muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2241, Karar No: 2023/8672, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2241 E.  ,  2023/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1546 E., 2022/1553 K.

SUÇLAR : İftira

HÜKÜM : Beraat ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2021 tarihli kararı ile atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, sanığın beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın işlediği suçtan cezalandırılması ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 23/12/2020 günü sanığın evinin ve hızar atölyesinin bulunduğu alanın etrafına kazık çakıp tel örgü ile çevrelediği sırada aralarında sınır uyuşmazlığı bulunan inceleme dışı ...'un ihbarda bulunması üzerine katılan Jandarma görevlilerinin olay yerine geldikleri, ölçüm yapılmadan bahçenin etrafını tel ile çevirmesinin doğru olmadığını anlatmaya çalışan jandarma görevlilerine karşı sanığın evinin etrafını tel ile çevirmeye devam ettiği ve çıkan tartışma neticesinde katılanlar tarafından darp edildiğinden bahisle savcılığa suç duyurusunda bulunduğu ancak katılanlar hakkında kamu görevlisinin sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kasten yaralama

suçundan takipsizlik kararı verildiği ve bu suretle sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın 23.12.2020 tarihinde Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığına müracatta bulunduğu ve jandarma görevlileri olan katılanlardan şikayetçi olduğu ve soruşturmaya başlanıldığı anlaşılmıştır.

3. Dosya içeriğinde yer alan 23.12.2020 tarihli tutanakta, sanığın jandarma görevlileri tarafından ölçüm yapılmaksızın taşınmazını tel örgü ile çevrelemesi nedeniyle uyarıldığı, sanığın itirazı üzerine tartışma çıktığı ve sanığın kendi yüzüne vurmaya başlayıp yüzünü tırnakladığı sonrasında '' beni siz dövdünüz sizi şikayet edeceğim'' diyerek olay yerinden ayrıldığı belirtilmiş ancak sanığın imzasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

3. Dosya içeriğinde yer alan 23.12.2020 tarihli tutanakta, sanığın jandarma görevlileri tarafından ölçüm yapılmaksızın taşınmazını tel örgü ile çevrelemesi nedeniyle uyarıldığı, sanığın itirazı üzerine tartışma çıktığı ve sanığın kendi yüzüne vurmaya başlayıp yüzünü tırnakladığı sonrasında '' beni siz dövdünüz sizi şikayet edeceğim'' diyerek olay yerinden ayrıldığı belirtilmiş ancak sanığın imzasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında alınan Eğirdir Kemik Hastalıkları Hastanesi Başhekimliğinin23/12/2020 tarih ve 20124 sayılı kesin hekim raporunda göz çevresi ve kenarında 1x1 cm sıyrık ve etrafında hilal şeklinde şişlik ve morluk bulunduğu yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtilmiştir.

5. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı' nın 07.07.2022 tarihli raporunda, yaralanmanın kişinin kendi eylemi ile yüzünü düz özellikteki bir duvara çarpmakla oluşamayacağı, eylemin yumruk ve benzeri sert bir cismin vurulmasıyla uyumlu olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Sanığın aşamalardaki savunmaları maddi vakıalarda ve bir biri ile uyumludur.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmeyerek beraatine ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, sanığın şikayetleri, katılanların beyanı, Eğirdir Kemik Hastalıkları Hastanesi Başhekimliğinin 23.12.2020 tarih ve 20124 sayılı kesin hekim raporu ve sanığın beyanını doğrulayan Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 07.07.2022 tarihli raporu ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın iftira kastıyla hareket ettiğinin açıkça belirlenememesi ve iddialarının maddi vakıalara dayandığı dikkate alındığında, eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma biçimde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiş ve katılanlar vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7291, Karar No: 2010/8447, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7291 E.  ,  2010/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 02.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, sözlü kira sözleşmesiyle kiralamış olduğu taşınmazın bir bölümünden kiralayan davalı zor kullanarak tahliye edildiğini, kiranın bu bölümü de kapsadığını, bu bölümde kiracılık sıfatının tespitiyle ortaya çıkan muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kiralayan, çekişme konusu yerin kiraya dahil olmadığını açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin davacı tarafından iradi olarak boşaltıldığından konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına avukatlık ücreti ve masrafların davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının bilirkişinin düzenlediği rapor eki krokide gösterilen kira konusu yeri boşalttığı anlaşılmaktadır. Böylelikle dava konusu da kalmadığı sabittir. Bu gibi durumlarda yapılan yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağının tayini için mahkemenin yargılamaya devam etmesi ve davada olası haksız çıkan tarafı saptaması HUMK’nun 417. maddesinde hükme bağlanan yargılama giderlerinden de onu sorumlu tutması gerekir.

Değinilen yönde bir araştırma ve incelme yapılmaksızın davacının davada haksız çıkmış gibi yargılama giderleriyle sorumlu tutulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2477, Karar No: 2019/3449, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2477 E.  ,  2019/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13480, Karar No: 2016/589, Tarih: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/13480 E.  ,  2016/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... .. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Gebze 3. Asliye Hukuk ve Gebze 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sigortalıya ödenen sigorta bedelinin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, TMK m. 369'da düzenlenen, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin davalara aile mahkemesince bakılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Gebze 2. Aile Mahkemesince ise, haksız fiil nedeniyle B.K. m.49 ve 2918 sayılı Kanun hükümlerine göre talepte bulunulduğu, TMK m.369'un uygulanma yeri bulunmadığı gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 369. maddesinin birinci fıkrasında, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin olarak; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur." düzenlemesi getirilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun m. 4/1-1'de ise aile mahkemelerinin görevine ilişkin olarak; "1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler," düzenlemesi mevcuttur.

Dosya kapsamından, davacının, küçük ... ...'nın bisiklet ile seyir halinde iken, %100 kusuru nedeni ile trafik kazasına ve dava dışı sigortalıya ait aracın hasar görmesine neden olduğu, hasar bedelinin şirketlerince sigortalıya ödendiği, davalı baba ... ...'nın da TMK'nın 369. maddesi gereğince meydana gelen zarardan sorumlu olduğu iddiasıyla, ödenen hasar bedelinin, davalılardan rücuan tazminine karar verilmesi istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı küçük ve davalı babaya karşı birlikte dava açılarak, davalı baba yönünden, TMK m.369 gereğince, ev başkanı sıfatıyla sorumluluğuna dayanıldığından, 4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi gereğince aile mahkemesinin görev alanında kalan uyuşmazlığın, aile mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/594, Karar No: 2014/2595, Tarih: 27.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/594 E.  ,  2014/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Devrek Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2005

NUMARASI : 2005/218-2005/270

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .. Köyü 103 ada 137, 143 ve 381 parsel sayılı sırasıyla 4660,55 m2, 634,22 m2 ve 7918,04 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilliyetliği nedeniyle A.. O.. T.., M.. T.., İ.. T.., N.. T.., Ö.. T.., S.. T.., H..C.., E.. G.. ve N.. Ö.. adlarına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu ididasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne, dava konusu 103 ada 137, 143 ve 381 sayılı parsellerin kadastro tesbitlerinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, ... Köyü 103 ada 137, 143 ve 381 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğundan bahisle orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma, taşınmazların orman niteliğinde olup olmadığını belirlemeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dosya içersinde yer alan orman bilirkişi raporunda dava konusu 103 ada 137 ve 143 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 103 ada 381 parsel sayılı taşınmazın ise bir kısmının 1944 tarihli hava fotografları ile 1958 tarihli memleket haritasında yeşil renk ile boyalı orman alanında kaldığı belirtilmesi karşısında, yeşil rengin neden kaynaklandığı açıklanmamış, memleket haritasında taşınmazların bulunduğu bölümlerin hangi rumuzla sembolize edildiği de belirtilmemiştir. 1944 tarihli hava fotoğrafları streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliği, konumu ve kullanım durumu, üzerinde bulunan bitkilerin, ağaçların yaşı, cinsi ve kapalılık durumları bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmemiştir. Komşu taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve dayanak belgeleri getirtilip dava konusu taşınmazları ne olarak sınır gösterdikleri araştırılmamış, bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu sebeplerle; mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde bir orman mühendisi bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli,1944 tarihli hava fotoğraflarının streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun, o tarihlerde üzerinde bulunan bitkilerin, ağaçların; yaşı, cinsi ve kapalılık durumları bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmeli, taşınmazların memleket haritasında yeşil alana denkgelmesi halinde, yeşil rengin neden kaynaklandığı hava fotografları da incelenmek suretiyle belirlenmeli, harita üzerindeki semboller açıklanmalı, taşınmazların gerçek eğimlerini de açıklayan bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hâkim tarafından gözlemlenmeli, üzerlerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 17/2

.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/131, Karar No: 2022/1724, Tarih: 02.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/131 E.  ,  2022/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : BANDIRMA SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; yurtdışından ithal ettiği dökme çeltik emtiasının 24/09/2014 başlangıç tarihli sözleşme ile davalıya ait çelik siloya depolandığını, ancak çelik siloya depolanan çeltikte kızışmaya bağlı bozulmalar meydana geldiğini, bunun üzerine Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/54 D. İş sayılı dosyasında mahallinde yapılan keşif neticesinde bilirkişiler tarafından depolarda yeterli havalandırmanın yapılmamasına bağlı olarak çeltik ürününün kızışma yaparak sıcaklık ve neminin yükseldiğinin ve üründe sararma (lekelenme) meydana geldiğinin, küf kokusunun oluştuğunun, ürünün değerinin piyasa fiyatından daha aşağı bir değere düştüğünün tespit edildiğini ileri sürerek; şu an için miktarı belirsiz olan zararının tespiti ile şimdilik 100.000 TL maddi tazminatın ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında dava değerini 576.307,20 TL olarak belirtmiştir.

Davalı; davacı ile 24/09/2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin 6. maddesi gereğince kiracının malın evsafından kaynaklı sorunlar karşısında önlem almakla yükümlü olduğunu, kiralama süresinin 1 ay olmasına rağmen depolanan çeltiğin bir aydan fazla süre depoda tutulduğunu ve davacı tarafından gerekli kontrollerin yapılmadığını, davacının koruyucu önlemleri almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; taraflar arasında geçerli kira sözleşmesinin 6. maddesine göre; kiraya verenin siloya konulan malın evsafından ve yapısından kaynaklanan bozulmalardan, böceklenmelerden ve sair hasar ve ziyandan sorumlu tutulamayacağının, kiracının malın evsafından kaynaklı sorunlar karşısında önlem almakla mükellef olduğunun, siloya konulan malın fire miktarından kiraya verenin sorumlu olmadığının, kiracının depolayacağı malı sigortalatmakla mükellef olduğunun, deprem, sel, yağmur, yangın, fırtına, kar ve benzeri tabii afetlerden dolayı silo içerisindeki mala gelecek zararlardan kiraya verenin sorumlu olmadığının kararlaştırılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6098 sayılı TBK'nın 301. maddesine göre; kiraya veren, kiralananı kullanım amacına uygun tam ve eksiksiz bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti boyunca bu halde bulundurmakla mükelleftir. Kiraya verenin bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde; kiracı, TBK'nın 304. maddesi gereğince borçlunun temerrüdüne veya kiraya verenin kiralananın sonradan ayıplı duruma gelmesinden doğan sorumluluğuna ilişkin hükümlere başvurabilir.

Aynı Kanun'un 308. maddesine göre ise kiraya veren, kusuru olmadığını ispat etmedikçe, kiralananın ayıplı olmasından doğan zararları kiracıya ödemekle yükümlüdür.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 24/09/2014 başlangıç tarihli ve bir ay süreli (bir ay arttırım öngören) kira sözleşmesinin 1. maddesinde; kiralanan yerin çeltik depolamak amacıyla kiralandığı, 6. maddesinde ise; sevkiyatın kiracı firmanın elemanı tarafından yapılacağı, kiraya verenin siloya konulan malın evsafından ve yapısından kaynaklanan bozulmalardan, böceklenmelerden ve sair hasar ve ziyanlardan sorumlu tutulamayacağı, kiracının malın evsafından kaynaklı sorunlar karşısında önlem almakla mükellef olacağı, siloya konulan malın fire miktarından kiraya verenin sorumluluğunun olmayacağı, deprem, sel, yağmur, yangın, fırtına, kar ve benzeri tabii afetlerden dolayı silo içerisindeki mala gelecek zararlardan kiraya verenin sorumlu olmayacağı hususları düzenlenmiştir.

Dosyada yer alan bilirkişi raporlarında; depolanan üründe meydana gelen zararın kaynağına yönelik olarak yapılan tespitlere göre, depolama şartlarının uygun özellikler taşımadığı, depolamanın yapıldığı tarihler itibariyle oluşacak nemi engelleyecek şekilde havalandırma yapılmadığı, depoda iklimlendirme ünitesinin bulunmadığı, iklimlendirme ünitesinin bulunması halinde silonun fanının çalıştırılması ve gerekli havalandırmanın yapılması suretiyle sıcaklık artışının önlenebileceği ve kızışma nedeniyle bozulmaların meydana gelmeyeceği belirtilmiştir. Bahsi geçen bilirkişi raporlarına göre; depoya konulan üründe meydana gelen zararın, malın evsafından kaynaklanmadığı, depodaki yetersiz havalandırmadan ve havalandırma sistemi hatalarından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.