muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20041, Karar No: 2014/32464, Tarih: 19.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20041 E.  ,  2014/32464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/656-2014/563

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebeple sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 03.04.2013 tarihinde gereçekleştirilen organizasyonun büyük çapta gerçekleştirilen ilk organizasyon olduğu, bu büyüklükteki bir organizasyonun öncesinde yapılması gereken personel takviyesi ve benzeri hazırlıkların davalı yönetimince yapılmadığı, belirtilen organizasyonun düzenlenmesinde servis müdürü olan davacının yanında diğer üst düzey görevlilerin de sorumluluğunun bulunduğu, davacı dışındaki görevlilerin sorumluluklarını yerine getirdiğinin, ayrıca organizasyon esnasında oluşan aksaklıkların tamamının davacıdan kaynaklandığının davalı tarafça ispat edilemediği; davacı dışındaki sorumlularla ilgili herhangi bir disiplin işlemine de girişilmediği; yaşanılan aksaklıklar sebebiyle davacının haksız çıkar elde ettiğine yönelik bir iddianın da bulunmadığı; davalı şahidi E..A.. A..'unda beyan ettiği üzere öncesinde elli, altmış kişilik organizasyonlardan sorumlu olan davacının üçyüz kişilik organizasyondaki aksaklıklardan dolayı sorumlu tutulmasının iyiniyet kuralları ile de bağdaşmadığı sebepleriyle iş sözleşmesinin feshinin haklı ve geçerli sebeplere dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/11. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde 01.04.2006 -11.04.2013 tarihleri arasında yiyecek içecek ziyafet servis müdürü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 11.04.2013 tarihli fesih bildirimi ile özetle,“.... 03.04.2013 tarihinde otel bünyesinde yapılan maç yayını onganizasyonu ile ilgili olarak, organizasyon öncesi organizasyonda görev alacak personel ile organizasyonun kurallara uygun ve başarılı sonuçlanması için görev, yetki, sorumluluk ve prosedürün belirlenmesi için toplantı yapmadığı, organizasyon esnasında mesai saati dışında maçı izlemeye gelen departman çalışanını önceden bilgi vermeden, üniformasını dahi giymeden yetkilendirdiği, zaman zaman kasada görevlendirdiği, organizasyona ilişkin basılan bir adedi nakit 25,00 TL. yerine geçen maç çeklerine ilişkin, denetim görevini yerine getirmediği, işletme çalışanlarının belirli bir bölümüne açılması gereken "ödenmez ve ağırlama çeklerinin" yönetimin belirlemiş olduğu yetkili kişiler için kullanılması, ilgili çeklerin kullanılması halinde servis anında imza alınması, süresinde gerekli departmana teslim edilmesi gerekirken, ilgili prosedürün yerine getirilmesini sağlamadığı, organizasyonda kullanılan maç çeklerine ilişkin verilen içeceklerin organizasyon sırasında kaydının tutulmadığı, adisyon, fış kullanılmadığı, kullanılan çekler karşılığında hangi içeceklerin servis edildiğinin belirlenemediği, bu hususu şahsi inisiyatifi ile gerekli bulmadığı, organizasyon sırasında maç çekleri karşılığı nakit olarak servis edilen içeceklerin tespit edilmediği, adisyon, fiş kullanılmadığı, bedellerinin belirlenemediği, bu hususu şahsi inisiyatifi ile gerekli bulmadığı, organizasyon sırasında yiyecek departmanına sipariş verilerek, servis edilen bir kısım yemeklerin bedelinin karşılığının bulunmadığı, organizasyon bitiminde, şahsi yetkisini kullanarak adisyon açtırmadığı halde, organizasyonda çalışan personel ile toplantı yapmadığı, üzerlerinde nakit para bulunup bulunmadığını, organizasyona ilişkin prosedüre ilişkin bir aksaklık olup olmadığını denetlemediği, organizasyon sonunda, kasa sayımında elde edilen 4.731,00 TL.'nin maç biletlerine, nakit içki satışına, yiyecek satışına ayrımını yapamadığı, bu hesabın ayrıntısına ilişkin fiş, adisyon, tutanak veya her ne ad altında olursa olsun hiçbir belgenin bulunmadığı, satılan maç biletlerinin miktarını hesaplayıp bulunan 4.500,00 TL'yi düştükten sonra kalan 231,00 TL. 'yi tamamen kendi inisiyatifi ile köfte ve içkiye mahsuben belgelediği, tutulan belgelerin gerçeğe uygun olmadığı, organizasyon ertesinde, organizasyona ilişkin olumsuzlukların tespitinin tarafına iletilmesine rağmen, konuya ilişkin departman yöneticisi olarak hiçbir inceleme, araştırma yapmadığı, hizmet sözleşmesi, İş Kanunu ve Borçlar Kanunu gereği görevi olduğu halde ilgili organizasyonda, belirtilen görevlerini yerine getirmediği sebepleriyle 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 2. fıkrasının e

. maddesinin 2. fıkrasının e. bendince feshedildiği,” davacının savunmasında özetle, olay günü kasiyer görevlendirilmesini istediği ancak görevlendirilmediğini, muhasebeden görevli verilmediği için kasa görevini Ercan'a verdiğini,toplantı yaparak barmene fişsiz içecek verilmemesini tembih ettiğini,diğer arkadaşlara da fış karşılığı ücretsiz verilecek içki için biletin yarısını koparıp barmene verilerek içkinin alınmasını diğer yarısında misafirde kontrol amaçlı bırakılmasını söylediğini, nakit yapılan satışlarda genel kural olan adisyonun açılmasının yoğunluktan ve zaman darlığından dolayı mümkün görülmediğinden böyle bir uygulamayı yaptırmadığını, diğer eksikliklerle ilgili bir talimatı olmadığını, gece sonunda Ercan'ın yaptığı hesaba göre bilet satışı haricinde 231,00 TL'nin olduğu, bu parayı içki daha ağırlıklı olarak yiyecek ve içeceğe paylaştırmasını söylediğini, organizasyonda nakit yapılan içki satış miktarını tahmini olarak hesaplayıp o şekilde adisyon açtığını, gecenin sonunda garsonlara ve çalışanlara üzerinizde satışla ilgili nakit varsa kasaya teslim edin şeklinde bir uyarı yapmadığını, garsonların nakit ödeme ile ilgili herhangi bir art niyetleri olmuşsa bunu göremeyeceğini, organizasyonun ertesi gün oluşan olumsuzluklara ilişkin orgnizasyonda görev alanlarla herhangi bir görüşme yapmadığını, savunma istemediğini, konu ile ilgili görevde ihmal veya denetleme görevinde bir eksiklik olduğunu düşünmediğini, işyeri çalışanlarının içtikleri içecekle ilgili herhangi bir talimat vermediğini, bu kişilere dair tutulan listenin prosedürlere uygun olduğunu belirterek, suçlamaları kabul etmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının feshe konu organizasyon sırasında, nakit satışlarda adisyon kesilmesini istemediği, iş bitiminde personelle bu konuda toplantı yapmadığı, otel personelinden organizasyona katılanlara ilgili prosedürü işletmediği dolayısıyla denetim görevini eksik yerine getirdiği anlaşılmakta olup, işyerinde bu büyüklükte organizasyonun ilk defa yapılması ve istenilmesine rağmen muhasebe bölümünden eleman temin edilmemesi de dikkate alındığında, bu olumsuz davranışlarının 4857 sayılı Kanun'un 25/11. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmasada, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde olduğu ortadadır. Hal böyle olunca, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshi şartlarının oluştuğu gözetilmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alman temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20902, Karar No: 2016/259, Tarih: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20902 E.  ,  2016/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İznik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI :

DAVACI : Y.. E..

DAVALI : Ç.. K..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

Şikayete konu İznik İcra Müdürlüğü'nün 2005/.. Esas sayılı icra takip dosyasının aslının (kıymet takdir raporuna ilişkin tebligatın da bulunmasına dikkat ederek) eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8735, Karar No: 2015/1142, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8735 E.  ,  2015/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ....., ..... Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresindeki komşuları ile birlikte gösterir pafta örneği,

2) Davalı taşınmazın bulunduğu ...... Köyünde 1974 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve askı ilân tutanaklarının tamamı ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınırı noktalarıyla birlikte gösterir renkli, onaylı orman tahdit harita örneği,

3) 1971 yılında yapılan kadastro çalışmasına ilişkin kadastro paftası örneği,

4) 1940 tarihli hava fotoğrafları ile 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) a - Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1940 ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (dava konusu taşınmazın fen bilirkişileri tarafından üzerinde gösterilmiş kadastro paftası örneğinin), yine, kadastro paftasının ölçeğinin de hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (....... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu komşu parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri,

b - Yine, 1974 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı krokili ek rapor alınıp,

c) Bundan ayrı, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemeye tâbi tutularak, taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı, kullanım durumu ile hava fotoğraflarındaki koyu rengin, memleket haritasındaki yeşil rengin nereden kaynaklandığını açıklayan müşterek imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2346, Karar No: 2019/4982, Tarih: 04.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2346 E.  ,  2019/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGILAMANININ YENİLENMESİNİ İSTEYEN

ALEYHİNE YARGILAMININ YENİLENMESİ İSTENEN

Davacı (asıl davanın davalısı) ... vekili Avukat ... tarafından davalı (asıl davanın davacısı) ... aleyhine 11/04/2016 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargılamanın iadesi isteminin kabulü ile önceki hükmün kaldırılmasına dair verilen 28/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yargılamanın iadesi isteminin kabulü ile 2012/43 esas, 2013/344 karar sayılı ve 16/04/2013 günlü önceki kararın kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı (asıl davanın davalısı) vekili, mahkemenin önceki 2012/43 esas, 2013/344 karar sayılı ve 16/04/2013 günlü kararı ile Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarihli kararıyla kapatılmasına karar verilen Demokratik Toplum Partisinin 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 107. maddesi uyarınca malvarlığının Hazineye intikali nedeniyle 12.880,51 TL alacağın davacıdan tahsiline karar verildiğini, kapatılan Demokratik Toplum Partisinin eş başkanları, parti yöneticileri ve üyeleri tarafından hak ihlali nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvurulduğunu ve sözleşmenin 11. maddesinin ve 1 nolu protokolün 3. maddesinin ihlal edildiğine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, bu nedenle HMK’nun 375/1-i maddesinde düzenlenen sebebin gerçekleştiğini belirterek, yargılamanın iadesi isteminde bulunmuştur.

Davalı (asıl davanın davacısı), istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (asıl davanın davacısı), istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece somut olayda yargılamanın iadesi sebeplerinin oluşmadığı gerekçesi ile verilen davanın reddine dair 19/04/2016 günlü ilk karar, Dairemizin 29/03/2018 gün ve 2017/5034 esas, 2018/2463 karar sayılı ilamı ile “..davacının dava dilekçesinde Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna dair kararın yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak belirtilmesine rağmen mahkemece bu kapsamında bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde, mahkemece Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna dair kararın HMK’nun 375. maddesi kapsamında yer alan koşulların somut olayda oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir..” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 28/03/2019 günlü ikinci kararda; HMK’nun 375. maddesi kapsamında yargılamanın iadesi koşulunun oluştuğu gerekçesiyle, davacının yargılamanın iadesi isteminin kabulü ile mahkemenin önceki 2012/43 esas, 2013/344 karar sayılı kararında belirtilen 12.880,51 TL alacağın temerrüt tarihi olan 12/08/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin kararının kaldırılmasına şeklinde karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Yeniden yargılama veya hükmün iptali” başlıklı 380. maddesi;

(1) İnceleme sonunda, dayanılan yargılamanın iadesi sebebi sabit görülürse, yeniden yargılama yapılarak ortaya çıkacak duruma göre verilmiş olan karar onanır veya kısmen yahut tamamen değiştirilir. Ancak, davacının açık veya zımni muvafakati olmaksızın vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması yahut 375 inci maddenin birinci fıkrasının (ı) bendine dayalı olarak yargılamanın iadesi dilekçesi kabul olunursa, başka bir inceleme yapılmaksızın hüküm iptal edilir.

(2) Bu husus, iade yoluyla incelenmesi istenen hükmün bütün nüshalarında gösterilir” hükmünü içermektedir.

Aynı Kanun’un “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 2. fıkrası ise; “hükmün sonuc kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmünü içermektedir. Fıkrada açıklanan yön, kamu düzenine ilişkindir.

Aynı Kanun’un “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 2. fıkrası ise; “hükmün sonuc kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmünü içermektedir. Fıkrada açıklanan yön, kamu düzenine ilişkindir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca; mahkemece ileri sürülen yargılamanın iadesi sebebi sabit görülürse, yeniden yapılacak yargılama sonucunda ortaya çıkacak duruma göre ilk kararın doğru olduğu sonucuna varılması halinde bu kararın onanmasına karar verilir. Verilmiş olan ilk kararın kısmen veya tamamen değiştirilmesi gerektiği sonucuna varılır ise, önceki kararı kısmen veya tamamen değiştirerek yeni bir karar verilmesi, yargılamanın iadesi talebinin kabul edilmesi halinde verilecek yeni hükmün de önceki kararın bütün nüshalarında belirtilmesi gerekir. Bu şekilde verilecek mahkemenin yeni kararı, daha önceki kararın bütün nüshalarında şerh olarak gösterilmek suretiyle, önceki kararın kullanılmaması sağlanmış olur. Yargılamanın iadesi davası sonucunda eski hükmün kısmen veya tamamen değiştirilmesine karar verilir ise bu karar, eski (asıl) hükmün yerine geçer, yani geçmişe etkilidir. Eski hüküm daha önce icra edilmişse, icra eski haline iade olunur (İİK m. 40 kıyasen)

Somut uyuşmazlığa gelince; mahkeme bozmaya uyarak yaptığı yargılama sonucunda dayanılan yargılamanın iadesi sebebini yerinde görerek istemi kabul etmiş ve yargılamanın iadesi istemine konu önceki kararın kaldırılmasına karar vermiş, ancak önceki davadaki istem hakkında yeni bir hüküm kurmamıştır.

Şu halde mahkemece; yukarıdaki açıklamalar ve HMK’nun 380 ve 297/2. maddelerindeki düzenlemelere aykırı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 04/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4035, Karar No: 2014/28830, Tarih: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4035 E.  ,  2014/28830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/245705

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2011/405 (E) ve 2012/655 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesi gereğince, haksız tahrik (TCK'nin 29.) maddesinin, yaş küçüklüğü (TCK 31/3) maddesinden önce uygulanması gerekirken, sonra uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61/5 maddesine aykırı davranılması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/04/2008 tarih 2008/7-80-93 E.K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin 1. fıkrasında kısa süreli hapis cezası yerine uygulanabilecek seçenek yaptırımların düzenlendiği, sözkonusu fıkra incelendiğinde; (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, bahsedilen tedbirlerden her ikisi de, “bir şeyi yapmaktan yasaklanma” biçiminde olduğu, aksine, (d) bendi uyarınca “bir şeyi yapma” tedbirine karar verilmesinin olanaklı olmadığı, kanunda geçen "etkinlik" kavramının, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi" ifade ettiği, bu nedenle sosyal rehabilitasyona tabi tutulmanın bir etkinliği yapmaktan yasaklanma olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d. maddesi gereğince "1 ay süre ile sosyal rehabilitasyona (danışmanlık tedbirine) tabi tutulma" seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.