muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6659, Karar No: 2017/10852, Tarih: 03.07.2017

Türk Borçlar Kanununun 316. Maddesindeki düzenlemenin, mecurun özenle kullanılmasına yönelik olduğu, keşif günü yapılan tespit ile bilirkişi raporunda ekli fotoğraflar itibariyle mecurun davalı kiracı tarafından özenle kullanıldığı, belediyeden işyeri ruhsatının alındığı, tanık ifadelerinde yer alan koku rahatsızlığının giderilmesine yönelik olarak havalandırma düzeneğinin kurulduğu, yapılan işlemler itibariyle de mecurun değer kazandığı, 316. Maddenin esasında mecura verilecek zararların giderilmesine yönelik düzenleme içerdiği, mecurda davalı kiracı tarafından ağır hasar verme durumunun söz konusu olmadığı, kira sözleşmelerinde devamlılığın öncelikli olması gerektiği, esaslı unsurlar üzerinde anlaşılması durumunda tali hususlar açısından sözleşmenin devamı yönünde yorum yapılması gerektiği, işyerinin dondurmacı veya dönerci olarak işletilmesinde kiraya veren bakımından sözleşmenin devamına katlanılmasını çekilmez hale getiren bir durumun söz konusu olmadığı bu yön itibariyle davacının herhangi bir delil sunamadığı, koku nedeniyle rahatsızlık bakımından, komşulara verilen rahatsızlığın giderilmesine yönelik olarak da davalı kiracı tarafından havalandırma ünitesi kurulmak suretiyle gerekli önlemlerin de alındığı nazara alındığında, koşulları bulunmayan sözleşmenin feshine yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bozma sebebi dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Türk Borçlar Kanununun 316. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Somut olayda; mahkemece gerekçe kısmında 6098 sayılı TBK'nun 316. maddesi gereğince akde aykırılığın giderilmesi için kiraya veren tarafından konut ve çatılı işyeri kiralarında eski hale iade için kiracıya en az otuz gün süre verilmesi gerektiği, davacı tarafından verilen sürenin ise 3 gün olduğu, yasanın aradığı süre koşulu yerine getirilmediğinden davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru ise de ayrıca davanın esasına girilerek akde aykırılığın oluşmadığının belirtilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerektiği, ancak sonucu itibariyle doğru olan redde ilişkin hüküm yönünden yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden, gerekçedeki ikinci paragrafın hükümden çıkartılarak kararın düzeltilerek onanması HMK 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme ilamının gerekçe kısmında yer alan "Türk Borçlar Kanununun 316. Maddesindeki düzenlemenin, mecurun özenle kullanılmasına yönelik olduğu, keşif günü yapılan tespit ile bilirkişi raporunda ekli fotoğraflar itibariyle mecurun davalı kiracı tarafından özenle kullanıldığı, belediyeden işyeri ruhsatının alındığı, tanık ifadelerinde yer alan koku rahatsızlığının giderilmesine yönelik olarak havalandırma düzeneğinin kurulduğu, yapılan işlemler itibariyle de mecurun değer kazandığı, 316. Maddenin esasında mecura verilecek zararların giderilmesine yönelik düzenleme içerdiği, mecurda davalı kiracı tarafından ağır hasar verme durumunun söz konusu olmadığı, kira sözleşmelerinde devamlılığın öncelikli olması gerektiği, esaslı unsurlar üzerinde anlaşılması durumunda tali hususlar açısından sözleşmenin devamı yönünde yorum yapılması gerektiği, işyerinin dondurmacı veya dönerci olarak işletilmesinde kiraya veren bakımından sözleşmenin devamına katlanılmasını çekilmez hale getiren bir durumun söz konusu olmadığı bu yön itibariyle davacının herhangi bir delil sunamadığı, koku nedeniyle rahatsızlık bakımından, komşulara verilen rahatsızlığın giderilmesine yönelik olarak da davalı kiracı tarafından havalandırma ünitesi kurulmak suretiyle gerekli önlemlerin de alındığı nazara alındığında, koşulları bulunmayan sözleşmenin feshine yönelik davanın reddine" ifadesi tamamen çıkartılarak hükmün gerekçesinin düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16886, Karar No: 2021/7091, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16886 E.  ,  2021/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde Samsun Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinin oda camlarını, dolap kapaklarını ve komodin çekmecelerini kırmak suretiyle zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 08.07.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3124, Karar No: 2015/1553, Tarih: 16.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3124 E.  ,  2015/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İtirazın iptali

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde muhasebeci olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsili için İzmir 27. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3166 sayılı takip dosyasında haciz yolu ile takibe giriştiği, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğundan bahisle itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, ancak davacının kendisini, bulunduğu konumdan yararlanarak, bilançoda 11.236,00 TL ücret alacaklısı gibi gösterdiğini savunarak takibe itirazın doğru olduğunu, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan davalı tarafından feshedildiği ve davalının bilançosunda davacının alacaklı göründüğü rakam kadar ücret alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı davalıdan 11.236,00 TL ücret alacağı olduğunu iddia etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının cevap dilekçesinde beyan ettiği üzere davacının bilançoda kendisini 11.236,00 TL ücret alacaklısı olarak gösterdiği ve bu beyanın düzeltilmesi için davalının herhangi bir girişimde bulunmamış olması nedeniyle bu talebin kabulü gerektiği yönünde kanaat belirtilmiştir. Ancak davalının sunmuş olduğu muavin defter süretlerinden ve ekinde bulunan para makbuzlarından davalıya yapılan bir kısım ücret ödemelerin varlığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi ve mahkeme tarafından bu husus hiç irdelenmemiştir. Mahkemece; muavin defterin onaylı ve tasdikli aslı dosyaya getirtildikten sonra, defter TTK hükümleri gereğince davalı tacir için delili olma niteliği taşıyorsa, bir mali müşavir ya da muhasebeci bilirkişi aracılığı ile, yapılan ödemeler dikkate alınarak ücret alacağının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup karar bozulmalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde, fazla mesai hususunda “son yıl davacının yalnız kalması iş yükünün artması sebebiyle işi bırakmasından çekinen işveren fazla mesai yaptırmamıştır” şeklinde beyanda bulunmuştur. HMK 26. maddesi gereği hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Bu nedenle davacının tek olarak çalışmaya başladığı tarih tespit edilerek, fazla mesai alacağının bu tarihe kadar hesaplanması gerekirken son güne kadar fazla mesai hesabı yapılması isabetsiz olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7606, Karar No: 2013/15333, Tarih: 24.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7606 E.  ,  2013/15333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ile katılan davacı ... ... mirasçıları olan ... ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 80,83,122,131 ve 132 parsel sayılı sırasıyla 62500,00 m2, 57000,00 m2, 217375,00 m2, 209750,00 m2, 84500,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 80 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı ... ... ... ve paydaşları adına, 83 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı ... ... adına, 122 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına ve satın almaya dayanılarak ve de Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1949/482 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilmek suretiyle davalı Döne ... ve paydaşları adına paylı olarak, 131 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı Hanefi Talay ve paydaşları adına paylı olarak, 132 parsel sayılı taşınmaz ise tapu kaydına dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine 80,83,122 ve 132 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak miktar fazlasının kaçak ve yitik kişilerden kalması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağı gibi zilyetlikle kazanma şartlarının dahi oluşmadığını öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak, ... ... 80, 83 ve 122 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak miras yoluyla gelen hakka ve mahkeme hükmüne dayanarak, ... Yel 83 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak adına tespit edilen dava dışı 85 parsel sayılı taşınmazın eksik tespit edildiğini, mevcut eksikliğin dava konusu taşınmaz içinde kaldığını öne sürerek, ... ise 122 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak tespit tarihinden önce gerçekleşen harici pay satın almaya dayanarak tespitlere itiraz etmişlerdir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine tapu kaydı miktar fazlasının kaçak ve yitik kişilerden kalması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağı gibi zilyetlikle kazanma şartlarının dahi oluşmadığını öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Ayrıca tespit gününden önce davacılar ... ... ... ve arkadaşları tarafından davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el etmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasından ... ... adına tespit edilen dava dışı 82 parsel sayılı taşınmazın eksik tespit edildiğini öne sürerek, ... ... kayden satın almaya dayanarak, ... ... ve arkadaşları tespit tarihinden sonra gerçekleşen harici satın almaya dayanarak, ... ... ise tespit tarihinden sonra gerçekleşen harici pay satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece usule yönelik bozma ilamına uyularak ve dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; dava konusu 80 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacı Hazine'nin davasının kabulü ile taşınmazın uzman fen bilirkişi Muzaffer Kalli tarafından düzenlenen haritada (B) harfi ile gösterilen bölümünün 1/3 paylar ile davalı ... ... ve paydaşları adına, aynı uzman bilirkişi rapor ve haritasında (A),(E),(C) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin ise davacı Hazine adına tapuya tesciline, katılan davacı ... ..

... ... ve paydaşları adına, aynı uzman bilirkişi rapor ve haritasında (A),(E),(C) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin ise davacı Hazine adına tapuya tesciline, katılan davacı ... ...'ın davasının mahkemenin görevsizliği nedeni ile reddine, dava konusu 83 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak katılan davacılar ... ... ve arkadaşlarının davasının mahkemenin görevsizliği nedeni ile reddine, taşınmazın (H) harfi ile gösterilen bölümünün davalı ... ... mirasçıları adına, (G) ve (F) harfi ile gösterilen bölümlerinin ise davacı Hazine adına tapuya tesciline, katılan davacı ... ...'ın dava konusu 80 ve 83 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davasının feragat nedeni ile reddine, dava konusu 122 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davacı ... ... davasının reddine, davacı ... ... ...'ın davasının ise kabulüne, 122 parsel sayılı taşınmazın ... ... ve paydaşları adına payları oranında tapuya tesciline, davacılar ... ... ... ve arkadaşları ile katılan davacı ... ...'ın davasının reddine, dava konusu 131 parsel sayılı taşınmazın ... ve paydaşları adına, dava konusu 132 parsel sayılı taşınmazın ise ... ve paydaşları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine ile katılan davacı ... ... mirasçıları olan ... ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 80 ve 83 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine esas alınan tapu kayıtları kapsamında kaldıkları ancak taşınmazların tespit miktarlarının dayanağı tapu kayıtlarının miktarından fazla olduğu, tespite esas tapu kayıtlarının özel kanunları uyarınca Hazine'ye kalan yerlerden iken iskanen oluşturulması nedeni ile miktar fazlasının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamayacağı, ayrıca dava konusu 80 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 20.10.1959 tarih 67 sayılı tapu kaydının dayanağı olan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tescil ilamında Hazine taraf olmadığından kendisini bağlamayacağı, yine dava konusu 122, 131 ve 132 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının genişletilmeye elverişli ve değişebilir sınırlı olmadığı, bu halde 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca kapsamlarını tayinde miktara değil sınırlara itibar edilerek belirlenmesi gerektiği, katılan davacı ... ...'ın dayanağı olan T.evvel 929 tarih 51 ve 52 sayılı tapu kayıtlarının yönlerinde okunan sınırların her yerde bulunması mümkün olan sınırlar olduğu gibi nizalı taşınmazları da kapsamadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı Hazine ile katılan davacı ... ... mirasçıları olan ... ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı Kadastro Mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalılar aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması sonradan yürürlüğe giren ve geçmişe etkili sonuç doğuran yasal düzenlemelere aykırı ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 10.bendinin 5.paragrafında yazılı bulunan vekalet ücretine yönelik sözlerin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine " 3402 Sayılı Kadastro Kanunun 36/A maddesi hükmü uyarınca davacı Hazine lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına " sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, hüküm düzeltilerek onandığından katılan davacı mirasçıları ... ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...'tan peşin alınan harcın istekleri halinde ilgililerine iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1980, Karar No: 2020/6132, Tarih: 26.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1980 E.  ,  2020/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ... ... Bank ... Şubesi'nden 26/11/2014 tarihinde ... kredi numarasıyla 120 ay vadeli konut kredisi kullandığını, konut kredisine istinaden davalı sigorta şirketi nezdinde ... nolu yıllık hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, murislerinin 25/06/2015 tarihinde vefat ettiğini, sigorta şirketine müracaatla poliçe kapsamında kredi borcunun dain-i mürtehin ING Bank'a ödenmesini talep ettiklerini, murislerinin kanser nedeniyle vefat ettiğini, kendilerine bildirimde bulunulmadığı ve bu nedenle tazminat ödemesi yapılamayacağının bildirildiğini, ancak ... böbrek yetmezliğinden vefat ettiğini, davalı sigorta şirketine de omurilik ameliyatı olduğunu bildirdiğini, bu nedenle sigorta şirketinden herhangi bir hususu gizlemediğini, kredi taksitlerinin varislerce ödenmesine devam edildiğini belirterek bakiye kredi borcunun tamamının sigorta poliçesi kapsamında davalı sigorta şirketinden tazmini ile dava dışı ... Bank A.Ş'ye ödenmesine, bakiye kalan sigorta tazminatının ise müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacıların murislerinin Sağlık Beyan Formu'nda kendilerine sadece omurilik ameliyatı olduğunu bildirdiğini, murisin kanser nedeniyle vefat ettiğini ve kendilerine bu hususun bildirilmediğini, bu nedenle başvuruyu reddettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; murisin poliçe tanzim tarihi öncesinde kanser ve böbrek yetmezliği rahatsızlığını bilmesine karşın bildirimde bulunmayarak yükümlülüğünü yerine getirmediği ve yükümlülüğün ihlali ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, konut kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 18/12/2014-2015 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 25/06/2015 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6102 sayılı TTK'nın 1435, 1439 ve 1440. maddeleri ve Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6102 sayılı TTK'nın 1435, 1439 ve 1440. maddeleri ve Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın düzenlemeleri ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusudur.

Eldeki dosyada muris kronik böbrek yetmezliği nedeniyle 13.06.2015 tarihinde hastaneye yatarak tedavi görmeye başlamış, 25.06.2015 tarihinde de aynı nedenle vefat etmiştir. Davacılar, davalıya müracaat etmiş, davalı, murisin kanser hastalığından ölmesi nedeniyle ödeme yapmaktan kaçınmıştır. Mahkemece hükme esas, doktor ve sigorta uzmanı bilirkişilerden oluşan heyetten alınan raporda ölümün murisin 2011 yılında geçirdiği kanser rahatsızlığının komplikasyonu

sonucu gerçekleştiği belirtilmiş, mahkemece murisin kanser rahatsızlığını bildirmeyerek beyan yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Murisin, geçirdiği kanser hastalığının komplikasyonu sonucu vefat ettiğine dair alınan rapor uzman doktordan alınmadığından hüküm tesisi için yeterli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacılar murisinin daha önce tedavi gördüğü hastanelerden, poliçe tarihinden öncesine ait tedavi evraklarının tümünün celp edilerek, murisin kronik böbrek yetmezliğinin poliçe tanzim tarihi öncesinde var olup olmadığına ve murisin daha önce geçirdiği kanser hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı olup olmadığına ilişkin onkoloji ve nefroloji uzmanı doktor bilirkişilerden oluşan heyetten ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 26/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.