muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2291, Karar No: 2012/8769, Tarih: 08.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2291 E.  ,  2012/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil. davasının kabulüne dair Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.01.2011 gün ve 435/21 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de;duruşma isteminin gider olmadığından reddine karar verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar ihya hukuksal nedenine dayanarak, 46 ada 74 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir. Yargılama sırasında davacının vefatı üzerine dava mirasçıları tarafından takip edilmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın "kumluk" niteliğinde olduğundan zilyetlikle ve imar ve ihya yoluyla kazanılamayacağından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16.05.2006 tarihli bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 28.04.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda A ile gösterilen 3710,71 m2'lik bölüme ilişkin tapunun iptali ile iptal edilen kısma son parsel numarası verilerek Samandağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/288-345 Esas ve Karar sayılı veraset belgesinde belirtilen Fazıl Nevşioğulları mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 46 ada 74 parselin tapu kaydı ihdas yolu ile 26.02.1987 tarihinde "kumluk" niteliği ile oluşmuştur. TMK.nun 715.maddesi ile Kadastro Kanununun 16/c hükümlerine göre kamunun yararlandığı deniz, göl, ırmak gibi genel sular Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz ve göl gibi suların kenarındaki kayalık, taşlık ve kumluk gibi yerler denizin, gölün etkisiyle oluşmuş yerlerdir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve gayrimenkul daireleri tarafından deniz ve kenarında bulunan ve denizin etkisinde kalan kumluk, taşlık ve kayalık yerlerin denizden ayrı olarak düşünülmesinin mümkün olmadığı ve bu tür yerlerin denizin ayrılmaz parçası olduğu görüşü benimsenmiştir. 13.03.1972 günlü ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararında aynı görüş savunulmuştur. Genel sularda özellikle deniz ve göllerden bunların bütünleyici bölümleri olan kumluk, taşlık ve kayalık yerlerden kamunun serbets olarak yararlanması, herkesin doğal hakkıdır. Bu hakkın kullanılması ise sahil şeritlerinin herkese açık bulundurulması ve niteliklerinin korunması ile mümkün olabilir. Yukarıda özetlenen yasal düzenlemeler ve yerleşik uygulamalar ve dava dosyasındaki bilgi ve belgelere göre, 46 ada 74 parselin bulunduğu bölgenin kıyı kenar çizgisinin 09.09.1976 tarihinde onandığı, hükme esas alınan 28.04.2004 tarihli fen bilirkişisi raporu ve 14.03.2008 tarihli uzman Harita Mühendisi Ahmet Burak Mersin'in raporlarına göre, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenmiştir. Ancak tapu kaydındaki belirleme de gözetildiğinde dava konusu taşınmaz Akdeniz kıyı çizgisinin yakınında ve denizin çekilmesiyle meydana gelen ve denizin devamı olan kumluk niteliğindeki yerlerdendir. Denizden ayrılması mümkün olmayan bu alanlar, kamu malı niteliğini taşıdığından özel mülkiyetine konu olamayacağından ihdasen Hazine adına oluşturulan tapu kaydı da hukuken değer taşımaz. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, herhangi bir yoldan kazanılması da mümkün değildir. Mahkemece açıklanan yönlerin gözetilmemiş olması bozma nedenidir.

Diğer yandan, dosya arasında mevcut 3 jeoloji mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, dava konusu parselin üzerinde yapılan gözlemler ve 4 ayrı noktadan alınan toprak örneklerinin incelenmesi sonucu düzenlenen 14.03.2008 tarihli raporda taşınmazın yüzeyden itibaren kumlu, killi, tın tekstürlü toprak, derine doğru orta-kötü boylanmış yer yer küçük çakıllar içeren ince-kaba taneli kumlar ile silt ve çok az kil boyu malzemelerden ibaret olduğu, 50-60 cm. kalınlığındaki kumlu, killi, tın tabakasının dava konusu araziye taşıma yoluyla sonradan taşınarak getirildiği bildirilmiş, yine aynı görüşe 15.05.2003 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da yer verilmiştir. Yapılan incelemeler ve raporlara göre davacının ekonomik amaca uygun zilyetliğinin de dosya arasında mevcut delillerle ispatlanamadığı toprak taşımak suretiyle oluşan arazide imar ihyanın yapıldığından söz edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle bozma kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile usül veyasaya aykırı hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21027, Karar No: 2024/3074, Tarih: 26.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21027 E.  ,  2024/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/498 E., 2020/1016 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61278 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Dosya kapsamına göre, somut olayda, sanık hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine, sanığın atılı konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu diğer inceleme dışı sanıklarla birlikte işlemediği ve suçun hangi zaman diliminde işlendiğinin tespit edilemediğinden bahisle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27/09/2022 tarihli ve 2022/1445 esas, 2022/2160 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesi karşısında,

Mala zarar verme suçundan dolayı verilen cezanın kesin nitelikte olması nedeniyle 03/12/2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi ve nitelikli konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun anılan istinaf kararı ile bozma sonucu basit hale dönüşmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İnceleme konusunu oluşturan davada, sanık hakkında Gaziosmanpaşa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2018/498 Esas, 2020/1016 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan beraat kararının verildiği (kararın 09.07.2021 tarihinde kesinleştiği), konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve mala zarar verme suçundan ise, aynı Kanun'ın 151/1, 62. ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye 6. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/1445 Esas, 2022/2160 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen cezanın kesin olması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün özetle, "suçun gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiğine dair delil bulunmadığı..." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bu nedenle konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanma ihtimalinin ortadan kalkması, hırsızlık suçundan da beraat kararı verilmesi karşısında, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile“ ibaresi madde metninden çıkarılmış olması sebebiyle aynı Kanun'un 253/2. fıkrası gereğince 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinin uygulandığı mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gaziosmanpaşa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2018/498 Esas, 2020/1016 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11734, Karar No: 2023/7553, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11734 E.  ,  2023/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birici fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun

20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararından sonra, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilmek suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan; beraatine, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli 2020/53 Esas ve 2021/305 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın, katılan ...'ı kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın aynı üniversitede öğrenci oldukları, olay tarihinde sınıfta aralarında çıkan tartışmada yere düşen katılanın burnuna bir başkası tarafından vurulan tekme ile burnunun kırıldığı, bu durumun katılanın kendi beyanıyla da sabit olduğu, anlaşılmakla, doktor raporu da bulunmayan olayda sanık ile katılan arasında yaşanan itişme sonucunda yere düştüğünde bir başkası tarafından burnuna vurularak kırıldığı yönünde mahkememizde tam bir vicdanı kanı oluşmakla, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Tarafların aynı üniversitede öğrenci oldukları, aralarında kız meselesinden çıkan tartışmada, katılanın hakaret ve tehdit sözleri söyleyip yumrukla vurmak üzere iken sanığın katılana yumrukla vurarak katılanı burnunda hafif (1) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı olayda, delillerin takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı olup, katılanın istinaf itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanığın, katılanı kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/45 Esas 2019/594 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak, sanığın, katılanın hakaret ve tehdit içerikli sözleri üzerine haksız tahrik altında katılana yumrukla vurarak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine, karar verildiği görülmüştür.

2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, Bakırköy Adliye Tıp Şube Müdürlüğünün 02.11.2017 tarihli 2017/13837 sayılı raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporu ve dosyada mevcut delilerle saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli 2020/53 Esas ve 2021/305 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10734, Karar No: 2011/15117, Tarih: 21.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10734 E.  ,  2011/15117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi -Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında düzenlenen ve karşı çıkılmayan 15.10.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre kiralananın niteliği fırın olup, işletme ruhsatının kiralayan ... tarafından alındığı, kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kiralananın Borçlar Kanunu'nun hasılat kirası hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir. Hasılat kirası ile ilgili kira sözleşmesinde Borçlar Kanunun 288 .inci maddesine göre 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken 30 günlük ödeme süresi verilmesi tahliye yönünden sonuç doğurmaz. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacak yönünden temyiz itirazının reddi ile kararın alacak yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3055, Karar No: 2018/4505, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3055 E.  ,  2018/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı davranmak suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda beraatlerine dair, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 gün ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/04/2012 gün ve 2011/12736 Esas, 2012/8459 Karar sayılı kararıyla;

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 15/son madde fıkrasında "Halka açık anonim ortaklıklar; yönetim, denetim veya sermaye bakımından dolaylı veya dolaysız olarak ilişkili bulunduğu diğer bir teşebbüs veya şahısla emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak gibi örtülü işlemlerde bulunarak karını ve/veya mal varlığını azaltamaz." hükmü bulunmakta olup, anılan Kanun'un 47/A-6 madde fıkrası uyarınca da "Bu Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrasında belirtilen işlemlerde bulunarak karı veya mal varlığı azaltılan tüzel kişilerin yetkilileri ve bunların fiillerine iştirak edenler ..." in cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Kanun metninden anlaşılacağı üzere, "örtülü işlem" kanunda açıkça tanımlanmamış, ancak, "... emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak gibi örtülü işlemler..." ifadesi kullanılarak örtülü işlemlere örnek verilmiştir. Bu şekilde örnekleme yoluyla sayma yöntemi, örtülü işlemlerin yalnızca emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat tespit edilmesi halinde suç olarak kabul edilebileceği algısını ortadan kaldırdığı gibi, böyle bir ilişki olmasaydı hiç yapılmayacak veya farklı bir şekilde yapılacak olan muvazaalı işlemlerin de bu madde kapsamında suç olarak değerlendirilmesini mümkün hale getirmiştir. Başka bir anlatımla, ilişkili şirketlerle yapılan işlemlerde sadece emsalinden bariz şekilde farklı fiyat uygulanması değil, normal şartlarda yapılmayacak olan bir işlemin, sırf aradaki ilişkinin/bağlantının varlığından ötürü yapılması halinde de bu madde kapsamında suç olarak değerlendirilmesini gerektirecektir.

Anılan madde hükmü dikkate alındığında, ilişkili şirketlerle yapılan ve halka açık anonim ortaklığın karını ve/veya mal varlığını azaltan her türlü örtülü/muvazaalı işlemin bu madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, "emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak tabirinin yasada yazılı sınırlayıcı olmayan örtülü işlem örneklerinden biri olduğu, bu sebeple örtülü işlemin fiyat farklılığından başka bir şekilde gerçekleşmesi durumunda "emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat ..." ın suçun unsuru olarak kabul edilmesine imkan bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.