muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12624, Karar No: 2024/15009, Tarih: 21.11.2024

2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca 5411 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü uyarınca 29.05.2015 tarihi itibarıyla Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonununa devredilen Müflis ... Bankası AŞ’nin 5411 sayılı Kanun’un 140 ncı maddesi gereği harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı Banka vekilinin Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü ve dördüncü bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 25,20 TL başvuru harcı, 25,20 TL peşin harç ve 454,61 TL ıslah harcı olmak üzere 505,01 TL toplam harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11808, Karar No: 2015/34910, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11808 E.  ,  2015/34910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/294762

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2013/195 (E) ve 2013/556 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında, tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin aşamalardaki anlatımlarına, 17.11.2012 tarihli mesaj tespit tutanağı içeriğine, mahkemece sanığa 20.06.2013 tarihli celsede, 17.11.2012 tarihli tehdit mesajları içeren mesaj tespit tutanağı okunduğunda sanığın söz konusu mesajları yazdığını kabul ederek atılı tehdit suçunu işlediğini ikrar etmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği sabit olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3) Sanık hakkında, müşteki Serap'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrollerde sanık hakkında müştekiye yönelik 28.07.2012 tarihli kasten yaralama suçundan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/1219 esas-2014/397 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu kamu davası ile yargılamaya konu kamu davası arasında delillerin birlikte değerlendirilmesini gerektirecek derecede bağlantı bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın atılı suçu işlemediğini savunup, müştekinin burnundaki kırığın önceden olduğunu savunması, müştekinin 07.05.2013 tarihli celsede burnunda iki kez kırık olduğunu, buna ilişkin farklı zamanlarda rapor aldığını beyan etmesi, tanık A.. C..'un olay tarihinde R.... bölümünde arkadaşları H..A.. M..C.. ve A.. B...ı isimli şahıslar ve müşteki ile beraber eğlendiklerini, sanığın yanlarında olmadığını ve herhangi bir kavga olayı olmadığını beyan etmesi karşısında, tanık A.. C..'un beyanlarında geçen H..A.., M.. C.. ve A.. B..isimli kişiler tanık olarak dinlenilerek, yine müştekinin Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 17.11.2012 tarihinde çekildiği bildirilen nazal grafisinin bulunduğu CD ile aynı tarihte yapılan tıbbi müdahaleye ilişkin evrakının yeniden Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, kurumlarınca düzenlenen 21.03.2013 tarihli raporda bahsedilen kırığın 17.11.2012 tarihi ile uyumlu olup olmadığı hususunda ek rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1104, Karar No: 2025/1194, Tarih: 06.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1104 E.  ,  2025/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/51 E., 2024/250 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/359 E., 2021/370 K.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine'' ilişkin 27.11.2024 tarihli ve 2024/5059 Esas, 2024/9954 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine dosya, 6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davacı ...’ın, İcra Müdürlüğünce verilen karara karşı şikayeti üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; kararın, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonunda, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; kararın, davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 27.11.2024 tarihli ve 2024/5059 Esas, 2024/9954 Karar sayılı kararıyla davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş; bu karara karşı süresi içerisinde davacı tarafından itiraz edilmiştir.

Bilindiği üzere, adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacı tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı anlaşılmış olup adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 27.11.2024 tarihli ve 2024/5059 Esas, 2024/9954 Karar sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan İTİRAZIN REDDİNE,

Dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13768, Karar No: 2019/5112, Tarih: 12.06.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13768 E.  ,  2019/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, davacının malik sıfatıyla zilyet olduğu, evinin bulunduğu, ecrimisilini ödediği, mülkiyeti dava dışı Hazine'ye ait 173 ada 86 parsel sayılı taşınmaza sınır komşuları olan davalıların, davacı tarafından yıllar önce dikilmiş olan ve sınırları tespit eden kazıkları sökerek hak iddia ettiklerini ve taşınmaza elattıklarını ileri sürerek, söz konusu elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, 1978 yılından beri aynı sınırlar ile taşınmazlarını kullandıklarını, davacının tüm komşular ile sorunu olduğunu, bir sınır ihlali ve elatmalarının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 14.06.2016 tarihli ek kroki ve raporda A harfi ile gösterilen 0.31m2 miktarındaki yere davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

173 ada 86 parsel sayılı taşınmaz 3012,64m2, arsa niteliği ile Maliye Hazinesi adına kayıtlıdır. Tapu kaydının muhdesat bilgileri bölümünde "üzerindeki 1 katlı kargir ev ve kargir kömürlük ... kızı ... aittir." şerhi bulunmaktadır. Davacının taşınmaz üzerindeki hakkı lehine olan muhdesat kaydı kapsamı ile sınırlıdır. 173 ada 86 parsel sayılı taşınmazın mülkiyeti dava dışı Hazine'ye ait olduğuna göre sınırlara ilişkin elatmanın önlenmesi davası açma hakkı da Hazine'ye aittir. Davacının muhdesat kapsamı dışında sınıra ilişkin elatmanın önlenmesi davası açma hakkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6826, Karar No: 2022/2184, Tarih: 23.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/6826 E.  ,  2022/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı alacaklı, 3. kişinin alacaklılardan mal kaçırma kastı ile kendi adına bir şahıs firması kurduğunu, borçlu şirketin davadışı bir kişiye ürün göndereceğinin öğrenildiğini,kamyon şoförü tarafından malların borçlu şirketin deposundan davadışı şahsa teslim etmek üzere yüklendiğinin beyan edildiği,ürünleri alacak olan davadışı şahsın parasını ödemediği tohumları teslim almayacağını beyan etmesi üzerine kamyonette haciz işlemi yapıldığını,kamyonetteki ürünlere ilişkin fatura ve sevk irsaliyesine göre 3. kişinin borçlu ile aynı ünvanı kullandığını, çuvallar üzerinde borçlu şirket unvanının yazılı olduğunu belirterek öncelikle haczin İİK 99. maddesi uyarınca yapıldığına ilişkin memur işleminin kaldırılmasına yönelik şikayetin kabulüne, talebin kabul edilmemesi halinde istihkak davasının kabulü ile üçüncü kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi ..., haciz işlemi sırasında davacının baskıları ile kamyonetin şöförünün gerçek dışı beyanlarının yazılması sureti ile haciz gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haczin ödeme emri tebliğ edilen ve borçlu şirketin adresinde gerçekleşmediği, aksine mahcuz malların dava dışı üçüncü bir kişiye sevk halinde haczedildiğinden İcra müdürlüğü tarafından hacizde İİK'nın 99. maddesine haciz işlemi gerçekleştirilmesinde usul ve yasaya aykırılığın bulunmadığı; davacı alacaklının karinenin aksini ispat edemediği gerekçesiyle de istihkak davasının reddine karar verilmiş, karara karşı davacı alacaklı istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, haczin park halinde ve üzerinde haczedilen tohumluk mısırların bulunduğu kamyonda gerçekleştirildiği, borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilen şirketin adresinde gerçekleştirilmediği, mahcuz malların dava dışı 3. bir kişiye sevk halinde haczedildiği nazara alındığında, icra müdürlüğünce haczin İİK'nın 99. maddesine göre gerçekleştirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı 3. Kişinin her ne kadar daha

önce borçlu şirketin ortağı olduğu anlaşılmış ise de, ... Vergi Dairesine yazılan yazıya verilen cevaba göre borçlu şirketin 31/03/2019 tarihinde re'sen terk işlemlerinin yapıldığı, alacaklının 3. kişi lehine olan karinenin aksini ispatlayamadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

önce borçlu şirketin ortağı olduğu anlaşılmış ise de, ... Vergi Dairesine yazılan yazıya verilen cevaba göre borçlu şirketin 31/03/2019 tarihinde re'sen terk işlemlerinin yapıldığı, alacaklının 3. kişi lehine olan karinenin aksini ispatlayamadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava konusu haciz, ödeme emri tebliğ edilen ve dayanak belgedeki adreste yapılmamış, haciz sırasında borçlu hazır bulunmamıştır. Ne var ki, park halindeki bir kamyonda yapılan haciz işlemi sırasında kamyon şöförü taşıdığı ürünleri ...'daki borçlu şirketin deposundan davadışı bir kişiye götürmek üzere teslim aldığını beyan etmiş, sunduğu faturaya göre 3. kişinin borçlu ile aynı unvanı kullandığı görülmüş, yine İİK 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli haciz tutanağında haczin yapıldığı kamyondaki çuvallara yapıştırılmış etiketlerin altında borçlu şirketin isminin yazılı olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamında yer alan vergi kayıtlarına göre 31.3.2019 tarihi itibari ile borçlunun resen terkinine karar verildiği görülmekle borçlunun 3.kişiden farklı bir adreste faaliyetine devam etmediği sabittir ki son tarihli ticaret sicil kayıtlarına göre, 3.kişinin, borçlu şirketin % 50 hisseli ortağı olduğu anlaşılmıştır. Öte yandan, üçüncü kişi,borcun doğumundan sonra 01.07.2019 tarihinde borçlu şirket ile aynı alanda şahıs firması olarak faaliyete başlamış olup dosya kapsamında yer alan ... İl Tarım Orman Müdürlüğü’nün yazısına göre borçlu şirketin tohum üreticisi olarak 09/03/2016 tarihinde yetkilendirildiği ve borçlu şirketin ortaklarından ... ve 3. kişi Hakkı’nın talebi üzerine 24/07/2019 tarihinde tohum üreticisi belgesinin iptal edildiği, 3. kişinin ise aynı gün tohum üreticisi olarak yetkilendirildiği görülmüştür. Bu durumda, davacı alacaklının, davalı üçüncü kişi ile borçlu arasında danışıklı ve muvazaalı işlemler yapıldığına ilişkin iddiasını ispatladığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 18.2.2021 tarih 2021/215 E., 2021/312 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 18.11.2020 tarih 2020/119 E. - 2020/432 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24702, Karar No: 2013/15978, Tarih: 12.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24702 E.  ,  2013/15978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edildi.ar tes

Davacı, davalıya ait şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan otobüslerde 01.10.2003–30.05.2010 tarihleri arasında muavin ve temizlikçi olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafından imzalanan ibranamede davacının 12.02.2011 tarihinde işe başladığının belirtildiği, davacı tarafından ibraname altındaki imzaya itiraz edilmediği, ibranamenin hile, baskı gibi iradeyi sakatlayıcı herhangi bir nedenle verildiği iddia ve ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir.

506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan ... güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davada somutlaşan olayda, şehirlerarası yolcu taşımacılığı üzerine kurulu 1005513 numaralı davalı işyerinin 10.09.1994 tarihinde Kanun kapsamına alındığı ve halen faal olduğu, davacı ile davalı işveren arasında akdedilen 12.02.2011 işe başlama tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin bulunduğu, davalı işyerinden 12.02.2011 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesi ile 27.06.2011 tarihli işten ayrılış bildirgesinin verildiği, 12.02.2011–27.06.2011 tarihleri arasında geçen 86 günlük çalışmanın Kuruma bildirildiği, davacının imzasını taşıyan bila tarihli adi nitelikte tanzim edilen ibranamede işe giriş tarihinin 12.02.2011, işten ayrılış tarihinin ise 27.06.2011 olduğunun belirtildiği, 05.02.1987 doğumlu olan davacının Namık Kemal İlköğretim Okulu'ndan 15.06.2004 tarihinde mezun olduğu, 23.05.2007–23.08.2008 tarihleri arasında askerlik yaptığı, 26.07.2002–06.02.2011 tarihleri arasında ise Türkiyedeki havaalanlarından değişik tarihlerde giriş çıkış yaptığı, ... güvenlik kontrol memuru tarafından düzenlenen 06.09.2010 tarihli rapora göre, davalı işyerinde sigortasız işçi çalıştırıldığının tespit edildiği, mahkemece tarafların gösterdiği tanıklar dışında re'sen bordro tanığı dinlenmediği, dinlenen davacı–bordro tanıklarının da davalı işverene karşı açtıkları hizmet tespiti davalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının,... İlköğretim Okulu'ndan 15.06.2004 tarihinde mezun olduğu, yine 23.05.2007–23.08.2008 tarihleri arasında askerlik yaptığı gözetildiğinde, 15.06.2004 tarihi öncesine ait süreler ile askerlik yaptığı dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de, ihtilafa konu 15.06.2004–23.05.2007 ile 23.08.2008–30.05.2010 tarihleri arasına ilişkin dönem yönünden yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, re'sen araştırma ilkesi uyarınca, Mahkemece; davalı işyerinin şehirlerarası yolcu taşımacılığı üzerine kurulu olduğu da gözetilmek suretiyle, ihtilaf konusu dönemde davalı şirket adına kayıtlı araç sayısının ne kadar olduğu, plakalarına göre terminalden giriş–çıkış tarihleri ve sefer için gidilen iller, sefer sayısı ve gidilen mesafeye göre gerekli olan muavin ihtiyacı araştırılarak belirlenmeli, işyerinden başkaca muavin olarak çalışmaları bildirilmiş kişilerin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, davalı işyerinden muavin olarak bildirilmiş kişiler bulunmuyorsa, 06.09.2010 tarihli ... güvenlik kontrol memuru raporuna göre, davalı işyerinde sigortasız işçi çalıştırıldığının tespiti, yine aynı işverene karşı çok sayıda benzer davanın açıldığı da gözetildiğinde, bu işlerin kimler tarafından, ne şekilde yapıldığı üzerinde durulmalı; ilgili ticaret odasından kapasite raporu sorulmalı; kapasite, üretim adedi, ciro, benzin tüketimi ve makine parkına göre işyerinde çalışması gereken sigortalı sayısı gerektiğinde, şehirlerarası yolcu taşımacılığı işlerinde uzman mühendis, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak belirlenmeli; işverene karşı açtığı davası bulunmayan ve ihtilaflı dönemin tamamında bildirimi ve çalışması bulunan bordro tanıkları varsa re'sen tespit edilerek, beyanlarına başvurulmalı, bozma öncesi dinlenen tarafların gösterdikleri tanık beyanları arasındaki çalışma iddiasına ilişkin çelişkiler giderilmeli; varsa, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyası celbedilmeli ve işçilik alacakları davasında dinlenen tanık