muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1664, Karar No: 2019/2374, Tarih: 29.04.2019

Görüldüğü üzere terör ve örgütlü suçlardan mahkum olan kişilerin yönetmelikteki yukarıdaki istisnalar dışında açık ceza infaz kurumuna ayrılma imkanı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; hükümlünün infaza konu cezasının suç işlemek amacıyla kurulan çıkar amaçlı silahlı suç örgütüne üye olma suçuna ilişkin olup, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-j maddesine göre örgüt mensubu olan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 6. maddesinin 2.fıkrasının (c) yada (ç) bendinde öngörülen koşullardan birisinin gerçekleşmesi gerekmektedir. Hükümlü hakkında 4959 sayılı Kanun, 4422 sayılı Kanunun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesindeki pişmanlık hükümleri uygulanmadığından Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin uygulanması mümkün değil ise de, ... Nolu... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 27.10.2016 tarihli ve 2016/4375, 31.10.2016 tarihli ve 2016/4459 sayılı kararlarına göre örgütle herhangi bir bağının bulunmadığı bildirildiğinden aynı yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrasının (ç) bendine göre açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 25.10.2017, hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin son talep tarihinin ise 21.02.2017 olduğu anlaşılmakla; açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün talep tarihi itibariyle denetimli serbestlik tedbirinden de yararlanma imkanının bulunduğu,kanun yararına bozma istem yazısında hükümlü hakkında idare ve gözlem kurulu tarafından düzenlenen ve yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan 27.10.2016 ve 31.10.2016 tarihli raporlar dikkate alınmaksızın mensup olduğu örgütten ayrıldığına ilişkin tespit yapılmadığı gerekçesiyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz usulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı bildirilmiş ise de, kanun yararına bozmaya dayanak olarak gösterilen... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 21.02.2017 tarihli ve 2017/147 sayılı değerlendirme raporunun, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik istemi üzerine düzenlenen iyi halli hükümlü olup olmadığına ilişkin değerlendirmenin yapıldığı bir rapor olduğu ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin uygulanması istemi üzerine yapılacak değerlendirme açısından yasa gereği yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma imkanı bulunmadığı halde hakkında yeterli rapor olmaksızın denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiğine ilişen ve haklı nedenlere dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

D-) KARAR:

D-) KARAR:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2017 tarihli ve 2017/349 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7900, Karar No: 2018/1427, Tarih: 26.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7900 E.  ,  2018/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2016 tarih ve 2012/603-2016/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... .... ... Şirketinin satın aldığı sebze ve meyvelerin ...’ya taşıma işini davalı tarafın üstlendiğini, taşımanın 5-6 santigrat derece sıcaklıkta yapılması gerektiğini, taşıma işinin yapıldığını, ama boşaltım sırasında ürünlerin zarar gördüğünün tespit edildiğini, bu konuda ..... Ticaret Odası Tespit Komitesi tarafından hazırlanan rapora göre ürünlerin kalitesiz ve yetersiz olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen hasarın sözleşme gereği belirlenen sıcaklık koşullarının taşıma esnasında korunmamasından kaynaklandığının belirtildiğini, dava dışı şirketin davalıdan olan alacağını müvekkiline devrettiğini, bildirimlere rağmen ödeme yapmayan davalı aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı tarafça haksız ve kötü niyetli olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, takibin davamını, davalı aleyhine %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, alacağın temliki şartlarının oluşmadığını, zararın ambalaj ve istif hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, icra takibinin 13/04/2012 tarihinde başlatıldığı, taşıma senedine varış yerinde ürünlerin hasar durumuna ilişkin şerh konmadığı, taşıma ile ilgili olarak taşımacıya makul süresi içinde bir ihbarda bulunulmadığı, taşımanın tamamlandığı tarih ile icra takip başlangıcı arasında bir yılı aşkın süre geçtiği, .... hükümlerine göre sözleşme gereğince yapılan taşımalardan doğacak davaların 1 yıl içinde açılması gerektiği, bilerek kötü niyetli hareket halinde dava açma süresinin uzayacağı, ancak davalı şirketin bilerek kötü niyetli hareket ettiğinden söz edilemeyeceği, taşınan ürünlerde ürüne has özelliklerin ve kötü ambalajın hasarda etkili olduğu ve varış yerinde oluşturulan hasar tespit komitesinin raporunun eksiklikler içerdiği, taşımada zamanaşımını engelleyen "bilerek kötüniyet" unsurunun olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/20739, Karar No: 2016/2346, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20739 E.  ,  2016/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alandaki otoparkın kaldırılması, bu mümkün olmazsa rahatsızlığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; apartmanın .... sokağına bakan ve davacının bağımsız bölümünün baktığı cehpenin otopark olarak kullanıldığını ve bundan rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek ortak alandaki otoparkın kaldırılmasını, bu mümkün değil ise davacının rahatsızlığını giderecek değişikliklerin yapılmasını istemiş, mahkemece dava konusu ....Apartmanının ortak alandaki otoparkın .... Müdürlüğü yazısı doğrultusunda bina cephesinden itibaren beş metre dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz. Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir. Somut olayda, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; mimari projeye göre anataşınmazın ön, arka ve yan cephelerinde bulunan mahallin bahçe olarak belirtildiği, otopark düzenlemesinin yapılmadığı, davacıya ait ... numaralı bağımsız bölümün anataşınmazın zemin katında ve otopark alanının bulunduğu mahalle cepheli olduğu, davaya konu otoparka park edilen otoların özellikle gece giriş ve çıkışlarda farlarından yayılan ışıkların davacıya ait bağımsız bölümün salon duvarının 0,95 mt olması nedeniyle rahatsızlık vereceği, anataşınmazın yan tarafında bulunan otoparkın mimari projesine uygun hale getirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 29.02.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında “otoparkın düzenlenmesi hususunda şimdilik bir karar alınmamasına” karar verilmiş, 20.02.2012 tarihinde dava konusu yerin ....sokak bölümündeki otopark olarak kullanılan kısım için) otopark olarak kullanılıp kullanılmaması konusunda kat maliklerinin onayına sunulmuş ancak onay veren kat maliklerinin tüm kat maliklerinin beşte dört çoğunluğuna ulaşamadığı anlaşılmaktadır.

Davacının ön bahçenin otopark yapılıp yapılamayacağı hususunda başvurusu üzerine... Belediye Başkanlığı'nca 03.06.2013 tarihli yazısında binaya ait 18.06.1969 onay tarihli mimari projede önbahçe mesafesi 10 mt olduğundan, bina cephesinden itibaren 5 mt dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenebileceği bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda dava konusu otoparkın binanın yan tarafında bulunduğu, .... ise binanın ön bahçesinin otopark olarak düzenlenebileceğinin belirtildiği ve davalıların temyiz dilekçesinde ise binanın ön cephesinin apartmana girişin ....Sokakta olduğu, otoparkın ise yan cephe... sokağına baktığı belirtilmiştir. Bu durumda... Belediye Başkanlığının otopark yapılmasının mümkün olduğunu belirttiği yer ile dava konusu otopark olarak kullanılan yerin, mahallinde keşif yapılarak tespit ettirilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13253, Karar No: 2014/6805, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13253 E.  ,  2014/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2009/189-2013/548

Davacı Erzurum Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü vekili Avukat B Pehlivan tarafından, davalı Ç.. K.. aleyhine 11/05/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asil Ç.. K.. ve vekili Avukat S.T.ile karşı taraftan davacı vekili Avukat S.K. V. geldiler. Davalının diğer vekili Avukat S. M. A.'ın rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya gelemeyeceğini ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istediğini belirten telgraf gönderdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Erzurum Atatürk Üniversitesi, davalının üniversitede beyin ve sinir cerrahisi profesörü olduğunu, 11/10/2004 tarihinde ameliyat ettiği E.U. isimli hastasının felç olduğunu, hasta ve yakınlarının idare aleyhinde açtığı davada toplamda 595.000 TL'yi bulan maddi ve manevi tazminat ödemeye mahkum edildiğini, davalının kusuru ile neden olduğu zararın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemiştir.

Davalı, hastasına yaptığı ameliyat ile ilgili bir kusuru bulunmadığını, gelişen durumun bir komplikasyon olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumunun, davalının dava dışı E. U.'ın ameliyatı sırasındaki özensizliği nedeni ile hastasının felç olduğu, eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı ve ortaya çıkan sonucun davacı Erzurum Atatürk Üniversitesininden kaynaklanmadığı yönündeki görüşü benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, hastasına yaptığı ameliyat ile ilgili bir kusuru bulunmadığını, gelişen durumun bir komplikasyon olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumunun, davalının dava dışı E. U.'ın ameliyatı sırasındaki özensizliği nedeni ile hastasının felç olduğu, eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı ve ortaya çıkan sonucun davacı Erzurum Atatürk Üniversitesininden kaynaklanmadığı yönündeki görüşü benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, dava dışı E. U. isimli hastanın trafik kazası geçirerek davacı üniversiteye başvurduğu, boyun omurlarında kayma saptandığı, davalı profesör tarafından anterior girişim şekli ile ameliyat edildiği, hastanın ameliyat sonrasında felç olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar dosya arasında ATK raporları uyarınca davalının uyguladığı cerrahi tekniğin doğru olmadığı ve bu nedenle felç geliştiği bildirilmiş ise de dosyaya ibraz edilen beyin ve sinir cerrahisi uzmanlarının görüşlerine göre benzer durumlarda hangi ameliyat tekniğinin seçilmesi gerektiğine yönelik kesin bir literatür bulunmadığı, tıp yayınlarında bu konuda bir birlik sağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece bir üniversitenin beyin ve sinir cerrahisi bölümünden seçilecek konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden, benzer yaralanmalarda hangi ameliyat tekniğinin tercih edildiği, farklı tekniklerin uygulanıp uygulanmadığı, davalının hastasına uyguladığı ameliyat ile ilgili kusuru bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınması sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/8802, Karar No: 2013/4937, Tarih: 21.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/8802 E.  ,  2013/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdura söylediği kabul olunan "Senin ağzını burnunu kırarım." biçimindeki sözlerin mağdurun vücut dokunulmazlığına saldırı niteliğinde olup kovuşturulması şikayete tabi bulunmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve soruşturma aşamasında ifade veren tanıklar ... ... ile ... duruşmaya çağrıldığı halde usulünce dinlenmeden, eylem yanlış nitelendirilmek suretiyle eksik kovuşturmayla şikayetten vazgeçme nedeni ile kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1567, Karar No: 2014/3063, Tarih: 24.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1567 E.  ,  2014/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/909-2013/120

Dava dilekçesinde, davalılar tarafından yapılan haksız tecavüzün önlenmesi ve 800,00 TL maddi zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; anataşınmazda izinsiz olarak bulunan güneş enerji sisteminin ayak diplerinden sızan yağmur sularının ve güneş enerji sistemlerinin şamandıralarında biriken taşıma sularının su akıtması nedeni ile bağımsız bölümünün zarar gördüğünü, güneş enerji sistemlerinin kaldırılması konusunda diğer bağımsız bölüm malikleri ile anlaşamadıklarını, güneş enerji sistemlerinin kaldırılarak tecavüzün men'i ile müvekkilin evinde meydana gelen zarar nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 800.00 TL'nin yasal faizi ile kat maliklerinden hisseleri oranında alınmasını istemiş, mahkemece müdahalenin men'i ve kâl isteği yönünden davanın reddine; tazminat yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Maddi tazminat talebi yönünden;

Temyize konu edilen miktar karar tarihi itibarıyla 1.820,00 TL'sını geçmemektedir.

6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.820,00 TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Çatıya yapılan tecavüzün önlenmesi ve güneş enerji sistemlerinin kaldırılması talebi yönünden;

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinde; anataşınmazın çatısından süzülen yağmur sularının davacıya ait 8 nolu bağımsız bölüme sızdığı, bu durumun hayati tehlike arz ettiği ve duvarlarda ve tavanlarda aşırı küflenme ve rutubetlenmeye neden olduğu, günlük yaşamsal faaliyeti kısmen engelleyici bu durumun giderilmesi için kiremit örtü üzerine çıkılarak üzerinde gezilen yüzeylerde hasar oluşmasına neden olan uydu antenlerin ve güneş enerji sistemlerinin sökülmesi, kısmen eskimiş ve hasarlı duruma dönüşmüş ahşap oturma çatının onarılması gerektiği belirtilerek davacıya ait bağımsız bölümdeki onarım gideri belirlenmiş, ek raporda ise; güneş enerji sistemlerinin yasal arsa payı oranlarından daha az bir alan kapladığı açıklanmış, ancak güneş enerji sistemlerinin hangi kat malikine ait olduğu ve binanın statik yapısına zarar verip vermediği hususunda bir değerlendirme yapılmamıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre; kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Öte yandan Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, projesinde bulunmasa dahi diğer kat maliklerinin muvafakatı alınmaksızın çatı veya terasta güneş enerjisi sisteminin kurulmasına; tesisatın ait olduğu bağımsız bölüm malikinin arsa payına tekabül eden orandan fazla bir alanı kaplamaması, tekniğine uygun olarak inşa ve monte edilmiş bulunması, ana binadaki bütün kat maliklerinin her birinin bu yerlerde güneş enerjisi sistemi kurmaları halinde yeterli alanın mevcut bulunması ve bu tesisatların ana binanın taşıyıcı sistemine zarar vermemesi, zarar verici durumların giderilmesi ve arıza olduğunda bina ile diğer bağımsız bölümlere gelebilecek bir zararın önlenmesi konusunda her türlü tedbirlerin alınmış olması kaydıyla izin verilmekte; bu koşulların hatalı veya eksik yerine getirilmesinden ya da bakım ve onarımın aksatılması sonucu zarar verici eksiklik veya arızanın ortaya çıkması halinde de mahkemece bu hususta bilirkişi tarafından belirlenecek yanlışlık veya eksikliklerin giderilmesine, gerekli önlemlerin alınmasına karar verilmektedir.

Somut olayda; güneş enerjisi sisteminin yukarıda açıklanan Yargıtay uygulamalarına uygun bir şekilde kurulup kurulmadığı tam olarak saptanmadığı gibi, güneş enerji sistemlerinin hangi kat malikine ait olduğu da belirlenmemiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, öncelikle su kaçırdığı belirlenen güneş enerji sistemlerinin kime ait olduğunun tek tek tespit edilmesi, sonrasında da bu işlerden anlayan uzman bilirkişilerle yeniden yapılacak keşifte mevcut güneş enerji sistemlerinin binanın statik yapısına ve diğer kat maliklerine zarar verip vermediği etraflıca araştırılarak düzenlenecek rapor ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik düzenlenen bilirkişi raporlarına itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.