muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1603, Karar No: 2012/2348, Tarih: 21.02.2012

Hukuki bir işlem olan alacağın temliki sonrasında alacak, üçüncü kişiye intikal etmektedir. Bu andan itibaren üçüncü kişi, borçlu karşısında alacaklı sıfatını kazanmaktadır. Niteliği itibariyle alacağın temliki, alacaklının tasarruf işlemidir. Temlik, alacağın tamamı için yapılabileceği gibi bir kısmı için de yapılabilir. Tam temlikte alacağın aslı ve fer’ileri temlik alana geçmekte olup, alacaklı borç ilişkisinde taraf olmaktan çıkar. Kısmi temlikte ise, temlik edilen asıl alacak ve bu oranda fer’ilerinin temlik alana geçmesi söz konusudur. Temlik edilmeyen kısım itibariyle borçlunun temlik eden alacaklıya karşı sorumluluğu devam eder. Temlik alan, temliki ve alacağın varlığını ispat ederek borçludan talepte bulunur. Temlik ile birlikte temlik alan, alacağın aslı ve fer’ileriyle birlikte, alacağa bağlı rüçhan hakların da iktisap eder. Dolayısıyla temliğe konu alacak itibariyle dava ve takip hakkı da temlik alana geçer. Alacağın temlikinde esasen borç değişmez, sadece onu talep edecek taraf değişmiş olur. Ayrıca, BK.nun 169.maddesi hükmü uyarınca, alacaklı, borçlunun ödeme gücünden dolayı ayrıca sorumlu değildir. Ancak, sözleşme ile alacaklı, üçüncü kişiye borçlunun ödeme gücünü garanti ettiğini, borçlunun borcu ifa etmemesinin sonuçlarına kendisinin katlanacağını taahhüt edebilir. Somut olayda temlik sözleşmelerinin içeriğinden davacı temlik eden şirketlerin bu yönde temlik alacaklılarına bir taahhüdü de bulunmamaktadır. O halde, asıl ve birleşen davalarda davacılar Okur Gıda A.Ş ile Kur Gıda A.Ş’nin temlik ettikleri tutarlar itibariyle aktif dava ehliyetlerinin olmadığı, bu kısım itibariyle temlik alacaklılarının dava ehliyetinin bulunduğu, temlik ettikleri miktarlar üzerinde varlığını iddia ettikleri alacaklar bakımından dava haklarının olduğu dikkate alınmadan, yazılı şekilde temlik edilen miktarları da kapsar şekilde tahsile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalılar Fiba Sigorta A.Ş ile birleşen davanın davalısı Axa Sigorta A.Ş yararına bozulması gerekmiştir.

3-Asıl davanın davacısı vekili adli yardım istemli asıl dava dilekçesinde kalem kalem açıklamada bulunmak suretiyle toplam 8.410.138.97 YTL sigorta tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiş, tüzel kişi olduğu gerekçesiyle asıl davanın davacısının adli yardım talebinin reddedilmesi üzerine, kendisine harç yatırılması için verilen süreye uygun olarak 03.12.2007 tarihli dilekçesiyle, davalı ... şirketinin zararın 1.901.885.60 ..YTL’lik kısmını tevdii mahalli kararı uyarınca ödediğini açıklamış, bu miktarın mahsubu ile 6.508.253.37 YTL üzerinden harç yatırmak suretiyle ilk dilekçesinde açıkladığı zarar kalemlerinin tahsilini istemiştir. Mahkemece, asıl davada davacının zararının toplam olarak 6.770.642 YTL olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, toplam harçlandırılan miktar ile açıklanan emtia hasar kaleminin tutarı dikkate alındığında talep aşılarak hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararının davalı Fiba Sigorta A.Ş yararına bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca, asıl davanın davalısı tarafından tevdii mahalli kararı uyarınca ödenen 1.901.885.60 YTL’lik kısımla ilgili olarak davacı vekilinin dava dilekçesinin açıklanmasına ilişkin 03.12.2007 tarihli yazılı beyanı üzerine, bu kısımla ilgili olarak dava açılmadığı, ödeme nedeniyle konusuz kaldığı ve davacının dava konusunu indirmesi nedeniyle feragat sayıldığı şeklinde gerekçede değerlendirmeler yapılarak sonuçta anılan kısmın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak, 1.901.885.60 YTL’lik kısımla ilgili harç yatırılmadığı ve bu kısımla ilgili açılmış dava bulunmadığı dikkate alınarak, anılan meblağ itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken gerekçede birbirleriyle çelişen değerlendirmeler yapılarak karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın asıl davanın davacısı yararına bozulması gerekmiştir.

5-Asıl davanın davacısı vekili, dava dilekçesinde kalem kalem açıkladığı sigorta tazminatı alacağı içinde kar kaybı zararının da olduğunu ileri sürmüştür. Esasen, uyuşmazlığa konu sigorta poliçesi içeriğinden davacının kâr kaybına uğraması halinin de sigorta örtüsüne

alındığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönüyle denetime uygun bir inceleme yapılmamış ise de asıl davacının kar kaybı tazminatını da talep edebileceği açıklanmıştır. Ancak, mahkemece bu kalem tazminat alacağı ile ilgili bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde, asıl davanın davacısının kar kaybı tazminatı istemi bakımından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, kararın bu yönüyle de asıl davanın davacısı yararına bozulması gerekmiştir.

6-Asıl davanın davacısı vekili, meydana gelen yangında makine, demirbaşlar ve diğer cihazlarının da hasara uğradığını ileri sürerek bu kalem tazminatın da tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, anılan tazminat istemi bakımından makine, cihaz ve demirbaşların asıl davanın ticari kayıtlarında kayıtlı değeri dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru niteliğindeki Yangın Sigortası Genel Şartları’nın B.5.1.3. maddesinde her türlü sanayi tesisatı ve makineler, alet-edevat ve demirbaşlarda, yenilerinin satın alınması için ödenecek bedelin esas tutulacağı, ancak, bu bedelden eskime ve aşınma ve başka sebeplerden ileri gelen kıymet eksilmeleri ile yenilerinin randıman ve nitelik farkları varsa, bu farkların da dikkate alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durum karşısında, asıl davacı vekilinin rapora yönelik itirazı ile anılan hüküm dikkate alınmadan yazılı şekilde ticari kayıtlarda yer alan kayıtlı değerin esas alınması da yanlış olmuş, kararın asıl davanın davacısı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

7-Birleşen davanın davacısı vekili diğer zarar kalemleri yanında kar kaybı tazminatının da tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde kar kaybı tazminatına hükmedilmiştir. Ancak, temel alınan bilirkişi raporunda kar kaybı tazminatının nasıl hesaplandığı tam olarak açıklanmamış, poliçede yazılı teminat süresinin tamamı esas alınarak tespit yapıldığı gibi, muafiyet hükmü de değerlendirilmemiştir. Anılan rapor bu yönüyle karar vermeye elverişli görülmemiştir. Kar kaybı teminatının verildiği hususu uyuşmazlık konusu değildir. Birleşen davanın davacısı Kur Gıda A.Ş, yangına maruz kalan işyerinde kiracı olarak faaliyet göstermektedir. O halde, rizikonun meydana gelmesinden sonra davacının konumu, sigorta tazminatının ödenip ödenmesi ve diğer unsurlar birlikte değerlendirilerek ne kadar bir sürede benzer bir yerde yeniden faaliyette bulunabileceği tespit edilerek ve muafiyet hükmü de dikkate alınarak kar kaybı tazminatının tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın birleşen davanın davalısı Axa Oyak Sigorta A.Ş yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı Okur Gıda A.Ş ile davalılar Fiba Sigorta A.Ş ile Axa Oyak Sigorta A.Ş. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4), (5), (6) ve (7) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararını BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı Okur Gıda A.Ş.'ye verilmesine, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı Okur Gıda A.Ş.'den alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenler Fiba Sigorta A.Ş. ve Axa Oyak Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15459, Karar No: 2013/249, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15459 E.  ,  2013/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.06.2011 tarih ve 2008/507-2011/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... firmasına ait emtianın bayilere taşınma işinin müvekkili şirket tarafından üstlenildiğini, müvekkilinin taşımayı bizzat gerçekleştirdiği gibi, bazen de dışardan temin edilen nakliyecilere yaptırdığını, bu bağlamda 20.08.2008 tarihli Bursa-Gölcük arası taşıma işinin davalıya verildiğini, ancak davalının teslim aldığı yükü araçla birlikte çalındığından bahisle alıcısına teslim etmediğini, taşıma sırasında meydana gelen her türlü hasardan davalının sorumlu olduğunu, teslim olunmayan emtia nedeniyle müvekkilinin ... firmasına 19.255,45 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın hırsızlık nedeniyle oluştuğunu, hırsızlık olayının mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiğini, basiretli bir tacirden beklenen dikkat ve özeni gösteren müvekkilinin kusursuz olup, zarardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, iddia,savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taşıyıcının eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde yükün uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu,taşıyıcının basiretli bir taşıyıcının göstermesi gereken dikkat ve özeni göstermediği takdirde kusurlu sayılması gerektiği, davalı taşıyıcının sürücüsünün yükün bulunduğu aracı güvenli bir yere park etmemek ve gerekli güvenlik önlemlerini almamak suretiyle hırsızlığın gerçekleşmesinde kusurlu olduğu, dolayısıyla gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı taşıyıcının yükün çalınmasından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 19.255,45 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.030,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4974, Karar No: 2013/3640, Tarih: 05.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4974 E.  ,  2013/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın 6100 Sayılı HMK'nın 114/1-g maddesinde yer alan dava şartının yokluğu nedeniyle HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi idare asıl dava ve birleşen dava dosyasında; ... ili ... ilçesinde yapılacak olan... (24 Derslikli Lise, Camii, Şadırvan, Kütüphane) ile... İçi Altyapı ve Çevre Düzenleme İnşaatı işinin yapılan ihale sonucu davalı yüklenici ... İnşaat Sanayi ve Tic. A.Ş.'ye verildiğini, yanlar arasında 11.08.2005 tarihli sözleşmenin imzalandığını, ancak davalı tarafın yüklenimi altında bulunan sözkonusu iş ile ilgili olarak, süresi içerisinde gerekli imalâtları sözleşme şartlarına uygun olarak yerine getirmediğini, bu nedenle idarenin zarara uğradığını ve sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, asıl davada 26.279,44 TL, birleşen dava dosyasında 707.225,30 TL alacak isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, yapılan yargılama sürecinde 18.01.2012 tarihli oturumun 2 nolu ara kararı uyarınca yargılamanın bulunduğu aşama gözetilerek bu aşamadan sonra yapılacak işlem ve tebligatlar için gerekli 50,00 TL ek gider avansının yatırılması için HMK'nın 120/2. maddesi uyarınca davacı yana 2 haftalık kesin süre tanınmasına, aksi takdirde HMK'nın 114/1-g bendi ve HMK'nın 115/2. maddesi gereğince davanın usulden reddolunacağının ihtarına karar verilmiş, anılan avans 04.04.2012 tarihinde mahkeme veznesine yatırılmıştır. Mahkemece gider avansının dava şartı olduğu iki haftalık kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı Kanun hükümleri tamamlanmış, işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girmiştir.

Gider avansı dava şartlarından olup, davanın açılması sırasında alınması şart olmadığından mahkeme, sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmâl ettirebilir. Kesin süreye sadece taraflar değil yargıç da bağlıdır. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir.

Dava şartı olmayan delil avansının davanın başında alınmasında zorunluluk olmayıp, delil avansının yatırılmaması dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine neden olmayacak sadece avansı yatırılmayan delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacaktır.

Dava şartı olmayan delil avansının davanın başında alınmasında zorunluluk olmayıp, delil avansının yatırılmaması dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine neden olmayacak sadece avansı yatırılmayan delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacaktır.

Mahkemece, davacı yana, gider avansı ile ilgili olarak eksik yatırılan avansın iki hafta içinde ikmâl edilmesi için kesin süre verilmiş, gider avansının süresinde yatırılmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Oysa uyuşmazlığa konu dava 1086 Sayılı HUMK zamanında açılmıştır. Dilekçelerin teati aşaması geçmiştir, tahkikat aşamasına geçilmiştir. Bu aşamada 6100 Sayılı HMK'nın 324. maddesi uyarınca sadece delil avansı istenebilir. Kesin süreye ilişkin ara kararında alınması gereken avansın ne miktarda ve hangi işlere ilişkin olduğu, hangi iş için ne miktar avans yatırılacağı ve sonuçlarının herhangi bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilip işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu 50,00 TL avansın süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle 6100 Sayılı HMK'nın 114/1-g maddesinde yer alan dava şartının yokluğu nedeniyle HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7909, Karar No: 2015/24425, Tarih: 07.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7909 E.  ,  2015/24425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/98701

MAHKEMESİ : Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/171 (E) ve 2013/352 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık S.. O..'un temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık sıfatıyla hükmü temyiz ettiği, sanık S.. S.. müdafiinin S.. O..'u yaralama eylemi nedeniyle kesi nitelikte adli para cezasına yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık S.. S..'in mağdur R.. K..'ı yaralama ve sanık S.. O..'un mağdur sanık S.. S..'i basit yaralama suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanık S.. O.. hakkındaki S.. S..'i basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 26.maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık S.. S.. hakkındaki R.. K..'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5221, Karar No: 2012/11122, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5221 E.  ,  2012/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2009/615-2010/1421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 8 yıldır sağlık poliçesi ile davalı şirkete sigortalı olduğunu, tüm muayene ve ameliyat giderlerinin poliçe kapsamında bulunduğunu, 2008 yılının Temmuz ayında müvekkilinin düşmesi sonucu dizinde şişlik oluşması ve yürüme zorluğu nedeni ile muayene olduğunu ve 2008 yılının Ağustos ayında ameliyat olmak zorunda kaldığını, gerek muayene, gerekse ameliyat giderlerinin tazminine dair taleplerinin, davalı şirket tarafından müvekkilinde meydana gelen rahatsızlığın doğuştan gelen hastalık ve sakatlıklardan oluştuğu gerekçesi ile red edildiğini, müvekkilinin rahatsızlığının doğuştan olmadığı belirtilmesine rağmen tedavi giderlerinin ödenmediğini ileri sürerek, 6.397.88 TL tutarındaki muayene ve ameliyat giderlerinin davalının temerrüde düştüğü 6.8.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkil şirket nezninde 23942 nolu poliçe ile sigortalı olduğunu, davacının sol dizinde meydana gelen komplikasyonun düşme sonucu gelişmediği ve daha önceden var olduğunun tespit edildiğini, davacıya tanısı konulan hastalığın doğuştan gelen yapısal bir bozukluk olup tekrarlayan çıkıklarla ortaya çıkabildiğini, poliçe özel şartlarına göre doğuştan gelen hastalık ve sakatlıkların sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,davacının davalı şirkete 8.12.2007-8.12.2008 tarihleri arasında 23942 nolu poliçe ile sağlık sigortası yaptırdığı, poliçenin yürürlükte olduğu dönem içinde davacının,düşme sonucu dizinde oluştuğu belirlenen sorun sebebi ile muayene ve tedavi olduğu, ameliyat edildiği,davacının yaralanmasının teminat kapsamında kaldığı ve tedavi giderlerinini günün rayiçlerine uygun düştüğü, davalının davacının rahatsızlığının doğuştan olduğu yolundaki savunması kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, 6.397.88 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, Hayat Sigorta Poliçesi 'nden kaynaklanmakta olup, uyuşmazlık esas itibariyle dava konusu hastalığın doğuştan gelen bir hastalık olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, özel bilgi gerektirdiği de tabiidir. Nitekim, mahkemece de bu husus kabul edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmişse de seçilen bilirkişi dava konusu hastalıkla ilgili uzman değildir. Dava konusu edilen hastalık,ortopedi bilim dalı ile ilgili bir hastalık olduğundan, mahkemece bu konuda uzman olan bir tabip bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, bilirkişi yemin zaptında grafolojik-grafometrik alanında uzman olduğuna dair kayıt bulunan ve adli tıp uzmanı olan bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12684, Karar No: 2015/8843, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/12684 E.  ,  2015/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/287745

MAHKEMESİ : Kırklareli(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/528 (E) ve 2013/306 (K)

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Katılanın sanığın kendisini uzun zamandır takip edip laf attığı ve rahatsız olduğunu söylediğinde başkasına benzettiğini söylemek suretiyle rahatsız ettiği şeklindeki beyanları, bunu doğrulayan tanık G.. T..ın ifadeleri ve sanığın tevil yollu ikrarı karşısında, sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.