muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2759, Karar No: 2020/745, Tarih: 13.10.2020

Dava şartları mahkemece her aşamada varlığı incelenmelidir. Mahkemece davacı ve davalı ... Şirketinin ticari defter ve kayıtları incelenerek yenilenen çeklerin verilmesine dayanak ticari ilişkinin ne zaman doğduğu tespit edilmelidir. Gerçekten bu ticari ilişki nedeniyle borç ipoteğin konulduğu 26.02.1997 tarihinden sonra doğmuş ise mahkeme kararı gibi davanın dava şartı yokluğu nedeniyle HMK’nın 114 ve 115/2 maddeleri gereği usulden reddi gerekecektir. Ancak inceleme sonucu davacı ile davalı ... Şirketi arasında çeklerin verilmesini gerektirecek ticari ilişkiden dolayı borç ipotek tarihinden önce doğmuş ise bu kez dosya kapsamına göre mahkemenin muvazaanın ispatlanamadı gerekçesi yanlış olacaktır. Mahkemenin muvazaanın ispat edilemediğine dayanak yaptığı hakem kararının Yargıtay 19. Hukuk Dairesince bozulmuş olması ve 6 ay içinde verilmeyen hakem kararının bu bozma kararı ile yok hükmünde oluşu, ayrıca GBH şirketinin ticari defterlerinin tek taraflı incelenmesi ile Tüfekçi Şirketinden alacaklı olduğu sonucuna varılması son derece hatalıdır. Çünkü söz konusu alacaklar Tüfekçi Şirketinin ticari defterlerinde de yer almadığı sürece HMK 222. maddesi gereği GBH ticari defterlerindeki kayıtlar lehine delil olmayacaktır.

Üçüncü kişi GBH şirketinin borçlu Tüfekçi Şirketinin %49 hissesine sahip oluşu şirketler arasında organik bağın bulunduğunun açık delilidir. İşte tüm bu sonuçlara ulaşmak için Tüfekçi Şirketinin davacı alacaklıya borcunun ipotek tarihinden önce doğup doğmadığı dava şartının mahkemece araştırılmadan “davanın kabulü yönünde karar verilmelidir” gerekçesi ile çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2011/2249, Karar No: 2011/4123, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2249 E.  ,  2011/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kartal 1.Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın Kartal 1.Sulh Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından da, Kırıkkale Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25. maddesi uyarınca yargı yeri belirlenmesi, mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde mümkün olmaktadır. Somut olayda; Kartal 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesince ise, üçüncü bir mahkeme olan Kırıkkale Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilip, Kırıkkale Sulh Hukuk Mahkemesi ile aralarında yetki uyuşmazlığı oluştuğundan söz edilerek dosya yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmiştir. Dosyada Kırıkkale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş olan yetkisizlik kararı yoktur. Karşılıklı olarak verilmiş iki ayrı yetkisizlik kararı olmadığından dosyanın Kırıkkale Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilerek davaya anılan yer mahkemesince devam olunması gerekirken yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24458, Karar No: 2007/1995, Tarih: 12.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24458 E.  ,  2007/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

01.05.2005 tarihinden geçerli olmak üzere 5335 sayılı Kanun'un 14.maddesi ile değiştirilen 3095 sayılı "kanuni faiz ve temerrüt faizine ilişkin Kanun'un 1.maddesine göre Kanuni faiz:

Madde 1 (Değişik 5335-21.04.2005/m 14 -yürürlük m.35/c) Borçlar Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu'na göre faiz ödenmesi gereken hallerde, miktarı sözleşme ile tespit edilmemişse bu ödeme yıllık yüzde on iki oranı üzerinden yapılır. Bakanlar Kurulu, bu oranı aylık olarak belirlemeye, yüzde onuna kadar indirmeye veya bir katına kadar arttırmaya yetkilidir"

Keza, 01.01.2006 tarihinden itibaren uygulanması gereken faiz oranı ise yıllık yüzde dokuzdur (3095 sayılı Kanun'un 1.maddesinde yer alan yasal faiz oranı 30.12.2005 gün ve 26039 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan 19.12.2005 tarih, 2005/9831 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla 01.01.2006'dan geçerli olmak üzere yıllık yüzde dokuz olarak belirlenmiştir).

Somut olayda, alınan bilirkişi raporlarında hesaplamanın yukarıda bahsedilen dönemler itibariyle %28 ve %23 oranları esas alınarak yapılması ve anılan rapor doğrultusunda hüküm kurulduğu tespit edilmiştir. O halde, mahkemece yine BK. 84.maddesi de gözetilerek 01.05.2005-31.12.2005 dönemi arası %12, 01.01.2006 tarihi sonrası %9 faiz oranları esas alınarak bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25185, Karar No: 2015/30294, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25185 E.  ,  2015/30294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının kendi isteği ile işe gelmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hukuk mahkemesi kendisine açılmış olan bir davayı bütün yönleriyle inceleyip karara bağlamakla yükümlüdür.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele söz konusu olur.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Somut olayda .................. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden ve her iki dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşıldığından .................. Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki 2013/606 esas sayılı hizmet tespiti davası sonuçlanıp kesinleşene kadar mahkemece bekletici mesele yapılmalı söz konusu dava kesinleştikten sonra bir değerlendirmeye tabi tutularak taleple ilgili sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai konusunda hesap yapılırken tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Davanın taraflarının anlatımına, yapılan işin niteliğine ve tanık beyanlarına göre davacının bir hafta gündüz vardiyasında 07.00-19.00 saatleri arasında çalışmak suretiyle bu vardiyada haftalık 18 saat, bir hafta gece vardiyasında 20.00-06.00 saatleri arasında çalışmak suretiyle bu vardiyada haftalık 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü dosyaya uygun düşecektir.

Ayrıca, iki haftada bir vardiya değişimi olduğu ve vardiya değişimlerinde hafta tatilinin kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kullanılan bu hafta tatili için 7,5 saatlik sürenin fazla mesai hesabı yapılırken mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi de isabetsizdir.

4-Taraflar arasında, fazla mesai alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2. ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanuna göre süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı def'inin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı def'ine davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı def'i dikkate alınmaz.

Somut olayda davacının 25.02.2014 tarihli ıslah dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edildiği dosya kapmasından anlaşılmasına göre mahkemece, ıslah dilekçesindeki talepler değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Fazla mesai ücreti alacağından yapılan takdiri indirimin oranı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin tanık beyanları değerlendirilerek hesaplandığı halde mahkemece takdiri indirim yapılmaması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30 dan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13220, Karar No: 2020/2899, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/13220 E.  ,  2020/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2015/362 Esas, 2017/139 Karar sayılı kararıyla reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı üçüncü kişi vekili ve davacı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 26/05/2014 tarihinde gidilen haciz adresinde şirket yetkilisi olduğunu beyan eden ...'nun hazır olup, istihkak iddiasında bulunduğunu, üçüncü kişi şirketin yetkilisi ...’nun eşi olan ...’nun borçlu şirkette 3 yıl süre ile temsile yetkili kişi olduğunu, haciz mahallinde bulunan boruların ve forkliftin davacı tarafça sunulan rehin sözleşmesi içeriğinde yer almaması nedeniyle borçlulara ait olduğunun ve burada saklandığının ortada olduğunu bildirerek üçüncü kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasını ve davalı taraf aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, haciz müvekkiline ait adreste yapıldığından mülkiyet karinesinin müvekkili şirket lehine olduğunu, müvekkilinin borçlu şirket ile 20 yıldır ticari ilişki geçmişine sahip olduğunu, haczedilen mahcuzların borçlu şirketten satın alındığına dair faturaların dosyaya sunulduğunu, tüm bu faturaların ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu, haczedilen forkliftin faturası dosyaya sunulmuş olup, müvekkilinin demirbaş kayıtlarında mevcut olduğunu bildirerek, davanın reddini ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosyaya sunulan sözleşmeler, mahcuzlar, şirket kayıtları, faturalar, banka kayıtları, icra dosyası, mahkeme dosyası ve usul ve yasaya uygun bilirkişi raporunun değerlendirilmesi sonucu davanın reddine, 26/05/2015 tarihinde haczedilen mahcuzların davalı Yelken Ltd.Şti.ne ait olduğunun tespitine karar verilmiş bu karara karşı davacı alacaklı ve davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... yönünden; ... tarafından, ... Tesisat Ltd. Şti yararına istihkak iddiasında bulunulduğundan, davalı olarak gösterilen ... hakkında pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davalı üçüncü kişi ... İth. İhr. Tic. Ltd.Şti. yönünden; haciz sırasında üçüncü kişi ... İth. şirketi yararına istihkak iddiasında bulunan ...'nun üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili olmadığı, bu şirket tarafından süresi içerisinde yapılmış bir istihkak iddiasının da bulunmadığı, bu durumda davacı alacaklının, üçüncü kişi ... İth... Şirketi bakımından istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği, davalı üçüncü kişi ... Tesisat Ltd. Şti. yönünden; hacze konu forklift bir iş makinası olup, tescile tabi araçlardan olduğu, ancak davalı üçüncü kişi adına kayıtlı herhangi bir iş makinası bulunmadığı söz konusu makinenin borçlu adına da kayıtlı olmadığı, haczin davalı üçüncü kişi şirketin, depo olarak kullandığı adreste yapıldığı, haciz mahallinde borçlulara ait evrak bulunmadığı, ödeme emrinin de, haciz adresinde tebliğ edilmediği, üçüncü kişi ... Tesisat Ltd.Şti'nin 21/09/2001 tarihinde, borçlu ... Plastik A.Ş'nin 08/01/1978 tarihinde faaliyete başladığı, üçüncü kişi şirket yetkilisi ...’nun karısı ...'nun geçmişte borçlu şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı, ancak üçüncü kişi şirketin kuruluş tarihi olan 21/09/2001 tarihinden sonra, 13/07/2002 tarihinde evlendikleri, borçlu ile üçüncü kişi şirket arasında organik bağ bulunduğundan söz edilemeyeceği, bu durumda mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğu, davacı alacaklının karinenin aksini ispat edemediğinden bahisle, gerekçesi düzeltilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... yönünden davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, davalı ... İt.İhr.Tic.Ltd.Şti. yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalı Yelken Sıhhı Tesisat ve Isı Mal. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

1. Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı alacaklı vekilinin ...’na yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

1. Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı alacaklı vekilinin ...’na yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı dava dilekçesinde davalıları 1.bette “... - ... Tesisat ve Isı Mal. Ltd. Şti.”, 2.bentte “... İth. İhr. Ve Tic. Ltd. Şti.” olarak göstermiştir. Burada üçüncü kişi ... Tesisat ve Isı Mal. Ltd. Şti. ile şirket yetkilisi ... aynı bentte gösterildiğine göre, şirket yetkilisi ... için ayrıca açılmış bir istihkak davası olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda üçüncü kişi şirket yetkilisi ... yönünden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davacı alacaklı vekilinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... ilişkin davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fırkasının 2-a bendindeki “Davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine” ve 6. bendindeki “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesindeki yargılama için takdir edilen 725,00 TL vekalet ücretinin (davacı) alacaklıdan alınarak (davalı) ...'na verilmesine” ibarelerinin hükümden çıkartılmak suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/513, Karar No: 2018/4225, Tarih: 17.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/513 E.  ,  2018/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/02/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/09/2017 tarihli ve 2017/167 esas, 2017/474 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 05/12/2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 29/04/2016 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği, kararın 05/05/2016 tarihinde şüphelinin bulunduğu ceza infaz kurumunda tebliğ edildiği, şüphelinin karara itiraz etmediği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/09/2017 tarihli ve 2017/167 esas, 2017/474 sayılı kararı ile "... kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini müteakip kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliği yapılmaksızın infazının sağlanması amacıyla 02/05/2016 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği ve bu hali ile kanunda öngörülen kovuşturma şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli kararıyla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmediği gerekçesiyle kamu davanın durmasına dair karar verilmiş ise de,

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/04/2016 tarihli ve 2015/167943 soruşturma, 2016/776 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'e 05/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve hükümlünün dosya içerisinde bulunan Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03/11/2016 ve 12/01/2017 tarihli yazılarından da anlaşılacağı üzere denetimli serbestlik yükümlülüklerine