muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3990, Karar No: 2025/5385, Tarih: 09.04.2025

Raporlar arasındaki çelişki nedeniyle murisin sağlığındaki mesleki son maluliyet oranı nazara alınarak Adli Tıp Kurumundan da rapor aldırılması yoluna gidilmiş, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.08.2019 tarihli raporda kişinin ölümünün akciğer kanseri ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına oy birliği ile karar verilmiştir.

Dosyada mevcut tüm raporlar arasındaki çelişki nedeniyle ATK Üst Kurulundan rapor aldırılmasına karar verilmiş, ATK Üçüncü Üst Kurulunun 17.09.2020 tarihli raporu ile kişinin ölümünün akciğer kanseri ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin mevcut grafilerindeki bulgulara göre yıllar içinde progresyon gösteren ( q2/3 düzeyinde) pnömokonyoz meslek hastalığının bulunduğu, kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına oy birliği ile karar verilmiştir.

Davacılar vekili bu aşamada 2. İş Mahkemesine açmış olduğu 2019/96 Esas sayılı ek dava dosyası ile de meslek hastalığı ölümü ile hak sahiplerinin madden ve manen zarara uğrayan davacı müvekkilleri lehine fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile çocukları ..., ..., ..., ..., ...'nın her biri için ayrı ayrı 8.000,00'er TL olmak üzere toplam 48.000,00 TL manevi tazminatın vefat tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle iş bu dava dosyasının Mahkememizde yargılaması devam eden asıl dava dosyamızla birleştirilmesine karar verilmiş olup, her iki dosyanın yargılamasına Mahkememizin asıl dosyası üzerinden devamla davanın neticelendirilmesi cihetine gidilmiştir.

Davacı vekili raporlara karşı itiraz ederek Tıp Fakültesi Konseyinden rapor aldırılmasını talep etmiş, Mahkememizce dosyada mevcut Kocatepe SSGM, ATK İhtisas ve ATK 3. Üst Kurulu raporlarının uyumlu olması, murisin ölüm sebebinin kesin olarak tespit edilmiş olması ve ATK'nın meslek hastalıkları konusunda en yetkili mercii olması dikkate alınarak başkaca rapor aldırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

İddia, savunma, celbedilen belgeler, SGK kayıtları, Maluliyet raporları, ATK İhtisas ve ATK 3. Üst Kurul raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacılar murisinin ölüm olayının akciğer kanseri ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, en son aldırılan ATK Üçüncü Üst Kurulunun 17.09.2020 tarihli raporu ile de açıkca kişinin ölümünün akciğer kanseri ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin mevcut grafilerindeki bulgulara göre yıllar içinde progresyon gösteren ( q2/3 düzeyinde) pnömokonyoz meslek hastalığının bulunduğu, kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, ispat edilemeyen davaların (asıl ve birleşen dava) reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

-Mahkemece eksik inceleme sonucunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-SGK tarafından ölümün mesleki kabul edilmemesi, SSYSK'ya yapılan itiraz sonucunda ölümün meslek hastalığına bağlı olduğuna karar verilmesi ile çelişkinin giderilmesi için dosya mahkemece Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderildiğini, Adli Tıp 1. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda kişinin yüksek derecede meslek hastalığı maluliyetine rağmen meslek hastalığının ölüme etkisi olup olmadığı yönünde hiçbir inceleme yapılmadan ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığına karar verildiğini,

-Raporda, hastanın ve hastalığın seyri kısaca özetlenmiş olmasına rağmen toplanan delillere göre 25 yıla yakın maden yeraltında çalışan 1991 yılında "mesleki ponomokonyoz+ mesleki solunum yetmezliği" sebebiyle % 33,58 oranında meslek hastalığına bağlı maluliyeti tespit edilen murisin 11.11.2004 tarihinde yapılan muayenesi neticesi " mesleki pnomokonyoz (ağır) + mesleki solunum bozukluğu " tanısıyla % 61,6 mesleki maluliyeti tespit edilmiş iken ve hastanın sonraki tüm hastane kayıtlarında pnomokonyoz hastası olduğu ve en son aşamada gelişen akciğer kanseri tanısıyla tedavi uygulandığı görüldüğü halde, akciğer kanserinin mesleki çalışma koşullarının ve sağlığında sürekli olarak tedavi gördüğü meslek hastalığının etkisi ile oluştuğu düşünülmesi gerekirken, mesleki çalışma şartlarına bağlı meslek hastalığının akciğer kanserinin oluşumuna etkisi olup olmadığı hususunda hiç bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığını,

-Oysa 2004 yılında % 61,6 oranında maluliyet tespiti yapılan ve yüksek düzeyde seyir eden ve ilerleme özelliği bulunan meslek hastalığının kanserin oluşumu ve ölüme mutlak surette etkisi olduğu şüphesiz olduğunu, % 61,6 oranında maluliyet gerektiren meslek hastalığının ölüme katkısı olmamasının mümkün olmadığını, kömür işçisi pnomokonyozunun akciğer kanserinin oluşmasında etkili rol oynadığı bilimsel olarak kabul edilmiş iken raporda bu hususun dikkate alınmamış olması raporu tıbbi açıdan şüpheye düşürdüğünü,

-Esasen raporu düzenleyen kurulda bu konularda uzmanın bulunmaması ne kömür işçisi pnomokonyozunda ne de kanser konusunda uzmanın katılımı olmaksızın heyette bulunan uzmanların uzmanlık alanları dışında kalan bir konuda rapor düzenlemeleri sebebiyle bunun düşünülmemiş olması da anormal değil normal bir durum olduğunu,

-Esasen raporu düzenleyen kurulda bu konularda uzmanın bulunmaması ne kömür işçisi pnomokonyozunda ne de kanser konusunda uzmanın katılımı olmaksızın heyette bulunan uzmanların uzmanlık alanları dışında kalan bir konuda rapor düzenlemeleri sebebiyle bunun düşünülmemiş olması da anormal değil normal bir durum olduğunu,

-Dava konusu olan olay maden yeraltı işyerlerinde çalışma şartlarından kaynaklı meslek hastalığı ve koplikasyonları sonucunda meydana gelen ölüm olmasına rağmen rapor düzenleyen kurulda bu olayla ilgili uzman bulunmadığını, heyette yer alan 3 adli tıp, 1 patoloji, 1 beyin ve sinir cerrahi ve 1 göğüs hastalıkları ve tüberküloz uzmanının dava konusu olan hastalık ve koplikasyonları ve muriste son dönem ortaya çıkan kanser teşhis ve tedavisi ile ilgili uzmanlıkları bulunmadığını, dolayısıyla kurul bu konuda kanaat belirtmeye ehil olmadığını, raporun ez azından akciğer kanseri konusunda uzman onkolog katılımı sağlanarak düzenlenmesi gerekirken hem meslek hastalıkları konusunda hem de akciğer kanseri konusunda uzmanlığı olmayan hekimlerce düzenlenen rapor murisin ölüm sebebi hakkında yeterli ve güvenilir olmadığını,

-Raporun 5 .sayfasında yer alan 29. bendinde göğüs hastalıkları uzmanı tarafından murise ait akciğer grafilerinin incelenmesinde "obasitelerin birleşme eğiliminde olduğu" tespiti yapıldığını, bu durum dolayısıyla kurul bu konuda kanaat belirtmeye ehil olmadığını, raporun ez azından akciğer kanseri konusunda uzman onkolog katılımı sağlanarak düzenlenmesi gerekirken hem meslek hastalıkları konusunda hem de akciğer kanseri konusunda uzmanlığı olmayan hekimlerce düzenlenen rapor murisin ölüm sebebi hakkında yeterli ve güvenilir olmadığını,

-Raporun 5 .sayfasında yer alan 29. bendinde göğüs hastalıkları uzmanı tarafından murise ait akciğer grafilerinin incelenmesinde "obasitelerin birleşme eğiliminde olduğu" tespiti yapılmıştır. bu durumda kömüre bağlı pnomokonyozun zaman içinde kansere neden olma ki bu madencilerde çok sık rastlanan bir durum olduğu halde ileri seviyede ve ilerleyici düzeyde olan % 61,6 oranında maluliyeti gerektiren meslek hastalığının kanserin oluşumunda ve sonuçta ölüme etkisinin olup olmadığının düşünülmemesi raporda bu durumun tartışılmamış olması sebebiyle raporun eksik olduğunu,

-Rapora karşı 15.10.2019 tarihli itiraz dilekçemizde; SSYSK raporu ile Adli Tıp raporu arasında açık çelişki oluştuğundan, Adli Tıp Kurumu bünyesinde bu raporun düzenlenmesinde görüşlerini bildirmiş olan Göğüs Hastalıkları ve ... Uzmanı olan Uzm. Dr. ... 'den başka kömüre bağlı meslek hastalıkları ve özellikle pnomokonyoz hastalıkları konusunda uzman bulunmadığından çelişkinin giderilmesi amacıyla dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi halinde başka uzman olmadığından yine aynı uzmanının katılımı ile düzenlenecek raporun hukuki açıdan çelişkiyi giderecek nitelikte olmayacağından dosyanın üniversite hastanesinden seçilecek kömüre bağlı meslek hastalıkları ve akciğer kanseri konusunda uzmanların katılımı ile oluşturulacak tıp fakültesi konseyinden rapor alınmak üzere tıp fakültesi ilgili ana bilim dalına gönderilmesi yönündeki taleplerine rağmen Mahkemece ısrarla Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınmasına karar verildiğini,

-Adli Tıp 3. Üst Kurulu tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan Adli Tıp 3. Üst Kurulu Raporu da konunun uzmanları olmaksızın düzenlendiğini, kurulda yeraltı maden işletmeciliğinde oluşan meslek hastalıkları konusunda uzman göğüs hastalıkları uzmanı bulunmadan rapor düzenlendiğini, Kurul üyelerinin uzmanlık alanları yeraltı maden işyerlerinde oluşan meslek hastalıkları dışında olduğunu, o halde rapor uzman katılımı olmaksızın düzenlenmiş olmakla hükme elverişli olmadığını, Rapor dava konusu hastalık ve komplikasyonlara, murisin hastalık seyrine uygun olmayıp hukuki ve tıbbi açıdan yeterli olmadığını,

-Buna rağmen rapora karşı itirazlarının Mahkemece reddi suretiyle adli tıp üst kurul raporu hükme esas alınarak kurulan hüküm müvekkillerinin adil yargılanma haklarını ihlal eder nitelikte olduğunu,

-Adli Tıp Üst İhtisas Kurulu raporuna karşı sunduğumuz itiraz dilekçesi ekinde yer alan tıbbi makalelerde maden yeraltı işçiliği ile akciğer kanseri arasında doğrudan bağlantı olduğu açıkça kabul edildiğini,

-Murisin sağlığında 2004 yılında tespit edilen en son maluliyeti % 61,6 oranında olduğunu, oldukça yüksek derecede maluliyeti gerektiren akciğer hastalığının zaman içinde kansere dönüşüm yaptığı bilimsel olarak kabul edilmişken, akciğer kanserinin sebepleri arasında maden yeraltı işyerindeki çalışma koşulları kabul edilmiş iken meslek hastalığının ölüme etkisinin olmaması mümkün olmadığını,

-Murisin tüm tedavileri akciğer hastalıklarına bağlı olduğunu, yani maden işyerlerindeki galeri sürülmesi sırasında taş sürülmesine bağlı olarak taş tozunun sebebiyet verdiği hastalıkların yüksek derecede maluliyete sebebiyet vermiş olmasının zaman içinde ilerleyen hastalığın ölüme etki etmediğinin kabulü tıbbi gerçeklerle bağdaşmadığını,

-Bu sebeplerle itirazlarına rağmen üst kurul raporuna göre davanın reddi usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-Murisin tüm tedavileri akciğer hastalıklarına bağlı olduğunu, yani maden işyerlerindeki galeri sürülmesi sırasında taş sürülmesine bağlı olarak taş tozunun sebebiyet verdiği hastalıkların yüksek derecede maluliyete sebebiyet vermiş olmasının zaman içinde ilerleyen hastalığın ölüme etki etmediğinin kabulü tıbbi gerçeklerle bağdaşmadığını,

-Bu sebeplerle itirazlarına rağmen üst kurul raporuna göre davanın reddi usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-Mahkemelerin adli tıp raporları ile bağlı olmadığını, mahkemelerin bilirkişi raporlarını serbestce takdir etmeleri gerekirken bu derece yüksek maluliyeti bulunan sigortalının ölümünün SSYSK tarafından mesleki kabul edilmiş olduğu halde dava konusunda uzman bulunmayan kurullarca verilen kararlara itibar edilmesi suretiyle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-Anayasa Mahkemesi, mahkemelerin Yüksek Sağlık Şurasına başvurmalarını zorunlu tutan yasa hükmünü Anayasa'ya aykırı bularak iptal etmiş olmakla mahkemelerin resmi bilirkişilere başvurmaya zorlanmasının Anayasaya aykırı olduğu saptandığını, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nda Kuruma başvurma zorunluluğu bulunduğu ileri sürülmekte ise de Yasa'nın 16. maddesinde böyle bir şart, bir zorunluluk olmadığını, pek çok emsal Yargıtay İçtihadında Adli Tıp Kurumuna başvurmanın zorunlu olmadığına ilişkin kararlar verildiğini, bu kararlarda, Adli Tıp Kurumu raporlarının yetersiz bulunması durumunda, başka bilirkişi kurullarından rapor alınması öngörüldüğünü, Adli Tıp Kurumu dışında bilirkişi kurulları oluşturulması ya da Tıp Fakülteleri Kürsü Konseyinden görüş alınması yönünde kararlar bulunduğunu, Adli Tıp Kurumu gibi Tıp Fakültelerinin Adli Tıp Anabilim Dalları da resmi nitelik taşıyan ve aynı görevi yapacak kurumlardan olduğunu, (m.268,f.2, c.1)

-Bu durumda Adli Tıp Kurumu Üst İhtisas Kurulu kararına göre davanın reddi usul ve yasaya emsal kararlara aykırı olup müvekkillerinin adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini,

-Mahkeme harç ve masraflarının hatalı hüküm altına alındığını, Kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, meslek hastalığına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8322, Karar No: 2015/346, Tarih: 15.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/8322 E.  ,  2015/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 2011 yılı nisan ayında satın aldığı, ... cinsi yonca tohumunu alıp tarlasına ektiğini ancak faturasının 1.6.2011 olarak sonradan düzenlendiğini, gereği gibi baktığı halde tarlayı küsküt denilen yabani otların sardığını ve yoncaların gelişimini engellediğini,mücadelede sonuç alamadığını, yaptırdığı tesbit sonucu düzenlenen 3.8.2011 günlü rapora göre yonca tohumlarını içine küsküt tohumunun karıştığının tesbit edildiğini tarlanın sürülmesi ve bir süre yonca ekilemeyeceğinin belirtildiğini bildirerek üretim maliyeti, mahrum kaldığı kar,yonca ekemeyeceği süre için uğrayacağı zarar, mahrum kalacağı devlet teşviki ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tüm zararları için 100.000 TL tazminatın 1.6.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 98.366,22 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı, tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde; Davacının nisan 2011 tarihinde davalıdan satın ve teslim aldığı yonca tohumlarını tarlasına ektiği ve gereği gibi baktığı halde yoncanun küskütlü olarak yetiştiği,tarlayı saran küsküt nedeniyle ürünün yetişmediği, yaptırdığı tesbitte, tohumların içine küsküt tohumunun karıştığı ve ürüne ve tarlaya zarar verdiği, tarlanın kurtarılması için sürülerek bir süre yonca ekilmemesi gerektiğinin tesbit edildiği,İl Tarım Müdürlüğünün yaptırdığı analiz raporlarına göre, davalının satışa sunduğu bu Sunter cinsi yonca tohumlarının küsküt tohumu ile karışık olduğu bu sebeple şikayet geldiğinin bildirildiği,davacının tarlayı sürmek suretiyle ürün alamadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı firma, ... Ziraat Odasının işlettiği bir firma olduklarını, ortaklarına en iyi ve verimli ürünü almaları için bu tohumun verildiğini, kendilerinin de başka firmadan satın aldıklarını, sertifikanın gerçeğe uygun olmadığını, çiftçilere ilaçlama yapmaları için 19.7.2011 tarihinde yazı gönderdikleri halde davalının ilaçlama yapmayarak kusurlu davrandığını savunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelemesinde, tohumların küskütlü olması nedeniyle tarlayı sardığı ve yonca ve toprağa zarar verdiği, küskütün özelliği gereği mücadele etmek için tarlanın sürülmesi ilaçlanması ile münavebeli olarak başka ürünlerin ekilmesinin gerektiği, yoncanın bir yıl ekilmesi sonucu 4 yıl üst üste ürün verebilir bitki olduğu yine davalının gönderdiği yazının 19.7.2011 tarihi itibarıyla davacının tarlayı sürdüğü yada sürmesi gereken bir tarih olduğu için artık ilaçlamanın etkili olmayacağı belirtilmiştir. Davacının zararı hesaplanırken ise,tarla tesis giderleri,bu sorun olmasaydı elde edeceği net geliri, ileriki yıllarda yonca ekseydi elde edeceği net gelir ile onun yerine münavebeli olarak ekeceği diğer ürünlerden elde edeceği net gelir arasındaki gelir farkı,yonca ekseydi elde edeceği devlet desteği ile, yonca yerine ekeceği münavebe bitkilerinden alacağı devlet desteği farkı olup olmadığı hususları da gözetilip davacı zararı 98.366,22 TL olarak hesaplanmıştır. Nevarki hesap yapılırken, tohum bedeli tarla tesis giderleri arasında hesaplanmasına rağmen,davacının 14.495 TL fatura bedelini ödemediği, davalı tarafından da bunun davacı zararından mahsup edilmesi talep edildiğine göre, fatura bedelinin davacının hesaplanan zararından mahsubunun yapılmamış olması usul ve yasaya aykırıdır. Yine, davacı zararı hesaplanırken,davacının 2., 3., 4. yıl yonca yerine münavebe bitkileri olarak ilk iki yıl buğday,3.yıl mısır, 4.yıl buğday ekilerek gelir elde edilip zararının azaltılabileceği gözetilerek hesap yapılmıştır. Milas İlçe Tarım Müdürlüğünün 4.7.2013 günlü yazısında, bölgede 1.ürün olarak buğday, ikinci ürün olarak mısır ekildiği belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda ise her yıl tek ürün ekimi üzerinden hesap yapılmıştır

. Yine, davacı zararı hesaplanırken,davacının 2., 3., 4. yıl yonca yerine münavebe bitkileri olarak ilk iki yıl buğday,3.yıl mısır, 4.yıl buğday ekilerek gelir elde edilip zararının azaltılabileceği gözetilerek hesap yapılmıştır. Milas İlçe Tarım Müdürlüğünün 4.7.2013 günlü yazısında, bölgede 1.ürün olarak buğday, ikinci ürün olarak mısır ekildiği belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda ise her yıl tek ürün ekimi üzerinden hesap yapılmıştır. Dosyaya sunulan çiftçi kayıt sisteminde, davacının ikinci ürün de ektiği görülmektedir. Bu nedenle, mahkemece bilirkişiden ek rapor aldırılarak, davacının ikinci ürün ekmek suretiyle elde edeceği gelir gözetilerek yeniden hesaplama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.680,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12552, Karar No: 2011/7101, Tarih: 24.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12552 E.  ,  2011/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Uygulanan yasa maddesine göre, tebliğnamedeki 1-a nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1-6136 sayılı yasaya muhalefet suçunda kurulan hükmün yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddile hükmün ONANMASINA,

2-Yaralama suçunda kurulan hükmün yapılan incelemesinde,

Sanık tüm aşamalarda alınan savunmalarında ; Suç tarihinde katılanın kendisinin pazardaki tezgahına gelerek "ben o yolu s.. s.. ondan alırım" dediğini, kendisinin de bu lafı duyunca kendisi ile görüşmek için Karataş Kıraathanesine gittiğini ve orada katılana sen o sözü bir daha söyle dediğini , bunun üzerine katılanın kendisine saldırdığını ve aralarında kavga çıktığını belirtmesine ve aksi ispatlanamayan savunmasına göre, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin oluştuğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 24.5.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.