muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/574, Karar No: 2021/240, Tarih: 01.06.2021

TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan ağırlaştırıcı nedenin söz konusu olabilmesi için suçun;

a) Okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane veya bu yerlerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi,

b) Tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler veya tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi,

Gerekmektedir.

Ağırlaştırıcı nedenin uygulanabilmesi bakımından; okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane ile tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin faaliyetlerine devam ediyor olmalarının da aranması gerektiği gözetilmelidir.

Bu madde kapsamına giren yerlerin tesipiti bakımından, öncelikle madde metninde geçen ''tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaç'', ''bina ve tesis'', ''ibadethane'', ''yurt'', ''umumi veya umuma açık yer'' kavramlarının açıklanması ve ''iki yüz metreden yakın'' mesafenin nasıl tespit edileceğine dair yöntemin de belirlenmesi gereklidir.

a) Tedavi amacıyla bulunulan yerler: İnsanların hastalıklarını iyileştirme, sağlıklı bir şekilde yaşamlarını devam ettirebilme amacıyla geçici bir süre bulundukları yerlerdir.

Bu amaca yönelik yerlere örnek olarak; hastane, sağlık ocağı, aile sağlık merkezi, doğumevi, dispanser ve poliklinik, ağız ve diş sağlığı merkezi, fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezi, entegre sağlık kampüsü gibi yerler sayılabilir.

b) Eğitim amacıyla bulunulan yerler: İnsanların toplum yaşayışında yerlerini almaları, belli bir bilim dalı veya sanat kolunda yetişme ve gelişmeleri için gerekli bilgi, beceri ve anlayışları elde etmelerine, kişiliklerini geliştirmelerine yardım etme amacıyla bulundukları yerlerdir.

Bu amaca yönelik yerlere örnek olarak; okul öncesi, ilk ve orta öğretim, yüksek öğretime ait binalar, eğitim kampüsleri, genel, mesleki ve teknik eğitim fonksiyonlarına ilişkin okul ve okula hizmet veren yurt, yemekhane ve spor salonu gibi tesisler, dershaneler, kurs gibi yerler sayılabilir.

c) Askerî amaçla bulunulan yerler: Erden mareşale kadar orduda görevli bulunan herkesin, savunma, harekat, hudut, sahil ve genel güvenliğine yönelik amaçlarla bulundukları yerlerdir.

Bu amaca yönelik yerlere örnek olarak; Kara, Deniz, Hava Kuvvetleri Komutanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığının savunma, harekat, hudut, sahil ve genel güvenliğine yönelik yapıları, kışla, ordugâh, karargâh, birlik, karakol, askeri havaalanları gibi yerler sayılabilir.

d) Sosyal amaçla bulunulan yerler: Toplumsal bir hedefe yönelik amaçlarla “toplu bulunulan” yerlerdir.

Bu amaca yönelik yerlere örnek olarak; Kara, Deniz, Hava Kuvvetleri Komutanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığının savunma, harekat, hudut, sahil ve genel güvenliğine yönelik yapıları, kışla, ordugâh, karargâh, birlik, karakol, askeri havaalanları gibi yerler sayılabilir.

d) Sosyal amaçla bulunulan yerler: Toplumsal bir hedefe yönelik amaçlarla “toplu bulunulan” yerlerdir.

Kanun koyucunun “toplanılan” yerine “toplu bulunulan” kavramını tercih etmesi önem arz etmektedir. “Toplanma” kavramı, bir alan veya yerde daha önceden var olmayan kişilerin bir araya gelmelerine ve bir süre sonra ayrılmalarına işaret etmekteyken “Toplu bulunma” kavramı zaten var olan ve süregelen bir durumu ortaya koymaktadır. Bu bakımdan toplumsal amaçla da olsa geçici bir süreliğine toplanılan bina ve tesisler bu madde kapsamında değerlendirilemeyeceklerdir.

Bu amaca yönelik yerlere örnek olarak; yaşlı ve engelli bakımevi, kadın ve çocuk sığınma evi, şefkat evleri, güçsüzler yurdu, kimsesizler yurdu gibi yerler sayılabilir.

e) Bina ve tesis: Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.

Yapı; karada ve suda, daimi veya muvakkat, resmi ve hususi yeraltı ve yerüstü inşaatı ile bunların ilave, değişiklik ve tamirlerini içine alan sabit ve müteharrik (hareketli) tesislerdir.

Tesis; bir işin yapıldığı, kolaylaştırıldığı tertibat ve mekanizmalardan oluşan bina veya binalar grubudur.

Kanun koyucunun ''bina ve tesis'' kavramlarını birlikte ele alması ve bu tanımlardan hareketle, bina bütün tesisler için ortak bir yapı durumundadır. Diğer bir anlatımla tesis, bağlı bulunduğu binanın yapılış amacı çerçevesinde inşaa edilmiş yapılardır. Bu nedenle bir bina çevresinde inşaa edilmemiş tesis niteliğindeki yapılar madde kapsamında değerlendirilemezler.

f) İbadethane: İbadet edilen yer, tapınak anlamında olup, ibadet etmek amacıyla insanların toplandığı yerlerdir.

Bu yerlere örnek olarak; cami, mescid, cemevi, kilise, havra, sinagog gibi yerler sayılabilir.

g) Yurt: Bir grup insanın oturduğu, barındırıldığı, yetiştirildiği veya bakıldığı yerlerdir.

Bu yerlere örnek olarak; öğrenci yurtları, güçsüzler yurdu, kimsesizler yurdu, yetiştirme yurdu gibi yerler sayılabilir. Bu kapsamda, öğrenci yurtları eğitim amacıyla toplu bulunulan bina ve tesise, güçsüzler ve kimsesizler yurtları ise sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesise örnektir.

h) Umumi veya umuma açık yer: Umumi, genel demektir. Yollar, caddeler, sokaklar, meydanlar, parklar, sahiller gibi yerler umumi yerlerdir.

Bu yerlere örnek olarak; öğrenci yurtları, güçsüzler yurdu, kimsesizler yurdu, yetiştirme yurdu gibi yerler sayılabilir. Bu kapsamda, öğrenci yurtları eğitim amacıyla toplu bulunulan bina ve tesise, güçsüzler ve kimsesizler yurtları ise sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesise örnektir.

h) Umumi veya umuma açık yer: Umumi, genel demektir. Yollar, caddeler, sokaklar, meydanlar, parklar, sahiller gibi yerler umumi yerlerdir.

Öğretide umuma açık yer “Kişilerin girip çıkması bakımından bir koşulun aranmadığı, denetimin yapılarak sınırlamaya gidilmediği yer” (Malkoç İsmail, Türk Ceza Kanunu, (2001), sh.474), olarak tanımlandığı gibi “Dileyen herkesin, koşullu ise koşulunu yerine getirerek, değilse koşulsuz olarak gidebileceği otel, lokanta, sinema, tiyatro, bar, pavyon, gazino, kahvehane, market, bakkal dükkânı, kasap dükkânı, berber dükkânı gibi yerler” (Güngör/Kınacı, Uyuşturucu ve Psikotrop Maddelerle İlgili Suçlar, (2001), sh. 558) şeklinde ifade edilmiştir.

ı) İki yüz metreden yakın mesafe: Kanun koyucunun, cezanın ağırlaştırıcı sebebini tanımlarken ''iki yüz metreden uzak mesafe dışındaki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılamaz'' yerine, ''iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde verilecek cezanın yarı oranında artırılır'' şeklinde bir düzenleme yaptığından hareketle, ''iki yüz metreden yakın mesafe'' tanımına iki yüz metre dahil olup iki yüz metreyi aşan mesafe itibariyle suçun işlendiği yerin madde kapsamı dışında kaldığı sonucuna ulaşılacaktır.

İki yüz metreden yakın mesafenin başlangıç noktası;

a) Okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane veya bu yerlerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırları,

b) Tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler veya tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarıdır.

İki yüz metreden yakın mesafenin ölçümünde, bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen en yakın sınır esas alınmalıdır.

İki yüz metreden yakın mesafenin bitiş noktası yönünden ise mesafenin ne şekilde tespit edileceğine dair açık bir hüküm yoktur.

Kanun koyucunun, maddenin düzenlenmesindeki öngörüsü ve korumak istediği alanlardakilerin uyuşturucu veya uyarıcı maddelere kolay ulaşımını cezanın ağırlaştırıcı nedeni sayması dikkate alındığında, bu mesafenin ölçümünde hareket noktasının ''ulaşılabilirlik'' olgusu olduğunun kabulü gerekir.

Suçun işlendiği yerle, bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırları arasındaki alanın düz bir zeminden ibaret olması halinde, ölçüm arazi üzerinde düz bir hat şeklinde yapılacaktır.

Suçun işlendiği yerle, bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırları arasındaki alanın düz bir zeminden ibaret olması halinde, ölçüm arazi üzerinde düz bir hat şeklinde yapılacaktır.

Suçun işlendiği yerle, bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırları arasında bir takım engeller varsa, iki nokta arasındaki ulaşım belirli yollar kullanılarak sağlanıyorsa, mutad yaya yolu kullanılarak gidilebilecek en kısa mesafenin dikkate alınması, ''ulaşılabilirlik'' olgusunun doğal bir sonucu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin yapılan istihbarat çalışmaları neticesinde; Mert ve Ferhat adlı şahısların, ... plakalı, gri renkli Ford Connect marka araçla Etimesgut ilçesi, Kazım Karabekir Mahallesinde bulunan Keloğlan Parkı ile Kazım Karabekir Parkı civarında uyuşturucu madde sattıkları bilgisinin elde edildiği, edinilen bilginin doğruluğunun teyidi amacıyla görevlilerce 12.04.2017 tarihinde saat 22.15 sıralarında söz konusu parkların çevresinde konu hakkında araştırmalara başlandığı, yürütülen faaliyetler kapsamında Kazım Karabekir Parkının hemen yanında bulunan 2040. Sokağa gelindiğinde, şoför koltuğunda sanık ...’ın, sağ ön koltuğunda ise sanık ...’in oturduğu ... plakalı aracın sokak üzerinde park hâlinde olduğunun görüldüğü, bunun üzerine sanıkların ve sokağın görevlilerce izlemeye alındığı, bir süre sonra tanık Beytullah’ın yönetimindeki 06 YZH 14 plakalı, beyaz renkli, Tofaş marka aracın 2040. Sokağa giriş yapıp ... plakalı aracın önünde durduğunun, araçtan inen tanığın ... plakalı aracın arka koltuğuna oturduğunun, ardından sanık ... ile tanık Beytullah’ın birbirlerine bir şeyler verdiklerinin, daha sonra araçtan inen tanığın 06 YZH 14 plakalı araca bindiğinin ve söz konusu aracın hareket ettiğinin görülmesi üzerine, görevlilerden bir kısmının 06 YZH 14 plakalı aracı takibi aldıkları, takip edilen tanığın yönetimindeki aracın saat 22.40 sıralarında Şehit Mehmet Ali Aslan Sokak üzerinde kontrollü bir şekilde durdurulduğu, görevlilerce araçtan inmesi istenen tanık Beytullah’ın elindeki bir şeyi sağ ön koltuğun üzerine attığının fark edildiği, attığı şeyin ne olduğu sorulan tanık Beytullah’ın, “Biraz önce kullanmak için satın aldığım iki adet eroini, sizleri görünce korktuğum için koltuğun üzerine attım.” şeklinde cevap verdiği, aracın sağ ön koltuğunun üzerinde dışarıdan bakıldığında görünür bir şekilde duran, alüminyum folyo içindeki senet kâğıdına sarılı hâldeki suç konusu eroinin görevlilerce muhafaza altına alındığı, uyuşturucu maddeyi kimden satın aldığı sorulduğunda tanık Beytullah’ın, “Söz konusu iki adet eroini, adını Mert olarak bildiğim şahıstan 40 TL karşılığında biraz önce satın aldım. Bu şahıstan geçmişte de uyuşturucu madde satın almıştım.” dediği, adı geçen tanıktan elde edilen bu bilgilerin 2040. Sokakta beklemekte diğer görevlilere iletildiği, görevlilerce izlenmekte olan ve 2040. Sokakta park hâlinde bulunan ... plakalı aracın bir süre sonra hareket etmesi üzerine kontrollü bir şekilde durdurulduğu, sanıklar Ferhat ile ...’in görevlilerce yakalandıkları, konu hakkında bilgilendirilen Cumhuriyet savcısının talimatına ve 13.04.2017 yazılı arama emrine istinaden sanıklar Ferhat ve Tacettin ile tanık Beytullah’ın üzerinde ve ... plakalı araçta arama yapıldığı, sanık ..

. Sokakta beklemekte diğer görevlilere iletildiği, görevlilerce izlenmekte olan ve 2040. Sokakta park hâlinde bulunan ... plakalı aracın bir süre sonra hareket etmesi üzerine kontrollü bir şekilde durdurulduğu, sanıklar Ferhat ile ...’in görevlilerce yakalandıkları, konu hakkında bilgilendirilen Cumhuriyet savcısının talimatına ve 13.04.2017 yazılı arama emrine istinaden sanıklar Ferhat ve Tacettin ile tanık Beytullah’ın üzerinde ve ... plakalı araçta arama yapıldığı, sanık ...’in üst aramasında; pantolonunun çakmaklık cebindeki şeffaf poşet içinde suç konusu eroinin ele geçirildiği, ayrıca adı geçen sanığın üzerinden ele geçirilen toplam 90 TL’nin 40 TL’sine, Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine el konulduğu, araçta yapılan aramada ise; torpidonun üst kısmında dışarından görünür bir şekilde duran sarı renkli alüminyum folyoya sarılı suç konusu eroinin, yine aynı yerde uyuşturucu madde paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen bir adet alüminyum folyo ile bir adet senet kâğıdının, sigara paketi içinde bir adet metal renkli makasın ele geçirildiği, sanık ... ile tanık Beytullah’ın üst aramalarında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunun sübutu bakımından bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmayan olayda;

Sanıklar tarafından tanık Beytullah’a yapılan uyuşturucu madde satışı, TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen yerlerden olan tedavi ve eğitim kurumu olan Yürüteç Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine iki yüz metreden yakın mesafe içinde meydana gelmiş ise de; eylemin “umumi veya umuma açık yer” olarak kabul edilemeyecek olan “araç içerisinde” gerçekleşmesi ve kanun koyucunun düzenlemede açıkça eylemin “umumi veya umuma açık yerlerde” işlenmesini artırım nedeni olarak öngörmüş olması, somut olayda aracın “umuma açık yer” olarak kullanıldığını gösterir bir durumun (Örnek; köfte/kokoreç gibi gıda satışı yapılan bir araç) bulunmaması, söz konusu maddenin düzenlenmesinden hareketle aracın bulunduğu yerin “umumi” yer olduğu kabul edilerek yapılacak bir yorumun ise suç ve ceza içeren hükümlerin neredeyse kıyasa yol açacak şekilde geniş yorumlanması anlamına geleceği ve TCK’nın 2. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesinde belirtilen “...Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” düzenlemesine aykırılık oluşturacağı gözetildiğinde, sanıklar hakkında hükmolunan cezada TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılamayacağının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan; TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen madde kapsamında kalan yerlerde gerçekleştiği tespit edilmesine rağmen somut olayda olduğu gibi uyuşturucu madde satışının “umumi veya umuma açık yer” kabul edilemeyecek bir yerde işlendiği anlaşılan durumlarda, TCK’nın 61. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen “suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer” hususları ile TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca öngörülen artırım oranı da gözetilerek temel cezanın belirlenmesi gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14820, Karar No: 2008/15879, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14820 E.  ,  2008/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit istemine ilişkin davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk, İş ile 2. Sulh Ceza Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, işe giriş tarihinin tesbiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının işe giriş bildirgesinde yanlış yazılan işe giriş yılının 2005 olarak düzeltilmesini istediği saptanmıştır.

Uyuşmazlığın 506 Sayılı Yasa uygulamasından kaynaklandığı anlaşılmakla, davanın iş mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

O halde, davaya bakmakla görevli mahkeme Tekirdağ İş Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tekirdağ Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26222, Karar No: 2014/24206, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26222 E.  ,  2014/24206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İskenderun İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbar üzerine, mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ile kolluk görevlilerinin alıcı kılığında telefon görüşmesi yaptıkları, sanık ...'ın elinde kültür varlığı olan sikkeler olduğunu söylemesi üzerine sanık ile bir otelde buluşmak üzere sözleşildiği, sanık ...'ın bu esnada, mahkumiyetlerine karar verilip haklarında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ... ve ...'ın da bulunduğu, birlikte sözleşilen otele gittikleri ve alıcı kılığındaki kolluk görevlileri ile görüştükleri, otelden çıkarlarken resmi giyimli kolluk görevlilerince yakalandıkları, sanıklardan ...'ın kolluk görevlilerine verdiği ilk beyanda, ... isimli kişide sikkeler olduğunu beyan etmesi, kolluk görevlilerini bu kişinin evine götürmesi ve bu kişiye telefon açarak sikkelerle dışarıya çıkmasını söylemesi üzerine, evinden dışarıya içinde 320 sikke bulunan poşet ile çıkan ve hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilip kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in davaya konu eserler ile birlikte yakalandığı; her ne kadar ismi geçen sanıkların yanında, sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; dosya kapsamında bulunan beyanlardan anlaşılacağı üzere, sanık ...'nin sanıklardan ... ve ... ile daha öncesinden bir tanışıklığının bulunmadığı, olay günü önceden tanıdığı ...'ın kuyumcu dükkanına gittiği, diğer sanıkların da bu dükkana geldiği, sanıklar ..., ... ve ...'ın araçla ... ilçesine gitmek istedikleri, sanık ...'nin de diğer sanıklardan kendisini araçla evine bırakmalarını istediği ve sanık ...'ın aracına sanık ...'nın da bindiği, yola çıktıklarında sanık ...'ın telefon ile arandığı ve diğer sanıkların alıcı kılığındaki kolluk görevlileri ile buluşacakları otele gitmeye bu telefon sonrası karar verdikleri,

gerek sanık ...'nin ve gerekse sanık ...'ın verdikleri beyanlardan bu durumun anlaşılabildiği, diğer sanıkların verdikleri beyanların içeriğinden de, sanık ...'nin diğer sanıklar ile birlikte hareket ettiği kanaatine ulaşılamadığı ve sanığın verdiği ifadesinin hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olduğu, tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, haklarında verilen karar temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve yargılama neticesinde mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair delillerin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1459, Karar No: 2015/1418, Tarih: 05.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1459 E.  ,  2015/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın hasılat kirası niteliğindeki rödevans sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7002, Karar No: 2023/8831, Tarih: 27.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7002 E.  ,  2023/8831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 04.03.2007 tarihinde davalı şirkette geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının işyerinde beyin kanaması geçirdiği iddiasının gerçekleri yansıtmadığını, davacıya konulan teşhisin halk dilinde sara olarak bilinen epilepsi hastalığı olduğunu, dosyaya sunulan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 13.09.2007 tarihli raporda da davacıya konulan teşhisin epilipsi hastalığı olduğunu, yine dosyaya sunulan Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nöroşirürji Ana Bilim Dalı tarafından 05.03.2007 tarihinde düzenlenen davacıya ait epikriz raporunun klinik gidiş bölümünde hastanın servise yatırıldığı, hastada kanama olmadığı, hastaya acil cerrahi girişim düşünülmediğinin açıkça belli olduğu, davacının yaptığı işle hastalığı arasında neden sonuç ilişkisinin olmadığını, olayın iş kazası olmadığını, davacının bu olaydan sonra yaklaşık 1,5 sene kadar davalı işyerinde çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; iş kazası için 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde aranan şartların araştırılması gerektiğini, ayrıca Kurum müfettişlerince düzenlenen raporların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu, aksinin yazılı delille ispatlanabileceğini belirterek davanın reddini savumuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2017 tarihli vev2014/396 Esas,2017/44 Karar sayılı kararıyla; "davacının davalı işyerinde çalışırken 04/03/2007 tarihinde rahatsızlanıp hastaneye kaldırıldığı, bu rahatsızlığı Adli Tıp Raporuna göre bünyesel hastalık olduğu, işyerinde çalışma koşullarından kaynaklanmadığı, meslek hastalığı sayılamayacağı, rahatsızlanıp düşmesinin iş kazası olarakta nitelendirilemeyeceği, işyerindeki rahatsızlığın hastalığın semptomu olduğu, davanın ispatlanamadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.