muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/613, Karar No: 2022/768, Tarih: 06.12.2022

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

TCK'nın “Adliyeye Karşı Suçlar” bölümünde yer alan "İftira" başlıklı 267. maddesinin 1. fıkrası;

“(1) Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

İftira suçu, failin, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için, bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesidir. İftira suçunun konusunu hukuka aykırı fiil oluşturur. Bu fiilin suç oluşturması şart değildir. Disiplin yaptırımını veya başka bir idari yaptırımı gerekli kılan fiiller de iftira suçunun konusunu oluşturabilir. Öte yandan hukuka aykırı bir eylemin gerçekleştirildiğine yönelik isnat yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle ya da basın ve yayın aracılığıyla yapılabilir. Bu anlamda iftira suçu serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmemiştir.

İhbar hukuka aykırı fiilin işlenildiğinin yetkili makamlara bildirilmesidir. Şikâyet ise hukuka aykırı fiil nedeniyle mağdur olan veya zarar gören kişinin bu eylemi gerçekleştiren failin cezalandırılması amacıyla yetkili makamlara yaptığı başvurudur. Suça ilişkin ihbar ve şikâyetin sözlü veya yazılı olarak yapılması olanaklıdır. Sözlü şikâyet görevli tarafından tutanağa yazılır (... Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 6. Cilt, ..., 2010, s. 7828-7829.).

Özgü suç olarak düzenlenmediği için herkes tarafından işlenebilen iftira suçunda, hukuka aykırı fiil isnadının belli bir kişiye yönelik olması gerekir. Ancak isnada muhatap kişinin yapılacak bir araştırma sonucunda kimliğinin belirlenebilir olması yeterli olup isminin açıkça belirtilmesi zorunlu değildir.

İftira suçu failinin, isnat ettiği fiil gerçekte hiç işlenmemiş olabileceği gibi, işlenmiş olmakla birlikte kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından işlenmemiş olabilir. Yine, kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından hukuka aykırı bir fiil işlenmiş bulunmakla birlikte; iftira suçunun faili, bu fiilin karşılığında isnatta bulunulan kişiye verilecek yaptırımı ağırlaştıracak bazı eklemelerde bulunmuş olabilir. Bu durumlarda da iftira suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.

İftira suçu failinin, isnat ettiği fiil gerçekte hiç işlenmemiş olabileceği gibi, işlenmiş olmakla birlikte kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından işlenmemiş olabilir. Yine, kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından hukuka aykırı bir fiil işlenmiş bulunmakla birlikte; iftira suçunun faili, bu fiilin karşılığında isnatta bulunulan kişiye verilecek yaptırımı ağırlaştıracak bazı eklemelerde bulunmuş olabilir. Bu durumlarda da iftira suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.

Öte yandan, iftira suçunun oluşabilmesi için, iftira suçu failinin, hukuka aykırı fiil isnat ettiği kişinin bu fiili işlemediğini bilmesi gerekmektedir. Bu açıdan, iftira suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Ancak bu suçun oluşabilmesi için, doğrudan kast tek başına yeterli olmayıp ayrıca failin hukuka aykırı fiil isnat ettiği kimse hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir müeyyideye maruz kalmasını sağlamak amacıyla hareket etmesi gerekir. Bu nedenle, iftira suçu açısından failde kastın ötesinde belirtilen amacın varlığı, bir başka deyişle özel kastın bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla; failin, belirli olay veya olgulardan yola çıkarak, isnat ettiği fiilin mağdur tarafından işlendiği inancı ve şüphesi ile ihbarda bulunması hâlinde iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Yine, içeriği kanıtlanamasa dahi, gerçekleştirilen ihbar veya şikâyetin bir anayasal hakkın kullanılması olarak değerlendirilebildiği hâllerde, bir hukuka uygunluk nedeninin varlığı söz konusu olacaktır. Anayasamızın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde, Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu, 74. maddesinde, vatandaşların ve karşılıklılık bulunması koşuluyla Türkiye’de oturan yabancıların, kendileriyle veya kamu ile ilgili hususlarda dilek ve şikâyet haklarının bulunduğu vurgulanmıştır. Bireylere tanınan bu anayasal hak, onların idare ve diğer bireylerle ilişkilerinde gerek “çıkarlarını koruması”, gerek “özgürlüklerini kısıntısız” kullanabilmesi bakımından, devlet organlarına başvurmasını gerekli kılar. Bu başvuru, bireyin kendisi, üçüncü kişi veya kamuyla ilgili olabilir. Başvurulabilecek devlet organları da, yasama, yürütme ve yargıdır. Dilekçe hakkının yargısal alanda başlıca ortaya çıkış biçimi ise, ihbar ve şikâyet hakkının kullanılmasıdır.

Diğer taraftan iftira suçunda, ihbar veya şikâyetin CMK'nın 158. maddesinde gösterilen Cumhuriyet Başsavcılığına, kolluğa, valiliğe, kaymakamlığa, mahkemeye, yurtdışında ise elçiliğe veya konsolosluğa yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda, iftira suçunda, hukuka aykırı fiil isnadını içeren ihbarın veya şikâyetin yetkili makamlara yapılması koşulu aranmaktadır. Dolayısıyla kanunilik ilkesi gereğince, ihbar veya şikâyetin yapılması olanaklı görülen makamlar dışındaki kimselere yapılacak bildirimler, iftira suçuna vücut vermeyecektir. Bu bakımdan, isnat edilen hukuka aykırı fiil bir kişiye bildirilmiş, o kişi de suçu ilgili yerlere ihbar etmişse, kişinin, yetkili makam olarak sayılması mümkün olmadığından bu suç oluşmayacaktır. Nitekim, ihbar veya şikâyetin yetkili makamlara doğrudan yapılması da arandığından, bu makamların dolaylı şekilde hukuka aykırı fiil isnadını öğrenmeleri hâlinde söz konusu suçun oluşmadığı kabul edilmelidir (... Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, ..., 2010, s. 7830; M. ... Yiğitbaş, İftira Cürmü Üzerine Bir Deneme, AD., Y.: 58, S.: 11, ..., 1967, s. 832; Köksal Bayraktar, İftira, ... Hukuk Fakültesi Mecmuası, C: XL, S. 1-4, s. 196.).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.11.2012 tarih ve 2217-918 sayı ile "...belirtilen suç tarihi ve zamanında, yetkili makam olan kolluk makamına 11.07.2012 tarihinde saat 11.11 sıralarında şikâyette bulunarak, 11.07.2012 tarihli bilgi veren ifadesi ve 19.10.2012 tarihli tanık ifadesi ile de sabit olan TCK m. 125/1'de düzenlenen müşteki hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için hakaret ve TCK m. 252/4'te düzenlenen rüşvet talebinde bulunma isnadında bulunduğu," iddiası ile iftira suçundan sanık ...'nin TCK'nın 267/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği anlaşılan olayda;

Her ne kadar tanık ...'a ait fotoğraf ve görüntülerin, olaya ait kamera görüntüleri ile birlikte TÜBİTAK veya TRT gibi uzman kuruluşlardan birisine gönderilip fotoğraf ve görüntü analizleri ile olay tarihi ve saatine ilişkin tespit yaptırılarak olay anında katılanın odasında bulunan kişinin tanık ... olup olmadığının araştırılması gerektiğinden bahisle itiraz kanun yoluna başvurulmuş ise de inceleme konusu olaya ilişkin görüntülerde kamera saati yer almasa da ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından Tophane Polis Merkezi Amirliğine hitaben düzenlenen 13.07.2012 tarihli yazıda; katılan ...'un odasının bulunduğu 1. katın 11.07.2012 tarihli olan ve 09.00 ila 09.30 saatlerini kapsayan koridor görüntülerinin CD olarak gönderildiğinin belirtilmesi ve sanığın bahse konu görüntünün 04.52. dakikasında katılanın odasına girdiğinin, 06.52. dakikasında ise söz konusu odadan çıktığının tespit edilmesi karşısında olayın 11.07.2012 tarihinde saat 09.04.52 ile 09.06.52 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması ve gerek kolluk tarafından düzenlenen 29.11.2013 tarihli CD inceleme ve araştırma tutanağına gerekse Genel Kurul tarafından müzakere sırasında yapılan incelemeye göre görüntünün 11.30 dakikasında yani olay yaşandıktan yaklaşık olarak 4,5 dakika sonra katılanın odasından çıktığı görülen, kameranın ters istikametine doğru yürüyerek uzaklaşan ve tanığın kendisi olduğunu beyan ettiği kişinin güvenlik kamerasına uzak mesafede bulunması ve görüntü kalitesinin düşük olması nedeniyle yüz hatlarının tam olarak belirlenememesi karşısında bu kişinin tanık olup olmadığının tespitine ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmasının, mevcut olan diğer delillerin hüküm kurmaya elverişli olduğu hususu da nazara alındığında usul ekonomisine aykırı olacağı ve yargılamanın uzaması sonucunu doğuracağı anlaşılmakla sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu aşamada bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu husus da ayrıca değerlendirilmiştir.

Bu aşamada bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu husus da ayrıca değerlendirilmiştir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İlk uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gerçekleştiği iddia edilen olayda; olayın tek tanığı olan ...'un Savcılıkta "... ...'nin annesinin mağdur olmaması için bu şahıstan annesinin T.C.sini isteyerek bir kağıda yazdı ve barkot görevlisine bu kağıdı verip muayenenin yapılacağını söyledi.", Mahkemede ise "Kesinlikle müşteki ..., ...'ın annesinin mağdur olmaması için sanıktan, sanığın annesinin T.C. kimlik numarasını isteyip bir kağıda yazıp barkod görevlisine verip muayene yapılmasını istemedi," şeklinde beyanda bulunarak olayın gelişimine ilişkin çelişkili ifade vermesi, anılan tanığın aynı zamanda katılan ...'un komşusu olması nedeniyle katılanla aralarında yakınlık bulunması, görüntünün 11.30 dakikasında yani olay yaşandıktan yaklaşık olarak 4,5 dakika sonra katılanın odasından çıktığı görülen ve kameranın ters istikametine doğru yürüyerek uzaklaşan kişinin güvenlik kamerasına uzak mesafede bulunması ve görüntü kalitesinin düşük olması nedeniyle yüz hatları tam olarak belirlenemediğinden tanık ... olduğunun kesin olarak tespit edilememesi ve sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde olay sırasında bahse konu tanığın yanlarında olmadığına yönelik savunmada bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe oluştuğu ve bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesinin isabetsiz olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanenin 26.11.2013 tarihli ve 9555 sayılı yazısına göre oğlu ... ... Kanbur'un tedavisi amacıyla tanık ...'un aynı gün 08.16 ila 10.11 saatleri arasında, diğer bir ifade ile olayın gerçekleştiği saatlerde söz konusu Hastanede bulunması, kolluk tarafından düzenlenen 29.11.2013 tarihli CD inceleme ve araştırma tutanağında; kamera açısına göre görüntüde sağdan üçüncü kapının katılan ...'un odasına ait olduğu ancak aradaki mesafe nedeniyle odaya giren şahısların tam olarak seçilemediğinin belirtilmesi, yine aynı tutanağa göre karakola davet edilen tanık ... ile birlikte görüntüler izlendiğinde tanığın olay günü katılanın odasına olay anından yaklaşık 15 dakika önce girdiğini, görüntülerin ise olaydan önce 06.50 dakikalık bölümü içerdiğini, bu sebeple olaydan önce katılanın odasına giriş anının görüntülerde yer almadığını ancak görüntünün 11.30. dakikasında yani olay yaşandıktan yaklaşık olarak 4,5 dakika sonra katılanın odasından çıktığı görülen ve kameranın ters istikametine doğru yürüyerek uzaklaşan, kamera açısı itibarıyla yüzü seçilemeyen, kısa kollu, açık renkli tişört ile koyu renkli pantolon giyen şahsın kendisi olduğunu beyan etmesi, sanık ...'nin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 17.06.2013 havale tarihli dilekçede; olay sırasında katılanın odasında 40-50 yaşlarında, açık renk takım elbise giyen iri yapılı bir erkek şahsın bulunduğunu belirtmesine karşın bahse konu eşkâle uygun bir kişinin katılanın odasına giriş ve/veya çıkış anına ilişkin bir görüntüye rastlanılmaması, tanık ...'un aşamalarda birbirleri ile uyumlu bir şekilde olay sırasında katılanın odasında bulunduğunu, katılanın olay sırasında sanığa hakaret etmediğini ve sanıktan rüşvet istemediğini ifade etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığa atılı suçun sabit olduğu," görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 22229-3129 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli ve 151-324 sayılı hükmünün, savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 22229-3129 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli ve 151-324 sayılı hükmünün, savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, eksik araştırma bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından 22.11.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede oy birliğiyle, suçun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise 22.11.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 06.12.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakarede oy çokluğuyla karar verildi.

22.11.2022 Tarihli Oturum:
Yargıtay — Esas No: 2021/11758, Karar No: 2021/12792, Tarih: 22.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11758 E.  ,  2021/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından şüpheliler ... ve ... İşci haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/09/2020 tarihli ve 2020/148478 soruşturma, 2020/36954 esas, 2020/28757 sayılı iddianamenin iadesine dair... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli ve 2020/329 sayılı iddianame değerlendirme kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/1386 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 16375-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2021 gün ve 2021/29370 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından şüpheliler ... ve ... İşci haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/09/2020 tarihli ve 2020/148478 soruşturma, 2020/36954 esas, 2020/28757 sayılı iddianamenin iadesine dair... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli ve 2020/329 sayılı iddianame değerlendirme kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/1386 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli kararı ile olay günü evinde olduğunu iddia eden şüphelinin ... kayıtlarının incelenmesi, olay yeri kamera kayıtları ve şüphelinin fotoğrafları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, teşhise yönelik tanık dinlenmesi gibi suçun sübutuna doğrudan etki edebilecek delillerin toplanmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca

Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda, şüphelilerin müştekiye ait ... Marka aracın ön farlarını sökerek çaldıkları ve bu sırada kaput ve tampon bölgesinde çizik oluşturmak suretiyle arabaya zarar verdikleri iddiasıyla şüphelilerden birinin yakalanarak diğerlerinin kimlik bilgilerini vermesi üzerine, olay tespit tutanağı düzenlenmesi, olay sırasında şüphelilerce kullanılan kiralık aracın ... kayıtlarının incelenmesi, olay yeri kamera kayıtlarının incelenmesi, şüphelilerin ifadesinin alınması, fotoğraf üzerinden teşhis yaptırılmasını müteakip, yeterli suç şüphesi oluştuğundan iddianame düzenlendiği anlaşılmakla, şüphelinin ... kayıtlarının incelenmemesi, teşhise ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, şüphelinin kimliğinin tespiti amacıyla tanık dinlenmemesinin iddianamenin iadesi sebebi olamayacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli kararı ile olay günü evinde olduğunu iddia eden şüphelinin ... kayıtlarının incelenmesi, olay yeri kamera kayıtları ve şüphelinin fotoğrafları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, teşhise yönelik tanık dinlenmesi gibi suçun sübutuna doğrudan etki edebilecek delillerin toplanmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli kararı ile olay günü evinde olduğunu iddia eden şüphelinin ... kayıtlarının incelenmesi, olay yeri kamera kayıtları ve şüphelinin fotoğrafları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, teşhise yönelik tanık dinlenmesi gibi suçun sübutuna doğrudan etki edebilecek delillerin toplanmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda, şüphelilerin müştekiye ait ... Marka aracın ön farlarını sökerek çaldıkları ve bu sırada kaput ve tampon bölgesinde çizik oluşturmak suretiyle arabaya zarar verdikleri iddiasıyla şüphelilerden birinin yakalanarak diğerlerinin kimlik bilgilerini vermesi üzerine, olay tespit tutanağı düzenlenmesi, olay sırasında şüphelilerce kullanılan kiralık aracın ... kayıtlarının incelenmesi, olay yeri kamera kayıtlarının incelenmesi, şüphelilerin

ifadesinin alınması, fotoğraf üzerinden teşhis yaptırılmasını müteakip, yeterli suç şüphesi oluştuğundan iddianame düzenlendiği anlaşılmakla, şüphelinin ... kayıtlarının incelenmemesi, teşhise ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, şüphelinin kimliğinin tespiti amacıyla tanık dinlenmemesinin iddianamenin iadesi sebebi olamayacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (... ...) 10. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 02/10/2020 tarihli ve 2020/1386 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 22/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.