muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/31984, Karar No: 2012/20288, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31984 E.  ,  2012/20288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle iddianame ile dava açıldığı halde, bu müştekiye yönelik eylemi ile ilgili olarak karar dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve yakalanamayan arkadaşlarının, 10.04.2001 tarihinde müşteki ...'e ait işyerine gece 02:30 sıralarında havaladırma pencere korkuluk demirini kopardıkları sırada polisin gelmesi ile kovalamaca sonucu yakalandıkları anlaşılması karşısında haklarında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 62, 151/1 ve 53 maddelerine göre cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması;

2-Sanık ...'in müşteki ...'e ait işyerinin giriş kapısının kilidini ayarlı pense ile söküp camını kırmak ve iç kısımda bulunan havalandırma pencere korkuluk demirlerini pense ile kopartıp girerek hırsızlık yaptığı; müşteki ...'a ait işyerinin demir kapısının asma kilitlerini pense ile kırıp, giriş kapısını tornavida ile zorlamak suretiyle açarak hırsızlık yaptığı; müşteki ...'a ait işyerinin demir kapısının asma kilitleri ve zinciri pense ile kırıp, kapı kilidini ayarlı pense ile sökerek işyerine girerek hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 62, 53, 151/1, 116/2-4, 119/1-c maddeleri kapsamında kaldığı, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre usulüne uygun şekilde uzlaşma tekliflerinin yapılması ve uzlaşma sağlandığı takdirde sonucuna göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hatalı karşılaştırma ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-Sanık ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 81/2 maddesi uygulandığı sırada tekerrüre esas alınan ilamda 2253 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca indirim yapılmış olması karşısında, aynı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmeyerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması ve 765 sayılı TCK'nın uygulanmaması durumunda çalınan malların değeri tespit edilerek 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmaması,

b-Müşteki ...'e ait işyerinin havalandırma penceresindeki demirler ile müşteki ...'e ait işyeri giriş kapısı, kilitleri ve iç kısımdaki havalandırma penceresindeki demirlerin 765 sayılı TCK'nın 493. maddesi uyarınca sağlam ve muhkem olup olmadıkları tespit edilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

c-Sanıkların müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümde hapis cezasının yasal sonucu olan TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararının uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7289, Karar No: 2014/1471, Tarih: 24.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7289 E.  ,  2014/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK.'nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 63. maddeleri

gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın motosikleti ile meskun mahal dışı, aydınlatma bulunmayan, dönemeçli, 4 mt 50 cm genişliğindeki virajlı yolda gece saatlerinde, yargılamada alınan beyanıyla da sabit olduğu üzere motosikletinin farlarını kapatıp vitesi de boşa alarak seyrettiği sırada karşı yönden gelen katılanın motosikleti ile çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, tayin olunan cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15312, Karar No: 2015/644, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15312 E.  ,  2015/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davadaulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/05/2014 tarih ve 2013/1418-2014/660 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL'nin 29.03.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer fer'ileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait... tesisine, davacıya ait olan trafonun ... çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki..... ile ....arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait ... tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın husumet yokluğundan ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, gerekçesiyle davanın.... yönünden kısmen kabulüne, 456,98 TL hat katılım bedelinin 30.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve 82,25 TL KDV'si ile birlikte davalı....'den alınarak davacıya verilmesine, bakiye hat katılım bedeli talebinin reddine, işletme ve bakım masrafları bedeline ilişkin talebin reddine, davalı yayın kuruluşu........... yönünden verilen hüküm kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33369, Karar No: 2018/20840, Tarih: 03.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33369 E.  ,  2018/20840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ... olay günü evde iken, amcasının oğlu ...'ın sanığın yanına gelerek "dağa hırsız gelmiş, babanı vurmuşlar" demesi üzerine, birlikte sanığın suça konu av tüfeğini de alarak traktör ile olay yerine birlikte gittikleri, o sırada katılan ...'nın tüfekle vurulması nedeniyle tanıklar ve katılanın hastahaneye gitmekte olduğu, tarafların yolda karşılatıkları, sanığın olayın sıcaklığı ile ne olduğunu anlayamadan tüfeği katılana doğrultarak "babamı vurmuşsunuz o nerede" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; olayın başlangıcında sanığın babası ... ile katılan arasında tartışmanın yaşanmış olması da dikkate alınıp, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29 ve 30/3. maddelerinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8608, Karar No: 2010/124, Tarih: 11.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8608 E.  ,  2010/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası hükümlerine tabi sözleşmeden kaynaklana alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 11.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5924, Karar No: 2011/6026, Tarih: 18.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5924 E.  ,  2011/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/233717

MAHKEMESİ :DİYARBAKIR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :17/03/2010 gün ve 155/147

SUÇ :Faili belli olmayacak şekilde öldürme

S.. A..'ı müstakil faili belli olmayacak şekilde öldürmeye teşebbüsten sanıklar İ.. S.., A.. S.., Y.. Ş.., E.. Ş.., M.. S.., F.. S.., S.. S.., tehditten adları geçen sanıklar Yusuf, Engin, Ferit, Senai, M. S., Abdullah; izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar Yusuf, Engin, Ferit, Senai ile M. S. yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (DİYARBAKIR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/03/2010 gün ve 155/147 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, aynı suçtan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi. '
Yargıtay — Esas No: 2016/17072, Karar No: 2016/13834, Tarih: 17.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/17072 E.  ,  2016/13834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, nafakalar ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, daha önce ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2007/590 esas ve 2008/676 sayılı dosyasında açtığı boşanma davasında verilen ret kararının kesinleşmesinden sonra yeniden bir araya gelmediklerini iddia ederek Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı eldeki davayı açmış, davalı kadın ortak hayatın yeniden kurulduğu, bu sebeple davanın reddini savunmuş, mahkemece, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşullarının gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi; boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak üç yıl geçmesi halinde, her ne sebeple olursa olsun ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır ve eşlerden birinin istemi üzerine boşanmaya karar verilir hükmünü içermektedir. Toplanan delillerden reddedilen davadan sonra tarafların biraraya geldikleri, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/272 esas sayılı dosyasına konu olay tarihi olan 08.04.2011 tarihine kadar birlikte yaşadıkları, bu olay sonrası yeniden ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Davacı erkek, ortak hayatın yeniden kurulmadığını kanıtlayamamıştır. O halde davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12076, Karar No: 2016/24027, Tarih: 28.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12076 E.  ,  2016/24027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Yerel Mahkemenin 12.09.2013 tarih, 2013/288 esas, 2013/428 karar sayılı kararıyla hükmedilen ve 14.04.2014 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının hükmedilen netice cezadan mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde, infazın sanığa verilen toplam ceza olan 2 yıl 3 ay 2 gün hapis cezası üzerinden yapılması gerektiğine dikkat edilmesine şeklinde yazılmak suretiyle karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden “Mahkememizin 2013/288 Esas, 2013/428 karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının denetimli serbestlikten faydalanılarak infaz edildiği anlaşıldığından infazın sanığa verilen toplam ceza olan 2 yıl 3 ay 2 gün hapis cezası üzerinden yapılması gerektiğine dikkat edilmesine,” ibaresi çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/948, Karar No: 2022/1314, Tarih: 21.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/948 E.  ,  2022/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 106/2-a ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli ve 2017/450 Esas, 2018/470 Karar sayılı kararlarının, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve ...Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/243 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.12.2021 tarihli ve 2021/23048 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2022 tarihli ve...sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve .... karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253'üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/243 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.