muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22607, Karar No: 2016/279, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22607 E.  ,  2016/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/40627

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/1359, 2011/534

SANIK : D.. Y..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve müştekinin zararını gidermediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, koşulların bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Somut olayda; sanığın, telefon ile müştekiyi arayarak “anne beni Ankara’ya kaçırdılar, ağzımı burnumu kırdılar, neyin varsa sat beni kurtar" diyerek, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı S.. Y.. adına para göndermesini istediği, müştekinin de kendisini arayanın oğlu olduğunu zannederek, belirtilen hesaba 250 TL gönderdiği, temyiz dışı sanık Safiye'nin hesabına yatan parayı çekerek oğlu olan sanığa verdiği anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/13235, Karar No: 2004/843, Tarih: 10.02.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/13235 E., 2004/843 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/13235 E., 2004/843 K.**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 995 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 618 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 908 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın İSKİ yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Büyükşehir Belediyesi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal mukayesesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacılar vekili, ilk dava dilekçesinde taşınmazın m2'sine 550.000.000 TL.'den toplam 324.500.000.000 TL. istemek suretiyle m2 birim fiyatı ve netice-i talep yönünden kendisini sınırlamıştır. Bu miktarla bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan Büyükşehir Belediyesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz eden davalı idare vekili yararına Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 375.000.000 TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 10.2.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18910, Karar No: 2015/1123, Tarih: 10.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18910 E.  ,  2015/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/11/2013

Numarası : 2012/122-2013/785

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .......... Enerji Üretim A.Ş. ........... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ....... Enerji Üretim A.Ş. .........vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ......... Enerji Üretim A.Ş. ..........'ya yükletilmesine, 10/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2550, Karar No: 2018/3649, Tarih: 08.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2550 E.  ,  2018/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Yağmadan dönüşen)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında “ kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır” ilkesi esas alınmıştır. Dolayısıyla gerçek içtima kuralı benimsenmiştir. Bunun istisnaları “suçların içtimai” bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı ceza hükmedilecektir. 5237 sayılı suçların içtimai bölümünde TCK. 42. (bileşik suç), TCK.43. (zincirleme suç) ve TCK.44. (fikri içtima) maddelerine yer verilmiştir. Farklı neviden içtima 5237 sayılı kanunun 44. maddesinde düzenlenmiştir.

Kanun koyucu işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilinin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüştür. Bu şekilde “non bis in idem” kuralı gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bu bağlamda “tek fiil” veya “bir fiil” den ne anlaşılması gerektiğinin değerlendirilmesi gerekir. Doğal anlamda her beden hareketi ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de; hukuki anlamda hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirilmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Yani fiil ve hareketin tek olması, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliği ifade etmektedir.

Bir kısım suçların işlenmesinde doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki “tek bir fiil” oluşturmaktadır. 5237 sayılı TCK’nın genel hükümlerinde yer alan fikri içtima kuralı şartların varlığı halinde kural olarak her suç için uygulanabilir. İstisnalar ayrıktır.

5237 sayılı TCK'nın altı fıkra halinde düzenlenen "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; "(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak suretiyle hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" şeklinde olup, maddenin birinci fıkrasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise, suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hal olarak kaleme alınmıştır.

Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" şeklinde olup, maddenin birinci fıkrasında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise, suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hal olarak kaleme alınmıştır.

Maddenin üçüncü fıkrasında altı bend halinde, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında, suçun netice sebebiyle ağırlaşmış haline, beşinci fıkrasında, cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise, suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi halinde, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Yağma suçları 5237 sayılı TCK'nın 148 ile 150. maddelerinde düzenlenmiştir.

Buna göre yağma; bir kişinin tehdit edilerek veya cebir kullanılarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınmasıdır.

Yasanın 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senet yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. TCK'nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hali, aynı kanunun 150. maddesinde ise hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığına yaptırıma bağlanmıştır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

I- Uzun süreden beri “...” isimli şahsın kimliğini kullanan ve çevresinde bu adla tanınan sanık ... ile katılan mağdur ...’nun ... ili ...ilçesi ... mevkiinde, dondurulmuş balık satışı yapmak üzere ortaklaşa işyeri açma amacıyla bir işyeri kiraladıkları, ancak bir süre sonra aralarında başgösteren anlaşmazlıklar sonucu, işletmeye başlamadan ortaklıklarının bozulduğu, bu süreçte katılanın cep telefonu ile sanığa tehdit içerikli mesaj göndermesi nedeniyle sanığın vaki şikayeti üzerine tehdit suçundan soruşturma başlatıldığı, Germencik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/121 esas sayısına kayıtla açılan davada yargılanan katılan ... hakkında, 24.06.2009 gün ve 2009/127 sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği;

30.04.2008 günü saat 19:00 sıralarında, Sanık ...’in, sanık ... ve kimliği bilinmeyen başka bir kişi ile birlikte, takip edip aracını durdurdukları katılanı zorla başka bir araca bindirip, ... ilçesi dışında ıssız bir yere götürdükleri, burada silah zoru ile mağdurun üzerinde bulunan para ve kredi kartlarını aldıkları, sanık ...’in, tehdit yoluyla mağdurdan, almış oldukları banka kart şifrelerini öğrenip aynı gün içerisinde, ...’a ait kredi kartından 500 TL, ...bankasına ait kredi kartından 500 TL çektiği, yine kredi kartı ile ...'de bir akaryakıt istasyonundan 20 TL'lik alışveriş yaptığı, sanıkların ayrıca tehditle mağdura açık bir senedi imzalattıktan sonra, saat 03:30 sıralarında ... ilçesi ...beldesi çıkışında bedenen herhangi bir zarar vermeden serbest bıraktıkları olayda; sanıkların, zor yoluyla mağduru araca bindirmek suretiyle hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 109.maddesindeki hürriyeti tahdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden, TCK’nın 44. maddesindeki fikri içtima kuralına farklı anlam yüklenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Sanık ... ile mağdurun iş yapmak üzere ortak olup, bir işyeri kiraladıkları, anılan işyerinin önceye ait elektrik fatura bedelinin ödenmesi hususunda elektrik dağıtım şirketine, borçlusu ... (sanık ......), kefili ... olan senet verdiklerinin tartışmasız olduğu, tarafların yapılan masraflara ilişkin ise herhangi bir belge ibraz etmediklerinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle, taraflarca kiralanan işyerinin neresi olduğu, anılan işyerinde sanıklar tarafından herhangi bir ticari faaliyette bulunulup bulunulmadığı, bir ticari faaliyet varsa, bunun hangi dönemi içerdiği,

Ortaklardan kimin ne miktarda ve ne şekilde masraf yaptığı hususunda belgeleri araştırılıp, sonucuna göre sanık ... ile mağdur ... arasında oluşan ve tartışmasız kabule konu olan borç miktarı saptanıp, anılan meblağın suç tarihine kadar işleyen banka faizi ile birlikte ulaştığı miktar ile, tehdit altında alınan suç konusu nakit para, katılana ait banka kartları ile çekilen ve harcanan para ile icra takibine konu edilen 20.000 TL. bedelli senedin toplam kıymeti oranlandığında arada açık bir nispetsizlik olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle, temel cezanın TCK’nun 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle, temel cezanın TCK’nun 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

2- 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,

4- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4082, Karar No: 2013/13314, Tarih: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4082 E.  ,  2013/13314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/173 Esas sayılı dosyasından davanın açıldığı tarihi de gösterir şekilde dava dilekçesinin bir örneğinin,

2-Pendik 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/13894 Esas sayılı dosyasından mirasçı ...'a yapılan kıymet taktir raporunun tebliğine ilişkin tebligat parçasının ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneğinin çıkartılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21734, Karar No: 2015/35081, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/21734 E.  ,  2015/35081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/17487

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/610 (E) ve 2013/593 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Katılan hakkındaki Yalova Devlet Hastanesinin 04.10.2012 tarihli Plastik Cerrahi Uzmanınca düzenlenen raporda, yaralanmanın yüzde kalıcı şekil bozukluğuna neden olduğu bildirildiği, Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü'nün 23.05.2013 tarihli raporunda ise TCK kriterlerine uygun olmayan şekilde yaralanmanın "yüzde kalıcı iz" niteliğinde olduğu bildirildiği, katılandaki yaralanmanın TCK 87/1-c maddesindeki "yüzde sabit iz" niteliğinde ya da TCK 87/2-d maddesindeki "yüzün sürekli değişikliği" niteliğinde olup olmadığı hususunda ATK Şube Müdürlüğünden açık ve yeterli rapor alınıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29526, Karar No: 2013/27219, Tarih: 28.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29526 E.  ,  2013/27219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğincemahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

217 promil alkollü olan sanığın, sağ farı yanmayan otomobil ile süratli bir şekilde yalpalayarak seyrederken, kendisini gören polis ekibi tarafından tepe lambası yanık vaziyette, siren çalarak ve megafonla durması için ikaz edilmesine rağmen hızla seyrine devam ettiği sırada çalışma yapıldığına ve yolun kapalı olduğuna dair levhalar ile dubalar bulunan yol üstündeki mıcıra çarptığı, daha sonra geri geri giderken takip nedeniyle arkasından gelen polis otosuna çarpmasıyla neticelenen olayda, sanık hakkında mahkemece alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığından, teşdiden ibaresi kullanılmadığı gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7055, Karar No: 2015/12750, Tarih: 09.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7055 E.  ,  2015/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/216313

MAHKEMESİ : Devrek(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/162 (E) ve 2013/234 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. Ç..'nın olay tarihinde ceza ehliyetinin olup olmadığına dair Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden veya bir Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden yada Üniversite Hastanelerinden heyet raporu alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11473, Karar No: 2016/13700, Tarih: 12.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11473 E.  ,  2016/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Dosyanın yeniden ele alınmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar mahkeme tarafından “dosyanın yeniden ele alınmasına yer olmadığına” karar verilmiş ise de suça sürüklenen çocuk hakkında 24.07.2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 3 yıllık denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 14.06.2013 tarihinde açıklandığı, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyizi üzerine dairemizce 18.02.2015 tarihinde hükmün onanarak kesinleşmesinden sonra, aynı dosya hakkında tekrar ihbarda bulunulması nedeniyle mahkemesince verilen 29.04.2016 tarihli kararın “hükmün açıklanmasına yer olmadığı” niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın verilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde yeni bir suç işlediğine dair ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınıp, hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair verilen karar aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından hükümlünün temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6774, Karar No: 2013/13240, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6774 E.  ,  2013/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, vardiya gece zammı ücreti, kullandırılmayan ücretli idari izin ücreti, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, vardiya gece zammı, kullandırılmayan ücretli idari izin ücreti, genel tatil ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretli idari izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, Türk İş Hukukunda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 53 ve devamı maddelerinde yıllık ücretli izin düzenlenmiş, yıllık ücretli iznin bir dinlenme hakkı olduğu, kullandırılmasının esas olduğu, ancak kullandırılmadığı takdirde ancak iş sözleşmesinin feshedilmesi ile karşılığı ücret alacağının ödeneceği belirtilmiştir. Anılan yasada mazeret izinlerine kısmen yer verilmesine rağmen, bu mazeret izinlerinin kullandırılmaması halinde, karşılığında ücret ödeneceği açıkça düzenlenmemiştir. Bunun dışında Hafta Tatili Hakkındaki Kanun hükümleri uyarınca, çalışanlara haftada bir gün dinlenmeleri için izin verilmesi gerekmektedir. Tatil günü çalışılması halinde, çalışılan aydaki ücret üzerinden bu alacağı takip eden ayda talep etme hakkı doğmaktadır. Ücretli iznin kullandırılmaması halinde karşılığı ücretin, tatil günü çalışılması halinde yine karşılığı ücretin ödenmesi yasadan kaynaklanmaktadır. Yıllık ve haftalık ücretli izinlerle, belli bir süre işçinin dinlenerek ruhi ve bedeni güç kazanması amaçlanmıştır. Mazeret izinleri, belirli olayların veya durumların gerçekleşmesine bağlı olduklarından genel anlamda dinlenme hakkı kapsamında ele alınmamalıdır.