muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2639, Karar No: 2014/34147, Tarih: 26.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/2639 E.  ,  2014/34147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/199852

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2010/3787 (E) ve 2012/839 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanıklar hakkında katılan N. D.'a yönelik yaralama eylemi nedeniyle verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan N. D., katılan S.. B.. vekili ve sanıklar S.. B.., G.. A.. ve O.. B.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B) Sanıklar hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tüm sanıkların hakaret ve sanıklar S.. B.. ve G.. A.. hakkında katılan S.. B..'a yönelik yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan N. D., katılan S. F. B.vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık O.. B.. hakkında katılan S.. B..'a yönelik yaralama eylemine yönelik temyizde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan S.. B..'ın aşamalarda, sanığın kendisine tokat attığını ileri sürmesi, dosya içerisinde bulunan güvenlik kamera görüntülerinin ve doktor raporunun katılanı doğrulaması karşısında, yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8409, Karar No: 2024/4417, Tarih: 12.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8409 E.  ,  2024/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/174 E., 2023/217 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay bozması üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.ve 307/3 maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1604 Esas, 2022/1645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafi, katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine,

3. Hükmün sanık müdafii, katılanlar Elif ve Yeliz vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve 2022/8458 Esas, 2023/2098 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığı" gerekçesiyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 302/2-a maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

4. Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.07.2023 tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrikin oranına, takdirî indirim hükümlerine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrikin oranına, takdirî indirim hükümlerine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. ... isimli şahsın olay tarihinden 25-30 yıl öncesinde arazisini maktulün babası ...'e sattığı, babalarının ölmesi üzerine maktul ve kardeşlerinin bu yeri kullanmak istedikleri, aynı yerde arazisi bulunan sanık ile maktul arasında arazi sınırı ile ilgili anlaşmazlık bulunduğu, olay günü maktul, söz konusu arazinin sahibi ... ve kardeşi tanık ...'nun birlikte arazinin bulunduğu köye gittikleri, sanığın şahısları yol üzerinde beklediği, maktul ve tanıkların bulunduğu araca yöneldiği, tanıklara "araziyi satarken sınırlarını gösterdiniz mi" diye sorduğu, tanıkların "evet gösterdik" dediği, maktul ile sanık arasında konuşma geçmeden sanığın maktule silahını doğrultup birden fazla el ateşlediği, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından kaynaklı, iç ve dış kanama ile sonrasında gelişen komplikasyon sonucu öldüğü, sanığın atılı kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz, eylem bulunmadığından meşru savunma, sınırın aşılması ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/217 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/217 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15067, Karar No: 2023/8679, Tarih: 18.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/15067 E.  ,  2023/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/531 E., 2022/140 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

Atılı suç nedeniyle şikâyetçi Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı,

Suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ise Kanun değişikliği nedeniyle davaya katılma hakkının Gümrük İdaresine ait olduğundan bahisle, davanın Gümrük İdaresine bildirilmesi talebine havi 18.04.2014 tarihli dilekçesi ile katılma talebini geri aldığı bu nedenle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin Kanun değişikliği nedeniyle davaya katılma hakkının Gümrük İdaresine ait olduğundan bahisle, davanın Gümrük İdaresine bildirilmesi talebine havi 18.04.2014 tarihli dilekçesi ile katılma talebini geri aldığı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

II. KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/531 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/531 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararına yönelik suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8730, Karar No: 2021/9525, Tarih: 02.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/8730 E.  ,  2021/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacılar yasal sürede istinaf süre tutum dilekçesi sunmasına rağmen, gerekçeli karar tebliğinden itibaren yasal 10 günlük sürede gerekçeli istinaf dilekçesi sunmadığından, istinaf süre tutum dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların, temyiz incelmesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 02/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17156, Karar No: 2012/33019, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17156 E.  ,  2012/33019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasa'sının 90/5. maddesinde yer alan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde "din ve inanç hürriyeti", 10. maddesinde "ifade hürriyeti", 11. maddesinde "örgütlenme hürriyeti" düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (Handyside / Birleşik Krallık; Castells / İspanya vb. kararlar)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d) İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (Sürek/Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95; Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (.... / Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı)

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild – Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski – Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak–Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş–Türkiye kararı; 09.03.2004 tarihli ....–Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; Devlet, yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; Devlet, yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda; sanık beyanında şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, operasyonların örgüt üzerinde etkili olamadığı ve işlenen bir suçu, yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka/Polonya–27 Mayıs 2003; Korku/Türkiye–23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Üst C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7470, Karar No: 2016/1134, Tarih: 23.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/7470 E.  ,  2016/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suç arkadaşı ... hakkında, ... meydana gelen market soygunlarını gerçekleştirdikleri iddiasıyla, bu olaylardan bir kaç gün sonra 04/11/2014 tarihinde 155 Polis İmdat hattına isimsiz yapılan bir ihbarda, söz konusu market soygunlarını ... ve bir arkadaşının gerçekleştirdiğinin bildirildiği, ihbarda bulunan kişinin olayı gerçekleştiren kişilerin telefon numaralarını da ihbar hattına söylediği, bunun üzerine yapılan soruşturma neticesinde bildirilen cep telefonu numaralarından sanığın suç arkadaşı İbrahim’in kimlik bilgilerine ulaşıldığı, sonrasında suç yerindeki güvenlik kamera kayıtlarının incelendiği, kar maskesi taktıkları için eylemi gerçekleştiren kişilerin yüzlerinin tam olarak belirlenemediği, ancak sanığın suç arkadaşı İbrahim’in eylem sırasında üzerinde bulunan kıyafetlerden yola çıkılarak yapılan araştırmada, İbrahim’in .. sosyal paylaşım sitesindeki fotoğraflarından birinde üzerinde bulunan montun 29/10/2014 tarihinde Kağıthane ilçesinde gerçekleştirilen BİM market soygunundaki iki kişiden birinin giydiği mont ile aynı olduğunun belirlendiği, sanığın suç arkadaşı İbrahim’in işlenen suçları kabul ederek atılı eylemleri sanık ... ile gerçekleştirdiğini söylediği, bu ifadesini gerek soruşturma gerekse yargılama aşamasında ısrarla yinelediği, sanık ...'ın ise tüm aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmeyerek İbrahim ile daha önce nişanlısına laf atması nedeniyle tartıştıklarını ve bu nedenle aralarında husumet bulunduğunu iddia ettiği, bu konuda tanık olarak dinlenen sanığın nişanlısı olduğunu söylediği tanık .... tarafından da doğrulandığı, olay anında markette çalışan tanıkların da

kar maskeli olmaları nedeniyle eylemi gerçekleştirenleri teşhis edemedikleri anlaşıldığına göre, dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtları içeriği ve tanık beyanları dikkate alınmak suretiyle eylemi gerçekleştirilen şahıslardan birinin 170 cm, diğerinin 185 cm boylarında oldukları hususu da gözetilerek, sanığın suç arkadaşı ...'ün boyunun uzunluğu saptandıktan ve görüntülerdeki hangi şahsın ... olduğu kesin olarak belirlendikten sonra, sanığın fiziksel özellikleri ile kamerada görünen ... dışındaki şahsın fiziksel özelliklerinin birbiri ile uyumlu olup olmadığı hususunda gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın suç arkadaşı ...'ün, yargılandığı davada 26/03/2015 tarihli duruşmada marketin zararını giderdiği anlaşıldığına göre, suç ortağı olarak cezalandırılmasına karar verilen ve bu ödemeye karşı bir duruşu bulunmayan sanık ... hakkında da TCK'nun 168/3-2 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,