muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/881, Karar No: 2024/2181, Tarih: 14.02.2024

2. 5580 sayılı Kanun'un 1, 2, 8, 9 uncu maddeleri, 2006/11350 sayılı Karar.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen kararın gerekleri yerine getirilmemiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.03.2023 tarihli ve 2022/9-203 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararı ile; 2006/11350 sayılı Karar'ın 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 11 inci maddelerine dayanılarak ileri sürülen taleplerin ve 18 inci maddesi kapsamındaki ek ders ücreti talebinin sosyal yardım mahiyetinde olmadığından reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. 2006/11350 sayılı Karar'ın 18 inci maddesindeki "İlköğretim okullarında yöneticilerin veya hizmet içi eğitim yoluyla yetiştirilen resim-iş, müzik, beden eğitimi, din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenleri ile alan öğretmenlerinin derse girdiği saatlerde sınıf öğretmenlerinin okulda bulunmaları ve bu saatlerde okul müdürünün vereceği eğitim ve öğretimle ilgili işleri yapmaları halinde verilen bu görevler ek ders görevinden sayılır." şeklindeki düzenleme okulda bulunma zorunluluğu ek ders ücretine ilişkin olup Mahkemece bu alacağın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7313, Karar No: 2016/8615, Tarih: 15.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7313 E.  ,  2016/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 168/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 22.02.2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sonrasında sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı, açıklanan hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yurt dışına götürmek üzere yüklediği 15460 kg motorinin, ...gümrük kapısında yapılan tartım sırasında 560 kilogram eksik çıktığı iddia edilen olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında,... Gümrük sahasına geldiğinde mühürlerinin sağlam olduğunu, yükü getirirken hiçbir yere uğramadığını, yükten satış yapmadığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, sanığın sattığı kabul edilen 560 kg motorinin aracından nasıl boşalttığı belirlenerek, mühürlerde oynama yapılıp yapılmadığı ile aracın ilk yükleme yerinden yola çıkarken yakıt tanklarında bulunan akaryakıt ile boş su deposu ağırlığının adı geçen müdürlükteki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının araştırılması, yolda tüketilen mazot miktarının da tespit edilmesi, ayrıca aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığı, tankerdeki basınç farkı veya hava sıcaklığı nedeniyle eksilme olup olmayacağının belirlenmesi ile katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, yüklemeden sonra teslim noktasına kadar sanığın müdahalede bulunup bulunamayacağının sorulması ile şikâyetçi şirketten aynı gün yüklenen diğer araçların da tespit edilerek bu araçların ...Gümrük Kapısı’ndan çıkış yaptıklarının belirlenmesi halinde... Gümrük Kapısı’nda alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının sorulmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

a) Belirlenen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi ve hapisten çevrili para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

b) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2570, Karar No: 2022/9850, Tarih: 23.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2570 E.  ,  2022/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... Pompa Hidrofor Ve Su Sistemleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi hakkında ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 26.05.2021 tarihli ve MA ... sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 314,00 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 15.10.2021 tarihli ve 2021/6984 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 10.01.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.10.2022 tarihli ve KYB. 2022/7570 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, itiraz eden ... Pompa Hidrofor Ve Su Sistemleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı ... plakalı araç hakkında hız sınırını aşmaktan dolayı ceza tutanağı tanzim edilmiş ise de; trafik denetimi sırasında ... plaka sayılı aracın ihlalde bulunduğu fotoğraflanarak tespit edildiği, idari para cezasının ise sehven ... plakalı araç sahibi hakkında uygulandığı, ayrıca idari para cezasının uygulandığı aracın idari para cezası tutanağında sedan ve açık metalik gri renkli olduğunun belirtildiği, ancak fotoğraflanarak tespiti yapılan aracın suv-arazi aracı ve renginin de açık metalik gri olmadığının anlaşıldığı, bu durumda ihlali gerçekleştiren araç plakasının ceza tutanağına yanlış yazılmış olabileceği gözetilmeksizin, başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 15.10.2021 tarih, 2021/6984 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20157, Karar No: 2012/24792, Tarih: 03.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20157 E.  ,  2012/24792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7.069 TL tazminatın dava tarihinden faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; noterlikte yapılan satış sözleşmesi ile davacının aracı aldığını, 7000 TL ödediğini, aracı satan kişinin gerçek ruhsat sahibi olmadığını, gerçek ruhsat sahibinin ... olduğunu, sahte kimlik ile satış yapıldığını, noterin kimlik belgesini incelemediğini, kusursuz sorumlu olduğunu, kimliğinin sahteliğine dikkat etmediğini, davacının kusursuz olduğunu belirterek 7.000 TL satış bedeli, 69.60 TL masraf olmak üzere 7.069,60 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; çaldığı aracı aldatma yeteneği bulunan sahte kimlikle satan 3.kişinin hukuka aykırı ve suç teşkil eden eylemi ile davacının kusurlu davranışının noterlikte yapılan satış işlemi ile zarar arasındaki illiyet bağını kestiğini belirtmiştir.

Mahkemece; 3.kişinin suç oluşturan eylemi ve davacının kusuru nedeni ile zarar ve eylem arasında nedensellik bağının kesildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Noterlik Yasasının 162.maddesi uyarınca, noterlerin zarardan sorumlu tutulabilmeleri için kusurlu olmalarının gerekmediği tartışmasızdır. Diğer bir anlatımla, tüm kusursuz sorumluluk hallerinde olduğu üzere, zarar gören, davalının kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Kusursuz sorumluluğun, kusurlu sorumluluktan tek farkı bu noktada toplanmaktadır. Bu bağlamda, zarar gören kusurlu sorumlulukta olduğu üzere zararını, zararla eylem arasındaki uygun illiyet bağını kanıtlamak zorundadır. Kusursuz sorumluluğun tüm hallerinde, uygun illiyet bağının zarar görenin veya 3.kişinin ağır kusuru ile beklenmeyen bir halin varlığı durumunda kesileceği, teoride ve yargısal kararlarda kabul edilmiş bulunmaktadır. Aksi halde risk veya şart nazariyesi öne çıkacak ve zararın varolduğu her halde, kusursuz sorumlu olanın sorumluluğu yoluna gidilecektir ki, böyle bir sonuç hukukumuzda kabul edilmemiştir.Somut olayda; 07 HU 883 plakalı aracın sahibi Tunakan Küçükbaş'ın Antalya ilinde arac kiraya verdiği, aracı kiralayan kişinin aracı başka birisine kiraladığı, bu kişinin de teslim etmesi gerektiği tarihte aracı getirmediği, bu şahsın Tunakan Küçükbaş'ın kimlik bilgilerini kullanarak aracı noter aracılığı ile davacıya sattığı, aracın sahibine teslim edildiği, aracı sahte kimlik kullanarak satan kişi hakkında dolandırıcılık suçundan soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır.Dosyada yeralan grafoloji, sahtecilik uzmanı bilirkişinin raporunda; bir belgenin aldatma yeteneği hakkında görüş bildirilebilmesi için sahteliklerin ve tahrifatların tespitinin gerektiği, fotokopi belgelerinin mikroskobik detay incelemelerine imkan vermediği, incelemelerin belge asılları üzerinden yapılması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, araç satış sözleşmesinin dayanağını oluşturan belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulması doğru değildir; dolandırıcılık suçundan yapılan soruşturmanın dosyasından da yararlanılarak notere sunulan belgelerin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının saptanması gerekmektedir.

Somut olayda, belgeleri gören ve sahteliği farketmeyen davalı noterin teknolojinin gelişmesi ile; internette sorgulama, mernis sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olmasına rağmen yapılan sahtekarlığı farketmemiş olması dikkat ve özen eksikliğini gösterse de; satış ve kasko değeri 15.000 TL olan aracı tanımadığı bir kişiden 7.000 TL'si peşin olmak üzere 8.000 TL'ye satın alan ve kuşkulanmayan davacının da bölüşük kusuru bulunmaktadır.Ancak davacının kusuru davalının sorumluluğunu tamamen kaldırmaz. Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş olan davalının daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi vardır. Bu nedenle davacının kusuru, kamusal bir görev yapan davalı noterin sorumluluğu yönünden illiyet bağını kesecek ağırlıkta değildir. Bu durum sadece zarardan uygun bir indirim yapma nedeni olabilirse de, davanın tümden reddini gerektirmez. O halde mahkemece kusur ve zararın kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğuna karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6151, Karar No: 2019/7352, Tarih: 18.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6151 E.  ,  2019/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 29.06.2015 ve 30.06.2015 tarihlerinde davalıdan iki adet Fiat 500x marka ve model otomobil satın aldığını, bu otomobillerden birinin sinyal ve far işlemi yapan kolunun bozulması nedeniyle servise başvurulduğunu, servisin dava konusu otomobilin bu parçasının değişmesi gerektiği bilgisi vermesi karşısında bunu kabul etmeyerek ayıplı ürünün ayıpsız misli ile değişimini talebinde bulunulduğunu, ancak bu talebin karşılanmadığını, bunun yanında otomobilin plakalarının yuetkili servis tarafından hatalı monte edilmesi nedeniyle aracın tamponunda gereksiz yere bir deli açıldığını, dava konusu otomobilin bu haliyle ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıpsız misli ile değişimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu otomobilin arızalanmış olan sinyal kolunun davacı asilin talebi üzerine 29.12.2015 tarihinde değişiminin yapıldığını ve halen de sorunsuz olarak kullanıldığını, davacının bu onarım için servise gelerek “... 8. Tüketici Mahkemesinde açmış olduğu davasına istinaden hakları saklı kalmak kaydıyla” onarımı gerçekleştirmiş olduğunu, davacının seçimlik haklarından onarım hakkını kullandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece yargılama makamınca, dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporu tespit ve mütalaalarına da dayanılmak suretiyle davanın kabulü ve ayıpsızs misli ile değişimine karar verilmiş; davalı tarafın istinaf talebi, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince incelenerek; Usul ve esas yönünden hukuka uygun olan ve başlıkta yazılı bulunan ... 8. Tüketici Mahkemesinin 08/06/2017 gün ve 2015/2248 - 2017/815 sayılı kararına yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle HMK.m.353/1-b/l hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Bu karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6502 sayılı yasanın 11. maddesinde, malın ayıplı olması durumda tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu seçimlik haklarda tüketici; bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Açıklandığı şekilde tüketici seçimlik haklarından herhangi birisini kullanabilecektir. Öğretide ve uygulamada da kabul edildiği üzere tüketicinin seçimlik haklarını tek yanlı ve varması gereken bir irade açıklamasıyla kullanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı asil olan tüketici 07.12.2015 tarihli dava dilekçesinde seçim hakkını ayıpsız misli ile değişim yönünde kullanmış ancak bu tarihten 22 gün sonra 29.12.2015 tarihinde yetkili servise başvurarak dava konusu edilen arıza yönünden onarım talebinde bulunarak seçimlik hakkını onarım yönünde değiştirmiştir. İlk derece yargılama makamınca görüşüne başvurulan 10.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda da keşif tarihi itibariyle davacı asilin aracın dava konusu sinyal kolunu yetkili serviste garanti kapsamında değiştirmiş olduğu ve bu tarihten sonra araçta herhangi bir problemle karşılaşılmadığı tespiti mevcuttur. Medeni Kanun'un 2. maddesinde, "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmü düzenlenmiştir. O halde; somut olayda yaşandığı üzere, dava konusu edilen arızaya ilişkin kısa süre sonra garanti kapsamında değişim başvurusu yaparak onarım hakkı kullanılmak suretiyle arızanın giderilmesi sağlanarak seçimlik hak tüketilmişken misli ile değişim ya da sözleşmeden dönülerek bedel iadesine karar verilmesi hakkaniyete aykırıdır. Hal böyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılan 4.649,31 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20353, Karar No: 2014/21091, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20353 E.  ,  2014/21091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/397-2014/502

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava nitelikçe; 24.03.2011 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 18,20’den % 25,20 ye yükselmesi nedeniyle % 7,00 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5704, Karar No: 2024/2402, Tarih: 04.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5704 E.  ,  2024/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/766 E., 2023/834 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/426 E., 2023/36 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı karşı davacı erkek ile ailesinin müvekkilini ve ailesini sürekli olarak küçümsediğini, ağza alınmayacak sözler söylediğini, ailesinin evliliklerine müdahale ettiklerini, erkeğin sürekli baskı ve fiziki şiddet uyguladığını, çocukları ile ilgilenmediğini, müvekkilinin ailesi ile görüşmesine izin vermediğini, kazancının erkek ve babasına ait olmasını istediklerini, ziynetlerinin düğün günü alınarak geri verilmediğini ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, velâyetinin anneye tevdiine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1000.00 TL tedbir yoksulluk nafakasına, aylık 1.000.00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde günlük bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının, müvekkilini, mesleğini, ailesini aşağılayıcı beyanlarda bulunarak psikolojik şiddet uyguladığını, kadının sürekli ailesinin yanına gitmek için baskı yaptığını ancak müvekkiline "annenin babanın yüzünü görmek istemiyorum, torunlarını görmek istiyorlarsa Sivasa gelsin görsünler" şeklinde beyanda bulunduğunu, ekonomik olarak eşine yardımcı olmadığını, sürekli absürd istekleri olduğunu, eşinin haberi olmaksızın ailesine para gönderdiğini, sürekli uyuyup ev işleri ile ilgilenmediğini, son olarak kadının, amcasının oğlunun düğünü için ziynet eşyalarını yanına alarak gittiğini, sonrasında müvekkiline "sen artık çocuğu rüyanda görürsün, ben gelmiyorum eve" şeklinde beyanda bulunduğunu ileri sürerek tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya tevdiine, 100.000,00TL maddî ve 100000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI