muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6746, Karar No: 2021/2061, Tarih: 25.01.2021

SONUÇ: Temyiz konusu Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasından "- Net 93.517,07 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43 ve 44 maddeleri gereğince takdiren %40 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ İLE, net 56.110,24 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 56.010,24 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,- Net 6.707,94 TL genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52. maddeleri gereğince takdiren %40 indirim yapıldıktan sonra genel tatil alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ İLE, net 4.024,76 TL'nin 10,000 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 3.924,76 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE," rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "- Net 93.517,07 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43 ve 44 maddeleri gereğince takdiren %40 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ İLE, net 56.110,24 TL'nin 100,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi, 56.010,24 TL'sine talep arıtırım tarihi olan 20.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, Net 6.707,94 TL genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52. maddeleri gereğince takdiren %40 indirim yapıldıktan sonra genel tatil alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ İLE, net 4.024,76 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi, 3.924,76 TL'sinin talep arıtırım tarihi olan 20.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/01/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20407, Karar No: 2012/12639, Tarih: 21.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20407 E.  ,  2012/12639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/1-a-4, 52/2, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

Sevk ve idaresindeki minibüsü ile seyri sırasında, yola gereken dikkatini vermediği, meskun mahal hız sınırları üzerinde seyrini sürdürdüğü, ölenin kardeşi olan tanık ...'nin anlatımına göre bir anda aniden yola giren mağdur yayayı gördüğünde, yeterli mesafeden yoldaki mevcudiyetini belirtecek tarzda ikazda bulunmadığı, olaya mani olmak bakımından, zamanında etkin fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı olayda, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareket ettiğinden, tali derecede kusurlu olan sanığın eyleminin, bilinçli taksir ile işlendiğinin kabul edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23288, Karar No: 2009/3450, Tarih: 23.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23288 E.  ,  2009/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2008

Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2439 Tal. Sayılı dosyasının aslının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4931, Karar No: 2019/6298, Tarih: 08.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4931 E.  ,  2019/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2012/369-2014/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Yağlıdere-Umutbükü enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nın 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer fer'ileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu Yağlıdere-Umutbükü TV verici anteninin ve ilgili tüm altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31/12/1999 tarihli protokol tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından OG/AG trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak AG çıkışından 04/07/2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti yapılması sonucunda yararlandığı ve sonuçta bir hizmet ve menfaat temin ettiği, davacının davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612,00 TL hat katılım payı ve 3.106,15 TL bakım-onarım masrafı olmak üzere toplam 8.718,15 TL alacaklı olduğu, alacağa KDV ilave edilmesi gerektiği, dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 8.718,15 TL'nin KDV'si ve dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise davalı tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davalı tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının davaya konu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2456, Karar No: 2021/3074, Tarih: 20.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/2456 E.  ,  2021/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili ve tutarsız beyanları, savunma, sanığın olayın hemen akabinde omuzlarına krem sürülmediğinin tespitini istemesine rağmen bu işlemin yapılmadığına dair savunmasının tutanak mümzisi Yalçın ve olay günü mağdureyi azarladığına ilişkin savunmasının da diğer tanık beyanlarıyla doğrulanması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6346, Karar No: 2012/10100, Tarih: 27.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6346 E.  ,  2012/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 18.12.2012 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı asil ... ve davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 351 ada 15 parsel sayılı 272141,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazın mera olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 351 ada 15 parsel sayılı taşınmazın yaylak olarak sınırlandırılıp özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 351 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde yaylak olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, komşu köyden sadece bir yerel bilirkişi ve bir tespit tutanağı bilirkişisi dinlenmiş, katılan davacı olarak nitelendirilen Hazine'nin katılma dilekçesi dosya içerisine alınmamış, dava konusu taşınmazın batı hududundaki yoldan sonra gelen komşu taşınmazlara ait tutanak örnekleri getirtilmemiş, yayla tahsisi olup olmadığı hususunda da yeterli araştırma yapılmamıştır.

Yanlar arasında uyuşmazlık dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde yayla olup olmadığı yönünde toplanmıştır.

Kural olarak, mahkemece bir yerin yayla olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından yayla olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde yayla olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca yayla tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede yayla tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, mülki amirlikten sorulup saptanması zorunludur. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede yayla tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle taraflardan tanıklarını liste halinde dava dosyasına ibraz etmeleri istenilmeli, Hazine'nin varsa katılma dilekçesi dosyaya konulmalı, dava konusu taşınmazın batı hududundaki yoldan sonra gelen komşu taşınmazlara ait tutanak örnekleri, varsa dayanak kayıtları getirtilmeli, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığının İl Özel İdare Müdürlüğü'nden, 4342 sayılı Yasa uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler ile eski tarihli memleket haritaları getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek üç kişiden oluşan yerel bilirkişiler ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yayla tahsisi yapılmış ise tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise; yerel bilirkişilar ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak taşınmazın yayla olup olmadığı yolunda tutanak bilirkişilerinden de ayrıntılı, gerekçeli, olaylara dayalı bilgiler alınmalı, yerel bilirkişiler ve tanık sözleri ile tespit bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişiler ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, taşınmazın fotoğrafları çektirilmeli dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakların içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış

galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, taşınmazın fotoğrafları çektirilmeli dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakların içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları, tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde yayla olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, davalı tarafın tutunduğu 1937 tarih 193 tahrir sayılı vergi kaydı mahalline uygulanarak kapsamı belirlenmeli, vergi kaydının mülkiyet belgesi olmadığı ve zilyetlikle birleşmediği takdirde değer verilemeyeceği gözönünde tutulmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ve ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... ve ...'e iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... yararına takdir ve tespit olunan 900,00 TL vekalet ücretinin davacı ...’dan alınarak davalı ...’e verilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5082, Karar No: 2015/12357, Tarih: 18.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5082 E.  ,  2015/12357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/249-2013/575

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S. S.AŞ vekili ile süresi dışında davalı S.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 29.01.2012 tarihinde davalı S.S. AŞ'ye trafik sigortalı, sürücü S.. S.. idaresindeki 35 N 9373 plakalı araç ile kırmızı ışık ihlali yaparak yaya müvekkiline çarparak yaraladığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek 15.480,00-TL maddi (kazanç kaybı)tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı vekilleri davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 15.480,00-TL maddi tazminatın kaza (sigorta şirketi için dava)tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı S.S.AŞ vekili ile S.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı S.. S..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkeme hükmü, davalı S.. S..'a 23.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nin 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 08.01.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-S. S. AŞ vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı S. S. AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddilmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. S..'ın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.S.AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 529,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 18.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.