muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10889, Karar No: 2023/6247, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10889 E.  ,  2023/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/139 E., 2021/314 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

KARAR : Direnme-mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli 2021/139 Esas 2021/314 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/2940 Esas 2021/79 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Temyiz incelemesi, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca sanık müdafiinin süresindeki istemi üzerine takdiren duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/68 Esas, 2017/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 2 ay, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/1238 Esas, 2019/1380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/2940 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/2940 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/139 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 2 ay, katılan ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sanığın suçu işlemediğine, suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanların olay tarihinde üniversite öğrencisi olup farklı siyasi görüşlere sahip oldukları, keza katılan ... ile sanık arasında olaydan önceye dayanan siyasi görüş farklılıklarından kaynaklı husumet bulunduğu, diğer katılan ...'in de sanığı olaydan önce simaen ve ismen tanıdığı, olay günü saat 17.15 sıralarında katılan ... önde, katılan ... de ...' in yaklaşık bir metre arkasında olacak şekilde Kızılay'da yürüdükleri sırada sanığın, katılan ...'in karşı hizasından gelerek cebinde taşıdığı ele geçirilemeyen bıçağı...in karnına sapladığı, sanığın katılan ...'e yönelik

saldırısını devam ettirdiği, katılan ...'in de aldığı bıçak darbesine rağmen kendisini korumak amacıyla sanıkla mücadele ettiği, bu sırada olayı fark eden katılan ...'in sanık ile katılan ...'in arasına girdiği, sanığın bu sefer elindeki bıçağı ...'e doğru sallayarak onu beş ayrı bıçak darbesiyle yaraladığı, katılan ...'in bağırarak çevredeki insanlardan ambulans çağırmaları için yardım istemesi üzerine vatandaşların olay yerine yöneldiklerini gören sanığın hızlı adımlarla buradan uzaklaştığı, katılanların aldıkları bıçak darbeleri nedeniyle yere yığıldıkları ve gelen ambulanslarla hastaneye sevk edildikleri, katılanların yaralanmalarının kişinin yaşamını tehlike sokan bir durum oluşturduğu ve basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının tespit edildiği olayda, sanık hakkında katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Direnme kararına konu ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli 2021/139 Esas 2021/314 Karar sayılı Kararı ile; ''Bozma öncesi yargılamada "sözlülük" ve "doğrudan doğruyalık" ilkeleri dairesinde başlangıçta görevsiz mahkemede, nihayetinde ise mahkememizde görülüp bitirilen ve usul işlemleri neticesinde esastan tayin olunan mahkumiyet hükmüne dair geliştirilen talepler sonucunda temyizen; yargılamada tanık olarak dinlenen .......,'ın kişiliğinde odaklanan sebebe dayalı bozma gerekçesinin, dosya esasındaki deliller ve mahkememizce tesis olunan segbis bağlantısı ile tanık........,ın izlenen hali ve dosyada mevcut görevsiz mahkemenin aldırdığı 16/02/2016 havale tarihli rapordaki "beyaz bluzlu ve kot vesayir pantalon giyimli sırtında askılı çanta bulunan bayan şahıs" ile arasında görülen uyum ve tanığın dosya esasına dair bir tanığın olması gerek doğallığı içerisinde verdiği spontane anlatımı dairesinde yüksek ceza dairesinin çoğunluğu oluşturan sayın yüksek yargıçlarının 3 e karşı 2 oyla ve de oy çokluğu ile olmak üzere verdiği bozma kararına karşı toplanılan maddi deliller ve hukuksal gerekçeye havi şekilde başlangıçta tesis olunan esasa dair kararımıza ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 307/4 maddesi uyarınca direnme kararı verilmesine dair oy çokluğu ile karar verilmiştir." şeklindeki gerekçelerle Yargıtay bozma ilâmına karşı direnme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosyanın tekemmül ettiği, eksik araştırma bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanların istikrarlı beyanları ile uyumlu adli tıp raporları ve tanık ...'ın teşhisi ile saptandığı, olayda kullanılan suç aletinin öldürmeye elverişli olduğu, katılanlarda meydana gelen yaralanmaların yerleri, nitelikleri ve nicelikleri ile önceye dayalı siyasal görüş aykırılıklarından kaynaklanan husumet birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu, suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımlarda isabetsizlik bulunmadığı, katılanlardan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmaması karşısında, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu, savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin bir usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmüştür.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli 2021/139 Esas 2021/314 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/2940 Esas, 2021/79 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli 2021/139 Esas 2021/314 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/2940 Esas, 2021/79 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/139 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.

17.10.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İstiklal Akkaya'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 19.10.2023 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/10456, Karar No: 2010/13598, Tarih: 16.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10456 E.  ,  2010/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KEŞAP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ile birlikte kayden paydaşı oldukları 12, 43, 44 ve 122 ada 18 parsel sayılı taşınmazlarda fiili taksim sonucu kendisine özgülenen bölüme davalının ağaçları kesmek, beton kazıkları sökmek suretiyle müdahale ettiğini ve zarar verildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı M.., davanın reddini savunmuş, birleşen davasında ise davacı A. ile babası A..'nin fiili paylaşım sonucu kendisine bırakılan bölüme tel çekmek, kazık dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, 122 ada 18, 19, 20, 111 ada 43, 44; 119 ada 11, 12 parsel sayılı taşınmazlara elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, tarafların dava konusu taşınmazlarda paydaş oldukları, çekişmesiz kullandıkları yerlerin bulunduğu, tüm paydaşları bağlayan eylemli kullanma biçiminin oluştuğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi İlgün'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleştirilen dava, paylı mülkiyet üzere olan çekişme konusu taşınmazlara elatamınn önlenmesi, tazminat ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece, dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu, 119 ada 11 ve 12; 122 ada 18, 19 ve 20; 111 ada 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazlarda davacı A.. ile davalı karşı davacı M..'ın dava dışı kişilerle birlikte kayden paydaş oldukları, birleştirilen davanın davalısı A..'nin ise çekişmeli taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne varki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyet üzere olan parsellerin paydaşları arasında parsel bazında kullanım tarzının belirlenmesi TMK'nun 688 ve takip eden maddelerinde düzenlenen paylı mülkiyet hükümlerine uygun düşmez.Her bir parsel için ayrı ayrı tüm paydaşları kapsar şekilde harici taksim yapılıp yapılmadığı, harici taksim bulunmuyorsa aynı şekilde tüm paydaşların oluşturduğu eylemli bir kullanma tarzının gerçekleşip gerçekleşmediği; böylesi bir fiili durumun olmadığının anlaşılması halinde ise, davacı yönünden intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, başka bir ifadeyle davacının aynı taşınmaz içerisinde kullanabileceği bir yer bulunup bulunmadığı belirlenerek, bu konuda saptanan bulgulara göre paydaşlar arasındaki çekişmenin giderilebileceği açıktır.

Gerçektende, yapılacak araştırma sonucunda, her bir parsel için tüm paydaşları kapsayacak nitelikte harici bir taksim projesi ve ya oluşturulan fiili durumun varlığının belirlenmesi ve bu şekilde taraflara özgülenen bölümlere bir diğer paydaşın elatma olgusunun saptanması durumunda, özgülenen yer bakımından, kendisine bu yer isabet eden paydaşın zilyetliğinin korunması gerekeceği kuşkusuzdur.

Gerçektende, yapılacak araştırma sonucunda, her bir parsel için tüm paydaşları kapsayacak nitelikte harici bir taksim projesi ve ya oluşturulan fiili durumun varlığının belirlenmesi ve bu şekilde taraflara özgülenen bölümlere bir diğer paydaşın elatma olgusunun saptanması durumunda, özgülenen yer bakımından, kendisine bu yer isabet eden paydaşın zilyetliğinin korunması gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ve belirtilen ilkeler gözetildiğinde, mahkemece hükme elverişli kapsamlı bir araştırma ve soruşturma yapıldığı söylenemez.

Öte yandan, birleşen davanın davalılarından A..'nin çekişmeli taşınmazlarda paydaş olmadığı, davalı paydaş A..'in babası olduğuna göre; şayet fiili bir durum yaratılmış ve oğlu A..'e özgülenen yeri ona teban kullanıyor ise, kendisini fuzuli şagil olarak nitelemek olanaksızdır. (İ.İ.K.276/son) Böylesi bir durumda, aleyhine açılacak davanın reddedilmesi gerekeceği açıktır.

Yok eğer yukarıda değinildiği şekilde harici taksim ve fiili kullanım durumu oluşturulmamış ise, paydaş olmayan A..'nin kullanımının hukuki dayanağı bulunmayacağından, 21.6.1944 tarih 13/24 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca hakkındaki davanın mutlak olarak kabulüne karar verilmesi gerekeceğinde de kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen olgular ve ilkeler çerçevesinde gerekli araştırmanın ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye ve soruşturmaya dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13963, Karar No: 2011/6109, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/13963 E.  ,  2011/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143(iki kez), 51/7.maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay (iki kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına ve evvelce işlemiş bulunduğu suçundan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/425 esas, 2004/514 sayılı kararı ile verilen erteli ağır para cezanın aynen infazına dair Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2007 tarihli ve 2005/153 esas, 2007/165 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.09.2009 gün ve 2009/10879/50522 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2009 tarih ve 2009/225149 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Sanığın sabıkasında mevcut Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen erteli ağır para cezasının aynen infazına kara verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51.maddesinin 7.fıkrasında, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi durumunda sadece erteli hapis cezasının infazının öngörüldüğü nazara alınmadan, sanığın sabıkasında bulunan ve erteli olan adli para cazasına ilişkin mahkumiyetinin infazına karar verilmesinde isabet görülmemiş olup 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı yerinde görülmediğinden isteminin kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkındaki Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2007 tarihli 2005/153 esas 2007/165 sayılı verilip kesinleşen kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d maddesi gözetilerek hüküm fıkrasından "Sanığın sabıkasında Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/425-2004/514 E.K sayılı erteli ilamı bulunduğundan sanığın erteli ilamındaki cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7.maddesi gereğince AYNEN İNFAZINA" cümlesinin çıkartılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına, 22.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3546, Karar No: 2015/7010, Tarih: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3546 E.  ,  2015/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/119974

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2010/305 (E) ve 2012/18 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Baharat, tohum ticaretiyle uğraşan katılanın işyerine giden sanığın, toplam 29.000 TL değerindeki tohumları katılandan çek karşılığı satın almak konusunda katılan ile anlaştıkları ve suç tarihlerinde iki parti halinde anlaşmaya konu malları alıp karşılığında suça konu tamamen sahte olarak üretilmiş çekleri ciro ederek katılana verdiği, katılan sonradan çekleri bankaya götürüp sorduğunda çeklerin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın suça konu çekleri sahte olduklarını bilmeden mal karşılığı alıp katılana verdiği yolundaki savunması dosya kapsamı ile doğrulanmadığından nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme olarak resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11344, Karar No: 2012/3648, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11344 E.  ,  2012/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi