muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2370, Karar No: 2014/1522, Tarih: 11.02.2014

Davalı aynı olaya ilişkin ... mahkemelerinde davaları olduğunu, tüm davaların ...'da birleştirilmesi, bu davaların sonucunun beklenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuş,

Mahkemece delillerin ibrazından sonra dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış,

Raporda davalının olayda %100 kusurlu olduğu, 94.500,00 TL tazminattan sorumlu bulunduğu mütalaa edilmiştir.

Rapor ibrazından sonra mahkemece 23.2.2009 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/333 esas sayılı dosyası sonucunun beklenmesine karar verilmiş olup, mahkemece dosyanın işlemden kaldırılma kararının verildiği 4.4.2012 tarihine kadar bu dosya sonucu beklendiği gibi bu dosyanın celbi ve sonucunun sorulması için gerekli giderlerde davacıya tahmil edilmiştir.

Bir davanın görülmesi sırasında ortaya çıkan ve bu davanın incelenebilmesi veya sonuçlandırılabilmesi için mahkemenin görevi dışında kalması sebebiyle görevli yargılama makamınca çözümlenmesine kadar beklenilmesi gereken sorunlara bekletici sorun denilmektedir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'da bu konuda yasal bir düzenleme bulunmamakta iken yargılama sırasında yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK 165.maddesi ile bu boşluk doldurulmuştur. (... HMK şerhi

Mahkemece bekletici mesele kabul edilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/333 esas sayılı dosyası, davacıya ...lu aracın olay sırasında devrilmesi nedeniyle otobüste bulunan yabancı uyruklu kişilerin davalı ve ...'ine karşı açtıkları dava olup sözü geçen dosya HMK 165 maddesi anlamında bekletici mesele değildir.

Eldeki dosyada, mahkemece tarafların delilleri doğrultusunda varsa bilirkişi raporuna itirazları yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak hüküm tesis edilmesi gerekirken 23.12.2009 tarihinden 4.4.2012 tarihine

kadar gereksiz yere ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/333 esas sayılı dosyası sonucunun beklenmesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesideki adil yargılanma, TC Anayasasının 141.maddesindeki davaların makul süre içerisinde bitirilmesi ve 6100 sayılı HMK 30.maddesindeki "hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü" olduğu kuralına aykırıdır.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/333 esas sayılı dosyası davalının delili olup bu dosyanın celbi ile ilgili giderlerin davacıya yüklenmeside 1086 sayılı HUMK 414 (6100 sayılı HMK 324) maddesine aykırıdır.

Keza davacı vekilinin mazeret dilekçesinde bildirdiği ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/72 esas sayılı dosyasında aynı gün davacı vekilinin duruşmasının olduğunun UYAP'tan öğrenilmesi mümkün iken, mahkemenin "davacı vekilinin mazeretinin belgelendirilmemesi" nedeni avukat olan davacının aynı zamanda hem ...'da hem de Alanya'da bulunmasının fiili imkansızlığı karşısında hukuka aykırı olduğu gibi, hakimin takdir hakkını objektif kullanması gerektiğine ilişkin temel kurala da aykırıdır.

Keza davacı vekilinin mazeret dilekçesinde bildirdiği ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/72 esas sayılı dosyasında aynı gün davacı vekilinin duruşmasının olduğunun UYAP'tan öğrenilmesi mümkün iken, mahkemenin "davacı vekilinin mazeretinin belgelendirilmemesi" nedeni avukat olan davacının aynı zamanda hem ...'da hem de Alanya'da bulunmasının fiili imkansızlığı karşısında hukuka aykırı olduğu gibi, hakimin takdir hakkını objektif kullanması gerektiğine ilişkin temel kurala da aykırıdır.

Yerel mahkemenin bekletici mesele ve dosyanın celbi giderlerinin davacıya tahmiline ilişkin 23.12.2009 tarihinden beri devam eden ve esasa ilişkin hiçbir işlemin yapılmadığı oturum ara kararlarının hukuka aykırılığı nedeniyle 4.4.2012 günlü oturumda davacı vekilinin haklı mazeretinin kabul edilmemesi, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi Adil Yargılanma Hakkının ihlali niteliğinde bulunduğundan yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2017/6339, Karar No: 2019/3233, Tarih: 21.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6339 E.  ,  2019/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, katılma yolu ile kusur belirlemesi yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, kadın ve çocuklar lehine nafaka ile davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Karar davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kabulü ile diğer istinaf taleplerinin reddine karar verildiği ve reddedilen istinaf talepleri hakkında esastan ret kararı verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, reddedilen yönlerden yeniden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılamasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının 2, 2/A, B, C, D, E, F, G, H, I, İ bentlerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 21.03.2019 (Prş.)

KARSI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması doğrudur. Bu sebeple kararın onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1617, Karar No: 2014/2345, Tarih: 03.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/1617 E.  ,  2014/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/225259

Mahkeme : AKHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 12.07.2012 - 2012/173 esas ve 2012/172 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

2313 sayılı Kanun'un 23/son maddesi uyarınca kenevir ekimi yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki sürecin anlaşılması gerektiği gözetilmeden; 29.06.2005 ve 21.02.2006 öncesi olan suç tarihlerinin, yasal olmayan gerekçelerle “10-20 Nisan 2005” olarak kabulü ile buna dayalı olarak, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK yerine, suç tarihlerinden önce yürürlükten kalkan 765 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12201, Karar No: 2015/1585, Tarih: 16.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12201 E.  ,  2015/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25.20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 16.02.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 110 ada 5 parsel de 1.891,40 m2 tarla vasıflı ve taraflar adına 1/2 hisse olarak kayıtlı olup dava 10.07.2012 tarihinde açılmıştır.

Yargılama aşamasında, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/89 Esas ve 1999/546 Karar sayılı 15.07.1999 günlü dava konusu taşınmazla ilgili tapu iptali ve tescili kararı dosyaya ibraz edilmiştir. Anılan karar içeriğine göre; 5 parsel sayılı taşınmazın B harfi ile gösterilen 520 m2'lik kısmının tapu kaydı iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline, iptal edilen kısmın tenkisi ile dava konusu 5 no'lu parselin yüzölçümünün 1341,40 m2 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Anılan karar 29.11.2013 tarih 8411 yevmiye no'lu işlemle tapu da işlem görmüş ve dava konusu 5 parsel sayılı taşınmaz ifrazla 520 m2'lik kısmı Hazine adına kayalık ve taşlık olarak 110 ada 28 parsel olarak kalan kısım ise 1.341,40 m2 olarak 1/2'şer hisseli taraflar adına 5 parsel de tescil edilmiştir.

Uyuşmazlık taşınmazın 1.891.40 m2 ve tarla olarak kayıtlı iken ifrazla 520 m2'lik bölümü kayalık ve taşlık olarak tescili sonucu kalan miktarın (1.891,40 m2 - 520= 1.371,40 m2) 1.371,40 m2 olması gerekirken kesinleşen mahkeme kararında maddi hata yapılarak 1.341,40 m2 olarak tescil edilmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Ortaklığın giderilmesi davası sırasında yapılan keşifte alınan 23.07.2013 günlü bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı 1.891,40 m2 gösterilerek sonuca gidilmiştir. Oysa keşiften sonraki tarihte 5 parsel sayılı taşınmaz ifraz görmüş olmakla 520 m2'lik kısmın değerlendirme dışında bırakılması gerekir. Ayrıca 5 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünde maddi hata bulunup bulunmadığının araştırılması ve zemin de 1.371,40 m2 olarak saptanması halinde taraflara tapu kaydındaki yüzölçümünün düzeltilmesi davası açmak üzere süre verilmesi gerekir. Nitekim davalı bu konuyu son duruşmada ve temyiz itirazlarında ileri sürmüştür.

Eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekir düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/12564, Karar No: 2018/3849, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12564 E.  ,  2018/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/06/2016 tarih ve 2016/345-2016/542 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalanan müvekkili şirkete ait kazık çakma makinesinin, 20.12.2010 tarihinde çalışır durumda iken hasara uğradığını, ihbarda bulunulmasına rağmen davalı şirketin, Makine Kırılması Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesini gerekçe göstererek hasarı ödemediğini, oysa hasarın poliçe teminatı kapsamında bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 350.000 TL'nın ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 402.875,08 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sigortalı makinenin kurulum/montaj aşamasında hasar gördüğünü, genel şartların 1. maddesi uyarınca bu tür hasarların teminat dışı kaldığını, ayrıca eksik sigortanın bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hasarın, sigortalı makinenin henüz montajı yapılırken meydana geldiği, montajı yapılırken ve henüz deneme aşaması geçilerek çalışır vaziyete getirilmemiş olan makinede doğan dava konusu hasarın Makine Kırılması Sigorta Poliçesinin 1. maddesi uyarınca taraflar arasında düzenlenen poliçe ile teminat altına alınmış bir hasar olmadığı, dava konusu hasarın makine kırılması poliçesi kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18561, Karar No: 2014/6459, Tarih: 02.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18561 E.  ,  2014/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26090, Karar No: 2015/30834, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26090 E.  ,  2015/30834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2013/614-2015/81

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ve dahili davalı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığı Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2566, Karar No: 2020/917, Tarih: 09.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/2566 E.  ,  2020/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sağ. İml. İnş. Hayv. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı ... Hay. ve Tar. Ür. Gıda Toh. Gü. İm. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 2017/6 esas ve 2017/187 karar sayılı ve 07.03.2017 tarihli hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/4876 esas ve 2019/2379 karar sayılı ve 09.04.2019 tarihli ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7669, Karar No: 2023/65, Tarih: 11.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7669 E.  ,  2023/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.03.2021 tarihli ve 2016/335315 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 15.05.2014 günü saat 11.30 sıralarında gündüz vakti, yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir başka kişiyle birlikte şikâyetçinin ikamet ettiği apartmanın garajında duran 4 adet jantlı oto lastiklerini alıp karşı tarafa doğru gittikleri sırada balkonda bulunan şikâyetçinin, iki kişinin kendi lastiklerini alıp götürdüklerini gördüğü, merdivenlerden inerek şahısların gittiği istikamete doğru koştuğu ve farklı sokak üzerinde iki kişiyi ellerinde lastiklerle görüp, sanık ...'i tutarak yakaladığı, diğer failin ise lastikleri bırakarak kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda tevilli ikrara yönelik savunma yapmıştır.

3. Şikâyetçinin aşamalardaki anlatımlarının, kabul ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen 16.05.2014 tarihli CD izleme tutanağında, sanık ... ve yanında bulunan koyu giyimli erkek şahsın, apartmanın garaj kısmından ellerinde jantlı oto lastikleriyle çıktıkları, 1059. Caddeden Mimar Sinan Sokak istikametine gittikleri, yaklaşık 3 dakika sonra şikâyetçinin aynı yöne doğru koşarak gittiği, 3 dakika sonra şikâyetçinin, yanında bir şahısla birlikte sanık ...'i tutarak Mimar Sinan Sokak istikametinden 1059. Cadde istikametine getirdiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, Mahkemenin kanaat ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. 6545 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi uyarınca Kanun’un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinin 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 15.05.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre, şikâyetçinin suç tarihinde balkonda oturduğu sırada sanığı elinde oto lastikleriyle yolda ilk gördüğü andan sonra apartman merdivenlerine yönelip, merdivenlerden inerek binadan çıktığı ve iki kişinin gittiği istikamete doğru koşup sanığı farklı sokak üzerinde yakaladığı an arasında kesintinin oluştuğu ve hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 ve 4 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/306 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.