muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/900, Karar No: 2015/10178, Tarih: 16.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/900 E.  ,  2015/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazmiantı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ....'nin otobüs işletmeciliği işini diğer davalı şirkete devrettiğini ve devir işlemi gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalılar arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğunu beylirterek kıdem, ihbar tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve vekili, davalı ... Aş'nin birkısım markalarının satın alındığını, iki şirketin çalışanları, ortakları ve faaliyet adreslerinin farklı olduğunu, diğer davalı ile aralarında işyeri devri ilişkisi yada organik bağ bulunmadığını davacının şirketlerinde çalışması bulunmadığını belirterek davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve diğer bir grup işçinin iş sözleşmesinin davalılar arasında gerçekleşen sözlü ve zımni işyeri devri anlaşması kapsamında feshedildiği, birleşmeden sonra meydana gelecek işçi fazlasının devralan 'yi işçi alacakları sorumluluğundan kurtaracak şekilde resmi devirden önce tasfiye amacını güttüğü belirtilerek bilirkişi raporunda hesaplanan alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, davalılar arasında iş yeri devri ilişkisi bulunup bulunmadığı, işyeri devrinin iş ilişkisine ve işçilik haklarına etkileri noktalarında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukuki işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımni bir anlaşma da yeterli görülmelidir. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalılardan ... bünyesinde çalışırken 23.11.2011 tarihli fesih bildirimi ile işyerinin kapanması kararı alındığı belirtilerek işletmesel nedenle 31.12.2011 tarihi itibari ile feshedilmiştir. Fesihten sonra davalılar arasında imzalanan Bakırköy 33. Noterliğinin 15.03.2012 tarihli ve 17971 yevmiye numaralı "Marka -Alan adı devir sözleşmesi" başlıklı belge ile...'ye ait bir kısım markalar diğer davalıya devredilmiştir. Mahkemece, davalılar arasındaki sözlü ve zımni devir sözleşmesinin davacı ile birlikte birkısım işçilen iş sözleşmeleninin feshedildiği tarihte yapıldığı ve bu devrin işyeri devri niteliğinde olduğu kabul edilerek, talep konusu alacaklardan davalıların müştereken sorumlu olduklarına karar verilmiştir. Dosya içeriğine göre, otobüs işletmesi işi yapan ... Turizm Seyahat A.Ş.'ye ait işçilerin, gayrimenkullerin, işletilen otobüslerin ve teçhizatın büyük çoğunluğunun diğer davalıya devredildiği ispatlanamamıştır. Davacının iş sözleşmesinin feshi, resmi Marka -Alan adı devir sözleşmesi öncesinde yapılmıştır ve ... Seyahat ve Nakliyat A.Ş.'de çalışmasının bulunmadığı tarafların kabulündedir. Türk Borçlar Kanunu 202. maddenin de somut olayda uygulanma olanağı yoktur. Bu sebeple davalı ....'nin devralan işveren sıfatı ile talep konusu alacaklardan müştereken sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

2-Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen iki hafta içinde yapılan zaman aşımı def'i ıslaha konu alacakları etkiler.

Somut olayda, dava konusu alacaklar 25.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır. Davacının ıslah dilekçesine karşı, davalı .... vekili tarafından yöntemine uygun biçimde zamanaşımı def'i ileri sürüldüğü halde fazla çalışma alacağı bakımından zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, dava konusu alacaklar 25.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır. Davacının ıslah dilekçesine karşı, davalı .... vekili tarafından yöntemine uygun biçimde zamanaşımı def'i ileri sürüldüğü halde fazla çalışma alacağı bakımından zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.03.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7835, Karar No: 2014/9183, Tarih: 05.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7835 E.  ,  2014/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2007/334-2012/431

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tehdit ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddialarının ciddi ve somut delillere dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, oğlu olan davalı A.. S..'i 05.04.2005 tarihinde taşınmaz satımı yetkisi de içeren genel vekaletname ile vekil tayin ettiği, davalı A.. S..'in davacıya ait 4335 parsel sayılı taşınmazı 07.09.2006 tarihinde eşit paylarla N.. S.. ve T.. Y..'a temlik ettiği, N.. S..'ın satın aldığı payı 18.01.2007 tarihinde C.. A..'a devrettiği, C.. A.. adına anılan işlemin bilvekale C.. S.. tarafından yapıldığı, yine T.. Y..'ın satın aldığı payı 19.01.2007 tarihinde S.. A..'a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının, davalı A.. S..'in kendisinden tehditle vekaletname aldığını ve taşınmazı tefecilik yapan C.. S.. ve adamlarının tehdit ve baskıları sonucu devretmek zorunda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı, aralarında A.. S..'in de bulunduğu müştekiler tarafından yapılan şikayet sonucu, C.. S.. hakkında tefecilik yapmak ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçlarından açılan ve Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/115 Esasında kayıtlı bulunan davanın halen derdest olduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın 165. maddesinde "Bir davada hüküm verilebilmesi başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir" hükmü yer almaktadır. Bu itibarla ceza dava dosyasının sonucu görülmekte olan davanın esası yönünden önem arz ettiğinden, ceza davasının eldeki dava bakımından bekletici sorun olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Her ne kadar Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi hükmü uyarınca kural olarak ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de orada belirlenen veya belirlenecek olguların eldeki dava bakımından bağlayıcı olacağı bu durumda, davalı C.. S..'ın sanık olarak yargılandığı ve eldeki davada konu edilen hususların da yer aldığı Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/115 esasında kayıtlı derdest ceza davasının ve dosya kapsamından başkaca benzer ceza davalarının da bulunma ihtimali gözetilerek, ceza davasının sonucunun beklenmesi, ceza dosyasındaki ve eldeki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7938, Karar No: 2023/7920, Tarih: 11.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7938 E.  ,  2023/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen rücuan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıya ait iş yeri işçisi olan sigortalının maruz kaldığı meslek hastalığı neticesinde malul kaldığı, iş yerinde 2007 yılında çalışmaya başlamış olan sigortalının çamaşır makinesinin çeşitli bölümlerinin montaj işini yaparken meslek hastalığına yakalandığını, Kurum müfettişince yapılmış olan tahkikat neticesinde düzenlenmiş olan raporda uygun güvenlik önlemlerini almamış bulunan işverenliğin hastalığının meydana gelmesine neden olduğunun belirtildiğini davacı Kurumca sigortalıya 54.611,46 TL tutarında peşin değerli gelir bağlanmış olduğunu, 424,48 TL G.İ.G.Ö ve 696,60 TL tutarında tedavi gideri olmak üzere toplam 55.727,54 TL kurum alacağının şimdilik 5.114,72 TL'sinin onay sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, sigortalının hastalığı sürecinde takip altında tutulduğunu, altı aylık gözlem süresince çalıştığı istasyonda değerlendirme yapıldığını, konuyla ilgili Kurum raporunda sigortalının tekrarlayıcı ve zorlayıcı kol hareketlerinin söz konusu olduğunu, ailesinde genetik bir takım hastalıkların bulunduğunun belirtildiği, kurum müfettişince tutulan kayıt inceleme tutanağında ise sigortalının rahatsızlık hissettiği dönemde çamaşır makinesinin yan ve üst straforlarının montaj işini yaptığı ve bu çalışma kapsamında da tekrarlayıcı hareketlerin söz konusu olduğu ve ancak sigortalının istasyon değişikliği talep etmediği hususlarının ifade edildiğini, müvekkili şirketçe meslek hastalıklarının önlenmesi kapsamında her türlü sorumluluğun yerine getirildiğini, bütün tedbirlerin alındığını, gereken koşulların sağlandığını, araçların noksansız bulundurulduğunu, sigortalıya o şekilde çalışması için talimat verilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2015/7 E. 2015/611 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2015/7 E. 2015/611 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2018 tarihli ve 2016/12500 E. 2018/10564 K. sayılı ilamında: dava konusu somut olayda, sigortalının davalı işyerinde sürekli olarak tekrarlayıcı bilek, parmak ve kol hareketleri ile vidalama ve zımbalama işleri sonucu %13 oranında mesleki medialepikondilit / M. 77. olarak tanımlanan meslek hastalığına maruz kaldığı olayda bilirkişi raporuna göre davalı işveren %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Sigortalının devamlı tekrarlanan hareketlerle çalıştığı anlaşılmakta ise de çalışılan istasyon ile ilgili ergonomik risk değerlendirmesinin bulunduğu, sigortalının işe girişinde ve devamında periyodik olarak sağlık kontrollerinin yapıldığı, sigortalının bölüm değiştirme talebinin olmadığı göz önüne alındığında meslek hastalığının meydana gelmesinde belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren rapor alınması gerektiği yönlerinden karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan kusur raporu esas alınarak, işverenin %80 kusuru üzerinden davanın kısmen kabulüne, 40.024,90 TL ilk PSD'li gelirin, 252,11 TL'nin geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihinden itibaren, 553,33 TL hastane giderleri yönünden sarf tarihlerinden itibaren, işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili yeterli inceleme yapılmadığını, davalının daha fazla kusurlu olduğunu, belirterek, davalı vekili ise meslek hastalığının meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı, olayda kaçınılmazlık olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 06.12.2013 tarihinde tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, geçici ş göremezlik, tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 06.12.2013 tarihinde tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, geçici ş göremezlik, tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 21 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu davada; 06.12.2013 tarihinde tespit edilen meslek hastalığı sonucu sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik, tedavi giderinin tahsili istenilmiş, davanın kabulüne ilişkin karar Dairemizin 12.12.2018 tarihli ilamıyla meslek hastalığının meydana gelmesinde kaçınılmazlığın da etkili olduğu gözetilerek yeniden kusur raporu alınması gerektiği yönünden karar bozulmuştur. Bozmadan sonra alınan 16.12.2021 tarihli kusur raporunda işveren %100 kusurlu, 08.08.2022 tarihli kusur raporunda işveren %80, sigortalı %20 kusurlu bulunmuş mahkemece bozma ilamına uyularak %80 kusur oranı üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kaçınılmazlık kanunda tanımlanmamış ancak Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği m. 45/3’de düzenlenmiştir. Yönetmeliğe göre, “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. Kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesi durumudur. İşveren alınması gerekli herhangi bir önlemi almamış ise olayın kaçınılmazlığından söz edilemez.”

Kaçınılmazlığın genel bir tanımı yapılacak olursa denilebilir ki kaçınılmazlık, önüne geçmenin imkânsız olduğu veya ne kadar özen gösterirse göstersin, hangi tedbir alınırsa alınsın oluşması engellenemeyen bir durumu ifade eder. İşverenin mevzuatta yer almasa bile, iş sağlığı ve güvenliği yönünden aklın, bilimin, tekniğin gerekli gördüğü her türlü önlemi almak zorunda olduğu Yargıtayın yerleşik içtihatlarındandır. Alınması gereken her türlü tedbir objektif olarak işverenden beklenen makul tedbirler olmalıdır. Hastalığın ortaya çıkmasında kaçınılmazlığın varlığı halinde işveren ve üçüncü kişiler, belirlenen kaçınılmazlık oranında sorumluluktan kurtulacaktır.

Önemle belirtilmelidir ki iş kazalarında işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlığın etkisinin bulunup bulunmadığını irdelemek daha belirgin iken meslek hastalığı için durum daha farklıdır. Çünkü meslek hastalığı, iş kazasında olduğu gibi aniden veya çok kısa bir zaman içerisinde ortaya çıkmamakta, işin niteliğinden dolayı sürekli tekrarlanan bir sebeple veya yürütüm şartları yüzünden yavaş yavaş meydana gelmektedir. Sigortalı uzun süre aynı işi yapmakta, aynı şekilde çalışmakta, işin yürütümü ve niteliği nedeniyle belirli bir zaman sonra yaptığı işten etkilenmekte ve meslek hastalığına tutulmaktadır. Bazen aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan sigortalıların birinde veya bir kısmında meslek hastalığı görülürken diğer kısmında hastalık belirtileri ortaya çıkmamakta işin niteliği ve yürütümü herkesi farklı etkilemektedir. Bu nedenle meslek hastalığının meydana gelmesinde tüm kusurun işverene ait olduğunu kabul etmek çoğu zaman hakkaniyete uygun düşmeyecek bir kısım etkenin kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğinin kabulü gerekecektir. Sonuç itibariyle sigortalıda meslek hastalığının ortaya çıkması hâlinde işverenin mevzuatta belirtilen yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin, gerekli özeni gösterip göstermediğinin ve kaçınılmazlığın etkisinin titizlikle araştırılarak ortaya konulması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, sigortalının davalı işyerinde sürekli olarak tekrarlayıcı bilek, parmak ve kol hareketleri ile vidalama ve zımbalama işleri sonucu %13 oranında mesleki medialepikondilit / M. 77. olarak tanımlanan meslek hastalığına maruz kaldığı, sigortalının devamlı tekrarlanan hareketlerle çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uyulan bozma ilamı gereği meslek hastalığının meydana gelmesinde az da olsa kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu kabul edilmelidir. Diğer yandan karara esas alınan 08.08.2022 tarihli kusur raporunda sigortalıya da kusur verilmiş ise de, sigortalının iş yerinde vidalama ve zımbalama türü tekrarlayıcı ve zorlayıcı bilek ve parmak ile kol hareketleri ile çalışması sonucunda meslek hastalığına maruz kaldığı gözetildiğinde sigortalıya kusur verilmesi yerinde değildir.

Değinilen yasal mevzuat ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerini belirten kusur raporu alınmalı, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39189, Karar No: 2016/3852, Tarih: 02.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/39189 E.  ,  2016/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda "müşteki ile aralarında alacak verecek meselesi olduğunu, olay tarihinden bir gün önce müştekinin kendisini döverek aracının anahtarına ve ruhsatına el koyduğunu, sinirle müştekiye mesaj çektiğini" savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık Alparslan Sungur'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.