muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4400, Karar No: 2024/1179, Tarih: 22.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4400 E.  ,  2024/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/286 E., 2023/386 K.

DAVA TARİHİ : 18.08.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/85 E., 2021/199 K.

Taraflar arasındaki Boşanma ve fer'îleri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacıya hakaret ettiği, şiddet uyguladığı, küçük düşürücü davranışlarda bulunduğu, çocukların bakım ve iaşesi ile ilgilenmediği, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin tarafına verilmesini, çocuklar için 2.000,00' er TL iştirak nafakasına dönüştürülmek üzere tedbir nafakası verilmesini, lehine 2.500.00 TL tedbir nafakası verilmesini karar kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakasına dönüştürülmesini, 50.000,00 TL maddî tazminat ve 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 03.10.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı vekili süresinden sonra 17.11.2020 tarihinde sunduğu beyan dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 03.10.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı vekili süresinden sonra 17.11.2020 tarihinde sunduğu beyan dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kocanın, eşine küfür ve hakaret içerikli kelimeler sarf ettiği ve bu durumu üçüncü şahısların yanında yaptığı, eşini küçük düşürdüğü, başka kadınlara karşı aşkım, canım kelimelerini kullandığı bu nedenle sadakat yükümlülüklerine aykırı hareket ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurlu kabul edildiği ,davacı tanıklarından Nihal'in beyanları ile davalı koca, davacı kadın eşine iki sene önce şiddet uyguladığını söylemiş ise de iddia edilen bu olayın çok öncesinde yaşandığı, bu nedenle kadın, kocanın bu kusurlu hareketlerini affettiği, hiç değilse hoşgörü ile karşıladığı ve bu hususta hukuki bir müracaata ilişkin durumun bulunmadığı gibi ilgili olayda dinlenilen tanıklar Gülten ve Fazlı'nın beyanları görgüye dayalı olmayıp duyuma dayalı olduğu anlaşılarak bu hususun kocaya kusur olarak atfedilmediği, tarafların ayrılmalarına neden olan son olayda ise davalı kocanın, kadın eşine şiddet eylemi uygulamak üzere üzerine yürüdüğü ve bu durumdan sonra tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, davacı tanık beyanları ile sabit olduğu, taraflar arasında davalının kusurlu tutum ve davranışları nedeniyle geçimsizlik bulunduğu bu şekilde ki davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu bulunduğu ,müşterek çocukların yaşı bakımından anne sevgisine ve bakımına muhtaç olduğu, sosyal inceleme raporu da dikkate alınarak tarafların ortak çocuklarının velayetlerinin davacı anneye verilmesinin çocukların üstün yararına ve çocukların lehlerine olacağı gerekçesi ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin davacıya verilmesine, çocuklar lehine 350,00' şer TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 250,00' şer TL ye indirilerek davamına, kararın kesinleşmesi halinde iştirak nafakası olarak devamına, davacı lehine 350,00' TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesi halinde yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı lehine 25.000,00 TL maddî tazminatın ve 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili evlilik birliği içinde kusurlu davranışların kadından kaynaklandığını, kadının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davacı tanıkları ile husumeti bulunduğunu, erkeğe yüklenen sadakatsizlik kusurunun ispatlanmadığını, erkeğe yüklenen kusurları kabul ispat edilemediğini, kadın lehine maddî tazminat ve manevî tazminat koşullarının oluşmadığı ve miktarının fazla olduğu, ortak çocukların velayetinin babaya verilmesi gerektiği sebepleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının boşanma, kusur belirlemesi, velâyet, yoksulluk nafakası ve maddî tazminat, manevî tazminat yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 25.06.2013 tarihinde evlendikleri, bu evlilikten 29.05.2014 ve 08.06.2016 doğumlu iki müşterek çocuklarının bulunduğu, davacı kadının aralıklı olarak çalıştığı, davalı erkeğin ise elektrikçi olduğu, davalının sosyal inceleme raporu içeriğinde alınan beyanında 2021 yılında aylık 6.000,00-7.000,00 TL kazandığını beyan ettiği, Ankara ili Mamak ilçesinde üzerine kayıtlı bir meskeni ve 1994 model Skoda marka aracı bulunduğu, davalı erkek üzerine kayıtlı olan ... \*\* \*\* no'lu gsm hattı kayıtlarına göre farklı numaralarla gece geç saatlerde görüşme ve mesaj kayıtlarının bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların gerçekleştiği, kadına yüklenmesi mümkün kusur bulunmadığı, kusur belirlemesinde hata yapılmadığı ,müşterek çocukların yaşı, henüz anne bakım, şefkat ve gözetimine ihtiyaç duyduğu çağda olmaları, davacı annenin velâyetten kaynaklanan yetki ve görevlerini ihmal ettiği ya da kötüye kullandığı yönünde delil bulunmaması ve dosya kapsamında bulunan sosyal inceleme raporuna yansıyan beyan, gözlem ve tespitler dikkate alındığında, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilmesinde, nafaka, maddî tazminat, manevî tazminat taktirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; Bölge Adliye Mahkemesinin gsm kayıtlarına ilişkin tespitinin hatalı olduğunu , davalının bir dönem çiğ köfte işletmecisi olduğu çiğ köfte satışlarının gece saatlerinde yapılıyor olması sebebi ile Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki tespitinin hatalı olduğunu, yaralama olayı sonrasında davacının davalıyı affettiğini, af öncesi gerçekleşen olayların boşanma davasına konu edilemeyeceğini ,davacı tanıklarının gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını ileri sürüp mahkeme kararının kusur belirlemesi, maddî tazminat, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası bakımından bozulamsını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, mahkemece kadın yararına hükmedilen maddî tazminat , manevî tazminat ve yoksuluk nafakası şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı erkeğe kusur olarak yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal vakıasının güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4041, Karar No: 2012/5403, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4041 E.  ,  2012/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.02.2008 gün ve 375/29 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde, dava konusu 50 sayılı parselin 14900 m2 yüzölçümlü olduğunu, tarla niteliğiyle Halittin oğlu ... adına tapuda kayıtlı bulunduğunu, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, taşlık, kayalık ve fundalık niteliğiyle tespit harici bırakılması gerekirken davalı adına tespit ve tescil edildiğini bu tür yerler hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanununda belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanamayacağını açıklayarak tapu kaydının iptaliyle dava konusu yerin taşlık, kayalık ve fundalık niteliğiyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... adına, tebliğe çıkarılan dava dilekçesi 15.05.2007 tarihinde aynı çatı altında yeğeni ...a, hükmünde aynı biçimde 24.04.2009 tarihinde yine aynı çatı altında yeğeni ...ye tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüyle, dava konusu yerin taşlık, kayalık ve fundalık niteliğiyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından 14.02.2012 tarihli dilekçesiyle, “… eski hale getirme isteklerinin kabulüyle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini" istemiştir.

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, taşlık, kayalık ve fundalık niteliğindeki yerin tescil harici bırakılması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, 14.02.2012 tarihli dilekçesinde, her ne kadar eski hale getirme isteğinin kabulüyle hükmün bozulmasını istemiş ise de, dilekçenin kapsamı, olayın gelişimi birlikte değerlendirildiğinde, dilekçenin esasen temyiz dilekçesi niteliğinde bulunduğunun ve öğrenmeden itibaren süresinde hükmü temyiz ettiğinin kabulü gerekir.

Dava, Hazine vekili tarafından mülkiyet hakkına dayanılarak 01.05.2007 tarihinde açılmış ve yapılan yargılama sonunda yerel mahkemenin 07.02.2008 tarih ve 2007/375 Esas, 2008/29 Karar sayılı ilamıyla sonuçlanmış, davanın kabulüne ilişkin hüküm, 14.05.2009 tarihinde kesinleştirilmiştir. Gerek dava dilekçesi ve gerekse hüküm, davalının Yayla Köyünde bulunan aynı çatı altında olduğu belirtilerek iki farklı yeğenine tebliğ edilmiştir. Davalı vekili, temyiz dilekçesinde vekil edeninin Belçika’da çalıştığını ve ikamet ettiğini, dava dilekçesinde gösterilen köyünde ikamet etmediğini, yapılan tebligatların usulsüz olduğunu ve savunma hakkının kısıtlandığını belirtmek suretiyle hükmün bozulması isteğinde bulunmuştur.

Gerçekten dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile az yukarıda açıklandığı gibi yapılan tebligata ilişkin belgeler ve davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği ikametgah ile ilgili belgelerin tercümesi birlikte değerlendirildiğinde, Türkiye Cumhuriyeti Anvers Başkonsolosluğu tarafından tercümesi onaylanan 24.01.2012 tarihli Vatandaşlık İşleri Dairesi, ikametgah senedine (tarihçeli) göre davacı ...’ın 13.01.1997 tarihinden beri Waarschoot nüfus kütüğüne kayıtlı olduğu ve Belçika’da ikamet ettiği saptanmıştır. Davalı 1997 yılından beri Belçika’da ikamet ettiği ve orada nüfusa kayıtlı bulunduğu anlaşıldığına göre, dilekçede gösterilen köyde ikamet ettiğinin ve yeğenleriyle aynı çatı altında kaldığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Bu bakımdan davalıya çıkartılan tebligatların da usulsüz olduğunun kabulü gerekmektedir.

HUMK.nun 73. maddesinde; “Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde Hakim iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez” denilmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde de aynı hükme yer verilmiştir. Anayasanın 36. maddesinde ise, "Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir" amir hükmüne yer verilmiştir. Bu madde doğrudan savunma hakkı ile ilgili olup yapılan usulsüz tebligatlar karşısında davalının savunma hakkının kısıtlandığı bir gerçektir. Hukuk Mahkemesi Kanununun 27. maddesi aynı zamanda hukuki dinlenilme hakkını yani taraf teşkilini de içermektedir. Saptanan bu olgular karşısında yöntemine uygun bir biçimde taraf teşkili sağlanmadan mahkemece hüküm verilmesi olanaklı değildir. Aynı zamanda verilen hüküm Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesine de aykırı düşmektedir. Mülkiyet hakkına saygı ve adil yargılanma hakkı öncelikle gözetilmelidir.

Saptanan bu somut olgular karşısında taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulduğuna, yapılan tebligatlar usulsüz bulunduğuna ve böylece davalının savunma ve adil yargılanma hakkı kısıtlandığına göre hükmün bozulması gerekir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK. m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddesi gereğince Daire ilamının taraflara tebliğinden itibaren 15 gün içinde tarafların karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, bozma ilamının niteliğine göre esasa ilişkin hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 1.200,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5113, Karar No: 2015/203, Tarih: 20.01.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/5113 E.  ,  2015/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma ve kaçakçılık suçlarından hükümlü ... hakkındaki hükümlerin infazı aşamasında verilen açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulü kararına yönelik itiraz üzerine...Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.12.2013 tarihinde 2013/1466 değişik iş sayı ile verilen itirazın kabulüne ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

a) Hükümlü ... hakkında;

...Asliye Ceza Mahkemesi'nce 14.02.2006 tarihinde 2005/237 esas ve 2006/58 karar sayı ile kaçakçılık suçundan dolayı 4926 sayılı Kanun'un 3/a-4, 4/3 ve 28/2 maddeleri uyarınca 1.362.147,00 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 14.02.2008 tarihinde 2007/88 esas ve 2008/31 karar sayı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Hükmolunduğu

b) İnfaz aşamasında, hükümlünün hükmolunan adli para cezalarını ödememesi üzerine adli para cezalarının hapse çevrildiği,

c) Cumhuriyet savcısınca hükümlü hakkındaki 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile 1.352.147,00 TL para cezasından 3 yıl (1095 gün) hapis cezalarının 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca toplanmasının talep edilmesi üzerine,... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 04.03.2009 tarihinde 2009/62 değişik iş sayı ile, hükümlü hakkındaki cezaların 8 yıl 9 ay hapis, 30.000 TL adli para cezası ve 1.362.147,00 TL'den çevirme 1095 (3 yıl) cezası olarak toplanmasına karar verildiği,

d) Hükümlünün 08.01.2013 tarihli talebi üzerine,...İnfaz Hakimliği'nce 18.01.2013 tarihinde 2013/8 değişik iş sayılı karar ile, hükümlünün 8 yıl 9 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin cezasının infazı yönünden 23.12.2012 tarihinde şartla salıverilme süresinin dolduğu gerekçesiyle, 24.12.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ödenmeyen adli para cezasından çevrilen 3 yıl hapis cezasının açık ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verildiği,

e) Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nün 25.03.2013 tarihli yazıları ve ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nca 26.03.2013 tarihinde, hükümlünün infaz ettiği ceza ile infaz için sırada bekleyen adli para cezasının birlikte değerlendirilmesi durumunda koşullu salıverilme tarihinin iki yılın üzerinde olduğu gerekçesiyle, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, bu karara itiraz edilmesi üzerine ... İnfaz Hakimliği'nce 12.04.2013 tarihinde 2013/225 karar sayı ile hükümlünün itirazının reddine karar verildiği,

f) Cumhuriyet savcısınca... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2013 tarih ve 2013/174 değişik iş sayılı içtima kararının çözülerek hapis ve adli para cezalarının toplanmasının talep edilmesi üzerine,... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09.10.2013 tarihinde neticeten 8 yıl 9 ay 1825 gün hapis cezası olarak içtimasına karar verildiği,

g)...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.11.2013 tarih ve 2013/7-1253 numaralı müddetnamesinden hükümlünün ceza infaz kurumuna 28.02.2007 tarihinde girdiği, şartla tahliye tarihinin 22.12.2017, bihakkın tahliye tarihinin 22.11.2020 olduğunun anlaşıldığı,

h)Hükümlünün 28.11.2013 tarihinde...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile gönderdiği dilekçesi ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebi üzerine,...İnfaz Hakimliği'nce 06.12.2013 tarihinde 2013/354 karar sayı ile "Hükümlünün almış olduğu 8 yıl 9 ay doğrudn hapis cezası yönünden bu mahkumiyetine ilişkin cezasının infazı yönünden ve...L Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin kurulubaşkanlığının 03/12/2013 tarih 2013/703 Karar sayılı kararında iyi halli olarak bildirildiğinen ve Hakimliğimizce yapılan hesaplama sonucunda cezasının 1/5 ini infaz etmiş olduğu anlaşılmıştır.

6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi uyarınca Adli para cezasının infazı sürecinde tazyik hapsine tabi tutulanların,cezaları doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilir. Bu fıkra hükümleri 31/12/2017 tarihine kadar uygulanır hükmü mevcuttur

Açık Ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1 -c madcsi uyarınca adli para cezası hapse çevrilenlerin cezalarının doğrudan açık kurumlarda yerine getirileceği hükmü mevcuttur. Yine aynı yönetmeliğin 6/1 - a ve 6/2-b maddesinde toplam cezalarının 1/5 ini kapalı kurumlarda iyi halli olarak geçiren hükümlülerin olayımızda da olduğu gibi uyuşturucu madde ticaretinden dolayı ceza alan hükümlülerin şartla tahliye tarihine 2 yıldan az süre kalması halinde kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarna ayrılabileceği bildirilmiştir.

Her ne kadar aynı yönetmeliğin 12/2 maddesi gereğince açık ceza infaz kurumlarında cezasını infaz etmekte olan hükümlülerin başka bir suçtan dolayı haklarında mahkumiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6. Madde de belirtilen sürelerde daha fazla kaldığı tespit edilenler kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edileceği mevcuttur.

Her ne kadar aynı yönetmeliğin 12/2 maddesi gereğince açık ceza infaz kurumlarında cezasını infaz etmekte olan hükümlülerin başka bir suçtan dolayı haklarında mahkumiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6. Madde de belirtilen sürelerde daha fazla kaldığı tespit edilenler kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edileceği mevcuttur.

Öncelikle burada 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi ile açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinin birbirine aykırı olduğu görünüyor ise de anılan açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinde başka bir suçtan dolayı anılan mahkumiyet kararlarının hapis cezalarına ilişkin olup verilen adli para cezalarının ödenmemesi sebebi ile hapis cezasına çevirme olmadığı esas mahkumiyetin adli para cezası olup adli para cezasının hükümlü tarafından her zaman ödenebileceği ve adli para cezalarının infazının gerek anılan kanun hükmü gerekse açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c maddesi hükmü gözetildiğinde açık ceza infaz kurumlarında çekmesi gerektiği, anlaşıldığından hükümlünün kanunda sayılan şartları taşıyıp 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c, 6/1-a, 6/2-b, ve 12/2 maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükümlünün bundan sonraki kalan cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında infaz edilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükümlünün kalan cezasının açık ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verildiği,

ı) Bu karara karşı Cumhuriyet savcının 09.12.2013 tarihinde itiraz etmesi üzerine,...Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.12.2013 tarihinde 2013/1466 değişik iş sayılı karar ile hükümlünün şartla tahliye tarihinin 22.12.2017 olması ve 5275 sayılı Yasanın 14. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 6 ve 12. maddeleri karşısında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

«Dosya kapsamına göre, hükümlünün... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 tarih 2013/677 değişik iş sayılı ceza toplama kararı ile... Ağır Ceza Mahkemesinin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/11/2008 tarih 2008/8319-/16514 E.K sayılı ilamı ile kesinleşen 14/12/2008 Tarih 2007/88 esas 2008/31 karar sayılı kararı ile 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasının ödenmemesinden çevrili 1095 gün ile cezalandırıldığı, ayrıca ...Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2006 tarihli ve 2005/237 Esas, 2006/58 Karar sayılı ilamı ile de 1362.147 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu cezayı ödemediği için 1095 gün hapis cezasına çevrildiği bu cezaların ve para cezalarının hapis cezalarına çevirme kararlarının kesinleştiği anlaşıldığından içtimaen 5275 sayılı kanunun 99 ve 106/7 Maddesi gereğince neticeten 8 yıl 9 ay ve 1825 gün hapis cezası olarak cezaların toplanmasına karar verildiği görülmüştür.