muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3204, Karar No: 2020/851, Tarih: 03.02.2020

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 287,54 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9508, Karar No: 2009/18111, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9508 E.  ,  2009/18111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2009

Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2005/1288 Esas sayılı icra takip dosyası aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9533, Karar No: 2012/13808, Tarih: 20.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9533 E.  ,  2012/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2010 gün ve 2008/13-2010/52 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/02/2012 gün ve 2010/10662-2012/2274 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının rehabilitasyon merkezi açacağını bildirerek bu merkezin % 20 hissesini verme vaadi ile 20.000.-TL aldığını, ancak aradan uzun süre geçmesine rağmen böyle bir merkezin açılması için girişim olmadığını, 20.000.-TL'nin geri ödenmesi için yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %40 icra-inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin rehabilitasyon merkezi açmak için davacıya ortaklık teklif ettiğini, davacının müvekkili ile aralarında akdettikleri tutanak ile ayrı ayrı 15 milyar ve 4 milyar TL parayı müvekkiline verdiğini, paranın okul inşaatında harcanmak ve geri ödemesiz olmak kaydıyla alındığını, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından özel rehabilitasyon merkezlerinin kapatılacağı ve kendilerine para ödenmeyeceği yönündeki haberler üzerine davacının işi yapmaktan vazgeçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9970, Karar No: 2013/15845, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9970 E.  ,  2013/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 03.01.1997-05.01.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği, davalı şirkete ait 281264 sicil numaralı işyerinin 11.01.1991-30.06.1996 tarihleri arasında, 222257 sicil numaralı işyerinin 25.11.1987 tarihinden itibaren halen kanun kapsamında olduğu, davacının davalı işyerinde 01.10.1997-30.10.1997 tarihleri ile 01.04.1998-2001/2. dönemi arasında ve 2001/3.döneminden 05.02.2008 tarihine kadar otuz günün altında hizmetinin bildirildiği, sadece bir kısım dönem bordolarının geldiği, davacının 2003, 2004 ve 2006 yıllarında bazı günlerde mazeretli olarak işe gelmediği ve imzasının bulunduğu evraklarda bu günlerde ücretsiz izinli olduğunun kabul edilmesini istediği, ayrıca Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Sağlık Kurulu Raporuna göre davacının 08.03.2004-24.04.2004 tarihleri arasında 46 gün raporlu olduğu, ancak karar verilirken davacının mazeretli ve raporlu olduğu günlerin dikkate alınmadan karar verildiği ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının mazeretli ve raporlu olduğu günleri tespit ederek davayı bu günleri dikkate alarak değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13199, Karar No: 2017/5198, Tarih: 15.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/13199 E.  ,  2017/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 51, 51/3-7 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Olay günü, ticari taksi şoförü olan sanığın, idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolun seyir yönüne göre sol tarafındaki benzin istasyonuna girdikten sonra, istasyonun kullanıma kapalı olduğunu farkedince benzin istasyonundan çıkarak tek yönlü yolda seyrine devam edip uygun olan ilk kavşaktan dönüşünü tamamlamak yerine, tek yönlü yolda geri manevra yaparak kavşak başında, dikkatini araçların seyir yönü olan sol taraftaki kavşağa vererek ışıklı yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmek için kaplamaya giren 1935 doğumlu yayaya, aracının arka kısmı ile yaya geçidi üzerinde ve yolun sağında çarpması şeklinde meydana gelen olayda; Mahkemece de uyulmasına karar verilen Dairemiz'in 2013/23149-2014/14975 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, olay mahallinin 100-150 metre ilerisindeki kavşaktan geldiği yöne dönüş yapma imkanı bulunan sanığın, kavşak başında tek yönlü yolda geri manevra yaptığı ve çarpma noktasının ışıklı yaya geçidi üzerinde olduğu göz önüne alınarak sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Sanığın TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, hükümde sürücü belgesi bilgilerinin dosyadaki bilgilerden farklı gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25871, Karar No: 2014/28955, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/25871 E.  ,  2014/28955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 3. İŞ)

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2010/128-2012/574

DAVA :Davacı, ücret, ücret alacağının %5 fazlası, fazla mesai ücreti, fazla mesai ücretinin %5 fazlası, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin % 5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverence hakkettiği ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bu alacaklar ile %5 fazla ödeme tutarlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması

zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 9.HD'sinin 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda; Mahkemece davacının 5953 sayılı Kanun’un Ek 1 inci maddesine müsteniden fazla saatlerde çalıştığı kabul edilerek talep edilen fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının %5 fazlası hüküm altına alınmış ise de; bu fazla ödeme tutarlarının doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti yapıldıktan sonra Dairemizce benimsenen esaslar doğrultusunda indirim oranının tatbikî gereklidir.

Belirtilen sebeplerle; Mahkemece %5 fazlalıkların asıl alacağın indirimsiz tutarına göre belirlenmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13140, Karar No: 2014/16400, Tarih: 25.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/13140 E.  ,  2014/16400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/16275

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2006/249 (E) ve 2012/449 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama ve tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkların atılı suçlamaları kabul etmemesi, olay yerinde elde edilen 29 adet kovanın tek bir silahtan atıldığının anlaşılması, şikayetçilerin hazırlık ve yargılama beyanlarında kendilerine kaleşnikof marka tüfekle ateş eden kişilerin kimlikleri hususunda çelişkili beyanlar vermiş olmaları ve olayın tarafsız tanığının bulunmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde askerden izne geldiğini ve olay günü askerliğini yaptığı birliğe dönmek üzere otobüs terminalinde bulunduğunu beyan eden sanık N.. S.. ve onu uğurlamak üzere terminalde olduğunu beyan eden sanık İ.. S..'nın savunmalarının doğruluğunu tespit bakımından sanığın askerlik şubesine müzekkere yazılarak askerliğini hangi tarihler arasında yaptığı ve izin tarihlerinin öğrenilmesi, sanıklar İ.. S.., N.. S.. ve F.. S..'nın babası olan A.. S..'nın hazırlık beyanlarında oğlu İ.. S.. hariç diğer çocuklarının olay yerinde bulun- madığı şeklindeki beyanı, şikayetçi S.. S..'ın ise kendilerine ateş eden kişilerin İ.. S.. ve N.. S.. olduğu yönündeki beyanları irdelenip tartışılarak mahkumiyet gerekçelerinin her sanık bakımında ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği gözetilmeden tüm sanıklar hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından, sanık N.. S.. hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık N.. S.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerde kabul ve uygulamaya göre;

a) Tek bir eylemle üç ayrı mağdura karşı tehdit suçunu işlediği iddia olunan sanık hakkında TCK.nun 43/2. maddesi uyarınca tek bir ceza tayin edilip zincirleme suç hükümleri uyarınca arttırım yapılması gerekirken üç kez cezalandırıl- masına karar verilmesi,

b) Sanığa hükmolunan 2 yıl hapis cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine 1 yıl 10 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ve sanıklar F.. S.. ile C.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1751, Karar No: 2020/7843, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1751 E.  ,  2020/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;Dava konusu taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hatlarından yalnızca ... – ... Enerji Nakil Hattı’nın 27.11.1978 tarihinde tesis edildiği gözetildiğinde; bu hat dışında kalan enerji hatlarına ilişkin bedel yönünden nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gereçekli kararın hüküm fıkrasının;

a) Harca ilişkin 5 numaralı fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen ...- ... Enerji Nakil hattı nedeniyle tespit edilen bedel üzerinden alınması gereken 44.40 TL ile diğer enerji nakil hatları nedeniyle tespit edilen bedel üzerinden alınması gereken 8.998,77 TL’nin toplamı 9.043,17 TL’den peşin ve tamamlama harçlarının toplamı 2.784,83 TL’nin mahsubu ile bakiye 6.258,34 TL’nin davalı idareden alınarak hazineye irat kaydına, 2.784.83 TL’nin de davalı idareden alınarak davacılara payları oranında verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin 6 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen ...- ... Enerji Nakil hattı nedeniyle tespit edilen bedel üzerinden hesaplanan 2.725,00 TL maktu vekalet ücreti ile ile diğer enerji nakil hatları nedeniyle tespit edilen bedel üzerinden alınması gereken 13.288,75 TL’nispi vekalet ücreti toplamı 16.013,75 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara payları oranında verilmesine) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.