muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/131, Karar No: 2022/1724, Tarih: 02.03.2022

Davalı kiraya veren; kira sözleşmesinde de belirtildiği üzere, kiralanana çeltik ürününün depolanacağını bilmektedir ve TBK'nın 301. maddesi uyarınca da kiralananı saklama koşullarına uygun hâlde bulundurmakla mükelleftir. Nitekim yargılama sırasında dinlenen davalı tanıkları da depo ısılarının kendileri tarafından ölçüldüğünü, depolarda ısınma tespit edildiğinde transfer yöntemiyle siloların havalandırılmasının sağlandığını belirterek, depolardaki havalandırma işleminin kiraya veren tarafından üstlenildiğine işaret edecek şekilde beyanlarda bulunmuşlardır.

Buna göre, ilk derece mahkemesince, kiralanandaki havalandırma sistemi hatalarından ve eksikliklerinden kaynaklı, davacının uğradığı zararın tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7208, Karar No: 2014/5573, Tarih: 05.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/7208 E.  ,  2014/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/211472

Mahkemesi : Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2012

Numarası : 2011/753 - 2012/627

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yediemin olarak bırakılan bir adet siyah renkli deri müdür masası, müdür koltuğu, iki tekli, bir ikili misafir koltuğu, sehpadan oluşan takımın Dairemizin 2013/6631 sayılı dosyasının aynı gün yapılan incelemesinden; Denizli 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/826-2012/1309 Esas-Karar sayılı dosyası kapsamında getirtilen ve örnekleri alınan Denizli 2. İcra Müdürlüğünün 2011/3406 ve 3407 sayılı icra dosyalarından haczedilerek muhafaza altına alındığının anlaşılması karşısında, Denizli 2. İcra Müdürlüğünün anılan dosyasının onaylı örnekleri getirtilip incelenerek 05.06.2011 tarihli tutanağın 2. sırasındaki muhafaza altına alınan menkullerin dosyaya konu menkuller ile aynı olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi de nazara alınmak suretiyle takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7870, Karar No: 2007/9745, Tarih: 11.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7870 E.  ,  2007/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı A. D..vekili İzmir 11.Aile Mahkemesi'nin kararını dayanak göstererek ilamda belirlenen gün ve saatlerde çocukla şahsi münasebet tesisini talep etmiş, icra müdürlüğünce "para borcu veya teminat verilmesi veya bir işin yapılması vb" talepleri içeren Ör: 4-5 no'lu icra emri gönderilmiştir.

Borçlu vekili icra mahkemesine şikayetinde takipte "çocuk teslimi veya çocuk ile kişisel ilişki kurulmasına ilişkin Ör: (3) no'lu icra emri gönderilmesi gerekirken Ör:(4-5) no'lu icra emrinin gönderilmesinin usulsüz olduğunu bildirmiştir. İcra takibi dayanak ilama uygun düzenlenmiş icra müdürlüğünce talebe uymayan icra emri gönderilmiştir.

İcra mahkemesince takip talebine uygun olarak çıkarılmayan icra emrinin iptali ile yetinilmek gerekirken, ilam içeriğine uygun bulunan takibin de iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14536, Karar No: 2012/21441, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14536 E.  ,  2012/21441 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tekstil İnş. Taah. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile Tekirdağ Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.4.2011 tarih ve 64-145 sayılı hükmün Dairenin 18.1.2012 tarih ve 12660-440 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20359, Karar No: 2014/23594, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20359 E.  ,  2014/23594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/283-2014/514

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 21.10.2004 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının %18,00’den %24,00 ye yükselmesi nedeniyle % 6,00 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından

Bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, 11.11.2014 temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine

gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/443, Karar No: 2008/7158, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/443 E.  ,  2008/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya sipariş ettiği 19.000 adet hıyar fidesini 09.10.2003’ te teslim aldığını, teslim sırasında fidelerin hastalıklı olduğunun görüldüğünü ve bu hususun teslim tutanağında belirtilerek teslim eden şahısla birlikte imzalandığını, fidelerin mevsim itibariyle dikilmek zorunda kalındığını, fazladan emek ve ilaçlama yapılmasına rağmen, yaklaşık 50.000 kg ürün kaybına uğradıklarını, davalının tohumun fideye dönüştürülmesi dönemde gerekli dikkat ve önemi göstermediği için fidelerin hastalıklı olduğunu belirterek gerek ilaçlama gerekse üretim kaybı nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tespiti ile şimdilik 1.000.000.000 TL tazminatın ticari faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teslim sırasında davacının malın ayıplı olduğu hususunda şerh düştüğünü, ihbar ve muayene sürelerine uyulmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, söz konusu ayıbın basit bir ilaçlama ile giderilebileceğini ürün kaybına yol aşmayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hastalıklı fideleri kendi isteğiyle kabul ettiği, zararın da bu hastalıktan kaynaklandığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/613, Karar No: 2024/4288, Tarih: 12.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/613 E.  ,  2024/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1765 E., 2023/1783 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/469 E., 2023/163 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, Şanlıurfa İl Sağlık Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucu eczanenin muvazaalı olarak işletildiğinin tespit edildiğini, 21.7.2017 tarihli yazıyla da Valiliğin 14.7.2017 tarihli oluru ile eczane ruhsatnamesinin iptal edildiğinin ve davalı hakkında beş yıl süreyle eczane açma yasağı uygulandığının bildirildiğini, bunun üzerine taraflar arasında imzalanan 2016 yılına ait İlaç Teminine İlişkin Protokolün (4.3.6) ve (5.3.12) maddeleri gereğince Kurum tarafından 01.02.2012 tarihinden itibaren yapılan toplam 909.002,66 TL tutarındaki ödemenin faiziyle birlikte tahsili için davalı aleyhinde icra takibi başlatıldığını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamını, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiş; 14.03.2023 havale tarihli dilekçesinde ise davalı hakkında verilen ruhsatnamenin iptali ve 5 yıl süreyle eczane açma yasağına ilişkin kararın 14.07.2022 tarihi itibariyle uygulanmış olduğunu, bu nedenle davanın konusuz kaldığını belirterek, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasını istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkiline ait eczanenin muvazaalı olarak işletildiğine dair 15.06.2017 tarihli Muvazaa Değerlendirme Komisyonu kararının ve bu karara bağlı olarak 03.07.2017 tarihine kadar verilecek süre içerisinde ilaçlara işlem yapılması, eczane levhalarının indirilmesi ve mahallin eczane vasfını yitirecek hale getirilmesi, ayrıca bu süre içerisinde ilaç satışı yapılmamasına ilişkin İl Sağlık Müdürlüğünün 23.06.2017 tarihli işleminin iptali istemiyle idare mahkemesinde dava açtıklarını, Ankara 3. İdare Mahkemesinin 26.12.2018 tarihli ve 2017/3001 E. 2018/2594 K. sayılı kararıyla söz konusu idari işlemin iptaline karar verildiğini ve kararın derecattan geçerek 01.09.2020 tarihinde kesinleştiğini, bu suretle müvekkilinin muvazaalı olarak eczane işletmediğinin belirlenmiş olduğunu savunarak, davanın reddi ile davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından eczanenin muvazaalı olarak işletildiğine dair 15.06.2017 tarihli komisyon kararının ve buna bağlı olarak İl Sağlık Müdürlüğünce tesis edilen 23.06.2017 tarihli işleminin iptali istemiyle açılan dava sonunda işlemin iptaline karar verildiği ve kararın derecattan geçerek kesinleştiği, buna göre davalının muvazaalı olarak eczane işletmediğinin hukuken kesinleşmiş olduğu, davalı hakkında verilen ruhsatnamenin iptali ve 5 yıl süreyle eczane açma yasağının ise 14.07.2022 tarihi itibariyle uygulanmış olduğu, bu durumda davacı Kurumca davalı aleyhinde başlatılan icra takibinin yersiz olup davalı nezdinde herhangi bir alacağının bulunmadığının anlaşıldığı, davalı tarafça tazminat talebinde bulunulmuş ise de davacı tarafın haksız ve kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı tarafın tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalının kötüniyetli olduğunu, icra takibine itirazında idari dava açtığını bildirmediğini, İl Sağlık Müdürlüğünce davalının eczane ruhsatnamesinin iptal edildiğinin ve hakkında beş yıl süreyle eczane açma yasağı uygulandığının bildirilmesi üzerine Kurum alacağının tahsili için davalı aleyhinde icra takibi başlatıldığını, davalı takibe itiraz ederek davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinin yükletilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, ayrıca davalının tazminat talebi reddedildiğinden müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Kurum alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 331 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kural olarak yargılama giderleri davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. Bu genel kural, haksız davranışı ile uyuşmazlığa sebebiyet veren bir kimsenin, haksız davranışlarının bütün sonuçlarından, bunları önceden bilmesi mümkün olsun veya olmasın, sorumlu tutulmasını gerektiren hukukun genel ilkelerine dayandırılmaktadır.

2. Anılan Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrası ise “davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” şeklinde düzenlenmiştir.

2. Anılan Kanun'un 331 inci maddesinin birinci fıkrası ise “davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” şeklinde düzenlenmiştir.

3. Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; İl Sağlık Müdürlüğünce davalının eczane ruhsatnamesinin iptal edildiği ve hakkında beş yıl süreyle eczane açma yasağı uygulandığının bildirilmesi üzerine, davacı Kurum tarafından 01.02.2012 tarihinden itibaren yapılan ödemelerin tahsili için davalı aleyhinde 30.03.2021 tarihinde icra takibi başlatıldığı, davalının yasal süresinde itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğu ve Kurum tarafından 21.10.2022 tarihinde işbu itirazın iptali davasının açıldığı, ancak davalı tarafından eczanenin muvazaalı olarak işletildiğine dair komisyon kararının ve buna bağlı olarak İl Sağlık Müdürlüğünce tesis edilen işleminin iptali istemiyle açılan dava sonunda işlemin iptaline karar verildiği ve kararın derecattan geçerek 01.09.2020 kesinleştiği, idari işlemin iptaline ilişkin kararın ve bu karara bağlı olarak davalının muvazaalı şekilde eczane işletmediği hususunun Kurum tarafından başlatılan icra takibinden daha önceki bir tarihte kesinleşmesine ve davalı hakkında verilen ruhsatnamenin iptali ve 5 yıl süreyle eczane açma yasağının da dava tarihinden önce 14.07.2022 tarihi itibariyle uygulanmış olmasına rağmen davacı Kurumca işbu davanın açılmasının haksız ve yersiz olup Mahkemece yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasının ve kendisini vekille temsil eden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek

gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9890, Karar No: 2012/17245, Tarih: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9890 E.  ,  2012/17245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2011 tarih ve 2009/93-2011/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ile ilgili olarak iki adet makale yazdığını, davalılardan Beltaş Şirketi'nin, ... Retrospektif Sergisi nedeniyle ... adına bir kitap hazırladığını ve bu kitapta müvekkili tarafından yazılmış iki adet makaleyi izinsiz olarak aynen kullandıklarını, ticari amaçla kullanılması, işlenerek yabancı dile çevrilmesi müvekkilinin manevi ve mali haklarını ihlal ettiğini, makalelerin eserin bütünlüğünün bozularak yayınlandığını, ileri sürerek FSEK 68/1 maddesine göre üç kat hesabı ile 15.000 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Beltaş A.Ş. vekili, müvekkili şirket bünyesinde faaliyet gösteren MKM de düzenlenen ... Retrospektif Sergisi nedeniyle ... adına bir kitap hazırlandığını, kitabın editörünün diğer davalı ... olduğunu, bu kitapta davacının makalelerinin yayınlanmış olmakla birlikte bunların Milliyet Sanat Dergisinin 1994 tarihinde yayınlanan bir sayısından ve RH+ Dergisinin 2005 sayısından alındığını, FSEK 35. maddesine göre gazete münderecatının serbestçe iktibas olunabileceğini, makalelerin bütünlüğünün bozulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... kitabının editörlüğünü yaptığını, ...' nın bizzat kendisinin davacıya ait makaleleri getirerek kitapta yer almasını istediğini, bu yazıların yıllar önce yayınlanmış olması ve kültürel amaçla kullanılması nedeniyle, yazı sahibinin adına ve yazının yayınlandığı yere de yer verilerek bu yazıların kitaba eklendiğini, bu kitabın bir sergi kataloğu olup bedelsiz dağıtıldığını, istenen bedelin fahiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.