muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1608, Karar No: 2023/4835, Tarih: 11.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu markalar arasında 6769 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında iltibasa yol açacak şekilde benzerliğin bulunmadığını, markalarda yer alan tanımlayıcı nitelikte olan çerez ibaresinin markasal anlamda ayırt edici gücünün zayıf olduğunu, başvuru konusu markanın genel izlenim olarak davacıyı markasından farklılaştığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Çereziye her tanesi sağlık+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ÇEREZYA" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıftaki "Puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Dondurmalar. Bal, arı sütü, propolis. pekmez.” malları ile 35. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Bal, arı sütü, propolis. Puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” ve 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira dava konusu başvurunun asli unsurunun "çereziye" ibaresinden oluştuğu, davacı markalarının ise "çerezya" ibareli oldukları, her ne kadar çerez ifadesinin ayırt ediciliği zayıf ise de taraf markalarının asli unsurlarının çerez kelimesinden değil, bundan türetilen "çereziye" ve "çerezya" ibarelerinden oluştukları, bu haliyle başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı anlaşılmakla, davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair TPMK ve YİDK kararlarının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23342, Karar No: 2016/4095, Tarih: 08.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23342 E.  ,  2016/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ın UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 09.12.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davalarının TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak ise; Dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:

a)Mahallinde keşif yapılarak, cüzdanın çalındığı şadırvanın caminin içinde olması halinde eylemin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu, caminin dışında ancak bina niteliğinde olması halinde ise TCK'nın 142/1-b maddesinde, bina niteliğinde olmaması durumunda ise, TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık ...'ün annesi tarafından soruşturma aşamasında müştekinin tüm zararı giderilmiş olup, sanık İbrahim'in de bu ödemeye açıkca bir karşı duruşunun bulunmaması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuyla ilgili olarak; 5271 sayılı CMK'nın 225/1.maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ancak banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, bu suçtan ek iddianame düzenlenmesi yoluna gidilmesi yerine, ek savunma hakkı verilmek suretiyle sanığın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3127, Karar No: 2018/16329, Tarih: 20.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3127 E.  ,  2018/16329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun işlendiği şadırvanın bina eklentisi niteliğinde bulunup bulunmadığı tespit edilip sonucuna göre suç vasfının TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

1-Hükümlerden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3415, Karar No: 2012/331, Tarih: 19.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3415 E.  ,  2012/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 tarih ve sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.01.2012 günde hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. Teoman Seyi, davalı vekili Av....'e tebligat çıkarılmasına rağmen duruşmaya gelmemiş, duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Hollanda merkezli bir firma olup, ayakkabı boyası, cilası, fırçası gibi çeşitli ayakkabı bakım ürünlerinin üretimini yaptığı, Türkiye’de 816617, 816618, 111809, 148183, 195515, 197740 numaralar ile tescilli markaların sahibi bulunduğu, davalının, müvekkilin markasının rengini, bu rengi çevreleyen özgün rengi, aynen taklit ederek SMART markasıyla ürettiği ürünlerde kullandığını, ancak, SMART kelimesinin de müvekkilin KİWİ sözcüğünün harf dizaynı ve rengi ile ayniyet taşıdığı, ürün şekli, ambalaj üzerindeki renkler, alttaki “Express” sözcükleri, her iki yanda yer alan renkli şeritlerin aynı olduğu, dolayısıyla KİWİ markası ve etiketi yanında ürünün de taklit edildiği, her iki ürünün de elips şeklinde alt ve üst kısım olmak üzere iki kısımdan oluştuğu, her iki üründe de markanın siyah bir zemin üzerinde kırmızı bir çerçeve içerisinde beyaz harflerle yazıldığı, ambalajın orta kısmında şeffaf ve hafif bombe bir kısmın bulunduğu, bu kısmın iki yanında yeşil sarı ve kırmızı renklerin yer aldığı boya seviyesini gösteren bir çizelge olduğu, bu kısmın altında da “Express” ve “Instant Shine Sponge” yazısının yer aldığını ileri sürerek, müvekkilinin markasına olan haksız rekabetin men’i, ref’i ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Özden Kimya Plastik San. Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkili şirketin 2001/25390 numaralı “SMART Quality + Şekil” markasının sahibi olup bu marka altında ürettiği ürünleri yurt içinde ve yabancı bir çok ülkede satışa arz ettiğini, marka ve ürünlerinin farklı olduğunu, ortalama düzeydeki bir tüketicinin ürün ve markaları karıştırmayacağı gibi şirketler arasında bağlantı kurmayacağını, ürünün üzerinde bulunan plastik şeffaf haznenin sıvı göstergesi olup, aynı ürün grubundaki tüm ürünlerde yer aldığını, ürün renklerinin ve çizelgelerin de farklı rakamsal oranlarla gösterildiğini, aynı zamanda müvekkilin 2003 00744 Y numaralı faydalı model ve 2003 00158 numaralı tasarım tescillerinin sahibi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, lafzi unsurlar itibariyle markalar arasında her hangi bir benzerliğin bulunmadığı, davalı kullanımının ambalaj şekli itibariyle, 30.01.2003 tarihli ve 2003/00158 sayılı Endüstriyel tasarı tescilindeki şeklinin aynısını markası ve diğer tanıtıcı unsurları ile birlikte kullandığı, davalı tescilinin davacının menşe ülkesindeki tescil tarihi olan 30.12.2003 tarihinden daha önceye dayandığı, ayrıca davacı markasında kullanılan şeklin üst tarafı sivri iken, davalı Endüstriyel tasarımındaki ve kullanımındaki ambalaj şeklinde bu kısım düz olarak yer aldığı, “EXPRESS” ibaresinin söz konusu ürünün “hızlı veya daha hızlı” kullanılacağını ifade eden yardımcı bir unsur olduğu,. dolayısıyla sektörde herkesin kullanımına açık bir ifade olduğu, sektörde herkesin kullanımına açık bir ibarenin markada kullanılması halinde marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda daha önce alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmeme nedenlerinin tartışılarak karar verilmesine ve davada hükümsüzlük talebi mevcut olmayıp, davalının tescilli tasarım ve markasını kullanıyor olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5987, Karar No: 2019/5618, Tarih: 21.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5987 E.  ,  2019/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.... Asliye Ceza Mahkemesince 19/11/2013 tarihli kararda dosyaya konu camiilerden hangisi hakkında hüküm kurulduğu belirtilmeden, sanıkların eylemleri açıkça tarif edilmeden ve sevk maddeleri de tam karşılanmadan hüküm kurulduğu, mahkemece bu hususun fark edilerek yeniden duruşma açıldıktan sonra 24/12/2013 tarihli ek kararla iddianamedeki atılı tüm suçlara ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mahkemenin 19/11/2013 tarihli ilk hükmünün yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, .... Camiinin avlusunda bulunan şadırvanın musluklarınından iki tanesinin başını kırmak suretiyle söküp aldığından bahisle, kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan musluk ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi delaleti ile 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca açıklanan nedenle bozmanın hükmü temyiz etmemiş olan Samet Örs’e de sirayetine, 21/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2249, Karar No: 2020/5189, Tarih: 30.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/2249 E.  ,  2020/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davası hakkında davalı ...Ş. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılar ... Yönetim Kurulu Başkanlığı ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı ... Perakende Satış A.Ş. vekili ve Uşak OSB Yönetim Kurulu Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilinin temyiz istemi yönünden;

... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili, hükmü tebliğden sonra temyiz etmeyip, davacı vekilinin temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiş ise de;

Hükmü, HMK 361. maddesi gereğince yalnız dosyanın tarafları temyiz edebilir. Yine katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup, diğer tarafın asıl temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde ve kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı verilmiş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.

Somut olayda, ilk derece mahkemesi(Uşak 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi)nde yapılan yargılama sırasında davalılar ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve ...Enerji Elektrik Üretim A.Ş. yönünden dosya 06.07.2017 tarihli celsede tefrik edilmiştir. Bunun sonucu olarak hükmün gerekçesinde taraflar ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. bakımından dosyanın tefrik edildiği açıklandığı gibi, karar başlığında ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. taraf olarak gösterilmemiştir.

Hal böyle iken ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.’nin davada taraf sıfatı bulunmadığı ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin karar başlığında davalı olarak gösterilmesinin maddi hataya dayalı olduğu ve bu hususun hüküm yerinde düzeltilebileceği anlaşılmıştır. Bu nedenle ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-) Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, dosyanın karar başlığında yer alan maddi hatanın düzeltilebilmesi için bölge adliye mahkemesine, kararın bir örneğinin de ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3740, Karar No: 2016/4245, Tarih: 12.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/3740 E.  ,  2016/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in firar ettiği gerekçesiyle, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1 -b maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 11/01/2016 tarihli ve 2016/77 sayılı kararının onaylanması talebi üzerine yapılan incelemede, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının kaldırılmasına ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/79 esas, 2016/53 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/179 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 11/01/2016 tarihli kararı ile Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/8588 esas, 2015/3318 sayılı kararının gerekçe gösterilerek açık ceza infaz kurumunda iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/8588 esas, 2015/3318 sayılı kararının, cezasını doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda çekmekte iken firar eden hükümlünün kalan cezasını ne şekilde infaz edeceğine ilişkin olduğu, anılan Yargıtay ilamında bu durumun “5275 sayılı Kanunun 14/4 maddesinde; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri GÖNDERİLİRLER,” yine Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesindeki (1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;...B)Firar edenler,.... kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara İADE EDİLİR..." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Kanunun 14/4 maddesinde, gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “iade edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olmasına karşın, anılan maddelerin infaza doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermemiş olması" şeklinde ifade edildiği,