muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4567, Karar No: 2023/3333, Tarih: 26.09.2023

Olayda sanığın:

kaza tespit tutanağına göre; aracın hızını görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiği, ölen ...'nın dış ışık donanımı yetersiz ve teknik şartlara aykırı ... kullanmak kuralını ihlal ettiğinin belirlendiği,

bilirkişi raporuna göre; sanığın asli kusurlar arasında sayılan "arkadan çarpma" kuralını ihlal ettiğinden dolayı asli kusurlu olduğu, ölen ...'nın kusurunun bulunmadığı kanaatinin bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Raporuna göre ise; sanığın aydınlatmanın olduğu meskun mahaldeki yolda seyrini görüş mesafesini kontrol altında tutacak şekilde sürdürmediği, yola gereken dikkatini vermediği, ilerisinde ışık donanımsız olarak seyreden sepet takılı motorsikleti zamanında fark etmeyerek gerekli tedbire başvurmadan motosiklete arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu, ölenin ise motosikleti kurallara aykırı ve ışık donanımsız sepet takılı olarak seyrettiğinden ve arkadan ... çarpmasına maruz kaldığından, olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali derecede kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporunun çelişmesi üzerine ATK Trafik İhtisas Dairesinden aldırılan raporun olayın oluşuna uygun olduğu, sanığın raporda belirtilen trafik kurallarına uymadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği ve üzerine atılı taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma suçunun sabit olduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu nedenlerle, kabule ters düşen beyan ve belgelere itibar edilmeyerek, sanığın sübut bulan taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçundan cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.23.10.2013 tarihli ölü muayene tutanağında,

''...

Mevcut bulgulara göre kesin ölüm sebebi, çökme kırığına bağlı beyin hasarı sonucu oluşan solunum ve dolaşım durması sonucu meydana gelmiştir

...''

Denilmektedir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 23.10.2013 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan

''...

b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,

...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu,

Motosiklet sürücüsünün ise, aynı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde bulunan

''a)Servis freni, lastikleri, dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren ışıklar ile park, fren ve dönüş ışıkları noksan, bozuk veya teknik şartlara aykırı ... kullanmak

...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Olay tarihinde mahalli Cumhuriyet savcısı huzurunda tutulan olay yeri inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.

Motosiklet sürücüsünün ise, aynı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde bulunan

''a)Servis freni, lastikleri, dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren ışıklar ile park, fren ve dönüş ışıkları noksan, bozuk veya teknik şartlara aykırı ... kullanmak

...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Olay tarihinde mahalli Cumhuriyet savcısı huzurunda tutulan olay yeri inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.

5.Çivril Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan, trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen 04.11.2013 tarihli raporda, sanığın, 2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan

''a)Kavşaklara yaklaşırken,dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak,

b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,

...''

Kuralı ve aynı Kanun'un 84 üncü maddesinin (d) bendinde bulunan

''...

d) Arkadan çarpma,

...''

Kuralına uymadığından bahisle asli kusurlu olduğu, motosiklet sürücüsünün ise Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin ''Araçlarda Bulundurulması Gereken Teçhizat ile Bunların Niteliklerini Gösteren Cetvelin c maddesinin (18) bendinde,

''Motosiklet sürücüleri can güvenlikleri açısından (Sürücü ve taşınması halinde yolcular için; yanmayacak ve başı, ısı, çarpma ve dış tesirlere karşı koruyacak, görme ve işitmeye engel olmayacak, kolay takılıp çıkarılacak şekilde) koruma başlığı bulundurmalıdır.

Sürücü ve taşınması halinde yolcular için; sürücülerin gece seyahatlerinde görünürlüklerini sağlayacak şekilde giyinecekler ve giysilerine reflektif işaret takacaklardır.''

Kuralına aykırı davranışı ile kusurlu olduğu bildirilmiştir.

6.Katılan ...'ın kati adli muayene raporu dosyada yer almaktadır.

7.Yargılama aşamasında mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 17.06.2015 tarihli raporunda,

''A)Sanık sürücü ... idaresindeki otomobil ile aydınlatmanın olduğu meskun mahaldeki yolda seyrini görüş mesafesini kontrol altında tutacak şekilde sürdürmediği, yola gereken dikkatini vermediği, ilerisinde ışık donanımsız olarak seyreden sepet takılı motosikleti zamanında fark etmeyerek gerekli tedbire de başvurmadan motosiklete arkadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurludur.

B) Müteveffa sürücü ... idaresindeki motosiklet ile kurallara aykırı biçimde ve tehlike arz eder şekilde ışık donanımsız sepet takılı motosiklet ile seyrettiği esnada gerisinden gelmekte olan otomobilin çarpmasına maruz kaldığı,ayrıca kendi can güvenliği için kask takması gerektiği kuralına uymadığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali derecede kusurludur.''

Hususlarına değinilmiştir.

B) Müteveffa sürücü ... idaresindeki motosiklet ile kurallara aykırı biçimde ve tehlike arz eder şekilde ışık donanımsız sepet takılı motosiklet ile seyrettiği esnada gerisinden gelmekte olan otomobilin çarpmasına maruz kaldığı,ayrıca kendi can güvenliği için kask takması gerektiği kuralına uymadığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali derecede kusurludur.''

Hususlarına değinilmiştir.

8.Sanık aşamalarda, aracıyla seyir halinde iken önünde aniden bir teneke parçası gördüğünü frene basmasına rağmen teneke parçasına vurduğunu, 5 metre gittikten sonra aracının durduğunu, yere düşenlere yardım ettiğini, motosikletin arka lambalarının yanmadığını, reflektör veya uyarıcı bir işaretin olmadığını, arkasındaki tenekeyi görene kadar motosikleti farketmediğini, hızının 40-50 km civarında olduğunu, kaza öncesi karşı yoldan gelen bir aracın uzun farları nedeniyle gözlerini aldığını ileri sürmüştür.

9.Katılanların zararları giderilmemiştir ve şikayetleri devam etmektedir.

10.Dosyada olay anı görüntülerini içeren CD ve CD izleme tutanağı bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde bulunduğundan katılanlar vekilinin bu husustaki temyiz istemi kabul edilmemiştir.

2.Sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içinde, alacakaranlık vaktinde, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü asfalt kaplama köy yolunda seyri sırasında, olay mahalli olan ''Y'' şeklindeki kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının ön kısmıyla, önünde düz seyreden arkasına römork takılı aydınlatma aksamı bulunmayan motosikletin arka kısmına çarpmasıyla, sanığın hızını kavşağa yaklaşmasına karşın azaltmayarak asli kusuruyla bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise vücudunda 6. dereceden kırık oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kusur tayininde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin temyiz isteği reddolunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/84 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16199, Karar No: 2024/2368, Tarih: 03.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16199 E.  ,  2024/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/682 E., 2021/736 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/254 E., 2016/320 K.

Taraflar arasında kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili yapılan istinaf incelemesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 28.01.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, ... ilçesi, ... köyü 105 ada 202 parsel sayılı taşınmazın kadastroda davalı adına tespit gördüğünü, ancak taşınmazın evveliyatında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumunda olduğunu ileri sürerek davalı adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, Mersin ili ... ilçesi ...Mahallesi 105 ada 202 parsel sayılı taşınmazın 20.10.2016 tarihli fen bilirkişi raporu doğrultusunda tespit gibi tesciline karar verilmiş, bu karara karşı davacı Hazine vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, Mersin ili ... ilçesi ...Mahallesi 105 ada 202 parsel sayılı taşınmazın 20.10.2016 tarihli fen bilirkişi raporu doğrultusunda tespit gibi tesciline karar verilmiş, bu karara karşı davacı Hazine vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/682 Esas, 2021/736 Karar sayılı ilamında özetle; ''...Çekişmeli taşınmazın eş yükselti eğrilerine göre doğal eğiminin %12'den az olduğu, 1960 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile boyalı alanda gösterildiği, 1956 tarihli hava fotoğrafında üzerinde maki formasyonuna ait bitki örtüsünün bulunduğu, 1990 yılı memleket haritasında "çalılık" simgeli yeşile boyalı alanda kaldığı, 1990 yılı hava fotoğrafında kısmen üzüm bağı kısmen tarla olduğunun bildirildiği ve 2004 yılı uydu fotoğrafında ve 2010 yılı ortoftodaki görüntüsünün 1990 yılı hava fotoğrafındaki konumu ile aynı olduğu, öncesinin eğiminin %12 den düşük olması nedeniyle muhafaza makiliği niteliğindeki orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunan yerlerden olduğu, keşif beyanlarına ve keşif neticesi düzenlenen bilirkişi raporlarına göre davalı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, ...bilirkişi ek raporunda taşınmazın tarla olarak kullanılan bölümünde münferit çalılık ve kayalık bulunduğu, önceki zirai bilirkişi tarafından bu durumun tarımsal üretime engel oluşturmayacak hal olarak değerlendirildiği, ek raporda da bu çalılık ve kayalıklar münferit olduğu için kroki düzenlenemediğinin bildirildiği, çünkü taşınmaz üzerinde ayrılmayı gerektirir blok kayalık ve çalılık kısmın olmadığı rapor edilerek, taşınmazın A ve B harfleri ile bağ ve tarla olan kısımlarının gösterildiği, 2004 tarihli uydu foto ve 2010 tarihli ortofotoda da bu kısımların münferit olduğunun seçilebildiği, bu nedenle taşınmazın tarla olan kısmının tamamına etki etmeyen bu halin davalı lehine kazanıma engel olarak değerlendirilmediğine'' değinilerek davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370'nci maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17890, Karar No: 2015/13604, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17890 E.  ,  2015/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/159-2014/92

Davacı M.. B.. vekili Avukat Rengin tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 02/12/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4390, Karar No: 2011/5417, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4390 E.  ,  2011/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazı bedeli olan 23.530.80 Euronun fiili ödeme yapılacak tarihteki Merkez Bankası Euro döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının devlet bankalarının Euro para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödendiği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Kurum sigortalısı olan davacı, (ICD10) QO5- Sipina bifida tanısı nedeniyle TC Sağlık Bakanlığı Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.12.2006 gün ve 11929 sayılı sağlık kurulu raporu ile "Ayakda Dik Pozisyonlandırma Cihazı Motorlu kalkış " motorlu sürüş" ve hareket terapisi cihazı alt ve üst eksremite aktif ve simetri çalışma modlu spazm giderme fonksiyonlu cihazları kullanmasının gerekli görüldüğünü, sağlık kurulu raporuna konu ithal cihazları 23.530.80 TL Euro borçlanarak satın aldığını, ancak kurumca kendisine ödeme yapılmadığını beyan ederek 23.530.80 Euro' nun fiili ödeme yapılacak tarihteki TC Merkez Bankası Eruo döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının devlet bankalarının Euro para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödendiği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüyle 23.530,80 EURO' nun tarihinden itibaren devlet bankalarınca açılmış 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,katkı payının davacıya yapılacak ödemeden kesilmesine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesinde sigortalıya Protez, araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık yardımı olarak verileceği, sigortalılara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin %20’si kendilerince ödeneceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamayacağı, 34. maddesinde Kurumun sigortalının iyleşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

Davacı çalışmaya devam ettiği için, 506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalıya "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalın Başkanlığından alınan 06/10/2009 tarih, 1064 sayılı raporda," Rehabilitasyonun hedefinin vücut yapısı ve işlevselliğindeki bozuklukları , aktivite sınırlılığı ve katılımı engelleyen sorunları düzeltmek , engellilik ve ciddi komplikasyonlarını önlemek olduğu, amacın engellik ve bulgularını en aza indirerek kişinin sağlığının korunması ve işlevselliğinin geri kazandırılması olduğu , SPİNA BİFİDA + Tetraherd Cort Sekeli Parableji tanılı hastanın motorsuz tipte ayakta dik pozisyonlardırma cihazını heraket ettirebilmek için bir fiziksel kuvvet yetersizliği olmamakla beraber, hastanın fiziksel, psikolojik, işlevsel ve sosyal sağlığını tehdit eden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasının engellenmesi, hastanın kişisel ihtiyaçlarını görme kabiliyetinin ve eğitim , çalışma, sosyal katılım imkanlarının kısıtlanmasının önlenmesi ve tıbbi durumunun elverdiği en yüksek seviyeye çıkarılabilmesi amacı ile hastanın sağlık kurulu raporunda belirtilen motorlu tipte cihazı kullanmasının uygun ve gerekli olduğununun" ,belitildiği, görülmektedir.Bu rapor karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı,kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı,davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresif hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan H.U.M.K.’nun 388/son maddesi gereğince, hüküm kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan aynı kanunun 389. maddesinde de verilen karar ile iki tarafa yükletilen yükümlülüklerin kuşku ve duraksama gerektirmeyecek surette çok açık olarak yazılması gerektiği bildirilmiştir.