muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13734, Karar No: 2020/2458, Tarih: 18.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13734 E.  ,  2020/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren ... Oteli'nde 04.07.2006 tarihinde ön büro müdürü olarak çalışmaya başladığını, daha sonra terfi ettirilip en son genel müdürlük görevine getirildiğini, davacının son net maaşının 13.500,00-TL olduğunu, çalıştığı tüm dönemlerde son derece başarılı olduğunu, davacının çalıştığı dönem içerisinde mazeretli olarak işe gelmediği gün olmadığını, hiç hastalık izni dahi kullanmadığını, yıllık izinlerinin çoğunu kullanmadığını, nöbetçi olduğu günlerde gece 24.00 saatlerine kadar çalışıp, nöbetçi olmadığı günlerde de yoğun bir şekilde fazla mesai yaptığını, davalının kötü niyetli olarak iş sözleşmesini Beyoğlu 7. Noterliği'nin 10778 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 11.06.2014 tarihinde feshettiğini, yani feshin usulüne uygun olmadığını, fesih bildiriminde dayanılan gerekçenin davacının 4 şirkette yönetim kurulu üyesi olduğu, ancak bu 4 şirketten istifa ettiğine dair 02.06.2014 tarihli dilekçelerin insan kaynakları direktörüne iletildiği, ancak buna rağmen davacının iş akdinin sona erdirildiğini, davalı işverenin davacıya "ya bizden istifa et, ya da diğer 4 şirketteki yönetim kurulu üyeliğinden" denilerek davacıya bir tercih hakkı verildiğini, davacının bunun üzerine bir tercihte bulunarak 4 şirketteki yönetim kurulu üyeliğinden istifa edip, davalı işyerinde çalışmasına devam etme kararı almış iken, davalının bu sebebe dayanarak davacının iş sözleşmesini feshetmesinin kötüniyetli olduğunu, kaldı ki davalı şirketin CEO'su olan ...'ün ve Genel Müdür olan Ata Eremsoy'un başka şirket ve kurumlarda yöneticilik yaptığının bilindiğini, davalı işverenin bu konuda bazı müdürlere izin verip, bazı müdürleri bu sebeple işten çıkartmasının mümkün olmadığını, davacının eve hiç gitmeden 7 gün otelde kalarak çalıştığını, iş seyahatleri sebebi ile tatil günlerini dahi yollarda geçirdiğini, davacının 2011 yılından beri başka bir şirkette de yönetim kurulu üyesi olduğunu ve bu durumun davalı şirketi zarara uğratmadığını, davacının yönetim kurulu üyeliği yaptığı şirketlerin küçük butik oteller olduğunu, davalı işverenin ise yüzlerce odası olan 5 yıldızlı bir otel olduğunu, butik otel işletmeciliği ile 5 yıldızlı otel işletmeciliğinin birbiri ile rekabet edebilecek sektörler olmadığını, davacının en son genel müdür görevini ifa etmesi nedeniyle iş güvencesi kapsamında olmadığını, bu nedenle kötü niyet tazminatı verilmesi gerektiğini, davacıya ayrıca maaş dışında prim ödemesi de yapıldığını, davacının 2013 yılında 35.000,00-TL, 2012 yılında 45.000,00-TL prime hak kazandığını ve bu primlerin ödendiğini, ancak 01.01.2014 ila 11.06.2014 tarihleri arasındaki süreye ihbar süresi de eklenerek davacının hak kazandığı 2014 yılı priminin tespitinin gerektiğini, davacının hafta içi 5 gün ve Cumartesi günü yarım gün çalıştığını, nöbetçi olduğu günlerde 09.00 ila 24

.000,00-TL, 2012 yılında 45.000,00-TL prime hak kazandığını ve bu primlerin ödendiğini, ancak 01.01.2014 ila 11.06.2014 tarihleri arasındaki süreye ihbar süresi de eklenerek davacının hak kazandığı 2014 yılı priminin tespitinin gerektiğini, davacının hafta içi 5 gün ve Cumartesi günü yarım gün çalıştığını, nöbetçi olduğu günlerde 09.00 ila 24.00 saatleri arasında çalıştığını, 2012-2013 yıllarında her ay en az 1 defa, 3-4 gün kalmak suretiyle Ankara'ya iş seyahati yaptığını, yurtdışına uzun süreli iş seyahatleri yaptığını, Gezi Parkı olaylarının yaşandığı Mayıs- Haziran 2013 tarihleri arasında ise davacının 7 günden fazla bir süre hiç eve gitmeden 24 saat gaz maskesi takarak çalıştığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ...'nin işletmeciliğini yaptığını, davacının 04.07.2006 tarihinde ön büro müdürü olarak çalışmaya başladığını, 01.01.2008 tarihinde odalar bölümü müdürü olduğunu, 01.12.2011 tarihinde ise satış koordinatörü olduğunu, 01.08.2012 tarihinde genel müdür yardımcısı, 15.05.2014 tarihinde ise ... Otelleri'nin genel müdürlüğü görevine getirildiğini, davalı şirketin davacının kariyerinde en üst seviyeye gelmesi için destek verdiğini, ...'daki ... Üniversitesi'nde satış ve gelirler eğitimine gönderildiğini, davacıya yapılan bilinçli yatırımlar sonucunda davacının genel müdürlüğe geldiğini, ancak davacının işverenine sadakatle bağlı olmadığını, davalı işyerinden gizli gizli The ...i Otelleri ile rekabet halinde olan The House otellerini işleten firmaların yönetim kurulu üyeliklerini yaptığının 06.06.2014 tarihinde öğrenildiğini, şirketin insan kaynakları direktörü ...'ın 05.06.2014 tarihinde sektörden bazı dostlarının olduğu sohbet ortamında bu durumu öğrendiğini ve şirket avukatından gerekli araştırmanın yapılmasını istediğini, bunun üzerine davacının yönetim kurulu üyeliklerinin tespit edildiğini, davacı ile akdedilen iş sözleşmesinin 21. Maddesi gereği şirket genel müdürlüğünün yazılı izni olmadıkça personellerin başka bir işte geçici ya da daimi olarak çalışamayacağı, aksi halde iş akdinin tazminatsız feshedileceğinin düzenlendiğini, tespit edilen durumun 06.06.2014 günü şirket CEO'su ve İK direktörüne rapor edildiğini, konunun 10.06.2014 günü toplantıda görüşülerek davacının iş akdinin feshi yönünde karar alındığını, fesih yazısının... Noterliği'nin 10778 yevmiye numaralı yazısı ile davacıya bildirildiğini, aynı gün yüzüne karşı da bildirimin yapıldığını, davacının tebellüğden imtina ettiğini, davacının BK'nın 553. Maddesindeki rekabet yasağına aykırı davrandığını, fesih işleminin usulüne uygun olduğunu, 6 iş günü içerisinde yapıldığını, davalının ticari ilişki içerisinde bulunduğu acente, müşteri portföyü ve bunların telefon ve adres bilgilerinin davacının elinin altında olduğunu, davacının davalı şirketin rekabet halinde olduğu The House Otelleri'ne müşteri gönderilmesini sağlamak için oda fiyatlarının acentalara yüksek söylenmiş olabileceğini, bu müşterilerin The House Otelleri'ne yönlendirilebileceğini, sözleşmede bulunmasa dahi davacının davranışının etik olmadığını, sadakat borcuna aykırı olduğunu, işverenin güvenini sarstığını, bir şirketin yönetim kurulu üyesi olup da faal çalışılmamasının mümkün olmadığını, davacının acente ya da müşteri görüşmesi yapmak için mesai saatleri dışında otel dışına çıktığını, tüm mesaisini otel içinde geçirmediğini, bu nedenle davacının kimin işini yaptığının bilinemeyeceğini, davacının davranışının mazur görülemeyeceğini, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu otellerin ..

...semtlerinde bulunan oteller olduğunu, satış işinin ekip işi olduğunu, bu nedenle satış ekibinin yok sayılarak davalı işyerinin başarılarının davacıya mal edilemeyeceğini, davacının yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğine ilişkin dilekçelerinin dava dilekçesi ekinde ilk defa görüldüğünü, bu istifa dilekçelerinin her zaman düzenlenmesi mümkün yazılar olduğunu, ticaret sicil kayıtlarında istifayı gösteren bir değişikliğin olmadığını, noterden gönderilmiş bir istifa dilekçesinin de bulunmadığını, nitekim 04.08.2014 tarihinde davacının eski çalışma arkadaşlarına yönetim kurulu üyeliği yaptığı Ev Emlak Yatırım İnş. ve Tur. Tic. A.Ş'de, aynı zamanda The House Otelleri'nin de genel müdürü olarak görev yaptığını bildirdiğini, cep telefonu ve whatsapp yazışmalarından durumun görüleceğini, işe giriş bildirgeleri ile de durumun sabit olduğunu, davacının prim adı altında talep ettiği yıllık performans primine hak kazanmanın usulünün insan kaynakları prosedürünün 58. Maddesinde düzenlendiğini, primlerin ilgili yıl bitiminden sonraki tarihte şartlar gerçekleşirse ödendiğini, bu nedenle davacının priminin ancak bireysel performans notunun iyi olması ve Yönetim Kurulu'nun prim dağıtımını onaylaması üzerine 2015 yılı içerisinde ödenebileceğini, davacının yıllık izinlerinin 66 gününü kullandığını, davacının toplam izin hakkının 110 gün olduğunu, 44 günlük izin parasının 2014 Haziran ayı çıkış bordrosunda 30.485,32-TL olarak banka hesabına ödendiğini, davacının en son aldığı net maaşının 13.500,00-TL olduğunu, işyerinde üst düzey yönetici olup mesai saatlerini kendisinin belirlediğini, ayrıca yıllık performans primleri ödendiğini, fazla mesai yönünden davacıya herhangi bir emir ve talimat verilmediğini, davacının çalışma saatlerinin sabah 09.00 ila 18.00 arasında olduğunu, geç gelinip erken çıkılabildiğini, işyerindeki müdürlerin ve daha üst çalışanların çalışma şekilde olduğunu, 1 saat yemek molası verildiğini, Cumartesi günleri ise 09.00 ila 13.00 saatleri arasında çalışma öngörülmüşse de, pek çok hafta Cumartesi günleri işe gelinmediğini, gelinse dahi ara dinlenmesi düşüldüğünde davacının toplamda haftalık çalışma süresinin 44 saat olduğunu, davacının nöbetçi olarak otelde kaldığı iddiasının doğru olmadığını, 09.07.2009 tarihi ile genel müdür yardımcısı olarak çalışmaya başladığı için önceki çalışmalarının zamanaşımına uğradığını, davacının 14 gün nöbetçi müdür olarak bu dönemde görev yaptığının tespit edildiğini, davacıya buradaki fazla mesailerinin karşılığının izin olarak kullandırıldığını, davacının yurtiçi ve yurtdışı ziyaretlerinin planlanmasının kendisine ait olduğunu, davacının Gezi Parkı olaylarında çalışmasının olmadığını, bu süre zarfında otele müşteri dahi gelmediğini, bekar olan davacının olaylardan kaynaklı çıkıp girmesine imkan olmadığından otelin konforlu odalarında konaklayarak çalışmadığını, bu dönem için davacının davranışı takdir edilerek kendisine 16

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ... davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 01.01.2014 ile fesih tarihi olan 11.06.2014 tarihleri arası için hak ettiği primin ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, davalı ise primin yıl bittikten sonra şartları varsa ödendiğini bu durumda davacı işçinin 2014 yılı için prime hak kazanmadığını savunmuştur.

2014 yılı için prim hesabına dayanak veri bulunmamaktadır.

Ancak davacının 2013 yılı çalışması için 35.000TL prim aldığı anlaşılmaktadır.Son bir yıl için ödendiği anlaşılan 35.000TL esas alınarak 2014 yılı için çalışılan süreyle orantılı prim hesabı yapılması gerekirken varsayımsal olarak 2014 yılının tamamında çalışılsa idi hak edilecek primin 55.000TL olarak belirlenmesi hatalıdır.

3-Dava belirsiz alacak davası olup talep artırımına karşı yapılan zamanaşımı def'ine değer verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9945, Karar No: 2012/8609, Tarih: 05.07.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/9945 E.  ,  2012/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 152/2, 29/1, 53/1, 58/2(b)-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın sabıkasında yer almayan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2002 tarih ve 228/331 esas ve karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınmasına rağmen, kararın gerekçe kısmında sanığın sabıka kaydında bulunan ve tekerrüre esas kabul edilen Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2006 tarihinde yerine getirildiği anlaşılan 2000/28 esas, 2003/515 karar sayılı ilamı doğrultusunda TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilerek çelişkiye düşülmesi;

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa karardan ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasından TCK'nın 58/7. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2002 tarih ve 228/331 esas ve karar sayılı ilamı” ibarelerinin çıkartılarak yerine "Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2003 tarih 2000/28 Esas, 2003/515 Karar sayılı" ilamın yazılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2295, Karar No: 2015/13540, Tarih: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2295 E.  ,  2015/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Fransa Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 30’uncu maddesi hükmü gereğince, Fransa ülkesinde çalışmağa başlanılan 01.01.1992 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli Fransa sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Konuya ilişkin Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasında aktedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 30. maddesinin 1. bent hükmü, bir işçinin Türk mevzuatına tabi olmadan önce Fransız Sosyal Güvenlik rejimlerinden birine tabi olmuşsa Fransız mevzuatına ilk tabi olunan tarihin, Türkiye’de Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilk defa tabi olduğu tarih olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Her ne kadar ... yazısıyla, davacının Fransa'da çalıştığı dönemleri gösterir belge verilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, Fransa sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve Fransa yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Şu halde, yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Fransa yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir Fransa Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, Fransa'da yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4221, Karar No: 2018/9211, Tarih: 12.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4221 E.  ,  2018/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

13/03/2011 tarihli tutanak içeriği, tutanak içeriğini doğrulayan sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay günü görevlileri fark etmesi üzerine elindeki suç konusu 0,55 gram esrarı yere attığı ve böylece üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sabit olduğu halde, yolda yürürken yerdeki kağıdı dikkatini çektiği için aldığı ve uyuşturucu kullanmadığı şeklindeki inkara yönelik savunmasına itibarla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2288, Karar No: 2015/13547, Tarih: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2288 E.  ,  2015/13547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Hollanda Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Devleti arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesi hükmü gereğince, Hollanda ülkesinde çalışmağa başlanılan 01.02.1984 tarihinin, Türkiye’de sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkin olan davada, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin 29’uncu maddesine uygun şekilde, yurtdışı çalışmalarını gösterir tercümeli Hollanda sigorta mercii hizmet cetveli celbedilmeksizin, sigorta başlangıcına ilişkin mahkeme kabulü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesi hükmü, Malullük, Yaşlılık ve Ölüm sigortaları hakkındaki Türk mevzuatının uygulanmasında, sigortalı, Türkiye’de yaşlılık sigortasına tabi işe girmeden önce, Hollanda’da bir yaşlılık sigortasına tabi olmuşsa, bahis konusu Hollanda rejimine tabi olduğu ilk günün, Türk mevzuatına göre yaşlılık sigortasına tabi işe ilk defa girdiği gün olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Her ne kadar ... yazısıyla, davacının Hollanda da çalıştığı dönemleri gösterir belge verilmiş ise de, anılan belgenin, davacının Ataşeliğe ibraz ettiği belgeler üzerine düzenlenmiş olması, Hollanda sigorta Merciine ait bir belge niteliğinde bulunmaması ve Hollanda yaşlılık sigorta rejimi bilgilerini içermemesi karşısında hükme esas alınamaz.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Hollanda yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir Hollanda Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı

Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli ve davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9517, Karar No: 2022/704, Tarih: 27.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9517 E.  ,  2022/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davası, karşı dava ise kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 145. maddesine dayalı evliliğin mutlak butlanla iptali, olmadığı takdirde Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davası olup, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince kadının karşı davasına ilişkin 2, 7 ve 10. bentlerin kaldırılarak karşı davada harç eksikliğinin giderilerek karşı dava yönünden yeniden karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kusur belirlemesi ve boşanmanın ferileri konusunda ise esasa yönelik inceleme yapılarak karar verilmiştir.

Mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali davası, boşanma davası açısından bekletici sorun oluşturur. Mutlak butlan davasının sonucu beklenmeksizin, boşanma davasının esasının incelenmesi doğru olmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş, davalı-karşı davacı kadının terditli açılan davasında harcın tamamlanması halinde mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali davasının sonucu beklenildikten sonra, karar vermekten ibarettir. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.27.01.2022(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/732, Karar No: 2023/2153, Tarih: 31.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/732 E.  ,  2023/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/854 E., 2021/1111 K.

DAVA TARİHİ : 28.04.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/153 E., 2019/250 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasındaki 16/12/2009 tarihli sözleşme ile yapımı üstlenilen Ziraat Fakültesi Binası inşaatı kapsamında ödenmeyen alacaklara ilişkin açılan ve karara bağlanan Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/792 esas sayılı dava dosyasında belirlenen ama talepten fazla olması sebebi ile hükümde gösterilmeyen 199,321,38 TL nin davalı idareden talep tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket ile müvekkili idare arasında 16/12/2009 tarihinde Ziraat Fakültesi binası inşaatına ilişkin sözleşme yapıldığını, davacının söz konusu inşaat işine ilişkin alacak taleplerini aynı mahkemenin 2011/67 E. Sayılı dosyası ile açtığı davaya hasrettiğini, bu sebeple davacının ek dava ile aynı konu ile alakalı alacak isteminin yerinde olmadığını, eser sözleşmesinin 5 yılllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve alacak kalemlerinin zalanaşımına uğradığını, sözleşmenin götürü bedelli olduğu ve yapılan imalatların ilave imalat sayılmayacağı ve yapılan değişiklikler sebebiyle talepte bulunamayacağını, eksik işler karşılığının da takas ve mahsup edilmesi gerektiğini beyanla açılan davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI