muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3306, Karar No: 2015/12608, Tarih: 26.11.2015

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev aldığını, tüm payların tespit edildiği kararda imzasının bulunduğunu, paylarını usulüne uygun şekilde devir ettiğini, müvekkilinin dava dışı kişiden hisse devir almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı C.M.ile aracın mülkiyetinin devir edildiği kişinin davada taraf gösterilmediği, yine dava dışı C. M.'ın tarafların ortağı bulunduğu şirkette hiç bir zaman ortak bulunmadığı, gizli ortaklığın kanıtlanmadığı, hatta dava dışı şirketin 2.400.000.000 TL'lik davalı adına olan ortaklık ve hissedarlığının davacının bizzat imzaladığı tutanaklarla sabit olduğu, 06.04.2006 tarihli ve gerek 27.04.2007 tarihli bu toplantı hazirun cetveli ile davacının ve davalının hazirun cetvelinin belirli pay tutarlarının kesinleştiği, davacının itirazlarının olmadığı, davacının hem hissedar hem de yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görev yaptığı, çeklerle iddianın bu davada dinlenemeyeceği, kendisi tarafından yapılan ödemenin kanıtlanmadığı, nama yazılı pay senedinin devrinin ciro ve teslim ile gerçekleşeceği, dava dışı G.K.A.Ş hisselerini satın alan C. M.'ın bu şirket hissedarı olduğunu gösteren hiçbir kanıt sunulmadığı, 25.10.2004 tarihli devir sözleşmesinin ancak satış vaadi sözleşmesi niteliğinde olduğu, bu nedenlerle C. M.'a bir ödemesi var ise açacağı ayrı bir davada bunun tartışılabileceği, davalı ile C.M. arasındaki ilişkinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.11.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı M.. İ.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı M.. İ.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı M.. İ.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/282, Karar No: 2024/975, Tarih: 23.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/282 E.  ,  2024/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. (2 kez) maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2019/394 esas, 2022/617 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29/11/2023 gün ve 94660652-105-22-20382-2023-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2023 gün ve 2023/128320 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya aslının diğer sanık yönünden istinaf incelemesi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinde olduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında tehdit ve tefecilik suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın tefecilik suçundan beraatine, tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli karar verildiği ve anılan kararın 16.02.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan tefecilik suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; 5237 sayılı Kanun’un 106/1 inci maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan aynı Yasa’nın 241 inci maddesinde düzenlenen tefecilik suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun’un 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın tefecilik suçundan beraat etmesi karşısında, tehdt suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 253 üncü maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2019/394 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1126, Karar No: 2010/11928, Tarih: 23.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1126 E.  ,  2010/11928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.11.2008 tarih ve 2007/841 - 2008/606 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile Fransa'da mukim alıcının 18840 kg taze kirazın 52.368.EURO bedelle satışı ve emtia bedelinin alıcı tarafından mal mukabili olarak ödenmesi hususunda anlaştıklarını, emtianın davacı şirket tarafından tanzim edilen 2l.7.2007 tarihli hamule senedi tahtında Fransa'ya nakledilmek üzere davalıya ait TIR'a tam ve hasarsız olarak yüklenmek suretiyle ihraç edildiğini hamule senedinde açıkça aracın ısı derecesinin +2 olacağının belirtildiğini, ısının yanlış ayarlanmasından veya bozulmasından dolayı mallarda oluşacak zarar ve ziyandan davalı taşıyıcının sorumlu olacağının belirtildiğini ve araca ısı kayıt cihazı takıldığını, malların 26.7.2007 tarihinde alıcıya ulaştığında boşaltma sırasında kirazın görsel renginin matlaştığı kahverengi lekelerin oluştuğu, nemli olduğu, sapların kuruduğu ve yumuşadığının görüldüğünü, alıcı firma yetkililerince şoför huzurunda yapılan ekspertiz incelemesinde, ısı durumunun +2,5 dan +26.7 ye kadar değiştiğinin tespit olunduğunu, taşımanın hiçbir safhasında +2 derece sıcaklık şartına uyulmadığını ve kirazların yüksek ısıya maruz kalarak bozulduğunu, sağlam olarak satılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, malların tamamının davacı şirket nam ve hesabına alıcı tarafından 8882,30.EURO karşılığında üçüncü kişiye satıldığını, bu sovtaj değerinin düşmesinden sonraki davacı zararının 44.085,70 EURO olduğunu ileri sürerek, 44.085,70.EURO alacağının 3095 sayılı kanun uyarınca devlet bankalarının euro ya açılmış bir yıl vadeli mevduatına uygulanan en yüksek faiz oranına göre 36.7.2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarda taşıması ve göndericinin kusur durumlarının tespiti için öncelikle taşıma şartlarının incelenmesi gerektiğini, CMR belgesinin 15 nolu hanesinde nakliyecinin şart ve mülahazalarının şerh edildiğini, dava konusu taşımada ambalaj, yükleme ve istiflemede davalıya kusur yüklenemeyeceğini, davalı aracındaki soğutma sisteminin herhangi bir arızaya maruz kalmadığını, taze kiraz emtiasının mevsim sonunda toplanıp bekletilmiş olmasının nazara alınması gerektiğini, kirazın araca sıcak yüklendiğini, ısı ölçer cihazında araç içinde çok kısa bir süre için sıcaklık değer artışı görüldüğünü, mal tesliminde yaptırılan ekspertiz raporunda hasarın %30 ve zararın 13.353,84 EURO olarak tespit edildiğini, dava konusu malların davacı hesabına 8.282,30 EURO bedelli satışının davalıyı bağlayamayacağını, sıcaklık ısı ölçek cihazındaki verilen rakamların sıcaklığı yansıtamayacağını, ambalaj yükleme ve istifleme işlerinin davacı tarafça yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile Fransa'da mukim alıcı arasındaki sözleşmeye istinaden l8.300 kg taze kirazın davalı aracı tarafından taşınması hususunda tarafların anlaştığı, mal bedelinin 52.530,00 EURO olduğu, malın davalı aracına yüklendiği, araçtaki ısının +2 derece olması gerektiği, taşımadaki doğabilecek zararlardan taşıyıcının sorumlu olacağının sözleşmede belirtildiği, yüklemenin davacı tarafça yapıldığı, aksi yönde davalı tarafın herhangi bir itirazı kaydına rastlanmadığı, hasar muafiyetinin sigorta bedeli üzerinden %1 olacağı, emtianın 2l.7.2007 de sevk edilip 26.7.2007 tarihinde gecikmeli olarak alıcıya ulaştığı, araca ısı kayıt cihazının takıldığı, cihazda herhangi bir problemle karşılaşılmadığı, ısı derecelerinin nakliye sırasında çok farklılık arz ettiği, bunun insan yada mekanik başka bir etki sonucu artarak emtiada bozulmaya yol açtığı, bozulmanın yüksek ısıdan kaynaklandığı CMR konvansiyonuna göre taşıyıcının hasardan sorumlu tutulabilmesi için eşyaya özen borcunu ihlal etmesi, kusurunun bulunması, hasar ve ziyaya uğraması, hasar ve ziyanın sorumluluğun olduğu süre içerisinde gerçekleşmesi, kusur ile zarar arasında illiyet bağının olması gerektiği, dava konusu malların da davalıya hasarsız teslim edildiği, nakliye sırasında ısı yüksekliğinden zararın meydana geldiği, bu yönü ile taşıyıcının eşyaya özen borcunu yerine getirmediği, hasarın taşıma sırasında gerçekleştiği ve taşıyıcının sorumluluğunun bulunduğu, yine araçtaki ısı derecesindeki artışların insan yada mekanik başka bir etki sonucu emtiada hasara sebep olmasından davalı taşıyıcının sorumlu olması gerektiği, bu durumda taşıyıcının hiçbir suretle taşıttaki muhtemel bir arızaya dayanamayacağı, gerekli özeni göstermiş olmasının herhangi bir öneminin bulunmadığı, CMR 17/3 maddeye göre eşyaların özenle taşınması durumunda bile ortaya çıkan zarardan taşıyıcının sorumlu olduğu, bundan taşıyıcının kurtulamayacağı, dava konusu emtianın tamamına yakınının zarara uğradığı, davacının ispat yükünün CMR senedi ve ekspertiz raporu ile yerine getirildiği, CMR 25.maddeye göre dava konusu alacağın taşıma sırasındaki araçtaki ısı değişikliğinden kaynaklandığından, tazminat bedelinin bu çerçevede çözümlenmesi gerektiği, sovtaj bedeli düşüldükten sonraki davacı zararının 47.918,22 EURO olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 44.085,70 EURO' nun 27/07/2007 tarihinden itibaren CMR nin 27 maddesine öngörülen 5 yıllık faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TC.Merkez Bankasının euro bazında efektif satış kuru bazında YTL olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, yurtdışı karayolu ile taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacının (satışı-gönderen-taşıtanın) gönderdiği taze kiraz yükünün 26.07.2007 günü varma yerindeki boşaltma sırasında dava dışı alıcının CMR taşıma senedine % 30'nun hasarlı olduğuna yönelik şerh koyup, teslim aldığı ve alıcının soğukhava deposuna götürüldüğü, dosya kapsamı ile sabittir. Alıcının ve davalının seçtiği eksperlerin ve sürücünün katılımı ile 27.07.2007 günü alıcının deposunda yapılan incelemede, kirazların yaklaşık % 30'unun yumuşak bazılarının saplarının kuru, kabuklarının büzüşük, renklerinin ise normal olduğu, marketlerde normal müşterilere satılmasının mümkün olmadığı, zararın % 30'dan yüksek olmayacağı, % 30'unun değerinin 15.710.40 Euro olduğu, davalı eksperinin,alıcı eksperinin enfazla bu kanaatine itiraz ettiği, hasarın % 30'dan daha yüksek olması gerektiğine ilişkin inandırıcı argüman sunamadığı yada sunmak istemediği, +2 derecede sabit sıcaklıkta taşınmamasının bozulmanın nedeni olduğu hususlarına yer verilerek rapor düzenlenmiştir. Davacı yan, 07.08.2007 tarihli ihtarname ile kirazların tamamının kullanılamaz hale geldiğini, hasar bedelinin rücu edileceğini, davalıya gönderilen 27-28.07.2007 tarihli fakslarda ise, malın % 30'unun hasarlandığını bildirmiştir. 52.368 Euro değerindeki 3648 koliden 3601 kolinin alıcı tarafından davacı adına 3.kişilere 8.282,30 Euro'ya 20.8.2007 tarihli fatura ile satıldığı, geri kalan 47 kolunun 8.282,30 değeri bulunmadığı için imha edildiği, satış bedelinden geriye kalan bedelin tazmini gerektiği bilirkişi raporunda bildirilmiş mahkemece de buna hükmedilmiştir.

Bilirkişi raporuna itirazında davalı vekili, teslim anındaki yükün fiziki durumu ile taşıyanın sorumlu olduğunu, alıcının teslim alırken koyduğu şerh ile sınırlı olarak davalıdan tazminat istenebileceğini, CMR Konvansiyonunun 30 ncu maddesinde yazılı sürelerin geçirilmesinden sonra 07.08.2007 tarihli davacı bildiriminin davalıyı bağlamaycağını bildirdiği halde mahkemece ek rapor alınmamıştır.Gerçekten de davalının sorumluluğu teslim anındaki yükün durumu ile sınırlı olup, alıcı yükü % 30 hasarlı şekilde teslim almakla, davalının % 70'ini sağlam teslim ettiğinin kabulü gerekir. Teslimden sonraki günlerde bozulmanın artması, diğer ürünlere de sirayet etmesi davalı taşıyıcıyı ilgilendirmemekte olup, zararın artmasından dolayı davacı satıcının, koşulları oluştuğunda alıcıdan tazminat istemesi olanaklıdır. Bilirkişi raporuna yapılan itirazın bu yönü üzerinde mahkemece durulup zarar miktarının teslim anındaki hasar miktarı çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, yazılı miktar üzerinden hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte yapılan açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12282, Karar No: 2024/7385, Tarih: 08.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12282 E.  ,  2024/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın aracının sol aynasına vurarak kırdığı, sol farını tekmeleyerek çatlattığı ve kaportasını yamultması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nın 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 07.10.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22115, Karar No: 2020/10674, Tarih: 02.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/22115 E.  ,  2020/10674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkla aralarında sanığa iftira atması için herhangi bir sebep bulunmayan ...'ın, soruşturma aşamasında şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen, tüm aşamalarda, olay gecesi sokaktan gelen silah sesleri üzerine baktığında sanığı elinde tabancayla, bal köpüğü renginde aracıyla uzaklaşırken gördüğünü ifade etmesi, sanığın ...'ın beyanında geçen renkte aracının olduğunu kabul etmesi, olay yerinde yapılan incelemede 3 adet boş kovana rastlanması ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2198, Karar No: 2016/3519, Tarih: 10.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2198 E.  ,  2016/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur . sanık . üvey kardeşi . laf atmasından ibaret haksız fiil niteliğindeki eylemi nedeniyle 1/4'den 3/4 oranına kadar cezadan indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının alt sınıra yakın belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ., mağdur . kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİYLE, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün

"Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.