muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3416, Karar No: 2024/4180, Tarih: 12.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/3416 E.  ,  2024/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2888 - 2023/383

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2015/1206 Esas, 2020/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Karara karşı temyiz dışı bazı sanıklar ve sanık müdafiileri ile katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/3452 Esas, 2021/2353 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/496 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ,Sakarya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2022/2888 Esas, 2023/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 303 ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca gereğince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yerine;

"1-Sanık hakkında 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına," ,

ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına," ,

ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Her ne kadar sanık hakkında iskele ve kulübe yapmak suretiyle 2863 sayılı yasa muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın savunmasında geçen kulübenin tespit edilemediği, mahkememizce 2018 yılında yapılan keşif sonrası alınan raporda bildirilen iskele ile yine mahkememizce 14.02.2022 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporundaki iskelelerin farklı olduğu, sanığın sonraki iskele ile bir alakasının olmadığını, kendi yaptığı iskele ile kulübeyi söktüğünü beyan ettiği eski tarihli hava fotoğraflarında da alanın ağaçlık olması nedeni ile bir tespit yapılamadığı bu kapsamda; sanığın söz konusu iskele ve kulübeyi doğal sit ilanı kararından sonra yapıldığını gösterir herhangi bir somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"İlk derece mahkemesince sanığın 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan beraatine dair karar verilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçun suç tarihinin gerekçeli kararda 2014 yılı olarak belirtilse de yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu iskelenin yaklaşık 20 yıl önce yapılmış olduğunun belirtildiği, 2863 sayılı kanun 65/1 maddesinde düzenlenen suçun ani hareketli suç tiplerinden olup inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştirilmesiyle suçun tamamlandığı, sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi olup bu süre ilk derece mahkemesinin karar tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf talebi bu sebeplerle yerinde ise de; bu aykırılıklar CMK'nın 303 ve 280/1-c maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan istinaf yoluna başvurulan Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/06/2022 tarih ve 2022/129 (E) ve 2022/496 (K) sayılı ilamının tamamen kaldırılmasına, yerine, sanık hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir."

Ayrıca, Bölge Adliye Mahkemesince kararda "Benzer konuda Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 15/05/2013 tarih ve 2012/27416 E- 2013/13727 K sayılı ilamında belirtildiği üzere; mahkemece icra edilen keşifte, dava konusu sit alanı içerisinde iddianame anlatımında olmayan ahşap çitle çevrili 2018 yılından sonra 2x3 metre boyutlarında ahşap kazıklar üzerine yapılmış iskelenin belirlendiği anlaşılmış olup, söz konusu uygulama ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu ", tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında mevcut 09.03.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda yer verilen ve dava konusu edilmeyen yeni aykırılıklar ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

09.03.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, suça konu iskelenin 2018 tarihli bilirkişi raporuna göre yaklaşık 20 yıllık olduğu, mahkemece 21.03.2022 günü icra edilen keşifte ise bu iskelenin mevcut olmadığı ve yeni bir iskele yapılmış olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında dava konusu iskele bakımından suç tarihinin "1998" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1998 yılından itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18519, Karar No: 2020/3982, Tarih: 25.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18519 E.  ,  2020/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Men'i Müdahale Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ... merkez ... köyü 310 parsel sayılı taşınmaz 1966 yılında kadastro çalışmalarından önce ve kadastro çalışmaları esnasında aktif nehir yatağı olmasına rağmen davalı adına tescil edilmiştir. Bu durumun ekli 1985 tarihli askeri harita üzerinde ve imar paftasında açıkça göründüğünü, taşınmazın bulunduğu alanın tamamen kumluk ve ... yatağında olduğu görülmektedir. 3402 sayılı Kanun'un 16 maddesi "devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardar çıkan kaynaklar) gibi tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz,göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlamaya tabi değildirler ve mülkiyete konu edilemezler" hükmü gereği dava konusu edilen taşınmazlar özel mülkiyete konu olamazlar,ekli yargıtay kararları da aktif dere yataklarının kamu malı niteliğinde olduğu ve imar uygulaması yapılmış olmasının özel mülkiyete konu edilmesini sağlamayacağı ve bu taşınmazların sicillerinin olamayacağı görüşüyle terkini gerektiğini belirtmiştir.Bu nedenlerle davaya konu taşınmazın tapusunun iptali ve tapudan terkinine karar verilmesini, yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretinin davalılar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, evveliyatı özel mülkiyete ait tapulu arazi olan taşınmazın daha sonra dere yatağının yön değiştirmesi sonucu Murat nehrinin taşınmazın ortasından geçtiği, davacı ...'nin tapu iptali tescil davasını açmakta haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; nehir yatağı altında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK'nin 999/2. maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Dava; nehir yatağı altında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK'nin 999/2. maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Somut olayda; çekişme konusu 23.600,00 m2 yüzölçümlü 310 parsel sayılı taşınmazın 10.01.1971 tarihinde kesinleşen kadastro sınırları itibariyle doğu ve güneyinin ... ile çevrili olduğu, DSİ. tarafından dere ıslah çalışmaları ile Murat nehrinin akış yönünün değiştirildiği ve neticede 05.05.2015 tarihli fen bilirkişisinin raporunda belirtildiği üzere ... dere yatağının 310 parselin içerisinde kaldığı ,rapora ekli krokide C harfi ile işaretlenen kısmın dere yatağı, B ve D harfi ile işaretli kısımların ise set olduğu görülmüştür.

Her ne kadar ıslah çalışmaları öncesinde taşınmaz özel mülkiyete konu ise de yukarıda izah edildiği üzere TMK'nin 999/2. maddesi uyarınca set ve set içinde kalan dere yatağı belirlenerek bu kısmın tapusunun iptali ile terkine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13558, Karar No: 2012/6970, Tarih: 12.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13558 E.  ,  2012/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

1-Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli ve haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının ..... İşletme Başkanlığı  işçisi olduğundan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı hakkındaki sağlık kurul raporunun Diyarbakır Devlet Hastanesinden alındığı ancak mevcut işyerinde çalışamıyacağına ilişkin raporun ise Dicle Üniversitesinden tek bir doktor tarafından verildiği bu durumda işyerinde çalışamayacağına ilişkin bir sağlık kurulu raporu bulunmadığı, ayrıca her iki rapor arasında yaklaşık on aylık bir süre bulunduğu, bu on aylık sürede davacının aynı işyerinde çalışmış olduğuda gözönüne alındığında gerçekleştirilen feshin haksız olduğu kanaati ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının 01.09.1992 tarihinde beri işyerinde kalifiye işçi olarak çalıştığı  ve işyeri olarak Milli Savunma Bakanlığı  ..... Bölgesi 3. İşletme Müdürlüğü isminin kayıtlarda yer aldığı, davalı tarafında husumet itirazında bulunulurken davalının MSB ......... İşletme Başkanlığının işçisi olduğu, 4636 sayılı Milli Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve ...İşletme Başkanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde başkanlığın tüzel kişiliğinin bulunduğu ve özel bütçeli olduğunun belirtildiği, mahkemce davacının işe giriş ve varsa işyeri değişikliğine dair belgeleri getirtilerek işverenin belirlenerek husumete dair itirazının giderilmesi öncelikle gerekirken bu yönde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

2-Davalı tarafın kim olduğu açıkça belirlendikten tespitinden sonra; fesih tarihinde davacının iş yükümlülüklerini yerine getirmesine engel  bir hastalığının bulunup bulunmadığı

tartışmaya yer bırakmayacak şekilde sağlık kurul raporları ile ortaya konulduktan sonra varsa davacının mevcut bir sağlık sorununun işyerinde daha hafif bir işte çalıştırılmasına engel bulunup bulunmadığı araştırılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelmeye dayalı karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15728, Karar No: 2018/9772, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/15728 E.  ,  2018/9772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

....Yayıncılık ve Eğitim Gereçleri Tic. A.Ş.’nin şikayeti üzerine Şanlıurfa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/10/2012 tarih ve 2012/319 değişik iş sayılı kararına istinaden suç tarihinde sanığa ait Final Kırtasiye isimli işyerinde yapılan denetimde....Yayıncılık ve Eğitim Gereçleri Tic. A.Ş.’nin hak sahibi olduğu Coşku Yayınlarına ait 23 adet kitap üzerinde bulunan bandrollerin kesilmiş ve koparılmış olduğu, bandrollerin üzerinde bulunan ön ekinin okunduğu ancak son ekinin bulunmadığı, bandrol üzerinde bulunan sayısal ekin yarısından itibaren kesilmiş ve koparılmış olduğunun tespit edilmesi; 12/12/2012 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu 23 adet kitabın orijinal kitaplar ile teknik, baskı ve içerik bakımından aynı özelliği taşıdığı, orjinal hologramlı Kültür ve Turizm Bakanlığı logolu bandrol taşıdığı ancak üzerlerindeki bandrollerin yarısının olmadığı sadece bandrol seri numaralarının ön eklerinin 3 veya 4 harfinin okunduğu, Kültür ve Turizm Bakanlığı TEHAKSİS sisteminden yapılan sorgulamada, örnek olarak alınan 3 adet orijinal bandrollü kitap ile isim, içerik ve baskı kalitesi ile bandrol seri numaralarının ön eklerinin aynı olması nedeniyle toplu olarak alınan bandrol serisi içerisinde olmasının muhtemel olduğu, aynı zamanda mevcut yapıştırılmış olan bandrollerin denetim pulu taşıması nedeniyle korsan olmayacağı kanaatine varıldığının belirtilmesi; sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan savunmalarında, arama sonucu ele geçirilen 23 adet kitabın hepsini yetkili firmalardan aldığını, neden kesilmiş olduklarını bilmediğini ve hepsinin orijinal olup faturalarının bulunduğunu belirterek üzerinde 100 adet muhtelit kitap ibaresi bulunan 03.10.2012 tarihli fatura sunması karşısında, sanığın suç kastının belirlenmesi bakımından; bandrollerin üzerinde bulundukları kitaba ait olup olmadığı hususunun Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan sorulması, sanığın kitapları bu haliyle satın alıp almadığının tespiti açısından sanığın sunmuş olduğu faturada ismi geçen Mehmet Erbil isimli şahsın tanık olarak dinlenilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12425, Karar No: 2014/19114, Tarih: 25.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12425 E.  ,  2014/19114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/280-2014/76

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının taze gıda müdür yardımcısı S. C.a yumruk atmak sureti ile fiziksel saldırıda bulunduğunu, olaya şahit olan kişilerin savunması alındıktan sonra davacının iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve davalı şahitlerinin olayın oluşu, başlangıcı hakkında bilgi sahibi olmamaları sebebiyle fesih gerekçesi açıkça ortaya konulamadığı, somut olgular ile net olarak ispat külfeti kendisinde olan davalı işverence ispatlanamadığı, davalı şahidinin dahi davacının tartışmadan uzaklaşmaya çalıştığını karşı tarafın konuşmayı sürdürmesi üzerine olayın büyüdüğünü ifade ettiği, bu bağlamda ispat külfeti kendisine ait olan işverence sözleşmenin haklı olarak feshedildiği ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesidir.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı işyerinde 12.10.2009-19.03.2013 tarihleri arasında önce kasiyer, daha sonra da 5M mal kabul kategori sorumlusu olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 20.03.2013 tarihli fesih bildirimi ile işçinin 17.03.2013 tarihinde taze gıda müdür yardımcısı S.C.'a fiziksel saldırıda bulunduğu gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, işverence sözleşmenin haklı olarak feshedildiği ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Olay tarihinde davacı ile müdür yardımcısı arasında çıkan sözlü tartışmada, davacının müdür yardımcısının yüzüne yumruk vurmak suretiyle fiziksel saldırıda bulunduğu şahit beyanı ve dosyada mevcut ayrıntılı ve tutarlı yazılı ifadelerle sabittir. Şu halde, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.