muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/880, Karar No: 2024/3542, Tarih: 18.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/880 E.  ,  2024/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1895 Esas 2021/188 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul- İstinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/28 Esas 2017/506 Karar

Taraflar arasındaki süresiz yayına bağlı kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve eserin düzeltilmiş hali ile yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ... tarafından ... müstear adıyla kaleme alınan "Alo...! Medyanın RTE ile İmtihanı" isimli kitabın 163, 174, 175, 212 ve 213 üncü sayfalarında geçen bir takım gerçek dışı iddialar ile müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini, kitapta müvekkilinin suç işlemek için kurulan örgütün üyesi olarak nitelendirildiğini, kamuoyunda saygınlığı bulunan müvekkilinin şeref ve itibarının zedelendiğini, yer verilen gerçek dışı dinleme kayıtları ile haberleşmenin gizliliğinin ihlal edildiğini, davalı hakkında soruşturmanın gizliliğini ihlal suçundan ceza yargılaması yapıldığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile müvekkili hakkındaki gerçek dışı iddiaların kitaptan çıkartılarak bu düzeltme ile yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; gazetecilerin edindiği bilgi ve haberleri okuyucuya aktarmak ile sorumlu olduklarını, kitapta davacının hedef alınmadığını, hakaret veya iftira kastı ile hareket edilmediğini, gündemde olan konuların kamuoyunun bilgisine sunulduğunu, kitabın basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından kaleme alınan kitapta davacının örgüt üyesi olarak nitelendirilerek kişilik haklarının ihlal edildiği, saldırının mahiyeti ve şekli, kullanılan ifadeler, davalının kastının ağırlığı, davacıda yaratacağı tatmin duygusu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hak ve nesafet kuralları da nazara alınarak davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline; davacının eserin düzeltme ile yayımlanmasına ilişkin talebinin yayınevinin dosyada taraf olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı tarafından kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ve boyutu dikkate alınarak eserin düzeltme ile yayımlanmasına ilişkin taleplerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, süresiz yayınlarda saldırının manevi tazminat ile önlenemeyeceğini, toplumda oluşan algının bu şekilde önlenebileceğini, verilen kararın bu yönü ile hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı istinaf dilekçesinde; kitapta geçen söz ve ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, kamuoyunda göz önünde olan kişilerin eleştiriye daha fazla katlanması gerektiğini, hükmedilen manevi tazminat miktarını ödeme imkanı olmadığını, halen cezaevinde olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından ... müstear adıyla kaleme alınmış "Alo...! Medyanın RTE ile İmtihanı" adlı kitapta davacının örgüt üyesi olarak gösterildiği, davacıya ait olduğu iddia edilen tapelere yer verilerek özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiği; bu ifadelerin, davacının katlanması gereken ağır eleştiri niteliğini aşan, olgu isnadına varan mahiyette olduğu, ifade özgürlüğü ya da eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği, dava konusu kitabın yayın tarihinden bu yana geçen süre nedeniyle konunun güncelliğini yitirmesi, kitabın içeriği dikkate alındığında, sadece manevi tazminata hükmedilmesi ile yetinilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ve boyutu dikkate alınarak eserin düzeltme ile yayımlanmasına ilişkin taleplerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, saldırının devam ettiğini ve güncelliğini koruduğunu, süresiz yayınlarda saldırının manevi tazminat ile önlenemeyeceğini, verilen kararın bu yönü ile hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı tarafından kaleme alınan "Alo...! Medyanın RTE ile İmtihanı" isimli kitapta geçen birtakım gerçek dışı söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve gerçek dışı iddiaların kitaptan çıkartılarak bu düzeltme ile yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı tarafından kaleme alınan "Alo...! Medyanın RTE ile İmtihanı" isimli kitapta geçen birtakım gerçek dışı söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve gerçek dışı iddiaların kitaptan çıkartılarak bu düzeltme ile yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı tarafından kaleme alınan "Alo...! Medyanın RTE ile İmtihanı" adlı kitapta geçen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve TBK 58, TMK 24 ve 25 inci maddelere dayanılarak davacı hakkındaki iddiaların kitaptan çıkartılarak bu düzeltme ile yayınlanmasının talep edildiği, mahkemece manevi tazminat talebinin tam kabulüne karar verilmekle beraber eserin düzeltme ile yayınlanması talebinin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından eserin düzeltme ile yayınlanması talebinin reddine dair hüküm bölümünün temyiz edildiği anlaşılmakla bu yönden yapılan incelemede, dava konusu kitapta geçen davacı hakkında iddia edilen eylemlerin üzerinden uzun zaman geçmiş olması, güncelliğini yitirmesi gözetildiğinde manevi tazminat ile yetinilmesinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20492, Karar No: 2018/8929, Tarih: 24.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20492 E.  ,  2018/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlgisi nedeniyle;

......sayılı dava dosyasının tamamının (dosyanın tarafları mutlaka kontrol edilerek ve özellikle tüm bilirkişi raporlarını içerir şekilde),

...... sayılı dava dosyasında (dosyanın tarafları mutlaka kontrol edilerek) kusur durumuna ilişkin alınan bilirkişi raporlarının, duruşma zabıtlarının ve dosya karara çıkmış ise kesinleşme şerhini içerir gerekçeli kararın onaylı suretinin,

Dosya içerisine konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/29268, Karar No: 2016/7550, Tarih: 12.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/29268 E.  ,  2016/7550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın “10.06.1990” olan doğum tarihinin İzmir 3. Çocuk Mahkemesi'nin 2005/590 Esas, 2009/121 Karar ve 31.03.2009 kesinleşme tarihli kararı ile “10.06.1986” olarak düzeltildiği ve hüküm tarihinden önce nüfus kayıtlarına bu şekilde işlendiğine göre; sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşından büyük olduğu, zamanaşımı süresinin bu yaş grubuna göre hesaplanması gerektiği ve inceleme tarihi itibariyle atılı suçların zamanaşımına uğramadığı anlaşıldığından, tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın aynı otoparkta park halinde bulunan ve farklı kişilere ait olan araçların camlarını kırarak hırsızlık yaptığı olaylarda rengi, modeli, plakaları farklı olan ve ticari otoparkta park halinde bulunan araçların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olan sanığın eylemleri üç ayrı hırsızlık (müşteki ...'e karşı hırsızlığa teşebbüs) suçunu oluşturduğu ve sanığın her bir hırsızlık eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği halde TCK'nın 43. maddesi uygulanması suretiyle tek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, sanığın hüküm tarihinden önce düzeltilen nüfus kaydına göre suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğu halde hakkında TCK'nın 31/3. maddesi uygulanması suretiyle cezalarından indirim yapılması,

3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, mahkemece yapılan hatalı değerlendirme sonucu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca 53. maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

4-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, hırsızlık suçundan hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmesi karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 105/3. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4778, Karar No: 2011/6354, Tarih: 26.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4778 E.  ,  2011/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Köyü, ... Mevkiinde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altında ve doğal SİT alanı içinde kalan restoranı işleten davalının beton dökerek, bahçe ve deniz kenarındaki kayalıklar üzerine iki adet demirden denize girme yerleri yaparak taşınmaza elattığını, çekişme konusu yerin mülkiyetinin Hazine ve özel şahıslar arasında ihtilaflı olup Kadastro Mahkemesinde yargılamasının devam ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı son malik ... ...'den kiralayarak aldığı şekliyle kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, doğal SİT alanı olan çekişme konusu taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmadan elattığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; yanlar arasında çekişmeli olduğu bildirilen 2 parsel dışında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerde bulunan ve fenni bilirkişi raporunda A-B-C ve D harfleri ile gösterilen yer için elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verildiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 380.31.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4950, Karar No: 2017/10442, Tarih: 11.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4950 E.  ,  2017/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iflas idare memurluğu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takipte, müflis şirket yetkilisinin örnek (9) nolu ödeme emrini 12.04.2016 tarihinde tebliğ alarak takibe itirazı üzerine icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının bu kararın kaldırılmasına ilişkin şikayetinin de mahkemece tasfiye halinde şirketin taraf ehliyetinin son bulmayacağı gerekçesi ile reddedildiği görülmektedir. Müflis iflas etmekle hak ve fiil ehliyetini kaybetmez ise de, masaya giren mallar üzerindeki tasarrufta bulunma yetkisi müflisten iflas masasına geçer. İflas masası da bu tasarruf yetkisini yasal temsilcisi olan iflas idaresi vasıtası ile kullanır (İİK m. 226/1).

İİK'nun 185/1 maddesinde rehin sahibi alacaklının, istediği takdirde iflastan sonra da masaya karşı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 29.02.2016 tarihinde... Tarım Tarım Ürünleri Gübre Tohum Zirai İlaç Nakliye Turizm ve Petrol Ürünleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'nin iflasına karar verildiği, alacaklı tarafından Şeneller Tarım ... Ltd. Şti. İflas İdare Memurluğu aleyhine 21.03.2016 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığı, örnek (9) nolu ödeme emrinin 23.03.2016 tarihinde iflas dairesine tebliğ edildiği, takibe karşı iflas idaresince süresi içinde itiraz edilmediği sehven müflis şirkete çıkarılan ödeme emrine, müflis şirketin itirazı üzerine icra müdürlüğünce takibin durmasına karar verildiği görülmektedir.

Bu duruma göre takipde taraf olmayan müflis şirketin itirazı geçersiz olup, takip itirazsız kesinleştiğinden müdürlüğün takibin durdurulmasına ilişkin 12.04.2016 tarihli kararı yerinde değildir. Mahkemece şikayetin kabulü ile müdürlük kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2216, Karar No: 2025/576, Tarih: 06.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2216 E.  ,  2025/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1762 E., 2024/115 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gazipaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/68 E., 2021/719 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (8). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25140, Karar No: 2016/4471, Tarih: 14.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25140 E.  ,  2016/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” hükmü uyarınca ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, yeniden ... tebliğinin geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... yokluğunda ancak müdafinin yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.06.2013 günü temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3193, Karar No: 2013/8534, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3193 E.  ,  2013/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazların imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ilgili ... Genel Müdürlüğü ve imar planlarını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.