muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19657, Karar No: 2015/5244, Tarih: 23.03.2015

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, paranın alım gücüne ve nafakanın niteliğine göre koca yararına takdir ve tayin edilen yoksulluk nafakası çoktur. Daha uygun miktara hükmedilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere yoksulluk nafakasıyla ilgili bozmanın gerekçesinde oyçokluğuyla, sonucunda ve diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.23.03.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davalının, ilaç mümessili olduğu, herhangi bir engeli bulunmadığı halde, iradi olarak çalışmadığı, mesleğini icra edebileceği iş sahasının ve iş deneyiminin bulunmadığına ilişkin de bir delil getirilmediği, evlilik birliğinin devamı sırasında da aynı tutumunu devam ettirdiği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde, davalının ekonomik durumunun sıfır olduğu kabul edilemez ve yararına yoksulluk nafakası tayin edilemez. Bu husus nazara alınmadan, davalı yararına yoksulluk nafakası tayini doğru bulunmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun yoksulluk nafakasıyla ilgili bozma kararına sonucu bakımından katılmakla birlikte bozmanın gerekçesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/22957, Karar No: 2015/35773, Tarih: 15.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/22957 E.  ,  2015/35773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/179903

MAHKEMESİ : Bakırköy 47. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2014/557 (E) ve 2015/133 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Av. S.M.in katılan S.. B.. vekili olarak yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

T.C. S.. B.. personeli olan mağdur M.. Ş..'ın hukuki yardım talebi doğrultusunda, Av. S.M.'in T.C. S.. B.. tarafından 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 54. maddesine ve 28.04.2012 tarih ve 28277 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren T.C. S.. B.. Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik hükümlerine istinaden mağdura hukuki yardımda bulunmak üzere mağdur vekili olarak yetkilendirildiği anlaşılmakla;

T.C. S.. B.. personeli olan mağdur M.. Ş..'a yönelik kasten yaralama suçu bakımından S.. B..nın suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığından T.C. S.. B.. açısından verilen katılma kararının hükümsüz olduğu, bu nedenle T.C.S.. B..nın 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, T.C. S.. B.. vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Av. Seçil Memiş'in katılan M.. Ş.. vekili olarak yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın değişmeyen beyanları ile "sol el dorsal yüzde hiperemi ve hassasiyet" şeklindeki geçici raporu, tanıkların beyanlarından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmasına rağmen; sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9676, Karar No: 2011/10360, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9676 E.  ,  2011/10360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bandırma İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 320 TL'den 2009 Ekim ve 2009 Kasım ayları kira paraları toplamı 640 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının süresinde itiraz etmemesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kiraların ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davacı tarafından Ekim 2009 kirasının ödenmediğinden temerrüdün oluştuğundan bahisle temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 8.12.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde 15.12.2004 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanılmıştır. Davalı borçlunun dosyaya ibraz ettiği banka dekontlarından 16.12.2009 tarih ve 320 TL ödeme tutarlı dekontta Kasım kirası açıklaması bulunmaktadır. Ancak 10.11.2009 tarihli 320 TL ödeme tutarlı dekontta herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı bu ödemenin Ekim ayına ait olduğunu kabul etmemiş Ağustos ayı kirası olduğunu savunmuştur. 2009 Ağustos ayı kira ödemesi de dosyada görülmemektedir. Bu durumda açıklamasız bir ödeme bulunduğundan bu ödemenin hangi aya ait oludğuna dair beyan hakkı davacı alacaklıda bulunmaktadır. Davacı 10.11.2009 tarihli ödemenin Ekim ayına ait olmadığını beyan ettiğinden bu beyana itibar etmek gerekir. Mahkemece Ekim 2009 kirasının ödenmediğinden bahisle temerrüt gerçekleştiğinden tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12483, Karar No: 2024/2893, Tarih: 14.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/12483 E.  ,  2024/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2004/323 Esas, 2007/296

SUÇ : Zimmet

İNCELEME KONUSU KARAR : Emanette kayıtlı eşyaların sahiplerine teslim edilmek

üzere idareye teslimine

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2004/323 Esas, 2007/296 sayılı ek Kararı ile Adli Emanetin 2004/445 sırasında kayıtlı tabancalar ile şarjörlerin ilgili mevzuat uyarınca ruhsatlandırma işlemlerinin yaptırılarak sahiplerine tesliminin sağlanmak üzere Tekirdağ Valiliğine gönderilmesine karar verilmiş, verilen kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.11.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118433 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118433 sayılı kanun yararına bozma isteminin “Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3. maddesinin 17.07.2017 tarihli ve 2017/10643 karar sayılı yönetmelik ile değiştirilmeden önceki halinde yer alan, "Madde 3-(Değişik:02.12.1999-99/13749\*\*29.12.1999 tarih ve 23921 Say.R.G.) Taşıma ve bulundurma ruhsatları onay tarihinden itibaren 5 yıl için geçerli olup, yenileme harcı alınmak şartıyla her beş yılda bir yenilenir. Sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemler başlatılır. Zabıtaca doğrudan veya 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacak yazılı tebligattan itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını mevcut durumlarına göre taşıma veya bulundurma olarak yeniletmeyenlerin o silaha ait ruhsatı iptal edilerek bu yönetmelik hükümlerine göre silahın devri sağlanır." şeklindeki ve değişiklik sonrası 3. maddesinde yer alan, "(Değişik fıkra: 17.7.2017 - 2017/10643 K.) Taşıma ve bulundurma ruhsatları onay tarihinden itibaren 5 yıl için geçerli olup gerekli şartların varlığı halinde her 5 yılda bir yenilenir. Ruhsatlar verilirken ruhsatın geçerlilik süresi ve süre bitiminden itibaren en geç 6 ay içinde yenilenmesi gerektiği, kişiye tebliğ edilir. 6 ay içinde ruhsatın yenilenmemesi halinde o silaha ait ruhsat ... iptal edilerek bu Yönetmelik hükümlerine göre devri sağlanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, sanığa ait olmayan ancak sanıktan ele geçirilen Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetin 2004/445 sırasında kayıtlı 6 adet tabanca ve şarjörün, ruhsata bağlanması mümkün olmayan, ruhsatı yenilenmediği, süresinde devir de yapılmadığı için Jandarmaca el konulması gereken silahlardan olduğu, sanığın Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığında silah ruhsat kısım amirliğinde uzman çavuş olarak çalışması sebebiyle zimmetinde bulunan ve ilgili mevzuat gereği mülkiyeti devlete ait olan silahların para karşılığında üçüncü kişilere ruhsatlandırma işlemini yaparak devrini sağladığı anlaşılmakla, söz konusu silahların idareye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sahiplerine iadesine dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığında silah ruhsat kısım amiri olarak görev yapan hükümlünün, süresi içerisinde ruhsat sahiplerince ruhsatları yenilenmemiş ve başkalarına devredilmemiş olan Adli Emanetin 2004/445 Esas sırasında kayıtlı silahlar ile şarjörleri adli makamlara teslim etmek üzere aldığı halde başkalarına satıp ruhsata bağlayarak devlete ait silahı satmak ve satış parasının bir kısmını kendisine bir kısmını silahın önceki sahibine vermek suretiyle zincirleme olarak zimmet suçunu işlediği kabul edilerek Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2007 tarihli ve 2004/323 Esas, 2007/296 sayılı Kararı ile zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 249 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün Dairemizin 02.05.2013 tarihli ve 2013/1975 Esas, 2013/4373 sayılı Kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

2.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2004/445 Emanet numaralı yazısı ile Adli Emanette kayıtlı silahlar ve şarjörler ile ilgili ek karar verilmesi talep edilmiş, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2004/323 Esas, 2007/296 sayılı ek Kararı ile Adli Emanetin 2004/445 sırasında kayıtlı tabancalar ile şarjörlerin ilgili mevzuat uyarınca ruhsatlandırma işlemlerinin yaptırılarak sahiplerine tesliminin sağlanmak üzere Tekirdağ Valiliğine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.29.12.1999 tarihli ve 23922 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrası 17.07.2017 tarihli değişiklik öncesinde; "Taşıma ve bulundurma ruhsatları onay tarihinden itibaren 5 yıl için geçerli olup, yenileme harcı alınmak şartıyla her beş yılda bir yenilenir. Sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemler başlatılır. Zabıtaca doğrudan veya 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacak yazılı tebligattan itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını mevcut durumlarına göre taşıma veya bulundurma olarak yeniletmeyenlerin o silaha ait ruhsatı iptal edilerek bu yönetmelik hükümlerine göre silahın devri sağlanır. Bu şekilde ruhsatı iptal edilen silah, hiçbir şekilde aynı şahıs adına yeniden ruhsata bağlanamaz" şeklinde olup, aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesi ise "Taşıma veya bulundurma ruhsatı verilen kişilerden sonradan 16 ncı maddede belirtilen hallerden birine girmesi nedeniyle silah taşıma ve bulundurma şartlarını kaybedenlerin, yeni ruhsat talepleri kabul edilemeyeceği gibi, mevcut silah ruhsatları iptal edilerek, silahlar zapt edilir. Bu silahların, zapt edildiği tarihten itibaren altı ay içinde silah sahibinin isteği dikkate alınarak, silah satın almaya hak kazanmış kişilere devri sağlanır. Bu süre içinde devri sağlanamayan silahlar ilgili Kanun'lara göre işlem yapılmak üzere adli makamlara intikal ettirilir. Bu Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrası hükümlerine göre ruhsatı iptal edilen silahlar hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır" hükümlerini içermektedir.

4.Bu düzenlemeler dikkate alınarak yapılan incelemede, Tekirdağ İl Adli Jandarma Komutanlığı silah ruhsat kısım amirliğinde J. Asb. Bçvş. olarak görev yapan hükümlünün Adli Emanetin 2004/445 Esas sırasında kayıtlı olup hak sahiplerince herhangi bir işlem yapılmadığından adli makamlara teslim edilmesi gereken silahları para karşılığında üçüncü kişilere ruhsatlandırarak devrini sağladığından cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256 ve 257 nci maddelerine göre duruşma açılıp söz konusu silahları idareye teslim edilmesine karar verilmesi gerektiği halde sahiplerine iadesine dair karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2004/323 Esas, 2007/296 sayılı ek Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3369, Karar No: 2021/8046, Tarih: 26.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3369 E.  ,  2021/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli kararı ile 141/1, 168/1. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 5 yıl denetim süresinin belirlendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 25/06/2013 tarihinde kesinleştiği; sanık hakkında Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 günlü, 2015/63 Esas ve 2015/583 sayılı kararı ile 18/12/2014 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 141/1, 62, 51. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek, sanık hakkında mahkemesine ihbarda bulunulduğu; sanık hakkında yapılan ihbar üzerine, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği kabul edilerek hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ihbara konu 5237 sayılı Yasanın 141/1, 62, 51. maddelerindeki hırsızlık suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ihbara konu olan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,

Kabule göre de;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın, boş arazide kazığa bağlı şekilde otlayan müştekiye ait kuzuyu çalarak muhacir pazarında 150 TL'ye sattığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 142/2-g maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 26/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3346, Karar No: 2008/3161, Tarih: 02.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3346 E.  ,  2008/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 193 ada 1 ve 2 parsel sayılı 10741,80 16124,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 1 sayılı parsel davalı ..., ..., 2 sayılı parsel de davalılar ... ve paydaşlarının murisi olan ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli parsellerin kayalık, taşlık ve boş arazi durumunda bulunduğu, mera vasfını kazandıkları iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli 1 sayılı parselin tespit gibi davalılar ... ve ..., 2 sayılı parselin de davalılar ... ve paydaşları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6920, Karar No: 2023/996, Tarih: 09.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/6920 E.  ,  2023/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

suçundan mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli ve 2015/3452 Soruşturma, 2015/1299 Esas, 2015/72 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/189 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Salihli Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/266 Esas, 2016/69 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; katılanın vekili olarak takip ettiği iş mahkemesi dosyasında 19.06.2013 tarihli dilekçe ile ıslah talebine ilişkin beyan dilekçesinin UYAP sisteminde kayıtlı olduğu halde bu husus araştırılmaksızın karar verildiğine, keza davanın ıslah edilmemesi sebebiyle katılanın zarara uğramadığına, davanın her aşamasında görevini yaptığına ve suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; katılanın vekili olarak takip ettiği iş mahkemesi dosyasında 19.06.2013 tarihli dilekçe ile ıslah talebine ilişkin beyan dilekçesinin UYAP sisteminde kayıtlı olduğu halde bu husus araştırılmaksızın karar verildiğine, keza davanın ıslah edilmemesi sebebiyle katılanın zarara uğramadığına, davanın her aşamasında görevini yaptığına ve suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla takip ettiği Salihli Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 2011/71 Esasına kayden görülen alacak davasında fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 100,00 TL izin ücreti talep ettiği, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda bu alacağın 592,06 TL olarak saptandığı, 12.06.2013 tarihli duruşmada davayı ıslah ettiğini beyan etmesine ve mahkemece davayı ıslah edip etmediği hususunda beyanda bulunmak ve ıslah etmiş ise ıslah dilekçesi ile yatırılan ıslah harcına ilişkin makbuzu dosyaya sunmak üzere 1 haftalık kesin süre verilmesine rağmen, 26.06.2013 tarihli duruşmaya mazeretli olarak katılmayıp beyanda bulunmadığı gibi müvekkili lehine düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davayı ıslah etmeyerek dava konusu edilen miktar üzerinden davanın kabul edilmesine sebebiyet vererek katılanı 492,06 TL alacaktan ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizinden mahrum ettiği iddia ve kabul edilerek görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla 100,00 TL üzerinden açtığı davada alınan bilirkişi raporunda alacağın 592,06 TL olarak tespit edilmesine rağmen ıslah yoluna başvurmayarak alacağını eksik almasına neden olmak suretiyle katılanın zararına neden olduğu iddia ve kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" hükmünün yer aldığı, sanık hakkında düzenlenen iddianame ve son soruşturmanın açılmasına dair kararda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/37051 Esas, 2014/1049 Karar sayılı bozma ilamından önce davanın ıslah edilmemesinin dava konusu yapılmadığı, 12.06.2013 tarihli duruşmada verilen ara karar gereğince UYAP kayıtlarında yer alan 19.06.2013 tarihli dilekçe ile sanığın ıslaha ilişkin beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, suç kastı ile hareket ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;