muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3604, Karar No: 2014/7324, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3604 E.  ,  2014/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2011/562-2012/349

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı dağıtım şirketinin kaçak kullanım bedeli adı altında 2.056.89 TL tahsil ettiğini, bunun yasal olmadığını belirterek anılan bedelin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; elektrik abonelerinin tükettiği enerji bedelinin ne şekilde fiyatlandırılacağının EPDK kararları ile belirlendiğini, kendilerinin EPDK tarafından belirlenen düzenlemeler doğrultusunda işlem yaptıklarını, EPDK kararları dışında başka tür işlem yapmalarının mümkün olmadığını, EPDK kararlarına karşı ancak Danıştay'da dava açılabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalının kayıp kaçak bedelini kullanıcıya yansıtmasının yasal olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alıp alınmayacağına ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek, güncel mevzuat değerlendirilerek, kayıp kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilip edilemeyeceği tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek, güncel mevzuat değerlendirilerek, kayıp kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilip edilemeyeceği tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2404, Karar No: 2016/1599, Tarih: 09.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2404 E.  ,  2016/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/39460

Mahkemesi : Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.02.2014

Numarası : 2013/198- 2014/956

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti, karşıya geçmekte olan yayaya çarparak, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, sanığın meskun mahal içindeki alanda seyri sırasında, yola gereken dikkat ve özeni göstermediği, yol kenarında yolcu indirmekte olan minibüsü gördüğü halde, minibüsün önünden herhangi bir yayanın yola aniden çıkabileceğini ön görerek, hızını buna göre ayarlaması, görüş alanını yeterince kontrol edip, hızını mahal şartlarını dikkate alarak, müteyakkıs ve tedbir alabilecek seviyede tutması, kavşak alanına kontrollü yaklaşarak, sağdan kaplamaya ve şeridine giren yayayı fark ettiğinde uyarıp, etkin tedbire başvurması gerekirken, mevcut hızıyla çarparak yaraladığı anlaşıldığından, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle, olayda tali derecede kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, atılı suçtan cezalandırılması yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14922, Karar No: 2013/12752, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14922 E.  ,  2013/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

14.04.2010 tarihli tutanakta mühürlü olan iş yerinin faaliyetine devam ettiğinin, 26.04.2010 tarihinde yapılan kontrolde ise mühürlerin sökülerek faaliyetine devam ettiğinin tespit edilmesi, tanık sıfatıyla dinlenen tutanak düzenleyicilerinin tutanak içeriğini doğrulamaları, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında otelin müdürü olarak görev yaptığını ancak müdür olduğuna dair herhangi bir resmi belge olmadığını beyan etmesi, genel müdür sıfatı ile imzaladığı 14.04.2010 tarihli “tutanak” başlıklıklı belge içeriğinden sanığın işletmenin genel müdür sıfatıyla kapatma işlemi ile ilgili tedbirleri aldıklarını kolluk güçlerine açıkladığının anlaşılması, kovuşturma aşamasındaki “ .. otelde genel müdür yardımcısı olarak çalışırım. Otelde misafirlerin ağırlanması konusunda yetkiliyim" yönündeki ifadesinin suçtan kurtulmaya yönelik olması karşısında; yüklenen mühür bozma suçunun işlendiği gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13376, Karar No: 2018/4518, Tarih: 18.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13376 E.  ,  2018/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2016 tarih ve 2015/168-2016/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tut...kları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, davacının 29, 30. 32. sınıf ürünleri içeren ... ibareli çok sayıda markasının olduğunu, davalının "......" ibareli 2013/9385 sayılı marka başvurusu yaptığını, davacının itirazının YİDK kararı ile kısmen red edildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, markalar arasında iltibas oluştuğunu iddia ederek YİDK kararının iptali ile marka tescil işlemlerinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında iltibas oluşmadığını, tescil edilmek istenen mal ve hizmetlerin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ... ibareli 29, 30.sınıf ürünleri içeren 1999/15504, ... ... ibareli 29, 30, 32.sınıf ürünleri içeren 2001/2870, ... ibareli 29, 32.sınıf ürünleri içeren 2010/13985,...CE ibareli 29, 30, 32.sınıf ürünleri içeren 2010/69246, ... ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 2000/23731, ... ibareli 30.sınıf ürünleri içeren 2007/44575, ... ibareli 32, 33.sınıf ürünleri içeren 2009/29378 sayılı markalarının olduğu, davalının "......" ibareli 29, 30, 31, 32, 35/1-5, 6 (29, 30 ve 32.sınıf ürünler için), 43.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun olduğu, davacının itirazı üzerine 35/6.sınıftaki "35/6. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetler yönünden itirazın reddine karar verildiği, markalar arasında anlamsal, görsel ve sescil olarak önemli derecede benzerlik bulunduğu, davacının markalarının 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içerdiği, 35/6. sınıf hizmetleri içermese de bu ürünlerin bir işletme faaliyeti içerisinde satışa arz olunacağı, davalı başvurusunun aynı ürünlerin işletme faaliyeti içerisinde satışına ilişkin bulunduğu, işletmesel bağlantılandırma ihtimali karşısında ürün ve hizmetlerin aynı tür sayılmasının zorunlu olduğu, bu ürün ve hizmetlerin aynı dağıtım k...llarından geçtikleri, aynı işyerlerinde sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme ol...klarının bulunduğu, davalı başvurusunun davacının

"..." ibareli seri markalarının arasına sızmış bulunduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline, davalı adına tescilli 2013/9385 sayılı markanın 35/6.sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları, patates cipsleri, kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, pekmez, biralar, bira yapımında kullanılan preparatlar, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağl...bilir)" mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıkl...n nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1121, Karar No: 2019/2255, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1121 E.  ,  2019/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9426, Karar No: 2013/11343, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9426 E.  ,  2013/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemi ile başlatılan takibe yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı hakkında 01.03.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde, 2009 yılı kirası 4.866 TL,2010 yılı kirası 5.303 TL,2011 yılı kirası 5.780 TL olmak üzere toplam 15.949,00 TL kira alacağının işlemiş faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı itirazında yıllık kiranın 1.000 Euro olduğunu ve kira borcunu ödendiğini bildirmiştir

Taraflar arasındaki 09.06.2000 tarihli kira sözleşmesi 1 yıl süreli olup kira parası yıllık 600 TL olarak kararlaştırılmıştır.Kira sözleşmesinde, kira sözleşmesinin yenilenmesi halinde uygulanacak olan artış hükmü öngörülmemiştir. Takip konusu döneme ilişkin yapılan takipte, kira bedeline açıkça itiraz edilmiştir. Davacı 2009 yılı kirasının 4.866 TL, 2010 yılı kirasının 5.303 TL, 2011 yılı kirasının 5.780 TL olduğuna ilişkin yazılı bir delil sunamamıştır. Bu durumda, yıllık kira parasının davalı kiracının kabul ettiği miktar olan 1.000 Euro olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, alacağın davalı tarafından kabul edilen miktara göre hesaplanarak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca davalı borçluya ödeme emri 10.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, ihtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 24.05.2012 tarihinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15689, Karar No: 2017/8305, Tarih: 29.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/15689 E.  ,  2017/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... Tic. A.Ş. ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ... Tic. A.Ş.'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ... Tic. A.Ş.'nin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal sürede icra mahkemesine yaptıkları başvuruda imzaya ve borca itiraz ettikleri ve ayrıca aval yazısının çekin arka yüzüne yazılması ve kimin lehine aval verildiğinin belli olmaması nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek takibin iptalini istedikleri, mahkemece borçlulardan ...'in çeklerin arkasında ve alacaklı lehtarın cirosundan önce “avalimdir” açıklaması ile cirosunun bulunduğu, bu hali ile yasa hükümlerine uygun ve geçerli bir aval bulunmadığı, lehtarın cirosundan önce yapılan cironun da yok hükmünde sayılacağından, alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla borçlu ...’i takip hakkının bulunmadığı gerekçesi ile İİK.nun 170/a maddesi uyarınca borçlu ... hakkındaki takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 818/1.maddesinin (g) bendinde yer alan atıf ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701.maddesi, “(1) Aval şerhi, poliçe veya alonj üzerine yazılır. (2) Aval “aval içindir” veya bununla eş anlamlı başka bir ibareyle ifade edilir ve aval veren kişi tarafından imzalanır. (3) Muhatabın veya düzenleyenin imzaları hariç olmak üzere, poliçenin yüzüne atılan her imza aval şerhi sayılır.(4) Kimin için verildiği belirtilmemişse aval, düzenleyici için verilmiş sayılır” hükmünü içermektedir.

Bu maddeye göre; aval şerhi, çek veya alonj üzerine yazılır. Aval, “aval içindir” veya bununla eş anlamlı başka bir ibare ile ifade edilir ve aval veren kişi tarafından imzalanır. Aval şerhinin çekin ön yüzüne yazılması zorunlu değildir. Maddenin üçüncü fıkrası gereğince; düzenleyenin imzası hariç olmak üzere ön yüze atılan her imza aval şerhi sayılır.

Diğer yandan çekin arka yüzüne atılan her imza ciro hükmünde ise de, aval verildiğini gösterir bir ibare kullanılarak arka yüze imza atılması mümkün olup, söz konusu imza, ciro değil aval hükmündedir. Eş anlatımla, aval şerhini içermeksizin çekin arka yüzüne atılan her imza, ciro hükmündedir.

Diğer yandan çekin arka yüzüne atılan her imza ciro hükmünde ise de, aval verildiğini gösterir bir ibare kullanılarak arka yüze imza atılması mümkün olup, söz konusu imza, ciro değil aval hükmündedir. Eş anlatımla, aval şerhini içermeksizin çekin arka yüzüne atılan her imza, ciro hükmündedir.

Somut olayda, takibe konu çekin arka yüzünde; “Avalimdir ...” ibaresinin yer aldığı ve anılan şahsın imzasının bulunduğu görülmektedir. Öyleyse, yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, bu imza ciro hükmünde değil, aval hükmünde olup, yukarıda yer verilen maddenin dördüncü fıkrası gereğince de, kimin için aval verildiği belirtilmediğinden düzenleyen için verilmiş sayılır.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu ... yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin adı geçen borçlu yönünden iptali isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10265, Karar No: 2015/27226, Tarih: 17.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10265 E.  ,  2015/27226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/321251

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2011

NUMARASI : 2011/23 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıklardan L.. Ö..'in kurucusu; M.. A..'ın müdürü; M.. A.., S.. U.. ve O.. S..'nın da öğretmenleri olduğu ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde, sanıkların, bazı öğrencilerin destek eğitimine gelmedikleri günlerde, eğitim almış gibi sahte belge düzenlemek ve bu şekilde düzenlenen belgeleri ödeme yapılması için Aybastı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne sunarak haksız kazanç sağlamak sureti ile resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan olayda, sanıkların belgeleri aylık olarak imzaladıklarına, dolandırıcılık ve sahtecilik kastı ile hareket etmediklerine dair aksi ispat edilemeyen savunmaları ve eylemleri nedeni ile sanıklara ve çalıştıkları kuruma yapılan ödeme miktarı da nazara alındığında, üzerilerine atılı dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının oluşmadığı, ancak aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını düzenlerken gerekli incelemeyi yapmadıkları, dolayısıyla görevlerinin gereklerine aykırı davranmak sureti ile kamu zararına neden oldukları anlaşılmakla, eylemlerinin kül halinde memuriyet görevini ihmal suçunu oluşturduğu, bu itibarla TCK'nun 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Ünye Adli Emanet Memurluğunun 2011/136 sırasında kayıtlı belgeler hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.