muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/39813, Karar No: 2013/27349, Tarih: 30.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39813 E.  ,  2013/27349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ ( 3.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ikramiye alacaklarının faizleriyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı asıl, davalı şirkette 01.10.19947 tarihinde PVC ustası olarak işe girdiğini, 31.10.2007 tarihinde ... Yapı Sistemleri Sanayi ve Ticaret AŞ adlı şirkete aktarıldıklarını, bu şirkette de 13 ay kadar çalıştıktan sonra iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiğini, ancak ikinci şirketin yasal haklarını vereceğini, bu yönde ikinci şirketle arasında bir sorun olmadığını, ilk işe girdiği şirkette 10 yıl hizmet yaptığını, en son maaşının 1.200 TL (brüt: 1.500 TL) olduğunu, defalarca yasal haklarını istediği halde hakkının verilmediğini ve mağdur edildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. (01.10.1997-31.10.2007 arası)

Davacı vekili 17.08.2009 tarihli dilekçe ile de, davacının 01.10.1997 tarihinden beri davalı işyerinde plastik doğrama, panjur imalat ve montaj ustası olarak çalışmaktayken 08.09.2008 tarihinde iş akdinin işverenlikçe nedensiz olarak sona erdirildiğini, iş akdinden doğan haklarının hiçbirinin ödenmediğini, davalı şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı ticaret unvanının ... Plastik Doğrama Alüminyum ve Panjur San Tic Ltd Şirketi olduğunu, davacının sahip ve ortaklarına ait diğer şirket bünyesinde de çalıştığını, son olarak davalı olarak gözüken şirkette iken iş akdinin feshedildiğini, davacının son net aylığının 1.200 TL olduğunu, brüt maaş tutarının ise 1.674,81 TL olduğunu, bunların dışında davalı şirketçe her yıl brüt maaşın ½ tutarında 837,40 / 12 = 69,78 TL, her ay için yemek parası 150 TL, her ay için yol parası 100 TL, her yıl brüt maaşın 1,5 katı tutarında ikramiye, dini bayramlarda ve yılbaşında ödenmek üzere brüt maaş olmak üzere toplam 529,13 TL ödendiğini, kıdeme esas aylık kazancının 2.2203,94 TL olduğunu, davacıya alması gerektiği halde ileride ödenecek bahanesi ile 2000 yılı dahil olmak üzere yıllık 1,5 aylık tutarındaki ikramiyelerinin ödenmediğini iddia ederek FİH saklı kalmak üzere kıdem, ihbar tazminatı ve ikramiye alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

... Plastik Doğrama Alü. Paz. San. Tic. Ltd. Şti vekili, dava dilekçesinde şirket unvanı olarak Polimer Limited Alüminyum PVC şirketi ... – ... ibareleri yazıldığını, unvana bakılmadan müvekkili çalışanının tebligatı tebliğ aldığını, yapılan hata ile yazılan unvan ile müvekkili şirket arasında bir bağ bulunmadığını beyanla yapılan hatanın düzeltilmesi için davacının ihtar edilmesine, aksi halde müvekkilinin davadan ayrı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatının tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine,... ve ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.Değinilen Yasanın 120nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davacının dava dilekçesindeki açıklamalarına göre, iş sözleşmesinin dava dışı ... Yapı AŞ’ye nakledildiği ve bu işverence iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıklanmıştır.Bu sözleşme getirtilerek, iş sözleşmesinde işyeri devri olup olmadığı tespit edilip, böyle bir olgunun varlığı halinde nakil ile iş sözleşmesini üstlenen işveren nezdindeki çalışmanın ne şekilde sona erdirildiği önem kazanmaktadır.

Mahkemece bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9836, Karar No: 2020/2873, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2015/9836 E.  ,  2020/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin babasının 1998 yılında vefat etmiş edip, annesinin ise bakıma muhtaç hasta olduğu ve suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağdurenin cinsel istismar eylemi sonrasında başlatılan adli soruşturma kapsamında Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı Kırşehir Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne yerleştirildiği dosya içeriğinden anlaşıldığından, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunan Bakanlık İl Müdürlüğüne yokluğunda verilen gerekçeli hükmün tebliğ edilmediği gözetilerek söz konusu tebligat eksikliğinin ikmaliyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1243, Karar No: 2010/3523, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1243 E.  ,  2010/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve arkadaşları

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 383 ada 257 parsel sayılı 3008,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz taşlık, kayalık yerlerden olması, 390 ada 352 parsel sayılı 96,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise tarım dışı arazi olması nedeniyle hükmen, 390 ada 105 parsel sayılı 508,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz zilyetlik koşullarının oluşmaması nedeniyle, 390 ada 470 parsel sayılı 18.352,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davalı ... adına tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12774, Karar No: 2015/26095, Tarih: 24.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12774 E.  ,  2015/26095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/262365

MAHKEMESİ : Niksar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/387 (E) ve 2013/461 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyizinin N.. S..'ya yönelik olmadığı anlaşılmakla, sanıklar B.. S.., İ.. S.., H.. S.. yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7287, Karar No: 2015/7126, Tarih: 06.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7287 E.  ,  2015/7126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/717-2014/128

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

Satışı yapılan ve dava koınusu sıra cetvelinde yer alan Tekirdağ ili, Kumbağ köyü, 62 parsel sayılı taşınmaza Ziraat Bankası A.Ş. lehine 03.08.2006 tarih ve 8170 yevmiye numarasıyla 1. dereceden konulan ipotek ile ilgili düzenlenen ipotek akit tablosu ile ipoteğe konu alacak ile ilgili tüm bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin celbi ile dosyaya eklenmesi,

İçin dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19796, Karar No: 2014/8843, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19796 E.  ,  2014/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği TCK'nın 151/1. maddesi gereğince sanık ... hakkında hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay günü sanık ...'ın,... plaka sayılı aracın içerisinde kız arkadaşını beklemekte olan katılanın yanına gidip kim olduğunu, neden burada beklediğini sorduğu, aralarında bu nedenden tartışma çıktığı, tartışma neticesinde sanığın, katılanın aracının sol ön kapısına ve sağ ön far kısmına tekme atarak üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin suçun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6927, Karar No: 2020/593, Tarih: 30.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6927 E.  ,  2020/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın mirasçısı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin boşanma davasının reddine, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın, erkeğin reddedilen boşanma davasındaki yargılama giderleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek ise; her iki boşanma davası ve ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuş, istinaf incelemesinden önce, boşanma kararı henüz kesinleşmeden davacı-karşı davalı kadın 30.08.2018 tarihinde ölmüştür. Bölge adliye mahkemesince; davacı-karşı davalı kadının Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki tıbbi dosyasında, hastalık öyküsünde 35 yıllık hasta olduğu, teşhis olarak ayrışmamış şizofreni ve tanımlanmamış şizofreni tanısı konduğunu, şizofreni tanısı ile hastaneye müracaat eden kadının hukuki ehliyetinin bulunmadığını bu nedenle davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının HMK'nın 114/d gereğince açılmamış sayılmasına, evlilik ölümle sona erdiğinden erkeğin boşanma davasında karar verilmesine yer olmadığına, kadının davasının açılmamış sayılmasına karar verildiği gerekçesiyle erkeğin kusur tespiti konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak, ölen eşe ilişkin Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden gönderilen 28.03.2016 tarihli yazı ve eklerine göre; kadının 18.02.2013’ten 15.10.2015 tarihine kadar mükerrer ayakta tedavi, 17.01.2015-06.02.2015 tarihleri arasında ise yatarak tedavi gördüğü ve bu tedaviye ilişkin yatan hasta epikriz formunda kadının 35 yıllık hastalık öyküsü olduğu belirtilmiş ise de dosyadaki mevcut tıbbi kayıtlar ve diğer deliller davacı-karşı davalı kadının dava ve taraf ehliyetini belirlemek için yeterli değildir. O halde, mahkemece yapılacak iş; ölen eşin tüm tedavi evrakları ile dosyada toplanan diğer deliller hep birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmak suretiyle Türk Medeni Kanunu'nun 405 ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 56. maddeleri uyarınca ölen eşin dava tarihi itibarıyla vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu husus üzerinde durulmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.01.2020 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/16082, Karar No: 2012/6317, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16082 E.  ,  2012/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2008/183-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır kullandığı “BİOFİX” markasını tescil ettirmek için 28.11.2006 tarihinde davalı TPE'ne başvurduğunu, 2006/53247 kod numarasını alan başvuruya davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itirazın önce Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, bu ret kararına davalı şirketin yaptığı itirazın kabul edilerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2008-M-2128 sayılı kararı ile davalı şirketin “BİODER” ve “BİOXCİN” ibareli markalarının sektörde bilinirliğinin yüksek olduğu ve davacı başvurusuyla benzer olduğu gerekçesi ile başvurularının tümüyle reddedilmesine karar verildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'nın 2008-M-2128 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin dava konusu “BİOFİX” ibareli markaya benzer onlarca markasının bulunduğunu, bu markaları tanıtmak için önemli harcama ve yatırım yaptıklarını, reklam ve tanıtım faaliyeti yürüttüklerini, markaların bio ön eki ile başladığı için benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalıya ait "BİOXCİN" ve "Bioder" ibareli markaların özellikle kozmetik ürünler ve kremler yönünden KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğu, davacının "bio-" ön ekiyle çok sayıda markaya sahip olduğu, bu markalar kapsamında da çekişme konusu malların yer aldığı, aynı sektörde faaliyet gösteren davacının davalıya ait seri oluşturan bu markalardan "biobis" ibareli marka ile benzer bulunan bir başvuru yapmasının "seri içine dahil olma" girişiminden ibaret olduğu, bu nedenle başvurunun iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6745, Karar No: 2025/19, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/6745 E.  ,  2025/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/385 D.İş - 2022/459 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-10658

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/17288

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı vekilince dosyaya sunulan cevap dilekçesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.