muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2758, Karar No: 2006/5663, Tarih: 26.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2758 E.  ,  2006/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı ... Tohum Ltd.Şti arasında yapılan kredi sözleşmesini diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi alacağının ödenmemesi üzerine yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın İİK.nun 67' ncı maddesinde belirtilen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, İİK.nun 45. madesine göre davacı tarafın öncelikle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapması gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne , davalı tarafın toplam 16.731.656.923.TL''ya itirazının iptaline, 15.541.500.000.TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren %127,5 temerrüt faizi uygulanarak takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14876, Karar No: 2012/13551, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14876 E.  ,  2012/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerine göre 30.11.2010 tarihine kadar tahakkuk eden Kurum alacaklarının 6111 sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılması mümkün olup kesinleşen tespit davasına konu 30.11.2010 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının yapılandırma hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından bu hususun kararın infazında Kurum tarafından dikkate alınacağı açık olduğundan dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10149, Karar No: 2014/2246, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10149 E.  ,  2014/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2013 tarih ve 2008/165-2013/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Vira Demir ...'dan ...'ya ... İçin Rehber adlı eserin sahibi bulunduğunu, davalıların ise Yatçılara Gezi Rehberi adında bir kitapta müvekkiline ait eserdeki içerik, harita ve fotoğraflardan bir kısmını birebir kopyalamak suretiyle kitaba dahil ettiklerini ve bu kitabı çoğaltıp yayınlayarak müvekkilinin haklarına tecavüz ettiklerini, bunlardan ...'ın bu kitabı kopyalayarak hazırlayan kişi, ... Yayın Dağıtım Şirketi'nin kitabı basıp çoğaltarak piyasaya süren yayıncı, ...nin ise kitabın hazırlanması ve basılmasını sağlayan yapımcı olmakla müştereken müteselsilen sorumlu olduklarını, müvekkilinin eser üzerindeki mali hakları yanında ... 14, 15 ve 16. maddelerinde yazılı manevi haklarının ihlal edildiğini, kitabın her biri 2002 adetten 3 baskı yaptığını, böylece toplam 6600 baskı üzerinden hesaplama yapıldığında ... 68 maddeye göre 3 kat tazminatın, ... 70. maddeye göre hesaplama yapıldığında ise davalıların ödemesi gereken tazminatın 198.000 TL olduğunu ileri sürerek davalıların devam eden tecavüzlerinin ref'ini, muhtemel tecavüzlerinin men'ini, çoğaltılmış nüshaların satışının ülke genelinde durdurulmasını ve mevcutların toplatılmasını, davalıların yeni baskı yapmalarının önlenmesini, müvekkilinin uğradığı zararın tespitini, ... 68 madde gereğince uğradığı zararın 3 katı tutarında ve ... 70/3 maddesi gereğince davalıların elde ettikleri kar tutarındaki tazminattan şimdilik 4.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın ilk basım tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiz ile birlikte davalılardan tahsilini ve verilecek kararın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... Gezi Rehberi adlı kitabını 4 yıl boyunca kendi teknesi ile yaptığı seyahatlerindeki notlara, gözlemlere, tespitlere, yaşadığı olaylara ve deneyimlere dayanarak hazırladığını, bir kaç resmin anonim olan ... isimli web sitesinden alındığını, harita ve portolonların kimsenin tekelinde ve telifi altında olmadığını, kitapta anlatılan güzergah, kıyı koy ve limanların da kimsenin tekelinde olmadığını, davacının 5 yıl önce yayınladığı kitaptaki resimlerin çoğunu anonim internet sitelerinde bulmanın mümkün olduğunu, haritaları kim çizerse çizsin aynı olduğunu, kendilerinin genel olarak seyir, hidrografi ve oşinografi haritalarından yararlandıklarını, fotoğrafların çoğunda kendi teknesinin ya da kendisinin göründüğünü, kendisinin sadece 2000 adet baskı için çok küçük bir telif hakkı aldığını, davacının dava açma hakkı bulunmadığını, yayıncının ... olduğunu, davacının ise yazar olduğunu, resimler yönünden dava açma hakkının ise resim altında imzası olan kişilere ait olduğunu, davacının dava açma hakkının zaman aşımına uğradığını, zira kitabın içeriğinin bir yıl boyunca denizce.com internet sitesinde yayınlandığını, alenileştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Basım Yayım vekili, zaman aşımı yönünden davanın reddinin gerektiğini, fotoğraf sahiplerinin davacı dışında 3. kişiler olduğunu, haritaların özgün olmayıp anonim nitelik taşıdığını, dava konusu kitaptan 2200 baskı yapıldığını, bazı fotoğrafların internette yer aldığını ve anonim olduğunu, yazarın kitabı ne şekilde meydana getirdiğinin yayın evi tarafından bilinemeyeceğini, kitap içerisinde bir bölümün davacıya ait olduğu iddiası kabul edilse bile müvekkilinin bunu bilmesinin imkansız olduğunu, bu konuda sorumluluğun yazara ait bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline bu davada husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ... dava konusu kitabın yayıncısı ya da yapımcısı olmadığını, sadece 15.08.2008 tarihli Sponsorluk Sözleşmesi ile bu eserin yayınlanmasına yönelik projede sponsor olarak yer aldığını ve sponsor olarak ücret ödeyip karşılığında bankanın logosunun ve özel bankacılık şubelerinin isimlerinin kitapta yer almasının kararlaştırıldığını, bundan dolayı müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki eserde alıntı yapıldığını müvekkilinin bilmesinin de mümkün olmadığını, zaman aşımı süresinin dolduğunu, her iki eserin gerek konu gerek içerik bakımından çok geniş ve benzer bir kapsama sahip olduğunu, her iki eserin de denizcilik üzerine yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait kitaptaki bir kısım fotoğraflarda yer alan eser sahibi adlarıyla ilgili açıklamalar nedeniyle ... 11. maddede düzenlenen eser sahipliği karinesine göre bunlardan "... ...", "... Koyu", "... Koyu" ve "... Koyu" adlı fotoğrafların eser sahibinin davacı olduğu, fotoğraflardan ... Limanı adlı fotoğrafın davalıya ait kitabın 169. sayfasında, ... Koyu adlı fotoğrafın davalıya ait kitabın 219 ve 220. sayfalarında, ... Koyu adlı fotoğrafın davalıya ait kitabın 297. sayfasında, ... Koyu adlı fotoğrafın davalıya ait kitabın 299. sayfasında izinsiz olarak ve kadrajlanarak kullanıldığı, bu fotoğrafların ... anlamında eser niteliğinde bulunduğu, bu fotoğraflardan ikisinin internet üzerinde bir sitede

yer aldığı savunulmakta ise de, internet üzerinde yer alan her fotoğrafın anonim olduğunun kabul edilemeyeceği, 4 adet fotoğrafın davacıya ait olduğunun ve bunlardan birisi iki yerde kullanıldığı için davalılarının izinsiz kullanım adedinin 5 olduğunun kabulü gerektiği, dosyada bulunan bilirkişi raporlarında 150 USD ila 200 USD aralığında bir ücretin rayiç bedel olarak kabul edilebileceği görüşü açıklanmış olup, davacıya ait olduğu kabul edilen fotoğraf adedi 4 ise de, fotoğrafların dava konusu kitapta 5 ayrı yerde kullanılması nedeniyle ve kullanım sayısından dolayı alt hadden rayiç bedel belirlenmesinin hakkaniyete daha uygun olacağı gözetilerek, bilirkişi raporlarındaki rayiç bedel aralığının alt haddi olan 150 USD üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle 5 fotoğraf kullanımı için davacı eser sahibinin isteyebileceği toplam rayiç bedelin 750 USD olabileceği, haritalar yönünden; davacının seyir, hidrografi ve oşinografi dairesi tarafından yayınlanan fotoğraflar üzerinde çalışma yapmak için bu devlet kurumundan izin almak suretiyle bu haritalar üzerine ölçek çizgileri ve yat demirleme alanı gibi eklemeler yaparak bu haritaları denizciler için çok daha kullanışlı hale getirdiği, böylece bu haritalara kendi hususiyetini kattığı, dolayısıyla bu şekilde hususiyet katılmış olan toplam 27 adet harita için davacının "işleme eser sahibi" olduğu, fotoğraflar için kullanılan rayiç bedel belirleme usulü baz alınarak haritalar için de aynı şekilde rayiç bedel hesabı yapılmasının somut olaya ve hakkaniyete en uygun çözüm olduğu, harita kullanım sayısının artmasından dolayı toplam bedelin, her bir fotoğraf için alt hadden hesaplama yapılarak belirlenmesinin daha doğru olacağı, böylece bilirkişi raporlarında yer alan 150-200 USD aralığının alt haddinden hesaplama yapılmak suretiyle 27 adet harita için davacının isteyebileceği toplam rayiç bedelin 4.050 USD olduğu, davacının kitabında yer alan 64 konu başlığında aynı cümlelerle anlatımların tespit edildiği, konu başlıklarının, yer, liman, barınak, koy gibi coğrafi bölge adları olması nedeniyle zorunluluktan dolayı aynı olduğu kabul edilse dahi davacıya ait kitabın ilgili sayfalarında yer alan anlatımların davalılarca çıkarılan kitabın ilgili sayfalarında yer alan anlatımların küçük değişiklikler dışında, aynısı ya da büyük ölçüde benzeri olduğu, böylece davacıya ait kitapta yer alan açıklamaların kısmen de olsa, davalı tarafından izinsiz olarak dava konusu kitapta kullanıldığı dolayısıyla belirtilen bu bölümlerdeki metin yönünden de davacının eser sahibi olarak çoğaltma, yayma ve işleme mali haklarının da ihlal edildiği, izinsiz olarak kullanılan bu bölümler için eser sahibinin adının belirtilmediği, atıf yapılmadığı, böylece davacının buna ilişkin manevi hakkının da ihlal edildiği, davalılarca çıkarılan Yatçılara Gezi Rehberi adlı kitapta izinsiz olarak kullanılan metin bölümü için istenebilecek rayiç bedelin, izinsiz kullanılan metinlerin nitelikleri, özellikleri, kullanım mecraı ve bu husustaki 29.01

.01.2013 tarihli ek raporda yer alan rayiç bedel açıklamasına göre 500 TL olduğu, böylece, yukarıda açıklandığı üzere davalılarca hazırlanan, basılarak satış ve dağıtımı yapılan, yayınlattırılan kitaptaki fotoğraf, harita ve metnin kısmen de olsa davalılarca izinsiz kullanımı nedeniyle bu eser unsurları için davacının talep edebileceği toplam rayiç bedelin 6.408,32 TL olduğu, ... 68/1 maddesine göre 3 kat hesabıyla davacının talep edebileceği telif tazminatının toplam 19.224,96 TL olduğu belirlenmiş ancak dava dilekçesindeki maddi tazminat talebinin 4.000 TL olduğu gerekçesiyle 4.000 TL maddi tazminatın ilk yayın tarihi olarak kabul edilen 24.06.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek ticari faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ihlalin gerçekleşme biçimi, hem fotoğraflar, hem haritalar ve hem de metin yönünden gerçekleşen bu ihlallerin sayısı, niteliği,

kullanım biçimi, davacının ve gerçek kişi davalının her ikisinin de denizcilik alanında çalışma yapan eser sahibi kimseler oluşu, diğer davalıların ise ticari ölçekte yayıncılık faaliyeti yürüten bir yayınevi ve bir banka olması nedeniyle tarafların ekonomik ve sosyal konumları gözetilerek 10.000 TL manevi tazminatında aynı tarihten itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, dava konusu kitap baskı ve adetleriyle sınırlı olmak üzere taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağından dava konusu mevcut baskıların toplatılması ve satışların durdurulması taleplerinin ise reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 717,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3080, Karar No: 2020/20205, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/3080 E.  ,  2020/20205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2 ve 3. derece) ve ağır (4, 5 ve 6. derece) olarak sınıflandırılması, mağdur hakkında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 15/10/2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun burnundaki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin skorlama yapılmaksızın orta derecede kırık olduğunun belirtilmesi karşısında; söz konusu raporun adli tıp kriterlerine uygun olmadığı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı gözetilerek, mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin tespitine yönelik en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınacak yeni rapor ile kırığın derecesinin belirlenmesi ve raporun sonucuna göre orantılı şekilde cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK’nin 87/3 maddesi gereği (1/4) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 10 ay 15 gün” yerine “1 yıl 9 ay” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2536, Karar No: 2013/5556, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2536 E.  ,  2013/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşmada açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13917, Karar No: 2015/11726, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13917 E.  ,  2015/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 3. Asliye Ticaret ve İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı sigorta şirketinin sigortalısına ödediği bedelin, karşı aracın zorunlu mali mesuliyet sigorta şirketinden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, "Uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası olduğu" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "Uyuşmazlık konusu alacağın sigorta hukukundan kaynaklanıp Ticaret Kanununda düzenlendiği" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı sigorta şirketi, sigortalısının halefi olarak hareket etmekte ise de davalının sorumluluğu ZMMS poliçesinden kaynaklanmaktadır. Zorunlu sigortalar TTK'nın 1483. vd maddelerinde düzenlendiğinden, uyuşmazlık, TTK'nın 4/1-a maddesi uyarınca mutlak ticari dava niteliğindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13094, Karar No: 2016/8396, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13094 E.  ,  2016/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinden 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar olan süreçte kayıp kaçak bedeli altında haksız tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davacı vekilinin, HMK 107/2 maddesi gereğince; dava değerini artırdıklarına ilişkin dilekçe sunduğu, tamamlama harcını yatırdığı görülmüştür.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, davanın kabulü ile, 7737,07 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; tarımsal sulama abonesi davacının davalı kuruma ödemiş olduğu kayıp kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir .

1-)Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur.

..'ye göre de iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.