muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14709, Karar No: 2018/8904, Tarih: 16.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14709 E.  ,  2018/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nin 226/1 maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nin 87/2- son cümlesinin uygulanması,

2) Suç tarihinde sanık ... ile tanık ...'un oturdukları suç yerine aracı ile gelen mağdur ...'nın aracından bir şeyler indirip aracı park etmek için kapıyı açmaya gittiği esnada yanlarına gelen ikinci araçtan inen katılan sanık ...'ın ...'yı gözlerini kamaştırdığı gerekçesiyle uzun farlarını kapatması için uyardığı, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında ...'nın kendisine küfür ettiğini savunduğu ve bu savunmanın tanık ...'ın anlatımları ile de doğrulandığı, olayın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ...'ın bıçakla önce ...'nın yanına geldiği ve arkası dönük vaziyette iken bıçağı ...'ya doğru salladığı, ...'in uyarısı üzerine ...'nın kenara doğru kaçtığı ve bıçağın ...'nın montuna isabet ettiği, ...'in bu saldırıyı bertaraf etmek amacıyla taşla ...'ın sırtına vurarak organlardan birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması yerine “sanık ...'ın bıçakla ...'ya saldırma eyleminin haksız tahrik niteliğinde olduğunun kabulü” gerekçesiyle sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması ve aynı şekilde sanık ... hakkında hükmolunan cezadan oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde ve TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olarak (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24129, Karar No: 2012/22942, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24129 E.  ,  2012/22942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12296, Karar No: 2013/25, Tarih: 21.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12296 E.  ,  2013/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.03.2013 gün ve 2011/10315 - 2012/3665 sayılı ilâmıyla red - bozma kararı verilmiş, süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Çekişme... İli, ... İlçesi, ... Köyü 150 ada 15 parsel sayılı 2603.06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığını, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline taşınmazın 1. derecede sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına, taşınmaz üzerindeki 7 adet 5 yaşlarındaki incir, 3 adet 5 yaşlarındaki badem ve 40 adet 5 yaşlarındaki zeytin ağaçlarının ve 1 adet sarnıcın muhdesat olarak davalı adına tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hükmün, davacı Hazine tarafından; muhdesat yönünden, davalı gerçek kişi tarafından ise; tapu iptali tescil hükmü yönünden temyizi üzerine Dairenin 13/03/2012 gün ve 2011/10315 - 2012/3665 sayılı ilâmı ile ['' 1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, toplanan kanıtlara ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporları ve bulgularına göre, çekişmeli parselin 1959 ve 1996 tarihli memleket haritalarında ve hava fotoğraflarında toprak muhafaza karakteri taşıyan makilik ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu belirlenerek, davanın kabulü yölunda hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Yasanın 19/2 maddesi gereğince, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevccut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebbi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre, kadastro hakimleri, infazda duraksma yaratmayacak biçimde doğru ve düzenli sicil oluşturmakla görevli ve yetkili olduklarından, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte tapuya tescil edileceğini, hüküm yerinde belirtilmeleri gerekir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için niteliğinin de belirlenmesi gerekir. Zira, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi halinde, muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesine de olanak yoktur. Bu nedenle, hüküm yerinde taşınmazın niteliği belirtilmeden ve muhdesat şerhi de verilmek suretiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu,''] gerekçeleri ile bozulmuştur.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun davadan ve kadastro tespitinden önce yapılıp kesinleştiğini ve taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu dışında kaldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu, bölgenin genel özelliği itibariyle yamaç eğiminin taş duvar şeklinde yapılan sekilerle düşürülerek tarım yapıldığını, ziraat ve jeoloji bilirkişi raporlarına görede imar ihyası yapılmış üzeri ekili ve zeytin ağaçları bulunan kuru tarım arazisi olduğunu yüksek dairenin taşınmazın gerçek niteliğinin belirlenmesinden sonra Hazine adına tescili gerektiği, orman olması halinde muhdesata karar verilemiyeceği yolundaki değerlendirmesinin ve bu yöndeki bozmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek bozma kararının bu nedenlerle kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasını istemiştir.

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; somut olayda, davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece davanın kabulüne, parselin tespitinin iptaline ve davacı Hazine adına tesciline, taşınmazın 1. derece doğal sit alanı olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, parsel içinde bulunan ve davalıya ait olduğu anlaşılan taşınmaz üzerindeki 7 adet 5 yaşlarındaki incir, 3 adet 5 yaşlarındaki badem ve 40 adet 5 yaşlarındaki zeytin ağaçlarının ve 1 adet sarnıcın muhdesat olarak davalı adına tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ve hükmün davacı Hazine vekili tarafından muhdesat yönünden, davalı gerçek kişi tarafından ise, tapu iptali tescil hükmü yönünden temyizi üzerine Dairenin 13/03/2012 gün ve 2011/10315 - 2012/3665 sayılı ilâmı ile yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Ancak; davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsa da, dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini istemediği gibi, talebi doğrultusunda lehine kurulan mahkemenin hükmünü esastan benimsemiş ve kararı sadece muhdesata yönelik olarak temyiz etmiştir. Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alan olarak gözüktüğünü, 1992 tarihli hava fotoğrafı ile 1996 tarihli memeleket haritasında ise makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde olmadığını, orman içi açıklığı olmadığını ve kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji muhendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi HUMK'nun 74. maddesi ve HMK'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerleden olduğu, ancak; zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı kabul edilerek Hazine adına tescil edildiği, kurulan hükümle birlikte Hazinenin muhdesata yönelik temyiz nedeni dikkate alındığında taşınmazın artık orman

olmadığına ilişkin hukukî nitelemenin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, somut olayda 3402 sy 30/2. madde koşullarıda yoktur. Her nekadar, davacı Hazine vekili karar düzeltmeye gelmiyorsa da, Hazine lehine oluşturulan hükümde davalı vekilinin hukukî yararının bulunduğu dikkate alındığında, kesinleşen hukukî olguları aşar biçimdeki dairemizin bozma kararı maddî yanılgıya dayandığından davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin bozmasının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 13/03/2012 gün ve 2011/10315 - 2012/3665 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/95 E. 2011/93 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4868, Karar No: 2019/7364, Tarih: 11.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/4868 E.  ,  2019/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2019 gün ve 2019/182 E. 2019/146 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 11/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6419, Karar No: 2016/5662, Tarih: 24.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6419 E.  ,  2016/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 2007 yılında yapılan kadastro sırasında paftasında yol ve kuru dere olması nedeni ile tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 10.07.2012 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece Yargıtay'ın usuli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin 21.11.2012 tarihli raporuna ek haritasında (B) ile gösterilen 261,27 metrekare yüzölçümündeki kısmın davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kadastro sırasında yol ve dere yatağı olarak tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazın yol olan kısmı üzerinde davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de; fen bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora göre yol olan kısmın bitişiğinde dere bulunduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere (nehir-çay) yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar- ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif sırasında bu hususun belirlenmesi için jeolog bilirkişisinin bilgisine başvurulmamış, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut nitelikteki beyanlarına itibar edilmiştir. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşabilmek için, jeolog bilirkişi katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; çekişmeli taşınmazın tamamının ya da bir bölümünün aktif dere yatağında veya etki alanında kalıp kalmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor hazırlaması istenmelidir.Bunun yanında karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu Balıkesir Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köylerin mahalle olarak, belediyelerin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olmaları nedeniyle TMK'nın 713/3. maddesi gereğince dava yöneltilen ... Köyü'nün tüzel kişiliği kaldırılmış olduğundan Balya Belediyesi davaya dahil edilmiş ise de, aynı madde kapsamında ilgili kamu tüzel kişisi olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da davada taraf olması gerekli olduğundan öncelikle davacıya taraf teşkilinin sağlanması için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkili sağlandığında tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin deliller toplanıp işin esasına ilişkin araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.Mahkemece, belirtilen hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ...'na iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/749, Karar No: 2012/12833, Tarih: 29.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/749 E.  ,  2012/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

30.4.2008 tarihli bilirkişi raporunda 1995 ve 1970 tarihli fotoğraflar üzerinde yapılan incelemede dava konusu yerin ağaç kaplı olduğu ve tarım alanı olarak kullanılmadığı 2002 şubat aylarında zeytin fidanı dikildiği ve 2007 yılı Aralık ayında örtü temizliği yapılarak tarla haline getirildiği ve ... kısmının çamlık olduğunun belirtilmesine göre, 1951 tarihli hava totoğrafı ve var ise daha eski tarihli hava totoğrafı ve memleket haritası ve 766 sayılı Tapulama Kanunu çalışmalarına esas tutanaklar getirtilip, bunların yerinde tatbiki ile yerin geçmiş zaman içerisindeki konumu, makilik alanın orman tahribi sonucu oluşup oluşmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde değerlendirilerek hüküm tesisi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9693, Karar No: 2012/9347, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9693 E.  ,  2012/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... 2.Sulh Hukuk ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,... 1.Aile Mahkemesinin 16.02.2009 tarihli kararı ve kısıtlı ...'un annesi ...'un istemi ile kısıtlı ...'un ... İlinde bulunan ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirildiğinin anlaşılması üzerine vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Vesayet makamınca ikametgah değiştirilmesine izin verilmesi üzerine dosya TMK’nun 412/2. maddesi uyarınca yeni ikametgah yeri olan ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının son ikametgahı mahkemesi olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir. TMK’nun 412. maddesinde, “yerleşim yerinin vesayet makamının izni ile değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet makamlarına geçeceği” belirtilmiştir. Bu durumda, ikametgahının değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yeri ... olduğundan uyuşmazlığın, Sivas 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Sivas 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5273, Karar No: 2024/11812, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5273 E.  ,  2024/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1569 E., 2023/296 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2020/451 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığına dayalı hak sahibinin maddi zararının giderilmesi istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin murisi ...'ın davalı işyerinde çalışırken meslek hastalığına yakalandığını ve bunun sonucunda 16.03.2017 tarihinde meslek hastalığı sonucunda vefat ettiğini, davacının murisinin meslek hastalığı sonucu ölümü sebebiyle maddi ve manevi zarara uğradığını, ölümü nedeniyle büyük üzüntü duyduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1,00 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının murisinin ölümünün başka işyerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğmuş olduğunu, müteveffanın başka yer çalışmalarının da bulunduğunu, ölümün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğini belirterek; haksız ve yersiz davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. "Dava; meslek hastalığı ölümü nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı murisine ait ilgili yerlerden tüm belgeler ve mernis ölüm tutanağı getirtilmiş, Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesi raporu, SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 14.05.2019 tarihli raporu ile ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığının belirlendiği, itiraz üzerine YSK'nca ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığının bildirildiği görülmüştür.

Davacı vekilinin talebi de dikkate alınarak tüm raporların değerlendirilmesi için Adli Tıp 1. İhtisas Dairesinden rapor aldırılmış, 12.10.2020 tarihli raporda, kişide mesleki pnömokonyoz mevcut olduğu, ancak tespit edilen meslek hastalığının ölümüne neden olabilecek düzeyde olmadığı, kişinin ölüm sebebi ve mekanizmasının bilinemediği, kişide pnömokonyoz meslek hastalığı mevcut olup ancak yıllar içerisinde belirgin ilerleme göstermediği, kişinin ölümü ile meslek hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığın oy birliği ile karar verildiği anlaşılmıştır.