muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22180, Karar No: 2013/13381, Tarih: 05.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22180 E.  ,  2013/13381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK’nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.03.2012 gün ve 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında;

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Avukat ...’in yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-Sanığa anılan kararın başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nereye ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklama yazılmak suretiyle bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanının açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1021, Karar No: 2022/7715, Tarih: 27.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1021 E.  ,  2022/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2021 gün ve 2021/43 E. 2021/234 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8040, Karar No: 2019/10937, Tarih: 21.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/8040 E.  ,  2019/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma, rüşvet verme, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak ...'de faaliyet gösteren Özel Rehabilitasyon Eğitim Merkezleri ve Milli Eğitim Müdürlüğü görevlileri olan sanıklar hakkında kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık, rüşvet alma, rüşvet verme ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davalarında; suçlardan zarar görebileceği anlaşılan... İl Milli Eğitim Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, evvela davanın ilgili kuruma haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçası ile hükmün temyiz edilmesi durumunda temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, öte yandan sanık ...'in de 11/01/2016, 30/05/2016 tarihli dilekçeler ile hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması ve söz konusu dilekçe tarihlerinden önce düzenlendiği anlaşılan tebliğnamede sanık ...'ın temyizi ile ilgili görüş bulunmaması karşısında, bu konuda ve yeni temyiz dilekçesi verilmesi halinde, verilecek temyiz dilekçeleri

hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2873, Karar No: 2019/3584, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2873 E.  ,  2019/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10817, Karar No: 2014/6342, Tarih: 16.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10817 E.  ,  2014/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/438-2013/202

Davacı M.. E.. vekili Avukat S. A.tarafından, davalı Mehmet Ş.. K.. aleyhine 08/07/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aralarında kira alacağı nedeniyle anlaşmazlık bulunan davalı tarafından 03/06/2011 tarihinde yapılan basın toplantısında tarafına açıkça ismi zikredilerek suçlamalarda bulunulduğunu, hakaret içeren ifadelere de yer verildiğini, davalının açıklamasında, ''...bir an için diyelim ki M.. E.. kendisi çalmadı, hırsızlık gibi yüz kızartıcı bir suçtan yargılanan müdürü neden hala çalıştırıyor'' diyerek kendisini ve müdürünü de hırsızlık suçu ile yaftalamaya çalıştığını,ayrıca kendisinin sigortasız işçi çalıştırdığı, tahsil edilen kira gelirlerinin gelir olarak beyan edilmediği ve vergi kaçakçılığı yaptığı gibi iddialara yer verildiğini,bu ifadelerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yaptığı basın açıklaması ile davacıyı hırsızlık suçu işlediği, vergi kaçakçılığı yaptığı şeklinde isnatlarda bulunmasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yaptığı basın açıklaması ile davacıyı hırsızlık suçu işlediği, vergi kaçakçılığı yaptığı şeklinde isnatlarda bulunmasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof. Dr. Osman Doğru-Dr. Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (Lingens ve Avusturya davası).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle iştigal eden kişilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Yayında yapılan açıklamaların içeriği incelendiğinde; milletvekili olan davacı ve davalı taraf arasında kira alacağına ilişkin yapılan icra takipleri sonucunda davalının yüklü miktarda menkul malının haczedildiği, haczedilen bu malların yediemin olarak teslim edildiği davacının iş yerinde işletme müdürü olarak çalışan dava dışı Emrullah Tellioğlu'nun kendisine yediemin olarak teslim edilen hacizli mallar hakkında bina içinde hırsızlık suçundan ceza mahkemesinde cezalandırılmasına karar verildiği, aynı iddialarla ilgili olarak davacı hakkında da soruşturma yürütüldüğü, savcılık tarafından davacı hakkında yürütülen soruşturma sonucunda olay nedeniyle hukuki sorumluluğu bulunsa da cezai sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, başbakan tarafından AKP milletvekili olan davacı ve CHP milletvekili olan davalı taraf arasında bulunan anlaşmazlıklar hakkında açıklamalarda bulunulması üzerine davalı tarafından dava konusu edilen açıklamaların yapıldığı, anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, açıklamaların tümü itibari ile eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, eleştiri kabul edilen açıklamaların taraflar arasında bulunan hukuki uyuşmazlıklar ve davacının işletme müdürünün davalıya ait iş yerinde bulunan hacizli mallarla ilgili olarak hırsızlık suçundan yargılanması ile ilgili olarak bir takım olgulara dayanılarak yapıldığı, bu haliyle dava konusu açıklamaların davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı oluşturmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2944, Karar No: 2016/6108, Tarih: 19.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/2944 E.  ,  2016/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 22.08.2008 tarihli İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin raporu ile her iki el bileğinde mesleki tenosinovit hastalığı tanısı konulan sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenlerden 506 sayılı Yasa'nın 26 maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

506 sayılı Yasanın 11/B. maddesinde; '' Meslek hastalığı, sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.

Bu kanuna göre tespit edilmiş olan hastalıklar listesi dışında her hangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması üzerinde çıkabilecek uyuşmazlıklar, sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır." düzenlemesi öngörülmektedir.

506 sayılı Kanunun 26/1 maddesinde ise, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davalı işveren sigotalının, kendisine ait işyerinde çalışmaya başlamadan önce de benzeri işleri yaptığı, ayrıca sigortalının kendi bünyesinden kaynaklanan arazlar ile mevcut kanser hastalığının de meslek hastalığı üzerinde etkili olduğu savunmasında bulunduğu, sigorta hizmet cetveline göre; sigortalının 01.04.1988 ile 30.11.1996 tarihleri arasında, dava dışı giyim imalat

Dosya kapsamına göre, davalı işveren sigotalının, kendisine ait işyerinde çalışmaya başlamadan önce de benzeri işleri yaptığı, ayrıca sigortalının kendi bünyesinden kaynaklanan arazlar ile mevcut kanser hastalığının de meslek hastalığı üzerinde etkili olduğu savunmasında bulunduğu, sigorta hizmet cetveline göre; sigortalının 01.04.1988 ile 30.11.1996 tarihleri arasında, dava dışı giyim imalat

işyerinde çalıştığı, meslek hastalığı nedeniyle soruşturma yapan iş müfettişi tarafından düzenlenen raporda; söz konusu çalışmaların üzerinden...nde öngörülen yükümlülük süresi geçmekle, önceki işyerinin sorumluluğunun bulunmadığı kabul edilmişse de; önceki işverenin meslek hastalığının meydana gelmesinde sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve yükümlülük süresinin uzatılmasının gerekip gerekmediği, meslek hastalığının oluşumunda sigortalının kendisinden kaynaklanan arazların (özellikle kanser hastalığı ve bünyesel diğer koşullar) etkili olup olmadığı konularında 5510 Sayılı Kanun'un 58 ve 95. maddelerinde öngörülen prosedür uyarınca rapor alınması gerektiği gözetilmemiştir.

Bu kapsamda; davalı Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, diğer ilgilileri bağlamayacağı gözetilerek itiraz halinde Adli Tıp Kurumundan rapor alınmalı, çelişki oluşması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınarak saptandıktan sonra; meslek hastalığının oluşumunda işverenlerin kusur payı; aralarında sigortalıda oluşan meslek hastalığı konusunda uzman doktor bilirkişinin de bulunacağı ehil bilirkişi heyeti marifetiyle saptanmalıdır. Meslek hastalığına dayalı rücuen tazminat davalarında; aynı nitelikte başka başka işyerlerinde çalışma halinde, her bir işverenin kusuru ayrı ayrı belirlenmeli, her bir işverenin meslek hastalığının oluşumuna, farklı tarihlerde, farklı yerlerde, birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunmaları nedeniyle, sadece kendi kusur oranlarına isabet eden zarar miktarından sorumlu olacakları gözönünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3623, Karar No: 2021/4614, Tarih: 26.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3623 E.  ,  2021/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde davacının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının yeğeni olduğunu ve deri işiyle uğraştığını, davalının deri satın aldığı dava dışı ...'e olan 30.000 Dolar borcunu kendisinin ödediğini, ancak bu bedelin davalı tarafından kendisine iade edilmediğini, davalıya noterden ihtar çektiğini, ödeme yapılmadığını ileri sürerek davaya konu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taraflar arasında bir ödünç sözleşmesi olmadığını, davacının kendi adına aldığı derilerin karşılığında ödeme yaptığını, davacının sunduğu makbuzda da ... adına ödeme yapıldığına dair tek bir kayıt olmadığını, davacının bedelini ödediği derilerin Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/676 E. sayılı dava dosyasına konu olan deriler olduğunu, davacının dava dışı Selahattin Yiğit’e yaptığı ödemeler karşılığında aldığı derilerin işlenmek üzere işyerine getirildiğini, kendisi adına yapılan bir ödeme olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının dayandığı dekontun üzerinde derilerin davalı tarafından alındığı ve davalı adına ödeme yapıldığı yönünde herhangi bir açıklama bulunmadığı, davacının bedelini ödediği derilerin mahkemenin 2014/676 E., 2016/678 K. sayılı dosyasına konu deriler ile aynı olduğunun anlaşıldığı, söz konusu dosyada ...’ın 12/11/2014 tarihli ihtarnameye cevabında 5590 adet deriyi 72.700 ABD doları karşılığında sattığını beyan ettiğinin görüldüğü, bu beyanın da derilerin mülkiyetinin davacıya ait olduğunu ve davacının kendi adına derileri aldığını gösterdiği, ihbar olunan ... tarafından düzenlenen 05/11/2013 tarihli 60.037,20 TL tutarlı faturanın davalıya ait 2013 yılı yevmiye defteri kayıtlarında 10/11/2013 tarih ve 100 madde nosu ile kayıtlı olduğunun mali müşavir raporundan anlaşıldığı, ancak bu durumun tek başına derilerin davalı adına alındığını ispata yeterli olmadığı, nitekim muhasebe kaydında 60.037,20 TL tutarlı 5559 adet ham koyun derisi bedelinin ...’e Yapı Kredi dekontu açıklaması ile ödendiği şeklinde kayıt olmasına rağmen bu kayda ait ödeme dekontunun olmadığı ve davacının deri ticareti veya deri imalatı sebebiyle vergi kaydının da olmadığı dikkate alındığında davalı tarafın savunmalarını doğrular nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Bölge adliye mahkemesince; davacının iddia ettiği ödemenin davalının borcuna mahsuben yapıldığını ispatlayamadığı, taraflar arasında görülen diğer davanın eldeki davanın sonucunu etkileyemeyeceği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk mahkemesinde görülen bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir mahkemenin görevi içindeki bir hususun çözümüne bağlı ise hukuk mahkemesi o hususun görüldüğü davanın sonuçlanmasını kendisi için bekletici sorun yapabilir.

Görülmekte olan bir davanın sonuçlanmasını başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi gerekir:

1.Bekletici sorun yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması,

2.İki dava arasında bağlantı bulunması.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Bunun yanında; aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davaların, aralarında bağlantı bulunması durumunda, birleştirilmesine karar verilebilir.

Görülmekte olan davaların birleştirilmesi için de iki şartın gerçekleşmesi gerekir:

1. Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması,

2. Biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması.

Aynı şekilde; davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve davalar birleştirilebilir.

Görülmekte olan davaların birleştirilmesi için de iki şartın gerçekleşmesi gerekir:

1. Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması,

2. Biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması.

Aynı şekilde; davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve davalar birleştirilebilir.

Dosya arasında bir kısım evrakına ilişkin örnekleri bulunan Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/676 E. sayılı dava dosyası incelendiğinde; davacıların... ve ..., davalının ..., davanın menfi tespit davası olduğu; mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ancak hükmün Yargıtay 15. Hukuk Dairesince bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Davalı, iş bu alacak davasına konu derilen menfi tespit davasına konu derilerle aynı olduğunu ileri sürmüş; davacı ise derilerin farklı deriler olduğunu beyan etmiştir. İlk derece mahkemesince her iki davaya konu derilerin aynı olduğu kabul edilmiş, istinaf mahkemesince ise diğer davanın eldeki davanın sonucunu etkileyemeyeceği kanaatine varılmıştır.

Bu durumda mahkemece; taraflar arasında görülen davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte olduğu ve davalar arasında bağlantı bulunduğu dikkate alınarak, davanın davalı tarafından açılan menfi tespit istemli dava dosyası ile birleştirilerek yargılamanın yapılması ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.