muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2803, Karar No: 2024/5621, Tarih: 17.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2803 E.  ,  2024/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

B O Z M A Ü Z E R İ N D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/904 E., 2024/77 K.

SUÇ :Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2018/560 Esas, 2019/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/1714 Esas, 2019/2527 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/2209 Esas, 2021/5878 Karar sayılı ilâmı ile katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının lehe itirazı üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tevdii edilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2023 tarihli ve 2022/1-385 Esas, 2023/280 Karar sayılı kararı ile özetle; itirazın kabulü ile sanık hakkında asgari miktarda haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiği nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/904 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmadığına, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, ikinci kez mükerrirlik şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmadığına, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, ikinci kez mükerrirlik şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın ...Belediyesinde zabıta memuru olarak görev yaptığı, maktulün ise otogarda çalıştığı, sanık ve maktulün 5-6 yıldır arkadaş oldukları, 17.08.2018 tarihinde maktul, abisi E.T. ve tanık M.K. ile birlikte piknik alanında oturdukları, bu esnada maktulün ve abisinin birlikte büyük rakı içtikleri, sanığın da saat 18.00 sıralarında iş yerinden yalnız olarak yaşadığı konutuna geldiği, evinde alkol aldığı esnada maktulün sanığı arayıp, kendisine köfte yapması hâlinde misafir olarak geleceğini söylediği, maktulün bu telefon konuşmasından yaklaşık 15-20 dakika sonra yanında tanık M.K. ile birlikte saat 21.00-21.30 sıralarında sanığın evine geldiği, bir süre sonra maktulün araması üzerine tanık T.Ö.'nün de geldiği, maktulün isteği üzerine sanığın köfte, tarhana çorbası ve çay yaptığı, tanıkların çay içtiği, sanığın ve maktulün alkol almaya başladıkları, maktulün abisine telefon eden sanığın, telefona cevap alamaması üzerine maktule "Senin abin telefonları açmıyor. Niye açmıyor? Karaktersiz!" dediği, maktulün de sanığa "Abim hakkında ileri geri konuşamazsın!" diyerek tepki gösterdiği, sanığın bu sefer de maktule "Senin abin şerefsiz!" dediği, maktulün oturduğu koltuktan kalkmaya çalıştığı ancak aşırı kilosu ve alkollü olması sebebiyle sendelediği ve masayı ayağıyla itip kalktığı, sanığın oturduğu sandalyeden kalkarak maktulün yüzüne bir yumruk vurduğu, daha sonra sanığın ve maktulün birbirlerine birer kez vurdukları, tanıklar T.Ö. ve M.K.'nın sanığı ve maktulü ayırdıkları, tanıkların sanığın evinden ayrıldıkları, sanığın ve maktulün oturmaya devam ettikleri ve yalnız kalınca tekrar tartıştıkları, tartışmalarının kavgaya dönüştüğü, sanığın üç tanesinin sap kısmı kırılmış olan dört farklı bıçakla maktulü sol göğüs meme, sağ göğüs meme, dirsek iç bölümü, sağ uyluk, kol arka dışta ve sol lomber bölgelerde olmak üzere vücudunda 16 adet yaralanma meydana getirdiği, bu yaralardan sol göğüs meme etrafında bulunan 4 adedinin öldürücü nitelikte olduğu, sanığın, eski eşi tanık E.H.'yi arayıp durumu anlatarak polise ve ambulansa haber vermesini söylediği, maktulün kaldırıldığı hastanede kesici delici alet yaralanmasına bağlı kosta kesisi ile birlikte iç organ yaralanmalarından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, sanığın da sağ göz kenarına yakın 1,5 cm derin kesi, sağ kaş üzerinde ve sol yüzde maksiller bölgede 2 cm’e yakın darp izi, sol göz altı bölgesinde morarma ve ödem, burnunda şişlik ve morarma, sırt alt bölgede darp izi, sağ kol omuzda çatlak şüphesi, sağ el üstünde orta parmakta çizik oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın 1,84, maktulün 2,20 promil alkollü oldukları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eziyet çektirerek öldürmenin öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak ve kesin kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, olayın iki aşamada meydana geldiği, ilk aşamada tanıkların bulundukları, sanığın maktule "Senin abin karaktersiz, şerefsiz!" diyerek ilk haksız hareketi başlattığı, akabinde tanıkların sanık ve maktul arasındaki kavgayı ve itiş kakışı sonlandırarak evden ayrıldıkları, ikinci aşamada evde yalnız kalan sanığın ve maktulün hangisinin tekrar kavgayı başlattığının tespit edilemediği, kavga sırasında sanığın da maktul tarafından doktor raporlarında belirtildiği şekilde yaralandığı, etki tepki dengesinin sanık lehine bozulduğu ve sanık hakkında asgarî miktarda haksız tahrik indiriminin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği, yasal şartları oluştuğundan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/904 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8214, Karar No: 2019/3187, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8214 E.  ,  2019/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16469, Karar No: 2019/2389, Tarih: 16.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16469 E.  ,  2019/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GEBZE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 26/04/2013 ve 10/06/2013 tarihlerinde, uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5620, Karar No: 2014/12919, Tarih: 02.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5620 E.  ,  2014/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/39

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesine dayalı kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketten kayıp kaçak bedeli adı altında haksız olarak tahsil edilen bedellerin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık, davalının davacıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurumun çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Hâl böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31364, Karar No: 2016/11316, Tarih: 26.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31364 E.  ,  2016/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise;

Sanık ...'in muavin olarak çalıştığı, sanık ...'ın ise şoförü olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada aracın çeşitli boşluklarına gizlenmiş dava konusu kaçak sigaraların ele geçtiği olayla; sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında "aynı firmada başka bir araçta muavinlik yaptığını, olay tarihinde dava konusu kaçak sigaraların ele geçtiği araçta muavin boşluğu olması nedeniyle araçta çalıştığını ele geçen kaçak eşyalardan haberdar olmadığı" yönündeki savunmasının aksine sanığın cezalandırılmasına yeterli dosya kapsamında delil olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16738, Karar No: 2023/3752, Tarih: 01.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16738 E.  ,  2023/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/89 E., 2016/188 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş, suça sürüklenen çocuk hakkında ise nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.10.2020 tarihli ve 14-2016/293658 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin anlatımlarının tutarlı olduğuna, zihinsel engelli olduğunu fark etmemelerinin hayatın olağan akışın aykırı olduğuna, eksik incelemeyle verilen beraat hükmünün bozulması ve vekalet ücreti verilmesi istemine ilişkindir.

B. Katılanlar Vekillerinin Temyiz İstemi

Özetle; sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü