muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2907, Karar No: 2014/1574, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2907 E.  ,  2014/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2011/46-2012/254

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. T.. vekili ve davalı İ..-S... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücünün kusurlu hareketi ile kaza yapması sonucu müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı anne baba için 2.000'er TL maddi, 20.000'er TL manevi, diğer davacı kardeşler için 500,00'er TL maddi, 10.000'er TL manevi tazminat ile 5.000 TL cenaze giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ıslah ile maddi tazminat talebini 52.105,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı S..Ö.. vekili, kusur oranı kesinleşmediğinden ceza davasının bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir.

Davalı İ..-S.. Genel Müdürlüğü vekili, müvekkiline ait araç sürücüsünün kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı anne baba için 10.000'er TL, diğer davacı kardeşler için 5.000'er TL olmak üzere toplam 35.000 TL manevi, davacı baba için 24.968,29 TL, davacı anne için 26.147,21 TL maddi tazminat ile 990 TL cenaze masraflarının davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. T.. vekili ve davalı İ..S.. Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Aynı olay ile ilgili olarak Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/46 E. Sayılı dosyası ile davalı hakkında taksirle ölüme neden olma suçu nedeniyle ceza davası açılmış, yargılamanın devam ettiği anlaşılmıştır. Ceza mahkemesi tarafından davalı hakkında taksirle ölüme neden olma suçu nedeniyle verilecek mahkumiyet kararı BK.53. maddesi gereğince fiilin hukuka aykırılığı bakımından hukuk hakimini bağlayacağından mahkemece ceza davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı S.. T.. vekili ve davalı İ....-S.. Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. T.. vekili ve davalı İ...-S.. Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. T.. ve davalı İ....-S.. Genel Müdürlüğü'ne geri verilmesine 11.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6383, Karar No: 2024/8834, Tarih: 29.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6383 E.  ,  2024/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2023/35771 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2022 tarihli ve 2022/25206 soruşturma, 2022/7621 esas, 2022/5845 sayılı iddianamesi ile silahla tehdit, gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2022 tarihli kararı ile, sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan kararın 29/12/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme ve gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli kararının sanık ve katılanın yüzüne karşı verildiği, kararın kanun yolu bildiriminde (...tefhim ve tebliğden itibaren...) denilerek sanık ve katılan yanıltılmasına rağmen kararın tebliğ edilmediği ve usûle uygun şekilde kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2307, Karar No: 2019/6063, Tarih: 03.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2307 E.  ,  2019/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TORBALI 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Alınan ekspertiz raporunda suça konu bitkilerin adı belirtilmeden uyuşturucu madde içermediği şeklinde görüş belirtilmiş ise de, 2313 sayılı Yasanın 23/5. maddesinde yer alan “Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” hükmü de dikkate alınarak; sanığın ikametinde çatı kısmında yağ tenekelerine ekili bitkilerin 2313 sayılı Yasa kapsamında hint keneviri olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA; 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14202, Karar No: 2011/7945, Tarih: 08.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/14202 E.  ,  2011/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'nın beraatine, diğer sanığın ise mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'in mağdur ...'nu yaralaması eyleminden dolayı kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre hükmün CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu gözetilerek temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde;

Yerinde görülemeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Mağdur ..., başlangıçtan beri değişmeyen anlatımında sanık ...'nun burnuna kafa attığını bildirimiş olmasına, iddianın doktor raporu ile doğrulanmaş bulunmasına ve dosya kapsamına göre sanık ...'na atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 08.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14056, Karar No: 2012/7152, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14056 E.  ,  2012/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı Demokratik Parti Genel Başkanlığında çalışan işçi sayısının belirlenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19983, Karar No: 2013/25631, Tarih: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/19983 E.  ,  2013/25631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri uyarıncamahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

270 promil alkollü olan sanığın dosya içeriğine göre zik zak çizerek ve uzun hüzmeli farla ... sevk ve idare ettiği dikkate alındığında eyleminde bilinçli taksir unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7308, Karar No: 2012/19994, Tarih: 11.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/7308 E.  ,  2012/19994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Olay gecesi saat 2:00 sıralarında bir kişinin silahla ateş ettiği yolunda 155 polis hattına gelen ihbar üzerine olay yerine giden polislerin sokak ışıklandırmasının yeterli olmaması nedeniyle yüzünü görüp teşhis edemedikleri, ancak 1.80 cm. boylarında deri mont giyimli, kabarık saçlı genç biri olarak tarif ettikleri kişinin suça konu uzun namlulu tüfeği yakındaki bir evin duvarına bıraktıktan sonra sanığın evine girdiğini gördükleri, arama kararı alıncaya kadar (15-20 dakika) bekledikten sonra sanığın evine girilerek yapılan aramada, kendisinin bulunmadığı, eşine sorulduğunda; kocasının bir saat kadar önce işim var diyerek evden ayrıldığını söylediği olayda;

- Polislerin karanlıkta yüzünü göremediklerini söyledikleri, ancak eşgalini verdikleri kişinin sanık olabileceğine ilişkin ifadelerinin açık ve kesin olmaması,

- Sanığın suçu tamamen inkara yönelik savunması ve geceyi eniştesi olan ... adlı kişinin evinde geçirdiğine ilişkin beyanı,

- Sanığın savunma tanığı olarak adını verdiği ... adlı kişinin mahkemece tanık sıfatıyla ifadesinin alınmamış olması,

- Silahın sanığa aidiyetine ilişkin parmak izi vb. herhangi bir tespiti yapılmamış olması,

- Bölgenin sosyal yapısı ve akrabalık ilişkileri birlikte değerlendirildiğinde;

Silahı duvar üzerine bıraktıktan sonra kaçan kişinin sanıktan başka bir kişi olmasının da olanaklı bulunması karşısında sanığın atılı suçu işlediğine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtların mevcut bulunmadığı, ceza hukukunun ''şüphe sanık lehinedir'' evrensel kuralı gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği ve mahkemenin ''dosya içindeki bilgi ve belgelere göre sanığın atılı suçu işlediği'' şeklindeki kabulünün gerekçeden yoksun bulunduğu görüşü ile sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/2576, Karar No: 2020/4232, Tarih: 19.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2576 E.  ,  2020/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.07.2018 tarih ve 2013/105 E.- 2018/285 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.11.2018 tarih ve 2018/1492 E.- 2018/1462 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında 3 adet civciv alım-satım sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmelere göre davalı şirketin belirlenen tarihlerde belirlenen miktarlardaki civcivleri davacı şirkete teslim etmesi gerektiğini, bunun karışılığında davacı şirketin sözleşmelerde belirlenen miktarlarda hesabından keşide edeceği çekleri davalı şirkete teslim ederek bir miktarının tahsil edildiğini, davalı şirketten 03/01/2009 ve 05/01/2009 tarihlerinde teslim alınan toplam 47.330 adet civcivlerin hastalandığını ve kümeslerde ölümlerin başladığını, bunun üzerine davacı şirketin uzman veteriner hekimlerine ölen civcivlerin otopsisini yaptırılarak ölüm nedeninin marek hastalığı olduğunun belirlendiğini, Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/102 Değişik İş sayılı dosyası kapsamında mahallinde keşif yapılarak satıcıdan alınan civcivlerde otopsi yapıldığını, aynı zamanda laboratuvar incelemesi içi tüy örneklerinin alınarak Türkiye’de Akredite Genmar Teşhis Ürenleri Ar-Ge Laboratuvar Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti.'ye gönderildiğini, bilirkişi raporları ile satıcıdan alınan civcivlerde marek hastalığına karşı bağışıklık bulunmadığı ve marek hastalığı virüsünün mevcut olduğunun sabit olduğunu, marek hastalığının aşı ile önlenebilir bir hastalık olduğunu, aşının civciv yumurtadan çıktığı ilk gün yapılması gerektiğini, aşının yapılmasının ve civcivin marek hastalığına karşı bağışıklık kazandırılmasının satıcı firmanın sorumluluğunda olduğunu, sevk irsaliyelerinde civcivlerin marek aşılarının yapıldığının belirtildiğini, civcivlerin marek hastalığına karşı bağışıklık kazanıp kazanmadığının yumurtadan çıktığı günden itibaren 18-28 günleri arasında yapılacak laboratuvar tetkiki sonucu ancak anlaşılabileceğini, bundan önce muayene ya da laboratuvar tetkiki sonucu civcivin marek hastalığı aşılarının yapılıp yapılmadığının ve hastalığına karşı bağışıklığının olup olmadığının anlamanın mümkün olmadığını, davacı şirketin davalı şirketten aldığı civcivlerden marek hastalığı bulunduğunu öğrenir öğrenmez derhal satıcı şirkete ayıp ihbarında bulunduklarını ve 18. hafta 25.000 adet civciv teslimine ilişkin ve henüz teslim almadığı üçüncü sözleşmede teslimi öngörülen civcivleri almaktan vazgeçtiklerini, davacı şirketin almaktan vazgeçtiği ve davalı şirketin de göndermediği 25.000 adet civciv bedeli olarak ve satın aldığı ayıplı civcivlerin bakiye bedeli olarak

davalı şirkete teslim ettiği toplam 35.312,00 TL tutarındaki çeklerin bedelsiz kalmış olması sebebiyle davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine, davacı şirketin 03/01/2009 - 05/01/2009 tarihlerinde teslim aldığı civcivlerin ayıplı olması yüzünden sözleşmenin feshi ile ödediği bedel ve uğradığı zarara karşılık olmak üzere her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla 4.668,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının tespit bilirkişi dosyasından hareketle marek aşı virüsünün bulunmadığını belirttiğini, inceleme yapılan dönemde marek aşı virüsünün tespit edilmesinin mümkün olmadığını, doğal olarak da yok denildiğini, marek hastalığının damızlık civcivinde bulunmayacağını, davacının daha önceden bu hastalık ile sorun yaşadığını, bu nedenle civcivleri koyduğu yerin çok iyi ve steril olması gerektiğini, bakımı ile ilgili de dikkat etmesi gereken durumlara dikkat edilmediğini, bir tavuk çiftliğinde civcivi çok özenle yetiştirilmesi gerektiğini, davacının bu koşullara dikkat etmeyerek hastalığın yayılmasına sebebiyet verdiğini, davacının kusuru nedeniyle hastalığın yayıldığını, marek hastalığının doğuştan gelen hastalık olmadığını, virüsün kümesten bulaşmış olduğunu veya sonradan geldiğini, aşı olsa dahi yüksek oranda mikrop olduğu takdirde marek hastalığının ve ölümlerinin tamamen engellenemez olduğunu, sadece azalabileceğini, asıl önemli hususun marek aşı virisünün 5. haftadan sonra tespit edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, taraflar arasında akdedilen civciv satışına ilişkin sözleşme gereğince, davalı şirkete teslim edilen çeklerle bir kısım ödeme yapıldığını, davalı satıcı şirket tarafından düzenlenen tesellüm makbuzlarında ve faturalarda alım satıma konu civcivlerin marek aşılarının yapıldığının yazılı olarak beyan edildiğini, ancak civcivlerde marek aşısı bulunmaması sebebiyle ölümlerin başladığını, bunun üzerine ölüm nedeninin belirlenmesi amacıyla Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/102 Değişik İş sayılı kararı ile mahallinde tespit yapıldığını, tespit sırasında yapılan otopsi sonucu civcivlerin ölüm nedeninin marek hastalığı olduğunun uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğini, tespit keşfi sırasında uzman bilirkişi tarafından mahkeme gözetiminde alınan tüy örneklerinin laboratuvar incelemesi sonucunda civcivlerde marek hastalığı aşı virüsünün bulunmadığı, marek hastalığına karşı bağışıklık olmadığı, yani civcivlerde marek aşısının hiç ya da usulünce yapılmadığı, ölümlerin nedeninin de marek hastalığı olduğu hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendiğini, bu sebeple davalı şirkete ayıp ihbarında bulunduklarını ancak davalı şirket tarafından zararın karşılanmadığını ileri sürerek 60.469,200 TL satış bedeli, 15.117,30 TL sözleşme ile kararlaştırılan cezai şart, 250.000,00 TL ayıplı civcivlerin yem, aşı ve bakım giderleri karşılığı yapılan harcamalar olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 325.586,50 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, inceleme yapılan dönemde marek aşı virüsünün tespit edilmesinin mümkün olmadığını, davacının kusuru nedeniyle hastalığın yayıldığını, marek hastalığının doğuştan gelen hastalık olmadığını, virüsün kümesten bulaşmış olduğunu veya sonradan geldiğini, aşı olsa dahi yüksek oranda mikrop olduğu takdirde marek hastalığının ve ölümlerinin tamamen engellenemez olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 20/03/2007 tarihli 26468 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kuluçkahane ve Damızlık Kanatlı İşletmeleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri gereğince sorumlu veteriner hekimin işletmede bulunan her kümes için ayrı ayrı olmak üzere üretim, ölüm, salgın hastalık vakalarını, nekropsi bulgularını, performans bilgilerini gösterir kayıt cetvellerini, bulaşıcı hastalıklara karşı uygulanan aşılamaları, ilaçlama programlarını ve aşılama sonrası serolojik testlere ait sonuçları gösterir sağlık kontrol kartlarını tutmak ve istenildiği takdirde ilgililere göstermek ile yükümlü olduğunu, dava konusu somut olayda davalı tarafından söz konusu bulaşıcı hastalığa karşı yapılan aşılamalara ilişkin bir kaydın dosyaya ibraz edilmediği, davalı tacirin, genel olarak ticaretini yapmış olduğu ve kendi kontrol ve denetimi altındaki civcivlerin, her türlü bulaşıcı hastalık riskine karşı gerekli koruma önlemlerini alıp, bu konuda kabul edilen asgari yükümlülüklerini yerine getirmesi, aynı zamanda basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün de bir gereği olduğu, ancak davalının özellikle civcivlerde kitlesel ölümlere yol açan marek hastalığına karşı gerekli aşı uygulamasını gerçekleştirmeden davacıya civciv teslim etmek suretiyle, hem basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünü ihlal ettiği, hem de Kuluçkahane ve Damızlık Kanatlı İşletmeleri Yönetmelik hükümlerine aykırı davrandığı, davalının "ağır kusurlu” davranmış olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davacının henüz teslim almadığı ve almaktan vazgeçtiği civcivlerin satış bedeline karşılık peşinen tevdi ettiği 35.312,00 TL tutarlı dört adet çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, 4.688,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüd faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen dosya yönünden davacının sözleşmeyi haklı sebeple feshettiği, sözleşmeden dönmeye ilişkin davalıdan cezai şart alacağı talebinin yerinde olmadığı, davacının satış bedelinin 60.469,20 TL'sini ödediği konusunda davasını ispatlayamadığı, davacının yaptığı masrafların faturalı olduğu ve teknik bilirkişilerce doğrulandığı, asıl dosyada talep edilen rakam düşüldükten sonra telef olan civcivlere yapmış olduğu 219.864,40 TL masrafı davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle 219.864,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile cezai şart ve peşin ödendiği iddia edilen satış bedeli talebinin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.