muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/508, Karar No: 2022/553, Tarih: 15.09.2022

. 160/2, 206/2-a ve 217/2 hükümlerinin yalnızca kovuşturma aşamasında gündeme alınamayacağı, soruşturmayı yürütenlerin de dosyaya sunulan delilin hukuka aykırı yoldan elde edildiğini tespit ettiği anda bunun değerlendirmesini mahkemeye bırakmadan yapmaları gerektiği,271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 137. maddesinde; iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına yönelik verilen kararlann yerine getirilmesi, iletişim içeriklerinin hangi hallerde yok edileceği konularının düzenlendiği, CMK. 137/3 madde ve fıkrasına göre, şüpheli veya sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığı karan verilmesi, Cumhuriyet savcısının hâkim onayını almaması halinde Cumhuriyet Savcısının dinleme ve kayda almaya son vereceği, yapılan tespit veya dinlemeye ait kayıtlan da denetiminde yok ettirmesi gerektiği, buna ilişkin yok etme tutanağım düzenleyeceği, yok etme işleminin en geç on beş gün içinde yapılacağı, kayıtlann yok edilmesinden sonra en geç on beş gün içinde ilgilisine yazı ile bilgi verileceği, bu yazıda, dinleme ve kayda alınmanın nedeni kapsamı süresi veya sonucunun açıklanacağı, on beş günlük bildirme süresinin soruşturma evresinin bitiminden itibaren başlayacağı, Tüm belirlenen hususlar muvacehesinde;... 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/83 teknik takip, 2010/857 soruşturma, 27.01.2011 tarihli karan ile ... adına kayıtlı. numaralı telefonun CMK 135 ve 137 maddeleri uyannca 3 ay süre ile tespitine, dinlenilmesine, kayda alınmasına, görüşme detay sorgulamalannın yapılmasına, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine, şüpheli şahsa ait telefonların görüşme yaptığı anda bulunduğu baz istasyon!annın tespitine, GPRS bağlantılannın tespiti ve takibinin TİB kanuni dinleme dinleme programı üzerinden alınabilmesine karar verildiği, bahse konu kararın Hâkim ... tarafından verildiği, kararda atılı suçun; suç örgütü kurmak ve buna bağlı olarak örgütün faaliyetleri, gerekçenin ise; “suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe bulunması, talep edilen tedbirin CMK. 135/6 maddesine ilişkin olması, başka suretle delil elde etmenin mümkün olmadığı” şeklinde gösterildiği,Bahse konu Hâkim ... tarafından verilen 27.01.2011 tarihli karardaki “suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe bulunması, talep edilen tedbirin CMK 135/6 maddesine ilişkin olması, başka suretle delil elde etmenin mümkün olmadığı” şeklindeki gerekçenin CMK 135 ila 138. maddelerinde öngörülen emredici hükümleri karşılayacak somut, hukuki ve fiili gerekçelere sahip olmadığı, dolayısıyla dinleme kararının hukuki mesnetten yoksun olarak yasa ve usule aykın olarak verildiği gibi ...ile ...’un 01.12.2008 tarihli telefon görüşmelerine ilişkin iletişimin tespiti tutanağı içeriğinin terör örgütü üyeliği suçunun unsurlannı içermediği, 01.12.2008 tarihli iletişimin tespiti tutanağına dayanılarak 27.01.2011 tarihinde ...’a yönelik dinleme karan verilmesinin usul ve yasaya aykın olduğu, bu eyleminin üyesi olduğu ..

...ile ...’un 01.12.2008 tarihli telefon görüşmelerine ilişkin iletişimin tespiti tutanağı içeriğinin terör örgütü üyeliği suçunun unsurlannı içermediği, 01.12.2008 tarihli iletişimin tespiti tutanağına dayanılarak 27.01.2011 tarihinde ...’a yönelik dinleme karan verilmesinin usul ve yasaya aykın olduğu, bu eyleminin üyesi olduğu ... isimli silahlı terör örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen organizasyonun parçası olarak, mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte hükümlülüğü gerektirir ölçüde olduğu,Tüm bu düzenlemeler doğrultusunda;Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin Cumhuriyet savcısının temel görevim belirlediği, Cumhuriyet savcısının bir suçun işlendiği görünümünü veren bir hâli öğrenir öğrenmez hemen gerçeği saptamak üzere harekete geçeceği, hedefinin, kamu davasım açmaya yer olup olmadığına karar vermek olduğu, ilk işin şüphe karşısında gerçeği belirlemeye çalışmak olduğu, bu maddenin esasta, soruşturma evresinin açılmasını belirttiği, soruşturma evresini açmak görevinin Cumhuriyet savcısına ait olduğu, özel kişilerin ihbar yolu ile sadece soruşturma evresinin açılmasını tahrik edebilecekleri, Cumhuriyet savcısının temel görevinin, suç işlendiği izlenimini veren bir hâli görüp öğrendiğinde gerçeği araştırarak işe girişmek olduğundan şüphelinin aleyhine ve lehine olan hususlan eşit bir çaba göstererek araştıracağı, aynı zamanda suça ait delil, iz, eser ve emareleri toplayacağı ve muhafaza altına alacağı, soruşturma evresinde temel görevi yerine getiren organın faaliyetlerinde üç ilkenin egemen olduğu, bunlann etkinlik, sür’at, dürüstlük ve hakkaniyet ilkeleri olduğu, maddenin ikinci fıkrasında yer alan hükmün, dürüstlük ilkesinin gereği olduğu, bu maddeye göre; bir suçun işlendiğine dair basit şüpheye ulaşan veya kendisine bu yönde bir ihbar veya şikâyet gelen Cumhuriyet savcısı, doğrudan veya emrinde bulunan adli kolluk vasıtasıyla delilleri toplayacağı, şüpheli ya da şüphelilerin kim veya kimler olduğunu öğrenmeye çalışacağı, buna soruşturma dendiği, amacn; maddi hakikate ve adalete ulaşmak, işlenmiş suç bırakmamak, ancak şüphelinin de masumiyet karinesini ve lekelenmeme hakkını yani dürüst yargılanma hakkını koruyup gözetmek yargılanma hakkını koruyup gözetmek, haksız ve yersiz yere suçlanıp damgalanmasını önlemek olduğu, Cumhuriyet Savcısının soruşturduğu suç ve fail veya failleri hakkında hukuka uygun yol ve yöntemlerle elde ettiği delillerden suçun işlendiğine dair yeterli şüpheye ulaşması halinde kamu davası açmak için iddianame tanzim edeceği aksi takdirde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vereceği, hazırlanan iddianamenin eksik olmaması gerektiği, CMK 170 ve 174 maddelerine uygun şekilde hazırlanmasının lazım geldiği aksi halde mahkeme tarafından iddianamenin iade edileceği, CMK

. 160/2 maddesine göre, Cumhuriyet Savcısının şüphelinin yalmzca aleyhine olan delilleri değil lehine olan ve olabilecek delilleri de toplayıp değerlendirmek zorunda olduğu, zira şüphelinin lekelenmeme ve dürüst yargılanma haklan olduğu ve Cumhuriyet Savcısının bu hakları korumak zorunda bulunduğu, Cumhuriyet Savcısının özellikle suçu aydınlatmaya yarayacak delilleri toplaması, şüpheli ve müdafînin bu konu ile ilgili taleplerini dikkate almalı ve değerlendirmesi gerektiği, netice olarak; şüphelinin suçsuzluk karinesini, lekelenmeme ve savunma haklanmn korunması gerektiği, şüpheliye “suçlu” muamelesi yapılamayacağı, bu sebeple somut deliller toplanıp değerlendirilmek suretiyle yeterli şüpheye ulaşmadan dava açılamayacağı, Ceza Muhakemesi Kanunu 170/4 maddesine göre, iddiaya konu eylem ile delillerin ilişkilendirilmek suretiyle iddianamede açıklanması gerektiği,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170

. maddesinde kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısına verildiği, Cumhuriyet savcısının soruşturma evresi sonunda topladığı delille, kamu davasının açılmasını gerektirecek ve yeterlilikte bir şüphe oluşturuyorsa davanın açılması gerektiği, bu şüpheyi haklı kılmıyorsa kovuşturmaya yer olmadığı karan verilmesi gerektiği, buradaki değerlendirmenin sadece iddianame düzenlenmesi gerekip gerekmediği ile sınırlı olacağı, Cumhuriyet savcısının “şüpheden sanık yararlanır” ilkesini uygulayamayacağı, Cumhuriyet savcısının sorumluluktan kaçarak yetkisini kullanmayıp dava açtığı takdirde gereksiz yere mahkemeleri meşgul etmiş ve görevini de iyi yapmamış olacağı, iddianamede Cumhuriyet savcısı tarafından suçun yasal unsurlannm gösterilmesinin zorunlu olduğu, olayın anlatımı yapıldıktan sonra eylemin hangi suça uyduğu ve bu suçun nasıl ve neden oluştuğunun açıklanmasının gerektiği, bünyesinde hiyerarşik bir ilişkinin hakim olduğu, bu ilişki dolayısıyla örgütün, mensupları üzerinde hakimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazandığı, örgütün varlığı için suç işlemek amacı etrafındaki fiili birleşmenin yeterli olduğu, örgütün niteliği itibarıyla devamlılık arz ettiği, bu itibarla, kişilerin belli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi halinde, örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcut olduğu, iştirak ilişkisinden bahsedebilmek için, suç ortaklan nezdinde suçun, konu veya mağdur bakımından somutlaştınlmasmın gerektiği, buna karşılık örgüt yapılanmasında, işlenmesi amaçlanan suçlann konu veya mağdur itibanyla somutlaştınlmasmın zorunlu olmadığı, suç işlemek için örgüt kurulması suçunun somut tehlike suçu olduğu, en az üç kişinin belli amaç etrafında suç işlemek üzere devamlı surette fiilen birleşmesi suretiyle örgüt meydana gelebildiği gibi, kurulan örgütün, güdülen amaç bakımından somut bir tehlike oluşturmayabileceği, bu sebeple, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından, amaçlanan suçlan işlemeye elverişli olmasının aranması gerektiği, bu suçun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, kişilerin suç işlemek amacıyla bir örgütlenme yapısı içerisinde bulunmalan gerektiği, özetle ve

. aynca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-253 esas, 2007/80 karar sayılı karan da göz önüne alındığında; örgüt kurmak suçundan bahsedebilmek için; üye sayısının en az üç veya daha fazla olmasının gerektiği, üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalı, suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşmenin yeterli olduğu, örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek olmadığı gibi işlenen suçlann konu ve mağdur itibanyla somutlaştınlmasmm mümkün olmakla birlikte zorunlu olmadığı, örgüt niteliği itibanyla devamlılık gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelinmesi durumunda iştirak iradesinden bahsedilebileceği, amaçlanan suçlan işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerektiği, belirlenen bu unsurlar aynca ve örgüt suçu yönünden incelendiğinde; örgütün soyut bir birleşme olmayıp, bünyesinde hiyerarşik bir yapının hakim olduğu, suç işlemek için örgüt kurmaktan söz edilebilmesi için sanıklann aralannda önceden anlaşıp ... bölümü ve hiyerarşik bir yapı içerisinde süreklilik gösterecek planlı bir ortaklık ve paylaşım anlayışıyla belirlenmemiş sayıdaki suçlan işlemek amacı etrafında birleşmeleri gerektiği,

Türk Ceza Kanunu’nun “silahlı örgüt” başlıklı 314/3. maddesine göre; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümlerin, TCK. 314. maddesinde belirlenen suç açısından da aynen uygulanacağının kabul edildiği, TCK. 220/7 maddesine göre, örgüte hâkim olan hiyerarşik yapı içerisinde olmamakla birlikte, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişinin, örgüt üyesi kabul edilerek cezalandınlmasının öngörüldüğü, yasa koyucunun silahlı örgütlere yardımı ayn bir suç olarak düzenlemediği, genel örgüt suçlarına ilişkin maddeye atıf yaptığı, buradaki suçun oluşabilmesi için, örgütün devamlılığını ve faaliyetini sürdürebilmesi için yapılacak her türlü yardımın bu suçun kapsamına gireceği, bu suçun meydana gelebilmesinin ön koşulunun yardımın örgüt içerisindeki hiyerarşik yapıya dâhil olmadan yapılması olduğu, örgütle organik bağ içerisinde hiyerarşik yapıya dahil olarak yardım fiili gerçekleştiriliyorsa suç örgütüne yardım suçu değil, örgüt üyeliği suçunun oluşacağı, TCK. 314/3 maddesinde düzenlenen suçun tehlike suçu olması sebebiyle Yüksek Yargıtay'ın bu suça teşebbüsün mümkün olmayacağım belirlediği, süreklilik ve çeşitlilik arz eden faaliyetlerin yapılması sırasında bu suçlar örgüt üyeliği boyutuna kadar yoğunlaşmamış ise bunun teşebbüs olarak nitelendirilemeyeceği, bu eylemlerin kanunun suç saydığı fiillerse ayrıca o suçlara ilişkin yargılama yapılacağı, Yargıtay kararlarında istikrarla belirlendiği üzere örgüt üyeliğinin oluşması için iki yol olduğu, birinci yolun aşama aşama geliştiği, ikinci yolun ise, aşamalar olmadan sanıkların örgüt ile organik bağ içerisine girerek yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik gösteren eylemlerle bulunacağı, buradaki eylemlerin niteliklerinin de önemli olduğu,Türk Ceza Kanunu’nun “adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs” başlıklı 288. maddesinin, kesin bir yargı karan verilmeden önce tamklann beyanlarını veya bilirkişi mütalâalarım ve hüküm ve kararlan etkilemek amacıyla baskıcı ve kötü niyetli yayınlar yapılmasını ve bunlann açıklanmasını cezalandırdığı,Tüm dosya münderecatı, dosya inceleme tutanakları, yasal mevzuat, Yargıtay kararı bütün olarak değerlendirildiğinde;... hakkındaki soruşturmanın 12.03.2011 tarihli TEM Şube görevlileri tarafından tanzim edilen 110 sayfadan ibaret "Haliç'te Yaşayan Simonlar isimli kitap, iddia olunan ... terör örgütü ilişkisi' başlıklı tespit tutanağı ile başladığı,Cumhuriyet Savcısı ...’ın ... hakkında iddianame tanzim ettiği,

...’ın Başkan sıfatı ile, ... ve ...’nin üye Hâkim sıfatı ile 09.09.2011 tarihli iddianamenin kabulüne dair karara katıldıkları,

...’ın Başkan sıfatı ile, ... ve ...’nin üye Hâkim sıfatı ile 09.09.2011 tarihli iddianamenin kabulüne dair karara katıldıkları,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “iddianamenin iadesi” başlıklı 174. maddesine göre; davaya bakacak olan mahkeme kamu davasının açılması için debîlerin yeterli şüpheyi ortaya koymasına karşın, iddianamede fazla olmayan noksanlık saptarsa (şüphelinin açık kimliğinin belirtilmemesi, uygulanması gereken kanun maddesinin gösterilmemesi, bütün delillerin mahkemeye verilmemiş olması ve benzeri gibi) iddianameyi tamamlaması için Cumhuriyet Savcılığı’na geri verilmesine karar vereceği" geri verilme nedenlerinin dokuz ayn bentte gösterildiği, amacın; davanın bir duruşmada sonuçlanmasını sağlayacak alt yapıyı oluşturmak olduğu, suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen iddianamenin iadesinin gerektiği,

...’nın soruşturma aşamasında talep ettiği; kitabın yayın aşaması ile ilgili olarak yayın sürecini gösteren redaksiyon belgeleri gibi maddi deliller, yayınevi bilgisayarları üzerinde kitabın redaksiyon aşamalarını gösteren dijital belgelerin bilirkişi marifetiyle incelenmesi, kitabın yayma hazırlanmasında görev alan redaksiyoncu, editör, tasarımcı ve benzeri çalışanlar ile redaktör ... Kopuzlu, kapak tasarımcısı Onur Can Özdemir, sayfa düzenini yapan ... Yaman ve diğer firma görevlileri ile ... isimli şahıs, yayınevi avukatı Haşan ... Çavuşoğlu’nun dinlenmesi, yayınevi bilgisayarları üzerinde kitabın redaksiyon sürecindeki değişiklikler ve diğer belgelerin tarihi, şekli gibi konularda teknik bilgisayar uzmanlarınca bilirkişi incelemesi yapılması hususlarının araştınlmamasınm suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut delil niteliğinde bulunduğu ve bunların toplanmamasımn CMK. 174. maddesine aykırılık teşkil edeceği,

Tüm bu sebeplerle, şüpheli ya da şüphelilerin iddianame ile kendilerine isnat edilen eylemleri işleyip işlemediği, isnat edilen eylemlerin iddianamede belirtilen suçlan oluşturup oluşturmadığı, devam etmekte olan yargılamanın sonucunda ve bir bütünlük içerisinde görevli Mahkemece belirleneceği ve yine bu belirlemeye göre vanlacak sonucun hukuka uygun olup olmadığı kanun yolu incelemesi ile belirlenecek ise de, mutlak delil niteliğinde bulunan deliller toplanmadan ve Yargıtay 16. Ceza Dairesi’nin 2015/4672 esas, 2016/2330 karar, 21.04.2016 tarihli kararının gerekçesinde de belirlendiği üzere, bu soruşturmada da görev alan ve aynı kişilerden oluşan kolluk personeli grubunun, Türkiye’nin bir çok ilinde yapılan operasyonlarda görev yapması, tüm dokümanlar ile dijital verilerin bu kişiler tarafından incelenerek düzenlenen bu tutanaklara kuşku ile yaklaşmadan ve sorgulamadan itibar edilerek Yasa’ya bariz şekilde aykınlık ile delillerin takdirinde açık keyfilik yapmak suretiyle Başkan ..., Üye Hâkimler ... ve ...’den oluşan Mahkeme heyeti tarafından iddianamenin kabulüne karar verilmesinin usul ve yasa’ya aykırı olduğu,Sonucuna varılmıştır.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100. maddesine göre; tutuklgnamsM hakkında kuvvetli suç şüphesini gösteren somut deliller bulunan kimsenin henüz hüküm verilmeden önce cezalandınlması niteliğinde olmayıp, hukuka uygun etkin bir yargılamanın yürütülebilmesi açısından, belirli amaçlarla ve belirli koşulların varlığı halinde başvurulabilmesi mümkün olan bir koruma tedbiri olduğu, buna göre tutuklama koruma tedbirinin, araç olma ve geçici olma özelliklerine sahip olması gerektiği gibi gecikmede tehlike bulunması, haklı görünüş ve orantılılık ilkelerinin ön koşul niteliğindi: bulunduğu, bütün diğer koruma tedbirleri gibi tutuklamanın da, kural değil istisnâi nitelikte olduğu, koruma tedbirlerinin genel koşullan dışında, Anayasa ve CMK’da özel olarak düzenlenmiş koşullann tamamı gerçekleşmeden tutuklama koruma tedbirine başvurulamayacağt, Anayasa’nın 19/3 maddesinde, tutuklamanın ancak zorunlu durumlarda başvurulabilecek olan koruma tedbiri olduğu hususunun vurgulandığı, tutuklamanın, koşullan oluşsa dahi başvurulması zorunlu bir koruma tedbiri olmadığı, gerek Anayasa’daki “tutuklanabilir” (m. 19/3) gerekse CMK’daki “tutuklama karan verilebilir” (CMK m

. 19/3) gerekse CMK’daki “tutuklama karan verilebilir” (CMK m. 100/1) ifadelerinin tutuklamanın ihtiyariliğini gösterdiği, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun, tutuklama için kuvvetli suç şüphesini gösteren somut delillerin varlığını gerekli gördüğü, kuvvetli şüpheden maksadın, eldeki somut verilere göre şüpheli veya sanığın, Kanunda suç olarak tanımlanmış bir eylemi gerçekleştirdiğine veya bu eyleme iştirak ettiğine ilişkin yüksek bir ihtimâlin varlığı olduğu, bir kimsenin suçüstü hâlinde yakalanmasının bu duruma örnek olarak gösterilebileceği, burada dikkate alınacak kıstasın, şüpheli veya samğın yapılacak yargılama sonucunda mahkûmiyet ihtimâlinin yüksekliği değil, suçu işlediği konusundaki şüphenin yoğunluğu olduğu, kişiye yapılan isnadm ağırlığına rağmen, onun isnada konu fiili gerçekleştirdiği konusunda tereddütler olması ve şüphenin kuvvetli olmaması hâlinde hakkında tutuklama karan verilemeyeceği, hem suçun işlendiği hem de kendisine suç isnat edilen şüpheli veya sanığın suçu işlediği konusunda kuvvetli bir suç şüphesinin varlığını gösteren olgulann bulunmasının gerekli olduğu, kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren bu olgulann tutuklama talebi ve tutuklama karannm gerekçesinde gösterilmesi gerektiği,Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100. maddesinde, üç ayn tutuklama nedenine yer verildiği, bunlardan birisinin varlığı halinde, diğer koşullann da gerçekleşmiş olması hâlinde tutuklama kararının verilebileceği, bu nedenlerin hepsinin bir arada bulunmasının gerekli olmadığı,Şüpheli veya sanığın kaçması, saklanması veya kaçacağı şüphesini uyandıran somut olguların varlığı’nm (CMK m. 100/2-a) bir tutuklama nedeni olarak kabul edildiği, şüpheli veya sanığın, adlî makamlar tarafından yapılacak davetlerin kendisine ulaşmasını, yargılama işlemleri için hazır bulundurulmasını olanaksız kılacak davranışlar içinde bulunmasının kaçması veya saklanması olarak kabul edileceği, bunun için, kişinin kaçma yönünde hazırlıklar yaptığına ilişkin somut olguların olması gerektiği, suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe bulunan eylemin ağırlığı, yargılamaya konu bu eylemin soyut cezasının yüksekliği, kişinin sabit bir adresinin bulunmaması gibi hususlar kişinin kaçma şüphesi açısından belirti niteliğinde oldukları, bu koşullardan birisinin veya birden fazlasının varlığının doğrudan kaçma şüphesi olarak kabul edilmesi olamayacağı, somut olayda bu olguların niçin kaçma şüphesi oluşturduğunun belirlenmesi gerektiği, kaçma şüphesi sebebiyle bir kişinin tutuklanmasına karar verildiğinde, bu şüpheyi gösteren somut olguların da gerekçede açıklanmasının zaruri olduğu, kişinin her davete uyduğu, hakkındaki suç isnadını öğrendiği hâlde normal hayat düzenine devam ettiği, kendisinin gelerek suç ikrarında bulunduğu ya da hakkındaki yakalama enirini öğrenerek kendisinin gelip teslim olduğu durumlarda kaçma şüphesinin varlığından söz edilemeyeceği,

Delillerin karartılması şüphesinin de tutuklama nedenlerinden birisi olduğu, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun, hangi hâllerin delillerin karartılması şüphesini oluşturduğunu açık bir biçimde düzenlediği, Hâkim veya mahkemenin, bu nedene ilişkin olarak vereceği tutuklama kararında kuvvetli şüphenin varlığını gösteren olguları açıklayacağı, delillerden bazılarının yok edilmiş olmasının bu konuda bir hareket noktası olabileceği gibi tanık, mağdur veya bilirkişinin açıklama veya işlemlerini etkilemeye yönelik davranışlar da delillerin karartılması şüphesinin var olduğu şeklînde kabul edilebileceği, şüpheli veya sanığın delilleri bizzat karartmasının gerekli olmadığı, üçüncü kişiler aracılığıyla da delilleri karartma girişiminde bulunmasının mümkün olduğu, bu durumda da şüpheli veya sanık açısından tutuklama nedeninin varlığının kabul edilebileceği, maddede; tanık, mağdur veya başkaları üzerinde baskı yapılması tutuklama nedeni olarak kabul edilmiş olmakla birlikte, onları aldatmaya yönelik hareketler de, bu bağlamda sahte delil üretilmesi delillerin karartılması niteliğinde olacağı, soruşturmanın tamamlanmamış olması, suç ortaklarının kaçak olması, önemli tanıkların henüz dinlenmemiş olması, suç mağdurunun henüz bulunmamış olması hâllerinin kendi başlarına delillerin karartılması konusunda kuvvetli şüphe oluşturmayacağı, delilleri karartma şüphesinin tutuklama nedeni olarak kabul edilebilmesi için, şüpheli veya sanığın soyut olarak delilleri karartabileceği varsayımı değil, herhangi bir delilin karartılması tehlikesinin somut olarak ortaya çıkmış olması gerektiği, olaym ispatı bakımından gerekli olduğu düşünülen bütün delillerin toplanmış olduğu durumlarda, artık delillerin karartılması tehlikesinden söz edilemeyeceğinden bu nedene dayalı bir tutuklama karan verilmesinin de mümkün olmadığı, delillerin karartılması kuvvetli şüphesiyle tutuklama karan verildikten sonra, delillerin toplanıp muhafaza altına alınması üzerine tutukluluğun ortadan kaldırılmasının gerektiği, bütün deliller toplanmış olmasına ve delillerin karartılması tehlikesi ortadan kalkmış bulunmasına rağmen tutukluluğun devam ettirilmesi hâlinde tutuklama işleminin hukuka aykırılığından bahsedilec açısından mevcut delil veya deliller zaten yok edilmiş ve artık yok edilmesi ihtimâli olan bir delil mevcut değilse, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilemeyeceği, suç delillerinin karartıldığının saptandığı ve toplanması gereken veya karartılması ihtimâli olan yeni bir delilin bulunmadığı durumlarda da delillerin karartılması nedenine bağlı olarak tutuklama kararı verilemeyeceği.