muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12830, Karar No: 2018/6515, Tarih: 10.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12830 E.  ,  2018/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdur ... ve tanıklar ... ve ...'ın olayın sıcaklığı ile kollukta verdikleri ilk ifadelerine göre, sanığın üzerine suç sabit olduğundan, mahalli mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4133, Karar No: 2014/8437, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4133 E.  ,  2014/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.01.2013 tarih ve 2012/294-2013/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı,...Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu'nun sahibi olan eşi ...'nun ölümünden sonra Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 25. maddesi gereğince kursun kurucu temsilcisi olduğunu, adına özel öğretim kurumları ruhsatnamesi düzenlendiğini, sonrasında davalılarla Niksar Noterliği'nce düzenlenen 12/04/2004 tarih 1861 yevmiye nolu devir sözleşmesi ve 12/04/2004 tarih 1862 sayılı taahhütname şartları ile kursu devretmeye sözleştiklerini, ancak bu devir sözleşmesindeki şartların yerine getirilmemesi üzerine 30/06/2004 tarih ve 3316 yevmiye nolu devir sözleşmesi ile sözleşmeyi yinelediklerini, bu devir sözleşmesinden itibaren 15 ay geçmesine rağmen kursun işletmesinden doğmuş ve doğan borçlarının ödenmediğini, hacizlerin de kaldırılmamış olduğunu öğrendiğini, bu nedenle davalılara noter aracılığıyla ihtarname çekerek borçları bir ay içerisinde ödemelerini ihtar ettiğini, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne dilekçe vererek mevcut kursiyerler mezun oluncaya kadar kademeli olarak kursu kapatmak istediğini bildirdiğini ancak ÖÖK Genel Müdürlüğü'nün 06/04/2006 tarihli yazıları ile talebinin kabul edilmediğini, bunun üzerine noter aracılığıyla 07/04/2006 tarihli ihtarname ile devir sözleşmelerini tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek davalılarla aralarındaki çekişmenin giderilerek davalıların müdahalelerinin menine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kursun kurucusu ...'nun vefat etmesi üzerine eşi davacı ...'nun kursun kurucusu sıfatını aldığı, ... ile davalılar arasında kursun devrine ilişkin devir sözleşmesi imzalandığı, devir sözleşmesinde kursun 25.000 TL bedelle devir alan davalılara devredildiğinin belirtildiği ancak belirtilen tutarın davalılar tarafından ödenmemesi ve sözleşme şartlarının yerine getirilmemesi sebebiyle bu devir sözleşmesinin geçersiz kılındığı, sonrasında yapılan ikinci devir sözleşmesiyle de, ...'nun sürücü kursu işletmeciliği nedeni ile oluşan ... prim borcunun, gecikme zammının, vergi dairesi ve ... idari para cezalarının tamamının devir alanlarca ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği, devir alanlarca herhangi bir borcun ödenmemesi ve bu nedenle ... aleyhine takip yapılması halinde devir alanlara bu bedelin rücu edileceğinin düzenlendiği, ancak yapılan tespitlerde ... adına kayıtlı bulunan araçların ve ...'nun vergi borçlarının bulunduğu, ayrıca sürücü kursunun trafik harcı borcunun bulunduğu, bu kapsamda davalıların taraflar arasında imzalanan ve işletmenin devri niteliğindeki sözleşmenin gereklerini yerine getirmedikleri için davacının sözleşmeyi feshinin yerinde olduğu, bu nedenlerle de davalıların davaya konu sürücü kursunda bulunmaları ve kursu işletmelerinin haksız müdahale niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalıların davaya konu ... Motorlu Taşıt Sürücü Kursun'a vaki müdahalelerinin menine karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.315,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6698, Karar No: 2015/19188, Tarih: 24.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6698 E.  ,  2015/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 29 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 24.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı ... vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... geldiler. Davacı ve aleyhine temyiz olunan adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki,

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın 562.464 m² yüzölçümünde, bir kısmının zirai tarıma elverişli olmayan aşırı taşlık kayalık niteliğinde olduğu, taşlık kayalık alanın acele el koyma dosyasında 416.464 m², davalı tarafça yaptırılan özel kadastro ölçümünde 89.168 m², hükme esas alınan fen raporunda ise 411.649,60 m² olarak belirlendiği, 07.05.2014 tarihli fen raporuna göre taşınmazın buğday ekili alanının 84.182,64 m², sürülmüş arazinin kısmının 66.631,76 m² olduğu, toplam 150.814,40 m² kısmının fiilen tarla olarak kullanıldığı, geriye kalan 411.649,60 m² kısmın ise zeminde kayalık ve boş alana isabet ettiği tespit edilmiş ve bu rapora göre belirtilen özellikler dikkate alınarak taşınmazın değeri hesaplanmıştır. Dava konusu taşınmazın zirai yönden tarıma elverişli olmayan kısımlarının tek başına bir fen bilirkişisi ile belirlenmesi doğru olmadığı gibi fen raporunda buğday ve sürülü alanlar tespit edildikten sonra geriye kalan bölümde kayalık haricinde boş alan olarak nitelenen kısımlarda tarım yapılıp yapılamayacağı da açıklanmamıştır.

Mahkemece, bilirkişi kuruluna iki fen bilirkişisi dahil edilerek topoğrafik ölçme aletleri ile yeniden ölçüm yapılması, zirai bilirkişilerin taşınmazda ayrıntılı inceleme yaparak arazinin niteliklerini belirlemeleri ve gösterdikleri yerlerin fen bilirkişilerince krokiye işaretlenerek gösterilmesi ve aynı rapor altına birlikte imzalarının alınması suretiyle taşınmazın özelliklerinin ve değerinin belirlenmesi gerekirken acele el koyma dosyası, tespit tescil dosyası ve özel kadastro ölçümü arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazın “yakınında yer alan Curcurun deresinden traktör ile elektropomp vasıtası ile sulama yapılabildiği” belirtilerek taşınmaz sulu tarım arazisi olarak değerlendirilmiş ise de; söz konusu Curcurun deresinin taşınmaza mesafesi, taşınmazın büyüklüğü de dikkate alındığında deredeki su kapasitesinin ne kadar olduğu, sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde belirlenmeden, sulu tarım arazisi kabulü halinde de pompajla yapılan sulama için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz rapora dayalı hüküm kurulması,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Kanun ile değişik 29.maddesinde yer alan “10.madde uyarınca mahkeme heyetinin harcırahları, 15 inci madde uyarınca mahkemece oluşturulan bilirkişilerin ve keşifte dinlenilen muhtarın mahkemece takdir edilecek ücretleri ile, tapu harçları ve bu Kanunun gerektirdiği diğer giderler kamulaştırmayı yapan idarece ödenir.” düzenlemesi gereği yapılan keşif ve bilirkişi masraflarından davacı idare sorumlu tutulması gerekirken her ne kadar davalılar talebi üzerine de olsa taşınmazın niteliğinin tespiti ve değerinin belirlenmesi için keşif yapıldığından 16.04.2014 tarihli keşif masraflarının da davacı idareden tahsili gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmaz hakkında açılan acele el koyma dosyasında yatırılan bedel mahsup edildikten sonra aradaki fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu gün olan 15.04.2013 tarihinden itibaren karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekirken bu husus gözetilmeden tüm kamulaştırma bedeline 30.08.2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00'er TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18744, Karar No: 2012/38505, Tarih: 19.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18744 E.  ,  2012/38505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Mağdurun burnunda kırığa neden olacak şekilde yaralanmasının TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında kalması karşısında temel cezanın maddi hata yapılarak TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmesi,

2) Mağdurun soruşturma aşamasında, sanıklardan birinin yüzüne bira şişesi ile vurduğu yönündeki beyanı doğrultusunda eylemin silahla işlenip işlenmediği tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15466, Karar No: 2013/16933, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15466 E.  ,  2013/16933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine, karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 01.01.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı vekili davalı borçlu hakkında 22.03.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde 8230 TL bakiye kira alacağının tahsilini istemiştir. Takibe itiraz eden borçlu davalı, kira borcunu ödediğini, dekontlardan da bunun anlaşıldığını belirterek buna ilişkin banka dekontlarını sunmuştur. Davacı alacaklı vekili 27/09/2012 tarihli dilekçesinde davalının 2010 yılı öncesinden beri kiracı olduğunu, ibraz ettiği 2010 yılına ilişkin kira sözleşmesine göre aylık kiranın 550 TL olduğunu, 2011 yılı kirasının takipteki sözleşmeye göre aylık 600 TL, 2012 kirasının ise bu sözleşmedeki artış şartına göre aylık 660 TL olması gerekirken, aylık, 650 TL olarak talep edildiğini, buna göre davalının 2010 yılında 6600 TL, 2011 yılında 7200 TL, 2012 yılında takip tarihi itibariyle 1950 TL olmak üzere toplam 15750 TL kira ödemesi gerektiğini, taraflar arasında bir de iş yeri kiralanmasına ilişkin sözleşme bulunduğunu, davalının hem bu davaya konu mesken hem de dava dışı işyeri için kira bedellerini aynı hesaba ödediğini, bu hesaba yapılan ödemelerden işyeri kaydı taşımayanları ve daha düşük bedelli olanları mesken kirası olarak saydığını, buna göre 2010 yılı başından takip tarihine kadar mesken için sayılan ödemeler toplamının 7520 TL olduğunu, ödemeler mahsup edildiğinde davalı kiracının takip tarihi itibariyle 8230 TL bakiye borcunun bulunduğunu , işyeri kirası için de takip başlatıldığını ve aynı mahkemenin 2012 /511 esas sayılı dosyasında açılan davanın derdest olduğunu, iki dosyanın birlikte incelenmesi sonucunda takip tutarının ortaya çıkacağını bildirmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmışsa da raporun karara esas alınmadığı, davacının ödendiğini bildirdiği miktar esas alınarak sonuca gidildiği görülmektedir. Ne var ki, davalı kiracı tarafından temyiz dilekçesine eklenen banka dekontlarına göre, takip tarihine kadar davacının kabul ettiğinin

çok üzerinde 26620 TL - ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan kira bedellerinin ... ile ... adına kayıtlı banka hesaplarına ödendiği bildirilmiştir. ... adına kayıtlı hesap ekstresi dosya içerisinde bulunmadığından ödemeler denetlenememektedir. Her ne kadar mahkemece bilirkişi atanmasına ilişkin ara kararında işyeri kirası için başlatılan takip dosyası da incelenerek rapor tanzim edilmesi istenmişse de bilirkişi raporunda iş yeri ve mesken kirasıyla ilgili takip miktarı, talep edilebilecek kira, ödemeler ile ilgili olarak denetime elverişli rapor tanzim edilmediği görülmektedir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, işyeri kirası ile ilgili takip ve dava dosyası da getirtilerek, işyeri ve mesken kirası ile ilgili ödenmesi gereken ve ödenen kira alacağına ilişkin denetime elverişli ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar vermektir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4283, Karar No: 2019/360, Tarih: 17.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4283 E.  ,  2019/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektiren bir sebep görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Sanığın, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan ...'a uyuşturucu madde sattığı yerin rehabilitasyon merkezine 144,45 metre mesafede olduğunun tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında rehabilitasyon merkezinin TCK'nın 188/4-b kapsamındaki yerlerden olup olmadığı konusunda gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5509, Karar No: 2010/1233, Tarih: 22.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5509 E.  ,  2010/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu Yelten Kasabası Çevlik mevkiinde bulunan 109 ada 38 ve 41 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7178, Karar No: 2016/7417, Tarih: 07.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7178 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2015 gün ve 2014/736 E. 2015/1071 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30550, Karar No: 2013/14075, Tarih: 09.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/30550 E.  ,  2013/14075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanığın katılanlar Mehmet Tuncay'a yönelik tehdit, Nilgün Kütük'e yönelik hakaret suçlarına ilişkin, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında katılan ... Kütük'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, katılanın ailesini aşağıladığını ileri sürmesi ve tutanağa geçirilen mesajların içeriğinde yeralan “aileme laf etmeyecektin” şeklindeki sözlerin de sanık savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6455, Karar No: 2023/6227, Tarih: 06.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6455 E.  ,  2023/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/329 E., 2016/91 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet (sanık ... hakkında)

Beraat (sanık ... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret (sanık ... hakkında)

Onama (sanık ... hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

2. Suça konu uyuşturucu maddenin yıllık kişisel kullanım sınırları içinde olup kullanmak için bulundurulduğuna,

3. Kesin delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR