muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/197, Karar No: 2023/636, Tarih: 06.12.2023

Şikâyetçi Tevfik Arslan kollukta; sanığı, oğlu olan mağdurun tedavi gördüğü hastaneden tanıdığını ancak kendisiyle samimiyetinin olmadığını, sanığın evlerine gelip mağdurun ellerine ve kollarına pansuman yaptığını, polislerin haber vermesi üzerine hastaneye gittiğinde mağdurun, evine gittiği sanığın kendisine porno film izlettirdiğini ve cinsel organına dokunduğunu, bunun üzerine evden kaçtığını anlattığını, şikâyetçi olduğunu, ağır ceza mahkemesinde ise; şikâyetinden vazgeçtiğini ve davaya katılmak istemediğini,

Sanık kollukta ve sorguda; Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Anestezi Yoğun Bakım Bölümünde çalıştığını, mağduru çalıştığı hastanede ameliyat olması sebebiyle tanıdığını, mağdurun hastaneden çıkmasından sonra ailesi de evdeyken kendisine masaj yapıp ... kesici kremler sürdüğünü, 21.06.2011 tarihinde saat 11.30 sıralarında Çay Mahallesi Gültepe dolmuşuyla evine giderken mağdurun da aynı dolmuşa binmesi üzerine konuşmaya başladıklarını, mağduru ikametinde çay içmeye davet ettiğini, mağdurun daveti kabul etmesi üzerine birlikte dolmuştan inerek ikametine gittiklerini, mağdura çay ve bisküvi ikram ettiğini, çöpte bulduğu ve daha önce izlemediği iki adet CD'yi izlemeyi teklif etmesi üzerine mağdurun bu teklifi kabul ettiğini, CD'de pornografik görüntüler olduğunu anlayınca mağdura izlemeye devam etmek isteyip istemediğini sorduğunu, mağdurun; "Fark etmez, devam etsin." demesi üzerine görüntüleri izlemeye devam ettiklerini, bu sırada mağdura; "Ne yaptın, ufaklığı kaldırdın mı?" diye sorup mağdurun cinsel organını pantolon üzerinden yoklayarak erekte olmadığını fark edince iki ay yoğun bakımda yattığından damarlarının tıkanmış olabileceğini söyleyerek ve tedavi olmasını önerdiğini, sonrasında ise mağdura; "Aç bakayım fermuarını, vaziyeti nasıl bakayım." dediğini; mağdurun kendi rızasıyla fermuarını açıp cinsel organını göstermesi üzerine mağdura kesinlikle tedavi görmesi gerektiğini söylediğini, mağdurun cinsel organını ellerken veya fermuarını açmasını söylerken kötü bir niyetinin olmadığını, mağdurun geçirdiği kaza ve devam eden tedaviler akabinde bir araz kaldığını düşünüp mağdurun iyiliği için dokunma eylemini gerçekleştirdiğini, mağdurun evinden kız arkadaşıyla buluşacağını söyleyip saat 12.30 gibi ayrıldığını, daha önce de defalarca evine gittiği mağdurun vücudunun her tarafına krem sürdüğünü, krem sürerken cinsel organına bilinçli dokunmadığını, bir kere yanlışlıkla elinin mağdurun cinsel organına değdiğini, her iki dokunmada da cinsel saikle hareket etmediğini, mağdura maddi menfaati olmadan iyileşmesi için yardım ettiği hâlde neden suçlamada bulunduğunu anlayamadığını, suçu kabul etmediğini, mahkemede; önceki tüm aşamalardaki beyanlarının doğru olduğunu, mağdura karşı kötü niyetle hareket etmediğini, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Çocukların cinsel istismarı suçu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 103. maddesinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur...",

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz..."

Hâlini almıştır.

Görüldüğü gibi TCK'nın 103. maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlanmış olup birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; on beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hâli, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ ya da sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastın da cinsel arzuları tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkrada hüküm altına alınan nitelikli hâlinden ayrılır.

Anılan maddede üç grup mağdura yer verilmiş olup birincisi on beş yaşını tamamlamamış olan çocuklar, ikincisi on beş yaşını tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklar, üçüncüsü ise on beş yaşını tamamlayıp on sekiz yaşını tamamlamamış çocuklardır. Birinci ve ikinci grupta yer alan çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın dahi gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış istismar suçunu oluşturmakta, eylemin bu kişilere karşı cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi ise anılan maddenin dördüncü fıkrası uyarınca cezanın yarı oranında artırılmasını gerektirmektedir. Üçüncü grupta yer alan çocuklar yönüyle eylemin suç oluşturması için gerçekleştirilen cinsel davranışların cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Suç tarihinden önce Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinde yatarak tedavi gören on altı yaşındaki mağdurun, aynı hastanede hasta bakıcı olarak çalışan kırk yaşındaki sanıkla tanıştığı, mağdurun hastaneden taburcu olmasından sonra sanığın, ailesiyle birlikte yaşayan mağdurun evine giderek vücuduna krem sürdüğü sırada cinsel organına dokunduğu, mağdurun cinsel organına dokunma sebebini sorduğu sanığın; "Bir buçuk aydır hastanede yatıyorsun, organlarında kan dolaşımı olması gerekiyor, bunun için elliyorum." dediği, mağdurun sanığa inanarak bu olayın ardından şikâyetçi olmadığı, yaklaşık iki hafta sonra dolmuşta karşılaşmaları üzerine sanığın mağduru evine çay içmeye davet ettiği, mağdurun bu teklifi kabul ederek sanığın eşiyle birlikte yaşadığı ancak olay sırasında kimsenin bulunmadığı eve sanıkla birlikte gittiği, film izleme teklifinin mağdur tarafından kabul edilmesi üzerine sanığın; Karışık ibareli CD'yi çalıştırdığında görüntülerin pornografik içerikli olduğunun anlaşıldığı, 1-2 dakika izledikten sonra mağdurun sanığa filmi kapatmasını söylediği hâlde görüntüleri kapatmayan sanığın mağdurun yanına oturup; "Siftahın var mı?" diye sorduğu, mağdurun olumsuz cevap vermesi üzerine sanığın; "Tavsiye ederim, yap." dediği, ardından sanığın; "Ne yaptın, ufaklığı kaldırdın mı?" diyerek önce mağdurun pantolonu üzerinden cinsel organını ellediği, sonrasında ise mağdurun pantolonunun fermuarını açıp elini iç çamaşırının içine sokarak cinsel organını ellemeye devam ettiği, mağdurun karşı gelmesi üzerine sanığın elini çekerek eylemlerine son verdiği, sanığın mağdura pantolonunun kirli olduğunu ve yıkayabileceğini söyleyip pantolonunu çıkartmasını istediği, mağdurun bu teklifi kabul etmeyerek lavaboya gittiği sırada sanığın; "Asılmaya mı gidiyorsun?" dediği, lavabodan sonra evden ayrılmak isteyen mağdura sanığın gitmemesi için ısrar ettiği ancak mağdurun evden ayrılarak arkadaşlarının yanına gittiği, üzgün olduğunu anlayan arkadaşlarının sorması üzerine yaşadıklarını anlatan mağdurun arkadaşları tarafından polis merkezine yönlendirilerek şikâyetçi olmasının sağlandığı iddia edilen, sanığın ise mağdurun vücuduna tıbbi nedenlerden dolayı dokunduğunu, cinsel saikle hareket etmediğini savunduğu anlaşılan olayda;

1- Sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihli eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığı;

1- Sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihli eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığı;

Yerel Mahkeme sanığın on altı yaşındaki mağdura karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak cinsel davranış gerçekleştirmemesi nedeniyle yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığını kabul etmiş, sanık ise tıbbi nedenlerden dolayı mağdura dokunduğunu savunarak cinsel amacı olmadığını belirtmiş ise de; sanığın eylemini, evine çay içme bahanesiyle çağırdığı mağdura rızası olmadığı hâlde pornografik görüntüler izlettirip mağdurun cinsel organını öncelikle pantolonu üzerinden hemen ardından ise iç çamaşırının içerisine elini sokarak tutması şeklinde gerçekleştirmesi, sanığın eylemi sırasında mağdura; "Siftahın var mı?", "Tavsiye ederim, yap.", "Ne yaptın, ufaklığı kaldırdın mı?", "Asılmaya mı gidiyorsun?" gibi cinsel saikle hareket ettiğini gösterir nitelikte sözler söyleyip yine aynı saikle mağdurun pantolonunu da çıkartmasını istemesi, mağdurun sanığa karşı gelmesi üzerine sanığın eylemine son vermesi, olayın hemen ardından ısrarlara rağmen mağdurun, sanığın evinden ayrılması, sonrasında ise arkadaşlarının yanına giderek yaşadıklarını anlatıp Bayraklı Çocuk Büro Amirliğine müracaat etmesi, mağdurun yaşı ve sağlık durumu ile sanıkla arasındaki ilişkinin mahiyeti gözetildiğinde, sanığın cinsel arzuları tatmin amacıyla ve rıza açıklamasına fırsat vermediği mağdura yönelik olarak aniden gerçekleştirdiği sabit olan 21.06.2011 tarihli eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

2- Sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihinden önceki eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığı, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

2- Sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihinden önceki eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığı, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

Mağdurun tedavi gördüğü hastanede hasta bakıcı olarak çalışan sanığın, ailesinin talebiyle mağdurun ikametine gidip vücuduna krem sürdüğü esnada cinsel organına dokunması şeklinde gerçekleşen olayla ilgili olarak; eylemin mağdur ile ailesinin izniyle yapılan tedavi sırasında gerçekleşmesi, mağdurun sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine yönelik kanaate varmaması ve bu nedenle olayın hemen ardından şikâyetçi olmaması, ikinci eylemden dolayı şikâyetçi olmak için beyanı alındığı sırada önceki olayı da anlatması, mağdurun ailesine de bu durumdan bahsetmemesi, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğini gösterir herhangi bir söylemde bulunmaması, sanığın; krem sürdüğü esnada yanlışlıkla elinin mağdurun cinsen organına değmiş olabileceğini, dokunmaların tıbbi amaçla yapıldığını, cinsel saikle hareket etmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi hususları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihinden önceki eylemini cinsel arzuları tatmin amacıyla gerçekleştirdiği hususunun şüphede kaldığı ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği anlaşılmakla, sanığa yüklenen söz konusu eylem nedeniyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olmadığı, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma şartlarının da gerçekleşmediğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu üyesi; sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihinden önceki eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olduğu, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihli eylemi bakımından çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla SABİT OLDUĞUNA, anılan tarihten önceki eylemi bakımından ise çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla SABİT OLMADIĞINA, bu bağlamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının BULUNMADIĞINA,

2- İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 127-258 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın mağdura yönelik 21.06.2011 tarihli eylemi bakımından sanığa yüklenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunun unsurları itibarıyla sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede 21.06.2011 tarihli eylem bakımından oy birliğiyle, anılan tarihten önceki eylem bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13210, Karar No: 2011/16355, Tarih: 19.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13210 E.  ,  2011/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak, tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17651, Karar No: 2011/21318, Tarih: 02.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17651 E.  ,  2011/21318 K.**

**"İçtihat Metni"**

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye aykırılık suçundan sanık Mesut Işık`ın, anılan Kanun Hükmünde Kararnamenin 5194 sayılı Kanunun 16.maddesi ile değişik 61/A-c, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59/2.maddeleri gereğince 22.500 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 10 ay süre ile işyerinin kapatılmasına ve aynı süre ile ticaretten men edilmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan kanunun 231/8.maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaksızın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 13.03.2008 tarihli ve 2006/1528 esas, 2008/253 sayılı kararına yapılan itirazın kabulüne, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 13.03.2008 tarihli ve 2006/1528 Esas, 2008/253 sayılı kararının kaldırılmasına dair İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2008 tarihli ve 2008/335 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.10.2008 gün ve 54043 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2008 gün ve KYB. 2008-238275 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece, geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra olağan kanun yollarına tabi olacağı, bu aşamada yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılabileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Marka suçlarında zararın müsadere edilen malın değeri olduğu ve İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerin bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesi yönündeki kararı karşısında, bu fiillerde maddi zarar koşulunun aranıp aranmayacağı konusunda kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2011 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma talebinde taleple bağlı kalınması gerekir. Ayrı bir konuda Adalet Bakanlığından kanun yararına bozma talebinde bulunması isteminin İHSAS-I REY olacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/14256, Karar No: 2019/1929, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14256 E.  ,  2019/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1181, Karar No: 2022/1793, Tarih: 28.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1181 E.  ,  2022/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz yoluna başvurulmuş, karar Dairemizin 2020/359 esas ve 2020/1378 karar sayılı ilamı ile kadının tedbir nafakası ve manevî tazminat talebi yönünden karar kesinleştiği halde yeniden hüküm kurulmasının hatalı bulunması sebebiyle bozulmuş, temyize konu sair yönlerden onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece bozma sonrası verilen kararda kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî tazminat kesinleştiği halde yeniden hüküm kurulmuştur. Mahkemece yazılı şekilde kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm kısmının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.(HUMK m.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendinin hükümden çıkarılmasına, 3. bendin yerine "Davalı-karşı davacı kadının maddî tazminat talebi hakkında daha evvel verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin eklenmesine, 4. bendin yerine ise "Davalı-karşı davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebi hakkında daha evvel verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.28.02.2022 (Pzt.)