muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18193, Karar No: 2013/16252, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18193 E.  ,  2013/16252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2012 tarih ve 2011/542-2012/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, gazeteci ve foto muhabiri olarak çektiği bazı fotoğrafları 2005 yılında “...’nin Objektifinden 1970 İstanbul” adlı kitabında yayınladığını ve fotoğrafların negatiflerinin kendisinde olduğunu; ancak, davalının müvekkilinden izin almaksızın 2006 yılında yayınladığı “Deniz” adlı kitapta müvekkilinin fotoğraflarını izin almaksızın ve kaynak göstermeksizin kullandığını ileri sürerek, davalının “Deniz” adlı kitabının yayınının ve satışının durdurulmasına, basılı kitaplara el konulmasına, tecavüzün ref’ine, 75.000,00 TL maddi tazminat ve 25.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği fotoğrafların eser vasfını taşımadığını, günlük haber koşuşturması içinde çekilen sıradan fotoğraflar olduğunu, davacının “Akşam Gazetesi’nde çalıştığı dönemde çektiği ve anılan gazetede yayımlanan fotoğraflar üzerinde FSEK 18. maddesi gereğince mali haklarını kullanma yetkisi bulunmadığını, fotoğrafların gazetede yayınlanarak kamuoyu ile paylaşıldığını, müvekkilinin yayınının davacının kişilik hakkını ihlal etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının 1968-1972 yılları arasında gazeteci kimliği ile foto muhabiri olarak çekmiş olduğu fotoğraflarını 2005 tarihinde bir kitap halinde toplamış olduğu, davaya konu kitabın eser sayılacağı, davalı tarafından “Deniz” adlı kitap için İstanbul Telif Hakları ve Sinema Müdürlüğü'nden 2500 adet bandrol alındığı, FSEK’nun 68.maddesinde öngörülen farazi sözleşme ilkesinden hareketle maddi tazminat tutarının belirlenebileceği, fotoğrafların izinsiz olarak davalının “Deniz” isimli kitabında kullanılmasının manevi hakkın ihlali olduğu gerekçesiyle, “Deniz” adlı kitabının yayın ve satışının durdurulmasına, mevcut kitaplara el konulmasına ve internette yapılan reklam ve kitap ile ilgili işlemlerin durdurularak tecavüzün önlenmesine, 3.097,80 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 13.097,80 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı taraf dava konusu fotoğrafların "Deniz" adlı kitapta kullanıldığı, bu kitap için alınan toplam 2500 adet bandrol dışında, davalı yayınevinin "Gerçek Atatürkçülük" adlı kitap için aldığı 1000 adet bandrollün de "Deniz" kitabı için kullanıldığı ve kapaktaki fotoğrafın kitap içinde bulunan fotoğraflardan daha fazla fiyatını etkilediği yönlerinde özel ve teknik bilgiyi içeren itirazlar ileri sürdüğüne göre mahkemece bu husularda bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar tesisi doğru olmamış davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, alınmadığı anlaşılan 103,50 temyiz başvuru harcı ile 24,30 temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6054, Karar No: 2019/2926, Tarih: 06.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/6054 E.  ,  2019/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... Sanayi ve Tic. A.Ş. avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...'nin üreticisi ve davalı ...'nın satıcısı olduğu, ... isimli ilacı tarlasına ektiği pamukların fide döneminde kullandığını, ancak Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/71 sayılı değişik iş dosyasında tespit edildiği üzere 95.040,00 TL tutarındaki pamuk ürününün zarar gördüğünü, tespit dosyasında aldırılan bilirkişi raporlarına göre zararın pamuk hasatında davalı şirkete ait olan ALUSHTA 240EC isimli ilacın etken maddesinde CLETHODİM maddesinin 500 gram olarak tespit edildiği, normalinin 240 gram olduğunu, bu sebeple pamuk ürünün zarar gördüğünü beyan ederek tespit dosyasında hesap edilen 95.040,00 TL tazminatın zararın öğrenildiği tarih olan 07.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulü, davalı ... yönünden kısmen reddine, 95.040,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faziyle birlikte davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın davalı şirket yönünden kısmen kabulü, davalı ... yönünden kısmen reddine, 95.040,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faziyle birlikte davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ...'nin üreticisi ve davalı ...'nın satıcısı olduğu ilacı pamuk tarlasına kullanması nedeniyle pamuk ürününün zarar gördüğünü ileri sürerek, zararının tazminini istemiş; davalılar, davanın reddini dilemiş; mahkemece, kullanılan ilacın etken maddesinin fazla olduğunun kabulüyle, ilacın üreticisi şirketi kusurlu görerek sorumluluk yüklemiş; diğer davalıyı kusurlu görmeyerek, sorumluluk yüklememiştir. Davacı, Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/71 sayılı değişik iş dosyasıyla tespit istemiş; Ziraat Mühendisi bilirkişiden alınan 06.08.2012 tarihli raporda, tespit isteyenin talebi doğrultusunda analiz için Ege Üniversitesi İlaç Geliştirme ve Farmakokinetik Araştırma, Gıda Analizleri Laboratuvarına gönderilen ilaçlanmış pamuk numunesi üzerinde analiz yapıldığı, ayrıca aynı tarihli laboratuvar raporunda, numune olarak gönderilen açılmamış 1 litrelik ambalajındaki, üretim tarihi EKİM 2011, son kullanma tarihi EKİM 2013 ve şarj numarası 20111005 olan, ALUSHTA 240 EC isimli ilacın analizinde, 500gr/lt Clethodim etken maddesi bulunduğu belirtilmekle, bu ilacın ruhsata esas etkili madde miktarının (dozunun) 240 gr/lt olması gerekirken, 500 gr/lt olduğunun anlaşıldığı, bu belirlemelere göre, pamuk bitkisine ilacın üzerindeki etikette önerilen dozda ilaç atılması durumunda, olması gerekenden yaklaşık %100den fazla dozda ilaç atılmış olacağından, böyle bir durumda pamuk bitkisinin zarar görmesinin ağırlıkla muhtemel olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece dosyaya kazandırılan 09.05.2014 tarihli, Ege Üniversitesi öğretim üyelerinin düzenlediği üç kişilik heyet raporunda, ilacın içindeki etkili maddenin Arge-Far tarafından yapılan analizde 500 g/l olduğu, fakat ... Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü tarafından yapılan analizde 241,27g/l olduğunun anlaşıldığı, aynı şarj no'lu iki numunede yapılan analizlerde böyle büyük bir farkın çıkmasının imkansız olduğu, büyük olasılıkla Arge-Far'da yapılan ölçümlerde bir hatanın olabileceğini düşündüklerini, eldeki verilere göre, pamuk bitkisindeki zararın muhtemelen üreticinin kullanım şeklinden (yanlış doz, yanlış karışım, farklı formulasyonlardaki ilaçların etkileşimleri gibi) kaynaklandığı kanaatine vardıklarını belirtmişlerdir. İtiraz üzerine alınan 10.06.2015 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda da, Alushta 240 EC isimli ilacın ilgili Bakanlıkça referans olarak kabul edilen Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Laboratuvarlarında yapılan ve dava dosyasında da yer alan rapora göre Fiziksel ve Kimyasal Özelliklerinin uygun olduğu, ilaçlama yapılan tarih ve saatte yüksek sıcaklıkta uygulama yapıldığı ve bu sıcaklığın herbisitlerin uygulanması için uygun olmadığı görüşü belirtilmiştir. Anılan bilirkişi raporlarına rağmen, mahkemece, Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde yapılan keşifte ilaç atılan alan ile ilaç atılmayan alanın açıkça hasat tarihlerinde ve keşif tarihlerinde farklılık gösterdiği, ilaç atılan alanda pamuk bitkisinde deformasyon olduğu, hasat zamanında koza sayısının ilaç atılmayan alana göre %50 az olduğu, Ege Üniversitesi Laboratuvar sonucunun aksinin aynı derecede ve etkili bilimsel raporla kanıtlanamadığı, mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarının soyut ve ihtimale dayandığı, davacının uzun yıllar çiftçilik yaptığı ve aynı ilacı kullandığı göz önüne alındığında davacının 1623 parselde bulunan pamuk ürünün davalı şirketin üretim ve pazarlamasını yaptığı ALUSHTA 240EC isimli ilaçtaki 240 gram/litre olması gereken CLEDHODİM maddesinin 500 gram olmasından kaynaklandığı, diğer davalının etken maddenin olması gerekenden fazla olmasından dolayı kusurlu olmadığı, davalı şirketin üretici ve pazarlayıcı olarak kusurlu olduğu gerekçesiyle, tespit dosyasındaki rapor benimsenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir. Oysa, yapılan tespit sırasında alınan bilirkişi raporuna davalı tarafın itirazı bulunmaktadır. O halde, mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı farklı bilirkişi heyetinden, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarındaki yüzeyselliği, eksikliği giderecek, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davacıya, 1.623,05 TL harcın davalı ... Sanayi ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2147, Karar No: 2015/10732, Tarih: 02.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2147 E.  ,  2015/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarihin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile ...i arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, ... ülkesinde çalışmağa başlanılan 24.03.1978 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ile tahsis talebine göre 01/05/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin davada, istem gibi kabul kararı verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli ... sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Her ne kadar T.C. ... Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği yazısıyla, davacının 24.03.1978 tarihinden itibaren ... da çalıştığı işyeri ve dönemleri gösterilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, ... sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve ... yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, ...’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu Hollanda rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait ...yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir... Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak,...yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/72, Karar No: 2013/4700, Tarih: 28.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/72 E.  ,  2013/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

22.03.2007 tarihinde borçlu ...'ın evinde haczedilerek yediemin olarak kendisine teslim edilen malların sanıkta bulunmadığının 06.03.2008 tarihli tespit tutanağı ile belirlenmesi, borçlunun, evinden taşınıp eşyaları alıp götürdüğünü, malların bu adreste bulunduğunu beyan eden sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8557, Karar No: 2010/7091, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8557 E.  ,  2010/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. İCRA MAHKEMESİ

İcra Mahkemesince verilen karar doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de, kararın temyizen incelenebilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmesi gerekli olup, bu sürecin tamamlanabilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3738, Karar No: 2014/12219, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3738 E.  ,  2014/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/397-2013/833

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde davalı taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı K.. Enerji A.Ş., U.. Enerji A.Ş. vekili Av.C.. K.., davalı D.. İnş. ve Tic.A.Ş. vekili Av.A.. T.. ve karşı taraftan davacı K.. S.. vekili Av.O.. B.. geldiler, Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş; davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş.'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18528, Karar No: 2018/12065, Tarih: 20.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/18528 E.  ,  2018/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden,

Temyiz edenin yöntemince kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...'in, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Sanığın, mağdura hitaben söylediği ''kıllık yapıyorsun, ağzını burnunu kırarım, dua et bayansın'' biçimindeki sözlerinin korkutucu nitelikte olmaması ve suç tarihindeki koşullara göre gerçekleşmesinin mümkün olmaması nedeniyle tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

b-Kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.