muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2644, Karar No: 2015/10862, Tarih: 26.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2644 E.  ,  2015/10862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2014/164-2014/696

Davacı vekili tarafından, 30.01.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, muris İ...N.. S..'ın 19.04.1973 tarihinde vefat ettiğini belirterek mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İ.... N.. S..'ın mirasçılarından H.... S...'ın açık kaydına ve evlilik kaydına ulaşılamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki nüfus kayıtları, D... ve D... Nüfus Müdürlükleri ile Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün cevabi yazılarından; muris İ... N.. S..'ın evli ve çocuklu olarak 19.04.1973 tarihinde vefat ettiği, murisin oğlu M..... H... S.....'ın muristen sonra öldüğü, M... H... S...'ın kızı olan davacının mirasçı sıfatını haiz olduğu, muris İ... N.. S..'ın kızı H... S...'ın evlenmekle nüfus kaydının taşındığı, H... S..'ın 14.01.1943 tarihinde İ... E... isimli şahıs ile evlendiği, kayıtların bilgisayar ortamına aktarılmadığı, eski nüfus aile kütüğünün ve evlenme vukuatının bulunduğu defterin yırtık ve zayi olduğundan ilgili vukuatların çıkartılamadığı, böylece H... S..'ın açık nüfus kaydına ve evlilik kaydına ulaşılamadığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili 15.05.2014 tarihli dilekçesi ile İ... E..'ın nüfus kayıtlarının araştırılması, sonuç alınamadığı takdirde tanık dinleterek davacının mirasçılığını ve geçmiş ile ilgili nüfus kayıtlarını ispatlamak istemiştir. Mahkemece, duruşma açılmaksızın ve davacı vekilinin talebi değerlendirilmeksizin dosya üzerinden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, kapalı kaydın tedavüllerine ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırmalar hüküm kurmaya yeterli değildir. Nüfus kayıtlarına ulaşılamaması halinde; mahkemece, tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak, deliller değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20978, Karar No: 2016/4418, Tarih: 08.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20978 E.  ,  2016/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, yargılama sırasında davaya konu taşınmazın cebri icra yolu ile satılması üzerine davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmemiş, davacının dava tarihi itibarıyla dava açmakta haksız olduğu kabul edilerek, davalı banka lehine nispi vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmiştir. Davacı, açık rızası alınmadan aile konutu üzerine, dava dışı şirketin kullandığı kredinin teminatı olmak üzere, davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılmasını istemiştir. Türk Medeni Kanununun, 194'ncü maddesiyle aile konutu için getirilen sınırlama, kanundan doğan bir tasarruf yetkisi sınırlaması niteliğindedir. Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı banka lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar günlü kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Bu bakımdan davacı, açık rızası alınmadan aile konutu üzerine tesis edilen ipoteğin iptalini istemekte, diğer bir ifade ile dava açmakta haklıdır. Durum böyle olunca, davanın konusuz kalmasının gerektirdiği vekalet ücretinin, davalı yararına değil, davacı yararına tayin edilmesi gerekir. Bu husus göz önünde tutulmadan davalı banka lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/21585, Karar No: 2021/1546, Tarih: 20.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/21585 E.  ,  2021/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın 30.06.2016 tarihli eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarih ve 2017/5 Esas - 2019/29 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarih ve 2019/984 Esas - 2019/2656 Karar sayılı kararı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarih ve 2019/984 Esas - 2019/2656 Karar sayılı kararının, sanık ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nin mağdur ...'a karşı 29.06.2016 tarihli kasten yaralama eylemi yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin reddine dair 28.10.2019 tarihli ek kararın, katılan kurum vekiline usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen temyiz edilmediği anlaşılmakla bu karar inceleme dışı tutulmuştur.

Sanık ...'nin mağdur ...'a karşı 30.06.2016 tarihli kasten yaralama suçu yönünden sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-a, 62. maddeleri gereğince verdiği "15 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62. maddeleri gereğince "1 yıl 4 ay 7 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-a, 62. maddeleri gereğince verdiği "15 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62. maddeleri gereğince "1 yıl 4 ay 7 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdurun yaralanmasına ilişkin Çarşamba Devlet Hastanesinde görevli acil servis hekimi ve kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 30.06.2016 tarihli kesin raporda, mağdurun vücudunun çeşitli yerlerindeki darp cebir izleri ile birlikte burun sırtında ödem de tespit edildiği, çekilen direkt grafinin KBB uzmanı tarafından yapılan değerlendirilmesinde burun kemiğinde kırık olmadığı tespit edildiği halde, istinaf aşamasında Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 10.09.2019 tarihli kesin raporda, "Çarşamba Devlet Hastanesinin 02.07.2019 tarihli radyoloji raporunda; 30.06.2016 tarihli beyin BT değerlendirmesinde; nazal kemikte fraktür hattı izlendiği" belirtilerek, mağdurun burnundaki kırığın hayat fonksiyonlarını hafif 1. derecede etkilediğinin belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralanmasının kemik kırığına neden olup olmadığı yönünde raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mağdurun burnundaki kırığın ne zaman ne şekilde oluştuğu sorularak, geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evraklarının İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilmesi suretiyle, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması, sanığın yargılamaya konu eylemi nedeniyle mağdurda kemik kırığı meydana gelip gelmediği, tespit edilen kırık ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanığın ve katılan kurum vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarih ve 2019/984 Esas - 2019/2656 Karar sayılı "istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine" dair kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3030, Karar No: 2015/12446, Tarih: 06.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3030 E.  ,  2015/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/852-2014/810

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunması gereken Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2009/7781 esas sayılı takip dosyası, icra dosyasına dayanak yapılan nafaka dosyası ile Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2008/732 esas 2009/418 karar sayılı dosyalara rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosyaların, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2519, Karar No: 2013/8400, Tarih: 03.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2519 E.  ,  2013/8400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Malların getirileceğini bilmediği için getirmediğini beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp 08.04.2010 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9144, Karar No: 2023/4546, Tarih: 21.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/9144 E.  ,  2023/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2020/107 Esas, 2022/52 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereği ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.04.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile sanığın beyanlarının birbirini teyit ettiğine,

2.Sanığın örgütün cemaat olarak bilindiği dönemde örgüte ait evde dini saikle yapılan sohbet toplantılarına kısıtlı süre katıldığına, 17/25 Aralık süreci sonrasında irtibatını ve faaliyetlerini devam ettirdiğine ilişkin delil bulunmadığına, bilakis örgüte karşı tavır aldığı yönünde delillerin dosyada mevcut olduğuna,

3.17/25 Aralık öncesinde de örgüt hiyerarşisine girdiğine ve yoğun, çeşitli, sürekli olarak örgüt faaliyetlerine katıldığına ilişkin delil bulunmadığına,

4.Sanığın örgüt üyesi olduğuna dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete esas teşkil edebilecek delil bulunmadığına,

5.Hata hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.17/25 Aralık öncesinde de örgüt hiyerarşisine girdiğine ve yoğun, çeşitli, sürekli olarak örgüt faaliyetlerine katıldığına ilişkin delil bulunmadığına,

4.Sanığın örgüt üyesi olduğuna dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete esas teşkil edebilecek delil bulunmadığına,

5.Hata hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7.Sanığın suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine,

8.Örgütün cemaat olarak bilindiği dönemde yaklaşık bir ay klavye kursuna gitmesinin aleyhe yorumlanamayacağına,

9.Tespit edilen HTS kayıtlarının sınırlı olduğuna, 17/25 Aralık öncesinde örgütün cemaat olarak bilindiği döneme ilişkin olup suç unsuru barındırmadığına,

10.Tanık beyanları lehe olduğu halde aleyhe yorumlandığına,

11.Sanığın atanmasında örgütün desteğinin veya olumlu referansının bulunmadığına,

12.Sanığın atandığı komisyonda yer alan komisyon üyelerinin örgütle irtibatlı olmasının sanık bakımından aleyhe yorumlanmasının hukuka aykırı olduğuna,

13.Masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

14. İlk Derece Mahkemesince ihsas-ı reyde bulunurcasına usul ve yasaya aykırı yargılama yapıldığına,

15.Sanığın 2015 yılına kadar örgütle bağını devam ettirdiğine dair delil bulunmadığına,

16.Sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmak istemesinin suçu kabul ettiği anlamına gelmediğine,

17.Hükmün gerçek anlamda gerekçe içermediğine,

18.Sanığın aşamalardaki beyanlarının suç işleme veya örgütsel faaliyetler içerisinde olmadığını gösterdiğine,

19. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın hakkında soruşturma başlatıldıktan sonra, yakalama kararı çıkartılıp yakalama emri infaz edilmeden önce telefonla davet üzerine Ankara Emniyet Müdürlüğü KOM Şube müdürlüğüne kendiliğinden gelerek örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi verdiği ve teşhis işlemlerinde bulunduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 26.10.2017 tarih, 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 26.10.2017 tarih, 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün nihai amacını bildiği yönünde hakkında yeterli delil bulunmayan sanığın; suç kastı bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/906 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1768, Karar No: 2013/2276, Tarih: 09.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1768 E.  ,  2013/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 2007 yılında yeterli su vermemesi nedeniyle müvekkilinin ektiği soğan ürününde meydana gelen 15.120,00 TL maddi zarar bedelinin tesbit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, 2007 yılında ... ilçesi ve civar ilçelerde olağanüstü kuraklık yaşandığını, sıcaklıkların normalin üstünde, yağışların normalin altında seyrettiğini, gölette su bittiğinden sulama sezonunun 26.07.2007 tarihinde sona erdirildiğini, tüm üyelerin mahsullerini yeteri kadar sulayamadıklarını ve zarar gördüklerini, davalı kooperatife atfedilebilecek bir kusur olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 2007 yılının yağış açısından kurak geçtiği ve kuru soğan ürünü için yeterli yağış olmadığı, bu nedenle davacının kuru soğan bitkisinde meydana gelen verim kaybının 2007 yılının kurak gitmesi ve su ihtiyacının karşılanamamasından kaynaklandığı, bu olaylarda davalı kooperatifin bir kusurunun olmadığı, yöneticilerin de görevi kötüye kullanma suçundan beraat ettikleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.