muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4417, Karar No: 2023/10640, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4417 E.  ,  2023/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/2 E., 2016/110 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2023 tarihli ve 8-2017/30726 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık savunmaları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça konu yerin tarafların babaları İsmail tarafından satın alındığı ve belirtilen nedenlere bağlı olarak tapuda katılan adına tescil edildiği, tanık ...'dan satın alınan taşınmazın, alındığı tarihten sonra üç kardeş arasında öncesinde kazıklar çakmak suretiyle fiilen üçe bölünerek kullanıldığı, uyuşmazlığın fiili taksime uygun sınıra taş duvar çekilmesi üzerine ortaya çıktığı, katılanın başlangıçtan itibaren bu taksime rıza gösterdiği, kazıklar ile sınırları belirlenip ayrılan yerleri sanıkların kullanımına izin verdiği ve bu suretle esasında aralarında hukuki bir ilişki oluştuğu ve ilamda karşı düşünce gerekçesinde de vurgulandığı üzere sanıkların suç kastı ile hareket etmedikleri, katılan tarafından hukuki başvuru ile taşınmaz üzerinde oluşan hukuki ilişkiyi sonlandırma imkanının mevcut olduğu, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı anlaşılmakla atılı suç unsurlarının oluşmaması

nedeniyle onama kararı kaldırılarak hükmün bozulması kararının verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama neticesinde, Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararıyla her iki sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İlgili kararın sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama neticesinde, Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararıyla her iki sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İlgili kararın sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dava konusu olayda, suça konu 50 parsel no lu tarla vasfındaki taşınmazın tapuda katılan adına kayıtlı olduğu, taşınmazın hisseli olarak sanıklar tarafından kullanımına yönelik katılanın uzun yıllar ses çıkarmamasına ve samimi tanık beyanlarına itibar edildiğinde kardeş olan katılan ve sanıklar arasında fiili bir taksimin yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, fiili taksime göre de sanıkların önce kazık çakmak suretiyle, sonra taştan duvar örmek suretiyle kendilerine ait sınırları belirleyerek taşınmazı ekip biçtikleri, sanıkların daha önce fiili taksim ile kendilerine bırakılan yere, yine katılanın duvar ördükten sonra da itiraz etmeyeceği düşüncesiyle hareket ettikleri, bu haliyle sanıkların fiili taksim ile kendilerine bırakılan mevcut sınırlarda herhangi bir genişleme yapmaksızın aynı sınırdan yeniden duvar örmelerinin tecavüz kastı ile hareket etmediklerini gösterdiği, taşınmazın tapuda katılan adına kayıtlı olmasının kardeşler arasında mülkiyet ihtilafı niteliğinde olduğu, bu durumda eylemlerinin atılı suçun yasal unsurunu oluşturmadığı anlaşılmakla Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olarak kabul edilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu nedenlerle yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/2 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/257, Karar No: 2018/2797, Tarih: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/257 E.  ,  2018/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında 28/04/2011 tarihli iddianame ile açılan özel belgede sahtecilik suçundan; davanın mükerrer olması nedeniyle reddine

Sanıklar ..., ... ve

... hakkında 05/03/2012 tarihli iddianame ile açılan özel belgede sahtecilik suçundan;

beraat

Sanık ... hakkında; dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanıklar ... ve ... hakkında aynı eylem nedeni ile özel belgede sahtecilik suçundan açılmış mükerrir davanın reddi ile aynı sanıklar ile birlikte sanık ... hakkında açılan ikinci özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümleri ve sanık ... .... hakkında nitelikli dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın .... Grup Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin kurucusu ve sahibi olduğu, diğer sanıklardan ... ve ...'in söz konusu kurumda eğitmen olarak görev yaptıkları, sanık ...'nın da kurumun müdürlüğünü yaptığı, şikayetçi ...'in oğlu olan...'in rehabilitasyon merkezinde tedavi amaçlı eğitim gördüğü, ancak şikayetçinin 2009 yılı Haziran ayının sonunda oğlunu rehabilitasyon merkezinden alıp bir daha da göndermeyeceğini idareye bildirdiği, buna rağmen sanıkların, Temmuz ve Ağustos aylarında şikayetçinin oğlunu kuruma devam etmiş gibi gösterip, sahte belgeler düzenleyerek devletten 782,00 TL para tahsil ettiklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... .... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yapılan itiraz üzerine, ilgili Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile hükümlerin kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin bu ret kararına karşı yaptığı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- ... ve Adile....'in mükerrer dava nedeni ile özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan ret hükümleri ile ..., ..., ...'in özel belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

2- ... ve Adile....'in mükerrer dava nedeni ile özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan ret hükümleri ile ..., ..., ...'in özel belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3595, Karar No: 2010/5537, Tarih: 15.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3595 E.  ,  2010/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/143342

MAHKEMESİ :(CEYHAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30.04.2009 gün ve 54/131

SUÇ :Taksirle yaralama

S.. Y..'ı uzuv tatili niteliğinde yaralamaktan sanık Ş.. S..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (CEYHAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 54/131 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, olayda kullandığı av tüfeği ele geçmediğinden, mahkemenin av tüfeğinin çalışıp çalışmadığı, kendiliğinden ateş alıp almamasının mümkün olup olmadığı hususunda rapor düzenleyen bilirkişinin, İl Adli Yargı Adalet Komisyonlarınca düzenlenen listede yer alan yemini önceden verilen bilirkişilerden olup olmadığının belirtilmemesi ve yeminin de yaptırılmaması, aşağıdaki bozma sebebine göre esasa etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamış, tebliğnamede bu hususta bozma içeren düşünce benimsenmemiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şeref'in suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik incelemeye, suç vasfının taksirle yaralama olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Şeref'in mağdur Süleyman ile aralarındaki tarla anlaşmazlığı nedeniyle, olay tarihinde kahveye gelerek sandalyede oturan mağdurun hayati bölgesini hedef alarak, 1,5-2 metre mesafeden av tüfeği ile bir kez ateş ederek sağ kol dış endopkilden girip, pieps kası bölgesinden çıkan ve çıktığı alanda geniş bir yüzeyde cilt ve kas defekti, sinir ve tendom kesileriyle karakterize lezyon, radius kemik kırığı, radial sinirde total dejenerasyon, median sinirde duyusal dejenerasyon meydana getirerek, hayati tehlike geçirmeden, 25 gün iş ve gücüne engel olacak, uzuv tatili oluşacak şekilde yaraladığı olayda, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK.nun 326 maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış, hakkı saklı kalmak üzere hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16394, Karar No: 2011/15754, Tarih: 13.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/16394 E.  ,  2011/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.13.10.2011 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Yapılan araştırma ve toplanan delillerden; dava konusu bağımsız bölümün, yaklaşık yirmi yıldır davacı ve davaya dahil edilen davalı ... tarafından aile konutu olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Zaten taşınmazın aile konutu olduğu konusunda da bir çekişme mevcut değildir. Türk Medeni Kanununun 194/1.maddesi eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutunu devredemeyeceği veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacağını öngörmektedir. Uyuşmazlığı ilgilendiren 194.maddeyi de içeren 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydında, davalı banka lehine 22.12.2004 tarihinde ipotek tesis edilmiş olduğu görülmektedir. İpotek akit tablosunda davacının açık rızasını gösteren bir beyan ve imzası bulunmamaktadır. Davalı banka ipotek sözleşmesinin tarafı olup, üçüncü kişi konumunda değildir. İşlemin tarafı olan banka bu nedenle Türk Medeni Kanununun 1023.maddesindeki iyiniyet karinesine dayanamaz. Türk Medeni Kanununun 194.maddesi işlemin geçerliği için açıkça açık rızanın mevcudiyetini aramıştır. Açık rızanın var veya var sayılması gerektiğini ileri süren bunu kanıtlamalıdır. Davacı eşin yazılı bir açık rızası bulunmadığına göre; açık rızayı ispat yükü kendisine düşen banka; açık rızanın mevcut veya mevcut sayılması gereken bir durumun varlığını her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir. Davalı banka, bu ispat yükü gereğince, gösterdiği delillerle, bu kanıtlamayı gerçekleştirememiştir. Davacının Türk Medeni Kanununun 2.madde gereğince dürüstlük kuralına aykırı hareket ederek, hakkını kötüye kullandığı da ortaya konulmuş değildir. Öyleyse davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Davanın reddine ilişkin hükmün bu nedenle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7577, Karar No: 2012/9798, Tarih: 05.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7577 E.  ,  2012/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ..... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Davacılar vekili Avukat ...... başka duruşmaları olduğundan duruşmanın saat 11:45' e kadar bekletilmesini, beklenmezse mazeretli sayılmasını istediği görüldü. Saat 11:45'e kadar beklenmesi ve mazeret talebinin reddine karar verildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20197, Karar No: 2014/6840, Tarih: 14.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20197 E.  ,  2014/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kayyımlık görevinin gereği gibi yapılmaması nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kartal 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1984/150 Esas 1984/171 Karar,

2-Kartal 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1984/795 Esas 1984/771 Karar,

3-Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/677 Esas 1983/1101 Karar,

4-Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1996/1074 Esas 191996/999 Karar,

5-Pendik 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1991/666 Esas 1984/771 Karar,

6-Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi7nin 1993/610 Esas,

7-Tuzla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi7nin 2011/757 Esas sayılı,

Dosyalarının mahkemelerinden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6532, Karar No: 2015/11793, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6532 E.  ,  2015/11793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ......arasındaki dava hakkında, İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12/06/2014 gün ve 2013/191 - 2014/198 sayılı hüküm, Dairemizin 30.10.2014 gün ve 2014/18856-2014/14705 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin aracının kasko sigortacısı olduğunu, müvekkilinin aracının 03.09.2012 tarihinde önde giden araçtan düşen cismin çarpması nedeniyle hasarlandığını, davalı tarafın kaza nedeniyle hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 18.500,00 TL zararın 03.09.2012 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacıya ait araçta meydana gelen hasarın aracın yağsızlığına bağlı kullanım hatasından kaynaklandığı ve bu durumun kasko poliçesi genel şartları A.5.7 maddesi uyarınca, hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce verilen 30.10.2014 gün ve 2014/18856 – 2014/14705 sayılı onama kararında; davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine dosyanın yeniden yapılan incelemesinde;

Somut olayda davacı, olay günü yolda seyir halinde iken önde giden araçtan düşen bir cismin çarpması sonucu aracında hasar meydana geldiğini ileri sürerek 18.500,00 TL zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı kasko sigorta şirketi, davacı sigortalısının rizikoyu ihbarının doğru olmadığını, sigortalı araçta olan 1.050,00 TL olan tampon-sis lambası-sis farı hasarının bu nedenle, diğer motor hasarının da yağsızlık sonucu oluşan kullanım hatasından kaynaklandığından teminat harici olduğunu savunmuştur.

Kasko sigortası genel şartlarında sigortanın kapsamı olarak (A.I-b) "gerek hareket gerek durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, devrilmesi, düşmesi yuvarlanması gibi kazalar..." olduğu belirtilmiştir.

Genel şartların A.5.7 maddesinde de yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk eskime, çürüme, aslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar teminat dışı bırakılmıştır. Yine B-1 maddesinde rizikonun gerçekleşmesi halinde sigortalı ve/veya sigorta ettirenin yükümlülükleri düzenlenmiştir.

Ticaret Yasası 1409.maddesi (eski 1281.maddesi) hükmüne göre, sigortacı sözleşmede öngörülen rizikonun gerçekleşmesinden zarardan veya bedelden sorumludur. Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin veya bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir.

Ticaret Yasası 1409.maddesi (eski 1281.maddesi) hükmüne göre, sigortacı sözleşmede öngörülen rizikonun gerçekleşmesinden zarardan veya bedelden sorumludur. Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin veya bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir.

Bu düzenlemelere göre mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Davacı, 03.09.2012 tarihinde rizikonun gerçekleşmesinden sonra araçtaki hasarın tespiti için mahkemeden 14.01.2013 tarihinde talepte bulunmuş, 2013/4 Değişik İş dosyasında bilirkişi makine mühendisi........14.2.2013 günlü raporunda araçtaki tüm hasarın, seyir halinde iken önde giden araçtan düşen cisme çarpma sonucu meydana geldiğini bunun aksinin sigortacı belgelendirmesi gerektiğini belirtmiştir.

Yine davalı sigorta şirketinin yaptırdığı araştırma ve inceleme sonucunda hasar dosyasına ekli sigorta eksperinin hazırladığı 25.5.2013 günlü raporda araç üzerinde oluşan hasarın seyir halinde iken sert bir cisme (kasa parçası vs.) çarpması sonucu olabileceği ancak motor bloğundaki hasarın bu darbe ile meydana gelemeyeceği görüşü edinilmiş olup denilmekle davalı sigorta şirketinin kendi incelemesi sırasında görüşüne başvurduğu bilirkişi Murat Zaimoğlu'na ait 12.12.2012 tarihli rapordan alıntı yapmıştır. Bu rapora göre ise araçtaki tampon-sis farı vs. hasarın yoldaki cisme çarpma sonucu oluşabileceği, ancak motor blokunun, dizel motoru olan aracın aşırı yüke (aşırı hız) binaen motordaki

kompresyona bindirilmesi (yüksek hızlı haldeyken aniden vites küçültme) halinde motor elemanlarından biyel kolunun bloka çarpmasıyla meydana gelen motor arızasının "kullanım hatasından" kaynaklandığı açıklanmıştır. Görüldüğü gibi davalıya ait raporda "vites küçültme" kullanım hatası olarak gösterilmiştir.

Hükme esas alınan [(2) makina müh-(1) sigortacı] 14.4.2014 havale tarihli raporunda ise aracın tampon-sis farı-sis farı çevresindeki hasarın cisim çarpması ile meydana geleceği, motor bloğundaki hasarın ise "yağsızlığa bağlı kullanım hatasından" meydana geldiği bildirilmiştir. Kullanım hatası olarak gösterilen sebepler farklıdır.

Davacı vekili bu rapora karşı itirazlarını gösteren dilekçesini ibraz etmiş, yağ eksilmesi görüşüne katılmadığını tüm yataklarda sarma olmadığını, krank milininde sıkışıp kalması gerektiği şeklinde birçok yağsızlığa bağlı arızaların oluşabileceğini bu konularda ayrıntılı inceleme yapılmasını istemiştir.