolayı davalı şirkete herhangi bir borçlarının bulunmadığını,davalı şirkete depozito olarak alınan paranın iadesi için dilekçe ile başvurduklarını, ancak davalı şirket tarafından depozitonun iade edilmediğini,iade edilmeyen depozito bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsili için ... İcra Müdürlüğü’nün 2015/382 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını,davalı borçlunun takibe haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu ileri sürerek,itirazın iptali ile takibin devamına ve lehlerine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu sayacın... ilçesi ,168 konutlu ... evleri alanında bulunan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ve konutların tüketimini karşılamak amacı ile tesis edilen trafoya ait ana tüketim sayacı olduğunu, ilgili trafonun geçici kabulünün şirketleri tarafından 24/05/2011 tarihinde yapıldığını, söz konusu sayacın ... evlerine ait ortak alanlar, çevre aydınlatması ve konutların tüketimini ölçecek şekilde tesis edildiğini, inşaatın yapım işini üstlenen dava dışı firmanın konut projesine ait işin geçici kabulünü 16/09/2011 tarihinde yaparak konutları ...’ye teslim ettiğini, şirket personellerinin 14/11/2011 yapmış oldukları inceleme sonucu kaçak/usulsüz elektrik tespit

tutanağı ile bahsi geçen sayacın abonesiz ve usulsüz kullanıldığının tespit edildiğini ve elektriğinin kesildiğini, dava konusu tüketimin firmanın proje geçici kabul tarihi olan 16/09/2011 tarihi ile şirketlerinin kaçak elektriği kestikleri tarih olan 14/10/2011 tarihine kadar yapılan tüketimi kapsadığını, şirketlerinin davacı kooperatiften alacaklarının bulunması nedeniyle güvence bedelinin iade edilmediğini, güvence bedelinin iadesinde borcun ödenmesinin asli şart olduğundan mevzuata aykırı hiçbir işlem yapılmadığını savunarak,davanın reddi ile lehlerine %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; inşaat yapım işini üstlenen dava dışı firmanın geçici kabulü yaparak 16/09/2011 tarihinde konutları ...'ye teslim ettiği, davalı kurum tarafından... ... Konutlarında 14/10/2014 tarihinde yapılan incelemede, enerji ihtiyacını karşılamak üzere yapılan trafonun abonelik işlemi yapılmadan mevzuata aykırı olarak kullanıldığının tespit edildiği, yapılan usulsüz tüketimin 16/09/2011-14/10/2011 tarihleri arasını kapsadığı, bu dönemde davacı kooperatifin fiili kullanıcı olduğu ve güvence bedelinin iadesinde borcun ödenmesinin asli şart olduğu, kaçak tüketim nedeniyle davalı kurumun güvence bedelini iade etmeme konusunda haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde ise,Dairemizin 18.01.2018 tarih ve 2016/8223 E. -2018/348 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

1-Dava;abonelik ilişkisinden kaynaklı güvence bedelinin iadesi talepli itirazın iptali istemine ilişkindir.

Elektrik enerji abonelik sözleşmesini imzalayan ve aboneliği devam eden davalı abone, kullanılan miktar bakımından dağıtım yapan kuruma karşı sözleşme gereği sorumludur. Hemen belirtmek gerekir ki, burada kullanımın normal ya da kaçak kullanım olmasının da sonuca etkisi bulunmamaktadır. Buna göre, fiili kullanıcıya karşı rücu hakkı mevcut olan abonenin, sözleşmesi iptal edilmediği sürece, kullanım bedelinden dolayı fiili kullanıcı ile beraber müteselsil sorumluluğunun devam edeceği kuşkusuzdur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre, abonelik iptal ettirilmedikçe o abonelik üzerinden tüketilen su, elektrik ve doğalgaz gibi abonelik bedellerinden fiili kullanıcı ile birlikte abone de müteselsilen sorumludur.

Bu durumda, aboneliğini iptal ettirmeyen davalı abonenin sözleşme nedeni ile sorumlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim, aynı ilkeler HGK 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre, abonelik iptal ettirilmedikçe o abonelik üzerinden tüketilen su, elektrik ve doğalgaz gibi abonelik bedellerinden fiili kullanıcı ile birlikte abone de müteselsilen sorumludur.

Bu durumda, aboneliğini iptal ettirmeyen davalı abonenin sözleşme nedeni ile sorumlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim, aynı ilkeler HGK 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Somut olayda;dosya kapsamında yer alan ve temin edilen belgeler incelendiğinde,davacı kooperatifin 20.10.2011 tarihinde 204966 sözleşme numarası ile davalı şirketin elektrik abonesi olduğu,abonelik tesisi için davacı kooperatif tarafından davalı şirketin Ziraat Bankası... Şubesi'ndeki ilgili hesabına 18.384,00 TL depozito ve 231,82 TL de nakit bağlama bedeli olmak üzere toplam 18.630,13 TL para yatırıldığı,söz konusu aboneliğin bireysel aboneliklere geçileceğinden davacı tarafça 31.12.2013 tarihinde sonlandırıldığı,davalı şirket görevlilerince 14.10.2011 tarihinde dava dışı ‘’Pakt Aydınlar-Ranas Ortak Girişimi’’ adına abonesiz ve usulsüz elektrik kullanıldığından bahisle tutulan kaçak tutanağının mevcut olduğu sabittir.

Eldeki uyuşmazlığın konusu ise,davacı tarafça 204966 sözleşme no’lu abonelik için ödenen ve söz konusu aboneliğin 31.12.2013 tarihinde sonlandırılmasına rağmen davacı kooperatife iade edilmediğinden davacı tarafça icra takibine konu edilen 18.384,00 TL’lik güvence bedelinin davacı tarafa iadesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Karar düzeltme incelemesi esnasında dosya kapsamına temin edilen bilgi ve belgelerin etraflıca incelenmesi neticesinde,...’nin 26.11.2018 havale tarihli yazısında, ‘’...... 168 Konut İnşaatı ile Adaiçi Genel Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İkmal İşi’’’nin yüklenici firma olan dava dışı Pramit Yapı Yol Enerji A.Ş. (eski ünvanı Pakt Aydınlar Turz. Teks. İnş. San. Tic. Ltd. Şti)&Ranas Teks.Tur. Eğt.İnş.San.Tic.Ltd.Şti iş ortaklığı uhdesinde tamamlanarak 22.09.2011 tarihinde geçici kabulünün onaylandığı ve yapı kullanma izin belgelerinin alındığı,söz konusu ...... Konutları’nın teslim işlemlerinin ise 10-13 Ekim 2011 tarihinde gerçekleştirildiği,kesin kabul tutanağının ise 11.11.2014 tarihinde onaylandığının belirtildiği,yine söz konusu temin edilen belgeler incelendiğinde de teslim tarihinin belirtilen aralık olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar alanında uzman olmayan hesap uzmanı bilirkişinin raporu hükme esas alınmak suretiyle konut projesinin geçici kabulünün yapıldığı belirtilen 16.09.2011 ile kaçak tutanağının tutulduğu 14.10.2011 tarih aralığındaki kaçak elektrik tüketiminden davacı kooperatifin fiili kullanıcı olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ve söz konusu mahkeme kararı Dairemizce yapılan temyiz incelenmesi neticesinde zuhulen onanmış ise de, karar düzeltme aşamasında dosya kapsamına temin edilen ve yargılamanın esasına etki edecek yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerin alanında uzman 3’lü bilirkişi heyetinden alınacak bilirkişi raporu ile irdelenmesi gerektiği,davacı kooperatifin 16.09.2011-14.10.2011 tarih aralığında fiili kullanıcı olup olmadığı,bu kapsamda bu tarih aralığındaki kaçak elektrik tüketiminden sorumlu tutulup tutulamayacağının,tutulacak ise bunun ne miktarla sınırlı olduğunun her türlü şüpheden uzak,Yargıtay ve taraf denetiminde elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bu gerekçeler ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı Dairemizce bu defa yapılan yeniden inceleme sonucu anlaşıldığından; Dairemizin 18.01.2018 tarih ve 2016/8223 E. -2018/348 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 18.01.2018 tarih ve 2016/8223 E. -2018/348 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçeler ile davacı vekili yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/555, Karar No: 2019/5326, Tarih: 12.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/555 E.  ,  2019/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27/12/2016 gün ve 2015/438 - 2016/776 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/10/2017 gün ve 2017/1444 - 2017/5073 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin Mega Center Bayrampaşa’da bulunan Gümrük Bakanlığı’na bağlı özel geçici depolama yerinin işletmecisi olduğunu, davalı tarafın ithal ettiği dondurulmuş sığır iç yağının davalı tarafın talebi üzerine 17.11.2000 tarihinde şok ünitesinin çalıştığı depolara alındığını, ardiye ücretini ödemeyen davalının gümrük resmi işlemlerini yaparak malı depodan çekmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 76.864.151.000,00 TL'nin 12.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise 07.01.2004 tarihinden malın depodan alındığı 28.11.2006 tarihine kadar ardiye ücreti olan 77.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece Dairemizin 18.02.2014 tarih 2012/12124 E. 2014/2864 K. sayılı üçüncü bozma ilamına uyulmuş olmakla birleşen dava bakımından davacı ve davalı tarafın iddia ve savunmaları doğrultusunda dava konusu malların davacının işlettiği antrepodan hangi tarihte çıkarıldığının belirlenerek bu tarihe kadar antrepo ücretinin hesaplanması gerekmesine ve bu nedenlerle Dairemizin 05.10.2017 tarih, 2017/1444 E. 2017/5073 K. sayılı ilamında birleşen davaya yönelik bozma gerekçesi bakımından bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin birleşen davaya yönelik karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen dava, antrepo ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili asıl davada, müvekkilinin Mega Center Bayrampaşa’da bulunan Gümrük Bakanlığı’na bağlı özel geçici depolama yerinin işletmecisi olduğunu, davalı tarafın ithal ettiği dondurulmuş sığır iç yağının davalı tarafın talebi üzerine 17.11.2000 tarihinde şok ünitesinin çalıştığı depolara alındığını, ardiye ücretini ödemeyen davalının gümrük resmi işlemlerini yaparak malı depodan çekmediğini, 07.01.2004 tarihi itibariyle 76.864,15 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 76.864,15 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.03.2007 tarih 2005/12697 E. 2007/4346 K. sayılı bozma ilamı ile davalının İstanbul Gümrük Müdürlüğü’ne hitaben yazdığı 22.11.2000 tarihli yazı üzerine 30.11.2000 tarihinde dava konusu antrepoya alındığının tartışmasız olduğu, ancak 30.11.2000 tarihli “Ambar Giriş Listesi”nden ambarın dava dışı S.S. İstanbul Gıda Toptancıları Mega Site İşletme Kooperatifi tarafından işletildiğinin anlaşıldığı, davacının aktif husumet ehliyeti olmadığına dair davalı savunması üzerine davacı vekilince, dava konusu deponun işletme hakkının dava dışı Kooperatif’ten tüm hak ve borçları ile devralındığı ileri sürülerek, 13.05.2003 tarih ve 10898 yevmiye numaralı, sadece davacı tarafın imza ve kaşesini içeren taahhütnamenin sunulduğu, dava dışı Kooperatifin mahkemeye hitaben gönderdiği 28.06.2004 tarihli yazıda, Kooperatifçe 1997 yılından itibaren işletilen dava konusu sahanın 09.05.2003 tarihinde davacı Özgemlik Zeytincilik ve Gıda Ltd. Şti.ne aktif ve pasifiyle devredildiği, dava konusu deponun işletilmesi ile ilgili alacak ya da borçlarla ilgileri olmadığının bildirildiği, davalı tarafından temyiz dilekçesine ekli dava dışı Kooperatif ile davacı arasındaki 09.05.2003 tarihli sözleşmenin ise, BK.nun 179. maddesinde düzenlenen “işletme devri” niteliğinde bir sözleşme olmadığı, mahkemece, dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını davacının “talep hakkı olup olmadığının” buna göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine dair verilen ikinci kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2010 tarih, 2008/7416 E. 2010/3195 K. sayılı ikinci bozma ilamında, Dairemizin yukarıda özetlenen birinci bozma ilamındaki tespitler özetlendikten sonra “mahkemece, bozma ilamının hatalı değerlendirildiği, davacının 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki talep hakkının hiç değerlendirilmediği gibi 09.05.2003 tarihli sözleşmeden sonraki döneme ilişkin alacağı da kapsayacak şekilde davanın reddine karar verildiği, davacının sözleşmeden sonraki alacağını talep etmesi haklı olduğu gibi bozma ilamından önce bu döneme ilişkin hesap edilen miktar yönünden de usuli kazanılmış hak doğduğunun dikkate alınmadığı, davacının, dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden” davacı yararına bozulmuştur.

Bu arada davacı vekili, dava konusu mallar antrepoda kalmaya devam ettiğinden birleşen davayı açarak 08.01.2004 tarihinden 28.11.2006 tarihine kadar işleyen antrepo ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Bu arada davacı vekili, dava konusu mallar antrepoda kalmaya devam ettiğinden birleşen davayı açarak 08.01.2004 tarihinden 28.11.2006 tarihine kadar işleyen antrepo ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen dava yönünden ek bilirkişi raporu alınmıştır. Mahkemenin hükme esas aldığı ek bilirkişi raporunda davacının imzaladığı taahhütname, dava dışı Kooperatifin yazısı, 09.05.2003 tarihli sözleşme hükümleri, Gümrük Yönetmeliği’nin ilgili maddesi değerlendirilmek suretiyle davacının 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki ve sonraki depo ücretini alabileceği yönünde görüş bildirilerek hesap yapılmıştır. Mahkemece, asıl davada 60.754,08 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 18.02.2014 tarih 2012/12124 E. 2014/2864 K. sayılı üçüncü bozma ilamında “davaya konu malların asıl davanın açıldığı tarihte halen antrepoda olduğunun sabit olması karşısında mahkemece davalıya ait malların davacının işlettiği antrepoya giriş yaptığı 30.11.2000 tarihinden 06.01.2004 tarihine kadar antrepo ücretinin hesaplanarak, bulunacak miktara hükmedilmesi, aynı şekilde birleşen dava yönünden 07.01.2004 tarihinden malların fiilen antrepodan çıkarıldığı tarihe kadar antrepo ücretinin belirlenerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, davalı vekilinin sair temyiz itirazları da reddedilmiştir. Dairemiz bozma ilamına karşı taraf vekillerince karar düzeltme talep edilince Dairemizin 12.02.2015 tarih, 2014/11748 E. 2015/1767K. Sayılı ilamına “ ayrıca mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde bozma ilamının 3'ncü bendine göre asıl davadaki istemin 30/11/2000-06/01/2004 tarihine kadar hesaplanacak olmasına göre” şeklinde bir ekleme yapılarak taraf vekillerinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Mahkemece, üçüncü bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Dairemizin 05.10.2017 tarih 2017/1444E. 2017/5073K. Sayılı bozma ilamı ile “Dairemizin 2005/12697 Esas 2007/4346 Karar sayılı ilk ve 2008/7416 Esas 2010/3195 Karar sayılı ikinci bozma ilamına uyulmuş olmakla, 09.05.2003 tarihi öncesi antrepo ücretine hükmedilemeyeceği nazara alınmaksızın, bu tarih öncesini de kapsayacak şekilde hesaplama yapılmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuştur.

Ancak yukarıda mahkeme kararları ve Dairemiz bozma ilamları ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere Dairemizin bir ve ikinci bozma ilamlarında davacının 09.05.2003 tarihinden önceki döneme ilişkin antrepo ücretini alamayacağı yönünde bir belirme yapılmayıp aksine “09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını davacının talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi” bakımından bozma yapılmış, mahkemece Dairemizin ikinci bozma ilamına uyularak alınan ve davacının 09.05.2003 tarihinden önceki ve sonraki döneme ilişkin antrepo ücretini alabileceği yönündeki bilirkişi görüşüne de itibar edilerek verilen üçüncü kararın Dairemizin 18.02.2014 tarih 2012/12124 E. 2014/2864K. Sayılı üçüncü bozma ilamında “davalıya ait malların davacının işlettiği antrepoya giriş yaptığı 30.11.2000 tarihinden 06.01.2004 tarihine kadar antrepo ücretinin hesaplanarak, bulunacak miktara hükmedilmesi” gerektiği şeklinde bozma gerekçesi yazılmış bulunmasına ve yine taraf vekillerinin bu ilamımıza karşı karar düzeltme taleplerinin Dairemizin 12.02.2015 tarih, 2014/11748 E. 2015/1767K. Sayılı ilamına “ ayrıca mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde bozma ilamının 3'ncü bendine göre asıl davadaki istemin 30/11/2000-06/01/2004 tarihine kadar hesaplanacak olmasına göre” şeklinde bir ekleme yapılarak reddedilmiş bulunmasına, mahkemece de Dairemizin bu üçüncü bozma ilamına uyulmuş olmasına göre davacının 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücretini alamayacağı değil aksine alabileceği yönünde usulü kazanılmış hak oluşmasına göre davalı Entaş Gıda san. Ltd.Şti. vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle asıl davaya ilişkin hükmün onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile davalı yararına bozulmuş olduğundan, davacı vekilinin asıl davaya ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.10.2017 tarih, 2017/1444 E. 2017/5073 K. sayılı bozma kararının asıl davaya yönelik kısmının kaldırılarak asıl davaya ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin birleşen davaya yönelik karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin asıl davaya yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.10.2017 tarih, 2017/1444 E. 2017/5073 K. sayılı sayılı bozma ilamının asıl davaya yönelik kısmının kaldırılarak asıl davaya ilişkin hükmün ONANMASINA, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 2.846,03 TL'nin asıl dava yönünden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen birleşen dava yönünden davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.