muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15588, Karar No: 2012/16985, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15588 E.  ,  2012/16985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16334, Karar No: 2018/10765, Tarih: 07.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16334 E.  ,  2018/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hüküm miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olsa da, sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince güvenlik tedbiri uygulandığından hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1)Müşteki hakkında Karasu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 26/07/2014 tarihli raporda “direk grafisinde nazal fraktür tespit edildiğinin” belirtilmesi ve müştekinin 16.02.2015 tarihli 2.celsede anlatımında “eşim beni itti, yüzümü kirişe çarptım burnum kırıldı” şeklindeki iddiası gözetildiğinde, sanığın eşini kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı ve hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3 maddeleri gereği hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre;

2)Sonuç olarak adli para cezasına hükmolunan sanık hakkında TCK’nin 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 07.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6748, Karar No: 2013/27769, Tarih: 04.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6748 E.  ,  2013/27769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mahkeme tarafından 30/09/2009 tarihinde alınan savunmasında CMK'nın 148/4. maddesine uygun olarak doğru olduğunu beyan ettiği olayın hemen sonrasında kolluk görevlileri tarafından alınan 11/05/2009 tarihli ifadesindeki “ölen bana göre sağ tarafta karşıdan, yolun içinden trafiğin ters istikametine yaya olarak geliyordu, aynı zamanda yol kenarında park halinde araçlar vardı, yaya şahıs aninden yola önüme çıktı.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, olay günü saat 11.00 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, en sağ şeritte, sanığın, sevk ve idaresindeki otomobili ile seyri sırasında, seyir istikametine göre aksi yönde, yolun sağ iç kısmında yürümekte olan ölenin, park halindeki araçların yanından karşı tarafa geçmek üzere yola intikal etmesi üzerine, aracının sol ön far kesimi ile ölene çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın, yolun sağ tarafında kaplama içerisinde, seyir istikametine göre aksi yönde yürümekte olan yayayı gördüğünde, karşı tarafa geçebileceğini ön görerek, yoldaki mevcudiyetini belirtmek için korna ikazı yaparak, teyakkuzla seyredip yayaya yaklaşması gerekir iken bu hususlara riayet etmediği ve bu nedenle meydana gelen olayda tali derecede de olsa kusurunun bulunduğu gözetilmemeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17735, Karar No: 2013/24740, Tarih: 01.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17735 E.  ,  2013/24740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Azdavay Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması (TMK md. 145/4) sebebine dayalı mutlak butlan davası, Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılmıştır. Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunması; görevinin doğal bir sonucu olarak zorunluluktur. Bu nedenle; Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Mutlak butlan sebebiyle evlenmenin iptali davalarında nüfus müdürlüğünün taraf sıfatı olmadığından; nüfus müdürlüğü hakkındaki davanın "taraf sıfatı yokluğu" nedeniyle usulden reddine (HMK md. 115/2) karar verilmesi gerekirken; bu hususun üzerinde durulmaması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Kabule göre de; alınan nüfus kayıtlarına göre davalılardan R..ın şeklen diğer davalı E.'nin kardeşinin oğlu olduğu, yani davalıların teyze-yeğen oldukları görülmektedir. Türk Medeni Kanununun 129. maddesinde evlenmeye engel teşkil edecek olan hısımlık dereceleri gösterilmiş ve teyze yeğen ilişkisinin evlenme engeli olduğu gösterilmiştir. Kanunda evlenmeleri yasak olan kişiler, her nasılsa evlenmiş ise, yapılan evlilikler mutlak butlanla batıldır (TMK md. 145/3). Davalılar R. ve E.., gerçekte teyze-yeğen ilişkisi içinde olmadıklarını ve nüfus kayıtlarında yanlışlık olduğunu iddia ettiklerine göre; davalılara nüfus sicilindeki hatalı olduğunu iddia ettikleri kaydın düzeltilmesi için dava açmak üzere süre ve imkan tanınması, dava açtıkları takdirde sonucunun bekletici sorun (HMK md. 165/2) yapılması ve hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; hatalı yorumla yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2017/2819, Karar No: 2019/15, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2819 E.  ,  2019/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen .../11/2016 tarih ve 2015/300 E. - 2016/279 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../04/2017 tarih ve 2017/388-2017/364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘AYGAZ’ ibareli bir çok markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2013/103379 numaralı ‘...+ Şekil’ ibareli marka başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yaptıkları itirazın nihai olarak ... ... tarafından reddedildiğini, marka başvurusundaki "A" şeklindeki unsurun, açıkça, müvekkilin "A" şeklindeki tanınmış logosuna benzediğini, yine marka başvurusunda kullanılan mavi rengin, müvekkilin yıllardan bu yana markalarında ve her türlü tanıtım vasıtalarında kullandığı rengin aynısı olduğunu, markalar arasındaki görsel, işitsel ve sesçil nitelikteki benzerlik bulunduğunu, davalı şirketin kötü niyetli şekilde markasını müvekkiline ait markalara benzetmeye çalıştığını, itiraza konu marka başvurusunun müvekkilin ‘AYGAZ’ markası ile yaratmış bulunduğu kalite seviyesi ve garanti fonksiyonundan haksız olarak faydalanacağını, her iki markanın aynı sınıfta olduğunu, müvekkili adına tescilli AYGAZ ve A Şekli markalarının Tanınmış Marka statüsünde olduğunu, ileri sürerek, ... ...’in ....06.2015 tarih ve 2015-M-5034 sayılı kararının iptalini ve davalı şirkete ait 2013/103379 numaralı ‘...+ Şekil’ ibareli markanın hükümsüz kılınmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının 2013 103379 no'lu “...” markası ile davacının redde mesnet göstermiş olduğu “A+şekil” esas unsurlu markaları arasında 556 Sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında uyuşmazlık konusu bütün mallar yönünden iltibas tehlikesi oluşturduğu,

Davalı ... vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının 2013 103379 no'lu “...” markası ile davacının redde mesnet göstermiş olduğu “A+şekil” esas unsurlu markaları arasında 556 Sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında uyuşmazlık konusu bütün mallar yönünden iltibas tehlikesi oluşturduğu,

davacının AYGAZ markasının özellikle sıvı ve katı gazlarda tanınmış marka olduğu ancak taraf markaları arasında uyuşmazlık konusu bütün hizmetler yönünden iltibas oluştuğundan, 556 Sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin somut olayda uygulanma imkânının olmadığı gerekçesiyle ... ... 'nın .../06/2015 tarih 2015/M-5034 sayılı kararının iptaline, davalı adına kayıtlı 2013/103379 sayılı ... +şekil ibareli markasının 04. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davaya konu marka başvurusunda yer alan ‘A’ ve üçgen şeklini anımsatan şekil unsurunun, davacı tarafından kullanılan ‘A’ şeklindeki logosuna benzediği, beyaz zemin üzerine koyu mavi renk kullanılarak, standart yazı karakteri ve tümü küçük harflerden oluşacak şekilde yazıldığı, kullanılan şekil unsurunun davacı markalarının genelinde kullanılan şekil unsuru ile aralarında yüksek derecede benzerlik oluştuğu, ayrıca davalı markasında yer alan şekil unsurunun markadaki konumlandırılışı da marka ve logoda kullanılan renklerinde davacı markası ile özdeşleşen mavi renklerinin tonları olduğu, davalı marka başvurusunda yer alan şekil unsurunu markaya ayırt edicilik katmadığı, aksine markalar arasında benzerlik ihtimalinin ön plana çıkardığı, taraf markaları her ne kadar ‘AY’ ve ‘AF’ gibi farklı kelime ve anlamlara sahip olsa da davaya konu markada yer alan şekil itibari ile ‘...’ ibaresi, tüketiciler nezdinde ‘AYGAZ’ markasını çağrıştıracak ve markalar arasında seri marka imajı oluşturacağı, davacının AYGAZ ibaresi etrafında seri marka oluşturma amacı olduğu, taraf markalarının kapsamındaki hizmetlerin aynı tür olmasının iltibası artıran bir unsur olduğu, öte yandan davacı markasının tanınmış marka olduğu, bunun da taraf markaları arasındaki benzerlik ve iltibası arttırdığı, bu nedenle davaya konu marka ile davacının davaya mesnet markaları karşılaştırıldığında markaların görsel, fonetik ve bıraktıkları genel intiba bakımından aynı olduğu, dolayısıyla aralarında uyuşmazlık konusu bütün mallar yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu gerekçesiyle davalı kurum ve davalı şirket vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 07/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9553, Karar No: 2013/13444, Tarih: 10.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9553 E.  ,  2013/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 model bir araç satın aldığını, davalılardan ... Otomotiv AŞ' nin Türkiye distribütörü olduğunu, diğer davalı ... AŞ.'nin ise Konya ana bayii ve yetkili servis olduğunu, aracın bakımlarının düzenli olarak yetkili serviste yaptırıldığını, ancak araçta 2010 yılından itibaren birtakım arızalar meydana geldiğini, birkaç defa serviste tamirat yapıldığını, en son yapılan kontrolde silindir kapağında çatlak olduğunun belirlendiğini, servisin garanti süresinin dolduğunu ileri sürdüğünü, müvekkilinin davalılardan ... Otomotiv AŞ' ne 11.234,65-TL ödediğini beyan ederek, hukuka aykırı biçimde alınan 11.234,65-TL' nin fatura tarihinden itibaren faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davaya konu aracın 2006 yılında satın alınmış olduğunu, garantisinin 2 yıl olduğunu ve sona erdiğini, bu süre dışında meydana gelen hasarlardan müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, motordaki aşırı ısınmanın kullanım hatasından kaynaklandığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Otom. AŞ. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu aracın garanti kapsamında olmayıp 5 yıl/150.000 km kullanılmış olduğunu, araçta sürekli ve tekrarlayan bir arıza bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, arızanın gizli bir ayıp olduğu, gerek tespit bilirkişisinin raporunda ve gerekse mahkemece alınan bilirkişi raporunda arızanın kullanımdan kaynaklanmadığının tespit edildiği, her ne kadar bilirkişi tam bir kanaate varmak için laboratuar incelemesi istemiş ise de, davalı tarafça davaya konu parçanın imha edilmiş olması nedeniyle sunulamadığının bildirildiği, davalı 18.08.2011 tarihli imha tutanağı sunmuş ise de, mahkemece yapılan 16.12.2011 tarihli keşif sırasında sözkonusu parçanın bizzat davalı şirket tarafından hazır edilmiş olup davalı vekilinin yapılan keşfe bir itirazı bulunmadığına dair beyanı da dikkate alındığında, imha tarihinden sonraki tarihteki keşif sırasında bilirkişi incelmesine sunulan parçanın, yaptırılacak laboratuar incelmesine sunulmamasının çelişkili olduğu, TMK' nın 2. maddesine aykırı olduğu, davalı tarafın davacıya %70 oranında ıskonto yaparak bir noktada hatasını zımnen de kabul ettiği belirtilerek, davanın kabulü ile, 11.234,65-TL' nin 01.02.2011' den itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, satıcının ayıplı mal satışından doğan sorumluluğu hukuksal nedenine dayanmaktadır. Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu aracı 2006 yılında satın aldığını ve 2010 yılından itibaren davaya konu edilen arızaların çıkmaya başladığını, bunun imalat hatasından kaynaklanan ayıp niteliğinde olduğunu iddia etmektedir.

Davalılar, 150.000 km.ye ve 5 yıla yakın bir kullanım nedeniyle ayıptan sözedilemeyeceğini, garanti sürecinin çoktan dolmuş olduğunu, zamanaşımı süresinin de geçtiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Aracın garanti süresinin 2 yıl olduğu tarafların kabulündedir. Davacı, motor silindir kapağındaki çatlak nedeniyle meydana gelen arızadan dolayı tamir masrafını istemektedir. Garanti süresi geçtiğinden talebin garanti kapsamında değerlendirilemeyeceği açıktır.

Ayıp hükümlerinin değerlendirilmesine gelince; somut olayda uygulanması gereken 6762 S.TTK' nın 25/4. maddesi uyarınca ticari satışlarda zamanaşımı süresi teslimden itibaren 6 aydır. Bu sürenin de çoktan geçmiş olduğu dosya içeriği ile sabittir. Her ne kadar 818 S. BK' nın 207/3. maddesi uyarınca iğfal durumunda satıcı 6 aylık zamanaşımından yararlanamaz ise de, somut olayda davacının iğfal edildiği iddia ve ispat edilemediği gibi mahkemece alınan 2 ayrı bilirkişi raporunda da arızanın imalat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının, başka bir anlatımla arızaya yolaçan parçanın ayıplı olup olmadığının kesin olarak belirlenebilmesi için parça üzerinde laboratuarda makroskobik inceleme yapılması gerektiği yönünde görüş bildirilmiş, bunun üzerine mahkemece davalıya arızalı parçayı incelemek üzere getirmesi konusunda mehil verildiği halde, davalı tarafından parçanın imha edildiği gerekçesiyle incelemeye sunulamadığı anlaşılmıştır. Bu durumda malın ayıplı olup olmadığı, başka bir anlatımla arızanın imalat hatasından mı yoksa kullanım hatasından mı kaynaklandığı hususu tam olarak tespit edilememiştir. Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Arızanın giderilmesi sırasında müşteri memnuniyeti açısından tamir bedelinde indirim yapılmış olması ayıp iddiasının kabulü şeklinde yorumlanamaz.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6501, Karar No: 2014/12877, Tarih: 04.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6501 E.  ,  2014/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2012 gün ve 2008/280-2012/282 sayılı kararı bozan Daire’nin .../.../2013 gün ve 2013/6625-2013/23434 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Eğitmi Bakanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin, davalı ... tarafından, lise üçüncü sınıflarda okutulmak üzere İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük Ders Kitabı hazırlamak üzere 1997 yılında görevlendirildiğini, üç yıl boyunca diğer yazarlarla birlikte komisyonda çalıştıklarını ve oluşturulan taslak kitabın üç defa Bakanlığa gönderildiğini, en son 2000 yılının sonlarında gönderilen taslak üzerinde Bakanlıkça bir düzeltme yapılmadığını ve müvekkillerinin yer aldığı komisyona, kitabın yayınlanmasının askıya alındığının şifahen bildirildiğini, 2004 yılında Bakanlık tarafından aralarında davalı ...'in de yer aldığı yeni bir komisyonun görevlendirildiğini, söz konusu komisyon tarafından üç aydan daha kısa bir sürede dava konusu İnkılap Tarihi kitabının hazırlandığını, söz konusu kitabın müvekkilleri tarafından yazılan ve üçüncü kez Bakanlığa düzeltme için gönderilen kitapla büyük ölçüde aynı olduğunu, çok az bir kısmında değişiklik yapıldığını, kitabın hiçbir baskısında müvekkillerinin isimlerine yer verilmediğini, buna ilişkin olarak yeni komisyondan görüş isteyen Bakanlığa, yeni komisyonun başkanı olan davalı ... ile diğer kitap yazarlarının olumsuz yanıt verdiğini, kitabın Bakanlık tarafından basılarak okullara ve öğrencilere dağıtılması suretiyle müvekkillerinin FSEK'den kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 1.000 TL maddi tazminat ile 30.000 TL'den az olmak üzere manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında talep ettikleri maddi tazminat bedelini ıslahla her iki müvekkili için toplam 36.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin ........2013 tarihli kararı ile davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava dilekçesinde rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın tazmini talebinde bulunulmuş olmasına göre, davalı Mili Eğitim Bakanlı'ğı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava dilekçesinde rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın tazmini talebinde bulunulmuş olmasına göre, davalı Mili Eğitim Bakanlı'ğı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Mili Eğitim Bakanlı'ğı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı ... harç ve cezadan muaf olduğundan davalı Mili Eğitim Bakanlığı'ndan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.