muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5370, Karar No: 2012/3056, Tarih: 16.02.2012

Gizli ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, 30.11.2007 tarihinde daireyi teslim almış, 29.05.2008 tarihinde açtığı bu dava ile ayıplı işler nedeniyle bedel indirimi istemiştir. Mahkemece, davacının gizli ayıpları dava tarihinde öğrendiği, gizli ayıbı daha önce öğrendiğinin ve BK. 198. maddesindeki mutad süre içerisinde öğrendiği halde bildirmediğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. BK’nun 198.maddesi hükmü ile kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Mahkemece, ispat yükü ters çevrilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde öncelikle, BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı yanında müdahil olan ... Konut ..Ltd. Şti. borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece bu talebin reddine karar verilmiş ise de, kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiştir. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı TOKİ ve asli müdahil ... Konut Ltd. Şti yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerirne ödenmesine, peşin alınan 134.50 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, peşin alınan 18.40 TL temyiz harcın istek halinde müdahile iadesine 16.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2737, Karar No: 2023/9277, Tarih: 19.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2737 E.  ,  2023/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1625 Esas, 2022/3724 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/232 Esas, 2022/510 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a. Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b. Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a. Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b. Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a. Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b. Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/267, Karar No: 2024/3432, Tarih: 27.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/267 E.  ,  2024/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2969 E., 2023/2767 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2015/1206 Esas, 2020/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Karara karşı temyiz dışı bazı sanıklar ve sanık müdafiileri ile katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/3452 Esas, 2021/2353 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2022/2969 Esas, 2023/2767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 303 ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yerine;

"1-Sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin yazılması,

3-14/02/2022 tarihli keşif sonucu düzenlenen inşaat bilirkişi raporunda belirtilen suça konu iskelede 2018 yılı sonrası yapıldığı anlaşılan bazı ahşap kazıkların değişmesi ve üst döşeme tahtalarının bazılarının değişmesi gibi fiziki müdahaleler nedeniyle ilk derece mahkemesince SUÇ DUYURUSUNDA BULUNULMASINA " ,

ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Her ne kadar sanık hakkında birinci derece doğal sit alanına iskele yapmak sureti ile üzerine atılı 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, söz konusu iskeleyi kendisinin yapmadığını mevcut iskeleyi kullanmaya devam ettiğini beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda da söz konusu iskelenin 20-25 yıllık olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar istinaf bozma ilamında eski tarihli hava fotoğrafları ile karşılaştırılma yapılması istenilmiş ise de; bilirkişi raporlarına da yansıyan ortorofo haritası ve fotoğraflarda alanın ağaçlık olması ve iskelelerin ağaçlar nedeni ile görülmemesi nedeni ile bu hususta kesin bir tespit yapılamamış, bu kapsamda sanığın söz konusu iskeleyi kendisinin yapıp yapmadığı yaptı ise, iskelenin bulunduğu yerin doğal sit alanı ilan edilmesi kararından sonra yaptığına ilişkin kesin bir delil elde edilememesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan beraatine dair karar verilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçun suç tarihinin gerekçeli kararda 2014 yılı olarak belirtilse de yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu iskelenin yaklaşık 20 yıl önce yapılmış olduğunun belirtildiği, 2863 sayılı Kanun'un 65/1 maddesinde düzenlenen suçun ani hareketli suç tiplerinden olup inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştirilmesiyle suçun tamamlandığı, sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi olup bu süre ilk derece mahkemesinin karar tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş, istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf talebi bu sebeplerle yerinde ise de; bu aykırılıklar CMK'nın 303 ve 280/1-c maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan istinaf yoluna başvurulan Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/05/2022 tarih ve 2022/95 (E) ve 2022/459 (K) sayılı ilamının tamamen kaldırılmasına, yerine, sanık hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmiştir."

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında mevcut 08.03.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, suça konu iskelenin 2018 tarihli bilirkişi raporuna göre 20 yıl önce yapılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinin "1998 yılı" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1998 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7883, Karar No: 2013/22358, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7883 E.  ,  2013/22358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2013 tarih ve 2011/3-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların kitap hazırlanması ve telif haklarının devrine ilişkin 05.01.2006 tarihinde sözleşme imzaladığını, davalının kitaplardan en az birini 30.04.2006 tarihine kadar hazırlamayı taahhüt ettiğini, ancak 2006 Haziran ayının son günlerinde kitap hamlarını teslim ettiğini, komisyon tarafından yapılan incelemede eksiklikler ve yanlışlıklar olduğunun belirlendiğini, kitapların uygulanabilir bir duruma getirmek için geri alındığını, 1 ay gibi uzun süre geçmesine rağmen davalının edimini yerine getirmediğini, kitapları Talim Terbiye Kurulu’na sunma imkanının kalmadığını, sözleşmenin bu amaçla yapıldığının davalı tarafından da bilindiğini, kişisel sorunları nedeniyle edimini ifa edemediğini, daha sonra davalının kargoyla uygulanamaz ve kabul edilemez kitap hamlarını gönderdiğini, bunun üzerine müvekkilince 27.10.2006 tarihinde ihtar gönderilerek sözleşmenin fesh edildiği, telif ücreti olarak ödenen 43.835 TL'nin iadesi ve kitap hamlarının teslim alınması istendiğini, davalının ihtar gereğini yerine getirmediğinden Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nde 2006-666 E. ile sözleşmenin feshi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL telif ücretinin iadesi talepli dava açıldığını, davanın 24.11.2009 tarihinde neticelendiğini ve sözleşmenin feshine ve 5.000 TL tazminata karar verildiğini, davalıya telif ücreti olarak 43.835 TL ödendiğini, hüküm altına alınan 5.000 TL lik kısmı dışında bakiye kısım için işbu davanın açıldığını, ileri sürerek sözleşmenin feshi ile davalıya ödenen 38.835 TL telif ücretinin davalıdan faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kitap hamlarının belirtilen tarihte teslim edildiğini, aksi halde bile, teslimin sabit olduğunu, buna muvafakat ettiğini, sonradan süresinde teslim edilmediğini bahane ederek sözleşmeyi feshedemeyeceğini, Talim ve Terbiye Kurulu’na kitapların verileceğinin sözleşmede yer almadığını, tüm edimlerin yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kitap hamlarının belirtilen tarihte teslim edildiğini, aksi halde bile, teslimin sabit olduğunu, buna muvafakat ettiğini, sonradan süresinde teslim edilmediğini bahane ederek sözleşmeyi feshedemeyeceğini, Talim ve Terbiye Kurulu’na kitapların verileceğinin sözleşmede yer almadığını, tüm edimlerin yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tazminat alacağına temel teşkil eden ilişkinin neşir sözleşmesi olduğu, BK'nun 126/4 (Yeni BK. 147/6) uyarınca zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, sözleşmenin fesih tarihinin 12.08.2006 olup dava tarihinin ise 04.01.2011 olduğu dikkate alındığında 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2006-666 E. sayılı dosyasında davacının 43.835 TL alacağının bulunduğu ancak kısmi talep nedeni ile 5.000 TL tazminata hükmedildiği, kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 06.03.2012 tarihli kararı ile onandığı, tashihi karar isteminin de reddedilerek kesinleştiği, bu nedenle kesin hüküm tarafları ve konusu aynı olan davada da kesin delil teşkil ettiği gerekçesi ile, davanın kabulüne, 38.835 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.989,59 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13988, Karar No: 2023/992, Tarih: 25.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/13988 E.  ,  2023/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/399 E., 2022/142 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararına dayalı alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... müfettişlerince davalı kurum ve müdürü hakkında yürütülen tahkikat neticesinde tanzim olunan 09.07.2009 tarihli raporda Haziran 2006 ila Nisan 2008 tarihleri arasında, aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan davalı kurumda ders verdikleri, resmi ve özel eğitim kurumuna devam eden öğrencilere ayrıca grup eğitimi verilerek yersiz eğitim ücreti tahsil edildiği, rehberlik öğretmenin derse girmesi ve ücretsiz öğrenci okutulmaması veya eksik okutulması nedeniyle 202.684,44 TL kurum zararının oluştuğu hususlarının tespit edildiği, davalıların oluşan bu zarardan sorumlu olduklarını belirterek, 202.684,44 TL kurum zararının ödeme tarihlerinden yasal faizi ile beraber davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili; yersiz ödeme yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, eğitim faaliyetlerinin tamamının hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2014 tarihli ve 2010/21 Esas 2014/474 Karar sayılı ilamı ile davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.