muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13287, Karar No: 2023/1926, Tarih: 13.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya usulüne uygun ihbar öneli tanınıp tanınmadığı, taraflar arasında ücret ve cezai şarta ilişkin hükümler içeren ... ... sözleşmesi düzenlenip düzenlenmediği, davacının sunduğu fotokopi belgeye değer verilip verilemeyeceği ve buna göre davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun'un 17 ve 32 nci maddeleri ile 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 179 ila 182 nci maddeleri ve 420 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16813, Karar No: 2016/6892, Tarih: 20.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16813 E.  ,  2016/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya ait... merkezinin müvekkiline 35.000 TL bedelle devredilip davalıya 35.000 TL bedelli senet verildiğini, devir tarihinin ertesi gün olan 07/06/2012 tarihinden 15/06/2012 tarihine kadar olan süre için tahakkuk eden ve müvekkiline ait olan 13.625,44 TL seans ücretini hakkı olmadığı halde davalının tahsil ettiği, bunun dışında devirden önceki dönem olup davalıya ait 25.000 TL kira borcunun müvekkili tarafından ödendiğini, bu ödemeler ile davacının elinde bulunan senedin bedelsiz kaldığını, buna rağmen davalının söz konusu senedi... 15. İcra Müdürlüğünün 2013/11693 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe koyduğunu ileri sürerek takip nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin rehabilitasyon merkezini sattığı kişinin ... olduğunu, davacının senet bedeline karşılık olarak yaptığı bir ödeme olmadığını savunarak, davanın reddini ve davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; işyeri devir sözleşmesinde devralanın ... olarak belirtilmiş olmasına rağmen, davalı alacaklı tarafından ...’ne hitaben yazılan 06/06/2012 tarihli yazıda davalının ...n merkezini dava... Tedavi Rehabilitasyon ve... Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. şirketine devrettiğini belirttiği ve böylece bononun devir bedeli karşılığı olarak davalıya verildiğinin anlaşıldığı, davacının davalı lehine ödediği 25.000 TL kira bedelli ve davalının, davacının hakkı olan 11.450,07 TL seans ücretini hakkı olmadığı halde ... tahsil ettiği, böylelikle 36.450,00 TL bedelin davacı tarafından davalıya ödenmiş olduğu, ödenen bu miktarların bono bedelinden mahsubu sonucu bononun bedelsiz kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının kötü niyeti ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davalının işyerinin devir tarihinden önceki birikmiş kira bedelini ödediğini iddia etmiş, Mahkemece davacının davalı adına 25.000 TL eski kira bedellerini ödediği kabul edilmiş ise de; dosya içerisindeki deliller davacının eski kira bedellerini ödediğini ispata elverişli değildir. Mahkemece davalı ve dava dışı işyeri sahibine ait kira sözleşme örneği ibraz edilip, kiralar banka aracılığıyla yatırılıyor ise ilgili bankadan 07.06.2012 tarihine kadar yapılan ödemelere ilişkin tafsilatlı dekont örneği istenip, varsa davalının 07.06.2012 tarihine kadar olan kira bedellerinin ödendiğine ilişkin kira ödeme belgeleri ibraz ettirilip, toplanacak bu delillerden sonra davacı tarafından davalıya ait 07.06.2012 tarihinden önceki döneme ilişkin kira bedellerinin ödenip ödenmediği tespit edilerek, davacıya ödenmesi gereken hak ediş miktarı da göz önüne alınarak tüm bunların sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30467, Karar No: 2021/14347, Tarih: 16.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30467 E.  ,  2021/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde çalışan ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında suç tarihinden evvel işten ayrıldığını, mahcuzun akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayıp mahcuzun kaybolmasına sebep olarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin, ön ödeme kapsamında bulunan TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26885, Karar No: 2016/146, Tarih: 11.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/26885 E.  ,  2016/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yerel Mahkemece verilen 23/05/2008 tarih ve 2007/146-2008/48 E.K. sayılı ilamın, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.04.2009 tarih ve 2008/22669-2009/7375 sayılı ilamı ile “sanığın, kardeşinin resmi nikahlı eşinin başka erkeklerle gezmesine kızarak ağabeyinin kayınpederi katılanı cezaevinden faks çekerek tehdit ettiğini savunması karşısında, eylemi gerçekleştirmesine neden olan iddiaları duyan kişiler araştırılıp tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanık hakkında haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması ve sanığın eski hükümlülüklerinin TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektirdiği gözetilmeden eksik ve yerinde olmayan gerekçeyle karar verilmesi” nedenleriyle bozulması ve bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi karşısında, bozma doğrultusunda inceleme yapılıp sonucuna göre mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, tehdit fiilinin, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgu olduğu, fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerektiği, ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olmasının şart olmadığı, bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılmasının gerekmediği hususları gözetilmeksizin, sanığın katılana göndermiş olduğu faks içeriklerinde "…boşanma gibi bir şeyi aklınıza getirmeyin, …beni iyi tanırsınız verilecek her yanlış kararda karşınızda olacam, benim nerde olacağım hiçbir zaman belli olmaz…” ve “...bakıyorum bir önceki mektubum hiç işe yaramamış, onun için bu ikinci mektubu yazmaya karar verdim. Bakıyorum büyük kızını akıllandıramamışsın, şimdi de ikinci yani küçük kızında mı sıra, siz hiç adam olmazmısınız. Ama kullandığınız lafların arkasında durun. 2 ay sonra yukarı Şegana gelecem bakalım benim köye girişimi hangi Allah engelleyecek benden söylemesi oğlunun da çalışması her an son bulabilir yani bundan sonra hiç bir yerde İstanbul diil Türkiye'nin hiç bir yerinde çalışamaz.ben size dedimki yanlış yaptığınız yerleri arayıp özür dileyin dedim.ama siz benim dediklerimin hiç birini yapmadınız. Onun için namusuna sahip çık yoksa namusunuz beş kuruşluk

olur. Ondan sonra herkes namussuzlar diyerek dalga geçerler. bu sizlere verebileceğim son şans bundan sonrasını siz düşünün yok der gene aynı şekilde devam ederseniz ondan sonra her şey biter benim diyeceklerim şimdilik bu kadar benim nasıl biri olduğumu nasıl deli olduğumu bilmiyorsanız köyünüzde beni tanıyanlara sorun onlar size iyi anlatır. Benim nasıl biri olduğumu sonra beni iyi tanırsınız" biçimindeki sözlerinin objektif olarak kişi üzerinde korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olduğu halde; "objektif olarak ciddi bir mahiyet arz eden tehdit olmadığı, katılan üzerinde somut olarak korku yaratma açısından sonuç almaya elverişli, yeterli ve uygun olmadığı" biçimindeki kanuni olmayan yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11313, Karar No: 2014/20659, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11313 E.  ,  2014/20659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2010/416-2014/254

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan E.. Ş.., M.. Ş.. vekillerince ve D.. Ş..

tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 43.415,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davalılar D. İnş. Kur. Tic. Ltd. Şti. ile M. Müh. Gıda Mad. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin oluşturduğu iş ortaklığının yapımını üstlendiği A. K. Üni. Fizik Tedavi ve Reh. Has. İnşaatının fore kazık ve jet grout imalatı işlerine sözleşme ile diğer davalı E.Z. İnş. Ltd.. Şti.'ye verdiği, davacının bu şirketin çalışanı olarak inşaat işçisi sıfatıyla matkap isimli parçanın uçunu açmaya çalışırken elinin matkap ile çene arasına sıkışması sonucu sol 2.3.4. ve 5. parmaklarından yaralandığı, SGK Maluliyet Daire Başkanlığı raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 9 olduğunun belirtildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda davacı işçinin % 30 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, 25.09.2013 tarihli hesap raporunda asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamada davacının 36.027,63 TL maddi zararı bulunduğunun belirtildiği, bu rapordan sonra davacı vekilinin hesaplamaya ücret yönünden itirazı üzerine Mahkemece Ticaret Odası ve Yol-İş Sendikasından ayrı ayrı emsal ücret araştırması yapıldığı, 11.02.2014 havale tarihli bilirkişi hesap raporunda emsal ücret araştırmaları sonucu bildirilen ücret miktarları birlikte değerlendirilerek asgari ücretin 1.7 katı üzerinden yapılan hesaplama sonucu davacının 43.415,25 TL maddi zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Tazminatın saptanmasında ilke olarak sigortalının maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı, davacının kaza tarihi itibariyle 24 yaşında olduğu ve davalılara ait inşaatta 7 günlük kıdemi olan vasıfsız inşaat işçisi sfıtayla çalıştığı, ayrıca sendika kaydığının bulunmadığı dikkate alındığında asgari ücret üzerinden yapılan maddi tazminat hesabı hükme esas alınarak sonucu gidilmesi gerekirken, asgari ücretin 1.7 katı üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28842, Karar No: 2012/44545, Tarih: 19.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28842 E.  ,  2012/44545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 457/2 ve 81/2. maddeleri uyarınca 3 ay 1 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2007 tarihli ve 2006/269 esas, 2007/50 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.08.2012 tarih ve 2012/12930-46013 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.08.2012 tarih ve 2012/218554 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında, annesi .......,'ya yönelik eyleminden dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 457/2. maddesinin uygulanmış olmasının, müessir fiil suçunun şahsi şikayete bağlılığını ortadan kaldırmayacağı, mağdurun 21/02/2007 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanık hakkında açılan davanın aynı Kanun'un 460. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/250 esas,2004/310 sayılı kararı sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de temyiz süresi, başlangıcı ve mercii belirtilmediğinden bu kararın henüz kesinleşmemiş olduğu; aynı mahkemece daha sonra lehe yasa belirlenmesi için dosya üzerinden duruşma açmaksızın 02.06.2005 tarihli kararda sanığın sövme ve tehdit suçlarına yönelik yapılan değerlendirme; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 20.11.2006 tarih ve 2005/11579 esas, 2006/16470 sayılı kararı ile Bozulmuş, bozma üzerine yapılan yeniden yargılama sırasında sanığın annesi olan mağdur Mukaddes Yayla 21.02.2007 tarihli celsede oğlu sanık ...'dan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğinin beyan etmiştir. Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler bu nedenle yerinde görüldüğünden Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2007 ... ve 2006/269-2007/50 sayılı kararının 5271 sayılı CMK' nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müştekinin 21.02.2007 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 460. maddesi gereğince Ortadan Kaldırılmasına,dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7342, Karar No: 2019/11522, Tarih: 26.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7342 E.  ,  2019/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı-Katkı Payı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından boşanma ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargıtay bozma ilamı ile, mahkemece verilen hüküm sadece kusur belirlemesi ve ortak çocuk lehine hükmolunan tedbir nafakası yönünden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda kesinleşen konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu durum gözetilmeden; davacı kadının nafaka talepleri, maddi tazminat, ziynet ve katkı payı alacağı yönlerinden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK madde 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1, 5, 6, 8, ve 9. bentlerinin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmak suretiyle hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/9158, Karar No: 2025/5229, Tarih: 19.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9158 E.  ,  2025/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/45 E., 2020/619 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsularının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.