muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9595, Karar No: 2015/6753, Tarih: 09.04.2015

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya kapsamına göre davacının 6111 sayılı Kanuna göre İzmir Karayolları 2. Bölge Müdürlüğüne devredildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 6111 sayılı Kanunun 166/6. maddesindeki “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır” düzenlemesine dayanılarak dava konusu edilen alacaklar bakımından devre kadar olan kısmından davalı İl Özel İdaresi, devirden sonraki kısmından ise davalı Karayolları sorumlu tutulmuştur.

İş Kanunun 6. maddesindeki düzenleme karşısında devir tarihine kadar doğmuş bulunan alacaklardan devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup İş Kanununun açık düzenlemesi karşısında 6111 sayılı Kanun işverenler arasındaki iç ilişki bakımından sonuç doğurur. Şu halde devirden önceki doğmuş alacaklardan davalıların müştereken müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken aksine uygulama ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı İl Özel İdaresi Başkanlığına iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13524, Karar No: 2013/15828, Tarih: 27.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/13524 E.  ,  2013/15828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ikramiye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile % 5 fazla alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Basın İş Kanunu kapsamında gazeteci olarak 10.04.2001 günü çalışmaya başladığını ve 31.12.2005’de haksız olarak işten çıkarıldığını, işe iade davasını kazanmasına rağmen işe başlamadığını belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve % 5 fazla alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,...Tv ve...Haber Ajansı yönünden davanın reddine, davalı ... Tv yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Tv vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek 818 sayılı Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı takdirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Yine Dairemizce, mahkemece hüküm altına alınan % 5 fazla alacağının, hükmedilecek asıl alacağın 4-5 katını geçemeyeceği kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacının % 5 fazla alacakları hesaplanırken asıl alacak miktarı hesaplanmış ve asıl alacak üzerinden hakkaniyet indirimi yapılmadan çıkan sonuç üzerinden % 5 fazla alacağı hesaplanmıştır. Yine bulunan bu % 5 fazla alacağı üzerinden % 70 hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur.

Dairemizin yerleşik kararlarında belirtildiği gibi % 5 fazla alacakları hesaplanırken önce asıl alacak tutarı hesaplanmalı, bu tutar üzerinden 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43,44. maddeleri uyarınca makul oranda hakkaniyet indirimi yapılmalı, kalan tutar üzerinden % 5 fazla alacağı tutarı bulunmalı ve bu şekilde çıkan sonuç üzerinden % 70-90 arasında hakkaniyet indirimi yapılarak % 5 fazla alacağı hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece, % 5 fazla alacağını yanlış hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

Yine mahkemece hüküm altına alınan % 5 fazla alacağında % 70 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmış ise de, uygulanan indirim oranı azdır. Mahkemece daha yüksek bir oranda hakkaniyet indirimi uygulanmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18533, Karar No: 2015/14543, Tarih: 10.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18533 E.  ,  2015/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/08/2014

Numarası : 2013/209-2014/417

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının mazeretli ve izinli olduğu günlerde yapılan ücret ödemelerinin davalı tarafça bir sonraki ay bordrosunda ücretinden kesilmiş olması davacıya bu alacakları talep etme hakkı vermekte olup dava açıldıktan sonraki bir tarihte bu yapılan kesintilerin davacının hesabına yatırılmış olduğunun anlaşılmasına göre mahkemenin ispatlanamadığı gerekçesiyle bu alacağın reddine karar vermesi hatalı ise de karar sonucu itibari ile doğru olduğundan tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme kararının bu alacağa ilişkin gerekçesinin değiştirilerek usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23476, Karar No: 2014/8991, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23476 E.  ,  2014/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/124814

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/453 (E) ve 2012/114 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur sanığın temyiz itirazlarının sanık sıfatına hasren olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın temyiz dilekçesinde rahatsızlığı nedeniyle Bakırköy Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi ve Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporu örneğini bu dilekçe ekinde gönderdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesini heyetinden veya Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20033, Karar No: 2021/7647, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/20033 E.  ,  2021/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

Katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

Katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Özel ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde öğretmen olarak görev yapan sanık ...'in, ... isimli öğrencinin 2010 yılı Temmuz ayında, sanık ...'ün ise 2010 yılı Ağustos ayına ait rehabilitasyon merkezine devam etmediği halde devam edip seanslara katıldığını gösteren aylık bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon planını gerçeğe aykırı bir şekilde sahte olarak düzenleyip imzalayarak faturalanmasını sağladıkları, yine muhasebe işlerine bakan sanık ...'nin anılan belgelerle birlikte başka tarihli aylık bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon belgelerini gerçeğe aykırı tanzim ederek haksız ödeme yapılmasını sağlamak suretiyle fikir ve eylem birliği içinde atılı suçları işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanıkların atılı suçlamaları kabul etmeyip belgelerde gösterilen tarihlerde eğitim verildiğine dair inkara yönelik savunmaları, sanık ...'in 30.07.2007 tarihli ve sanık ...'ün 31.08.2010 tarihli aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planında imzalarının bulunması; ... isimli öğrencinin annesi katılan ...'in, Temmuz ve Ağustos 2010 tarihli belgelerdeki imzaların kendisine ait olmadığına dair müfettişe verdiği beyanı, kovuşturmada ise çocuğunun bahsi geçen kuruma gittiğine, evrakları kendisinin imzaladığına ilişkin beyanı; suça konu belgelerdeki veli imzalarının aidiyeti ile ilgili bir incelemenin yaptırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ...'in ayrıntılı beyanı alınıp beyanları arasındaki çelişkinin giderilerek kızı ...'yı düzenli olarak eğitime götürüp götürmediği, götürmüş ise hangi tarihlerde götürdüğünün belirlenmesi, kanaat oluşturacak sayıda ... isimli öğrenci ile aynı dönem derslere katılan diğer öğrencilerin velilerinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek öğrenciyi ve ailesini tanıyıp tanımadıkları ve öğrencinin derslere katılıp katılmadığı hususlarında tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması, sanıklar ... ve ...'ün belgelerin ... tarafından kendilerine getirildiğinde kontrollerini yaparak imzaladıkları beyanı karşısında belgedeki imzaların ne şekilde tamamlandığı, belgedeki imzaların tamamlanmasında sanıkların katkısı ve rolü bulunup bulunmadığının belirlenmesi, TCK'nın 40/2. maddesindeki bağlılık kuralı uyarınca sanık ...'nin suça iştirakinin saptanması, suça konu aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarındaki veli imzalarının aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre her bir sanığın eylemi ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

2)Kabule göre de;

a) 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” hükmü karşısında; sanıklar ... ve ...'ın eyleminin TCK'nin 204/2. maddesindeki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, aynı kurumda çalışan sanık ...'nin eyleminin TCK'nin 38/1 maddesi uyarınca bu suça iştirak kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

b)5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı dikkate alındığında; sanık ... hakkında gerçeğe aykırı olduğu iddia edilen 30.07.2007 tarihli ve sanık ... hakkında 31.08.2010 tarihli belge olmasına göre TCK'nin 43. maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti yönünden belgedeki imzaların adı geçen sanıklar tarafından aynı zamanda atılıp atılmadığının araştırılarak, sonucuna göre TCK’nin 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hükümler kurulması,

c)1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30/09/2021 tarihinde bozma ilamının 2-a bendi yönünden Yargıtay üyeleri ... ve ...'nın eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla, diğer bozma nedenleri yönünden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 30/09/2021 tarih, 2021/20033 Esas, 2021/7647 Karar sayılı 2/a sayılı bozma düşüncesine aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum.

A) UYUŞMAZLIĞIN KONUSU:

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlığın konusu Özel Eğitim Kurumunda öğretmen olarak görevli olan sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin TCK’nin 204/2. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkindir.

B) İDDİA:

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 30/09/2021 tarih, 2021/20033 Esas, 2021/7647 Karar sayılı 2/a sayılı bozma düşüncesine aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum.

A) UYUŞMAZLIĞIN KONUSU:

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlığın konusu Özel Eğitim Kurumunda öğretmen olarak görevli olan sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin TCK’nin 204/2. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkindir.

B) İDDİA:

Suç tarihinde Özel ... Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezinde öğretmen olarak görevli bulunan sanıklar ... ve ...’ın görevlerini yaptıkları sırada bir öğrencinin eğitim seanslarına katılmadığı halde katıldığını gösteren aylık bireyselleştirilmiş eğitim ve rehabilitasyon planlarını gerçeğe aykırı olarak düzenleyip imzalamak suretiyle faturalanmasını sağladıkları iddiasıyla TCK’nin 207/1 ve 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istenmiştir.

C) YEREL MAHKEMENİN KABULÜ:

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin sabit olduğu kabul edilerek TCK’nin 207/1, 43/1, 62/1. maddelerince cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

D) KONUYA İLİŞKİN YASAL DÜZENLEMELER:

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesinin son fıkrasında; "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticilerin, görevleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı 5237 sayılı TCK'nin uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmü yer almaktadır. 573 sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 652 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'de konuya ilişkin başkaca bir düzenleme yoktur.

E) DEĞERLENDİRME:

5580 sayılı Kanun'un 9/son maddesinde bu görevlilerin kamu görevlisi sayılacağı belirtilmiş olmasına rağmen madde içeriğinde bu kişilerin düzenlediği belgelerin resmi belge sayılacağına dair herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Buna karşılık bir kısım özel yasal düzenlemelerde düzenlenen belgelerinde resmi belge sayılacağı açıkça belirtilmiştir.

Örnek olarak;

1211 sayılı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kanunu'nun 66. maddesinde "Bankanın her türlü evrak, kayıt, defter ve senetleriyle bunlara dayanan hesap özetleri resmi belge sayılır." hükmüne yer verilmiştir.

5580 sayılı Kanun'un 9/son maddesinde yer alan "Kamu görevlisi sayılır" şeklindeki düzenleme ile özel eğitim kurumunun görevlileri "görevi kötüye kullanma" suçunun faili olabilirler ya da herhangi bir suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde cezanın artırılacağı öngörüldüğünde cezaları artırılabilir.

Ancak düzenledikleri belgeler resmi belge sayılamaz.

Somut olayda, sanıkların düzenledikleri belgeler “özel belge” niteliğindedir.

TCK'nin 2. maddesinin 3. fıkrasına göre, kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılmaz; suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.

F) SONUÇ: