muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/35566, Karar No: 2013/28469, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35566 E.  ,  2013/28469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, %5 fazla ödeme alacağı, izin ücreti ile ikramiye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı tarafından devir alınan ...Yayın Grubunda gazeteci olarak çalıştığını, iş aktinin işveren tarafından sona erdirildiğini, gazetecilik mesleğinin doğası gereği sürekli fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde gece geç saatlere kadar çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma , % 5 fazla, ikramiye ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, gerek iş sözleşmesinde yer alan hükme göre gerekse davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmadan imzalanan ücret bordroları ve işe giriş çıkış saatlerini gösteren belgelere göre davacının fazla çalışmadan doğan alacağı olmadığını, davacının fazla mesai ücreti olduğu kabul edilse dahi bugüne kadar herhangi bir talepte bulunmadığını, talep edilen günlük %5 fazlanın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, %30 oranında indirim yapılmak sureti ile 5.971,23 TL fazla mesai, 4.130,53 TL genel tatil alacağı olmak üzere toplam 10.101,76 TL fazla mesai alacağı ile %5 fazla ödemelerden %30 ve BK md. 44 gereğince %80 oranında indirim yapılmak suretiyle 54.257,26 TL %5 fazla ödeme alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından ne kadar indirim yapılacağı noktasında toplanmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, mahkemece fazla çalışma ücreti ve % 5 fazlaya hükmedilmesi doğrudur. Ancak yukarıda belirtilen ilke kararı gereğince % 5 fazladan BK 44. Madde uyarınca yapılan % 80 indirim yeterli değildir. Aynı davalı aleyhine açılan ... 9. İş Mahkemesi'nin 2013/23 E, 2013/433 K sayılı dosyasında anılan alacaktan yapılan % 85 indirim oranı makul kabul edilip hüküm Dairemizce 2013/9747 E, 2013/27727 K sayılı ilamı ile faiz yönünden düzeltilerek onanmıştır. Bu nedenle mahkemece % 5 fazla alacağından emsal dosyadaki gibi daha uygun oranda indirim yapılması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/852, Karar No: 2012/15529, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/852 E.  ,  2012/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından ödenmeyen ayakta dik pozisyonlama cihazının Merkez Bankası satış kuru üzerinden YTL karşılığının ve dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca Euro para cinsinden açılmış, 1 yıllık mevduata ödenen en yüksek faiziyle birlikte ödenmesine katkı payının yapılacak ödemeden kesilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı sigortalının parapleji rahatsızlığı nedeniyle T.C. Sağlık Bakanlığı ... Devlet Hastanesi'nin düzenlediği 30.11.2006 tarihli sağlık kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (manuel kalkış, çemberden aktivite motorlu sürüş cihazı)’nın bedeli olan 14.680,00 EURO'nun fiili ödeme tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden YTL karşılığının dava tarihinden itibaren 3095 ayılı Kanunun 4/A maddesi uyarınca devlet bankalarının EURO para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte ödenmesine, katkı payının müvekkile yapılacak ödemeden düşülmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 14.3.2007 tarihinde, Kuruma cihazın temin edilmesi için talepte bulunduğu, 20.08.2007 tarihli Destek Rehabilitasyon Teknik Ltd. Şti tarafından ...'e ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (manuel kalkış, çemberden aktivite motorlu sürüş cihazı) verildiğine dair 20.8.2007 Seri A 031293 sıra no’lu, 14.680,00 Euro bedelli fatura ve bu faturaya istinaden 16.10.2007 tarihli ve 128 sayılı 14.680,00 TL'lik tahsilat makbuzun olduğu, 3.12.2007 tarihli Ankara Ticaret Odası yazısında; fatura tarihi itibari ile birim fiyatının uygun olduğunun belirtildiği,cihaz bedelinin Kurumca ödenmediği, T.C. Sağlık Bakanlığı ... Devlet Hastanesinin 30.11.2006 tarihli ve 2724 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile "paraplejik hasta olduğu belirtilen davacının Ayakta Dik Pozisyonlama Cihazı (Manuel Kalkış, Çemberden Aktivite Motorlu Sürüş Cihazı)" kullanmasının gerekli görüldüğü, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp Ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı’ nda görevli 4 öğretim görevlisi tarafından düzenlenen 20.12.2010 tarihli raporda; "L2 seviyeli, 24 yıllık Parapjleji tanılı hastanın, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon kliniğine yatırılmasına dair tıbbi bir gereklilik olmadığı, üst ekstremite kas kuvvetinin 5/5, bilincinin açık kongnitif fonksiyonlarının yerinde olduğu, hastalığının progresif hastalık olmadığı, hastanın motorsuz sürülen tipte ayakta dik pozisyonlama cihazını hareket ettirebilmek için fiziksel kuvvet yetersizliği mevcut olmamakla birlikte bazıları hayati tehlike arz eden komplikasyonların uzun dönemde hastada ortaya çıkmasına yardımcı olarak hastanın sağlının korunması, kişisel ihtiyaçlarının görülme kabiliyetinin arttırılması, mesleki - sosyal katılım imkânlarının kısıtlanmasının önlenmesi ve tıbbi durumunun elverdiği en yüksek seviyeye çıkabilmesi amacıyla, hastada Sağlık Kurulu raporunda belirtilen ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (manuel kalkış, çemberden aktivite motorlu sürüş cihazı) kullanmasının uygun ve gerekli olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ nun "31.10.2008 tarih, 7734 sayılı kararında; davacının ayakta dik pozisyonlama cihazı kullanmasının tıbben ve fennen vücut sistemlerinin sağlıklı çalışmasına olanak sağlayacağı, hastanın sağlık bütünlüğünün korunmasını sağlayacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini arttıracağı, kişiyi eğitim hayatına kazandırmak amacıyla iş göremezliğine az çok katkısı olacağı, kişinin günlük aktivitelerini yerine getirmesi, dolaşım sisteminin daha sağlıklı çalışması hususlarında gerekli olduğu, 11.2.2009 tarih 1281 sayılı kararında; ayakta dik pozisyonlama cihazının davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike oluşturabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyon açısından gerekli bulunduğu, 22.1

.2.2009 tarih 1281 sayılı kararında; ayakta dik pozisyonlama cihazının davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike oluşturabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyon açısından gerekli bulunduğu, 22.1.2010 tarih, 794 sayılı kararında da ayakta dik pozisyonlama cihazının davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike oluşturabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyon açısından gerekli olduğu ancak davacı mental açıdan özürlü olduğundan mesleki rehabilitasyon yönünden faydalı olamayacağının” belirtildiği görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 32. maddesidir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı yanında uyuşmazlığın çözümünde kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanun'un hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Bu yasal düzenlemelerden açıkça görüldüğü gibi sigortalıya "Ayakta Dik Pozisyonlama Cihazı" temini yönünden aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Kurum'un teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olayda dosya içerisinde bir çok rapor olmasına rağmen, bu raporlardan hastanın "Ayakta Dik Pozisyonlama Cihazını (motorlu sürüş-motorlu kalkış)" kullanıp kullanamadığı hususunun anlaşılmadığı, bu hususta uygulama yaptırılmadığı, hastanın özür durumuna göre bu cihazları kullanıp kullanamayacağı hususunda rapor alınmadığı, davacının iyileşmesine yardımcı olacak daha basit ve ekonomik cihazların bulunup bulunmadığı konusunda bilgi olmadığı gibi bu konuda mahkemece de bir araştırma yapılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde fiatının bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 15.12.2010 tarih ve 2010/21-591 Esas, 2010/666 Karar)

Yapılacak iş; a-) dava konusu olan ve sigortalıya temin edilen Ayakta Dik Pozisyonlama Cihazının (manuel kalkış, çemberden aktive motorlu sürüş) sigortalı tarfından kullanılıp kullanılmadığının zabıta araştırması ile tespitini yaptırmak, cihazın varlığının tespitinden sonra hastanın özür durumu da gözetilerek refakate alınacak ortepedi, travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin nörolojisi uzmanları ile keşif icra ederek "hastanın özür durumuna göre bu cihazları kullanıp kullanamayacağı, uygulama yaptırılarak ve hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirerek bilimsel dayanakları ile ortaya koymak, cihaz üzerinde ayrıntılı inceleme yaparak gerçekten kullanıp kullanılmadığı, kullanmaya bağlı olarak cihazın yıpranıp yıpranmadığını tespit etmek,

b-) Cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından 20.8.2007 tarih ve Seri A 03129 no'lu faturadaki "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" (manuel kalkış çemberden aktive motorlu sürüş fonksiyonlu) isimli cihazın ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak, Sosyal Güvenlik Kurumu Fiyat Tespit Komisyonuna varsa başka firmalar tarafından yapılan fiyat teklif belgeleri ile komisyon tarafından yapılan raiç bedel araştırmasına ilişkin tüm belgeleri getirterek, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen Destek Rehabilitasyon Teknolojileri Ltd. Şti'nin ticari defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29674, Karar No: 2020/5915, Tarih: 16.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29674 E.  ,  2020/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın,...Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. isimli firmanın servis bölümünde kaporta boya şefi olarak görev yaptığı, servis müşterilerinden bir kişiye ait aracın sol farında herhangi bir sorun bulunmadığı halde sol far beyin kısmı olarak nitelenen parçanın sanık tarafından söküldüğü ve airback ve far beyni parçalarının sanığın diğer çalışanla ortak kullandığı odada bulunan dolapta ele geçirildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu malzemelerin ele geçirildiği iddia edilen dolabın camekanlı bir oda içerisinde bulunduğu ve etrafta bulunan herkes tarafından görülebildiği, dolabın kilidinin bulunmadığı, dolabı gösteren bir kameranın da bulunmadığı ve sanığın atılı suçtan cezalandırılmasını gerektirecek, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39434, Karar No: 2018/10756, Tarih: 15.11.2018

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2015/39434 E.  ,  2018/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sol dizinde ağrı ve hareket kısıtlılığı şikayeti ile 17.04.2012 tarihinde davalı hastaneye başvurduğunu, yapılan tetkik ve tahliller sonucu sol dizinde menisküs yırtığı saptandığını ve ameliyata alındığını, davalı doktorun anestezi uzmanı olduğunu, ameliyat sırasında lokal anestezi uygulandığını ve bu amaçla sol kasığından uyuşturucu iğne yapıldığını, ameliyat sonrası 18.04.2012 tarihinde taburcu edildiğini, ancak sol ayağında tahribat oluştuğunu ve aksamaya başladığını, bu nedenle 03.05.2012 tarihinde yeniden aynı hastaneye başvurduğunu ve yapılan tetkik ve tahliller sonucu sol bacak kaslarında ileri derecede tahribat olduğu ve tedavi görmesi gerektiğinin belirlendiğini, son olarak Kocaeli Devlet Hastanesininden alınan 12.06.2012 tarih ve 1587 sayılı Özürlü ... Kurulu Raporu ile %8 oranında özürlü olduğunun belirlendiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.500,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan dayanışmalı olarak tahsilini istemiştir.

Davalılar, davalıya uygulanan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğunu, ortaya çıkan durumun komplikasyon olup, herhangi bir kusurlarının söz konusu olmadığını savunarak davanını reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ve olayların akış şekli gözetilerek takdiren 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının maddi tazminat isteminin reddine yönelik temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz itirazlarının reddi gerekir.