muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6997, Karar No: 2025/6350, Tarih: 21.04.2025

Öte yandan, Mahkemece tarafların kusur oranlarını irdeleyen bir kusur raporu alınmaksızın, davalının %100 kusurlu olduğu kabulü ile alınan hesap raporuna göre hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece, davacının çalışmalarının geçtiği işyerlerinde gerek sigortalının gerekse de bu işyerinde çalışan diğer sigortalılar yönünden meslek hastalığı yönünden Kurum tahkikat raporlarının varlığı araştırılıp, düzenlenmiş raporların varlığı halinde dosya kapsamına dahil edildikten sonra, davalı ve dava harici işverenlerin işyerinde gerçekleşen çalışma esnasında meslek hastalığının gerçekleşmesini önlemek için ne tür önlemler aldıkları ibraz edilecek delillerle tespit edilmeli ve dosyanın A sınıf iş güvenliği uzmanı ve meslek hastalıkları uzmanı (kişide meydana gelen meslek hastalığına göre alanında uzman doktor) ve iş yeri hekimi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilmesi ile bilirkişi heyetinden çalışmaların geçtiği dönemdeki işyeri koşullarına, o tarihte alınmış olan önlemlere göre her bir iş yeri yönünden, iş yerlerinin meslek hastalığı üzerindeki etkisi yönlerinden araştırma yaptırılarak, iş yeri çalışma koşulların meslek hastalıklarının gelişmesi üzerinde olumsuz etkilerin varlığı halinde, çalışmanın geçtiği tarihte yürürlükte bulunan iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı hükümleri ile işçinin çalışması nedeniyle maruziyet süreleri de gözetilerek her bir işveren nezdinde yapılan çalışma nedeniyle işverenlerin kusur oranlarını ayrı ayrı tespit ettirilmeli, öte yandan her bir işverenin kendi kusurundan ayrı ayrı sorumlu olacağı hususu gözetilerek, davalı işverenin tespit edilecek kusuru oranında dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirilip davalı işverenin tazminat alacaklarından sorumluluğu hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, bozma sebebine göre bu aşamada sair temyiz itirazları incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14256, Karar No: 2024/1257, Tarih: 11.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/14256 E.  ,  2024/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/9 E., 2022/48 K.

SUÇ : Halkı askerlikten soğutma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın ilk derece yargılaması aşamasında, Kocaeli 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu ve 13.06.2019 tarihinde tahliye edildiği; sanık müdafiinin 17.07.2019 tarihli dilekçesi ile; "sanığın denetimli serbestlik tedbiri kapsamında haftada dört gün imza veriyor olması nedeniyle ikamet ettiği İstanbul'dan ayrılamadığını ve 18.07.2019 tarihli duruşmada sanığın ve kendisinin mazeretli kabul edilerek duruşmanın ertelenmesini ve

sanığın bir sonraki duruşmaya SEGBİS aracılığıyla bağlanabilmesini teminen müzekkere yazılmasını" talep ettiği, İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli duruşmada sadece sanık müdafiinin mesleki mazeretinin kabulüne karar verdiği; ancak mazeret içeriğince duruşmayı ertelemeyip sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm kurduğunun anlaşılması,

Karşısında savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2020/9 Esas, 2022/48 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Uludere Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8930, Karar No: 2010/328, Tarih: 14.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8930 E.  ,  2010/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2008 tarih ve 2007/243-2008/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 12.09.2003 tarihinde yapılan ortaklar kurulu kararı ile 3 yıllığına şirket organlarının seçiminin yapıldığını, sürenin dolduğu tarihten sonra şirket müdürünün seçilmediğini ve şirket organsız kaldığından faaliyetine devam edemeyeceğini ileri sürerek, şirketi idare etmek ve ortakları toplantıya çağırarak organ eksikliğini gidermek üzere kayyım atanmasına, müdürün seçilememesi halinde şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının şirket müdürü seçimi için yapılan ortaklar kurulu çağrılarına rağmen toplantılara katılmadığını, oybirliği ile alınması gerekli kararların alınamadığını, müdür seçimi için oybirliği gerekmediğinden müdür seçiminin yapıldığını, görev süresi biten organın yenisi seçilinceye kadar görev yapabileceğini savunarak, davanın reddin istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 23.02.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müdür atandığı, bu kararın tescili isteminin davacının usulüne uygun bir şekilde çağrılmaması nedeniyle Bursa Ticaret Sicil Memurluğunca reddine karar verildiği, şirket genel müdürünün çağrısı üzerine 07.05.2007 tarihinde toplanan ortaklar kurulunun müdür atadığı ve bu kararın tescil edildiği, dava tarihi (31.05.2007) itibariyle şirket müdürünün görevde olduğu, müdür seçiminin yapıldığı ortaklar kurulunun çağrı usulsüzlüğü halinin yasa ve ana sözleşmeye aykırılığının TTK'nun 536/son ve 381. maddeleri uyarınca açılacak ortaklar kurulu kararının iptali davasında dinlenebileceği, bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı, müdür seçimine ilişkin ortaklar kurulu kararlarının iptali sağlanmadığından davalı şirket yönetiminde boşluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13345, Karar No: 2011/7844, Tarih: 28.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13345 E.  ,  2011/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sinop Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2007/271-2009/567 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesiyle tarafların dava dışı Pruva Doğal Ürünler ve Dondurulmuş Gıda San. Nak. İç ve Dış Tic. Lmt. Şti'ni kurduklarını, daha sonra müvekkilinin şirketten ayrılıp şirketteki hak ve alacaklarına karşılık senetler aldığını, şirket yetkilisi olan davalı ile davacının belirtilen senetlerin vadesinde ödenmemesi halinde her bir senet için günlük 500,00 TL gecikme zammı ödenmesini öngören bir protokol imzaladıklarını, senetler için bu miktar gecikme zammı öngörülmesinin sebebinin müvekkilinin gerçek alacağının senetlerin toplamı olan 120.000,00 TL'den çok daha fazla olması olduğunu, borçlu şirketin senetleri vadesinde ödemediği için 14 adet senet için icra takibi yapıldığını ve 3.752,78 TL faiz alacağının tahsil edildiğini, protokol gereği 30.05.2007 tarihli senet dışındaki senetlerin hepsinin vadesinden sonra ödendiğini ileri sürerek, günlük 500,00 TL gecikme zammı alacağı olmak üzere 365.000,00 TL'nin ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı ile davalının Pruva Doğal Ürünler LTD. Şirketi’nin ortakları iken davacının şirketteki hissesini 10.01.2007 vade tarihinden başlayan 14 adet toplam 120.000 TL bedelli senetler karşılığında davalıya devrettiği, sözkonusu senetlere ek olarak taraflar arasında “protokol” başlıklı bir belge düzenlendiği, bu belge içeriğine göre “10.01.2007, 20.01.2007, 30.01.2007, 10.03.2007, 15.03.2007, 20.03.2007, 25.03.2007, 30.03.2007, 05.05.2007, 10.05.2007, 15.05.2007, 20.05.2007, 25.05.2007, 30.05.2007 tarihli senetlerle ilgili olarak her ödenmeyen senet için günü geçtiğinde her gün için 500 YTL cezai şart koyulduğu, protokol hükümleri uyarınca yapılan hesaplama sonucu ortaya çıkan 365.000,00 TL cezai şart alacağının, tarafların ekonomik durumları, özel olarak borçlunun ödeme gücü, alacaklının, asıl borcun ifa edilmesi halinde elde edeceği yarar ile cezai şartın ödenmesinin sağlayacağı yarar arasındaki makul ve adil ölçü, sözleşmeye aykırı davranılması yüzünden alacaklının uğradığı zarar; borçlunun borcunu yerine getirmemek suretiyle sağladığı yarar, borçlunun kusur

derecesi ve borca aykırı davranışının ağırlığı gibi ölçütler dikkate alındığında fahiş olarak değerlendirildiği ve BK.nun 161/3 ncü maddesi uyarınca cezai şartın tenkisi cihetine gidildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 120.000,00 TL cezai şart alacağının ticari faizin ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, protokole dayalı cezai şartın davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, borçlunun tacir olduğu da kabul edilmek suretiyle yazılı gerekçelerle kararlaştırılan cezai şart miktarı fahiş olarak değerlendirilip BK.nun 161/3 ncü maddesi uyarınca tenkisi cihetine gidilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

BK.nun 161/3 ncü maddesi "hakim, fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir” hükmünü haiz olup, bu hükmün, ticari işlerde uygulanması mümkün değildir.(TTK.m.24) .Ancak, anılan bu son hüküm mutlak bir kural içermediği, borçlunun tacir sıfatını taşımasının, adalet ve hakkaniyet sınırlarını aşan, borçlu için ekonomik bir çöküntü (yıkım) yaratan fahiş cezai şartın indirime tabi olmasını esasen zorunlu kılmaktadır.

BK.nun 161/3 ncü maddesi "hakim, fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir” hükmünü haiz olup, bu hükmün, ticari işlerde uygulanması mümkün değildir.(TTK.m.24) .Ancak, anılan bu son hüküm mutlak bir kural içermediği, borçlunun tacir sıfatını taşımasının, adalet ve hakkaniyet sınırlarını aşan, borçlu için ekonomik bir çöküntü (yıkım) yaratan fahiş cezai şartın indirime tabi olmasını esasen zorunlu kılmaktadır.

Somut olaya gelince, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davacının esnaf, davalının ise dava dışı şirket ortaklığı dışında başkaca bir işi yada gelirinin bulunmadığı tespit edilmiş olup, salt şirket ortağı olmanın da davalıya tacir sıfatını kazandırmayacağı kuşkusuzdur. Bu bağlamada mahkemece, davalının tacir olduğuna ilişkin denetlenebilir kanıtları da gösterilmeksizin tacir olduğu kabulünden hareketle cezai şart miktarının belirlenmesi doğru değildir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davaya dayanak yapılan borcun asıl miktarı da nazara alınarak, karar yerinde isabetle belirlenen ilkeler çerçevesinde davalının tacir sıfatını taşımadığı da gözetilerek cezai şartın daha uygun ve makul bir oranda tenkisi yerine somut olayla uyuşmayan fahiş yazılı miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 1.518,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19193, Karar No: 2014/10430, Tarih: 12.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19193 E.  ,  2014/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/327

Davacı, kesilen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, boşandığı eşi ile yeniden evlenen davacının 01/10/2008 tarihinden beri aldığı ölüm aylıklarının, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca yersiz ödeme olarak kabul edilmesi ile davacıdan tahsiline ilişkin kurum işleminin iptali ve davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 23/03/2009 kesinleşme tarihli ilam ile eşinden TMK 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı, 04/06/2012 tarihinde boşandığı eşi ile yeniden evlendiği, boşanma sonrası yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından davacıya, ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmış, davalı Kurum tarafından davacının eski eşi ile yeniden evlenmesi üzerine re'sen başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 20/09/2012 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının ve yeniden evlendiği eşinin kimlik paylaşım sisteminde yer alan K. Köyü no. Merkez/K. adresinde yapılan çevre araştırmasında, davacı ve eşinin bir ara köyden birlikte taşınarak ayrıldıkları, sonra tekrar köye dönerek 3-4 yıldır köyde birlikte yaşadıkları, boşandıklarından kimsenin haberinin olmadığı, bilgi veren kişilerin husumet oluşmaması için isim vermek istemedikleri belirtilmiş, davacı ile yapılan görüşmede, eski eşi ile şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşandığını, boşandıktan sonra kendisinin kayınbabasından satın aldığı evde yaşadığını; eşinin ise kızı ve oğlu ile birlikte ayrı bir adreste oturduğunu, çocuklarının araya girmesi ile yeniden evlendiklerini bildirmiş, davacının yeniden evlendiği eşinin de benzer şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Köy Muhtarı Y. A., davacı ve eski eşinin 3-4 yıldır köyde birlikte yaşadıklarını, öncesinde Ankara'ya taşınıp, yeniden köye döndüklerini, boşanıp tekrar evlendiklerine ilişkin bilgisinin olmadığını beyan etmiş;

- Medulla sisteminde yapılan incelemede davacı ve boşandığı eşinin Kırıkkale'deki sağlık sunucularında muayene oldukları, ilaçlarını aynı eczaneden temin ettikleri, hatta bazı günler ikisinin birlikte aynı aile hekimine muayene olup, aynı eczaneden ilaç satın aldıkları tespit edilmiştir. Adres hareketleri incelendiğinde, davacı ve yeniden evlendiği eşinin, yeniden evlenme tarihinden önce 09/04/2012 tarihinden itibaren aynı adreste kayıtlı göründükleri belirlenmiş, mahkemesince yaptırılan 18/03/2013 tarihli kolluk araştırmasında, Aza E.. B..'ndan sorulduğunda davacı ve eski eşinin ayrı ayrı çocuklarının yanında kaldıklarını, 10/01/2012 tarihinden itibaren birlikte aynı evde yaşamaya başladıkları,nı 13/06/2012 tarihinde ise yeniden evlendiklerinı bildirilmiş; mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıkları, davacı ve boşandığı eşinin yeniden evlenene kadar aynı hanede yaşamadıklarını beyan etmişler; Köy muhtarı Y. A.ve Aza E.. B.. ise öncesinde verdikleri beyanları haklı neden olmaksızın değiştirerek davacı ve boşandığı eşinin ayrı yaşadıklarını, yeniden evlendikten sonra birlikte yaşamaya başladıklarını bildirmişlerdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından yapılan çevre soruşturmasında davacı ve eşinin boşanıp yeniden evlendiğinden kismenin haberdar olmadığının anlaşılması, 3-4 yıldır belirtilen adreste birlikte yaşadıklarının, öncesinde Ankara'ya da birlikte göç ettiklerinin tespit edilmesi, Medulla sisteminde yapılan incelemede davacı ve boşandığı eşinin yeniden evlendiği tarihe kadar aynı sağlık birimlerinden hizmet alıp, aynı eczanelerden ilaç satın aldıklarının tespit edilmesi, adres hareketleri incelemesinde yeniden evlenmelerinden takriben iki ay öncesinden itibaren aynı adreste kayıtlı görünmeleri, kolluk araştırmasında beyanına başvurulan aza E.. B..'nun davacının yeniden evlenmesinden takriben 6 ay öncesinden itibaren eşi ile aynı adreste fiilen yaşadıklarını bildirmesi; Köy Muhtarı Y. A. ve Aza E.. B..'nun haklı nedene dayanmaksızın değiştirdikleri anlaşılan mahkeme huzurundaki beyanlarının hükme esas alınamayacağı hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13653, Karar No: 2015/9896, Tarih: 16.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13653 E.  ,  2015/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2011/468-2014/60

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalılardan .... Turizim Tic .San. A.Ş tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken fesih nedeniyle yoksun kalınan kar istemine ilişkindir. Mahkemece davalı K.. B.. hakkındaki davanın reddine, davalı ... Turizm Tic Ve San. A.Ş. Yönünden açılan davanın kabulü ile 20.000,00 TL'nin dava tarihi olan 23.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 71.810,00 TL'nin ıslah tarihi olan 28/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı S.. A..'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... A.Ş. Tarafından temyiz edilmiştir.