muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10119, Karar No: 2023/251, Tarih: 19.01.2023

Her ne kadar ... aşamalardaki sorgu ve savunmasında suçlamaları reddetmiş ve mağdur ... ile hiç yalnız kalmadığını, mağduru dükkânın iç tarafına götürmediğini ve ona karşı cinsel içerikli hiçbir davranışta bulunmadığını ileri sürmüş ise de, müştekinin ve tanıkların anlatımları ile bütün dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, inkâr nitelikli savunmanın suçtan ve cezadan kurtulma amacına yönelik olduğu duraksamasız olarak kabul edilmiştir.

Sübut: Mahkememizce, toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, 07/09/2012 günü öğle saatlerinde mağdur ... ile ablaları tanıklar... ve ...'un oynamak için evlerinden dışarı çıktıkları, ... ile arkadaşı...'nin bir inşaattan topladıkları çivileri satmak amacıyla ... ...'un bulunduğu hurdacı dükkânına götürdükleri, o sırada mağdur ...'un da yanlarında olduğu, ...'nin çiviler karşılığında... ve arkadaşına 1.00 TL para vererek parayı bakkalda bozdurup paylaşmalarını söylediği, onları bu şekilde uzaklaştırırken yanında tuttuğu 09/11/2008 doğumlu mağduru dükkânın arka tarafında bulunan mutfak bölümüne götürüp alt giysilerini çıkartarak cinsel duygularını tatmine tevessül ettiği, o sırada annesinin yönlendirmesi ile kardeşlerini aramaya gelen ...'un içeri girdiği ve ...'u taytı ve külotu ayaklarına kadar indirilmiş hâlde gördüğü, ...'un ...'ye bağırdığı ve kendisini görünce ağlamaya başlayan kardeşi mağduru alıp oradan çıkardığı sabit kabul edilmiş;

Her ne kadar iddianamede ...'nin mağdurun cinsel organına parmağını soktuğu ileri sürülmüş ise de, bu iddiayı doğrulayan yeterli ve somut delillerin mevcut olmadığı göz önüne alınmıştır.

Nitelendirme: Katılan anne ile tanık beyanları, savunma, mağdure hakkında düzenlenen adli muayene rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun, bulunduğu iş yerine ablası...'yla birlikte çivi satmak için gelen dört yaşındaki mağdureyi tutarak içeriye alıp mutfak olarak kullanılan bölüme götürmesinin ardından çevrede göremediği kardeşlerini aramaya çıkan diğer abla tanık ...’un bir süre sonra olay yerine geldiği ve burada beklemekte olan...'dan içeride olduğunu öğrendiği mağdureye bakmak için iş yerine girdiğinde kardeşinin dizlerine kadar inik vaziyette olan kilot ile taytını suça sürüklenen çocuğun alelacele yukarı çektiğini görüp, kardeşlerini de alarak oradan ayrıldığı anlaşıldığından, suç tarihindeki yaşı nedeniyle aşamalarda beyanı alınamayan mağdurenin eylemin işleniş şekline ilişkin annesine söyledikleri ve tanık...’nın beyanlarında hadisenin gelişimine yönelik herhangi bir cebir veya tehditten bahsetmemesi karşısında mevcut haliyle eylemlerin cebir veya tehditle işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu nedenle ...'nin bu şekilde sübut bulan eyleminin TCK'nın 103/1- maddesinde tanımlanan "on beş yaşından küçük çocuğa karşı cinsel istismar" ve TCK'nın 109/1-3-f-5. maddesinde tanımlanan "çocuğa karşı cinsel amaçla hürriyeti kısıtlama" suçlarını oluşturduğu değerlendirilmiştir.

Temel cezaların, artırım ve indirim nedenleri ile seçenek yaptırımların belirlenmesi: ...'nin sabit görülen çocuğun cinsel istismarı suçunu işleyiş biçimi, meydana gelen zararın ve tehlikenin derecesi, ...'nin kastı, amaç ve saiki, eylem sırasındaki ve eylemden sonraki tutum ve davranışları, mağdurun yaşı, rahatsızlığının derecesi ile bütün dosya kapsamı göz önünde bulundurularak temel cezanın cinsel istismar suçu yönünden takdiren ve teşdiden 4 yıl hapis cezası olarak; hürriyeti kısıtlama suçu yönünden, takdiren alt sınır esas alınmak suretiyle 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi; ...'nin suç tarihinde 15 - 18 yaş grubunda olması nedeniyle TCK'nın 31/3. maddesi gereğince her iki suç nedeniyle verilen cezaların 1/3 oranında indirilmesi, Cezanın ... üzerinde göstereceği olası etkiler gözetilerek takdiri indirim maddesinin her iki suç yönünden ... yararına uygulanması gerektiği; Yasal şartları bulunmadığından ...'ye verilen cezalarda başkaca artırım veya indirim yapılmasına yer olmadığı,

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünde ...'nin daha önceden kasıtlı suçtan mahkum olmaması, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşması nedeniyle verilen cezanın TCK 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından ise ...'nin daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce kanaata varılması, suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun herhangi bir zarara uğramaması nedeni ile 5395 sayılı ... Koruma Kanunu 23 maddesinin yolamasıyla CMK 231/6. maddesi gereğince ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Zaman bakımından uygulama: Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile TCK'nın 103. maddesi değiştirilmiş ve yeniden düzenleme yapılmıştır. Değişiklik sonrası Yasa metninin uygulanması hâlinde: ...'nin eylemine uyan TCK'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 103/1-a. maddesi gereğince, yukarıda işaret edilen teşdit sebepleri gözetilerek, takdiren 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ...'nin yaş küçüklüğü nedeniyle cezasında TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ... üzerinde göstereceği olası etkiler gözetilerek TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezası takdiren 1/6 oranında indirilmek suretiyle ...'nin bu suç nedeniyle sonuçta 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekecektir. Bu hâlde Yasa değişikliğinin ... yararına sonuç getirmediği gözetilmiş, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan düzenleme gözetilerek aşağıda yazılı hüküm kurulmuştur. " şeklindeki gerekçelerle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Katılan mağdure vekilinin, suça sürüklenen çocuğun cebirle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmaması; suça sürüklenen ... müdafiin ise atılı suçun işlenmediği ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hüküm hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen ... müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31867, Karar No: 2021/3248, Tarih: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31867 E.  ,  2021/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

26.10.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1 haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) ... hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz isteminin incelenmesinde;

Aynı eylemle birden fazla görevli memura karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılan sanık ... hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç artırımı yapılması gerektiğinin, görevini yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi ile işlendiği anlaşılmakla sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı sayılı Kanun’un 265/3 maddesinden artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...’un adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/377 E 2009/1006 K sayılı ilamının suç tarihinden sonra 17.06.2013 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanık ...’un adli sicil kaydına göre Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.08.2009 tarihli ve 2009/269 E 2009/394 K sayılı yağma suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi; sanık ... hakkında daha ağır cezayı içeren Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.07.2007 tarih ve 2007/13 E 2007/520 K sayılı 10.11.2011 tarihinde yerine getirilen hırsızlık suçundan hükmedilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2011 tarihli 2009/205 E 2011/576 K sayılı 8.100,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın mükerrerliğe esas alınması, ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanıklar hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümler fıkralarından sanık ... hakkında Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/377 E 2009/1006 K sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,; sanık ... Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2011 2009/205 E 2011/576 K sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, sanık ... hakkında Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.08.2009 tarihli ve 2009/269 E 2009/394 K sayılı yağma suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasına; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık ...’un kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/377 E 2009/1006 K sayılı kararındaki cezaya göre belirlenmesine, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanık ... hakkında Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.07.2007 tarih ve 2007/13 E 2007/520 K sayılı 10.11.2011 tarihinde yerine getirilen hırsızlık suçundan hükmedilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık ...’ın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2011 tarihli 2009/205 E 2011/576 K sayılı ilamındaki cezaya göre belirlenmesine, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5711, Karar No: 2013/10782, Tarih: 10.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5711 E.  ,  2013/10782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.03.2012" yerine "08.11.2011" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Hacizli menkullerin ayrıldığı iş yerinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9634, Karar No: 2012/2168, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9634 E.  ,  2012/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekti- ğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğun- dan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14596, Karar No: 2016/13902, Tarih: 20.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/14596 E.  ,  2016/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların 27.05.2011 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşandıkları, velayetin davacı anneye verildiği, müşterek çocuk ile davalı baba arasında her yılın Ağustos ayının 1-30, dini ve milli bayramların 2. ve 3. günü, her ayın ilk haftası Cumartesi günü saat 10.00’dan pazar akşamı saat 17:00’a kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı anne küçük Batu’nun TİP 1 diyabet hastası olduğunu belirterek kişisisel ilişkinin sınırlandırılarak yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Mahkemece müşterek çocuk ile davalı babası arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, kişisel ilişki kurulurken çocuğun 14 yaşını doldurmadan öncesi ve sonrası ayrı ayrı düzenlenerek, kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı, eğitim ve sağlık durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden müşterek çocuk ile davalı baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, temyize konu diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22115, Karar No: 2013/18315, Tarih: 13.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/22115 E.  ,  2013/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyeden alınan taşıma ve ulaşım işinde şoför olarak en son diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, 31.12.2010 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket, davacının hizmetinin belirli süreli iş sözleşmesinin süresinin bitmesi nedeniyle sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ihale makamı olduğunu, kendilerine husumet düşmeyeceğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih iradesinin açıklanması ve arada geçen çalışılmayan dönem gözetildiğinde sonraki sözleşmenin yeni bir iş sözleşmesi olduğu ve işyeri devri kurallarının uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.07.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.