muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9226, Karar No: 2013/11075, Tarih: 03.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/9226 E.  ,  2013/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili Av. ... tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 20.08.2013 havale tarihli dilekçe ile özetle [...Hâkimin 03.07.2013 tarihli duruşmada, "bu davada neden tanık dinliyoruz ki, zaten 1. iş ve 2. iş mahkemelerinde emsal kararlar var" şeklinde beyanda bulunarak ihsası reyde bulunduğu...] gerekçesiyle ve ..., Aykut Sağtekin ve Hüseyin Can'ı tanık göstermek suretiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim .... (35832)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı duruşmasız olarak inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davalı tarafın H.M.K. 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K. 38/2. maddesine göre "Hâkimin reddi, dilekçeyle talep edilir. Bu dilekçede, ret talebinin dayandığı sebepler ile delil veya emarelerin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerekir.”

Davalı vekili, hâkimin kanunen gerekmediği hâlde, görüşünü açıklamış olması nedenine dayalı olarak H.M.K.'nun 36/1-b maddesi uyarınca ret talebinde bulunulduğuna ve buna ilişkin olarak da dilekçesinde tanık göstermek suretiyle dayandığı delil veya emareleri açıkça gösterdiğine göre, talebi inceleyen merci tarafından H.M.K. 42/1. maddesi uyarınca inceleme yapılarak, delil ve emareler toplanmak, dilekçede adı belirtilen kişiler dinlenmek suretiyle H.M.K.'nun 36. maddesi uyarınca hâkimin reddi ve disiplin para cezasının koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı olduğu şekilde talebin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan mercî kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; ret talebinin kötüniyetle yapıldığının anlaşılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde H.M.K.’nın 42/4. maddesi uyarınca 500 TL'den 5000 TL'ye kadar disiplin para cezasına hükmedileceği düzenlendiği halde, mahkemece hükmedilen para cezasının nevinin idari olarak belirtilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25, Karar No: 2016/699, Tarih: 21.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/25 E.  ,  2016/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Muhtelif suçlardan hükümlü ...hürriyeti bağlayıcı cezasının infazı sırasında, firar eyleminden Hükümlülerin Açık Ceza infaz Kurumuna Ayrılmaları Hakkında Yönetmeliğin 13/b maddesi uyarınca Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair ... 25/08/2012 tarihli ve ... sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-(ı) maddesi gereğince 15 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 18/12/2012 tarihli ve ... sayılı kararının onanmasına dair İnfaz Hâkimliğinin 28/08/2012 tarihli ve...esas, ...sayılı kararını müteakip, hükümlünün cezasını 08/01/2013 -23/01/2013 tarihleri arasında infaz etmesi nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 48/4-f maddesi uyarınca 23/01/2014 tarihi itibari ile disiplin cezasının kaldırılmasına ilişkin ... 30/01/2014 tarihli ve ... sayılı kararı sonrası, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2014 tarihli ve ... sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne C. Başsavcılığının anılan red kararının kaldırılmasına ilişkin İnfaz Hakimliğinin 25/08/2014 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2015 gün ve...sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliği’nin 8/l-(e) maddesindeki "Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kuramlardan firar edenler, ... açık kuramlara ayrılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında; hükümlünün firar etmesi nedeni ile kapalı ceza infaz kurumuna ayrıldığı ve açık kuruma ayrılamayacağı nazara alınmadan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5275 sayılı Kanun'un 44/3-ı maddesinin “ (3) Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:.........ı) Firar etmek veya tünel kazmak.” hükmü, aynı Kanun'un 48/4-f maddesinin “(4) İnfaz edildiği tarihten itibaren disiplin cezasının kaldırılmasında ve iyi hâlin kazanılmasında aşağıda belirtilen süreler esas alınır;....f) Hücreye koyma cezası 44. maddenin ikinci fıkrasındaki hâllerde altı ay, üçüncü fıkrasındaki hâllerde bir yıl,....Sonunda disiplin cezası almamak ve iyi hâlli olmak koşuluyla (a) ve (b) bentlerinde belirtilen cezalar kurum en üst amiri tarafından, diğer bentlerde belirtilen cezalar, kurumun en üst amirinin önerisi ve disiplin kurulu kararıyla kaldırılır.” hükmü ile karar tarihinde yürürlükte olan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin açık ceza infaz kurumundayken kapalı ceza infaz kurumuna iade edilenler hakkında düzenleme içeren 13/1. maddesinin “ (1) Açık kurumda cezası infaz edilmekte iken; kınama dışında disiplin cezası verilmek suretiyle kapalı kuruma bir defa iade edilenler disiplin cezasının kaldırılma tarihinden itibaren altı ay, birden fazla iade edilenler ise disiplin cezasının kaldırılma tarihinden itibaren bir yıl geçtikten sonra açık kuruma ayrılabilir.” hükmü karşısında; firar eyleminden aldığı disiplin cezası nedeniyle kapalı kuruma iade edilen ve hücre hapsi cezasının kaldırıldığı 23/01/2014 tarihinden itibaren altı aylık sürenin geçtiği anlaşılan hükümlü hakkında İnfaz Hakimliğinin verdiği kararın hukuka ve usule uygun olduğu anlaşıldığından; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5389, Karar No: 2008/8060, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5389 E.  ,  2008/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz ile tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13/12/2007 gün ve 2007/13313-16397 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı-davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, ormancı bilirkişiler ... ..., ... ile ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğuna ve bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayırma işlemine tabi tutulamayacağına, aslında bu yerde Yasa ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılmış bir makiye ayırma çalışması olmadığına, 4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi yoluyla dağıtılacağı konusunda herhangi bir hüküm de bulunmadığına, bu nedenle, maki niteliğinde olamadığından bu tür yerler için oluşturulan tevzi tapu kayıtlarına 26.03.1996 gün ve 1993/5-1996/1 sayılı Y.İ.B.G.K hükümlerinin uygulanamayacağına göre yerel mahkemece davacı gerçek kişilerin davasının reddine, Hazinenin davsının kabulüne karar verilmesi ve Dairece yerel mahkemenin kararın onanması usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 28.90.- YTL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 02/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19035, Karar No: 2013/17304, Tarih: 02.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/19035 E.  ,  2013/17304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

ASIL VE BİRLEEN DAVADA

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVADA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 tarih ve 2010/457-2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait tüm paylarını 05.10.2006 tarihli işlemle davalılardan ...'ya devir ettiğini, devir alanın bu hususu davalı ...'nda tescil ve ilan etmesi gerekirken anılan işlemi yapmadığının anlaşıldığını, Ticaret Sicil Memurluğuna başvurulduğunda tescil ve ilanın ancak başvuru tarihinden itibaren yapılabileceği, noter devir tarihindeki kaydın kendilerini bağlamayacağı, ayrıca bu sürede ortaklık nedeniyle doğan külfetlere katlanılması gerektiğinin bildirildiğini, oysaki yapılan işlemin Türk Ticaret Kanunu'nun hükümlerine uygun almakla devir tarihinden itibaren hüküm ifade etmesi gerektiğini belirterek, müvekkili hisselerinin 05.10.2006 tarihinde davalı ...'ya devir olunduğunun tespiti ile Ticaret Sicili'nde tescil ve ilan edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, Türk Ticaret Kanunun 520. maddesinin emredici hükümlerine göre bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay sahipleri defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade edebileceği,devir hususunun pay sahipleri defterine kaydedilebilmesi için şirket ortaklarından enaz 4/3'nün devir keyfiyetine muvafakat etmiş olmaları ve bu muvafakat eden ortakların da şirket sermayesinin en az 4/3'ne sahip olmaları gerektiği, noterde düzenlenen hisse devir senedinin devrin sicilde tescili için yeterli olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5182, Karar No: 2011/3465, Tarih: 22.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/5182 E.  ,  2011/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Tekirdağ 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'e gönderilen bir adet taahhütlü mektuba 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 68/3, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 91/3. maddeleri uyarınca el konulmasına ilişkin, Tekirdağ 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/07/2010 tarihli ve 2010/290 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 18/08/2010 tarihli ve 2010/615 sayılı kararına karşı vaki itiraz üzerine, itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2010 tarihli ve 2010/1083 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Tüm dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ... adına, Kandıra 1 Nolu Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan .... tarafından gönderilen mektuptaki ifadelerin, 19/12/2000 tarihinde yapılan ve hayata dönüş operasyonu olarak bilinen müdahalenin nedeni olan açlık grevi ile ölüm orucu eylemlerini yüceltici ifade ve ibarelerin örgüt dayanışmasını artıncı, örgütün amacı doğrultusunda eylem gerçekleştirenleri ve gerçekleştirilen eylemleri övücü, yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 68/3. maddesi gereğince ilgilisine verilmemesine dair kurul kararına yapılan itirazı reddine dair Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 18/08/2010 tarihli ve 2010/615 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 15.02.2011 gün ve 1677/9222 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 gün ve 110015 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2010 tarih ve 2010/1083 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23862, Karar No: 2019/19575, Tarih: 12.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23862 E.  ,  2019/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın aşamalarda bir bütün halinde yurtta kalanlar tarafından eşine laf atıldıgını ve kendisine küfredildiğini iddia etmesi karşısında, haksız tahrikin etkisinin ileri tarihlerde de sürebileceği gözetilmeden; "sanık eşine hakaret edildiği iddiasında bulunmuş is ede, iddia edilen eylemin mevcut olaydan bir kaç gün önce gerçekleşmesi ve bu hali ile aradan geçen zaman içerisinde artık illiyet bağından söz edilemeyeceği, yine müştekilerin tahrik iddiasına yönelik eylemin tarafı olmaması" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK' nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26927, Karar No: 2016/13448, Tarih: 19.12.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/26927 E.  ,  2016/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 07.05.2009 tarihli kararıyla sanık ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık ... hakkında verilen beraat kısmı yönünden temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2012 tarih ve 2011/54855 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi uyarınca mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması amacıyla gönderildiği, mahkemece yeniden değerlendirme yapılarak yeni bir hüküm kurulması gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliği taşımayan “yeniden karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği gibi bu karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43505, Karar No: 2024/15344, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/43505 E.  ,  2024/15344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.05.2021

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Esastan ret, beraat

EK KARAR : Temyiz istemlerinin reddi

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili

İlk Derece Mahkemesince nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının ve resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/243 Esas, 2019/494 Karar sayılı kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-e, son, 43, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2020/1010 Esas ve 2021/885 Karar sayılı kararı ile

a)Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine kesin olarak karar verildiği,

b)Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin kabulü ile mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine,

Karar verilmiştir

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ek karar ile katılanlar vekilinin resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz isteminin hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair ilk derece mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi iken usul ve yasaya aykırı olarak beraat kararı verildiğine,

2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekir iken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Ek Karar Yönünden

2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekir iken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan hüküm Yönünden

Gerekçede sanığın 672 sayılı KHK ile ihraç olduğu belirtilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihi "28/03/2010" olarak gösterilmiş ise de, 672 sayılı KHK 01.09.2016 tarihinde yayınlandığından suç tarihinin 01.09.2016 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının yürürlük tarihinin 02.12.2016 tarihi olması karşısında; suç tarihi itibarıyla bu maddenin sanık hakkında uygulanma imkanı bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1.Komiser Yardımcılığı Soruşturmasına İlişkin Genel Bilgiler;

a)FETÖ/PDY olarak isimlendirilen yapılanmanın örgütlenmesine ve faaliyetlerine ilişkin olarak ülke çapında yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında bu yapılanmaya mensup kişilerin -yapılanmanın amaçları doğrultusunda- birçok eylemlerinin yanında kamu görevine giriş veya görevde yükselme sınavlarına ilişkin soruları önceden elde edip mensuplarına verme eylemlerinde de bulundukları belirlenmiş, yargı organları tarafından Dairemizce de benimsenen birçok kararda FETÖ/PDY'nin devletin anayasal kurumlarını ele geçirmeyi, sonrasında devleti, toplumu ve fertleri kendi ideolojisi doğrultusunda yeniden şekillendirmeyi, oligarşik özellikler taşıyan bir zümre eliyle ekonomiyi, toplumsal ve siyasal gücü yönetmeyi amaçlayan, bu doğrultuda mevcut idari sisteme paralel şekilde örgütlenen bir terör örgütü olduğu ve gizlilik, hücre tipi yapılanma, her kurumda örgütlenmiş olma gibi birçok özelliğinin bulunduğu ve bu örgütün diğerlerine nazaran çok daha zor ve karmaşık bir yapı olduğu ortaya koyulmuştur.