muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2506, Karar No: 2020/573, Tarih: 20.01.2020

Davalılar vekili, davacının taleplerinden 6.403.- YTL'lik kısmını davacı şirket lehine kabul ettiklerini, davacı ...'ya müvekkillerinin hiçbir borcunun bulunmadığını, müvekkili şirket ile davacı ... arasında borç doğuran hiçbir hukuki işlemin bulunmadığını, işletmenin müvekkili ...'ın şahsına devredilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, 18.233,10 TL'nin davacı ... tarafından bankadan çekildiğinin tespit edildiğini, 14/10/2005 ve 27/10/2005 tarihli faturaların kapalı fatura olduğu, bu nedenle ticari örf adet gereği bedeli ödenmiş fatura olduğuna karine teşkil edeceği, bunun aksinin ise davacı tarafça ispatlanamadığı, davacının ekim ayında kesilen fatura bedelinden dolayı 1.382,00 TL KDV ve buna bağlı olarak kurumlar vergisi ve stopaj bedeli talebinin kabulüne dair alacak kalemi yönünden mahkeme kararının bozma konusu yapılmadığı, bu taleple ilgili taraflar arasındaki ihtilafın ticari ilişkiden kaynaklanması nedeniyle hükmedilen alacağa ticari faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacı ...Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. Tic. Ltd. Şti.'nin davasının kısmen kabulü ile toplam 8.239,00 TL alacağın 6.403,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 1.836,00 TL'lik kısmının ise dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı ...Eğitim Öğretim Sağlık Rehabilitasyon ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, davacı şirketin fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacı ...'nun davası hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı ...Eğitim ve Reh. Merk. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ...Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 86,30 TL harcın temyiz edendavacı ...Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16449, Karar No: 2013/15444, Tarih: 01.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16449 E.  ,  2013/15444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı .... aleyhine 19/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, 26/12/2011 tarihinde ... gazetelerinde tam sayfa olarak ... tarafından "kınıyoruz" başlıklı ilan verildiğini ve ilanın içeriğinde müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili; ... ile davacının antrenörlüğünü yaptığı ... arasında 23/12/2011 tarihinde oynanan basketbol maçı sırasında spor ve eğitim etiği ile bağdaşmayan olaylar yaşandığını, ilan metninde maç sırasında cereyan eden olayların sıralandığını, esas olarak maçı yöneten hakemlerin kararlarının eleştirildiğini, davacıya herhangi bir hakaret yöneltilmediğini, davacının maçı yöneten hakemlerin hocası olduğunu, ilanda gerçekte yaşanan olaylardan bahsedildiğini, davacıya hakaret edilmediğini, sadece eleştiri yapıldığını, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu ilanların davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu ilanlarda “23/12/2011 tarihli ... basketbol maçında insan olma etiğiyle spor ahlakıyla ve eğitim etiğiyle hiç örtüşmeyen haksızlıklarla karşılaştık. ... Basketbol Antrönürü ...'ün Milli Basketbol Hakemi olması gerekçesiyle maçı yöneten hakemleri baskı altına alarak ... Antrenörünün sahaya alınmaması konusunda hakemleri yönlendirmiş olup, maçın yöneticisi gibi aldığı kararları hakemlere onaylatmıştır... Antrenörümüzün maç ortasında sahaya inmesine, yine ... beyin hakemler tarafından ikna edilmesiyle izin verilmiştir... ...'ün soyunma odasına saldırısı ile kendini korumaya çalışan öğrencilerimize şaşkınlık ve korku yaşatmıştır... ... Antrenörü ..., maç boyunca kendisinin Milli Hakem olması vasfını kullanarak, hakemleri etkilemeye çalışmış, baskı altına almış, maç sonucuna etkili olmuştur... 2. periyottan itibaren ...'ün hakemler üzerindeki etkisi nedeniyle, ... oyuncularına sürekli faul düdüğü çalınarak basketbol oynamaları engellenmiştir.... Bu çirkin olayı kınıyoruz." cümlelerine yer verilmiştir.

Davaya konu ilanlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 23/12/2011 tarihinde ... ve ... arasında oynanan basketbol maçının eleştirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalı yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir. Mahkemece, istemin tümden reddedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22150, Karar No: 2015/30863, Tarih: 21.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/22150 E.  ,  2015/30863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ......vekili avukat ....., diğer davalı .....vekili avukat ............... ile davacı vekili avukat ...'nin gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ........... 1.4 TSİ DSG Ambiente 2011 model aracı dava dışı 3.kişiden 2.el olarak satın aldığını,2012 yılı sonlarında araçta kalkışta 1.viteste ve devamla 2.viteste meydana gelen titreme sorunu nedeniyle davalı .....'ye başvurulduğunu, otomatik vitesinin özelliği gereği, basit bir yazılım güncelleme yükleme ile sorunun ortadan kalkacağını söylediklerini, garanti kapsamı içinde söz konusu yazılım güncellenmesi ücretsiz yapılarak teslim edildiğini, ancak araçtaki bu sorunun zaman zaman yeniden ortaya çıktığını ve tekrarlandığını, gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek, davaya konu aracın sıfır kilometre yeni misli ile değiştirilmesine, aksi kanaatin hasıl olması halinde aracın iadesi ile bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile.............plakalı aracın takyidatsız olarak davalılara teslimi ile teslim edildikten sonra 39.750,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davada kendisine vekil ile temsil ettirmiştir. Mahkemece de,davanın kabulüne karar verildiğine göre, kabul edilen 39.750,00 TL tutar üzerinden, davacı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12.maddesi gereğince nisbi vekalet ücretine karar verilmelidir.Mahkemece davacı lehine hiç vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz olunan mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümüne yeni bir bent eklenerek,“ Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi gereğince 4.672,50 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine “ ibarelerinin yazılmasına hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.690,12 TL harcın davalı-.........'den, 1.332,12 TL harcın davalı-............'dan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13709, Karar No: 2019/16645, Tarih: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13709 E.  ,  2019/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın tehdit suçundan beraatine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35/1, 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/1026 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararının itiraz edilmeden 23.03.2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27.08.2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35/1, 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/999 Esas, 2018/1129 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.06.2019 tarihli ve 2019/6355 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 tarihli ve 2019/68779 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir."Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir

.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde tehdit suçundan beraatine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve kasten yaralama suçu yönünden ise mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/999 Esas, 2018/1129 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8703, Karar No: 2010/17298, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8703 E.  ,  2010/17298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.8.2007 tarihinde davalıdan 500,00 TL değerinde Cina cinsi fasulye tohumu satın aldığını, ilaç bedelleri ile birlikte toplam 791 TL ödediğini, daha sonra aldığı tohumların Cina cinsi fasulye tohumu olmadığını fark ettiğini, mahkeme kanalı ile tespit yaptırdığını, bilirkişi raporuna göre fasulye tohumlarının Cina cinsi olmadığının, Cina cinsi fasulye ekilmiş olması halinde net gelirinin 7.809,60 TL olacağının belirlendiğini, net kazanca tekabül eden 7.809,60 TL ile satın almış olduğu tohum, ilaç ve benzeri maddeler karşılığı olan 791,00 TL nin ve 2.000,00 TL manevi tazminatın 20.8.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının cina cinsi fasulye tohumu satın aldığını ancak iddialarının doğru olmadığını, başka cins bir tohumu hiç satmadığını, davacının satın aldığı 20 poşet tohumun ancak 4-5 dönümlük alana ekilebileceğini, oysa zarar hesabının 13 dönüm esas alınarak yapıldığını, tespit bilirkişisinin varsayımlara dayanarak rapor düzenlediğini, hangi koşullarda ekim yapıldığının dahi belirtilmediğini, kalitenin düşük olmasının sadece tohumla ilişkilendirilemeyeceğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Davanın kısmen kabulü ile, 4.800,00 TL maddi, 300,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak

2010/8703-17298

davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir,

2-Davacı, davacıdan satın aldığı tohumlar nedeni ile emeğinin boşa çıkması sonucu üzüntü yaşadığını belirterek, sözleşmeye aykırılık nedeniyle manevi tazminat isteğinde bulunmuştur Sözleşmeye aykırı davranılmasında ancak BK. 49. maddesindeki şartlar gerçekleştiğinde manevi tazminat istenebilir. Bunun için de davacının kişisel haklarına hukuka aykırı bir şekilde tecavüzün varlığından söz etmek gerekir. Somut olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gözetilerek manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 60.00 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve yine peşin alınan 75.75 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.