muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12697, Karar No: 2024/4246, Tarih: 16.05.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan, Tekirdağ (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/94 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile hükmolunan tedavi dönemi içerisinde atılı suç işlendiğinden 5237 sayılı Kanun'un191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, somut olayda kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemi ve dosya üzerinden yapılan kontrolde, sanık hakkında Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2014/94 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 05.05.2014 tarihinde kesinleştiği, 26.09.2016 tarihli ek karar ile 09.07.2016 tarihinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin sanık tarafından yerine getirildiğinden hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, buna göre sanığın inceleme konusu 13.10.2014 tarihli suçu Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli kararı ile verilen erteleme süresi zarfında işlediği ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından, sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 03.02.2022 tarihli ve 2020/3147 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/1720, Karar No: 2014/16812, Tarih: 21.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1720 E.  ,  2014/16812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/49020

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2009

NUMARASI : 2008/189 (E) ve 2009/248 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün doğrudan 7201 Sayılı Tebligat Kanun'un 35 maddesine göre tebliğe çıkarılmak suretiyle usulsüz olarak yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz istemi ile ilgili olarak ;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın yanında yaş küçüklüğü nedeni ile ayırma kararı verilen S. M.ile birlikte battaniye satmak üzere müşteki S.. Ç..’in eltisi olup bitişik evde oturan N.. Ç..’in evine geldiği, müşteki Songül’e laf arasında üzerinde büyü olduğunu, büyüyü bozmak için ziynet eşyası getirmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine müşteki Songül’ün evinden 1 adet 1,5 m uzunluğundaki altın zincir,1 adet yonca yaprağı şeklinde bulunan kolye ucu,20-25 gr ağırlığında 6 adet bilezik ile 6 adet muhtelif yüzüğü bohçaya koyarak getirdiği, sanığın bu bohçayı bir odaya koydurup kapıyı kilitlettikten sonra anahtarı aldığı, akabinde müşteki ve tanık Nejla'yı ev dışına büyü bozma işlemi için taş toplamaya gönderdikten sonra odaya konulan bohça içindeki ziynet eşyasını alarak Satı’yla beraber dışarıda kendilerini bekleyen otomobille olay yerinden ayrıldığı iddia edilen olayda; eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9556, Karar No: 2013/219, Tarih: 24.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9556 E.  ,  2013/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu taşınmaz kayalık niteliğinde tescil harici bırakılmıştır. Davacı ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak taşınmazın kendi adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Yargılama sırasında davacı Melek Benli ölmüş atanmış mirasçı ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince taraf teşkilinin sağlanmadığı gerekçesi ile 26.05.2008 tarihinde bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacılar adına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1634, Karar No: 2018/17240, Tarih: 13.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1634 E.  ,  2018/17240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

a) Mağdur ...'ün yaralanması ile ilgili olarak ...Devlet Hastanesinin 22.06.2013 tarihli genel adli muayene raporunda; "Kafada saçlı deride sol tarafta yaklaşık 4 cm lik kesi, sırtta sol tarafta orta hatta yaklaşık 8 cm lik kesici cisimle oluşmuş tam kat kesi (cilt kesisi) olduğu, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve geçici rapor olduğu" belirtilmesine rağmen, aynı hastanenin beyin ve sinir cerrahisi uzmanınca verilen 04.07.2013 tarihli genel adli muayene raporunda; "beyin ve sinir cerrahisi açısından mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup, mağdurun yaralanmasının diğer branşlar tarafından ayrıca değerlendirmesi gerektiği" tespitinin yapılması karşısında, mağdurun tüm tedavi evrakları, doktor raporları ile varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı ve yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere uygun kesin raporu alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Mağdur ...’in eski kız arkadaşı olan sanığın amcasının kızı... ’ı rahatsız etmesi nedeniyle tarafların öncelikle telefonda aralarında küfürleştikleri, akabinde buluştuklarında sanığın mağdur ...’ü bıçakla yaraladığına ilişkin savunmaları karşısında, ... ’ın tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, hükümde karar tarihi de yanlış gösterilen ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih ve 2012/125 Esas – 2013/1022 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün, suç tarihi olan 22.06.2013 tarihinden

-1-

sonra 22.11.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi ve bu nedenle TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca sanığın TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2016/27287, Karar No: 2018/6006, Tarih: 02.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/27287 E.  ,  2018/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyeti hazineye ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... ve ... yönünden reddine, ...Elektrik Enerji Üretim A.Ş. tavzih yönünden kısmen kabulüne, Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün tavzihen Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile Enerka Elektirik Üretim ve Pazarlama vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mülkiyeti hazineye ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ... ve ... yönünden husumetten reddine, ... ... Elektrik Enerji Üretim A.Ş. yönünden kısmen kabulüne, tavzih kararı ile ... Elektrik Enerji Üretim A.Ş olarak yazılan davalı şirketin adının ... ... Elektrik Enerji Üretim A.Ş. olarak tavzihine karar verilmiş; hüküm, davalı şirket vekilince, tavzih kararı ise davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı şirket adının tavzih yoluyla düzeltilmesi doğru olduğu gibi,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, ... yönünden husumetten red kararı verilmesinde ve dava konusu ... arazisi üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı şirket vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4482, Karar No: 2023/4976, Tarih: 16.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4482 E.  ,  2023/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6410, Karar No: 2015/4246, Tarih: 20.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6410 E.  ,  2015/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunca ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28210 ada 363 parsel sayılı 1.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'nün fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, kadastro işlemleri sırasında usulsüzlük yapıldığını, kayalık, falez, çalılık vasfında yerlerin yasaya aykırı şekilde bilirkişi ve muhtarların aile fertlerine ve yakınlarına yazıldığı iddiasına dayanarak davalı ... yararına bulunan şerhin iptali istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2652, Karar No: 2024/5563, Tarih: 25.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2652 E.  ,  2024/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/57 E., 2023/1814 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/522 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek 01.01.2020-01.11.2020 tarihleri arasındaki ödenmeyen ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, bireysel iş sözleşmelerinde kararlaştırılan oranların yalnızca sözleşmenin imzalandığı yıl için geçerli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığını, kadroya geçiş sürecinde Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu iş sözleşmelerinin hükümlerinin uygulanmasının sebebinin aynı işi yapanlara eşit ücret sağlanması olduğunu, zira işçiler ile yapılan kimi iş sözleşmelerinde asgari ücretin yüzde fazlasına ilişkin oran kararlaştırılmış iken kimisinde hiç oran bulunmadığını, yine asgari ücretin %30, %50 ve %60 fazlası gibi bir zam yapılması hâlinde işçiler ile kariyer meslek grupları arasında dengesizlik meydana geleceğini, iş sözleşmelerinde kararlaştırılan oranların yalnızca 2018 yılı için geçerli olduğunu, ileriye etkili şekilde yorumlanmaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesindeki gerekçelere ilâveten davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar baulunmadığını, bu sebeple davanın usulden reddi gerektiğini, Yargıtayın 2023/6003 Esas, 2023/12818 Karar sayılı ilâmının da aynı doğrultuda olduğunu, davalı tarafından başlatılan idari incelemelenin işbu davanın sonucunu etkileyeceğinden bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret alacağı talebini içeren davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 13 ve 36 ncı maddeleri ile 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 153 üncü maddesinin altıncı fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 24, 25, 26, 31, 33, 36, 106, 114, 115 ve 119 uncu maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. 6100 sayılı Kanun'un "Belirsiz alacak davası" kenar başlıklı 107 nci maddesi şöyledir: