muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10632, Karar No: 2019/1650, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10632 E.  ,  2019/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15817, Karar No: 2014/63, Tarih: 13.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15817 E.  ,  2014/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2008/792-2013/248

Davacılar murisinin meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 32,2 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması, giderek tazminat miktarının belirlenmesinde: meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükle bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise. başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile. tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesinc yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10959, Karar No: 2012/12794, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10959 E.  ,  2012/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 17.04.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 17.04.2011 tarihinde yapılan kat malikleri kurulu kararının iptaline ilişkin olup, mahkemece davacının dava tarihinde 28 nolu bağımsız bölümde iştirak halinde malik olduğu, iştirak halinde mülkiyette tüm iştirakçilerin birlikte hareket etmesi gerektiği gerekçesiyle davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının dava tarihi itibariyle 28 nolu bağımsız bölümün maliki ... Ulvi Yelken mirasçısı olduğu anlaşıldığından 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 31. maddesinin 3. bendi "bir bağımsız bölümün birden fazla maliki varsa kat malikleri kurulunda bunları içlerinden vekalet verecekleri birisi temsil eder" hükmü gereğince davacının diğer bağımsız bölüm maliklerini temsilen toplantıya katılma ve bununla ilgili davaları açma hakkı bulunmakla, davacı kat malikleri kurulu kararının iptalini isteyebilir.

Bu nedenle davaya bakılarak tarafların tüm delilleri toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek gerekirken mahkeme kararındaki gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8240, Karar No: 2018/1848, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8240 E.  ,  2018/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2016 tarih ve 2016/37-2016/39 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi reddi hakim talebinde bulunan tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

... 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/212 Esas sayılı dosyasında davacı olan ve hakimi red talebinde bulunan T. Murat Balyalı 04/04/2016 tarihli dilekçesi ile 16/02/2016 tarihli celsenin ara kararında davalı tarafından herhangi bir iddia ve talep olmadığı halde bilirkişi heyetine reklamcı bilirkişi eklenerek bu bilirkişiye ... tarafından korunan tescilli 17 yıllık adworks markasının herhangi bir sektörel karşılığı bulunup bulunmadığının tespiti görevinin verildiğini, gerek dosyaya sunulan deliller gerekse kesinleşen mahkeme kararları ve Yargıtay kararları dikkate alındığında adworks markasının dosyadaki kök ve ek raporda da açıklandığı üzere fantazi bir marka olduğunun somut bir şekilde ortaya konduğunu, mahkeme hakiminin davayı takip etmeyen davalının var olmayan talepleri doğrultusunda yargılamayı sürdürmesi nedeniyle mahkemenin tarafsızlığına ve adaletine güvenlerinin kalmadığını, mahkeme hakiminin görüşünü şimdiden belli ettiğini, hukuka aykırı işlem yapıldığı gibi adil yargılama ve adalete kavuşma hakkının ihlal edildiğini iddia ile HMK.36 ve diğer maddeleri gereğince Hakim ... 'ın reddini talep etmiştir.

Davalı karşı tarafa talep dilekçesi usulüne göre tebliğ edilmiş, cevap verilmemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, reddedilen mahkeme hakiminin ara kararında belirtilen hususlar ile davaya konu uyuşmazlık hakkında görüşünü belirtmediği, dolayısıyla yapılan işlemlerin ve verilen ara kararının ihsası rey niteliğinde olmadığı gerekçesiyle hakimi ret talebinin reddine, dosyadaki bilgilerden hakimin ret sebebinin kötü niyetle yapıldığına dair sonuca varılamadığından disiplin para cezası uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, reddi hakim talebinde bulunan temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, reddi hakim talebinde bulunanın bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, reddi hakim talebinde bulunanın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9380, Karar No: 2022/12421, Tarih: 13.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9380 E.  ,  2022/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada davacı, 1.7.2014-21.7.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı ...’na ait 28 D 0191 plakalı dolmuşta şoför olarak çalıştığını, bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep ettiği, Mahkemece verilen kararın 21.Hukuk Dairesince 30.1.2020 günlü ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyulduğu ancak bozmanın gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, davalı işverene ait minübüsün plakasına ve davacı adına 11.10.2014 saat 14:20 de, 09.12.2014 saat 08:00 da, 28.07.2015 saat 19:19 da trafik cezalarının bulunduğu ve 20.11.2015 tarihinde aynı araçta trafik kazasına karıştığı, davalı işverenin işyerinden bildirilen tek bordrolu şoför tanığın haftanın beş günü boyunca aracın yedek şoförünün davacı olduğunu beyan etmesi ve haftada üç gün nöbete kalan dolmuşta kendisinin hiç nöbet tutmadığını belirtmesi, davalı asilin 12.07.2017 tarihli celsede davacının 01.07.2014-21.01.2017 tarihleri arasında sürekli değil ara şoför olarak çalıştığını beyan etmesi ve dosya içine alınan tanık beyanlarında ara şoförün her gün aracı öğlen saat 12:00 veya 13:00 gibi teslim alarak çalıştırdığını ancak ara şoför hasta ya da mazeretli olursa 3. bir kişinin şoför olarak bulunup çalıştırıldığını beyan etmesi, bozma sonrası dolmuş durağı karşısında dükkanı bulunan komşu işyeri tanığının davacının çalıştığını gördüğünü beyan etmesi, Mahkemenin durakta çalışan şoförlere ait istediği isim listesine dair hazırlanan yazıda kooperatif yetkilisi olarak davalı işverenin imzasının da bulunması ve tanık olarak duraktaki çalışmalara vakıf olmayan kooperatif üyelerinin dinlenmesi bozma sonrası incelemenin yetersiz olduğunu göstermektedir.

Mahkemece yeniden dava konusu çalışmayı bilebilecek kamu tanıklarının tespiti ve dinlenmesi ile dosyada bulunan tüm delillerin yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksek araştırma ve inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 13.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9227, Karar No: 2022/12586, Tarih: 26.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9227 E.  ,  2022/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bucak Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bucak Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince ise, tedavi altına alınmak istenilenin Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi’nin kararı ile kısıtlandığı, bu haliyle yerleşim yerinin Türk Medeni Kanunu'nun 21. maddesi gereğince Bucak olarak kabul edilmesi gerektiği, yapılan kolluk araştırması sonucunda ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine nakil olduğu tespit edilmiş ise de bakım merkezine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bucak Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bucak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35014, Karar No: 2021/2234, Tarih: 01.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35014 E.  ,  2021/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun’a aykırı davranmaktan dolayı kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 8 ve 15. maddeleri uyarınca 17.813,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Aydın Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 05/11/2018 tarihli ve 28818194-511.17 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Nazilli Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/01/2019 tarihli ve 2018/3638 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Aydın 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/02/2019 tarihli ve 2019/557 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/11/2019 gün ve 14309 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve KYB-2019-123452 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Aydın Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 05/11/2018 tarihli kararı ile Yeşil Mahallesi 622 Sokak No:15/1 Nazilli/Aydın adresinde faaliyet gösteren kabahatlinin sahibi olduğu Su Optik 2 adlı iş yerinde 13/02/2018-11/09/2018 tarihleri arasında sorumlu mesul müdür olan...’ın aynı dönemde İzmir ilinde faaliyet gösteren Sude Gözlük Camları Sanayi Ticaret Limited Şirketinin sahibi olduğu tıbbi cihaz satış merkezinde satış elemanı olarak görev yaptığının tespiti nedeniyle 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanunu’nun 8 ve 15. maddeleri gereğince 17.813,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de; anılan Kanun’un 8/4. maddesinde yer alan, “Mesul müdür tek bir optisyenlik müessesesinde mesul müdürlük görevini yapabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mesul müdürün tek bir iş yerinde mesul müdür sıfatı ile çalışabileceği, anılan düzenlemenin başka işletmede mesul müdür sıfatı dışında başka görev almasına ilişkin bir düzenleme olmadığı, bu haliyle aynı Kanun’un 15/3. maddesinde yer alan, “Bu Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında yazılı şarta üst üste iki denetimde de uymadığı belirlenen optisyenler ile 9 uncu maddenin ikinci fıkrası ile 8, 10, 12 ve 13 üncü madde hükümlerine uymayanlara altıbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince ilgilisi hakkında kabahati oluşturan eylemin unsurları oluşmadığından idarî para cezası uygulanamayacağı, itirazın belirtilen nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında 5193 sayılı Kanun'un 8, 9/1 ve ve 15. maddeleri ve Tıbbi Cihaz Satış Reklam ve Tanıtım Yönetmeliğinin 11/1. maddesi uyarınca 17.813,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Aydın Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 05/11/2018 tarihli ve 28818194-511.17 sayılı idarî yaptırım kararında, idari para cezasına konu kabahat eylemi olarak '' aynı anda Sude Gözlük Camları San. Tic. Ltd. Şti.nin sahibi olduğu tıbbi cihaz satış merkezi ile Su Optik 2 adlı optisyenlik müessesenizde çalıştığı tespit edilen... ile ilgili olarak...'' yönünde anlatım bulunduğu,

15.05.2014 tarih ve 29001 sayılı Resmî Gazete' de yayımlanarak yürürlüğe giren Tıbbi Cihaz Satış, Reklam ve Tanıtım Yönetmeliği' nin ''Satış ve tanıtım elemanı'' başlıklı 11. maddesinin 1. fıkrasının ''(1) Satış merkezlerinde en az bir tane olmak üzere faaliyetlerin gerektirdiği kadar satış ve tanıtım elemanı bulundurulur. Müdürlük tarafından çalışma belgesi ile kimlik kartı düzenlenmiş satış ve tanıtım elemanları Kurumun elektronik sistemine kaydedilir.''

5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun' un ''Mesul müdür'' başlıklı 8. maddesinin;

'' Optisyenlik müessesesi açmış olanlar, müesseselerinde optisyen unvanına sahip bir mesul müdür bulundurmak zorundadırlar.

Optisyenlik müessesesi ruhsatnamesi tek bir müessese için geçerlidir.

7 nci maddede sayılanlar, birden fazla optisyenlik müessesesi açmak isterse, her bir müessese için ayrı optisyenlik müessesesi ruhsatnamesi almak ve ayrı mesul müdür bulundurmak zorundadır.

Mesul müdür tek bir optisyenlik müessesesinde mesul müdürlük görevini yapabilir.'' hükümlerini, ''Müessesede bulunma'' başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının;

'' Optisyenin, mesleğini icra ettiği müessesede bizzat bulunması esastır.'' hükmünü ve 15. maddesinin; '' (Değişik: 23/1/2008 – 5728/552 md.)

11 inci maddede belirtilen yasaklara uymayanlara yirmibin Türk Lirası idarî para cezası verilir.

6 ncı maddede zikredilen yasaklar hilafına hareket eden optisyenlere altıbin Türk Lirası idarî para cezası verilir ve üç ay süre ile optisyenlik mesleğini icra etmekten men edilirler.

Bu Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında yazılı şarta üst üste iki denetimde de uymadığı belirlenen optisyenler ile 9 uncu maddenin ikinci fıkrası ile 8, 10, 12 ve 13 üncü madde hükümlerine uymayanlara altıbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.

6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 üncü maddelerdeki yasakların tekrarı hâlinde idarî para cezası iki kat olarak uygulanır.

Bu Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında yazılı şarta üst üste iki denetimde de uymadığı belirlenen optisyenler ile 9 uncu maddenin ikinci fıkrası ile 8, 10, 12 ve 13 üncü madde hükümlerine uymayanlara altıbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.

6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 üncü maddelerdeki yasakların tekrarı hâlinde idarî para cezası iki kat olarak uygulanır.

Bu Kanunda yazılı olan idarî yaptırım kararları mahallî mülkî amir tarafından verilir.'' hükümlerini amir olduğu, anılan yönetmeliğinin 11/1. maddesine aykırı davranışın 5193 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında bir idari yaptırıma bağlanmadığı gibi anılan Kanunun 9/1. maddesine aykırı davranıştan idari para cezası verilebilmesi için üst üste iki denetimde uymama zorunluluğunun arandığının anlaşıldığı, yine anılan Kanunun 8. maddesinde sayılan ve kabahat olarak kabul edilen eylemler bakımından da somut olay ve idari para cezasında yer alan anlatım nedeni ile idari para cezası verilemeyeceği, nitekim müesseselerinde optisyen unvanına sahip bir mesul müdür bulunduğu hususunda ihtilaf olmadığı gibi, mesul müdürün fiilen çalışmadığına ya da ruhsatnamenin birden fazla müessesede kullanıldığına ilişkin tespitlerin de yapılmadığı, mesul müdür bakımından 18.01.2014 tarih ve 28886 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Optisyenlik Müesseseleri Hakkında Yönetmeliğin 14/1. maddesindeki anlatım ve kabul uyarınca mesul müdürlerin optisyenlik müesseselerinde bizzat bulunma şartı arandığından, 5193 sayılı Kanunun 8/4. maddesinde yer alan bir mesul müdürün tek bir optisyenlik müessesesinde mesul müdürlük görevini yapabileceği hususunun, başka işletmede mesul müdür sıfatı dışında başka görev almasına engel teşkil etmediği olarak yorumlanması mümkün olmamakla birlikte, somut olayda mesul müdür sıfatını taşıyan kişinin bu tarih içerisinde satış tanıtım elemanı kartı ve satış ve tanıtım elemanı çalışma belgesi olmasına karşın, 24.04.2018 tarihine kadar fiilen başka bir müessesede çalıştığı hususunda tespit, tutanak ve SGK kaydı bulunmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği farklı gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Aydın 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/02/2019 tarihli ve 2019/557 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/7340, Karar No: 2014/8311, Tarih: 05.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7340 E.  ,  2014/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.