muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8444, Karar No: 2023/7, Tarih: 16.01.2023

D. Dördüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan mahkemece; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kabulü ile adi ortaklığın tasfiyesine, torna makinası ile pres makinasının davalı/karşı davacının uhdesinde bırakılmasına, buna karşılık 6.334,02 TL’nin davalı/karşı davacıdan tahsili ile davacı/karşı davalıya verilmesine, ödenecek olan bu bedele Ocak 2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine dair verilen karar, davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairece hükmün onanmasına karar verilmiş; bu ilama karşı, davalı/karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, yeniden yapılan inceleme sonucunda verilen 19.04.2022 tarihli ve 2022/930 E., 2022/3725 K. sayılı ilamla; adi ortaklığın haklı nedenle feshi ile birlikte tasfiyesine karar verilmesi, bu kapsamda davacının ortaklık mal varlığı üzerinde ½ oranında hak sahibi olduğu, öte taraftan ortaklığa kullanım hakkı getirilen makinaların davacıya iade edilmesi gerektiği dikkate alınarak, davacı tarafça ortaklığa kullanım hakkı getirilen torna ve pres makinaları (37.000 TL değerinde) ile ortaklık mal varlığına dahil olan diğer makinaların (16.000 TL/2 değerinde) davalının kullanımına bırakılması nedeniyle, davacının davalıdan 45.000 TL alacaklı olduğu, bu tutardan davalı tarafça karşılanan 20.778,07 TL ortaklık masrafının mahsubu suretiyle, kalan 24.221,93 TL’nin davacı/karşı davalı ortağa tasfiye payı olarak ödenmesi gerektiği göz önünde bulundurularak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, onama kararı kaldırılarak mahkeme kararı bozulmuştur.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kabulü ile taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesine, tasfiye işlemleri sırasında 01.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen torna makinesi ve pres makinası ile ortaklık mal varlığına dahil olan diğer makinaların davacı ... uhdesinde bırakılmasına, davacı ... tarafından 24.221,93 TL bedelin davanın açıldığı 03.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı/karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı/karşı davacı; taraflar arasındaki sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, karşı davalının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenle karşı davalının borçlarını ödemek zorunda kaldığını, icradan alınan makinaların mülkiyetinin kendisine ait olduğunu, tüm giderleri karşıladığını ancak tasfiye hesabında bu hususun dikkate alınmaması nedeniyle alacağının eksik hesaplandığını, iş yerine el atmasının önlenmesine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; asıl davada el atmanın önlenmesi, karşı davada ise adi ortaklığın tasfiyesi istemlerine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararın bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın; mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı, asıl davanın 03.05.2006 tarihinde, karşı davanın ise 22.05.2006 tarihinde açılmış olmasına rağmen, karar başlığında asıl dava tarihinin 23.11.2012 olarak gösterilmesinin, ayrıca karşı dava tarihine yer verilmemiş olmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu, dolayısıyla davalı/karşı davacı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14255, Karar No: 2014/17197, Tarih: 11.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14255 E.  ,  2014/17197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, 176,90 TL’lik kabule konu alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması, hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE,

2-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a)2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 14.06.2011 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması isabetsizdir.

b-Öte yandan, kısmen reddine karar verilen davada, kendini vekille temsil eden davalı lehine vekalet ücretini düzenleyen hükmün 5 no’lu bendinde, infazda tereddüt uyardırcak şekilde yazılım hatası sonucu, takdir edilen vekalet ücretinin sehven “davalı” lehine gösterilmesi de ayrıca usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

1-Hükmün 1 no’lu bendinin üçüncü satırında yer alan “26,54” rakamlarının silinerek yerine “53,08” rakamlarının yazılmasına,

2-Hükmün 5 no’lu bendinin ikinci satırında yer alan “davalıdan” kelimesinin silinerek yerine “davacıdan” kelimesinin yazılmasına; aynı bendin üçüncü satırında yer alan “davacıya” ibaresinin silinerek yerine “davalıya” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10489, Karar No: 2014/251, Tarih: 08.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10489 E.  ,  2014/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2012/283-2012/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve müdürü iken, hisselerini diğer davalıya devrederek ortaklıktan ve müdürlükten ayrıldığını, şirket müdürlüğüne davalı ... İpek'in atandığını, ne hisse devrinin ne de yeni müdür atandığına dair kararın ticaret sicil kaydına tescil ettirilmediğini ileri sürerek 24.05.2004 tarihli hissesinin devrinin kabulune ilişkin kararın ve yine aynı tarihli karar ile davalı ... İpek'in şirkete müdür olarak atanmasına ilişkin kararın da tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketteki hissesini diğer davalıya 24.05.2004 tarihinde devrettiği gerekçesiyle bu yöndeki talebinin kabulü ile davacının davalı Yaşasın Petrol Nakliye ve Tic. Ltd. Şti'indeki hissesini 24.05.2004 tarihli karar ile devrettiğinin tescil ve ilanına, davacının dava tarihi itibariyle şirket adına hareket etmek ve dava açmak sıfatı bulunmadığından yeni müdür atandığına ilişkin kararın tescil ve ilanına ilişkin talebinin husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

S/2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25,20 H

24,30 PH

0,90 BK

17/01/2014-
Yargıtay — Esas No: 2014/223, Karar No: 2014/652, Tarih: 03.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/223 E.  ,  2014/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖRELE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/138-2012/506

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

MAHKEMESİ : GÖRELE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/138-2012/506

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, A.. Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu, 109 ada 36, 47, 52, 111 ada 19, 113 ada 2, 114 ada 191, 192, 199, 209, 213, 116 ada 11, 13, 126 ada 58, 66, 175, 135 ada 8 ve 136 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 923.80, 410.02, 1468.88, 1097.63, 393.57, 1271.71, 1348.02, 774.09, 695.16, 886.42, 360.68, 233.56, 945.77, 503.48, 3580.70, 3063.48 ve 1056.73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan; 109 ada 36, 111 ada 19, 114 ada 191, 126 ada 58, 126 ada 66 parsel sayılı taşınmazlar davalı C.. S.., 109 ada 47, 114 ada 192, 116 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar davalı S.. S.., 113 ada 2, 114 ada 199 parsel sayılı taşınmazlar davalı M.. S.., 109 ada 52 parsel sayılı taşınmaz payları oranında davalılar Salih ve 1954 doğumlu Mehmet ile Hasan, Kemal, Muammer, 1934 d.lu M.. S.., 114 ada 209 parsel sayılı taşınmaz eşit paylarla Hasan, Kemal ve davalı A.. S.., 114 ada 213 parsel sayılı taşınmaz payları oranında davalı Ali, Hasan, Kemal, Muammer, 1934 d.lu M.. S.., 116 ada 13 parsel sayılı taşınmaz payları oranında davalılar Salih ile 1954 d.lu Mehmet ve Hasan, Kemal, Muammer, 1934 d.lu M.. S.., 126 ada 175 parsel sayılı taşınmaz payları oranında Hasan, Kemal, davalı 1954 d.lu Mehmet, Muammer, 1934 d.lu M.. S.., 135 ada 8 parsel sayılı taşınmaz eşit paylarla Hasan, Kemal, davalı M.. S.., 136 ada 23 parsel sayılı taşınmaz Hasan, Kemal, davalı Salih, Muammer, 1934 d.lu M.. S.. adlarına tespit ve tescil edilmiştir. 1934 d.lu Mehmet payı kadastrodan sonra tapuda yapılan 26.08.2009 tarihli işlem sonucu mirasçılarına intikal etmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmazların ortak muristen intikal ettiğini ileri sürerek, davalıların miras paylarının iptali ile payları oranında adlarına tescil istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, temyize konu 109 ada 36, 47, 52, 111 ada 19, 113 ada 2, 114 ada 191, 192, 199, 209, 213, 116 ada 11, 13, 126 ada 58, 66, 175, 135 ada 8, 136 ada 23 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline, 109 ada 36 ve 111 ada 19 parsel sayılı taşınmazların tamamı 960 pay kabul edilerek payları oranında davacı A.. S.. ve müşterekleri adına, 109 ada 47, 52 parsel, 113 ada 2, 114 ada 199, 209, 213, 116 ada 11, 13, 126 ada 58, 66, 175, 135 ada 8 ve 136 ada 23 parsel sayılı taşınmazların tamamı 160 hisse kabul edilerek; Mehmet A.. S.. mirasçıları adlarına miras payları oranında, 114 ada 191 ve 192 parsel sayılı taşınmazların ise S.. S.. adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davalılar Mustafa, Cemal, Ali, Salih ve M.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, çekişmeli taşınmazların ortak muris Mehmet A.. S..’dan intikalen geldiğini, bir kısım Mehmet Ali mirasçılarına miras paylarını sattıklarını, ancak davalılar Mustafa, Cemal, Ali, Salih ve M.. S..’nın miras paylarına karşılık herhangi bir bedel vermediklerini iddia ederek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payları oranında iptal edilerek, adlarına tescil edilmesini istemişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenilen mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları çekişmeli taşınmazlardan temyize konu; 109 ada 36 ve 111 ada 19 parsel sayılı taşınmazların terekeye dahil olmadığını, bu taşınmazların ortak muris Mehmet Ali’nin kardeşi Hanife’den geldiğini ve Hanife payının davalılar tarafından satın alındığını, 114 ada 191 ve 192 parsel sayılı taşınmazların ortak muris Mehmet Ali’den değil, davalıların annesi Saadet’ten intikalen gelen taşınmazlar olduğunu, 109 ada 52, 113 ada 2, 114 ada 199, 209, 213, 116 ada 13 ve 126 ada 175 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak murisinden intikalen gelen taşınmazlar olduğunu bildirilmişler, diğer dava konusu 109 ada 47, 116 ada 11, 126 ada 58, 66, 135 ada 8, 136 ada 23 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Davalılardan Cemal, çekişmeli taşınmazlardan terekeye dahil olanlar karşılığında davacıların paylarını satın almak istemelerine rağmen davacıların talep ettikleri bedeli veremediklerini, ayrıca davacıların murisi Fatma’nın tespit sırasında miras payına karşılık pay istemediğini savunmuştur. Mahkemece, temyiz konusu 114 ada 191 ve 192 parsel sayılı taşınmazların davalıların annesi Saadet’e ait olduğu, 109 ada 36 ve 111 ada 19 parsel sayılı taşınmazlarda kök muris Mehmet Ali ile kardeşi Hanife’nin eşit oranda paya sahip olduğu ve Hanife payının Mehmet Ali mirasçıları Mustafa, Hasan ve Kemal tarafından satın alındığı, diğer taşınmazların ise ortak muris Mehmet Ali’den intikal ettiği kabul edilerek yazılı olduğu biçimde karar verilmiş ise de; kendilerinin payına yönelik dava açılmayan ve 109 ada 52, 114 ada 213, 116 ada 13, 126 ada 175, 136 ada 23 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olup, payı kayden intikal gören 1934 doğumlu M.. S.. mirasçılarının payı iptal edilerek davada taraf olmayan kişiler aleyhine durum yaratılmış, davası bulunmayan davalıların annesi Saadet ile davacılar dışındaki Mehmet Ali mirasçılarına da pay verilmek suretiyle 1086 sayılı HUMK 74 ve 6100 sayılı HMK’nın 26 maddesine aykırı olarak, talepten fazla ve davası bulunmayan kişiler lehine hüküm kurulduğu gibi, davacılar ile davalı Cemal tarafından süresinde bildirilen diğer tanıkların da beyanına herhangi bir neden gösterilmeksizin başvurulmamıştır

. S.. mirasçılarının payı iptal edilerek davada taraf olmayan kişiler aleyhine durum yaratılmış, davası bulunmayan davalıların annesi Saadet ile davacılar dışındaki Mehmet Ali mirasçılarına da pay verilmek suretiyle 1086 sayılı HUMK 74 ve 6100 sayılı HMK’nın 26 maddesine aykırı olarak, talepten fazla ve davası bulunmayan kişiler lehine hüküm kurulduğu gibi, davacılar ile davalı Cemal tarafından süresinde bildirilen diğer tanıkların da beyanına herhangi bir neden gösterilmeksizin başvurulmamıştır. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için; çekişmeli taşınmazların başında, fen bilirkişisi, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve tarafların bildirmiş oldukları tanıkların tümünün katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan; çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden ne şekilde intikal ettiği, usulüne uygun taksime tabi tutulup tutulmadığı hususlarında olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak beyan alınmalı, dosya kapsamı doğrultusunda değerlendirme yapılarak ve davada taraf olmayan kişiler lehinde ve aleyhinde hüküm kurulmaması gerektiği gözetilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda yazılı hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve yasal düzenlemelere aykırı olarak karar verilmesi isabetsiz, davalılar Mustafa, Cemal, Ali, Salih ve M.. S.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30961, Karar No: 2018/9505, Tarih: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30961 E.  ,  2018/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle üçüncü şahıs “Bbr Özel Eğitim Rehabilitasyon Dan. Reh. ve Sağ. Hiz. Turz.İnş. ve Tic. Ltd. Şti.’nin” asıl borçlu “Ymv Eğitim Sağlık Danışmanlık Turz. Ve Tic. Ltd. Şti.’ne” kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı hususunda her iki tarafa ait ticari defter ve belgeler ile aralarındaki sözleşme hükümleri gözönüne alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine sadece üçüncü şahıs “Bbr Özel eğitim Rehabilitasyon Dan. Reh. ve Sağ. Hiz. Turz.İnş. ve Tic. Ltd. Şti.’ne” ait ticari defter ve belgelere göre düzenlenmiş ve her iki şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı yönünde inceleme yapılmasıyla yetinilen bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu yönünden;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b) Hükümden önce son sözün, hazır bulunan sanığa verilmeyerek, CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b) Hükümden önce son sözün, hazır bulunan sanığa verilmeyerek, CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

c ) İİK'nın 354. maddesi uyarınca şikayetçisinin feragat etmesi veya borcun itfa edildiğinin sabit olması halinde dava ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kanunda ifadesini bulmadığı halde ayrıca ilgili icra dosyalarına borcun tamamını karşılayacak miktarda haciz yapılmış olması halinde de dava ve cezanın düşeceğinin belirtilmesi,

2) Tazminat hükmü yönünden;

İİK'nın 89/4. maddesi kapsamında tazminatla sorumlu tutulan davalı şirketin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.