muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4876, Karar No: 2019/6550, Tarih: 21.10.2019

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacıların Antalya Tarım A.Ş'de bulunan hisselerini dava dışı Titiz Agro Grup A.Ş.'ye devrettikleri ve şirket yönetim kurulunun 31.12.2013 tarih 15 nolu tutanağı ile devrin pay defterine işlenmesine yönelik karar alındığı ve devirlerin pay defterine işlendiği, Antalya Tarım A.Ş.'nin kısmi bölünme planının 29.05.2012 tarihinde düzenlendiği, Antalya Tarım A.Ş.'nin Likya Fide A.Ş ye devir olacağının karar altına alındığı, kısmi bölünmeye esas incelemenin Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/486 Esas sayılı dosyası ile yapıldığı, tarafların bir araya gelerek 24.04.2012 tarihinde hisse satış vaadi ve hisse devrine ilişkin ilkelere dair sözleşme imzaladıkları, sözleşme kapsamında kısmi bölünme sonrası Antalya Tarım A.Ş.'de kalacak paylar hariç mevcut şirketten kısmi bölünme yolu ile ayrılacak ve yeni kurulacak şirketlerde oluşacak olan % 33.834 payın ...'e satılacağına yönelik düzenlemelerin yapıldığı, tarafların 05.04.2013 tarihinde hisselerin devrine yönelik ve tüm davaların neticelendirilmesine ilişkin sözleşme imzaladıkları, davacıların kademeli olarak yapılan görüşmeler neticesinde hisselerini davalı tarafa devrettikleri, Monsanto şirketi ile Antalya Tarım A.Ş'nin sözleşmesinin sona ermiş olması sebebi ile hisse devir bedellerinin buna göre hesap edildiği, davacılar her ne kadar TBK’nın 36. maddesi kapsamında aldatıldıklarını iddia etmiş iseler de tarafların uzun süre hisse devirleri konusunda görüşmeler yaptığı, görüşmeler neticesinde şirketin finansal durumunun tamamen değerlendirildiği, davacıların tüm gelişmelerden haberdar olduğu, dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere tohum ıslah çalışmalarının da görüşmelerde değerlendirildiği, öncelikle davacı ...'in dava dışı şirket hisselerini satın almaya karar verdiği ancak daha sonra almaktan vazgeçince bedelinin belirlenerek davacılara ödendiği, tohum ıslah çalışmasından beklenen faydanın sağlanmasının uzun yıllar alacağı, tescil edilmiş tohum olsa bile bundan kar edilip edilmeyeceği hususunun bilinemeyeceği, kaldı ki tüm bu hususların müzakere sürecinde taraflarca da değerlendirildiği, davacıların aldatıldıkları yönündeki iddialarının subut bulmadığı gerekçesiyle, asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5470, Karar No: 2024/132, Tarih: 10.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/5470 E.  ,  2024/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/157 E., 2022/571 K.

DAVALILAR : ... vekili Avukat ..., ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili Avukat ..., ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/226 E., 2021/221 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vekili ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... vekili ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ...ili, ... mahallesinde bulunan dava konusu 101 ada 146 parsel sayılı "mezarlık" niteliğindeki; 101 ada 147 parsel sayılı "şadırvan" niteliğindeki taşınmazların kendisine ait iken kadastro tespiti sırasında ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edildiğini, “Devir Tasfiye Komisyon Kararı” gereğince 2015 yılında 146 parsel sayılı taşınmazın ...'ne, 147 parsel sayılı taşınmazın ise ... Belediyesine “tashihen devir” edildiğini, taşınmazların babası ...’tan kendisine intikal ettiğini, yine 101 ada 145 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yer alan dava konusu yerin kadastro tespitinin de hatalı olduğunu, dava dışı 101 ada 148 parsel sayılı taşınmazın kendisine babasından intikal ettiğini ve dava konusu taşınmazların da bu parselin devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, 146 ve 147 parsel sayılı taşınmazların ve 145 parsel sayılı taşınmaz içinde tespit gören krokide işaretlenen alanın tapu kayıtlarının iptali ile 148 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazların kamu malı olarak tescil edildiğini, Devlete ait olduğunu, davacı tarafın iddiasını ispatlayacak derecede güçlü ve inandırıcı deliller ortaya koyamadığını, davanın on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... duruşma sırasında, adına kayıtlı dava konusu 101 ada 145 parsel sayılı taşınmazdaki küçük bir bölüm için davacının iddiasını kabul ettiğini, burasının kardeşi ...'ye ait olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... duruşma sırasında, adına kayıtlı dava konusu 101 ada 145 parsel sayılı taşınmazdaki küçük bir bölüm için davacının iddiasını kabul ettiğini, burasının kardeşi ...'ye ait olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2019 tarihli ve 2017/103 Esas, 2019/315 Karar sayılı kararı ile; 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde açıklanan kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz mal edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği, dava konusu taşınmazların öncesinde kök mirasbırakan ... tarafından kullanılmakta iken, sonrasında davacıya bırakıldığı ve davacı tarafça kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vekili ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli ve 2020/296 Esas, 2020/1168 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin eksik olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 ncı maddesi gereğince davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2020/226 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararıyla; 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde açıklanan kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz mal edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği, dava konusu taşınmazların öncesinde kök mirasbırakan ... tarafından kullanıldığı, sonrasında davacıya bırakıldığı ve davacı tarafça kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vekili ve ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu 146 ve 147 parsel sayılı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, taşınmazın Tasfiye Komisyonu kararı ile devredildiğini, davacının kararın iptali için dava açması gerektiğini, taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacağını, davalı Belediyenin yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini, bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağını, davanın süre yönünden de reddi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu, Mezarlıkların Korunması Hakkında Kanun'da açıkça belirtildiği üzere mezarlıkların özel mülke konu edilemeyeceğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/157 Esas, 2022/571 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi davalı ... Belediyesinin tapu maliki olması nedeniyle davada taraf olduğu, kanuni hasım durumunda bulunmadığından harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasında da bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, mezarlıkların devir ve ferağ edilemeyeceğini, zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu, ...ili, ... ilçesi, ... mahallesi 101 ada 145 parsel sayılı, 2.315,21 m2 yüzölçümlü, ahşap ev ve fındık bahçesi vasıflı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edildiği; 146 parsel sayılı, 652,18 m2 yüzölçümlü, mezarlık vasıflı taşınmazın kadimden beri köyün mezarlığı olarak kullanıldığı belirtilerek, 147 parsel sayılı, 86,45 m2 yüz ölçümlü, şadırvan vasıflı taşınmazın kadimden beri şadırvan olarak kullanıldığı belirtilerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildikleri, bilahare 146 parsel sayılı taşınmazın 02.03.2015 tarihinde davalı ... Belediye Başkanlığına, 147 parsel sayılı taşınmazın da 10.04.2015 tarihinde davalı ... Belediyesine tashihen devredildiği, 148 parsel sayılı, 666,37 m2 yüz ölçümlü, kargir üç katlı ev ve fındık bahçesi vasıflı taşınmazın ise hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ile ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 2.676,86 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, davalı ... Belediyesi yönünden alınması gereken 999,23 TL onama harcının peşin alınan 1.582,36 TL harçtan mahsubu ile artan 583,13 TL'nin istek halinde davalı ... Belediyesine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12697, Karar No: 2015/1788, Tarih: 21.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12697 E.  ,  2015/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/122108

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2008/80 (E) ve 2010/868 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayetçi olan küçük Ö.. S.., annesi S.. S.. ve babası olan şikayetçi M.. S..'nun sanıklardan şikayetçi olmalarına rağmen katılma talepleri sorulup bu konuda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı dikkate alınarak suçlardan zarar görmeleri nedeniyle CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca, şikayetçi M.. S..'nun kendisi ile birlikte eşi S.. S.. ve oğlu Ö.. S.. adına velayeten katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık Y.. K.. hakkında, katılanlar S.. S.. ve Ö.. S..'na yönelik yaralama suçuna ilişkin temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılanlar M.. S.., S.. S.. ve Ö.. S..'nun temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6108, Karar No: 2011/1230, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6108 E.  ,  2011/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 9.2.2010

No : 612-69

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu çiftlikte tavuk üretimi yapmakta iken 09/08/2007 tarihinde sabah saat 05:30-06:00 saatlerinde elektrik kesildiğini, kesinti nedeniyle çiftlikte 9.000 adet civcivin telef olduğunu, civcivlerin telef olduğu tarihte 38 günlük olduklarını ve 45 günlük iken kesildiklerini, müvekkili tarafından Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesi'ne tespit yaptırıldığını, mahkemeye sunulan bilirkişi raporunda 38 günlük civcivlerin kapalı ortamda bulunmalarında içerideki sıcaklığın 22 derece olması gerektiğini, bu sıcaklığı sağlamak üzere müvekkili tarafından çiftlikte soğutma sistemi çalıştırılmakta olup bu soğutma sistemi ile kapalı alanda 22 derecelik sıcaklık sağlandığını ve içeride oluşan gazların hava sirkülasyonu ile temizlendiğini, bu sistemin elektrik ile çalıştığını, elektrik kesintisi yapılması nedeniyle kapalı alanda sıcaklığın 34 dereceye çıktığını, bu durumda ise yarım saat içerisinde oksijensizlik ve aşırı sıcaktan dolayı ölüm gerçekleştiğini, elektriğin kesildiği tarihte müvekkiline veya köye hiç bir şekilde bildirim yapılmadığını ve davalı kurumca arızaya müdahale edilmeyerek müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini belirterek müvekkilinin uğramış olduğu kar kaybını ve müspet zararının tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hizmet kusuruna davayı maddi tazminat talebi ile açıldığını, sözleşmeye dayanmayan ve idarenin kusurundan kaynaklanan davalarda görevli yargı yolunun idari yargı olduğunu, ayrıca dava konusu yerde kesintinin arızadan olduğunu, davacının enerjinin kesik olduğu dönemde idarece borç nedeniyle kesilen enerjinin yeniden bağlanması işlemi yapılmamakla birlikte idareye başvurmadan izinsiz olarak elektriği açtığını ve tüketim yaptığını, elektrik arızasının oluştuğu dönemde ise müvekkili şirkete başvurup enerjinin verilmesini talep ettiğini, kurum tarafından yapılan incelemede davacının elektrik borcu olduğunu, 17/03/2007 tarihinde kesme bildirimi yapıldığını 20/03/2007 tarihinde ise elektriğin kesildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda olay tarihinde meydana gelen elektrik kesintisi ile davacıya ait civcivlerin telef olmasında illiyet bağı olduğu, her ne kadar bilirkişi tarafından davacının jeneratör bulundurmaması nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmişse de 09.08.2006 tarih ve 26254 sayılı Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 4. maddesine göre bu tür kümeslerde jeneratör bulundurma zorunluluğunun bulunmadığı, ancak davacının ölen civcivleri C.P.Standart Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş’den aldığı ve fason üreticilik yaptığı bu nedenle civcivlerin yemlerinin dahi C.P şirketi tarafından karşılandığı, bu nedenle davacının civcivlerin telefi nedeni ile uğramış olduğu zararının yoksun kaldığı kar olan civcivlerin 44 günlük olmaları halinde elde edeceği fason üretici karı olan 3.943,00 TL ve C.P şirketi tarafından kesilen negatif prim toplamı kadar olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 14.10.2009 tarihli bilirkişi heyeti raporunda davalı idarenin açıkça kusursuz olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bilirkişi heyetinin kusur durumuna ilişkin bu görüşüne gerekçeleri belirtilmeksizin itibar edilmeyerek davalı kurumun meydana gelen olayda kusurlu olduğu kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bu durumda Mahkemece tarafların varsa müterafık kusurlarını da belirten yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6381, Karar No: 2018/5426, Tarih: 03.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6381 E.  ,  2018/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma

sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın kamu adına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükümlerin temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11308, Karar No: 2023/7327, Tarih: 25.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11308 E.  ,  2023/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/38 E., 2022/158 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli ve 2014/123 Esas, 2014/452 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine ve nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verildiği, hükmün katılan ... İdaresi vekili tarafından nakil aracı ile sınırlı olarak temyiz edildiği ve Dairemizin 16.03.2020 tarihli ve 2016/10171 Esas, 2020/6140 Karar sayılı ilâmı ile yalnızca nakil aracı hakkında verilen hüküm yönünden bozulduğu, buna göre de ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli ve 2014/123 Esas, 2014/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ve kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek;

Temyiz incelemesine konu ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli kararında sanık hakkında verilen düşme kararı ile kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, sanık hakkında verilen düşme kararı ile kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin karara yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmak suretiyle, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014

tarihli ve 2014/123 Esas, 2014/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis ve 25 gün karşılığı 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.