muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15665, Karar No: 2013/15058, Tarih: 05.11.2013

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı ... şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal

varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine Uyuşmazlık Hakem Kurulu'nda destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Uyuşmazlık Hakem Kurulu kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/7272, Karar No: 2014/10629, Tarih: 30.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7272 E.  ,  2014/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/415-2013/535

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kira ilişkisinin hâsılat kirası niteliğinde olduğu kabul edilerek, ödeme emri ile verilen ödeme süresinin 60 gün olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâsılat kirası, ürün veren bir mal veya hakkın kullanılmak, semerelerinden yararlanılmak ve işletilmek üzere bir bedel karşılığında kiralayan tarafından kiracıya devredilmesine ilişkin sözleşme olarak tanımlanabilir. Borçlar Kanununun 270 (TBK 357) ve devam maddelerinde düzenlenen hâsılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2010 tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dayanak kira sözleşmesine göre boş işyerleri dershane olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiş, demirbaş devri olmadığı gibi işletme ruhsatıyla da kiralanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nitelemeye göre kiraya verilen yerin Türk Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Kiralanan adi kira hükümlerine tabi bulunduğundan, ödeme emrinde 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sözleşmenin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6527, Karar No: 2015/24282, Tarih: 26.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6527 E.  ,  2015/24282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 10.05.20108 keşide tarihli sahte çeki, aldığı araç karşılığında hakkında beraat kararı verilen sanık ...'a vererek yüklenen suçu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanık ...'ın aşamalarda çeki sanıktan aldığını beyan etmesi, sanığın ise suça konu çekle bir ilgisi olmadığı, çeki kendisinin vermediğini belirtmesi, çek üzerinde sanığın isim ile cirosunun bulunmaması, kriminal raporla sadece çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzasının şirket yetkilisine aidiyeti hususunda inceleme yapıldığı halde çek ön ve arka yüzünde yer alan imza, yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı husunda inceleme yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, çekin ön ve arka yüzünde bulunan imza, yazı ve rakamların sanık ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespiti ile ciranta olarak görülen kişiler araştırılıp dinlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğini gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7381, Karar No: 2016/5767, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7381 E.  ,  2016/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait Rengin Otomotiv isimli iş yerinde mal satışı ve para tahsili ile yetkili satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, suç tarihinde işyerinin yazar kasasında bulunan ve satışlardan elde edilen 4000 TL parayı aldığı ve soda almaya gidiyorum diyerek iş yerinden ayrılarak bir daha geri dönmediği, ayrıca sanığın iş yeri adına başka firmalardan 4880,19 TL’lik oto yedek parçası almasına rağmen söz konusu malları iş yerine vermeyerek uhdesinde tuttuğu, sanığın bu surette hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilmiş olan para ve mallar üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu, sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, mal alımına ilişkin faturalar ile tüm dosya kapsamında anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16934, Karar No: 2022/17919, Tarih: 27.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16934 E.  ,  2022/17919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 25.04.2019 günlü kararın istinaf incelemesi davalılar tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davalı ...’nin istinaf talebinin esastan reddine, davalılar ... ile davalı ...’ın istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dışı hasta ...'ın 14.06.2004 tarihinde Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi altındayken tuz ruhu içerek intihara kalkıştığını, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastane yetkilileri tarafından hastanın davacı idareye bağlı Tıp Merkezine kaldırıldığını, tedavisinin yapılmaya çalışıldığını, ancak hasta tarafından reddedildiğinden tedavi için gerekli ilaçların Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastane görevlilerine bildirilerek tekrar hastaneye gönderildiğini, bu hastanede müşahade altındayken vefat ettiğini, bunun üzerine dava dışı ölenin yakınları tarafından davacı idare aleyhine idari yargıda açılan tam yargı davasının kabul edilerek davacı aleyhine hüküm kurulduğunu belirterek, davacı tarafından ödenen tazminatın davacı idare nezdinde görevli olan davalı doktorlardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davalılar ... ve davalı ...’in adli vaka tarihinde Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesinde çalıştıkları, davalı ...'in acil serviste görevli olduğu, davalı ... 'ın ise gastroentoloji servisinde nöbetçi doktor olduğu, hastanın yatışının davalı ... tarafından yapıldığı ve diğer davalı ...'nin aranarak hastanın, bu davalının görevli olduğu servise gönderildiği, hastanın yatış esnasında psikiyatri servisi ile de görüşüldüğü, ancak hastanın tedaviyi kabul etmemesi üzerine hastanın, Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi personeli gözetimi altında ve ambulans ile, bir gün sonra endoskopi yapılmak üzere ve mevcut tedavisine bulunmakta olduğu sağlık kurulunda yapılması kaydıyla, hastanın imzası alınarak, davalı ... tarafından taburcu edildiği, hastanın 14.06.2014 tarihinde 03:30 sıralarında vefat ettiği, ATK 3. İhtisas Kurulu raporlarına göre; hastayı geri gönderen ve bu direktifi verenin 8/8 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, Yüksek Sağlık Şurası raporlarında da; hastayı geri gönderen ve direktifi verenlerin 6/8 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş beyan edildiği, mevcut raporlar ve ceza dosyası içeriği dikkate alındığında, davalılar ... ve ...' nin 6/8 oranında eşit kusurlu oldukları, bu sebeple meydana gelen zarardan, müteselsil sorumluluk ilkeleri geçerli olmadığından, eşit oranda sorumlu tutulmaları gerektiği, davalı ... yönünden ise anılan raporlarda herhangi bir kusur tespiti yapılmadığı, ceza yargılamasında da, kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği ve bu şekilde davalı ... yönünden ceza dosyasının kesinleştiği, bu durumda mevcut raporlar ışığında, kusuru bulunmayan bu davalı yönünden, sorumluluk yoluna gidilemeyeceği değerlendirilerek, davalı ... ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ...’nin vekalet ücretinin nisbi olması gerektiğine yönelik istinaf talebinin esastan reddine, davalı ... ile ...’in istinaf talebi yönünden, davanın sağlık hizmeti dolayısıyla verilen zarar nedeniyle müteselsil sorumlu idarenin ödediği tutarın diğer sorumlu davalılara rücuuna ilişkin olduğu, rücunun amacının, birlikte sorumlular arasında hakkaniyete göre denge kurmak olduğu, somut olayda, kusur durumu, dava konusu olayın gerçekleşme biçimi, ölenin tuz ruhu içmek suretiyle intihara teşebbüs etmiş olması, kaldırıldığı hastanede tedaviyi kabul etmemiş olması, ağır çalışma koşulları ve iş yoğunluğu gözetilerek, tahsiline karar verilen zarar miktarından BK. 43-44 maddesi ( TBK. mad. 50-52 ) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmamasının doğru olmadığı, bu yöne ilişkin davalılar ... ve ..

. 43-44 maddesi ( TBK. mad. 50-52 ) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmamasının doğru olmadığı, bu yöne ilişkin davalılar ... ve ...’in istinaf itirazlarının yerinde olduğu belirtilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2 maddesi hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında kararla, zarar miktarından yukarıda yazılı sebeplerle %80 hakkaniyet indirimi yapılarak, davacının davalılar ... ve ... aleyhine açtığı davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.