muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1304, Karar No: 2009/2362, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1304 E.  ,  2009/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, dava dışı eczacının çeşitli kurumlardan celbedilen ilaç alacaklarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl dava davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekili davalının üçüncü sırada yer alan İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2006/13829 sayılı dosyasına pay isabet ettirilmesinin hatalı olduğunu, garame hesaplamasının hatalı yapıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dördüncü sıradaki dosyanın dikkate alınmadığını, davalının ilk sıradaki İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2006/17763 sayılı takip dosyasının dayanağı olan çeklerin bankaya ibraz edilmediğini ve bu nedenle kambiyo senetlerine mahsus genel haciz yolu ile takibe konu edilemeyeceğini, davalı yanın takiplerinde bir kısım alacaklar üzerine haciz konulmadığını, takip öncesi faiz oranının belli olmadığını ve fahiş nisbette olduğunu, faize faiz yürütüldüğünü ileri sürerek ödeme emrinin ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve birleşen dava davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekili davacı ve birleşen dava davalısı ... Ecza Deposu AŞ.nin alacaklı olduğu takipte ödeme emrinin Tebligat Kanunu’nun 21 ve Tüzüğün 28 nci maddesine uygun olmayacak biçimde tebliğ edildiğini; borçlunun da gerek tebligat geçersizliğine ve gerek imza inkarına dayalı şikâyet yoluna başvurduğunu, takibin şikâyet başvurusundan feragat tarihi olan 15.02.2007 günü kesinleştiğinin kabulü gerektiğini ileri sürerek dağıtıma konu bütün paranın müvekkiline ait icra dosyasına ödenmesine karara verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesince birleşen davanın reddine, asıl dava bakımından davalının alacaklısı bulunduğu ve sıra cetvelinin üçüncü sırasında yer alan İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2006/13829 sayılı takip dosyasının garame dışı bırakılmasına, paranın mevcut sıra cetvelinin birinci ve ikinci sıraları arasında garameten taksimini sağlayacak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra Mahkemesince birleşen davanın reddine, asıl dava bakımından davalının alacaklısı bulunduğu ve sıra cetvelinin üçüncü sırasında yer alan İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2006/13829 sayılı takip dosyasının garame dışı bırakılmasına, paranın mevcut sıra cetvelinin birinci ve ikinci sıraları arasında garameten taksimini sağlayacak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle takip dayanağı çeklerin şekli unsurlarına yönelik iddiaların teknik anlamda itiraz niteliğinde olmaması nedeniyle borçlu tarafından şikâyet yoluna gidilmesi halinde incelenebileceğine; borçlunun ödeme emrinin tebliğine ilişkin şikâyeti üzerine yapılan yargılama sırasında takibin tedbirle durdurulmamış olması karşısında davacı takibinin itiraz süresinin dolması ile kesinleşmiş bulunmasına göre, birleşen dosya davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekilinin tüm, asıl dosya davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Asıl dava davacısı..... Ecza Deposu AŞ.nin iddiası, paylaştırılan paranın bir kısmının İstanbul Defterdarlığı’ndan geldiği fakat davalının bu para üzerinde haczinin bulunmadığı yönündedir. Yargılama aşamasında bu hususun araştırılmayarak eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle birleşen dosya davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekilinin tüm, asıl dosya davacısı ... Ecza Deposu AŞ. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 26.03 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1028, Karar No: 2019/3489, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1028 E.  ,  2019/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6431, Karar No: 2011/1058, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6431 E.  ,  2011/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı birleşen dosya davacısı 3P İnş.Gaz Enerji ve Mak. San.Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ....., Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Yanlar arasında imzalanan 23.06.2005 tarihli “Uşak Kışladağ Altın Madeni Projesi Yığın Liçi Sahası ve Havuzlarının Borulama işi Sözleşmesi” ile 05.04.2005 tarihli “Palgaz Gebze Doğalgaz Dağıtım Şebekesi Yapım Projesi Taşeron Sözleşmesi” ve aynı tarihli “Palen Erzurum Doğalgaz Dağıtım Şebekesi Yapım Projesi Taşeron Sözleşmesi” uyuşmazlık konusu değildir. Asıl ve birleşen aynı mahkemenin 2007/177 esas sayılı davalarında davacı taşeron, davalı yüklenici; birleşen aynı mahkemenin 2008/305 esasına kayıtlı davasında ise davacı yüklenici, davalı taşerondur.

Taşeron tarafından açılan asıl dava ile birleşen 2007/177 Esas sayılı dava bakiye iş bedelinin tahsili, yüklenici tarafından açılan birleşen 2008/305 esas sayılı dava eksik ve kusurlu iş bedeli ile alacak istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl dava ile birleşen 2008/305 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2007/177 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Mahkemece hükme esas alınan 27.08.2007 tarihli asıl ve 10.12.2007 tarihli ek bilirkişi raporlarında tarafların ticari defter (yevmiye, kebir ve envanter defterleri) kayıtları incelenmiş, ek bilirkişi raporunda; 05.04.2005 tarihli sözleşmeler kapsamında düzenlenmiş bulunan hakedişlere göre davacı taşeronun istihkak tutarının “bütün hakediş belgeleri dosyasında mevcut olmamasına rağmen” kesin hakediş niteliğinde olduğu kabul edilen son hakediş değerlerine göre tesbit edilmeye çalışıldığı belirtilmiştir. Yine davacı taşeronca düzenlenip davalıya gönderilen ve davalı yüklenici tarafından iade edilen 15.03.2006 tarihli iki adet faturanın davacının, bilirkişilerce incelenen ticari defterine kayıtlı olmayıp, taşeron şirketin muavin defterlerine kaydedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi bilirkişilerce davacının muavin defterlerine kayıtlı iki adet faturada yazılı imalâtlarla ilgili hakedişler incelenmiş, 10.12.2007 tarihli ek bilirkişi raporunda da bütün hakediş belgelerinin dosyasında mevcut olmadığından incelenemediği özellikle belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece alınan asıl ve ek bilirkişi raporlarının hüküm tesisine ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı görülmektedir. HUMK’nın 284. maddesi gereğince, gerçeğin daha iyi ortaya çıkması için mahkeme, önceki veya yeniden belirleyeceği bilirkişiler vasıtasıyla tekrar inceleme yapabilir.

O halde; gerçeğin daha iyi ortaya çıkması bakımından, davacı defterlerine kayıtlı olmayıp davacının muavin defterine kaydedildiği bildirilen ve yüklenici tarafından iade edilen faturalardaki imalatlarla ilgili dava dışı iş sahibinden tüm hakedişler ile hakediş düzenlemesine esas işlerin yapıldığına dair tüm belge, rapor ve tutanaklar celbedildikten sonra, konularında uzman ve deneyimli ikisi teknik ve yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçudan oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulundan, 05.04.2005 tarihli sözleşmelerin 6/b maddesinde yer alan “Palmet-Taşeron Mühendislik ve Müteahhitlik Ticaret A.Ş. tarafından ödenen hakedişlerin her bir diliminden 3P İnşaat Gaz Enerji ve Makine Sanayi Ticaret A.Ş. %10 oranında kesinti yaparak geri kalan miktarı...Mühendislik Hizmetleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi banka hesabına bir gün içinde aktaracaktır” hükmü de dikkate alınarak bilirkişi raporu alınması ve böylece işin kesin hesabının çıkartılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan, davacı defterlerinde kayıtlı faturalarda yazılı olan imalâtlar dışında yapıldığı ileri sürülen imalâtların dikkate alınmaması suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, birleşen 2007/177 esas sayılı davada önceden temerrüt ihtarı bulunmadığı halde ıslahla artırılan miktar için dava tarihinden faiz yürütülmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenici vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, 825.00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalısı taşerondan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı-birleşen dosya davacısı yükleniciye verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı 3P İnş.Gaz Enerji ve Mak. San.Tic.A.Ş.'ye geri verilmesine, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2766, Karar No: 2022/3149, Tarih: 20.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/2766 E.  ,  2022/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü... Şirketi’nin çalışanı olan ...’nün, karayolları yol genişletme çalışmaları kapsamında beton atımı işleminin yapıldığı sırada pompa bomunun YG ENH'na temas etmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, sanık ...’in ... Beton Şirketi’nin sahibi ve yetkili kişisi olduğu, sanık ...’ın ise ... İnşaat Taahhüt Turizm Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin sahibi olup, Karayolları Genel Müdürlüğü ile aralarında yaptıkları sözleşme gereği İnebolu ... Toprak İşleri Deniz Tahkimat, Fore Kazık ve Sanat Yapıları Yapılması işini üstlendiği ve işin yapımında kullanılan betonu sanık ...’in sahibi olduğu şirketten aldığı, sanık ...’in kollukta verdiği ifadesinde, olay yerinin, Karayolları müteahhiti olan sanık ... ‘ın şantiyesi olduğunu, olay günü saat 19.00 sıralarında sanık ...’ın beton talebinde bulunduğunu ve bu talep üzerine şantiyede beton döküm işinin yapıldığını, yaklaşık 45 gündür aynı yerde aynı şekilde aynı saatlerde beton işleminin gerçekleştiğini, beton dökümü işi sırasında tedbirlerin alınmasından kendisinin sorumlu olmadığını beyan etttiği, sanık ...’ın kollukta verdiği ifadesinde, İnebolu Doğanyurt sahil şeridi üzerinde yol ile sahil şeridi arasında istinat duvarı yapmak için Kastamonu Karayolları Müdürlüğünden ihale aldığını, yapmış olduğu iş için ... Beton firmasından beton aldığını, ... Beton Şirketi’nin, istediği betonu getirip kendisinin belirttiği yere döktüklerini, ölenin kendisinin elemanı olmadığını, anılan olayda, kendisine haber vermeden beton dökme işinin yapıldığını, kendisinin olayın gerçekleşmesinde bir kusurunun bulunmadığını beyan ettiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık ... Uslu’nun kollukta verdiği beyanında, olay günü ... Beton firmasından çıkarak olayın meydana geldiği yerde kendisinin, ölenin ve T... ‘in beton döküm pompasını kurduklarını, cihaz uzaktan kumandalı olduğu için yaklaşık 2-3 metre uzaktan kumanda ile bomu açtığını, betonu dökecek oldukları isnat duvarına doğru yaklaşırken yukarılarında bulunan elektrik hattına gece olduğu için bomun değdiğini, elindeki kumandadan kendisine elektrik akımının geçtiğini, ölenin olay günü işe başladığını beyan ettiği, mağdur ...’in kollukta verdiği ifadesinde, karanlıkta gördüğü kadarıyla ölenin pompa makinasının arka tarafında eli metal bölümünde sallanır vaziyette olduğunu, öleni makinadan kurtarmak için kendisinin ölenin üzerine atladığını ancak başarılı olamadığını, bu olay sonrasında kendisini hastanede bulduğunu beyan ettiği, hükme esas alınan 18.01.2014 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyet raporunda, sanık ...’ın, olay yeri aydınlatılmadan, mevcut riskler tespit edilmeden gerekli önlemler alınmadan, sanık ...’in ise iş güvenliğinin sağlanması konusunda gerekli tedbir ve önlemleri almaması nedeniyle kusurlu olduklarının belirtildiği görülmekle, mahkemece asli kusurlu sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, kusura, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezalarına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

2-Katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. ve 14. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerlerine ‘’Uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinde ilişkin paragrafların: Sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellik nazara alınarak; sanıklara verilen uzun süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 52/3 .maddesi gereğince 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 30,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanıkların ayrı ayrı 27.300.00'er TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına” ibaresinin ve hükmün vekalet ücretine ilişkin paragrafında yer alan “sanıklardan” ibaresinden sonra gelmek üzere “eşit olarak” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2820, Karar No: 2015/16031, Tarih: 09.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2820 E.  ,  2015/16031 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/2820

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/8-2014/292

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı idare vekili tarafından ödenmesi gereken maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının ödendiğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı idare vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyaya konulmasından, alınmamışsa 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK.nun 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan karpuz, domates, haşhaş tohumu haşhaş kapsülü, kuru soğan ve kavunun kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı 2014 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir biçimde veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2018/490, Karar No: 2018/15796, Tarih: 23.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/490 E.  ,  2018/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında “Hakaret” suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyada tanık sıfatı ile beyanı tespit olunan ve mahkemece her aşamada istikrarlı anlatımda bulunması nedeniyle beyanına itibar olunup hükme dayanak alınan katılanın kardeşi tanık ...’nın gerek 06/02/2015 tarihli soruşturma aşaması, gerek 26/05/2015 tarihli kovuşturma aşaması beyanlarında katılanın aracının aynası ile sanığın koluna çarpması nedeniyle sanığın katılana sinkaflı küfürler ettiğini ve sanığın, katılanın burnuna yumruk atması üzerine de katılanın sanığa “gerizekalı” dediğini beyan ettiği, mahkemece beyanına üstünlük tanındığı açıklanan tanık ...’ın anlatımları karşısında hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin gerekçede değerlendirilmiş olması karşısında, tebliğnamenin söz konusu suça ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda değişmeyen ve katılan ... tarafından da doğrulanan savunmasına göre, sanığın atılı suçu, katılanın kendi sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde olduğu aracın aynası ile yaya olarak yürümekte olan sanığın koluna çarpması üzerine işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25734, Karar No: 2017/8908, Tarih: 18.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/25734 E.  ,  2017/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı vekilince de duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 20.717,92TL kıdem tazminatı alacağından, 09.06.2015 tarihli banka dekontlarındaki toplam ödeme miktarının düşüldüğü belirtilerek, kıdem tazminatı alacağı brüt 3.627,13 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, dosyaya sunulmuş 09.06.2015 tarihli banka dekontlarında yazılı bedellerin toplamı, mahkemece mahsup edilmiş toplam tutar ile uyumlu olmayıp, bu yön hatalıdır.

Kabule göre de, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt tutardaki kıdem tazminatından, net tutardaki ödeme miktarı mahsup edilmiş ve bakiye kalan tutar brüt ifadesiyle hüküm altına alınmış ise de, mahsup işleminde her iki miktarın da brüt olması ya da net olması gerektiğine dikkat edilmediğinden mahsup işlemi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, işverence yapılan kıdem tazminatı ödemesinin dava tarihinden sonra ve fakat ıslah tarihinden önce gerçekleştiği nazara alınarak, dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL kıdem tazminatı miktarı yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmeli ve bu miktar, gerek vekalet ücretinin belirlenmesinde gerekse de yargılama giderinin paylaştırılmasına esas haklılık oranında davacı lehine değerlendirilmelidir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmemesi de yerinde değildir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.