muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6536, Karar No: 2010/17122, Tarih: 08.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/6536 E.  ,  2010/17122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK 87/1-d maddesi uygulanırkan artırım oranının bir katı yerine 1/2 gösterilmesi, uygulama doğru olduğundan bozma nedeni sayılmamıştır.

1) Sosyal hizmetler uzmanının değerlendirme ve sonuç raporunda sanığın annesi tarafından; sanığın 1-2 yıldır sinirlerinin bozuk olduğu psikiyatriye götürüldüğünün ve ilaç tedavisi önerildiğinin, beyan edilmesi karşısında: sanığın ceza ehliyetini etkileyecek düzeyde bir akıl hastalığı olup olmadığı hususunun araştırılmaması,

2- Sanığın tüm aşamalarda ki savunmalarında kavganın müştekinin kendisine saldırması nedeniyle çıktığını söylemesi, olayın başlangıcını gören tanığın olmaması, düzenlenen doktor raporunda sanığın da yaralandığının tespiti karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16018, Karar No: 2010/28032, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16018 E.  ,  2010/28032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hayrabolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama  kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlu hakkında yetkisiz icra dairesi olan Tekirdağ’da 15.07.2009 tarihinde takibe başlandığı, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Tekirdağ 1.İcra Mahkemesi’nin 2009/221-203 sayılı ve 19.08.2009 tarihli kararı ile, Tekirdağ İcra Dairesinin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Hayrabolu İcra Dairesine gönderilmesine karar verildiği, kararın 02.09.2009 tarihinde alacaklı vekiline, 07.09.2009 tarihinde borçlu vekiline tebliğ edildiği ve temyiz edilmeyerek 17.09.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Alacaklı vekilinin ise Tekirdağ İcra Müdürlüğüne 29.09.2009 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Hayrabolu İcra Müdürlüğüne gönderilmesini istediği görülmüştür.

Bu durumda, alacaklı HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi uyarınca re’sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Hayrabolu İcra Mahkemesinin 26.02.2010 tarih, 2009/146 esas ve 2010/23 karar sayılı kararının hüküm bölümünün  ( 2.) maddesinde  yer alan “iptaline” sözcüklerinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “açılmamış sayılmasına” sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2144, Karar No: 2013/3928, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2144 E.  ,  2013/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak Ilgın Sulh Hukuk ve Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, ... Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin 28.08.2012 tarihli cevabi yazısından ve 13.10.2009 tarihli vasiyetnameden murisin son yerleşim yerinin “Ilgın“ ilçesi olduğu anlaşıldığından, TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakımevine konulma yerleşim yeri sayılamayacağından uyuşmazlığın, Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13455, Karar No: 2010/20048, Tarih: 09.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/13455 E.  ,  2010/20048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1. Maddeleri uyarınca 2 yıl, 6 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/162, 2007/211 sayılı sabıkası sebebi ile mükerrirlere özgü infaz rejimi altında çektirilmesine dair PENDİK 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2008 tarihli ve 2008/865 esas, 2008/813 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12/05/2009 gün ve 27940 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 02/06/2009 gün ve 2009/130052 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 12/06/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/162 esas, 2007/211 sayılı kararında suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda yer alması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 31/3. Maddesinin uygulandığı, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. Maddesine göre de fiili işlediği sırada onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesine isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CYY’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş bulunan ve olağan üstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma kurumu hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan istisnai bir yasa yoludur. Bu olağanüstü yasa yoluna başvurulabilmesinin ilk koşulu verilen hüküm veya kararın temyiz veya istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olmasıdır. Karar veya hükümlere karşı başvurulacak olağan yasa yolunun bulunması halinde bu yola başvurulamaz.

Yasa yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluk olup, bu husus 1412 sayılı CMUK'nın 33,5271 sayılı CYY’nın “Kararların açıklanması ve tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında açıkça belirtilmiştir.

1412 sayılı CMUK'nın 289 ( 5271 sayılı CYY’nın 260/1.) maddesinde ise yasa yollarına başvuru hakkı olanlar sayılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yasa yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluk olup, bu husus 1412 sayılı CMUK'nın 33,5271 sayılı CYY’nın “Kararların açıklanması ve tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında açıkça belirtilmiştir.

1412 sayılı CMUK'nın 289 ( 5271 sayılı CYY’nın 260/1.) maddesinde ise yasa yollarına başvuru hakkı olanlar sayılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/865-813 sayılı kararında , Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının ( Ek fıkra: 03/10/2001 - 4709 S.K./16. md.) 40/2.maddesine göre “ Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmünü taşıdığı, anılan kararda yasa yolu başvurusunun hangi merciiye yapılacağı gösterilmediğinden kararının kesinleşmediği, kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği, yukarıdaki açıklamalar ışığında kararın henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

1-) Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/865-813 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma istemin bu aşamada REDDİNE,

2-) Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/865-813 sayılı kararın tebliği usulsüz olduğundan sanık ...'in 31.12.2008 tarihli cezasının onaylanması istemini içeren dilekçeyle yaptığı istem süresinde ve temyiz niteliğinde olduğundan, esas hakkında görüş bildiren tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 9.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9594, Karar No: 2013/23808, Tarih: 31.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9594 E.  ,  2013/23808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2013 tarih ve 2011/2-2013/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Rahime Tezcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin 1981 yılından beri öğretmenlik yaptığını, yazdığı ders kitabı çalışmalarını bazı yayın evlerine gönderdiğini, davalının kitap yazma teklifinde bulunduğunu, bu doğrultuda üçlü bir yazar grubunda yer aldığını, ancak diğer iki yazarın kendi rızalarıyla bu çalışmadan ayrıldığını, bunun üzerine müvekkilinin önceki çalışmalarını genişletmek ve yeni bazı kısımlar oluşturmak suretiyle 3 kitabı tamamladığını, bu üç kitabın ”İlköğretim Matematik-1 1. Ders Kitabı ve Öğrenci Çalışma Kitabı”, “İlköğretim Matematik-1 2. Ders Kitabı ve Öğrenci Çalışma Kitabı” ve “İlköğretim Matematik-1 Öğretmen Kılavuz Kitabı” olduğunu, kitapların davalı yana teslim edildiğini ve yayınlanmadan evvel MEB Talim Terbiye Kurulu'ndan onaylandığını, ders kitabı haline gelen bu eserlerin yayımı, çoğaltılması ve dağıtımı ile ilgili olarak müvekkiliyle anlaşma yapılacağı ve ücret ödeneceği bildirilmesine rağmen bu güne kadar herhangi bir anlaşma yapılmadığını, müvekkilinin kitapların okullarda okutulmaya başlanmasından sonra izinsizce çoğaltılarak Türkiye çapında okutulmak üzere MEB ve okullara satılıp dağıtıldığını meslektaşlarından öğrendiğini, müvekkilinin FSEK'ten doğan mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, her bir birleşen dava yönünden ayrı ayrı muhtemel tecavüzün men'ine, FSEK 68. md. uyarınca üç kat telif tazminatı olan 5.000,00 TL maddi tazminat ile 70/son uyarınca bunu aşan karın tahsiline, ayrıca 60.000,00 TL manevi tazminata, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kitapların sözleşmeye istinaden basıldığını, davacı ve dava dışı ... ve ... ile 28.01.2005 tarihli sözleşme yapıldığını, bu sözleşme çerçevesinde oluşturulan 1-2-3. sınıflar için Matematik ders, çalışma ve öğretmen klavuz kitabı olmak üzere 9 adet kitabın yazarlar tarafından hazırlandığını, ancak Talim Terbiye Kurulu tarafından reddedildiğini, yazarların düzeltmesi sonrası ikinci kez red kararı verildiğini, ancak daha sonra yalnız davacının katkısı ile yapılan yeni çalışmalar neticesinde sadece 1. sınıfa ait matematik kitapları üçlü setin kabul edildiğini, ancak kitabın ücret karşılığı davacıya düzelttirilmesine rağmen en sonunda dava dışı Murat Kaya isimli şahsa 5.000,00 TL karşılığı düzelttirilerek denetimden geçtiğini, tüm yazarlara telif ücretlerinin ve düzeltme ücretlerinin sözleşmede yer almamasına rağmen ödendiğini, kitapların sözleşmeye istinaden bastırıldığını, bu nedenle mali ve manevi hak ihlalinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından yazıldığında kuşku bulunmayan “İlköğretim Matematik-1”, “Öğrenci Ders Kitabı”, “Öğrenci Çalışma Kitabı” ve “Öğretmen Klavuzu” isimli, üçlü set olarak yazılan kitabın FSEK'in 2. maddesi anlamında eser olup, eser üzerinde davacı adına mutad şekilde yer verildiği, bu nedenle davacı eser sahibinin adın belirtilmesi hakkının ihlalinden söz edilemeyeceği, eserin düzeltilmesinin dahi davacı gözetiminde ve bizzat gerçekleştirildiği, bu durumda eserin bütünlüğünün korunması manevi hakkının ihlalinden de bahsedilemeyeceği, esasen davacının manevi tazminat talebine esas olabilecek bir manevi hak ihlali ya da şahsiyet haklarına yönelik bir saldırı bulunduğu vaka ve iddiasının da olmadığı, bu nedenle somut olayda manevi haklara yönelik ihlal gerekçesiyle talep edilen manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tavsifi ve uygulanacak kanun hükümlerinin belirlenmesi mahkemece yapılması gereken bir değerlendirme ise de, davanın dayanağı olan maddi vakıanın belirlenmesi ve taleplerinin açıklığa kavuşturulması yükümlülüğünün davacı yana düşen bir husus olduğu, davacı vekilinin telif bedeli değil, haksız fiile dayalı telif tazminatı ve manevi tazminat isteminin kabulüne imkan olmadığı, FSEK'in 52'de öngörülen şekil şartına uyulmadan yapılan mali hakların devrine dair bir taahhüdün, edimlerin kısmen de olsa yerine getirilmesinden sonra geçersiz olduğu yönündeki iddianın MK'nın 2. maddesi uyarınca dinlenemeyeceği, bu nedenle davacının haksız fiil vakıasına dayalı üç kat telif tazminatı ve manevi tazminat istemlerinin tümüyle reddi gerektiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 48,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13638, Karar No: 2018/6807, Tarih: 17.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/13638 E.  ,  2018/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında; TCK'nun 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık hakkında; TCK'nun 158/1-f-son, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suça konu Türk Ekonomi Bankasına ait olan 15.06.2010 keşide tarihli hamile yazılı 8750 TL bedelli keşidecisi katılan ...'in yetkilisi olduğu ... isimli firma olan sahte çeki aralarındaki ticari ilişki nedeniyle çekte cirosu bulunmayan ve hakkında takipsizlik kararı verilen ... isimli şahsa verdiği, daha sonra çekin sırayla ..., ... , ... n,... ve müşteki ...'in ciro zinciri ile eline geçtiği, çekin en son hamil tarafından bankaya ibraz edildiğinde sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Dosya kapsamından; sanığın aşamalardaki savunmasında; suça konu çeki ...isimli kişiye sattığı mallar karşılığında aldığını ve ... isimli kişiden alacağı daire karşılığında verdiğini, çekin sahteliğini bilmediğini, çek sahte çıkınca ... tarafından dairenin kendisine verilmediğini beyan ettiği ve 03.06.2013 tarihli muavin defter başlıklı belge sunulduğu; dosya kapsamından nitelikli dolandırıcılık suçun mağdurunun sanık tarafından sahte çekin verildiği ... olduğu, yargılama aşamasında 16.05.2012 tarihli duruşmada ...'ın sattığı araba karşılığında sanığın suça konu çeki kendisine verdiğine dair beyanda bulunduğu ancak ifadesi alındıktan sonra 06.06.2013 tarihli havalesiz dilekçe ile sanık hakkında verdiği ifadeyi değiştirmek ve yeniden ifade vermek istediğini beyan ettiği fakat mahkeme tarafından yeniden ifadesi alınmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın savunmasında belirttiği ... Kaya adlı kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin sanıktan sorularak bu kişi hakkında araştırma yapılarak, bulunduğunda beyanının alınması, sanık tarafından ibraz edilen 03.06.2013 tarihli muavin defter başlıklı belgenin hangi hukuki ilişki kapsamında verildiğinin açıklattırılması, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği ticari ilişkiye ilişkin faturaların celbedilmesi, sanık ve ...'ın ifadelerindeki çelişkinin giderilmesi amacıyla ...'ın yeniden ayrıntılı ifadesi alınarak suça konu çekin hangi ticari ilişki kapsamında kendisine verildiğinin, sanığın savunması da gözetilerek zararının bulunup bulunmadığı, kısmi ödeme var ise sanık hakkında TCK'nun 168 maddesi hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermediğinin sorulması ve tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/928, Karar No: 2025/1879, Tarih: 20.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/928 E.  ,  2025/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.