muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7661, Karar No: 2024/3661, Tarih: 08.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı davalının Tekirdağ ilindeki fabrikalarını kapatarak taşıdığını ancak Tekirdağ üzümü ve suyunu kullanmamasına rağmen Tekirdağ Rakısı markasını kullanımının tüketicileri yanıltabilecek haksız bir ticari uygulama olduğunu ileri sürmüş ise de; davalının Tekirdağ Rakısı markasının 33 nolu sınıfta tanınmış marka olduğu, davalının tescilli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmedikçe kullanımının hukuka aykırı olduğundan söz edilemeyeceği, davacının dava dilekçesinde hükümsüzlük istemi olmayıp netice-i talebinde Tekirdağ Rakısı markasının haksız şekilde kullanımının durdurulmasını talep ettiği, Tekirdağ Rakısı şeklinde tescilli coğrafi işaret olmadığı da dikkate alındığında Mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının tescilli "Tekirdağ Rakısı" ibareli markalarının kullanımının haksız olup olmadığı ve kullanımının durdurulması talebinin yerindeliğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1172, Karar No: 2013/7794, Tarih: 16.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1172 E.  ,  2013/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/385842

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 27/09/2011, 2011/202 (E) ve 2011/255 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Suat’ın,mağdur Yunus'a yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suçun niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun, emlak işi yaptığı, sanığın teyzesi olan tanık Şerif ile aralarında alacak-verecek ilişkisine dayanan hukuki anlaşmazlık bulunduğu, olay günü, mağdur ile tanık Şerife'nin bu anlaşmazlığı konuşmak için Mersin ilinde buluştukları ve konuşmaya başladıkları, konuşma sırasında alkollü olan mağdurun Şerife'yi darp ettiği, sonrasında birlikte Tarsus ilçesine doğru mağdurun otomobili ile hareket ettikleri, ancak otomobil içerisinde de yeniden tartışmaya başlayıp mağdurun Şerife'yi bir kez daha darp ettiği ve Tarsus ilçesine geldiklerinde bir petrol istasyonunda Şerife'yi indirerek evine doğru gittiği, Şerife'nin bu durumu yeğeni ve sanığın diğer teyzesinin oğlu olan ve hakkında mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen Kadir'e telefon ederek anlattığı, Kadir'in de sanık ve kendisi gibi mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen ve sanığın kardeşi olan Emrah'a haber verip, hep birlikte buluşarak Kadir'e ait otomobil ile daha önceden yerini bildikleri mağdurun evine konuşmak için gittikleri, bu sırada otomobili ile evinin önüne gelen mağduru gördükleri ve sanığın, mağdura teyzesini neden darp ettiğini sorması sonucu mağdurun, sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ederek karşılık vermesi üzerine, sanığın aniden verdiği kararla bıçakla birden fazla vurarak mağduru, batın, pubis veher iki uyluk bölgelerinden isabetle, transvers kolon ve mezoda yaralanma ile yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, sokaktan gelen gürültüleri duyan ve o sırada evde bulunan mağdurun kızları Fatma Eda ve Harika Işıl'ın evin penceresinden ne olup bittiğini anlamak için dışarıya doğru baktıklarında babaları olan mağdurun yaralandığını görmeleri üzerine, pencereyi açıp polis diyerek bağırıp yardım istemeleri sonucu sanık ve beraberindeki Kadir ve Emrah'ın hemen geldikleri otomobile binip uzaklaştıkları olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti ve engel durum dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti ve engel durum dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11346, Karar No: 2020/2119, Tarih: 18.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11346 E.  ,  2020/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Olayı ihbar eden şahsın, siyah giyimli, beyaz şahin marka araçlı iki kişinin kabloları keserek çaldığını bildirmesi üzerine olay yerine giden ekiplerin olay yerine otuz metre uzakta siyah giyimli sanıkları yakaladığı ve sanıkların beyaz şahin marka araçlarının olduğu tespit edildiği, tutanağa göre de sanıkların ellerinde kablo rengi plastik isi olduğu ve araçta ekmek bıçağı ele geçirildiği bildirilmekle, ihbar eden ....'ın tanık olarak dinlenip, sanıkların beyanlarında bildirdikleri patron veya arkadaşlarının o mahallede oturup oturmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13089, Karar No: 2015/3644, Tarih: 04.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/13089 E.  ,  2015/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/102040

MAHKEMESİ : Samsun 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/825 (E) ve 2012/832 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılanlar O.. S.., M.. S.. ve O.. S..'i yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar A.. S.., Ş.. S.., O.. S.., M.. S.. ve O.. S.. vekillerinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar A.. S.., Ş.. S.., O.. S.., M.. S.. ve O.. S.. vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5653, Karar No: 2020/6363, Tarih: 02.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5653 E.  ,  2020/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.09.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıdan satın alınan Xenon far sisteminin 21/04/2010 tarihinde davalı tarafından müvekkiline kasko sigortalı araca takıldığını, 24/04/2010 tarihinde hatalı olarak montajı yapılan far sisteminden çıkan yangın sonucu aracın hasara uğraması nedeniyle müvekkilince 13/08/2010 tarihinde 27.650,00 TL hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini beyanla 27.650,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, ekspertiz raporuna göre yangının araca sonradan monte edilen Xenon far sisteminden kaynaklandığının belirtildiği ancak yangının far sisteminin montaj veya kurulum hatasından kaynaklandığına yönelik dosyada bir bulguya rastlanılmadığını, ödemenin poliçe kapsamı dışında

olduğunu, far sistemini satın alarak araca taktıran araç sahibi ve sürücüsünün birinci derecede kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; TBK. 50. maddesindeki zarar görenin zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmesi gerektiğine ilişkin yasal düzenleme uyarınca farazi bir tespit ile somut olay hakkında karar verilemeyeceği değerlendirilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4963, Karar No: 2020/14457, Tarih: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4963 E.  ,  2020/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Dosya kapsamına göre, cami bahçesinde bulunan eklenti niteliğindeki şadırvandan suça konu eşyaların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. Dosya içerisinde yer alan 29.12.2014 tarihli CD İzleme ve tespit tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, 29.12.2014 günü saat gece saat 01.01 de cami bahçesine girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiklerinin ve suç tarihinde, gece vaktinin saat 18.02’de başlayıp 06.24’de bittiği, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3. Mahkeme tarafından 18.09.2015 tarihinde il müftülüğüne yazılan müzekkere cevabına göre, suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan muslukların yerine, aynı gün yenilerinin bir hayırsever tarafından takıldığının ifade edilmesi karşısında, zararın suça sürüklenen çocuk tarafından giderilmemesi nedeniyle hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümleri uygulanması suretiyle eksik ceza tayin

4. 5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmaması ve yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9855, Karar No: 2013/15095, Tarih: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9855 E.  ,  2013/15095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece .... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, .... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan .... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; imar uygulaması sonucu 12.08.2008 tarihinde tapuya tescil edilen 50189 ada 4 parsel sayılı taşınmazın geldisini oluşturan 120, 121 ve 144 parseller ile ilgili olarak, davalılardan .... tarafından..... enerji nakil hattı güzergahına isabet etmesi nedeniyle 1990 yılında kamulaştırma kararı alınarak işlemlerin tamamlandığı, ancak davacının başka yerde bulunan kadastral 114 parsel sayılı taşınmazdaki hissesinin 2008 yılında tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu 50189 ada 4 parsele şuyulandırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Hükme esas alınan fen bilirkişisi ..... tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda, dava konusu taşınmazın, kaç m2’lik kısmının enerji nakil hattı izdüşümünde kaldığı, taşınmazdan hangi enerji nakil hattı ya da hatlarının geçtiği, taşınmazdan geçen enerji nakil hatlarının mülga .... Genel Müdürlüğü tarafından 1973 yılında kamulaştırması yapılan .... enerji nakil hattı mı, yoksa, .... tarafından inşa olunan ....enerji nakil hattı mı olduğu, hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde ve açıkça belirlenmemiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ya da hatlarının fiili alanı, taşınmazdan geçiş güzergahı ve hangi enerji nakil hatları olduğu açıkça belirlenip, davacının hissesinin geldisi olan kadastral 313 parsel sayılı taşınmaz ve bu taşınmazdan enerji nakil hattı geçip geçmediği, geçiyor ise dava konusu 50189 ada 4 parsel ve üzerinden geçen enerji nakil hatları aynı kroki üzerinde gösterilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kamulaştırmasız el atma davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2- Kamulaştırmasız el atma davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları, açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiği ve imar planında park alanı olarak ayrıldığından bahisle gerekçesi gösterilmeden mülkiyet bedeline hükmedilmesi,

3) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında ilam harcı ve vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerekirken, nispi olarak belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan .... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7100, Karar No: 2018/5694, Tarih: 12.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/7100 E.  ,  2018/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm (Ek karar) : Temyiz isteğinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan, doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle kamu davasına katılma hakkı bulunmayan Edirne Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığından, şikayetçi Edirne Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca reddine dair, yasaya uygun olarak verilen 20.11.2013 tarihli ret kararının ONANMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19189, Karar No: 2017/7483, Tarih: 14.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19189 E.  ,  2017/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların kardeş oldukları, sanık ...'un ..... Noterliği'nin 04.07.2006 tarihli vekaletnemesi ile sanık ...'un .... köyündeki taşınmazlarına ilişkin işlemleri takip ettiği ve bu kapsamda ilçe tarım müdürlüğüne başvuruda bulunup işlemler yaptığı, sanık ...'un 13.10.2009 tarhinde .... köyünde bulunan 110 ada 5 ve 6 parsel nolu taşınmazları sattığı, satış tarinden bir gün sonra da sanık ... tarafından bu taşınmazlara ilişkin olarak 2009-2010 üretim sezonu için sertifikalı tohum destekleme parası için müracaatta bulunulduğu, bu başvuru üzerine sanık ...'un banka hesabına 511,43 TL tohum destekleme parasının yatırıldığı, bu suretle sanıkların taşınmazları satttıkları halde destekleme parası alarak kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; tüm dosya kapsamından sanıkların dolandırıcılık kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.