muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10348, Karar No: 2022/4161, Tarih: 02.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10348 E.  ,  2022/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan arama tutanağına göre, sanığın işletmekte olduğu tütün dükkanında kaçak sigara satışı yapıldığına dair alınan ihbar üzerine olay günü polis ekipleri tarafından müşteri sıfatıyla girilen işyerinde para verilerek gümrük kaçağı sigara istenmesi üzerine, sanığın sigarayı satması ile işyerinde yapılan aramada 89 paket bandrolsüz kaçak sigara yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun "Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139. maddesinde; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilmemesi halinde, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir." hükmü yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

A-Suçun, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması,

B-Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

C-Başka yolla delil elde edilme imkanının bulunmaması,

D-Hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararının bulunmaması,

E-Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması, gereklidir.

Sanığa atılı suç ile ilgili gizli soruşturmacı atanmasının kanuna aykırı olduğu bu haliyle kolluk görevlilerinin suçun tespiti amacıyla sanığın işyerinden kaçak sigara satın almaları sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı cihetle, ele geçen kaçak eşya miktarı ile usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkumiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetildiğinde, beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11933, Karar No: 2017/15262, Tarih: 06.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/11933 E.  ,  2017/15262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelmede;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, özellikle bilirkişi raporuna göre taşınmaz bedelinin tespitinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ve davalıların temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/383, Karar No: 2019/3423, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/383 E.  ,  2019/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20471, Karar No: 2015/32638, Tarih: 23.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/20471 E.  ,  2015/32638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/34652

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2011/221, 2011/414

SANIKLAR : E.. A.., Fatma Didem Kaygusuz, Ş.. S..

KATILAN : M.. G..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanıklar E.. A.. ve Ş.. S..'in resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine, tüm sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık Ş.. S.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar E.. A.. ve Fatma Didem Kaygusuz hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık E.. A.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık Ş.. S.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanık E.. A.. hakkında kurulan resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;

Sanık E.. A..'ın savunmasında, arıza yapan aracı tamir için katılanın işyerine götürdüğü, aracın tamiratı bittikten sonra sanık Ş.. S..'in talimatı doğrultusunda davaya konu çeki ciro ederek katılana verdiğini, katılan ise beyanında söz konusu aracın tamir işini yaparken sanığın çeki getirdiğini, sanık Ş.. S..'e çeki sorarak teyit ettiği, sonrasında çeki ciro ettirerek teslim aldığının anlaşıldığı sanık E.. A..'ın çeki diğer sanık Ş.. S..'in talimatı neticesinde ciro ederek çeki katılana vermesi nedeniyle sanığın suç işleme kastının bulunmaması ve çekin sahte olduğunu bilmeden kullanması karşısında sanık E.. A.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanık Ş.. S.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

b- Sanık Ş.. S.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Dava konusu çeki sanık Ş.. S..'in talimatı doğrultusunda, sanığın sahibi olduğu acenteye ait araçların tamiri karşılığında katılana verilmesi karşısında sanık Ş.. S..'in sahte çeki talimatı doğrultusunda kullandırarak menfaat temin etmesi karşısında hakkında 5237 sayılı yasanın 158/1-f maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat yönünde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32042, Karar No: 2012/39470, Tarih: 27.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/32042 E.  ,  2012/39470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... San. ve Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... şirketinde çalışırken davalıca sigorta çıkışının bildirilerek diğer davalı ... Pazarlama şirketinden sigorta bildiriminin yapıldığını, değişikliğin kendisine bildirilmediğini, işi ile ilgili emir ve talimatların ... şirketi tarafından verildiğini, sigorta prim günlerinin eksik bildirildiğinden iş sözleşmesinin haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... San ve Tic. A.Ş. vekili, davacının önce kendi bünyesinde işe başlayıp daha sonra diğer davalı ile hizmet alım sözleşmesi imzalanması sonucu diğer davalı şirketin bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının bu işleme onay vermesi sebebi ile müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kendi bünyesinde çalıştığı dönemler için tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

... ve Dış Tic.Ltd. Şirketi ise davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her iki işverenliğin birbirinden ayrı şirketler olduğu, davacının çalışmalarının işçi devri olarak gerçekleştiği, davacının çalışmalarının bir bütün olarak değerlendirilerek her iki işverenliğin sorumlu oldukları miktarların ayrı ayrı belirlendiği, davacının iş akdinin davalı işverenlikçe feshedildiği ve haklı fesih iddiasının ispat külfeti davalıda olup bu hususun usulünce ispat edilemediği gerekçe ile davacının işçilik alacaklarının kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (... 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır.... Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır.... Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (... 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde ... Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (... 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (... 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (... 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davacı işçi öncesinde davalı ... A. Ş. işçisi olarak çalışmakta iken bilahare diğer davalı ... Paz. Tur. ve Dış Tic. Ltd. Şirketine nakledildiği ve iş sözleşmesinin bu işveren nezdinde çalıştığı dönemde sona erdiği görülmekte olup, dosyada mevcut tanık beyanları ve dosya içeriğine göre her iki davalı arasında yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda bir işyeri devrinden sözedilmeyeceği gibi davacının ... şirketinde yaptığı iş ve çalışma yeri değişmeksizin çalışmasını sürdürdüğü, bir kısım çalışmalarının diğer davalı üzerinden kuruma bildirildiği, bu durumda davalılar arasında devir olgusu bulunmayıp bu işlemin muvazaalı olduğu ve davacının tüm çalışma süresine göre belirlenen alacaklardan ... şirketinin sorumlu bulunduğu gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4321, Karar No: 2016/5899, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4321 E.  ,  2016/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada İzmir 2. Sulh Hukuk ve Karşıayaka 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın huzurevine yerleşmeden önceki adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise müteveffanın vefat etmeden önce "... Müdürlüğünde" ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, müteveffanın vefat etmeden önce “...” adresinde bulunan ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10970, Karar No: 2011/17207, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10970 E.  ,  2011/17207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşlığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamında oluşacak değer kaybının taşınmazın tüm değerinin binde altısını geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü kabul eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

2- Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre bu oranın %6 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.