muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2023/2716, Tarih: 09.05.2023

Diğer yandan konumuz açısından asıl önemli olan ise, sanıklarca yürütülen 17 Aralık soruşturmalarında "aralarında tanıklıktan çekinme ilişkisi olup birlikte suç işleme kuşkusu altında bulunan her iki kişi için de usulünce mahkeme kararıyla iletişimin tespiti ve kayda alınmasına karar verilmiş olması halinde ancak birbirleriyle iletişimlerinden elde edilen delillerin yasal delil değeri taşıyacağına" dair, tanıklıktan çekinme ile ilgili yasal düzenlemenin ruhuna ve konuyla ilgili bizzat kendilerinin emsal gösterdiği Yargıtay içtihadıyla içeriği somutlaşan uygulamalara açıkça aykırı davranılmasıdır. Zira bir yandan Anayasanın 83/2 maddesi çerçevesinde milletvekili dokunulmazlığının iletişimin denetlenmesi yönünden bir güvence sağlamadığını, şahsi hürriyeti kısıtlayıcı bir yönü bulunmaması nedeniyle iletişimin denetlenmesi tedbirinin Anayasanın 83/2 maddesinde sayılan yasak işlemlerden olmadığını, bu nedenle yürütülen bir suç soruşturması sırasında milletvekili sıfatını haiz olan Bakanlar hakkında da esasen iletişimin denetlenmesine dair karar alınabileceğini, ancak yürüttükleri soruşturmalardaki hedef şahıslarla ilgili elde ettikleri delillerin mebzul miktarda olması sebebiyle soruşturma savcısıyla da istişare ederek bu yola tevessül etmediklerini ve gerek görmediklerini belirten sanıkların, madem bu yönde anayasal veya yasal engel yok ise, soruşturma konusu suça katıldıklarının önceden tespit edilmiş olması nedeniyle bu tarihler itibariyle tanıklıktan çekinme hakkını kaybettiklerini ve bu nedenle soruşturma şüphelisi çocuklarıyla gerçekleştirmiş oldukları telefon görüşmelerinin iletişim tespit tutanağı haline getirildiğini söyledikleri Bakanlarla ilgili şüpheli konumuna düştüğünü söyledikleri tarihler itibariyle neden 5271 sayılı CMK m.135 çerçevesinde iletişimin denetlenmesi kararı almadıklarına dair hukuki açıdan tatmin edici bir savunma getiremedikleri, bu konuda soruşturma savcısı ile iştirak ederek hareket ettiklerine dair savunmalarının ise gerçeği yansıtmadığı, zira ilk derece mahkemesinde tanık olarak ifadesi alınan 2012/120653 sayılı suç soruşturmasının ilk savcısı Yılmaz Kıstı'nın Bakanlarla ilgili suç şüphesi hasıl olduğuna dair görüşmelerden kendisinin bilgisinin olmadığını, kolluk tarafından yapılan dinlemelerde buna ilişkin seslerin varlığından herhangi bir bilgi verilmediğini, Bakanlarla çocukları arasındaki iletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasına dair kolluğa bir talimat vermediğini ifade ederken, 2012/125043 sayılı suç soruşturmasının savcılarından Bekir Gencer'in de dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile suç şüphesini ortaya koyan telefon görüşmeleri ve tapelerden bilgisinin olmadığını, kendisinin tetkik ettiği soruşturma evrakı kapsamında Bakana suç atfedilmesini gerektirecek veya Bakan ile ilişkilendirilebilecek somut bir suç şüphesine kesinlikle rastlamadığını ifade ettiği, bu itibarla sanıkların bu savunmalarının da boşa çıktığı,

Sonuç İtibariyle; ilk derece mahkemesinin kararında da belirtildiği şekilde; “Bakanlarla ilgili var olduğunu söyledikleri ilk suç şüphesinin oluşmasından sonra, soruşturmayı yürüten ilk savcılardan habersiz ve onların da malumatı haricinde, anayasal ve yasal gereğine tevessül etmeyerek örgütsel bir gizlilik ve disiplin içerisinde uzun bir süre üçüncü şahıslar üzerinden dolaylı dinleme yapmak suretiyle Bakanları dinleyip dolaylı yoldan soruşturma yürüterek delil topladıkları, bu arada Bakanlar ..., ... ve ... ile aralarında tanıklıktan çekinme ilişkisi bulunan çocukları arasındaki görüşmeleri usul ve yasaya aykırı olarak dinleyip kayda almak suretiyle iletişim tespit tutanağı haline getirdikleri, daha sonra ellerinde biriktirdikleri delilleri, örgütsel bir eylem ve irade birliği çerçevesinde hareket ettikleri anlaşılan, halen kaçak olan, FETÖ/PDY üyesi eski savcılar Zekeriya Öz, Celal Kara ve Mehmet Yüzgeç ile koordineli biçimde 17 Aralık operasyonunda kullanarak Hükûmetin istifasını sağlamayı amaçladıkları” değerlendirilmiştir.

5.Özel Soruşturma Usulüne Tabi Başbakan ve Bakanlarla İlgili Delil Toplanması / Mevzuata Aykırı Olarak Soruşturma Yürütülmesi;

Suç tarihinde ve halen yürürlükte olan 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 100'üncü maddesi Türkiye Büyük Millet Meclisinin bilgi edinme ve denetim yolları üst başlığı altında Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili suç işledikleri isnadı halinde yürütülecek olan Meclis soruşturması müessesesini düzenlemiş, bu sayede Başbakan ve bakanların görevleri ile ilgili bir suç işlemeleri veya bu yönde bir isnatla karşılaşmaları halinde haklarında özel soruşturma usulünün uygulanacağını, bu bağlamda Başbakan veya Bakanlar hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının en az onda birinin vereceği önerge ile soruşturma açılmasının istenebileceğini, Meclisin bu istemi en geç bir ay içerisinde görüşerek soruşturma açılmasına karar verilmesi halinde bu halde Başbakan veya bakanlarla ilgili suç soruşturmasının ancak Meclis'te teşkil edilecek bu komisyon tarafından yürütüleceğini öngörmüştür.

1982 Anayasanın 100'üncü maddesi bu şekilde görevleriyle ilgili suçlar yönünden özel soruşturma usulüne tabi tuttuğu Başbakan veya bakanlar yönünden Meclis eliyle yürütülecek soruşturmanın hiçbir aşamasında Cumhuriyet savcısına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununu dolayısıyla onun emrindeki adli kolluk personeline herhangi bir görev vermemiştir. Oysa ki, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüklerinde adli kolluk yetkilisi / görevlisi olarak görev yapan FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi bir kısım sanıklar tarafından iş ve işlemleri yürütülen dava konusu 2012/120653-125043 sayılı suç soruşturmalarında suç tarihinde Bakanlık görevini ifa eden ..., ..., ... ve ... hakkında savcılık ve kolluk görevlileri tarafından suç soruşturması yürütüldüğü, soruşturma iş ve işlemleri tesis edildiği, Anayasaya aykırı olarak doğrudan Bakanlarla ilgili "görevleriyle ilgili suç isnatları" çerçevesinde delil toplanması cihetine gidildiği tespit edilmiştir.

Anayasanın "Meclis soruşturması" başlıklı 100'üncü maddesinde düzenlenen özel soruşturma usulü çerçevesindeki genel izah ve anlatımlara geçmeden önce, 2012/120653-125043 sayılı kurgusal nitelikteki soruşturmalarda dönemin kabine üyeleri Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan, İçişleri Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı ... ve Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile ilgili FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ve İstanbul Mali / Organize Şube Müdürlüklerinde yerleşmiş örgüt üyeleri vasıtasıyla gerçekleştirilen soruşturma iş ve işlemlerinin nelerden ibaret olduğunun öncelikle izah edilmesi gerekmektedir.

Her şeyden evvel, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde görev yapan adli kolluk görevlisi sanıklarca hazırlanan 20/12/2013 tarihli fezlekenin "rüşvet eylemleri" kısmında Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan ve grubu ile olan rüşvet ilişkisi, İçişleri Bakanı ... ve grubu ile olan rüşvet ilişkisi ve Avrupa Birliği Bakanı ... ile olan rüşvet ilişkisi adlı başlıklar oluşturulduğu görülmüş,

Yukarı bölümlerde soruşturmaların içeriği izah edilirken, 2012/120653 numaralı soruşturmanın içeriği, soruşturmada dile getirilen iddialar kısmında da anlatıldığı üzere fezleke kapsamında;

"Yapılan teknik ve takip çalışmalarında, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün, Ekonomi Bakanı ..., İçişleri Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı ... ve Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan ile örgüt faaliyeti çerçevesinde haksız maddi menfaat ilişkisi geliştirdiği, bu kapsamda Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan ve İçişleri Bakanı ... yöneticiliğinde iki ayrı grubun, Rıza Sarraf liderliğindeki örgüt ile rüşvet suçunu işleme amacıyla ve tek bir organizasyonun çatısı altında fiili ve sürekli bir birliktelik sergiledikleri, bu örgütlerin rüşvet vermek ve rüşvet almak suçlarını belli bir hiyerarşi ve koordinasyon ağıyla, belli sistemde ve sürekli olarak işledikleri belirlenmiştir.

Ekonomi Bakanı M. Zafer Çağlayan yöneticiliğindeki örgütte Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan, oğlu Salih Kaan Çağlayan, özel kalemleri Onur Kaya ve Mustafa Behçet Kaynar'ın faaliyet gösterdiği, bu şahısların Rıza Sarraf liderliğindeki örgüt ile aralarındaki rüşvet eylemlerini örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdikleri anlaşılmıştır. Fatma Aslan'ın Süleyman Aslan'a getirilen rüşvetlerle ilgili bilinçli bir şekilde aracılık ettiği anlaşılmıştır. Rüşvet eylemlerinde Zafer Çağlayan'ın kardeşi Mehmet Şenol Çağlayan'ın da iştirakinin olduğu belirlenmiştir.

İçişleri Bakanı ... yöneticiliğindeki örgütte, oğlu Barış Güler, Özgür Özdemir, Hikmet Tuner ve Barış Kıranta isimli şahısların faaliyet gösterdiği, bu şahısların sistemli bir şekilde Rıza Sarraf liderliğindeki örgüt ile aralarındaki rüşvet eylemlerini örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdikleri görülmüştür.

Bahse konu örgütlerin tek bir irtibat ağı altında, Rıza Sarraf'ın liderliğindeki suç örgütünün eylemleri doğrultusunda rüşvet faaliyetleri gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, soruşturmamızda eylemler, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün faaliyetleri, sistemleri, menfaatleri ve rüşvet ilişkileri odak alınarak ele alınmıştır. Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan, İçişleri Bakanı ..., AB Bakanı ... ve Halkbank Genel Müdürü Süleyman Aslan'a verilen paralar ve karşılığında sağlanan menfaatler, Rıza Sarraf liderliğindeki örgütün rüşvet faaliyetleri içerisinde bölümler halinde anlatılacaktır. Diğer yandan örgüt ile ilgili hususlara değinilirken, Zafer Çağlayan ve ... tarafından yönetilen rüşvet örgütleriyle ilgili de açıklamalar yapılacaktır." şeklinde Hükûmet üyesi Bakanlarla ilgili açıkça suç isnadında bulunur nitelikte yorum ve değerlendirmeler yapıldığı anlaşılmıştır.

Bunun yanında, kolluk fezlekesinde Ekonomi Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı ... ve İçişleri Bakanı ...'e ait çok sayıdaki telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin birçok yerinde adı geçen Bakanlarla ile ilgili soruşturma konusuyla ilgili olup olmadığına bakılmaksızın fotoğraflara ve adı geçenlere suç isnadını içerir yorumlara yer verildiği, Bakanlara yönelik yapılan isnatların toplam 227 sayfaya yakın olduğu tespit edilmiştir.

Daha detaylı incelendiğinde ise;

Bunun yanında, kolluk fezlekesinde Ekonomi Bakanı ..., Avrupa Birliği Bakanı ... ve İçişleri Bakanı ...'e ait çok sayıdaki telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin birçok yerinde adı geçen Bakanlarla ile ilgili soruşturma konusuyla ilgili olup olmadığına bakılmaksızın fotoğraflara ve adı geçenlere suç isnadını içerir yorumlara yer verildiği, Bakanlara yönelik yapılan isnatların toplam 227 sayfaya yakın olduğu tespit edilmiştir.

Daha detaylı incelendiğinde ise;

a-)20/12/2013 tarihli fezlekenin 282, 283, 284, 285 ve 286'ncı sayfalarında Zafer Çağlayan'ın fotoğraflarının konulduğu, fezlekenin 29, 42, 59, 180, 188, 196, 235, 244, 334, 471'nci sayfalarında Zafer Çağlayan'ın Rıza Sarraf ve Süleyman Aslan ile telefon görüşmelerine yer verildiği, 44 ve 260'ncı sayfalarında Salih Kaan Çağlayan ve Zafer Çağlayan arasında cereyan eden 30/08/2013 tarihli görüşmeye yer verildiği, fezlekenin 182'nci sayfasında Zafer Çağlayan ile Rıza Sarraf mesajlaşma trafiğinin takip edildiği ve baz bilgisinin yer aldığı, fezlekenin 13'üncü sayfasında Zafer Çağlayan ve grubu, 14, 24, 30, 36 ve 42'nci sayfalarında "örgütüne dair", 45, 50, 70, 167 ve 194'üncü sayfalarında "örgüt üyelerinden" ibarelerine yer verildiği, 488, 491 ve 493'üncü sayfalarında ise Zafer Çağlayan'dan suç örgütü yöneticisi olarak söz edildiği belirlenmiştir.

b-)20/12/2013 tarihli fezlekenin birçok yerinde örneğin 18, 21, 37, 38, 40, 41, 42, 52, 227, 228, 229, 230, 233, 235, 236, 380, 381, 382, 385, 387, 390, 391, 392, 393, 394, 395, 403, 405, 416, 417, 419, 420, 424, 425, 433, 439, 457, 464'üncü sayfalarında ...'in Rıza Sarraf, Özgür Özdemir ve oğlu Barış Güler ile telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin 379'uncu sayfasında ... ve Rıza Sarraf ile ilgili yapılan fiziki takip işleminden söz edildiği, fezlekenin 13'üncü sayfasında ... ve grubu ibaresine yer verildiği, fezlekenin 14, 36, 40, 41, 42, 50, 70, 296, 306, 368, 487, 492 ve 498'inci sayfalarında ...'den açıkça "örgüt yöneticisi" olarak söz edildiği, fezlekenin 17'nci sayfasında Rıza Sarraf ile ... arasında rüşvet ilişkisinin başladığından bahisle İçişleri Bakanı ile Rıza Sarraf arasında suç işleme kastı etrafında fiili birliktelik başladığının belirlendiğinin ifade edildiği, yine fezlekenin 23, 32, 54, 370 ve 375'inci sayfalarında İçişleri Bakanı ... ile ilgili suç isnatlarında bulunulduğu belirlenmiştir.

c-)20/12/2013 tarihli fezlekenin birçok yerinde örneğin 231, 334, 421, 467, 469, 470, 471, 474, 476 ve 478'inci sayfalarında ...'ın Rıza Sarraf ile olan telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin 32, 50, 54, 70, 296, 306, 465 ve 490'ıncı sayfalarında Avrupa Birliği Bakanı ... ile ilgili suç isnadında bulunulduğu tespit edilmiştir.

c-)20/12/2013 tarihli fezlekenin birçok yerinde örneğin 231, 334, 421, 467, 469, 470, 471, 474, 476 ve 478'inci sayfalarında ...'ın Rıza Sarraf ile olan telefon görüşmelerine yer verildiği, fezlekenin 32, 50, 54, 70, 296, 306, 465 ve 490'ıncı sayfalarında Avrupa Birliği Bakanı ... ile ilgili suç isnadında bulunulduğu tespit edilmiştir.

İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde görev yapan adli kolluk görevlisi sanıklarca hazırlanan ve bir kısmının dosya içerisinde bulunduğu anlaşılan 2012/125043 sayılı soruşturmaya ilişkin 17/12/2013 tarihli ön fezlekede ise; "örgüt liderliğini ... isimli şahsın yaptığı çıkar amaçlı suç örgütünde Sipahi'nin herhangi bir resmi sıfatı ve kimliği bulunmamasına rağmen Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile samimi ilişki içerisinde olduğu, örgütün yönetici kadrosunda bulunan Sadık Soylu'nun Bakan danışmanı olduğu, Abdullah Oğuz Bayraktar'ın ise Bakan'ın oğlu olması nedeniyle, söz konusu suç örgütünün Çevre ve Şehircilik Bakanlığında büyük bir etkinliğinin ve nüfuzunun olduğu, belirtilen nedenlerle birçok iş adamının normal şartlarda imar izni alamayacakları projeler için suç örgütüne müracaat ettiği, suç örgütünün ise çok kısa bir süre içerisinde büyük meblağlara karşılık gelen haksız menfaatler karşılığında usulsüz projelere onay alınmasını sağladığı, suç örgütünün eylem ve faaliyetlerinin birçoğunun Çevre ve Şehircilik Bakanı ...'ın bilgisi ve talimatıyla gerçekleştiğinin belirlendiği, bunun yanısıra ...'ın, Bakanlık tarafından yapılacak bazı ihaleleri önceden belirlediği şirketlere verilmesi ve söz konusu şirketlerin enerji ve yemek işlerini aynı zamanda oğlu olan örgüt yöneticisi Abdullah Oğuz Bayraktar'ın gayri resmi ortağı olduğu DAF Enerji ve Pınar Yemek isimli şirketlere verilmesi için kamu görevlilerine açık bir şekilde talimat verdiği"ne dair iddialara yer verildiği, dolayısıyla Bakan hakkında üstü kapalı olarak suç örgütü liderliği suçlaması getirildiği gibi nüfuz ticareti ve örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen diğer suçların isnat edildiği, diğer yandan adli kolluk görevlisi sanıklarla eylem ve irade birliği içerisinde hareket eden örgüt mensubu eski savcı Mehmet Yüzgeç imzasıyla 17 Aralık operasyonu sonrası dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı ... ile ilgili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına gönderilen ve eklerinde iletişimin denetlenmesi ve fiziki takibe ilişkin tutanakların, mahkeme kararlarının, 393 sayfalık kolluk fezlekesinin, şüphelilerin emniyet ve savcılık ifadelerinin, 3 adet DVD'nin bulunduğu 18/12/2013 tarihli 27 sayfalık bilgi notu ve 25/12/2013 tarihli raporda da aynı isnatlara yer verildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Örgütsel talimatla kurgulanarak başlatıldığı anlaşılan 2012/120653 sayılı soruşturmada yine örgütsel kast ve saikle dönemin kabine üyesi Bakanlarla ilgili açıkça Anayasaya aykırı biçimde soruşturma yürütülerek delil toplandığına delalet eden bir diğer önemli örnek ise 309 sayfalık suç raporudur. Yukarıdaki bölümde de yer verildiği üzere, söz konusu raporun, soruşturma neticesi ve 17/12/2013 tarihli operasyon sonrası hazırlanarak Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 20/12/2013 tarihli 504 sayfalık kolluk fezlekesinin Ekonomi Bakanı ..., İçişleri Bakanı ... ve Avrupa Birliği ... hakkındaki iddia konusu suç eylemlerinin anlatıldığı geniş bir özeti mahiyetinde olduğu anlaşılmıştır.

18/12/2013 tarihinde görevinden alınan ve bu itibarla sözü geçen tarih itibariyle adli kolluk görevi/yetkisi sona ermiş olan eski Mali Şube Müdürü sanık ... tarafından her sayfası paraflanmış vaziyetteki, son sayfası ise yine ... ve bir sonraki ... görevlerinden alınan Şube Müdür Yardımcıları sanıklar ... ile ... tarafından 18/12/2013 tarihinde müştereken imza altına alınmış olan, bilahare Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilen iddia konusu suç eylemlerine ilişkin "rapor" başlıklı 18/12/2013 tarihli 309 sayfalık söz konusu belge / dokümanın hazırlanarak Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi / sunulması ile alakalı Cumhuriyet Başsavcılığının veya soruşturmayı yürüten ilgili C. Savcısının herhangi bir yazılı talimatının bulunmadığı görülmüştür.

Bilindiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/3 maddesi Cumhuriyet Savcısının, adli kolluk yetkilisi ve görevlilerine emirlerini yazılı olarak ve acele hallerde ise sözlü olarak vereceği, acele hallerde sözlü olarak verilen emrin en kısa zamanda yazılı olarak da bildirileceği hükmünü amirdir. Oysa ki, adli kolluk somut olayda yasaya açıkça aykırı olarak ve çok açık biçimde örgütsel saikle hareket ederek, Cumhuriyet Başsavcılığından yazılı bir talimat almaksızın Bakanların işledikleri iddia edilen suç ve eylemlere ilişkin Ceza Yargılaması Usulünde karşılığı bulunmayan ve daha öncesinde pratikte emsali ve muadili görülmeyen bir doküman / rapor hazırlayarak bunun Başsavcılık eliyle Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilmesini sağlamıştır.

Bu noktada yeri gelmişken belirtmek gerekir ki, Anayasaya, ceza ve ceza usul mevzuatına açıkça aykırı olarak düzenlenen 309 sayfalık söz konusu raporun 17 Aralık darbe girişiminden sonraki süreçte İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca gereğinin takdiri ve ifası amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine gönderilmiş olmasının rapora ve raporun düzenleniş gerekçesine hukuki bir haklılık ve meşruiyet kazandırmayacağı izahtan vareste bir husustur. Zira, anayasa ve yasalara açıkça aykırı olarak düzenlenmiş de olsa, Hükûmet üyesi Bakanlarla ilgili 18/12/2013 tarihli rapordaki iddiaların gereğini, raporda işlendiği iddia edilen suç ve eylemler ile bunların ilişkili olduğu bulgu ve kanıtların takdirini, delillerin hukuka uygun toplanıp toplanmadığının değerlendirmesini yapacak olan nihai makam ve mercinin Türkiye Büyük Millet Meclisi olması karşısında 18/12/2013 tarihli bu raporun Başsavcılık nezdinde bekletilmesine, muhafaza edilmesine ve Meclise gönderilmemesine tevessül edilmesi zaten hukuken olanaklı değildir. Bu itibarla, sanıkların huzurdaki savunmalarında dile getirdikleri; "hukuka aykırı delillerin ve bu bağlamda 309 sayfalık raporun operasyondan sonra Meclise gönderilmesinin kendileri tarafından hukuka aykırı delil toplanmadığının bir delili mahiyetinde olduğu, aksi halde FETÖ/PDY irtibatıyla suçlanmayan Başsavcılık birimlerince de zaten Meclise gönderilmeyeceği" şeklindeki savunmalarına hukuken itibar etmek mümkün değildir. Rapor açıkça anayasa ve yasaya aykırı olarak tanzim edilmiş olmakla birlikte, raporda dile getirilen Bakanlarla ilgili suç iddialarının gereğini takdir edecek ve delillerin hukuka aykırı toplanıp toplanmadığını değerlendirecek olan; Bakanlarla ilgili görev suçu iddiaları bakımından yetkili soruşturma merci konumundaki Türkiye Büyük Millet Meclisidir. O halde, operasyon ile birlikte soruşturma ve içeriğine muttali olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının elde edilen delillerle birlikte söz konusu raporu Meclise göndermemesi düşünülemez. Raporun gönderilmiş olması da adli kolluğun hukuka uygun usul ve yöntemlerle kanıt elde ettiği ve raporun tanzim edilmesi noktasında kolluğa hukuki bir mesnet ve gerekçe sağladığı şeklinde yorumlanamaz.

Kaldı ki, 18/12/2013 tarihli rapor ve ekindeki belgelerin gönderildiği Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde, Meclis Genel Kurulunun 05/05/2014 tarihli 84'üncü birleşiminde teşkiline karar verilen, 681 sıra sayılı Meclis Soruşturma Komisyonu tarafından düzenlenerek Meclis Genel Kuruluna sunulan 05/01/2015 tarihli Komisyon raporunda da, "Anayasanın 6. maddesinde “…Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz.” Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.01.2006 tarih ve 100 sayılı Genelgesinde “…Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Genel Sekreterliği'nin 17 Kasım 1997 tarih ve 9427/23887 sayılı yazısında da belirtildiği üzere; görevde bulunan veya görevinden ayrılan Başbakan ve bakanlar hakkında Bakanlar Kurulu'nun genel siyaseti veya Bakanlıkların görevleriyle ilgili olarak yapılan şikâyet ve ihbarların, ancak Anayasa'nın 100'üncü ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün 107'nci maddelerine göre işleme tâbi tutulacağı,…” şeklindeki düzenlemeleri nazara alarak; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu ve emrinde çalışan Emniyet Organize Suçlar Şube Müdürlüğü tarafından yasaların hileli yollar denenerek aşılması suretiyle yetkisiz - hukuksuz olarak yürütülen soruşturma neticesinde 4 eski Bakan hakkında düzenledikleri rapor ve ekinde yer alan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ve teknik araçlarla takip sonucu elde edilen bulgular yok hükmünde mülahaza edilmek suretiyle aksettirilen soruşturma evrakının bir ihbar mahiyetinde kabul edildiği ve bu düşünce ile tetkik ve tahkikata başlayarak yeniden usule uygun delil araştırması yapıldığı" şeklinde tespit ve değerlendirmelere yer verilmek suretiyle 2012/120653 ve 2012/125043 nolu soruşturmalarda görev yapan Cumhuriyet savcısı ve adli kolluk personeli tarafından yasama dokunulmazlığını haiz ve özel soruşturma usulüne tabi Bakanlar hakkında yapılan soruşturma iş ve işlemlerinin açıkça yetkisiz ve hukuksuz yapıldığı, bu itibarla hukuken yok hükmünde kabul edildiği belirtilerek, Meclis Başkanlığına gönderilen rapor ve ekindeki belgelerin yalnızca bir ihbar mahiyetinde değerlendirildiği ifade edilmiştir.

Bu itibarla, 309 sayfalık rapor ve ekindeki belgelerin (suç fezlekesi, iletişim tespiti ve fiziki takip tutanakları, vs.) 17 Aralık Hükûmete yönelik darbe girişimi sonrası Meclise gönderilmiş olması, bu rapor ve ekindeki belgelerin Türkiye Büyük Millet Meclisince yasaların hileli yollar denenerek aşılması suretiyle yetkisiz ve hukuksuz olarak yürütülen soruşturma neticesinde ulaşılmış bulgu ve veriler niteliğinde değerlendirilerek hukuken yok hükmünde addedilmesi / kabul edilmesi gerçeği karşısında raporun düzenlenmesine bir haklılık ve hukuki meşruiyet kazandırmayacak olup, aksine Meclis Soruşturma Komisyonunun 05/01/2015 tarihli nihai raporu dahi sanıkların bu yöndeki savunmalarını temelinden çürüten bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır.