muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11346, Karar No: 2010/1949, Tarih: 22.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11346 E.  ,  2010/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2005/2630-2008/536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların kardeş olduklarını, müvekkilinin sahibi olduğu ticari plakalı minibüs hattının yarı payını yurt dışında yaşayan davalıya devir etme hususunda anlaştıklarını, kendisinden 19.000 Euro aldığını, davalının işlerini takip için trafik takipçisi tuttuğunu, 22.08.2003 tarihinde müvekkilinin davalının bir saat sonra gelecek beyanına itibar ederek devir sözleşmesini imzaladığını, aynı gün yurt dışında olduğunu öğrendiğini, devir için davalının hiçbir koşula sahip olmadığını, sözleşmedeki imzanın ona ait bulunmadığının tespit edildiğini, parasını iade ettiğini ileri sürerek, ticari hattın iptali ile davalı adına olan 1/2 payın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ticari minibüs hattının yarı payını 22.08.2003 tarihinde davalı kardeşine devir ettiği, bu satışla ilgili olarak dava dilekçesinde açıkladığı hususlarda suç duyurusunda bulunduğu, ceza davası açıldığı, ancak kalan diğer yarı payını da 21.03.2005 tarihinde yine davalıya satarak devir ettiği, onun da yarı payını dava dışı kişiye devir ettiği, sahtelik iddia edilen sözleşmeden sonra davacının yarı payını yine davalıya devir etmesi karşısında yapılan sahteciliği bilebilecek konumda bulunduğu, davacının kendi hilesine dayanarak dava açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, halinde aşağıda yazılı 56,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3735, Karar No: 2018/394, Tarih: 30.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/3735 E.  ,  2018/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin babası...'nun 22.11.2011 tarihinde vefat ettiğini, ölmeden önce 13.09.2010 tarihinde 120 ay vadeli konut kredisi kullandığını, kullanılan kredinin Finans Emeklilik ve Hayat Sigortası A.Ş. tarafından sigortalandığını, murisin ölümü ile geride tek mirasçı olarak oğlu ....'nun kaldığını, murisin ölümünün sigorta şirketine ihbar edildiğini ancak, sigorta şirketi tarafından murisin sağlık beyanı formunda mevcut hastalığını beyan etmediği ve bu hastalığından vefat ettiği belirtilerek herhangi bir ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, fazlaya ilişkin haklar da saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL alacağın reeskont faizi ile birlikte, müvekkilinin babası tarafından ve kendisi tarafından ödenen kredi taksitlerine istinaden şimdilik 5.000,00 TL'nin reeskont faizi le davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sigortalının ölmeden önce ölümüne neden olan kronik hepatit tanısı ile KC Kistik hastalığının olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle müvekkili şirketin sigorta ettiren Finansbank A.Ş'ye gönderdiği 23.01.2012 tarihli yazı ile uzun süreli kredi grup hayat sigortası başvuru ve sağlık beyan formunda hastalığını beyan etmediği, etmiş olsa idi sigorta kapsamına alınamayacağı yahut başvurusunun ret edileceği gerekçesi ile vefat nedeniyle herhangi bir tazminat ödenmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının babası murisin ölümünün hepatocellüler carsinom hastalığı sonucu olduğu, ölümüne neden olan hastalığın tanısının sözleşme tarihinden 9 ay sonra konulduğu, bu nedenle ölüm ile matbu sözleşmedeki hastalıklar arasında illiyet bağı olmadığını, davacının murisin sigorta sözleşmesi kurulurken, kendisine sigorta öncesi beyan yükümlülüğünün çerçevesinde sorulan sorularda hastalıkla ilgili bir husus olmadığını, sözleşme sırasında ortaya çıkan hastalığı da murisin bilme imkanı olmadığını, dolayısıyla geçerli sigorta sözleşmesine binaen davalının davacıya sigorta sözleşmesinden doğan tazminatı ödemekle yükümlü olduğundan bahisle 15.000,00 TL'nin 23.01.2012 tarihinden 35.433,00 TL'nin ıslah tarihi 22.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacıların murisi .... ile davalı sigorta şirketi arasında konut kredisi sözleşmesi kapsamında hayat sigorta poliçesi tanzim edildiği iddiasıyla eldeki dava açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, poliçe tanzim tarihinde Hepatit B olan sigortalının bu durumu müvekkilinden saklaması nedeniyle tazminatla sorumlu olmayacaklarını ileri sürmektedir.

Dosya içeriğinden, davacıların murisine Hepatit B tanısı 31.03.2010 tarihinde konulduğu, poliçenin ise 20.09.2010 tarihinde düzenlendiği, 22.11.2011 tarihinde ise sigortalının hepatocellüler carsinoma hastalığından öldüğü anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece alınan bilirkişi raporunda Adli Tıp Uzmanı, hastalığın öneminin tıp eğitimi almamış bir insanın kavramasının beklenmeyeceği, bu hastalığın normal seyrinde gelişimi halinde, kronik hepatit B hastalığının hepatocellüler carsinoma dönüşümünün 20-30 yıl sürebileceği gibi bu riskin %0,5 ila 3 gibi düşük ihtimal dahilinde belirtilmiştir. Bu halde sigortalının hastalığını davalı sigorta şirketinden kasten sakladığı ispat edilmemiştir. Öte yandan, sigorta sözleşmeleri karşılıklı güven esasına dayanan ve beyana göre düzenlenen sözleşmelerdir. Hayat sigortası

yapılması sırasında geçirilen veya teşhis edilen bir hastalık var ise bunun bildirilmesi iyi niyetin gereğidir. T.T.K.'nın 1290.maddesi ve 6102 sayılı T.T.K'nın 1435 ve devamı maddeleri ise sigortalının kasıtlı olarak sağlık durmunu gizlemesi haricinde eğer sigortacının sorumluluğunu ağırlaştıran ve daha fazla prim almasını gerektiren bir halin varlığında ise teminatın indirilmesi gerekmektedir. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgulara göre bu hastalık belirtilmesi halinde ödenmesi gereken prime göre proporsiyon hesabı yapılarak tazminat hesabının yapılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle, davalı sigorta vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6714, Karar No: 2009/8239, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6714 E.  ,  2009/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında komisyon tutanağı ile 313 ada 5 parsel sayılı 490.38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kayalık ve taşlık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin ham toprak niteliği ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden tarafa kararın tebliğ edildiği 15.06.2009 tarihi ile hükmün temyiz edildiği 02.07.2009 tarihi arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.6.l990 tarih l989/3 esas ve l990/4 sayılı kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4 maddesi gereğince temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25174, Karar No: 2017/15050, Tarih: 05.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/25174 E.  ,  2017/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından işletilen otelde güvenlik görevlisi olarak çalışırken iş akdinin davalı tarafından haklı neden olmadan ve işçilik alacakları ödenmeden sonlandırıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, bozma ilamına uyulduğu, davalı işverenin, 31/10/2004 ve 23/11/2006 tarihlerinde davacının istifa ettiğini ileri sürmüş ise de özellikle sezon sonlarında matbu ve genel ifadeler içeren istifa dilekçeleri alındığı, ardından davacının yeniden işe başlatıldığı, belli dönemlerde davalı işveren tarafından bu tür dilekçeler alınmasının işyeri uygulaması haline dönüştürüldüğü, davacının son çalıştığı dönemde ise istifa ettiğine dair davalı işveren tarafından dosyaya herhangi bir delil sunulamadığı anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verildiği, yıllık izinlerin kullandırıldığı davalı işveren tarafından yıllık izin defteri ve eş değer yazılı delillerle ispatlanması gerektiği, davacının 2007-2008 yıllarındaki tam yıl çalışması nedeniyle 14 gün yıllık ücretli izne hak kazandığı, diğer dönemlerinde ise sezonluk çalıştığından yıllık ücretli izne hak kazanmadığı anlaşıldığı, davalı işveren tarafından, davacıya 14 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığı yazılı delille ispat edildiğinden davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verildiği, Mahkeme tarafından kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları ile ilgili olarak verilen hükümler bozma ilamı kapsamında bulunmadığından kesinleşmiş olup, icrada tereddüt oluşturmaması için ilk hükümdeki şekliyle yeniden hüküm altına alındığı, Mahkeme'nin ilk hükmü fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden bozulmuş olup, bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alındığı, bilirkişi tarafından tanzim edilen 12/01/2017 tarihli ek raporda, Yargıtay bozma ilamının 2. maddesinin dikkate alınmadığı anlaşıldığından hafta tatili ücretinin yeniden hesaplanması için ek rapor alınması cihetine gidildiği, davacı tanıklarının yaz-kış ayrımı olmadan ayda iki hafta tatilinde izin yapıldığını bildirmesi dikkate alınarak hem yaz hem de kış ayları için bu hususun ve ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi suretiyle hesaplama yapılan 04/05/2017 tarihli bilirkişi ek raporu, hafta tatili ücreti yönünden hükme esas alındığı, fazla mesai ücreti alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden ise 12/01/2017 tarihli bilirkişi ek raporundaki hesaplama tabloları esas alınmakla birlikte ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmek suretiyle tespit edilen alacak kalemleri mahkememizce düzeltilmiştir. Bilirkişi tarafından hakkaniyet indiriminin zamanaşımına uğramamış alacak miktarları tam olarak tespit edilmeden önce yapıldığı görülmüş, ıslah tarihi olan 02/09/2014 tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem öncesine ilişkin, yani 02/09/2009 tarihinden önceki alacak kalemlerinin, dava dilekçesi ile saklı tutulan miktarlar hariç ıslah zamanaşımına uğradığı tespit edildiği, dava dilekçesi ile talep edilen 5

. Bilirkişi tarafından hakkaniyet indiriminin zamanaşımına uğramamış alacak miktarları tam olarak tespit edilmeden önce yapıldığı görülmüş, ıslah tarihi olan 02/09/2014 tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem öncesine ilişkin, yani 02/09/2009 tarihinden önceki alacak kalemlerinin, dava dilekçesi ile saklı tutulan miktarlar hariç ıslah zamanaşımına uğradığı tespit edildiği, dava dilekçesi ile talep edilen 5.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağı ile 250,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ıslah zamanaşımına uğramamış olup hakkaniyet indiriminin bu miktarlar üzerinden yapılması gerektiği kanaati ile hükme bağlanması gereken alacak miktarlarının Mahkeme tarafından hesaplandığı, fazla Mesai Ücreti: 5.000,00 TL - (5.000,00 TL x 30 / 100) = 3.500,00 TL, ulusal bayram ve genel tatil ücreti: 250,00 TL - (250,00 TL x 30 / 100) = 175,00 TL olup, davacının hasta, izinli veya mazeretli olduğu günler olabileceği ve bir işçinin uzunca bir süre tüm ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil, fazla mesai yaparak ve hafta tatili kullanmaksızın çalışması hayatın olağan akışına uygun düşmediğinden fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı; hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen alacak miktarları (fazla mesai ücreti alacağının reddedilen fazlaya ilişkin kısmı ile hafta tatili ücreti alacağının reddedilen fazlaya ilişkin kısmının 430,64 TL'si) yönünden davalı lehine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmeyerek bozma ilamı doğrultusunda hüküm tesis edildiği gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından, bozma öncesinde ıslah zamanaşımı olmaksızın hesaplanan brüt 6844,67 TL, %30 takdiri indirimli miktarı ise 4791,... TL kabul edilmiştir.

Fesih tarihi 13/9/2008 olduğundan hesaplanan tüm bu fazla mesai ücreti miktarı zaten ıslah zamanaşımına uğrayan 02/09/2009 tarihi öncesine aittir.

Islahta fazla mesai ücreti için artırım yapılmış değildir.

Bozma sonrasında Mahkemece sanki fazla mesai ücreti bakımından da ıslah ve dolayısı ile ıslah zamanaşımı varmış gibi hesaplanan 6844,67 TL brüt fazla mesai ücretinin sadece dava dilekçesinde talep edilen 5000 TL kısmını kabul edip, bu 5000 TL'ndan %30 indirim yaparak 3500 TL'sına hükmedilmiştir. Fazla mesai ücreti bakımından yapılan ıslah ve ıslah zamanaşımı bulunmadığı gözetildiğinde dava dilekçesi ile talep edilen 5000 TL fazla mesai ücreti kapsamında kalan ve bozma öncesi hükümde kabul edilen, %30 indirimle bulunan 4791,... TL fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken 3500 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır. Fazla mesai ücreti olarak 4791,... TL hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18732, Karar No: 2014/2517, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18732 E.  ,  2014/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/65500

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu (Pendik 4) 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2009

NUMARASI : 2008/771 (E) ve 2009/847 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak dava konusu edilmeyen eylemden hüküm kurulması mümkün bulunmadığı cihetle; Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2008 tarih ve 2008/2951 sayılı iddianamesinde nüfus cüzdanı talep belgesinin sahteliği nedeniyle kamu davası açıldığı; sahte nüfus cüzdanı dava konusu edilmediği gibi, olayda sahte düzenlenmiş bir nüfus cüzdanı da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4295, Karar No: 2018/7478, Tarih: 22.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4295 E.  ,  2018/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : SENDİKA AİDAT ALACAĞI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı belediyenin sendikaları adına kestiği aidatları 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesine nazaran "...kesildikleri tarihlerden itibaren bir ay içinde...." ödemediği gibi müvekkili tarafından gönderilen 02.07.2001 ve 20.01.2006 tarihli ihtarnamelere rağmen de ödemeleri gerçekleştirmediğini iddia ederek aidat alacaklarının ait oldukları (kesildikleri) aylardan bir ay sonra başlayacak en yüksek işletme kredisi faizi oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Maddi olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Kanun'un 61. maddesinin birinci fıkrasına göre ise “İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının yazılı talebi ve aidatı kesilecek sendika üyesi işçilerin listesini vermesi üzerine, işveren sendika tüzüğü uyarınca üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını ve Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu gereğince sendikaya ödenmesi gerekli dayanışma aidatını, işçilere yapacağı ücret ödemesinden kesmeye ve kestiği aidatın nevini belirterek tutarını ilgili sendikaya vermeye ve kesinti listesini sendikaya göndermeye mecburdur.” Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Yukarıdaki fıkra gereğince sendika tüzüğüne uygun olarak kesilmesi istenilen aidatı kesmeyen işveren ilgili sendikaya karşı kesmediği veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili kuruluşa göndermediği miktar tutarınca genel hükümlere göre sorumlu olduktan başka aidatı sendikaya verinceye kadar bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ödemek zorundadır.”

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(Narmanlıoğlu, Ünal: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, İstanbul, Mayıs 2013, s.206; Esener, Turhan/Bozkurt Gümrükçüoğlu, Yeliz: Sendika Hukuku, İstanbul, 2014, s.161).

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(Narmanlıoğlu, Ünal: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, İstanbul, Mayıs 2013, s.206; Esener, Turhan/Bozkurt Gümrükçüoğlu, Yeliz: Sendika Hukuku, İstanbul, 2014, s.161).

Belirtilen kanuni düzenlemeye göre de, bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak için yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini ve sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilmesini ve sendikaya ödenmesini istemesi gerekir. Aksi halde işverenin yükümlülüğünden söz edilemez(Narmanlıoğlu, s.207).

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.01.2016 tarihli ikinci karar, Dairemizin 07.11.2016 tarihli ilâmıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, yazılı şekilde verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, mahkemece Aralık 2016 dönemi dahil olmak üzere bu tarihe kadar kurulan hüküm isabetlidir. Bununla birlikte, Belediye tarafından dosyaya ibraz edilen aidat kesinti listeleri ile Ocak 2007 ilâ Mayıs 2008 arası dönem yönünden 2007 yılı için 20 işçiden toplamda 5.919,60 TL kesinti yapıldığı, 2008 yılı için de 20 işçiden toplamda 2.120,00 TL kesinti yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece 2.720,20 TL olarak kabul edilen 2007/1.ay - 2008/4.ay dahil dönemin 8.039,60 TL olarak kabulü ile toplam alacak miktarının da 18.422,52 TL kabulüne karar verilmesi gerekmektedir. Anılan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.