muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6599, Karar No: 2014/25050, Tarih: 23.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6599 E.  ,  2014/25050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/241174

MAHKEMESİ : Çınar Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2010/162 (E) ve 2012/12 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 3. Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/98 esas- 2002/258 karar sayılı ilamı hakkında daha sonra Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesince karar değişikliğine dair 13.08.2007 tarihli kararın verildiği ve sanık hakkında 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının ise 16.07.2001 tarihinde infaz edildiğinin sanığın adli sicil kaydında açıkça belirtilmesi karşısında suç tarihi itibariyle tekerrüre esas olan 5 yıllık süresinin dolması sebebiyle sanık hakkında tekerrüre hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur hakkında tanzim olunan 19.04.2010 tarihli geçici raporda mağdurun yüzünde 1x2 cm kesi bulunduğunun belirtilmesi ve yine mağdur hakkında tanzim olunan 29.06.2010tarihli adli raporda ise yüzde yaklaşık 2 cm uzunluğunda eski kesiye bağlı skar izinin mevcut olduğunun belirtilmesi karşısında mağdurun tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli tıp kuruma sevki ile yüzündeki yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesince yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

3) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerince neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına rağmen hükmün 5-c numaralı bendinde sanığın 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı belirtilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi,

4) Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi hükmünce hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı olarak BOZULMASINA,  23.06.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13436, Karar No: 2011/2859, Tarih: 06.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/13436 E.  ,  2011/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan haklarında açılan kamu davasının 4616 sayılı Yasanın 1/4 maddesi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilen sanıklar ..., ..., ... ve ...'in bu karara karşı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi talep edilmekle yapılan yargılama sonunda; zaman aşımı süresi dolmadığından ortadan kaldırılmasına yer olmadığına, zamanaşımı süresi dolduğunda yeniden ele alınmasına dair (IĞDIR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.7.2008 gün ve 2006/539 esas 2008/156 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelemesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 21.10.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haklarındaki davanın 4616 sayılı Yasa gereğince kesin hükme bağlanma-

sının ertelenmesine karar verilen sanıklarla ilgili talep üzerine yeniden ele alınan davanın "zamanaşımı süresi dolmadığından ortadan kaldırılmasına yer olmadığına, zamanaşımı süresi dolduğunda yeniden ele alınmasına" ilişkin karar, CMK'nun 223. maddesinde ifadesini bulan nihai ve temyizi kabil kararlardan olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 6.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7557, Karar No: 2016/25326, Tarih: 13.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7557 E.  ,  2016/25326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı banka tarafından, borçlu hakkında ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2008/13733 esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatılmış, borçluya örnek 6 icra emri gönderilmiş, takibin itiraz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra yapılan ihale sonucunda alacaklıya 26/03/2014 tarihli kesin rehin açığı belgesi verilmiştir.

Alacaklı tarafından bu rehin açığı belgesine dayanılarak borçlu hakkında 19/09/2014 tarihinde ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2014/12249 esas sayılı dosyasıyla genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçluya örnek 7 ödeme emri gönderildiği, süresi içinde borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine alacaklının icra mahkemesinden itirazın kaldırılması talebinde bulunduğu, mahkemece talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 152. maddesi uyarınca, rehin açığı belgesi, borç ikrarını mutazammın senet mahiyetinde olmakla aynı Kanunun 68. maddesi kapsamındaki belgelerden sayılır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

O halde mahkemece, İİK'nun 68. maddesi uyarınca inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde rehin açığı belgesinin verildiği takibin ilamlı icra takibi olması nedeniyle bu belgeye dayalı olarak ancak ilamlı takip yapılabileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10980, Karar No: 2009/7057, Tarih: 14.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10980 E.  ,  2009/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 20/03/2008

Nosu :144/59

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkiline domates tohumu, gübre, zirai ilaç vermeyi taahhüt ettiğini karşılığında müvekkilinden 21.000 YTL’lik bir adet kambiyo senedi aldığını, oysa müvekkiline teslim edilen malların toplam bedelinin 1.518 YTL olduğunu, ayrıca davalı şirkete toplam 3.580 YTL değerinde domates ve acıbiber satıldığını ileri sürerek icra takibine konu edilen 21.000 YTL’lik senet nedeniyle 19.482 YTL borçlarının olmadığının tespitine, 3.580 YTL alacağın faizi ile tahsiline, bu alacaktan 1.518 YTL borçlarının takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kambiyo senedinin mücerret olduğunu, ticari defterlerin incelenmesinin sonuca etkili olmayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde “malen” kaydını içeren imzası inkar edilmeyen kambiyo senedi alacaklının ticari defterlerine işlenmemiş olsa dahi malın teslim edilmediğini, haliyle takibe konulan senedin bedelsiz kaldığını, davacının ispatlaması gerektiği, davacının menfi tespit ve alacak iddiasını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin menfi tespit talebi yanında ayrıca alım satım ilişkisine dayalı alacak talebi de bulunmaktadır. Davacının dava dilekçesinde talep ettiğini bildirdiği, bu alacağın davalı defterinde borç olarak kayıtlı olduğu bilirkişi raporunda belirtilmiştir. Davalı defterleri bu durumu itibariyle davalının aleyhine delil teşkil ettiğinden alacakla ilgili olarak davacının takas mahsup istemi de gözetilerek bir hüküm kurulması gerekirken bu yöndeki talebin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7348, Karar No: 2024/8179, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7348 E.  ,  2024/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/368 Esas, 2024/902 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/300 Esas, 2022/332 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1900, Karar No: 2012/5320, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1900 E.  ,  2012/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kayseri 2.Sulh Hukuk ve Iğdır Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından Kayseri İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün 08.07.2011 günlü cevabı yazısı,Melikgazi İlçe Emniyet Müdürlüğünün 19.09.2011 günlü tutanağı, vasi Adayı Meryem'in 14.07.2011 ve 11.10.2011 günlü talimat ile alınan ifadelerine göre, kısıtlı adayı ...'ın yerleşim yerinin annesi ... ile birlikte kaldığı "Belsin Beyazşehir Tınaztepe Mahallesi,... D.21 Merkez/Kayseri" adresi olduğu, "Iğdır" adresinin ise Iğdır Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12150, Karar No: 2012/13587, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12150 E.  ,  2012/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11322, Karar No: 2013/11306, Tarih: 30.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11322 E.  ,  2013/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2007/87-2012/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin konusunda uzmanlaşmış kitap yazarı ve fizik öğretmeni olduğunu, Zafer Eğitim ve Öğretim Limited Şirketi'ne ait Zafer Dershanesi'nde öğretmen olarak çalıştığı sırada diğer üç yazar ile birlikte "Konu Anlatımlı ve Örnek Çözümlü Üniversiteye Hazırlık ÖSS\_ÖYS Fizik Kitabı" yazdığını, 1996 yılındaki ilk baskısında müvekkilinin adının bulunduğunu, ancak dershaneden ayrıldıktan sonra 1997 yılında yapılan 2. baskısından itibaren kitap üzerinde isminin olmadığını, müvekkilinin yerine yeni alınan fizik öğretmeni kişilerin isminin yazıldığını, ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2004/649 Esas 2006/142 Karar sayılı kararıyla 31.10.2001 tarihine kadar gerçekleşen eylem nedeniyle tazminat taleplerinin kabul edildiğini; bu tarihten sonra da müvekkilinin maddi ve manevi haklarını ihlal etmeye devam ettiğini ve kitabını izinsiz olarak çoğaltıp satışa sunduğunu ileri sürerek, 20.000 TL manevi, FSEK 68. md uyarınca 10.000 TL maddi telif tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş 27.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettikleri telif tazminatını 36.092,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, daha önce böyle bir davanın ikame olduğunu ve karar verildiğini, davacının çıkarmış olduğu kitap ile ilgili telif ücretlerinin ödendiğini ve davacıdan bunun karşılığında ibraname aldıklarını, manevi tazminat miktarının fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu ÖSS Fizik Konu Anlatımlı isimli kitabın davaya esas süre içende toplam 5.874 adet baskısının yapıldığının kanıtlandığı; kitabın birim satış fiyatının Zafer Yayınlarına ait fiyat kataloğunda 20,50 TL olduğu, bu tutara KDV dahil olduğundan %8 oranındaki KDV'nin düşülmesi sonucu kitabın birim satış fiyatı 18,98 TL olarak belirlendiği, somut olayın koşullarına göre telif tazminat oranının %10 olduğu; davacının talep edebileceği telif tazminatının 5.874 Adet x 18,98 TL x %10 = 11.149 TL olarak belirlendiği, ancak davaya konu kitabın yazar sayısı 4 olduğundan davacıya düşen tutarın; 11.149 / 4 = 2.788 TL'den ibaret bulunduğu, FSEK 68 gereğince davacının talep edebileceği üç kat telif tazminat tutarının ise, 2.788 x 3 kat = 8.364 TL olarak tayini ve karar altına

alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, tespit edilen toplam 8.364,00 TL telif tazminatı ile takdiren belirlenen 10.000 TL manevi tazminatın çekişmeli kitabın en son çoğaltıldığı belirlenen fatura tarihi olan 14.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraflar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 981,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 248,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14743, Karar No: 2014/19337, Tarih: 02.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14743 E.  ,  2014/19337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2011/605-2013/305

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesin, istemiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve M.. B.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/10/1998 – Kasım 2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, E.. K.. hakkında açılan davanın reddine, davacı N.. E..'in M.. B..na bağlı olarak 1 Temmuz - 14 eylül dönemleri dışında kalan dönemlerde aralıksız çalıştığının kabulü ile 01/10/1998-30/06/1999, 15/09/1999-30/06/2000, 15/09/2000-30/06/2001,15/09/2001-30/06/2002,15/09/2002-30/06/2003,

15/09/2003-30/06/2004, 15/09/2004-30/06/2005, 15/09/2005-30/06/2006 ve 15/09/2006-23/11/2006 dönemlerinde aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edilen dönem içinde davalı veya dava dışı başka bir işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, 23/11/2006 tarihinden itibaren değişik işyerlerinden bildirimlerinin yapılmaya başlandığı, dönem ve ücret bordrolarının olmadığı, Selçuk Hatun İlköğretim Okulu Müdürlüğünün yazısında davacının Kasım 2006 tarihinden itibaren hizmet alımı yolu ile eğitim ve öğretim faaliyetlerinin devam ettiği 15 Eylül-30 Haziran tarihleri arasında sigortalı şirket elemanı olarak işe başladığının ve halen çalışmasının devam ettiğinin bildirildiği, davacı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde okulda çalışmış olan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve diğer personel tespit edilip tanık olarak beyanına başvurulmadan davacı ile bir dönem birlikte çalıştığı anlaşılan davacı tanıklarının beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde okulda çalışmış olan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve diğer personel tespit edilip tanık olarak beyanına başvurulmadan davacı ile bir dönem birlikte çalıştığı anlaşılan davacı tanıklarının beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, dava konusu edilen dönemde okulda çalışmış olan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve diğer personel tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı M.. B.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.