muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2777, Karar No: 2019/4677, Tarih: 16.10.2019

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken ilk husus, davacının konumudur. Davacı Üniversite, bünyesinde görev alan öğretim üyesinin final sınavında öğrencilere sorduğu soru ve cevabı ile güncel konunun tarafı hâline gelmiştir. Öte yandan, akademik özgürlüğün ve serbest tartışma ortamının merkezinde bulunması gereken Üniversite, hem din ve vicdan özgürlüğünün hem de ifade ve basın özgürlüğünün azami ölçüde korunduğu alanlar olmak zorundadır. Bu sebeple kendisine yönelen bir yayında basın özgürlüğüne getirilen kısıtlama, eğer bir akademisyenin final sınavındaki yaklaşımına yönelik ise kişilik haklarının saldırıya uğradığına ilişkin iddianın, çok daha sıkı bir denetimden geçirilmesi gerekir.

Somut davada göz önünde tutulması gereken ikinci husus ise davalı gazetecinin haberinde dile getirdiği iddiaların kamusal çıkarla ilgili olmasıdır. Gerçekten, başörtüsünün kamusal alanlarda kullanılması ile ilgili bir konunun gündeme taşınması toplumu yakından ilgilendiren bir meseledir. Böyle bir gerçeğin basın elemanlarınca takip ve haber yapılmasından daha doğal bir şey olamaz.

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken üçüncü husus ise dava konusu yayında, maddi vakıaya yer verilirken kaba, incitici, aşağılayıcı veya küçük düşürücü bir dil kullanılmamış olmasıdır. Yayında, davacı Üniversitenin şeref ve itibarını hedef almaksızın,

ancak bilimsel çalışmalardaki sıralamasına ilişkin objektif verilerle birlikte rahatsız edici bir üslup kullanılmaksızın haberin sunulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; söz konusu yayın, ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığından ve davacı Üniversitenin şeref ve itibarına yönelik saldırı olarak değerlendirilmesi mümkün görülmediğinden davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 16/10/2019
Yargıtay — Esas No: 2023/10173, Karar No: 2023/10845, Tarih: 06.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10173 E.  ,  2023/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1351 E., 2023/1168 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Biga 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/151 E., 2022/320 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kaldırma ilamı sonrası İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kaldırma ilamı sonrası İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı nezdinde 01.01.2012 - 07.01.2014 tarihleri arasında çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının 2011 yılında yanında staj yaptığını ve ayrıldığını, 07.01.2014 tarihinden itibaren yanında çalışmaya başladığını ve bu tarihten itibaren hizmet bildiriminin de yapılmaya başlandığını, 01.01.2012-07.01.2014 tarihleri arasında yanında çalışmadığını sadece işlerin çok yoğun zamanlarda yılda 2 veya 3 gün yardım amacı ile iş yerine geldiğini, davacının yanında 4 yıldır çalıştığına ilişkin kolluk ifadesinin sehven yazıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile davacının, davalı işyerinde 01.01.2012-07.01.2014 tarihleri arasında asgari ücretle kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı İstinaf Sebepleri

Sadece tanık anlatımları ile hüküm kurulamayacağını, aynı konu ile alakalı davacısı farklı olan bir diğer davada farklı karar verildiğini, diğer davanın reddedildiğini, davacının, dava konusu dönemde yanında çalışmadığını sadece stajını işyerinde yaptığını, sunduğu fotoğrafların bu döneme ait bulunduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı İstinaf Sebepleri

Sadece tanık anlatımları ile hüküm kurulamayacağını, aynı konu ile alakalı davacısı farklı olan bir diğer davada farklı karar verildiğini, diğer davanın reddedildiğini, davacının, dava konusu dönemde yanında çalışmadığını sadece stajını işyerinde yaptığını, sunduğu fotoğrafların bu döneme ait bulunduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacının davasını somut deliller ile ispat edemediğini, kararın yerinde olmadığını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Davacının 07.01.2014-15.08.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiği, somut olayda; davacı adına 20.09.2010-17.06.2011 tarihleri arasında ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'nden hizmet bildiriminin bulunulduğu, SGK ... İl Müdürlüğünün 12.01.2017 tarih, OT-02 sayılı raporunda, davacının 18.06.2011-11.08.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını beyan ettiği, mahkemece toplanan delillerin ve hükme dayanak yapılan tanık beyanlarının karar verilmesine yeterli olmadığı, mahkemece öncelikle; davacının hangi tarihler arasında ve nerelerde staj yaptığının tüm kayıt ve belgelerin dosya arasına alınması suretiyle kesin olarak belirlenmesi; dava konusu dönemde davalıya ait işyerine komşu olan işyeri sahiplerinin ve çalışanlarının tespit edilmesi; daha önce dinlenen tanıklar ile resen tespit edilecek komşu işyeri sahipleri ve çalışanları tanık olarak dinlenerek davacının, davalı işyerinde hangi tarihler arasında staj yaptığının, hangi tarihten itibaren 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında çalışmaya başladığının, çalışmasının tam zamanlı mı yoksa kısmi süreli mi olduğunun saptanması, kısmi süreli çalışmanın varlığı halinde günlük 7,5 saatlik çalışmanın 1 günlük çalışmaya denk geldiğinin gözetilmesi, davacının, dava konusu dönemde davalıya ait işyerinde hizmet akdi ilişkisine bağlı olarak ve sigortalı sayılmasını gerektirir nitelikte çalışıp çalışmadığının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. KALDIRMA SONRASI İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

V. KALDIRMA SONRASI İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı yana ait iş yerinin 03.05.2011 tarihinde tescil edildiği, tespiti istenen tarihler arasında kurumca denetim yapılmadığı, davacı tanıkları, bordro tanığı ve komşu iş yeri tanıklarının beyanlarına ek olarak davacı yanın sunmuş olduğu Facebook görüntüleri incelendiğinde davacı tarafın iddia ettiği tarihler arasında davacı ...'ın çalışmış olduğu, kuaförlük mesleği ile ilgili işini yerine getirdiğinin görüldüğü, bunun yanında Davalı ...'ın 12.08.2016 tarihinde İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde vermiş olduğu ilk beyanda davacının 4 yıldır kendi yanında çalışmış olduğunu ikrar ettiği, söz konusu ikrarın mahkememiz yargılaması ile varılan neticeye aykırılık teşkil etmediği aksine ikrar ile aynı doğrultuda olduğu bu durumu doğruladığı desteklediği, davacı tanıkları, bordro tanığı ve komşu iş yeri tanıklarının beyanları ile Facebook paylaşımları ve davalının Emniyet Müdürlüğü'ndeki beyanlarına uygun ikrarı davacının Yeliz Tirfilli unvanlı kuaför iş yerinde 01.01.2012 - 07.01.2014 tarihleri arasında asgari ücretle kesintisiz çalıştığı anlaşılmakla davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

Kaldırma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı İstinaf Sebepleri

Sadece tanık anlatımlarına dayanılarak hizmet tespiti yapılamayacağını, aynı dönemde çalışmayan tanıkların beyanlarının hükme esas alınmasının yerinde olmadığını, tanıkların hiç birinin bordro tanığı olmadığını, Mahkeme tarafından resen tespit edilen tanıkların iş yeri komşusu olduklarını, bu tanıkların; davacının davaya konu süreçte yanında çalışmadıklarını beyan etmiş iken ilk derece mahkemesinin komşu iş yeri tanık beyanların gerekçeli kararında değerlendirmemesinin yerinde olmadığını, Kurum kayıtlarının aksinin ispatlanamadığını, davacı ile arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayalı kesintisiz bir çalışma ilişkisi olmadığını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i Müdahil Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davanın somut delillerle kanıtlanamadığını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalıya ait 1053551.017 sicil numaralı kuaför iş yerinden davacı adına 07.01.2014-15.08.2016 tarihleri arasında bildirim yapılmış ise de, davacının, hüküm altına alınan tarihler arasında da davalıya ait iş yerinde tam zamanlı, fiili ve kesintisiz olarak çalıştığının; dinlenen tanıkların beyanları ve dosyada mevcut diğer delillerle doğruladığı anlaşılmakla istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VII.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VII.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı nezdinde 01.01.2012 - 07.01.2014 tarihleri arasında çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/887, Karar No: 2020/2528, Tarih: 08.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/887 E.  ,  2020/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kooperatif üyesi olduğunu, müvekkil kooperatife aidat borcu bulunduğunu, başlatılan icra takibinde asıl alacağa itiraz etmeyip gecikme tazminatına kısmi itirazda bulunduğunu, itirazının haksız olduğunu ileri sürerek; 12.600 TL gecikme faizine yapılan itirazın iptali ile Gaziosmanpaşa 3. İcra Müdürlüğünün 2007/2895 E. sayılı dosyasındaki takibin devamına %40’tan aşağı olmamak koşulu ile icra inkar tazminatına hükmolunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , talep edilen gecikme tazminatının hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kooperatif genel kurullarında aylık %20 gecikme tazmnatına karar verilmesi nedeniyle davacının isteyebileceği gecikme tazminatının bu minvelde hesaplanarak davanın kısmen kabulüne, inkar tazminatının ve fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan üyelik aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hukukî ilişkilerde temerrüt durumunda, uygulanması öngörülen temerrüt faiz oranı, Türk Borçlar Kanunu madde 120 uyarınca, yıllık yasal faiz oranının (yasal faiz oranı %9’dur) yüzde yüzünü aşamaz. Bu hükme uygun davranmak suretiyle taraflar temerrüt faiz oranını serbestçe belirleyebilir. Bu sınırlama Türk Ticaret Kanunu madde 8/1 uyarınca ticari işlerde uygulanmaz. Somut olayda, kooperatif ile üyesi arasında bir ticari iş söz konusu değildir. Bu sebeple, kooperatif genel kurulunca, kooperatif aidatlarının ödenmesinde temerrüde düşen üyelerden, talep edilecek temerrüt faizinin oranı belirlenirken TBK'nın madde 120’de ifade edilen sınıra uygun karar alınmalıdır. Bir başka ifadeyle, kooperatif genel kurulunca belirlenecek temerrüt faiz oranı, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüzünden fazla olamayacaktır. Huzurdaki olayda kooperatif genel kurulunca belirlenebilecek temerrüt faiz oranı yıllık yasal faiz oranı olan %9’un yüzde yüz fazlası olan %18 oranından fazla belirlenemeyecektir.

Bu durumda, mahkemece, anılan yasal düzenleme çerçevesinde somut olay değerlendirilerek, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı bakımından yeni bir bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, anılan yasal düzenleme çerçevesinde somut olay değerlendirilerek, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı bakımından yeni bir bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1334, Karar No: 2019/8166, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1334 E.  ,  2019/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 28/05/2014 tarih ve 2009/664-2014/593 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait Gümüşhane ili ...mevkiinde kurulu tv verici istasyonuna ait enerji nakil hattı ve trafonun AG çıkışından TRT'nin izni ve bilgisi dışında davalıların enerji kullandığını ileri sürerek enerji kullanımından kaynaklanan hat katılım payı, işletme ve bakım masrafları nedeniyle 4.324,00 TL'nin 08/11/2004 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV’si ve diğer giderlerle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ÇEDAŞ vekili, zamanaşımı, yetki ve esasa ilişkin savunmalarda bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Göktuğ Elektronik Yay. San. Tic. İşl. A.Ş. vekili, davacı ya da dava ile aralarında herhangi bir abonelik sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar ile davacı arasında hat kullanımına ilişkin bir sözleşme yapılmadığı, davaya dayanak teşkil eden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davaya konu hattın bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ve davalı Göktuğ Elektronik Yayıncılık A.Ş. tarafından bu hattın kullanıldığının ispatlanamamış olmasına göre davacı vekilinin bakım onarım masraflarına yönelik ve davalı Göktuğ Elektronik Yayıncılık A.Ş.’ye yönelik sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili Gümüşhane İli ...mevkkinde bulunan enerji nakil hattının davalılar tarafından izinsiz olarak kulanıldığını ileri sürerek 4.324,00 TL bakım onarım masrafları ve hat katılım payının davalılardan tahsilini istemiştir. Dosya kapsamında davalılardan Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından söz konusu hattın izinsiz olarak kullanıldığı sabit olup bu husus davalı ...Ş.’nin de kabulündedir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı ...Ş. tarafından kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının anılan yönetmeliğe göre belirlenecek miktarda hat katılım payını davalı ...Ş.’den talep edebileceği dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hat katılım payına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu yönden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bakım onarım masraflarına yönelik ve davalı Göktuğ Elektronik Yayıncılık A.Ş.’ye yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2494, Karar No: 2015/2555, Tarih: 23.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2494 E.  ,  2015/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ........ Mahallesi çalışma alanında bulunan 1341 ada 8 ve 9 parsel ve 1342 ada 6,7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 4.094.50, 4.029.13, 610.61, 537.31 ve 451,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1341 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ve üzerinde bulunan üç katlı bina ve ahırın 15 yıldan beri ... ve ...'in müşterek kullanımında olduğu ve taşınmazın 15,78 metrekaresinin dere mutlak koruma alanında kaldığı, 1341 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ve üzerinde bulunan bir katlı binanın 13 yıldan beri ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmazın 383,30 metrekaresinin dere mutlak koruma alanında kaldığı, 1342 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 8 yıldan beri ...'ın kullanımında olduğu ve taşınmazın 512,85 metrekaresinin dere mutlak koruma alanında kaldığı, 1342 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 6 yıldan beri ...'nın kullanımında olduğu ve taşınmazın 475,72 metrekaresinin dere mutlak koruma alanında kaldığı, 1342 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 8 yıldan beri ...'in kullanımında olduğu ve taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanında kaldığı, şerhleri verilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, taşınmazların miras bırakanları ...'dan intikalen geldiği iddiasıyla, adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlardır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların 2/B vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanelerinin aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

23.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.