muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14603, Karar No: 2013/15072, Tarih: 05.11.2013

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine

yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2018/4789, Karar No: 2018/9111, Tarih: 08.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4789 E.  ,  2018/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murislerinin davalı bankadan konut kredisi kullandığını, söz konusu kredinin ... Hayat Sigorta tarafından sigortalandığını, bakiye kredi borcundan sigorta şirketinden sorumlu olduğu kesinleşmiş mahkeme kararıyla hüküm altına alınmasına rağmen davalı bankanın konut kredisinin bakiye kısmının tahsili için çektiği ihtarnameye binaen davalıya ödeme yapıldığı, yapılan ödemenin tahsili için başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı borçlunun Suluova İcra Müdürlüğü'nün 2014/665 esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptali ile, takibin kaldığı yerden devamına, 7.780,00 TL asıl alacağın takdiren %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, asıl alacağın takdiren %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise kanun icra inkar tazminatının azami miktarı için bir sınır koymamıştır. Alacaklı borçlunun itirazı üzerine uğramış olduğu zararın yüzde yirmiden daha yüksek olduğunu iddia eder ve bu iddiasını ispat ederse Mahkemece yüzde yirmiden yüksek bir inkar tazminatına karar verebilir somut olayda davacılar zararın yüzde yirmiden daha yüksek olduğunu ispat edememiştir. Hal böyleyken Mahkemece davalı aleyhine yüzde yirmi inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yüzde kırka hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün 3 numaralı bendinde yer alan ".... %40 " ibaresinin çıkarılarak yerine %20 ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6104, Karar No: 2022/1965, Tarih: 08.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6104 E.  ,  2022/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08/03/2022 tarihinde davacılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; murisleri ...’ın 24/08/2012 tarihinde elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiğini, tehlike arz eden yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden davalının kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik davacılardan ...için 50.000 TL maddi, diğer davacıların her biri için 500’er TL maddi; ... için 50.000 TL, ...ve ... için 25.000'er TL, ...için 500 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı; muris ...’ın elektrik direğinden ayağının kayması sonucu yere düşerek hayatını kaybettiğini, olayın meydana gelmesinde murisin ağır kusurlu olduğunu, tarafına kusur atfedilemeyeceği gibi kusursuz sorumluluğundan da bahsedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacıların desteği ...’ın elektrik akımına kapılarak direkten düşmesi sonucu yaşamını yitirdiği, elektrik direğine kendi isteğiyle çıktığı, ancak olay tarihinde elektrik direğine çıkışı engelleyecek korkuluk bulunmadığı gibi uyarı niteliğinde ölüm tehlikesi levhasının da bulunmadığı, ölüm olayının gerçekleşmesinden sonra direğe tırmanmayı engelleyecek sivri demir korkulukların davalı tarafından yaptırıldığı, olayın meydana gelmesinde davalının kusursuz sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle; taleple bağlı kalınarak, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ...için 43.444,70 TL, diğer davacılardan her biri için ayrı ayrı 500’er TL maddi tazminat ile davacılardan ...için 500 TL, ... için 12.000 TL, ...için 7.000 TL ve ... için 7.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren

işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine; Dairece verilen 02/07/2018 tarihli ve 2016/19884 E. - 2018/7386 K. sayılı kararla;

işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine; Dairece verilen 02/07/2018 tarihli ve 2016/19884 E. - 2018/7386 K. sayılı kararla;

“...Dosyadaki belgelerden vefat eden Kıyas'ın 1971 doğumlu olduğu, iş makinesi operatörü olduğu, hiç bir önlem almaksızın elektrik direğine tırmanmanın tehlikeli olacağını bilecek yaşta ve olgunlukta olduğu anlaşılmaktadır. Vefat eden kişinin ölüm olayının meydana gelmesindeki bölüşük kusuru ise uzmanlık gerektiren, teknik bir konu olduğundan hakimin hukuki bilgisi ile aydınlatabileceği bir konu değildir. Diğer bir anlatım ile bilirkişi kurulu raporunu benimsemeyen mahkeme, vefat edenin bölüşük kusuru konusunu ancak uzman bilirkişi raporu ile tespit edebilecektir .

Mahkemece; davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin; davacılar açısından ise, vefat edenin olaydaki bölüşük kusuruna ilişkin değerlendirmeler içeren, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi) bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; olay tarihinde çekilen fotoğraflardan da görüleceği üzere, tırmanma engeli elektrik direğinde mevcut olduğundan davalıya kusur atfedilemeyeceği, ancak davalının kusursuz sorumluluğuna gidilebileceği, destek Kıyas’ın ise gerçekleşen olayda ağır kusurunun bulunduğu, bilirkişiler tarafından kusur oranının tespitinin yapılamayacağı, bu hususun münhasıran hakimin yetkisinde olduğu, bu nedenlerle 17/09/2015 tarihli hesap raporu ile belirlenen tazminat miktarından takdiren % 90 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan ...için 4.344,47 TL maddi, diğer davacılardan her biri için ayrı ayrı 500’er TL maddi tazminat ile davacılardan ...için 500 TL, ... için 10.000 TL, ...ve ... için 8.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27 nci maddesinde yer bulan “hukuki dinlenilme hakkı” gereğince, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

“Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama sujelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir. Hukuki dinlenilme hakkı olarak maddede ifade edilen ve uluslararası metinlerde de yer bulan bu hak, çoğunlukla, “ iddia ve savunma hakkı” olarak bilinmektedir. Ancak, hukuki dinlenilme hakkı, iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.” (6100 sayılı HMK'nın Hükümet gerekçesi madde 27).

Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hukuki dinlenilme hakkı, sadece belli bir yargılama için ya da yargılamanın belli bir aşaması için geçerli olan bir ilke olmayıp, tüm yargılamalar için ve ve yargılamanın her aşamasında uyulması gereken bir ilkedir.

Öte yandan; “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” ( HMK mad. 266).

Öte yandan; “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” ( HMK mad. 266).

Bununla birlikte, hakim; tazminat davalarında kusur oranının tespiti noktasında bilirkişiden yardım alabilir. Bu durumda bilirkişiye başvurulmuş olması, HMK’nın 266 ncı maddesinin ihlal edildiği, hakimler tarafından kullanılması gereken yargı yetkisinin bilirkişilere devredildiği anlamını taşımayacaktır. Nitekim hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirdikten sonra karar verecektir (HMK mad. 282 ). Kuşkusuz, hukuk kurallarını resen araştırıp bulma ve olaya uygulama hakimin görevidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24/02/2016 tarihli 2014/12-738 E. - 2016/177 K. sayılı kararı da bu yöndedir). Aksi durumun kabulü yani taraflara izafe edilecek kusur oranının mahkemece belirlenmesi hali, tarafların “hukuki dinlenilme hakkının” ihlaline sebebiyet verecektir. Zira, hakim ihsas-ı rey baskısı altında olduğundan; taraflar, mahkemece belirlenen kusur oranından en erken gerekçeli kararın tebliği ile haberdar olacaktır. Bu durumda, tarafların bilgilendirilme hakkı ile yargılama sürecinde kullanabilecekleri diğer hakları da (açıklama ve ispat hakkı gibi ) elinden alınmış; mahkemece, sürpriz karar verilmiş olacaktır.

Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak “ sürpriz karar” verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde; tarafların kusur oranının tespiti hususunda bilirkişiden yardım alınabileceği dikkate alınarak, uyulan bozma ilamında da belirtildiği şekilde, kusur oranının belirlenmesi noktasında, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli yeniden rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bozma gerekleri yerine getirilmeksizin, tarafların hukuki dinlenilme hakkı ve sürpriz karar yasağı ihlal edilerek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3) "Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde, Yargıtay hükmü temyiz edenin aleyhine bozamaz (Aleyhe bozma yasağı). Bundan başka, taraflardan yalnız birinin hükmü temyiz etmesi halinde, Yargıtayın (temyiz eden tarafın lehine olarak) verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de artık, temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm veremez. Buna da "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. Taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine verilen bozma kararına uyan mahkemenin temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm vermemesi ilkesi, usule ilişkin kazanılmış hak müessesesi ile de yakından ilgilidir." (Prof.Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt; 5, 2001, s; 4732 -4737).

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, ilk kararla, davacılardan ...ve ...’ün manevi tazminat istemleri yönünden, her biri için ayrı ayrı 7.000’er TL manevi tazminat takdir edilmiş olup, anılan karar sadece davalı tarafından temyiz edilmiş ve yukarıda anılan nedenlerle bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ise, bu kez, aynı davacılardan her biri için 8.000’er TL manevi tazminat takdir edilerek, davalının kazanılmış hakkı ihlal edilmiştir.

O halde; mahkemenin, davalı yararına kazanılmış hakkı ihlal ederek, aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olacak şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3370, Karar No: 2018/8491, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3370 E.  ,  2018/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, asıl davada davalılar ile yapılan avukatlık ücret sözleşmesinde belirtilen davaları takip ettiklerini, ancak sözleşmede kararlaştırılan tarihte vekalet ücreti alacaklarının ödenmediğini, bunun üzerine davalılar hakkında başlattıkları takibin davalıların haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemişler, birleşen dosyada ise vekalet ücretlerinin tahsili amacı ile başlattıkları başka bir takibin davalıların itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar asıl ve birleşen davada, takip edilen işler konusunda davacılar tarafından bilgilendirilmediklerini, sözleşmede belirtilen işlerin bir kısmına hiç başlanmadığını yada sonuçlandırılmadığını, davacıların bilgi vermeleri için gönderilen ihtardan sonra azledilmedikleri halde davalardan çekildiklerini, vekalet ücretine hak kazanamayacaklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/23 esas sayılı dosyasındaki talep yönünden davanın feragat nedeni ile reddine, Davacının ... 30. İcra Müdürlüğünün 2002/13227 esas ve 2002/13228 esas sayılı dosyalarına yapılan itirazın iptaline yönelik açmış olduğu davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, eldeki asıl ve birleşen dava ile vekalet ücretlerinin tahsili amacı ile başlattıkları icra takiplerine vaki itirazın iptalini istemiş, davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde birleşen davanın feragat nedeni ile reddine, asıl davanın reddine karar verilmiştir. Bozma öncesi asıl dava hakkında verilen kabul kararının davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2009/11627-2010/4019 E. ve K. sayılı ilamı ile 30.09.2002 tarihinde davalıların, “Bugüne kadar başlanan ve devam eden işlerde herhangi bir işlem yapılmaması, bugüne kadar başlanan ve devam eden işler dışında yeni iş ve işlem yapılmaması” hususlarını içerir ihtarnamesinin azil niteliği taşıdığı, ancak davalıların savunmaları üzerinde durulmadığı ve azlin haklı olup olmadığı ile ilgili bir araştırma yapılmadığı belirtilerek davacıların üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirip getirmedikleri ve davalıların azilde haklı olup olmadıkları konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan rapor alınması ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında; davacılar tarafından takip edilen 3 dosya bakımından dosyaların takibinde özensizlik saptandığı, bu dosyalardan ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/77 E. sayılı (yeni esas 2005/13) dosyasında 16.10.2002 tarihli duruşmaya katılmayarak müracaata kalmasına sebebiyet verdikleri dikkate alındığında bu dosyada özen borcuna aykırı davrandıkları, ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/299 E. sayılı (yeni esas 2004/388) dosyasında bir duruşmaya mazeretsiz, bir duruşmaya mazeretli katılmadıkları, son karar duruşmasına katılmadıkları ve bu kapsamda vekillik görevini gereği gibi ifa etmedikleri, ... 12. İcra Hukuk Mahkemesinin 2002/155 Esas sayılı dosyasında karar duruşmasına mazeretsiz katılmama ve delillerin ibraz edilmemesi nedeni ile özen yükümlülüğünün tam anlamı ile yerine getirilmediği yönünde kanaat bildirilmiştir. İtiraz üzerine alınan ek raporda ise; ... 38. Noterliğinin 30.09.2002 tarihli ihtarının tebliğ şerhinin dosyada bulunmadığı, ancak tebliğ şerhinin 16.10.2002 tarihinden öncesine ait olması halinde sorumluluk ve özen yükümlüğünün ihlali kapsamında kalan ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/77 ve ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/299 sayılı dosyalarının da özen yükümlülüğüne aykırı durumun ortadan kalkacağı, ... 12. İcra Hukuk Mahkemesinin 2002/223 E. sayılı dosyasındaki tespitin bu dosyanın ... Barosu Hakem Kurulunun 2002/223 sayılı dosyası ile ilgili olduğu gerekçesiyle bu davaya esas olmayacağı kanaatine varılması halinde davacı avukatların azlinin bu kez haksız olacağı sonucuna ulaşılacağı ve azil değerlendirmesinde takdirin mahkemeye ait olacağı belirtilmiştir

... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/299 sayılı dosyalarının da özen yükümlülüğüne aykırı durumun ortadan kalkacağı, ... 12. İcra Hukuk Mahkemesinin 2002/223 E. sayılı dosyasındaki tespitin bu dosyanın ... Barosu Hakem Kurulunun 2002/223 sayılı dosyası ile ilgili olduğu gerekçesiyle bu davaya esas olmayacağı kanaatine varılması halinde davacı avukatların azlinin bu kez haksız olacağı sonucuna ulaşılacağı ve azil değerlendirmesinde takdirin mahkemeye ait olacağı belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ve özellikle ihtarnamenin tebliğ tarihine göre vardığı farklı sonuçlar bakımından bir değerlendirme yapılmadığı gibi davacı avukatların duruşmaya girmemelerinin özen yükümlülüğünün ihlali ve dolasıyla haklı azil nedeni teşkil edip etmeyeceği hususu üzerinde de durulmamıştır. Buna göre Mahkemece, bozma ilamının gereğinin yerine getirildiğinin kabulüne imkan yoktur. O halde Mahkemece, bozma ilamında da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda davacıların üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirip getirmedikleri ve davalıların azilde haklı olup olmadıkları konusunda gerek görülmesi halinde uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 35,90 TL harcın davacılara, 35,90 TL harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.