muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1195, Karar No: 2023/2966, Tarih: 11.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Kanunu'nun 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazın bir kısmının 20-21 nolu orman sınır hattının orman tarafında kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapusunun iptaline karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Şöyle ki; İlk Derece Mahkemesinin hükme esas aldığı 28.12.2020 tarihli raporda orman sınır hattına ait 22 adet orman sınır noktasının hiçbirinin keşif esnasında bulunamadığı, orman sınır noktalarının tahrip edildiği, yerli kaya üzerine yazılan orman sınır numaralarının, su deposu ve mezarlık duvarı köşesine yazılan orman sınır numaralarının aradan 40 sene geçmiş olması nedeniyle silindiği, beton kazık dikilen orman sınır numaralarının beton kazıklarının mevcut olmadığı belirtilerek, önce yerleri arazide, memleket haritasında ve hava fotoğrafında mevcut olan ve yerleri kesin olarak tespit edilen 8, 13, 14, 20 nolu orman sınır noktalarının yerlerinin tespit edildiği, daha sonra bu orman sınır noktaları esas alınarak diğer orman sınır noktalarının yerlerinin ölçü değerlerine göre tespit edildiği belirtilmiştir. Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan 2022/4874 Esas ... dosyada aynı bilirkişi kurulu tarafından 31.03.2022 tarihli raporda 1/5000 ölçekli İ22C10C orman kadastro paftasından 20 nolu orman sınır noktasının hesaplanan koordinat değerlerinin zemin durumunu yansıtmadığı, 20 nolu orman sınır noktasının su deposuna tekabül etmediği, dolayısıyla 20 nolu orman sınır noktasının 1/5000 ölçekli İ22C10C orman kadastro paftasına hatalı tersim edildiği kanaatine varıldığı bildirilmiş ve bilgi belgeler doğrultusunda taraflarınca tespit edilen orman pafta sınırına göre oluşturulan düzeltme krokisi rapora eklenmiştir. Yine Dairemizde aynı gün incelemesi yapılan 2021/11065 Esas ... dosyada 20-21 nolu orman sınır noktaları arasında yer alan, komşu 533 ada 7 parsele yönelik olarak da düzeltilen hat esas alınarak sonuca gidilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; eldeki dosyada İlk Derece Mahkemesince, hatalı tersim edilen orman kadastro pafta sınırı esas alınarak sonuca gidildiğinden, İlk Derece Mahkemesince düzeltilen orman sınır hattı esas alınarak, dava konusu taşınmazın kesinleşen tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının belirlenmesi için ek rapor aldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9832, Karar No: 2013/3571, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9832 E.  ,  2013/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı, silahla tehdit, hakaret ve kasten basit yaralama suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 2008/669 Esas, 2008/679 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken eylemin silahla işlenmesi nedeniyle artırım maddesinin kısa ve gerekçeli kararda TCK.nın 102/3-d yerine TCK.nın 125/3-d şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden, suçun oluşumuna etkisi bakımından mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirilmemesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla bu kayıt temin edildiğinden, sanığın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı Kararı ile Pendik adliye teşkilatı kapatıldığından dosyanın İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2013 tarininde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/766, Karar No: 2015/4910, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/766 E.  ,  2015/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihinin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tesbitine , aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Hollanda'da sigorta kapsamına girdiği 16.01.1978 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

05.04.1966 tarihinde imzalanan ve 16.12.1967 tarih ve 12778 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.1968 tarihinde yürürlüğe giren "Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesi" nin 29. maddesine göre "Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, Hollanda’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu Hollanda rejimine tabi olduğu ilk gün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edilir."

3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre borçlanılması mümkün olan sigortalılık, işsizlik ve ev kadınlığı sürelerinin belgelendirilmesi gerekir. Buna "belgelendirme mecburiyeti" adı verilmektedir. Belgelendirilmeyen bir sürenin borçlandırılması mümkün değildir.

Belgelendirme mecburiyeti ilke olarak borçlanma başvurusunu yapan kişinin yükümlülüğündedir.

Kurum, kanunların ve uluslararası sözleşmelerin verdiği yetkiye dayanarak yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından belge ve bilgi isteme hakkına sahip olduğu gibi uyuşmazlığın dava konusu olması halinde, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek talep üzerine veya kendiliğinden uyuşmazlığın çözümü için gerekli olan tüm hususlar mahkemece araştırılabilir.

Yönetmelik'in 8.maddesine göre borçlanma başvurusunda bulunanlar, yurtdışında geçen ve borçlanmaya esas olacak sürelerine ait Yönetmelik'in 9.maddesinde belirtilen belgelerden durumlarına uygun olanını, Kuruma ibraz etmekle belgelendirme mecburiyetlerini yerine getirmiş olurlar. Kurum, gerektiğinde sigortalılık sürelerinin tespiti için sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ülkelerden idari yardım talebinde bulunabilir.

Yönetmelik'in 9.maddesine göre “Bulunulan ülkelerdeki Türk konsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikler gibi temsilciliklerden alınacak ve yurtdışı borçlanma için kullanılacağı belirtilen hizmet belgeleri” borçlanmaya esas alınır.

Yönetmelik'in 9.maddesine göre “Bulunulan ülkelerdeki Türk konsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikler gibi temsilciliklerden alınacak ve yurtdışı borçlanma için kullanılacağı belirtilen hizmet belgeleri” borçlanmaya esas alınır.

Somut olayda, 16.01.1959 doğumlu davacı ...'ın 4.3.2014 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında borçlanma talebinde bulunarak 5000 gün karşılığı borçlanma bedelini ödediği, Deventer Başkonsolosluğu tarafından düzenlenen ve yurt dışı hizmet borçlanması için düzenlendiği açık olan 21.02.2014 tarihli hizmet belgesine göre 09.09.1978 tarihinden itibaren Hollanda'da eylemli çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davanın kabulü ile davacının Hollanda'da sigorta kapsamına girdiği 16.01.1978 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1634, Karar No: 2014/4309, Tarih: 04.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1634 E.  ,  2014/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... İnş. Paz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.03.2012 gün ve 2011/374 E. - 2012/146 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

03/12/2013 tarihli Dairemizin geri çevirme kararında dava konusu dergilerin gönderilmesinin istenildiği, mahkemece düzenlenen temyiz formunda da dergilerin ekli olduğu belirtildiği halde dosyanın tetkikinden dergilerin gönderilmediği anlaşıldığından dergilerin gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19172, Karar No: 2010/2175, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19172 E.  ,  2010/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.06.2009 gün ve 2009/8502-10621 sayılı bozma kararında; “Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya arasında bulunan 30.06.2007 tarihli orman bilirkişi raporunda, memleket haritasında yapraklı ağaç ve çalılık rumuzu ile işaretlendiği, eğimin 20-25 olduğu, memleket haritasında yapraklı ağaç ve çalılık işaretli alanda kaldığı bildirilmiş, ancak yapraklı ağaçların meyve ağacı olduğu belirtilmiş ise de, ham toprak olan taşınmazlar üzerinde ne tür meyve ağaçlarının yetiştiği bildirilmemiştir. Zira, ham toprak üzerinde meyve ağacı bulunmaz. Hükme esas alınan 09.05.2008 tarihli bilirkişi raporuna gore de, taşınmazların taşlık ve serpili halde ... türündeki bitkilerle ve yer yer meşe ağaçları ile kaplı olduğu, bu ağaçların yapraklarından hayvan yemi olarak yararlanıldığı açıklanmış, ancak raporun sonuç bölümünde taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilerek rapor içeriği ile çelişkiye düşülmüştür. Tespit sırasında sadece memleket haritasına dayalı inceleme yapılmış, memleket haritasında yeşil renkli görülen yerlerin orman, açık görülen yerlerin ham toprak olduğu bildirilmiştir. Taşınmazların eylemli durumu, eğimi ve konumu dikkate alınmamıştır. Memleket haritasındaki lejandda ise, taşınmazın üzerinde bulunan yapraklı ağaçların orman olduğu belirtilmiştir. Dava konusu 113 ada 61 sayılı parselin güneyinde, batısında ve kısmen kuzeyinde bulunan 113 ada 1 sayılı parsel orman olarak tespit edilmiştir. Memleket haritasında iki parsel üzerinde yapraklı ağaç ve çalılık rumuzuna yer verilmiştir. Taşınmazın eylemli olarak tabii yetişen meşe ağaçları ile kaplı olduğu bilirkişi raporları ile sabittir. Meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, hava fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir. Taşınmazlar üzerinde meşe ağaçlarının yer aldığı, bu ağaçların yapraklarından hayvan yemi olarak yararlanıldığı, memleket haritasında

2009/19172 - 2010/2175

2009/19172 - 2010/2175

yapraklı ağaç ve çalılık rumuzu ile gösterildiği ve eğimin % 12'den yüksek olduğu, memleket haritasındaki lejanda gore yapraklı ağaç rumuzu ile gösterilen yerlerin orman olduğu anlaşıldığına gore, 6831 Sayılı Yasanın 1/1 maddesi ve 15.07.2004 günü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/j maddeleri gereğince taşınmazların orman olduğunun kabulü” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davanın kabulü ile dava konusu 113 ada 31 ve 61 sayılı parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9868, Karar No: 2023/1672, Tarih: 05.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9868 E.  ,  2023/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/217 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/10024 Esas, 2019/4455 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

"a) Orta (2.) derecede kemik kırığı için (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin doğru şekilde değerlendirilmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü trafikte yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın yumrukla mağdura saldırarak, burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, kavganın diğer tarafları, mağdur ve tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü trafikte yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın yumrukla mağdura saldırarak, burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, kavganın diğer tarafları, mağdur ve tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Samandağ Devlet Hastanesinin 17.04.2014 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mükerrir olan sanık hakkında, hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık müdafiinin; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin doğru şekilde değerlendirilmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî raporu ve tanık anlatımları ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı, engel sabıkası da bulunan sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmaması yönünden Mahkemece yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe gösterildiği, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2019/343 Esas, 2019/490 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17513, Karar No: 2014/6593, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17513 E.  ,  2014/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2013 tarih ve 2011/89-2013/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin, davacı yazara 2007 yılında "365 günde Sevgili Kitabım" adlı bir eser hazırlaması teklifinde bulunduğunu, davacı yazarın bu teklifi kabul ederek çalışmalara başladığını, ancak bu anlaşmanın, davalı yayınevi adına çocuk yayınları genel editörü...r ile davacı arasında yapılan elektronik ortamdaki yazışmalarla (e-mail ile) gerçekleştiğini, kitaba ait ilk metinlerin 8 Ağustos 2008 tarihinde e-mail yoluyla davalıya gönderildiğini, davacının 2007-2010 yılları arasında eseri parça parça e-mail yoluyla davalı yayınevine gönderdiğini ve 12 Haziran 2010 tarihinde kitabın tamamlandığını, davalı şirketçe davacı tarafından gönderilen 365 öyküden 150'sinin seçilip resimlendirilerek kitap haline getirildiğini, tarafların kitabın "kapağı" konusunda ve isim olarak da "Sevgili Kitabım" olması hususlarında anlaştıklarını, davalı şirket tarafından davacıya gönderilen 14 Haziran 2010 tarihli e-mail ile tarafların kitabın ilk "on bin" baskısı için yüzde dört (% 4) üzerinden telif ücreti ödenmesi hususunda anlaştıklarını ancak 14 Haziran 2010 tarihinde çoçuk yayınları genel editörü tarafından gönderilen e-mail ile projenin tamamen iptal edildiği, sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğinin bildirildiğini, davalı yayınevinin, "Sevgili Kitabım" isimli kitabı yayına hazırlayan ... ismi ile Ağustos 2010 tarihinde yayımladığını, bu üründe, daha önce davalı ile davacının üzerinde anlaşmaya vardığı kitap kapağı resimlerinin kullanıldığını, FSEK 68 maddesi gereğince 100 TL maddi tazminat ve 25.000 TL manevi tazminatın dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, internet web sayfalarında izinsiz olarak yer alan “Sevgili Kitabım” yazısının kaldırılmasına ve bu hususun tirajı yüksek gazetelerden birinde ilanına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.