muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19676, Karar No: 2018/13736, Tarih: 26.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19676 E.  ,  2018/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın annesi mağdur ...’in aşamalarda sanığın şizofren hastası olduğunu ve ....Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğünü ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın tedavi olduğu söylenen ....Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden sanığın hastanelerinde tedavi olup olmadığı sorularak ve tedavi olmuş ise teşhis ve tedaviyi gösteren tüm tedavi evrakları temin edilerek; sanığın Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22398, Karar No: 2014/4223, Tarih: 29.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/22398 E.  ,  2014/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 5179 sayılı Kanun'a aykırılık

Hüküm : Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışla gıda maddesine zehir katma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığa verilen adli para cezasının CMUK'nın 305. maddesinde öngörülen sınırın altında olması nedeniyle karar kesin olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/206, Karar No: 2015/1915, Tarih: 26.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/206 E.  ,  2015/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yatağan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2014

NUMARASI : 2013/529-2014/430

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01/01/2004 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davacı belediyeye ait fırın aylık 310 TL kira bedeli ile davalıya kiralanmıştır. Yine aynı yerle ilgili olarak düzenlenen 01/01/2005, 01/01/2006 ve 01/01/2007 başlangıç tarihli ve birer yıl süreli kira sözleşmelerinde ise kira bedeli 2005 yılı için 310 TL, 2006 yılı için 400 TL ve 2007 yılı için 440 TL olarak kararlaştırılmıştır.

Davacı tarafından Yatağan İcra Müdürlüğünün 2012/67 Esas sayılı dosyasında 12/01/2012 tarihinde başlatılan icra takibinde 2004 yılı kirasından 860 TL, 2005 yılı kirası 4200 TL, 2006 yılı kirası 4800 TL ve 2007 yılı kirası 5280 TL olmak üzere 15.140 TL kira alacağı ile 7019,46 TL işlemiş faiz alacağı toplamı 22.159,46 TL alacağın tahsilini talep etmiştir. Davalı borcu olmadığını belirterek takibe itiraz etmiş, davacı vekili tarafından itirazın iptali istemiyle açılan dava sonucunda mahkemece davanın kabulüne ve Yatağan İcra Müdürlüğünün 2012/67 Esas sayılı dosyasında itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş olup hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına toplanan delillere mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalının 2004-2005-2006 yılları kira alacaklarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında aynı kiralananın ödenmeyen kira alacaklarının tahsiline ilişkin olan Yatağan İcra Müdürlüğünün 2007/651 Esas sayılı dosyasında; Davacı tarafından 26/03/2007 tarihinde başlatılan icra takibi ile 2004 yılı kirasından 860 TL, 2005 yılı kirası 4200 TL ve 2006 yılı kirası 4800 TL olmak üzere 9860 TL alacak ve 837,72 T işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 10.697,72 TL alacağın tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu itiraz ederek kiracı olarak kullandığı belediyeye ait fırına kiradan düşülmek üzere 6000 TL masraf yaptığını ayrıca 3000 TL nakit ödediğini takip alacaklısı belediyeye 860 TL borcu olduğunu borcun 860 TL lik kısmını kabul ettiğini, 9000 TL lik kısma ve

837,72 TL faize itiraz ettiğini bildirmiştir. Davacı vekili tarafından Yatağan İcra Müdürlüğünün 2007/651 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemiyle açılan dava sonucunda, Yatağan Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/07/2008 tarih ve 2008/197 Esas 2008/481 Karar sayılı kararı ile, taşınmazın tahliye edilmesi nedeni ile konusuz kalan tahliye davasının reddine, 6200 TL kira alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine icra takibine davalının yaptığı kısmi itirazın bu miktar üzerinden iptali ile takibin devamına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin 03/10/2008 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda, taraflar arasında 2004, 2005 ve 2006 yılları kira alacakları hakkındaki uyuşmazlık Yatağan Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/07/2008 tarih ve 2008/197 Esas 2008/481 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile çözülmüş olup, davacının aynı kira alacakları hakkında icra takibi yapması ve itirazın iptali davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek 2004, 2005 ve 2006 yılları kira alacakları ile ilgili itirazın iptali isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde belirtilen yıllar kira alacakları yönünden de davanın kabulüne ve itirazın iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/163, Karar No: 2010/211, Tarih: 26.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/5-163 E.  ,  2010/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/140895

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Sanık İ. K..'nin 5237 sayılı TCY’nın 103. maddesinin (1) ve (6). fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53 ve 63. maddelerinin uygulanmasına ilişkin, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2008 gün ve 47-174 sayılı re’sen temyize tabi olan hüküm, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 15.09.2009 gün ve 7621-10349 sayı ile onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 09.07.2010 gün ve 140895 sayı ile;

“Basit cinsel istismar eylemi sonucunda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış hal olan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 103/6. maddesinin uygulanmasına dair verilen hüküm,

1. Hükme dayanak yapılan İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu’nun düzenlediği 23.05.2008 tarihli adli raporu düzenleyen bilirkişiler içinde ‘çocuk psikiyatrisinin’ bulunmaması karşısında; bu adli rapora dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 103/6. maddesi uyarınca ceza verilmesi, 2659 sayılı Kanunun 7/f ve 23/B maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden verilen karar bu yönden usul ve yasaya aykırılık içermektedir.

Şöyle ki:

2659 sayılı Adli Tıp Kanunun 7/f ve 23/B maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, mağdurlarla ilgili olarak basit ya da nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında (5237 sayılı TCK’nun 103/6. maddesi kapsamında) bir bozulma olup olmadığının tespiti görevi Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı çocuk psikiyatrisi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vermesi gerektiği halde, Adli Tıp Kanunun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesindeki ‘Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez’ hükmüne aykırı olarak çocuk psikiyatrisi bir üye heyete iştirak etmeksizin veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanunun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatrisi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor almadan, ya da çocuk psikiyatrisi uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan; ergen psikiyatrisi olan başkan ile iki Adli Tıp Uzmanı, bir Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, bir Radyoloji Uzmanı ve bir Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle düzenlenen 23.05.2008 tarihli rapora dayanılarak yazılı şekilde mahkemece hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bu yönden mahkeme hükmünün bozulması gerekmektedir.

Nitekim Yargıtay 5. Ceza Dairesinin son uygulamaları da bu doğrultudadır” gerekçeleriyle itiraz yasa yoluna başvurmak suretiyle, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 15.09.2009 gün ve 7621-10349 sayılı onama kararının kaldırılarak, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 gün ve 47-174 sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep olunmakla, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış basit cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine karar verilen somut olayda, suçun sübutu yönünden bir isabetsizlik ve uyuşmazlık bulunmayıp, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, mağdur hakkında düzenlenen ve 5237 sayılı TCY’nın 103/6. fıkrası uygulamasına esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 23.05.2008 günlü raporunun, 2659 sayılı Yasanın 7/f, 23/B ve 24/1. maddeleri gereğince usulünce teşekkül etmiş ihtisas kurulundan alınıp alınmadığına ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca varılabilmesi için, 25.02.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak, yayımından üç ay sonra yürürlüğe giren 4810 sayılı Yasa ile köklü değişikliklere uğramış bulunan 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasasının, İhtisas Kurullarının kuruluş şekli ve çalışma düzeni hakkındaki düzenlemelerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anılan Yasanın, “Adli Tıp İhtisas Kurulları” başlıklı 7. maddesi;

“Adli Tıp Kurumunda altı ihtisas kurulu bulunur. Aşağıdaki ihtisas kurulları, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile;

…

f) Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu birer;

- Kadın Hastalıkları ve Doğum,

- Radyoloji,

- Üroloji,

- Ruh Sağlığı ve Hastalıkları,

- Çocuk Psikiyatrisi,

- Adli Antropoloji,

- Çocuk Cerrahisi,

Uzmanlarından oluşur.

İhtisas Kurullarında yeteri kadar raportör bulundurulur” hükmünü;

“Adli Tıp Genel Kurulunun ve İhtisas Kurullarının Çalışması” başlıklı 23. maddesi;

“A) Adli Tıp Genel Kurulu, …

B) Adli Tıp İhtisas Kurullarının Çalışması:

Adli Tıp İhtisas Kurulları Başkanının başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanır ve oyçokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın bulunduğu taraf oy çokluğunu sağlamış sayılır.

Üyelerden birinin özürlü olması veya yokluğu halinde eksiklik diğer kurullardan alınacak üye ile tamamlanır. Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez.

C) Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları lüzum görüldüğü hallerde kararını vermeden önce incelediği konu ile ilgili bulunan evrakın onanmış örneklerini mahallinden isteyebileceği gibi aslı üzerinde de inceleme yapması zorunlu olduğunda bunları da isteyebilir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları ilgili kişileri gerektiğinde muayene ve bunları usulüne göre dinleyebilir. Her türlü tetkikatı yapar ve yaptırabilir.

C) Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları lüzum görüldüğü hallerde kararını vermeden önce incelediği konu ile ilgili bulunan evrakın onanmış örneklerini mahallinden isteyebileceği gibi aslı üzerinde de inceleme yapması zorunlu olduğunda bunları da isteyebilir.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu ve İhtisas Kurulları ilgili kişileri gerektiğinde muayene ve bunları usulüne göre dinleyebilir. Her türlü tetkikatı yapar ve yaptırabilir.

Adli Tıp Genel Kurulu kararları nihai olmakla beraber mahkemelerin delilleri serbestçe takdir hususundaki yetkilerini kısıtlamaz.

Umumi Hıfzısıhha Kanununun 10 ncu maddesinin hükümleri saklıdır.

Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurullarının çalışma esas ve usulleri yönetmelikte gösterilir” hükmünü;

“Adli Tıp Kurumunda bilirkişi dinlenmesi ve toplantılara katılma” başlıklı 24. maddesi;

“I- Adli Tıp Genel Kurulu ve adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak Adli Tıp Kurumunda bulunmayan tıp ve diğer uzmanlık dallarında Adli Tıp Kurumu dışından uzmanların bilirkişi olarak davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler oy hakları olmamakla beraber görüşlerini bir raporla Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu veya adli tıp ihtisas dairesi başkanlığına bildirirler.

Bilirkişilere yönetmelikteki esaslara göre Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulu ve adli tıp ihtisas dairesi başkanlığınca yaptıkları çalışmaya uygun ücret takdir olunur.

II- a) Adli Tıp Genel Kurulu, adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas daireleri, inceledikleri konularla ilgili olarak kendi kurul veya dairelerinde bulunmayan, Adli Tıp Kurumundaki diğer kurul veya dairelerde bulunan uzmanların davet edilmesine karar verebilirler. Uzman kişiler, o olayla ilgili toplantıya katılır ve oy kullanırlar.

b) ...

c) …” hükmünü;

Taşımaktadır.

Bu düzenlemelere göre, anılan Yasanın 7. maddesinin (f) bendi uyarınca, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun, bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birer kadın hastalıkları ve doğum, radyoloji, üroloji, ruh sağlığı ve hastalıkları, çocuk psikiyatrisi, adli antropoloji ve çocuk cerrahisi uzmanından oluşacağı, aynı Yasanın 23. maddesinin (B) bendi uyarınca da ihtisas kurulunun başkanı ve işin niteliğine göre, bu uzmanlardan en az dört üyenin katılımıyla toplanacağı, ancak incelenecek konunun, ilgili uzman üyenin hazır bulunmaması halinde görüşülemeyeceği açıktır. Kaldı ki, incelenecek konuda ihtisas kurulunda konuyla ilgili bir uzman bulunmaması halinde, diğer ihtisas kurullarında görev yapan uzmanın katılımıyla görüşme yapılabileceği gibi, 24. madde uyarınca dışarıdan ilgili uzman kişinin bilirkişi olarak getirtilip görüşüne başvurulması da olanaklıdır. Bu hükümler ile amaçlanan, ceza yargılaması bakımından, somut gerçeğin saptanmasında, hükme esas alınmaya en uygun ve elverişli bilimsel görüşün, bilirkişi raporu olarak ceza mahkemelerine sunulmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdure hakkında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.05.2008 gün ve 2506 sayılı raporda sonuç olarak, “ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen ağır nöroz arazının tespit edildiği” bildirilmiş,

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bu raporu hükme esas alınmıştır. Belirtilen raporun ruh sağlığı hastalıkları uzmanı, iki adli tıp uzmanı, kadın hastalıkları ve doğum uzmanı, radyoloji uzmanı ve çocuk cerrahi uzmanından oluşan, altı kişilik birr kurul tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Ancak, mağdure 1998 doğumlu ve suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olup, 6. İhtisas Kurulunda muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanının, görüşmelere katılmadığı görülmektedir. Bu nedenle Adli Tıp Kurumu Yasasının 7/f ve 23/B maddelerine aykırı olarak, konunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulunmadan düzenlenen raporun, hükme esas alınamayacağında kuşku yoktur. O halde, mağdure hakkında, yeniden ve yasaya uygun bir şekilde oluşturulmuş bir kuruldan rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla yerel mahkemece, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş bir raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi ve bu hükmün Özel Dairece onanması isabetsiz olup, bu konuda haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 5. Ceza 15.09.2009 gün ve 7621-10349 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 gün ve 47-174 sayılı hükmünün, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 23.05.2008 gün ve 2506 sayı ile düzenlenen raporun, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş olması karşısında, bu raporun hükme dayanak yapılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 103/6 maddesinin uygulanması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2010 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8296, Karar No: 2013/6513, Tarih: 19.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8296 E.  ,  2013/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan, Malkara Hayrabolu yolu üzerinde bulunan içkili eğlence yerinde alkol alıp sızdığı, gece saat 03.00 sıralarında müşterilerin ayrılmaya başlaması üzerine, eğlence yeri sahibinin isteği ve yönlendirmesi ile sarhoş olan müşteki ile birlikte hakkında beraat kararı verilen ..., tanıklar; ..., ... ve ...'u müştekiye ait 61 ... plaka sayılı araçla gitmeleri konusunda ikna ettiği, müştekinin aşırı alkollü olması nedeniyle aynı yerde eğlenen sanık ...'nin aracı kullanabileceğini belirtmesi ve müştekinin rızası ile restauranttan hep birlikte ayrıldıkları, Malkara'ya geldiklerinde; tanıklar ..., ... ve ...'un araçtan indiği, bir süre sonra sanık ...'nin müştekiye Tekirdağ'da küçük bir işi olduğunu söyleyip Tekirdağ'a gitmeyi teklif ettiği, müştekinin bu teklifi kabul etmesi üzerine yollarına devam ettikleri, yolda tuvalet ihtiyacı için durduklarında arka koltukta oturan müşteki, arabayı kendisinin kullanmak istediğini söylediği, sanık ...'nin ise bunu kabul etmeyerek müşteki ile tartışmaya başladığı, tartışma sonrasında sarhoş olan müştekinin yolun karşı tarafına geçtiği, sanık ...'ın ise araca binip ... isimli şahıs olduğu halde önce Tekirdağ'a, oradan Hayrabolu ilçesine gittiği, oradan yakıt aldıktan sonra sabaha karşı Malkara ilçesine gelerek aracı Malkara Kapalı Cezaevi civarında bulanan oto parka bıraktığı, müştekinin durumu kolluk birimlerine bildirdiği, aynı gün müştekinin alınan adli muayene raporunda; yakınanın vücüdundaki lezyonların yeni

olmayıp 2-3 günlük sıyrıklar olduğu, darp cebire bağlı olmadığını şahsın darp ve cebire maruz kalmadığının belirtildiği, yakalanan sanık ...'nin aracın yerini jandarma görevlilerine söylemesi üzerine; 18.12.2006 günlü teslim tesellüm belgesinde belirtildiği üzere müştekiye ait cüzdanın araç içinde bulunduğu ve müştekiye teslim edildiği, şeklinde gelişen olayda;

olmayıp 2-3 günlük sıyrıklar olduğu, darp cebire bağlı olmadığını şahsın darp ve cebire maruz kalmadığının belirtildiği, yakalanan sanık ...'nin aracın yerini jandarma görevlilerine söylemesi üzerine; 18.12.2006 günlü teslim tesellüm belgesinde belirtildiği üzere müştekiye ait cüzdanın araç içinde bulunduğu ve müştekiye teslim edildiği, şeklinde gelişen olayda;

Müşteki kollukta verdiği beyanında özetle; alkollü olduğu için arabanın anahtarını verdiğini, sanık da olduğu halde beraber arabaya bindiklerini, sanığın; kendini şehir içerisine kadar bırakacağını söylediğini, fakat şehiriçi yerine Tekirdağ karayoluna doğru arabayı sürmeye başladığını, sanığı yanlış yöne gittiği konusunda 3 kez ikaz etmesine rağmen durmayarak ilerlemeye devam ettiğini, sanığın, Şarköy Tekirdağ Malkara kavşağını Tekirdağ istikametine doğru biraz geçtikten sonra arabayı ıssız biryerde yolun sağına çektiğini ve tuvalet ihtiyacını gidereceğini söyleyerek araban indiğini, bu esnada kendisinin de arabanın arka koltuğunda oturduğunu, direksiyona geçmek için araçtan inmesi üzerine sanığın ana avrat sinkaflı küfürler ederek tokatla yüzüne doğru vurup yere yatırdığını ve pantolonunun arka sağ cebinde bulunan cüzdanını zorla aldığını, araç içinde bulunan diğer kişinin ise sanığa hitaben birşey yapmaması konusunda uyardığını, korktuğu için de yolun karşı tarafına geçtiğini, şahısların arabasını alarak Tekirdağ istikametine doğru kaçtıklarını, yaklaşık 10 dakika sonra yol üzerinde devriye görevi yapan jandarmalarla karşılaşıp olayı anlattığını, beyan ettiği,

Müşteki mahkemede verdiği beyanında ise özetle; restauranttan ayrılacağı sırada restaurantın sahibi nereye gittiğini sorunca Malkara içine gittiğini söylediğini, restaurant sahibinin müşterilerden bazılarını da götürmesini rica ettiğini, kabul etmesi üzerine araca dört kişi bindiklerini, kendisinin aşırı alkollü olması nedeniyle, aracı adını sonradan öğrendiği ...'nin kullandığını, birlikte Malkara'ya geldiklerini, Malkara'da iki kişinin araçtan indiğini, ... Tekirdağ'da küçük bir işi olduğunu söyleyip Tekirdağ'a gitmeyi teklif ettiğini, kendisinin de kabul ettiğini, yolda tuvalet için durduklarında, arabayı kullanmak istediğini, ...'ın da direksiyonu vermek istememesi üzerine tartıştıklarını, alkolün etkisiyle oradan uzaklaştığını, ...'ın da arabaya binerek gittiğini, ... isimli kişinin arabadan hiç inmediğini, Malkara Jandarmasına gidip durumu anlattığını, karakola gittiğinde üzerinde cüzdanının bulunmadığını, sanık tarafından alındığını düşündüğünü beyan ettiği, müştekinin karakolda ve savcılıkta verdiği beyanları okunup sorulduğunda ise; karakola gittiğinde üzerinde cüzdanının olmadığını, sanık tarafından alındığını düşündüğünü, bu yüzden karakolda cüzdanını da aldığını söylediğini ancak sonradan cüzdanının arabanın içinde bulunduğunu, cüzdanının içinde para olmadığını, sanık tokat atınca yere düştüğünü, sanığın cüzdanını aldığını zannettiğini, cüzdanın arabada bulunduğunu beyan ettiği,