muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4583, Karar No: 2019/342, Tarih: 10.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/4583 E.  ,  2019/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükümleri temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamında sanık ile müştekinin atılı suçların işlendiği tarihte, müştekinin evinde sıklıkla geceleri kaldığı, müştekinin çalınan paraları kanepenin altına koyduğu sırada sanığın bunu gördüğü, ertesi gün paraların çalındığının ortaya çıktığı, olay yeri incelme tutanağında kapı kilidinin zorlanmadığının tespit edildiği, aksini gösteren bir delil olmadığı, bu sebeple eylemin, sanık tarafından katılanın rızası dahilinde evde bulunduğu sırada hırsızlık suçunun işlendiği kabul edilmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii ve katılan ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13966, Karar No: 2013/21451, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13966 E.  ,  2013/21451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın fiil işlediği sırada şuurunun veya harekatının serbestisini tamamen ya da kısmen kaldıracak surette akıl hastalığına yakalanıp yakalanmadığı, (işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalıp azalmadığı) Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden yada tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden kesin rapor aldırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamından yararlanıp yararlanamayacağı saptanmadan, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10686, Karar No: 2024/11390, Tarih: 20.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10686 E.  ,  2024/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/674 E., 2024/716 K.

Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.01.1992-31.01.2019 (her yılın 10 ayı) davalı ... Kooperatifine ait iş yerinde düzenli olarak her gün gelen tohum ile gübrelerin toplanması, depolanması, yüklenmesi ve satış yapılması halinde araçlara aktarılması işinde çalıştığını ancak hizmetlerinin Kuruma bildirilmediğini iddia ederek, davalı iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Kurum nezdinde çalıştığına dair kaydına rastlanılmadığını, konu ile ilgili davalı müvekkil kooperatifle de iletişime geçildiğini ve yetkililerin kendisini tanımadıklarını, kendi nam ve hesabına çalışan serbest piyasa hamalı olduğunu bildirdiklerini, ihtiyaç duyulduğunda aranan ve genellikle kahvehanelerde oturan kişiler olduğunu belirttiklerini, bu hamallar ise sadece birkaç saatlik olarak çağrıldığını ve yaptığı işlerine mukabil ücret ödendiğini, ortada iş akdinin bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli 2019/166 Esas 2021/426 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli 2021/2091 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2022/6282 Esas, 2022/8554 K. sayılı ilamında; davacının piyasa hamalı olup olmadığı konusunda araştırma yapılması gerektiği gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesintisiz çalışmanın ispatlanmadığını, hak düşürücü sürenin uygulanmayacağını, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının piyasa hamalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i müdahil temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istenmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesintisiz çalışmanın ispatlanmadığını, hak düşürücü sürenin uygulanmayacağını, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının piyasa hamalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i müdahil temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istenmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Davacının 15.01.1992-31.01.2019 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde hamal olarak çalışmasının tespitini talep ettiği eldeki davada, Mahkemece davanın 15.01.1992-31.12.2013 dönemine yönelik talebin hak düşürücü süreden reddine, davalı ... Kooperatifinin 2013-2019 yıllarına ait gider pusulaları nazarında, hükme dayanak kılınan bilirkişi raporuna itibarla, davacının 2014/01-2019/01 tarihleri arasında davacının temizlik ve hamaliye işlerinde kesintili çalışmalarının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, davacının talebine konu dönemde hiçbir sigortalılık kaydının olmadığı, davalı ... Kooperatifine ait 2007-2014 yıllarına ait gider pusulalarında davacı ile birlikte ..., ..., ... ... isimli kişilerin imzalarının bulunduğu, 2015-2019 yılları arasında sadece ...'ın imzasının bulunduğu, dinlenilen tanık beyanları içeriğine göre davacının piyasa hamalı olarak çalıştığı açık olup, davalı ... Kooperatifine değişik zamanlarda gelen gübre, yem, tohum taşıma ve boşaltma işlerini ekip olarak yerine getirdikleri, bunun dışında başkaca kişilere hizmet ettikleri, günlük çalışmalarına karşılık yevmiye aldıkları, bu haliyle davacı ile davalı arasında hizmet akdinin unsurlarından olan denetim, bağımlılık ve ücret unsurlarının söz konusu olmadığı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgili davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6921, Karar No: 2009/7283, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6921 E.  ,  2009/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 178 ada 17 parsel sayılı 14.919,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz zemininin kayalık, çamlık, çalılık olduğundan ve zilyetliğin terk edildiğinden söz edilerek “çalılık ve çamlık” vasfıyla Maliye Hazinesi adına tesbit edilmiş ve tutanağın beyanlar hanesine “taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının ... kızı ...’a ait” bulunduğu şerhi verilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tesbit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 625.00.TL. vekalet ücretinin temyiz eden davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, 03.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2522, Karar No: 2019/19395, Tarih: 17.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2522 E.  ,  2019/19395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı; iş akdinin davalı işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece davalılar .... ve... İnş. San. Tic. A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden ise davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir. Kararın, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 26.02.2016 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.

Somut olayda, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda 26.02.2016 tarihli bozma ilamı ile kesinleşmiş hususların bir kısmı dikkate alınmaksızın yeniden hesaplama yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma sebebi yapılmayan olgular hakkında yeniden değerlendirme yapılması kazanılmış hak ilkesine aykırıdır. Bozma ilamına uyulması ile kesinleşen ücret, hesaplama süresi gibi hususlar sabit kalmak suretiyle alacaklar bozma ilamı doğrultusunda yeniden hesaplanmalıdır. Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan seri nitelikteki dosyalardan 2019/2511 esas sayılı dosyanın 17.10.2019 tarihli son bozma kararında, o dosyaya özgü olarak usulü kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde yapılan hesaplamalar ayrıntılı olarak açıklanmış olup, somut dosya bakımından bu açıklamalar dikkate alınarak her bir alacak yönünden bozma öncesi kesinleşen hususlar göz önünde bulundurulmak ve buna göre usulü kazanılmış hak ilkesine uygun şekilde yeniden değerlendirme yapılarak dava konusu alacaklar ile ilgili bir karar verilmek üzere hükmün yeniden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4372, Karar No: 2020/1702, Tarih: 21.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/4372 E.  ,  2020/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 257/1, 43/1, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2005-2010 yılları arasında ... Bursa İl Temsilciliği görevini yürüten sanık ... hakkında, 2010 yılında federasyonun bilgisi olmadan kurs, turnuva gibi organizasyonlar düzenleyerek elden para topladığı ve toplanan paraları federasyon hesabına intikal ettirmediği, toplanan paralara ilişkin makbuz kesmediği, ayrıca yetkisi olmadığı halde federasyonu borç altına ... taşıma sözleşmesi imzaladığı ve federasyonun bilgisi dışında ... isimli kişiyi istihdam ettiği iddialarıyla nitelikli dolandırıcılık, zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı ve mahkemece fiillerin sadece görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararı verildiği somut olayda;

Sanık hakkında zimmet, görevi kötüye kullanma (ve nitelikli dolandırıcılık) suçlarından kamu davası açıldığı, Gençlik ve Spor Bakanlığının bu suçların mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu tarafından hazırlanan rapor kapsamında ifadesine başvurulan katılımcıların; antrenörlük kursu için, bir kısmının 120 TL, bir kısmının 150 TL ödediğini; satranç turnuvaları için ise 20 TL ücret ödediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, söz konusu kurs ve turnuvalara katılım için federasyon tarafından belirlenen bir ücretin olup olmadığının tespit edilmesi, kurs ve turnuvaların yapıldığı dönemlerde sanığın hesabındaki hesap hareketlerinin belirlenmesi sonrasında;

Maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla, söz konusu turnuva ve kurslara ait temin edilebilen tüm defter, kayıt ve belgeler ile dokümanların dava dosyasıyla birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden seçilecek bilirkişi heyetine tevdi edilerek; zimmet suçuna ilişkin olarak sanığın uhdesinde federasyon parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sadece görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın izinsiz olarak federasyon adına borç altına ... sözleşme imzalaması ve federasyonun bilgisi dışında ... isimli şahsı istihdam etmesine ilişkin eylemleri hakkında hüküm kurulmaması,

Kabule göre de;

1-Sanığın izinsiz olarak federasyon adına borç altına ... sözleşme imzalaması ve federasyonun bilgisi dışında ... isimli şahsı istihdam etmesine ilişkin eylemleri hakkında hüküm kurulmaması,

2-Karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin tanık beyanlarına göre turnuva ve kursların en son yapıldığı 2010 Haziran olarak gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, suçtan zarar gören ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca esası incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/638, Karar No: 2011/593, Tarih: 07.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/638 E.  ,  2011/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.11.2010 gün ve 106-827 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmış olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10848, Karar No: 2014/12281, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10848 E.  ,  2014/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/81092

Mahkemesi : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/12/2011

Numarası : 2011/208 - 2011/473

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu Başkanlığı'nca 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ve aynı Kurulun 06.01.1984 tarih ve 40 sayılı kararıyla sınırları yeniden belirlenen bölge içerisinde yer alan Aydın ili, Kuşadası ilçesi, Yılancı burnunda yer alan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan 247 ada, 11 sayılı parselde bulunan binada, sanık tarafından ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin almadan ve 25.11.1988 tarihli Kuşadası Belediyesince verilmiş inşaat ruhsatnamesinin dayanak olan onaylı projeye aykırı olarak yapının içinde ve dışında nitelikli tadilat işlerine başlandığı, bu durumun Belediye görevlilerince tespit edildiği ve 13.01.2009 tarihli yapı tatil zaptının düzenlendiği, gerek yapı tatil zaptından, gerek olay yerinin ayrıntılı tespitinin yapıldığı 18.02.2009 tarihli kolluk tutanağından ve gerekse 29.07.2009 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, sanığın izinsiz olarak binanın hem içinde, hem dışında nitelikli onarım ve tadilat işine başladığı, onaylı mimari projeye aykırı olarak pencere ve balkon kapıları ebatlarının değiştirildiği, kimi pencere ve kapıların birleştirilerek sürgülü sistem yapıldığı, dış cephe sıvasının yenilendiği, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 06.01.1984 tarih ve 40 sayılı kararının mahallinde mutat vasıtalarla duyurusunun yapılması ve sanığın verdiği ilk ifadesinde de olay yerinin 1. derece sit alanı içerisinde yer aldığını bildiğine dair beyanı karşısında üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9355, Karar No: 2015/3052, Tarih: 19.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9355 E.  ,  2015/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 17:55 sıralarında sanık, idaresindeki otomobil ile ... istikametinden .... istikametine doğru meskun mahalde seyir halindeyken yaya geçidine geldiğinde, seyir istikametine göre sol taraftan orta refüjdeki yaya geçidi boşluğundan kaplamaya girmek suretiyle yaya geçidi üzerinden koşarak karşıdan karşıya geçmekte olan 2001 doğumlu yayaya aracının sağ ön far kısımları ile çarpması sonucu katılanın yaşamında tehlikeye neden olacak,vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; dosya içindeki olay yeri fotoğraflarına göre kaza mahallinden yaklaşık 18 metre geride hız kesici kasis olduğu, çarpma noktasından 3 metre geride yaya geçidi trafik levhası bulunduğu, tarafsız tanık ...'ın 20.12.2011 tarihli beyanında sanığın aracının 60-70 km hızla seyrettiğini belirttiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın meskun mahal sınırları üzerinde bir hızla ve uyarı levhasına rağmen hızını azaltmadan seyrine devamla yayaya çarpıp yaralanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksir hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında tayin edilen cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın fazla ceza verildiğine,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.