muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/641, Karar No: 2012/15742, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/641 E.  ,  2012/15742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından "doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemi" nedeniyle feshedildiğini, davacının kıdemi, ailevi durumu ve sorumlulukları nazara alınarak fesih sebebi haklı olmasına rağmen davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının görev yapmakta olduğu bölümde yer alan ve başka bir çalışanın kullanımında olan üretim makinesine verimliliği ve randımanı arttırmak için deneme maksatlı kayıt cihazı koyulduğunu, cihaz davacının makinesine bağlanmadığı halde davacının cihazın kullanımına dair herkesin içerisinde olumsuz sözler söylediğini, çalışanları işyeri yönetimine karşı kışkırttığını ve yöneticilerini üretimi durdurmak konusunda eylem yapmakla tehdit ettiğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre belirsiz süreli iş sözleşmesi, işçinin davranışı veya yetersizliği ile ilgili bir nedenle feshedilmeden önce hakkındaki iddialara karşı savunma fırsatı verilmelidir. İşçinin zihinsel veya bedensel yetersizliği, arkadaşları veya amirleri ile sıkça ve gereksiz yere tartışmaya girişmiş olması gibi durumlarda savunmasının alınması işverenden beklenemez. Keza, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendi şartları gerçekleşmiş ise, işveren buna göre bildirimsiz fesih hakkını kullanırken savunma alma zorunluluğu söz konusu olmayacaktır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde uzman Makinacı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 30.01.2011 tarihli fesih bildirimi ile görev yaptığını bölümde verimliliği ve randımanı artırmak için deneme maksadıyla işyerindeki başka bir işçinin üretim makinasına reel üretim süresini ve adedini ölçen bir kayıt cihazı konulduğu, söz konusu kayıt cihazının başka bir işçinin makinasına baglanmasına ve bu işlemin deneme amaçlı olduğunun izah edilmesine rağmen davacının cihazın denenmemesi yönünde görüş beyan ettiği, bir kaç arkadaşı ile çalışanlar üzerinde baskı kurararak çalışanları iş yeri yönetime karşı tavır almaya zorladığı ve örgütlemeye çalıştığı, üretimi durdurma yönünde eylem yapmakta tehditte bulunduğu ve bu tutum ve davranışının iş yeri huzuru ile iş barışı açısından kabul edilebilir olmadığı gerekçesi ile tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiştir. Davacının iddia ettiği eylemleri mahkemenin kabulünde olduğu gibi 4857 sayılı Kanun'un 25/II bendi kapsamında haklı fesih oluşturacak nitelikte olsa bile işveren bu eylemleri haklı fesih ağırlığında görmeyerek, davacını iş sözleşmesini aynı Yasanın 18. maddesinde düzenlenen geçerli fesih ağırlığında görerek kıdem tazminatını ödemek suretiyle feshetmiştir. Bu durumda sözleşmenin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinde belirtilen işçinin davranışları nedeniyle sona erdirildiğinin kabulü gerekir. 19. maddenin 2. fıkrası uyarınca işçinin bu davranışlarından dolayı iş sözleşmesinin feshinden önce savunmasının alınmadığı tartışmasız olup, yapılan fesih bu nedenle geçersiz olduğundan davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 196,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 196,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/482, Karar No: 2007/5416, Tarih: 25.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/482 E.  ,  2007/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

h. ve Dağıtım A.Ş. vek. Av. ...

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Otomotiv A.Ş.' nin ithalatçısı olduğu 2004 Model 520 İA tipli BMV marka aracı 24.06.2004 tarihinde ...Oto A.Ş.' den satın aldığını ancak araçda 100 km' nin üstündeki hızda frene basıldığında direksiyonda rahatsız edici bir titreme meydana geldiğini tam beş kez araç servisine bırakılmasına rağmen hatanın giderilemediğini garanti şartlarında bir yıl içerisinde aynı arızanın ikiden fazla tekrarlanması veya farklı arızaların dörtten fazla meydana gelmesi durumunda aracın değiştirileceğinin yazılı olduğunu belirterek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Otomotiv A.Ş. vekili, davanın 6 aylık sürede açılmadığını, araçta imalat hatası olmadığını, arızanın kullanımdan kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili de, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve birbirini doğrulayan bilirkişi raporuna göre arızanın üretimden kaynaklanan bir arıza olup tamirle giderilemediği ve bunu bilen davalıların davacıyı oyaladıklarını garanti kapsamı gereği davacının aracın misliyle değiştirilmesini isteyebileceği, bu nedenle davanın kabulüne, davacıya aynı yıl aynı model aynı tip sıfır kilometre aracın verilmesine ayıplı aracın davalılara iadesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5061, Karar No: 2024/5570, Tarih: 13.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5061 E.  ,  2024/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2033 Esas, 2017/2035 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2017 tarihli ve 2015/143 Esas, 2017/221 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.12.2017 tarihli ve 2017/2033 Esas, 2017/2035 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, Kaymakamlık tarafından onaylanan ödeneğin sadece tuvaletler için verilmiş olduğuna, şadırvan için ödenek talep edilmediğine, bilirkişi raporunda şadırvan için yapılan harcamanın da hesap edildiğine, ödeneğin artan kısmının akibetinin araştırılmadığına, usul ve yasaya aykırı olan beraat hükmünün bozulması lüzumuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/579, Karar No: 2013/18289, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/579 E.  ,  2013/18289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği suç vasfına yönelik olduğundan mahkemece verilen temyizin reddine dair karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'ın, sanık ...'nin kendisine hitaben “seni buralarda barındırmayacağız, evinizi yakarız” şeklindeki sözlerinin yanında “linç ederiz” sözünü de kullandığını beyan etmesi ve bu beyanın tanıklar ..., ... ve ...'in anlatımları ile doğrulanması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanun maddesinin 2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15654, Karar No: 2014/4629, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15654 E.  ,  2014/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/168943

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/129 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, Ankara İl Özel İdaresi Altyapı Daire Başkanlığı'na ait binanın dış cephe duvarını kırıp içeri girdiği sırada, olayı farkeden güvenlik görevlisinin düdük çalması üzerine herhangi bir şey alamadan olay yerinden kaçtığının anlaşıldığı olayda, eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, hırsızlık suçu yönünden eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğunun gözetilmemesi netice ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5395 sayılı TCK'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken, sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması istemini de kapsadığı gözetilmeden uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen cocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5156, Karar No: 2024/2710, Tarih: 01.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5156 E.  ,  2024/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1325 E., 2022/513 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/377 E., 2020/133 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksikliğin giderilmesi bakımından mahalline geri çevrilen dava dosyası yeniden gelmekle; belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksikliğin giderilmesi bakımından mahalline geri çevrilen dava dosyası yeniden gelmekle; belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı Vakfın Osmanlı döneminde “irade-i mahsusa” ile kurulduğunu, Cumhuriyet döneminde 1935 tarihli ve 2762 sayılı (mülga) Vakıflar Kanunu'nun geçici 1 inci maddesi gereğince sahip olduğu malları, gelirleri, vakıf ile ilgili diğer hususları bildirme yükümlülüğü çerçevesinde 1936 Beyannamesini Vakıflar İdaresine verdiğini, hali hazırda faaliyet gösteren, mensupları Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan ... Cemaat Vakıflarından olduğunu, Osmanlı döneminde tüzel kişiliği bulunmadığından Cemaat Vakıflarının, taşınmaz mallarını güvendikleri gerçek kişiler (nam-ı müstear) veya hukuken mevcut olmayan, tarihi ya da kutsal kişiler (nam-ı mevhum) adlarına kayıtlı olarak tasarruf ettiklerini, davacı Cemaat Vakfının ... İlçesi ... Mahallesi ... Sokağında 23 pafta, 76 ada 3 parsele revizyon gören dava konusu taşınmazını Defter-i Hakani'ye vermiş olduğu Eşhas-ı Hükmiye Cetvelinde; “Semti: ..., Sokağı: ..., en eski:33/35/37 kapı numaralı” taşınmazı olarak bildirdiğini, 1935 yılında yürürlüğe giren mülga Kanunu'nun geçici 1 ve 44 üncü maddeleri hükümleriyle, ... Türk vatandaşlarının mensubu oldukları Cemaat Vakıflarının, tasarruflarında bulundurdukları taşınmazlarını, 1936 Beyannamesi ile Vakıflar İdaresine bildirmeleri mecburiyeti getirildiğini, Vakfın bu kez mülga Kanun gereğince 1936 Beyannamesinde dava konusu taşınmazını Vakıflar İdaresine bildirdiğini, muvazaalı şahıslar adına kayıtlı taşınmazının mülga Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince İdare tarafından Cemaat Vakfı adına tespit ve tescili (kaydının tashihi) gerekirken bu işlemlerin yapılmadığını, Kadastro Beyannamesinde bu yerin Ermeni Kilisesi ... olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek; dava konusu taşınmazın Cemaat Vakfına ait olduğunun tespiti ile haksız ve bedelsiz olarak elinden alınan taşınmazın dava tarihi itibariyle tespit edilecek rayiç değerinden şimdilik 550.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile 5.274.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın ... kızı ... ve ... oğlu ... adlarına kayıtlı iken, idarece Tasfiye Kanunları kapsamında alınan 04.05.1968 tarihli ve 157 sayılı vaziyet kararı gereği tapunun 26.06.1968 tarihli işlemi ile metkuren ... adına tescil edildiğini, taşınmazın daha sonra kamulaştırmasız el atma davası sonucu 1972 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil edildiğini, metruken tescili yapılan taşınmazların Vakıf Genel Müdürlüğü adına tescilinin Kanun gereği olduğunu, (13 Eylül 331 ve 17 Temmuz 1927 tarihli talimatname), 16 Şubat 1328 (1912) tarihli Eşhası Hükmiyenin Emvali Gayrimenkuleye Tasarrufu Hakkındaki Kanuna göre hayır Kurumları tarafından şimdiye kadar müntesiplerince kutsal sayılan namı müstear (soyut şahıslar) olunan taşınmazların bu Kanun'un yayım tarihinden başlayarak 6 ay içinde başvurmaları halinde kurumları adına kaydın düzeltileceğinin öngörüldüğünü, önceki taşınmaz maliklerinin mütegayyıp eşhastan olmaları nedeniyle metruken ... adına tesciline dayanak olan haklarında alınan vaziyet kararları iptal ettiremediklerinden işbu davayı açma haklarının olmadığını, 15 Nisan 1339 tarihiyle çıkartılan 333 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince, her ne suretle olursa olsun izinsiz yurt dışına çıkanların mallarına vaziyet edilmesine hükmedildiğini, Lozan Anlaşmasının yürürlüğü girdiği 06.08.1924 tarihinden sonra ise sadece Osmanlı veya Türk uyruklu Rum, Ermeni, Musevi ve Arnavut ırkından olanların mallarına vaziyet edilmeye müsaade edildiğinden, bu tarihten sonra Rum, Ermeni, Musevi ve Arnavut ırkından olanların firari ve mütegayip şahıslar olarak kabul edilerek mallarına vaziyet edildiğini, Tasfiye yasaları kapsamında işlem yapıldığını, yapılan bu işlemlerden baştan beri davacı haberdar olduğu halde bu kişilerin yitik (kaçak) kişiler olmadığı hususunda bir iddialarının bulunmadığını, tescilinin idare adına yapıldığı tarihten itibaren herhangi bir dava yoluna gitmediklerini, Lozan Antlaşmasının yürürlüğe girdiği tarihe kadar malının başında bulunmayan yani bulunduğu yeri terk etmiş olanların mallarına el konulmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, Anayasa Mahkemesinin 22.04.1963 tarihli ve 141 E., 94 K. sayılı kararında firar ve mütegayyip olayı Lozan Antlaşmasının yürürlüğe girdiği tarihten önce gerçekleşmişse hazinenin bu gibi taşınmazlara her zaman el koymasının mümkün olacağını belirttiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 76 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1949 yılında yapılan kadastro işlemleri sırasında ... kızı ... ve ... oğlu ... adına tespit ve tescil işlemlerinin yapıldığı, 26.06.1968 tarihinde metruken davalı ... adına, 17.05.1972 tarihinde ise kamulaştırma sebebiyle dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil edilmesinin ardından yola terkin işlemi yapılarak tapu sicil kaydının kapatıldığı, taşınmazın davacı Vakfa ait olduğu halde adına tescil edilmemiş olması sebebiyle tazminat istemiyle bu davanın açıldığı, taşınmazın kadastro tutanağında ... Ermeni Kilisesi ... olduğu belirtmesinin bulunduğu, davacı Vakıf tarafından 1936 Beyannamesinin verildiği, söz konusu Beyannamede Boğaziçi-...-... Sokağında eski kapı no:33-35-37 arsa olarak kayıtlı olduğu, davacı tarafından 5737 sayılı Kanun'un geçici 11 inci maddesi kapsamında Kuruma yapılan başvurunun "...taşınmazın vakıf tarafından satın alındığına dair belge sunulmadığı ancak vakfın 1936 beyannamesinde beyan edildiği" belirtilerek reddedildiği, aynı yerde bulunan ve davacı vakfın 1936 Beyannamesinde de yer alan 72 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tespit maliklerinin de ... ve ... olduğu ve Ermeni Kilisesi ... olduğu belirtmesinin yer aldığı, 27 parsel maliklerinin Mahkemenin 1963/376 E.,1965/374 K. sayılı ilamı ile gaipline karar verildiği, 1966 yılında hükmen Maliye Hazine adına ve 1979 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescili sonrası yola terkini ile sicil kaydının kapatıldığı, davacı taraf gibi Cemaat Vakıflarının önceki tarihlerde mülkiyet edinme haklarının bulunmaması sebebiyle taşınmazın nam-ı müstear olan ... ve ... adlarına tescil edildiği ve gerçek mülkiyetin davacıya ait olduğu, davacı adına tescil edilmesi gerekirken davalı adına tescili ve kamulaştırma sebebiyle yol olarak terkini sebebiyle davalıdan tazminat talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile 5.274.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri