muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5224, Karar No: 2018/12561, Tarih: 14.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/5224 E.  ,  2018/12561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tanıma ve Tenfiz

K A R A R

Federal Demokratik ... Cumhuriyeti Devleti Federal Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.06.2012 tarih ve C/FNo: 12083 sayılı evlat edinme kararına ilişkin, yine aynı mahkemece verilen ve "Dosya tamamlanmış, kapatılmış ve arşive gönderilmiştir." ifadelerini içeren 14/07/2015 tarihli yazının; ilgili dosyanın kesinleştiği anlamına gelip gelmediğinin Dış İşleri Bakanlığı aracılığıyla Federal Demokratik ... Cumhuriyeti Devleti makamlarından sorulması, alınacak cevabın dosya içerisine konulmasından sonra karar düzeltme incelemesi yapmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15567, Karar No: 2018/946, Tarih: 07.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15567 E.  ,  2018/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi müdürü olan sanığın, fizyoterapist olarak bu kurumda daha önce görev yapan tanık ...'ın, 2006 yılı Haziran ve Temmuz aylarında görev yapmadığı halde görev yapıyormuş gibi düzenlenen rehabilitasyon planlarını kurumun müdürü olarak onaylayarak Yenimahalle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nden ödenek talebinde bulunulduğu ve talep kapsamında 120 bireysel eğitim seansı karşılığı olarak toplam 5.999.20 TL'nın haksız olarak ödenmesine sebebiyet verildiğini bu şekilde sanığın atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, suç tarihinde aynı kurumda çalışan ve ifade tarihinde devlet kurumunda çalışıyor olması nedeniyle beyanları tarafsız kabul edilebilecek tanık ...'in mahkemedeki ifadesinde suç tarihinde tanık ...'ın bu kurumda çalıştığını kesin olarak hatırladığını beyan etmesi, tanık ...'ında mahkemedeki ifadesinde bu beyanı doğrulaması ve belgelerdeki imzaları yoğunluk nedeniyle kurumdaki sekreter ve yardımcıların tamamladığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanığın tanık ...'ın kurumda tam zamanlı olarak çalışması nedeniyle suç tarihinde Kahta'da bulunmasının mümkün olmadığı yönündeki beyanının doğruluğunun tespiti için sanığın suç tarihinde banka ve kredi kartlarının hangi ilde aktif olarak kullanıldığı ve telefon sinyallerinin hangi baz istasyonlarından alındığı ilgili kurumlardan sorularak, daha önce alınan bilirkişi raporu heyetimizce yeterli bulunmadığından suça konu belgelerdeki ... adına atılı imzaların tanık ... ve sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; suça konu rehabilitasyon planlarına ilişkin ödemelerin farklı tarihlerde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, suça konu belgelerin ilçe Milli Eğitim Müdürlüğüne aynı anda sunulup sunulmadığının ilgili kurumdan sorulmadan aynı anda sunulduğu kabul edilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5040, Karar No: 2006/6729, Tarih: 12.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5040 E.  ,  2006/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davacı taraf vekili 22/03/2005 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 22.03.2005 günlü dilekçesinde “Usulsüz ara kararı alındığı, gereksiz keşif kararı verdiği, keşif masrafı yatırılmaması halinde davanın ispat edilemeyeceğini ihtar ..., ihsası reyde bulunduğu” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ... (.....)’in red talebinin yerinde olmadığı, ancak hükme güven duyulmaması bakımından çekinme görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine, çekinme kararının kaldırılmasına ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 100.000.000.-TL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12070, Karar No: 2014/19486, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12070 E.  ,  2014/19486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 23.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 09.04.2013 tarih, 2011/ 2652 E ve 2013/11444 K sayılı onama kararında lehine duruşma avukatlık ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek, karara duruşma avukatlık ücretinin eklenmesini talep etmiştir. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Davacı vekili duruşma talep etmiş ve duruşmaya gelerek itirazlarını tekrarlamıştır. Dairemiz bozma ilamı da davacı yararına olmakla davacı taraf lehine duruşma avukatlık ücretine karar verilmelidir. Dairemiz bozma ilamına duruşma avukatlık ücreti eklenerek aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, basın çalışanı olarak 3 yıl 6 ay çalıştığını, işverence haksız olarak çıkarıldığını, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerinin kullandırılmamış olduğunu, işçilik haklarının ödenmediğini, haksız şekilde sözleşmenin feshedildiğini belirterek, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma/fazla çalışma ücreti gecikme zammı ile bayram ve genel tatil çalışma ücreti gecikme zammı alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının hizmet sözleşmesi ile çalışmadığını, telif ücreti aldığını, alacağının bulunmadığını, zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet aktiyle basın çalışanı olarak çalıştığı, sözleşmenin feshine ilişkin bir belge olmadığı, buna karşılık davalı tarafın feshin haklı nedenlerle yapıldığına ilişkin delil getiremediği ve ispat edemediği, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığının yazılı belgelerle ispat edilemediği, ikramiye ödemelerinin yapıldığının davalı tarafça ispat edilemediği, davacı tarafça çalışma süresi ve fazla çalışmaların dosyada bulunan yazılı belgelerle ve tanıkların davacının muhabir olarak fazla çalışma yapmak suretiyle çalıştığına dair beyanlarıyla ispat edildiği, davalı tarafın ise ispat edilen fazla çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini yazılı belgelerle ispat edemediği, gecikme zamları bakımından %90 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme alacaklarından mahkeme karar gerekçesinde % 90 oranından söz edilmiş olmakla birlikte gerçekte % 95 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim hakkın özüne aykırılık oluşturmaktadır. Mahkeme kararında belirtilen % 90 oranında indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme alacaklarından mahkeme karar gerekçesinde % 90 oranından söz edilmiş olmakla birlikte gerçekte % 95 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim hakkın özüne aykırılık oluşturmaktadır. Mahkeme kararında belirtilen % 90 oranında indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

3- Gazetecinin bazı haklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödemeye dair alacaklardan yapılan indirim sebebiyle davalı yararına red vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarfa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2680, Karar No: 2013/6650, Tarih: 15.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2680 E.  ,  2013/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı firmada 15.5.1994 de muavin olarak işe başladığını, 1998 yılından sonra uzun yol otobüs şoförü olarak 18.1.2008 tarihine kadar askerlik hariç aralıksız olarak belirsiz süreli iş akdi ile çalışırken sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak fesh edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, izin ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının davalı şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı davanın yerinde olmadığını, davacının davalı firmada hiç çalışmadığını veya değişik yerleri görmek için 1-2 kez muavin olarak çalışmış olabileceğini, genel olarak otogarda tüm firmalara ait araçları temizleyen elemanların sigortalı olmak için bu yola başvurduklarını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının hizmet süresi ve davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı yanında 1994-1998 yılları arasında muavin olarak çalıştığını beyan ederken davalı işveren davacının hizmet akdine dayalı olarak yanında çalışmadığını bir iki kez gezip görmek amaçlı gelmiş olabileceğini beyan etmektedir. Davacı tarafından Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 2012/1050 Esas ve 2012/1250 Karar sayılı dosyasında açılan hizmet tespiti davasının kabulüne karar verildiği, dosyanın Yargıtay 21. H.D.'nin 2013/3234 Esasına kayıtlı olduğu ve henüz temyiz incelemesinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacı vekilince bahsedilen hizmet tespit davasının sonucu bekletici mesele yapılarak, davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlendikten sonra alınacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu davanın sonucu beklenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1240, Karar No: 2023/1514, Tarih: 30.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1240 E.  ,  2023/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı anne vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve davacı baba vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların evlilik dışı birlikteliğinden olan ortak çocuğun davacı baba tarafından tanındığını ve annenin çocuğu babaya göstermediğini belirterek; dava sürecinde tedbiren olmak üzere, baba ile çocuk arasında hafta sonları, dini bayramlarda, yarıyıl ve yaz tatilinde yatılı olarak kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; annenin evlilik dışı hamilelik nedeniyle zor bir süreç geçirdiğini, davacının desteği olmadığını, çocuğun kalp ameliyatı olduğunu, sağlığının ve ilaçlarının düzenli takibinin gerektiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuğun gelişimi açısından baba sevgisinden mahrum kalmaması gerektiği, babayla kişisel ilişki tesisinin çocuğun üstün yararına uygun olduğu ancak uzman raporu, çocuğun yaşı, taraflar arasındaki husumet nedeniyle babanın çocukla görüşmemiş olması, çocuğun rahatsızlığının bulunması ve babanın yoğun çalışma temposu dikkate alındığında yatısız kişisel ilişki kurulmasının uygun olacağı gerekçesi ile; davanın kabulü ile baba ve çocuk arasında her ayın birinci pazar günü saat 13.00'ten saat 16.00'ya kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın dayanağı olan uzman raporunun tebliğ edilmediğini, kişisel ilişki süresinin çok az olduğunu, davacının işlerini görüşme zamanlarına göre ayarlayabileceğini, çocuğun rahatsızlığına babanın da özen göstereceğini ve kişisel ilişki süresinin az olduğunu belirterek; kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; uzman raporlarına itirazlarının dikkate alınmayarak karar verildiğini belirterek; kararın kaldırılıp davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan kişisel ilişkinin çocuğun gelişimi ve babalık duygularının tatmini açısından yetersiz olduğu, annenin çocuğu babaya göstermediği, çocuğun babaya alışması ve karar kesinleşinceye kadar güven duygusunun oluşabilmesi için ilişkinin kararın kesinleşinceye kadar tedbiren de sürdürülmesi gerektiği gerekçesi ile; davalı anne vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı baba vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak baba ile çocuk arasında hüküm kesinleşinceye kadar her ayın ikinci ve dördüncü pazar günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar tedbiren; hüküm kesinleştikten sonra her ayın birinci ve üçüncü cumartesi saat 10.00'dan pazar günü saat 18.00'e, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 18.00'e, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 18.00'e, temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan yirminci günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; çocuğun hastalıkları olduğunu ve kullandığı ilaçların sıkı takibinin gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmek üzere, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesinin ve ilişkinin süresinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk