muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4502, Karar No: 2021/6792, Tarih: 15.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/4502 E.  ,  2021/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava tescil istemine ilişkindir.

Davacılar ... ve ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetiği nedenine dayanarak, .../ ... köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan, hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Davalılar Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Dahili davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişinin 17/06/2009 havale tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 11.265,00 metrekarelik taşınmaz bölümüne yönelik davanın kabulüne, bu bölümün eşit paylarla davacılar adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 620,00 metrekarelik bölüme yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.04.2011 tarih, 2011/1444 Esas, 1870 Karar sayılı ilamıyla; " Kadastro Müdürlüğünün mahkemeye hitaben yazdığı karşılık yazı ile dosya içindeki paftaya göre, dava konusu taşınmazın 25.08.1952 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında "kayalık" olarak tespit dışı bırakıldığı, mahallinde 08.06.2007 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişilerin beyanları ile fen bilirkişi ... tarafından hazırlanan 17.06.2009 tarihli krokiye göre, dava konusu taşınmazın doğu sınırında DSİ sulama kanalı bulunduğu, TMK.nun 713/3. maddesi uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi olan DSİ Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmiş ise de, kanal ile ilgili kamulaştırma yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı, Mahkemece kanala müdahalenin bulunup bulunmadığı hususu üzerinde durulmadığı belirtilerek, Mahkemece dava konusu taşınmazın doğu sınırında bulunan ve dava konusu taşınmaza komşu ve bitişik durumda bulunan DSİ sulama kanalı ile ilgili varsa kamulaştırmaya ilişkin harita ve belgelerin merciinden getirtilerek eksiksiz olarak dosya arasına konulması, kamulaştırma harita ve evraklarının teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla mahallinde zemine uygulanması, taşınmazların kamulaştırma haritası kapsamında kalıp kalmadığının, kanala müdahale olup olmadığının net bir biçimde saptanması, bütün bu uygulamaların tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzelttirilerek ölçekli krokisinde işaret ettirilmesinin sağlanması, bundan sonra toplanan deliller uyarınca karar verilmesi" gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıların kamulaştırma alanına bir tecavüzünün bulunmadığı, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişinin 24/01/2013 havale tarihli raporunda (A) harfi gösterilen 11.265,00 metrekarelik taşınmaz bölümüne yönelik davanın kabulüne, bu bölümün eşit paylarla davacılar adına tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 620,00 metrekarelik bölüme yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 12.02.2014 tarih, 2014/702 Esas, 1133 Karar sayılı ilamıyla; "Davanın, TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazın, 1952 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, kayalık olarak tapulama harici bırakılan yerlerden olduğu, davacıların, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak tescil isteğinde bulunduğu, böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılmasının mümkün olduğu, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu belirtilerek, Mahkemece dava tarihinden geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait (980, 1985 ve 1990 yılları) stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına konulması, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu, jeodezi veya fotogrametri uzmanı ve harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın hava fotoğraflarında gösterilmesi, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin belirlenmesi, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmesi, bundan sonra sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın öncesi kayalık olmakla, davacılar tarafından kazanılabilmesi için imar-ihya edilmesinin gerektiği, dosya arasındaki hava fotoğraflarından, 1981 yılında taşınmazda kullanım olmadığı, 1992 yılında ise kullanım olduğu, bu tarihler arasında taşınmazı kapsayan hava fotoğrafı bulunmadığı, bu haliyle dava tarihine kadar davacılar lehine 3402 sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istenilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.11.2021 Pazartesi günü için yapılan tebligatlar üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen gelmeyen davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile davalı ... vekili yokluğunda duruşmaya başlandı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz edilen Hazine vekili için 3.050,00 TL. duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı 14,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden taraftan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3236, Karar No: 2024/9487, Tarih: 10.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3236 E.  ,  2024/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/360 E. 2023/303 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 17.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna, somut delil bulunmadan ticaretten ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin çelişkili olduğuna, arama kararının usule aykırı olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna, somut delil bulunmadan ticaretten ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin çelişkili olduğuna, arama kararının usule aykırı olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağı ile 09.07.2022 tarihli ev arama tutanağına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine olay günü saat 23.30 sıralarında sanık ...'ın 06 \*\*\* plaka sayılı araç ile ikametinin önüne geldiğinin görülmesi üzerine araçta sanık ... ile tanık ...'in bulunduğunun tespit edildiği, Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinden alınan arama kararına istinaden tanık ...'in yapılan kaba üst aramasında 4 adet satışı kırmızı reçeteye tabi Suboxone ibareli hapların ele geçirildiği, sanık ...'ın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada 2 farklı poşet içerisinde toplam daralı ağırlığı 31,20 gram gelen eroin maddesinin, 8 adet satışı kırmızı reçeteye tabi olan Symra ibareli hapın, 2 adet tanık ...'te ele geçirilen haplar ile birebir aynı olan Suboxone ibareli hapların ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.10.2022 tarihli raporuna göre; tanıktan ele geçen 4 adet N8 ibareli beyaz renkli tabletin (Suboxone hapı) Buprenorphine ve Naloxone maddelerini ihtiva ettiği, sanığın evinde ele geçen 8 adet beyaz pembe renkli kapsülün (Symra isimli hap) Pregabalin maddelerini ihtiva ettiği, 2 adet N8 ibareli beyaz renkli tabletin (Suboxone hapı) Buprenorphine ve Naloxone maddelerini ihtiva ettiği, net 5,4 gram ağırlığında krem renkli katı maddenin % 4 oranında eroin, Kafein ve Parasetemol, % 81oranında metamfetamin içerdiği; net 23,4 gram krem renkli toz maddenin ise % 8 oranında eroin ile Kafein ve Parasetemol ihtiva ettiğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

4. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen araştırma, ev arama, yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanakları ve diğer kolluk tutanakları, Kriminal Laboratuvardan alınan uzmanlık raporu, tanık beyanları ve sanık savunmaları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen araştırma, ev arama, yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanakları ve diğer kolluk tutanakları, Kriminal Laboratuvardan alınan uzmanlık raporu, tanık beyanları ve sanık savunmaları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ''uyuşturucuların kendisine ait olduğunu, hapları ...'ün kendisine krizde olması nedeniyle verdiğini", Sulh Ceza Hakimliğinde 09.07.2022 tarihli sorgusunda ''sentetik hapları arkadaşı ...'ten aldığını'' kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise; "suç tarihinde tanık ...'e kendisinin uyuşturucu hap vermediğini, tanık ...'in üzerinde ele geçirilen ilaçları kendi arabasında unuttuğunu'' beyan ederek evinde ele geçirilen sentetik hapların kime ait olduğu hususunda çelişkili beyanlarda bulunduğu, tanık ...'in de soruşturma ve kovuşturma aşamasında çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanık ...'ın evinde ele geçen diğer uyuşturucu maddeleri kullanmak için Konya ilinden aldığını beyan ettiği görülmüşse de Yargıtayın yerleşmiş içtihatları uyarınca ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, çeşitliliği, suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırını aşması göz önünde bulundurulduğunda, sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği belirtilerek sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak şüpheden uzak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun elde edildiği, İlk derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; ev arama tutanağı, yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağı, tanık beyanları, uzmanlık raporları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve müdafiinin delil bulunmadığına, kullanıcı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddenin çelişkili olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17319, Karar No: 2007/17145, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17319 E.  ,  2007/17145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mal satışı ve düzenlenen çek nedeniyle borçlu bulunulmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 02.02.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/57306, Karar No: 2011/34537, Tarih: 26.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/57306 E.  ,  2011/34537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/103400

MAHKEMESİ : Kale Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2008

NUMARASI : 2008/17

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporla yetinilerek eksik koğuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Kabule göre de; Sanığın üzerine atılı hakaret suçu nedeniyle ceza ehliyeti olmadığından hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 223/3-4-b maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verildiği halde, 5237 Sayılı TCK.nun 57/1.maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12918, Karar No: 2025/4235, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12918 E.  ,  2025/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/303 E., 2021/1286 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun işlendiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bilirkişi raporu alınmadan eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.