muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3208, Karar No: 2024/1161, Tarih: 12.02.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay Sivaslı İlçesi Ağaçbeyli köyü 2003 parsel numaralı tarlanın katılana, 2005 parsel numaralı tarlanın ise sanığa ait olduğu, 2003 ve 2005 parsel numaralı tarlaların birbirine komşu olduğu, bu parsellerin ara sınırını teşkil eden 41, 42, 43 nolu sınır nokta kazıklarının sanık tarafından söküldüğü ve sanığın katılana ait 2003 numaralı parselin 75.98 metre karesini sürüp ekmek suretiyle katılanın taşınmazını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2005 parsel nolu arazi sahibi sanık ...'un katılan ...'in 2003 parsel numaralı taşınmazına 75 metre karelik bir sınır tecavüzünde bulunarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği keşif tarihi itibariyle eylemine son verdiği anlaşılmakla, katılan beyanı, bilirkişi raporları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın tüm aşamalarda söz konusu araziyi kendisinin ekmediğini, yurt dışında olduğunu, tarlayı ekme işlemini ... isimli şahsın ektiğini beyan etmesi üzerine, beyanı alınan ...'in sanığa ait tarlayı kendisinin ektiğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda yurt dışında yaşadığını, taşınmazı kendisinin ekmediğini savunması tanık olarak dinlenen ...'in suça konu taşınmazı kendi hesabına ektiğini beyan etmesi, dava dosyası kapsamında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak somut kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25 Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli 2022/762 Esas sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16398, Karar No: 2018/101, Tarih: 15.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/16398 E.  ,  2018/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde Mayıs/1996 ila 14.08.2013 tarihleri arasında önce davalı ...’ın şahıs olarak işlettiği işyerinde, sonrasında ise kurduğu şirket bünyesinde işlettiği işyerinde çalıştığını, son olarak .... işyerinde çalıştığını, işletmenin tüm işleyişinden sorumlu oldukları gibi bu kişinin şahsi ve ailevi hizmetlerinde de görev aldığını, iş akdinin haksız feshedildiği halde kıdem ve ihbar tazminatları ile bazı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili ...’ın davacının işvereni olmadığını, davacının müvekkili şirkette 01.03.2008-10.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ....simli bir şahıstan 20.1.2013 tarihinde şirket adına müdür sıfatıyla yer kiraladığını ve bu kişiden açıktan 10.000,00 TL. aldığını ve bu şirkete bildirmediği ve kayıtlara geçirmediğini, şirketin bilgisi dışında işlem yaptığını, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, son ücretinin brüt 1.021,50 TL. olduğunu, fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatillerini kullandığını, genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6’ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde B.... tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar .... sigortalı çalışma görülmüyor ise de, tanık anlatımlarından davacının 01/07/1996 ila 01/07/2006 tarihleri arasında davalı ... yanında, bu tarihten sonra ise ...’ın kurduğu diğer davalı şirkette çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı ... yanındaki çalışması şirketleşmeyle şirkete devredilmiştir. Bu durumda, davalı ... devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumlu olup, diğer tazminat ve işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmaktadır. Mahkemece, davalı ...’ın tüm süre üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklardan sorumlu tutulması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/11334, Karar No: 2014/13060, Tarih: 23.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11334 E.  ,  2014/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İpsala Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İpsala Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2014 gün ve 2014/51 E. 2014/33 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5592, Karar No: 2025/3544, Tarih: 10.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/5592 E.  ,  2025/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2020/3938 Değişik İş

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçu nedeniyle başlatılan soruşturma neticesinde Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarihli ve 2017/2876 Soruşturma - 2018/373 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar (KYOK) verildiği, müşteki Cumhurbaşkanı ... vekili tarafından karara itiraz edilmesi üzerine merci Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.09.2020 tarihi ve 2020/3938 Değişik İş sayılı kararı ile verilen KYOK'da delillerin değerlendirilmesi ve hukuki nitelendirmede isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Verilen bu karar aleyhine müşteki vekilinin talebi üzerine Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca, 30.12.2020 tarihli ve 94660652-105-41-15120-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2021 tarihli ve 2021/4272 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A.Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli Monika Gärtner-Engel hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2018 tarihli ve 2017/2876 soruşturma, 2018/373 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/09/2020 tarihli ve 2020/3938 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli Monika Gärtner-Engel hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2018 tarihli ve 2017/2876 soruşturma, 2018/373 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/09/2020 tarihli ve 2020/3938 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli ... tarafından, halen Kocaeli 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan eski milletvekili ...’na 19.09.2017 tarihinde elektronik posta yolu ile gönderilen ve içeriğinde Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı ... 'a yönelik "...faşist ... rejimine karşı..." şeklinde ifadeler barındıran yazının Almanca örneği ve Türkçe tercümesinin, 29.09.2017 tarihinde adı geçen tutuklu ....'nun danışmanı olduğunu beyan eden ... tarafından anılan ceza infaz kurumuna posta yolu ile gönderilmesi üzerine Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Cumhurbaşkanına hakaret suçundan başlatılan soruşturma sonucunda, soruşturmaya konu yazıda yer alan ifadenin onur, şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olmadığı ve eleştiri niteliğinde kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de: benzer olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.11.2009 tarihli ve 2009/9-190 esas, 2009/253 sayılı ilamında belirtildiği üzere, eleştirinin küçültücü, incitici veya abartılı olması halinde eleştiri hakkından söz edilemeyeceği, ayrıca bu suçta korunan hukuki yararın Cumhurbaşkanlığı makamının şeref ve saygınlığı ile onun nezdinde Devletin saygınlığı olduğu nazara alındığında, mağdurun temsil ettiği sıfat ile kesinlikle bağdaşması düşünülemeyecek şekilde, içeriğinde "...faşist ... rejimine karşı..." ibareleri barındıran yazının bütünü değerlendirildiğinde küçümseyici ve incitici bir amaçla söylendiği anlaşılmakla; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/12/2017 tarihli ve B.M.2017/26695 sayılı yazı ile şüpheli hakkında kovuşturma izni verilmesi talebinde bulunulmasını takiben, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2018 tarihli ve 75723908-106-03-0071-2018-E.2553/14098 sayılı cevabî yazısında da belirtildiği üzere, öncelikle şüpheli Alman vatandaşı Monika Gärtner-Engel'in açık kimlik bilgisinin tespitine yönelik soruşturma işlemlerinin yürütülmesini ve açık kimliğinin tespit edilmesini müteakip, suça konu posta içeriği de gözetilerek şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu cihetle, Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 299/3. maddesi uyarınca kovuşturma izni verilmesi durumunda, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Hukuki Süreç

B.Hukuki Süreç

1.Aynı soruşturma kapsamında hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ancak kanun yararına bozma talebine konu edilmemiş olan ...'ın 01.01.1971 Malatya doğumlu olduğu, kendi beyanına göre HDP eski milletvekili Figen Yüksekdağ'ın danışmanı olarak görev yaptığı; şüpheli ...'in ise Almanya'da faaliyet yürüten Marxistisch-Leninistische Partei Deutschlands (MLPD - Almanya Marksist Leninist Partisi) isimli siyasi parti üyesi olduğu ve siyasi faaliyetlerde bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Şüpheli ...'in 19.09.2017 tarihinde, siyasi faaliyet yürüttüğü MLPD partisine ait e-posta hesabından, tutuklu bulunan ...'a, içeriğinde "...faşist ... rejimine karşı eylemlerine katılıyoruz..." ibaresi yazılı bulunan bir ... gönderdiği, söz konusu metnin çıktı alınarak basılı halinin Figen Yüksekdağ'a iletilmek üzere ... tarafından posta yoluyla Kocaeli 1 Nolu F Tipi Ceza İnfaz Kurumuna gönderildiği, cezaevi idaresi tarafından söz konusu metinde Cumhurbaşkanına hakaret içeren ibare bulunduğunun tespit edilmesi üzerine Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığına bilgi verildiği ve şüpheli ... ve ... hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan soruşturmaya başlanılmıştır.

3.Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarihli ve 2017/2876 Soruşturma - 2018/373 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile mektupta yer alan ifadenin, söylendiği yer ve zaman unsurları da dikkate alındığında, onur, şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

4.Söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar müşteki Cumhurbaşkanı ... vekiline tebliğ edilmemiş olmakla birlikte müşteki vekili tarafından 12.08.2020 tarihinde sunulan ve KYOK kararı tebliğ edilmediği için süresinde sunulduğu kabul edilen itiraz dilekçesinde, şüpheli ...'in göndermiş olduğu metinde geçen ibarenin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğu belirtilerek söz konusu kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talep edilmiştir.

5.Merci Kocaeli Sulh Ceza Hakimliği'nin 30.09.2020 tarihi ve 2020/3938 Değişik İş sayılı kararı ile Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarihli ve 2017/2876 Soruşturma - 2018/373 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında, delillerin değerlendirilmesi ve hukuki nitelendirmede isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek müşteki vekili tarafından yapılan itirazın kesin olarak reddine karar verilmiştir.