muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32828, Karar No: 2013/24370, Tarih: 14.11.2013

Bozma ilamı üzerine oluşturulan bilirkişi kurulu, verilen yetkiye dayanarak işverenin bilgisayar ve muhasebe kayıtları üzerinde inceleme gerçekleştirilmiş, şirket muhasebe kayıtlarının sistemine ve genel muhasebe ilkelerine uygun olarak tutulmadığı, davacının göreve başladığı tarih itibariyle kasa açığının bulunmadığına veya kasa teslim tarihi itibariyle açık var ise ne kadar bir açık olduğuna dair bir mutabakat kaydı bulunmadığı, 28.02.2008 tarihli kasa kontrolünde eksi bakiye bulunduğu, ancak söz konusu belgenin üst bölümünde 28.02.2008 tarihini devreden bakiye bölümünde 36.594,77 TL'lik bir tutar bulunduğu, bu durumda davalı işverence feshe gerekçe yapılan kasa açığının 04.03.2008 tarihinde yapılan denetimlerde tespit edildiği yönündeki savunmasına itibar edilmemesi gerektiği, kasa açığının bu tarihten önce mevcut olduğunun kayıtlarda gözüktüğü, davalı işverence davacı hakkında uzunca bir süre hiç işlem yapılmamasının kasa açığının fiili bir kaydı olduğuna veya kasa açığının mevcut olmadığına veya varsa bile davacıdan kaynaklanmadığını gösterdiği görüşü bildirilmiştir. Mahkeme tarafından bu rapora dayanılarak karar verilmiştir.

Somut olayda, büro müdürü olarak çalışan davacının ... sözleşmesi işverence, kasasında tespit edilen nakdi açığın tespit edilmesi sebebiyle feshedilmiştir. Dosya içeriğine ve bozma sonrası alınan bilirkişi raporuna göre, işçinin kasasında bir açığın mevcut olduğu sabittir. İşçinin görev tanımında yer alan vazifesini yerine getirmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekten davacı tarafın bilgisayar sisteminde yer alan eksikler sebebiyle açık oluştuğuna dair işverene başvuru yapıldığı yönünde iddiasını destekleyecek delil bulunmamaktadır. İşçinin hizmet süresine ve yaptığı işin niteliğinin sürekli kasa mutabakatını gerektiriyor olması sebebiyle ... göstermesi gereğinin açık oluşuna göre bu davranışı işyerindeki ... akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden ... ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 14.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31741, Karar No: 2014/8369, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31741 E.  ,  2014/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Özel eğitim ödeneği alabilmesi için kadrosunda en az bir psikolog yada rehber öğretmen bulundurmasının yönetmelik gereği zorunlu bulunduğu, psikolog olan sanığın ise 07/03/2007-10/08/2007 tarihleri ile 25/03/2008-04/06/2008 tarihleri arasında ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin zorunlu personel kadrosunda görevli psikolog olarak yer aldığı, sanığın dışında merkezde görevli başkaca psikolog bulunmadığı, ...'nun rehabilitasyon merkezi müdürü olarak yönetici olduğu dönem içerisinde psikolog olan sanığın rehabilitasyon merkezine gelerek görev yapmadığı halde görev yapmış gibi düzenlenen "Bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını" aylık olarak düzenlenmek suretiyle 2007 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında ücret tahakkuk ettirilerek diğer alınan yerine getirilmiş hizmetler dışında sanık tarafından verildiği belirtilen bireysel ve grup eğitimi seanslarına karşılık Sivas Milli Eğitim Müdürlüğünden 37.721,20 TL haksız ödemenin alındığı iddia olunan somut olayda; 5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9/son maddesine göre özel eğitim kurumunda kurucu temsilci ve müdür olan sanıkların görevleri sırasında suç işlemeleri durumunda ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi gibi sayılacaklarından, sanığın eylemlerinin sübutu halinde TCK'nın 204/2 maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğine iştirak suçunu oluşacağı, bu durumda kamu görevlisinin sahteciliği suçunun cezası TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise, aynı kanunun 158/1.e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki nitelendirme ve sevk maddelerine göre, Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7033, Karar No: 2023/5212, Tarih: 29.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/7033 E.  ,  2023/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/507 E., 2021/1601 K.

SUÇLAR : Olası kastla öldürme, olası kastla yaralama, taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Sanık ... hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin süresi geçtikten sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebi ile katılanlar ..., ..., ... vekilinin süresinde yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2018 tarihli ve 2017/15 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında iki kişiyi olası kastla öldürme, bir kişiyi de olası kastla yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı olmak üzere 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı olmak üzere 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/2634 Esas, 2019/510 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri, katılan Kurum vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık ... müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/12492 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile;

3.Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık ... müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/12492 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile;

"...Tüm bu belirlemelere göre; olay yerinden yaklaşık 500-700 metre önce başlayan takip sırasında her iki ... sürücüsünün meskun mahal şartlarının yaklaşık iki katı bir hızla ve trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde kural ihlallerinde bulunarak uzun bir süre seyirlerine devam ettiği, arkadan seyreden sanık ...’in öndeki aracı durdurmak, önde seyreden sanık ...’nın ise yakalanmamak için oldukça süratli ve trafiği tehlikeye atacak şekilde seyrettikleri sırada, olay yerinden 190 metre gerideki virajdan itibaren kaza yeri kavşakta kırmızı ışık yandığı ve çocukların refüj üzerinde bulundukları görülebilir olmasına rağmen, her iki sanığın aynı şekilde seyirlerine devam edip, mahal şartlarının yaklaşık iki katı olan hızlarını azaltmak adına herhangi bir tedbir almayıp, ... ve yaya trafiğinin oldukça yoğun olduğu mahalde trafik kurallarını ihlal edecek şekilde kaza anına kadar kovalamacaya devam ettikleri, kaza yerine çok yaklaştıklarında ise arkadan seyreden ...’in, önünde seyreden ... idaresindeki aracı durdurmak için arkadan çarpması ile, hızından dolayı duramayan ... idaresindeki aracın önce refüj üzerindeki trafik işaret levhasına, sonra da savrulmaya devam ederek refüj üzerindeki çocuklara çarptığı ve aracının altında çocuklar bulunduğu uyarısına rağmen aracı ile hızlanarak seyrine devam ettiği, trafik düzeninin gerekli kıldığı yükümlülüklere uymayan sanıkların, olay yeri kavşakta kırmızı ışık yanmasına, refüjde çocuklar bulunmasına ve kavşaktaki ışık durumu olay yerinden 190 metre mesafe öncesinden itibaren fark edilebilir olmasına rağmen, öngördükleri neticenin gerçekleşmemesi adına süratlerini azaltmak gibi en ufak bir çaba göstermedikleri, sanıkların öngördükleri muhtemel neticeyi engelleme çabalarının ya da neticeyi göze almadıklarına dair bir davranışlarının bulunmadığı, bilakis kovalamacaya devam ederek mahal şartlarının yaklaşık iki katı bir hızla kavşağa yaklaşırken ve tüm bu kural ihlallerini gerçekleştirirken muhtemel neticeye kayıtsız kalarak kabullendiklerinin anlaşıldığı, bu suretle sanıkların eylemlerinin olası kastla öldürme ve olası kastla yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanıkların bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/1601 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında iki kişiyi olası kastla öldürme, bir kişiyi de olası kastla yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tutukluluk halinin devamına; sanık ... hakkında ise, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına, mahsuba ve tahliyesi ile birlikte adli kontrol altına alınmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.09.2022 tarihli ve 2021/101420 sayılı, "Onama- Bozma" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.09.2022 tarihli ve 2021/101420 sayılı, "Onama- Bozma" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği; sanık Atilla müvekkilinin eşi ile müvekkili aldatmakta olduğuna ve kazanın gerçekleştiği tarihte müvekkilinin bu durumdan yeni haberi olduğuna, trafikte seyir halinde iken diğer sanık Atilla’nın aracını tesadüfen görmüş olan sanığın, sadece çocuklarının nerede olduğunu sormak istemiş ve aracıyla peşinden gitmiş olduğuna, müvekkilinin diğer sanık Atilla’yı kovalaması, yakalamaya çalışması söz konusu dahi olmadığına, ancak sanık Atilla müvekkili görür görmez trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde müvekkilden kaçmış ve aracıyla kırmızı ışıkta geçerek orta refüjde bulunan üç çocuğu aracın altına alarak ölümlerine neden olduğuna, yargılama süresince toplanan tüm deliller, alınan bilirkişi raporları ve tanık ifadeleri olay neticesinin ağırlaşmasına sebebiyet veren, suçun asıl failinin diğer sanık Atilla olduğunu göstermekte olduğuna, ve bu durum şüphe götürmeyecek şekilde açıklığa kavuşmasına rağmen müvekkili hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından somut olay hayatın olağan akışına aykırı yorumlandığı gibi dosyada mevcut somut deliller dahi yanlış nitelendirilmiş olduğuna, zira öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast söz konusu olur ve bunu gerçekleştiren ise sadece sanık Atilla olduğuna, kusur tespitine, illiyet bağı olmadığına, diğer sanık Atilla olay tarihi itibariyle neredeyse 40 yaşında olup, olay anı ve öncesinde aracını tehlikeli şekilde kullanmanın hızını artırmanın, zikzaklar çizmenin hangi sonuçları doğurabileceğini anlayabilecek olgunlukta olmasına rağmen, 3 çocuğa çarparak aracının altına alan, sonrasında olay yerinden kaçmak için çocukları sürükleyen, 2 çocuğun ölümüne 1 çocuğun da yaralanmasına neden olan sanık Atilla olup, müvekkilin kullandığı aracın çocuklara teması dahi olmadığına, müvekkilinin olası kastla adam öldürmeden ceza alması ve hatta alt sınırdan uzaklaşılması hafifletici nedenlerin uygulanmaması, asıl suçlu Atilla hakkında bilinçli taksir indirimlerinin uygulanması hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak müvekkilin tahliyesine, aksi kanaatteyse suçun alt haddinden ceza tayinini tüm hafifletici ve indirim nedenlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılanlar vekillerinin temyiz isteği;

B. Katılanlar vekillerinin temyiz isteği;

Sanık Atilla Mayda yönünden Yargıtayın bozma ilamına direnilmesi ve diğer sanık yönünden ise takdiri indirim uygulanarak ceza verilmesi hukuka aykırı olduğuna, her iki sanığında gerçekleştirdiği eylemleri olası kastla adam öldürme olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin, Yargıtayın bozma ilamına direnmesi kararının hukuka aykırı olduğuna, sanıklara alt sınırdan ceza verilmesi ve cezasında takdiri indirim uygulanması yasaya aykırı olduğuna, sanıklar hakkında kasten adam öldürme ve kasten yaralama suçlarından dolayı verilecek cezalarda takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, kusur tespitlerine, sanık ... gibi ...'nın da Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde olası kastla adam öldürme ve yaralamaya sebebiyet verme suçundan tecziyesine karar verilmesi gerekirken, bu sanığın bilinçli taksirle adam öldürme suçundan tecziyesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını hukuken mesnetsiz olduğuna, direnme kararının bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği;

"...Sanık ...'in olay gecesi saat 20:55 sıralarında, kamyoneti ile seyrettiği sırada, aralarında anlaşmazlık bulunan sanık ...'nın otomobilini görüp takibe başladığı; bu durumu farkeden Atila'nın da hızını artırıp kaçmaya başladığı ve bu kovalamacanın 400-500 metre devam ettiği; ışıklı kavşağa yaklaştıkları sırada, kırmızı ışık yandığını görmelerine rağmen sanıkların durmadıkları, sanık Cumali'nin yakından takip ettiği Atila'nın aracına arkadan çarpması sonucunda, hızı nedeniyle Atila'nın direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüje çıkıp, orada bulunan üç kardeşe çarpması sonucunda ... ile ...'in öldüğü ve katılan ...'in ise yaralandığı olayda; sanıkların öldürme veya yaralama kastı ile hareket etmedikleri; ancak meskun mahalde, trafiği tehlikeye sokacak sokacak biçimde hızlı ... kullanıp, kırmızı ışığı görmelerine karşın yavaşlamadıkları dikkate alındığında; öngörülen neticenin meydan gelmesini istemedikleri halde, objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmeleri nedeniyle, neticenin meydana gelmesinin engellenemediği; dolayısıyla sanıkların eylemlerinin bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçunu oluşturacağından; sanık Cumali'nin de TCK'nın 85/2,22/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine , yazılı şekilde olası kast ile ölüme ve yaralamaya neden olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi..." gerekçeleri ile bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/1601 Karar sayılı kararı ile;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/1601 Karar sayılı kararı ile;

"...Yapılan yargılama, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in fırın işlettiği, sanık Atilla Mayda'nın ise olaydan önce sanık Cumali'nin işlettiği fırında çalıştığı, sanık Atilla'nın eşinin sanık Cumali'yi telefon ile arayarak eşi Atilla'nın kendi eşiyle ilişkisi olduğunu söylemesi ve sanık Cumali'nin eşinin çocuklarını da alarak evi terk etmesi nedeniyle sanık Cumali'nin bu durumdan sanık Atilla'yı sorumlu tuttuğu, olay günü trafikte her iki sanığın araçları ile karşılaştıklarında, sanık Cumali'nin aracı ile sanık Atilla'nın peşine düştüğü, onu durdurmaya çalıştığı, trafikte kovalamaca yaşandığı ve araçların birbirine sürttüğü, bu kovalamacanın 400-500 m. sürdüğü, cadde üzerinde her iki aracında hız sınırlanırı aşarak yarışırcasına seyrettikleri sırada kırmızı ışığa yaklaşıldığında, sanık Cumali'nin kullandığı kamyonetle sanık Atilla'nın kullandığı otomobile arkadan çarpması üzerine sanık Atilla'nın aracının direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve aracın savrularak bölünmüş yolda orta refüje çıktığı, refüjde beklemekte olan üç çocuğu altına aldığı, aracın refüjde ön tekerleri boşta kalacak şekilde askıda kaldığı, olay yerine yakın mesafede olan vatandaşların yardıma koştuğu, sanık Aitla'nın aracını kaldırıp çocukları kurtarmaya çalıştıkları, bu sırada sanık Cumali'nin sopayla sanık Atilla'ya saldırmaya ve aracına hasar vermeye çalıştığı, vatandaşların sanık Atilla'nın aracını kaldırıp çocukları aracın altından çıkarmasından sonra aracı askıdan kurtulan sanık ...'nın sanık Cumali'nin saldırısından kurtulmak için olay yerinden aracı ile kaçtığı, yaşanan kaza neticesinde; kardeş olan küçük çocuklardan ...'in olay yerinde, ...'in ise hastanede yaşamını yitirdiği ve katılan ...'in ise yüzünde sabit iz kalacak ve 6. derece de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, anlaşılmıştır.

Sanık ...'in eyleminin olası kast ile öldürme ve yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Şöyle ki; TCK'nın 21/2. maddesinde 'Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemesi halinde olası kast vardır.' şeklinde tanımlanan olası kast ile aynı Kanun'un 22/3. maddesinde 'Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır.' şeklinde tanımlanan bilinçli taksir Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun ve Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bir çok kararında bildirildiği üzere öngörme unsuru itibariyle örtüşmesine rağmen, isteme unsuru bakımından ayrılmaktadır. Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir. Olası kastta ise mümkün ya da muhtemel olarak öngörülen neticenin kabullenilmesi, failin öngördüğü tipik neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik bir güveni olmadan hareket etmesi söz konusudur.

Gerçekten Kanun, olası kastta failin fiili işlemesinden bahsettiği halde bilinçli taksirde, failin fiili işlemesinden değil neticenin meydana gelmesinden bahsetmektedir. Dolayısıyla her ikisi de öngörülebilir neticeyi öngörerek hareket eden faillerden fiili işleyen, yani neticenin gerçekleşmemesi için yükümlülüklerini yerine getirmemesi yanı sıra neticenin gerçekleşmesi yolunda etken eylemde bulunan olası kast halinde ve sadece yükümlülüklerini yerine getirmeyen, buna karşılık neticenin gerçekleşmesi yolunda etken bir eylemi bulunmayan ise bilinçli taksir halindedir.