muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1238, Karar No: 2023/2910, Tarih: 25.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince bütün delillerin toplandığı, yeterli inceleme ve araştırmanın yapıldığı, ATK'den ve akademisyen bilirkişilerden oluşturulan heyetten rapor alındığı, yapılan yargılama sonucunda; uygulanan enjeksiyon sonrası gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun yanlış bölgeye uygulandığına dair bir kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanması durumunda dahi ödem, hematom, ilacın toksik etkisi, vücut yapısı, anatomik lokalizasyon farkı gibi nedenlerle nöropatinin gelişebileceği, gelişen nöropatinin enjeksiyon uygulamalarının her türlü özene rağmen görülebilecek daha önceden öngörülüp önlenemeyecek komplikasyonu olarak değerlendirilip sağlık personeline tıbben kusur veya ihmal izafe edilemeyeceği yönündeki bilirkişi kanaati doğrultusunda davanın reddine dair karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olup yerinde olduğu, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün Enjeksiyon Uygulamaları Hakkındaki Genelgesi gereğince; enjeksiyon uygulamalarında sözlü bilgilendirmenin yeterli olduğu, yazılı onam alınmasına gerek bulunmadığı göz önüne alındığında HMK m.353/1-b-1 gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, davaya konu tıbbi müdahale tarihinde Bölge Adliye Mahkemesinin belirttiği genelgenin bulunmadığını, ilgili genelgenin 2019 yılında düzenlendiğini, aydınlatılmış onam olmadan yapılan ilgili müdahalenin ise davacıya 17.10.2015 tarihinde uygulandığını, dava konusu olay tarihinde vekil edene yazılı şekilde aydınlatılmış onamın imzalatılmadığını, yazılı onamın yapıldığına ilişkin ispat yükünün hekim ya da hastanede olduğunu, işbu yargılamada Biyotıp Sözleşmesi’nin uygulanma zorunluluğunun açık olduğunu, kararda bir kanun maddesine değil olay tarihinde henüz düzenlemesi yapılmayan bir genelgeye dayanıldığını, aydınlatılmış onam alınmaksızın yapılan tıbbi müdahalelerin açıkça hukuka aykırı olduğunu ve bu hukuka aykırı eylem neticesinde gerçekleşen maddi ve manevi zarardan sorumlu olduklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı özel hastane ve personelinin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı özel hastane ve personelinin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi'' başlıklı 141 inci maddesi; ''(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.

'' şeklindedir.

2. Davanın temeli vekalet sözleşmesidir. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.)

3. Değerlendirme

1. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı ... ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki ... gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK'nın 400 üncü maddesi). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, enjeksiyon uygulamalarında sözlü bilgilendirmenin yeterli olduğu, yazılı onam alınmasına gerek bulunmadığı değerlendirmesiyle hüküm kurulmuş olması doğru değilse de, davacı vekilince ilk kez istinaf aşamasında ileri sürülen müvekkilinin komplikasyonlar konusunda bilgilendirilmediği ve aydınlatılmış onam alınmadığı yönündeki temyiz itirazının; davacı tarafından yargılama aşamasında ileri sürülmeyen aydınlatılmış onam vakıasının Mahkemece re'sen dikkate alınamayacağı, yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında da ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle reddinin gerektiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi kurul raporu ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için ... Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporun birbiriyle uyumlu olup, çeşitli nedenlerle nöropatinin gelişebileceği, gelişen nöropatinin; enjeksiyon uygulamalarının, her türlü özene rağmen görülebilecek, daha önceden öngörülüp önlenemeyecek komplikasyonu olarak değerlendirildiği, dolayısıyla gerek enjeksiyon uygulanması talimatını veren hekime, gerekse enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline tıbben kusur veya ihmal izafe edilemediğinin tespit edilmiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğu için peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27749, Karar No: 2015/30200, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27749 E.  ,  2015/30200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde işçi olarak çalışırken sendikal bir faaliyeti katılması nedeni ile işten çıkarıldığını iddia ederek davacının işe iadesine ve sendikal tazminatın hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 16/02/2015 tarihinde ...., ... ve ... isimli 3 işçi, 18/02/2015 tarihinde ..., ... ...., ..., ..., ..., ..., ...., .... isimli 9 işçi olmak üzere toplam 12 işçinin işten çıkarılması üzerine, davacı dahil işçilerin 12 işçi arkadaşlarının iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yaptıkları yemekhane eyleminin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve İLO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 18.02.2015 tarihde başlayıp 19.02.2015 tarihi saat 11.00 sıralarına kadar devam eden yemekhane eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddeleri de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmaması, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54.maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90.maddesi hükmü uyarınca uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımının söz konusu olduğu veya demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının sendikal bir eyleme katılıp sendika üyesi olması ve işverene gönderilen mektupta isminin olması nedenleriyle işten çıkarılması birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı gerekçesiyle sendikal tazminatın kabulü ile davacının işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığın iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Feshin geçersizliği isteminde, davalı işveren feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat ederse, işçinin, feshin işverenin iddia ve ispat ettiği sebep dışında başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi mümkündür. Bu durumda bu yeni olguyu ispat yükü, işçiye ait olacaktır (4857 sayılı İş Kanunu Mad. 20/II, c. 2).

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur: Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi kanıtlamakla yükümlüdür.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi konusunda tanık deliline dayanmış, davacı ise karşı delil olarak sendikal nedenle fesih nedeni ile tanık bildirmiştir. Mahkemece tarafların tanıklar dinlenmemiş ve ... İş Mahkemesi'nin 2015/140 esas sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanlarının hükme esas alındığı belirtilmiştir. Her dava kendi içindeki delilleri ile değerlendirilmeli ve tarafların dayandıkları delilerin toplanmaları gerekir. Açıklama ve ispat hakkı hukuki dinlenilme hakkının gereğidir. Mahkemece tarafların bildirdikleri tanıkların dinlenip dinlenmeyeceği konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1966, Karar No: 2011/2817, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1966 E.  ,  2011/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... İnş Taah Aş,Tumaz İnş Tic Ltd Şti ,... ve HDI Sigorta Aş vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz edenin sıfatı ile temyiz nedenlerine göre davalılardan Tümaz İnşaat Mühendislik Mimarlık ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ile HDİ Sigorta AŞ.'nin tüm, davalı ... İnş. Taah. Tic. AŞ.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılar, murisleri Nihat'ın iş kazasında ölümü nedeni ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, eş ve çocuklar yönünden hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatlar, çocuk Yeliz yönünden hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı dışında doğrudur. Hak sahibi çocuk ... yönünden ise, hesaplanan ve davacı vekilince de 14.10.2009 tarihli ıslah talebi ile belirlenen maddi tazminat miktarı 3.124.27 TL iken, mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak 3.724.27 TL olarak talepten fazlaya hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı,H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "...... için 3.724.27 TL " rakam ve sözcüklerinin silinmesine, yerine "... için 3.124.27 TL"

2-Harçla ilgili 4. bendin silinmesine; yerine, "Alınması gereken 5.398.18 TL harçtan peşin alınan 1.667.25 TL harcın mahsubu ile kalan 3.730.33 TL karar ve ilam harcının davalılardan HDİ sigorta şirketinin sorumluluğu 2.158.18 TL ile sınırlı olmak üzere, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına,"rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgililere yükletilmesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3331, Karar No: 2017/5673, Tarih: 24.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3331 E.  ,  2017/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2014/669-2015/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalıdan 10.01.2013 tarihinde işletme devraldığını, devir nedeniyle davalıya 10.000,00 TL nakit kalan miktar için bonolar verdiğini, bu bonolardan 25.09.2013, 25.10.2013 ve 25.11.2013 vade tarihli bonolar dışındaki bonoların ödendiğini, müvekkilinin bu devre istinaden mülk sahibi ... Belediye Başkanlığı ile 14.02.2013 tarihinde kira sözleşmesi imzaladığını, ... Belediye Başkanlığınca 02.07.2013 tarihli yazısı ile işletmenin tahliye edilmesinin istendiğini, davalının devir sözleşmenin düzenlendiği sırada büfenin belediyeden üç yıllığına kiralandığını gizlediğini, müvekkilinin 5 aylık süre için bu miktar devir bedeli ödemesinin ticari hayatın teamüllerine uygun olmadığını, ileri sürerek 10.01.2013 tarihli devir sözleşmesinin irade sakatlığı nedeniyle geçersizliğinin tespitini, bu sözleşmeye istinaden verilen 25.09.2013, 25.10.2013 ve 25.11.2013 vade tarihli bonolardan borçlu olmadığının tespiti ile davalıya ödenen bedelin istirdatını talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin davacıya büfe devir ve teslim ettiğini, sözleşmenin tarafların özgür iradeleri ile ve tanık huzurunda düzenlendiğini, davacının da kabulünde olduğu gibi devir sonrasında ... Belediyesi ile büfenin işletilmesi konusunda kira sözleşmesi imzalandığını, belediye ile kira sözleşmesi süresinin davacı tarafça bilinmesi gerektiğini, davacının iradesinin sakatlandığı iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 10.01.2013 tarihli devir sözleşmesinin düzenlendiği, davacının devir bedeli olarak sözleşmede belirtilen bonoları verdiği, davacı ile dava dışı ... Belediyesi arasında 14.02.2013 tarihli, 29.01.2013 tarih 145 sayılı encümen kararı ile davalı ... 'ten devir alındığı açıklaması da yapılmak suretiyle kira sözleşmesinin düzenlendiği, sözleşmenin 2. maddesinde kira süresinin yer tesliminin yapıldığı 07.07.2010 tarihinden itibaren 3 yıl olduğunun belirtildiği, bu nedenle davacının kira süresinin yer teslimini yapıldığı 07.07.2010 tarihinden itibaren üç yıl olduğunu bildiği, ileri sürdüğü aldatma hukuksal sebebini ispata yarar başkaca delil sunmadığı, bu nedenle aldatmanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1403, Karar No: 2015/1231, Tarih: 06.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1403 E.  ,  2015/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın düşük ve devrikten temin ettiği yapacak nitelikteki meşe cinsi orman ağaçlarını evinin bahçesinde kazık olarak kullanması şeklinde oluşan eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında, bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp, suç tarihi olan 25/08/2009 tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22990, Karar No: 2012/26256, Tarih: 19.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22990 E.  ,  2012/26256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Tarafların sıfatına bakılmaksızın kira ilişkisinden kaynaklanan (hasılat kirası dahil) kiracı-kiralayan ve mülk sahibi tarafından açılan dava sonucu verilen hüküm ve kararlara ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 6.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13012, Karar No: 2014/18815, Tarih: 14.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13012 E.  ,  2014/18815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/03/2014

Numarası : 2013/764-2014/239

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde davalı ve duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ayrıca sık sık görevli olarak Adana, Mersin, Ankara gibi illere gönderildiğini ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması, davalı kurumun 6245 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı, işverenin harcıraha dair yönergesine göre harcıraha hak kazanıp kazanmadığı hususlarının araştırılmaması nedenleri ile bozulmuştur.