muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8665, Karar No: 2022/13403, Tarih: 27.10.2022

..." gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının aylık ücretinin hatalı belirlendiğini, davacıya hak ettiği tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, fazla çalışma ile ... ... ve genel tatil ücretlerinin davacıya yapılan hak ediş ödemelerine dâhil olduğunu, davacının hak ediş usulü ile çalışması sebebiyle fazla çalışmanın %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğini, hüküm altına alınan fazla çalışma ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılmamasının hatalı olduğunu, ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, davacının Kasım 2014 ücretinin eksiksiz ödendiğini, ... sözleşmesinin davacı tarafça haklı neden olmaksızın sona erdirilmesi nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin tespiti ile ... sözleşmesinin feshi ve buna göre kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ispatı ve hesabı ile ödenmeyen ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1040, Karar No: 2019/3497, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1040 E.  ,  2019/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20378, Karar No: 2014/24767, Tarih: 20.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20378 E.  ,  2014/24767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/328-2014/428

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 04.10.2005 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 24,00’den % 26,20 ye yükselmesi nedeniyle % 2,20 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/73, Karar No: 2016/7930, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/73 E.  ,  2016/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit yaralama

HÜKÜM : 1-TCK'nın 151/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası

2-TCK'nın 86/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası (2 KEZ)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, katılan ... ile kardeşi olan ...’in ...plakalı araçla, ... Kıraathanesi önüne geldiğinde, sanığın da aralarında bulunduğu grupla katılanlar arasında tartışma çıktığı, bu tartışma esnasında sanık ve arkadaşlarının ...plakalı aracın farlarına, arka lambalarına, ön camına, ön sağ çamurluğuna ve ön sağ kapısına vurarak zarar verdikleri, katılanların olay yerinden ayrıldıkları, bir süre sonra katılanlar ve babaları olan ...'in birlikte tekrar kıraathane önüne geldikleri ve tartışmanın yeniden başladığı, bu tartışma esnasında sanık ve arkadaşlarının, katılanlar ... ve ...’e vurarak şahısları yaraladıkları iddia olunan olayda ;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapıldıktan sonra, açıklanması geri bırakılan hükmün gerekçesiyle birlikte açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 34, 230/1 ve 231/11 maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21764, Karar No: 2012/5807, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21764 E.  ,  2012/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının miktarına göre karar kesin nitelikte bulunduğundan sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317 maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanığın mağdur ...'a elindeki odun parçasını attığı ve eşi ...'ın da sanığın mağdura sopa ile vurduğu şeklindeki beyanları nazara alındığında; sanığın mağduru burnunda kırık oluşturacak şekilde yaralama eylemini sabit gören mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesinde iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

1- Sanığın eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirmesine rağmen hakkında TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulanmasının düşünülmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi de dikkate alınarak değişiklikten önce ve sonraki kanun hükümleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan objektif ve subjektif koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden; "şartları oluşmadığından" biçimindeki, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. Fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen hususları içermemesi nedeniyle yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nun 326. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3395, Karar No: 2019/4438, Tarih: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3395 E.  ,  2019/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ..., ..., ... ile davalılar ..., ...Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. aralarındaki dava hakkında ..... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.06.2016 gün ve 2016/141-2016/183 sayılı hükmün Dairenin 15.01.2018 gün ve 2016/15115-2018/18 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.910,00.-TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle, davalı... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davalı Selçuk Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş.'ye geri verilmesine 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18, Karar No: 2010/7, Tarih: 27.01.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/14-18 E., 2010/7 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/14-18 E., 2010/7 K.**

**- MAHKEMEİ ASLİYE TARAFINDAN VERİLEN HÜKÜMLER**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 261 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 268 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sakarya 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.03.2009 gün ve 2008/396 E- 2009/96 K. sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 15.06.2009 gün ve 2009/6662-7527 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmış; HUMK.nun 381.maddesinde ise “

“Kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur”

” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı;10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı;10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da önceleri C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile birlikte de bu kanunun 34, 223, 230,231,232 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 1/22-25 sayılı; 12.05.1998 gün ve 1998/6-104-171 sayılı; 05.02.2002 gün ve 2001/1-417-2002/153 sayılı kararları).

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14036, Karar No: 2008/15050, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14036 E.  ,  2008/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACI(İhbar eden) : ... RUH VE SİNİR HASTALIKLARI HASTAHANESİ

DAVALI (Kısıtlı adayı) :

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... İkinci Sulh Hukuk ile Kars Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; yapılan araştırmada kısıtlı adayının son yerleşim yerinin Kayışdağı Mahallesi Nasır Caddesi, ... Sokak, ... Apt., No: 3 Daire 4, .../İSTANBUL adresi olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde ... İkinci Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... İkinci Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2503, Karar No: 2015/1068, Tarih: 02.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2503 E.  ,  2015/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan davacının hak edişlerinden haksız kesilen alacağın tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı taşeron, davalı ise yüklenicidir. Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 30.10.2007 tarihli sözleşme gereğince müvekkilinin davalının yükleniminde olan ... isimli projenin mini kazık ve ön görmeli ankraj imalâtı işlerinin malzeme ve yerine montajlı olarak yapımını üstlendiğini, yapılacak işlerle ilgili düzenlenecek hakedişlerden davalı yüklenici (iş sahibi) tarafından %6 nakit teminat kesileceğinin ve işlerin tam ve eksiksiz yapılması halinde ise hakediş kesintilerinin tamamının müvekkiline iade edileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkili şirketin işleri tam ve eksiksiz olarak zamanında yapıp teslim etmesine rağmen müvekkilinin hakedişlerinden 19.9197,23 TL'lik teminat tutarının müvekkiline ödenmediğini, bunun üzerine ihtarname gönderildiğini ve ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi üzerine ilâmsız icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve % 40 'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici (iş sahibi) vekili ise; taraflar arasında yapılan taşeronluk sözleşmesinin 5. ve 12.22 maddelerinde belirlenen koşulların yerine gelmediğini, davacının yükümlülüklerine uymadığını, davacının yaptığı işlerde eksik hususlar bulunduğunu ve davacının bu eksiklikleri gidermediğini savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

İcra Müdürlüğü'nün 2011/1597 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı taşeron tarafından borçlu davalı yüklenici aleyhine 19.197,23 TL asıl alacak 110,45 TL işlemiş faiz ve 270,61 TL protesto masrafı olmak üzere 19.578,29 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 08.06.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 10.06.2011 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı taşeron ile davalı yüklenici (iş sahibi) arasında imzalandığı çekişmesiz olan 30.10.2007 tarihli sözleşme, imzalandığı tarihte ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile taraflar arasında imzalandığı çekişmesiz olan sözleşme hükümlerine göre değerlendirilip çözülmesi gerektiği açıktır. Bahsi geçen sözleşmenin 10. maddesinin 1. bendinde yapılacak hakedişlerden %6 oranında nakit teminat kesileceği ve devamı hükümlerinde de bu teminatın neden kesildiği ve hangi koşullarda iade edileceği hususları açıkça düzenlenmiş bulunmaktadır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında dosya üzerinden yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 26.03.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporu; yerinde incelemeyi kapsamayıp, işin davacı taşeron tarafından sözleşme hükümlerine uygun şekilde tamamlanıp tamamlanmadığı hususunu belirlemeden ve taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 10. maddesinde ki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğini tartışmadan düzenlenmiş olup, bu hali ile usul ve yasaya uygun olmayıp, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine açık bir rapor niteliğinde değildir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişiler kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılmak suretiyle davacı taşeron tarafından yüklenilen işin sözleşme hükümlerine uygun şekilde tamamlanıp tamamlanmadığı belirlenmeli, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 10. maddesinde belirlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları araştırılmalı, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmalı ve SGK'dan ilişiksizlik belgesi de ibraz ettirilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Aksi düşüncelerle yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; takip konusu edilen, ancak davaya konu edilmeyen işlemiş faiz ve protesto masraflarını kapsar şekilde itirazın iptâli ile takibin aynen devamına karar verilmesi HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine de aykırı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.