muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/192, Karar No: 2021/2012, Tarih: 05.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/192 E.  ,  2021/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasçılar arasında yaşanan tartışmalar neticesinde psikolojisinin bozulduğunu, annesine kendisini emniyet müdür muavini olarak tanıtan, daha sonra da kendisinin de tanıştığı davalı ...'ün mesleki itibarını kullanarak güvenini kazandığını, davalı ...'ün ...'daki dairesini satması ve Antalya'dan ev alması için kendisini ikna ettiğini, bu suretle maliki olduğu 1821 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümün yeğeni olan diğer davalı ...'e bedelsiz olarak temlikini sağladığını, bir süre sonra davalı ...'ü çalıştığı iş yerinin patronu ile tanıştırdığını, patronunun kuşkulanarak Antalya emniyeti ile irtibat kurması neticesinde böyle bir şahsın kadrolarında olmadığının ortaya çıktığını ve şahsın yakalandığını, suçunu kabul eden davalı ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca soruşturma başlatıldığını, yapılan işlemin muvazaalı olduğunu, her iki davalının hile ve gabin yolu ile iradesini fesada uğrattıklarını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline olmadığı takdirde dava konusu taşınmazın satış tarihindeki değerinin davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davalı ...'ün babasının arkadaşı olduğunu, taşınmazı yatırım amaçlı aldıklarını, 40.000,00 TL satış bedelini alan davacının aynı gün satış bedelinden 21.000,00 TL'sini, dava dışı Gonca adına kayıtlı aracı satın alarak ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'ün hileli davranışlarla davacıyı dolandırdığının ceza mahkemesi kararıyla sabit olduğu, kayıt maliki davalı ...'in iyiniyetli 3. kişi olduğu gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, dava konusu taşınmazın satış tarihindeki değeri olan 54.049,00 TL'den davacıya verilen 21.000,00 TL düşüldükten sonra kalan 33.049,00 TL tazminatın davalı ...'ten tahsiline ilişkin verilen karar Dairece; “...kendisini resmi görevli olarak tanıtan davalı ...’nin davacıyı hileli hareketlerle kandırıp çekişme konusu 1821 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümün diğer davalı ...’e devrini sağladığı derecattan geçerek kesinleşen Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.03.2011 tarih, 2010/169 Esas, 2011/76 Karar sayılı kararı ile sabittir. Hal böyle olunca, tapu iptal ve tescil isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı iddiasının ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline, davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile ve gabin hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçede, delillerin takdirinde ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı ... vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Hemen belirtilmelidir ki; harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Kanunu' 16. maddesinde "Değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerler esastır. Müdahalenin men'i tescil ve tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda gayrimenkulün değeri nazara alınır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değeri 56.543,00 TL olup bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcı hesaplanarak davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bozma öncesinde hüküm altına alınan 33.049,00 TL tazminat miktarı üzerinden hesaplanması doğru değildir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine “2- Alınması gereken 3.862,45 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan toplam 848,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.013,95 TL nispi karar ve ilam harcının davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına” bendinin yazılmasına, davalı vekilinin temyizi üzerine 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7268, Karar No: 2017/13293, Tarih: 22.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7268 E.  ,  2017/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında soruşturma aşamasında Karadeniz Ereğli Devlet Hastahanesinde görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları konusunda uzmanı doktor tarafından düzenlenen 08.04.2014 tarihli raporda cezai ehliyetini etkileyebilecek rahatsızlığı bulunmadığının bildirilmesine rağmen yargılama aşamasında sevk edildiği Bolu İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesinden görevli Psikiyatri Uzmanı hekim tarafından verilen 22.04.2014 tarihli raporda sanığın TCK'nın 32/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği her iki rapor arasında çelişki meydana geldiği sanığın da savunmasında zeka yönünden rahatsız olduğunu, yaptığı şeylerin suç olup olmadığını bilmediğini, askerliğini dahi yapmadığını beyan ettiği görülmekle, sanığın işlediği iddia edilen suçlar belirtilmek suretiyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı yönünde CMK'nın 74. maddesi kapsamında heyet raporu alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/693, Karar No: 2025/921, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/693 E.  ,  2025/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1146 Esas, 2024/1918 Karar

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/406 E., 2022/141 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 363/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından HMK'nın 337. maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “ HMK'nın 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6229, Karar No: 2010/6513, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6229 E.  ,  2010/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2008 tarih ve 2007/2231-2008/1203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının S.S.Beyazıt Kent konut Yapı Kooperatifindeki ortaklık payını 22.02.2007 tarihinde müvekkiline devrettiğini, devir sözleşmesinde devir tarihine kadar kooperatife olan borçların ortaklık payını devreden davalıya ait olduğunun belirlendiğini, kooperatifin davacıya ihtar göndererek devir öncesi alacağını istediği, müvekkilinin bedeli ödemesinin ve bu nedenle rücu imkanının olmadığını ileri sürerek, 2.870,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının taraf ehliyeti bulunmadığını, söz konusu alacağı kooperatifin isteyebileceğini, borcun kendisine ait olduğunu ancak kooperatife kısım kısım ödediğini ve ödeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, taraflar arasındaki ortaklık payının devrine ilişkin sözleşmede devir tarihine kadar olan aidat ve faiz borçlarının devir edene yani davalıya ait olacağının belirlendiği, davalının da bu hususu kabul ettiği ve bu yönde ihtilaf olmadığı, kooperatifin borcun ödenmesinin davacıdan talep ettiği, davacının kooperatifin istediği bedeli ödediğine dair bir delil olmadığı, davacının borcu henüz ödemeden davalıdan talep etme yetkisinin doğmadığı, alacaklı kooperatifin davalıdan bu bedeli talep edebileceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının kooperatif ortaklık payını aktif ve pasifleriyle birlikte devraldığı davalıdan talep ettiği devir öncesi alacağı kooperatife ödemeden istemesinin mümkün olmadığı, davacının kooperatif tarafından kendisinden istenen devir öncesine ait borcu ödemeden davalıdan bu alacağını isteyemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19656, Karar No: 2016/24646, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19656 E.  ,  2016/24646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ödenmeyen sendika aidat alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı belediyenin sendikaları adına kestiği aidatları mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesine nazaran "...kesildikleri tarihlerden itibaren bir ay içinde...." ödemediği gibi müvekkili tarafından gönderilen 02.07.2001 ve 20.01.2006 tarihli ihtarnamelere rağmen de ödemeleri gerçekleştirmediğini iddia ederek aidat alacaklarının ait oldukları (kesildikleri) aylardan bir ay sonra başlayacak en yüksek işletme kredisi faizi oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Maddi olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Kanun'un 61. maddesinin birinci fıkrasına göre ise “İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının yazılı talebi ve aidatı kesilecek sendika üyesi işçilerin listesini vermesi üzerine, işveren sendika tüzüğü uyarınca üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını ve Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu gereğince sendikaya ödenmesi gerekli dayanışma aidatını, işçilere yapacağı ücret ödemesinden kesmeye ve kestiği aidatın nevini belirterek tutarını ilgili sendikaya vermeye ve kesinti listesini sendikaya göndermeye mecburdur.” Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Yukarıdaki fıkra gereğince sendika tüzüğüne uygun olarak kesilmesi istenilen aidatı kesmeyen işveren ilgili sendikaya karşı kesmediği veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili kuruluşa göndermediği miktar tutarınca genel hükümlere göre sorumlu olduktan başka aidatı sendikaya verinceye kadar bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ödemek zorundadır.”

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(NARMANLIOĞLU, Ünal: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, İstanbul, Mayıs 2013, s.206; ESENER, Turhan/BOZKURT GÜMRÜKÇÜOĞLU, Yeliz: Sendika Hukuku, İstanbul, 2014, s.161).

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(NARMANLIOĞLU, Ünal: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, İstanbul, Mayıs 2013, s.206; ESENER, Turhan/BOZKURT GÜMRÜKÇÜOĞLU, Yeliz: Sendika Hukuku, İstanbul, 2014, s.161).

Belirtilen kanuni düzenlemeye göre de, bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak için yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini ve sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilmesini ve sendikaya ödenmesini istemesi gerekir. Aksi halde işverenin yükümlülüğünden söz edilemez(NARMANLIOĞLU, s.207).

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117. maddesinin birinci fıkrasına göre “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer”. Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre de “Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur”. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi de aynı niteliktedir.

Toplu iş sözleşmelerinde, üyelik ve dayanışma aidat bedellerinin sendikaya ödenme tarihi düzenlenmiş ise ayrıca ihtara gerek kalmadan bu tarihlerden itibaren faize karar verilmelidir. Buna mukabil, anılan konuya ilişkin bir düzenleme yok ise, hüküm altına alınan tutara faizin yürütülmesi için, sendikanın işvereni temerrüde düşürmesi gerekmektedir. Dava tarihinden önce sendika tarafından işverenin temerrüde düşürülmesi söz konusu değil ise, dava ve ıslah tarihi temerrüt tarihini oluşturmaktadır.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin 21.06.2013 tarihli ilâmıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, davanın kısmen kabulüne dair yazılı şekilde verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin 21.06.2013 tarihli ilâmıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, davanın kısmen kabulüne dair yazılı şekilde verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, mahkemece, 2006 yılı sonuna kadar olan dönem yönünden 08.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna itibarla, 2007 ve 2008 yılları yönünden ise davalı ... tarafından dosya kapsamına sunulan 27.01.2010 tarihli yazıya istinaden hüküm kurulmuş ise de, Belediyenin anılan yazısında dosya kapsamına uygun olmayan şekilde, 2007 yılının tamamında ve 2008 yılının ilk beş ayında 20 işçi yönünden hesap yapıldığı ve ayrıca dava konusu dönemi kapsamayan şekilde Mayıs 2008 ilâ Aralık 2008 döneminin de hesaplamaya dahil edildiği, bu suretle hükme esas alınamayacağı anlaşılmıştır. Diğer taraftan, 08.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda da, Ocak 2007 ilâ Mayıs 2008 arası dönemde 9 işçi esas alınarak hesap yapılmış ise de, dosya içeriğinden bu dönemde 6 işçinin sendika üyesi olduğu görüldüğünden, bu raporun da dosya kapsamı ile çeliştiği anlaşılmaktadır.

Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece, öncelikle Aralık 2002 ilâ Mayıs 2008 dönemi yönünden hesap yapılacağının gözetilmesi, Ocak 2007 ilâ Mayıs 2008 arası dönemde sendika üyesi olup üyelik aidatı kesintisi yapılması gereken işçi sayısı ile dayanışma aidatı kesintisi yapılması gereken işçi sayısının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve bu suretle hüküm altına alınması gereken aidat alacağı miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7204, Karar No: 2013/1301, Tarih: 20.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7204 E.  ,  2013/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı 2709,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın taşlık kayalık vasfında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.