muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16272, Karar No: 2012/6316, Tarih: 18.04.2012

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4702, Karar No: 2016/102, Tarih: 12.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4702 E.  ,  2016/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda kesin süreye uyulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket davalı iş sahibine ait... iksa işleri kapsamında fore kazık foraj + beton ve demir işçiliğini birim fiyatla yapmayı üstlendiğini, aralarında 07.01.2011 tarihli sözleşmenin düzenlendiğini, toplam bedelin keşif özeti olarak 44.000,00 TL olarak belirlendiğini, edimini ifa ettiğini, ancak bir nolu hakediş tutarı 6.795,36 TL alacağının ödenmediğini,....5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8286 Esas sayılı dosyasında yaptığı icra takibine de itiraz edildiğini, takibin durduğunu itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek itirazın iptâline, takibin devamına ve %40 icra inkâr giderimi tayinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı iş sahibi şirket yanıt dilekçesinde, takibe ve davaya konu edilen bedelle ilgili imalâtların ayıplı olduğunu, yapılan işin bedelinin ise ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Yanlar arasındaki temel uyuşmazlık işin bedeliyle ilgili noktada toplanmaktadır.

Yerel mahkemede yapılan yargılama sürecinde sözleşme, icra takip dosyası, takibin dayanağı fatura ve hakediş örneği getirilmiş, tarafların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra dosya üzerinden inceleme yapılıp mali müşavir bilirkişiden rapor alınmıştır. Bilirkişi raporunda davacı alacağı 3.500,00 TL olarak hesaplanmış, mahkemece de bu bedele hükmedilmiştir. Karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 21.01.2014 tarih 2013/6271 Esas, 2014/443 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuştur. Bozma kararında davanın konusu itibariyle yargılamayı gerektirir özellik arzettiği, alacağın likit olarak kabul

edilemeyeceği, faiz alacağı yönünden davacı tarafça açılmış bir dava bulunmadığı, takibe itirazın haksız sayılamayacağı, icra inkâr giderimi ile işlemiş faize hükmedilmesinin doğru olmadığı, diğer yandan icra takibine dayanak alınan faturada bahsi geçen 1 nolu hakediş raporu ile eki belgelerin getirtilerek yeniden seçilecek konusunda uzman inşaat mühendisi bilirkişiden rapor alınarak işin bedelinin sözleşmede belirtilen birim fiyatlara göre saptanarak ödeme miktarı da düşülerek ve davacı talebi de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 1 nolu hakediş raporu ile eki belgelerin davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemece hükme dayanak yapılan gerekçe yerinde görülmemiştir. Şöyle ki; usule ait kazanılmış hak müessesesi usul kanununun dayanağı ana esaslardan olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulî kazanılmış hak doğar. Mahkeme hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararına göre karar vermek zorundadır (İBK 04.02.1959 gün 13/5 ve 09.05.1960 tarih 21/9s).

Dava konusu somut olayda, yerel mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma kararı gereği yerine getirilmemiştir. İcra takibine konu edilen faturanın dayanağı 1 nolu hakediş raporu örneği imzasız olup dosyaya sunulmuştur. Buna rağmen hakediş raporu ve eki belgelerin tanınan kesin süre içerisinde sunulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; yerinde tatbiki keşif yapılarak konunun uzmanı inşaat mühendisi teknik bilirkişiden rapor alınıp yapılan imalâtın bedelinin sözleşmede belirtilen birim fiyatlar gözetilerek saptanması, belirlenecek bu bedelden davalı yanca yapılan ödemeler de mahsup edilerek davacı alacağının hesaplanması, tespit edilecek bu alacak miktarının davacının dava dilekçesindeki istemi de dikkate alınarak hüküm altına alınması, icra inkâr giderimi ile takipten önce işlemiş faiz alacağına dair istemlerin ise reddine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/7721, Karar No: 2011/13424, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7721 E.  ,  2011/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının yüzölçümüne ilişkin olarak fen bilirkişi ile elektrik mühendisinin düzenlediği kroki ve rapor ile hükme esas alınan hesap bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Ayrıca davalı idarece hazırlanan kamulaştırma evrakları ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde pilon yeri gösterilmezken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda pilon yeri bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Bu nedenle;

Taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının yüzölçümü ve üzerinde pilon olup olmadığı yönünde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4088, Karar No: 2013/430, Tarih: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/4088 E.  ,  2013/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, Kurum’dan maluliyet aylığı aldığı anlaşılan davacı.... Kurulu’nun 05.09.2008 tarihli raporundaki görüş uyarınca alınan “ayakta dik pozisyonlandırma cihazı” (Elektrikli kalkış-sürüş, invacase....) bedeli olan 20.500,77 TL’nin temerrüt tarihinden yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 20.021,74 TL’nin 29.09.2008 temerrüt tarihinden yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 32. maddesine göre, hastalığı durumunda sigortalıya, protez, araç ve gereçler standartlara uygun olarak sağlanır. Aylık alanlara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10'u kendilerince ödenir. Ancak, katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin %75’inden fazla olamaz.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, uyuşmazlığın çözümünde Kanunun Ek 32. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir....nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren ... Normları Hakkında ... Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını

./...

-2-

./...

-2-

güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, ...10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine “dik pozisyonlandırma cihazı” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(... Kurulu’nun 05.09.2008 tarihli raporu uyarınca davacı tarafından kullanılması uygun bulunan cihazın, hastanın tıbben ve fennen iyileşmesine veya iş göremezlik derecesinin azalmasına katkıda bulunmayacağı konusundaki Kurum itirazları üzerinde durularak, hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereksiniminin, anılan Hukuk Genel Kurulu kararında da öngörüldüğü üzere konuda uzman bilirkişi kurulu tarafından yapılacak incelemeyle ortaya konulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu konuda inceleme yapmak üzere, hastanın özür durumu da gözetilerek, ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin veya çocuk nörolojisi uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulunca hazırlanacak raporda; hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; davacının, kullanımına sunulan cihazın (....) özelliklere sahip olduğu gözetilerek, hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihaz kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme

../...

-3-

sonucunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikli cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz dik pozisyonlandırma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması;

2-Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla...ı’na yazılan yazı yanıtında, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı ve faturadaki fiyatın rayice uygun olduğu bilgisi yer almış ve mahkemece fatura değeri üzerinden tahsile karar verilmiştir.

Bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden de bağlayıcı fiyatının bulunmadığı bildirilmiş olup; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dâhilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince,.... konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeli; belirlenecek rayiç fiyattan davacıdan alınacak katkı payı da düşülerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

3- Mahkemece, faiz başlangıcı olarak temerrüt tarihinin esas alınacağının kabulü yerinde ise de, davacı tarafın Kurum’a verdiği dilekçenin intikal tarihi araştırılarak, temerrüt tarihi belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde araştırma yapılmaksızın karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7114, Karar No: 2018/1180, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7114 E.  ,  2018/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2016 gün ve 2013/125-2016/57 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de, yapılan incelemede, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında belirtilen davaya konu ".. .. ..." ile "...dlı kitapların; "... ... Değerlendirme ..... adlı kitapların ve "....dlı kitabın dosya kapsamında olmadığı anlaşılmakla, anılan kitapların dosya kapsamına alınarak, temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerden dolayı dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/7047, Karar No: 2016/7997, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7047 E.  ,  2016/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında İstanbul 21. Asliye Hukuk ile İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi uyarınca ödenmeyen bedel nedeniyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından, uyuşmazlığın tarafların ticari ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesince ise davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ilişkisinden kaynaklanmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında düzenlenen temlik sözleşmesi uyarınca, davacının ... ... Kurumundan olan alacağının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalının edimini yerine getirmediği iddiasıyla icra takibi başlattığı ve itiraz üzerine takibin durduğu iddiasıyla itirazın iptalinin talep edildiği anlaşılmış olup, TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca bankacılık işlerinden kaynaklanması nedeniyle mutlak ticari nitelikte olduğu anlaşılan uyuşmazlığın, İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1315, Karar No: 2017/1542, Tarih: 06.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1315 E.  ,  2017/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Adana 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.04.2012 gün ve 2011/71 E., 2012/206 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 22.01.2013 gün ve 2012/10008 E., 2013/359 K. sayılı kararı ile;

(…Davacı, Sağlık Bakanlığına bağlı Adana Numune Hastanesinde çalışmakta iken işten çıkartıldığını, işe iade istemiyle açtığı davada yapılan yargılama sonunda iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verildiğini, süresi içerisinde başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını, iddia ederek iş sözleşmesinin işveren tarafından 11.06.2010 tarihi itibariyle feshedildiği kabul edilmek suretiyle ihbar ve kıdem tazminatıyla fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının alt işveren işçisi olduğunu, dolayısıyla sorumluluğun alt işverene ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının davalıya bağlı hastanede alt işveren işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine açılan işe iade davası sonucunda feshin geçersizliğine, davacının alt işverene ait işyerine işe iadesine karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı, süresi içinde başvurusuna rağmen işe başlatılmadığını ileri sürmüşsede dosya kapsamında davacının işe iade kararının kesinleşmesinden itibaren yasal süresi içerisinde işverene başvuruda bulunduğunu gösterir kayıt ve belge bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının işe başlatılması için süresinde başvuru yapıp yapmadığı, yapmış ise işe başlatılıp başlatılmadığı araşrıtılıp tespit edilmeden davacının soyut iddiasına itibar edilerek ilk fesih tarihine dört aylık boşta geçen süre olarak dört ay eklenmek suretiyle fesih tarihi belirlenmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, davacının işe başlatılması için süresinde işverene başvuruda bulunup bulunmadığı araştırılıp saptanmalı, süresinde başvuru yapılmış ise işverenin başvuru talebinin tebliğinden itibaren bir aylık yasal süresi içerisinde davacıyı işe başlatma konusunda açık veya zımmi olarak iradesini ortaya koyup koymadığı belirlenmeli, bir aylık süre içerisinde iradesini işe başlatmama yönünde ortaya koymuş ise bu yöndeki irade beyanının açıklandığı tarihte, bu süre içerisinde açık bir irade beyanı ortaya konulmamış ise bir aylık sürenin sonunda iş sözleşmesinin feshedildiği kabul edilmeli ve davacının ihbar ve kıdem tazminatı alacakları açıklandığı üzere yapılacak araştırma ve inceleme sonunda saptanacak fesih tarihi itibariyle tespit edilmelidir.