muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14116, Karar No: 2012/20329, Tarih: 10.12.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirkette ortaklıktan çıkarılma istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile davalının, davacı şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde, davalının şirkete koymayı taahhüt ettiği sermaye borcunu ödemediğini, olumsuz tavırlarıyla şirket ortakları arasına nifak soktuğunu ve şirketin işleyişi ve gelişmesine engel olduğunu ileri sürerek davalının ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mülga 6762 sayılı TTK'nun 529. maddesi uyarınca, noter marifetiyle ve on beş günden aşağı olmamak üzere tayin edilecek müddetlerle iki defa yapılan ihtara rağmen sermaye koyma borcunu ödemeyen ortak, şirketten çıkarılabilebileceği gibi, 551. maddesi uyarınca da, esas sermayenin yarısından fazlasına sahip bulunan şirket ortaklarının mutlak ekseriyeti tarafından muvafakat edilmek şartıyla şirketin, muhik sebeplerden dolayı bir ortağın şirketten çıkarılmasını mahkemeden isteyebileceği düzenlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, TTK’nun 529. maddesindeki şekil şartları yerine getirilmemiş olup, 551. maddesi uyarınca, muhik sebep olarak ileri sürülen hususlar da ispatlanamadığı gibi, TTK.’nun 187. maddesine göre, şirket maksadının husulünü imkansız kılacak hususlar da davacı tarafça ispatlanamamıştır. Bu durumda, davanın reddine karar vermek gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21980, Karar No: 2012/31977, Tarih: 27.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21980 E.  ,  2012/31977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine ve ceza vermekten vazgeçilmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelenmesinde ;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ,ancak;

Sanığın hazırlık aşamasında verdiği ilk ifadesinde ve savunmasında, Banvit Şirketi tarafından gözetimi kendisine bırakılan arazide mağduru hayvanlarını otlatırken gördüğünü ve müdahale edip mağdura engel olmaya çalıştığı sırada mağdurun kendisine hakaret ederek vurmaya yeltenmesi üzerine mağduru ittirdiği, geriye döndüğünde ise mağdurun yumruğu ile vurduğunu belirtmiş olmasına; mağdurun savcılık ve mahkemede verdiği beyanında, ilk olayda sanık ile tartışırken sanığı yakasından tutup ittirdiğini ve hakaret ettiğini önceki olayın tek görgü tanığı olan ... ifadesinde, mağdurun sanığa tekme ile vurduğunu, sanığın kendisini korumak için mağduru iteklediğini mağdurun sanığa ''çingene gibisiniz'' dediğini, belirtmiş olmasına ve sanığın doktor raporu kapsamına göre sanık ile katılan arasında olay öncesi bir kavganın olduğunun anlaşılması karşısında bu hususun sanık lehine haksız tahrik oluşturacağı nazara alınarak cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/34305, Karar No: 2015/7623, Tarih: 02.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34305 E.  ,  2015/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...'in tanık ... ile birlikte gittiği diskodan çıkmak üzere olduğu bir anda yan masadaki bayanlara selam vermesi nedeniyle teşhis edemediği birinin önünü kesip burnuna yumruk attığı, dışarı çıktığında teşhis ettiği sanıklar tarafından darp edildiği, katılanın burnuna yumruk atan şahıs ile sanıkların birlikte katılana vurduklarının belirlenemediği anlaşılmakla; her ne kadar sanık burnuna kimin vurduğunu teşhis edememiş ise de; burnuna vurulduktan sonra sanıklar tarafından yaralandığının sabit olması karşısında, katılanın yeniden adli raporu alınarak burun kırığı dışındaki yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceği belirlenip katılanın soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığı da gözetilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13246, Karar No: 2018/15972, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13246 E.  ,  2018/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın etrafı duvarla çevrili caminin bahçesinde camiyle bitişik vaziyetteki minarenin alt kısmında bulunan şadırvandan, yine caminin bahçesi içerisinde yer alan iki katlı misafirhanenin altında açık vaziyetteki eskiden şadırvan olarak kullanılan yerdeki muslukları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği dikkate alınmadan sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/380 E ve 2008/574 K sayılı ve Sarıyer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/307 E-2010/705 K sayılı ilamları tekerrüre esas alınmış ise de, İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin söz konusu ilamının infaz tarihinden itibaren TCK'nın 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre sona erdikten sonra atılı suçu işlendiğinin anlaşılmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/380 E ve 2008/574 K sayılı ilamının tekerrüre teşkil edeceği” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4099, Karar No: 2018/2907, Tarih: 18.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/4099 E.  ,  2018/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yaralama ve nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2018/207 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/04/2018 tarih ve 35601974-104-0109-2018-E.530/24959 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 11/04/2018 günlü ve ND-2018/30538 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hatay Valiliğinin 16/03/2018 tarihli ve 20977874-010.99/12215 sayılı yazısında; müşteki ....'ın Samandağ ilçesinde din adamı (kanaat önderi) olarak toplum tarafından tanınan ve benimsenen bir kişi olduğu, adı geçen müşteki ile ilgili davanın Samandağ Adliyesinde görülmesi halinde, bahse konu dava ile ilgili yargılama safhalarında, yargılamanın çok kalabalık bir kitle tarafından takip edilebileceği, aynı ortamda bulunmaları kaçınılmaz olan davaya taraf olanlarla şüpheli yakınları arasında tartışma ve gerginlikler yaşanabileceği, nitekim 20/10/2017 tarihinde şüpheliler ifadeleri alınmak üzere Samandağ Adliyesine çağrıldıklarında, şüpheli ve şüpheli yakınlarına yönelik linç girişiminde bulunulduğu, kolluk kuvvetleri tarafından olaylara müdahalede zorluklar yaşandığı, ayrıca Samandağ Adliyesinin müstakil olmaması, Hükümet Konağı içinde bulunması Hükümet Konağının 120.000 nüfuslu Samandağ ilçesinin en merkezi noktasında bulunması, nedeniyle toplumsal tepki olaylarında güvenlik tedbirlerinin alınmasının güç olacağı, davanın Samandağ ilçesinde görülmesi durumunda, bahse konu olaya ilişkin dosya sanıklarının ceza infaz kurumundan, adliyeye veya adliyeden ceza infaz kurumuna getirilip götürülmeleri sırasında, güzergah veya adliye girişinde çıkabilecek her türlü olaya karşı gerekli güvenlik önlemleri alınsa dahi toplu veya bireysel saldırılar olabileceği, dava süresince şüpheli, şüpheli yakınları ve müşteki, müşteki yakınları arasında oluşabilecek, en ufak bir tartışma veya fiili saldırının, kamu düzeni ve güvenliği açısından ileride telafisi mümkün olmayan müessif olayların vukuna sebebiyet verebileceğinin değerlendirildiği, davanın Samandağ ilçesinde görülmesinin sanık ve sanık yakınlarının güvenliği açısından risk oluşturabileceği düşünüldüğünden, söz konusu davanın kamu düzeni ve güvenliği nedeniyle Samandağ Adliyesinden naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2018 tarihli ve 2018/110 B.M. sayılı yazısında; müşteki .... 'ın Samandağ ilçesinde din adamı (kanaat önderi) olarak toplum tarafından benimsendiği ve tanındığı, Samandağ ilçesinde, müştekiye yönelik eyleme benzer şekilde, daha önceki tarihlerde birden fazla kanaat önderine yönelik darp, cebir ve sakal kesme eylemi gerçekleştirildiği, bu nedenle Samandağ halkı nezdinde bu tür adli vakalara yönelik büyük bir hassasiyet oluştuğu, 20/10/2017 tarihinde dosya şüphelilerinin Cumhuriyet Başsavcılığında ifade vermek için bulundukları esnada, Samandağ Adliyesinin bulunduğu Hükümet Konağı önünde, şüphelilere ve şüpheli yakınlarına yönelik toplu linç girişiminde bulunulduğu, kolluk kuvvetleri tarafından olaylara karışan kişi sayısının fazlalılığı nedeniyle olaylara müdahalede ciddi zorluklar yaşandığı, ilgili olaylara ilişkin ayrıca Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yapıldığı, Samandağ Adliyesinin müstakil olmaması, Hükümet Konağı içinde bulunması, ayrıca Hükümet Konağının 120.000 nüfuslu Samandağ ilçesinin en merkezi noktasında bulunması nedeniyle, toplumsal tepki olaylarında güvenlik tedbirlerinin alınmasının güç olduğu, bunun yanı sıra, şüphelilerin nakilleri esnasında iki kez toplum tarafından yol geçişinin engellenmesi teşebbüsünde bulunulduğu, bu kapsamda, Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma salonunun fiziki koşullarının (Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin SEGBİS sistemi kurulu tek duruşma salonu olduğu ve salonun toplamda 35 m2 olduğu) yetersizliği nedeniyle, sanıklara, sanık yakınlarına, sanık müdafiileriyle müşteki tarafa yönelik karşılıklı provakatif eylem riskinin yüksek olduğu, mevcut ihtimaller dahilinde kamu düzeni ve güvenliği açısından ileride telafisi mümkün olmayan yakın tehlikenin mevcut bulunması sebebiyle başka yer mahkemesine naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi

uyarınca Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/207 Esasında kayıtlı kamu davasının Aksaray Asliye Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4428, Karar No: 2020/1823, Tarih: 20.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4428 E.  ,  2020/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2015/206 - 2015/239 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/03/2018 gün ve 2016/8271 - 2018/1986 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin besteci, söz yazarı ve aranjör olarak müzik eserleri üreten bir sanatçı olduğunu, davalı şirkete ait televizyon kanalında 24.11.1997-20.04.2001 tarihleri arasında yayınlanan programlarda müvekkilinin besteci, söz yazarı ve aranjörü olduğu "Kurdela 98", "Flash Magazin", "Gizemli Dünyalar 1", "Gizemli Dünyalar 2" adlı eserlerin kullanıldığını, davalı tarafından müvekkiline her hangi bir ücret verilmediğini ileri sürerek, şimdilik 99.374,00 USD’nin 03.05.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah ile FSEK’nın 68. maddesine göre rayiç değerin üç katını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 30.972,22 TL alacağın 03/05/2001 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine dair verilen kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dairemiz onama ilamı davacı vekili Av....’a 14.05.2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi davacı vekili Av....’a 19.06.2018 tarihinde tebliğ edilmiş ancak davacı vekili olduğunu bildirerek vekaletname ibraz eden Av. ... 06.07.2018 havale tarihli dilekçesi ile Yargıtay ilamının 05.07.2018 tarihinde elden tebliğ alındığını bildirerek kendi vekaletnamesini ve Av....’un azline ilişkin 05.06.2018 tarihli azilnameyi dosyaya ibraz etmiştir. Ancak söz konusu azilnamenin dosyaya daha önce ibraz edildiği ve anılan vekile tebliğ edildiği iddia ve ispat edilmediği gibi buna dair dosya içerisinde bir belge ve kayda rastlanmamıştır. Davacı vekili Av. ...’ın HUMK’un 442. maddesinde yazılı 15 günlük katılma yoluyla karar düzeltme süresi geçirildikten sonra 05.07.2018 tarihinde karar düzeltme isteminde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı vekilinin katılma yoluyla karar düzeltme isteminin yasal süresinde olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının HUMK’nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin katılma yoluyla karar düzeltme isteminin süre yönünden REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19703, Karar No: 2015/9837, Tarih: 29.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19703 E.  ,  2015/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya ...sağlık poliçesi ile sigortalı davacı müvekkil....'e mide bulantısı, titreme şikayeti ile gittiği dava dışı ...... (...) hastanesinde 20.06.2010 tarihinde yapılan muayesinde aynı gün ön tanı olarak ”A ritmik A' kalp ritim bozukluğı tanısı konduğunu, davalı sigorta şirketinin provizyon şirketi olan .... AŞ'den hastahanenin ödeme için onay istediğini, onay verilmesi üzerine davacı için yapılan tetkikler sonrası ertesi gün taburcu edildiğini, ancak davalının .... şirketi.... AŞ'nin 25.06.2010 tarihinde dava dışı hastahaneye “A Ritmik A” rahatsızlığının doğuştan gelen genetik bir rahatsızlık olduğundan poliçe kapsamında olmadığı gerekçesiyle teşhis, tetkik bedelinin ödenmeyeceğine dair yazı göndermek suretiyle provizyonu iptal ettiğini, davalı sigorta şirketi hastahaneye ödeme yapmadığı için hastahanenin davacı müvekkil aleyhine icra takibi yaptığını ve müvekkilin itirazı üzerine dava dışı hastahanenin itirazın iptali davası açtığını, davanın kabulü üzerine davacı müvekkilin davalının haksız yere ödemediği bedeli icra dairesine avukat masrafı, harç vs de dahil olmak üzere toplam 1.790 TL ödemek zorunda kaldığını, bu olaylar sebebiyle hassas bir kişiliğe sahip müvekilin ülser hastalığının tetiklendiğini, çok üzüldüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini 1.790,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davalı için yapılan muayene ve tetkik giderlerinin davalıya konan tanı nedeniyle teminat dışı olduğundan ödenmediğini, manevi tazminatın ise poliçe kapsamında olmadığını belirterek davanın redini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.790.00 TL nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, poliçe kapsamında olmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3433, Karar No: 2022/7122, Tarih: 18.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3433 E.  ,  2022/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30.11.2017 tarih ve 2017/275 E. - 2017/399 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2018/1433 E. - 2021/577 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin köftecilik işiyle uğraşmaya ve marka olarak ''Bizim Sultanahmet Köftecisi" markasını kullanmaya karar verdiğinden davalıya .... 10.Noterliği'nin 21.10.2015 tarih ve 21956 yevmiye numaralı ihtarnameyi göndererek, "Bizim Sultanahmet Köftecisi Şekil" markasının davalı adına tescilli bulunan 2000/09030 başvuru numaralı, "1920 Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi" markasına tecavüz teşkil etmediğinin 556 sayılı KHK md 74/f.2 gereğince kendisine bildirilmesini aksi halde 556 sayılı KHK md 74 gereğince dava açacaklarını davalıya bildirildiğini, ihtarnamenin davalıya tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından ihtarnameye cevap verilmediğini, müvekkilinin kullanmayı planladığı "Bizim Sultanahmet Köftecisi Şekil" markası ile davalıya ait "1920 Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi" ibareli markaların birbirinden farklı olduğunu, "Sultanahmet Köftesi"nin anonim bir köfte olduğunu, tarifinin internette ve birçok yemek kitabında mevcut olduğunu yani Sultanahmet Köftesi'nin bir köfte türü olduğunu ve bu nedenle 556 sayılı KHK md 7/c gereğince marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, bu ibarenin herkese açık olduğunu ve ancak asıl markaya bağlı tamamlayıcı unsur olarak kullanılabileceğini "Bizim Sultanahmet Köftecisi Şekil" markası ile davalıya ait "1920 Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi" yazılış, okunuş ve bıraktığı intiba bakımından da birbirinden farklı olduğunu, davacı markasının ayırtediciliğinin zayıf olduğunu ileri sürerek davacı marka hakkına tecavüzünün olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.