muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9607, Karar No: 2013/11076, Tarih: 03.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/9607 E.  ,  2013/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili Av. ... tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 20.08.2013 havale tarihli dilekçe ile özetle [...Hâkimin 03.07.2013 tarihli duruşmada, "bu davada neden tanık dinliyoruz ki, zaten 1. iş ve 2. iş mahkemelerinde emsal kararlar var" şeklinde beyanda bulunarak ihsası reyde bulunduğu...] gerekçesiyle ve...'ı tanık göstermek suretiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı duruşmasız olarak inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davalı tarafın H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K.'nun 38/2. maddesine göre "Hâkimin reddi, dilekçeyle talep edilir. Bu dilekçede, ret talebinin dayandığı sebepler ile delil veya emarelerin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerekir.”

Davalı vekili, hâkimin, kanunen gerekmediği hâlde görüşünü açıklamış olması nedenine dayalı olarak H.M.K.'nun 36/1-b maddesi uyarınca ret talebinde bulunulduğuna ve buna ilişkin olarak da dilekçesinde tanık göstermek suretiyle dayandığı delil veya emareleri açıkça gösterdiğine göre, talebi inceleyen merci tarafından H.M.K.'nun 42/1. maddesi uyarınca inceleme yapılarak, delil ve emareler toplanmak, dilekçede adı belirtilen kişiler dinlenmek suretiyle H.M.K.'nun 36. maddesi uyarınca hâkimin reddi ve disiplin para cezasının koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı olduğu şekilde talebin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, mercî kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; ret talebinin kötüniyetle yapıldığının anlaşılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, H.M.K.’nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL'den 5000.- TL'ye kadar disiplin para cezasına hükmedileceği düzenlendiği halde, mahkemece hükmedilen para cezasının nev'inin idarî olarak belirtilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12286, Karar No: 2013/10017, Tarih: 30.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/12286 E.  ,  2013/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine faturaya dayalı bakiye alacağın tahsili amacıyla İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2010/34469 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak müvekkiline verilen tohumların farklı olması nedeniyle müvekkili tarafından 10/05/2010 tarih ve 118617 numaralı fiyat farkı faturası düzenlendiğini, müvekkiline gönderilen tohumların ithalat izin numaraları (not numaraları) incelendiğinde bu farklılık ve fiyat farkı faturalarının haklı olduğunun anlaşılacağını bildirerek davanın reddi ile müvekkili lehine %40'dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre; takibe dayanak faturanın davalı ticari defterlerine kaydedildiği ve davalı tarafından bir kısım ödemenin yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından davacı adına düzenlenen 10/05/2010 tarih ve 118617 numaralı fiyat farkı faturasından kaynaklandığı, davacı tarafından bu faturaya süresinde itiraz edildiği, taraflar arasında fiyat farkı faturası kesileceğine dair yazılı bir sözleşme bulunmadığı, davalının takipten önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2010/34469 E. sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 17.736,78 TL üzerinden, takipten itibaren yıllık % 16 oranını aşmamak koşulu ile temerrüt faizi uygulanmak suretiyle devamına, alacağın likit olması nedeniyle İİK’nun 67/2 maddesi gereğince %40 inkar tazminatı olan 7.094,71 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9662, Karar No: 2016/4850, Tarih: 28.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9662 E.  ,  2016/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2010/819-2015/278

Taraflar arasında görülen davada ....2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2015 tarih ve 2010/819-2015/278 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı M.. S.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.04.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı M.. S.. vekili Av. M.. G.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalılardan M.. S..’dan 01/10/20007 tanzim tarihli 15/10/2007 vadeli 50.000,00 Euro bedelli bonoya dayalı alacağı bulunduğunu, bu alacağın tahsili için diğer davalı B.. I..’a vekaletname verdiğini, ilgili kişiye itimadının sarsılması üzerine 1 gün sonra 22/03/20007 tarihli âzilnâmeyi tanzim ettirdiğini ve davalılara bunu bildirdiğini, sunulan 21/03/2007 tarihli ödeme ve ibra belgesi ile azledilen B.. I..'a ödeme yapıldığının bildirilerek alacağına kavuşmasının engelendiğini, davalıların müvekkiline olan 50.000,00 Euronun ödenmemesi karşılığında B.. I..'a 19.000.00 Euro menfaat temini hususunda anlaştıklarını, senedin ödenerek geri alınması imkanı varken bu şekilde davranılmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ibra belgesindeki tarihin kesin bir tarih olmadığını, her zaman düzenlenebileceğini, böylece davalıların işbirliği içinde olmak üzere inancı kötüye kullanmak, sahte belge düzenlemek suretiyle davacıyı zarara uğrattıklarını ileri sürerek; 50.000,00 Euro'nun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. S.. vekili, 50.000,00 Euro'luk senet borcunu davacının vermiş olduğu vekalete istinaden B.. I..’a ödediğini, karşılığında 21/03/2007 tarihli belgenin alındığını, vekilin azledildiğini bilmediğini, 21/03/2007 tarihi itibariyle Bedri Işık’m yetkili vekil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davalı M.. S.. vekili, 50.000,00 Euro'luk senet borcunu davacının vermiş olduğu vekalete istinaden B.. I..’a ödediğini, karşılığında 21/03/2007 tarihli belgenin alındığını, vekilin azledildiğini bilmediğini, 21/03/2007 tarihi itibariyle Bedri Işık’m yetkili vekil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ödeme belgesi başlıklı belgedeki imzanın davalı B.. I.. tarafından kabul edildiği, belgenin vekaletnamenin geçerli olduğu 21/03/2007 tarihinde düzenlendiğinin aksinin ispat edilemediği, ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda B.. I.. hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, davalı B.. I..'ın parayı almadığını ispatlayamadığı, diğer davalı M.. S..'nın vadesinden yaklaşık 7 ay önce ödeme yapmasının, 1 gün vekil olarak yetkili olan davalı B.. I..'a o gün içinde ödeme yapmasının, ödendiği iddia edilen kısıma yönelik herhangi bir belge sunulamamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 15/10/2007 tarihinden itibaren kamu bankalarınca dövize uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığı olarak 50.000-EURO'nun davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı M.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonoya ve vekalete dayalı tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın her iki davalı yönünden de kabulüne karar verilmiştir. Davacının katılan, davalı B.. I..'ın ise sanık olduğu....2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2012 tarihli 2011/336 Esas 2012/1002 Karar sayılı ilamıyla katılanın ticari ilişki nedeniyle tanık M.. S..'dan 50000 Euro alacağı doğduğu, bu alacağının tahsili için sanığa vekalet verdiği, bir gün sonra düzenlenen azilname ile sanığı vekillikten azlettiği, sanığın almış olduğu vekalete dayanarak katılanın tanık M.. S..'dan olan 50000 Euro alacağını tahsil ederek bu hususta M.. S.. ile arasında alacağın tahsiline ilişkin 21/03/2007 tarihli ibranamenin düzenlendiği, sanığın müştekiye ödenmek üzere, vekalete istinaden tanık M.. S..'dan tahsil etmiş olduğu paraları katılana ödemediği kabul edilerek, sanığın üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sabit olan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 155/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş; işbu karar ...... 15. Ceza Dairesi'nin 18/11/2014 tarihli 2014/15356 Esas 2014/19144 Karar sayılı ilamıyla “Katılanın ticari ilişkiler nedeniyle tanık M.. S..'dan 50000 Euro alacağı doğduğu, bu alacağının tahsili için, sanığa noterden vekalet verdiği, sanık ile ilgili olarak olumsuz duyumlar alan katılanın ertesi gün sanığı vekillikten azlettiği, sanığın katılandan almış olduğu vekalete dayanarak katılanın tanık M.. S..'dan olan 50000 Euro alacağının tahsiline ilişkin 21/03/2007 tarihli ibranamenin düzenlendiği, sanığın katılana ödenmek üzere, vekalete istinaden tanık M.. S..'dan tahsil etmiş olduğu parayı katılana ödemediği, somut olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmediği” gerekçesiyle onanmıştır. A.... Cumhuriyet Başsavcılığ'ının 19/10/2011 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile ise şüpheli M.. S..'nın B.. I.. ile birlikte hareket ederek sahte ödeme belgesi düzenleyip müşteki N.. A..'ı dolandırdıkları belirterek şikayetçi olması üzerine soruşturmaya başlanılmışsa da şüpheli M.. S..'nın hakkında kamu davası açılan B.. I.. ile birlikte hareket ettiğine dair atılı dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmasını gerektirecek yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle M.. S.. hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş; işbu karara yapılan itiraz..... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2011 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Böylece açıklanan ceza mahkemesi kararı ile davacının davalı M.. S..'dan olan 50000 Euro alacağının tahsili için, davalı B.. I..'a noterden vekalet verdiği, ertesi gün ise adı geçen davalıyı vekillikten azlettiği, davalı B.. I..'ın almış olduğu vekalete dayanarak davacının davalı M.. S..'dan olan 50000 Euro alacağının tahsiline ilişkin 21/03/2007 tarihli ibranamenin düzenlendiği, davalı B.. I..'ın ödenmek üzere, vekalete istinaden davalı M.. S..'dan tahsil etmiş olduğu parayı davacıya ödemediği belirlendiğine göre; davalı M.. S.

.. S..'dan olan 50000 Euro alacağının tahsili için, davalı B.. I..'a noterden vekalet verdiği, ertesi gün ise adı geçen davalıyı vekillikten azlettiği, davalı B.. I..'ın almış olduğu vekalete dayanarak davacının davalı M.. S..'dan olan 50000 Euro alacağının tahsiline ilişkin 21/03/2007 tarihli ibranamenin düzenlendiği, davalı B.. I..'ın ödenmek üzere, vekalete istinaden davalı M.. S..'dan tahsil etmiş olduğu parayı davacıya ödemediği belirlendiğine göre; davalı M.. S..'nın diğer davalı vekile vekaletin geçerli bulunduğu tarihte borcunu ödeyerek ibra edildiği, davalı B.. I..'ın davalı M.. S..'dan tahsil ettiği parayı davacıya ödemediği, davalı M.. S..'nın diğer davalıyla birlikte hareket ederek davacıyı zarara uğrattığı iddiasının ispatlanamadığı kabul edilerek davalı M.. S.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davalı M.. S.. hakkında açılan davanın da kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı M.. S.. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı M.. S..'ya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10142, Karar No: 2015/20270, Tarih: 29.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10142 E.  ,  2015/20270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhtelif suçlardan .. Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...’ın, aldığı özel izin sonrası infaz kurumuna dönmediğinin tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin yasal şartlar oluşmadığından bahisle reddine dair Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2014 tarihli ve ... ilamat sayılı kararına vaki itirazın, hükümlünün disiplin cezasının 01.02.2014 tarihinde kaldırıldığı ve üzerinden 6 aydan daha fazla süre geçtiği gerekçesiyle kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulüne ilişkin İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2014 tarihli ve 2014/954 esas, 2014/959 sayılı kararını kapsayan infaz dosyası ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8.maddesinde “(1) Kapalı kuramlarda bulunan hükümlülerden; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar, b) Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c) Haklarında iyi hâl karan verilse bile, 5275 sayılı Kanunun 44 üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kuramlardan firar edenler, açık kuramlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı yönetmeliğin kapalıya iade başlıklı 12/1.maddesindeki “Açık kuramlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden; a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler, b) Firar edenler, c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar, ç) 5 inci madde gereğince doğrudan açık kuramlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler, d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar, e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler, f) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemelere nazaran firar eyleminin, kınama dışındaki disiplin cezası almak fiilinden bağımsız olarak başlı başına kapalı ceza infaz kurumuna iade sebebi olarak öngörüldüğü, firar eylemi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilme hâlinde firar edildiği sıradaki cezanın infazı sırasında bir daha açığa ayrılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.04.2015 gün ve 27785 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2015 gün ve KYB/2015-156198 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaları infaz ettiği sırada verilen açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin karara yönelik Kanun Yararına Bozma istemini inceleme görevi, Yargıtay Kanunun 14. maddesi, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.01.2015 gün- lü Resmi Gazete'de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 21.05.2015 gün, 2015/119, 121, 131, 147, 148, 149 esas sayılı kararları uyarınca, Yargıtay Yüksek (13.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6132, Karar No: 2019/3123, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6132 E.  ,  2019/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18817, Karar No: 2021/17244, Tarih: 01.07.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18817 E.  ,  2021/17244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın eksik incelmeye, suçu işlemediğine ve savunma hakkının kısıtlandığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3211, Karar No: 2019/5351, Tarih: 07.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/3211 E.  ,  2019/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın tarlasında kazık çit olarak kullandığı orman emvali niteliğindeki meşe ağaçlarının müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11928, Karar No: 2014/35608, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11928 E.  ,  2014/35608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/305939

MAHKEMESİ : Eşme(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2009/83 (E) ve 2012/391 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun Uşak Devlet Hastanesi KBB uzmanından aldırılan 15.06.2007 tarihli raporuna göre burnunda kemik kırığı olduğunun bildirilmesi karşısında, adli tıp kriterlerine göre vücutta kemik kırığına neden olan yaralanmaların etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3. maddeleri kapsamında olduğu gözetilerek, davaya bakma, delilleri takdir etme ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin Asliye Ceza Mahkemesince yapılması gerekirken görevsiz mahkemece yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.