muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1327, Karar No: 2019/152, Tarih: 14.02.2019

Diğer taraftan bu davalarda işverenin çalışma olgusunu kabulünün ya da reddinin tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı da göz önünde tutulmalıdır.

Nitekim açıklanan hususlar Hukuk Genel Kurulunun 15.09.1999 tarihli ve 1999/21-510 E.-1999/527 K.; 30.06.1999 tarihli ve 1999/21-549 E.-1999/555 K.; 03.11.2004 tarihli ve 2004/21-480 E.-2004/579 K.; 25.02.2009 tarihli ve 2009/10-41 E.-2009/93 K.; 24.06.2009 tarihli ve 2009/21-249 E.-2009/291 K; 27.01.2010 tarihli ve 2009/10-578 E.-2010/37 K.; 07.04.2012 tarihli ve 2012/21-137 E.-2012/433 K.; 12.06.2013 tarihli ve 2012/10-1635 E.-2013/823 K. ve 25.09.2013 gün ve 2013/21-182 E.-2013/2013/1401 K. sayılı kararlarında da benimsenmiş ve aynı ilkelere vurgu yapılmıştır.

Yine belirtelim ki, 1982 Anayasasının 12'nci maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulamaz, devredilemez, vazgeçilemez temel hak ve hürriyetlere sahip olduğu, 60'ıncı maddede ise herkesin sosyal güvenlik hakkına sahip olduğu hükmüne yer verilmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirilecek olursa, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulamaz ve feragat edilmez bir hak olduğu sonucuna ulaşılır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davacı vekili, müvekkilinin 01.07.2007-30.04.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen ancak fiili çalışma olmadığı gerekçesiyle iptal edilen çalışmaları bakımından belirtilen tarihler arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverene nereden et temin ettiği, var ise buna ilişkin fatura, irsaliye ve diğer belgeleri olduğu takdirde bunları dosyaya sunmak veya bulunduğu yerleri belirtmek suretiyle teminini sağlamak, fiilen çalıştığı iddiası bakımından ispat yükü altında olduğu, dava konusu iş yerinin köfte imalatı mahiyetinde olduğu, sigorta kontrol memurları tarafından mahallinde inceleme yapılmak suretiyle kimi zaman 44 kişiye varan sigorta bildirimlerinin gerçeği yansıtmadığı, çalışan sayısının dönem dönem en çok 3-5 kişi arasında kaldığının tespit edildiği, ayrıca iş yerine et tedariki diye bir iş ve mesleğin bulunmadığı, ekonomik getirisi belirli üretim ile sınırlı bir işletmenin dışardan et almak için ayrıca işçi çalıştırmasının bilinen piyasa koşullarına göre olağan bir durum olmadığı, bölgesel bazda bu şekilde çalışan imalathanelerin eti piyasadan kendileri aldıkları, istisnaen komisyoncu (aracı) kullandıkları bunların da et alan ve satandan belli bir oranda komisyon aldığı, bu tip çalışmanın da hizmet akdine dayalı olmadığı, fiili çalışmanın olmadığına dair sigorta müfettişlerince yapılan tespitin yerinde olduğu, aksinin başkaca delillerle kanıtlanmadığı, tanık beyanlarında fiilen çalışmanın varlığına dair kesin ve somut bir beyan bulunmadığı, et tedariki için 20-30 hatta 40 işçiye varacak miktarda işçi çalıştırmanın ekonomik koşullarına uygun olmadığı gereksiyle davanın reddine ilişkin önceki kararda direnilmiştir.

Ne var ki, sosyal güvenlik hakkının anayasa ile güvence altına alınan temel bir insan hakkı olması yanında, sigortalı olma hak ve yükümünden kaçınılamayacağına ve vazgeçilemeyeceğine ilişkin Kanun hükümleri karşısında, üstelik Mahkemenin bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olmasından ötürü resen araştırma ve delil toplama yükümlülüğü altında olduğu dikkate alındığında, dosya kapsamından, davacının 01.07.2007-30.04.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinden çalışmasının bildirildiği, ancak Kurum kontrol memurları tarafından davalı iş yerinin kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 25.08.2010 tarihli raporda, davacının davalı iş yerindeki çalışmalarının fiili çalışma olmadığı belirtilerek, davacının 01.07.2007-30.04.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinden bildirilen çalışmalarının iptal edildiği, davalı iş yerinde çalıştığı anlaşılan ve çalışmaları iptal edilmeyen bir kısım tanıkların, idari soruşturmadaki beyanları ile çelişecek şekilde davacının dışarıdan et temin etmek suretiyle çalışmasını doğruladıkları görülmüştür.

Şu hâlde öncelikle belediye, vergi dairesi, ticaret odası ve bağlı olduğu odadan davalı iş yerinin hangi tarihler arasında faaliyette bulunduğu kapsamlı şekilde araştırılıp, ihtilaflı dönemde belirtilen yerlerden, davalı iş yeri tarafından yapılan işlemler sorulup, davalı iş yeri tarafından verilen bildirgelerin getirtilmesi gerekmektedir.

Ayrıca davacının davalı iş yerine dışarıdan et temin etmek şeklinde çalıştığı iddiası ile ilgili olarak, davacının davalı işverene nerelerden et temin ettiğini araştırmak ve buna dair fatura, irsaliye ve diğer belgeleri getirtmek, bu belgelerde davacının imzası olup olmadığını araştırmak, davalı iş yerine ait defter, fatura ve irsaliye gibi belgeleri getirtmek, davacının bu belgelerde imzası olup olmadığını araştırmak yanında kolluk aracılığı ile davalı iş yerine komşu olan iş yerlerinden davacının çalışmasının gerçek ve fiili çalışma olup olmadığı yönünde araştırma yapmak, 25.08.2010 tarihli müfettiş raporunda adı geçen ve çalışmaları iptal edilmeyen kişilerden tanık olarak beyanı alınmayan kişiler ile SGK, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle iş yerine o tarihte komşu olan diğer iş yerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanları, yoksa iş yeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra eğer çalışma varsa çalışmanın tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğunu araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğuna işaret eden Özel Daire bozma kararı yerindedir.

Hâl böyle olunca direnme kararı, Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

Hâl böyle olunca direnme kararı, Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5054, Karar No: 2019/2840, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5054 E.  ,  2019/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18985, Karar No: 2013/17575, Tarih: 12.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/18985 E.  ,  2013/17575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz konulmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı 19.3.2013 tarihinde eski eşi davalı ...'a sattığını belirterek, davalılar arasındaki tasarrufun iptaline İİK 281/2 madde gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 26.7.2013 tarihli ara kararla; dava konusu taşınmazın davalılar adına kayıtlı olması halinde 5.109.227,77 TL alacak miktarı ile sınırlı olarak 3 kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için tapu kaydının üzerine %15 teminat mukabilinde ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından teminat yönünden temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 Tarih 2010/964 Sayılı Kamu Bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile 15.11.2000 tarihli ve 4603 Sayılı Kanunun 2.maddesinin 2.fıkrasında yer alan kamu bankalarının (TC.Ziraat Bankası AŞ., T.Halk Bankası AŞ,T.Emlak Bankası AŞ.) yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine dair süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır.

4603 sayılı Yasa gereği yeniden yapılandırma süreci içinde ihtiyati haciz talebinde bulunan davacı TC.Ziraat Bankası AŞ.'nın yeniden yapılandırma süresini uzatma yetkisinin Bakanlar Kurulu'na verildiği, Bakanlar Kurulu'nun da yeniden yapılandırmaya dair süreyi 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzattığı,ihtiyati haciz talebinin bu 5 yıllık süre içinde yapıldığı, 5230 Sayılı Kanunun 11.maddesi göre yeniden yapılandırma sürecindeki ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı belirlendiğine göre ihtiyati haciz talebinde bulunan davacı banka lehine kanununa dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken %15 teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3945, Karar No: 2013/3919, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3945 E.  ,  2013/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tekirdağ Aile ve Muratlı Asliye (Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 30.10.1994 doğumlu ...'ın evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen çocuğu 16.03.2011 doğumlu ...'in, annesi ...'ın yaşının küçük olması nedeniyle vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 337. Maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir." denmekte olup, aynı Yasanın 404. maddesinde "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır. Görevlerini yaparlarken vesayeti gerektiren böyle bir hâlin varlığını öğrenen nüfus memurları, idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 21. maddesinde de; “Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, Tekirdağ Aile Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan adresin küçüğü tanıyan babası ...'in yerleşim yeri adresi olduğu, kısıtlı adayının sözkonusu adreste oturmadığının Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğünün 14.07.2011 tarihli kolluk araştırma tutanağından anlaşıldığı, yapılan zabıta araştırmasında kısıtlı adayının ... adresinde olduğunun belirlendiği, bu bakımdan uyuşmazlığın Tekirdağ Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Tekirdağ Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2459, Karar No: 2018/6906, Tarih: 08.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/2459 E.  ,  2018/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/04/2016 tarih ve 2015/289-2016/179 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

duruşma için belirlenen 06.11.2018 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin ...'da bulunan mermer fabrikasında önce ortak olarak çalıştıklarını, daha sonra ... Mermer Ltd. Şti'ne ait ... Ltd. Şti'ne ait işletme ve fabrikayı davalıya satmak için anlaştıklarını, davacının hisselerinin toplam 88.000 USD karşılığı davalıya satma konusunda tarafların anlaştıklarını, davalının bu bedeli ..., ... Şubesi 30/06/2001 tarih 40.000 USD bedelli ve 30.12.2001 tarih 48.000 USD bedelli çekler ile ödediğini, çekleri alan müvekkilinin hisselerini davalıya ... 4.Noterliği'nde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile 31.10.2000 tarihinde devir ettiğini, daha az harç ödemek için devir bedelinin 125 TL gösterilmesini davalının söylediğini, müvekkilinin de ödemelerini çek ile aldığı için devir bedelinin düşük gösterildiği sözleşmeyi imzalamakta sakınca görmediğini, davalının verdiği çeklerin ödeme günü geldiğinde ödemediğini, aleyhine yapılan takibin de sonuç vermediğini, davalının devir aldığı işletmeyi bir başka şahsa sattığını, müvekkilinin yanında diğer hissedarların da alacaklarını alamadıklarını ve dava açtıklarını, davalının bedelini ödemeden şirketin hisselerini devir alarak işletmeyi ele geçirdiğini ve yüksek bedelle de başka şahıslara devir ederek ayrıca kâr elde ettiğini ileri sürerek 121.440,00 TL alacağın ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların dava dışı ... Mermer Sanayi Ltd. Şti.de ortak olduklarını ve davacının bu şirketteki payını müvekkiline devir ettiğini, ancak, iddianın aksine ... İth. ve İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bu şirkete ait işletme ve fabrikanın, ... Mermer Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'ne ait olduğunun doğru olmadığını, davacının, hissesini alacak konusu edilen çekler karşılığında değil nakden ve peşinen alarak müvekkiline devrettiğini, noter senetlerinin sahteliğinin ispat edilinceye kadar kesin delil teşkil edeceğini, söz konusu şirketin payının devri tarihinde şirket pasifinin aktifinden daha çok olduğunu ve şirketin tüm mal varlığının 16.000,00 TL civarında olduğunu, sunulan 01.01.2000 - 31.12.2000 dönemi ayrıntılı işletme bilançosu ile bu durumun sabit olduğunu, davacının iddia ettiği gibi böyle bir

şirketin cüzi bir payının 88.000 USD bedelle devrinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çeklerin zamanaşımına uğradığını, davacının hiçbir hüküm ifade etmeyen çeklerin elinde sebepsiz olarak bulunduğunu bildiği için bu güne kadar beklediğini ve zamanaşımından sonra alacak iddiasında bulunduğunu, davacının hissesini devrettiği şirketin hiçbir zaman gayrimenkulünün bulunmadığının tapu kayıtları ile sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; noterde düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ... Mermer San. Tic. Ltd. Şti.'nde bulunan 5 adet hissenin davacı tarafından davalıya devredildiği, sözleşmede devir bedelinin 125,00 TL gösterildiği ve bedelin haricen, nakden davacıya ödendiğinin belirtildiği, davacı vekilinin taraflar arasındaki şifai sözleşme ile hisse devir bedelinin 88.000 USD olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davalının 88.000 USD tutarında iki adet çek verdiğini, sonrasında noterde devir sözleşmesi imzalandığını, çek bedellerinin davalı tarafından ödenmediğini iddia ettiği ve yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunan iki adet çek örneğini sunduğu, yapılan incelemeye göre devredilen toplam 5 hissenin gerçek değerinin 1.957,36 TL olduğu, hisse devir sözleşmesi ile 125,00 TL'lik bedelin peşin olarak ödendiğinin sabit olduğu, bu nedenle hisselerin gerçek değerinden peşin ödenen 125,00 TL'nin mahsubunun gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 1.832,36 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk karar Dairemizce “...mahkemece, davalı asil isticvap edilerek yazılı delil başlangıcı niteliğinde olan iki adet çeki hangi hukuki nedene dayalı olarak keşide ettiğini açıklattırması, dava dışı ... Mermer Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’ne ait bilançolar celbedilerek devir tarihindeki şirket bilançosunda gösterilen şirkete ait varlıkların gerçek değerlerinin tespit ettirilerek gerçek değerlere göre davalıya devredilen hisselerin bedelinin bulunması ve sonucuna göre davacının hisse devrinden doğan alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği...” gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur. Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davalı asil isticvap edilmiş, ardından bilirkişi incelemesi yapılarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava konusu çeklerin ortağı olduğu limited şirket hisselerinin devri karşılığı düzenlendiğini iddia etmesine karşın davalı isticvabıyla birlikte davaya konu çeklerin şirkete ait fabrika binası ve arsasını almak için verdiğini, ancak arsa ve fabrikanın kendisine devredilmediğini bildirmiştir.

Mahkemece hükme dayanak alınan ek bilirkişi raporunda dava dışı şirketin devir tarihindeki bilançosunda kayıtlı varlıkların bilançoda gösterilen değerleri üzerinden hesaplama yapılarak devredilen hisselerin değeri belirlenmiştir. Bilirkişi raporundaki hesaplamanın bilançoda gösterilen değerler üzerinden yapılması sonucu bulunan değer, defter değeri olup, bu bedelin devir tarihindeki bilançoda yer alan varlık ve değerlerin gerçek değerleri olan piyasa veya rayiç değerleri yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Şirket aktifinde yer alan varlık ve hakların defter kayıtlarında gösterilen değerlerinin çoğu zaman gerçek değeri yansıtmaması nedeniyle sadece bilanço değerleri üzerinden hesaplama yapılarak değer belirlemesi yapmak adaletsiz sonuçlar doğurabilir. Esasen bozma ilamında da devir tarihindeki gerçek değerin araştırılması istenilmiştir. Dolayısıyla mahkemece devir tarihindeki şirket bilançosunda gösterilen şirkete ait varlıkların gerçek değerlerine göre değil, bilançoda yazılı değerler üzerinden hesaplama yapılarak devredilen hisselerin değerinin belirlenmesi yerinde olmadığı gibi benzer nitelikteki ... tarafından davalı ... aleyhine limited şirket hisse devir sözleşmesinden doğan alacağın tahsili amacıyla

girişilen icra takibine itirazın iptali davasında alınan bilirkişi raporlarındaki belirlemeler, dosya içeriği ile bu dosyadaki deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle inceleme yapılarak iddia ve savunmalara göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8148, Karar No: 2024/5575, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8148 E.  ,  2024/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/917 E., 2023/219 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki aidiyet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; baba adının ... anne adının ise ... olduğunu, evlilik dışı olarak 01.05.1964 tarihinde dünyaya geldiğini ve 15.05.1966 tarihinde ... ... ismiyle nüfusa kayıt olduğunu, ancak kurumdaki bazı çalışmalarının anasının adı olan ... adı ile geçtiğini, evlendikten sonra kayıtlarının bu kez ... olarak geçirildiğini, böylece 12048512 sigorta sicil numarasıyla sigortalı olarak çalıştığı ve ... adına geçen çalışmaların aynı sicille devam eden kendi adına geçirilmesi için iş bu davanın ikame edildiğini beyan ederek 12048512 sigorta sicil numarasıyla çalışmış olduğunun ... ve ... isimli çalışanın da aynı çalışan olduğunun tespiti ile sigorta kayıtlarının düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; ... ...’ın mevcut ise davaya dahil edilmesinin gerektiğini davacının taleplerini açıklamasının gerektiğini ayrıyeten sigortalı olarak gözüktüğü işyerlerinin kayıtlarının celp edilerek incelenmesi gerektiğini belirterek sadece tanık beyanı ile yargılamanın yapılamayacağını belirtip davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davaya dahil edilen ... ...; davacının annesi olarak davaya dahil edilmiş olduğu, 31.01.2013 tarihli duruşmada hazır bulunarak beyanında "... ben 1972 yılından itibaren 18 sene ... Gıda isimli bisküvi fabrikasında çalıştım ve emekli oldum kızım olan davacı ilkokulu bitirdiğinde 15 yaşında yanıma aldım o da benimle aynı fabrikada çalıştı davacıya 3'er aylık dönemler halinde geçici işçi olarak çalıştırdılar bir süre çalıştıktan sonra davacı başka bir işyerine girip çalışmaya devam etti..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI