muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3109, Karar No: 2012/4300, Tarih: 21.03.2012

20. Hukuk Dairesi 2012/3109 E., 2012/4300 K.

**20. Hukuk Dairesi 2012/3109 E., 2012/4300 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN ARAŞTIRMASI

- STERESKOPİK ÜÇ BOYUTLU İNCELEME**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Hükmüne uyulan Yargıtay Yedinci Hukuk Dairesi'nin 21.04.2008 tarih 761-1658 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli Y…

… köyü 144 ada 16 ve 18 parsellere eklemeli zilyetlik iddiasıyla açılan davanın kabulüne karar verilmişse de komşu parsel tutanakları ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilmediği, sınırda 144 ada 1 parsel sayılı orman parseli olduğu halde, orman araştırmasının da yapılmadığı, bu araştırmalar yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin M.Celil mirasçıları adına tesciline, 16 parseldeki (A), (B) ve (C) ile gösterilen yapıların da sırasıyla Sefer, İsmail ve Orhan'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasa'nın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazlar kadastro sırasında herhangi bir belge ibraz edilmemesi nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasa'nın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazlar kadastro sırasında herhangi bir belge ibraz edilmemesi nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları ve kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; keşif sırasında dinlenen orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazların 1969 tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerler içinde kaldığı bildirilmiş, ancak hava fotoğrafı rapora eklenmemiş, ekli memleket haritasında da 18 parsel sayılı taşınmazın kısmen yeşil alanda yer aldığı ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu anlaşılmış, bunun üzerine Dairenin 21.09.2011 günlü geri çevirme kararı ile ek rapor hazırlanması istenmiş, aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda, dava konusu taşınmazlardan 18 parselin daha önceki raporda belirtildiği gibi 1969 tarihli memleket haritasında ve bunun yapımına esas alınan hava fotoğ-raflarında koyu renkli, 16 parselin açık renkli alanda; 1959 tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında ise 16 parselin açık, 18 parselin koyu renkli bölümde işaretlendiği gözlenmiş, bu çelişik durumun nedeni ve koyu rengin hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği açıklanmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten, tespit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Yasası'nın 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile kadastro tespit tarihinden 15-20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereskopik çift hava fotoğraflarının stereskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, öncelikle 1959 ve 1969 tarihli memleket haritaları ve bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile tespit tarihinden 15-20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve orijinal renkli memleket haritaları stereskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip ta-şınmazın niteliğinin ne olduğu belirlenmeli, koyu rengin hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, cinsi, dağılımı, baskın ağaç türünün ne olduğu ziraat uzmanına açıklattırılmalı, orman sayılmayan bölümlerde zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, bu şekilde toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetimi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimi'ne iadesine 21.03.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2385, Karar No: 2010/6162, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2385 E.  ,  2010/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.03.2009 gün 2008/18096 - 2009/3466 sayılı bozma kararında özetle: "Dava konusu ... Köyü 129 ada 27 sayılı parselin eğiminin % 15 - 20 olduğu, üzerinde seyrek halde 8 - 10 yaşlarında palamut meşelerinin olduğu anlaşıldığından ve meşe ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubunda olup, çevreden uçarak alana giremeyeceği, üzeirndeki meşe ağaçlarının önceki yıllarda tahrip edilmesinden, toprak altında kalan köklerden tekrar yetişeceği gözönüne alındığında orman niteliği ile tescile karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... Köyü 129 ada 27 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Davacı ... ...'in davasının reddine dair verilen karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.03.2009 gün 2008/18096 - 2009/3466 sayılı kararı ile onandığı ve kararın düzeltilmesi istemi de yine Dairenin 17.06.2009 gün 2009/8692-10091 sayılı kararı ile reddedildiği ve bu kişi açısından karar kesinleştiğinden bozma sonrası bozmaya uyularak yapılan yargılamada artık taraf olamayacağından hükmü temyiz etme yetkisi yoktur. Açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17802, Karar No: 2015/23345, Tarih: 07.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17802 E.  ,  2015/23345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/155-2013/574

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı S.. K.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı S.. K.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı S.. K.. vekilinin temyizine gelince;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, Çatalca 2. Kadastro Mahkemesi'nin kesinleşen 987/1111 ve 988/170 sayılı kararında davalı S.. K..'ın payı daha fazla iken, tapuya verasete iştirak olarak geçtiği, ancak mahkemece, mevcut tapu kaydına göre pay karşılığı doğru olarak hesaplanarak kamulaştırma bedeli verildiği anlaşıldığından,

Davalı S.. K..'a tapu kaydının iptali ile payların düzeltilmesi davası açması için süre verilmesi, açılması halinde bu dava sonucu beklenerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı S.. K.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı S.. K..'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden peşin alınan harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13920, Karar No: 2014/18899, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13920 E.  ,  2014/18899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/04/2014 tarih ve 2013/249-2014/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kimlik bilgileri kullanılarak kurulan şirket adına davalı bankadan çek karneleri alındığını, çeklerin karşılıksız çıkması neticesi müvekkilinin karşılıksız çek keşide etme suçundan 15 gün cezaevinde kaldığını, davalı bankanın çek karnesi verirken gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 5.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dava dışı ...Tekstil Ltd. Şti'ye çek karnesi verirken kendilerinden beklenen dikkat ve özeni gösterdiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;davalı banka tarafından, dava dışı şirkete kuruluşundan 1 yıl geçmeden ve yeterli araştırma yapmadan çek karnesi verildiği, verilen çeklerin karşılıksız çıkması sonucu çekte keşideci olarak gözüken davacı hakkında karşılıksız çek keşide etme suçundan çok sayıda dava açıldığı ve takip yapıldığı, davalının davacının uğradığı zararlardan kusuru oranında sorumlu olduğu, tarafların olayda %50'şer oranında müterafik kusurlarının bulunduğu, davacının uğradığı 5.000 TL zararının %50'si olan 2.500 TL'yi davalıdan talep etmeye hakkı bulunduğu, davacının haksız yere ceza davalarına muhatap olmasının kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi nedeniyle manevi tazminat talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2.500 TL maddi tazminat ile takdiren 7.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 342,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19713, Karar No: 2014/24395, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19713 E.  ,  2014/24395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/226-2014/574

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 15.09.2009 tarihinde tespit edilen % 30 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8464, Karar No: 2011/18072, Tarih: 03.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8464 E.  ,  2011/18072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacılar vekili, dava dilekçesinde dava konusu taşınmazların dere mutlak koruma alanında kalan bölümlerinin bedelinin belirlenmesini ve fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00-TL'lik kısmın yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ettiği gözönünde bulundurularak, taleple bağlı kalınmak suretiyle toplam 8.000,00-TL'lik tazminata hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazların mutlak koruma alanlarında kalan bölümlerinin tamamı dava konusu edildiğinden bu alanlardaki davacılar paylarının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken tescil hususunda yazılı şekilde infazda tereddüt uyandıracak biçimde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1, 2, 3, 4 ve 5. bentlerinin b fıkralarının tümüyle ve bent başlarındaki (a) harfinin çıkartılmasına, yerine gerekçeli kararın hüküm fıkrasının sonuna ayrı bir bent olarak, (Tamamı dere mutlak koruma alanında kalan Tuzla Tepeören Köyü 439, 440, 441 ve 442 parsel sayılı taşınmazlardaki davacılara ait paylarının iptal edilerek davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline, yine aynı köydeki 1117 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi Rüstem Demet'in 17.01.2011 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 11.539,58 m²'lik dere mutlak koruma alanındaki davacılara ait tapu paylarının iptali ile davalı idare adına tesciline) bendinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16952, Karar No: 2014/6086, Tarih: 28.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16952 E.  ,  2014/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, öre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1581, Karar No: 2008/3180, Tarih: 27.03.2008

3. Ceza Dairesi 2007/1581 E., 2008/3180 K.

**3. Ceza Dairesi 2007/1581 E., 2008/3180 K.**

**- DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

- İŞGAL VE FAYDALANMA

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Sanık hakkında tanzim edilen 02.07.2002 tarihli suç tutanağında, Antalya ili Kepezaltı mevkii 140 nolu bölmede yer alan orman vasfındaki yeri kapsayan 226 nolu parsel içinde yer alan 341 m2,lik yeri işgal edip 102 m2,ye betonarme ev yaptığı, evin altında odunluk olup güneyinin tuğla, doğusunun kafes telle çevrilip içine 21 adet meyve ağacı dikmek suretiyle, devlet ormanına tecavüzde bulunduğu iddiasıyla açılan K.D. üzerine, sanık savunmasında yeri 1992'de Mehmet'ten satın aldığını, onun da noter senediyle aldığını, evi kendisinin yapıp bir kısım ağaçlar diktiğini, orman olduğunu bilmediğini, orman olmayan yerlere dikenli tel çekildiğini, aldığı yerin dikenli telin dışında kaldığını savunmuş; mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla yapılan 07.10.2005 tarihli keşif sonucu fen kadastro bilirkişi tarafından düzenlenen 26.10.2005 tarihli krokili raporunda tutanak mümzii tarafından gösterilen suça konu yerin 2148, 2149 ve 2150 nolu O.S.T.'den hareketle sabit noktalardan yararlanarak paftayı zemine aplike ederek yaptığı ölçüm sonucunda krokide A işaretli 90 m2'lik kargir tek katlı ev ile B işaretli 140 m2,lik evin dışında bahçe olarak kullanılan yerlerin D... Köyü 226 nolu P içinde kaldığını; Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 2001/49 Esas 2002/18 Karar sayılı ilamıyla 226 nolu P'nin A işaretli 846.755 m2 yüzölçümlü kısmının 2745 ve 2746 nolu parsellere hükmen ifraz edilip orman vasfıyla Hazine adına tescilinin istenip, dava konusu A ve B işaretli yerlerin 2746 nolu parsel içinde kaldığını belirtmiş; orman yüksek mühendisi bilirkişinin düzenlediği 28.10.2005 tarihli raporunda da, fen bilirkişinin raporu teyit edilerek A işaretli 90 m2'lik ev ile B işaretli 140 m2,lik bahçenin olmak üzere toplam 230 m2'lik yerin D... Köyü 226 nolu parsel içinde bulunduğunun; bu köye ait dava konusu yerin de içinde bulunduğu sahanın orman kadastrosu ve 2. madde uygulanma çalışmalarının 1976 yılında yapılıp 09.12.1976'da ilan edilerek itiraz edilmeyen yerlerde 09.12.1977 târihinde kesinleştiğini, 2/B uygulama çalışmalarının da 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğini; önceki yıllarda nizalı yerin dış kısmından geçen beton kazık ve dikenli tel ihatanın hangi kurum veya kuruluş tarafından çekildiğine dair kanıtlayıcı bulgu bulunmadığını belirtmiş ise de, fen bilirkişinin krokisinden bu dikenli tel hattın orman kadastrosuna göre orman sınır hattı olmadığının anlaşılmasına; yine bilirkişi raporunda suça konu sahanın yer aldığı Antalya D... Köyü 226 nolu parsel ile ilgili Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 21.02.2002 tarih ve 2001/49 esas, 2002/18 karar sayılı kararında da D... Köyü 226 nolu parselin o dava dosyasına ekli haritada A harfiyle gösterilen 846.755 m2/lik yerinin devlet ormanı olarak tesciline karar verilip bu kararın 11.04