muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7262, Karar No: 2016/3875, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7262 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 4 numaralı dükkan nitelikli bağımsız bölümünde davalı kiracının pide fırını işlettiğini, ancak işyerindeki kötü kullanım nedeniyle kat maliklerinin rahatsız olduğunu, meydana gelen aşırı ısınma nedeniyle binada iki kez yangın çıktığını ve binanın da is içinde kaldığını, fırın bacasının imara aykırı olarak yapıldığını belirterek bu durumun dayanılmaz bir hal alması nedeniyle davalının taşınmazdan tahliyesini istemiş, mahkemece bağımsız bölümün projede ve tapuda dükkan olarak kayıtlı olması ve dükkanın pide fırını olarak kullanılmasında yasal bir engel bulunmaması nedeniyle tahliye talebinin reddine, ancak çatı üzerindeki binanın sağlam bir kaideye oturtulmasına ve yangın tehlikesine karşın bacanın yalıtımının yapılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 4 numaralı bağımsız bölüm, tapuda ve projede dükkan niteliğinde olduğundan bu bağımsız bülümün fırın olarak faaliyet göstermesinde Kat Mülkiyeti Yasasına göre bir aykırılık bulunmamakta ise de, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesinde, kat maliklerinin gerek bağımsız bölümlerini, gerekse eklentilerini ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememekle yükümlü oldukları; 19.maddesinde ise; kat maliklerinin 4/5 inin yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yapılamayacağı hükme bağlanmış olup, fırın faaliyeti nedeniyle anataşınmazda projeye aykırı değişiklik yapılmış olması veya bu faaliyet nedeniyle ısı, koku, duman, gürültü vs. gibi rahatsız edici durumların tespit edilmiş olması halinde projeye aykırılıkların tespit edilerek eski hale getirilmesine, rahatsız edici ısı, koku, duman, gürültü vs. yönünden ise bunları gidermek için gerekli önlemlerin neler olduğu bilirkişiye tespit ettirilerek bunlara hükmedilmesi, süresi içinde yerine getirilmemesi halinde fırın faaliyetlerinden men'ine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu fırın olarak işletilen 4 numaralı bağımsız bölümde çatı üzerine yapılan bacanın sağlam bir kaideye oturtulmadığı ve yangın çıkma tehlikesine karşı bacaya yalıtım yapılması gerektiği belirtilmiş ise de, özellikle bacanın onaylı mimari projesine uygun olup olmadığı ve davalıların dava konusu yerde meydana getirdikleri iddia olunan koku, duman, aşırı sıcaklık ve gürültünün (ses) mevcut olup olmadığı konularında yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bu nedenle dava konusu fırına ait bacanın onaylı mimari projesinde mevcut olup olmadığının anlaşılması halinde projeye aykırı olarak yapılan bacanın ve tesislerin eski hale getirilmesine karar verilmeli, ayrıca koku, duman, aşırı sıcaklık veya gürültünün (ses) mevcut olup olmadığı, mevcut ise bunların tahammül sınırlarını aşıp aşmadığı ve ne gibi önlemlerle giderilebileceği (gerektiğinde iş yerinin tavan ve duvarlarında yalıtım vs. gibi) konularında yerinde inceleme yaptırılarak, uzman teknik bilirkişilerden ayrıntılı rapor alınmak suretiyle tespit ettirilerek alınacak bu önlemlerle rahatsızlık verici bu durumların giderilmemesi halinde dava konusu faaliyetin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken teknik incelemeye dayanmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması,

2-Davanın niteliği gereği, bütün davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat malikinin de hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usül ekonomisi gözetilerek bağımsız bölümün tapu malikinin de davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/421, Karar No: 2007/4451, Tarih: 04.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/421 E.  ,  2007/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş İflas İdaresi vek.Av... ile davalı ... vek.Av....aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.6.2006 gün ve 609-242 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Yerel mahkeme kararında belirtilen bakiye karar ve ilam harcının ödendiğine dair dosyada belge ve bilgi bulunmamaktadır. Hükmü temyiz eden davacı vekili temyiz harcını ödemiş ise de, bakiye karar ve ilam harcı ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelmesine başlanamayacağından (Harçlar Kanunu md.27/3, 32) Karar ve ilam harcının alınması için HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE,4.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9059, Karar No: 2016/990, Tarih: 27.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9059 E.  ,  2016/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2, 52/4, 86/2, 62/1, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçiler ... ve ... beyaz eşya servisinde servis elemanı olarak çalıştıkları, sanığın evine tamiri yapılan makineyi kurmak için gittikleri, makine hortumunu pahalı bulan sanığın sökmelerini istediği, aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın şikayetçileri basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve servis aracının far ve aynalarını kırdığı olayda, kasten yaralama ve mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, yeterli araştırma yapılmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/281, Karar No: 2011/159, Tarih: 19.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/281 E.  ,  2011/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Özel Rehabilitasyon Eğitim Sağlık Nakliye Hizm. Ltd. Şti. temsilen Hüseyin Dayıoğlu ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.11.2010 gün ve 276-281 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hizmet sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16553, Karar No: 2014/21761, Tarih: 18.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16553 E.  ,  2014/21761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/56-2014/348

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Konya 3. İcra Müdürlüğünce düzenlenen rehin açığı belgesine dayanılarak başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun borca itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklı tarafından, rehin açığı belgesine dayalı olarak itirazın kaldırılmasının talep edildiği, mahkemece alacağın miktarının belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle talebin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İİK.nun 152. maddesi uyarınca, rehin açığı belgesi, borç ikrarını mutazammın senet mahiyetinde olmakla aynı Kanunun 68. maddesi kapsamındaki belgelerden sayılır.

Öte yandan rehin açığı belgesinde alacaklı görünen Tümosan Türk Motor San. A.Ş'nin takip alacaklısı şirket ile birleşmiş olması nedeniyle alacaklının, asıl alacaklının halefi sıfatıyla anılan rehin açığı belgesine dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesinde yasaya aykırılık yoktur.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1673, Karar No: 2019/4779, Tarih: 24.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1673 E.  ,  2019/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KOCAELİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemine uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 20.07.2013 ve 22.07.2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31254, Karar No: 2015/13474, Tarih: 07.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/31254 E.  ,  2015/13474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı tarafından işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, pirim alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulmadığı gerekçesi ile ihbar tazminatı haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin iş, vekalet, eser veya ortaklık sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin iş, vekalet, eser veya ortaklık sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 135. Maddesi uyarınca “yönetim organı", anonim şirketler ve kooperatiflerde yönetim kurulu, limited şirketlerde müdür veya müdürler, şahıs şirketleriyle sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticidir. Aynı kanunun 368. Maddesi uyarınca “Yönetim kurulu, ticari mümessil ve ticari vekiller atayabilir. Devamı 370/2 maddesine göre ise “Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır”.

Limited şirketlerle ilgili düzenlemelerde de şirket ortağı yanında, şirket ortağı olmayan kişinin müdür olarak atanacağı açıklanırken(Mad. 623), ortak olmayan şirket müdürünün iş sözleşmesi kapsamında da çalıştırılabileceği belirtilmiştir(Mad.629).

Diğer taraftan 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 4. Maddesine göre “Sigorta şirketleri ve reasürans şirketlerinin yönetim kurulları genel müdür dâhil beş kişiden, denetçiler ise iki kişiden az olamaz. Genel müdür, yönetim kurulunun doğal üyesidir”. Sigorta şirketinde yasa gereği genel müdürün yönetim kurulu üyesi olması, yasadan kaynaklanan bir durum olup, iş sözleşmesi ile işe alınmasına engel değildir. Kısaca genel müdür olarak iş sözleşmesi ile işe alınan kişi yasa gereği yönetim kuruluna seçilmekle organ sıfatını almaz.

Bankacılık Kanunu’nun 23. Maddesi uyarınca banka yönetim kurulunun doğal üyesi olan genel müdürler de murahhas üye veya kişi/organ sıfatını kazanmamış ise iş ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekir.

Kişi organ statüsündeki murahhas azalar dışında anonim şirket yönetim kurulunu oluşturan kişilerle şirket tüzel kişiliği arasındaki ilişki kural olarak vekalet akdine dayansa da bu ilişkinin iş ilişkisi olarak kurulmasına da bir engel bulunmamaktadır. O halde hukuki nitelendirme her somut olaydaki çalışma ilişkisi özelinde yapılmalıdır (Prf. Dr. Sarper Süzek, İş Hukuku, Yenilenmiş 10. Bası. İstanbul s. 133-134;

Türk Borçlar Kanunu ticari temsilciyi “işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişi” olarak tanımlamıştır(Mad.547/1). Aynı kanunun 554. Maddesinde ticari temsilci ile temsil ettiği kişi arasında hizmet, ortaklık veya vekâlet sözleşmelerinin olabileceği, ancak bunun sınırlı olmadığı, taraflar arasında başkaca hukuki ilişkilerin de bulunabileceği belirtilmiştir. Kısacası ticari temsilci ile işletme sahibi arasında iş ilişkisi kurulabilir.

Şirketlerde tüzel kişiliği temsil eden genel müdür veya müdürleri ticari temsilci oldukları açıktır. Ticari temsilcinin yukardaki düzenlemelere göre gerçek anlamda ortak olmadıkça, bağımsız hareket etmedikçe ve murahhas üye olmadığı sürece, iş ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekir.

Ayrıca ticari temsilci olan, genel müdür veya müdür ile tacir olan kişi arasında çıkan uyuşmazlıkların iş ilişkisi olması halinde uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK.’nun 5/1 maddesi yollaması nedeni ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Zira anılan 5. Maddede açıkça ayrı düzenleme yoksa ticari davanın ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği belirtilmiştir. 5521 sayılı kanun ayrı düzenleme öngörmüştür.

Davacı davalı şirkette geliştirme müdürü olarak çalıştığını belirtmesi yanında ortaklık payına sahip olduğunu beyan etmiştir. Davalı ise davacının %10 oranında ortak olduğunu aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olup, ortak olarak şirketi temsil ettiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinden ve dosyaya sunulan 15/08/2005 tarihli ... davacının “...” ve “...” olduğu, 2008 tarihli ...'nde davacının yine “...” olarak belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece davacının ortaklık payı ve yönetim kurulu üyeliği dikkate alınmadan kişi -organ olup, olmadığı değerlendirilmeden karar verilmiştir. Mahkemece bu konu dikkate alınarak, araştırma yapılması ve sonucuna göre mahkemenin görevli olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/04/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5677, Karar No: 2013/10386, Tarih: 04.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5677 E.  ,  2013/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13.01.2011 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19067, Karar No: 2006/16234, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19067 E.  ,  2006/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ...ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... aralarındaki tesbit davası hakkında...İş Mahkemesinden verilen 18.09.2006 günlü ve 1527/1417 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları...Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4369, Karar No: 2016/4011, Tarih: 21.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4369 E.  ,  2016/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık suçundan Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2014 tarihli ve 2013/763 esas, 2014/550 sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezasına hükümlü ...'ın bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureliyle infaz edilmesine dair Antalya İnfaz Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/2430-2408 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesi ile kalan cezasının infazına kapalı ceza infaz kurumunda devam olunmasına ilişkin Antalya İnfaz Hakimliğinin 04/12/2015 tarihli ve 2015/3140 esas, 2015/3237 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/1558 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;