muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7896, Karar No: 2014/12908, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7896 E.  ,  2014/12908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı bakanlık vekilinin tüm, dahili davalı ...Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı itirazında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı ... Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ...Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”.... İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın DSİ'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ...Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, dahili davalı ...Genel Müdürlüğü zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ...Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ...Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin tümü ile çıkarılarak yerine;

“4-Hakkındaki dava kısmen kabul edilen dahili davalı ...Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan toplam 201,35 TL harcın dahili davalı ...Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı ...Genel Müdürlüğü'nün yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44745, Karar No: 2015/37646, Tarih: 23.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44745 E.  ,  2015/37646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ... "un 11.12.2005 tarihinde nefes darlığı, göğsünün sol tarafında ağrı, sol kolda ağrı, kusma şikayetleri ile rahatsızlanması üzerine, davalı hastaneye kaldırıldığını, murislerine gece 1.00 den sabah 9.00 a kadar tansiyon ölçümü ve serum bağlanması dışında hiç bir tıbbi müdahalenin yapılmadığını, bilahare murislerinin kalp krizi sonucunda 13.45 de öldüğünü, davalı doktorun gerekli dikkat ve ihtimamı göstermeyerek, kusurlu davrandığını, diğer davalı Hastanenin de, istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğunu, manevi yönden çöküntüye uğrayıp, ruhsal bütünlüklerinin ağır şekilde ihlale uğradığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat olmak üzere toplam 35000 TL nin 11.12.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalıar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ceza mahkemsinde alnan ...ve ... raporları doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların murisinin rahatsızlanması sonucunda davalı doktora başvurduğu, doktorun kusuru nedeniyle tedavi edilmediği, sonucunda öldüğü iddiası ile açılmış bulunan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık tedaviye başlamayan davalı doktorun, hukuka aykırı bir eyleminin, giderek kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK.386, 390 md)

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre dava temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK.386, 390 md)

Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (BK.390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi calışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna deger vermek, tip biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bır tereddüt gosteren durumlarda bu tereddüdu ortadan kaldıracak arastırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, akut kroner sendromunun klinik bulguları ön tanısı olan davacıların murisine buna yönelik tedavisinin başlanmadığı akabinde öldüğü anlaşılmaktadır. Davamızda, murisin ölümünde davalı doktorun kusurlu olup olmadığının saptanması gerekir. Mahkemece, hükme esas alınan ...Kurulundan alınan 11.08.2006 günlü rapor ...n alınan 5.11.2009 tarihli raporda, akut kroner sendromu klinik bulguları olan hastada ilk başvurusunda ön tanı olarak yazıldığı halde buna yönelik ...ve kan tetkiklerinin yapılmadığı ve bu nedenle tedavisine de başlanmamış olduğu, bunun tıp kurallarına uygun olmadığı, tıbbi belgelerdeki kayıtlara göre 11.12.2005 tarihinde saat 9.40 da dahiliye uzmanı tarafından değerlendirildiği, gerekli tetkikleri yaptırılarak myokard enfarktüsü tanısı koyulduğu, tanı konulduktan sonra yapılan tedavi ve girişimlerinin tıp kurallarına uygun olduğu,... bulgularına göre yaygın myokard enfarktüsü olan hastanın zamanında tedavisi başlamış olsa dahi mortalitenin yüksek olması sebebiyle davalı doktorun eylemi ile hastanın ölümü arasında kesin illiyet bağının kurulamayacağı mütalaa edilmiştir. Ceza Mahkemesinde aldırılan bu raporlar davacıların iddialarını karşılamaktan uzak olup inandırıcı ve tatminkar olmaktan uzaktır. Öyle olunca ceza mahkemesi yargılamasında aldırılan  ... kurulu  raporuna itibar edilip, hüküm kurulmaz.  O halde mahkemece yapılacak iş; üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile dosyadaki hastahane de tutulmuş dosya ve kayıtlar taraf savunmaları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor hatası olup olmadığını gösteren nedenlerini açıklayıcı, taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/866, Karar No: 2017/4246, Tarih: 23.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/866 E.  ,  2017/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile seyir halindeyken, kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarptığı, bu aracında önünde beklemekte olana araca çarpması sonucu zincirleme kaza ile iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tam kusurlu olarak, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12590, Karar No: 2009/15937, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12590 E.  ,  2009/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.10.2006 ... ve 2006/10496-13224 sayılı bozma kararında özetle: "Davacı ve müdahil davacıların tapu itirazları yönünden; çekişmeli taşınmazın 1957 yılında yapılan genel kadastro çalışmasında orman niteliği ile tescil harici bırakıldığı, 1982'de yapılan orman tahdidi çalışmasında orman sınırları dışında kaldığı, tahdit dışında bırakıldığı tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluşmadığı, ayrıca halen taşlık ve kayalıklar vasfında olup, imar ihyanın söz konusu olmadığı anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına, davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; imar planında yeşil alan ve yol olarak ayrılan bölümlerin dışında kalan yerler yönünden Hazinenin tescil talebinin kabulü ile bu bölümlerin Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ilişkin hüküm onandığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı Hazinenin tescil isteminin kabulüne, 11.11.2003 havale tarihli fenni bilirkişi raporundaki (A), (B), (C), (D) ve (E) harfli toplam 7687.04 m2'lik taşınmazların taşlık niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, M.Y. 713. maddesi gereğince tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1982 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları yönünden:

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, M.Y. 713. maddesi gereğince tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1982 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları yönünden:

Davacı gerçek kişinin kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetliğe dayalı olarak açmış olduğu tescil davası mahkemenin 11.04.2006 tarih 2000/638-196 sayılı kararı ile çekişmeli taşınmazların yörede 1957 yılında yapılan genel kadastro çalışmasında devlet ormanı olarak tescil harici bırakıldığı, yörede 1982 yılında yapılan 2/B madde uygulamasında hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, orman sınırları dışına çıkarıldığı tarihe kadar olan zilyetliği değer verilemeyeceği, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar da 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, hükmün davacı gerçek kişi, katılanlar ile davalı Hazine tarafindan temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen bozma ilamı ile “davacı gerçek kişiler yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, ayrıca çekişmeli taşınmazın halen taşlık ve kayalık vasfında olup imar ihyanın da bulunmadığı" belirtilerek davacı ve müdahil gerçek kişilerin temyiz itirazları red edilmiştir. Söz konusu hüküm dayalı Hazinenin temyiz itirazları üzerine bozulmuştur. Bu nedenle; mahkemece kurulan son hükümde de davacı gerçek kişi aleyhine yeni bir durum yaratılmadığı göz önün alınarak davacı gerçek kişinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Dayalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dava konusu olan 10.11.2003 tarihli fenni bilirkişi raporunda belirtilen çekişmeli taşınmazların tamamının onaylı imar planı içinde kalmadığı anlaşılmakla dayalı Hazinenin tescil isteminin kabulü ile (A), (B), (C), (D) ve (E) harfi 7687.04 m2 taşınmazın taşlık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş olup, mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Sonuç: 1-Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davacı gerçek kişinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırına iadesine,

2) 2.bentte açıklanan nedenler ile davalı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15796, Karar No: 2021/15499, Tarih: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15796 E.  ,  2021/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ile duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 21/01/2020 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu, ayrıca gerekmediği halde gerekçeli kararın cezaevinde sanığa tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; bu hususun sanığa yeni bir temyiz hakkı vermeyeceğinden, yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal ve yanıltıldığı 15 günlük süreden sonra 09/07/2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25526, Karar No: 2013/2991, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25526 E.  ,  2013/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10001, Karar No: 2019/15050, Tarih: 10.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10001 E.  ,  2019/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ...,... ve... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suçun işleniş biçimi, sanıkların kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, kasten yaralama suçunda 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek, temel cezanın alt ve üst sınır arasında makul bir oranda belirlenmesi yerine, işlenen fiilin ağırlığıyla orantısız olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayini,

2)Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, aynı şantiyede çalışan sanık ... ve müştekinin telefonda küfürleşmelerinin ardından, sanık ...'nın yanına amcaları olan diğer sanıklar ... ve...'i de alarak müştekinin bulunduğu şantiyeye geldiği ve bu sırada sanık ...'nın elinde demir sopa bulunduğu, üç sanığın da aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek tekme, yumruk ve demir sopa ile müştekiye saldırdıkları, her ne kadar müştekinin burnunda meydana gelen kemik kırığının sanık ...'nın sopa ile vurması sonucunda gerçekleştiği, diğer sanıkların ise silahtan sayılan bir cisim kullanmadıkları kabul edilerek, suçta kullanılan silahtan ve meydana gelen ağır neticeden sanıklar ... ve...'in sorumlu tutulmadıkları anlaşılmış ise de; sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, üç sanığın da TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

3)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanık ve müştekinin telefonda küfürleşmelerinden ibaret haksız eylem nedeniyle, sanık lehine asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yazılı şekilde (1/3) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4)Sanıklar... ve... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, müştekinin, sanıklar ... ve...'e yönelik haksız bir eyleminin bulunmadığı ve bu nedenle TCK'nin 29. maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar lehine (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4)Sanıklar... ve... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, müştekinin, sanıklar ... ve...'e yönelik haksız bir eyleminin bulunmadığı ve bu nedenle TCK'nin 29. maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar lehine (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

5)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33323, Karar No: 2010/32378, Tarih: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/33323 E.  ,  2010/32378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.