muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24248, Karar No: 2023/2708, Tarih: 01.03.2023

KAMU YARARI: Yapılan haberlerde kamuoyunu suçlardan koruyucu, olumlu noktada motive edici, toplumun inkişafını sağlayıcı saikler güdülmelidir. Ekonomik kaygılar kişisel saikler ve de sansasyonel etki meydana getirme güdüsüyle haberler yapılmamalıdır. Ülkemizde hergün binlerce soruşturma, kovuşturma yapılmakta ve de adli vaka yaşanmaktadır. Bu vakaların suç teşkil edenlerden bir kısmı medyada haber yapılmaktadır. Ana haber bültenlerinde adam öldürme, tecavüz ve buna benzer suç haberleri sıklıkla yapılmaktadır. Yapılan bu haberler sansasyonel ve reyting amacı gütmektedir. Kaldı ki adli vakaların büyük bir ekseriyetinin haber yapılmasında kamu yararı bulunmamaktadır. Adli vakaların özellikle ağır ceza suçlarının haber yapılması toplumu kaosa, ümitsizliğe, ülkede adli ve kolluk birimlerine güvensizliğe sürüklemekte, daha ötesi bu suçların işlenebilirliği hususunda gençliğin zehirlenmesine, bir yerde de suçların artmasına sebebiyet vermektedir. ABD de Ulusal Akıl Sağlığı Enstitüsünün 1982 tarihli raporunda televizyonda şiddet ve trajik haber görmenin;

- Çocukların başkalarının acı ve ızdırabına karşı daha az duyarlı hale gelmesine, dünyadan korkmalarına, saldırgan ve zararlı şekillerde davranış sergilemelerine yol açtığını belirttiği,

- Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin Hak ve Sorumluluklar 2021 tarihli bildirgesinde; “Üzüntü, sıkıntı, tehlike, yıkım, felaket ya da şok halindeki insanlar söz konusu olduğunda duygu sömürüsünden kaçınılması, haberlerde kadına yönelik şiddetin detaylarının aktarılmaması, kadınların uğradığı taciz, tecavüze ilişkin haberin detaylı aktarılmaması, fotoğraflara ve görsel unsurlara yer verilmemesi, kimlik bilgilerinin yayınlanmaması, animasyon ve canlandırma kullanılmaması, travma yaratacak kan ve şiddet içeren fotoğraflara yer verilmemesi” belirtilmiştir.

Bilim insanı Gerbner’in medyadaki şiddet haberlerine yönelik raporunda bu tür şiddet yayınlarının şiddeti ve şiddetin kurbanı olmayı meşrulaştırdığını bireyin bilinçaltına yerleştiğini belirtmiştir.

KONU İLE İFADE ARASINDAKİ DÜŞÜNSEL BAĞLILIK: Yapılan haberlerde kullanılan dil, uslüp amaca uygun olmalı, kelimeler yapılan haberin amacını aşmamalıdır. Yapılan yorumların aşağılayıcı, kamu oyunu yanıltıcı, tahkir edici olmamasına dikkat edilmelidir. Birçok haberde itham edilen kişiler doğrudan mahkum olarak gösterilmekte, sonrasında beraat etse dahi kamu oyu vicdanında beraat edememektedir. Bir kimsenin suçla itham edilmesi her ne kadar kamuoyunu ilgilendiriyorsa da işlemediği gerçeğinin de kamu oyunu ilgilendiriği unutulmamalıdır.

MASUMİYET KARİNESİ ve LEKELENMEME HAKKI: 1982 Anayasası'nın 38. maddesinde "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimse suçlu sayılamaz." yine 15. maddesinde de "Suçluluğu mahkeme kararı ile ıspatlanıncaya kadar kimse suçlu sayılamaz." hükmü bulunmaktadır. Yapılan adli haberlerde kişilerin fotoğraflarının açıkça yayınlanması, isimlerinin açıkça ifşa edilmesi masumiyet, suçsuzluk ve lekelenmeme karinesi ve hakkı ile bağdaşmamaktadır. Bu sınırlar herkesi kapsamaktadır. Yapılan haberlerle kişilerin şeref ve onurunun zedelendiği, haberlerin geniş kitlelere ulaşması ile tamiri mümkün olmayan ağır hasarlar meydana geleceği aşikardır.

5271 sayılı Kanun'un 157. maddesinde "Soruşturmalar gizli yapılır" emredici hükmü ile Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade alma Yönetmeliği'nin 27. maddesinde öngörülen "Suçluluğu bir yargı hükmüne bağlanana kadar kişinin masumiyeti esastır ve hazırlık soruşturması gizlidir. Bu nedenle soruşturma safhasında gözaltındaki bir kişinin suçlu olarak kamuoyuna duyurulmasına, basın önüne çıkartılmasına, kişilerin basınla sorulu cevaplı görüştürülmelerine, görüntülerinin alınmasına, teşhir edilmelerine sebebiyet verilemez ve soruşturma evrakı hiçbir şekilde yayınlamaz." düzenlemeleri de Anayasa'a teminat altına alınan aynı mihvalde masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkını düzenleyen hükümlerdir.

Davacı ... hakkında verilen hüküm değerlendirildiğinde davacının Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdur ... Tireli'yi darp ettiği iddiasıyla gözaltına alındığı, 09.12.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan soruşturmada araç benzerliği nedeniyle davacının gözaltına alındığının ortaya çıktığını, 12.12.2016 tarihinde de serbest bırakıldığı, 15.12.2016 tarihinde de hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Yapılan Tv haberindeki görüntülerde davacının açık şekilde yüz fotoğrafı yayınlatılarak bizzat isminin yazılıp teşhir edildiği, davacının hamile kadına bizzat saldırdığı yönünde haber yapılmıştır.

Kullanılan fotoğraflar, ibareler, eleştiri, iddia sınırlarını aşarak davacının toplum nezdinde itibarının sarsılmasına ve küçük düşürülmesine sebebiyet vermiş dolayısıyla masumiyet karinesi ihlal edilmiştir.

Bu sebeple davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2007/4336, Karar No: 2007/8131, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4336 E.  ,  2007/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eskişehir 3 Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, zirai alet ve tohum ticareti ile uğraştığını, yine tohum ticareti yapan davalıdan alıp dava dışı üçüncü şahıslara sattığı fasulye tohumlarının ayıplı çıkması nedeniyle üçüncü şahıslara tazminat ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek zarar miktarının davalıdan tahsili için eldeki davayı açmış olup mahkemece de tarafların tohum ticareti ile uğraştığı kabul edilmiştir. Bu itibarla taraflar tacir olup, aralarındaki ihtilaf ticari satım ilişkisinden kaynaklanmış bulunduğuna göre kararın temyizen incelenmesi görevi 19.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16849, Karar No: 2019/20865, Tarih: 18.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16849 E.  ,  2019/20865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 2014/251 Esas, 2017/53 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/10212 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2019 tarihli ve 2019/100852 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, aynı yargı çevresindeki İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmayan sanığın 02.02.2017 tarihli karar duruşmasında hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında,

2) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir

.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçun hukukî nitelendirilmesi ile uzlaştırma kapsamında bulunduğunun değerlendirilmesi halinde, bu suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde eylemin silahla gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Uzlaşma" başlıklı 253/1-b maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Talepnamedeki (2) numaralı talebin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın 5237 sayılı TCK’nin 37. maddesi kapsamında katılanı birlikte yaraladığı diğer sanık ...’ın silahtan sayılan cam bardak ile yaralama eylemini gerçekleştirdiği katılanın aşamalardaki beyanları, adli raporu ve tanık anlatımı ile sabittir. 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e maddesindeki silahla basit yaralama suçu 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinde öngörülen uzlaşmaya tabi suçlar arasında sayılmamıştır. Sanıkların eyleminin uzlaşmaya tabi suçlardan olmaması nedeniyle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (2) numaralı düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2) Talepnamedeki (1) numaralı talebin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde farklı yargı çevresi içerisinde İzmir Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan veya SEGBİS ile hazır edilmesi temin edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm açıklanması suretiyle CMK'nin 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet bulunmamaktadır.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Salih’i yaralamadan Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 2014/251 Esas, 2017/53 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince, kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3498, Karar No: 2011/21372, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3498 E.  ,  2011/21372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ile vekili avukat ... ile davacılar ... ve Işıl Yavuz'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3369, Karar No: 2014/6499, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3369 E.  ,  2014/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2012 gün ve 2011/31-2012/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.11.2013 gün ve 2013/4962-2013/19805 sayılı kararı aleyhinde davalı ...Giyim İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından 04.05.2009 tarihinde 2009/22072 numara ile "DANİEL ROMANO" ibareli markanın tescili için TPE'ye başvuruda bulunulduğunu, "DANİEL ROMANO" ibaresinin, müvekkilinin markası olan "ROMAN" markası ile büyük benzerlik göstermesi ve aynı mal ve hizmetleri kapsaması nedeni ile müvekkili tarafından yapılan itirazın reddedildiğini, oysa davalı markası ile müvekkilinin markasının iltibasa yol açacak ölçüde benzer olduğunu iddia ederek, TPE YİDK'nın 2010-M-4600 sayılı kararının iptaline, davalıya ait marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı ...Giyim İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Giyim İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Giyim İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...Giyim İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, davalılardan ...Giyim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti tarafından diğer davalı nezdinde 25. Sınıf kapsamındaki mallar yönünden başvurusu yapılan “Şekil+Daniel Romano” markası hakkında davalılardan Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca verilen, davacı tarafından yapılan itirazın reddi kararının iptali ve marka süreç içinde tescil edilmiş ise hükümsüzlük istemlerine ilişkindir.

Dava, davalılardan ...Giyim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti tarafından diğer davalı nezdinde 25. Sınıf kapsamındaki mallar yönünden başvurusu yapılan “Şekil+Daniel Romano” markası hakkında davalılardan Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca verilen, davacı tarafından yapılan itirazın reddi kararının iptali ve marka süreç içinde tescil edilmiş ise hükümsüzlük istemlerine ilişkindir.

Davacı aynı ve benzer sınıflar yönünden başvuru tarihinden önce tescilli “ROMAN” markalarının sahibidir. YİDK kararında davalının marka başvurusunda yer alan “ROMANO” ibaresinin özellikle İtalya ve İspanya gibi ülkelerde yaygın olarak kullanılan bir kişi ismi olduğu, bu ibareyi esas unsur olarak içeren “ROMANO PRODİ”, “LUCİO ROMANO”, “MARKO ROMANO” gibi çok sayıda markanın hali hazırda farklı firmalar adına tescilli olduğu, bu nedenlerle de başvuru konusu marka ile değerlendirmeye esas alınan davacı markaları arasında görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırmaya neden olacak derecede benzerlik bulunmadığı belirtilmiş olup, mahkemece görüşüne başvurulan üç kişilik ilk bilirkişi heyetinin görüşleri ile üçüncü bilirkişi raporunu düzenleyen heyette bulunan tekstil mühendisi bilirkişisinin karşıt görüşü de aynı doğrultudadır. Gerçekten YİDK kararında doğru olarak belirtilen hususun yanında “ROMAN” ibaresi Türkiye’de tüketici algısında, Türkiye'de yaşayan kendine özgü kültür ve yaşam tarzları ile bilinen bir topluluk olan “Çingene”leri (TDK Büyük Sözlük www.tdkterim.org.tr) çağrıştırmakta olup, ayrıca davalı şirket marka başvurusunda yer alan şekil ve renk unsuru da dikkate alındığında başvurusu yapılan “Şekil+Daniel Romano” markası ile davacının tescilli“ROMAN” markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu ve bu nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/5653, Karar No: 2014/9696, Tarih: 22.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5653 E.  ,  2014/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/617

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından satın alınan ticari araçta aracın proforma faturasında ve mali faturasında araçta arka ve ön üflemeli klima olduğunun belirtildiği halde, müvekkiline teslim edilen araçta arka üfürme özelliğinin bulunmadığını, bu nedenle faturaya konu araçtaki eksikliğin aracın orjinalliği bozulmadan giderilemeyeceğini, öncelikle aracın proforma ve mali faturasına uygun yeni bir araç ile değiştirilmesini ve araçta yapılan kayar yan kapının ve dış giydirmenin yapılmış şekilde taraflarına teslimini, 1.500,00 TL'lik harcamaların bedelinin taraflarına ödenmesini; bunun mümkün olmaması halinde aracın iade alınması ve faizi ile birlikte taraflarına ödenmesine veya ayıp nedeniyle araç bedelinden indirim talep etme konusundaki seçimlik haklarının saklı tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın önden klimalı olduğunu, aracın faturasındaki arkadan üflemeli klima ibaresinin sehven hatalı yazıldığını, ancak F. Otomotiv San.A.Ş. tarafından müvekkiline kesilen faturada önden üflemeli klima ibaresi bulunduğunu, aracın davacıya 16/12/2011 tarihinde satıldığını, satımı müteakip davacının yetkili kıldığı Hakan Sarıdağlı'nın müvekkili şirkete 19/12/2011 tarihinde gelerek aracı hatasız, hasarsız ve kusursuz olarak teslim aldığını beyan ederek 20/12/2011 tarihli teslimat onay formunu imzaladığını, aracın işin niteliğine uygun özellikleri kontrol edilip, eksiklik var ise bu hususun süresinde bildirilmesinin gerektiğini, aracın ayıplı olmadığını, ayıp olsa dahi açık ayıp olduğunu belirterek davanın reddi kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, aracın muayene için plakasız, ruhsatsız, hatasız, hasarsız ve kusursuz olarak davacı yan tarafından teslim alındığı, davalıdan teslim alınan araçta arka klima bulunmamasının açık ayıp niteliğinde olduğu, araca arka klima takılması işleminin mümkün olduğu, bu şekilde orjinali ile arasında işlevsel bir farklılık olmayacağı teknik olarak belirlendiği ve davalı yanın davacıya, arka klima takılmasının önerildiği, ancak davacı tarafından kabul edilmediği, davalının bu önerisi karşısında bu bedelin de davalıdan talep edilemeyeceği ve davacı tarafından açılan davanın ispat edilemediği gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan aracın faturada belirtilen özelliklere uygun olmaması nedeniyle değiştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bedelin yada araca yapılan masrafın tahsili istemine ilişkindir. Dosya içinde bulunan davalı tarafından düzenlenen proforma fatura ve 16/11/2011 tarihli faturada araçta ön-arka üflemeli klima özelliğinin bulunacağı açıkça belirtilmiştir. Davacıya teslim edilen araçta ise sadece önde klimanın bulunduğu, arka klimanın bulunmadığı dosya içerisindeki delillerden anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece aracın arkasında klima bulunmaması açık ayıp olarak kabul edilmiş ise de; taşınır satımında sözleşmede öngörülen vasıflardan biri teslim edilen şeyde bulunmazsa artık ayıplı teslimden değil, satılandan başka birşeyin teslimi (aliud teslimi) söz konusu olup; 818 sayılı Borçlar Kanunu 96. (TBK 112) maddesi uyarınca borç hiç veya gereği gibi ifa edilmediği takdirde borçlu kendisine hiçbir kusur yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür.

Mahkemece araçta klima bulunmamasının açık ayıp olduğu yönündeki değerlendirmesi yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.