muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/611, Karar No: 2014/1681, Tarih: 06.03.2014

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde birinci sıradaki alacaklı ile garameye dahil edilen Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğü ile SGK Pendik Sigorta Müdürlüğü'nü hasım göstererek, şikayette bulunmuş ise de; şikayet dilekçesinin dördüncü bendinde, 31, 30, 29, 28, 27, 26, 25, 24, 23, 22, 13, 11, 10, 9, 5 ve 4. sıradaki dosyalardaki haciz tarihlerinin, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konan haciz tarihinden sonra olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir. Bu durumda mahkemece, sıra cetvelinin yukarıda sırası belirtilen alacaklılara husumet yöneltilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan şikayetin esasının incelenmesine geçilmesi doğru olmamıştır.

Diğer alacaklılara usulüne uygun olarak husumet yöneltilip, taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra; Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün işlem dosyası kapsamından 3961 ada 19 parsel sayılı taşınmaza; şikayet olunan SGK Pendik Sigorta Müdürlüğü'nün ise 3980 ada 1 parsel sayılı taşınmazda E blok 13 no'lu bağımsız bölüme haciz konulmasının istendiği, şikayet olunanların bedeli paylaşıma konu E blok zemin kat 3 no'lu bağımsız bölüm ile ilgili haciz talebi bulunmamasına rağmen sehven 3 no'lu bağımsız bölüm kaydına haciz şerhi işlendiği gözetilmelidir. Haciz talebi üzerine icra müdürlüğünce haciz kararı verilmiş olmadıkça, tapu kaydına konulan hacze geçerlilik tanınamaz.

Mahkemece, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasındaki haciz tarihinin, sıra cetvelinin 31, 30, 29, 28, 27, 26, 25, 24, 23, 22, 13, 11, 10, 9, 5 ve 4. sıralarındaki alacaklılardan önce olduğu yönündeki şikayeti ilgili icra dosyaları getirtilip incelenerek, sıraların yukarıda belirtilen araştırmanın sonucuna göre mahkemece belirlenmesi, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, haciz talebi olmayan anılan şikayet olunanların garameten paylaşımdan çıkması gereğine işaret edilmesi suretiyle icra müdürlüğüne yeni sıra cetvelinin sırasına ilişkin İİK'nın 17. maddesi uyarınca talimat verilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrarlanmadan şikayete konu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, haciz talebi ve kararı olmaksızın tapu kaydına konan hacze geçerlilik tanımak suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/289, Karar No: 2022/1013, Tarih: 07.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/289 E.  ,  2022/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi20/03/2014 tarihli, 2011/92 esas ve 2014/52 sayılı kararı

b) Dairemizin bozma ilamı: 10.12.2020 tarihli, 2017/5904 esas ve 2020/8885 sayılı kararı

c) Bozmaya uyularak mahkûmiyet: Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi 23/03/2021 tarihli, 2021/17esas ve 2021/93sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31/03/2011, 05/04/2011, 22/04/2011, 26/04/2011, 03/05/2011 ve 05/05/2011” yerine “28/06/2011 - 03/03/2011” olarak gösterilmesi, mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1654, Karar No: 2011/5708, Tarih: 03.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1654 E.  ,  2011/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :01.07.2010

Dava, kiracı tarafından açılan taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, hüküm Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiştir.

Bu durumda hükmün temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin görevi kapsamında kaldığından dosyanın anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26117, Karar No: 2016/6947, Tarih: 06.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26117 E.  ,  2016/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması ve Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından “açık rızası bulunmadan" davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş, davalı banka ise dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu olduğuna dair bir şerhin bulunmadığını, bankanın iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, bankanın kötü niyetinin ispatlanamadığı gerekçesi ile talebinin reddine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu “emsal davalarda" gerekçesi aşağıya “aynen" alınan 2013/2- 2056 esas, 2015/1201 karar ve 15.04.2015 günlü kararı ile “yeni bir uygulamaya” geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

Emsal Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan yerel mahkemenin “direnme gerekçesinde" açıkça belirtildiği üzere Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki tül ehliyetleri sınırlandırılmıştır.

Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş. aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık" olması gerekir (Mustafa Alper GÜMÜŞ, Türk Medeni Kanununun Getirdiği Yeni Şerhler; Vedat Kitapçılık, İstanbul 2007, Birinci Basıdan İkinci Tıpkı Bası, s. 41-42).

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötüniyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası" şarttır.

Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlemin Hukuk Genel Kurulunca da açıkça ifade edildiği üzere "geçerli olduğunu" kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına ve taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.04.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11413, Karar No: 2012/3654, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11413 E.  ,  2012/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10556, Karar No: 2016/2332, Tarih: 24.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10556 E.  ,  2016/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün, 20.11.2009 tarihli oturumda alınan savunmasında belirttiği ve dosyada en son bildirdiği "Battal Gazi Mah. Yıldırım cad. Yelken sok. No: 63 Sultanbeyli/İstanbul” adresi yerine "Battal Gazi Mah. Yıldırım cad. Yadigar sok. No: 53 Sultanbeyli/İstanbul” adresine tebliğe çıkarıldığı ve 19.04.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık ...'in 13/03/2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait evden çalınan eşyaların olaydan sonra sanığın kullandığı araç içerisinde ele geçirilerek katılana teslim edildiği, katılanın 20.11.2009 tarihli oturumda alınan beyanında, evine pencere menteşesi kopartılarak girildiğini, evinden çalınan eşyaların sanıklardan ele geçirildiğini, olaydan sonra eşi korkmaya başladığından evinin her tarafını demirle kapattığını, elbetteki zararının olduğunu, demirlere en az 2.000 TL para harcadığını belirtmesine karşın sanığın kullandığı araçta ele geçen eşyalar haricinde evinden çalınan başka eşyaların bulunup bulunmadığı ile ilgili herhangi bir beyanı

olmadığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde kayden sabıkasız olan sanık hakkında CMK'nın 231 maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilerek tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği de dikkate alınıp, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu ile ilgili olarak 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; katılanın olaydan sonra evinin demirleri için yaptığı masrafın hırsızlık suçu yönünden zarar kabul edilemeyeceği de düşünülerek katılana olaydan sonra sanığın kullandığı araçta ele geçen eşyalar haricinde evinden çalınan başka eşyaların bulunup bulunmadığı açıkça sorulup sonucuna göre, denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde tartışılarak, anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, zararın karşılanmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Yapılan yargılama giderlerinin, sanıklardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18097, Karar No: 2017/10379, Tarih: 11.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18097 E.  ,  2017/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : ;Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçta kullanılmakla müsadereye tabi hala gelen silecek boru sapının müsaderesinde isabetsizlik görülmediğinden tenliğnamedeki 2 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Adli Tıp Şube Müdürlüğü uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31632, Karar No: 2016/18113, Tarih: 18.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/31632 E.  ,  2016/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; davacının ve diğer bir kısım işçilerin davalı işyerinde çalışmakta iken çalışma koşullarının, ücret ve sosyal haklarının düzeltilmesi düşüncesi ile ...... Sendikasına üye olmaya başladıkları, iş yerinden izin alacak dışarı çıkan ... isimli çalışanın kısa süre sonra iş yerine çağrılarak savunmasının istenildiği, savunma yazısını imzalamaması üzerine bu işçinin üretim bölümüne gelerek işten çıkartıldığını, çocuğu ile tehdit edildiğini bildirdiği, bunun üzerine 100 kadar işçinin saat 15:45 civarında işlerini bırakarak fırın girişinde toplandıkları, bir kısım işçilerin ise tezgahlarda çalışmaya devam ettiği, işverenin toplanma yerine gelerek sendikalı olanlar bir tarafa ayrılsın, sendikasız olanlar yanıma gelsin diye söylediği, sendikasız olan 3 kişinin işverenin yanına gittiği, işverenin ustabaşına ocakları durdurun talimatı verdiği ve iş yerinde üretime 3 gün ara verdiğini beyan ettiği, bu olayların akabinde 3 gün sonra kart basma makinalarının iç tarafa alındığı ve işçilerden sendika üyeliğinden istifa etmelerinin istenildiği, işçilerin bunu kabul etmemesi üzerine de iş başı yaptırılmadıkları, işçilerin işten ayrılma iradelerinin bulunmadığı, ve sürekli iş yerinde oldukları saptanmıştır.

Davalı işverenlik tarafından açılan ve işçilerin eylemlerinin kanun dışı grev niteliğinde olduğunun tespitinin talep edildiği davada verilen red kararı, davacıların iş akitlerinin fesih süreci, sendikadan gelen yazı cevabı içeriği, tanık beyanları bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde, davacının ve diğer işçilerin iş yeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi düşüncesi ile sendikaya üye olmaya başladıkları, 11/06/2015 tarihinde yukarıda anlatıldığı şekilde davacı ve arkadaşlarının ...'a destek mahiyetinde toplandıkları, işverenin sendikalı işçiler bir tarafa, sendikasızlar bir tarafa şeklinde beyanının bulunduğu ve fesih sürecinin bu şekilde başladığı, feshin davacı işçinin sendikal faaliyetinden dolayı yapıldığı, 11/06/2015 tarihinde bir arkadaşlarının iş sözleşmesinin feshedildiği haberini alan işçilerin vardiya değişimine az bir süre kala işyeri girişinde toplanmalarının arkadaşlarının geri alınması ve işyeri çalışma koşullarının iyileştirilmesi için uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 45 dakika süren eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, 45 dakikalık eylem sırasında davalının işi paydos etmesi ve sonrasında sendikadan istifa etmeyen işçilere işbaşı yaptırılmadığı, dolayısıyla devam eden eylemlerde de işçilere atfedilecek yasa dışı bir yön bulunmadığı, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı sonucuna varılmış ve feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, 18.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.