muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/22501, Karar No: 2024/8569, Tarih: 12.11.2024

Tüm bu deliller kapsamında, sanıkların iştirak halinde hareket ederek yukarıda anlatıldığı şekilde 19.09.2022 tarihinden 04.11.2022 tarihine kadar, sabah erken saatlerden akşam saat 18.00'e kadar her gün, mağdur ...'yi bir kolundan evin kalorifer peteğine demir zincir ile bağlamak suretiyle, mağdura karşı insan onuruyla bağdaşmayan, bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulundukları ve bu davranışları belirli bir süre içerisinde sistematik olarak sürdürdükleri, bu şekilde atılı çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye ve altsoya karşı eziyet suçunu işledikleri, yine sanıkların bu şekilde altsoya, çocuğa ve beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sonucuna varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık hakkında kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında alt soya karşı eziyet ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemeleri'nden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile ; incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığı da dikkate alındığında sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Katılanlar vekilinin temyizi yönünden;

Katılanlar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendilerinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre katılanlar vekilinin baro

C. Katılanlar vekilinin temyizi yönünden;

Katılanlar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için kendilerinin vekaletname ile atadığı bir vekille temsilinin gerekli olduğu ve dosya içerisinde bulunan belgelere göre katılanlar vekilinin baro

tarafından zorunlu olarak görevlendirildiğinin anlaşılması karşısında, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık hakkında alt soya karşı eziyet ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemeleri'nden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair

Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile; incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığı da dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli, 2023/2862 Esas ve 2024/1523 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve katılan vekilinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... Karabacak hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6115, Karar No: 2023/5557, Tarih: 12.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/6115 E.  ,  2023/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/390 E., 2021/2282 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/684 Esas, 2020/565 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/2282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a,b,e) bentleri, fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasının 150 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.08.2022 tarihli 2021/152811 sayılı temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunmadığına, sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığına ilişkin hiç bir delil bulunmadığına, öyle olsa dahi kazanın meydana gelmesinde hızın etken olmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkeme gerekçesinde;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunmadığına, sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığına ilişkin hiç bir delil bulunmadığına, öyle olsa dahi kazanın meydana gelmesinde hızın etken olmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkeme gerekçesinde;

''...Bilirkişi raporu, kaza anını gösterir kamera kaydı ve tüm dosya kapsamından katılan motosiklet sürücüsü ...'un tali yoldan ana yola ani çıkış yaparak kavşaklarda yavaşlamamak, geçiş önceliğine riayet etmemek, trafik işaret levhalarına uymamak kurallarına aykırı şekilde araç kullanarak kazaya sebebiyet verdiği kanaat edildiğinden asli kusurlu olduğu kanaat edilmiştir. Sanık hakkında yapılan değerlendirmede ise her ne kadar bilirkişi raporunda sanığın "sürücüler kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmak zorundadırlar" kuralını ihlal ettiği belirtilmiş ise de ana yolda seyreden sanığın hızını azaltmadığına dair dosyada herhangi bir delil olmaması karşısında sanığın katılanın kusurlu hareketlerine karşı alabileceği başkaca bir önlem olmadığı bu sebeple sanığa herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği kanaat edilmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan TCK'nın 89/1-2.b.e-4 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmışsa da yapılan yargılamada sanığın katılanların kusurlu hareketlerine karşı alabileceği başkaca bir önlem olmadığı böylece sanığa kusur izafe edilemeyeceği kanaat edilerek yüklenen suç bakımından sanığın taksiri bulunmadığından atılı suçtan CMK'nın 223/2.c maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir.

2. Sanık savunmasında;

2. Sanık savunmasında;

"Tarafıma okumuş olduğunuz iddianame ve eklerini anladım. Ben bu konuda daha önce ifade vermiştim, o ifademi aynen tekrar ederim. Olay tarihinde kendime ait aracımla Zeytinalanı mahallesinde Köyceğiz ilçesine geliyordum, olay Fethiye yolunda oldu, olay mahalline geldiğimde gündüz vakti idi, ben ana yolda giderken motosiklet tali yoldan kontrolsüz bir şekilde aniden yola girdi, hızım yaklaşık 40 Km civarlarında idi, ben çarpmamak için sol şeride doğru manevra yaptım, kendilerine kurtardım, sol şeritten tekrar kendi şeridime girdim, frene basıp durdum, fren yaptığımda araç yavaş olduğu için kaymadı, ben hemen ne olduğunu anlamak için kendilerine baktım, durumları iyiydi, birşeyleri yoktu, müştekileri hastaneye oğlum ... ile dünürüm ... götürdüler, arabada ben yalnız idim, kazanın olduğunu söyleyince oğlum ve dünürüm geldiler, hastanede mağdurlar biz şikayetçi değiliz demişler, daha sonra Muğla ya hastaneye gittiler, ben oraya kendilerine ziyarete gittim, kendilerine bir zararları olup olmadığını sorduğumda biz davacı olacağız, mahkeme ne derse ona göre olur dedi, zararını karşılamadım, bir zarar bildirlerse bu zararı karşılamak isterim, üzerime atılı suç nedeni ile öncelikle beraatime karar verilmesini, Mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan yasa hükümlerinin hakkımda uygulanmasını ve hakkımda ceza verilmesi halinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim, hakkımda kısa süreli hapis cezası verilmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesini kabul ederim, şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, duruşmalardan bağışık tutulmak istiyorum " şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

4. Trafik kazası tespit tutanağında; kazanın oluşumunda ...plakalı motorsiklet sürücüsü ...'un (2918 sayılı K.T.K.'nun 57/1A) kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamamak, geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek, 48 L 6625 plakalı kamyonet sürücüsü ... ise aynı kanunun 52/1A (araçların hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak) kusurunu işlediği belirtilmiştir.

5. Kovuşturma aşamasında keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunda; katılan ...'un 2918 sayılı yasanın 57/1-a ve 84/h maddesindeki kavşaklarda geçiş önceliğine uyma kuralı ile 47/1-c maddesindeki trafik levhalarına uyma kuralını ihlal ettiği, sanığın ise 2918 sayılı yasanın 52/1-a maddesindeki kavşaklara yaklaşırken hızını azaltma kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, bu raporda kusurun derecesi ile ilgili olarak asli-tali şeklinde bir ayrım yapılmadığı anlaşılmıştır.

6. İstinaf aşamasında İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda;

6. İstinaf aşamasında İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda;

''...A) Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içerisindeki olay mahalli kavşağa yaklaşırken hızını mahal şartlarına uydurması gerekirken bu hususa riayet etmediği ve bu sebeple de tali yoldan kavşağa giriş yapan motosiklete karşı zamanında etkin tedbir alamadığı anlaşıldığından gerçekleşen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile alt düzeyde tali kusurludur.

B) Müşteki sürücü ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile kasksız seyretmemesi ve kasksız yolcu taşımaması; olay mahalli kavşağa geldiğinde yola gereken dikkatini vererek istikametine yönelik kavşak girişinde bulunan "DUR" levhasına uyarak durması, kavşak kollarını etkin şekilde gözlemlemesi, uygun bir zamanda kavşağa giriş yapması gerekirken bu hususlara riayet etmediği anlaşıldığından meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile asli kusurludur.

C) Müşteki yolcu ... kendi can güvenliği açısından kasksız yolculuk yapmaması gerekirken bu hususa riayet etmeyip olayda kendi yaralanması üzerine dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile alt düzeyde tali kusurludur.'' kanaati bildirilmiştir.

7. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin raporun, kazaya ilişkin cd görüntüsü ile cd izleme tutanağının, sanığın adli sicil kaydının dosyada olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge adliye Mahkemesi gerekçesinde;

''...İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verildiği, kararın gerekçesinde, "sanığın katılanın kusurlu hareketine karşı alabileceği bir önlem bulunmadığı, sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığına dair delil bulunmadığı" şeklinde bir değerlendirme yapılmış ise de, dosyada bulunan olay yerine ilişkin güvenlik kamerası görüntüleri, olayın oluş şekli ve katılanlardaki yaralanmaların niteliği ve ağırlığı hususlarının, sanığın aracının hızıyla ilgili değerlendirme yapılmasına imkan verdiği anlaşılmıştır.

15/04/2019 günü saat 09.16 sıralarında sanığın yönetimindeki 46 L 6625 plaka sayılı kamyonet ile Güreli Caddesi üzerinden seyrederek Nevzat Kurtoğlu Caddesi kavşağına geldiğinde aracının sağ ön kısmıyla, gidiş istikametine göre sağ tarafındaki kavşak kolundan, Nevzat Kurtoğlu Caddesi üzerinden, istikametine yönelik "dur" levhasına rağmen kavşağa giriş yapan katılan ...'un idaresindeki ...plaka sayılı motosikletin sol yan kısımlarının çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle katılanların yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde, yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri içerisindeki olay mahalli kavşağa yaklaşırken hızını mahal şartlarına uydurması gerekirken bu hususa riayet etmeyen ve bu sebeple de tali yoldan kavşağa giriş yapan motosiklete karşı zamanında etkin tedbir alamadığı anlaşılan sanığın, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile alt düzeyde tali kusurlu olduğu, yönetimindeki motosiklet ile kasksız seyretmemesi ve kasksız yolcu taşımaması; olay mahalli kavşağa geldiğinde yola gereken dikkatini vererek istikametine yönelik kavşak girişinde bulunan "DUR" levhasına uyarak durması, kavşak kollarını etkin şekilde gözlemlemesi, uygun bir zamanda kavşağa giriş yapması gerekirken bu hususlara riayet etmeyen katılan ...'un dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile asli kusurlu olduğu, kendi can güvenliği açısından kasksız yolculuk yapmaması gerekirken bu hususa riayet etmeyip olayda kendi yaralanması üzerine dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranan katılan yolcu ...'un alt düzeyde tali kusurlu olduğu, olayda alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.'' denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 09:16 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli ana yolda seyir halindeyken dört yönlü kavşağa geldiğinde istikametine göre sağındaki tali yoldan kendisine yönelik "dur" levhasına rağmen kavşağa giriş yapan katılan ...'un idaresindeki motosikletle çarpıştığı, kaza nedeniyle katılan ...'un hayati tehlike geçirecek, 5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'un 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, Bölge Adliye mahkemesince sanığın kazanın meydana gelmesinde alt düzeyde tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek yapılan uygulamada isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve ATK raporunun dosyadaki bilgi belgelerle uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/2282 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6954, Karar No: 2016/18481, Tarih: 07.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/6954 E.  ,  2016/18481 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ’nin tüm temyiz itirazlarının, davalı ....’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı, asıl davada 11.04.2012 tarihinden itibaren ücretinin ödenmediğini, 15.04.2009'dan beri haftanın 7 günü 17:00-08:00 arası çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmaya devam ettiğini iddia ederek ücret, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini; birleşen dava ile de açtığı işçilik alacağı davası nedeniyle iş akdinin 16.05.2013 tarihi itibariyle davalılarca feshedildiğini iddia ederek her 3 davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı, sadece ücret, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ..; davacının kendi şirketlerinin işçisi olmadığını, şirketin asıl işveren-alt işveren ilişkisinden kaynaklanan bir sorumluluğunun da bulunmadığını, şirketleri ile nin taşeronluk ilişkisinin 31.01.2012 tarihinde sona erdiğini savunmuştur.

Davalı .; davacı işçinin bir kısım maaşlarının elden ödendiğini, davacının gece mesaisi, fazla mesai, hafta tatili, resmi ve dini bayram tatili kalemlerinden alacaklı olmadığını, davacının köyde ikamet ettiğini ve çoğu zaman kendi evinde kaldığını, yoğun bir çalışma temposunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... açısından davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.