muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2363, Karar No: 2012/29704, Tarih: 19.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/2363 E.  ,  2012/29704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 21.02.2008 tarih ve saat 01:20' de tutulan tutanakta suça konu 31 ... 765 plaka sayılı Doblo marka aracın sarı renkli olduğunun belirtildiği, 21.02.2008 tarih ve saat 16:30' da tutulan tutanakta ise aracın füme renkli olduğunun belirtilmiş olması karşısında, tutanak mümzilerinin mahkemece bu konuda bilgi ve görgülerinin tespiti ile gerektiğinde bilirkişi dinlenerek, aracın bu süre zarfında renginin değiştirilmesinin mümkün olup olmadığı yönünde inceleme yaptırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan araç sahibi vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7111, Karar No: 2012/7053, Tarih: 21.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/7111 E.  ,  2012/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; ... 27. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2010 gün ve 2010/138 E. 2010/665 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4183, Karar No: 2019/7922, Tarih: 01.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4183 E.  ,  2019/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 01.03.2017 tarihli, 2017/744 E. 2017/685 K. sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin, duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın olay günü aracı sürmediğine, bilirkişi raporları arasında çelişki giderilemeden karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşmanın yerinde olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

21.02.2016 günü, saat 21.50 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması olan, iki yönlü, 8,30 metre genişliğinde, kaza yerine gelmeden önce 48 metre mesafede yol sathı yaya geçidi çizgileri, 63 metre mesafede ise kasis olan, yaya kaldırımı olmayan, hafif eğimli yolda, 1,84 promil alkollü olarak sanık sevk ve idaresindeki farları yanmayan kamyonetle sokakta seyri sırasında olay yerine geldiğinde aracının sağ ön kısımları ile, kendisi ile aynı yönde ve yolun sağında yürümekte olan yayaya çarpması sonucu yaya ...'ın genel beden travmasına bağlı seri kot ve omur kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, küçük ve orta çaplı damar yaralanmasından gelişen iç kanama ve yaygın doku içi kanaması sonucu öldüğü olayda, sanığın kaza anında alkolsüz ve hızının olmadığına dair savunması karşısında bu hususun net tespit edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince aydınlatması olan sokakta, sanığın aracının farlarının yanmaması da dikkate alındığına; 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde düzenlenen bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 01.03.2017 tarihli, 2017/744 E. 2017/685 K. sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 01.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5251, Karar No: 2013/20, Tarih: 14.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/5251 E.  ,  2013/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, yaralama

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümde sanıklardan ... ve ...'nin darplarının taş ve sopalarla gerçekleştirildiğinin kabul edilmesine göre bu sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 86/3-e ve 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların olay tarihinde katılanla gittikleri tenha bir yerde katılana "Sen bizden laf alıp başkalarına mı satıyorsun?" dedikleri ve darp ettikleri, sanık ...'un elindeki ustura ile katılanın yüzünü, kolunu ve sırtını çizdiği, sanık ... ve ...'ın, vücudunun çeşitli yerlerinden bıçakladıkları, ... ve ...'nin sopa ve taşlarla vurdukları, üzerindeki cep telefonu, saat, altın kolye, cüzdanı aldıkları ve katılanı kuru dereye atıp uzaklaştıkları, katılanın sürüklenerek yolun kenarına çıktığı, yoldan geçen tanıklarca görülüp hastaneye götürüldüğü olayda sanıkların yağma suçunu işlediklerinin kanıtlandığı gözetilmeden, hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5445, Karar No: 2009/366, Tarih: 23.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5445 E.  ,  2009/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin işletmekte olduğu ... tesisindeki elektriğinin davalı tarafından kesildiğini, taraflar arasıda imzalanan sözleşme feshedilmeden elektrik enerjisinin kesilmesinin mümkün olmadığını, taraflar arasında enerjinin kesilip kesilmemesi aboneliğin devam edip etmediği noktasında çekişme yaşandığını iddia ederek taraflar arasında imzalanmış enerji satış sözleşmesi çerçevesinde 17 nolu aboneliğin devam ettiğini (feshedilmediğinin) tespiti ile davacı ve davalı arasındaki çekişmenin giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğunu, ... Yönetmeliğinin 5. maddesine göre abonelik ilişkisinin ön koşulunun ruhsatın bulunmasına ilişkin olup, davacı şirketin faaliyet ruhsatının İl Özel İdaresince kaldırıldığının müvekkili kuruluşa bildirildiğini, bu nedenle enerjinin mevzuat gereği kesildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının faaliyeti için ruhsat aldığı ve bu ruhsatın iptal edilmediği, enerjinin kesildiği tarihte ruhsatın süresinin dolmadığı, bu sebeple davalı uygulamasının yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10342, Karar No: 2020/6920, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10342 E.  ,  2020/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda alınan savunmasında ve müştekinin beyanlarında, sanığın eylemini, saat 22.30 civarında saray burnunda müşteki ile birlikte oturmakta oldukları yerde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; suç saatine göre sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini, sanığın adli sicil kaydında bulunan İstanbul 4 Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/470 Esas ve 2004/155 Karar sayılı 03.03.2015 kesinleşme, 14.05.2013 yerine getirme tarihli 8 yıl 9 Ay hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/258, Karar No: 2025/1909, Tarih: 04.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/258 E.  ,  2025/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 59. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından adi kiraya ve hasılat (ürün) kiralarına ilişkin haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun takibe itirazda bulunmadığı ve ödeme yapmadığı görülmekle alacaklının icra mahkemesine başvurarak borçlunun takip konusu taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TBK’nın 362/2. maddesi gereğince ihtarlı ödeme emrinde hasılat (ürün) kiralarında en az altmış günlük ödeme süresi verilmesi gerekmektedir.

Hasılat (ürün) kirası TBK'nın 357. maddesinde tanımlanmıştır. Söz konusu maddenin birinci fıkrasına göre "Ürün kirası kiraya verenin, kiracıya, ürün veren bir şeyin veya hakkın kullanılmasını ve ürünlerin devşirilmesini bedel karşılığında bırakmayı üstlendiği sözleşmedir." Aynı maddenin ikinci fıkrasında "Ürüne katılmalı kira, kira bedelinin devşirilecek ürünün belli bir oranı olarak kararlaştırıldığı ürün kirasıdır. Bu oran sözleşmeyle kararlaştırılması ise yerel adete göre belirlenir." hükmü düzenlenmiştir.

Kiralayanın hasılat (ürün) veren bir malı veya hakkı kullanmak ve işletmek üzere kiracıya bırakması ve bunu kiralamak kiracının da kiralayana kira parası ödemeyi ya da işletme gelirinden bir pay vermeyi taahhüt etmeleri, hasılat kirası sözleşmenin niteliği gereğidir(Yavuz, Cevdet Tük Borçlar Hukuku/Özel Hükümler, İstanbul 1994 s. 314).

Bu tanıma göre kiralananın kullanılmasını ve işletilmesini kiracıya bıraktığı kiraları, kiracının ise kullanma ve işletme karşılığı olarak ödediği kira parası ve kiralananı kullanma ve işletme ile kira parasını ödemenin mübadelelerini konu edinen tarafların karşılıklı anlaşması bulunmalıdır. Hasılat kirası genellikle işletme kirasıdır. Kira ilişkisine Borçlar Kanun'unun hasılat (ürün) kirasına ilişkin hükümlerinin uygulanabilmesi için kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiralanmış olması ve işletme hakkının devredilmiş olması gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan 15.01.2023 tarihli sözleşmenin 3.1 maddesinde kiracı, kiralanan yeri münhasıran Dünya Mutfağı konulu satış işinin yürütülmesi için kullanmak zorundadır, kiracı faaliyeti Bellini (marka) tabelası altında tarafların karşılıklı mutabakatı ve kiraya verenin onayı ile belirlenmiş faaliyet şekli kapsamında ifa edeceğinin ESAS NO : 2025/258

belirtildiği, diğer maddelerde hasılat kirasının bedeli ve yüzdesi belirtildiği görülmüş ise de bahsi geçen maddelerden ve sözleşmenin diğer hükümlerinden kira sözleşmesinin hasılat kirası sözleşmesi olduğu açıkça anlaşılamamaktadır. Kira sözleşmesinin niteliğinin tespiti borçlu kiracıya gönderilen ödeme emrinde verilecek ödeme süresi açısından önem arz etmektedir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Bu süre, kamu düzeninden olup re’sen dikkate alınır. Kira sözleşmesinin hasılat kirası olduğunun anlaşılması halinde BK’nın 288. maddesi gereğince borçluya gönderilen ödeme emrinde 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekir. Takibe konu kira sözleşmesinin hasılat (ürün) kira sözleşmesi olduğunun anlaşılması halinde borçluya gönderilen ödeme emrinde yazılı 30 günlük ödeme süresi sonunda borçlunun temerrüde düşmesi söz konusu olmayacağından temerrüt nedeniyle tahliye kararı verilemez.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, işletme ruhsatının kimin adına olduğunun ve işletme ruhsatı kiralayan adına ise kira sözleşmesi ile birlikte işletme ruhsatının kiracıya devredilip devredilmeyeceğinin belirlenmesi, kira sözleşmesinin niteliğinin tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :

Borçlunun temyiz isteminin kamu düzeni nedeniyle re’sen yapılan inceleme sonucu kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 59. Hukuk Dairesinin 20.11.2024 tarih ve 2024/7051 E.-2024/1245 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), İstanbul 38. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.01.2024 tarih ve 2023/554 E.-2024/98 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2025 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Sn. Üye ...'ın Karşı Oy Yazısı;

HMK’nın 355. maddesinde; “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir.”

Sn. Üye ...'ın Karşı Oy Yazısı;

HMK’nın 355. maddesinde; “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir.”

İİK'nın 269/a maddesi "Borçlu itiraz etmez, ihtar müddeti içinde kira borcunu da ödemezse ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde alacaklının talebi üzerine icra mahkemesince tahliyeye karar verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından adi kiraya ve hasılat (ürün) kiralarına ilişkin haciz yoluyla örnek 13 ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun takibe itirazda bulunmadığı ve ödeme yapmadığı görülmekle alacaklının icra mahkemesine başvurarak borçlunun takip konusu taşınmazdan tahliyesinin istendiği, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Davacı/alacaklı tarafından 15.01.2023 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak, 08.06.2023 tarihinde tahliye talepli takip başlatıldığı; 2023 yılı Temmuz ayı KDV dahil aylık hizmet bedeli alacağı ile 2023 yılı Temmuz ayı KDV dahil aylık kira bedeli alacağından oluşan toplam 141.600,00 TL'nin tahsilinin istenildiği, 16.07.2023 tarihli ödeme emri tebliğine rağmen borçlunun takibe itiraz etmediğinden, takipteki kira alacağı ve kiracılık ilişkisinin kesinleştiği, her ne kadar davalı/borçlu vekili tarafından dava konusu borcun ödendiği savunulmuşsa da sunduğu dekontlar 15.06.2023, 08.06.2023, 24. 07.2023, 03.08.2023, 07.08.2023, 29.08.2023, 04.09.2023 ve 24.08.2023 tarihli olup, bir kısım ödemelerin 30 günlük yasal süreden sonra yapıldığı ve borçlunun İİK'nın 269/a maddesi uyarınca temerrüte düştüğü anlaşılmakla; mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Borçlu vekili 19.12.2024 havale tarihli temyiz dilekçesinde ve 12.03.2024 havale tarihli istinaf dilekçesinde belli nedenlerle kararı istinaf ve temyiz etmiş, gerek istinaf dilekçesinde ve gerekse de temyiz dilekçesinde taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat (ürün) kirası olduğuna yönelik bir iddiada da bulunmamıştır. Bu durumda, HMK’nın 355. maddesi dikkate alınarak istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzeniyle sınırlı istinaf incelemesi yapılacaktır.

Borçlu vekili 19.12.2024 havale tarihli temyiz dilekçesinde ve 12.03.2024 havale tarihli istinaf dilekçesinde belli nedenlerle kararı istinaf ve temyiz etmiş, gerek istinaf dilekçesinde ve gerekse de temyiz dilekçesinde taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat (ürün) kirası olduğuna yönelik bir iddiada da bulunmamıştır. Bu durumda, HMK’nın 355. maddesi dikkate alınarak istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzeniyle sınırlı istinaf incelemesi yapılacaktır.

Kamu düzeni ve kamu yararı kavramları, Türk hukuk sisteminde çok kullanılmakla birlikte aynı zamanda çok da tartışılan kavramlardır. Hukuk sistemimizde bu kadar tartışılmasına rağmen yasal bir düzenleme ile tanımları da yapılmamıştır. Ancak kamu düzeni kavramı adli yargıda, kamu yararı kavramı ise idari yargıda yüksek mahkeme kararlarına çokça konu edilmiş, kullanılan yer ve koşullara göre de farklı anlamlar yüklenmiştir. Kavramların kendilerinden kaynaklanan soyut nitelikleri gereği, yüklenen anlam da yer ve zamana göre değişmiş, uygulama birliği sağlanamadığı gibi muhatap olanlar için de öngörülebilirlikten uzak bir yargısal nitelik kazanmıştır.

HMK’da ve diğer kanunlarda, kamu düzeni kavramının bir tanımı yapılmamıştır. Kavramın niteliği gereği herkesçe kabul edilecek ve her zaman geçerliliğini koruyacak bir tanımını yapmak da güçlük arz etmektedir. Öğretide ve yargısal içtihatlarda da yapılan tanımlar farklılık arz etmekte, zamana göre de verilen anlamlarda değişimler yaşanmaktadır. Kamu düzeni kavramı, doğrudan devlet düzeni ve toplumsal yapı ile ilgili olduğundan, devlet düzeni ve toplumsal yapıdaki değişimle birlikte değişmesi ve verilen anlamın farklılık arz etmesi olağan olmakla birlikte, hukukumuzdaki tartışması çok daha ileri boyuttadır. Buna bağlı olarak, ESAS NO : 2025/258

bu konuda gerek Anayasa Mahkemesince verilen kararlar gerek diğer yüksek mahkemelerce verilen kararlar ciddi tartışmalara sebep olmuştur.

Anayasa Mahkemesi kamu düzeni kavramını, sıklıkla Anayasanın 13. maddesi gereğince temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasını değerlendirirken ele almıştır. Bir kararında kamu düzeni hakkında, “...toplumun huzur ve sükûnunun sağlanmasını, devletin ve devlet teşkilatının muhafazasına hedef tutan her şeyi ifa ettiği, başka bir deyimle cemiyetin her sahadaki düzeninin temelini teşkil eden kuralları kapsadığı sonucuna varılmaktadır...” ifadesinde bulunmuştur(Dayınlarlı, Kemal; Milli ve Milletlerarası Kamu Düzeni ve Tahkime Etkileri, Ankara 1994, s.8).