muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11458, Karar No: 2012/21271, Tarih: 20.06.2012

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d)İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek / Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı)

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild – Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski – Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın – Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin bir takım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye – 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5807, Karar No: 2010/19809, Tarih: 01.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/5807 E.  ,  2010/19809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit ve Sövme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6463, Karar No: 2015/5140, Tarih: 07.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6463 E.  ,  2015/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/214165

MAHKEMESİ : Finike Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2009/284 (E) ve 2010/663 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 02.06.2010 tarihinde yakalama emri üzerine alınan savunmasında, kıraathanede M.. A.. A..ile otururken Mehmet'in lavaboya gideceğini söyleyerek silahı kendisine verdiğini, bu esnada polislerin gelerek silahı üzerinde yakaladığını, polislere silahın arkadaşına ait olduğunu söylediğini, M... A.. de silahın kendisine ait olduğunu söylediğini belirttiği, olaydan sonra sanık ile birlikte yakalanan M... A.. A...hakkında Finike Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/441 esas ve 2009/202 karar sayılı dosyasında yargılama yapılıp beraat kararı verildiği, anılan dosya ile ilgili sadece duruşma tutanaklarının onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulunduğu, sanık ve M..A..A.. soruşturma aşamasındaki beyanları, yakalama tutanağı gibi soruşturma aşamasında yapılan işlemlerin dosya arasına alınmadığı, Finike Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/441 esas ve 2009/202 karar sayılı karar içeriğinde, Mehmet Akif Akış'ın suça konu tabancayı Y... A...isimli şahıstan 1.700 TL'ye satın aldığını söylediğinin belirtildiği ve Y..A... hakkındaki evrakın ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanık ile birlikte olay tarihinde yakalanan M.. A..A..hakkında yargılamanın yapıldığı Finike Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/441 esas ve 2009/202 karar sayılı dava dosyası ile Y.. A... hakkında yapılan işlem sorularak dava açılmış ise dava dosyası, açılmamış ise soruşturma dosyası getirtilip onaylı örnekleri dosya arasına alındıktan ve gerekli görülür ise M..A.. A...ile sanığın üzerinde suça konu tabancayı bulan kolluk görevlilerinin sanığın savunması doğrultusunda beyanları alınmak, yine dosya kapsamında olay tarihinde 14.15 sıralarında katılana ait evin zilini çalan 07.....plakalı, plakasının sonunun üç rakamlı olduğu Wolkswagen marka araca yakın bir araçtan inen krem renkli kazak ve buna yakın renkte pantolonlu bir erkek şahsı gördüğünü beyan eden tanık O... A....in olay ile ilgili beyanına başvurulup sanık ile yüzleştirilerek olay günü gördüğü şahsın sanık olup olmadığı sorulmak suretiyle delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan A.. Ç..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6607, Karar No: 2024/2410, Tarih: 14.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6607 E.  ,  2024/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/375 E., 2022/62 K.

SUÇ : Parada Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.02.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.07.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.05.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine yapılan yargılamada sanık hakkında 05.10.2010 tarihinde Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 12.10.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

5.Sanığın 12.02.2012 tarihinde hakaret suçunu işlediğinden bahisle yeniden mahkumiyetine karar verildiği ve hükmün kesinleşmesi üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince 17.03.2022 tarihinde sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın olayda bir eylemi bulunmadığına, lehe delillerin değerlendirilmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde kiralık bir otomobille yanında dört arkadaşıyla İstanbul ilinden Tekirdağ iline geldiği, birlikte geldiği Serkan Köksal'ın bir benzin istasyonundan aldığı 30,00 TL'lik yakıt karşılığında 100,00 TL verdiği ve 70,00 TL para üzeri aldığı, istasyondan çıktıktan kısa bir süre sonra paranın sahte olduğunu anlayan istasyon çalışanının seslenmesine rağmen arabasına binerek uzaklaştığı, polise haber verilmesi üzerine durdurulan araçta sanık Serkan Köksal'ın üzerinde dört adet, bindirildikleri polis aracının sağ ön koltuk başlığı içinde 3 adet daha sahte 100 TL bulunduğu, Serkan Köksal'ın paraları kendisine veren sanıklardan birinin de sanık ... olduğunu beyan ettiği, sanık ve arkadaşlarının Tekirdağ ilinde bulunma sebeplerine ilişkin farklı açıklamalarda bulundukları iddialarına ilişkindir. T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Dosyada mevcut müşteki beyanı, ele geçen sahte paraların bulunma şekilleri, sanık ve dosya dışı sanıkların kiralık otoyla ilde bulunma sebeplerine ilişkin çelişkili savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın parada sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Bozma ilamı sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yukarıda belirtilen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli 2021/375 Esas 2022/62 kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün (1) maddesinin ''a'' fıkrasında yer alan "90 gün" ibaresinin "5 gün"; ''b'' fıkrasında yer alan "75 gün" ibaresinin "4 gün"; ''c'' fıkrasında yer alan "1.500,00 TL" ibaresinin "80,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4948, Karar No: 2012/3945, Tarih: 15.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4948 E.  ,  2012/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 sayılı Yargıtay Yasa'sının 14. maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi'ne ait bulunduğundan, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE,15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6706, Karar No: 2025/308, Tarih: 20.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6706 E.  ,  2025/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılardan ... vd vekili ile ... vd vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, ... vd. vekili ile ... vd vekilinin adli yardım taleplerini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçeler, adli yardım ihtiyacını belgeleyen herhangi bir evrak sunulmaması hususu da dikkate alınarak değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafların, kendisini ve ailelerinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 9. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6705, Karar No: 2014/21874, Tarih: 23.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6705 E.  ,  2014/21874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin... Gıda isimli işyerine geldiği ve şikayetçiden 1 kutu bira alarak 50 TL para verdiği, şikayetçinin para üstü vermek istediği sırada kendisinde bozuk para olduğunu söyleyip verdiği 50 TL parayı şikayetçiden geri aldığı, daha sonra bozuk parasının olmadığını, biranın parasını 50 TL den almasını söylediği, şikayetçinin para üstü olarak 47 TL para verdiği, bu sırada sanıığn sürekli konuşarak lafa tuttuğu, şikayetçinin tam da daha önce iade ettiği 50 TL yi tekrar alacağı sırada sanığın elindeki parayı yere düşürdüğü, sonra 5 TL para vererek biranın parasını ondan almasını istediği, şikayetçinin 3 TL bira parası alarak 2 TL para üstü verdiği, sanığın bu şekilde şikayetçiden 47 TL parayı alarak iş yerinden ayrıldığı, bu suretle şikayetçiyi dolandırdığı sanığın tevilli ikrarı, şikayetçi beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''300gün'', ''250gün'', “5000TL" ibralelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5gün '', ''4gün' “80TL'' adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.