muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4629, Karar No: 2017/13352, Tarih: 05.10.2017

Tüm bu açıklamalar göstermektedir ki, ev başkanının sorumluluğu yasal dayanağını Türk Medeni Kanunu’nun Aile Hukukunu düzenleyen ikinci kitabında yer alan 369. maddeden almakta; aynı zamanda hukuksal nitelikçe de aile hukuku hükümleriyle sıkı sıkıya bağlantılı bulunmaktadır.

Sorumluluğun kaynağı böylece ortaya konulduktan sonra yargılama yöntemi ve dolayısıyla da göreve ilişkin düzenlemeler irdelenmelidir.

Aile mahkemelerinin kuruluşu, görevi ve yargılama usulleri; 4787 sayılı “Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun” ile düzenlenmiş ve Kanunun 1.maddesinde “Amaç ve Kapsam” başlığı altında; “Bu Kanunun amacı, aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerini düzenlemektir. Bu Kanun, aile hukukundan ... dava ve işleri görmek üzere kurulan aile mahkemelerine dair hükümleri kapsar.” Hükmüne; Yine 4.maddesinde de “Aile Mahkemelerinin Görevleri” başlığı altında Aile mahkemelerinin gördüğü dava işler belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; 4721 sayılı Kanunun 369. maddesi, Kanunun ikinci kitabının ikinci kısmında yer almakla, bu maddeye dayalı aile hukukundan ... uyuşmazlıkların çözümü de “Aile Mahkemeleri”nin görev alanına girmektedir.

Nitekim, eldeki dava da 4721 sayılı Kanunun 369. maddesine dayalı olup, Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği kuşkusuzdur.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Hal böyle olunca mahkemece,yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmesi,bu kapsamda öncelikle ayrı Aile mahkemesi varsa dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, yoksa, davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-)Bozma nedenine göre davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2. Bentde açıklanan nedenlerle bozma sebeb ve kapsamına göre ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2544, Karar No: 2016/9428, Tarih: 04.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/2544 E.  ,  2016/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı satıcıdan 24/05/2011 tarihinde ... marka xx xxx xx plakalı ve .... şasi numaralı aracı satın aldığını, aldığı aracın servise götürdüğü tarih itibariyle son bir ay içerisinde gece kullanımının arttığı tarihten sonra sağ ve sol farın iç kısmında lekelenme ve matlaşma olduğunu fark ettiğini ve küçük bir nokta olarak başlayan ayıbın giderek artması neticesinde 25/06/2014 tarihinde davalı firmanın servisine gittiğini, servis tarafından yalnızca ayıbın ne olduğunun kendisine bildirildiğini, kendi üretim hataları olduğunu firmanın kabul etmediğini, bu süreçte müvekkilinin herhangi bir olumsuz cevap alamadığı gibi, sürekli olarak da taleplerinin geçiştirildiğini, dava konusu araçtan beklediği faydayı elde edemediğini, bu nedenle ayıplı araçtaki ayıbın ücretsiz olarak giderilmesine (ayıplı olan far sisteminin tümünün değiştirilmesi) karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı defiinde bulunmuştur.

Mahkemece, aracın satın alındığı tarih ile servise götürüldüğü belirtilen tarih arasında 3 yıldan fazla zaman geçtiği, ayıbın hile ile gizlendiği konusunda bir iddianın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacı tüketici tarafından davalı satıcıdan satın alınan aracın ayıplı olduğu iddiasıyla ayıbın ücretsiz olarak giderilmesi talebine ilişkindir.

Davalı, zamanaşımı defiinde bulunmuştur.

Mahkemece, aracın satın alındığı tarih ile servise götürüldüğü belirtilen tarih arasında 3 yıldan fazla zaman geçtiği, ayıbın hile ile gizlendiği konusunda bir iddianın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacı tüketici tarafından davalı satıcıdan satın alınan aracın ayıplı olduğu iddiasıyla ayıbın ücretsiz olarak giderilmesi talebine ilişkindir.

4077 sayılı TKHK’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı B.K.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde, yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Borçlar Kanunu’nun 198. maddesinde (6098 Sayılı T.B.K.’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacı, dava dilekçesinde aracın gece kullanımının arttığı tarihten sonra sağ ve sol farın iç kısmında lekelenme ve matlaşma olduğunu fark ettiğini ve küçük bir nokta olarak başlayan ayıbın giderek artması neticesinde 25/06/2014 tarihinde davalı firmanın servisine gittiğini, ileri sürerek bu kapsamda servis kaşesi ve imzası bulunan periyodik bakım takvimi ile davalı tarafından cevap dilekçesinde kabul edilen servis fişini dosyaya sunmuştur. Davacının dosyaya sunduğu Mercedes-benz firmasının servisine ait teslim ve yapılan işleme konu kayıtların davalılardan celbi sağlanarak, bu belgelerin toplanmasından sonra araç üzerinde teknik bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle; öncelikle mevcut arızanın açık ayıp veya gizli ayıp olup olmadığı hususlarında gerekli araştırma yapılmak suretiyle mevcut kayıtlar ve bilirkişi tespitlerine göre ayıbın süresinde ihbar edilip edilmediği değerlendirilerek; sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hükmü temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5137, Karar No: 2014/3191, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5137 E.  ,  2014/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/17922

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.05.2010

NUMARASI : 2008/1216 Esas, 2010/833 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden ve husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları, bu beyanları destekler mahiyetteki katılan Yeliz anlatımları, olayın ortaya çıkış şekli, sanığın kaçamaklı savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde annesi katılan Yeliz ile birlikte yürümekte olan mağdurenin arkasından gelen sanığın, mağdurenin poposunun hemen aşağısını ellediği, sonrasında mağdurenin sanığa tepki gösterdiği, bu sırada mağdure ve katılanın sanıkla kavga ettiklerini ve birbirlerine bağırdıklarını gören kolluk görevlilerinin tarafların yanlarına gittiği, mağdurenin kolluk görevlilerine sanığın eylemini anlatarak şikâyetçi olduğunun anlaşılması karşısında sanığın, cinsel arzularını tatmin amacıyla mağdurenin poposunun hemen aşağısını ellemek suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği gözetilmeden atılı suçtan TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2187, Karar No: 2012/129, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2187 E.  ,  2012/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV....

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2010/307-2010/618 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, dava dışı ortak... tarafından davacının ortaklıktan çıkartılması için İstanbul 10. ATM'de dava açıldığını, tedbir kararı ile davalı şirkete kayyum atandığını, kayyumun davacı şirket müdürü görevde olduğu ve şirket organsız kalmadığı halde yetkisiz olarak ortaklar kurulunu toplantıya çağırdığını, 12.02.2010 tarihli ortaklar kurulunda... şirket müdürü olarak atandığını, yine 25.02.2010 tarihli ortaklar kurulu toplantısında da müvekkilinin müdürlükten azline karar verildiğini, davacının ana sözleşme ile müdür olarak atandığını, TTK'nun 543, 161. maddesi gereğince ancak haklı sebeplerin bulunması durumunda mahkeme kararı ile azledilebileceğini, aksine alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, 12.02.2010 ve 25.02.2010 tarihli ortaklar kurulunda alınan kararların yokluğunun ve hükümsüzlüğünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ana sözleşme ile 3 yıllığına müdür olarak atandığını, daha sonradan 08.4.2008 tarihli ortaklar kurulu kararıyla 10 yıllığına tekrar müdür olarak seçildiğini, şirketin % 70 payına sahip ortakların yeni müdür seçimi ve davacının müdürlükten azli konusunda karar alma yetkilerinin bulunduğunu, İstanbul 10. ATM. tarafından atanan kayyuma şirketin yeni organlarını belirlemek için ortaklar kurulunu toplantıya çağırma yetkisi verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının ana sözleşme ile müdür olarak atandığı, TTK'nun 543 ve 161. maddeleri uyarınca ancak haklı sebeplerin mevcut olması durumunda mahkeme kararı ile müdürlükten azlinin mümkün olduğu, ortaklar kurulunun ana sözleşme ile belirlenen müdürü azil yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, ortaklar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespiti ile kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket ortaklar kurulunda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacının ana sözleşme ile müdür olarak atandığı, TTK’nun 543 ve 161. maddeleri gereğince ancak haklı sebeplerin mevcut olması

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket ortaklar kurulunda alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacının ana sözleşme ile müdür olarak atandığı, TTK’nun 543 ve 161. maddeleri gereğince ancak haklı sebeplerin mevcut olması

.../...

-2-

durumunda mahkeme kararı ile müdürlükten azlinin mümkün olduğu gerekçesiyle, 12.02.2010 tarihli ortaklar kurulunda dava dışı ... ile Sinan...’in müdür olarak atanmasına ilişkin olarak alınan karar ile 25.02.2010 tarihli ortaklar kurulunda davacının şirket müdürlüğünden azline ilişkin kararların yok hükmünde olduğunun kabulü ile kararların iptaline karar verilmiştir. Oysa, limited şirkete ana sözleşme ile müdür atanabileceği gibi ortaklar kurulu kararıyla da her zaman yeniden müdür tayini mümkündür. Mahkemece bu husus nazara alınmadan anılan gerekçeyle 12.02.2010 tarihli ortaklar kurulu kararının da yok hükmünde olduğunun kabulü ile iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Ayrıca, mahkemece yukarıda anılan gerekçeyle 25.02.2010 tarihli ortaklar kurulunda davacının müdürlükten azline ilişkin kararın da yok hükmünde olduğunun kabulü ile iptaline karar verilmiştir. Oysa, davalı vekili cevabında, davacının 04.03.2005 tarihinde ana sözleşme ile 3 yıllığına müdür olarak atandığını, süre sonunda 07.04.2008 tarihli ortaklar kurulu kararıyla 10 yıllığına yeniden müdür olarak tayin edildiğini savunmuş, nitekim dava dilekçesinde de davacının ana sözleşme ile müdür olarak atandığı, görev süresinin 07.04.2018 tarihine kadar uzatıldığını belirtilmiş, yine ticaret sicil müdürlüğünün müzekkere cevabına ekli ticaret sicil gazetesine göre de 07.04.2008 tarihli ortaklar kurulunda davacı 10 yıllığına davalı şirkete müdür olarak atanmış olup, bu beyan ve kayıtlar nazara alınmadan hatalı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19/01/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2011/1633, Karar No: 2011/5522, Tarih: 06.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1633 E.  ,  2011/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.11.2008 gün ve 2007/841 - 2008/606 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.11.2010 gün ve 2009/1126 - 2010/11928 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile Fransa'da mukim alıcının 18840 kg taze kirazın 52.368 EURO bedelle satışı ve emtia bedelinin alıcı tarafından mal mukabili olarak ödenmesi hususunda anlaştıklarını, emtianın davacı şirket tarafından tanzim edilen 2l.07.2007 tarihli hamule senedi tahtında Fransa'ya nakledilmek üzere davalıya ait TIR'a tam ve hasarsız olarak yüklenmek suretiyle ihraç edildiğini hamule senedinde açıkça aracın ısı derecesinin +2 olacağının ve ısının yanlış ayarlanmasından veya bozulmasından dolayı mallarda oluşacak zarar ve ziyandan davalı taşıyıcının sorumlu olacağının belirtildiğini ve araca ısı kayıt cihazı takıldığını, malların 26.07.2007 tarihinde alıcıya ulaştığında boşaltma sırasında kirazın görsel renginin matlaştığı kahverengi lekelerin oluştuğu, nemli olduğu, sapların kuruduğu ve yumuşadığının görüldüğünü, alıcı firma yetkililerince şoför huzurunda yapılan ekspertiz incelemesinde, ısı durumunun +2,5 dan +26.7 ye kadar değiştiğinin tespit olunduğunu, taşımanın hiçbir safhasında +2 derece sıcaklık şartına uyulmadığını ve kirazların yüksek ısıya maruz kalarak bozulduğunu, sağlam olarak satılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, malların tamamının davacı şirket nam ve hesabına alıcı tarafından 8882,30 EURO karşılığında üçüncü kişiye satıldığını, bu sovtaj değerinin düşmesinden sonraki davacı zararının 44.085,70 EURO olduğunu ileri sürerek, 44.085,70 EURO alacağının 3095 sayılı kanun uyarınca devlet bankalarının Euro üzerinden açılmış bir yıl vadeli mevduatına uygulanan en yüksek faiz oranına göre 36.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarda taşıması ve göndericinin kusur durumlarının tespiti için öncelikle taşıma şartlarının incelenmesi gerektiğini, CMR belgesinin 15 nolu

Davalı vekili, dava konusu hasarda taşıması ve göndericinin kusur durumlarının tespiti için öncelikle taşıma şartlarının incelenmesi gerektiğini, CMR belgesinin 15 nolu

hanesinde nakliyecinin şart ve mülahazalarının şerh edildiğini, dava konusu taşımada ambalaj, yükleme ve istiflemede davalıya kusur yüklenemeyeceğini, davalı aracındaki soğutma sisteminin herhangi bir arızaya maruz kalmadığını, taze kiraz emtiasının mevsim sonunda toplanıp bekletilmiş olmasının nazara alınması gerektiğini, kirazın araca sıcak yüklendiğini, ısı ölçer cihazında araç içinde çok kısa bir süre için sıcaklık değer artışı görüldüğünü, mal tesliminde yaptırılan ekspertiz raporunda hasarın %30 ve zararın 13.353,84 EURO olarak tespit edildiğini, dava konusu malların davacı hesabına 8.282,30 EURO bedelli satışının davalıyı bağlayamayacağını, sıcaklık ısı ölçek cihazındaki verilen rakamların sıcaklığı yansıtamayacağını, ambalaj yükleme ve istifleme işlerinin davacı tarafça yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile Fransa'da mukim alıcı arasındaki sözleşmeye istinaden l8.300 kg taze kirazın davalı aracı tarafından taşınması hususunda tarafların anlaştığı, mal bedelinin 52.530,00 EURO olduğu, malın davalı aracına yüklendiği, araçtaki ısının +2 derece olması gerektiği, taşımadaki doğabilecek zararlardan taşıyıcının sorumlu olacağının sözleşmede belirtildiği, yüklemenin davacı tarafça yapıldığı, aksi yönde davalı tarafın herhangi bir itirazı kaydına rastlanmadığı, hasar muafiyetinin sigorta bedeli üzerinden %1 olacağı, emtianın 2l.07.2007 de sevk edilip 26.07.2007 tarihinde gecikmeli olarak alıcıya ulaştığı, araca ısı kayıt cihazının takıldığı, cihazda herhangi bir problemle karşılaşılmadığı, ısı derecelerinin nakliye sırasında çok farklılık arz ettiği, bunun insan yada mekanik başka bir etki sonucu artarak emtiada bozulmaya yol açtığı, bozulmanın yüksek ısıdan kaynaklandığı CMR konvansiyonuna göre taşıyıcının hasardan sorumlu tutulabilmesi için eşyaya özen borcunu ihlal etmesi, kusurunun bulunması, hasar ve ziyaya uğraması, hasar ve ziyanın sorumluluğun olduğu süre içerisinde gerçekleşmesi, kusur ile zarar arasında illiyet bağının olması gerektiği, dava konusu malların da davalıya hasarsız teslim edildiği, nakliye sırasında ısı yüksekliğinden zararın meydana geldiği, bu yönü ile taşıyıcının eşyaya özen borcunu yerine getirmediği, hasarın taşıma sırasında gerçekleştiği ve taşıyıcının sorumluluğunun bulunduğu, yine araçtaki ısı derecesindeki artışların insan yada mekanik başka bir etki sonucu emtiada hasara sebep olmasından davalı taşıyıcının sorumlu olması gerektiği, bu durumda taşıyıcının hiçbir suretle taşıttaki muhtemel bir arızaya dayanamayacağı, gerekli özeni göstermiş olmasının herhangi bir öneminin bulunmadığı, CMR 17/3 maddeye göre eşyaların özenle taşınması durumunda bile ortaya çıkan zarardan taşıyıcının sorumlu olduğu, bundan taşıyıcının kurtulamayacağı, dava konusu emtianın tamamına yakınının zarara uğradığı, davacının ispat yükünün CMR senedi ve ekspertiz raporu ile yerine getirildiği, CMR 25.maddeye göre dava konusu alacağın taşıma sırasındaki araçtaki ısı değişikliğinden kaynaklandığından, tazminat bedelinin bu çerçevede çözümlenmesi gerektiği, sovtaj bedeli düşüldükten sonraki davacı zararının 47.918,22 EURO olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 44.085,70 EURO' nun 27/07/2007 tarihinden itibaren CMR nin 27 maddesine öngörülen 5 yıllık faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki T.C.Merkez Bankası'nın euro bazında efektif satış kuru bazında YTL olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava yurtdışı karayolu ile taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava yurtdışı karayolu ile taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından gönderilen taze kiraz yükünün 26.07.2007 günü varma yerindeki boşaltma sırasında dava dışı alıcının CMR taşıma senedine %30’unun hasarlı olduğuna yönelik şerh koyup teslim aldığı ve malın alcının soğuk hava deposuna götürüldüğü,aynı gün alıcı firma eksperinin depo yetkilisi,alıcı firmanın ithalat müdürü ve araç sürücüsü nezdinde yaptığı kontroller neticesinde tahliye esnasında yapılan ölçümlerde paletlerin üst kısımlarında sıcaklığın +3 ile +6derece arasında ,orta kısımlarında + 6,3 ile +7,5 C derece arasında,alt kısımlarda ise + 4,7 ile + 6,9 C derece arasında olduğu ve emtianın bozulmaya yüz tuttuğu,bu durumun geri dönüşü olmayan olgunlaşmaya neden olduğu belirtilmiş, CMR Sigortacısının eksperine gönderilen raporda ise malın tamamının çok yüksek derecede sıcaklıklarda taşımadan dolayı büyük kalite değişim sorunları gösterdiği,kirazların %30’unun yumuşadığı ve saplarda kuruma olduğu belirtilmiş, CMR sigortacısının eksperi tarafından yapılan belirlemede ise zararın % 30’dan yüksek olamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece söz konusu eksper raporları arasındaki farklarda değerlendirilerek taşınan emtianın niteliği gözetilmek suretiyle % 30’luk bozulmanın alıcı tarafından gerekli önlemler alınsa dahi diğer ürünlere de sirayet edip etmeyeceğinin içerisinde gıda mühendisi olan bir bilirkişi heyetince değerlendirilmesi suretiyle hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken CMR sigortacısı eksperince düzenlenen raporu hiç değerlendirmeyen bilirkişi raporu ile yetinilerek eksik incelemeyle hüküm tesisi hatalı görülmekle Dairemizin 2009/1126 Esas, 2010/11928 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak kararın değişik bu gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2009/1126 Esas, 2010/11928 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak yerel mahkeme kararının değişik bu yeni gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 06.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.