muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10760, Karar No: 2021/7784, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/10760 E.  ,  2021/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

...

1) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, çekle bir alakası bulunmadığını, irsaliyeli faturadaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi, hakkında beraat kararı verilen ...’nun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; 2010 yılı nisan ayında babasının öldüğünü, onun ölümünden sonra söz konusu çeki kasada bularak kullandığını, sanık ...’yı tanımadığını, ancak iş yerinde çalışan elemanlarının söz konu çekin sanık ... tarafından getirildiğini söylediklerini beyan etmesi, mahkeme aşamasında alınan savunmasında ise, sanık ...’nın, babasının ilgilendiği iş yerinden çim tohumu aldığını, bunun karşılığında çekle birlikte bir miktar para verdiğini, çekin arkasındaki cironun kendisine ait olduğunu söylediğini ifade etmesi ve irsaliyeli fatura fotokopisi üzerinden alınan bilirkişi raporunun hükme esas alındığının anlaşılması karşısında; öncelikle söz konusu fatura aslı temin edilip belge aslı üzerinde sanık yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılması, hakkında beraat kararı verilen sanık ...’nun, sanık ile babası arasındaki ticari ilişkinden kaynaklı çekin verildiğini savunması ancak babasının öldüğü tarihten sonra irsaliyeli fatura ve tahsilat makbuzunun düzenlendiğinin dosya içerisindeki belgelerden anlaşılması nedeniyle tekrar ifadesine başvurulması ile ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/6707, Karar No: 2008/8798, Tarih: 10.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6707 E.  ,  2008/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kadastro mahkemesi ilamı ile adlarına hükmen tescil edilen 1452 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması ile değişik imar parsellerine gittiğini, idari yargı yerince imar şuyulandırmasına ilişkin encümen kararının iptal edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve 1452 parselin ihyası isteğinde bulunmuştur.

Davalı, imar parsellerinin 3. kişilere satıldığını,üzerine meskenler yapıldığını,verilecek kararın uygulama imkanı bulunmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,imar şuyulandırmasına ilişkin idari kararın iptal edildiği,tescil işlemlerinin dayanağının ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar parsellerinin kadastral mülkiyet ve geometrik duruma döndürülmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden,daha önce kadastro mahkemesinde görülen dava sonunda 1452 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına tescil edilerek derecaattan geçmek suretiyle hükmün kesinleştiği, Türk Medeni Kanununun 705. maddesi hükmü uyarınca tescilden önce taşınmazların mülkiyetinin davacılara geçtiği, ancak davanın devamı sırasında kadastrosu yapılan dava konusu taşınmazla ilgili imar şuyulandırması gerçekleştirilerek muhtelif imar parsellerinin tekemmül ettiği ve dava dışı bir çok kişi adına imar sicil kayıtlarının oluştuğu,ne var ki, imar parsellerinin dayanağını teşkil eden idari tasarrufun idari yargı yerinde iptal edildiği ve imar çap kayıtlarının illetten (dayanaktan) mücerret hale geldiği,böylece yolsuz tescil durumuna düştüğü anlaşılmaktadır.

Davacılar,imar sicil kayıtlarının iptali ile eski kadastral parselin ihyası isteğiyle eldeki davayı husumeti belediyeye tevcih ederek açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, kayıt iptal ve tescil davalarının kayıt malikleri aleyhine açılması zorunludur.Sicil maliklerinin yer almadığı bir davada kaydın iptalinin yasal olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.Diğer taraftan,imar parsellerinin dayanağını oluşturan imar şuyulandırma işlemi ile alınan idari kararların belediyece ittihaz edilmiş olması davadaki isteğin imar parsellerine ilişkin tapu sicil kayıtlarının iptali ile kadastral parselin ihyasına ilişkin olduğu gözetildiğinde davalı belediyeye husumet tevcihini gerektirmeyeceği,bir başka ifadeyle belediye aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde,davacılara kayıt maliklerine karşı dava açmaları konusunda olanak tanınması açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetli değildir.

O halde,davacılara kayıt maliklerine karşı dava açmaları konusunda olanak tanınması açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetli değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,10.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1031, Karar No: 2012/3741, Tarih: 08.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1031 E.  ,  2012/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğerleri aleyhine 24/12/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... ve Faris Keve vekili Avukat ... taraflarından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir. Gerçekten davacı diğer tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir. Ancak bu dilekçe hakim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz peşin harcı alınmamıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteğinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Dosyanın davacı yönünden gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine ve bu işlem yapıldıktan sonra diğer tarafın temyiz isteğinin incelenmesine 08/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8345, Karar No: 2020/11022, Tarih: 04.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/8345 E.  ,  2020/11022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanması ile; TCK’nın 157/1, 35, 52, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/05/2009 tarih ve 2007/94 E. 2009/591 K. sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra beş yıllık denetim süresi içerisinde işlediği TCK’nın 86/2 maddesinde düzenlenen “basit yaralama” suçundan dolayı İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/04/2015 tarih ve 2013/14 E. 2015/345 K. sayılı dosyasından verilen hükmün kesinleşmesi üzerine yeniden duruşma açılarak İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/09/2019 tarih ve 2019/363 E. 2019/646 K. sayılı kararı ile açıklanan atılı suçtan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231/8 maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/10/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09/07/2012 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek, bu nedenle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanık ile hakkında beraat kararı verilen ve temyiz dışı diğer sanık ...’ın ... Market’e alışveriş niyeti ile geldikleri, sanıkların şüpheli davranışları nedeniyle mağaza müdürü müşteki ...’in kendilerini takip etmeye başladığı, sanığın 1 adet diş fırçası alıp 1 numaralı kasaya giderek fiyatını sorduğu, kasiyerin fiyatı söylemesi üzerine 100 YTL'yi kasiyere verdiği, kasiyerin parayı kasaya koyduğu, daha sonra kasiyerin yanına temyiz dışı diğer sanık ...'ın gelerek kasiyeri lafa tuttuğu, bu sırada sanığın cebinden 25 yeni kuruş çıkararak kasiyere verip 100 YTL'yi geri istediği, kasiyerin ise parayı kasaya koyduğu için vermek istemediği ve sanığın 100 YTL'yi uzanarak aldığı, buna rağmen parayı almamış gibi kasiyerden paranın üstünü istediği, bu sırada temyiz dışı diğer sanık ...'ın kasiyerin dikkatini iyice dağıttığı, sanığın da çaktırmadan kasada bulunan 100 ve 50 YTL'lik desteleri alarak cebine koyduğu sırada mağaza müdürü Sezgin’in sanıklara müdahale ettiği, bu şekilde sanığın kasiyeri hileli davranışlarla aldatarak kasadan para almak suretiyle menfaat sağladıkları ve dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14125, Karar No: 2010/2938, Tarih: 22.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14125 E.  ,  2010/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

20.4.2006 tarihinde mahallinde yapılan keşifte mahkemenin tesbit ve müşahadesi ile orman bilirkişi raporu ve dosya münderecatından, taşınmazın ortasında anız otlarının toplanarak yakıldığı, tarlada anız yangını olan kısmın büyüklüğünün sadece 50-60 m2 civarında olduğunun anlaşılmasına göre anızın örtü şeklinde yakılmadığı nazara alınarak sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 171. Maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6986, Karar No: 2012/3415, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6986 E.  ,  2012/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Hanak Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.06.2011 gün ve 248/149 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 173 ada 101, 229 ada 56, 230 ada 61 ve 209 ada 370 numaralı parsellerin davalı adına tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazların kendi babası ve davalıların babasından kaldığını, kendisinin de miras payının bulunduğunu açıklayarak iptal ve tescil talep etmiştir. Yargılama sırasında davacının kardeşleri ...,...,...davaya dahil edilmiş; diğer kardeşleri Birgül ve Sona davaya muvafakat ettiklerini söylemişlerdir.

Davalılardan ... davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ...'ın dava açıldığı tarihte ölü olduğu anlaşılmıştır. Ancak Faris mirasçılarına dava dilekçesinin tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Mahkemece 209 ada 370 parsele yönelik davanın ölü ...'a hasren reddine, diğer parsellerle ilgili davanın kabulüne karar verilmiş, davacı ile dahili davacılar ve davaya muvafakat eden kardeşleri yönünden pay verilerek hüküm kurulmuştur. Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 173 ada 101, 229 ada 56 ve 230 ada 61 numaralı parsellerin davacıların dedesi ve davalının babası olan İsa'dan kaldığı mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde taksim yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dava mirasçılar arasında açılıp yürüyen bir davadır. Murislerin diğer mirasçıları tarafından yöntemine uygun bir biçimde açılmış bir dava ve istekleri bulunmamaktadır. Hakim istekle bağlı olup, ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez (HUMK. 74, HMK.m.26). Hal böyle olunca, davacının dedesinden ve babasından kalan miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden ...'a iadesine 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17433, Karar No: 2007/20266, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17433 E.  ,  2007/20266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Takip dosyası fotokopisi içinde dayanak ilamın eksik gönderildiği anlaşıldığından, Üsküdar 1. İş Mahkemesinin 3.7.2006 tarihli ve 2004/884 E, 2006/498 K. sayılı ilam fotokopisinin tam olarak eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1238, Karar No: 2017/3434, Tarih: 07.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/1238 E.  ,  2017/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2-Slogan atılması,

3-Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (... Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (... ve .../ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veyaayrılık

yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde tutuklu bulunduğu cezaevinden duruşmaya katılması amacıyla adliyeye getirilen sanığın "yaşasın pkk" şeklinde attığı sloganın ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu, ciddi bir tehlike yaratmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı ve sanığın silahlı terör örgütünün propagandası kastı ile hareket etmediği savunmasının aksi sabit olmadığından yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.