muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14297, Karar No: 2023/4390, Tarih: 20.06.2023

2. Adli tıp raporları, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, sanığın tekne ile açılarak katılanın bulunduğu tekneye geçtiği ve katılanı darp ettiği, sanığın orantısız şekilde hareket etmesi nedeniyle meşru savunma şartlarının oluşmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/296 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17350, Karar No: 2018/10685, Tarih: 02.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17350 E.  ,  2018/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin “Kanun'un açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Kanun'un 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanun'da düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; hırsızlık suçundan mahkum olan suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''sanık hakkında 5395 sayılı yasanın 5. maddesinin d fıkrası gereğince fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbi bakım ve rehabilitasyonla, ayrıca bağımlılık yapan maddeyi kullanması dolayısıyla da acilen ve derhal bu konuda uzman bir kuruma yatırılmak suretiyle tedavisinin yaptırılmasına, ” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/180, Karar No: 2013/7151, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/180 E.  ,  2013/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılı Ekim ayından beri... Eczanesinin fiilen işleteni ve hak sahibi olduğunu, davalı ...’nun ise bu eczanenin sorumlu müdürü olup eczacılık belgesinin aylık 3.500 TL karşılığında kendisinden kiralandığını, eczanenin soruşturma geçirdiğini öğrenen adı geçen davalının müvekkilini vekilliğinden azlederek müvekkilinin işleteni ve hak sahibi olduğu ve müvekkilinin çalışması karşılığında eczanenin hak ettiği ücretlerin müvekkilince tahsilini engellediğini, bu bağlamda SGK’da bulunan hak ve alacakların müvekkili tarafından tahsilini önlemek amacıyla hile yoluyla boşandığı eşi olan diğer davalı lehine senetler düzenlediğini ve bu senetlere dayalı olarak ... tarafından davalı ... aleyhine takip başlatıldığını belirterek söz konusu muvazaalı takip nedeniyle müvekkilinin işleteni ve hak sahibi olduğu ... Eczanesinin borçlu olmadığının tespitine, SGK tarafından ödenecek olan 25.000 TL tutarındaki ilaç bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının eczanede işçi olarak çalıştığını, yasa gereği eczacıların eczane açıp işletebileceğini, davacının taraf ehliyeti bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili yanında işçi olarak çalıştığını, davacının eczane işletmesinin mümkün olmadığı gibi eczane işletmesine dair yapılmış olan sözleşmelerin de geçersiz olduğunu, davacının iddialarının gerçekleri yansıtmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı ...’nun eczacı olup ruhsatını davacıya kiraladığı, bu durumda adı geçen davalının eczanenin hesaplarıyla ya da alacaklarıyla ilgili hakkı bulunmadığı, davalıların önceden evli olup danışıklı olarak boşandıkları, hatta birlikte yaşadıkları, bu nedenle de aralarındaki alacak-borç ilişkisinin de kötüniyetli davacıyı zarara uğratmaya yönelik olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının işleteni ve hak sahibi olduğu ... Eczanesinin dava konusu takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, SGK tarafından ödenecek olan 25.000 TL ilaç bedelinin davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalıların vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş, mahkemece hükmü temyiz eden davalı ... vekiline eksik yatan temyiz nisbi harcının tamamlanması için muhtıra çıkarıldığı ancak adı geçen davalının verilen sürede istenilen tutardaki temyiz nisbi harcını tamamlamadığı anlaşılmıştır.

Davalı ...’nun, ... eczanesinin mesul müdürü olduğu, davacının ise adı geçen davalı tarafından verilen vekaletname ile eczaneyi işlettiği dosya içeriğiyle sabittir.

Davalı ...’nun, ... eczanesinin mesul müdürü olduğu, davacının ise adı geçen davalı tarafından verilen vekaletname ile eczaneyi işlettiği dosya içeriğiyle sabittir.

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkındaki Kanun hükümleri toplumun sağlığı ve kamu düzeni ile doğrudan ilgili hükümlerdir. Anılan yasanın 1. maddesinde eczane açmak, eczacılık tekeline tabi tutulmuş, 2. maddesinde ise eczacılık yapabilmek için diğer koşullar yanında temel koşul olarak “Türkiye Eczacı... veya Fakültelerinden diplomalı olmak” öngörülmüştür.

Davaya konu eczanenin davacı tarafından işletilmesi, 6197 sayılı Yasanın kamu düzeni düşüncesiyle koyduğu kuralları bertaraf etmeye yönelik olup bu şekilde eczane işletilmesi söz konusu yasanın emredici nitelikteki düzenlemeleriyle çatıştığı için hukuka aykırıdır. Dolayısıyla bu şekilde eczane işletilmesi hukuken tarafları bağlamaz ve bir hak ve borç doğurmaz. Mahkemece sözü edilen hukuk kuralları göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16150, Karar No: 2013/2441, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16150 E.  ,  2013/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit suçu ise; bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılana ait ... plaka sayılı aracının yanına gelerek, aracın lastiklerini kestiği ve aracın farlarını kırarak zarar verdiği, müştekiye hitaben: "seni seviyorum, sen neden beni sevmiyorsun, neden benimle evlenmiyorsun, seni her yerde takip edeceğim, gerekirse seni de kendimi de öldürürüm" dediği ve bu şekilde tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7042, Karar No: 2022/12239, Tarih: 17.10.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/7042 E.  ,  2022/12239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 9. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 45. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay C.Başsavcılığının 27/12/2020 tarihli 2010/106037 sayılı tebliğnamesi ile uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderilmesi üzerine Dairemizin 02/06/2021 gün ve 2021/99 Esas 2021/2605 sayılı Kararı ile yetki uyuşmazlığının daha önce çözüldüğü ve ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 gün ve 2019/1435 E. 2019/1602 K. sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, bu kez Yargıtay C.Başsavcılığının 01/09/2021 ve 10/05/2022 tarihli 2021/85219 ve 2022/52485 sayılı tebliğnameleri ile uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderilmesi üzerine Dairemizin 15/03/2022 ve 05/07/2022 gün, 2021/10621 Esas, 2022/3097 sayılı ve 2022/3107 Esas, 2022/8983 sayılı Kararları ile “Dairemizin 02/06/2021 gün ve 2021/99 Esas 2021/2605 sayılı Kararı ile yetki uyuşmazlığının daha önce çözüldüğü ve ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 gün ve 2019/1435 E. 2019/1602 K. sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, ancak dosyanın ... 45. Asliye Ceza Mahkemesince yeniden Yargıtay C.Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, Dairemizce yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdine” karar verildiği; ancak dosyanın ... 45. Asliye Ceza Mahkemesince yeniden Yargıtay C.Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, Dairemizce yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23720, Karar No: 2015/28120, Tarih: 12.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23720 E.  ,  2015/28120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 2007 tarihi Ocak ayından 31/01/2014 tarihine kadar davalılardan ....ne ait iş yerinde operatör olarak çalıştığını, iş aktinin haksız olarak fesih edildiğini, 38 yıldır inşaat sektöründe en ağır iş olan fore kazık işinde uzman ve davalı iş verenin yüklenici olduğu bir çok inşaat işinde operatör olarak çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının ve işin yapıldığı iş yerinin ikametgah adresinin Bodrum olması nedeniyle 5521 sayılı yasanın 5.maddesi gereğince dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir (Yargıtay 9. H.D. 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

Deniz İş Kanununun 46 ncı maddesi uyarınca, adı geçen Yasa kapsamına giren gemiadamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu Kanundan veya iş sözleşmesinden doğan davalar hakkında da, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. İş sözleşmesinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

5521 sayılı Yasanın yetkiyle ilgili bu düzenlemesi yanında, diğer bir kısım yasalarda da uyuşmazlığın çözümü için hangi iş mahkemelerinin yetkili olduğu konusunda düzenlemeler bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinde, komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı, işverenin yerel iş mahkemesine,

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 28 inci maddesinde, uluslararası nitelikteki bir kuruluşa üyeliğin iptali davasında, sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesine,

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 12 nci maddesi uyarınca, iş kolu istatistiklerine karşı .. iş mahkemesine,

4857 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinde, komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı, işverenin yerel iş mahkemesine,

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 28 inci maddesinde, uluslararası nitelikteki bir kuruluşa üyeliğin iptali davasında, sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesine,

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 12 nci maddesi uyarınca, iş kolu istatistiklerine karşı .. iş mahkemesine,

Aynı Yasanın 15 inci maddesine göre, sendika yetki çoğunluğu tespitine dair kararlara, 16 ncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmelerinin hükümsüzlüğü, 46 ncı maddeye göre, uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47 nci madde uyarınca, gereği grev ve lokavtın durdurulması, 51/4 maddesi gereğince, grevin sona erdirilmesi, 60 ıncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmesinin yorumu istemlerinin, işyerinin bağlı olduğu ..... Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye başvurulabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda her ne kadar davacı davalı .....’ın “...- İ...” adresini göstererek dava açmış ise de, dosyadaki bilgi ve belgelerden her iki davalının da ikametgah adreslerinin Bodrum olduğu ve dava dilekçelerinin taraflara bu adreste tebliğ edildiği, ayrıca davacının çalışma süresi boyunca çok sayıda farklı işyerinde çalışma iddiasının olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının en son çalıştığı işyeri adresinin tespit edilerek sonucuna göre yetki hususunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12244, Karar No: 2024/12902, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12244 E.  ,  2024/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1620 E., 2023/1247 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/340 E., 2022/181 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... El Aletleri Dövme Çelik ve Mak. San. A.Ş.’de çalışırken meslek hastalığına yakalanmış olduğunu ve bu hususta 08.07.2014, 23.01.2015, 26.08.2015 ve 04.01.2016 tarihli 4 adet meslek hastalıkları raporu almış olduğunu, müvekkil davacının rahatsızlıklarının tamamı mesleki olmasına karşın, bazı rahatsızlıkları için mesleki değil raporu verilmekte olduğunu, kontrollere tabi tutulduğunu. maluliyeti ile ilgili ulaşılan ilk sonucun müvekkil davacının meslek hastalığı nedeni ile %14 meslekte kazanma gücünü yitirdiği yönünde olduğunu, müvekkil davacının davalı şirkette çalışırken başlayan ve halen daha devam eden kronik rahatsızlıklar nedeni ile müvekkilinin malul durumda olduğunu, müvekkil davacının sürekli tedavi gördüğünü ancak düzelemediğini, müvekkilin bu ... gelmesine nedeninin davalı şirketin çalışma şartları olduğunu, müvekkil davacının ömrü boyunca devam edecek rahatsızlıklarla mücadele etmekte olduğunu, müvekkil davacının mesleki hastalığının meslekte kazanma gücünde yarattığı etki ve maddi zararının tazmini için iş bu davanın açılma zaruretinin hasıl olduğunu belirterek 279.124,88 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ...'un 10.01.2005 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 19.09.2014 tarihine kadar müvekkil şirketin üretim bölümünde çalışmış olduğunu. Davacı müvekkil işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını iddia ederek maddi tazminat talep ettiğini, bu talebini kabul etmediklerini, davacının meslek hastalığı nedeniyle malul kaldığına ilişkin maluliyet oranlarına itiraz ettiklerini, dosyanın yüksek sağlık kuruluna ve ATK ya gönderilerek sağlık durumunun yeniden tespiti ile maluliyet oranlarının saptanmasının istenildiği, davacının müvekkil şirkette 2005 yılında çalışmaya başladığını, müvekkil şirketteki işinin davacının ilk işi olmadığını, bu nedenle davacının önceki çalıştığı iş yerlerini de kapsayacak şekilde araştırma yapılması gerektiğini, davacının iddia ettiği gibi meslek hastalığına müvekkil şirketin iş yerinde yakalanmasının söz konusu olmadığını, davacının genetik yatkınlık ve diğer sağlık sorunları nedeniyle yakalandığı hastalıkları meslek hastalığı olarak göstermeye çalışmasının iyiniyetli olmayan bir davranış olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin %100 oranında kusurlu olduğu, davacının meslek hastalığı nedeniyle %19 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle;

"Davacının açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulüne; 279.124,88 TL alacağın 08.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine;" şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri