muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7784, Karar No: 2019/9073, Tarih: 12.11.2019

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; davalı tarafından yatırılan 16.400TL bilirkişi ücretinin davalıdan tahsiline ilişkin kısmın düzeltilerek davalı üzerinde bırakılmasına ve ödenmiş rödovans bedellerinin iadesi talebinin reddine, sözleşmenin feshi ile teminatların kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının, iadesine karar verilen teminat senedine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, sözleşmenin feshi ile ödenen rödovans bedellerinin iadesi ve 136.920USD bedelli teminat mektubu iadesi için eldeki davayı açmış, dava dilekçesinde dava değerini 50.660,40TL olarak göstermiş, karar ve ilam harcının 1/4'ü olan peşin harç olarak 865,20TL harç yatırmıştır. Ancak, bu tür davalar bir hakkın yerine getirilmesine ilişkin olup, dava konusunun değeri üzerinden nisbi harca tabidir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27. ve devamı maddelerinde; dava açılırken ödenmesi gerekli olan harçlar ile eksik harç yatırılmış olması halinde yapılacak işlemler açıklanmıştır. Anılan Yasa'nın 27. maddesinin son fıkrasında; "Harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise, müteakip muamelelere ancak harç ödendikten sonra devam olunur." hükmü, 30. maddesinde de; "Mahkeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. HUMK'nın 409. maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması, noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır." hükmü bulunmakta olup, söz konusu açık yasal düzenlemeler gereğince, dava açılırken dava değerine göre peşin olarak yatırılması gereken 1/4 karar ve ilam harcının eksik alındığının tespiti halinde bu hükümlere göre işlem yapılması zorunludur.

Bu durumda; bölge adliye mahkemesince; dava konusu olayda, teminat mektubunda bedelin 136.920USD olduğu dikkate alınarak eksik harcın tamamlatılması için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik harç tamamlattırılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, 2.037TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4673, Karar No: 2024/1337, Tarih: 21.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4673 E.  ,  2024/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1114 Esas, 2022/449 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/239 E., 2020/62 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka başvurusunun tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/59084 sayılı renk markası başvurusunun dava konusu YİDK kararıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuruya konu rengin "turuncu" renk olduğunu, davacının bu rengi ... yıllardır "Ülker Çokonat" ibareli çikolata ve gofret ürünlerinin ambalajlarında kutu ve kolilerinde kullanıldığını, başvuruya konu rengin" Ülker Çokonat" isimli ürün ile özdeşleştiğini, tüketici tarafından ürünün başvuruya konu renkten bağımsız düşünülmeyeceğini, renklerin marka olarak tescil edilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereği her hangi bir ayırt edici niteliğe sahip olmayan işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceğini, ... renkten oluşan işaretlerin marka olarak tescil edilebilmeleri için söz konusu rengin belli düzeyde ayırt edici nitelik kazanmış olmasının gerekil olduğunu, renk markalarının ancak ... süreli ve doğrudan renk üzerine kurulmuş bir pazarlama stratejisi ile markasal ayırt edicilik kazanabileceğini, somut uyuşmazlıkta davacının yalnız "pantone orange 021 C" rengine ilişkin markasal nitelikte bir kullanımı bulunmadığını, anılan rengin çoğunlukla bir ambalajın ve "Çokonat" ibaresinin fonu olarak kullanıldığını, söz konusu rengin bir çok ticari işletme ile ilişkilendirilebilir nitelikte olduğunu, bu yönü ile de ayırt edici niteliği haiz bulunmadığını, davacının tescil işlemlerinin devamına karar verilmesi talebinin tescil işlemi mahkemenin yetkisinde olmadığı için reddi gerektiğini, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 30 uncu sınıfta yer ... mallar bakımından tescilini talep ettiği işaretin salt renkten oluştuğu, söz konusu rengin "Pantone Orange 021 C" renk kodu ile belirli hale getirildiği, böylece sicilde gösterilebilir niteliğinin bulunduğundan soyut ayırt ediciliğinin bulunduğu ancak ... başına dava konusu turuncu rengin (Pantone orange 021 C) tescil edilmek istenen emtialar bakımından marka olabilecek nitelikte olmadığı, dava konusu başvurunun somut ayırt ediciliğe sahip bulunmadığı, diğer taraftan dava konusu başvurunun kullanım yolu ile ayırt edicilik kazandığı iddiasının mevcut deliller ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca renklerin marka olabileceğini, bir şekil oluşturan rengin, münhasıran yani ... başına marka olarak tescil edilebileceği gibi bir mal veya hizmetle özdeşleşmiş veya onu çağrıştırır hale gelmiş rengin de, herhangi bir şekille somutlaşmamış olsa bile marka olarak tescil edilebileceğini, nitekim davalı Kurum nezdinde ... bir rengin tescilli olduğu markaların bulunduğunu, dünyanın pek çok yerinde de renklerin marka olarak tescil edildiğini, Yargıtayın ve yabancı mahkeme kararlarının da bu yönde olduğunu, başvuruya konu rengin müvekkiline ait "ülker çokonat" markalı çikolata ve gofret ürünlerinin ambalajlarında kullanıldığını ve bu ürünle özdeşleştiğini, tüketicinin söz konusu ürünü anılan renkten bağımsız düşünemediğini, başvuruya konu rengin müvekkilinin “ÜLKER ÇOKONAT” markasına ayırt edicilik vasfını veren hakim unsuru niteliğinde bulunduğunu, başvuruya konu rengin aynı zamanda tescilli "ÜLKER ÇOKONAT" ibareli markanın tescilli ambalaj rengi de olduğunu, müvekkilinin Çokonat markasının tanınmış bulunduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusuna konu Pantone Orange 021 C şeklinde kodlanmış rengin ... başına 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca somut ayırt ediciliği bulunmadığı, diğer taraftan dava konusu başvurunun, kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı iddiasının ispatlanamadığından aynı sayılı kanunun 5 ... maddesinin ikinci fıkrası koşullarının oluşmadığı, dava konusu başvurunun 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca marka olarak tescil edilemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka başvurusunun tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 4 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3937, Karar No: 2013/5796, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/3937 E.  ,  2013/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı vekili tarafından 02.01.2013 havale tarihli dilekçe ile "...Bilirkişi raporuna itiraz ile birlikte yeni bir bilirkişi incelemesi yönündeki taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiği, duruşma için kısa bir gün tayininin ihsası rey niteliğinde olduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Emriye Bakoğlu (30120)'nun, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Hakimin reddi sebeplerinin yargılama yetkisine ilişkin olarak hâkimin takdirine ait olduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin reddine ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/349, Karar No: 2023/2981, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/349 E.  ,  2023/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/31 E., 2022/1792 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/456 E., 2019/999 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... kadın vekili dava ve karşı dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline kötü muamele, onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, hakaret ettiğini, sağlıklı cinsel ilişki kurulamadığını, cinsel şiddet uyguladığını, evin giderlerini ödemediğini müvekkili tarafından ödendiğini,müvekkilini eşi olarak değil istediği zaman para veren ve istediği zaman cinsel ilişkiye girebileceği bir meta olarak gördüğünü, Rusya'ya gideceğini söyleyerek kendisinden 3 ay boyunca haber alınamadığını beyan ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi gereğince boşanmalarına aksi halde 166 ncı maddenin birinci ve ikinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaya her yıl her yıl TÜİK Yİ-ÜFE oranında artış uygulanmasına, 20.000,00 TL maddî, 80.000,00TL manevî tazminata, mal rejimi tasfiyesine ve ziynet eşyası alacağına yönelik taleplerinin kabulüne karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

2.... kadın vekilinin 07.11.2019 tarihli duruşmadaki beyanında, müvekkilinin işçi olarak çalıştığını, tedbir nafakası taleplerinin olmadığını, yoksulluk nafakası taleplerinin olduğunu, ayrıca 28.01.2019 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde bahsettikleri 4.500,00TL'lik alacağa ilişkin taleplerini ... bıraktıklarını beyan etmiştir.

II. CEVAP

2.... kadın vekilinin 07.11.2019 tarihli duruşmadaki beyanında, müvekkilinin işçi olarak çalıştığını, tedbir nafakası taleplerinin olmadığını, yoksulluk nafakası taleplerinin olduğunu, ayrıca 28.01.2019 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde bahsettikleri 4.500,00TL'lik alacağa ilişkin taleplerini ... bıraktıklarını beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, evliliklerinin boşanma aşamasına gelmesinin sebebi kadının davranışları olduğunu, kadının hakaret ve küfür ettiğini, yaş farkını kendi lehine kullandığını, evlilik birliği süresince sadece malvarlığına odaklandığını, müvekkilini kışkırttığını, kendisine şiddet uygulamasına zemin oluşturmak istediğini, erkeklik gururuyla da oynadığını, müvekkilinin 25 yıl Rusya da çalıştığını ve oturum hakkının olduğunu yılda en az bir kere Rusya'ya giriş yapması gerektiğini işlerinin takibini yapan kişiler için hediyeler götürdüğünü, evlilikten beklentisinin artık gerçekleşmeyeceğine iyice kanaat getiren müvekkilinin Rusya'ya gitmiş olduğu 14 Ocak tarihinden sonra bir daha davacı kadınla karşı karşıya gelmediğini beyan ederek, davacı davalı kadının açtığı davanın reddine, karşı davanın kabulüyle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmasının kabulüne, müvekkili lehine yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının erkeğe "sen erkek değilsin, g.t veren" gibi sözler ile hakaret ettiği, erkeğin ise kadına para vermediği, birlik giderlerini karşılamadığı, "sen kadın mısın, travesti, çingene" gibi sözler ile konuştuğu, bu şekilde duygusal ve ekonomik şiddet uyguladığı evlilik birlikteliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının az, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle; her iki davanın da kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin kadına karşı hakaretleri süreklilik boyutunda olmadığından kadının 4721 sayılı Kanun'un eşin pek fena muamele hukuki sebebine dayalı 162 nci maddesi gereğince açılan davanın şartları oluşmadığından reddine, kadının tedbir nafakası talep etmediğine yönelik açıklama yapması nedeniyle bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin olduğu, tarafların ekonomik-sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesi gereğince kadının yoksulluk nafakası talebi şartları oluşmadığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın eşin alacak taleplerine ilişkin usulüne uygun harcı yatırılarak açılan bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, boşanma kararı ile mevcut ve beklenen menfaatleri zarar uğrayan ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 20,000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ... kadının kusurlu olduğunu, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadın lehine tazminatlara hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunmadığını beyan ederek yerel mahkeme kararının kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen vakıaların sabit olduğu, kadına izafe edilecek başkaca kusurun bulunmadığı, kusur belirlemesinde ve kadının davasının kabulünde, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi yerinde olduğu gibi 4721 sayılı Kanun'un 4üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi gereğince kadın yararına hükmolunan maddi ve manevî tazminat miktarının hakkaniyete uygun olduğu, erkeğin ağır kusurlu olması nedeniyle tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle, erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvurusundaki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, yönünden temyize başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak ve ortak hayatın devamına imkân vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı ve buna bağlı olarak davanın ve kadının tazminat taleplerinin kabulünün, erkeğin tazminat taleplerinin reddinin doğru olup olmadığı, kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarının hakkaniyet ilkesine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/461, Karar No: 2021/3368, Tarih: 07.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/461 E.  ,  2021/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre;

I-Olay tarihinde katılanın eşi ölen ...'ın sol kolunda uyuşma, göğüs ağrısı, sırtta ağrı ve titreme şikayetleriyle ... Devlet Hastanesi acil servisine götürüldüğü, günün nöbetçi doktoru olan sanık ...'in ölenin EKG'sini çekildiği ve üşütme teşhisi konularak kas gevşetici iğne yapılıp evine gönderildiği, ancak bir müddet sonra kalp krizi geçirerek yeniden hastaneye kaldırıldığı, yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak vefat ettiği olayda; Yüksek ... ’nın 17-18 nisan 2014 tarihli 313 sayılı raporunda, “..Dosyadaki bilgi, belge ve bulgular değerlendirildiğinde; 29.01.2013 günü saat:20.23'de ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine bıçak saplanır tarzda göğüs ağrısı, soğuk terleme şikayetleri ile gelen hastada yalnız EKG çekildiği, kardiyoloji poliklinik kontrolü önererek evine gönderildiği, saat:23.10'da eksitus olarak tekrar hastaneye getirildiği, akut koroner sendrom şüphesi ile gelen hastada klinik gözlemin çok daha önemli olduğu, EKG ve enzimlerin istenmesi, EKG normal olsa bile hastanın gözleme alınarak EKG ve enzim takibi yapılması, kardiyoloji konsültasyonu istenmesi gerektiği, bunları yapmayan Dr. ...'in eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı cihetle kusurlu olduğu, otopsi yapılmadığı ve kesin ölüm nedeni bilinmediğinden hekimin eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı değerlendirmesi yapılmasının mümkün olmadığına, Şuramızca oybirliği ile karar verildi...” şeklinde belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 16/12/2015 tarihli raporuna göre de; “...29.01.2013 günü saat:20.23'de ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine bıçak saplanır tarzda göğüs ağrısı, soğuk terleme şikayetleri ile götürüldüğü, muayane edilerek EKG çekildiği, kas ağrısı düşünülerek ağrı kesici yapılarak kardiyoloji poliklinik kontrolü önerisi ile evine gönderildiği, eve gider gitmez fenalaştığı Alibey Hospital’e arrest olarak götürüldüğü, CPR yapıldığı, Özel Avrupa Şafak Hastanesi’ne saat 22.10 de de kabul edildiği, resüsitasyon yapıldığı saat 23:20' de eks kabul edildiği bildirilen ... oğlu 1973 doğumlu Hakan Sayın hakkında düzenlenmiş olan dava dosyasının tetkikinde;