muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10537, Karar No: 2023/1500, Tarih: 30.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10537 E.  ,  2023/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/829 E., 2022/1789 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 07.03.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/145 E., 2019/776 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ''annem bizimle kalmalı, sen onun her dediğini yapmalısın'' diye ilgisi olmayan cevaplar vermiş olduğunu, davalının gerek evde gerekse de herhangi bir arkadaş ortamında davacıyı küçük düşürücü, hakaretamiz laflar ile taciz etmeye ... olduğunu ve bunu alışkanlık haline getirmiş olduğunu, davalının ''çok konuşma, ben ne dersem o'' diye alakasız laflar söylediğini, davalının aniden hiçbir sebep yokken incir kabuğunu doldurmayacak bir tartışma çıkarttığını iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacı için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası takdirine, 50.000 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının bozdurmuş olduğu 7 adet bilezik, 1 adet set, 1 çift altın küpe, beştaş yüzük bedeli olan 21.500,00 TL ile altın kelepçe bedeli olan 7.000,00 TL ile birlikte toplamda 28.500,00 TL'nin davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının,müvekkiline saygısız davrandığını ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını belirterek karşı davanın reddi ile davalarının kabulüne,evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 60.000,00 TL manevî, 10.000,00 TL maddî tazminatın davacı- karşı davalıdan alınarak davalı- karşı davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının,müvekkiline saygısız davrandığını ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını belirterek karşı davanın reddi ile davalarının kabulüne,evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 60.000,00 TL manevî, 10.000,00 TL maddî tazminatın davacı- karşı davalıdan alınarak davalı- karşı davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan, ziynet eşyalarını bozdurmak için davacı- karşı davalı kadına baskı yapan, ortada hiç bir sebep yokken evlilik birliğini bitirme kastını dile getiren davalı- karşı davacı ...'ın, babasının evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan davacı- karşı davalı ...'a oranla daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davacı- karşı davalı ve davalı- karşı davacının davalarının kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyarınca boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadının boşanmakla mevcut ve beklenen menfaatlerinin zedelendiği, kişilik haklarına saldırı olduğu gerekçesi ile kadın yararına aylık 10.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir. karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili; erkeğin kabul edilen davası ve kusur yönünden, süresinde istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili; kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kabul ve reddedilen tazminatlar ve ziynet alacağı davasının kabul edilen kısımları yönünden süresinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, delillerin yeterince incelenmediğini, evlilik birliğinin davacının kusurlu davranışları nedeniyle bozulduğunu bildirerek, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, kabul ve reddedilen tazminatlar yönünden süresinde temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, delillerin yeterince incelenmediğini, evlilik birliğinin davacının kusurlu davranışları nedeniyle bozulduğunu bildirerek, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, kabul ve reddedilen tazminatlar yönünden süresinde temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, kadın lehine hükmedilen tazminatların şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları ile erkeğin tazminat taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174üncü maddesi,175inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2439, Karar No: 2008/4047, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2439 E.  ,  2008/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık kira tesbitine ilişkin olup, hasılat kirası ile ilgisi bulunmadığından temyiz inceleme görevi 3.Hukuk Dairesinindir. Ne var ki 3.Hukuk Dairesi tarafından da görevsizlik verilmiş olmakla uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yüksek 1. Başkanlığa sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilmesine, 27.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5237, Karar No: 2015/33426, Tarih: 22.12.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/5237 E.  ,  2015/33426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/317319

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 05/11/2015 – 2015/317319

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 28/02/2014 tarihli 2012/13300 esas ve

2014/1369 karar sayılı bozma kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : BURSA 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/05/2011 tarihli

2011/91 esas ve 2011/183 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I- KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar hakkında Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 06/05/2011 tarihinde 2011/91 esas ve 2011/183 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmü sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 28/02/2014 tarihinde 2012/13300 esas ve 2014/1369 karar sayı ile sanıklar Sezgin, Sevda ve Kadriye (Mustafa kızı) hakkındaki hükümlerin onanmasına; sanık K.. (S.. kızı) hakkındaki hükmün ise düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir.

II- İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; “TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulü yerinde değildir. "Gizli soruşturmacı" 5271 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 139. maddesi ile 'Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 23-28. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre; Soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür. (CMK 139/4; Yönetmelik 27/1)

Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli

Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli

soruşturmacı bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez. Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi ve ona bunun için fırsat vermesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâl edilmiş olur. Esas olan gizli soruşturmacı olan görevlinin bir suç işlendiğini tespit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarmasıdır. Oysa somut olayda, gizli soruşturmacının sanık S.. C..'ndan 04/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığı 3 gram esrar yine sanık Sevda'dan 20/01/2011, 21/01/2011, 23/01/2011, 28/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde toplam 9,8 gram esrar, sanık Sezgin'den 31/12/2010 tarihinde 20 TL karşılığı 2,6 gram esrar, yine sanık S..'den 18/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde toplam 4,6 gram esrar aldığı, yine gizli soruşturmacının aynı şekilde sanık K..e (M.. kızı)'den 15/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığı 0,7 gram esrar, yine sanık K..( M.. kızı)'den 30/01/2011 tarihinde toplam 1,2 gram esrar ve sanık Kadriye( Sezgin kızı )'den 18/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığı 2 gram esrar, yine sanık K..( S.. kızı )'den 26/01/2011 ve 30/01/2011 tarihlerinde toplam 2,6 gram esrar almıştır. Gizli soruşturmacının sanıklardan ilk uyuşturucu madde satın almasıyla sanıkların "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen görevlilerin sanıkları yakalanmayıp eylemine devam imkanı sağlanarak gizli soruşturmacı tarafından tekrar uyuşturucu madde alınması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle gizli soruşturmacının sanıklardan uyuşturucu madde satın almasından sonra tekrar sanıklar birden fazla esrar alması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanıklara fazla ceza verilmesi yerinde olmadığından yerel mahkeme kararının bozulması için itiraz etmek gerekmiştir” denilerek, Dairemizin sanıklar hakkındaki kararının kaldırılması ve yerel Mahkeme hükmünün belirtilen nedenle bozulması istenmiştir.

III- İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24/12/2010 tarihinde 2010/2040 değişik iş sayı ile "gizli soruşturmacı" görevlendirilmiştir.

III- İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24/12/2010 tarihinde 2010/2040 değişik iş sayı ile "gizli soruşturmacı" görevlendirilmiştir.

Gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kolluk görevlisinin sanık Sevda'dan 04/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 3 gram esrar, 20/01/2011, 21/01/2011, 23/01/2011, 28/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde 10'ar TL karşılığında toplam 9,8 gram esrar; sanık Sezgin'den 31/12/2010 tarihinde 20 TL karşılığında 2,6 gram esrar, 18/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde 10'ar TL karşılığında toplam 4,6 gram esrar; sanık Kadriye'den (Mustafa kızı) 15/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 0,7 gram esrar ve 30/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 1,2 gram esrar; sanık Kadriye'den (Sezgin kızı) 18/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 2 gram esrar, 26/01/2011 ve 30/01/2011 tarihlerinde ise 10'ar TL karşılığında toplam 2,6 gram esrar aldığı anlaşılmıştır.

Kolluk görevlisinin gerçek iradesi uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olaylarda “uyuşturucu madde satma” gerçekleşmemiştir. Sanıkların hareketleri bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmüştür.

IV- KARAR: Açıklanan nedenlerle;

A) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

B) Dairemizin 28/02/2014 tarihli 2012/13300 esas ve 2014/1369 karar sayılı onama ve düzeltilerek onama kararlarının KALDIRILMASINA,

C) Sanıklar hakkındaki hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının

dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

C) Sanıklar hakkındaki hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının

dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlisinin, sanık Sevda'dan 04/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 3 gram esrar, 20/01/2011, 21/01/2011, 23/01/2011, 28/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde 10'ar TL karşılığında toplam 9,8 gram esrar; sanık Sezgin'den 31/12/2010 tarihinde 20 TL karşılığında 2,6 gram esrar, 18/01/2011 ve 02/02/2011 tarihlerinde 10'ar TL karşılığında toplam 4,6 gram esrar; sanık K..'den (M.. kızı) 15/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 0,7 gram esrar ve 30/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 1,2 gram esrar; sanık K..'den (S.. kızı) 18/01/2011 tarihinde 10 TL karşılığında 2 gram esrar, 26/01/2011 ve 30/01/2011 tarihlerinde ise 10'ar TL karşılığında toplam 2,6 gram esrar aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olaylarda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında; suç tarihinde 18 yaşını bitirmeyen çocuk sanık K.. (S.. kızı) hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı ve sözü edilen maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık K.. (S.. kızı) hakkında “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmesi,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, S.. k.. K.. dışındaki sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12184, Karar No: 2010/7942, Tarih: 29.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12184 E.  ,  2010/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Kilisesi Vakfı ve ... aleyhine 09/11/2005 gününde verilen dilekçe ile davalılara ait binada çıkan yangın nedeniyle binası zarar gören davacının bu iddasına dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalılara ait binada başlayan yangın nedeniyle paydaşı olduğu binası zarar gören davacının uğradığı maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporu, İstanbul Asliye 4. Hukuk Hakimliği’nin aynı olaya dayanan ve sigorta şirketi tarafından davalılar hakkında açılan rücu yolu ile tazminat istemine ilişkin davada yapılan keşif sonucu alınmıştır. Aynı bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak verilen İstanbul Asliye 4. Hukuk Hakimliği’nin 23.03.2005 gün ve 2004/250-2005/46 sayılı istemin reddine ilişkin kararı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 26.06.2006 gün ve 2005/7304-2006/741 sayılı kararıyla; rapordaki belirlemelerin önceden kestirmeye (tahmine) dayalı olduğu, olayın sıcaklığı üzerindeyken düzenlenen yangın raporunda, yangının çıkış yeri olarak davalılara ait binanın gösterildiği, olayın haksız eylemden kaynaklanması nedeniyle tanık dinlenebileceği, gerektiğinde yangın tutanağını düzenleyen görevliler de dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği vurgulanarak, eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur. Böylece karara dayanak olan rapora göre verilen bir başka karar Yargıtay ilgili dairesince bozulduğundan artık bu raporun dayanak alınması doğru görülmemiştir.

Yerel mahkemece, aynı olay ile ilgili olarak İstanbul Asliye 4. Hukuk Hakimliğindeki davanın sonucu beklenilerek ya da o dosyada saptanan kanıtlar araştırılıp irdelenerek, gerekirse yukarıda sözü edilen bozma kararında belirtilen yönde bilirkişi incelemesi yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10304, Karar No: 2012/19607, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10304 E.  ,  2012/19607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2011 tarih ve 2011/251-2011/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Beşiktaş 1. Noterliği'nin 27.12.2007 tarihli sözleşmesi ile “kendinden hareketli kazık çakma makinesi”ni dava dışı TEB Finansal Kiralama A.Ş.'den kiraladığını, sözleşmenin devamı sırasında dava dışı anılan şirketçe, Beşiktaş 1. Noterliği'nin 26.02.2010 tarihli sözleşmesi ile kiralama işleminin davalıya devredildiğini, kiralanan iş makinesinin mülkiyeti müvekkiline geçmediği halde müvekkilince yanlışlıkla davalıya fatura edildiğini, davalıdan faturanın iadesi talep edilmiş ise de bunun kabul edilmediğini ileri sürerek, 09.02.2010 tarih ve 241.740,00 TL bedelli faturanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin yerleşim yerinin Beylikdüzü – İstanbul olup buna göre yetkili mahkemenin Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesi usulüne uygun biçimde düzenlenmediğinden sözleşmede bulunan yetki şartının geçersiz olduğu, davanın, HUMK'nın 9. maddesi hükmüne göre davalının ikametgahı mahkemesinde açılmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle, yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin bu nedenle reddine, dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 22. maddesine göre kamu düzeni dışında, taraflar mahkemenin yetkisini, yetki sözleşmesi ile yazılı olarak belirleyebilir, bu durumda o mahkeme davaya bakmaktan kaçınamaz. Buna göre yetki sözleşmesinin yazılı olarak yapılması yeterlidir. Asıl sözleşme resmi şekle tabi olsa bile yetki sözleşmesi adi yazılı şekilde yapılabilir. Somut olayda, taraflar arasında adi yazılı şekilde düzenlenen sözleşmede Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu belirlenmiş, ancak mahkemece yetki sözleşmesinin geçerli olduğu gözden kaçırılarak yazılı gerekçeyle yetki itirazının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.