muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2867, Karar No: 2023/3453, Tarih: 01.06.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; 2007/01876 sayılı "SULTANAHMET KÖFTE EKSPRES + Şekil" ve 2006/30986 sayılı "CANKAR SULTANAHMET KÖFTE" ibareli markalar davacı markası ile iltibas yaratacak şekilde benzer olduğunu, davacının markasının tanınmış marka olduğunu ve buna ilişkin delillerin dosyada mübrez olduğunu, 2006/30985 "SULTAN KÖFTE EXPRESS" 2006/30983 sayılı "SULTAN KÖFTE" ve 2006/30982 "SULTAN KEBAP" ibareli markalar açısından verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının markası ile iltibas yaratması nedeniyle davalının ticaret ünvanından "Sultanahmet" ibaresinin terkini gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükümsüzlüklerine karar verilen 2002/06790, 2006/19753, 2006/19752, 2006/30987 sayılı markalar yönünden kararın temyiz edildiğini, özellikle 2002/06790 sayılı marka, müvekkilinin markaları devri anında dahi 7 yılı aşkın süredir tescilli, aktif ve oldukça yoğun kullanılan bir marka olduğunu, Mahkemece, bozma sonrası yapılan incelemede, dosyaya yeni delil sunma hakkı tanınmamış olsa da dosyadaki tüm deliller ve müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olarak bu markaya ilişkin yatırımları uyuşmazlık konusu markaya ilişkin emek, sermaye ve yatırım birikimine sahip olunduğunu gösterdiğini, markaların devir ile devraldığı, aynı zamanda yetmişi aşkın fiili faaliyet gösteren bayinin de devralındığını, davalının da bu sayıyı arttırarak, yurdun her yanında zaten bilinen ve duyulan bu markanın ününü devam ettirdiğini, müvekkilinin TürkPatent nezdinde yapılan tanınmış marka başvurusuna karşı açılan Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/368 E. sayılı dosyası müvekkil lehine sonuçlandığını ve kesinleştiğini, ilgili tanınmış marka dosyasının varlığı dahi tek başına, müvekkilinin bu marka için yapmış olduğu yatırımların göstergesi olduğunu, müvekkilinin Sultanahmet esas unsurlu markaları devir tarihinin 02.06.2009 tarihi olduğunu, tarih göz önünde tutulduğunda şirketin sermayesi, marka emek ve yatırım için gücünü baştan gösterdiğini, müvekkilinin, devir anında, sayıları yetmişi aşkın franchise işletmeyi de devir aldığını, marka devirleri sonrasında aktif olan franchise işletme sayısını, dava tarihi itibariyle 114' e çıkarttığını, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.06.2018 tarih, 2016/11232 E. ve 2018/4851 K. sayılı ilamı ile onandığı 2014/541 E. sayılı dosyasında Mahkemece “...artık taraflar arasında birlikte var olma ( koexiztenz) koşullarının oluştuğu, ...” belirlemesi ile müvekkili adına marka başvurusu yapılan 2011/115081 sayılı tarihi dondurduk sultanahmet köftecisi marka başvurusunun iltibas yaratmayacağının kabulü ile markaya yönelik iptali/hükümsüzlüğü talebini kesin olarak reddettiğini, müvekkilinin söz konusu sicile güvenerek marka için yaptığı yatırım, emek ve sermayesinin oldukça fazla olduğunu, müvekkilinin markayı devir aldıktan sonra, zaten yoğun reklam ve tanıtımları yapılan bu markaya büyük reklam ve tanıtım harcamalarına devam ettiğini, davacının mesnet markasının başvuru tarihi 11.05.2000 olduğunu, marka marka işlem dosyası ile sabit olduğu üzere TürkPatent markalar sicilinde yer alan, sair bir çok sultanahmet köftecisi markası yüzünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesine göre reddedildiğini, markanın tescil tarihi 14.05

.05.2000 olduğunu, marka marka işlem dosyası ile sabit olduğu üzere TürkPatent markalar sicilinde yer alan, sair bir çok sultanahmet köftecisi markası yüzünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesine göre reddedildiğini, markanın tescil tarihi 14.05.2010 tarihi olduğunu ve bu tarihin müvekkilinin marka devrinden sonrası olduğunu, davacının müvekkilin bu markaya yatırımını düşündüğü tarihte, sadece İstanbul - Sultanahmet' te yüzlerce sultanahmet köftecisinin hiç birine ses çıkartmayarak markanın ayırt ediciliğini yitirmesine izin verdiğini, Mahkemece, 2002/06790 sayılı markanın fiili kullanımlarının markanın müvekkiline devri sonrası gerçekleştiğinin belirlendiğini belirttiğini, müvekkili markayı devir aldığında 70 adet franchise işletme bulunduğunu, ilgili bayilerin açılış tarihleri, bu markanın başvuru anından dahi öncesine ilişkin olduğunu, Mahkeme gerekçesinde markanın kullanımına ilişkin sunulan delillerin 2009 ve sonrasına ilişkin faturalar olduğunu belirtildiğini, 2009 öncesi markanın sahibi müvekkili olmadığını, somut durumda iyi niyetli iktisap korunmalı ve sicile/fiili duruma güvenerek işlem ve yatırım yapan müvekkilinin hakları hakkaniyet gereği gözetilmesi gerektiğini, davacının kendi beyanlarıyla, markanın müvekkiline devir öncesinde aktif ve yoğun kullanıldığını bildikleri yönünde olduğunu, Mahkemece verilen karar açıkça hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkilinin başvuru sahibi olmadığını, markayı devir aldığı anda ortada 7 yıllık bir tescil bulunduğunu, müvekkilinin ayrıca sadece bir marka değil, 2002’den beri aktif kullanılan bayiilikleri de devir aldığını, dosyadaki iki ayrı bilirkişi raporunda müvekkil markalarının ayırt edici niteliğe sahip olduğu, 2002/06790 sayılı markanın kullanım ile ayırt edicilik kazandığı bu markaya ilişkin dava açma süresinin de geçtiği yönünde görüş bildirildiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hükümsüzlüğü istenen davalı adına tescilli 2002/06790 sayılı markaya dayalı 4721 sayılı Kanun'un 2 nci kapsamında, korunması gereken emek, sermaye ve yatırım birikimine sahip olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalının temyizine gelince, dava aynı veya benzerlik iddiasına dayalı olarak hükümsüzlük istemine ilişkindir. Dairemizin 17.04.2017 tarih, 2015/12274 E. ve 2017/2172 K. sayılı bozma ilamına uyularak bozmadan önce alınan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de somut olayda dava konusu 2002/06790 sayılı ‘‘Sultanahmet Köftecisi+şekil’’ markası dava dışı kişi tarafından 14.10.2003 tarihinde tescil ettirilmiş olup 05.05.2009 tarihinde dava dışı marka sahibi tarafından davalıya devredilmiştir. Davalı devraldığı tarihten itibaren markayı kullandığına dair reklam verdiği, faturalar ibraz ettiği 15.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde belirtilmiştir. Her ne kadar markanın davalı tarafından devralındığı tarihten dava tarihine kadar 5 yıllık süre geçmemişse de marka tescil tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık süre geçmiş olup davalı da halafiyet gereği bu süreden yararlanma durumundadır. Ayrıca dava konusu markanın kötü niyetli olarak tescil edildiği ispatlanamadığı gibi davalının kötü niyetle devraldığı da davacı tarafından dosya kapsamında ispatlanamamıştır. Hal böyle olunca davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybı oluştuğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/132, Karar No: 2014/8276, Tarih: 02.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/132 E.  ,  2014/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2010/271-2013/326

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/10/2013 tarih ve 2010/271-2013/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının işletmekte olduğu rehabilitasyon merkezini davacıya devredeceğini belirterek davacıdan 103.800,00 TL ile davacının kuruma aldığı 2 adet minibüs bedeli olan 25.000,00 TL olmak üzere 128.800,00 TL'yi almış olduğu halde, davalının rehabilitasyon merkezini devretmediğini ileri sürerek, 128.000.00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bedel karşılığı işletmeyi sözlü olarak devredip, işletmenin idaresini davacının kardeşi M.. bıraktığını ve her türlü mali işlemlerin M..tarafından yapıldığını, 2 adet aracın bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu paranın ve iki adet minibüsün davacı tarafından verildiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davalı herne kadar rehabilitasyon merkezinin davacıya devrini sağlayamamış ise de bu merkezin müdürlüğünün davacının rızası doğrultusunda davacının kardeşi M.. T..bırakıldığı ve bu şahsın rehabilitasyon merkezi adına gelen ödenekleri bankadan çekmeye yetkili olduğu, rehabilitasyon merkezinin resmiyetteki sahibi davalı görünse de davalı tüm yetkilerini davacı ve davacının kardeşine terk ettiğinden fiiliyatta bir yetkisinin kalmadığı, sözleşmenin kimin tarafından haksız olarak feshedildiğinin anlaşılamadığı, tarafların aldığını vermekle yükümlü olduğu, bilirkişi raporlarına göre kurumun gelirlerinden giderleri düşüldükten sonra 139.220,67 TL kaldığı ve bu paranın davacı ve kardeşi tarafından alındığı, dolayısıyla davacının verdiğinden fazlasını aldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devri karşılığında verilen bedelin iadesi istemine ilişkin olup; davacı vekili işletme devir vaadi sözleşmesinin yerine getirilmediğini ve geçerli bir devrin gerçekleşmediğini ileri sürerek verdiği bedelin iadesini talep etmiştir. Mahkemece davalının elde ettiği karın devir bedelini aştığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, varılan sonuç doğru olmamıştır. Geçerli bir işletme devri sözleşmesi gerçekleşmediğine göre taraflar birbirlerine verdiklerini iade ile yükümlüdürler. Mülga BK 61. maddesi gereğince davacının devrin gerçekleşeceği inancıyla iyiniyetli olarak elde ettiği karı iade ile yükümlü olup olmadığı ayrı bir davanın konusu olup, sonuçta işletme davalıda kaldığından davacı verdiği bedeli isteyebilir. Bu açıklamalar doğrultusunda deliller değerlendirilip davanın sonuçlandırılması gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24318, Karar No: 2018/8281, Tarih: 25.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/24318 E.  ,  2018/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmasasız, davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, taşınmazlara ekim için karşı taraf üretici firma davalı ... Sanayi Limited Şirketi’ne ait ... marka sertifikalı pamuk tohumu ... bayii olan diğer davalı ... dan 2 parti olarak aldıklarını, alınan tohumlarının dikimi yapıldıktan sonra tohumların çıkışlarının hatalı olduğu ve sertifikada belirtilen nitelikleri haiz olmadığının görüldüğü, davalı firma yetkililerinin sorunun tohumlarda olmadığını topraktan kaynaklandığını sözlü olarak beyan ettiklerini, bunun üzerine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/92 D.İş. sayılı dosyasıyla bilirkişiler marifetiyle tespit yapıldığını, bilirkişi raporunda hatanın toprakta olmadığının ve tohumdan kaynaklandığının tespit edildiğini, davalılardan almış oldukları kusurlu ve ayıplı 800 kg ... marka pamuk tohumdan dolayı 5.800,00-TL. borçlu olmadıklarının tespitine, davacıların ayıplı maldan dolayı uğradığı 20.257,18 TL zararın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 750,6 kg ... marka tohumdan dolayı 5.441,00 TL borçlu olmadığının tespitine ve 20.257,18 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava ayıplı tohum nedeniyle tohum bedeli kadar borçlu olmadığının tespiti ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacılar ayıplı tohum nedeniyle uğramış oldukları zararın tespiti için eldeki davayı açmadan önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/230 D.iş ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/93 D.iş sayılı dosyaları ile tespit yaptırmış olup, keşif masrafı ve bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.676,8 TL harcama yapmıştır. Tespit dosyasında yapılan masraflar da esas dosya ile birlikte yargılama masrafları dahilinde olup, yargılama gideri hesabında dikkate alınması gerekirken, bu hususun değerlendirilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 436/2.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün beşinci fıkrasında yazılı olan “Davacı tarafça yapılan toplam 3.769,10-TL yargılama giderinin davanın kabul red oranı uyarınca hesap olunan 3.542,96-TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, bakiye giderin davacı taraf üzerinde bırakılmasına, "cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı tarafça yapılan toplam 5.219,76-TL yargılama giderinin davanın kabul red oranı uyarınca hesap olunan 4.854,37-TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, bakiye giderin davacı taraf üzerinde bırakılmasına," söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıdan tahsili ile duruşmada vekili bulunan davacı tarafa ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.316,59 TL. kalan harcın davalı-... Kimya San. Ltd. Şti.'den, 1.316,45 TL kalan harcın davalı-...'dan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7355, Karar No: 2015/21990, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7355 E.  ,  2015/21990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/293640

MAHKEMESİ : Çayeli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2013/74 (E) ve 2013/173 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, kavga esnasında sanığın önce mağdura kafa atmak suretiyle burnunda çatlak oluşturacak şekilde, daha sonra da mağdurun sol dizine bıçak saplamak suretiyle bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiği, hükme esas alınan Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28/03/2013 tarihli 2013/443 sayılı raporunda mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yaşamını tehlikeye sokmayan nitelikte olduğu; ayrıca mağdurun burnunda çatlak meydana geldiğinin ve bu çatlağın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkilediğinin belirtilmesine göre kemik çatlağının, kemik kırığı olduğu gözetilerek sanığın eylemine uyan TCK'nin 86/1, 3-e, 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yasal olmayan bir şekilde kemikteki çatlağın kırık olmadığı kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/797, Karar No: 2018/2391, Tarih: 28.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/797 E.  ,  2018/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve süresinden sonra davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, fındık teslimi karşılığında ödenmeyen parasının tahsili amacıyla ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3229 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe bir kısmına haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, takibin devamına ve %40'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin itirazın kaldırılması olduğunu bu sebeple de mahkemenin görevsiz olduğunu, davacının ...Tarım Satış Kooperatifine ortak olduğunu, kooperatif anasözleşmesi gereğince faiz talep edemeyeceğini, savunarak davanın reddini ve %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatı istemiştir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar dava dilekçesinde dava itirazın kaldırılması olarak belirtilmiş ise de dava dilekçesinde ki anlatımlarda talebin itirazın iptali olduğu anlaşıldığından, davanın görev itirazının reddine, davalı kurumdan getirtilen davacının ortaklık beyannamesi, ortaklık yekün mektubu suretleri ile takibe konu fındık teslimine ilişkin fındık çekisi, randıman tespit fişi, müstahsil makbuzu ve fındık bedelinin ödendiğine dair havale dekontları, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, takibin 14,13 TL asıl alacak üzerinden devamına, alacağın %20’sine tekabül eden 2,82 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece itirazın iptali talebi hakkında verilen hüküm, temyiz eden davacıya 27.07.2015 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 08.09.2015 tarihinde verilmiştir. Tebligatın usulsüzlüğü de ileri sürülmediğinden, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davanın kısmen kabulü ile takibin itiraz edilmeden kesinleşen kısım dışında kalan 14,13 TL asıl alacak üzerinden, sadece asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi suretiyle devamına dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacının temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4288, Karar No: 2016/7373, Tarih: 02.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4288 E.  ,  2016/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 24/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. 10/03/2014 tarihli sayısında “ .. ” başlıklı haberde fotoğrafının ve kimlik bilgilerinin fütursuzca kullanıldığını, hakkında karalama ve linç kampanyası başlatıldığını, toplumun bir kesimine hedef gösterildiğini, aile ve ticari hayattaki itibarının zedelendiğini, dava konusu isnatlar ile ilgili olarak hakkında herhangi bir soruşturma bulunmadığını beyanla, yayının hukuka aykırılığının tespiti ile manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen haberin ülkemiz gündeminde bulunan ve paralel devlet yapılanması olarak bilinen hukuk dışı yapılanma hakkında olduğunu, bu konu hakkında ortaya çıkan en küçük iddia ve olayların görünür gerçekler çerçevesinde kamuoyuna aktarılmasının basın özgürlüğü ve haber verme hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğini, habere erişimin engellenmesi isteğinin reddedildiğini, davacı ve .. haber nedeni ile haklarında savcılığa şikayetçi olduklarını, ancak kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, haberin iddia olarak aktarıldığını, .. hakkında soruşturma açılmış bulunduğunu, bu kişinin iletişime geçtiği kişiler hakkında haber yapılmasının basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, haberin genel iddialar üzerine hazırlandığı, halen yürütülen soruşturma kapsamında davacı hakkında paralel yapılanma içinde olduğuna yönelik bir iddianın olmadığı, söz konusu haberin, davacıyı toplumun belirli kesiminde hedef gösterir nitelikte olduğu, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği fotoğraf ve bilgilerin de kullanıldığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.