muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13099, Karar No: 2012/14676, Tarih: 05.06.2012

Davalı şirket, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığı gibi, yazılı veya şifai bir sözleşme ile kararlaştırılmış bir cezai şart da bulunmadığını, böyle bir hakkın mevcut olduğunun kabul edilmesi halinde ise bunun, sözleşmeyi haklı nedenlerle fesheden kendi şirketlerine ait olduğunu, davacının yapılan anlaşmaya uymaması nedeni ile ihtarname ile sözleşmeyi feshederek hastaneden ayrıldıklarını, aynı gün işin davacı tarafça bir başka ekibe devredildiğini, bu nedenle davacının herhangi bir zararının olmadığını, kaldı ki davacının fesih sonucunda ilişkinin tasfiyesine yanaşmadığını, anlaşmalı kurumlardan gelen veya gelecek olan hak edişlerle birlikte 1.12.2007 tarihi itibariyle davacıdan 270.559,00 TL hak ediş (hasılat) alacaklarının bulunduğunu, ayrıca Hastanenin tüp bebek merkezinde bulunan ve kendilerine ait olan tıbbı araç ve gereçlerin de iade edilmeyerek, davacı tarafından kullanılmaya devam edildiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/11 Değişik ... sayılı dosyası üzerinden yaptırmış oldukları tespitte, kendilerine ait olan söz konusu araç ve gereçlerin bedelinin 205.965,00 TL, bu araç ve gereçleri kullanamamaktan dolayı günlük zararlarının ise 2.750,00 TL olduğunun belirlendiğini, bu durumda davacıdan yaklaşık 950.000,00 TL civarında alacakları bulunduğunu, söz alacaklarının ödenmesi için davacıya ihtar göndermelerine rağmen, herhangi bir cevap alamadıklarını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 21.9.2010 tarihli ikinci bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiği benimsenmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne, 200.000 USD cezai şart alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek, devlet bankalarının Dolar cinsinden bir yıllık mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacı şirket tarafından işletilmekte olan Bahçelievler Medicana Hastanesinde, tüp bebek merkezi kurularak işletilmesi ve hasılatın paylaşılması konusunda bir adi ortaklık sözleşmesi kurulduğu anlaşılmakta

2011/13099-2012/14676

Taraflar arasında, davacı şirket tarafından işletilmekte olan Bahçelievler Medicana Hastanesinde, tüp bebek merkezi kurularak işletilmesi ve hasılatın paylaşılması konusunda bir adi ortaklık sözleşmesi kurulduğu anlaşılmakta

2011/13099-2012/14676

olup, davacı bu sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, cezai şart ve tazminat istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise sözleşmenin feshedilmesine rağmen, ortaklığın tasfiye edilmediğini, ödenmeyen hasılat payları ve halen iade edilmeyip hastanede kullanılan tıbbi araç ve gereçler nedeniyle kendilerinin davacıdan alacaklı olduğunu savunmuştur. Tüm dosya kapsamından, taraflar arasındaki “tüp bebek merkezi kurulması ve işletilmesi” konusundaki adi ortaklık ilişkisinin feshedilip, fiilen sona ermiş olmasına rağmen, ortaklığın tasfiyesinin yapılmamış olduğu, ortaklık amacına tahsis edilen menkullerin iade edilmemesi ve ortaklık gelirlerinden ödenmeyen hasılat paylarıyla ilgili olarak davalı şirket tarafından, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/597 esas sayılı dosyası üzerinden itirazın iptali davası açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu bu dava ile, aynı taraflar arasında ve aynı maddi vakıalara dayalı olarak açılan eldeki dava arasında bağlantı bulunduğu, davalardan biri hakkında verilecek olan hükmün, diğerini de etkileyecek nitelikte olduğu görülmektedir Davaların birleştirilmesi ve ayrılmasına ilişkin hükümler, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, amacı usul ekonomisine hizmet etmek ve aynı konuda çelişkili kararlar verilmesini önlemektir. Aralarında bağlantı bulunan eldeki dava ile davalı şirket tarafından ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/597 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın birlikte görülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi zorunludur. O halde mahkemece davalar birleştirilerek yargılamanın devam ettirilmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 3.502.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1474, Karar No: 2017/4500, Tarih: 15.06.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1474 E.  ,  2017/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10/1. maddesinde, T.C. Anayasasının 25 ve 26. maddelerinde ifade özgürlüğüne yer verilmiş olup, birbirlerine benzer şekilde; “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve Ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve verme özgürlüğünü de içerir.” biçiminde ifade edilmiştir.

Ancak; ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı kısıtlıda olsa sınırlandırılmasının gerekeceği uluslararası ve ulusal alanda normlara konu edilmiştir.

Bu cümleden olarak uluslararası alanda İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 10/2. maddesinde; “kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, gerekli tedbirler niteliğinde olarak ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için yasayla öngörülen bazı merasime, koşullara sınırlamalar veya yaptırımlara bağlanabilir.” Anayasanın 26/2. maddesinde "Bu hürriyetlerin kullanılması ... başkalarının şöhret veya haklarının ... korunması amaçlarıyla sınırlanabilir."

T.C. Anayasası ve Uluslararası mevzuat birlikte değerlendirildiğinde; hürriyetlerin demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak; Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, Kamu güvenliği ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması gizli kalması gereken haberlerin yayılmasına engel olunması veya yargı gücünün otorite veya tarafsızlığının korunması için Kanunla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlama ve yaptırımlara tabi tutulacağı anlaşılmaktadır. Ancak, ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin düzenlemelerin dar yorumlanması gerektiği, sınırlandırma için önemli bir toplumsal ihtiyaç veya zorunluluğun bulunması, bu sınırlandırmanın meşru bir amacı gerçekleştirmek için yapılması, sınırlandırmada aşırıya gidilmemesi ve her halükarda gelişini zedelemeyecek ölçüde yapılması görüşü genel bir kabul görmüştür.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade hürriyeti sadece kabul gören veya zararsız veya kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar içinde geçerlidir. Bunlar demokratik bir toplumun olmazsa olmaz tolerans ve hoşgörüsünün gerekleridir. (Tezcan, Erdem Sancaktar, Türkiyenin İnsan Hakları sorunu 2. baskı s. 462)

Ne varki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın Türk vatandaşlığından çıkmak amacıyla dava açtığı, mahkemeye sunduğu dilekçesinde özetle “işkence suçlarından Türklerin sabıkalı olduklarını, Tanrının hiçbir ırkı, dini, cemaati Türklerle bir arada yaşamak mecburiyetinde bırakmamasını, Türklerin gittiği yere terör, uyuşturucu götürdüğünü, aklı olanın Türkleri kendi topraklarına sokmaması gerektiğini, Türklerde siyasi ahlakın olmadığını, 20 ülke dolaştığını Türk polisinde gördüğü çirkinliği, işkenceyi, zulmü, hakareti başka hiçbir yerde görmediğini, Türklerden tiksindiği, iğrendiği kadar başka bir milletten iğrenmediğini, Türklerle yaşamanın midesini bulandırdığını, Türklerde utanmanın olmadığını, başka bir yerde vatansızda yaşayabileceğini, Türklerin kölesi olmadığını, soykırım ve işkence suçundan dünyada böyle bir ülkenin daha olmadığını, Türk polisi kadar işkenceci başka birilerinin olmadığını, Türklerde adalet olmadığını ölünce Türklerle aynı mezarlığa gömülmek istemediğini ve Türklerden iğrendiğini...'' belirten ifadelerin yer aldığı, sanığın ifade özgürlüğü kapsamında bulunmayan ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmesi mümkün olmayan sözlerinin; nefret içeren, incitici, küçük düşürücü, aşağılayıcı mahiyette olması nedeniyle hakaret niteliği taşıdığı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7329, Karar No: 2012/15667, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7329 E.  ,  2012/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2010 tarih ve 2009/706-2010/1268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalıÇoruh Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ülke genelinde 5.000in üzerinde televizyon ve radyo verici istasyonu ile kamu hizmeti yaptığını, söz konusu vericilere enerji sağlayan enerji nakil hatlarından üçüncü kişilerin yararlanabilmesi için EPDK müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 8. maddesi gereğince kurumlarından izin alınması ve hat katılım payı ödenmesi gerektiğini, müvekkili kurum yönetim kurulunun aldığı kararlar ile enerji nakil hatlarının kullanımı için tip protokolü ve ücret tarifesi belirlendiğini, bu kapsamda Trabzon Bölge Müdürlüğü sorumluluk sahasında bulunan Kuşakkaya televizyon verici istasyonu enerji nakil hattında elektrik dağıtım hizmetini yürüten davalı ...Ş. tarafından diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde müvekkili kurumun bilgisi dışında ve katılım payı ödenmeksizin 23/07/2007 tarihinden 30/07/2008 tarihine kadar enerji kullandırıldığını ileri sürerek, toplam 3.420 TL hat katılım payı ve bakım işletme masrafının 23/07/2007 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer fer’ileriyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş’nin davaya konu olayda davacıya ait enerji nakil hattından kendisine alçak gerilim şebekesi tesis etmesi ve alçak gerilim şebekesinden başka aboneleri yararlandırması sebebiyle elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 13'üncü maddesine göre hat katılım payından sorumlu olduğu, enerji nakil hatlarının kullanımı için dosyada mevcut tip protokol ve ilgili yıllara ait ücret tarifesine göre hat katılım payı ve bakım işletme masrafı olmak üzere toplam alacağının 3.420 TL olduğu ancak davalı yayın kuruluşu ile davalı ...Ş. arasında sözleşme bulunduğu bu nedenle yayın kuruluşunun davacı kuruma karşı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davalı ... A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ...Ş. yönünden açılan davanın kabulu ile 3.420 TL’niı temerrüt tarihi olan 08/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına, bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına ve Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davalı ... A.Ş'ye işbu davada husumet düşmemesine göre, davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı ÇEDAŞ tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı ÇEDAŞ tarafından bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı ÇEDAŞ vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının başka bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra, ek bilirkişi raporu ile davacı kurumun yönetim kurulu tarafından oluşturulan tip protokol ve ilgili yıllara ait ücret tarifeleri üzerinden yapılan hesaplamada davacının talep edebileceği hat katılım payı ve işletme bakım masrafları tutarının 3.420 TL olduğu belirtilmiştir. Denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ÇEDAŞ'ın dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ÇEDAŞ vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazları ile davacının husumete yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle, taraf vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2450, Karar No: 2023/3946, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/2450 E.  ,  2023/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli kararı ile eylemin fiilin maddi eser ve delillerini uydurmak olarak değerlendirilemeyeceği, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırım uygulanarak fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; haksız tahrik hükümleri uygulanarak cezadan indirim yapılması gerekirken yanlış değerlendirme ile fazla ceza tayini yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay günü mağdurlar ve çalışanları tanık A.Ö.'nün otomobille ikametinin önünde duran sanığın yanından geçtikleri sırada durdukları, tartışmaya başladıkları, sanığın aracı tekmelemeye başlaması ile mağdurların araçla kaçarak uzaklaştığı ve sanığın kendilerini bir müddet kovaladığı, ardından kolluk kuvvetlerine müracaat ederek mağdurların kendisini silahla tehdit edip hakarette bulunduğunu, silahla yaraladığını ifade ettiği olayda, sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 09.03.2014 tarihli CD inceleme tutanağında ... Emniyet Müdürlüğü'ne ait güvenlik kameralarının çözümlenmesi ile olayın meydana geldiği yer olan ... önünde siyah giyimli şahsın beyaz renk Renault toros marka otomobile iki kez tekme attığının görüldüğü, aracın şahsın yanından uzaklaştığı ve siyah giyimli şahsın aracın peşinden koştuğunun görüldüğü tespit edilmiştir.

3. Tanık A.Ö., olay günü sanık ile karşılaştıklarını, aracı durdurduklarını ve mağdur ...'in sanık ile konuşmaya başladığı ve birbirlerine karşılıklı olarak ağır hakaretlerde bulunduklarını, bunun üzerine sanığın araca tekme attığını, sanık veya mağdurların birbirlerine vurmaya çalışmadıklarını, tehdit içeren sözler söylemediklerini, mağdurların yanında herhangi bir silah veya tüfek bulunmadığını, araç ile olay yerinden ayrıldıklarını, sanığın arkalarından koşmaya başladığını beyan etmiştir.

3. Tanık A.Ö., olay günü sanık ile karşılaştıklarını, aracı durdurduklarını ve mağdur ...'in sanık ile konuşmaya başladığı ve birbirlerine karşılıklı olarak ağır hakaretlerde bulunduklarını, bunun üzerine sanığın araca tekme attığını, sanık veya mağdurların birbirlerine vurmaya çalışmadıklarını, tehdit içeren sözler söylemediklerini, mağdurların yanında herhangi bir silah veya tüfek bulunmadığını, araç ile olay yerinden ayrıldıklarını, sanığın arkalarından koşmaya başladığını beyan etmiştir.

4. ... Devlet Hastanesine ait 09.03.2014 tarihli raporunda, sağ dirsek bölgesinde şişlik, hareket kısıtlılığı mevcut, sağ dirseğinde travmaya bağlı olabilecek yumuşak doku ezilmesi olduğu, ezilme nedeniyle (5) beş gün iş ve gücü kaybı olduğu saptanmıştır

5. Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü 10.10.2014 tarihli raporunda, kayıtlı mevcut bulgulara göre tıbben tefrikinin mümkün bulunmadığını, hadisenin adli tahkikatla aydınlatılmasının uygun olacağı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlara göre olay günü sanığın mağdurlar ile karşılaşması üzerine aralarında tartışma geçtiği ve karşılıklı hakaret ettikleri, ardından sanığın mağdurların araçlarına tekme atarak zarar verdiği, mağdurların olay yerinden araçla uzaklaştıkları, sanığın daha sonra polis merkezine giderek mağdurların kendisini silahla tehdit edip yaraladıklarını iddia ederek şikayetçi olduğu, olay yerini gösteren kamera görüntülerinden olayın sanığın anlattığı şekilde gerçekleşmediği, mağdurların atılı suçları işlemedikleri anlaşılmakla ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın böylece yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediklerini bildiği halde, haklarında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunduğu anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, adliyeye karşı suçlardan olan iftira suçunda haksız tahrik indirim hükümleri uygulanması mümkün olmadığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1078, Karar No: 2009/6484, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1078 E.  ,  2009/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av.... ile davalı SGK vekili Av.... aralarındaki tespit davası hakkında Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 25.11.2008 gün ve 346/418 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.