muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6720, Karar No: 2024/9932, Tarih: 24.06.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, davacının şartları sağlamaması nedeniyle kadroya geçiş işleminin yapılmadığını, Isparta İdare Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018609 Esas, 2018/1485 Karar sayılı kararıyla davacının kadroya geçtiğini, Personel Daire Başkanlığının hareket onayına binaen 24.12.2018 tarihinde Burdur Sosyal Hizmet Merkezinde çalışmaya başladığını, davacının Burdur Valiliğinin 21.06.2019 tarihli hareket onayına binaen 25.06.2019 tarihinde yazıyı tebliğ alarak Burdur Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde çalışmaya başladığını, davacının il içi yer değişikliği görevlendirme yazısını tebliğden imtina etmediğini, iki yıl gibi bir süre geçmesine rağmen çalışmaya devam ettiğini, davacının 17.06.2022 tarihli dilekçesi ile 10 No.lu işkoluna tâbi Burdur Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğüne tayinin yapılmasını talep ettiğini, davacının atamasının yapıldığı tarihte işkollarının tek olması nedeniyle davacının il içi yer değişikliğinde davacı aleyhinde herhangi bir değişiklik oluşmadığını, işkollarında değişikliğin 01.11.2020 tarihinde yapıldığını, davacının bu tarihten önce Burdur Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne nakledildiğini, davacının naklinin personel ihtiyacı, söz konusu Müdürlüğün faaliyete yeni geçmesi gibi nedenlerle yapıldığını, davacının hem il içinde diğer Kuruma nakledilirken hem de işkollarında değişiklik söz konusu olduğunda değişikliği istemediğini açık veya zımmi bir şekilde ifade etmediğini, davacının nakil yazısını tebliğ alırken hangi kuruluşa hangi görev tanımı ile atandığını bildiğini ve bu değişikliği açıkça kabul ettiğini, iki buçuk yıldan fazla süre atandığı kuruluşta hiçbir itirazı olmaksızın çalıştığını ve bir buçuk yıldan uzun süredir hangi işkolunda olduğunu bilmesine rağmen çalıştığı hususları dikkate alındığında davacının bu şartları kabul ederek çalışmaya devam edeceğine ilişkin Kurumlarında inanç oluştuğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda davalı Kurumun işlemi sonucunda davacının 21.06.2019 tarihinde naklen tayin edilmesi çalışma koşullarında esaslı değişiklik mahiyetinde ise de davacının ihtirazı kayıtsız olarak 3 yıl çalışması, işverenin işlemine uygun davranışlarda bulunduktan sonra 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına uygun düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin 24.12.2018 tarihinde işe başlatıldığında 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde hükmüne uygun şekilde geçiş işlemi yapılmadan önceki pozisyonunda ve aynı hizmeti yürütmek üzere istihdam edilmiş ise de mevzuata aykırı şekilde hakkında geçiş işlemi düzenlendiğini, müvekkilinin işyeri koşulunda yapılan esaslı değişikliğe ses çıkarmamazlık yapmadığını, bu değişiklik yapıldıktan sonra pek çok kez üstleri ile bu konuyu görüştüğünü, değişikliğin sehven yapıldığı, düzeltileceği ancak bunun için uygun bir pozisyon olduğunda yerine getirilebileceğinin ifade edildiğini, müvekkilinin pozisyonundaki bir işçinin işverene güven esası ile yasal yollara başvurmadan çözülmesini beklemesinin olağan olduğunu, sürecin uzaması ile müvekkilinin yeniden yazılı şekilde başvuru yaptığını, müvekkilinin hiçbir aşamada açıkça geçiş işleminin geri alınması hususunda işverenden dava konusu olan 04.04.2023 tarihli işleme kadar net bir şekilde ret cevabı ile karşılaşmaması sebebiyle dava açılmasının bu denli geciktiğini, işverenin oyalamasının müvekkilinin dürüstlük kuralına aykırı davranışını göstermeyeceğini, aksine işveren açısından dürüstlük kuralına aykırı davranıldığını gösterdiğini, müvekkilinin işyerinin belediye sınırı dışında bulunan Askeriye Köyündeki Engelsiz Yaşam Merkezi olarak değiştirilmesinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik sayılmasını gerektiren tek durum olmadığını, burada kendisine verilen görevin daha sonra yapılan ayrım ile farklı bir işkoluna tâbi kılındığını ve önceki görevinden farklı toplu iş sözleşmesi kapsamına girdiğini, hak edeceği özlük haklarının azaldığını, bu hususun ortaya konulabilmesi için dayandıkları delil Kurumdan istenilmeden karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde ile alt işveren işçi statüsünden kadrolu işçi statüsüne yargı kararı ile geçtiği, Sosyal Hizmetler Merkez Müdürlüğünde çalışmaya başladığı, 21.06.2019 tarihinde Burdur Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğüne naklen tayin edildiği ve burada 17.06.2022 tarihine kadar aralıksız çalışmaya devam ettiği, 17.06.2022 tarihli başvurusu ile 21.06.2019 tarihli nakil işleminin iptalini talep ettiği ve Kurumca bu talebin reddine karar verildiği, davacının görev değişikliğine uzun süre ses çıkarmadan çalıştığı, sözleşmenin karşı tarafı olan işverende bu değişikliğin kabul edildiği yönünde bir inancın oluşmasına neden olduğu, bu hâli ile görev değişikliğine eylemli olarak rıza gösterdiği, davacının işverenin işlemine uygun davranışlarda bulunduktan sonra 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına uygun düşmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve nakil işleminin Bakanlık tarafından yapılması gerekirken valilik oluru ile gerçekleştirildiğini, işlemin yetki yönünden sakat olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin nakil işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davacı 696 sayılı KHK gereğince sürekli işçi statüsüne geçirilmesi talebinin reddi işlemine karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle Isparta İdare Mahkemesinde dava açmış, Isparta İdare Mahkemesinin 2018/609 Esas sayılı dosyasında verdiği yürütmenin durdurulması kararına istinaden 24.12.208 tarihli Olur ile sürekli işçi kadrosuna atanmış ve Burdur Sosyal Hizmet Merkezinde görevlendirilmiştir. Davacının, 21.06.2019 karar tarihli personel hareket onayı ile Burdur Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde görevlendirildiği, bu görevlendirmenin davacıya 25.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve davacının burada çalışmaya başladığı, 17.06.2022 tarihinde Burdur Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğüne sunmuş olduğu dilekçe ile 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasına istinaden sürekli işçi kadrosuna geçiş işleminin yapıldığı 10 No.lu işkoluna tâbi Burdur Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğüne naklen tayinin yapılmasını talep ettiği görülmektedir. Davacının talebi üzerine Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün 04.04.2023 tarihli yazısı ile 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddenin beşinci fıkrası uyarınca sürekli işçi kadrosunda görev yapan işçinin başka bir birim ve teşkilatta istihdamının mümkün bulunmadığı, ayrıca 01.11.2020 tarihi itibarıyla Bakanlık ve bağlı sosyal hizmet birimlerinin işkolu hakkında düzenlemeye gidildiği ve işkolları arasında atama işlemi yapılamadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının 21.06.2019 tarihinde naklen tayin edilmesi çalışma koşullarında esaslı değişiklik mahiyetinde ise de davacının ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin 3 yıl çalışarak işverenin işlemine uygun davranışlarda bulunduktan sonra 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da benzer gerekçe ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Davacının 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddeye göre istihdam edildiği ve özel hukuk hükümlerine tâbi işçi statüsünde olduğu, sözü edilen maddede "... sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir." hükmüne yer verildiği ve bu şekilde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin geçiş işlemi yapılmadan önceki işyerinde çalışmaya devam ettirileceğinin açıkça düzenlendiği görülmektedir. Belirtmek gerekir ki anılan yasal zorunluluk karşısında 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ve dolayısıyla dürüstlük kurallarının uygulama yeri de bulunmamaktadır. Bu düzenleme çerçevesinde öncelikle davacının kadroya geçirilmeden önceki çalıştığı işyerinin, yaptığı işin ve sonradan nakledildiği işyerinin hizmet alım sözleşmesi kapsamında bir işyeri olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Bu tespit yapıldıktan sonra davacının başka bir ile veya bölgeye naklinin mümkün olmadığı dikkate alınarak sonucuna göre davacının sonradan nakledildiği işyerinin hizmet alım sözleşmesi kapsamında olduğunun belirlenmesi hâlinde davanın reddine, aksi hâlde ise davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Belirtilen sebeple Mahkemece çalışma koşullarında esaslı değişiklikten sonra ihtirazı kayıtsız 3 yıl çalışmaya devam eden davacının 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26984, Karar No: 2018/8037, Tarih: 18.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/26984 E.  ,  2018/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... . ile davalı Emlak Konut Gayr. A.Ş. vekili avukat ...'nın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan anahtar teslimi bir adet daire satın aldığını, teslim aldıktan bir süre sonra kalorifer ve asansörün arızalandığını, balkonda çökme yaşandığını, balkon ve pencerelerin tekniğe uygun yapılmadığını, tezgahlar, seramik ve dolaplarda sorun olduğunu, yaşanan bu ve buna benzer sorunlarla ilgili olarak ayıpları içerir site yönetiminin ihtar çektiğini, ihtara rağmen durumun düzelmediğini, ayrıca binanın 1. derece riskli alanda bulunduğu, jet graute adlı sistemde binanın sağlamlaştırılması gerekirken, bu işlemin yapılmadığını ileri sürerek geç teslim, bağımsız bölüm ve ortak alanlardaki ayıpların onarım bedeli, bir kısım eksik ve ayıplı imalatların onarımının mümkün olmaması sebebi ile dairede meydana gelen değer kaybı ile tapu harç ve masraflar için ödenen bedellerde dahil olmak üzere 300.000,00 TL’den az olmamak üzere zararının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tespit talebinin kısmen kabulüyle dava konusu bağımsız bölümde ve ortak alanlarda davacının talep edebileceği eksik ve ayıplı işler bedelinin 14.506,96-TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 10.000,00-TL eksik ve ayıplı işler bedelinin davalının temerrüde düşürüldüğü tarih olan 12/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, talep edilen ihtarname masrafının yargılama giderlerinde nazara alınmasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, satın alınan konuttaki ayıplardan kaynaklı zarar tazmini talebine ilişkin olup, davacı, eldeki davayla öncelikle zarar miktarının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıylada şimdilik 10.000,00 TL' nin davalıdan faiziyle birlikte tahsilini istemiş ve daire içindeki ve ortak alanlardaki ayıpların giderilmediğini ve özellikle binanın bulunduğu zeminin deprem riski taşıdığını ve jet graute adlı sistemin zeminde uygulanması gerekirken zemin için yetersiz olan kazık sisteminin uygulandığını iddia etmiştir. Davalı ise ayıbın varlığını kabul etmemiş, jet graute sisteminin sadece sıvılaşma riski olan zeminlerde uygulanabildiğini ve havuz ile sığınaklarda uyguladıklarını, taahhütlerini yerine getirdiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarına göre davanın tespit talebi yönünden kısmen, alacak talebi yönünden ise taleple bağlı kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu konutun bulunduğu binanın deprem ve sıvılaşma riski olan bir zemin üzerine kurulduğu iddiasında olan davacı, bilirkişi raporundaki görüşlerin aksine, sadece havuz ve sığınaklar değil tüm binada da jet graute adlı sistemin kullanılması gerektiğini iddia etmiştir. Bu hususta mahkemeye rapor tanzim eden bilirkişi heyetinde jeoloji mühendisi olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davacının bahsedilen sistemin binadada uygulanması gerekip gerekmediği konusunda heyet raporu ile tespit raporları arasındaki çelişkileri de giderir şekilde içinde en az bir jeoloji mühendisininde bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 178,00 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2618, Karar No: 2023/3132, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2618 E.  ,  2023/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini

savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ... suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/174 Esas, 2019/76 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'un yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli 2020/998 Esas, 2020/1710 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin "teşebbüs derecesi" yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2020/225 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'un yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1. Sanık ...'un yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; üst sınırdan ceza tayini ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde mağdurun Güneş Sokak'ta bulunan Merkez camiinin karşısında tek başına oturduğu sırada arkadaşı ... ile karşılaştığı, ...'ın mağdurdan kendisini işyerine bırakmasını istediği, bu sırada mağdur ... ...'ın yanına kardeşi ...'ın geldiği, ...'ın mağdura sanık ...'ın kendisi hakkında "...'a takılıyor" şeklinde bir laf uydurduğunu söylediği, bu söz üzerine mağdurun ...'ı işyerine bırakmaktan vazgeçip ... ile birlikte caminin karşısındaki parka gittiği, orada sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ı gördüğü, sanık ...'a ... ve kendisi hakkında neden laf uydurduğunu sorduğu, sanık ...'ın kardeşi suça sürüklenen çocuk ... ile konuştuktan sonra mağdura "gel seninle parkın köşesinde bir konuşalım" dediği ve ...'a gitmesini söylediği, ...'ın mağdur ile sanık ...'ın yanından uzaklaştığı, mağdur, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile tartıştıkları sırada önce sanığın sonra da suça sürüklenen çocuğun mağduru bıçakla yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Alınan rapora göre mağdurun batın bölgesinde sağda 4 adet, sol koltuk altı bölgesinde 2 adet, sağ bacak arkasında 2 adet, sağ bacak yanda bir adet, her iki kolda 1'er adet olmak üzere toplam 11 adet kesici delici alet yaralanması bulunduğu, batın üst kadrandaki yaralarından en az iki tanesinin mağdurun ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokan nitelikte olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede olmadığı, diğer yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden;