muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14595, Karar No: 2023/1803, Tarih: 29.03.2023

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Katılanın aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın steteskop ile katılanın sırtını dinlediği sırada sırtına, göğüslerine dokunması, katılanın tüm gövdesini okşayarak krem sürmesi şeklindeki eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aşan cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması ve tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde şantaj suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi olmadığından Tebliğnamede ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2014 tarihli ve 2012/1533 Esas, 2014/1397 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26034, Karar No: 2020/11876, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/26034 E.  ,  2020/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile aynı apartmanda yaşayan katılana ait kullanılmış, küflü ve asansörün yanına bırakılan boş cam akvaryumun sanık tarafından alındığı olayda; sanığın istikrarlı bir şekilde savunmalarında şuç kastıyla hareket etmediğini, cam akvaryumu tanığın kooperatif statüsü devam eden apartmanda yönetici olmaması sebebiyle apartmanın tüm işlerine bakan birisi olduğundan tanığın beyanına güvenerek ve komşusundan yardım alarak dairesine götürdüğü, itibar ettiği, tüm dosya kapsamı ve oluşa göre suça konu akvaryumun eski ve kullanılmış olarak uzun süre atıl bir şekilde asansör cıvarında bırakılması, sanığın birisinden yardım alarak akvaryumu evine taşıması, sanığın hırsızlık kastı olmadığı hususunda katılan ve eşi ile görüştüğü ve katılana iadenin sağlandığı, sanığın hırsızlık kastıyla suça konu akvaryumu aldığına dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil olmadığı, mevcut delillerin de şüpheli olduğu ve bu durumun sanık lehine yorumlanması gerektiği nazara alınmadan beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7622, Karar No: 2015/21103, Tarih: 17.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7622 E.  ,  2015/21103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Hüküm maddesinde tekerrür nedeni ile artırım yapılırken hükmedilen uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6 fıkrasına muhalefet edilmesi

2) Mağdurenin "olaydan önce kötü laf konuşmuştum. Eşimde haklıydı." şeklinde beyanda bulunmasına göre sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6075, Karar No: 2013/10738, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6075 E.  ,  2013/10738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bubakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in, katılan ile kardeş oldukları, aralarında babalarından kalan arazi nedeniyle ihtilaf olduğu, araziyi katılanın ektiği, sanığın da hissesini diğer sanık ...'ye sattığı ve beraber sınırı belirlemek için kazıklar çaktıkları ve kazıkları çakarken katılana ait ekinlere zarar verdikleri şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda sanıkların mala suçunu işlemeye yönelik kasıtlarının olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7681, Karar No: 2013/17246, Tarih: 21.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7681 E.  ,  2013/17246 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili,......... 2012/1213 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, .....2012/70 sayılı talimat dosyasında yapılan 25.01.2012 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, haczin borçluya ait dondurulmuş gıda hizmeti verilen işyerinde yapıldığını, haczedilen 50 ton çileğin borçludan satın alınarak haciz adresinde depo edildiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ve borçlu şirketler arasında organik bağ bulunduğunu, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğünü, diğer yandan istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli delillerin de sunulamadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre: davacı ve borçlu şirketler arasında ortaklık yapısı itibarı ile organik bağ bulunduğu, davacının sunduğu delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığı, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/7637, Karar No: 2014/10797, Tarih: 19.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7637 E.  ,  2014/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/4-2014/52

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu Konaklı Köyü, ... ada...parsel sayılı 13110,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı B.. A.. adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03/12/2013 gün ve 2013/23703-20825 E-K sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; '' Mahkemece dava ve temyize konu 126 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; mahkemece keşif tutanağına yansıtılan gözlemde taşınmazın hali hazırda kayalık, taşlık ve hali arazi olduğu gözlenmiş, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın kayalıklardan oluşan taşlı toprak yapısında olduğu, taşlılık sorununun bulunduğu, taşınmazın büyük çoğunluğu kayalıklardan oluştuğu için arazide enstantif tarım yapılmayacağı ancak yer yer öbek şeklinde olan alanlarda tarla ziraatı yapılabileceği, bu alanın ise yaklaşık arazinin yarısı kadarını oluşturduğunu bildirmiş, orman bilirkişi de raporunda taşınmazın taşlık kayalık hali arazi konumunda olduğunu, keşif esnasında herhangi bir tarımsal faaliyet görülmediği, fazlaca taşlık, kayalık bir zemin olduğunu belirtmiştir. Bu tespitler nazara alındığında dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu, taşınmaz üzerinde imar ve ihya çalışması yapılarak taşınmazın kültür arazisi haline getirilmediği anlaşılmaktadır. Nitekim teknik bilirkişi raporlarına aykırı düşen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişinin soyut ve gerekçesiz sözlerine de değer verilemez. Böylesi bir durumda, taşınmaz üzerinde davalının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığının kabulü zorunludur. Hal böyle olunca mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm oluşturulmasının isabetsiz olduğu''na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davacı Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu Mardin İli, Merkez İlçesi, Konaklı Köyü 126 ada 2 parsel numaralı Köyaltı Mevkiinde kain 13110,92 m² miktarındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; mahkemece 2013 tarihinde verilen karar davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile 7. Hukuk Dairesi tarafından ''taşınmaz üzerinde davalının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığından, mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi '' gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, orman bilirkişi C. Y..'ın raporunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan, hali arazi niteliğindeki yerlerden olduğu bildirildiğine ve orman bilirkişinin bu beyanı dosya içindeki mevcut, dava konusu taşınmaza ait olduğu belirtilen fotoğraf ile keşif sırasındaki mahkeme gözlemine de uygun olduğuna göre, mahkemece, dava konusu taşınmazın hali arazi niteliği ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, orman bilirkişi raporunun aksine, yerinde olmayan düşünce ve gerekçelerle taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; dava kadastro tesbitine itiraz davası olup hüküm yerinde taşınmazın kadastro tesbitinin iptali yerine, tapu kaydının iptaline şeklinde karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 19/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8393, Karar No: 2019/960, Tarih: 28.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8393 E.  ,  2019/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısımlarında sanığın adının "Selahattin Kunduz" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1822, Karar No: 2017/3278, Tarih: 04.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1822 E.  ,  2017/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı yüklenici vekilinin tüm, davacı-karşı davalı iş sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, katıldıkları ... 2010 fuarındaki standında görsel malzeme olarak kullanılmak üzere iki adet deniz akvaryumunun yapılması işini davalının üstlendiğini, yapıp teslim ettiğini, ayrıca servis hizmetini de üstlendiğini, bu iş karşılığında davalıya 6.000,00 TL avans verildiğini, iş bedelinin toplam 16.272,00 TL olarak kararlaştırıldığını, akvaryumların 28.10.2010 tarihinde teslim edildiğini, kurulumun bizzat davalı elemanları tarafından yapıldığını, akvaryumlardan bir tanesinin 31.10.2010 tarihinde her köşesinden kırılıp çatladığını ve bu akvaryumların davalı tarafından aynı gün geri alındığını, olay anında fuar alanının oldukça büyük bir bölümünün su altında kaldığını, hizmet sundukları ... A.Ş. önünde zararlarının artmaması için, kırılması nedeniyle iade edilen akvaryumların yerine derhal peyzaj düzenlemesi yaptırdıklarını, düzenleme için 8.047,60 TL masraf yapıldığını, ayıplı ifa nedeniyle sözleşmenin feshedildiğinin davalıya bildirildiğini belirterek 6.000,00 TL avansın ve 8.047,60 TL tutarındaki peyzaj bedelinin ödenmesinin davalıdan talep edildiğini, ancak ödenmediğini bu nedenle yapılan icra takibine de itiraz edildiğini açıklayarak icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini

talep etmiş, davalı savunmasında davacı ile 18.10.2010 tarihli teklif formu ile sözleşme ilişkisi kurulduğunu, akvaryumların eksiksiz teslim edildiğini, akvaryumu taşıyan demir doğrama konstrüksiyonun iş sahibi davacı tarafından yaptırıldığını, bu konstrüksiyonun bastığı zeminin akvaryumun ağırlığını taşıyamaması nedeniyle akvaryumun kırıldığını kusurlarının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında da bakiye imalât bedeli alacağı 10.272,20 TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece akvaryum hasarının, üzerine yerleştirildiği çelik konstrüksiyonun akvaryumların ağırlığını taşımaya yeterli olmaması nedeniyle meydana geldiği, çelik konstrüksiyon imalâtının davalı tarafça yapılmadığı, akvaryum imalâtı ve montajı işinde uzman olan davalının çelik konstrüksiyon konusunda iş sahibi davacıyı uyarı görevini yerine getirmediği, davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, bu nedenle davalının 6.000,00 TL avansı, davacıya iade etmesi gerektiği, akvaryum için harcama yapmadığına göre peyzaj bedelini talep edemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın 6.000,00 TL üzerinden kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında ki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davanın çözümlenmesinde uygulanması gereken hükümler, akdi ilişkinin kurulduğu tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı BK'nın 355 ve devamı maddeleridir. Eser sözleşmesinde ayıba dair hükümler, 818 sayılı BK'nın 359-363 maddeleri arasında düzenlenmiştir. 818 sayılı BK'nın 360. maddesi ayıbı işin kusurlu olması veya sözleşmeye aykırı bulunması olarak tanımlamıştır. Ayıp eserde olması gereken lüzumlu vasıfların veya sözleşmede kararlaştırılan vasıfların eksikliğini ifade etmektedir. Ayıp halinde iş sahibinin hakları 818 sayılı BK'nın 360. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre iş sahibinin seçimlik hakları sözleşmeden dönme, bedelden indirim yapılmasını veya ayıbın giderilmesini talep etme haklarıdır. Eserin iş sahibinin kullanamayacağı derecede ayıplı olması veya hakkaniyet kaideleri gereği eseri kabul etmesinin iş sahibinden beklenememesi veya eserin sözleşmede açıkça kararlaştırılan nitelikleri taşımaması halinde iş sahibi eseri kabulden kaçınarak sözleşmeden dönebilir. Eserdeki ayıpların eserin reddini reddini gerektirecek nitelikte önemli olmaması halinde ise diğer seçimlik hakların kullanılması gerekir. Yine BK'nın 360/1. maddesine göre ayıp halinde iş sahibinin haklarına ilişkin “mütaahhidin taksiri bulunursa zarar ve ziyan da isteyebilir.” hükmü de bulunmaktadır. Buna göre ayıp ile zarar arasında illiyet bağının bulunması halinde uğranılmış bulunan zararların talep edilmesi mümkündür. BK'nın 357/III. maddesinde ise iş sahibinin sağladığı malzemenin veya eserin yapılması için gösterdiği yerin ayıplı olduğu anlaşılır veya eserin gereği gibi ya da zamanında meydana getirilmesini tehlikeye düşürecek başka bir durum ortaya çıkarsa yüklenicinin bu durumu hemen iş sahibine bildirmek zorunda olduğu, bildirmezse bundan doğacak sonuçlardan sorumlu olacağı belirtilerek, yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğü hususu düzenlenmiştir.

Somut olayda sözleşme konusu akvaryumların ayıplı olması nedeniyle kırıldığı, bu nedenle davacının akvaryumdan boşalan yere peyzaj düzenlemesi yapmak zorunda kaldığı anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı iş sahibinin bu imalâtın bedelini BK'nın 360/1. maddesine göre ayıp nedeniyle uğranılan zarar kapsamında istemeye hakkı bulunduğundan mahkemece bunların bedellerinin bilirkişilerden alınacak ek rapor ile yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yanlış

hukuki yorum ile buna ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın davacı-karşı davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı yüklenici vekilinin tüm, davacı-karşı davalı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 360,99 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9024, Karar No: 2016/1550, Tarih: 11.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9024 E.  ,  2016/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait cep telefonunu binadan sayılan çiğ köfte dükkanı içerisinden hırsızladığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:17 olduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 19.17'den sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, dosya kapsamına göre eylemin saat 21.30 sıralarından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlığın gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3- Hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 5 ay süre mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilip, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağından bahsedilmemesi,

4-Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.