muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19979, Karar No: 2015/27133, Tarih: 01.10.2015

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğine göre; davacının fazla mesai ücretine ve hafta tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla mesai ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Davacı davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü 08:00-22:00 arası çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı işveren ise davacının iddialarının asılsız olduğunu savunmuştur. Davacı iddialarını ispat amacıyla tanık deliline dayanarak iki tanık dinletmiştir. Davacı tanığı .... kasap dükkanı için davalı işyerinden et alan birisi olup esasa ilişkin etkili beyanı ve bilgisi bulunmamaktadır. Diğer davacı tanığı ..... davacı iddialarını doğrulamış ise de işyerinde ki çalışması sadece 3 ay ile sınırlıdır. Davalı tanıkları ise savunmayı teyit eder mahiyette beyanda bulunmuşlardır.

Mahkemenin hükme esas aldığı raporda 01/02/2009-09/08/2011 tarihleri arasındaki çalışma için yapılan hesaba göre fazla mesai ve hafta tatili ücreti kabul edilerek hüküm altına alınmıştır. Davacı bu iddialarını dinlettiği tanığı .....'in beyanları ile ispatlamış ise de bu tanığın işyerinde ki çalışması sadece 3 ay ile sınırlıdır. Bu 3 ay dışında davacı aynı çalışma düzeninde çalıştığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacının fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin davacı tanığı Hicrete'nin dinlendiği “08/10/2012 tarihinden 1,5 yıl öncesinde 3 ay kadar çalıştığı” beyanı doğrultusunda 3 ay ile sınırlı olarak hesaplama yapılmalıdır. Bu husus gözetilmeden taleplerin hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16508, Karar No: 2023/594, Tarih: 13.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16508 E.  ,  2023/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli, 2016/33 Esas ve 2016/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendiyle 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.10.2020 tarihli ve 14-2016/250985 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; samimi ikrarda bulunduğu eylemi rahatsızlığından ötürü işlediğini ve bu hususta tedavi görmekte olduğunu, anılan hususun da dikkate alınmasına ilişkindir.

2. Sanığın 10.02.2021 havale tarihli ek dilekçesi; hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan eylemine ilişkin olarak basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kullanımında bulunan hat üzerinden suç tarihinde saat 04.11 ve 04.12 sıralarında daha önceden tanışıklığı bulunmayan katılanın kullandığı hattı arayarak "... yiyim diyorum senin", "... ...", "... ..........", "... yirim senin" ve "...", "........." şeklinde sözleri sarf edip hemen akabinde “... dunyanin en guzel kizi yeliz teli acta birsey soyleyim kusuruma bakma" şeklinde mesajlar attığı iddiası ile görülen kamu davasında yapılan yargılama neticesinde mahkemesince sanığın aşamalarda istikrarlı şekilde tevilli ikrar içerikli savunmaları, iletişim ve mesaj kayıtları, bilirkişi raporu, katılanın iddiası ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylem sabit görülmekle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan ifadelerinde Konya ... ve sinir hastalıkları polikliniğinde psikolojik rahatsızlığından ötürü tedavi gördüğünü beyan eden sanığın temyiz dilekçesinde de anılan hususa yer vermesi ve hakkında yapılan sosyal ve mali durum araştırmasına dair 08.02.2016 tarihli tutanakta polis memuru olan sanığın tedavisi nedeniyle silahsız olarak müracaat memurluğu kısmında çalıştığının belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerekmesi karşısında temyiz isteği bu yönüyle yerinde görülmüştür.

Kabule göre de;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Gerekçede açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli, 2016/33 Esas ve 2016/334 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9525, Karar No: 2011/12147, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9525 E.  ,  2011/12147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümünde beslediği köpeğin tahliyesi ile bir hayvan barınağına verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı Mukadder Turhan vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Gerekçeli kararda davalılardan Mukadder Turhan'ın adının karar başlığına "Mukaddes" olarak yazılması doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlık kısmında davalılar bölümü 1 numarada yazılı olan "Mukaddes" yerine "Mukadder" yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 825,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19745, Karar No: 2013/19591, Tarih: 14.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19745 E.  ,  2013/19591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

07.04.2011 tarihli ek karar başlığında karar tarihinin 07.04.2011 yerine 12.04.2011 olarak gösterildiği, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle;

Sanık hakkında 12.11.2009 tarih ve 2009/75 esas-2009/118 karar sayılı ilam ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği yönündeki bildirim üzerine mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda 07.04.2011 tarihli ek karar ile sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın bu ek karara yönelik temyiz istemi üzerine 07.04.2011 tarihli ek kararda hata yapıldığı gerekçesiyle dosyanın yeniden ele alınıp 14.06.2011 tarihinde yine hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece 07.04.2011 tarihinde karar verilmiş olması nedeniyle 14.06.2011 tarihinde kurulan 2009/75 esas-2009/118 karar sayılı ek karar yok hükmünde olduğundan sanığın temyiz isteminin 07.04.2011 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

2.Heyet Başkanı
Yargıtay — Esas No: 2013/18689, Karar No: 2014/3383, Tarih: 20.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18689 E.  ,  2014/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kozan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.05.2013

NUMARASI :Esas no:2011/495 Karar no:2013/304

Taraflar arasındaki "evliliğin iptali" davası ile "boşanmaya" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından evliliğin iptali davası hakkında verilen hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayları açıklamak taraflara, nitelendirmek hakime aittir.(HMK md.33)

Davacı-davalı, davalı-davacının epilepsi (sara) hastası olduğunu, bu hastalığın kendisinden gizlenerek evliliğin gerçekleştiğini ileri sürerek evliliğin nisbi butlan sebebiyle iptalini talep ettiğine göre, dava, Türk Medeni Kanununun 149/2 maddesinde yer alan sebebe değil, aynı Kanunun 150/2. maddesinde yer alan aldatma sebebi ile evliliğin iptaline ilişkindir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının epilepsi olduğu halde, bu hastalığı gizleyerek evliliği gerçekleştirdiği, evlenmeden iki hafta sonra ortaya çıkan nöbet sırasında bu hususun öğrenildiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 150/2 maddesi gereğince aldatma sebebiyle evliliğin iptaline karar verilebilmesi için davalıda mevcut hastalığın davacı-davalının veya alt soyunun sağlığı için ağır tehlike teşkil edecek nitelikte olması zorunludur. Davalı-davacı hakkında alınan raporda bu konuda bir açıklama ve tespit bulunmamaktadır. O halde rapor, hüküm için yeterli değildir. Davalı-davacı da evlenmeden önce mevcut olduğu belirlenen epilepsinin, davacı ve alt soyu için ağır bir tehlike arz edip etmediği yönünden uzman bilirkişi raporu alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2021/14364, Karar No: 2022/19759, Tarih: 28.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14364 E.  ,  2022/19759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, tefecilik, resmi belgede sahtecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Müşteki Hazine vekili, sanıklar ... ve ... müdafisi

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, onama, bozma

A) Sanık ... hakkında tefecilik ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararlarına yönelik müşteki Hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; müşteki Hazine vekilinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat ile açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki Hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından doğrudan zarar görmeyen müşteki Hazine vekilinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin, tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisi ile şikayetçi Hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nin kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. maddesindeki “hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikâyetçi vekilinin, yokluğunda verilen hükmü 25.05.2018 tarihinde temyiz ettiği görülmekle, kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'in, temyiz dışı sanık ... aracılığıyla sanıklar ... ve ...'den her ay %10 faiz ödemek üzere 4.000 TL borç alıp, borcu karşılığında teminat olarak boş senet imzalayarak temyiz dışı sanık ...'e teslim ettiği, bu senedin 16.000 TL bedelli ve temyiz dışı sanık ...'in alacaklı olacağı şekilde doldurularak temyiz dışı sanık ... tarafından icra takibine konu edildiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediği kabul olunan somut olayda;

1)Tefecilik suçu yönünden;

Kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunan şikâyetçi vekiline duruşma tarihi ve iddianame örneği tebliğ edilerek, davaya katılma, iddia ve delillerini sunma olanağı tanınmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2) Açığa imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden;

a) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hükümler kurulması,

b) Kabule göre de; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 tarih ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan temyiz dışı sanık ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanıklar ... ve ...'in eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 209/1. maddesi uyarınca açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tefecilik suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/7380, Karar No: 2020/644, Tarih: 13.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/7380 E.  ,  2020/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin nakil aracının müsaderesine yer olmadığı ve dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelmede;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8824, Karar No: 2013/9998, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8824 E.  ,  2013/9998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''16.06.2010'' yerine ''26.02.2010'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Mahcuz 600 adet madeni yağı satış mahalline getirmeyen sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp saptanmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13835, Karar No: 2020/1399, Tarih: 17.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13835 E.  ,  2020/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, üzerinde haciz şerhi bulunan 54 YE 723 plakalı siyah renkli Tofaş Şahin marka araca ait motoru söküp 10 EE 021 plakalı bej renkli Tofaş Şahin marka araca taktığı, şasede kaynak olduğu, bu şekilde sanığın "change" işlemi yaptığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sahtecilik işlemine yönelik olarak konusunda uzman bilirkişiden herhangi bir rapor aldırılmadığı ve mahkemece aldatma yeteneğine yönelik bir değerlendirme de yapılmadığı anlaşıldığından; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından; araç üzerindeki sahteciliğin ne şekilde gerçekleştiğinin, aracın renginin boyanarak değiştirilip değiştirilmediğinin ve suça konu araç üzerinde bulunan motor ve şasi numaralarındaki sahteciliğin aldatıcılık niteliğini taşıyıp taşımadığının uzman bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sonucunda özellikleri tutanağa yazılarak belirlenmesi ve gerekçeli kararda tartışılması, toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.