muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1428, Karar No: 2014/13110, Tarih: 17.04.2014

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 555.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 17.04.2014 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3496, Karar No: 2024/4824, Tarih: 12.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3496 E.  ,  2024/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/984 E., 2023/1124 K.

DAVA TARİHİ : 21.12.2022

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/469 E., 2023/192 K.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine'' ilişkin 25.03.2024 tarihli ve 2023/8042 Esas, 2024/2878 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine dosya, 6100 sayılı HMK'nın 337/2 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davacı ... tarafından, İcra Hukuk Mahkemesinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 169/1, 169/a ve 170 nci maddeleri uyarınca imzaya ve borca itiraza ilişkin davanın yapılan yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonunda, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; kararın, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 25.03.2024 tarihli ve 2023/8042 Esas, 2024/2878 Karar sayılı kararıyla temyize gelen davalının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı süresi içerisinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Bilindiği üzere, adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı tarafından HMK’nın 336/2 inci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı anlaşılmış olup adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 25.03.2024 tarihli ve 2023/8042 Esas, 2024/2878 Karar sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan İTİRAZIN REDDİNE,

Dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18178, Karar No: 2013/16598, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18178 E.  ,  2013/16598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası, giderlerin faiz karşılığı (değişken masrafların faizi) ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6783, Karar No: 2012/7866, Tarih: 11.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6783 E.  ,  2012/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Beldesi çalışma alanında bulunan 326 ada 142 parsel sayılı 656,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ırsen intikal,taksim kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın taşlık-kayalık vasfı, %60'ı aşan eğimli yapısı ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğu ve dava konusu taşınmazda herhangi bir zilyetliğin de bulunmadığı iddiasıyla tespitin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13431, Karar No: 2015/10739, Tarih: 05.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13431 E.  ,  2015/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/659-2014/203

Davacı K.. G.. tarafından, davalı M.. M.. aleyhine 02/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 13/11/2013 tarihli TBMM Genel Kurul 69. birleşiminde kullandığı ifadeler dolayısıyla kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. madde de açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 ve 16354/06 başvuru numaralı kararlarında da tekrar etmiştir.

Davalının davacıya yönelik ifadeleri yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; tarafların siyasetçi olduğu, TBMM Genel Kurulu’nda karşılıklı tartışma esnasında söylenen ifadelerin siyasi eleştiri mahiyetinde olup değer yargılarını içerdiği görülmüştür. Bu nedenle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14085, Karar No: 2010/16556, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14085 E.  ,  2010/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/179717

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

NUMARASI : 2007/220

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK ’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

06.10.2005 tarihli oturumda, sanıktan şikayetçi olduğunu söyleyen, yakınıcıya CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tekerrür nedeniyle cezadan artırım yapılması sırasında, uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.1999 tarih, 1999/999 esas sayılı ilamının, 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan 1 yıl hapis ve 1.520.000 TL para cezası ile kasten yaralama suçundan 2 yıl hapis cezasına ilişkin olduğu, adli sicil kaydındaki bilgilere göre, para cezasının 26.03.2002 tarihinde infaz edilmesine rağmen içtimalı 3 yıl hapis cezasının ise yargılamaya konu suçun işlendiği 03.04.2004 tarihinden sonra 28.07.2004 tarihinde infaz edilmesi karşısında, para cezası ile birlikte hapis cezası öngören ilamın tekerrüre esas alınabilmesi için her iki cezanın da suç tarihinden önce infazı gerektiği bu nedenle

Tekerrüre esas alınmayacağı anlaşılmakla, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2001 tarih, 1999/1867 esas sayılı ilamının tekerrür şartlarını taşıyıp taşımadığının değerlendirilmesi için onaylı bir suretinin getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 25/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9049, Karar No: 2018/8486, Tarih: 30.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9049 E.  ,  2018/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet

Sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...’ün vaki duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmolunan hapis cezası miktarına göre koşulları oluşmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip, duruşmasız olarak yapılan incelemede:

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...’ün temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve Zekiye Yağcı hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...’ün temyiz itirazlarının incelenmesi:

1. Özel Öz Lale Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi müdürü ve öğretmenleri olan sanıkların, seansa gelmeyen öğrencileri gelmiş gibi gösterip Aylık Bireyselleştirilmiş Eğitim Çalışma ve Rehabilitasyon Planlarını (Ek-4 formlarını) içeriği itibarıyla gerçeğe aykırı düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; menfaat temini amacıyla hareket etmeyen ve sahtecilik kastı bulunmayan sanıkların, kurum sekreteri tarafından hazırlanan Ek-4 formlarını “öğrenci seans yoklama defteri” ile karşılaştırmadan imzalamaktan ibaret fiillerinin, TCK'nin 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a) ...ı, Şeyma Orçan, Hüseyin Çimen, Fatih Okur, Hasan Hüseyin Renklitaş ve Rümeysa Gül Sevmez adına düzenlenen Ek-4 formlarının sahte olduğu kabul edildiği halde, sadece Şeyma Orçan adına düzenlenen 2010/Ocak dönemine ait tek belgede imzası bulunan sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, bu sanık hakkında TCK'nin 204/2. maddesine göre belirlenen temel cezanın TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

b)Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden sanıkların sorumlu oldukları miktar gösterilmeden vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden sanıkların sorumlu oldukları miktar gösterilmeden vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2986, Karar No: 2006/5379, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2986 E.  ,  2006/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 23 parsel sayılı 1280 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi niteliği ile davalı adına tespit edilmiş, davacı ... ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 5-8 civarında olduğu, üzerinde 20-25 yaşlarında fındık plantasyonlarının bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekle birlikte ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve o tarihten hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan

fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6871, Karar No: 2015/1941, Tarih: 26.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6871 E.  ,  2015/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/401-2013/405

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, bedelsiz kullanımı davalıya bırakılan taşınmazda davalının 3. kişilerle yaptığı kira sözleşmeleri nedeniyle peşin alınan kira bedellerinin davalıdan tahsiline ilişkindir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davaya konu taşınmazın 5340 sayılı yasa uyarınca bedelsiz olarak davalı spor klübünün tasarrufuna bırakıldığını, davalının taşınmazı ticari amaçla kullanamayacağı ancak davalının GSM şirketleri ile kira sözleşmeleri yaparak 75.000 TL ve 55.800 TL peşin kira bedeli aldığını, davalının aldığı bu peşin ödemelerin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı iki tane GSM şirketine baz istasyonu yeri kiraladığını, davacı ile aralarında kira ilişkisi olmadığını, davacının alacak hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasındaki ilişki kira ilişkisi olarak kabul edilerek Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 05.01.2010 tarihli ve on yıl süreli bedelsiz kullanım sözleşmesi varlığı hususunda anlaşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede taşınmazın kullanım amacı olarak 5340 sayılı yasa uyarınca spor salonu, futbol sahası, yelken tesislerinin davalıya devri yazıldığı, sözleşmenin 10. maddesinde davalının bakım ve onarım işlerinden, personel istihdamından, tesisin her türlü giderinden sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

5340 sayılı yasanın 3. maddesi ile 3289 sayılı S.. M..nün teşkilat ve görevleriyle ilgili kanuna ek madde olarak; "Genel Müdürlüğün mülkiyetinde veya kullanımında bulunan spor tesisleri veya taşınmazların kullanım veya intifa hakkı; spor federasyonlarına, en az üçü olimpik olmak üzere toplam altı spor dalında faaliyet gösteren ve liglere katılan spor kulüplerine, yerel yönetimlere, kamu kurum ve kuruluşlarına protokol ile bedelsiz devredilebilir." hükmü getirilmiştir.

Taraflar arasında kira sözleşmesi ve kiracılık ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı, tahsise aykırı olarak kira sözleşmesi yapan davalıdan, aslında kendisine ait olması gerektiğini iddia ettiği kira paralarının davalı tarafından tahsil edilmesi nedeniyle, tahsil edilen bu miktarın sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde kendisine ödenmesini talep etmektedir.