muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1606, Karar No: 2022/8636, Tarih: 17.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1606 E.  ,  2022/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, 32 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının davacı idare yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmındaki değer azalış oranının %8 olarak kabul edilerek, m² birim bedelinin 158,11-TL olarak tespit edilmesi suretiyle belirlenen bedel üzerinden, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesi'nce ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulduğundan, tescil yönünden yeniden hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının, hüküm fıkrasının tescile ilişkin 2 nolu bendinin 5. paragrafının çıkartılmasına, yerine (Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada, 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22539, Karar No: 2013/25955, Tarih: 11.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22539 E.  ,  2013/25955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Saimbeyli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2009/1670, Karar No: 2010/7130, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1670 E.  ,  2010/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hukuksal nitelikte hasılat kirası hükümlerine tabii sözleşmeden doğan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7469, Karar No: 2013/10461, Tarih: 10.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/7469 E.  ,  2013/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, İstanbul Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (İSKİ) Küçük Çekmece sorumluluk alanı içinde su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işinde kesintisiz çalıştığını, İSKİ tarafından yüklenici davalı ... İnşaat A.Ş. ve bu davalının resmi taşeronu olarak görülen davalı .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iş verilmiş gibi görünse de taraflar arasındaki sözleşme bedeline KDV'nin dahil edilmemesi ve davalı ... tarafından ödenmesinin kararlaştırılmasının ihalenin işveren kamu kuruluşu olarak yeni işçi istihdamını muvazaalı yoldan sağlamaya yönelik bir işlem olduğunu iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence 31.12.2008 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... ile İSKİ arasında 20.03.2006 tarihinde sözleşme yapıldığını ve işin tesliminin 01.04.2006 tarihinde gerçekleştiğini, davalı ...'nin işveren konumunda olmadığını, işin sahibi konumunda olduğundan davalı ...'ye yöneltilebilecek husumet olmadığını, İSKİ'nin ihale makamı sıfatına haiz olduğunu, anahtar teslimi sureti ile işin teslimi halinde sorumluluğun söz konusu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işlerini yapmak üzere ... A.Ş. ile taşeronluk sözleşmesi imzaladığını, işin yapılmasında herhangi bir işçi istihdam edilmediğini, işin sözleşmeye uygun yapılıp yapılmaması konusunda denetim yaptıklarını, davalı ... Ltd. Şti. ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davalı ... Ltd. Şti.'ne işin anahtar teslimi sureti ile devredildiğini, ... Ltd. Şti. ile ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin davacının iş sözleşmesinin feshedilmesinden önce 01.02.2008 tarihinde sona erdiğini işçilik alacaklarından sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat ve davalı ... İnşaat cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı ... İnşaat ve davalı ... İnşaat cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki işçilik alacaklarından tüm davalıların sorumlu olup olmadıkları noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı ... Küçükçekmece sorumluluk alanı içinde su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işinde davacı işçi olarak çalıştığını 31.12.2008 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmesi sebebi ile bir kısım işçilik alacaklarını talep ettiğini beyan etmiştir.

Dairemizce incelenen 2012/15275 esas, 2013/4335 karar sayılı dosya emsal teşkil ettiğinden SGK işe giriş bildirgesinde, işveren olarak ... İnşaatın bildirildiği işçi ödemelerinin davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ... İnşaat adına ödendiği anlaşılmaktadır. Davaya konu iş kapsamında olağan bakım ve onarım çalışmalarının yürütüldüğü, bu işin İSKİ'nin iş organizasyonunun ayrılmaz bir parçasını oluşturması sebebiyle İSKİ'nin devreden işveren olarak söz konusu işi ... İnş. A.Ş.'ye devrettiği davacının SGK bildiriminin ... İnşaat tarafından yapıldığı buna karşılık aylık ücretlerin ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ödendiği belirtilmiştir. İSKİ yazılarında ... İnşaattan taşeron, ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'den resmi alt taşeron olarak bahsedilmiştir. Diğer yandan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile ... İnşaat ilişkisinde ücretlerin doğrudan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ödenmesi ve ... Ltd. Şti.'nden "bordro işveren" olarak bahsedilmesi aralarında muvazaalı bir ilişki bulunduğunu, işi üstlenen ... İnşaatın zincirleme devirler ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan müteselsil sorumluluğu bertaraf etme amacı taşıdığını, ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaata fiili bir işyeri devrinin olmadığını, göstermektedir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesindeki esaslara aykırı bu ilişkiler neticesinde davacı başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi (... İnşaat) ise de, alt işveren olarak gösterilen davalı şirketlerin işçilik alacaklarından hiçbir sorumluluğunun bulunmadığı sonucuna varılması doğru olmaz. Belirtilen sebeple davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeden ... İnşaat ve ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden mahkemece davanın reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

3-Kıdem tazminatına sözleşmenin fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

3-Kıdem tazminatına sözleşmenin fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2807, Karar No: 2019/3465, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2807 E.  ,  2019/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1361, Karar No: 2025/2415, Tarih: 06.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1361 E.  ,  2025/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/173 E., 2024/59 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemiz bozma ilâmı sonrasında İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11513, Karar No: 2016/14654, Tarih: 24.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/11513 E.  ,  2016/14654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdura gönderdiği "arkadaş kaskodan aradılar param yanıyor, o her kuruşu senin burnundan getiririm, aç teli ben geliyorum" şeklindeki mesajının kayıt altına alındığı, "kafanı kopartırım" şeklinde bir mesajın kayıtlı olmadığı, sanığın böyle bir mesaj atmadığı yönündeki savunması ve bu konuda katılan anlatımından başka bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin, ayrıca; kayıtlı olan mesajın tek başına incelendiğinde sair tehdit kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirmesi yapılmaksızın yetersiz gerekçe yazılı şekilde hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, mağdurdan satın aldığı araçla kaza yaptığı ve mağdurun borcu nedeniyle aracın üzerinde haciz bulunması nedeniyle kasko şirketi tarafından hasarın tazmin edilmediği ve mağdura gönderdiği mesajda yer alan “kaskodan aradılar param yanıyor” sözleriyle de bu hususun anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18328, Karar No: 2015/7356, Tarih: 12.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18328 E.  ,  2015/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/432-2013/256

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve annesi olan A. S.’ın davalı tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalı araç ile 05.06.2011 tarihinde tek taraflı olarak yapmış olduğu trafik kazasında vefat ettiğini, 3. kişi sıfatındaki müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Sadık için 2.000 TL, davacı 3 çocuk için ayrı ayrı 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini davacı çocuk Süleyman için 4.050,46 TL’ye, davacı çocuk Faik için 6.611,62 TL’ye, davacı çocuk Hasibe için 9.307,48 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların desteğinin kendi kusuruyla vefat ettiğini, davacıların 3. kişi konumunda olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların 3. kişi konumunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı Sadık için taleple bağlı kalınarak 2.000 TL, davacı çocuk Süleyman için 4.050,46 TL, davacı çocuk Faik için 6.611,62 TL, davacı çocuk Hasibe için 9.307,48 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1)Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı sigorta şirketi vekilinin davacı çocuklar S. S., F. S. ve H. S. yönünden temyiz itirazları incelendiğinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacı çocukların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmalarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun bu davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacı çocukları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacı çocuklarında zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı, HGK nun 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 esas,2013/74 karar sayılı ilamları uyarınca) göre davalı vekilinin davacılar S. S., F. S. ve H. S. yönünden yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı sigorta şirketi vekilinin davacı S.. S.. yönünden temyiz itirazları incelendiğinde; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “işletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”, aynı yasanın 85/1 maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı yasanın 85/son maddesinde ise, “ işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1.maddesinde de, “sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda ise, davacıların desteği A. S. idaresinde bulunan araç ile yaptığı tek taraflı kazada destek vefat etmiştir. Kaza yapan araç, ölen A. S.’ın eşi davacı S.. S.. adına kayıtlı olup, bu kişi zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesine göre sigorta sözleşmesinin tarafıdır ve davacı S.. S..’ın kaza tarihinde aracın işleteni olduğu anlaşılmaktadır. Davalı sigorta şirketi işletenin zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde teminat altına aldığına göre işletenin kendi zararından sorumlu olmadığından davacı S.. S..’ın davalı sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı isteyemeyeceği dikkate alınmadan bu davacı yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacılar S. S., F. S. ve H. S. hakkındaki temyiz itirazlarının reddine, davacı S.. S.. yönünden verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/05/2015 gününde Üye E.S.B.'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",