muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/260, Karar No: 2016/93, Tarih: 01.03.2016

5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırımı 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 62. maddesiyle “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak 142. maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanma şartları üzerinde durmak gerekmektedir.

Belirtilen bentteki suçun oluşabilmesi için, hırsızlık fiilinin adet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında işlenmesi gerekmekte olup, bu bölüme ilişkin madde gerekçesinde de; "fıkranın (e) bendinde, âdet veya tahsis ve kullanım gereği açığa bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmesi, bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Tarlalarda bırakılan tarım araçları, inşaat yerine yığılan malzeme, bu kapsama giren eşyaya örnek olarak gösterilebilir. Bunların çalınmalarında kolaylık bulunması, bu nitelikli hâlin kabulünde etken olmuştur" şeklinde açıklamalara yer verilmiş, böylece maliklerince her türlü denetim, gözetim ve önlemden yoksun olan, sahiplerince sürekli biçimde korunmalarındaki zorluk nedeniyle açık alanda bulunan eşyanın başkaları tarafından alınabilmesinin kolaylığını dikkate alan bir düzenleme yapılmıştır.

Suçun konusu açıkta bırakılmış eşya olup, "açıkta bırakılmış eşya" ifadesinden özel alanlar dışında kalan caddeler, sokaklar, parklar, bahçeler, tarlalar, sahil kenarları ve bunun gibi yerlerde bırakılmış eşyalar akla gelmelidir. Bununla birlikte maddedeki nitelikli halin oluşması için, eşyanın açıkta bırakılması yeterli olmayıp, hangi nedenle açıkta bırakıldığının araştırılması ve adet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılma şartlarının da aranması gerekecektir.

5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde yer alan nitelikli hırsızlığın karşılığı 765 sayılı TCK’nun 491/2. maddesinde; “adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibariyle umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında hırsızlık” olarak düzenlenmiştir. İki madde birbiriyle paralel hükümler içermekte ise de, umumun tekefülü ya da kamunun güvencesine bırakılma şeklinde ifade edilen unsur 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde bulunmadığından, açıkta bırakmanın "adet, tahsis ya da kullanım gereği" nedenlerine dayandığının tespiti yeterli kabul edilmiş ve böylece nitelikli halin uygulama alanı 765 sayılı TCK'na göre genişletilmiştir.

Öğretideki görüşlere göre âdet; "toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi" olarak tanımlanmış olup, zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği, ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.

"Tahsis" kelimesi, eşyanın bir iş için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

"Tahsis" kelimesi, eşyanın bir iş için özgülenmesi, ayrılması, belirlenmesi ve hasredilmesi anlamına gelmektedir ki, parka gelenlerin oturmasına tahsis edilmiş durumda olan banklar bu kapsamda değerlendirilmelidir.

"Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup, söz konusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu yerine getirebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hallerde bu nitelikli hal uygulanacaktır.

Doktrindeki yaygın görüşlere göre, suça konu eşyanın genel ve kamuya açık bir yerde bulunmayıp herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı bir yere bırakılması, açıkta bırakılmasının adet gereği veya tahsis ya da kullanımları gereği zorunlu olmaması, sahibi veya zilyedi ya da onlar adına başkasının gözetimi altında olması, toprağa veya zemine bağlanması nedeniyle çalınmasının zorlaştırılması, ebat ve ağırlığı gereği çalınmasının normalin üstünde bir güç ve teknik yardım gerektirmesi durumlarında söz konusu nitelikli halin uygulanmayacağı kabul edilmekte, elektrik ve telefon direkleri, çeşmeler, elektrik lambaları, demiryollarındaki raylar, tarlalardaki tarım araçları ve toplandıktan sonra bırakılan mahsuller, deniz kıyısında bırakılan kayıklar ve ağlar, trafik işaret ve lambaları, inşaata bırakılan inşaat malzemeleri ve demirler, cami önündeki raflara bırakılan ayakkabılar, anıtlara bırakılan çelenkler, yol kenarlarına yığılan taş ve çakıllar, gemilerdeki can yelekleri ve filikalar, binalar üzerindeki paratonerler, sel ve baskınların önlenmesi için yapılmış duvar taşları ve kapaklar, deprem anında acil müdahale için gerekli malzemelerin bulunduğu deprem konteynırları bu nitelikli hal kapsamında bulunan eşyalara örnek olarak gösterilmektedir. (Sulhi Dönmezer, Mala Karşı Cürümler, Beta Yayınevi, 2001, s.388, Osman Yaşar, Hasan Tahsin Gökcan, Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 2010, s. 1410; İsmail Malkoç, Yeni Türk Ceza Kanunu, Malkoç Kitapevi, 2005, s.938; Kubilay Taşdemir, Ramazan Özkepir, Sahtecilik ve Mala Karşı Cürümler, Adil Yayınevi, 1999, s.332)

Uyuşmazlık konusu olan, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin bir iş için özgülendiği söylenemeyeceğinden, tahsis gereği açıkta bırakılan eşya kabul edilemeyeceği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu olan, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin bir iş için özgülendiği söylenemeyeceğinden, tahsis gereği açıkta bırakılan eşya kabul edilemeyeceği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

Değişen sosyal ve ekonomik şartlar gözönüne alındığında, motosiklet kullanımının özellikle sıcak iklimli ve dağlık olmayan bölgelerde kullanım kolaylığı nedeniyle yaygınlaştığı, hemen her evde en az bir adet motosikletin bulunduğu, sayılarının gün geçtikçe çoğaldığı ve gündüz kullanımlarında geçici işler nedeniyle motosikletlerin sabit bir noktaya bağlanmaksızın cadde kenarlarına park edilmek suretiyle açıkta bırakılmasının bir kısım bölgelerde genel bir alışkanlık haline geldiği bilinmekle birlikte, âdet gereği açıkta bırakıldığının söylenebilmesi için, âdetlerin zaman ve yere göre de değişebileceği de gözönüne alındığında suçun işlendiği yörenin sosyal yapısının da ayrıntılı olarak bilinmesi gerekmektedir.

Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alanda park halinde bırakılan motosikletlerin çalınması eyleminin basit (açıktan) hırsızlık suçunu oluşturduğu 2011 yılına kadar sürdürülen yargısal uygulamalarda kabul edilegelmiş ise de; kullanımları ancak sokaklar ve caddeler gibi açık alanlarda olan, sayıları gün geçtikçe çoğalan, her zaman ve özellikle gün içinde otopark ya da bina içlerine park edilmeleri mümkün olamayan, cadde kenarlarına tedbir alınmaksızın park edilmeleri de zorunluluk haline gelmiş bulunan motosikletlerin kullanım gereği açıkta bırakılmalarının kaçınılmaz olduğunun, buna göre de hırsızlık konusu olduklarında 5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen nitelikli halin oluştuğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 07.04.2015 gün ve 833-98; 06.05.2014 gün 430-227; 687-228, 17.09.2013 gün 72-374, 05.07.2013 gün 77-334; 84-335; 82-338; 91-336 ve 18.12.2012 gün 1411-1852 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ve mağdurun beyanlarına göre suça konu motosikletin kilitli olmadığı sabit olup, boyun kilidi bulunmayan ve sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alana parkedilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmaktadır.

Bu nedenle, Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün motosikletin boyun kilidi ile kilitli olup olmadığı araştırılarak boyun kilidi ile kilitli olduğunun tespiti halinde TCK'nun 142/2-h. maddesindeki suçu aksi halde aynı Kanunun 141/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... gün ve ...-... sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11152, Karar No: 2017/5162, Tarih: 25.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11152 E.  ,  2017/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın akıl sağlığı yönünden cezai ehliyetinin olup olmadığı hususunda tereddüt bulunduğunun sanığın dosyaya ibraz etmiş olduğu ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 16.01.2012 tarihli raporu ile anlaşılması karşısında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yönünden verilen bozma ilamına uyulduğu halde, sanığın cezai ehliyeti açısından gerekli araştırma yapılmadan infaza yönelik talep doğrultusunda aldırtılan 14/08/2013 tarihli TCK'nin 32 maddesi kapsamında değerlendirme içermeyen adli tıp raporuna istinaden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6500, Karar No: 2022/1421, Tarih: 22.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6500 E.  ,  2022/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kamu düzeni ile sınırlı olmak üzere kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında ... İli Merkez İlçe ... mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 80 parsel sayılı 3.920,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 101 ada 154 parsel numarasıyla ve 4.970,74 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 39 parsel sayılı 5.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 101 ada 153 parsel numarasıyla ve 5.818,46 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırlarının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın 101 ada 153 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 101 ada 154 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzeni ile sınırlı olmak üzere kabulüne, ... Kadastro Mahkemesi'nin 2018/1 Esas, 2018/27 Karar sayılı hükmünün, HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın reddine, çekişmeli 101 ada 153 ve 154 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespitleri gibi tesciline karar verilmiş ve ... bu karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 . Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1. İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2. Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, 3. Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken, diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde, İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesi söz konusu olabileceği gibi, HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüde de sebebiyet verilebilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.2 maddelerine dayanılarak istinaf başvurusunun kabul edilmesi suretiyle, ... Kadastro Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/27 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, Yerel Mahkeme hükmünün "...düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine..." şeklinde hüküm tesis edilmiş olup, buna göre İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılmadığı ve hükmün yeniden tamamen kurulmadığı izlenimi uyanması nedeni ile tereddüt hasıl olmakla birlikte, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında bu tereddütün giderilmesi bakımından hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin emyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/981 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararının ilk paragrafındaki "...düzeltilerek..." ibaresinin hüküm yerinden çıkartılmasına ve yerine "...kaldırılarak..." ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddeleri uyarınca hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18322, Karar No: 2006/17273, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18322 E.  ,  2006/17273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av.... Keleş ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av... aralarındaki tesbit davası hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 18/09/2006 günlü ve 1443/1431 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ve ... Tohumu A.Ş'den ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1269, Karar No: 2018/566, Tarih: 05.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1269 E.  ,  2018/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ..., ... mahallesi pafta: 57, ada: 159, parsel: 12'de tapu da kayıtlı kat irtifaklı binada (23) nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, davalıların bir kısmının sahip oldukları bağımsız bölümlerinin balkonları açık çıkma şeklinde olması gerekirken tasdikli projeye aykırı olarak camekanlarla kapatarak binanın dış görünüşünü ve estetiğini bozmuş oldukları, yine davalılardan (4) ve (5) numaralı bağımsız bölüm maliklerinin dairelerinin salon ve odalarını büyütmek amacı ile iç bölme duvarlarını kaldırarak balkonları kapatarak dairelerin katmış olduklarından bu projeye aykırılıkların yıkım suretiyle izal edilerek projesine uygun hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile;1-Davalılar ... ve ... kat maliki olmadıklarından haklarında açılan davaların ayrı ayrı reddine,

2-Davalı olarak gösterilen.... ve ...'in ölü oldukları anlaşıldığından haklarında açılan davanın ayrı ayrı reddine,

3-Davalılar ... ve ... haklarında açılan davaların ispat edilememesi nedeni ile ayrı ayrı reddine,

4-Bakırköy ... ocakları yeni İncirli mevkiinde kin ve tapunun 57 pafta, 159 ada, 12 parsel 814 m2 arsa üzerinde kurulu kat irtifaklı binanın:

a) (2) nolu mesken niteliğinde bulunan b. bölüm maliki ...'nun kendisine ait bu dairenin köşesinde bulunan balkonunun iki dış yüzüne tasdikli projesine aykırı olarak ana yapının dış görünüm ile yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan tabandan tavan kiriş altına kadar yaptırmış olduğu 1.50x2.90 mt ebatlı sabit alüminyum camekanın sökülerek kaldırılmasına ve mimari projesine uygun eski durumuna getirilmesine

Kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski haline getirmesi için davalıya 3 günlük süre verilmesine,

b) (3) nolu mesken niteliğinde bulunan b. bölüm maliki ...'ın kendisine ait olan bu dairenin köşe tarafında bulunan balkonunun iki dış yüzüne tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının dış görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan yapılan 1.50x80 mt ebatlı korkuluk duvar üzerinden tavan kiriş altına kadar olan sabit alüminyum camekanın sökülerek kaldırılmasına ve mimari projesine uygun eski durumuna getirilmesine,

Kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski hale getirmesi için davalıya 3 günlük süre verilmesine,

c) (4) nolu mesken niteliğinde bulunan b. bölüm maliki ...'ın kendisine ait bu dairenin:

Kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski hale getirmesi için davalıya 3 günlük süre verilmesine,

c) (4) nolu mesken niteliğinde bulunan b. bölüm maliki ...'ın kendisine ait bu dairenin:

1-Köşesindeki bulunan balkonun iki dış yüzünün tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının dış görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan tabandan tavan kiriş altına kadar yaptırmış olduğu 1.50x2.90 mt ebatlı sabit alüminyum camekanın sökülerek kaldırılmasına ve mimari projesine uygun eski durumuna getirilmesine,

2-Bu dairenin yatak odası önünde bulunan ve tasdikli projede önü açık ve kargir balkon korkuluk duvarı olarak gösterilen 1.50 mt genişlikli ve 5.75 mt uzunluklu balkon önü ( yoldan bakan dış yüzü ) ortak yerine tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan kargir duvar örülerek bu balkonun yatak odasının kapalı kullanım alanına katılmış olduğu anlaşıldığında 2.80 + 2.70 = 5.50 mt uzunluklu sonradan yapılan kargir duvarın sökülerek kaldırılmasına ve mimari projesine uygun hale getirilmesine kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski hale getirmesi için davalıya 15 günlük süre verilmesine,

d) (5) nolu mesken niteğilinde bulunan b. bölüm maliki ...'ın kendisine ait olan bu dairenin:

1-Köşesinde bulunan balkonun iki dış yüzünün tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının dış görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan tabandan tavan kiriş altına kadar yaptırılan 1.50x3.10 mt ebatlı sabit alüminyum camekanın kaldırılmasına ve mimari projesine uygun eski hale getirilmesine,

2-Bu dairenin salon önünde bulunan ve tasdikli projesine göre önü açık ve kargir korkuluk duvarı olarak gösterilen 1.50 mt genişlikli ve 4.90 mt uzunluklu balkonun ön yüzüne (yola bakan dış yüzü) ortak yere tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının dış görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan kargir duvar örülerek bu balkonun salon duvarına katılmış olduğu anlaşıldığından 4.80 mt uzunluklu sonradan yapılan kargir duvarın sökülerek kaldırılmasına ve mimari durumuna uygun eski haline getirilmesine

Kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski hale getirmesi için davalıya 15 günlük süre verilmesine,

e) (6) nolu mesken niteliğinde bulunan b. bölüm maliki ....'un kendisine ait bu dairenin köşe tarafından bulunan balkonun iki dış yüzüne tasdikli projesine aykırı olarak ve ana yapının dış görünüm ve yeknesaklığını bozacak şekilde sonradan tabandan tavan kiriş altına kadar yaptırmış olduğu 1.50x2.90 ebatlı sabit PVC camekanın sökülerek kaldırılmasına ve mimari projesine uygun eski durumuna getirilmesine

Kararın kesinleşmesine müteakip projesini eski hale getirmesi için davalıya 3 günlük süre verilmesine,