muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6446, Karar No: 2024/7341, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6446 E.  ,  2024/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2680 Esas, 2024/370 Karar

DAVA TARİHİ: 03.08.2016

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Derik Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/211 Esas, 2017/205 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5567, Karar No: 2020/4303, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5567 E.  ,  2020/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet(sanıklar hakkında ayrı ayrı)

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, arkadaşı olan katılan ...'a,... ilinde bulunan ...isimli tanıdığının ikametlerinin bahçesini kazdıklarını, 14,5 kg'lık mercimek tanesi büyüklüğünde altın bulduklarını, rastgele seçtiği üç adet mercimek tanesi büyüklüğündeki altını örnek olarak aldığını belirttiği, katılanın örnek olarak getirilmiş olan bu altınları inceleyip gerçek olduğunu gördüğü, sanık ...'nin de katılana...i yıllardır tanıdığını ve kendisine çok güvendiğini bu nedenle altınlarla ilgili teklifin kendilerine geldiğini belirttiği, sanıkların altınların tamamını satın almak için ...isimli kişinin 70.000 TL para istediğini ancak parayı denkleştiremediklerini belirtip katılanın da 50.000 TL destek olmasını istedikleri, bu parayı vermesi durumunda alışveriş sonrası kendisine 100.000 TL ödeme yapacaklarını belirttikleri, bu şekilde güven sağlayıp numune olarak gerçek üç adet altını da göstererek katılanı aldatıp ikna ettikleri, birlikte... merkez ... köyü yakınlarında boş bir araziye geldikleri, buraya açık kimlik bilgileri tespit edilemediği için hakkındaki soruşturma halen devam eden ...isimli kişinin gelerek alışverişi ... ile yapacağını, katılan ve sanık ...'nin gelmemesi gerektiğini söylediği, katılanın sanık ...'a 50.000 TL parayı verdiği, ...'ın da bu parayı yanına alıp ...ile birlikte uzaklaştığı, on dakika kadar sonra ...'ın yalnız başına altın olduğunu belirttikleri ancak Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü raporuna göre yaldız kaplamalı metalden mamul olan 9300 gr altın renginde pirinç madenini alıp geldiği, katılanın yanında götürdüğü altın ölçüm cihazı ile yaptığı ölçüm sonrası bu altınların sahte olduğunu anladığı sanıkların bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3935, Karar No: 2019/14271, Tarih: 26.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3935 E.  ,  2019/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu içinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında psikolog... tarafından düzenlenen 30.01.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda "...Suça sürüklenen çocuğun yaş dönemi özellikleri, zihni melekelerinin yetersiz olabileceği ihtimali ve sosyo - psikolojik koşulları dikkate alındığında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığı,...Devlet Hastanesi ve ... Rehberlik ve Araştırmadan alınmış olan... Rehabilitasyon Merkezinde eğitim görmesini gerektirecek raporda ne yazdığının (Mental Retardasyon tanısı konmuş olabileceği ihtimali) dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocukları Koruma Kanununun 5. maddesinde belirtilen koruyucu ve destekleyici tedbirlerden yararlanmasının uygun olacağı" hususunun bildirilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, dosyadaki sosyal inceleme raporu sureti de eklenerek Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16794, Karar No: 2012/21366, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16794 E.  ,  2012/21366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.04.2011 tarih ve 2008/748-2011/177 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü hazır bulunan davacı ... ile davacılar vekilleri Av. .... Av. ..... ve davalı Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin sahibi oldukları Atlantis Enerji Şti'nin, Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olduğu 15 MW'lık Muğla, Bodrum, Yalıkavak; 15 MW'lık Manisa, Akhisar, Beyobası; 15 MW'lık Çanakkale Lapseki; 15 MW'lık Balıkesir, Bandırma; 22,5 MW'lık İzmir Karaburun ve 15 MW'lık Muğla, Datça Rüzgar Santralleri Projelerinin, davalı ...'e devredilmesi konusunda sözleşme imzalandığını, taraflar arasında yapılmış bu sözleşme gereğince müvekkillerinin sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak, davalının üzerine düşen yükümlülükleri zamanında ve tam olarak yerine getirmediğini, bu nedenle Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olunan projelerden Bandırma hariç hiçbirini hayata geçirmediğini, Bandırma projesi ile ilgili olarak, alınmış üretim lisansının tesisin zamanında bitirilmemesi nedeniyle Elektrik Piyasası Kanunu gereğince iptal edildiğini, müvekkillerinin Enerji Bakanlığı'nda hak sahibi olduğu projelerdeki haklarının, zamanında başvuruların yapılmaması, tesis inşa edilmemesi, projelerin ve işin gereği gibi takip edilmemesi, devralanın projelerle ilgili olarak kurulması gereken anonim şirketinin kurulmaması gibi nedenlerle yitirildiğini, müvekkillerinin sözleşmeden kaynaklanan haklarını alamadığını ileri sürerek 03/11/1998 tarihli sözleşme gereğince müvekkillerinin 494.178 USD alacaklı olduğunun tespitiyle alacağın aynen tahsiline, aynen tahsilinin mümkün olmaması halinde fiili ödeme tarihindeki TC. Merkez Bankası döviz satış kurundan hesaplanacak TL karşılığının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme konusu Beyoba ve Datça projelerinin, Bakanlıkça oluşturulan Teklif Değerlendirme Kurulu tarafından, aynı bölgedeki hak sahibi olan projelerle birlikte değerlendirildiğini ve RES kurulması için uygun şartları taşımadığı gerekçesi ile reddedildiğini, Yalıkavak, Lapseki ve Karaburun Projelerinin de Bakanlıkça resen durdurulduğunu ve projelerin yap, işlet, devret modeli kapsamında realize edilemeyeceğinin bildirilmesi ile reddedildiğini, böylece sözleşme içeriğine göre bu projelerle ilgili olarak davacıya herhangi bir ödeme yükümlülüklerinin bulunmadığını, Bandırma projesinde ise istenen tüm çalışmaların başarı ile tamamlandığını ve üretim lisansının alındığını, ancak kamulaştırma çalışmaları sırasında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından belirlenen santral yerinin Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nca değiştirilen doğal mania alanı kriterleri yüzünden lisans iptali yaşandığını, sözleşmenin ifasının bu nedenle mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Enerji Bakanlığı'nın 13.12.2010 tarihli yazısı içeriğinden, davalının sözleşme tarihi itibariyle gerekli müracaatlarda bulunduğu, projelerin teklif alındıkları şartlarla yürütülmeleri imkanı kalmadığından ve bu projelere DPT Müsteşarlığı'nca olumlu görüş verilmemesi nedeniyle 10.09.2001 tarihinde bu projelerin yürütülmesinin mümkün olmayacağının bildirildiği, bu şekilde davalının sözleşme tarihi itibariyle yetkili makamlara gerekli başvuruda bulunduğu, ancak projenin yeterli olmadığından ötürü taleplerin kabul edilmediği, yine Enerji Bakanlığı'nın 13/12/2010 tarihli yazısına eklemiş olduğu Genel Müdür imzalı yazı içeriğinden davalının 1999 yılı itibariyle, davaya konu sözleşme içeriğindeki projelerle ilgili başvurularda bulunduğunun anlaşıldığı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na yazılan yazıya verilen cevapta dava konusu projelerle ilgili olarak herhangi bir başvurunun bulunmadığı bildirilmiş ise de sözleşme kapsamına göre davalının sözleşme tarihi itibariyle yetkili kuruma başvurup, olumsuz cevap aldıktan sonra 2001 tarihinde yetkili makamın değişmesinden sonra, bu makama da ayrıca başvuru yapma zorunluluğu bulunmadığı, sözleşmeye konu alacak miktarlarının istenilebilir olması için gerekli şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıların sahibi oldukları Rüzgar Santralleri Projelerinin (RES), davalı ...'e devredilmesi konusunda imzalanan 03/11/1998 tarihli sözleşmenin III. maddesinde düzenlenen yükümlülüklerin davalı tarafından yerine getirilmediği iddiasına dayalı ve aynı maddede düzenlenen alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davalı şirket, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’na gerekli başvuruların yapıldığını ancak Bakanlıkça oluşturulan Teklif Değerlendirme Kurulu tarafından projelerin RES kurulması için uygun şartları taşımadığı gerekçesi ile reddedildiğini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın 13.12.2010 tarihli yazısı içeriğinden, sözleşme kapsamına göre davalının sözleşme tarihi itibariyle yetkili kuruma başvurup, olumsuz cevap aldıktan sonra 2001 tarihinde yetkili makamın değişmesinden sonra, bu makama da ayrıca başvuru yapma zorunluluğu bulunmadığı, sözleşmeye konu alacak miktarlarının istenilebilir olması için gerekli şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, projelerin hangi nedenle uygulamaya konulmadığı noktasındadır. Yukarıda açıklandığı üzere ve dosyada davaya konu RES’lere ilişkin başvurular sonucu Bakanlıkça verilen kararlara göre, uyuşmazlığın çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirmekte olup, mahkemece uzman bir bilirkişi heyetinden projelerin hangi nedenlerle gerçekleşmediği, projelerin uygulanmamasında davalı şirketinin kusurunun bulunup bulunmadığı, sözleşmenin III. maddesinde parantez içinde yazan “ Güçbirliği Holding A.Ş’nin insiyatifi dışındaki hukuki ve özel koşullar hariç” halinin somut uyuşmazlıkta gerçekleşip gerçekleşmediği husunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece 13.12.2010 tarihli Bakanlık yazısı ve 10.09.2001 tarihli Genel Müdür imzalı yazı içeriği dikkate alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14041, Karar No: 2007/12037, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14041 E.  ,  2007/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit hukukuna ilişkin davada ... asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kooperatif aidat borcundan kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 14.02.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9467, Karar No: 2012/12928, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9467 E.  ,  2012/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.2.2011 gün ve 114-64 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının, temyiz dilekçesi her iki davalının vekili olarak Avukat ...'a tebliğ edilmiştir. Oysa bu avukat, sadece ...'in vekilidir. Bu avukata davalı ... tarafından verilmiş vekaletname var ise; eklenerek gönderilmesi yok ise bu davalıya temyiz dilekçesi tebliğ edilerek bundan sonra dosyanın gönderilmesi için dairemizce 13.2.2012 tarihinde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş; fakat eksikliğin giderilmesi için hiçbir işlem yapılmamıştır. Gerekli dikkat ve özen gösterilerek, eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için, yeniden mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki eksiklik giderilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1929, Karar No: 2019/3076, Tarih: 14.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1929 E.  ,  2019/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesiyle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 gün ve 2018/306 E. 2018/427 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8549, Karar No: 2023/3197, Tarih: 05.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8549 E.  ,  2023/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu .../.../... köyünde davacının maliki olduğu 109 ada 5 parsel sayılı taşınmazın sınırında yıllardır zeminde mevcut olduğu şekilde yolu olduğunu ancak bu yolun davalı adına kayıtlı olan 4 no.lu parselin içerisinde kaldığını ve davalının yolu kapattığını, bu yol haricinde taşınmazın bir yolu bulunmadığını, bu sebeple zeminde mevcut olan yol kadar davalıya ait taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleştirilen davada dava dilekçesinde özetle, kadimden beri kullanılagelen yolunun davalıya ait olan 6 no.lu parsele ilave edildiğini ve davalının yolun kullanımına izin vermediğini, 4 no.lu parsel ile ilgili Mahkemenin 2013/280 E. sayılı dosyası ile dava açtıklarını, bu sebeple zeminde mevcut olan yol kadar davalıya ait taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde, davacının iddia ettiği 109 ada 4 no.lu parselin yolunun eski olmadığını, kendi imkanları ile açtığını ve mülkiyetinin kendisine ait olduğunu, aksine davacının kendi parselinde kalan kadimden beri kullanılan diğer taşınmaz sahiplerinin de gelip geçtiği yolu kapattığını ve kimsenin geçmesine izin vermediğini, bunun üzerine kendi yolunu açtığını, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada davalı ... duruşmadaki beyanında; bilirkişilerce belirlendiği üzere kazık çakılmak suretiyle kapatılan kadim yolu davacının oğlunun kapattığını, kendi parselindeki yolun kadim yol olmadığını, özel yol olduğunu, kendilerinin o yolu açtıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mahallinde dinlenen mahalli ve tespit bilirkişiler ile tanık beyanlarından ana yoldan 6 parselde E harfi, 4 parselde ise B harfi ile gösterilen yolun kadim yol olduğu, davacının taşınmazına bu yoldan gidip geldiği, bu yolun eskiden bulunan değirmene gidip gelmek için de kullanılan bir yol olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne;

1-... ili ... ilçesi ... köyü ... Mahalle mevkii 109 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline,