muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3263, Karar No: 2014/2894, Tarih: 03.03.2014

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar H.. B.. ve S.. B.. ile davalı S. J. Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan aktüer bilirkişi raporunda, davacının oryantallik yaptığı, günlük kazancının 250,00 TL olduğu kabul edilerek iyileşme süresi olan 9 ay için davacının geçici işgöremezlik zararının 67.500,00 TL olduğu belirlenmiştir. Mahkemece böyle bir davada davacının gerçek zararının belirlenmesi için, gelirinin daha net kriterler ile ortaya konulması gerekmektedir. Davacı tanıklarının beyanları dışında davacının gelirine ait dosyada bir bilgi yoktur. Yaptırılan zabıta araştırmasında, davacının gelirine ilişkin bir tespit yapılmamış, babasının yanında kaldığı, üzerine kayıtlı bir malvarlığının bulunmadığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacının çalıştığı işyerlerinin bağlı olduğu oda veya kuruluşlardan, davacı ile aynı meslek kolunda çalışan kişilerin ortalama ayda kaç gün çalıştığı, günlük kazançlarının ne olduğu hususunun sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar H.. B.. ve S.. B.. ile davalı S. J. Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar H.. B.. ve S.. B.. ile davalı S.J. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/341, Karar No: 2010/9648, Tarih: 13.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/341 E.  ,  2010/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zorla ırza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetlerine ve sanık ... bakımından 5395 sayılı Kanun’un 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, diğer sanıkların ise atılı suçtan beraetlerine dair, Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2007 gün ve 2005/1013 Esas, 2007/183 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden müşteki SHÇEK vekili, mağdure ...’nun Saray Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bakım ve koruma altında bulunduğunu belirterek katılma talebinde bulunmuş ve bu talebi 24.03.2005 tarihli oturumda kabul edilmiş ise de, mağdureyi temsil ve haklarını korumaya yetkili bulunup bulunmadığının saptanması bakımından 2828 sayılı Yasanın 22/1 ve 24. maddeleri uyarınca mağdure hakkında yetkili ve görevli mahkemeden koruma kararı alınıp alınmadığı, alınmış ise devam edip etmediğinin araştırılması, varsa koruma kararının onaylı örneğinin getirtilip eklenmesinden sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/29788, Karar No: 2014/17222, Tarih: 22.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29788 E.  ,  2014/17222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/254572

MAHKEMESİ : Sultanhisar (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2008/275 (E) ve 2010/143 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Olay tarihinde başka suçtan dolayı sanığın işyerinde yapılan arama neticesinde, orjinal olmakla birlikte bir çok araca ait plaka, araç kimlik etiketleri ve ruhsat fotokopileri ile suça konu . (plastik levha) ve . nolu sahte olarak düzenlenmiş plakaların ele geçirildiği, sanığın savunmasında, kaportacılık yaptığını, kendisine tamir amacıyla getirilen bazı araçları tamir ettikten sonra sattığını, plakaların sahte olduğunu bilmediğini, ... nolu plastik malzemeden yapılmış plakayı aracın plakasının belli olması için plastik PVC ile kendisinin yaptığını, üzerine aracın plakasını yazdığını, görünürde plakaya benzemediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre, ... nolu plakanın, plastik levhanın ön yüzeyinin beyaz renkli folyo ile kaplanıp, üzerine siyah renkli "..." harf ve rakamları ile mavi renkli folyo üzerine beyaz renkli "TR" harflerinin yapıştırılması suretiyle oluşturulduğunun ve suça konu her iki plakanın sahte olarak düzenlenip yapılan sahteciliğin hüsnüniyetli kişilere karşı iğfal kabiliyetini haiz olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın savunmasında iddia ettiği gibi sadece aracın plakasının belli olması amacıyla ekspertiz raporunda özellikleri anlatıldığı şekilde bir zahmete katlanılmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi, araç sahibi tanık K. S.in aracı hasarlı olarak satın aldığında sadece tek plakasının olduğunu, aracın 1 yıl kadar sanığın deposunda beklediğini ve daha sonra sanık tarafından tamir edilerek kardeşinin eşinin adına tescilinin sağlandığını beyan etmesi ve sanık hakkında benzer suçlar nedeniyle bir çok dava açılması ve bazılarından mahkumiyetine hükmedilmesi karşısında, işi gereği tamir için getirilse dahi suça konu plakaların sahte olduğunu bilebilecek bilgi ve tecrübeye sahip olan sanığın savunmasına itibar edilmeyip, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınarak, öncelikle sahte olduğu iddia edilen plakalar duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri incelenip yasal unsurlarının bulunup bulunmadığı duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan ve sanık hakkındaki benzer nitelikteki dosyalarda getirtilip incelendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Adli Emanete kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Adli Emanete kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12800, Karar No: 2014/2862, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/12800 E.  ,  2014/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/7298

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

NUMARASI : 2011/257 (E) ve 2011/447 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın atılı suç yönünden ve suç tarihi itibari ile ceza ehliyetini kısmen veya tamamen ortadan kaldıracak düzeyde akıl hastalığının bulunup bulnmadığının tespiti bakımından raporunun alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, başka bir suç yönünden farklı kovuşturma dosyasında verilen Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinin 27.01.2011 tarihli raporuna dayanılarak hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4041, Karar No: 2015/5193, Tarih: 23.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4041 E.  ,  2015/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini, davalı şirketler ise; davacının iş akdinin feshedilmediğini, yeni ihaleyi alamaması nedeniyle çıkışının bildirilmek zorunda kalındığını davacının yeni ihaleyi alan firmada çalışmasına devam ettiğini bu nedenle feshe bağlı alacakların verilmeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere, davacı işten çıkışının verilmesini takip eden 15 gün içinde çalıştığı davalı Bakanlığa bağlı hastanede, yeni ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmaya başlamış ve halen de çalışmaya devam etmektedir. Davacının son alt işveren davalı şirketten çıkışının bildirilmesinden 15 gün sonra ihaleyi alan yeni dava dışı firmada çalışmaya başlaması arasında geçen süre, makul süreyi aşmamış olduğundan eski çalışmanın devamı olup yeni bir iş akdi olarak kabulü isabetsizdir. Bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı taleplerinin reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5677, Karar No: 2017/7062, Tarih: 20.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/5677 E.  ,  2017/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı ... şirketi vekili, davacılar vekili, davalı ... tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerin murisleri olan ...'ın davalılardan...'in sürücüsü ve maliki ... Kardeşler İnşaat Ltd. Şti. olan araca binmek isterken...'in kusuru nedeni ile.... sayılı kamyonun sağ tekerinin altında kalarak vefat ettiğini belirterek anne ... ... ve baba ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL ve ölenin kardeşleri Yeliz, ... ve ... için 15.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştilen davada davacılar vekili, aynı kaza nedeni ile kazaya karışan aracın sürücü, işleten ve trafik sigortacısından anne ... ... için 30,000,00 TL, baba ... için 20.000,00 TL ve ölenin kardeşi ... için 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren

işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; ıslahla bu miktarı ... için 32.696,15 TL'ye, ... için 25.416,56 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı ... ve davalı şirket, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Birleştilen dosyada davaya cevap veren davalı ... şirketi, sorumluluklarının 50.000 TL poliçe limitiyle sınırlı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı ... ... için 5.000,00 TL , ... için 5.000,00 TL, ... için 2.500,00 TL , ... ... için 2.500,00 TL , ... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 17.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28/10/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, birleşen davada (maddi tazminat davasında) davacı ... ... için 8.836,90 TL tazminattan davalı ... şirketinin sorumluğunun 8.836,90 TL, diğer davalıların sorumluluğunun 5821,99 TL olmak kaydı ile olay tarihi olan 28/10/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... için 7.482,22 TL tazminattan davalı ... şirketinin sorumluğunun 7.482,22 TL, diğer davalıların sorumluluğunun 5031,45 TL olmak kaydı ile olay tarihi olan 28/10/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... ...'ın maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili, davacılar vekili, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalı ...’in tüm, davalı ... şirketi vekilinin asağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde,

“işletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”, aynı yasanın 85/1 maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı yasanın 85/son maddesinde ise, “ işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1.maddesinde de, “sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir. Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı işletenin sorumluluğunu poliçe limiti dahilinde üstlenmektedir.

Somut olayda; davacılar murisi davalıya trafik sigortalı araca binmek isterken kaza meydana gelmiş, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı sürücü %75, davacı murisi ise %25 kusurlu bulunmuştur. Mahkemece maddi tazminata hükmedilirken davalılar sürücü ve işleten yönünden kusur tenzili yapılmış davalı ... şirketi yönünden ise kusur tenzili yapılmamıştır. Oysa, davacılar vekili desteğin araca binmek isterken meydana gelen kaza sonucu ölmesi nedeni ile çarpan araç sürücü, işleteni ve trafik sigortacısından müştereken ve müteselsilen destekten yoksun kalma tazminatı istemiş olmasına, trafik sigortacısının işletenin sorumluluğunu üstlenmesine göre, davalı ... şirketi yönünden de sigortalı aracın sürücüsünün kusuruna isabet eden oran üzerinden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde destek...’in %25 oranında olan kusuru indirilmeksizin karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-) 2918 Sayılı KTK'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple

usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez.

3-) 2918 Sayılı KTK'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple

usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez.

Bu durumda mahkemece, davacılar vekilinden davalı ... şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapılıp yapılmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgelerin istenip ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten, başvuru yoksa dava tarihinden itibaren davalı ... şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ...’in tüm, birleşen davada davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile birleştirilen dava için verilen hükmün davalı ... şirketi yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 527,30 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.957,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 20.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1151, Karar No: 2018/1824, Tarih: 19.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1151 E.  ,  2018/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yed-i emin otopark işletmeciliği yaptığı ve katılanın aracının bir olaydan dolayı muhafaza altına alınarak sanığın sahibi olduğu oto parka 11/07/2012 tarihinde teslim edildiği, katılanın daha sonra aracını 11/09/2012 tarihinde sanığın işlettiği oto parktan teslim aldığı ancak aracın motor üst kapak koruması, manifolt hortumu, zenon farlar, dikiz aynası, motor kliması ve motor turbosunun bulunmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın hiçbir şekilde araca müdahalesi olmadığını belirtir savunması, sanığın işlettiği otoparka suça konu aracın teslim edildiğinde “değerli eşya bulunmamaktadır, muhtelif yerlerinde çizik ve hasar mevcut, camları, kapısı açık, anahtarı yok" şeklinde kaydın bulunduğu teslim tarihinin 11/07/2012, iade tarihinin 11/09/2012 olduğuna dair düzenlenen belge, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde olunamadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.