muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1373, Karar No: 2021/1028, Tarih: 16.09.2021

Hükmü yer almaktadır.

18. TMK’nın 24 ve TBK’nın 58. maddelerinde belirlenen kişisel haklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

19. Görüldüğü üzere TBK’nın 58. maddesi gereğince kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

20. 6098 sayılı TBK’nın 58. (Borçlar Kanunu’nun 49.) maddesi hükmüne göre takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hâl ve şartlar 22.06.1966 tarihli ve 1966/7 E., 1966/7 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

21. Hâkimin özel hâlleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.

22. Hâkim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

23. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hâl ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenler karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü Kanun’un takdir hakkı verdiği hususlarda hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği TMK'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

24. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır.

25. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna dair bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

26. O hâlde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

27. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde; apartman yönetim kurulu toplantısında davalı tarafından söylenen sözlerin davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu hususunda yerel mahkeme ile Özel Daire arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

28. Ancak olay tarihi, olayın gelişim biçimi ve söylenen sözlerin içeriği ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu kanaatine varılmıştır.

29. Ayrıca her ne kadar dava tarihi 29.01.2014 olmasına rağmen direnmeye esas gerekçeli karar başlığında 05.02.2016 olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olup esasa etkili olmadığından ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

28. Ancak olay tarihi, olayın gelişim biçimi ve söylenen sözlerin içeriği ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu kanaatine varılmıştır.

29. Ayrıca her ne kadar dava tarihi 29.01.2014 olmasına rağmen direnmeye esas gerekçeli karar başlığında 05.02.2016 olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olup esasa etkili olmadığından ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

30. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

31. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3. maddeye göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesinin III/1. bendine göre karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.09.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9846, Karar No: 2014/21587, Tarih: 04.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9846 E.  ,  2014/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/256783

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2008

NUMARASI : 2005/115 (E) ve 2008/412 (K)

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının sanık A.. Z.. hakkında yakınan Erol'a yönelen eyleminden kurulan beraat hükmünü, sanık savunmanının ise sanık hakkında yakınan Ersan'a yönelen eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Yakınan Erol'a yönelen eylem ile ilgili kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bir sigara firmasında dağıtım elemanı olarak çalışan yakınan E.. Ç..'ın olay günü bir işyerine mal bırakmak için, minibüs tipindeki ticari aracın arka taraftaki sürgülü kapısını açtığı ancak bu sırada sanığın gelerek yakınanı bu açık olan kapıdan içeri sokup, ele geçmeyen tabanca ile yakınanı tehdit edip yakınandan, cep telefonunu, içinde 10 TL bulunan montunu ve şirkete ait ... plakalı araç anahtarını aldığı, sürgülü kapıyı yakınanın üzerine kapatıp, şoför koltuğuna geçerek aracı çalıştırdığı ve uzaklaştığı, ancak kapıyı kilitlemediği için yakınanın sürgülü kapıyı açıp atladığı ve durumu mal bıraktığı işyeri sahibininde yardımıyla kolluk görevlilerine bildirdiği, aracın ise olay yerinin biraz ilerisinde iki karton sigara alındıktan sonra terk edilmiş vaziyette bulunduğu ve yakınanın olayın ardından müracatta bulunduğu, kendisini yağmalayanın balkan şivesi ile konuştuğunu söyleyip telefonun imei numarasını da bildirdiği, teleonun imei numarasından son kullanıcısının telefon alım satımı ile uğraşan tanık B. C.. olduğunun belirlendiği, onun da telefonu "Arnavut Kemal" olarak bildiği asıl adı Viktor K...lan şahıstan aldığını söylediği, bunun üzerine Viktor'a ulaşıldığı, Viktor'un da telefonu kendisine arnavut olan Sandrei olarak bildiğin kişinin getirdiğini söyleyip Sandrei olarak bildiği ve asıl adı A.. Z.. olan sanığı polislere gösterip yakalanmasını sağladığı, bu şekilde telefonu sattığı anlaşılan sanık A.. Z..'nin parmak izinin yağmalanan .. plakalı aracın arka sürgülü kapı içyüzeyinden alınan parmak izi ile aynı olduğu ve bu hususun İstanbul Emniyet Müdürlüğünün 16.02.2005 günlü üst yazısında belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden, yakınan Erol'a yönelik eyleminden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2-Sanık savunmanının yakınan Ersan'a karşı hürriyeti tahdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazına gelince;

2-Sanık savunmanının yakınan Ersan'a karşı hürriyeti tahdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazına gelince;

a-Sanığın kimliği belirlenemeyen suç arkadaşı ile yakınanın aracına binip silah tehdidi ile gayri meşru bir davranış ile bir müddet götürdüğü, gitmek istediği yere vardığında ise araçtan indiği, bu olaylar boyunca yakınanın şahsına zarar verecek bir harekette bulunmadığının anlaşılması karşısında, lehe yasa değerlendirmesi sırasında sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 110. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmemesi,

b-Uygulamaya göre de; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca önceki yasa ile sonraki yasa hükümlerinin bir bütün olarak uygulanmasından sonra lehe yasanın belirlenmesi gerektiği, mahkemenin lehe yasa değerlendirmesinde 5237 sayılı yasa ile uygulama yapıldığında anılan Yasanın 109/2-3-a-b maddelerince cezanın “4 yıl hapis” olarak tayin olacağını belirttiği, buna göre 5237 sayılı yasa uygulanması halinde hükmolunacağı belirtilen “4 yıl” hapis cezasının; 765 sayılı TCK'nın 179/2-3.maddelerince hükmolunan “4 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası”ndan daha lehe olduğu düşünülmeden, 765 sayılı Yasanın lehe olduğu saptanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın yakınan Ersan'a yönelen eylem nedeni ile kurulan mahkumiyet hükmü yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8315, Karar No: 2018/12731, Tarih: 05.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8315 E.  ,  2018/12731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde müştekinin imam olarak görev yaptığı caminin yanında bulunan şadırvandan takdiri kıymet teşhis ve teslim tutanağına göre 15,00 TL değerindeki 4 adet musluğu sökerek çalması şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-31.03.2011 tarihli görgü tespit tutanağı ve olay yeri basit krokisinde suça konu şadırvanda 4 adet musluğun yerinde olmadığı, yerlerin ıslak olduğu, olay yerinde başkaca bir zarar ziyana rastlanılmadığının belirtilmesi, müştekinin aşamalardaki beyanlarında da şadırvana verilen bir zarardan bahsedilmemesi karşısında ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığı nazara alınarak sanığın atılı suçtan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6148, Karar No: 2009/3535, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6148 E.  ,  2009/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin 15/07/2004 tarihli sözleşmede davalıdan biçerdöver satın aldığını, anlaşmanın 8. maddesinde ek olarak “ satılan makine hidrostatik mekanik malzemeleri ...'ya teslim edilecektir.” şartı bulunduğunu, 42.000 Euro’ya satın alınan makinenin bedelinden 6.500 Euro’sunun peşin ödendiğini, bakiyesi için senetler verildiğini, davalının mekanik takımları vermediğini, müvekkillerinin biçerdöveri kendi tarlalarındaki hasat üzerinde denediklerinde gerekli randımanı alamadıklarını, durumun anında davalıya ihtarname ile bildirildiğini,ancak sonuç alınamadığını, makinenin çalışmadığını, müvekkillerinin davalı tarafın kusur ve ihmalinden dolayı hem borç altına girdiklerini hem de elde edecekleri kazançtan mahrum kaldıklarını iddia ederek müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı tarafın 15/07/2005 tarihinde almış oldukları biçerdöver için yaklaşık 1,5 yıl sonra dava açtığını, sözleşme ile ilgili talep haklarının zamanaşımına uğradığını, davacıların biçerdöveri aldıkları tarihten beri kullandıklarını, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirdiğini ve aracı çalışır vaziyette davacılara teslim ettiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre taraflar arasında yapılan sözleşmenin asli temel edimi biçerdöverin satışı karşılığında bedelin ödenmesi olduğu, davacı tarafın sözleşmeden dönme gerekçesi olarak gösterdiği, biçerdöverin mekanik malzemelerinin teslimi hususunun ikinci tali bir edim olup, borçlu tarafa sözleşmeden dönme hakkı veremeyeceği, bu itibarla sözleşmeden doğan borçlarının halen devam ettiği, ayrıca B.K.’nun 106. maddesi uyarınca davacı tarafın davalıya sözleşmeden doğan borcunu ifa etmesi için herhangi bir ihtarda da bulunmadığı, ihtar şartı yerine getirilmeden sözleşmeden dönülemeyeceği, tanık beyanlarından biçer döverin satıldığı gün ve sonrasında davalının biçerdöverin üzerinden çıkan orijinal mekanik aksamı davacılara sunduğu halde davacıların almadıklarının anlaşıldığı, davacı tarafın mekanik aksam teslim edilmediğinden biçerdöverden randıman alınmadığına dair beyanının doğru olmadığı, borçların ödenmesine yönelik olarak düzenlenen borçların hukuki varlığının ve bağlayıcılığının devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13816, Karar No: 2014/11197, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13816 E.  ,  2014/11197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/241830

MAHKEMESİ : Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2010/200 (E) ve 2011/220 (K)

SUÇ : 1163 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2010 tarih ve 2010/681 esas sayılı iddianamesi ile yönetim kurulu üyesi olduğu Kavuklar Köyü Sulama Kooperatifinin her yıl yapılması gereken olağan genel kurul toplantısını 2008 ve 2009 yılında yapmadığından bahisle kamu davasının açılmış olması karşısında, sanığın üzerine eylemlerinin iki ayrı suç oluşturup oluşturmayacağı, 5237 sayılı TCK 43 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan sanık hakkında tek ceza tayin edilmesi,

2- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesine göre sanık hakkında "Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “01.07.2008” ve “01.07.2009” yerine “15.01.2010” ve “30.06.2008” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30798, Karar No: 2014/22000, Tarih: 24.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30798 E.  ,  2014/22000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cami avlusu içerisinde bulunan şadırvanda abdest alan yakınanın askıda bulunan ceketinin cebinden para çaldığı anlaşılmakla caminin eklentisi sayılan şadırvan ibadete ayrılmış yer niteliğinde bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4530, Karar No: 2024/2959, Tarih: 05.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4530 E.  ,  2024/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/796 E., 2023/240 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanık ... hakkında kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre verilen beraat kararlarının, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.10.2021 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verildikten sonra sanık ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanık ... hakkında kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; olayda kusursuz olan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın tüm güvenlik tedbirlerini almış olduğuna, taşeron olarak üstlendiği inşaatın kaba inşaat yapımı sırasında oluşan kaza ile ilgili herhangi bir sorumluluğu bulunmadığına, sanığın güvenlik tedbiri ve denetim konusunda Eko Global isimli şirket ile anlaşmış, tüm tedbirlerin alınması ile ilgili gerekli önlemlerin alındığı yönünde anlaşma yapmış olduğuna, sanığın beraat etmesi gerekirken verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, sanığın inşaat mühendisi olduğuna Kavuklar İnşaat firmasının "İzmir Point Bornova Alışveriş Merkezi" projesinde şantiye şefi olarak görev yaptığına, söz konusu proje inşaatının "anahtar teslim kaba inşaat yapım sözleşmesi" imzalanan diğer sanık ...'ın (Hünerli İnşaat) yüklenici sıfatını taşıdığı bir proje olduğuna, bu proje kapsamında devam eden inşaatta meydana gelen iş kazasından müvekkilinin cezai anlamda sorumlu tutulmasının hukuka ve hayatın olağan akışına aykırı düştüğüne, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde katılanın Point bornova 'da bulunan Kavuklar inşaat firmasının müteahhitliğini yaptığı inşaatta sanık ...'ın Hünerli inşaat olarak taşeron olarak faaliyeti sırasında taşeron firmada işçi olarak çalıştığı, çalışmalar sırasında inşaat vincin halatının altıncı kattaki kalıp tahtasına çarparak, 245 cm uzunluğunda, 30 cm enindeki kalıp tahtasının katılanın işçinin üzerine düşmesi sonucu hayati tehlike geçirecek ve vücudunda birden fazla ağır (6) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; inşaatı üstlenen işveren durumundaki Kavuklar inşaat şirketinin yetkilisi olan sanık ... ve işin ihale edildiği alt işveren durumunda olan Hünerli inşaat şirketinin yetkilisi olan sanık ..., malzemeyi düşüren kule vincin operatörünün sanık ..., formen ve vinç işaretçisi sanık ..., saha sorumlusu olan inşaat mühendisi sanık ... ve şantiye şefinin sanık ... olduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; sanık ... taşeron Hünerli İnşaatın yetkilisi olup inşaat alanında eğitim almış bir işaretçi çalıştırılmasını ve görevlendirilmesini sağlamama, uygun iş organizasyonunun kurulmasını sağlamama nedeniyle, sanık ... Kavuklar İnşaatın yetkilisi ve şantiye şefi durumunda olup iş güvenliği birimi tarafından yapılan uyarılara rağmen kule vincin çalışma alanı altında çalışmaları önlemek için uygun iş organizasyonunun kurulmasını sağlamama ve yapılan çalışmaları yeterince denetlememe nedeniyle kusurlu olduklarının kabulü ile; sanık ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b.e., 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, temyiz dışı sanık ... hakkında kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre verilen beraat kararlarının, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.10.2021 tarihli ilâmıyla;

"...I-Sanık ...'nin taksirle yaralama suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tarihinde inşaatta işçi olarak çalışan katılan, çalışmalar sırasında inşaat vincin halatının altıncı kattaki kalıp tahtasına çarparak, 245 cm uzunluğunda, 30 cm enindeki kalıp tahtasının katılanın işçinin üzerine düşmesi sonucu hayati tehlike geçirecek ve vücudunda birden fazla ağır (6) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; yüklenici firmada saha mühendisi olarak çalıştığını beyan eden sanık ...'ye ilişkin çalıştığı şirketten görev belgesi, şirket içi organizasyon şeması da getirtilerek, görev tanımının belirlenmesi ve gerektiğinde dosyanın iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek rapor alındıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanık beyanı ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suç açısından sanık ...'nin taksirinin bulunmaması nedeniyle sanık ... hakkında beraat kararı verilirken uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-c maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;