muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13969, Karar No: 2017/7133, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13969 E.  ,  2017/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 775 sayılı Gecekondu Kanununun 18. maddesi uyarınca, yapılan yapının yıkılması işlemine ilişkin yıkım masraflarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 775 sayılı Gecekondu Kanununun 18. maddesi uyarınca, yapılan yapının yıkılması işlemine ilişkin yıkım masraflarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden yerinde değildir.

Davacı idarenin temyiz itarazları yönünden yapılan incelmede ise;

Yapılan incelemede; ... Kaymakamlığının teknik elemanlarınca hazırlanan bilirkişi raporunda yıkım ve molozların nakliye bedelinin 85.015,77 TL, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı' nın teknik elemanlarınca hazırlanan bilirkişi raporunda ise 46.074,00 TL olduğu belirlenmişken, hükme esas alınan 07.12.2007 tarihli inşaat bilirkişi raporunda yıkım ve molozların taşınma bedeli 12.453,32 TL olarak tespit edildiği anlaşıldığından; mahallinde yeniden keşif yapılarak, raporlar arasındaki çelişki giderilip, yıkım ve molozların nakliye bedelini kapsar şekilde rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15300, Karar No: 2012/14668, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15300 E.  ,  2012/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalılardan ... Ecza Deposu A.Ş.’nin maliki, İsmail Unat’ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.216,00 TL tazminatın 09.08.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili, davacının müvekkilinin sigortasına müracaatı ile alacağını rahatlıkla tahsil edilebilmesi mümkünken dava açılmasının doğru olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı İsmail Unat, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 4.216,00 TL tazminatın 09.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

Sına göre, davalı ... Ecza Deposu A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 187,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Ecza Deposu AŞ.den alınmasına 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10048, Karar No: 2014/3340, Tarih: 12.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10048 E.  ,  2014/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/69726

Mahkemesi : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29.06.2011

Numarası : 2007/330-2011/283

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar S.. Ö.., M.. Y.., S.. Ö.., R.. Ö.. ve M.. B..'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık M.. Y.. ile sanıklar S.. Ö.., S.. E..Ö.. R.. Ö.., M..A.. B..müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S.. Ö.. müdafiin duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın niteliği itibarıyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK'un 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, dosya üzerinden yapılan incelemede

A- Sanık M.. B.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık müdafinin yüzüne karşı 29.06.2011 tarihinde verilen hükmü, 07.07.2011 tarihinde ve CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE

B- Sanık M.. Y.., S.. Ö.., S.. Ö.. ve R.. Ö..'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının indelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ve sanık M.. Y..'in sair temyiz itirazlarının reddine ancak

1- Ş..Belediyesi'ne ait içinde elektrikle çalıştırılan fıskiye sistemi bulunan süs havuzuna eğlenme amacıyla giren 1997 doğumlu F.. G.. ile 1996 doğumlu İ.. Y..'ın elektrik akımına kapılmaları üzerine, B.. K..'ın kurtarmak amacıyla havuza girdiği, F.. G.. ve B.. K..'ın elektrik çarpması sonucu hayatını kaybettikleri, mağdur İ.. Y..'ın ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık S.. Ö..'ün Şahinbey

1- Ş..Belediyesi'ne ait içinde elektrikle çalıştırılan fıskiye sistemi bulunan süs havuzuna eğlenme amacıyla giren 1997 doğumlu F.. G.. ile 1996 doğumlu İ.. Y..'ın elektrik akımına kapılmaları üzerine, B.. K..'ın kurtarmak amacıyla havuza girdiği, F.. G.. ve B.. K..'ın elektrik çarpması sonucu hayatını kaybettikleri, mağdur İ.. Y..'ın ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık S.. Ö..'ün Şahinbey

Belediyesi Park ve Bahçeler müdürü, sanık S.. E.. Ö.. park ve bahçeler müdür yardımcısı, sanıklar M.. Y.., R.. Ö.. ve M.. B..'in ise park ve bahçeler müdürlüğüne bağlı süs havuzlarına ait elektrik tesisatlarının bakım ve onarımlarından sorumlu personel oldukları, dosya kapsamına göre söz konusu havuzun 2005 yılında Gözde Peyzaj firmasına yaptırıldığı, elektrik işlerinin ise Faz Elektrik firması elemanları ile belediye bünyesindeki elektrikçi olarak çalışan sanıklar M.. Y.., R.. Ö.. ve M.. B.. tarafından yapıldığı, aynı havuzun elektrik bakım onarım işlerinin de, elektrikçi olan sanıklar tarafından yapılmakta olduğu, bilirkişi raporlarına göre havuzdaki elektrik aksamının kurulumunda hatalar olduğu, kısa devre olması durumunda akımı kesecek devre bulunmadığı, kabloların korunma içine alınmadığı, kabloların aşınma veya dış müdahaleler ile zarar gördüğü tespit edilmekle birlikte, söz konusu havuzun süs amaçlı olarak yapıldığı gözetildiğinde, yasak olmasına rağmen havuza girerek elektrik çarpması sonucu F.. G.. ve B.. K..'ın hayatını kaybetmesi, mağdur İ.. Y..'ın ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, tüm dosya kapsamı, sanıkların ve tanıkların beyanlari ile bilirkişi raporları ve olayın oluş şekli bir arada değerlendirildiğinde; alt düzeyde tali kusurlu kabul edilmeleri gereken sanıklar hakkında TCK'nın 61/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan cok fazla uzaklaşılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre alt düzeyde tali kusurlu oldukları anlaşılan sanıklar hakkında, “olaydaki kusurun yoğunluğu, suçun işleniş özellikleri” şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık M.. Y.. ile sanıklar S.. Ö.., S.. Ö.. ve R.. Ö.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar M.. Y.., S.. Ö.., S.. E.. Ö.. ve R.. Ö.. haklarındaki hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararının 1412 sayılı CMUK'un 325 ve CMK'nın 306. maddeleri gereğince, sanık M.. B..'e SİRAYET ETTİRİLMESİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/297, Karar No: 2019/461, Tarih: 28.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/297 E.  ,  2019/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 1373-1353

Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24.11.2016 tarih ve 715-490 sayı ile sanığın eylemlerinin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince 20.04.2017 tarih ve 253-97 sayı ile; sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h ve 35/2. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis; silahla tehdit suçundan TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca 4 yıl hapis; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan maddi hata sonucunda TCK'nın 116/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, silahla tehdit suçu dışındaki diğer suçlar yönünden TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ve tüm suçlar yönünden aynı Kanun'un 54, 58 ve 63. maddeleri uyarınca müsadereye, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin hükümlere yönelik sanık, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 18.07.2017 tarih ve 1373-1353 sayı ile;

"Sanık hakkında, hapis cezasının yasal sonucu olarak, tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de, TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı gereğince bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken, temel uygulama maddesinin 116/2 yerine 116/1 olarak yazılması sonuca etkili görülmediğinden mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir...

Sanık hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve CMK'nın 280/1-b maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasa'nın 289. maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olmadığı,

Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikâme edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikâme edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Bu bağlamda; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimler Kurulunun takdirine ve özellikle katılan ...'nın teşhise dayalı oluşa ve dosya kapsamına uygun anlatımları ile CD izleme ve olay tutanakları içeriklerine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Bu bağlamda; delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanmış olmakla, sanık ve sanık müdafisi ile o yer Cumhuriyet savcısının diğer istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlenmiş olup sanığın sabıka kaydında görülen Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/365 esas, 2014/63 karar sayılı ilamında da mükerrir olması nedeniyle bu ilamın esas alınıp sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup istinaf başvurusunda bulunan o yer Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit suçlarından kurulan hüküm fıkralarından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerlerine 'Sanık hakkında Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2014 tarihli, 2013/365 esas ve 2014/63 karar sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen '1 yıl 3 ay hapis' cezasına ilişkin hükümlülüğü tekerrüre esas kabul edilerek sanığın 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesi gereğince mükerrir sayılmasına, sanık hakkında cezanın infazında TCK'nın 58/7 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına' cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine," karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.04.2018 tarih ve 5767-6481 sayı ile;

Bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.04.2018 tarih ve 5767-6481 sayı ile;

"I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin, 'Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.', aynı Kanun'un 294. maddesinin 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin 'Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafisinin temyiz isteminin alt sınırdan ayrılarak ceza verilmesi, gönüllü vazgeçme nedeniyle hırsızlık suçundan hüküm kurulamayacağı, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ile ikinci kez mükerrirliğe ilişkin kısımların hukuka aykırılık teşkil ettiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde elindeki balta ile kapıyı esneterek açıp katılana ait iş yerine girerek dört poşete sigaraları, bir poşete de bozuk paraları bıraktığı, içeride iken katılanın iş yerine geldiği, sanığın ele geçirilemeyen silahı katılana doğrultması üzerine katılanın kaçtığı, sanığın katılanın arkasından iki el ateş ettiği ve suça konu sigara ve bozuk paraları almadan iş yerinden ayrıldığı şeklinde gerçekleşen olayda, çalınmak istenen sigaraların değeri de gözetilerek hırsızlık suçundan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin de yasal ve yeterli olduğu, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında tekerür hükümlerinin uygulanmasında ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına," karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.05.2018 tarih ve 55802 sayı ile;

"...Oluş ve kabule göre sanığın, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit eylemlerinin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,d,h maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit suçlarına yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin kararı ile hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının kaldırılması ve bu suçlardan verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 05.06.2018 tarih ve 2872-8952 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiş; Özel Dairece, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında nitelikli hırsızlık, silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin yağma suçunu mu yoksa hırsızlık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup eylemin yağma suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması karşısında, söz konusu suçların yağma suçunun unsurları kapsamında olması nedeniyle bu hükümler açısından nasıl bir değerlendirme yapılması gerektiği de tartışılacaktır.

Uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince, sanık müdafisinin temyiz dilekçesi dikkate alınarak, dilekçede ileri sürülen mevcut temyiz nedenleri karşısında suç vasfının değerlendirilmesinin mümkün olup olmadığı, bu bağlamda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca suç vasfına yönelik olarak itiraz kanun yoluna başvurulup başvurulamayacağı; Özel Dairece, hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetilerek temyiz isteminin reddine karar verilen silahla tehdit ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesi yapılıp yapılamayacağı hususları ile temyiz edilen hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca gerekçe içerip içermediği, gösterilen gerekçenin dosya kapsamı ile uyumlu olup olmadığı yönlerinden temyiz incelemesi yapılıp yapılamayacağı, buna göre Yerel Mahkemece, suçun vasfının belirlenmesine ilişkin gösterilen gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı hususlarının da tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu uyuşmazlık konuları da ele alınıp değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İncelenen dosya içeriğinden;

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.10.2016 tarihli ve 3671-3122 sayılı iddianame ile sanık ...'un 19.08.2016 tarihinde saat 04.30 sıralarında, katılan ...'ya ait tekel bayi olarak faaliyet gösteren iş yerine balta ile kapıyı zorlamak suretiyle girdiği, raflardaki sigaraları ve çekmecedeki bozuk paraları poşetlere koyduğu, bu sırada katılanın iş yerine geldiği, sanığın çekmecede bulunan tabancayı eline alarak katılana doğrulttuğu, bunun üzerine katılanın iş yerinden kaçtığı, sanığın ise götürmek üzere poşetlere koyduğu sigaralar ve bozuk paraları iş yerinde bırakarak 20-25 TL değerindeki birkaç kutu birayı alıp gittiğinden bahisle hırsızlık, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında, sanığın eylemlerinin bir bütün hâlinde yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24.11.2016 tarih ve 715-490 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 20.04.2017 tarih ve 253-97 sayı ile; "...Sanığın söz konusu büfeye hırsızlık yapmak amacıyla müştekiye karşı herhangi bir cebir veya tehdit kullanmadan girmesi, akabinde müştekinin olay yerine gelmesi üzerine sanığın silahı müştekiye doğrultup müşteki kaçtığı hâlde poşet içerisindeki sigaraları ve paraları almadan olay yerinden uzaklaşmış olması karşısında, sanığın, müştekiye silah doğrultmak suretiyle kullandığı cebir ve tehditi olay yerinden kaçmak için gerçekleştirdiği, cebir ve tehdidin malın alınmasını sağlamaya yönelik olmadığı, bu nedenle yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, zira, yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime ya da malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerektiği, her ne kadar müşteki ifadelerinde büfesinden 20-25 TL'lik biralarının eksilmiş olabileceğini söylemiş ise de, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarından sanığın büfeden çıkarken elinde herhangi bir şey bulunmadığının anlaşıldığı, bu nedenle, söz konusu biraları sanığın aldığına dair yeterli delil bulunmadığı hususları göz önünde bulundurularak sanığın bahse konu eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu, müştekinin kapısında bir zararının olmadığını söylemesi nedeniyle mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı..." şeklindeki gerekçe ile sanığın, mala zarar verme suçundan beraatine; hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h ve 35/2. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası; silahla tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası; 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,