muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13225, Karar No: 2011/14693, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13225 E.  ,  2011/14693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği mahallinde keşif yapılarak, tarafsız yerel bilirkişi ve tanıdıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11476, Karar No: 2013/4781, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11476 E.  ,  2013/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, eksik inceleme yapıldığına, kazayı önlemek için dikkat ve özeni göstermeyen ve hızını düşürmeyen sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2753, Karar No: 2012/7848, Tarih: 12.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2753 E.  ,  2012/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temyiz incelemesine konu dava, elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacak için istenilen miktarda borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin temyiz incelmesine konu 2009/904 E. Sayılı dava dosyası içeriği incelendiğinde Şanlurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/411 E. sayılı dosyasının ya da dosya suretinin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde, Şanlurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/411 E. sayılı dosyasının bu dosya içine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10699, Karar No: 2018/4701, Tarih: 30.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/10699 E.  ,  2018/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Gerekçeli karar başlığına; suç tarihlerinin "01/11/2011, 27/09/2012, 29/09/2012, 03/09/2012" yerine "01/11/2011- 03/09/2012 tarihleri arası" olarak eksik yazılması,

2)Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 01/11/2011, 27/09/2012, 29/09/2012 ve 03/09/2012 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıklardan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kabüle göre de;

3-) Gizli soruşturmacıların 01/11/2011 ve 27.08.2012 tarihlerinde sanıktan satın aldığı belirlenen uyuşturucu maddelere ilişkin ekspertiz raporlarının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13221, Karar No: 2011/14697, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13221 E.  ,  2011/14697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadostro çalışmaları sırasında kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği; mahallinde keşif yapılarak, tarasız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durmunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9934, Karar No: 2020/11178, Tarih: 07.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/9934 E.  ,  2020/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 323/1. maddesinde, "Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir." hükmünün öngörülmesi karşısında; mahkemenin yeniden yapılan yargılama sonunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde önceki hükmün onaylanmasına karar vermesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün (1), (2) numaralı fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK'nun 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile sanık ... hakkında mahkememizin 13/10/2010 tarihli, 2009/85 Esas, 2010/60 Karar sayılı ve sanık ... hakkında mahkememizin 15/04/2011 tarihli, 2010/74 Esas-2011/52 Karar sayılı hükümlerinin ONAYLANMASINA,” ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28236, Karar No: 2013/8572, Tarih: 25.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/28236 E.  ,  2013/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, haftasonu ve resmi tatil çalışma ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet Demir Yollarının açtığı ihale neticesinde Ankara- İstanbul 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07:00'de işe başladığını, öğlen 30 dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19:00'a kadar çalıştığını, 15 günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların pazar günü 19:00'da işi bıraktığını, pazartesi günü 19:00'da iş başı yaptıklarını, gece çalışanların ise pazar günü saat 07:00'de işi bırakıp pazartesi günü sabah 07:00'de iş başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da 30 dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde 3,5 saat fazla çalışması olduğunu, ayda 26 gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık 91 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ramazan bayramında 3 gün, kurban bayramında 4 gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda 4 gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin 52 gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için 30 dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi bayram tatili ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5747, Karar No: 2017/7455, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5747 E.  ,  2017/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2015 tarih ve 2014/58-2015/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "..." esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu nihai olarak YİDK tarafından itirazın reddedildiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek 2013-M-7274 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının itiraza dayanak markaları ile başvuruya konu markanın görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde benzer olmadığını, haksız yararlanma, zarar verme ihtimalinin de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacının dayanak gösterdiği markaların esas unsurları, görünüşleri, verdikleri genel izlenim söylenişleri, şekilleri ve kullandıkları hizmetler açısından oldukça farklı olduğunu, iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, çekişmeli başvurunun standart karakterle yazılmış "... ..." ibaresinden oluştuğu, itiraza dayanak markaların ise, standart karakterle yazılmış "...", "...", "...+şekil" ibarelerinden oluştuğu, başvuruda büyük punto ve karakterle yazılan "..." ibaresinin genel izlenime hakim asıl unsur olduğu; davacı markalarında da tek ve asıl unsurların "..." sözcüğü olduğu, 30/05 ve 06. sınıftaki malların ‘makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli" ortalama tüketiciler yönünden, benzer oldukları, başvuru ile

itiraz ve hükümsüzlük istemine dayanak markaların da işitsel, görsel, kavramsal olarak ve genel izlenim itibariyle karıştırılma riski bulunacak düzeyde benzer oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’in 2013-M-7274 sayılı kararının başvuru kapsamındaki 30. sınıfta yer alan "yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar kabartma tozları; unlu mamüllerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama sürecini geciktirici doğal maddeler" yönünden kısmen iptaline, 2011/48882 sayılı markanın 30.sınıfta yer alan "yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar kabartma tozları; unlu mamüllerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama sürecini geciktirici doğal maddeler" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11017, Karar No: 2012/2000, Tarih: 13.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11017 E.  ,  2012/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, işe girerken sağlık kurulu raporu bulunmayan ve daha sonra işe girmeden önce hastalığının mevcut olduğu anlaşılan sigortalıya yapılan tedavi giderlerinin 506 sayılı Yasanın 41. maddesi gereğince tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün,davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

İtirazın iptali davasına konu icra takibinin hukuksal dayanağı 506 sayılı Yasanın 41.maddesi olup, bu madde hükmü ile “ çalışma mevzuatına göre sağlık raporu alınması gerektiği halde böyle bir rapora dayanılmaksızın ... çalıştırılan sigortalının bu işe girişinden önce var olduğu tespit edilen .... hastalığı için kurumca yapılan hastalık sigortası masraflarının tümü işverene ödettirilir.” hükmü öngörülmektedir.

Davacı ..., sarf ve gider tarihinden itibaren 10 yıl içinde iş bu rücu davasını açabilir. ....sigortalının halefi olarak dava açmakta olup, sözleşmeye dayanan davalarda Borçlar Kanununun 125.maddesine göre zamanaşımı süresi 10 yıldır. Bu nedenle tedavi giderlerinin yapıldığı tarihten itibaren henüz zamanaşımı süresi geçmediğinden davanın esasına girilmelidir.

Anılan maddeye göre, işverenin Kuruma karşı parasal sorumluluğunun doğması için;

1-Çalışma mevzuatına göre işçi yönünden sağlık raporu alınması gerektiği halde,

A)Böyle bir rapora dayanılmaksızın,

B)Veya eldeki rapora aykırı olarak,

C)Bünyece elverişli bulunmadığı bir işde çalıştırılmış olması,

2-Sigortalının hastalığının,

a)Bu işe girişinden önce var olduğunun saptanması,

b)Veya böyle bir işte çalıştırılması sonucu meydana gelmesi,

3-Bu hastalık nedeniyle Kurumca, hastalık sigortası hükümleri gereği masraf yapılmış olması,

Koşullarının tümüyle gerçekleşmesi, Kurumun giderlerde bulunmasına neden olan hastalık olayı ile işverenin yükümünü yerine getirmemesi arasında uygun neden sonuç bağının bulunması, sigortalının yaptığı işin ağır ve tehlikeli işler kategorisine girmesi yanında yaptığı işinde ağır ve tehlikeli işlerden sayılması gerekmektedir.

b)Veya böyle bir işte çalıştırılması sonucu meydana gelmesi,

3-Bu hastalık nedeniyle Kurumca, hastalık sigortası hükümleri gereği masraf yapılmış olması,

Koşullarının tümüyle gerçekleşmesi, Kurumun giderlerde bulunmasına neden olan hastalık olayı ile işverenin yükümünü yerine getirmemesi arasında uygun neden sonuç bağının bulunması, sigortalının yaptığı işin ağır ve tehlikeli işler kategorisine girmesi yanında yaptığı işinde ağır ve tehlikeli işlerden sayılması gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle davalı işverenlerin vizite kağıdındaki imzaların aidiyeti konusunda itirazda bulunduklarından bu husus üzerinde durularak imzanın aidiyeti araştırılmalı, daha sonra sigortalının yaptığı işin ağır ve tehlikeli bir iş mi, yoksa hafif bir iş mi olduğu araştırılıp saptanmalıdır. Şayet, ağır ve tehlikeli işlerden sayıldığı takdirde hastalığın, işe girmezden önce var olup olmadığı konusunda uzman kuruluşlardan sorulmalı, sonucuna göre değerlendirme yapılmalı, hastalığın sigortalının işe girmesinden sonra ortaya çıktığı açıklığa kavuştuğu takdirde, hastalığın, sigortalının bünyece elverişli olmayan bir işte çalıştırılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı yöntemince saptanmalıdır.

Belirtilen nedenlerle, sigortalının işyeri sigortalısı olduğu dönemde yapılan masraflardan davalıların sorumlu olup olamayacakları saptanarak hüküm kurulması gerekirken, belirtilen yönde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6073, Karar No: 2016/2972, Tarih: 09.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6073 E.  ,  2016/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 09.04.2015 tarihli geri çevirme yazımızın 2 no'lu bendinin ikmal edilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından bu eksikliğin ivedi olarak yerine getirilmesi,

Mahkemece önceki geri çevirme kararı içeriğine uygun davranılmaması nedeniyle bu hususlara azami dikkat ve özenin gösterilmesi, aksi halin dava dosyasının temyiz incelemesinin gecikmesine sebep olacağı ve bu durumunda sorumluluk doğuracağı hususunun da bilinerek dosyanın mahkemesine bir kez daha geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4079, Karar No: 2019/7187, Tarih: 17.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4079 E.  ,  2019/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı 18 yaşını doldurana kadar Devletin koruması altında olduğunun tespitini istemiş, Tekirdağ Çocuk Mahkemesi 07.10.2016 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar vermiş, karar davalı Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Tekirdağ İl Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenmesi talep edilen karar; Tekirdağ Çocuk Mahkemesi tarafından verildiğine ve sonuçta ceza mahkemesi kararı olduğuna göre (Y2HD, 11.03.2019 tarih 2018/1302 esas, 2019/2491 karar) dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere ilgili ceza dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2019 (Prş.)