muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9590, Karar No: 2014/15626, Tarih: 11.11.2014

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

.Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın işleteni ve aynı zamanda sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sigorta ettiren ve sürücünün kusuru nedeniyle işleten ve sürücüsü olduğu araçta vefat eden desteğin TBK 52/1 maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğlunu üstlenen davalı ZMSS'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

iğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/18298, Karar No: 2013/16480, Tarih: 25.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/18298 E.  ,  2013/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, burnunda var olan tıbbi sorunlar nedeniyle davalı doktor tarafından 2005 yılında ameliyat edildiğini, davalı doktorun hatalı müdahalesi sonucu müvekkilinin burnundaki sağlık problemlerinin arttığını, bunun üzerine müvekkilinin dava dışı bir sağlık kurumunda yeniden ameliyat olduğunu, bu ameliyat için 5.000,00 TL ödemek zorunda kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı doktordan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 17.06.2013 gün, .... sayılı ilamıyla; davalı aleyhine açılan tazminat davasının husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü cihetine gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece;bozmaya uyma kararı verilerek dava husumet yönünden reddedilmiştir.

Davanın husumetten reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından; aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayalı olarak açılmış bulunan manevi tazminat istemine ilişkin mahkemece verilen kabul kararının Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nce onanarak kesinleştiği, dairemiz kararının, 4.Hukuk Dairesi'nin onama kararıyla çeliştiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının ....'nde burun ameliyatı olduğu, davalı doktorun yetersiz lateral osteotomi uygulayarak davacının burun kökünün normalden daha geniş ve asimetrik görünmesine, burun ucunun görüntüsünün bozulmasına neden olduğundan bahisle doktor aleyhine açılan manevi tazminat davasında 5.000,00 TL tazminata hükmedildiği, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 22.09.2008 gün, ..... sayılı ilamıyla onadığı anlaşılmaktadır.

...

Dairemiz kararı ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin onama kararı arasında davacı vekilinin ileri sürdüğü gibi bir çelişki bulunmamaktadır. Zira;

...

Dairemiz kararı ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin onama kararı arasında davacı vekilinin ileri sürdüğü gibi bir çelişki bulunmamaktadır. Zira;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.02.2012 gün; .... sayılı ilamında; desteğin yanlış tedavi sonucu öldüğü iddiasıyla açılmış tazminat istemine ilişkin olarak; anayasal ve yasal düzenlemelerin amacı tartışılmış; gerek Anayasa, gerekse Devlet Memurları Kanunu’nda yer alan düzenlemelerin, memur ve kamu görevlisinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı; daha sonra ilgilisine rücu edilmek üzere ilk etapta devletin sorumluluğuna gidilerek, mağdura zararını daha iyi şekilde giderecek bir muhatap ve tereddütsüz bir yargı yolu sağladığı; bugüne kadar ki uygulamada, kamu personelinin mali sorumluluğunu  çözmek için “hizmet kusuru” ve “kişisel kusur” ayrımına gidilmiş olmasının yerinde olmadığı, zira yasada böyle bir unsur bulunmayıp; bunun tamamen idare ile memur arasında görülecek rücu davasının sorunu olduğu; öte yandan, Anayasa’nın 129/5 maddesinde sayılan görevlinin görevini yerine getirirken veya yetkilerini kullanırken kasten islediği eylemin bu koruma altına girip girmeyeceğine ilişkin olarak da, yasanın “kusur” ifadesi kullanması karşısında eylemin kasten veya ihmalen işlenmesine bakılmaksızın idarenin sorumluluğuyla güvence altına alındığı, ceza mahkemesinde yargılanmasının hatta ceza almasının dahi öneminin bulunmadığı, bunun da ancak rücu davasında dikkate alınacağı; sonuçta, memur ve kamu görevlisinin görevi sırasında hizmet araçlarını kullanarak yaptığı eylem ve işlemlerine ilişkin kişisel kusurunun kasti suç niteliği taşısa bile hizmet kusuru oluşturacağı bu nedenle açılacak davanın idare aleyhine açılması gerektiği belirlenmiştir.

Dairemiz bozma kararını Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararı doğrultusunda vermiş olup, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin onama kararı Hukuk Genel Kurulu'nun yukarıda belirtilen kararından önce verilmiş olduğundan bu bağlamda; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin bahsi geçen onama kararıyla dairemizin bozma kararı arasında çelişki bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2021/14920, Karar No: 2021/16725, Tarih: 13.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14920 E.  ,  2021/16725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma kararı öncesi Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi tarafından 16.03.2007 tarihinde verilen raporda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu ve TCK'nın 32. maddesinden yararlanamayacağının belirtildiği, bozma kararı sonrasında İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından 20.01.2020 tarihinde verilen raporda ise suç tarihi itibarıyla akıl hastası olduğu ve TCK'nın 32. maddesinden yararlanacağının belirtildiği somut olayda; raporlar arasında çelişki bulunması nedeniyle Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17932, Karar No: 2015/10585, Tarih: 09.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17932 E.  ,  2015/10585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/334-2014/97

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı kurum tarafından, müvekkili olan davacıdan kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, PSH bedeli ve PSH sayaç bedeli adı altında bir takım bedeller tahsil edildiğini, bu bedellerin haksız olduğunu beyan ederek, 22.337 TL haksız kesintinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurum’un abonelerinden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Hâl böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, davalının kayıp-kaçak bedeli ve vs.. bedellerin tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23033, Karar No: 2014/8115, Tarih: 28.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23033 E.  ,  2014/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/157763

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

NUMARASI : 2006/1853 (E) ve 2009/1516 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

1)Sanığın savunmasında, suça konu faturalardan bilgisinin bulunmadığını, bu faturaları temin edip kullanan şahsın kendisi değil, şirketin % 50 hisse sahibi diğer ortağı E..S.. olduğunu, konuyla ilgili bilgisi bulunan tanıklarının dinlenilmesini istediğini, E..S.. hakkında sahte fatura kullanma eylemi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda da bulunduğunu belirtmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, savunma tanıkları olarak bildirilen S.. B.., N.. K.., S..S.., S..S.. ve M.. Y..'ın ayrıntılı şekilde beyanlarının tespiti, şirket ortağı E..S.. hakkında "sahte fatura kullanmak" suçundan şikayetiyle ilgili Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/42753 nolu soruşturma dosyasının akibetinin araştırılması, E..S.. hakkında açılmış bir dava var ise bu dosya ile birleştirilmediği takdirde bu davayı ilgilendiren bölümlerinin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suç tarihinde E..S..'in "O.. M.. İnş. Mak. Eğitim San. Tur. Ltd. Şti'ni" temsil yetkisi bulunup bulunmadığının Ticaret Sicil Memurluğundan sorularak tespiti, her iki ortağın da temsil yetkisinin bulunduğunun anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümdeki ağırlık ve sınırlar ile suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenerek, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılan sanık hakkında TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki vesayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekide hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/653, Karar No: 2014/13721, Tarih: 02.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/653 E.  ,  2014/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26 maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca talebe uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılanın yaralanması ile ilgili Sinop Atatürk Devlet Hastanesinden verilen ve hükme esas alınan plastik genel cerrah uzman hekim tarafından düzenlenen 06.04.2011 tarihli raporda “alında oblik tarzda sağ kısımda 2,5 cm. hiperemik iz vardır, basit tıbbi tedavi ile giderilir, yüzde sabit iz yönünden olaydan 6 ay sonra değerlendirme yapılması uygundur” dendiği; yüzde sabit iz yönünden ise 03.10.2011 tarihli raporda “sol molar bölgede 1 cm. skar, sol yanaktaki iz yüzde sabit iz niteliğindedir” şeklinde rapor düzenlendiği tespit edilmekle katılanın tüm tedavi evrakları temin edilerek geçici rapordaki yaralanmalar göz önüne alınarak ve 1-2 metre konuşma mesafesinde ilk bakışta dikkat çeken nitelikte olup olmadığı değerlendirilmesi gerektiğinden adli tıp uzmanından yüzde sabit iz olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz rapor ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre de sanığın silahtan sayılan bira şişesi ile yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminden hüküm kurulurken nitelikli yaralanma halinde 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre TCK'nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinden temel ceza olarak belirlenmesi daha sonra da TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezanın yarı oranında artırılması gerekirken 1 kat artırılarak hatalı uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.