muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14269, Karar No: 2023/10442, Tarih: 04.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/14269 E.  ,  2023/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/20880 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2011 tarihli ve 2010/235 Esas, 2011/1001 Karar sayılı kararıyla sanıklar ..., ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2011 tarihli ve 2010/235 Esas, 2011/1001 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli ve 2017/4442 Esas, 2017/28652 Karar sayılı kararı ile;

"Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2011 tarihli ve 2010/235 Esas, 2011/1001 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli ve 2017/4442 Esas, 2017/28652 Karar sayılı kararı ile;

"Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 üncü ve 230 uncu maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, iddianame anlatımında, sanıkların ne dedikleri açıkça yazılmadan “örgüt adına tehdit ettiği” iddiasına yer verildiği halde uygulanması istenilen madde olarak TCK’nın 106/2-d maddesine değil, 106/2-c maddesine yer verildiği de gözetilerek sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen tehdit suçunun ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2) Olayın tek tanığı ...’in, soruşturma aşamasındaki ifadesinde “Yaklaşık 40 kişilik bir grup içinden 4-5 kişinin, katılanı tekme tokat atarak aşırı şekilde, linç eder gibi dövdüğünü, bazılarının ise katılanın büfesinin camlarına zarar verdiğini, bırakın diye bağırdığını, kalabalık grubun “fuhşa son, uyuşturucuya son” diye slogan atıp dağıldığını, katılanı döven 4-5 kişiden 2-3 tanesinin yüzlerinin kapalı olduğunu, yüzleri açık olanları görse tanıyabileceğini, camlarını kıranları ise olay aniden geliştiği için görse de tanıyamayacağını beyan ettiği, duruşmada ise katılanı ve sanıkları tanıdığını beyan etmesine rağmen, tehdit eyleminden bahsetmediği ve teşhis işleminin de yaptırılmadığı anlaşılmakla; tanıktan, katılana vuran ve malına zarar veren kişilerin sanıklar olup olmadığı açıkça sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hükümler kurulması,

3) Emanete alınan ve olay tarih ve saatindeki mobese görüntülerini içeren CD’ye ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanık ...’in sabıka kaydında yer alana eski mahkumiyet kararlarının niteliği ve infaz tarihlerine göre ve sanık ...’nin ise TCK’nın 58/5. maddesi hükmüne göre mükerrir olmadığı ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanması,

5) Katılanın, eylemin tarihinin 29.10.2009 olduğunu beyan etmesi karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.11.2009 olarak yazılması,

4) Sanık ...’in sabıka kaydında yer alana eski mahkumiyet kararlarının niteliği ve infaz tarihlerine göre ve sanık ...’nin ise TCK’nın 58/5. maddesi hükmüne göre mükerrir olmadığı ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanması,

5) Katılanın, eylemin tarihinin 29.10.2009 olduğunu beyan etmesi karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.11.2009 olarak yazılması,

6) Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nın 53 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2022 tarihli ve 2016/328 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararıyla sanıklar ..., ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi uyarınca uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi uyarınca uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2022 tarihli ve 2016/328 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve katılan tarafından temyizleri üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/3168 Esas, 2021/4272 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ye yükletilen kasten yaralama suçu dışında diğer hükümler yönünden;

" Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak tehdit suçunun hangi sözlerle ve ne şekilde işlendiği açıklanıp tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

b- Dairemizin 18.04.2016 tarihli bozma ilamına uyulmasına karşın (2) nolu bozma sebebinde belirtildiği şekilde, olayın tek tanığı olan ...'e katılanı tehdit edip malına zarar veren kişilerin sanıklar olup olmadığı ayrıca sanık ...'in katılana yönelik kasten yaralama eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususları açıkça sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Dairemizin 18.04.2016 tarihli bozma ilamının (3) numaralı bendinde belirtildiği şekilde olay tarih ve saatindeki mobese görüntülerini içeren adli emanette kayıtlı CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Katılan hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan herhangi bir soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı hususu araştırılıp tartışılmadan; sanıklar hakkında katılanın uyuşturucu satmasından duydukları haksız tahrik biçimindeki, eksik kovuşturmaya dayalı gerekçe ile tahrik hükümlerinin uygulanmması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında tehdit, yaralama, mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri

1. Davanın zamanaşımına uğramadığına,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların katılanın işlettiği büfeye zarar verdikleri, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları ve uyuşturu madde sattığı iddiası ile "bu işi bırak yoksa pişman olursun" diyerek tehdit ettikleri anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının tespit edildiği 16.12.2009 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Tanık O.S.'nin katılanın iddialarını destekler nitelikteki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin Zamanaşımına Uğramadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede;

Sanık ... hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, sanık ... hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Suç tarihi olan 29.10.2009 tarihinden itibaren karar tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan bu yöndeki temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaireye İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede;

Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2022 tarihli ve 2016/328 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/3168 Esas, 2021/4272 Kararı ile onandığı ve kesinleştiği anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken hakkında düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Tehdit ve Mala Zarar Verme Suçlarından, Sanık ... Hakkında Tehdit, Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2018, Karar No: 2023/3514, Tarih: 22.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2018 E.  ,  2023/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gökçebey Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın beton direk dikmek ve kazıklara tel çekmek sureti ile tecavüz etmesine rağmen usul ve yasaya aykırı olarak beraatine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait taşınmaza kazık çakıp tel örgü çekmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 28.10.2014 tarihli tutanak, kroki ve olay yeri fotoğrafları dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 09.11.2015 tarihli raporda; sanığın 111 ada 49 parsel numaralı taşınmazın 1/2 hissedarı olduğu, 111 ada 50 parsel numaralı suça konu taşınmazın katılan adına tapuda kayıtlı olduğu, sanık tarafından 111 ada 49 ile 50 nolu parsel arasına çekilen beton kazık ve tel avlunun 111 ada 50 nolu parsele toplam 17 metre kare tecavüzü olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık tevil yollu suçlamayı kabul etmiştir.

5. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hüküm, iddianame anlatımı, sanık savunmaları, katılan beyanları, keşif, 09.11.2015 tarihli bilirkişi raporu, olay yeri fotoğrafları, 28.10.2014 tarihli tutanak ve olay yeri krokisi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait 111 ada 49 parsele beton kazık ve tel çekerek tecavüz ettiği ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından sanığın yüklenen suçu işlediği gözetilmeden atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 25.08.2015 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5699, Karar No: 2012/29945, Tarih: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5699 E.  ,  2012/29945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, hakkında başka suçtan dolayı yapılan soruşturma sırasında, rapor aldırılmak üzere götürüldüğü hastanede, şikayetçi kolluk görevlileri tarafından dövüldüğünü, yere düşmesi sonucu burnunun kanadığını belirtmesi, 12.12.2007 tarihli adli raporda burnundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığının açıklanması, mahkemece hükme dayanak yapılan, dosya içerisinde bulunan ve Dairemizce izlenen CD'de sanığın elini burnuna doğru götürmesinin dokunma mı yoksa vurma şeklinde mi olduğu konusunda kuşkunun ortaya çıkması karşısında, tanık Musa Mutlucan'ın sanığın hastane önünde kolluk görevlileri tarafından dövüldüğüne ilişkin anlatımları ve eylemin gerçek bir olayın soruşturulması amacıyla yapılan şikayet hakkının kullanılması niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın temyiz dilekçesinde, ceza ehliyeti olmadığına ilişkin raporların başka suçlardan yargılandığı dava dosyalarında bulunduğunu ileri sürmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan yada tam donanımlı bir sağlık kuruluşundan rapor alınması ve sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7988, Karar No: 2011/11922, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7988 E.  ,  2011/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi ... mahallesi ... mevkiinde bulunan 1 parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, krokide (A)=1043,84 m2 ve (B)=14139,51 m2'lik taşınmazı davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 161 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/5-1983/27 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre üzerinde iki adet evin olduğu ve genel görünümünün %65'inin taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında

cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24.10.2011 günü oybirliği ile karar verildi.