muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8858, Karar No: 2012/2198, Tarih: 17.02.2012

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayımızda Aşı tanıtım müdürü olan davacının 1995 yılından beri davalı işyerinde çalıştığı, direkt hastanelere satılan satışları ecza deposundan çıkmış gibi göstererek sergilemesi gereken üst yönetici vasıflarını sergilemeyerek kendisine bağlı çalışanlara kötü örnek olması, şirket itibarının müşteriler nezdinde zedelenmesine sebebiyet vermesi, görev yaparken sergilemek zorunda olduğu iyiniyet, özen, açıklık ilkelerini ihlal etmiş olduğundan

iş sözleşmesinin devamının mümkün olmayacağının tespit edilmesi üzerine iş sözleşmesinin tazminatları ödenmek sureti ile feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Özel satış olarak adlandırılan özel hastanelere yapılan aşı satışını; davacının talimatı ile hem özel satış hem eczane satışı olarak IMS sistemine iki kez bildirilerek aşıların Pazar paylarının yüksek gösterilmesine çalışılması eylemine ilişkin ihbar üzerine soruşturma komisyonu tarafından aşı İstanbul bölgesi soruşturma raporu düzenlendiği, aşı satış rakamlarının olduğundan yüksek göründüğü, aşı satış rakamlarında gerçek dışı manipülasyon yapılması nedeni ile ortaya çıkan hatalı satış verileri sonucu şirketin tüm pazarlama ve satış stratejilerinin yanlış oluşmasına sebep olunduğu, IMS ve rakip ilaç şirketleri nezdinde davalı işverenin ticari itibarını zarara uğratıldığı bu konuda davacının üst düzey yönetici olması sebebi ile kendisinden beklenen hassasiyeti, göstermesi gereken özen yükümlülüğünü ihlal ettiği, işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve yönetimle olan güven ilişkisini sarstığı anlaşılmaktadır. Bu davranışları sonucunda iş ilişkisinin işveren açısından devamının beklenmez bir hal aldığı sabittir. İş sözleşmesinin feshi davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 780,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 17.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7887, Karar No: 2012/934, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7887 E.  ,  2012/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı kurumun abonesi olduğunu, müvekkili şirkete ait tesisde bulunan elektrik sayacının arızalı olup eksik tüketim kaydettiği gerekçesiyle müvekkili aleyhine ek enerji bedeli tahakkuk ettirildiğini, enerji sarfiyatının kontrole alındığı ayların tesisin doluluk oranının en fazla olan yaz aylarına tekabül ettiğini, davalı tarafından sayaçların kontrollerinin mutad olarak yapıldığını, tahakkuk edilen miktarda ek enerji bedelinin yasal olmadığını ileri sürerek davacı şirket aleyhine 31.12.2002-26.03.2005 tarihleri arasına ilişkin olarak tahakuk ettirilmiş olan 109.039,00 TL ek enerji bedelinden dolayı borcunun bulunmadığının tespitine ve %40'ından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirkete ait sayacın eksik tüketim kaydettiği, geriye dönük tüketim miktarının 12.123,11 TL olarak hesaplandığı, dolayısıyla davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen 109.039,50 TL ek enerji bedelinin 96.916,39 TL lik kısmından davacı şirketin sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 109.039,50 TL borcun 96.916,39 TL'lık kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, koşulları bulunmadığından davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili bilirkişi raporuna itirazında davacının kaçak elektrik kullandığını ve bu nedenle kaçak kullanıma göre hesaplama yapıldığını bilirkişi raporunun uygun olmadığını belirtmiştir. Mahkemece gerekçeleri gösterilerek yapılan itiraz üzerine ve 12.04.2005 tarihli tutanak da gözetilerek konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5513, Karar No: 2007/6407, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5513 E.  ,  2007/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada ... asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alınan dairedeki proje değişikliğinin mümkün olmamasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 21.04.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2177, Karar No: 2019/3513, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2177 E.  ,  2019/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6755, Karar No: 2024/1451, Tarih: 22.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/6755 E.  ,  2024/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/723 E., 2022/808 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/152 E., 2022/97 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan babaları ...'tan intikal eden taşınmazları babalarının sağlığında kardeşler arasında fiilen taksim ettiklerini, kadastro tespitlerinin de bu şekilde yapıldığını ancak evveliyatında bir bütün iken iki eşit parçaya bölünen taşınmazın eşit miktarlarla davalı ile kendi adına tespit edilmesi gerekirken kadastro tespiti sırasında sınırlarının değiştirildiğini, böylelikle adına kayıtlı 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazının yaklaşık 200 m2'lik kısmının davalı adına kayıtlı 107 ada 2 parsel sayılı taşınmazda kaldığını ileri sürerek 107 ada 2 parsel sayılı taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazına eklenmesine, mümkün olmazsa yeni parsel numarası ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; mirasbırakan babalarından intikal eden tüm taşınmazları mirasçılar arasında taksim edip fiilen de o şekilde kullandıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının fiili taksimin varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının fiili taksimin varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; mirasbırakanın sağlığında tüm taşınmazlarını bölüştürdüğünü, dava dışı diğer kardeşlere de köyde başkaca taşınmazlar verdiğini, dava konusu taşınmazları ise alttaki yoldan üstteki yola kadar iki eşit parça halinde davacı ve davalıya bıraktığını, taksimatı yapmak üzere sınırı ölçeceklere de bu şekilde talimat verdiğini, bu hususun keşifte tanıkların yer göstermesi sonucunda fen bilirkişisi ölçümleri ile tartışmasız bir şekilde ortaya konulduğunu, davacının, babasının vasiyeti ve taksimi üzerine taşınmazların iki eşit parça olduğu zannı ile uzun süre yarıcıya kendi taşınmazını kullandırdığını, bu durumun uzun süre kullanıma razı olduğu ve ses çıkarmadığı anlamına gelmeyeceğini, davacının hataya düştüğünü, hile ile iradesinin yanıltıldığını, bu durumu kendi taşınmazını kullanmaya başlayınca fark edip davayı açtığını, davanın ispatlandığını belirtip İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; dosya içeriğine, mahallinde yapılan keşifte alınan mahalli bilirkişi ve tanıkların çekişmeli 107 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile davacı adına kayıtlı olan 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki sınırın net olarak gösterememesine, taraflara ait taşınmazlar arasında ortak sınırı belirleyen duvar, kazık, çit gibi ayırıcı doğal veya yapay bir unsurun belirlenememesine, bu haliyle davacının çekişmeli taşınmazda herhangi bir bölümün kadastro öncesinde mirasbırakan tarafından kendisine bağışlandığını, bu tarihten sonra da kendisinin zilyetliğinde olduğunu ispat edememesine göre Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 107 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 2113,87 m2 yüz ölçümü ve "kargir ev ve çay bahçesi" niteliği ile davalı ... adına, dava dışı 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 1724,96 m2 yüz ölçümü ve "çay bahçesi" niteliği ile davacı ... adına senetsizden, harici satış ve zilyetliğin devri nedeni ile tespit edildikleri, tespitlerin itiraza uğramadan 31.01.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2118, Karar No: 2009/11179, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2118 E.  ,  2009/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari satıştan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ikametgahının Pendik-İstanbul olduğunu, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazlarının yerinde olduğunu, ayrıca Pendik Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğunu, müvekkillerinin murisi ... öldükten (14.11.2004) sonra dava dışı başka bir firma ile su alımı konusunda anlaşmaya varıldığını, 30.10.2004 tarihinden sonra davacı ile hiçbir ticari ilişkinin olmadığını, borcun bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, ölü ... aleyhine 28.07.2005 tarihinde icra takibine girişildiği,ölünün mirasçıları dahil edilerek icra takibinin sürdürülmesinin mümkün olmadığı,ayrıca davalı tarafça iddiaya konu akdi ilişki inkar edildiğinden dava ve takibin genel yetkili mahkeme olan davalıların ikametgahı mahkeme ve icra dairelerinde yapılması gerektiği, bu durumda ortada geçerli ve yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin de mevcut bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine,yasal koşulları oluşmayan davalının kötüniyet tazminatı isteğinin reddine karar verilmiş,hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5973, Karar No: 2021/382, Tarih: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5973 E.  ,  2021/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Suça konu 0012353 seri numaralı 18.250 TL bedelli çekin katılan ...’e sanık ... tarafından verildiği, ancak tanık ... ve katılan ...’in beyanlarından çekin ön yüzünde yalnızca keşideci imzasının bulunduğu ön yüzdeki diğer yazı ve rakamların ... tarafından ...’le aralarındaki borç ilişkisi doğrultusunda doldurulduğunun anlaşılması ve çek üzerindeki imza ve yazılardan yalnızca arka yüzde bulunan birinci ciranta “Haydar Baş 05347138781” yazı ve rakamlarının sanığın eli ürünü olduğunun 08.10.2018 tarihli kriminal raporda tespit edilmesi karşısında; suça konu çekte Türk Ticaret Kanunu'nun 692. Maddesine göre bulunması zorunlu unsurların çekin sanık tarafından ilk düzenlenen halinde olmaması ve tanık ... tarafından sonradan tamamlanmış olması nedeniyle zorunlu unsurları eksik olan çekin özel belge niteliğinde olduğu gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği halde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule Göre de; Tekerrür uygulamasına esas alınan Çorum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/783 Esas, 2006/36 Karar sayılı ilamın infaz ve kesinleşme şerhli bir sureti getirtilip incelenmeden tekerrür uygulamasına esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6430, Karar No: 2021/9629, Tarih: 19.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/6430 E.  ,  2021/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 19.03.2021

İtiraz Edilen Daire Kararı : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 01.12.2020 gün ve 2019/11745 , 2020/6906 sayılı kararı

İtirazla ilgili Mahkeme Kararı : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.05.2019 tarih ve 2018/1412 – 2019/325 sayılı kararı

İtiraza Konu Olan Sanıklar : 1-..., 2-...,

Suç : Anayasayı İhlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-İTİRAZ KONUSU:

Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarih ve 2017/4 – 2018/35 sayılı kararı ile Anayasayı ihlal suçundan sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ise TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümlerine karşı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.05.2019 tarih ve 2018/1412 - 2019/325 sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının temyiz incelemesi neticesinde,

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarih ve 2019/11745 – 2020/6906 sayılı kararı ile, sanık ...’in eyleminin Anayasa'yı ihlal suçuna iştirak etmek

kapsamında kaldığı gerekçesiyle onama; sanıklar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ...,... ve ... eylemlerinin ise Anayasa'yı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığı gerekçesi ile bozma bozma kararı verildiği;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ...'in eyleminin cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçuna yardım etmek kapsamında kalması nedeniyle hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise sanıkların fail sıfatı ile eyleme iştirak ettiklerine dair kabulün usul ve kanuna uygun olması nedeniyle haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf mahkemesince verilen esastan ret kararının onanması gerektiği belirtilerek itiraz talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II-İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cmhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 tarih ve KD – 2019/76042 sayılı itiraz yazısında;

II-İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cmhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 tarih ve KD – 2019/76042 sayılı itiraz yazısında;

“Deniz Kuvvetleri Karargahının bağlı birlikleri yönetmek için en uygun yer olduğu nazara alınarak; Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Karargahında darbe teşebbüsüne katılan personelin birliğin güvenliğini sağlamak bahanesiyle karargahın darbecilerin kontrolünde olmasını sağlamaya ve darbe teşebbüsüne karşı direniş gösterebilecek personelin karargaha girmesine engel olmaya yönelik faaliyet icra eden Karargah Destek Kıtalar Komutanlığı bağlısı Güvenlik Taburu ve İstihbarat Başkanlığı personeli subay, astsubay ve uzman çavuşlar ile Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Harekat Merkezinde Deniz Kuvvetleri bağlısı yüzer, uçar ve dalar birlikler ile kıyı birliklerinin darbe girişimi kapsamında faaliyetlerini koordine etmek isteyen Amiral ve Subaylardan oluştuğu, bu kapsamda Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Karargah Destek Kıtalar Komutan Vekili ...’nin karargaha girmesine müsaade edilmeyip cebren karargah dışına çıkartıldığı, buna benzer şekilde Güvenlik Tabur Komutanlığında görevli Uzman Çavuş ...’nın, Deniz Kuvvetleri Komutanı makam şoförü Uzman Çavuş ...’nun karargaha girişine müsaade edilmediği; Ulaştırma Tabur Komutanlığı nöbetçi Astsubayı ...’ın hazır kıta tarafından hürriyeti tahdit edildikten sonra birlik dışına çıkartıldığı, yukarıda Yüksek Daire kararından alıntılandığı üzere; bağlı birliklerin bir kısmında darbe girişiminin icrasına cebir ve şiddet kullanılmak suretiyle başlandığı, bir kısım gemilerin gemi komutanları olmadan denize açıldıkları, donanma komutanının rehin alındığı, Kuvvet Komutanın da derdest edilmesi için yapılan planın icraya konduğu ancak başarılı olunamadığı anlaşılmıştır.