muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5903, Karar No: 2006/6462, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5903 E.  ,  2006/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.....ile aleyhine temyiz olunan davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurullarından bu hususta ek raporlar alınıp, hasıl olacak duruma göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10724, Karar No: 2013/13646, Tarih: 27.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/10724 E.  ,  2013/13646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2010 tarih ve 2008/186-2010/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Beşir Kitabevi’nin sahibi olduğunu, müvekkilinin davalı ile görüşerek kendisinden Hızlı&Pratik&Kolay İngilizce, Fransızca, Almanca ve İspanyolca Konuşma Kılavuzu, Dilbilgisi-Sözlük kitaplarının hazırlanmasını talep ettiğini, aralarında 10/05/2002 tarihinde sözleşme imzalandığını, davalının söz konusu sözleşme ile kitaplar üzerindeki tüm mali haklarını müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin sözleşme gereği üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini ve bu kitaplarla ilgili davalıya ödemeler yaptığı halde davalının müvekkiline devrettiği kitaplarla aynı veya benzer ad ve içerikte kitap basımı için bir başka yayınevi ile anlaşma ve sözleşme yapamayacağını bilmesine rağmen, dava dışı Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti. ile hukuka aykırı şekilde anlaşma yaptığını, davalının bu tutumunun müvekkilinin mali ve manevi haklarına zarar verdiğini ileri sürerek 5,00 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş ve 18.06.2010 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 18.742,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile Alfa Basım Ltd. Şti. tarafından basımı yapılan kitapların, konu başlıkları dışında birbirlerinden farklı olduğunu, davacı tarafından teslim edilen eserler üzerinde izinsiz olarak tahrifat yapıldığını ve herhangi bir onayı olmaksızın kitapların ismi ile yayınlandığını, davacının bu tutumunun tecavüz niteliği taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile Alfa Basım Ltd. Şti. tarafından basımı yapılan kitapların, konu başlıkları dışında birbirlerinden farklı olduğunu, davacı tarafından teslim edilen eserler üzerinde izinsiz olarak tahrifat yapıldığını ve herhangi bir onayı olmaksızın kitapların ismi ile yayınlandığını, davacının bu tutumunun tecavüz niteliği taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacısı ile yaptığı sözleşmelerle birçok dilde konuşma kılavuzu, dil bilgisi sözlük niteliğinde kitap hazırlayacağı ve bu kitaplarla ilgili çoğaltma, yayma gibi mali haklarını davacının yayın evine devrettiği ve sözleşmenin 5. maddesinde de belirtildiği üzere devrettiği bu haklarla ilgili kitaplarla aynı veya benzer ad veya içerikte kitap basamayacağı, yayınlayamayacağı ya da bu amaçla başka bir yayıneviyle sözleşme yapamayacağı şeklinde kabulüne rağmen ve henüz sözleşme geçerliliğini korumakta iken, bu kez 10/09/2004 tarihli dava dışı Alfa Basım Yayın Dağıtım Ltd. Şti. ile davacıyla yaptığı sözleşmedeki kitaplarla gerek içerik, gerekse ad itibarıyla benzer ve aynı sayılabilecek nitelikte kitap yazmak üzere, sözleşme yaptığı ve dava dışı şirketin de benzer kitapları basarak satışa sunduğu, dolayısıyla davacının mali haklarının zarara uğradığı, FSEK 14 ve müteakip maddelerinde belirtildiği üzere eserden kaynaklanan manevi haklar, eser sahibine ait olup sözleşmeye dayalı olarak mali hakları devralan davacının eser sahibi olan davalıdan manevi tazminat talebi yasal olmadığı gibi genel hukuk kurallarına da aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının manevi tazminat talebinin reddine, 18.742,50 TL maddi tazminattan 5,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 16/06/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca davalı tarafından hazırlanan Hızlı&Pratik&Kolay İngilizce, Fransızca, Almanca ve İspanyolca Konuşma Kılavuzu, Dilbilgisi-Sözlük kitapları üzerindeki davalının tüm mali haklarını davacıya devrettiği, sözleşme gereği davalının devrettiği kitaplarla aynı veya benzer ad ve içerikte kitap basımı için bir başka yayınevi ile anlaşma ve sözleşme yapamayacağı yasağına rağmen, dava dışı Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti. ile hukuka aykırı şekilde anlaşma yaptığı, davalının bu tutumunun davacının mali ve manevi haklarına zarar verdiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı savunmasında davacıya sözleşme gereği verdiği eserler ile dava dışı Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti'ne verdiği eserlerin farklı olduğunu savunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak davacının yayımladığı kitaplar ile dava dışı Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti'nin yayımladığı kitapların birbiri ile tamamen aynı olmadığı, ancak büyük ölçüde benzerlikler taşıdığı, aslında bu kitaplarda benzerliklerin kaçınılmaz olduğu, iki kitap arasındaki temel farkın telaffuzların yani, yabancı dildeki kelimelerin okunuş şekillerinin gösterilmesindeki biçimde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, alınan bilirkişi raporu yeterli değildir. Zira, bilirkişi heyetinde fonetik konusunda uzman bilirkişi bulunmamaktadır. O halde mahkemece fonetik konusunda uzman bir öğretim üyesinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden taraflar arasındaki sözleşmeye konu olan kitaplar ile dava dışı Alfa Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti. tarafından basılan kitapların aynı yada farklı eserler niteliğinde olup olmadığı hususunda görüş alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3717, Karar No: 2014/12198, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3717 E.  ,  2014/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/312-2013/829

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde davalı taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı K.. Enerji A.Ş., U.. Enerji A.Ş. vekili Av.C.. K.., davalı D.. İnş. ve Tic.A.Ş. vekili Av.A.. T.. ve karşı taraftan davacı M.. K.. vekili Av.O.. B.. geldiler, Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş; davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş.'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19191, Karar No: 2020/3655, Tarih: 24.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19191 E.  ,  2020/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen kararlara ilişkin yapılan temyiz incelmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas -12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4163, Karar No: 2018/6041, Tarih: 27.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4163 E.  ,  2018/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

............

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;........sayılı parselde kayıtlı......yöneticisi olduğunu beyan ederek; apartmandaki 3 nolu bağımsız bölümün kiracısının merdiven boşluğuna koymuş olduğu ayakkabılığın ve ana yapının teras betonuna dikmiş olduğu çanak antenin kaldırmasına, bağımsız bölümdeki balkon tamiratının yaptırılmasına, bodrum katta sığınağa koymuş olduğu odun kömür ve yanıcı maddelerin kaldırılmasına karar verilmesini dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından merdiven boşluğuna konulan ayakkabılığın kaldırılmasına, bodrum katta bulunan sığınağa konulan eşyaların kaldırılmasına, ana yapının teras betonuna konulan anten direğinin kaldırılmasına, davalıya eksiklikleri gidermesi için Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince 15 gün süre verilmesine, bu sürede yerine getirilmezse kararın icraen infazına, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz edenin temyiz harcı yatırmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Dava, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı olarak yapılan imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E., 2011/315 K.)

Bu çerçevede davalının, adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, davalının temyiz dilekçesine fakirlik belgesini, sigortalılığının bulunmadığına dair belgeyi ve gelir tespit raporunu ekleyerek temyiz harcı yatırmadığı ve temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmış; davalı yönünden adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tespitine ilişkin olarak; davalının üzerine kayıtlı mal varlığı bulunup bulunmadığı, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından gelir dışında bir yardım alıp almadığı hususlarını da kapsar şekilde sosyal - ekonomik durum araştırması yapıldıktan sonra geri çevirme ilamı üzerine yeniden Dairemize gönderilen dosya tüm kapsamı ile ile değerlendirildikten sonra:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yedinci kısmının 2. bölümü "Adli Yardım" başlıklı olup 334. maddesi ve devamında bu hukuki kurum (adli yardım);

"Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukukî korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin

........

açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. "(md.334/1), "Adli yardım kararı, ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar." (335/1/a), "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder."(335/3), "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." (336/3), Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." (336/4), Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz." (337/3), Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur." (339/1) şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

1) Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336. maddesi gereğince davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İşin esasının incelenmesine gelince;

2) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; mahkemece dava konusu taşınmazdaki projeye aykırılıklar bilirkişi raporu ile belirlenip ortak alan olduğu anlaşılan yerlere davalı tarafından yapılan müdahale tespit edilerek müdahalenin önlenmesine ve tayin edilen süre içerisinde eski hale getirilmesine karar verildiğine göre, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA; adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta temyiz edenden alınmamış olan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına 27/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2016/10177, Karar No: 2017/946, Tarih: 06.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10177 E.  ,  2017/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, 22.10.2014 tarihinde sanığa yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.10.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1215, Karar No: 2011/914, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1215 E.  ,  2011/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

İcra Mahkemesince verilen karar doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de, kararın temyizen incelenebilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmesi gerekli olup, bu sürecin tamamlanabilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.