muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/973, Karar No: 2019/54, Tarih: 24.01.2019

Öte yandan, gerçekte inceleme dışı sanık ...'ın eyleminin teşebbüs aşamasında kalan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu, kastının da uyuşturucu madde kullanmak olduğu, ancak TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan “Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindeki aynı Kanun'un 44. maddesine atıf yapan kanuni düzenleme nedeniyle “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan değil “İnfaz kurumuna yasak eşya sokma” suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, bu nedenle sanığın işlemeyi kast ettiği suç olan “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunun etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasında esas alınması gerektiği düşünülebilir ise de genel kamu esenliğini korumayı, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin bir şekilde mücadele edilmesini hedefleyen uyuşturucu madde imali, ticareti ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarına ilişkin olarak TCK'nın 192. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin düzenleniş amacı ile söz konusu maddenin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen cezasızlık hâllerinden yararlanabilmesi için failin, ortaya çıkardığı suçlar arasında bir eş değerlik (denklik) ilişkisi bulunması ya da daha ağır nitelikte bir suçu ortaya çıkarmasını arayan, aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarından yalnızca zaman itibarıyla ayrılan 3. fıkrasının da bu eş değerlik (denklik) ilişkisini veya daha ağır nitelikte bir suçun ortaya çıkarılmasını amaçlayan maddenin sistematiği de dikkate alındığında; somut olayda, “Uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan cezalandırılmasına karar verilen sanık ...'ın suçu ile bu sanığın suçunu ortaya çıkardığı inceleme dışı sanık ...'ın gerek “İnfaz kurumuna yasak eşya sokma” gerekse “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçları arasında bir eş değerlik (denklik) ilişkisi bulunmadığı gibi sanık ...'ın kendi suçu olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan daha ağır bir suçu ortaya çıkarması durumu da söz konusu olmadığından, sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.01.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1202, Karar No: 2024/7529, Tarih: 12.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1202 E.  ,  2024/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde ölen ... ile aynı köyde ikamet eden tanıklar ..., ..., ...'ın hayvanlarını köyün yaylasına götürmek üzere Erzurum-Kars ana yolundan karşıya geçirmek istedikleri, yolun zeminden yaklaşık 3-5 metre yüksekte olması nedeniyle tanıklar ... ve ...'ın hayvanları yukarı doğru sürüdükleri, tanık ... ile maktül ...'ın da anayol üzerinde hayvanları yolun karşı tarafına geçirmeye çalıştıkları, bu sırada da bulundukları yerin E-5 anayol olması nedeniyle birçok aracın gelip geçtiği, havanın karardığı ve saatin 21:00-22:00 sıraları olduğu, yol üzerinde maktülden önde olan tanık ...'ın bir ara arkasına dönüp baktığında maktül ...'ı yerde yatarken gördüğü ve hemen yanına gittiği sonrasında da arkadaşlarına haber vererek ambulans ve polisi aradıkları, olay yerine giden polislerin yaptıkları incelemede maktülün dört şeritli olan Erzurum-Kars yolunun Kars'a doğru giden istikametinin sol şeridinde yerde yatar vaziyette olduğunun tespit edildiği, olay saatinin tespiti ve olay yerini gösterir kamera kaydı arştırması kapsamında olay yerini gösterir kamera kaydının bulunmadığı ancak olay yerine 100 metre mesafede yolun sol tarafında bulunan ... isimli petrol istasyonu, ilçe çıkışında bulunan ... isimli markete ait kamera kayıtları ve özellikle ... Petrol isimli işyerinin önünde bulunan ve Sarıkamış istikametine doğru bakan PTS kayıtları incelendiğinde kazanın 21:57 ile 22:05 saatleri arasında gerçekleştiğinin bu zaman dilimi içerisinde olay yerinden sanık ...'ın da kullanmakta olduğu .... plaka sayılı tırın ve bunun haricinde yaklaşık 20 farklı aracında geçtiğinin tespit edildiği, sanığın kullandığı ..

... isimli petrol istasyonu, ilçe çıkışında bulunan ... isimli markete ait kamera kayıtları ve özellikle ... Petrol isimli işyerinin önünde bulunan ve Sarıkamış istikametine doğru bakan PTS kayıtları incelendiğinde kazanın 21:57 ile 22:05 saatleri arasında gerçekleştiğinin bu zaman dilimi içerisinde olay yerinden sanık ...'ın da kullanmakta olduğu .... plaka sayılı tırın ve bunun haricinde yaklaşık 20 farklı aracında geçtiğinin tespit edildiği, sanığın kullandığı ... plaka sayılı tır üzerinde 16/07/2015 tarihinde Iğdır Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yapılan incelemede aracın sol ön panel kısmında, sol sis farına 24 cm uzaklıkta 16 cm uzunluğunda çatlağın, araç tekerleklerinin 102/27 cm çapında olduğunun, aracın alt kısımlarında, tekerleklerinde, ön panel ve çamurluk kısımlarında ve teker davulumbazında delil olabilecek biyolojik bulgu bulunmadığının tespit edildiği,13/07/2015 tarihli tutanakla kazanın meydana geldiği yol üzerinde bulunan kan izlerinin 340 cm aralıklarla olduğunun, otomobil ve kamyonet gibi araçların lastik boyutlarının 160 cm ile 250 cm arasında, çekici tipi araçların lastik boyutlarının ise 315 cm ile 385 cm arasında değiştiğinin tespit edildiği, bu hali ile olay günü sanığın yüklü aracı ile sanığa çarpması halinde maktülün yara izlerinin otopsi tutanağında tespit edilen yara izlerinden daha ağır olması gerektiği, yine sanığın aracında yapılan incelemede aracın sol ön panel kısmında, sol sis farına 24 cm uzaklıkta 16 cm uzunluğunda çatlak dışında kazaya dair bulgunun tespit edilemediği, sanığın çarpması halinde aracın ön panelinde büyük hasarın meydana gelmesi gerektiği ve oluşmuş hasarın tamir edilmiş olabileceği düşünülse bile araçta sol tarafta çatlağın bulunması ve yeni tamir edildiğine dair de bulguların tespit edilmediği, maktülün vefat ettiği yolun Erzurum-Kars anayolu olduğu ve yoğun şekilde büyük yüklü araçların geçiş yaptıkları, olay günü de sanık haricinde yine birçok aracın geçtiği, bu hali ile sanığın cezalandırılmasını gerektirecek sadece bu yolu kullanmış olması dışında delil elde edilemediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Selim Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39799, Karar No: 2022/9999, Tarih: 28.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/39799 E.  ,  2022/9999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 17.11.2022

İtiraz Edilen Daire Kararı : Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarih ve 2021/4682 Esas, 2021/9869 karar sayılı kararı

İtirazla İlgili Mahkeme

Kararı :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. CezaDairesinin 30.09.2020 tarih 2019/1852 esas -2020/793 karar sayılı kararı

İtirazla İlgili İlk Derece

Mahkemesi Kararı :Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2018 tarih ve 2017/22 esas - 2018/121karar sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, 7/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/6-9, 62/1, 63. maddeleri gereğince hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin

istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

I-İTİRAZIN KONUSU;

Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2018 tarih ve 2017/22 Esas - 2018/121 Karar sayılı kararı ile sanığın, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarih 2019/1852 esas - 2020/793 karar sayılı kararı ile TMK 7/1 atfı ve TCK 58/6 uygulamaları yönünden istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, sanık müdafinin temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda onama kararı verildiği, sanık müdafi tarafından sunulan 22.12.2021 tarihli dilekçe ile "karar celsesinde sanık müdafinin sağlık sorunu nedeniyle mezaretli olarak duruşmaya katılamadığı, sanığın da müdafisi ile savunma yapmak istediğini belirttiği, müdafinin mazeretini sağlık raporu ile belgelendirdiği halde mazeretin reddine karar verilerek sanık müdafinin yokluğunda yargılamanın bitirilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı" ileri sürülerek itiraz yoluna başvurulduğu, YCBS'nin 17.11.2022 tarihli yazısı ile aynı gerekçe ile itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II-İTİRAZ NEDENLERİ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.11.2022 tarihli KD-2022/126063 Karar Düzeltme sayılı yazısında;

İtiraz konusu ; karar duruşmasında sanık vekilinin doktor raporuna dayanan mazereti reddedilerek onun yokluğunda, zorunlu müdafi bulunmadan, duruşma ertelenmeden ve sanığa yeni bir müdafi atanmadan duruşmaya devam edilerek hüküm verilmesi ve bu durumun CMK'nın 289/1-e maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Sanığın mütala verildiği sırada 16.05.2018 tarihli celsede mütalaya karşı beyanı sorulunca avukatı ile görüşüp son savunmasını yapacağını, avukatının da benzer şekilde müvekkili ile görüşüp beyanlarını sunacağını belirttiği, karar celsesinden önceki duruşmaya sanık ve avukatının katıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın mütala verildiği sırada 16.05.2018 tarihli celsede mütalaya karşı beyanı sorulunca avukatı ile görüşüp son savunmasını yapacağını, avukatının da benzer şekilde müvekkili ile görüşüp beyanlarını sunacağını belirttiği, karar celsesinden önceki duruşmaya sanık ve avukatının katıldığı anlaşılmıştır.

01.06.2018 tarihli karar celsesi öncesinde sanığın avukatı olan Av. ... hastalanmış ve bu hastalığı nedeniyle 31.05.2018-02.06.2018 tarihleri arasında raporlu olduğuna ilişkin Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldığı raporunu da ekleyerek duruşmaya katılamayacağını ve mazeretli sayılmasını talep ettiği, sanık avukatının doktor raporuna istinaden karar duruşmasına gelmediği, tüm yargılama boyunca sanık avukatının dosyada başkaca mazeretinin bulunmadığı, bu durumun duruşmayı uzatmaya matuf hareket olarak kabul edilerek, mazeretin kabul edilmemiş olmasının sanık yönünden savunma hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğu, diğer yandan sanığın son savunmasını ve mütalaaya karşı beyanlarını avukatı ile birlikte yapmak istediğini karar celsesinde mahkemeye bildirdiği, sanık müdafisinin yokluğunda, yeni bir müdafi görevlendirilmeden ya da müdafi temini için oturum ertelenmeden yargılamaya devam edilerek sanık hakkında ceza verildiği tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 188. maddesi duruşmada hazır bulunacakların kimler olacağını düzenlemiş ve “Duruşmada, hükme katılacak hâkimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt kâtibinin ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hâllerde müdafiin hazır bulunması şarttır.” düzenlemesi ve CMK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki emredici hüküm uyarınca duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken sanık müdafiisinin yokluğunda, yeni bir müdafii görevlendirilmeden ya da müdafii temini için oturum ertelenmeden yargılamaya devam edilerek hükmün tesis ve tefhim edilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde bulunduğu ve bu durumun CMK'nın 289/1-e maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden biri olduğu yönündeki 02.03.2021 tarih ve 2020/409 E.- 2021/64 karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı dikkate alınarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 30.09.2020 ... ve 2019/1852 E - 2020/793 K. sayılı kararının bozulması için CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesinin uygun olacağı düşünülmüştür.

III- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ;

III- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ;

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamanın 16.05.2018 tarihli celsesinde Cumhuriyet savcısı tarafından esasa ilişkin mütalanın sunulduğu, mahkeme tarafından sanık ve müdafiinin talebi doğrultusunda esasa ilişkin savunma hazırlamak üzere süre verildiği, 01.06.2018 tarihli karar celsesinde sanık müdafinin rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi sunduğu, dilekçesinin ekine 31.05.2018-02.06.2018 tarihleri arasında istirahatli olduğuna ilişkin Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından verilen 31.05.2018 tarihli sağlık raporunu da ekleyerek mazeretini belgelendirdiği, sanığın da savunma yapmak için avukatını beklediğini beyan ettiği, buna rağmen ilk derece mahkemesince "yargılamanın yaklaşık bir yıldan fazla sürüyor olması, iddia makamının mütalaa verdikten sonra mazeret dilekçesi sunulmasının yargılamayı uzatmaya yönelik eylemler olduğu kanaatine varıldığı" gerekçesiyle mazeretin reddine karar verilerek sanık ve müdafinin esas ilişkin savunması alınmadan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bu şekilde savunma yapmak için avukatını beklediğini beyan eden sanığa yeni bir müdafi atanmadan ve esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık müdafinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı değerlendirilerek itiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3. madde ve fıkralarınca incelenerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarih ve 2021/4682 Esas, 2021/9869 Karar sayılı kararı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

3 - Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3 - Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

01.06.2018 tarihli karar celsesinde sanık müdafinin rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi sunduğu, dilekçesinin ekine 31.05.2018-02.06.2018 tarihleri arasında istirahatli olduğuna ilişkin Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından verilen 31.05.2018 tarihli sağlık raporunu da ekleyerek mazeretini belgelendirdiği, sanığın da savunma yapmak için avukatını beklediğini beyan ettiği, buna rağmen ilk derece mahkemesince "yargılamanın yaklaşık bir yıldan fazla sürüyor olması, iddia makamının mütalaa verdikten sonra mazeret dilekçesi sunulmasının yargılamayı uzatmaya yönelik eylemler olduğu kanaatine varıldığı" gerekçesiyle mazeretin reddine karar verilerek sanık ve müdafinin esas ilişkin savunması alınmadan sanık müdafinin yokluğunda sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanığın esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık müdafinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2259, Karar No: 2020/1025, Tarih: 10.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2259 E.  ,  2020/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kayden 19.03.1998 doğumlu olup suç tarihinde on beş yaşından küçük olan ve Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 27.05.2011 tarihli rapora göre hafif düzeyde mental retarde olan mağdurenin bu nedenle fiile karşı ruhsal ve fiziksel yönden kendisini savunamayacak durumda bulunduğunun belirtilmesi ve mevcut koruma kararı uyarınca Rize Pazar Özel Doğu Karadeniz Özürlü Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığının anlaşılması karşısında, aşamalarda dosyadan haberdar edilmeyen Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına gerekçeli kararın tebliği ile mağdurenin vasisi olup olmadığı araştırılıp, bulunduğu takdirde ise gerekçeli kararın tebliği, aksi takdirde ise mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu uyarınca vasi tayin edildikten sonra, gerekçeli kararın vasiye tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile vasi veya Bakanlık vekili tarafından verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19595, Karar No: 2013/24101, Tarih: 31.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19595 E.  ,  2013/24101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 2006 yılından 01/03/2011 tarihine kadar asgari ücretle çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesine dayanarak kötü niyetli olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin, müvekkil aleyhine hırsızlık eylemleri ve dürüstlüğe aykırı davranışlarının tespit edilmesi üzerine işverene karşı saygısız davranışlar sergilemesi neticesinde İş Kanununun 25.maddesi gereğince haklı sebeplerle feshedildiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi işveren tarafından yapılan soruşturma sonucunda işyerine ait birtakım ürünlerin başka şahısların evine taşınmasına yardımcı olunması,, bu konuda ifadesinin alınması sırasında yönetim kurulu üyesine hakaret etmesi, iftirada bulunması, intihar girişimine kalkışması ve muhasebe müdürünün kendisini darp ettiğine ilişkin suçlamalar yöneltmesi nedeniyle feshedilmiştir.

Davacı iş yerinde, şoför olarak çalışmaktadır. Delil olarak dosyaya sunulan tutanak ve alınan beyanlardan davacının iş yerinde üretim müdür olarak çalışan ...nın evine fabrikanın taşınması sırasında kendisine verilen talimat doğrultusunda fabrikaya ait malları taşıdığı anlaşılmaktadır. Taşıma işlemi sadece davacı tarafından gerçekleştirilmemiştir. Davacı dışında ......... ..., ... ... ve ... ... isimli işçilerin de yer aldığı, ifadelerden genel olarak üretim müdürünün talimatıyla işlemin yapıldığı sonucuna varılmaktadır. Davacı dışında taşımaya yardım eden diğer işçilerin sözleşmesinin feshedildiği ispatlanmadığı gibi davacının iş yerinde şoför olarak çalışması nedeniyle malların kendisi tarafından taşınması olağandır. Yapılan fesih bildirimi incelendiğinde davacının kendi evine fabrika mallarını taşıdığı veya bu işten menfaat elde ettiği iddia edilmediği gibi ispatlanmamıştır.