muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/412, Karar No: 2023/1445, Tarih: 07.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, dava ve istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 05.04.2022 tarihinde satışı yapılan dört adet taşınmaz ihalesinin feshi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanunu'nun 128/a, 134 ve devamı maddeleri,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12-13-35. maddeleri.

3. Değerlendirme

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlu şirket vekili icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetleri ile birlikte müvekkiline yapılan tüm tebligatların usulsüz olduğu, satış ilanı ve kıymet takdirinde taşınmazın esaslı niteliklerine yer verilmediği bu durumun ihaleye katılımı azalttığı gibi taşınmazların değerinin altında ihale edilmesine sebep olduğunu ileri sürerek ihalelerin feshini talep etmiştir. Satış bedelleri muhammen bedelin üzerinde olduğundan zarar unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun; "Adres Değiştirmenin Bildirilmesi Mecburiyeti" başlıklı 35. maddesinin 4. fıkrasına göre; "Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır." Tüzel kişilerin adreslerinin ara statü, sicil, tüzük ve kuruluş senedi gibi resmi kayıtlarda belirli olması sebebi ile meçhul olması söz konusu değildir.

Borçlu şirket adına çıkartılan satış ilanı tebligatı, adresin kapalı olması veya bu adresten taşınmış bulunması nedeni ile tebliğ edilemeden iade edilmiş ise, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, tebliği çıkaran merci, şirketin ticaret sicil adresine tebligat yapılmasını talep eder. Bu durumda tebliğ evrakının bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda, borçlu şirkete çıkarılan satış ilanı tebligatının; "muhatabın tanınmadığı” şerhi ile 07.02.2022 tarihinde iade edildiği, bunun üzerine icra müdürlüğünce Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 21.02.2022 tarihinde satış ilanının tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Şikayetçi borçlu şirketin ticaret sicil adresine TK'nın 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, bu adrese gönderilen tebligatın, adresin kapalı olması ya da muhatabın adresten taşınmış olması şerhi ile tebliğ edilemeden iade edilmesi zorunludur. Şikayete konu tebligat tarihinden önce, borçlu şirket adına çıkarılıp tebliğ edilmeden iade edilen tebligatın; "muhatabın tanınmadığı" şerhi ile iadesi usulsüz olup, bu tebligat esas alınarak TK'nın 35. maddesine göre yapılan satış ilanı tebligatı usulüne uygun değildir.

Ayrıca ;7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebligat selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler herhangi bir sebeple mutad ... saatlerinde ... yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde ancak o zaman, tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birisine yapılır. Tebligat Tüzüğü'nün 18. maddesinde selahiyetli kişilerin bulunmadığının tebligat belgesinde gösterilip bunun açıklanması lüzumu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacı adına çıkarılan kıymet takdir tebliğinin, “evrak almaya yetkili Işıl İçel” şerhiyle 04.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. SGK kayıtlarına göre Işıl İçen'in 2019 yılında işten ayrıldığı görülmekle tebliğ şerhinde şirket yetkilisinin nerede olduğu da tevsik edilmediğinden kıymet takdir tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nın 128/a madddesi uyarınca kıymet takdirinin tebliğ edildiği ilgililer raporun tebliğinden itibaren 7 gün içinde raporu düzenleten icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesinde şikayette bulunabilirler. Kıymet takdir raporu borçluya usulüne uygun tebliğ edilmediği ve takip dosyasında da borçlunun kıymet takdirine muttali olduğuna dair herhangi bir işlem bulunmadığı için, kıymet takdirine ilişkin hususların ihalenin feshi davası sırasında mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

İİK'nın 128/a madddesi uyarınca kıymet takdirinin tebliğ edildiği ilgililer raporun tebliğinden itibaren 7 gün içinde raporu düzenleten icra dairesinin bulunduğu yerdeki icra mahkemesinde şikayette bulunabilirler. Kıymet takdir raporu borçluya usulüne uygun tebliğ edilmediği ve takip dosyasında da borçlunun kıymet takdirine muttali olduğuna dair herhangi bir işlem bulunmadığı için, kıymet takdirine ilişkin hususların ihalenin feshi davası sırasında mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Öte yandan, İİK'nın 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Buna göre, her ne kadar somut olayda, feshi istenilen ihaleye konu olan taşınmazların satış bedelleri muhammen bedellerinin yüzde yüzünün üzerinde olsa da, satış ilanı ve kıymet takdiri tebliğlerinin usulsüz olması ve borçlunun kıymete yönelik itirazlarının bulunması karşısında, bu aşamada zarar unsurunun bulunmadığından söz edilemez.

O halde mahkemece, borçlu tarafından fesih nedeni olarak ileri sürülen kıymet takdirine ilişkin itirazları, konusunda uzman bilirkişi marifeti ile keşif yapılmak suretiyle incelenerek, taşınmazların tespit edilecek değerinin, ihalede esas alınan muhammen bedelin üzerinde olması halinde ihalenin feshine karar verilmesi, muhammen bedelin altında olması halinde ise zarar unsuru oluşmayacağından ihalenin feshi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8931, Karar No: 2020/4865, Tarih: 05.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8931 E.  ,  2020/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdur ...’ın beyanlarında, olay öncesinde sanıklardan ...’la aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle tartıştıklarını, aynı gün ...’ın köfte arabasının camlarının kırıldığını, ...’ın bundan kendisini sorumlu tuttuğunu söylemesi, sanıkların da mağdurun arabanın camını kırdığını görenlerin olduğunu bu konuyu görüşmek için mağdurun evine gittiklerini savunmaları karşısında, bu hususlar üzerinde durularak sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ... Hüseyin Taşkın’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6204, Karar No: 2022/3498, Tarih: 27.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6204 E.  ,  2022/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.06.2020 tarih ve 2020/498 E- 2020/1122 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Tatbak Lokantası'nın 1960 yılında Nişantaşı'nda kurulduğundan beri verdiği hizmetle tanınmışlık ve itibar kazandığını, ibarenin 1980 yılında ticaret sicil, 1988 yılında marka kaydının gerçekleştirildiğini, zaman içinde müvekkiline gelen şikayetler üzerine yapılan araştırmada davalının markayı ve ticaret unvanını kullandığının öğrenildiğini, davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davacı markasının itibarının zedelendiğini ileri sürerek davalının fiillerinin markaya tecavüz teşkil ettiğinin tespitini, bu fiillerin önlenmesini, davalının ticaret unvanının terkinini, zararın tazminine ilişkin şimdilik 50.000 TL'nin ve davalının taklit ürün satışlarından elde ettiği bir yıllık gelirden %50'sinin yoksun kazanç karşılığı lisans sözleşmesi varmış gibi davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 24.11.2016 tarihinde harcını yatırdığı ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 2.103.783,82 TL'ye çıkarmış ve dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 21.12.2005 tarihinde kurulduğunu, davacının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını, zamanaşımı süresinin geçtiğini, müvekkilinin şekerleme, lokum, çikolata, bisküvi, pasta, kek ve benzeri ürünleri imal edip sattığını, bu ürünlerin davacının tescili kapsamında yer almadığını, yine müvekkilinin "TATBAK" markasını 35.08. sınıftaki müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetinde kullandığını, davacının kullanımının ise 43. sınıfı kapsadığını, müvekkilinin ise 35. sınıfta faaliyet gösterdiğini, sektörlerin farklı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı vekili, ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı defii ileri sürmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "TATBAK" ibaresinden oluşan 29, 30, 42 sınıflarda tescilli 2001/18850, 108121 numaralı markalarının tescilli olduğunun, davalının da "TATBAK" ibaresini, işletme tabelasında ve 30. sınıfta bir kısım ürünler üzerinde kullandığının ilk derece mahkemesine sunulan broşür, ürün fotoğrafları ve bilirkişi raporlarıyla sabit görüldüğü, davacının davalının kullanımını bildiği/ bilmesi gerektiğine dair delil sunulmadığı, kullanımı bildiği halde sessiz kalındığının ispatlanamadığı, markaya tecavüz incelemesinde, davacının marka tescil kayıtları ve tescil sınıfı esas alınarak inceleme yapılacağı, davacı markasının tescil sınıfları ve ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporundaki tespitler göz önüne alındığında; davacı markasının 30. sınıfta ".. pideler, pizzalar, lahmacunlar, waffellar (krep), baklavalar, şöbiyet, tulumba tatlıları, bülbül yuvaları, pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebiler, aşureler..", 42. sınıfta "..yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, kafeterya hizmetleri, ikram hizmetleri (catering), restoran hizmetlerinde.." tescil olduğu, davalının, "TATBAK" markasının davacının markasının tescil edildiği; "baklava, sütlaç, kazandibi, supangle (sup) pizza (dondurulmuş)" emtiaları üzerinde kullandığı gibi yine davacının markayı kullanıldığı "kurabiye, pasta, profiterol, ekler, şöbiyet, tulumba, bülbül yuvası, puding, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebi ve aşure" ürünlerinin tatlı ürünü olması nedeniyle sunumlarının yapıldığı yerler ve satış mecraları geleneksel olarak aynı olduğundan, davacı markalarının tescilli olduğu emtialar ile benzer bulunduğu, davacının markasının tescilli olmadığı unlu mamul emtiaları yönünden kullanımın yasaklanmasının davalı yönünden haksız sonuç doğuracağı, zararın bilirkişi raporuyla tespit edildiği, zararın öğrenildiği tarihten itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacı vekilinin lisans bedeline göre yoksun kaldığı karın tespitini talep ettiği, davacı markalarının tescil tarihlerinin 1998 ve 2001 yılları olduğu, davacı tarafa ait "TATBAK" isimli restoran ile ilgili gazete haberlerini dosyaya ibraz ettiği, davacının tek bir restoran da faaliyet gösterdiği, gazete haberlerinde yarım asırlık restoran olduğu, en iyi kebap ve lahmacun alanında listelere girdiği, ünlülerin uğrak yeri olduğundan bahsedildiği, davalının da yüksek hacimli yatırımlar ve promosyonlar geliştirildiği, şubeler açtığı, satış hacminin ve cirosunun artmasında bu hususlarında belirleyici olduğu göz önüne alınarak, yoksun kalınan kara yönelik tazminat belirlenirken, bilirkişi raporundaki son bir yıllık net satış bedeli üzerinden %3,75 oranında hesaplanan 503.445,95 TL lisans bedeli ve davalının yatırımlarına ilişkin dosyaya yansıyan somut deliller dikkate alınarak, davacının yoksun kaldığı kârın TBK'nın 50-51. maddesi gereğince 427

.445,95 TL lisans bedeli ve davalının yatırımlarına ilişkin dosyaya yansıyan somut deliller dikkate alınarak, davacının yoksun kaldığı kârın TBK'nın 50-51. maddesi gereğince 427.000 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının "Tatbak" ibaresini davacı tescilli markası ile iltibas oluşturacak şekilde; "baklava, sütlaç, kazandibi, supangle/ (sup), pizza/ (dondurulmuş), kurabiye, pasta, profiterol, ekler, şöbiyet, tulumba, bülbül yuvası, puding, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebi ve aşure" ürünleri üzerinde markasal kullanımının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, vaki tecavüzün durdurulmasına, davacının fiili zararına ilişkin ispatlanamayan maddi tazminat talebinin reddine, yoksun kalınan kazanç olarak KHK'nın 66/c bendi uyarınca hesaplanan 427.000 TL'nin ıslah tarihi olan 24.11.2016'dan itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının www.hakmar.com.tr adlı internet sitesinde davacı marka hakkına tecavüz oluşturacak şekilde "baklava, sütlaç, kazandibi, supangle/ (sup), pizza/ (dondurulmuş), kurabiye, pasta, profiterol, ekler, şöbiyet, tulumba, bülbül yuvası, puding, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebi ve aşure" ürünleri üzerinde markasal kullanımına yönelik görsellerin içerikten çıkarılmasına, mümkün olmadığı takdirde erişimin engellenmesine, davalının ticaret unvanının terkinine yönelik talebin reddine, "baklava, sütlaç, kazandibi, supangle/ (sup), pizza/ (dondurulmuş), kurabiye, pasta, profiterol, ekler, şöbiyet, tulumba, bülbül yuvası, puding, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebi ve aşure" ürünlerine ilişkin davacı markasını taşıyan kutu kağıt, poşet, naylon poşetler, broşür, kartvizit, müşteri şikayet formları ve ürün afişlerinde tatbak ibaresini taşıyan tanıtım malzemelerine el konularak imhasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21.875,37 TL temyiz ilam harcının davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8420, Karar No: 2022/5904, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8420 E.  ,  2022/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.09.2017 tarih ve 2014/2089 E- 2017/852 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2017/6320 E- 2020/1836 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 13.09.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Şile ilçesinde balıkçılık yapmakta olduğunu, davalının ise Şile ilçesinde kum midye işleme konserve fabrikası bulunduğunu, müvekkilinin kum midyelerini davalıya vermekte olduğunu, ancak davalının ürünün fire verdiği bahanesiyle eksik ödeme yaptığını, bu ürünlerde işin niteliği gereği %3 ila %7 arasında değişen oranlarda fire verildiğini, ancak davalının fire oranını %35 kabul ederek müvekkilinin zarara uğramasına yol açtığını, denizden çıkarılan ürünlerin su ürünleri mühendisi tarafından denetlendiğini ve menşei belgesi verildiğini, ayrıca teknede tuttukları ürünlerle ilgili olarak su ürünleri seyir defteri bulunduğunu, buna göre tutulan balık ve midyenin miktarının belli olduğunu, 30/10/2012 ila 30/04/2013 arasında davalıya toplam 1.514.600 kg kum midyesi verildiğini, davalının bu midyelerden 453.600 kg fire düştüğünü, müvekkilinin bu fire nedeniyle kaybının 81.648,00 TL olduğunu, yine 08/10/2013 ila 30/04/2014 arası müvekkilinde 1.164.800 kg midye verildiğini, davalının bu midye nedeniyle 101.700 TL'lik kısmını fire olarak düştüğünü, buna göre davalının haksız kazancının 183.348,00 TL olduğunu, konuyla ilgili ihtarname çektiklerini, ancak davalının cevap vermediğini, alacağın tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hem açtığı davanın, hem de başlatılan icra takibinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin satın aldığı bu ürünleri ihraç etmesi nedeniyle laboratuvarlardan testlerden geçtiğini, ürünlerle ilgili randıman raporu çıkartıldığını, buna göre fire miktarı düşüldükten sonra ödeme yapıldığını, %3 ila %7 arasında fire iddiasının doğru olmadığını, ayrıca davacının özenli avlanmaması sebebiyle de fire oranının yüksek olduğunu, müvekkilinin uyguladığı fire oranının doğru olduğunu, 2012-2013 av sezonundaki teslim edilen ürünler ilgili fire oranının davacının bilgisinde olduğunu, davacının bunu bilmesine rağmen sonraki dönemde müvekkille çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu nedenle 2012-2013 dönemine ilişkin taleplerin tümünün zamanaşımına uğradığını, davacının hali hazırda müvekkiline borçlu olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının tuttuğu kum midyelerini davalıya verdiği, davalının kg başına 0,25 kuruş hesabıyla fire düşümü yaptığı, davacının davalının yaptığı fazladan fire kesintisi nedeniyle davalıdan alacaklı olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 124.241,91 TL asıl ve 999,89 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere devamına karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, harç hesabındaki yanlışlığın düzeltilmesi amacıyla re'sen bağlamında ve HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 14/09/2017 tarih, 2014/2089 Esas, 2017/852 karar sayılı kararının kaldırılmasına, açılan davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptali ile, takibin 124.241,91 TL asıl ve 999,89 TL işlemiş faiz alacağı yönünden kaldığı yerden aynen devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağın yargılama ile belirlenmiş olması nedeni ile şartlar oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmişitr.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.410,26 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.