muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/82, Karar No: 2023/1601, Tarih: 20.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/82 E.  ,  2023/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1265 E., 2022/2264 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/2 E., 2021/80 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının davasının reddine, asli müdahilin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılardan Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve davalılardan Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, tapuda davacı adına kayıtlı 4177 parsel sayılı taşınmazın batısındaki 4549 parsel sayılı taşınmaz sınırlarında kalan yaklaşık 20.000,00 m2'lik yeri davacının dava dışı ... isimli şahıstan satın aldığını, aralıksız ve nizasız olarak 30 yıla yakın süre ile malik sıfatıyla limon bahçesi, zeytinlik ve tarla olarak kullandığını, üzerinde orman örtüsü, kök veya kök artıkları, humus bakiyesinin olmadığını, 4 tarafının kişi parselleri ile çevrili olduğunu ileri sürerek bu kısmın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Belediyesi cevap dilekçesinde, taşınmazın orman olduğunu, imar planı dışında olduğunu, davanın husumetten ve 10 yıllık hak düşürücü süreden reddinin gerektiğini, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Hazine cevap dilekçesinde, hak düşürücü süre ve zamanaşımı nedenleriyle davanın reddinin gerektiğini, taşınmazın orman olduğunu, zilyetlikle kazanmaya uygun olmadığını, davanın orman idaresine ihbarının gerektiğini, dava konusu 30 yıldır kullandığını iddia eden davacının maliki olduğu 4177 parsel sayılı taşınmazın dahi geçmişte zilyedi olmadığını, bu taşınmazın zilyedi olarak tespit edilen dava dışı ...’un noterde düzenlenen muvafakati ile hakkını kısmen devretmesi ile 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) kapsamında satın alarak maliki olduğu, bu taşınmazın dahi vasfı itibariyle zilyetlikle kazanmaya uygun olmadığını, harcın düşük olduğunu, gerçek değere tamamlattırılması gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... İdaresi cevap dilekçesinde, davada hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davacı ve dava dışı eşi...’in açma suçundan yargılandıklarını ve ceza aldıklarını, taşınmazlardaki ağaçlar için müsadere kararları verildiğini, ihtiyati tedbirin hatalı olduğunu, ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlayacağını, taşınmazın evveliyatının orman olduğunu, Büyükşehir Belediyesi’nin de davaya dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

4. Davalı ... Belediyesi cevap dilekçesinde, taşınmazın orman olduğunu ve Hazine adına kayıtlı bulunduğunu, davanın husumetten reddinin gerektiğini, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, davacı vekilinin talebi üzerine 20.02.2020 tarihli ara kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 389/1 inci maddesi gereği telafisi mümkün olmayacak zararlara sebebiyet verilmemesi adına dava konusu taşınmaza davacı tarafından dikilmiş 300 adet zeytin ve limon ağacının Orman İşletme görevlilerince kesilmemesi için eldeki davada verilecek kararın kesinleşmesine kadar ihtiyati tedbir şerhi konulmasına karar verildikten sonra yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza yönelik yapılan orman kadastrosunun 13.11.1993 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde dava açmak için hak düşürücü süre geçirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davanın orman kadastrosuna itiraz değil tapu iptali ve tescil olduğunu, hak düşürücü süreden davanın reddinin doğru olmadığını, taşınmazda orman örtüsünün bulunmadığını, kişi parselleri ile çevrili olup taşınmazın evveliyatının araştırılmadığını, tapulama belgelerinin getirtilmediğini, kararın bilirkişi raporları tebliğe çıkarılmadan mazeretli olunan oturumda karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesinin kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde, davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın orman olduğunu, verilen ihtiyati tedbir kararı ile taşınmazın işgalinin devamına imkan tanındığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesince verilen ihtiyati tedbir kararı ile yargılama sonunda verilen hükmün vekalet ücretine yönelik kısmı kaldırılarak davalılar lehine nisbi vekalet ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 Sayılı Kanun) 12 ve 17 inci maddeleri, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun (766 Sayılı Kanun) 31/2 inci maddesi

3. Değerlendirme

Dava konusu 4549 parsel sayılı, 1.896.140,35 m2 alanlı taşınmaz, 1966 tarihli tapulama çalışmalarında çamlık ve çalılık olarak tespit dışı bırakılmış, bilahare 19.04.2011 tarihli tescil bildirimi ile orman vasıfıyla Hazine adına tescil edilmiş, ... Defterdarlığının 20.06.2014 tarihli ve 163 sayılı olurları ile de Orman Genel Müdürlüğü'ne tahsis edilmiştir. Dava, bu taşınmazın 20.000 m2'lik kısmının eklemeli kazandırıcı zilyetlik, imar ve ihyası iddiasına dayalı tapusunun iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkin olup, öncesinde tescil dışı bırakılan bilahare idari yoldan tapusu oluşturulan taşınmazlar hakkında 766 sayılı Kanun'un 31/2 ve 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü fıkralarında yer alan 10 yıllık hak düşürücü süre bu taşınmazlar için kadastro tutanağı düzenlenmediğinden uygulanamaz. Keza, orman kadastro çalışmalarının üzerinden 10 yıldan fazla sürenin geçmiş olması ise davanın esası değerlendirilirken dikkate alınması gereken bir husus olup, Mahkemece işin esasının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/783, Karar No: 2014/20771, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/783 E.  ,  2014/20771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışı çalışmaları ile Türkiye'de fiili hizmetinin bittiği sonraki tarihleri arasındaki 2922 gün olarak paylaştırılması suretiyle yeniden düzenlenmesi ve düzeltilen bu borçlanma taahhütlerine göre aylık bağlamaya esas yıllık kazanç tutarlarının ve aylık bağlamaya esas göstergenin yeniden tespit edilerek bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2655, Karar No: 2019/3459, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2655 E.  ,  2019/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5220, Karar No: 2012/10922, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5220 E.  ,  2012/10922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Fen ve elektrik bilirkişisi enerji nakil hattının yüzölçümünü farklı gösterdiklerinden, infazda tereddüt yaratmamak amacı ile hükmedilen bedele ve gerçek duruma uygun (enerji nakil hattını, trafo ve pilon yerlerini gösteren) her iki bilirkişi tarafından birlikte düzenlenecek krokili rapor eklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2875, Karar No: 2016/9463, Tarih: 06.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2875 E.  ,  2016/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

3- ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi, sanıklar ... ve ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerin mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Asıl işveren ... Taahhüt İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından yüklenilen Elmadağ- Kırıkkale arasında yapılacak olan viyadük inşaatının, ''fore kazık '' işinden sonraki işlerinin alt işveren ... İnşaat Limited Şirket'ine, 25.11.2008 tarihli taşeron sözleşmesi ile devredildiği, sözleşmenin 16. maddesinde, taşeronun çalıştıracağı personelin her türlü sorumluluğunun kendisine ait olacağının, taşeronun çalışmalar sırasında kazalara karşı iş ve iş güvenliği mevzuatının gerektirdiği her türlü tedbiri almakla yükümlü olacağının hüküm altına alındığı, dosya kapsamından, alt işveren ... İnşaat Limited Şirketi işçisi olan ölenin, iş güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından olay mahallinde yapılan inceleme sonucu 28.01.2009 tarihinde düzenlenen raporunda, projeye uygun imal edilmediği, kalıp çalışması ile demir döşeme işinin birlikte yapıldığı, kalıbın takviyelerinin sağlam olmadığı, kalıp içerisinde montajı yapılan pilye ve üst ızgara olarak döşenmiş demirlerin birbirleri ile bağ telleri ile bağlanarak döşenmiş olduğu ve döşeme işleminin tamamlanmamış olduğu ve bağların yetersiz olduğu tespit edilen betonarme kalıbında çalıştığı sırada, kalıbın devrilmesi sonucu öldüğü anlaşılan olayda, iş veren şirketin şantiye şefi olan sanık ...'a yüklenecek kusur bulunmadığı ve beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8016, Karar No: 2017/8195, Tarih: 20.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/8016 E.  ,  2017/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelmesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanını şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23165, Karar No: 2015/9605, Tarih: 08.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23165 E.  ,  2015/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (Mukaddes) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2010/46710, Karar No: 2013/5749, Tarih: 18.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46710 E.  ,  2013/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan .... Hiz. Ltd. Şti. ile ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı .... Hiz. Ltd. Şti. hakkında verilen hüküm karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı altında kaldığından, anılan davalının temyiz talebinin kesin hüküm nedeniyle REDDİNE,

2- Davalı Bakanlığın temyizine gelince:

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ıncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır

(Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

(Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir (Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.).

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).