muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10264, Karar No: 2015/5274, Tarih: 04.06.2015

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 11.02.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmemiştir. Taşınmazların bulunduğu yerde 1979 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tapu siciline tescili bulunmayan çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık olduğu, imar ve ihya şartlarının davacı yararına oluşmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13879, Karar No: 2010/8399, Tarih: 10.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13879 E.  ,  2010/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında aynı mahkemece 5.5.2004 tarih ve 2003/531 Esas, 2004/209 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, daha sonra yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan sanığın temyiz talebinin istem gibi CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak:

Mağdurun burnunda meydana gelen kırık nedeniyle hayati tehlikeye maruz kalmaksızın 15 ... iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığının belirtildiğinden mağdur ve tanıklardan burundaki kırığın hangi sanık tarafından meydana getirildiğinin açıklattırılıp sonucuna göre sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 463. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK' nun 325. maddesi gereğince temyiz talebi reddeden sanık ...'ın da bozmanın teşmiline, 10.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15677, Karar No: 2010/13120, Tarih: 11.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15677 E.  ,  2010/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 19.10.2004 tarihinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığınca lehe yasa uygulanması yönünden mahkemesince değerlendirme yapılması için iadesinden sonra sanık ... hakkında dosya yeniden ele alınarak sanık hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/368, Karar No: 2021/178, Tarih: 19.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/368 E.  ,  2021/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.06.2019 tarih ve 2019/90-2019/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, "NAM" ve "NAMLI" esas unsurlu, 01, 05, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 40, 42 ve 43, sınıf ürün ve hizmetleri içeren, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı tarafça 26.01.2011 tarihinde yapılan 2011/06478 sayılı, "NAMLIPARK" ibareli 29, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna, tanınmışlık ile iltibas, kötüniyet, ticaret unvanı, eskiye dayalı kullanım vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak TPMK Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından kısmen reddedildiğini, 183979, 171835, 192669, 2003 36960, 2007 6633 ve 2008 34847 sayılı markalar bakımından iltibasa dayalı olarak kabul ederek, başvuru kapsamından “Kuru bakliyat. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (Ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık arttırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri. Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil). Hayvan bakım evleri hizmetleri.”nin çıkartıldığını, dava konusu marka başvurusuna Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde itirazda bulunan Namlı Pastırmacı Gıda ve San. Tic. A.Ş.’nin itiraza dayanak markalarının, 20.11.2012 ve 04.03.2013 tarihli sözleşmelerle müvekkili tarafından devralındığını, davalı ...’in 35.08 alt grubunda "NAMLI" ibaresi üzerinde kazanılmış bir hakkının bulunmadığını ileri sürerek, YİDK’nın 2014-M-5665 numaralı kararının iptalini, dava konusu markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüz kılınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, YİDK kararını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, YİDK kararını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, müvekkilinin faaliyetlerinin ilk olarak 20.11.1987 tarihli, 1097 nolu Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Sicil Gazetesi’nde yayınlanan kayıt ile “Namlı Pastırmacı” unvanı ile ilan edildiğini, müvekkilinin daha sonra şirketleştiğini, müvekkilin ticaret hayatında “Namlı” esas unsurunu içeren ibareleri gerek markasal anlamda gerekse ticaret unvanı gibi farklı şekillerde aralıksız olarak yaklaşık 35 yıldır kullandığını, NAMLIPARK markasının bütün olarak değerlendirildiğinde davacı markalarıyla benzer olmadığının görüleceğini, markaların bölünerek incelenemeyeceğini, ortalama tüketici kitlesinin NAMLIPARK markası ile davacı adına tescilli markaları karıştırmayacağını, ayrıca davacının 2011/103864, 2011/103869, 2008/34847 sayılı NAMLI ibareli markalarının sadece 35. sınıfta tescilli olduğunu, müvekkilinin bu sınıfı kapsayan daha eski markaları bulunduğunu, müvekkilinin NAMLI ibaresi üzerinde üstün bir hakkı bulunduğunu, markanın gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, müvekkili tarafından 86/093204 başvuru numaralı 29. ve 30. sınıflarda “Namlı Gıda” ibareli markanın tescil ettirildiğini, yenileme işlemi yapılamadığını, ancak bu tescilin müvekkilin “Namlı” ibaresini oldukça eski yıllardan beri kullanmakta olduğunun başlı başına kanıtı olduğunu, itiraza dayanak gösterilen davacı markalarının kapsamındaki mal ve hizmetler ile iptali istenen müvekkil markasının kapsamındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik olmadığını, müvekkili ... adına 29. sınıflarda tescilli 97 006738 sayılı “NAMLI GIDA şekil”, 2002 32785 sayılı “NAMLI”, 2002 25741 sayılı “NAMLI HİSAR”, 2005 44398 sayılı “NAMLI”, 2007 55449 sayılı NAMLIOĞLU, 2007 60041 sayılı NAMLI PASTIRMACI, 2009 58320 sayılı NAMLIOĞLU, 2011 06480 sayılı NAMLIBEY markalarının bulunuduğunu, taraflar arasında daha önce görülen davaların sadece 35.08. sınıf yönünden ihtilaf içerdiğini ve bu davalarda müvekkilin markayı çok eski tarihlerden bu yana kullandığı ve karşı yanın da bu duruma sessiz kaldığı hususunun belirlendiğini belirterek taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; TPMK YİDK'nın 18/04/2014 tarih 2014-M-5665 sayılı kararının muterizin itirazının kısmen reddiyle ilgili kısım yönünden kısmen 29/03 sınıfta hazır çorbalar, 04 grupta zeytin zeytin ezmeleri, 35/06 grupta Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli hizmetlerin bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) yönünden verilen karar onanmış olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, bulyonlar yönünden YİDK iptal talebinin reddiyle; YİDK iptaline ilişkin BULYONLAR hariç fazlaya dair talebin reddine dair karar onanmış olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, hükümsüzlük talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile, davalıya ait 2011/06478 sayılı NAMLIPARK ibareli markanın tescilli olduğu 29/03 grupta hazır çorbalar, 04 grupta zeytin, zeytin ezmeleri 35/06 grupta Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli hizmetlerin bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) yönünden verilen hükümsüzlük kararı onanmış olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, bulyonlar yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, hükümsüzlük yönünden BULYONLAR hariç fazlaya dair karar onanmış olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20636, Karar No: 2020/13934, Tarih: 19.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/20636 E.  ,  2020/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 52. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2015/523 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.06.2020 tarihli ve 2020/5720 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2020 tarihli ve 2020/52354 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, basit yaralama suçu yönünden mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında basit yaralama, hakaret ve ölümle tehdit suçlarından soruşturma yapılarak kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verildiği, sanık hakkında karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre uzlaşmaya engel olan ölümle tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 CMK’nin 253/3. maddesindeki "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanı kalmayacağından bu hali ile basit yaralama suçu yönünden 5271 CMK’nin 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2015/523 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15464, Karar No: 2017/10315, Tarih: 29.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/15464 E.  ,  2017/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın bildirdiği adreste 16.12.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 24.12.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II.Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 22.05.2013 tarih 2012/6021 E., 2013/11042 K. sayılı ilamı ile dosyada mevcut Tubitak MAM Enerji Enstitüsü tarafından düzenlenen 11.11.2009 ve 16.03.2010 tarihli raporlar arasındaki çelişki nedeninin raporları tanzim eden Tubitak MAM Enerji Enstitüsünden sorularak sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiş ve Mahkemece Tubitak MAM Enerji Enstitüsüne müzekkere yazılarak, kurumun raporları ile suça konu akaryakıt istasyonunda yapılan tespit sırasında görevliler tarafından cihazla yapılan ölçüm neticesinde düzenlenen analiz raporlarının diğer raporlarla çelişkili olmasından dolayı çelişki hususunda bilgi verilmesi istenmiş, ise de;

Tubitak MAM Enerji Enstitüsünün 06.09.2013 tarihli müzekkere cevabi yazısında Tubitak UME veya EPDK tarafından yetkilendirilmiş bölge labaratuvarlarında ulusal marker referans cihazı ile yapılan ölçümler ile saha ölçümleri arasındaki raporlardaki farklılığa ilişkin genel bilgi verilmiş olup, kurumun 11.11.2009 ve 16.03.2010 tarihli raporları arasındaki çelişki nedenine dair açıklama bulunmadığından bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm tesis edildiği anlaşılmakla;

Dosyada mevcut Tubitak MAM Enerji Enstitüsü tarafından düzenlenen 11.11.2009 ve 16.03.2010 tarihli raporlar eklenerek yalnızca bu raporlar arasındaki çelişki nedeninin raporları düzenleyen kurum olan Tubitak MAM Enerji Enstitüsüne sorularak oluşan sonuca göre gerektiğinde İl Özel İdaresi deposuna teslim edilen dava konusu akaryakıttan yeniden usule uygun numune aldırılarak yaptırılacak inceleme sonucunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre temyiz talebi reddedilen sanık ...'e teşmiline, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2483, Karar No: 2011/1208, Tarih: 23.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/2483 E.  ,  2011/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan müebbet hapis cezasına hükümlü ...'in, Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza infaz Kurumunda hükümlülük kararının infazı sırasında, hükümlü adına gelen kitapların ilgilisine verilmemesine ilişkin Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünün işlemine yapılan itirazın kısmen kabulü ile kurul kararının iptaline, "Biz hayata akarken" isimli yayının ilgilisine verilmesine dair Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 08/10/2010 tarihli ve 2010/712 esas, 2010/731 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2010 tarihli ve 2010/1223 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlülerin süreli ve süresiz yayınlardan yararlanma hakkının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 62. maddesinde düzenlendiği, üçüncü fıkrada kurum güvenliğini tehlikeye düşüren yayının hükümlüye verilmeyeceğinin belirtildiği, söz konusu "Biz hayata akarken" isimli yayının 26, 27, 28 ve 29. sayfalarında ölüm orucuna giden örgüt üyelerinin resimlerinin yer aldığı, kitabın ilgilisi hükümlü ...'in PKK terör örgütü mensubu olduğu, örgüt içerisinde aktif durumda olduğunun kurum tarafından bilindiği, bu durumun kurum güvenliği ile ilgili olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 07.01.2011 gün ve 2073 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2011 gün ve 21375 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine konu edilen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2010 tarih ve 2010/1223 değişik iş sayılı kararının konusunu oluşturan ve dosyada bulunmayan "Biz Hayata Akarken" adlı yayının, 5275 sayılı Kanunun 62/3. maddesi kapsamında kurum güvenliğini tehlikeye düşüren bir nitelik taşıyıp taşımadığının denetlenebilmesi için incelenmesi gerektiğinden, bu hususa ilişkin eksiklik giderildikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27442, Karar No: 2015/29851, Tarih: 26.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27442 E.  ,  2015/29851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... .... şirketinde çalıştığını davalı şirketin 28 mağazasındaki tüm stok ve duran varlıkların, çalışanların ve bu mağazalara ilişkin kira sözleşmelerinin davalı ... ...'ye devredilmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, rekabet kurumu tarafından onay verilmesi sonucu 19/02/2014 tarihinde devir alma işleminin tamamlandığını, devir sonrasında ... Turkey tarafından çalıştığı mağazanın mülk sahibinin devre muvafakat vermemiş olması nedeniyle iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, feshin gerçeği yansıtmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, boşta geçen süre için 4 aylık brüt ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken 8 aylık brüt ücreti tutarın tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ... vekili; davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisinin hiçbir zaman olmadığını, diğer davalı şirketin .... markası altında faaliyette bulunduğu 28 adet mağazanın devir alınması hususunda ön anlaşmaya varıldığını, davacının çalıştığı mağazanın devir alınmadığını beyanla husumet ve esas yönlerinden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... .... vekili cevap dilekçesinde özetle ; müvekkili şirketin merkezi ....'de bulunan ... isimli uluslararası şirketin ..'de açtığı ... markası ile tanınan şubesi olduğunu, şirketin ekonomik durum nedeniyle .... şubesinin kapatılmasına karar verdiğini, bu kapsamda 28 adet mağazanın diğer davalı ... ....'ye devredilmesi yönünde anlaşmaya varıldığını, Rekabet Kurumundan ön onay alındığını, onay sonrasında devir işlemlerinin yapıldığını, bir kaç mağazanın mal sahiplerinin devre onay vermemesi nedeniyle devir sağlanamadığından bu mağazaların kapatıldığını, çalışanların yasal haklarının ödenerek iş akitlerinin geçerli nedenle feshedildiğini, şirketin ....'de bulunan faaliyetlerini sonlandırma kararı sonucunda faaliyet konusu iş kalmadığı için feshin son çare olması nedeniyle zorunlu olarak fesih yoluna gittiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı, davacının .... nezdinde işe iadesine, mağazaları demirbaş, satılacak ürünler ve çalışanları ile birlikte devreden diğer davalı ... şirketi açısından husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.