muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3961, Karar No: 2014/7035, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3961 E.  ,  2014/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.09.2013 tarih ve 2013/392-2013/1153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın ... ... verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.391,76 TL'nin 29.03.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı "...Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait ... tesisine, davacıya ait olan trafonun ... çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait ... tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile "... Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı "...Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği gerekçesiyle, davanın "...Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile, 172,23 TL hat katılım bedelinin 03.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, işletme ve bakım masrafı bedelinin tahsili yönündeki talebin reddine, diğer davalı yayın kuruluşu hakkındaki davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28313, Karar No: 2019/11837, Tarih: 30.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28313 E.  ,  2019/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu yerel gazetede, katılan ... ajansının suç tarihlerinden birer gün öncesinde kendi internet sitesi üzerindeki şifreli giriş sisteminden müşterilerine servis ettiği üç farklı haber ve fotoğraflarının, başlık, içerik ve resimleriyle birlikte noktası virgülüne kadar aynı şekilde kaynak gösterilmeksizin yeniden yayımlanması karşısında, tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 2. maddesi;

"a) Basılmış eser: Yayımlanmak üzere her türlü basım araçları ile basılan veya diğer araçlarla çoğaltılan yazı, resim ve benzeri eserler ile haber ajansı yayınlarını,

b) Yayım: Basılmış eserin herhangi bir şekilde kamuya sunulmasını,

c) Süreli yayın: Belli aralıklarla yayımlanan gazete, dergi gibi basılmış eserler ile haber ajansları yayınlarını,...

İfade eder."

5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Bu eserleri, yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen, süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlayanlar yirmimilyar liradan kırkmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmünü amirdir.

Buna göre "yeniden yayım" suçunun (24/1. madde) maddi unsurları;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Kaynak göstermeksizin yeniden yayımlamak olup,

Suçun faili; haber ajansı yayınları dahil olmak üzere bir süreli yayında var olan haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yayımlama (neşir) faaliyetini gerçekleştiren kişi, suçun konusu; haber, yazı veya resim, suçun mağduru; bu haber, yazı ve resimler üzerinde hak sahibi olan kişilerdir. Kanun'da bu suç için öngörülen yaptırım, güncel haliyle 5.000 TL'den 10.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

Bu suçun nitelikli halinin (24/2. madde) unsurları ise;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen,

- Süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlamaktır.

Bu suçun nitelikli halinin (24/2. madde) unsurları ise;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen,

- Süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlamaktır.

Nitelikli halde suçun faili; haberin kaynağını gösterse dahi, yeniden yayım hakkı, hak sahibi tarafından saklı tutulmuş olan haber, yazı ve resimleri, süreli yayın sahibinin izni olmaksızın yeniden yayımlayan kişi, suçun konusu; önceden bir süreli yayında yayımlanmış olmak şartıyla, yeniden yayım hakkı saklı tutulan haber, yazı veya resim, suçun mağduru ise; yeniden yayım hakkını saklı tutan hak sahibi ile yeniden yayım hakkı saklı tutulan haber, yazı ve resmi hukuka uygun biçimde elde eden bir diğer süreli yayın sahibi olabilir. Suçun nitelikli halinin işlenmesi karşısında öngörülen yaptırım ise güncel haliyle 20.000 TL'den 40.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

5187 sayılı Kanun'un 24/1. maddesinde suç oluşturan eylem, herhangi bir süreli yayında yayımlanmış olan haber, yazı ve resmi, kaynak göstermeden yayımlamak iken, 24/2. maddesinde suç oluşturan eylem herhangi bir süreli yayında yayımlanmış olan ve süreli yayın sahibi tarafından yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olan haber, yazı ve resmi süreli yayın sahibinin izni olmaksızın yeniden yayımlamaktır. Dolayısıyla, yeniden yayım suçunun temel şekli ile nitelikli hali arasında; suçun unsurları, faili, konusu ve mağduru ile öngörülen yaptırımlar bakımından esaslı farklılıklar bulunmaktadır.

Temyize konu edilen hükme esas somut olayda; katılanın sahibi olduğu "...com.tr" adlı internet sitesi üzerinden, aboneleri tarafından şifre veya bir anahtar cihaz aracılığıyla girilen ajansın servis ettiği güncel haberlerin noktası virgülüne kadar aynı şekilde sanığın yazı işleri müdürü olduğu yerel gazetede yayımlanması eylemi dava konusu yapılmış, sanığın 5187 sayılı Kanun'un 24/2. maddesi gereği cezalandırılması istenmiştir.

Mahkemece öncelikle araştırılması gereken husus, sanığın suça konu yerel gazetedeki konumu ve görevi, devamla suç oluşturduğu iddia edilen eylemin 5187 sayılı Kanun'un 24. maddesinin hangi fıkrasını ihlal ettiğini tespit etmek ve sonuç olarak sanığın görevi ve davranışları ile bu eylem arasında 5187 sayılı Kanun'a göre bir illiyet bağı kurmak suretiyle bir hüküm vermektir.

Yukarıda yapılan tüm bu açıklamalar ışığında;

1-) Öncelikle suça konu gazete nüshalarında yer alan künye bilgilerinden sanığın konumunun ve sıfatının açık bir şekilde belirlenememesi karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılarak "..." gazetesinin beyanname ve künye bilgilerinin, sorumlu müdürünün kim olduğunun, dolayısıyla sanığın faillik sıfatının tespit edilmemesi,

Yukarıda yapılan tüm bu açıklamalar ışığında;

1-) Öncelikle suça konu gazete nüshalarında yer alan künye bilgilerinden sanığın konumunun ve sıfatının açık bir şekilde belirlenememesi karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılarak "..." gazetesinin beyanname ve künye bilgilerinin, sorumlu müdürünün kim olduğunun, dolayısıyla sanığın faillik sıfatının tespit edilmemesi,

2-) Katılanın ayrıntılı inceleme talebi karşısında, öncelikle katılan "..." haber ajansına yazı yazılarak; suça konu haber, yazı ve fotoğrafların üzerinde ne şekilde hak sahibi olduklarının, bu haber, yazı ve fotoğraflar üzerinde "yeniden yayım" haklarının saklı tutulup tutulmadığının, hukuka uygun yollarla elde edilmesi mümkün olan haber, yazı ve fotoğrafları, haber tarihi olan süre ile suç tarihi arasındaki iki gün içerisinde temin eden farklı ajans veya süreli yayın sahiplerinin kimler olduğunun, bu kullanıcıların kendilerine servis edilen haberleri üçüncü kişilere (süreli yayın sahiplerine, yazılı veya görsel basın organlarına) servis etme haklarının bulunup bulunmadığının, ayrıca "....com.tr" internet adresinde herkese açık şekilde yayınlanıp yayınlanmadığının sorulması ve gelecek cevaba göre gerek görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak; sanığın gazetesinde yayımladığı haber, yazı ve fotoğrafların, katılan ... ajansının haberleriyle karşılaştırılması suretiyle, suça konu haberlerin katılanın servis ettiği haberlerle aynı veya benzer mahiyette olup olmadığının, hukuka aykırı şekilde elde edilip edilmediklerinin, dolayısıyla sanığın 5187 sayılı Kanun'un 24/1. veya 24/2. maddelerinde yazılı unsurlara göre hukuki durumunun tayin ve takdiri ile gerekirse ek savunma verilmek ve TCK'nin 24/1. maddesindeki alt sınırdan (5.000TL) da TCK'nin 75. maddesinde göre ön ödeme ihtarı yapılarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 30.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13721, Karar No: 2022/16135, Tarih: 15.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13721 E.  ,  2022/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esasdan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının ... ... A.Ş.’de 01.06.1997 tarihinde promosyon danışmanı olarak işe başladığını, sonrasında müdür yardımcısı ve müdür olarak 31.03.2012 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, 2010 yılında ... A.Ş.’de ekonomik sıkıntılar yaşanması nedeni ile ortakları ve faaliyet merkezi aynı olan ... ... Ltd. Şti.’ni kurduklarını, davacının ve diğer çalışanların sigortaları ... Ltd. Şti.’ne geçirildiğini, 2011 yılında ... A.Ş.’de ekonomik sıkıntılar ortadan kalktığında davacı ... diğer çalışanların sigorta geçişi ... A.Ş.’ne geçirildiğini, aynı iş kolunda ortak ve yetkilisi aynı olan şirkette kesintisiz çalıştığını, davacının davalı şirkette son 6 yılda müdür olarak çalışıp son ücretinin 2.100 TL artı prim ücreti olmak üzere toplam net 3.500 TL olduğunu, davalı şirkette 2000 yılı Eylül ayından sonraki çalışma döneminde sigorta primlerinin kuruma gerçek ücretinin altında bildirildiğini ileri sürerek davacının çalıştığı süreler içinde eksik ödenen sigorta primlerinin tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı işyeri yetkilisi cevap dilekçesinde özetle; davacının 01.06.1997-31.03.2012 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının sağlık nedenleri sebebiyle yazılı istifası üzerine iş sözleşmesini kendi isteği ile son verdiğini, davacının davalı şirketlerdeki çalışmalarının ve kazançlarının kuruma eksiksiz bildirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerde kanun ve yasalara aykırı bir işlem bulunmadığını, müvekkili kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARLARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verildi.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verildi.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, dosyaya yazılı belgelerin sunulduğunu, bu belgelerin dikkate alınmadığını beyanla eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

MAHKEME KARARLARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verildi.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verildi.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, dosyaya yazılı belgelerin sunulduğunu, bu belgelerin dikkate alınmadığını beyanla eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun; 200. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında, madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

İnceleme konusu dosyada; davacının 01.05.1997-31.03.2012 tarihleri arasında davalılara ait iş yerinde çalıştığı, davacının son aldığı ücretin 3.500.00 TL olduğunu ve her satıştan da prim aldığını belirterek prime esas kazancının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır. Davalı iş yeri tarafından kaşelenmiş ve üzeri imzalanmış antetli kağıt üzerinde davacının 01.06.1997 işe başladığının ve net ücretinin 3.000 TL olduğunun yazılı olduğu 19.06.2008 tarihli belge ile davalı iş yeri kaşesi ve imzası bulunan 08.09.2008 tarihli iki adet ve tarih bulunmayan bir adet tediye makbuzlarında davacıya maaş ödemesinin yapıldığının belirtildiği görülmektedir. Diğer yandan davalı şirket tarafından sunulan, üzerinde şirket unvanının ve imzasının bulunduğu muavin defteri yazan belgelerde davacıya 2012 ve 2013 yıllarında yapılan ödemeler belirtilmiştir.

Mahkemece, söz konusu belgeler incelenmek suretiyle, yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı olup olmadıkları hususunda irdeleme yapılmalı, buna göre yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında prime esas kazanç yönünden değerlendirme yapılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7439, Karar No: 2008/8593, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7439 E.  ,  2008/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırı olarak ortak yerlere yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 1 nolu bağımsız bölümünün malikleri olan davalılar ..., ... ve ...'un bu bağımsız bölümde onaylı mimari projeye aykırı olarak bodrum katı kazmak, asma katı uzatmak suretiyle bağımsız bölümde yer kazandıklarını, bağımsız bölümün ön cephesini söküp mermer kapladıklarını, bağımsız bölümün ön cephesinde bulunan ahşap camekanı sökerek yerine alüminyum profilden yapılmış çerçeve yerleştirip binanın orijinal şeklini değiştirdiklerini ileri sürerek yapılan bu haksız müdahalelerin önlenmesini, anataşınmazın eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece (daha önce karara çıkıp kesinleşen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/183 Esas sayılı dava dosyası içeriği de dikkate alındığında) davalılara ait bağımsız bölümde bulunan asma katın tadilat projesine uygun olarak uzatıldığı, bu bölümün binanın ortak kullanım alanlarından olmadığı, söz konusu bağımsız bölümde yapılan bu imalatların ortak alanlara tecavüz niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle Dairemizin 4.2.2008 günlü geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen proje ile bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu ana taşınmazda 29.3.1979 günlü onaylı mimari proje esas alınmak suretiyle 7.7.1989 günü mahkeme kararı ile kat mülkiyetinin kurulduğu anataşınmazın 1 numaralı bağımsız bölümünde davalıların paylı olarak, davacının ise 11 nolu bağımsız bölümünde tek başına malik olduğu anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5'inin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Kendi bağımsız bölümünde ise ana yapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz.

Bu duruma göre;

1- Davalıların anataşınmazın bodrum katında yaptıkları ileri sürülen kazının kat mülkiyeti kurulmasına esas teşkil eden 29.3.1979 günlü onaylı mimari projeye uygun bulunup bulunmadığı usulen araştırılıp incelenmeden, davacı delilleri tam olarak toplanıp değerlendirilmeden bu konudaki istemin reddine karar verilmiş olması,