muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33020, Karar No: 2014/14214, Tarih: 29.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/33020 E.  ,  2014/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/223426

MAHKEMESİ : İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

NUMARASI : 2009/440 (E) ve 2009/1054 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Oluşa uygun kabule göre, sanığın 03.02.2009 tarihinde katılanların evine gelerek önce katılan Yeliz’e “benim dışında biriyle evlenirsen seni öldürürüm” deyip evden çıkarken her iki katılana “bu akşam gelip sizi öldüreceğim” dediği, 04.02.2009 günü önce katılan Yeliz’e telefon edip “oraya geliyorum sizi öldüreceğim” dedikten sonra katılanlar Yeliz ve Hatice’nin evine gelip elinde tabanca olduğu halde katılanları ölümle tehdit eylemlerinin bütün olarak katılanlara karşı TCK’nın 43/1 ve 43/2. maddeleri ayrı ayrı temel ceza üzerinden artırılmak suretiyle zincirleme biçimde tek tehdit suçunu oluşturmasına karşın yanılgılı değerlendirmeyle her katılan yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12108, Karar No: 2023/7151, Tarih: 05.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12108 E.  ,  2023/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/55 E., 2016/152 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kumru Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme nedeniyle hatalı karar verildiğine ve bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, tapuda katılan adına kayıtlı tarla vasıflı taşınmaza sınır belirlemek için kazık çakmak suretiyle tecavüzde bulunduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. İddianame, tapu kaydı ve tüm dosya kapsamına göre; katılana ait tarla vasıflı taşınmaza sınır belirlemek amacıyla kazık çaktığını ikrar eden sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10785, Karar No: 2014/13544, Tarih: 09.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10785 E.  ,  2014/13544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/212929

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2012/1298 (E) ve 2013/149 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanında, arkadaşı M..C..'ın sanığı görünce kornaya bastığını sellektörler yaptığını, araçtan inip Mevlüt'ün yanına geldiğini, kendisine seni iki şahıs lafa tutup konuştururken, diğer şahıs aracın yan kapısından telefonunu alıp kaçtı dediğini, bunu üzerine olay yerinden henüz uzaklaşmayan sanıklara cep telefonunu vermelerini söylediğini, bağırıp çağırmaya başladıklarını, kendisine hitaben burası Kuruçay, asarız, keseriz şeklinde konuşmaya başladıklarını, ileri sürmesi karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. B..'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 09.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3813, Karar No: 2015/32988, Tarih: 19.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/3813 E.  ,  2015/32988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/239325

Mahkeme : İSKENDERUN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 11/04/2013 - 2013/42 esas ve 2013/80 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin 08/03/2012 tarihinde 25 TL verip sanıktan net 1,40 gram esrar aldıkları, 16/03/2012 tarihinde 5 TL verip 1 adet uyarıcı madde içeren tablet aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece hareketlerin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17531, Karar No: 2014/14696, Tarih: 12.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17531 E.  ,  2014/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali, takibin devamı ve asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalının yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 19/08/2011 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 2. fıkrasında yer alan “%20” ibaresinin silinerek, yerine “%40” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/248, Karar No: 2017/2994, Tarih: 24.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/248 E.  ,  2017/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 22/10/2015 tarih ve 2015/99-2015/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004-2011 yılları arasında davalı şirket bünyesinde bordrolu olarak çalıştığını ve 16 Şubat 2011 tarihinde emekli olduğunu, davacının müdürlük yaparken şirketin piyasadaki itibarını korumak ve yasal takibe maruz kalmasını engellemek amacıyla iyi niyetli olarak sonradan kendisine ödeneceği inancıyla davalı şirket namına bir çok harcamalar yaptığını, bu hususun şirket kayıtlarında açıkça görüleceğini, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla takip yaptığını, davalı şirketin takip dosyasına kabul ettiği 2.821,84 TL dışında itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek davalının itirazının iptali ile %40'dan aşağı olmayacak şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ileri sürdüğü alacağının ne kadarının maaş, ne kadarının elden ödenecek alacak olduğunun belli olmadığını, davacı tarafın davalı şirkete ait muavin defterdeki kayıtlar ile elden ödemeleri ispatlamış olduğundan bahsettiğini, şirket yönetim kurulunca alınmış bir karar olmadan davacının davalı şirkete kendi hesabından para aktarmış ve şirket adına elden ödemeler yaparak borçlandırıcı işlemler yapmış ise görevi kötüye kullanmış sayılacağını, muavin defterin yardımcı defter olup bağlayıcılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalı şirketin bir kısım borçlarının veya ödemelerinin davacı tarafından gerçekleştirildiği, davalı şirkete değişik tarihlerde paralar verdiği ve bu hususun muavin defterine işlendiği, bu ödenen paralardan bir kısmının davacıya geri ödendiği ancak 18.402 TL'nin şirketçe davacıya iade edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 18.402,00 TL asıl alacak ve 344,85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.746,85 TL üzerinden iptali ile takibin bu kısım yönünden devamına, asıl alacağın % 20 oranı olan 3.680,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 960,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6265, Karar No: 2015/13711, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6265 E.  ,  2015/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/124-2014/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin medikal sektöründe öncü firmalardan biri olduğunu, ''...'' ürün isminin müvekkilince geliştirilen kalça ve diz protezlerinde kullanıldığını, bu tür ürünlerde ''...'' ibaresini çekirdek unsur olarak kullandığını, müvekkilinin bu ürünlerinin açık pembe renginde üretildiği ve bu sayede tanındığını, ''...'' renkli markasının 10. sınıftaki mallar bakımından WIPO nezdinde tescilli olduğunu, Türkiye'de...'ye 2012/29577 no.lu tescil başvurusunda bulunduklarını, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7/1(a) maddesi uyarınca ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, karara itiraz üzerine... YİDK'nun da red kararı verdiğini, kararın yerinde olmadığını iddia ederek... YİDK'nun 2013-M-1250 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun Uluslararası Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Listesinin 10. sınıfındaki emtiaları içerdiği, tescil başvurusuna konu soyut rengin ilgili emtialar yönünden ayırtediciliğinin bulunmadığı ve davacı markasının kullanım yoluyla ayırtedicilik vasfı kazandığında kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/10803, Karar No: 2015/23457, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10803 E.  ,  2015/23457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeden mazeretli olarak duruşmaya katılamayan sanık müdafii lehine sadece dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dilikçe yazım ücreti ile ilgili kısmın hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, hükmün ilgili kısmına "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.200 TL vekalet ücretinin katılandan alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13245, Karar No: 2012/11127, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13245 E.  ,  2012/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2010 gün ve 2010/22 Esas, 2010/692 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 8. Ceza Dairesinden görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında sorgusu yapılmak üzere mahkemesince CMK.nın 199. maddesi uyarınca 03.06.2010 günlü duruşmada çıkarılan yakalama emri üzerine 27.07.2010 günü Pendik ilçesinde yakalanan sanığın CMK.nın 94. maddesi uyarınca mahkemesine çıkarılarak sorgusunun yapılması gerekirken, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgu işlemine dayanılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6049, Karar No: 2013/7769, Tarih: 24.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6049 E.  ,  2013/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Reşadiye Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün cevabi yazı ile kısıtlının ... adresi'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisilik kararı verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi ise, bakım evine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağını belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresin, Ermenek İlçe ... ve Rehabilitasyon Merkezinin cevabi yazı ile ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumu adresi yeni yerleşim yeri adresi sayılamayacağından, Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ek yetkisizlik kararının kaldırılarak, uyuşmazlığın vesayet makamı olan Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nın 21. Ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12056, Karar No: 2013/14379, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12056 E.  ,  2013/14379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...’un, 19.05.2010 tarihinde amcası olan şikayetçi ...’a ait arazide bulunan ve şikayet tarafından dikildiği anlaşılan tel örgü ve kazıkları keserek kaldırdığı, bu olaydan yaklaşık iki hafta sonra şikayetçinin sökülen tel örgü ve kazıkların yerine yenisini taktığını gören sanığın, şikayetçiyle tartışarak onu basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaraladığı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen raporda, şikayetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9719, Karar No: 2013/45338, Tarih: 11.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9719 E.  ,  2013/45338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müştekinin aşamalarda değişmeyen şekilde, eşi olan sanığın alkol kullanması nedeniyle aralarında çıkan tartışmada yüzüne vurarak kendisini burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı yönündeki anlatımı karşısında; oluş, dosya kapsamı ve taraf beyanlarına göre sanığın eylemini kasten işlediği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan şekilde ve yerinde olmayan gerekçe ile eylemin taksirle yaralama olarak kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.