muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2631, Karar No: 2011/3019, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2631 E.  ,  2011/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayanağı olan tahrir kayıtlarının,

2- Çekişmeli 103 ada 11 parsel sayılı taşınmaz başında yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor dosya içerisinde bulunmadığından, belirtilen raporun dosyaya eklenmesi,

3- Davalı Faris ...'e mahkeme kararı tebliğine ilişkin tebligat parçası dosya içinde bulunmamaktadır. Adı geçen davalıya mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalı Faris ...'e yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/8454, Karar No: 2012/591, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8454 E.  ,  2012/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-BOĞAZİÇİ ÜNİVERSİTESİ REKTÖRLÜĞÜ

VEKİLİ: AV....

2-... VEKİLİ: AV.F....

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2010 tarih ve 2006/468 - 2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Boğaziçi Üniversitesinde Turizm İşletmeciliği Bölümü öğretim görevlisi olduğunu, bu bölümde okutulan Seyahat Yönetimi dersine konuk olan konferansiyerlerin büyük ölçüde sözlü olarak aktardıkları bilgilerin müvekkili tarafından derlenerek editörlüğü yapılan “Seyahat Yönetimi” adlı kitabın 1993 yılında basıldığını, davalılardan Boğaziçi Üniversitesi tarafından basılan “Seyahat Acentacılığı” kitabında davalı Prof. ... tarafından hazırlanan Tur Programlaması, Tur görevlileri, Kongre turizmi başlıklı bölümlerinin müvekkilinin derlediği kitaptan kaynak belirtilmeksizin aynen iktibas edildiğini ileri sürerek, telif haklarına tecavüz eyleminin ref’ ini, 1000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini, basım ve dağıtımın durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, derlemenin davacının şahsi hususiyetini taşımadığını ve kitaba herhangi bir katkıda bulunmadığını, intihal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğü vekili, dava konusu kitabın Boğaziçi Üniversitesi tarafından düzenlenen meslek edindirme programında kullanılmak üzere 30 adet ücretsiz basıldığını, ticari amaç güdülmediğini, alenileştirilmediğini, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının “Seyahat Yönetimi” adlı kitabının davacı tarafından verilen derslere konferansçı olarak katılan konuşmacıların konferanslarından oluşturulduğu, her ne kadar bu kitapta yer alan “Tur Programlaması”, “Tur Görevlileri” bölümleri ile “Kongre Turizmi” bölümlerinin davalılarca hazırlanıp yayınlanan “Seyahat Acentacılığı” adlı kitapta izinsiz olarak yer aldığı ve yolsuz iktibas biçiminde yayınlandığı sabit ise de yayınlanan bu bölümlerin birer makale

./...

2010/8454

2012/591

S:2

./...

2010/8454

2012/591

S:2

olarak eser sahipliğinin davacıya ait olmaması nedeniyle intihale konu bu alıntılar nedeniyle davacının dava ve talep hakkının bulunmadığı, davacının eser sahibi olduğu “Konaklama Yönetimi” başlıklı bölümün ise davalılara ait kitapta yayınlanmadığı, davacının aktif husumetinin bulunmadığı, intihale konu bölümler için ancak ilgili bölümleri yazan makale sahiplerinin dava ve talep hakkının olduğu, intihalin davacının hususiyetini gerektiren derlemenin bütünü üzerinde olmadığı, her bir makale sahibine ait ders notlarının ya da makalelerin yanlışlarının düzeltilmesinin cümlelerin düzeltilmesinin, teferruata ilişkin bir editörlük faaliyeti olduğu, bu gibi faaliyetlerin makale ve ders notları üzerinde davacıya eser sahipliği sağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve derleme eserde eser sahibinin hususiyetini taşıyan düşünce yaratıcılığı ifade ediliş şeklinin davalı tarafça hazırlanan kitapta izinsiz olarak iktibas edildiğinin kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

03.02.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2013/18379, Karar No: 2014/10653, Tarih: 26.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18379 E.  ,  2014/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/141-2013/239

A.. M.. ile Hazine ve M.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.05.2013 gün ve 141/239 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 336 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 76021/82944 payının A. B.adına, geriye kalan 2709/82944 payın Farid oğlu Mehmet, 4214/82944 payın Sadık adına hisseli olarak tespit ve tescil edildiğini, vekil edenin taşınmazı kendisinden önceki zilyetlerin eklemeli zilyetliği ile birlikte davasız ve aralıksız malik sıfatıyla zilyet olarak yaklaşık 50 seneden beri kullanıldığını, davacının 26.07.2011 tarihli satış senedi ile bu yeri zilyetliğinde bulunduran Rıdvan Karatay'dan satın aldığını, söz konusu taşınmazda pay sahibi olan Faris oğlu Mehmet ile Sadık isimli şahısların kim olduğunun bilinmediğini, davacı yararına TMK'nun 713/2. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğunu, kayıt malikleri Faris oğlu Mehmet ile Sadık'ın tapu kaydından kim olduğu anlaşılamayan şahıslardan olduğunu açıklayarak, Faris oğlu Mehmet ve Sadık üzerindeki kayıtların iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını, kayıt maliklerinin mirasçılarının tespit edilerek davaya dahil edilmelerini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. B.. vekili davanın görevsiz mahkemede açıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden davanın kabulü ile Faris oğlu Mehmet ve Sadık adına kayıtlı hisselerin tapusunun iptaline ve davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, TMK'nun 713/2. fıkrasında açıklanan tapu kütüğünde maliki kim olduğu anlaşılamayan hukuki sebebine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden davanın kabulü ile Faris oğlu Mehmet ve Sadık adına kayıtlı hisselerin tapusunun iptaline ve davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, TMK'nun 713/2. fıkrasında açıklanan tapu kütüğünde maliki kim olduğu anlaşılamayan hukuki sebebine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki; TMK'nun 713/2. maddesindeki üç hal birbirinden ayrı dava sebebidir. İspat koşulları da farklıdır. Ne var ki; olayları bildirmek taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Mahkemece tapu kütüğünden malikinin kim olduğu anlaşılamayan sebebi benimsenerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan soruşturma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, dava konusu 336 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, kadastro çalışmalarında 25.04.1970 tarih 58 sıra numaralı tapu kaydı ile Mart 336 tarih 26 sıra tapu kayıtlarının revizyonu sonucu, 4214/82944 hissenin Sadık, 2709/82944 hissenin Faris oğlu Mehmet, 76021/82944 hissenin A. B. adlarına 15.09.1983 tarihinde tespit edildiği, tutanağın 01.04.1986 tarihinde kesinleşerek tapuya tescilinin yapıldığı görülmektedir. Kadastro tutanağı üzerinde yapılan incelemede parselin 25.04.1970 tarih 58 sıra numaralu tapu kaydı ile Mart 336 tarih 26 sıra tapu kayıtlarına dayalı olarak tespit ve tescilin yapıldığı anlaşılmaktadır. Revizyon gören Mart 336 tarih 26 sıra tapu kaydının geldi ve gittileri getirtilmediğinden kayıt maliklerinin bilinen kişi olup olmadığı yönünde bir yargıya varmak mümkün değildir. Ne var ki, bundan önce davada taraf teşkilinin sağlanması zorunludur. Dava TMK’nun 713/1 ve 2. maddelerine dayalı olarak açıldığına göre, yargılama sırasında da taraf teşkilinin sağlanması mümkündür.

Bilindiği gibi, bir davanın görülebilmesi için öncelikle davada taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden haberdar edilmesiyle mümkün olur. HUMK'nun 73. maddesinde; "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde Hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez," denilmektedir. Madde metninde açıkça görüldüğü üzere taraflar, yöntemine uygun bir biçimde davet edilmedikçe mahkemece karar verilemez. Aynı durum Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 27. maddesinde de; "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler" amir hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddede yer alan "hukuki dinlenilme hakkı" tabiriyle 73. maddesindeki durum ifade edilmiştir. Bu hak, Anayasa'nm 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Bu hak iddia ve savunma hakkı olarak da bilinse iddia ve savunma hakkından daha geniş ve daha üst bir kavram olarak nitelendirilmektedir.

Somut olayda, Mahkemece, her ne kadar, işin esası hakkında bir karar verilmiş ise de, yargılama sırasında tapu kayıt malikleri Sadık ve Faris oğlu Mehmet'e veya mirasçılarına herhangi bir şekilde tebligat yapılmamış ve taraf teşkili sağlanmamıştır. Böylece, davada taraf sıfatıyla savunma hakkı tanınmamış ve daha ötesi savunma hakkı kısıtlanmıştır. Saptanan bu somut ve hukuki olgulardan da anlaşılacağı üzere davada taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulamaz (HGK'nun 22.02.2012 tarih, 2011/8-763 E., 2012/85 sayılı Kararı).

Her ne kadar, kayıt malikleri davalı gösterilmemiş, dava Hazine ve M.. B..’na yöneltilerek açılmış ise de, TMK’nun 713/2. fıkrasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davalarında ancak kayıt malikinin mirasçı bırakmadan ölmüş olması halinde TMK’nun 501. maddesi uyarınca son mirasçı sıfatıyla dava Hazine’ye yöneltilerek açılır veya daha sonra bu durumun anlaşılması halinde anılan madde gereğince dava Hazine’ye yöneltilir. Şu aşamada, kayıt malikinin sağ olup olmadığı, mirasçı bırakıp bırakmadığı henüz anlaşılamamaktadır. Tapu iptali ve tescil davalarında kural olarak dava kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Bu nedenle öncelikle, kayıt malikleri Sadık ve Faris oğlu Mehmet’in hasımlı veraset belgesinin alınması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, veraset davasında Hazine’nin hasım olarak gösterilmesi, alınacak veraset belgesine göre mirasçılarının bulunduğunun anlaşılması durumunda davanın mirasçılarına yöneltilmesi, taraf teşkilinin açıklandığı biçimde sağlanması, revizyon gören Mart 336 tarih 26 sıra tapunun tüm geldi ve gittilerinin Yerel Tapu Müdürlüğü’nden, burada bulunmaması halinde Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı’ndan getirtilerek dosya arasına konulması, kayıt malikleri arasında Sadık ve Faris oğlu Mehmet'in yer alıp almadığının araştırılması, isimlerine rastlanıldığı taktirde bilinen kişi olduklarının kabul edilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hatalı gerekçe ile karar verilmiş olması doğru değildir.

Açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20302, Karar No: 2014/13307, Tarih: 03.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20302 E.  ,  2014/13307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandrıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...'ın...'de doktorlar caddesinde yürüdüğü sırada yanına gelen genç bir kişinin Azeri lehçesi konuşarak adres sorduğu, konuşmaya başladıkları sırada sanık ...'ın lafa karıştığı, kimliği tespit edilemeyen şahsın cep telefonu ve saat satmak istediğini ancak korktuğunu söylediği, sanığın “ben alırım” dediği, kimliği tespit edilemeyen şahsın katılanı göstererek “bu ağabey olursa olur dediği sonrada katılana ben Türk parasını bilmiyorum gösterirmisin?” dediği katılanında cebinden çıkardığı 150 TL'yi gösterdiği, bu sırada azeri takliti yapan kişi iki adet sarı renkli saati sanık ...'a bırakarak ben telefonları alıp geleyim diyerek yanlarından ayrıldığı, sanığın ise, katılana sen şu saatleri tut, elindeki paraları bana ver ben gidip bankamatikten para çekip sana getireceğim, saati geri alacağım diyerek katılanın elinde bulunan paraları alıp gittiği, bir daha gelmediği olayda; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının TL cinsiden adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün” ve “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” ve “ 100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmek ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12884, Karar No: 2012/14189, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12884 E.  ,  2012/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.01.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “dere yatağının davalıya ait parsel kenarında bulunan kuru taş duvarın yıkılarak dere yatağını kapatmaması için mevcut duvarın (davalıya ait) tabanına ve dere yatağına yaklaşık 20 cm altına inecek şekilde temel açılması ve toplam 50 cm yüksekliğinde 20 cm genişliğinde perde beton dökülmesi ayrıca mevcut kuru taş duvarın boşluklarını dolduracak şekilde gez sıva yapılması suretiyle” davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki 31.05.2012 tarihli inşaat teknikeri bilirkişi ve 24.05.2012 tarihli fen bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ve krokilere göre davalının dere yatağının krokide (A) ile gösterilen kısmına yapmış olduğu taş duvar nedeniyle dere yatağının daralması sonucunda davacının taşınmazının zarar gördüğü ifade edilmektedir.

Davacının davasının kabulü ile zararının giderilmesi için davalının dere yatağının (A) ile gösterilen kısmına vaki tecavüzünün önlenmesine karar verilmesi ve buraya inşa edilen duvarın yıkımına karar verilmesi yeterlidir. Ancak, davacının zararının giderilmesi için hüküm sonucunda belirtildiği şekilde davalının perde beton dökülmesi suretiyle 168 sayılı parsel ile dere yatağı arasındaki sınıra duvar inşa etmesi şeklinde hüküm kurulması doğru değildir. Bununla birlikte davalı kendi taşınmazını dere yatağının taşkınından korumak için sözü edilen yere kendi ihtiyari ile istediği nitelikte bir duvar inşa edebilir. Ancak yukarıda açıklanan husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm sonucunun HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bentte yazılı nedenlerle hüküm sonucunun 1. maddesinin tamamen hüküm sonucundan çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile davalının 24.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokide dere yatağının (A) ile gösterilen kısmına elatmasının önlenmesi ile buraya inşa edilen duvarın kal’ine” cümlesinin eklenmesine ve kararın DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.