muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16861, Karar No: 2023/3813, Tarih: 15.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16861 E.  ,  2023/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1441 E., 2022/1783 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne / Yeniden Hüküm kurulmasına

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; "davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne" karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.03.2022 tarihli ve 2021/21557 Esas, 2022/5072 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince direnilmesi üzerine karar davalı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

16.03.2022 tarihli ve 2021/21557 Esas, 2022/5072 Karar sayılı bozma kararının, (Mahkemece dahili davalı Yeni ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise, davalı borçlu ... Fizik Tedavi Sağ. Hizm. Ve Malz. San Ltd. Şti ile davalı ... Sağlık Hizmetleri Fizik Tedavi ve Malz. San Tic. Ltd. Şti arasında ticari işletme devrinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği, davacı vekili tarafından söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede "dahili davalıya yapılan tasarrufun dava açıldıktan sonra yapıldığı, davalı borçlu ile davalı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti arasında yapılan tasarrufun iptali gerektiğine yönelik karara karşı istinaf talebi olmadığı, davalı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. ile dahili davalı Yeni ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. arasında yapılan tasarrufa yönelik değerlendirmede, bu davalılar arasında yapılan satışta, gerçek bedelle devir bedeli arasındaki fahiş fark tek başına tasarrufun iptali nedeni olmaz ise de bu davalıların aynı semtte ve aynı sektörde faaliyet gösteren şirketler olduğu, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce verilen 06.12.2016 tarihli cevabi yazı ve eklerinde, dahili davalıya devrolunan ruhsatın Özel ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'ne ait olduğunun açıkça yazılı olduğu, basiretli bir tacir gibi hareket etmesi beklenen dahili davalı Şirketin devraldığı ruhsatın davalı borçlu Şirkete ait olduğunu bilmesi gerektiği, eldeki dava tarihinden sonra yapılan bu tasarrufun da iptali gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmişse de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmadığı,

Sağlık Bakanlığı tarafından davalı borçlu Özel ... Fizik Tedavi Sağ. Hizm. ve Malz. San Ltd. Şti’ne verilen 14.05.2008 tarih, 482 sayılı “Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Dal Merkezi Ruhsatı” ve beraberindeki işletme, 09.10.2009 tarihinde davalı ... Sağlık Hizmetleri Fizik Tedavi ve Mazl. San Tic. Ltd. Şti’ne devredildiği, 01.07.2010 tarih Yenimahalle 4. Noterliği'nin 13781 yevmiye nolu devir sözleşmesi ile de sadece “fizik tedavi merkezi ruhsatı” tüm hakları ile birlikte dahili davalı Yeni ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'ne devredildiği, dahili davalı Yeni ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin Yenimahalle, diğer davalıların ise Etimesgut ilçesinde hizmet verdiği, davalı borçlu Özel ... Fizik Tedavi Sağ. Hizm. ve Malz. San Ltd. Şti ile dahili davalının sahipleri/yöneticileri arasında da herhangi bir organik bağ olduğunun davacı tarafından ispat edilemediği gibi, dahili davalıya sadece “dal merkezi ruhsatının” devredilmiş olduğu, dal merkezi ruhsatının ticari işletme devri niteliğinde veya ticari işletmenin önemli bir kısmının devri niteliğinde de bulunmamasına, dava konusu ruhsatın aynı sektördeki işletme tarafından alınmasının da hayatın olağan akışına uygun olmasına göre dahili davalı Yeni ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. Yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde istinaf talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği...) usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6092, Karar No: 2011/24015, Tarih: 07.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/6092 E.  ,  2011/24015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Hükmü temyiz eden katılan gümrük idaresi vekili, hakim tarafından görülerek 10.10.2008 günü havale edilen ve yetkili merciin olurunu içeren dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden, bu yönden inceleme yapılmasına yer olmadığına,

II. Enerji piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurumun gümrük idaresi olduğu gözetilmeden, dava konusu eylem tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1487, Karar No: 2012/15032, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1487 E.  ,  2012/15032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı Türkiye Garanti Bankası A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 129/1. maddesinde; “Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki artırma bedelinin, taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az yüzde altmışını bulmak ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklılar o taşınmaz   ile temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmak ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarına tecavüz etmek şarttır. Yukarıdaki fıkrada yazılı miktar elde edilmemişse gayrimenkul en çok artıranın taahhüdü saklı kalmak üzere  artırma ilanında gösterilen müddet sonunda en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki, artırma bedelinin  malın tahmin  edilen kıymetinin yüzde kırkını bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan alacakların  toplamından fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını  geçmesi lazımdır. Böyle fazla bedelle alıcı çıkmazsa  satış talebi düşer” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalesinin feshi talep edilen  taşınmazın  muhammen değeri  110.206,89 TL  olup,  birinci  artırma günü Y. Ç.'ya 68.250,00 TL  bedelle ihale  edildiği görülmektedir. Bu ihale bedeli, taşınmazın kıymetinin yüzde altmışını karşılamaktadır.Yukarıda anılan yasa  maddesinde yer alan “rüçhanlı alacak” terimi, taşınmazla temin edilen ipotekli alacakları ifade eder. Belediyenin emlak vergisi alacağı, rüçhanlı alacak olmadığından ihalenin fesih sebebi yapılamaz.

Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki yasa maddesinin amir hükmü gereğince, birinci artırmada ihale bedelinin, muhammen değerin yüzde altmışını, rüçhanlı alacakları  ve satış masraflarını karşıladığı dikkate alınarak,  şikayetçinin dilekçesinde ileri sürdüğü diğer ihalenin  feshi  sebepleri incelenerek sonucuna göre  karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe  ve  eksik inceleme ile  şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı Garanti Bankası A.Ş.'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12597, Karar No: 2025/5180, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12597 E.  ,  2025/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/462 E., 2020/1155 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suç işleme kastının olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17172, Karar No: 2015/2488, Tarih: 25.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17172 E.  ,  2015/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2013/240-2014/197 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının iş yerinde müvekkili ....'e üye olan ...'a ait “...” ve “....” adlı eserleri izinsiz ve sözleşmesiz olarak fotokopi yoluyla çoğaltıp satışa arz ettiğini, bu yolla FSEK'nun 22'nci maddesi uyarınca çoğaltma ve 23'üncü madde uyarınca müvekkili meslek birliğinin yayma hakkını ihlal ettiğini, müvekkili yayınevi açısından da haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, meslek birliği müvekkili açısından FSEK'nun 68'inci maddesi uyarınca şimdilik 1.000 TL telif tazminatının, yayınevi müvekkili açısından da haksız rekabetin tespiti ile men'ini, 2.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bir .... kuruluşu olan müvekkilinin dava konusu eserleri fotokopi suretiyle çoğaltıp kitap haline getirmesinin ve piyasaya arz etmesinin söz konusu olmadığını, sadece öğrenciler ve öğretim görevlileri tarafından bırakılan kitapların öğrenim amacıyla istenilen bölümlerini fotokopi yoluyla çoğalttığını, kar amacı güdülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı işyeri tarafından dava konusu "...." isimli 216 sahifelik kitabın 23 sayfalık kısmı izinsiz olarak çoğaltılmış ise de, davalı tarafın işyerinde yapılan arama sırasında söz konusu çoğaltılmış nüshaların tek bir çoğaltmaya ilişkin olması nedeniyle, bu çoğaltmanın davalı tarafından seri olarak ve yayma amacıyla değil, ... Üniversitesi öğrenci ve öğretim üyelerinin yanlarında getirdikleri kitap nüshalarının istenilen kısımlarının çoğaltılmasını talep etmeleri sebebiyle gerçekleştirildiği, eylemin, davacı yayınevinin makul ve meşru menfaatlerine zarar vermeyen şahsi çoğaltma sınırları içerisinde kaldığı ve bu nedenle bu eser yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığı, bununla birlikte, "...." isimli tercüme eserin tüm sahifelerini kapsayan kitap nüshasının davalı işyerinde ele geçirilmiş olması nedeniyle, şahsi kullanım istisnasının söz konusu olamayacağı ve bu eser yönünden ise maddi ve manevi tazminat şartlarının oluştuğu, söz konusu "..." isimli kitabın kaç adet basılıp dağıtıldığı konusunda net bir bilgi ve delil

bulunmadığından zarar hesabının fiktif olarak yapıldığı, kitabın maliyeti ve ödenen Kdv oranı düşüldüğünde kitabı fotokopi yoluyla satın alabilecek öğrenci sayısının toplam öğrenci sayısının % 10'u olarak kabul edilmesiyle birlikte 100 adet kitap için elde edilecek net gelirin 450,80 TL olacağı, FSEK 68. Maddesi uyarınca davacı tarafın 3 katı tazminat talebinde bulunduğu ve bu talebinin makul olduğu, davalı şirketin, kendi işyerinde, izinsiz fotokopi yoluyla başkalarına ait eserleri çoğaltması eylemi, o tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 56 ve devamı maddeleri uyarınca, dürüstlük kuralına aykırı bir ticari faaliyet olarak değerlendirilerek, TTK'nun 58. maddesi yollamasıyla, 818 sayılı BK 49. maddesi uyarınca davacı şirket lehine manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava konusu kitaplardan "..." isimli eser yönünden çoğaltma ve yayma hakkının ihlal edildiğinin ve eylemin haksız rekabet olduğunun tespiti ile 1.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın avans faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili ile, maddi tazminatın Meslek Birliğine manevi tazminatın ...'ye verilmesine, “..." isimli eser yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16342, Karar No: 2011/8164, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16342 E.  ,  2011/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2009 tarih ve 2004/547-2009/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Barış Turizm Ltd Şti’nin işlettiği, davalı ... Sürgüçloğlu’nun maliki olduğu, davalı ...’un sevk ve idaresinde bulunan yolcu otobüsünde yolcu olarak bulunan müvekkilinin davalı ...’un sevk ve idaresindeki araçla 24.03.2003 tarihinde çarpışması sonucu baş ve yüz bölgesini sert bir yüzeye çarpıp burnundan yaralanarak ameliyat olduğunu, kaza sırasında psikolojik travmaya maruz kaldığını, fiziksel zarar görmesinden dolayı manevi acılarının doğduğunu ileri sürerek 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kazada kusurunun bulunmadığını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, otobüsün koltuk ferdi sigortasının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Barış Turizm Ltd.Şti. ve ... vekili, kazada müvekkillerinin kusuru bulunmadığını, aracın zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olduğunu, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ceza dosyasında belirlenen kusur oranını kabul etmediğini, talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Malatya 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/483 Esas sayılı ceza dosyasında sanıklar ...’un 2/8, ...’un 6/8 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği davacının ceza dosyasına müdahil olarak katıldığı, Adli Tıp Kurumu raporundan davacının trafik kazasından dolayı geçirdiği kafa travması arızasının fonksiyonel araz bırakmadan iyileştiği, sürekli maluliyete sebep olmadığı iyileşme süresinin iki aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceğinin anlaşıldığı, davacının olay tarihinde öğrenci olup, kaza nedeniyle hayatının olağan akışının kesintiye uğraması, kaza sonrası geçirdiği rahatsızlıklar ve ameliyat süreçleri nazara alınarak takdiren 7.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve davalı ...'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 37,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 321,30 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.