muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35376, Karar No: 2015/17420, Tarih: 25.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35376 E.  ,  2015/17420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/140614

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2010/361 (E) ve 2012/1506 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar C.. A.. ve A.. A.. hakkında katılanlar F. S. ve S.. S..'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar tarafından verilen temyiz dilekçeleri üzerine mahkemesince 11.02.2013 tarih ve 2010/361 E ve 2012/1506 K sayılı ek karar ile haklarında verilen hükümlerin kesin olması nedeniyle temyiz taleplerinin reddine karar verildiği ve ek kararın 25.02.2013 tarihinde sanıklara tebliğ edildiği sanıkların ek kararı temyiz etmedikleri anlaşılmakla sanıklar C.. A.. ve A.. A..'ın da gerekçeli kararı temyiz ettikleri yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir .

2) Sanık C.. A.. hakkında katılan F. S. 'i, sanık A.. A.. hakkında katılan S.. S..'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar F.. S.. ve S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3) Sanık A.. A.. hakkında yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin ve sanık C.. A.. hakkında katılan H.. S..'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanıklar H.. S.. ve F.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede:

4) Sanıklar H.. S.. ve F.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede:

Sanık S.. S..'in işlemiş olduğu ve aynı mahkemece yargılaması yapılan ve bir tek müdafi ile temsil edildiği katılanlara karşı kasten yaralama, hakaret ve tendit suçundan açılan davada, sanığın katılan C.. A..'a karşı hakaret ve katılanlar A.. A.., C.. A.. ve A.. A..'a karşı kasten yaralama suçundan beraat etmesi, katılan C.. A..'a karşı silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyet ve tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi karşısında beraat ettiği suç bakımından vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gibi sanıklar H.. S.. ve F.. S.. müdafiinin temyiz dilekçesinde bu iki sanık için vekalet ücreti talep ettiği sanık S.. S.. için vekalet ücreti talebi olmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin düzelterek onama talepli görüşüne sanık S.. S.. yönünden iştirak edilmemiştir.

Sanıklar H.. S.. ve F.. S.. yönünden ise;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Beraat eden ve duruşmaları müdafii ile takip eden sanıklar lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi gereğince vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar H.. S.. ve F.. S..'e 600,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak ödenmesine” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5970, Karar No: 2015/13464, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5970 E.  ,  2015/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/350-2014/644

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.12.2014 tarih ve 2013/350-2014/644 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin .... 13. Noterliği'nin 11/08/2009 tarih 29816 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile davalı Şirkette bulunan dava dışı ... ...'nın 5600 payını devir aldığını, gerek müvekkilince keşide edilen gerekse devir eden ... ... tarafından noterden gönderilen ihtarname ile mezkur devrin ortak pay defterine işlenmesi talep edildiğini, ancak davalı Anonim Şirketin hiç bir işlem yapmadığını ve bilgi vermediğini, dava konusu payın üçüncü kişilere muvazaalı devir ve temliklerinin önüne geçmek için ... 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2009/104-102 D.İş numarası ile 24/08/2009 tarihinde ihtiyati tedbir alındığını, ileri sürerek müvekkilinin ... 13. Noterliği'nin 11/08/2009 tarih ve 29816 yevmiye no ile davalı şirket ortağı satıcı ... ...'nın davalı Şirketteki 5600 payının davalı Şirketin ortaklar pay defterine işlenmesine karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise davacı vekili, davalı Şirket tarafından dosyaya sunulan Ortaklar Pay defterinin 13. sayfasında üye kayıt numarasına ... ..., üyeliğe giriş tarihine 23.06.2009 yazılarak "23/06/2009 tarih ve 2009/21 nolu kararımız ve ... 1. Noterliği'nin 5119 yevmiye numaralı 17.08.2009 tarihli onayı ile Hisse Senedi Kabul Beyannamesi gereğince 5320 pay 10.00 TL'den 53.200,00 TL hisse tutarını ortağımız ... ...'dan devralarak 23.06.2009 tarihinde şirketimiz ortağı olmuşlardır." kaydının yapıldığını ve bu kaydın 17.08.2009 tarih ve 5120 nolu noter tasdiki ile onaylattırıldığının anlaşıldığını, müvekkil adına kaydı gereken ortaklığın bu kez ... ... adına haksız ve hukuki mesnetten uzak bir şekilde yapıldığını, davalı Şirket tarafından ... ...'nın hissesinin ... ...'e devrinin hem irade fesadına dayalı yani, devredenin gerçek iradesini yansıtmayan, hem de müvekkiline yapılan devri bertaraf etmeye dönük muvazaalı işlemi olup geçerli olmadığını, davalı Şirketin hisselerine sahip ortakların hisse devrinin yazılı bir belge veya temlik hükümlerine uygun yazılı bir şekilde devredilmesinin TTK hükümleri gereği olduğunu, oysa ... ... hisselerinin ... ...'e devredildiğini kanıtlayan yasaya uygun yazılı bir devir işleminin mevcut olmadığını, 5119 numaralı Noter Tutanağı ekinde de devir ve ferağa ilişkin beyannamenin ekli olmadığını, deftere işlenen devirin müvekkiline yapılan devirden önceymiş gibi gösterilmekte ise de, gerçek tarihi çok daha sonra olup müvekkiline yapılan temliki geçersiz kılmak amacına dönük bir işlem olduğundan görünürdeki bu işlemin tarihi yönünden muvazaalı olduğunu, müvekkiline hisse devrinin daha önce yapıldığından ... ...'e yapılan devir işleminin yine de geçersiz olduğunu, ileri sürerek muvazaalı olarak davalıların geçerli bir belgeye dayanmadan devir ve pay defterine ... ... adına yaptıkları haksız ve hukuki dayanaktan yoksun pay defterinin geçersizliğine ve iptaline, müvekkiline yasanın aradığı geçerli yazılı belge ile daha önceki tarihte devredilen ... ..

... ...'e yapılan devir işleminin yine de geçersiz olduğunu, ileri sürerek muvazaalı olarak davalıların geçerli bir belgeye dayanmadan devir ve pay defterine ... ... adına yaptıkları haksız ve hukuki dayanaktan yoksun pay defterinin geçersizliğine ve iptaline, müvekkiline yasanın aradığı geçerli yazılı belge ile daha önceki tarihte devredilen ... ...'nın 5600 hissesinin müvekkili adına şirket ortak pay defterine işlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket vekili, dava dışı ... ...'nın müvekkil şirkette 5.600 pay sahibi olduğunu, bu payların 5320 adetini 22.06.2009 tarihinde birleşen davanın davalısı ... ...'e bedeli karşılığında devir ettiğini, yazılı devir ve ferağ beyannamesi ile yapılan devir işlemi ile ... ..., ... ...'dan 5.320 adet pay aldığını, bu işlemin 23.06.2009 tarihindeki şirket pay defterine işlendiğini, müvekkil şirketteki tüm payların senede bağlı olmadığını, 23.06.2009 tarihinde müvekkil şirketin pay defterine kayıt alınan devir ve ferağ işlemi ile ... ...'in paydaş sıfatına sahip olduğunu, bu hususun noter işlemi ile tasdik edildiğini, ancak dava dışı ... ...'nın yaklaşık iki ay sonra ... ...'e devir ve teslim ettiği paylar da dahil olmak üzere yeni bir devir işleminin gerçekleştirildiğini, bu defa davacı .. ...'ya bedeli karşılığı bir devir işlemi yaptığını, hileli ve kötü niyetli devir işleminden sonuç elde etmek adına da iş bu davanın ikame edildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ..., davalı şirket ortağı olan .. ...'nın 5320 payını tarafına devir ettiğine dair 22.06.2009 tarihli hisse senedi devir ferağ kabul beyannamesi örneğini ibraz ettiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, ... ...'e yapılan 5320 hisse bakımından yapılan devrin geçerli olduğu, davacıya yapılan pay devirlerinden sadece 280 payın pay defterine kaydı gerektiği gerekçesiyle, birleşen 2010/682 esas ve 2013/499 esas sayılı dosyalar yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile, davalı ... ...'ya ait olan 5600 hisseden birleşen dosyanın davalısı ... ...'e devrettiği 5320 hisse dışındaki 280 payın davacı adına davalı şirketin ortaklık pay defterine işlenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 22,30 TL harcın temyiz edene iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2652, Karar No: 2013/11444, Tarih: 09.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/2652 E.  ,  2013/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, yüzde beş fazlaya dair alacak ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat Tamer Sağcan geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, basın çalışanı olarak 3 yıl 6 ay çalıştığını, işverence haksız olarak çıkarıldığını, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerinin kullandırılmamış olduğunu, işçilik haklarının ödenmediğini, haksız şekilde sözleşmenin feshedildiğini belirterek, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma/fazla çalışma ücreti gecikme zammı ile bayram ve genel tatil çalışma ücreti gecikme zammı alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının hizmet sözleşmesi ile çalışmadığını, telif ücreti aldığını, alacağının bulunmadığını, zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet aktiyle basın çalışanı olarak çalıştığı, sözleşmenin feshine ilişkin bir belge olmadığı, buna karşılık davalı tarafın feshin haklı nedenlerle yapıldığına ilişkin delil getiremediği ve ispat edemediği, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığının yazılı belgelerle ispat edilemediği, ikramiye ödemelerinin yapıldığının davalı tarafça ispat edilemediği, davacı tarafça çalışma süresi ve fazla çalışmaların dosyada bulunan yazılı belgelerle ve tanıkların davacının muhabir olarak fazla çalışma yapmak suretiyle çalıştığına dair beyanlarıyla ispat edildiği, davalı tarafın ise ispat edilen fazla çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini yazılı belgelerle ispat edemediği, gecikme zamları bakımından %90 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm

altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme alacaklarından mahkeme karar gerekçesinde % 90 oranından söz edilmiş olmakla birlikte gerçekte % 95 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim hakkın özüne aykırılık oluşturmaktadır. Mahkeme kararında belirtilen % 90 oranında indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme alacaklarından mahkeme karar gerekçesinde % 90 oranından söz edilmiş olmakla birlikte gerçekte % 95 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim hakkın özüne aykırılık oluşturmaktadır. Mahkeme kararında belirtilen % 90 oranında indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

3- Gazetecinin bazı haklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödemeye dair alacaklardan yapılan indirim sebebiyle davalı yararına red vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6746, Karar No: 2021/2061, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/6746 E.  ,  2021/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında hükmedilen faiz türü hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı vekili, dava dilekçesi ile, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tümüne bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizinin uygulanmasını talep etmiş, devamında, 20.11.2017 tarihli talep artırım dilekçesinde ise kıdem tazminatı için bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklar için ise yasal faizin uygulanması talep etmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince kıdem tazminatına fesih tarihinden en yüksek banka mevduat faizi, yıllık izin yönünden dava ve talep artırım tarihinden itibaren yasal faiz işletilmiş, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine ise, dava ve talep artırım tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi işletilmiştir.Bu halde davacının talep artırım dilekçesinde kıdem tazminatı hariç diğer alacaklara yasal faiz işletilmesini talep etmiş olmakla, bu dilekçe ile artırılan miktarlara yasal faiz işletilmesi gerekirken talebin aşılarak en yüksek mevduat faizinin işletilmesi hatalı olmuştur. Bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.