muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5145, Karar No: 2023/11050, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5145 E.  ,  2023/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1343 Esas, 2023/93 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/214 Esas, 2022/440 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/291, Karar No: 2024/6848, Tarih: 27.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/291 E.  ,  2024/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/164 Esas, 2016/182 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafinin temyiz sebepleri; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, dubaların eski yeni olduğunun belirtilmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığına, bilinçli taksirin uygulama koşullarının bulunmadığına, yersiz teşdit uygulandığına ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; hukuka aykırılık nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi sunmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; hukuka aykırılık nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi sunmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.01.2016 günü saat 21:30 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, tek yönlü bölünmüş iki şeritli, zeminin asfalt kaplama ve ıslak olduğu, yerleşim yeri dışında bulunan devlet yolunda, kaza akabinde yapılan ölçümde 1,34 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile devlet yolunu takiben Bigadiç istikametinden Balıkesir istikametine sağ şeridi takiben seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde idaresindeki aracın sağ ön kısımlarıyla, emniyet şeridinde duran şüpheli sürücü ... sevk ve idaresindeki 06-00-11-3480 plakalı iş makinası greydere yakıt ikmali yapmak üzere sağ şerit üzerinde gerisine duba dizerek ışıkları yanık vaziyette duran diğer sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki... plakalı kamyonetin sol arka kısmına çarpması sonucu bir kişinin ölümü ve birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında: ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'ın alkollü araç kullandığı ve aracının hızını yolun durumuna göre yavaşlatmadığı için tali kusurlu olduğunun belirlendiği, soruşturma aşamasında alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 03.02.2016 tarihli adli raporda: şüpheli sürücü ... idaresindeki otomobil ile olay mahallinde seyri sırasında dikkatini yola vermediği, dikkatsiz ve tedbirisz şekilde seyrettiği, hızını far ışığı altındaki görüş mesafesini kontrol edecek şekilde ayarlamadığı, olay mahalli kavşağa yaklaşırken hızını azltmamasının da etkisiyle, gerisine duba koymak suretiyle tedbir almış ve ışıkları yanık vaziyette sağ şerit üzerinde yakıt ikmali amacıyla duraklamış olan kamyoneti geç fark edip tedbirsizce çarpması ile sebebiyet verdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarından dolayı asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, katılan sanık ...'ın dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde seyrettiği, hızını far ışığı altındaki görüş mesefesini kontrol edecek şekilde ayarlamadığı, sağ şerit üzerinde yakıt ikmali amacıyla duraklamış olan kamyoneti geç farketmek suretiyle arkadan tedbirsizce çarpması ile bir kişinin ölümü ve birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasında asli kusurlu olduğu ve kaza akabinde yapılan ölçümde 1,34 promil alkollü olduğunun tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Meydana gelen trafik kazasında kusurlu olan ve yaralanmaları bulunan suçtan zarar gören sıfatına haiz olan katılan sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin paragrafların hükümden çıkartılmasına ilişkin Yargıtayın görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK'nın 53/6.maddesi uyarınca, dosya kapsamında sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında B ve A2 sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobili ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının ilgili 1.paragrafının e.bendine “B sınıfı” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5440, Karar No: 2016/9302, Tarih: 07.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5440 E.  ,  2016/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının davalılardan .... nezdinde hizmet akdi ile çalışırken 06.08.2000 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle, meslekte kazanma gücü gerçek kayıp oranının, ...ndan alınacak görüş doğrultusunda tespiti istemine ilişkin olup mahkemece verilen ilk kararın Dairemizin 24.3.2011 tarih 2010/8234 Esas ve 2011/2766Karar sayılı ilamı ile onandığı, davacının maddi hatanın düzeltilmesi istemi sonucunda Dairemizin 16.06.2011 tarih 2011/5710 Esas ve 2011/5720 Karar sayılı ilamı ile ilk onama kararının ortadan kaldırılarak yeniden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece yeniden Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/6. maddesinde; “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.” hükmü yer aldığından dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/339, Karar No: 2005/388, Tarih: 15.06.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/9-339 E.  ,  2005/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Ankara 3.İş Mahkemesi

**Günü** : 15.3.2005

**Sayısı** : 1616-1641

Taraflar arasındaki “*alacak*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 2.12.2003 gün ve 2003/15-1933 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 8.6.2004 gün ve 2004/3864-14293 sayılı ilamı ile;

*(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.*

*2-Davacı gazeteci için çalıştığı son beş yıl için fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücretleri hesaplanmıştır. Söz konusu alacakların gününde ödenmemesi sebebiyle günlük yüzde beş fazlası da bilirkişi tarafından belirlenmiş, mahkemece %60 oranında indirim yapıldıktan sonra fazla çalışma yüzde beş fazlası olarak 73.729.244.508-TL, bayram-genel tatil yüzde beş fazlası olarak 5.207.737.138-TL ve hafta tatili ile ilgili 3.480.399.761-TL hüküm altına alınmıştır. Belirtmek gerekir ki, davacı gazetecinin çalıştığı bu süre içinde bu alacağını yasal yollardan talep etmemesi sonucu, anılan alacak yüksek meblağlara ulaşmıştır.Hesaplamaya konu asıl alacak miktarı da dikkate alındığında yapılan indirime rağmen hüküm altına alınan yüzde beş fazlaya dair miktarlar yine de çok yüksektir. Mahkemece, günlük % 5 fazla ile ilgili daha yüksek bir oranda indirim yapılarak sonuca gidilmelidir....)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Davalı vekili**

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 15.6.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19884, Karar No: 2018/7386, Tarih: 02.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19884 E.  ,  2018/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ...'nın eşi,diğer davacıların babası olan Kıyas'ın elektrik direğine tırmanırken elektrik çarpması sonucu düşerek vefat ettiğini, davalının kusursuz sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere Zeliha için 50.000.00.- TL manevi, 500.00.- TL maddi, Mustafa için 25.000.00.- TL manevi, 500.00.- TL maddi , Betül için 25.000.00.- TL manevi, 500.00.- TL maddi, Mesut için 50.000.00.- TL maddi, 500.00.- TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, arıza onarım bakım işlerinin ihale edildiğini, illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, davacılardan ..., ... ve ...'ın maddi tazminat (destekten yoksun kalma) taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile, taleple bağlı kalınarak her bir davacı için 500,00 TL'den toplam 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacı küçük ...'ın maddi tazminat (destekten yoksun kalma) talebinin kısmen kabulü ile, 43.444,70 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacılardan ..., ... ve ...'ın manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı kısmen kabulü ile, davacı ... için 12.000,00 TL, diğer davacı çocuklar ... ve ...'ın her biri için ayrı ayrı 7.000,00 TL'den toplam 26.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılar ..., ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... için talep edilen 500,00 TL manevi tazminat isteminin kabulü ile, 500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş ,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Buna göre, elektrik iletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, elektrik iletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Bunun yanında; TBK'nun 51/1. (BK'nun 43/1) maddesinde; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler." hükmü getirilmiştir.

Buna göre; zararın kapsamının tayininde, zarar gören desteğin de zararın meydana gelmesinde kusurunun olup olmadığının araştırılıp, tartışılması gerekir. Zira; TBK'nın 52/1. (BK m.44/1) maddesi gereğince; zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş, yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5.maddesinde; Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5.maddesinde; Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27.maddesinde; Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir.

Düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemeye sunulan elektrik mühendisleri ve hukukçudan oluşan bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan bilirkişi kurulu raporunda davalının olay nedeni ile kusuru bulunmadığı belirtilmiştir . Mahkeme ise, elektrik direğine Kıyas Doğan'ın kendi isteği ile çıktığı, elektrik direğine çıkışı engelleyecek tarzda sivri demir engellerin ve bariyerlerin bulunmadığı, direkte tehlikeli olabileceğini belirtir herhangi bir levha veya işaretin bulunmadığı, ölüm olayının meydana gelmesinden sonra davalı kurum yetkilileri tarafından direğe tırmanmayı engelleyecek sivri demir korkuluklarının yaptırıldığı, aynı şekilde kazadan sonra uyarı levhası astıkları, ölüm olayının ise söz konusu elektrik direği nedeniyle vücudundan elektrik akımının geçmesi veya bu nedenle direkten düşmesi sonucunda gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir .Dosyadaki belgelerden vefat eden Kıyas'ın 1971 doğumlu olduğu , iş makinesi operatörü olduğu , hiç bir önlem almaksızın elektrik direğine tırmanmanın tehlikeli olacağını bilecek yaşta ve olgunlukta olduğu anlaşılmaktadır . Vefat eden kişinin ölüm olayının meydana gelmesindeki bölüşük kusuru ise uzmanlık gerektiren ,teknik bir konu olduğundan hakimin hukuki bilgisi ile aydınlatabileceği bir konu değildir.Diğer bir anlatım ile bilirkişi kurulu raporunu benimsemeyen mahkeme, vefat edenin bölüşük kusuru konusunu ancak uzman bilirkişi raporu ile tespit edebilecektir .

Mahkemece; davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin; davacılar açısından ise, vefat edenin olaydaki bölüşük kusuruna ilişkin değerlendirmeler içeren, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi ) bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.