muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19749, Karar No: 2015/4786, Tarih: 24.03.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/17266, Karar No: 2018/12620, Tarih: 26.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/17266 E.  ,  2018/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, ... bireylere uygulanacak destek eğitimi programları ve eğitim giderlerinin karşılanmasına dair yönetmelik (özel yasa) uyarınca davacı bakanlık tarafından özürlü çocukların eğitimi için davalı rehabilitasyon merkezine yapıldığı ileri sürülen yersiz ödemenin tahsili istemine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Her ne kadar, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’nun 07.06.2016 tarih, 2016/25298 Esas, 2016/23738 Karar sayılı ilamı ile dosya Dairemize gönderilmiş ise de, maddi hatanın giderilerek görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3414, Karar No: 2015/31775, Tarih: 15.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3414 E.  ,  2015/31775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/75998

:İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 08.05.2015 - 2015/75998

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 26.01.2015 tarihli 2014/9067 esas ve

2015/321 karar sayılı onama ilamı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.07.2014 tarihli

2014/104 esas ve 2014/101 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 03.07.2014 tarihinde 2014/104 esas ve 2014/101 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 26.01.2015 tarihinde 2014/9067 esas ve 2015/321 karar sayı ile hükmün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; "Devletin temel görevlerinden biri de, suç işlenmesini önlemektir. Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi ve ona bunun için fırsat vermesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2.maddesinde yer alan hukuk devleti ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen adil yargılama hakkı ihlal edilmiş olur. Esas olan gizli soruşturmacı olan görevlinin bir suç işlendiğini tesbit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarmasıdır. Oysa somut olayda; gizli soruşturmacı sanık V.. K..'dan 14.03.2014 tarihinde net 4 gram ve 15.03.2014 tarihinde net 1 gram olmak üzere toplam 5 gram 20'şer TL karşılığında iki kez esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisi parçaları satın almıştır. Gizli soruşturmacının sanıktan ilk uyuşturucu madde satın almasıyla, sanığın "satmak için uyuşturucu madde bulndurma" suçu belirlenmiş ve delil elde edilmiştir. Buna rağmen sanığın yakalanmayıp, eylemine devam imkanı sağlanarak, gizli soruşturmacı tarafından tekrar uyuşturucu madde alınması, hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir. Açıklanan nedenlerle, gizli soruşturmacının sanıktan uyuşturucu madde satın almasından sonra, tekrar bir kez daha uyuşturucu madde satın alması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi yerinde olmadığı" belirtilerek, Dairemizin sanık hakkındaki onama kararının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenle bozulması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nce 07.03.2014 tarihinde 2014/67 değişik iş sayı ile "gizli soruşturmacı" görevlendirme kararına istinaden 14.03.2014 tarihinde gizli soruşturmacının sanık Veysel'den 20 TL karşılığında 2 gram esrar aldığı, aynı gizli soruşturmacının 15.03.2014 tarihinde tekrar giderek sanıktan 20 TL karşılığında 0,5 gram esrar aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğu, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşılmış ve sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 26.01.2015 tarihli 2014/9067 esas ve 2015/321 karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA, 3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlisinin 14.03.2014 tarihinde 20 TL verip sanıktan 2 gram esrar aldığı, aynı görevlinin 15.03.2014 tarihinde tekrar giderek 20 TL verip sanıktan 0,5 gram esrar aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4883, Karar No: 2016/9416, Tarih: 10.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/4883 E.  ,  2016/9416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın ablasını kaçıran mağdura yönelik "kan kokusunu özledim, sana çok yakınım, gelebilirim" sözlerini içeren mesaj çektiğinin anlaşılması karşısında, "sözlerin bir anlık sinirle söylendiğinden korkutuculuk unsurunun bulunmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8682, Karar No: 2014/10104, Tarih: 18.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8682 E.  ,  2014/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2014/7-2014/235

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan S.. K.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular F.. K.. ve S.. K.. hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlulardan F.. K..’ın itiraz etmesi üzerine davacı alacaklılar icra mahkemesine başvurarak, borçlulardan F.. K..’ın itirazının kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına, her iki borçlunun da kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, borçlulardan F.. K..’ın itirazının kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına, davalıların kiralanandan tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı S.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından icra takibinde dayanılan kira sözleşmesi 01/03/2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl sürelidir. Sözleşme kiracı olarak F.Kaan Kulan tarafından imzalanmış olup takip borçlusu S.. K.. yazılı kira sözleşmesinin tarafları arasında bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde yazılı kira sözleşmesi ile kiracı olan davalı F.. K..’ın kiralananı diğer davalı S.. K..’a devrettiğini, yapılan alışveriş neticesinde bu yeri borçlu S.. K..’ın işlettiğinin anlaşıldığını belirterek her iki borçlunun da kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu S.. K.. her ne kadar yapılan icra takibine itiraz etmemiş ise de savunmasında kendisinin takibe konu kira sözleşmesinin tarafı olmadığını, davaya konu yeri kendisinin işletmediğini diğer davalıdan devralmadığını diğer davalının kira borcu olduğu için anlaşma sağlanamadığını savunmuştur. Davacı alacaklılar tarafından başlatılan icra takibinde yazılı kira akdine dayanılmış olup davalılardan S.. K.. bu kira sözleşmesinin tarafı olmadığına göre hakkında tahliye kararı verilemez. Mahkemece davalı S.. K..ın da kiralanandan tahliyesine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8406, Karar No: 2013/4691, Tarih: 27.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8406 E.  ,  2013/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda, iptali istenen mirasçılık belgesindeki miras bırakanın nüfusa kayıtlı olmayan “...” lakaplı ...olduğu, davacıların miras bırakanının ise İstanbul İli, Pendik İlçesi ... Mahallesi Cilt-15, Hane-62’de nüfusa kayıtlı ...... olduğu, ... 1602 parsel sayılı taşınmaz malikinin ise ... ...mirasçıları olup, davacılar tarafından nüfus kayıtlarında “...” lakabı geçmediği için önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; Pendik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/319 Esas sayılı davasında ... ve ... tarafından 1602 parsel sayılı taşınmazın maliki ... ...ile ... ......’in aynı kişiler olduğunun, ... tarafından ise anılan dosya ile birleştirilmesine karar verilen 2007/328 Esas sayılı davada ... ...mirasçılarının kendileri olduğunun tespiti istemiyle açılan derdest davalar bulunduğu ve eldeki mirasçılık belgesinin iptali davasının sonucunun beklenmesine karar verildiği belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; taraflar arasındaki asıl uyuşmazlığın dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenemeyeceği, bu hususun ancak Asliye Hukuk Mahkemesinde açılabilecek bir dava ile kanıtlanabileceği kuşkusuzdur. Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez. .../.

2012/8406-4691 S.2

O halde mahkemece; öncelikle bu konu ön sorun yapılmalı, ön sorunun çözümü için Pendik Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2006/319 Esas sayılı dava dosyasının sonucu beklenilmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davalı ... ve arkadaşlarına iadesine 27.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18411, Karar No: 2018/2528, Tarih: 10.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/18411 E.  ,  2018/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece hükme esas alınan jeodezi ve fotogrametri mühendisi... tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, dava konusu 101 ada 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazların ara sınırının eski paftasına uygun olarak yeniden sınırlandırma işlemine tabi tutulduğundan bahsedilmiş ve bilirkişi raporuna ek kroki ile bu durum gösterilmiştir. Ancak dosya içerisinde, bu parseller hakkında yeniden sınırlandırma işlemine tabi tutulup tutulmadığına ilişkin bilgi ve evrak bulunmamaktadır. Bu nedenle, anılan taşınmazlara ilişkin, uygulama kadastrosu yapıldıktan sonra bilirkişi raporunda değinildiği üzere yeniden sınırlandırma işlemine tabi tutulup tutulmadığının ilgili yerlerden sorulması, alınacak yazı cevabının dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16549, Karar No: 2021/28139, Tarih: 30.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/16549 E.  ,  2021/28139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; gerekçeli karar başlığında suç adının “çevrenin taksirle kirletilmesi” yazılması gerekirken “çevrenin kasten kirletilmesi” olarak yazılmış olmasının, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek ve suçtan zarar gören müşteki Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca kararı temyiz yetkisi bulunduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Suçtan zarar gören müşteki Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün CMK'nın 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, müşteki Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30630, Karar No: 2013/17697, Tarih: 27.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30630 E.  ,  2013/17697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü ...'ın idaresindeki tır ile gece vakti, meskun mahal, orta refüj ile bölünmüş yolda seyir halinde iken, olay mahalli ada şeklindeki kavşağa geldiğinde sola dönmek için manevra yaptığı esnada arkasından seyreden müteveffa sürücü... yönetimindeki otomobilin sol ön far ve çamurluk kısmıyla tırın sağ arka kısmına çarpması sonucu meydana gelen olayda; hafif derecede tali kusurlu olan sanığın sabıkasının bulunmadığı, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliğinin tespit edilmediği, olay sonrası kaçmayarak yaralıya yardım etmesine rağmen dosya kapsamına uygun düşmeyen, kanundaki ibarelerin tekrarı ile sanık hakkında TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/06/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27170, Karar No: 2016/10625, Tarih: 06.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27170 E.  ,  2016/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ..., ... haklarında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/64 Esas ve 2011/528 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan aldığı 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas teşkil ettiği ayrıca 3 aydan fazla mahkumiyet olması nedeniyle de sanığın cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve yasal engele rağmen ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.