muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1933, Karar No: 2025/9032, Tarih: 14.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1933 E.  ,  2025/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/85 E., 2023/55 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; paylaşımların müvekkili tarafından yapılmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, tekerrüre esas alınan ilamda uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3977, Karar No: 2011/5231, Tarih: 13.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/3977 E.  ,  2011/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnameleri ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 55/3, TCY’nın 102/3, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1.7.1984 doğumlu olan sanığın suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşılmakla yapılan incelmede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA; 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4371, Karar No: 2012/24180, Tarih: 10.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4371 E.  ,  2012/24180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Niğde 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/3174, Karar No: 2022/9398, Tarih: 07.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3174 E.  ,  2022/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terör örgütü propagandası yapma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2022 gün ve 2022/10 E. 2022/18 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23579, Karar No: 2014/2632, Tarih: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23579 E.  ,  2014/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında İstanbul Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 20/06/2012 tarihli ve GM-766060 seri nolu idari para cezası karar tutanağı ile 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3. maddesi uyarınca uygulanan 1.950,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ilişkin (kapatılan) Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 tarihli ve 2012/868 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2013 tarihli ve 2013/79 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/12/2013 gün ve 73375 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2013 gün ve KYB. 2013/384281 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İdarî para cezasının miktarına göre Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 tarihli ve 2012/868 değişik iş sayılı kararı kesin olduğu halde, bu karara itiraz üzerine verilen İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2013 tarihli ve 2013/79 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

1- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca hem aracın tescil sahibi olan ...'ya GM-766060 seri nolu İdarî para cezası karar tutanağı ile, hem de aracın sürücüsü Ayhan Temel'e GM-766059 seri nolu idari para cezası karar tutanağı ile İdarî para cezası verildiği ve bu cezalara yönelik her iki kabahatli tarafından tek bir dilekçe ile başvuruda bulunulup, mahkemece tensip her iki kabahatli yönünden yapıldığı halde yalnızca ... yönünden bir karar verilerek, sürücü Ayhan Temel'in başvurusu hakkında bir karar verilmemesinde,

2- Aracın tescil sahibi ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca uygulanan idari para cezasını müteakip 20/06/2012 tarihli ve 0170811 seri nolu tutanak ile kabahatliye ait aracın geçici olarak trafikten men edilmesine de yine idare tarafından karar verildiği, kabahatlinin araç men tutanağına ilişkin idari yargıya başvurduğu ve İstanbul 6. İdare Mahkemesinin 2012/1032 esas sayılı dosyası kapsamında 22/06/2012 tarihinde yürütmenin durdurulması kararı verildiği, adı geçen kabahatlinin yalnızca idari para cezasının iptaline yönelik olarak ise adlî yargı yerine başvurduğu anlaşılmışsa da, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık

iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin aracın geçici olarak trafikten men edilmesine ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 08/04/2013 tarihli ve 2013/74-495 sayılı kararı nazara alındığında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca uygulanan idarî para cezası ve aracın trafikten men edilmesi işlemine yönelik hukuka aykırılık iddialarının bir arada idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Hakkında verilen idari para cezasına karşı Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi'ne başvuran Ayhan Temel'in talebi hakkında anılan mahkemece herhangi bir karar verilmemiş ise de, talep hakkında mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin bu yönden REDDİNE,

II-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, ... hakkında verilen idari para cezasına ilişkin kanun yararına bozma istemi yönünden ise;

Başvuruda bulunan hakkında 2918 sayılı Yasa'nın ek 2/3 maddesi uygulanmak suretiyle idari para cezası tutanağının düzenlenmesini müteakip, aracın trafikten geçici olarak men edilmesine ilişkin tutanağının da düzenlemiş olması nedeniyle, 5326 sayılı Yasa'nın 27/8. maddesi uyarınca idari para cezasına karşı yapılan itirazı inceleme görevinin idare mahkemesine ait olduğu gözetilerek;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu yönden yerinde görüldüğünden, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2013 gün ve 2012/868 D.İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3853, Karar No: 2020/1018, Tarih: 06.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3853 E.  ,  2020/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/05/2016 gün ve 2013/195 - 2016/109 sayılı kararı bozan Daire'nin 17/05/2018 gün ve 2016/10033 - 2018/3693 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının uzun yıllar birçok ilköğretim kitabı yazıp sorular hazırladığını, davalı tarafın ilköğretim kitapları, soru kitapları ve yardımcı kitapları bastığını, davalının müvekkiline ait soruları, müvekkilinin izni olmadan kitaplarında yayınlayarak müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, FSEK 68 uyarınca üç katı tazminat taleplerine karşılık şimdilik 1.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber tanziminine, FSEK 70/1 uyarınca ihlal edilen manevi haklarına karşılık şimdilik 5.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber tanzimine, haksız kazancın işleyecek faiziyle beraber tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 432.992,94 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı ... Paz. ve Dağıtım A.Ş. yönünden davalı tarafın hukuki sorumluluğu olmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı tarafın ... Yayınları kitaplarına ilişkin hukuki sorumluluğu olmadığından husumet yönünden bu taleplerin reddine, davacının dava konusu yaptığı diğer kitaplar yönünden davanın kabulü ile Güvender Yayınları 5. sınıf, 2. sınıf, 3. sınıf, 4. sınıf, 6. sınıf, 7 sınıf tek kitaplar ile 7. sınıf soru bankası olmak üzere toplam 7 kitap için 144.330,97 TL rayiç bedel üzerinden üç katı 432.992,91 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalı ...Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce re'sen bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6162, Karar No: 2022/7073, Tarih: 13.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/6162 E.  ,  2022/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 04/11/2021 tarih ve 2021/1449 Esas, 2021/1276 Karar nolu kararının davacılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10/01/2022 tarih ve 2022/11 E.-2022/59 K. sayılı kararıyla davacıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacılar tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

1)Davacı ... Demir Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin itirazlarının incelenmesinde;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davacı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ...’nun itirazlarının incelenmesinde ise;

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davacı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ...’nun itirazlarının incelenmesinde ise;

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacının yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacıların yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 13/06/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22871, Karar No: 2012/26004, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22871 E.  ,  2012/26004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16793, Karar No: 2011/7438, Tarih: 30.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/16793 E.  ,  2011/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : Adem TAŞKAYA

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlü Adem Taşkaya hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükümlü Adem Taşkaya hakkında kurulan Çorlu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2003 gün ve 2003/309-1651 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü Adem Taşkaya hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü Adem Taşkaya’nın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yapılan değişiklikler dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.