muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3846, Karar No: 2015/9031, Tarih: 22.06.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere

karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/5125, Karar No: 2022/3559, Tarih: 22.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/5125 E.  ,  2022/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...'in temyiz dilekçesi ve 24/06/2013 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporunda; sanık hakkında bipolar duygulanım bozukluğu olduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihi itibarıyla sanığın cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı hususunda uzman sağlık kuruluşundan rapor alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2364, Karar No: 2024/2720, Tarih: 22.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2364 E.  ,  2024/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1222 E., 2023/1414 K.

KARAR : Bozmaya uyularak yeniden esas hakkında hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul yönünden bozulmasına, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden esas hakkında hüküm tesis etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde davanın reddine aksi halde erkek lehine 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.10.2018 tarih ve 2017/342 Esas, 2018/800 Karar sayılı kararı ile erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına ve kadın lehine 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; manevî tazminatın miktarı, vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, manevî tazminat, erkeğin tazminat talebinin reddi yönünden kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2019/100 Esas, 2022/184 Karar sayılı kararı ile; kadının manevî tazminata yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi, manevî tazminat ve kendi tazminat talebinin reddi yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi, manevî tazminat ve kendi tazminat talebinin reddi yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 13.09.2022 tarihli ilamında, davacının dilekçesinde 15.000,00 TL manevî tazminat talebinde bulunduğunu, Mahkemece 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedildiğini ve davacının talebinin dikkate alınmadan talebi aşacak şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirterek hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden ise hükmün onanmasına karar vermiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesi 19.01.2023 tarihli kararı ile; kadın lehine 15.000,00 TL manevî tazminata, bozma ilamı gereğince zorunlu açılan ve alt derece hüküm mahkemesi sıfatıyla yapılan duruşma nedeniyle taraf vekilleri yararına vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, verilen karara karşı süresi içinde davalı vekili kusur belirlemesi, mazeret dilekçesinin dikkate alınmaması, manevî tazminat ve vekâlet ücreti yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 18.05.2023 tarihli kararı ile; yapılan inceleme ve toplanan delillerden, bozma sonrası yapılan yargılamada davalı erkek vekilinin 19.01.2023 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirir 21.12.2022 tarihli mesleki mazeret dilekçesi sunduğu, Mahkemece 19.01.2023 tarihli duruşmada, taraf vekillerinin sebebe bağlı mazeretlerinin kabulü ile tam gün mazeretli sayılmalarına karar verilerek bozma ilamına uyulmakla yargılamaya devam olunduğu, buna göre davalı erkek vekilinin mazeret dilekçesinin kabulü sonrasında aynı oturumda davalı erkek vekilinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma sebebine göre sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadın lehine 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; kadının kusurlu olduğunu, kadın lehine manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, istinaf mahkemesince duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde tarafımıza vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken istinaf mahkemesince lehimize vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin kararı hukuka aykırı olup bozmayı gerektirdiğini ileri sürerek, kusur belirlemesi, manevî tazminat ve vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Mahkemece bozma ilamına uygun karar verilip verilmediği ve kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenmeyeceği ve bozma sonrası zorunlu açılan istinaf duruşması nedeniyle vekâlet ücreti verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2021 tarihli ve 2021/2-96 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7748, Karar No: 2019/3038, Tarih: 02.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/7748 E.  ,  2019/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, Kurum işleminin iptali ile kesildiği tarih itibariyle yeniden yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Eldeki davanın, davacıya 01.09.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının, vergi kayıt tarihinin değişmesi sonucu iptal edilen sigortalılık süresi nedeniyle kesilerek borç çıkarılması sonucu, davacı tarafından davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden kesildiği tarih itibariyle bağlanması talepli açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan tahkikat sonucu iptal edilen sigortalılık süresinde davacının sigortalı olduğunun tespit edildiği ve kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiği kanaatiyle, 01.09.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının tekrar bağlanmasına karar verilmesi gerekirken 01.08.2008 tarihinden itibaren bağlanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 3 nolu bendindeki “01.08.2008” ibaresinin silinerek “01.09.2008” ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2007/8811, Karar No: 2007/13459, Tarih: 14.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8811 E.  ,  2007/13459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19.6.2003 tarihli sözleşme ile, trafikte dava dışı şahıslar adına kayıtlı ... plakalı ... plaka sayılı araçları davalı ile trampa ettiklerini kendisinde olan ... plakalı aracın zilyetliğini devrettiği gibi, kayıt maliki tarafındanda noterde satış işlemi yaptırıp trafikte devir işleminin yapıldığını, buna karşılık davalıların ... plakalı aracın resmi satışını gerçekleştirmediğini, kayıt malikinin borcu için araca haciz konulduğunu, araç bedeli 16.000,00 YTL'nin tahsili için ... 1.İcra Müdürlüğünün 2005/13534 sayılı dosyasında icra takibi yaptığını, haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %40 oranında inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile araç trampası için harici sözleşme yaptığını, davacıya takas yolu ile verilen aracın devir işleminin yapılması için araç malıkinin davalıya vekaletname verdiğini, davacının makul sürede devir işlemini gerçekleştirmediğini, kayıt malikinin borcu için araca haciz konulduğunu, kendi yükümlülüğünü yerine getirdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kendisine takas yolu ile verilen aracın kayden malikinin 3.kişi olduğunu bilerek sözleşme yaptığını, sözleşmeden sonra devir işlemi yapılması için davalıdan talepte bulunmadığını, araca haciz koyma işleminin sözleşmeden iki yıl sonra yapıldığı, davacının öncelikle aracın kayıt malikine, devir için başvuru yapıp olumsuz cevap alması halinde tescilinin sağlanması için dava açması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 19.6.2003 tarihinde yapılan trampa sözleşmesi ile davacı ile davalının trafikte, dava dışı şahıslar adına kayıtlı araçları trampa edip karşılıklı olarak zilyetliklerini devrettiği, davacının, davalıya devrini taahhüt ettiği ... plakalı aracın noterde satış işlemini yapıp trafik devrinin yapıldığı, davalının davacıya devrini taahhüt ettiği ... plakalı aracın noterde devir işleminin yapılmadığı ve trampa sözleşmesinden sonra vergi dairesince bu araça haciz konulduğu dosya içeriği ile sabit olduğu gibi bu husus tarafların ve mahkemeninde kabulündedir.

Taraflar arasındaki 19.6.2003 tarihli trampa sözleşmesi 2918 Sayılı Yasanın 20/d maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir. Taraflar lehine hak ve yükümlülükler doğurmaz. Alıcı ve satıcı sebebsiz zenginleşme hükümlerine göre karşılıklı olarak verdiklerini iade ile yükümlüdür. Ne varki yukarıda açıklandığı üzere davacının davalıya devir işlemini yapmayı taahhüt ettiği ... plakalı aracın bilahere resmi devir ve satış işlemi yapıldığı için bu devir hukuken geçerlidir. Ancak, davalının trampa ile davacıya verdiği ... sayılı aracın 2918 sayılı yasaya uygun bir devir işlemi yapılmamıştır. Davacının 19.6.2003 tarihli harici sözleşmeye dayanarak ne akidi davalıya karşı nede kayıt maliki 3.kişiye karşı tescil için talepte bulunması mümkün değildir. Davacı ancak bu sözleşme ile davalıya verdiği ve 2918 sayılı yasaya uygun olarak davalıya devir işlemi yapılan aracın sözleşme tarihindeki değerini, kendi elindeki aracı davalıya iade koşuluyla isteyebilir. Bu durumda ... plakalı aracın sözleşme tarihideki değeri belirlenmeli, ... plakalı aracın kayıt malikin borcu için davacının elinden alıp almadığı saptanmalı, şayet araç kayıt malikinin borcu için davacının elinden alınmışsa, belirlenecek rayiç bedel üzerinden itirazın iptaline, araç halen davacı elinde ise bu, aracın davalıya iadesi ... ile belirlenecek değer üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2015/10607, Karar No: 2015/23054, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10607 E.  ,  2015/23054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/506-2014/791

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın REDAŞ Elektrik Üretim Dağıtım Tic. A.Ş. yönünden reddine Kumsu Enerji Paz. San. Ve Tic. A.Ş. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kumsu Enerji Paz. San. Ve Tic. A.Ş. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Kumsu Enerji Paz. San. Ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Kumsu Enerji Paz. San. Ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28913, Karar No: 2017/23386, Tarih: 15.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/28913 E.  ,  2017/23386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/03/2016 tarihinde yürürlüğe giren 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 4. bendinde “bu işbölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelmesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi halinde inceleme görevli daire tarafından yapılır” hükmüne yer verildiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin tebliğnamenin, işbölümünden sonra tanzim edildiği anlaşılmakla,

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 16/01/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye TEVDİİNE, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.