muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2502, Karar No: 2023/8414, Tarih: 05.10.2023

1. Sanığın 07.11.2012 tarihli üçüncü ve dördüncü olaylara ilişkin eylemleri sabit ise de; 18.01.2013 tarihli eylemle ilgili olarak; sanığın Özgür'e uyuşturucu madde sattığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli kesin, delil bulunmadığı ve bu eylemden sanığın sorumlu tutulamayacağı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile yapılan artırım oranının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin gözetilmesi zorunluluğu, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanıklar Koray, Volkan, Cengiz, Alper ve Ümit hakkında verilen hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2015 tarihli ve 2013/78 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararında sanıklar Cengiz, Koray ve Volkan ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2015 tarihli ve 2013/78 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4319, Karar No: 2010/4974, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4319 E.  ,  2010/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın eğitim öğretim ve rehabilitasyon hizmet bedelinden kaynaklanmasına ve davalının tacir olmamasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1434, Karar No: 2015/1431, Tarih: 27.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1434 E.  ,  2015/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Belgede sahtecillik suçunun oluşabilmesi için düzenlenen veya değiştirilen ya da kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Yukarıdaki açıklamaya göre somut olayda; sanığın bononun miktar bölümünde yazılı olan 1500 ytl yi 7500 ytl haline getirdiğinin iddia olunması, Kriminal Laboratuvarının 24.04.2009 tarihli raporu ile “tetkik konusu senedin 1500 ytl lik bölümünün sol baş kısmındaki “1” rakamının üzerine gelecek şekilde ikinci bir mavi mürekkepli kalemle “7” rakamının eklendiği ve aynı kalemle boş bırakılan yazıyla değer gösteren bölüme “Yedi bin beş yüz ytl” ibaresinin yazıldığı, bu tahrifatın ilk bakışta ve kolaylıkla dikkat çekmemesi nedeniyle söz konusu senedin iğfal kabiliyetini haiz olduğunun” belirlenmesi ve aslı dosya arasına getirtilen suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; senet üzerindeki değişikliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ile belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1710, Karar No: 2024/3638, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1710 E.  ,  2024/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2692 E., 2023/2656 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2022 tarihli ve 2022/75862 Esas, 2022/179258 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü, 55 inci, 58 inci ve 54 üncü maddeleri ile 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

B. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/641 Esas, 2023/437 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/2692 Esas, 2023/2656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın eyleminin uyuşturucu kullanma suçunu oluşturduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin delil ve emare olmadığına, telefon mesajlarının suça delil teşkil etmediğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın ticari maksatla uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkindir.

Dosyada mevcut olay ve arama tutanaklarına göre, sanığın üst aramasında ticari mahiyette uyuşturucu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığını savunmuştur.

Sanıktan ele geçirilen maddelerin THC uyuşturucu etken maddesi içerdiği alınan kriminal raporu ile tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın ticari maksatla uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkindir.

Dosyada mevcut olay ve arama tutanaklarına göre, sanığın üst aramasında ticari mahiyette uyuşturucu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığını savunmuştur.

Sanıktan ele geçirilen maddelerin THC uyuşturucu etken maddesi içerdiği alınan kriminal raporu ile tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık şüphe üzerine durdurulmuş ise de sanığın üst aramasında 16 ayrı pakette uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, ele geçen maddelerin eşit gramajlarda paketlenmiş olması, sanığın uyuşturucu maddeleri kolayca ulaşabileceği cebinde taşıması yerine iç çamaşırının içinde bulunduruyor olması, sanığın üst aramasında ele geçen cep telefonu üzerinde yapılan inceleme neticesinde alınan bilirkişi raporunda çok sayıda Whatsapp kullanıcısı "dükkanımızı açtık, yarın en geç saat 12.00 saatlerinden itibaren çiğ köfte dürüm, porsiyon siparişi alabiliriz" biçiminde ve "bir saatte" biçiminde toplu olarak yeşil renkli bitki ve sigara emojileri bulunan mesajlar göndermiş olduğu, kendisine gelen mesajlarda madde bağımlılarının kullandığı kaç liralık madde alacağına ilişkin "kankam 250 neredesin" cevaplar verildiği, bazı madde bağımlılarının doğrudan esrar maddesinin, madde bağımlılarının lugatındaki "bana sigara lazım kardeşim" biçiminde cevaplar verdiklerinin tespit edilmesi, tutanak tanıklarının olaya dair anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üst aramasında ele geçen uyuşturucu maddelerin ticaretini yapmak maksadıyla bulundurduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin

uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/2692 Esas, 2023/2656 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/15318, Karar No: 2015/19037, Tarih: 26.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15318 E.  ,  2015/19037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65731

MAHKEMESİ : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/526 (E) ve 2012/1493 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, müştekinin muavini olarak çalıştığı, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı olan ve otogarda müşterilerini almak üzere park halinde bekleyen otobüs içinden suça konu cep telefonunu çalmaya kalkışması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilerek ek savunma hakkı verilmek suretiyle eylemine uyan TCK'nın 142/1-c maddesi gereğince cezalandırılması yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dosya içinde mevcut 18/10/2011 tarihli olay tutanağı ve müştekinin aşamalardaki değişmeyen anlatımına göre; sanığın, müştekinin muavini olarak çalıştığı otobüs içinden müştekiye ait cep telefonunu aldıktan sonra kaçmaya çalıştığı, müşteki tarafından kesintisiz takip sonucu .... Büfe isimli işyerinde yakalandığının anlaşılması karşısında, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK'nın 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de; sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince mahkemenin uygulamasına göre 1/6 oranında arttırım yapılması gerekirken, indirim yapıldığı belirtilerek 1 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10738, Karar No: 2018/25168, Tarih: 18.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/10738 E.  ,  2018/25168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin meni eski hale getirme maddi ve tazminat ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı ile Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ile Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2929, Karar No: 2022/7046, Tarih: 17.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2929 E.  ,  2022/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2015/1042 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.10.2017 tarih ve 2014/1536 E. - 2017/778 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 08.02.2021 tarih ve 2018/701 E. - 2021/250 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı ile davalı 01/01/2014 tarihinde akdettikleri Patates Üretimi ve Satın alma Sözleşmesi'yle davalının davacıya üretim yapmak için patates tohumlarını teslim etmesi ve davacının da bu tohumlarla üretim yaparak 2014 yılı içinde 1000 ton patatesi davalıya teslim etmesi için anlaşıldığını, davalının teslim ettiği tohumluklarda şüphe üzerine inceleme yaptırıldığını, analiz sonucu % 30 oranında kuru çürüklük hastalığı tespit edildiğini, tohumlarda görülen bu hastalığın ve sonuçlarının davalı şirkete bildirildiğini, davalının davacıya 01/12/2014 tarih ve 78.989,07 TL bedelli fatura gönderdiğini, davacının davalıya verdiği 200.000,00 TL bedelli kesin teminat mektubunun da davacı tarafından nakte çevrileceğinin ve bu bedellerin tahsil edileceğinin bildirdiğini, davalının kötü niyetli ve haksız kazanç peşinde olduğunu ileri sürerek davacının davalı şirkete 37.092,00 TL borcunun bulunmadığının tespitini talep etmiş, beyan dilekçesiyle, teminat mektubu nakte çevrildiğinden davanın istirdat davasına dönüştüğünü beyan etmiştir.

Davalı vekili; kesin teminat mektubunun 18/12/2014 tarihinde bozdurularak alacakları olan 83.919,28 TL’nin tahsil edilerek kalan bakiyenin davacıya iade edildiğini, menfi tespit davasının konusuz kaldığını, davalının davacıya teslim ettiği tohumlukların Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü tarafından analiz edilerek “Patates Tohumluk Sertifikası” düzenlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; asıl davadaki beyan ve iddiaları tekrarla teminat mektubunun nakde çevrildiğini, asıl davada alınan rapora göre davalının haksız olduğunu, patates tohumlarının hastalıklı olduğunu ve davacının teminat mektubundan tahsil olunan 116.080,72 TL'yi talep edebileceğinin belirtildiğini ileri sürerek bakiye 78.988,72 TL'nin davalıdan istirdatını talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; asıl davadaki beyan ve iddiaları tekrarla teminat mektubunun nakde çevrildiğini, asıl davada alınan rapora göre davalının haksız olduğunu, patates tohumlarının hastalıklı olduğunu ve davacının teminat mektubundan tahsil olunan 116.080,72 TL'yi talep edebileceğinin belirtildiğini ileri sürerek bakiye 78.988,72 TL'nin davalıdan istirdatını talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili; ayni avanstan indirim talep edilemeyeceğini, davacının edimini yerine getirmediğini, eksik ifada bulunduğunu, bir an için ürün düşüklüğüne neden olanın bir mücbir sebep olduğunun kabulü halinde dahi sözleşmenin 9.1 maddesi gereğince davacının ayni avans tutarı olan 206.343,91 TL olarak ödemekle yükümlü olduğunu, tohumların sertifikalı olduğunu, davacı yanın yanlış uygulama yapması, uygun zamanda ve koşullarda yetiştirmemesi ve uyarılara dikkat etmemesi nedeni ile kusurlu olduğunu, davacı haricinde kimsenin şikayetinin olmadığını, hesaplamayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporunda patates bitkisindeki verim kaybının karabacak hastalığından kaynaklandığını ve bunun tohum kökenli bir hastalık olduğu anlaşıldığı, bu hastalığın tohumlara topraktan bulaşmasının çok olası bir durum olmadığının tespit edildiği, delil tespiti amacıyla alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin de aynı yönde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile 2014/1536 E. sayılı asıl dava yönünden 37.092,00 TL'nin ve 2015/1042 E. sayılı birleşen dava yönünden 78.988,72 TL'nin 19/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan istirdatı ile davacıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı, asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporları, İlçe Tarım Hayvancılık Müdürlüğü mühendisleri tarafından yapılan incelemeye ilişkin 12.06.2014 Tarihli raporu ve İl Tarım Hayvancılık Müdürlüğü'nün 05.06.2014 tarihli yazıları dikkate alındığında, davalının dayandığı analiz raporunun ne zaman, nasıl alındığı belli olmayan numunelere ilişkin olması nedeni ile bilirkişi heyeti tarafından dikkate alınmamasının yerinde olduğu, dosyada toprak analizlerinin bulunduğu, davalı tarafından davacıya satılan tohumların ayıplı olduğu, üretim düşüklüğü ve verim eksikliğinin hastalıklı tohumlardan kaynaklandığı, davacının ayni avans borcu ve ikame ürün bedelinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.945,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, 17/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/158, Karar No: 2022/698, Tarih: 03.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/158 E.  ,  2022/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

6831 sayılı Orman Kanunu’nda düzenlenen işgal ve faydalanma suçundan sanık ...’ın beraatına ilişkin ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.03.2016 tarihli ve 288-141 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.10.2021 tarih ve 20638-13720 sayı ile;

"Davanın dayanağını oluşturan, 6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında suça konu yerde bir adet 85 metrekarelik üç katlı betonarme ev, bir adet 97 metrekarelik ev, 25 metrekarelik avlu ve evlerin önünde 225 metrekarelik tel çit ile çevrili bahçe bulunduğunun tespit edilmesi, sanık hakkında düzenlenen iddianame ile 432 metrekarelik açma alanında bir adet üç katlı ev, avlu ve tel örgü ile çevrilmiş bahçe tespit edildiği iddiası ile 6831 sayılı Kanun’un 93/2. maddesi uyarınca cezalandırılması ve işgal konusunun müsaderesi istemiyle kamu davası açıldığı, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde 85 ve 97 metrekarelik iki adet üç katlı bina ve bahçe içinde bir adet araba garajı ile bir adet kamelya bulunduğunun tespiti, sanık hakkında iddianamede belirtilen eylemleri gerçekleştirmediği ve sanığın yapmış olduğu açmanın bulunmadığından bahisle beraatine karar verilerek ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulması karşısında; 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin işgal ve faydalanma suçunun yeniden tarla açma veya kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde gerçekleşmesi durumunda cezada artırım öngören düzenleme olduğu, sanığa atılı eylemin işgal ve faydalanma suçu kapsamında kaldığı gözetilerek, suça konu yerde bulunan ve dava konusu edilmeyen diğer yapılar hakkında suç duyurusunda bulunulup ilgililer hakkındaki Mahkemenin suç duyurusunun akıbeti de araştırılarak, dava açılması hâlinde sanık hakkındaki dava ile birleştirip sanığın hukuki durumunun tayini ve dava dışı bırakılan yapıların müsaderesiyle ilgili bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi

“Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... hakkında kurulan beraate ilişkin hükmün, katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine, sanık hakkındaki beraate ilişkin hükmün onanması yerine, sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, suça konu cami lojmanı, kütüphane ve lokal olarak kullanılan binayı kendisinin yaptırmadığını, 1978 yılında dönemin muhtarı ......tarafından yaptırıldığını, o tarihten bu yana aynı şekilde kullanıldığını, orman sınırları içerisinde kaldığını bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini söylemiştir.

Tanık ......beyanında, 25 yıl muhtarlık yaptığını, suça konu binayı 1980'li yıllarda kendisinin yaptırdığını, bina yaptırırken orman başmüdüründen izin aldığını söylemiştir.