muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9547, Karar No: 2012/18179, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9547 E.  ,  2012/18179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2007/199-2010/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "Çin yemekleri" konusunda uzman bir aşçı olan müvekkilinin çin yemeklerinden oluşan bir eser meydana getirdiğini, eserin yayınlanması için davalı ile görüştüğünü, eserin içeriğini davalı şirkete gönderdiğini, telif ücreti konusunda anlaşma sağlanamadığını, ancak davalının müvekkilinin izni olmaksızın kitabı yayınladığını, bu durumun müvekkilinin FSEK'ten kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının müvekkilinin maddi ve manevi haklarına tecavüzünün refini, eserin çoğaltılmış nüshalarıyla, bunları çoğaltmaya yarayan kalıp ve vasıtaların toplatılmasını, imhasını, FSEK 68. maddesine göre 10.000 TL maddi tazminat ile davacının kitap üzerindeki ve kitap üzerinde kullanılan fotoğrafı üzerindeki manevi hakları bakımından 1.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden hazırladığı Çin yemekleri ile ilgili kitabı yayınlamasını istediğini, müvekkilinin 2006 yılında kitabı bastığını, telif bedeli olarak 26/06/2007 keşide tarihli 1.660 TL'lik çek verildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu, basım ve yayının davacının izni dahilinde gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden hazırladığı Çin yemekleri ile ilgili kitabı yayınlamasını istediğini, müvekkilinin 2006 yılında kitabı bastığını, telif bedeli olarak 26/06/2007 keşide tarihli 1.660 TL'lik çek verildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu, basım ve yayının davacının izni dahilinde gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı tarafından gönderilen yemek tariflerini konu alan kitabın yayını konusunda tarafların şifahi olarak anlaştıkları, ancak yayından sonra ücret konusunda anlaşmazlık çıktığı, sunulan el yazması yemek tarifleri redakte edilerek kitaba dönüştürülmüşse de, FSEK 1-b maddesi anlamında sahibinin hususiyetini taşıyan ilim, edebiyat eseri sayılmayacağı, Yayıncılar Birliğinin bildirdiği telif oranlarına göre, dava konusu kitabın yayın tarihi itibariyle yazım ücretinin 4.050 TL olduğu, sonraki baskıları davacının önleme hakkının bulunduğu gerekçesiyle; davaya konu Çin Yemekleri isimli kitabın bundan sonra davalı tarafından yayınlanmasının önlenmesine, ancak daha önce yayınlanmış olanların toplatılmasına ilişkin talebin reddine, dava konusu çalışma eser niteliğinde olmadığından sadece haksız rekabet hükümleri dikkate alınarak 4050 TL maddi tazminat ile fotoğrafın kullanımı nedeniyle takdiren 1500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, FSEK 68. maddenin uygulanmasına ilişkin talebin reddine, maddi tazminata bandrol alım tarihi olan 12/12/2006 tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 247,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4545, Karar No: 2018/5600, Tarih: 05.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4545 E.  ,  2018/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada Mahkemece verilen kararın temyiz edilmesi üzerine dosya temyiz incelemesi için Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesine gönderilmiş olup yapılan temyiz incelemesi sonucunda 18.04.2016 tarihinde .... esas ve .... karar no ile bozma kararı verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesi bozma kararına istinaden dosya mahkemesine gönderilmiş olmakla bozma kararına ilişkin Mahkemece yeniden bir değerlendirme yapılmadığı, bozma sonrası yeniden bir karar verilmediği, hatta yeni esasa kaydedilmediği görülmekle dosyada herhangi bir işlem yapılmadan 16.08.2016 tarihli dosya gönderme formu ile yeniden incelenmek üzere 04.10.2016 tarihinde Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesi'ne gönderilmiş ve .... 3 esasa kaydedilmiş sonrasında ise ilgili dairenin kapatılması ile Dairemize aktarılarak .... esasına kaydedilmiştir.

Anılan sebeplerle, Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesinin 18.04.2016 tarihli .... esas ve 2016/8488 karar nolu bozma kapsamına göre değerlendirilip karar verilmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının MAHKEMESİNE İADESİNE, 05/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

N.E.
Yargıtay — Esas No: 2023/4098, Karar No: 2023/9773, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4098 E.  ,  2023/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2415 Esas, 2022/3859 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/225 Esas, 2021/357 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12530, Karar No: 2013/1742, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12530 E.  ,  2013/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç

oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç

oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda;

Sanığın, eşi ile geçimsizliğinden sorumlu tuttuğu diğer sanıklarla arasında husumet bulunduğu ve olay tarihine kadar da aralarında adliyeye intikal etmiş bir çok olay yaşandığı, olay gecesi evinin önüne gelen diğer sanık ...'ın aracına taş atarak sol ön far altında ve kaportasında çökmelere sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı olayda; eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak

1-Sanığın olay gecesi diğer sanığa küfretmek suretiyle hakaret suçunu işledi iddia ve kabul olunmuş ise de; sanığın aksi ispat edilmeyen savunması ile diğer sanık ...'ın soyut beyanından başka mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule Göre de;

2-Sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, mala zarar verme ve hakaret suçlarından

tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50.maddesinde belirlenen adli para cezasına ya da diğer seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule Göre de;

2-Sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, mala zarar verme ve hakaret suçlarından

tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50.maddesinde belirlenen adli para cezasına ya da diğer seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9937, Karar No: 2015/6935, Tarih: 14.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9937 E.  ,  2015/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLOPİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/270-2014/51

Taraflar arasında görülen davada Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2013/270-2014/51 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/05/2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %60 oranında hissesine sahip olup 10 yıllığına müdür olarak seçildiğini, ancak davalı şirketin müvekkilinden habersiz olarak yaptığı genel kurulda müvekkilinin müdürlük görevine son verilerek dava dışı M. S. A.’in müdür olarak seçildiğini, oysa alınan kararın yeterli nisap ile alınmadığından yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 26.09.2012 tarihli genel kurul toplantısında almış olduğu kararların batıl olduğunun tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket adına diğer ortaklar tarafından, davacının müdür olarak şirketi iyi yönetmediğinden dolayı müdürlük görevine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin anasözleşmesine göre yarıdan bir fazla hisseye sahip ortaklar tarafından müdürün değiştirilebileceği, davacının davalı şirketin %60 hissesine sahip olup, davacının yokluğunda yeterli nisap sağlanmaksızın alınan kararın anasözleşmeye aykırı olması nedeniyle yok hükmünde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı şirketin 26.09.2012 tarihli genel kurul toplantısında alınan şirket müdürünün azli ve yeni şirket müdürünün atanmasına ilişkin kararın batıl olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15233, Karar No: 2014/18521, Tarih: 22.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15233 E.  ,  2014/18521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/290496

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/287 (E) ve 2011/313 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının kabul edilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar S.. G.., Ç.. G.., G.. G.. ve S.. G.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 2,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.., Ç.. G.., G.. G.. ve S.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine "yargılama gideri olarak hesaplanan 2,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar M.. B.. ve H.. S.. hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

1-Oluşa, dosya içeriğine, diğer sanıkların savunmalarına ve sanık M.. B..'un hayatın olağan akışına uymayan savunmasına göre, sanık M.. B..'un üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat karar verilmesi,

2-Suçta kullanılan ... plakalı aracın kayıt sahibi olan K. G.Ü.'ın alınan beyanında, aracı H. S. isimli şahsa geçici olarak verdiğini belirtmesi ve sanık H.. S..'nın da kimliğini kaybettiğini belirterek suçu reddetmesi karşısında, sanık H.. S..'nın, araç sahibi K. G. Ü.ğ'a usulüne uygun şekilde teşhisi yaptırılarak aracı verdiği kişinin adı geçen sanık olup olmadığının sorulmasından sonra delillerin bir bütün halinde takdir ve değerlendirmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18077, Karar No: 2016/8533, Tarih: 09.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18077 E.  ,  2016/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2015

NUMARASI : 2014/314-2015/396

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...'nden 07.10.2009 tarihinde ipotekli taşınmazı satın aldığını, taşınmazın satışı yapıldıktan sonra Gebze 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5437 sayılı dosyasından müvekkili aleyhine de kesin rehin açığı belgesi alınarak, bu belgeye dayalı Gebze 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/83 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin sadece ipotekli taşınmazı satın alan 3. kişi olduğunu ileri sürerek, icra dosyalarından 773,000,00 TL borçlu olmadığının tespitine, müvekkili aleyhine hukuka aykırı olarak tanzim edilen rehin açığı belgesi ile bu rehin açığı belgesi dayanak yapılarak başlatılan icra takiplerinin iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmaz malikinin taşınmazı ipotek ile birlikte ve ipotek belgesinde düzenlenen tüm hükümlerle birlikte devraldığını, davacının ipotek limiti kadar sorumluluğunun devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının taşınmaz maliki olarak üçüncü kişi konumunda olduğu, sorumluluğunun ipotekli taşınmaz ile sınırlı olduğu, taşınmazın paraya çevrilmesi halinde taşınmaz maliki olarak davacının sorumluluğunun da sona ereceği, hakkında düzenlenen rehin açığı belgesi nedeniyle borçlu kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının ipotekli taşınmaz bedeli dışında (rehin açığı belgesinde belirtilen) 773.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.