muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2492, Karar No: 2019/11593, Tarih: 05.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/2492 E.  ,  2019/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'ın 29/06/2012 başlangıç tarihli can sağlığı sigortalısı bulunduğunu, sigorta işleminin diğer davalı tarafından tanzim ettirilerek imzalandığını, poliçe imzalanması sırasında formdaki hastalık beyanına hayır cevabı verildiğini, oysa sigortalının daha öncesine dayalı hipertansiyon ve başkaca rahatsızlığı bulunduğunun saptandığını, davalılara rücu hususunda çekilen ihtardan sonuç alınamadığını ve dava açmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek davacı ... adına ödenmiş 6.045,82 TL tedavi gideri alacağının ihtarla gerçekleşen temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6.045,82 TL alacağın 13/03/2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, can sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... nolu poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının tedavi gördüğü renal arter stenozu hastalığı olup olmadığı, bu hastalığını kasten gizleyip gizlemediği, dolayısıyla ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ile davalı ... arasında düzenlenen can sağlığı sigorta poliçesinin 29/06/2012-29/06/2013 tarihlerini kapsadığı, davalılardan ...'ın poliçede sigortalı olarak gösterildiği, davacı tarafından, 25/01/2013 fatura tarihli tedavi giderine dayanak ...'ın hastalığının poliçe başlangıç tarihinden önce de mevcut olması nedeniyle ödenen tedavi giderinin tahsilini talep edilmiş, davalılar söz konusu tedavinin poliçe öncesi var olan bir hastalıkdan olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nun 1290. maddesinde (yeni 1435. maddesi) Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nun 1290. maddesinde (yeni 1435. maddesi) Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan dahiliye uzmanı, sigorta uzmanı ve mali müşavirden oluşan 03/04/2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda; renal arter stenozu hastalığının, hipertansiyonun sebebi kabul edildiği, dava konusu hastalık ile hipertansiyon arasında illliyet bağının olduğu, davacı vekili tarafından poliçe başlangıç tarihinden önceki tarihlere ilişkin kişinin renal arter stenozu hastalığı ile ilgili olarak herhangi bir tespit tedavi kaydının olmadığı, dolayısıyla hipertansiyon hastalığını gizlemiş olsa da poliçe tanzimi sırasında renal arter stenozunun kendisinde mevcut olduğunun ve davacının bu hastalığını gizlemiş olduğunu söylemenin kesinlikle mümkün olmadığı şeklinde tespit yapılmıştır. Bu durumda davalı ...'ın kasıtlı olarak davalı ...'ın sağlık durumu hakkında bilgi vermediğinin düşünülemeyeceği ancak bu durumda TTK hükümleri ve can sigortası genel şartları hükümleri tartışılarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacının talebi sigortalısı olan davalı ...'ın hastalığı nedeniyle ödenen tedavi giderlerinin istirdadı istemine ilişkindir. TTK. 1511 md. Hükmüne hastalık ve sağlık sigortaları sigortalı lehine yapılabilir. Bu durumda davalı ...'ın ... için ödenen tedavi giderlerinden sorumlu tutulması mümkün olmadığından davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7786, Karar No: 2018/3016, Tarih: 22.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7786 E.  ,  2018/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanlarına, müştekinin soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesindeki iddiasını doğrulayan geçici raporun içeriğine göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1717, Karar No: 2018/14044, Tarih: 12.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/1717 E.  ,  2018/14044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Genel Kurul Kararlarının İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin oğlu ... hukuka aykırı olarak üyelikten çıkarma işleminin iptaline, öncelikle müvekkilinin spora devam edebilmesi için kulüp tarafından lisansının verilmesine ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesine, 200.000 TL manevi, 1.000 TL maddi tazminatın üyelikten çıkarma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davacı ...'e karşı davalı kulüp tarafından sistemli bir şekilde takımdan ayrılmasını sağlamak ve spordan uzaklaşmasına sebep olacak mobbing uygulamasının olmadığı, davacının takım içerisindeki disiplinsiz davranışları ve antrenörüne karşı hakaret içeren sözler söylemesi sebebiyle takımdan çıkarıldığı, kulüp prosedürü uygulandıktan sonra lisansının verildiği bu konuda kulübe yüklenecek bir kusur bulunmadığı davacının başka bir kulüpte yelken sporuna devam ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 73. maddesinde, genel kurulun derneğin en yetkili karar organı olduğu ve kayıtlı üyelerden oluştuğu; 83. maddesinde ise, ancak genel kurul kararlarının iptalinin istenebileceği, diğer organların kararlarına karşı dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalı Derneğin üyesi olan davacının, antrenörüne karşı diğer kulüp sporcularının ve antrenörlerin önünde bir sporcuya yakışmayacak sözler sarf etmesi ve davranışlarda bulunması sebebiyle MYK tarafından yelken takımından çıkarma cezasına ilişkin 31.05.2013 tarihli dernek yönetim kurulu kararının iptalini istediği; davacının davalı Derneğin genel kuruluna bu hususta itirazda bulunmadan yani iç denetim yollarını tüketmeden doğrudan bu davayı açtığı ve davalı Derneğin Tüzüğünde de yönetim kurulu kararının kesin olduğuna dair bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından; dava şartı gerçekleşmeyen davanın usulden reddine karar verilmesi yerine, işin esasına girilerek davanın reddi doğru değil ise de, sonuçta davanın reddine karar verildiğinden, sonucu itibarıyla doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru görülen mahkeme hükmünün gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18595, Karar No: 2015/12903, Tarih: 23.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18595 E.  ,  2015/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .. ‘nin tüm, davalı ..’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .. asıl işverenin LMC Gıda şirketi olduğunu, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı .., davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile sona erdirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir(

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İş Kanununun 6. maddesinde yazılı olan “hukuki işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı sözlü bir anlaşma hatta zımni bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur. Somut olayda, yıllık ücretli izin alacağından her iki davalının müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Davalı işverenler arasında işyeri devri söz konusu olup, yukarda açıklanan yasal düzenlemeler ile ilkeler uyarınca, yıllık ücretli izin alacağından son işveren sorumludur. Mahkemece izin ücretinden son işveren .. ‘nin yerine her iki işverenin birlikte sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ..'ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ye yükletilmesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8088, Karar No: 2015/13780, Tarih: 07.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8088 E.  ,  2015/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/173057

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık H.. Ş..'in yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 gün ve 2015/32 E. 2015/12 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19284, Karar No: 2009/4856, Tarih: 17.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19284 E.  ,  2009/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2007/11699, Karar No: 2007/11446, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11699 E.  ,  2007/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava patates tohumu satışına dayalı olarak düzenlenen senetten dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkin olup, davacıların sıfatına ve Kambiyo Hukuku' nu ilgilendiren bir uyuşmazlık bulunmamasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7755, Karar No: 2012/28296, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7755 E.  ,  2012/28296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta sonu tatil ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 01.11.1994 tarihinden 30.04.2010 tarihine kadar değişik alt işverenler yanında asıl işveren davalı ... Doğum ve Çocuk bakımevinde işçi olarak çalıştığını, ücretinin asgari ücretin üzerinde bir ücret olduğunu belirterek 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL fazla mesai alacağı, 100,00 TL hafta sonu ücreti, 100,00 TL genel tatil ücreti ve 100,00 TL yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda arttırmış, 01.03.2012 tarihli oturumda hafta sonu çalışma ücreti alacağından ve 01.01.2007 yılından önceki fazla mesai ücreti talebinden vazgeçmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının dava dışı taşeron şirketlerin işçisi olduğunu, taşeron şirketlerle ... arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, davacının hastanede çalışmasının işvereninin ... olduğunu göstermediğini buna göre davanın husumetten reddi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesinin emeklilik sebebi ile son bulduğu, davacının alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığı asıl işverenin davalı ... olduğu, bu sebeple davacının kıdem tazminatından davalı Bakanlığın da sorumlu olduğu, hafta sonu çalışma ücreti talebi ve 01.01.2007 tarihinden önceki fazla mesai ücreti talebinden vazgeçildiğinden bu taleplerin vazgeçme sebebiyle reddine karar verildiği, tanık beyanlarına göre tesbit edilen 01.01.2007 tarihinden sonra yapılan fazla mesai ücretinden takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, yıllık ücretli izin kullanıldığına veya ücretinin ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığından yıllık ücretli izin talebinin yerinde olduğu, tanık beyanlarına göre genel tatillerin beşte ikisinde ve dini bayramlarda ikişer gün çalıştığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti talepleri yönünden Mahkemece yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.