muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2799, Karar No: 2015/4795, Tarih: 12.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2799 E.  ,  2015/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/182833

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE RO : 17/04/2014, 2013/504 (E) ve 2014/148 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü .. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 31, 33, 40. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 765 sayılı TCK hükümlerine göre kurulan ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edildiği halde, eski hükmün aynen infazının yanında, uyarlama talebinin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi kanuna aykırı ise de CMUK'un 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm kısmının ilk paragrafına “Uyarlama talebinin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18777, Karar No: 2013/780, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18777 E.  ,  2013/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2008/1591-2012/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın ... ... verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.755, 46 TL'nın 29.08.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait AG tesisine, davacıya ait olan trafonun AG çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait AG tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile ... arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı ...nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği, davalı yayın kuruluşunun diğer davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesine dayalı olarak enerji kullanması karşısında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 249,63 TL'nın 03.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve alacağın KDV'si olan 44,93 TL ile birlikte anılan davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ve diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Davacı tarafından 3.755,46 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 249,63 TL asıl alacağın KDV'si olan 44,93 TL ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...'nin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda anılan davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı elektrik dağıtım şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı ... tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4- Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı dağıtım şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı dağıtım şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4'üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13495, Karar No: 2024/11182, Tarih: 18.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13495 E.  ,  2024/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/678 Değişik İş, 2022/748 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.06.2020 tarihinde meydana gelen kazada davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigorta Poliçesiyle sigortalı olan 38 JJ 289 plakalı aracın yaptığı tek taraflı kazada araçta yolcu konumunda bulunan davacının sağ kolunun koparak yaralandığını, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümünce SUT kodu OP1265 olan dirsek üstü ampütasyonları için myoelektrik kontrollü protezi 6 kanal sistemi olarak isimlendirilen protezin kullanılması gerektiğinin tespit edildiğini belirtip şimdilik 45.000,00 TL protez giderinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; raporun yetersiz olduğunu, bilirkişi raporunda tespit edilen şekilde engelli sağlık kurulu raporu bulunmadığından başvurunun usulden reddinin hatalı olduğunu, dosyanın başka bir bilirkişiye tevdi ile başvurunun kabulüne karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sebebiyle davacının sağ kolunun ampüte edilmesinden kaynaklanan protez gideri talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sebebiyle davacının sağ kolunun ampüte edilmesinden kaynaklanan protez gideri talebine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, davacının kullanacağı protezi ile ilgili Hacettepe Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi Öğretim Üyesi imzalı 14.04.2021 tarihli rapora göre; ‘Sağ Dirsek Üstü Amputasyonu için myoelektrik kontrollü protez 6 kanal sistem’ kullanmasının uygun olduğu, kullanılacak protezin Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'ndeki (SUT) Ek 3C-2 eksternal alt ve üst ekstremite/gövde protezler ortezler listesinde ve Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'ndeki (SUT) Ek 3C-5 listesinde bulunmadığından piyasa araştırmasının yapılarak fiyatının belirlenmesini gerektiği, yapılacak olan protezin 2021 yılı dâhil olmak üzere kullanılabileceği, protezin 2021 yılı dâhil olmak üzere 5 yılda bir değişmesinin uygun olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından alınan 05.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda; 24.03.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin Ek -3/C-2’de bulunan tablonun Üst Ekstremite Protezleri başlığında Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon veya Ortopedi ve Travmatoloji uzman hekimlerinden herhangi biri tarafından düzenlenen uzman hekim raporu ile sağlık kurulu raporunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından alınacak bilirkişi raporu ile protez ihtiyacının olup olmadığı yönünde rapor alınması, ihtiyacı olması durumunda davacının bakiye yaşam süresi boyunca kullanacağı protezi toplam kaç kez değiştireceği belirlenerek değişim sayısı ile bir protez ve uygulama bedelinin çarpılması sonucu ilerde kullanılacak protez bedel ücretinin hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4978, Karar No: 2018/820, Tarih: 23.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/4978 E.  ,  2018/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun 14/09/2014 tarihli kolluk ifadesinde kahvaltı yaparken oğluyla tartıştığını, kızgınlıkla oğluna vurduğunu, oğluna vurduktan sonra oğlunun da kendisinin burnuna vurduğunu söylemesi karşısında sanık hakkında TCK'nin haksız tahrike ilişkin 29. maddesinin uygulanması gerekirken bu hususta hiçbir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27922, Karar No: 2023/8395, Tarih: 06.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/27922 E.  ,  2023/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İtirazname No : KD - 2016/327576

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/120 E., 2016/365 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2021/9512 Esas, 2023/3593 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.11.2023 tarihli ve 2-2016/327576 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "...kapısı açık olan oto içerisinden teybin çalınması durumunda sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde hükme bağlanan hırsızlık suçunu oluşturacağından" bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya içerisindeki 08.02.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda, oto teybinin kablolarının kesilmiş olduğunun belirtilmesi nedeniyle, sanığın suç tarihinde şikâyetçiye ait kapıları kilitli olmayan araç içerisinden araca monteli olan oto teybinin kablolarını kesip sökerek çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e. maddesi uyarınca yapılan uygulamada herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2021/9512 Esas, 2023/3593 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Sanığın suç tarihi olan 08.02.2015 günü tamir amacıyla sokak üzerine bırakılan 77 AE 096 plakalı Mazda marka aracın kilitli olmayan sol ön kapısını açarak otomobil içerisinden CD çalarlı Pioner marka oto teybini çaldığı ... olduğu olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesindeki suçu mu yoksa 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu mu oluşturduğu hususunda Dairemizin ... çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Ayrıntıları Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2021/9512 Esas. 2023/3593 sayılı kararındaki muhalefet şerhinde de açıklandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi açıktan (basit) hırsızlık suçunu. 142/1-e maddesi ise “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” hakkında hırsızlık suçunu düzenlemiştir.

Ayrıntıları Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2021/9512 Esas. 2023/3593 sayılı kararındaki muhalefet şerhinde de açıklandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi açıktan (basit) hırsızlık suçunu. 142/1-e maddesi ise “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” hakkında hırsızlık suçunu düzenlemiştir.

Yine aynı muhalefet şerhinde adet, tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılma halleri öğretideki görüşlere de değinmek suretiyle izah edilmiş ayrıca yakın geçmişte verilen Ceza Genel Kurulu kararları da örnek olarak gösterilerek, kapıları kilitli olmayan aracın içerisinde bulunan eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında adet, tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılan eşya kapsamında değerlendirilmeyeceği bizim de görüşümüzdeki gibi aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu oluşturacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlık konumuz kilitli olmayan araç içerisindeki teybin çalınması olduğu için 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında kalan araçtan hırsızlık hallerinden bahsetmek isterim. Herkesin rahatça girip çıkabileceği cadde, sokak ya da meydan gibi kamuya açık yerlerde ... halinde bırakılmış araçların dış kısımlarında bulunan tekerlek (lastik), jant, plaka, anten, silecek, bagaj aparatı, yan aynalar, kamyonların dış tarafında olup kafes veya benzeri bir şeyle kilit altına alınmamış aküleri, hatta araçların kilitli olmayan depoları içerisinden hortum v.b. bir şeyle çekilen yakıtları bu bent kapsamında değerlendirilmektedir. Burada aracın kilitli olup olmamasının da bir önemi de yoktur. Önemli olan araç cadde, sokak ya da meydan gibi herkesin girip çıkabileceği kamuya açık bir yerde olmasıdır. Dikkat edilecek olursa çalınan parçalar aracın dış kısmında bulunan parçalarıdır.

Bu şekilde değerlendirilme yapılmasının nedenine gelecek olursak; aracın dış kısmında bulunan araca ait bu parçalar adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşyalardır. Bu parçalar aracı ... ... yanından ayrılırken yanımıza alabileceğimiz, alıp evimize ya da başka bir yere götürebileceğimiz parçalar değildirler. Kanun da açık açık adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşyadan bahsetmiştir. Aracın dışındaki parçalar bu madde kapsamında olup aracın iç kısmındaki teyb benzeri parçaları bu kapsama dahil edemeyiz, çünkü kullanımları gereği açıkta bırakılmaları söz konusu değildir. Bakıldığında bu parçaları da aracı ... ettiğimizde alıp yanımızda götüremeyiz. Ancak burada adet veya kullanım gereği araç kilitlenerek bırakılır. Bu bir zorunluluktur. Bu zorunluluk eşyanın adet veya kullanım şeklinden kaynaklanmaktadır. Hiç kimse aracını ... ettiği sırada aracını kilitlemeden bırakmaz, bırakamaz. Aracın kilitli olup olmaması farklı sonuçlara bağlanmıştır. Kilitli bırakılan aracın kapısı zorlanır, kilit ya da camı kırılıp içerisinden araca ait herhangi bir parça alınırsa hatta araç içerisinde bırakılan bu neviden olmayan çanta, gözlük, cep telefonu v.b. kişisel bir eşya alınsa eylem 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu değil kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış bir eşyanın çalınması söz konusu olduğundan aynı Kanun'un 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacaktır.

Tekrar etmek gerekirse çalınan eşya kilitli olmayan araç içerisindeki teybtir. Aracın iç kısmında bulunan bir parçasıdır. Çalınan eşyanın aracın bir parçası olması yeterli, aracın içinde ya da dışında olmasının bir önemi yoktur diyemeyiz, bunu dersek hırsızlık suçlarına dair tüm uygulamalarımızı temelinden sarsarız. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için araç hırsızlıklarından bahsetmetmek isterim. Olayın işleniş şekli ve aracın bulunduğu yere göre farklı uygulamalar söz konusudur. Çalınan şey hepsinde de araç olduğu halde, uygulama maddesi birbirinden farklıdır. Çalınan araçtır diyerek uygulamayı aynı kabul edemeyiz. Örneğin, araç sokakta kilitli vaziyette bırakıldığında aracın kapısı zorlanıp açılarak düz kontak yapılıp çalındığında eylem 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesindeki suçu oluşturmakta, ancak araç yine aynı pozisyonda ve kontak anahtarı da kontakta takılı iken araç çalındığında bu kez eylem 141/1. maddesindeki açıktan (basit) hırsızlık suçunu oluşturmakta, aynı örnekteki aracın kapısı haksız ele geçirilmiş anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletle açılıp araç çalıştırılıp götürüldüğünde bu kez eylem 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi kapsamında kalmaktadır. Aracımız cadde sokak ya da meydan gibi kamuya açık bir yerde değilde ev ya da iş yerimizin eklentisinde bulunduğu sırada çalındığında ise eylem aynı Kanun'un 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacaktır.