muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24641, Karar No: 2013/23614, Tarih: 27.12.2013

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş...İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı ...Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11746, Karar No: 2012/3291, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11746 E.  ,  2012/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tevliyete ve galleye müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesine göre, tevliyetin tespiti mahkemeye, tevcihi ise Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait idari bir görev olmasına rağmen mahkemece davacılardan ...’nın mütevelli olarak atanmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın ikinci fıkrasının beşinci satırında yer alan "mütevellisi" sözcüğünün çıkartılarak yerine gelmek üzere "tevliyetine ehil vakıf evladı" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25114, Karar No: 2012/20083, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25114 E.  ,  2012/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Durma kararı

Sanıklar hakkında açılan kamu davalarının kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durdurulması kararı 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı cihetle; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14267, Karar No: 2014/3192, Tarih: 20.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14267 E.  ,  2014/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura hakaret, hakaret, nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'ın yanında oğulları katılan ... ile şikayetçi... ve yakınları olduğu halde otobüs durağında bekledikleri sırada oraya geldikleri bildirilen katılan-sanık ..., mağdur-sanık ... ile sanık ...'in, kendi aralarında küfürlü konuşmaya başlamaları üzerine şikayetçi...'nın "...aile var, küfürlü konuşmayın..." ikazını müteakip, ...'in katılan ...'ın oğulları ile tartışmaya ve karşılıklı küfürleşmeye başladıkları ve o sırada "...laflar senin anana da gider..." sözleriyle katılan ...'a da küfür ettikleri, kavga çıktığı, olay yerine intikal eden ve işlem yapılmak üzere ekip otosuna binmeleri istenildiğinde el-kol kullanıp memurlara aktif direnç, gösteren ...'in memurlara da "...ulan biz Kale çocuğuyuz, bizi karakola alacak adamın tepesine Kale'yi yıkarız" sözlerini sarfetmeleri, zor kullanılarak otoya alındıklarında sanık ...'in müdahalede bulunup onları araçtan indirmek girişiminde bulunup görevlilerin karşı gelmesiyle, fiziki saldırıya geçmesi ve "...ulan ananızı avradınızı sinkaf ederim,pezevenkler" demesi, onun da takviye ekip aracına alınması sırasında daha önce ekip aracına alınmış olan ...'in otonun arka bagaj sağ camına kafa atarak kırması eylemlerinin "görevli memura hakaret"; "nitelikli mala zarar verme"; "görevi yaptırmamak için direnme"; "Seyhan'a hakaret" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)Sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "katılan ...'a hakaret"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından, sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "katılan ...'a hakaret"; "nitelikli mala zarar verme"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından ve sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I)Sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "katılan ...'a hakaret"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından, sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "katılan ...'a hakaret"; "nitelikli mala zarar verme"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından ve sanık ... hakkında "görevli memura hakaret"; "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

"Görevli memura hakaret" suçlarından sanıklar hakkında TCK'nın 125/1-3-a, 43, 62. maddelerinin uygulamasında "1 yıl 15 gün" yerine hesaplama hatası neticesi "1 yıl 10 gün" hapis cezaları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1-c ana paragrafının (sanık ...) 3. paragrafında yer alan "ON"; 2-c ana paragrafının (sanık ...) 3. paragrafında yer alan "ON"; 3-c ana paragrafının (sanık ...) 3. paragrafında yazılı "ON" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "ON Beş"; "ON BEŞ"; "ON BEŞ"; ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

II)"Katılan ...'a hakaret" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Katılan ...'ın 13.04.2008 tarihli ifadesinde sanık ...'in ilk etapta tartışmayı ayırmaya çalıştığını söylemesi, sanığın da durağa sonradan geldiğini savunması, polis memurlarından katılan ...'ın 20.11.2008 tarihli beyanında ekip olarak olaya ilk müdahale sırasında sanığın orada olmadığını belirtmesi, 08.08.2008 tarihli iddianamede sevk maddesine yer verilmişse de anlatımda sanığın hakaret içerir sözlerini adı geçen katılana yönelttiğine dair bir tavsifin bulunmaması, hükmün gerekçe kısmında kabulün de bu şekilde olması karşısında; sanık hakkında katılan ...'a "hakaret" suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5696, Karar No: 2012/2253, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5696 E.  ,  2012/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 209 ada 128 parsel sayılı 1667,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık kayalık niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı yararına edinme koşullarının oluştuğu mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarıyla belirlendiğine göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; dosyaya sunulmuş 15.07.2010 tarihli Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü yazısı ve ekli belgelere göre, çekişmeli taşınmazın 1. Derece Doğal Sit Alanı sınırları içinde kaldığı bildirildiği halde, kurulan hükümde bu hususun gözetilmemesi isabetsiz olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm 1. fıkrasının 1. bendinin sonuna "taşınmazın 1.Derece Doğal Sit alanı Sınırları içinde kaldığının tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine" sözcüklerinin eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10375, Karar No: 2017/369, Tarih: 06.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10375 E.  ,  2017/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

5411 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 gün ve 2016/152 E. 2016/169 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17772, Karar No: 2011/24885, Tarih: 21.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/17772 E.  ,  2011/24885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Aşamalarda sanıkların işten atıldığı fabrikayı 30.03.2005 tarihine kadar işleten ... Deri Sanayi Pazarlama ve İhracat Anonim Şirketi ile 01.04.2005 tarihinden sonra işleten ... Deri Sanayi Anonim Şirketi'ni temsile yetkili olan kişilerin belirlenmemmiş olması,.... Deri Sanayii Anonim Şirketi adına savcılığa şikayette bulunan Jak Sel'in kovuşturma sırasında 21.10.2005 tarihinde ölmüş olmasına karşın şirketin duruşmadan haberdar edilmemiş bulunması, fabrika müdürü sıfatıyla şikayette bulunduğunu söyleyen katılanın şirketi temsil yetkisinin bulunup bulunmadığı dosyadan anlaşılamadığı gibi davayla ilgisi belirlenemeyen ..... Deri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni temsilen vekaletnamesini sunduğunun anlaşılması, aşamalarda iş ve çalışma hürriyetinin ihlal edildiği iddia edilen işçilerin kimler olduğunun tespit edilmemiş bulunması karşısında; ismi geçen şirketler ile ...,... ve fabrikayı işleten şirket yönetimine yazı yazılarak belirlenecek diğer işçi mağdurlara temyiz iradelerinin belirlenmesi bakımından, gerekçeli kararın tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın bahsi geçen kişilere tebliğ işlemi gerçekleştirildikten soma Dairemize yollanılmak üzere karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2003/877, Karar No: 2003/205, Tarih: 03.02.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/877 E., 2003/205 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/877 E., 2003/205 K.**

**- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- TAPU KAYDI VE VERGİ KAYDININ MAHALLİNE UYGULANMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 712 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 619 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 639 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 116 ada 90 ve 91 parsel sayılı 10736.05 ve 1659.26 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar Emir ve müşterekleri, yasal süresi içinde tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapıları yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi davalı adına tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Davacılar tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davalı Hazine ise kaçak ve yitik kişilerden intikal eden tapu kaydına dayanmışlardır. Tarafların dayandıkları tapu kayıtları tesis ve tedavülleri ile getirtilmemiş, kayıtların kadastro sırasında başka parsellere revizyon görüp görmedikleri denetlenmemiş, dava konusu parseller ile revizyon gördüğü parselleri dıştan çevreleyen komşu parsellere ait tutanak suretleri ve dayanakları getirtilmemiş, mahalline uygulanmak suretiyle bilirkişi ve tanık sözleri ile denetlenmemiştir. Açıklanan şekilde deliller toplandıktan sonra mahallinde yerel bilirkişi kurulu ile keşif yapılmalı, tarafların dayandıkları tapu ve vergi kayıtları usulen mahalline uygulanmalı, kayıt kapsamları belirlenmeli, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisap edilip edilmeyeceği araştırılmalı, taşınmazlar üzerinde zeytin ağaçları saptanarak kimler tarafından ve ne zaman dikildiği belirlenmeli, zeytin ağaçlarının muhdesat olarak gösterilip gösterilemeyeceği tartışılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 3.2.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7144, Karar No: 2015/30906, Tarih: 21.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7144 E.  ,  2015/30906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .. Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından 31.05.2013 ve 5.06.2013 tarihli yazıları ile .... Hastanesi Nefroloji Bölüm sekreterliğinden .... sigortalı adına gerçeğe aykırı ilaç raporları düzenlendiği, bu raporların medula sistemine yüklendiği ve bu raporlara istinaden düzenlenen 154 sahte reçetenin kuruma fatura edilmesi sonucunda kurum zararı oluştuğu, yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen müfettiş raporu sonucunda, davacı eczane tarafından sahte reçeteler ile ilgili, receteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca, 247.226, 82 TL cezai şart uygulandığını, protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şartın protokole aykırı olduğu ileri sürülerek kararın iptali ve çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. Davalı, kurumlarına verilen hasta şikayetleri üzerine, yaptıkları araştırmalarda, hak sahibi sigortalıların ..... Hastanesinde ..... sisteminde yer alan tarihlerde muayene olmadıklarını, adlarına düzenlenen rapor ve reçetelerden haberdar olmadıkları gibi, ilaçları da eczaneden alıp kullanmadıklarını beyan etmeleri üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, davacı eczane tarafından 4 adet sahte reçetenin kuruma fatura edilmesi sonucunda cezanın uygulandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.