muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16092, Karar No: 2013/16047, Tarih: 19.11.2013

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı ... şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/7559, Karar No: 2013/10593, Tarih: 09.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7559 E.  ,  2013/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.08.2008, 01.09.2008 ve 28.02.2009 tarihli teslim tutanakları ile kendisine muhafaza için bırakılan kumun Altınova İlçesi Havuzdere köyünde ... nakliyat isimli şirketin deposunda olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp malın suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptanmadan eksik soruşturma sonucu beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14494, Karar No: 2011/16628, Tarih: 08.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14494 E.  ,  2011/16628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2005/389-2009/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2011 gününde davacı avukatı .... ile davalı avukatı .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .......tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının TRT Kurumunun Genel Müdürü olduğunu, müvekkili şirketin “Türkmen Düğünü” adlı tiyatro eserini üzerinde uzun bir süre çalışarak geliştirdiğini ve TRT kurumuna başvurduğunu, projenin ve 4 bölüm için toplam KDV hariç 364.548,00.-TL bedel üzerinden genel müdür oluruna sunulduğunu, o tarihte genel müdüre vekaleten görev yapan genel müdür yardımcısı tarafından imzalandığını, 24.09.2004 gün ve B-207 sayılı genel müdürlük oluru ile TRT kurumu tarafından sözleşme hazırlanarak müvekkili şirketin davet edildiğini, sözleşmenin müvekkili şirkete imzalattırıldığını, TRT kurumunun iç bünyesindeki prosedür gereği davacı tarafından imzalanan sözleşmenin TRT kurumunun Drama, Koordinasyon ve Bütçe Kontrol Müdür Yardımcısı, Drama koordinasyon ve Bütçe Kontrol Müdürü, Televizyon Dairesi Başkan Yardımcısı, Televizyon Daire Başkanı, Genel Müdür Yardımcısı ve Baş Hukuk Müşaviri tarafından imzalanarak TRT kurumunu temsile yetkili TRT Genel Müdürü olan davalının imzasına sunulmuş olmasına rağmen davalının bu sözleşmeyi imzalamayarak beklettiğini, genel müdür vekilinin sözleşmenin imzalanacağı yönündeki beyanları üzerine davacı şirketin imzaladığı sözleşmenin 29. maddesinde yer alan hüküm nedeniyle çekimlere başladığını, çekimlerin bitmesine rağmen sözleşmedeki genel müdür imzasının hala tamamlanmamış olması nedeniyle yayına hazır hale gelen birinci bölüme ilişkin kaseti ve diğer bölümlerin masterlerini davacı şirket yetkilisinin TRT kurumuna teslim etmek istediğini, alınmaması üzerine bir yazı ekinde kuruma teslim ettiğini, sözleşmeyi halen dahi imzalamadığını, davalının sözleşmeyi hukuken geçerli hale getirecek imzayı keyfi olarak atmamasının bir haksız fiil olduğunu, hizmet kusuru olduğunu ve bu kusur yüzünden müvekkili şirketin zarara uğradığını, dizi filmin çekim, sanatçı, konaklama ve ağırlama, stüdyo, seslendirme ve montaj işleri nedeniyle davacı şirket tarafından bir kısmı karşılanan ve ilerde karşılanacak olan masraf ve ödemeler tutarının 317.000 TL olduğunu, davaya konu sözleşmenin davalı tarafından imzalanmış olması durumunda yapılan masraflar haricinde sözleşme bedeli olan 365.448 TL'den anılan masraflar çıktıktan sonra kalacak olan kârdan da mahrumiyet nedeniyle bir zarar olduğunu, TRT kurumu nezdinde ve filmcilik çevresinde ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek müvekkili şirketin doğmuş ve doğacak tüm hakları ve fazlaya ilişkin tüm yasal hakları mahfuz kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi olmak üzere toplam 110.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 15.09.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 317.000 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, kamu görevlilerinin kusurlarından dolayı maddi ve manevi tazminat davasının ancak kurum aleyhine ve idare mahkemelerinde açılabileceğini, davanın Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Genel Müdürlüğü aleyhine İdare Mahkemesinde açılması gerektiğini, müvekkilinin şahsi sorumluluğundan bahisle ona husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, eğer bir sorumluluk yüklenecekse davalıya değil oluru veren birim ve yetkililere sorumluluk yüklenmesinin daha doğru olacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının TRT genel müdürü olduğu, TRT kurumunu temsil ettiği, kamu görevi yaptığı, şahsi kusurunun bulunmadığı, bu yüzden husumetin davalıya yöneltilmemesi gerektiği, ortada geçerli bir sözleşme bulunmadığı, kurumca yapılanların ön hazırlık niteliğinde olduğu, çekim için talimat verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1055, Karar No: 2015/2335, Tarih: 22.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1055 E.  ,  2015/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Bozma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İhbar tutanağı, ev arama tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen net 124,55 gram esrar ile dikili vaziyette de sanığa ait evin bahçe kısmından tam olgunlaşmış, tohum verme zamanı gelmiş, sulanmış, çapalanmış ve gübrelenmiş uzunluğu 100-115 cm, çapları 8-10 cm arasında değişen ekili 387 hint keneviri ele geçirilmiş olduğuna göre; dosyadaki diğer deliller de dikkate alınarak; sanık hakkında 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davanın konusu olan kenevirlerden elde edilebilecek net esrar miktarı da araştırılıp değerlendirilmek suretiyle, sanığın hukuki durumunun ve eyleminin satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturma sürdürülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23549, Karar No: 2013/15937, Tarih: 12.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23549 E.  ,  2013/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK' nın 179/2-3, 62, 50/1-a, 52,/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasıt veya olası kastla işlenebilen bir suç olması ve taksirle işlenmesinin mümkün olmaması karşısında, meskun mahal içi, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü , asfalt, yolda yönetimindeki otoyla seyir halinde olan sanığın, olay yeri olan 4 yönlü kontrolsüz kavşağı geçerken kavşağa seyir yönüne göre sağındaki kavşak kolundan giriş yapan ve ilk geçiş hakkını vermediği katılanın otomobilinin arka sol kapı ve çamurluk kısımlarına, kendi aracının sağ ön far, çamurluk ve tampon kısımlarıyla çarpması sonucu otolarda maddi hasar meydana gelmesi ile sonuçlanan olayda, sanığın kural ihlaliyle ancak taksir derecesinde kusurlu bulunabileceği ve kasıt derecesinde bir kusurunun bulunmadığı gözetilerek sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

Dosyada olay anında alkollü olduğuna dair bir tespit bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2626, Karar No: 2019/3549, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2626 E.  ,  2019/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16252, Karar No: 2012/6961, Tarih: 21.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16252 E.  ,  2012/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/198286

MAHKEMESİ : Demirci Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2008

NUMARASI : 2008/44 (E) ve 2008/127 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 09.10.2006 tarihli heyet raporuna göre; sanığın I0 düzeyinin 68 olup, hafif zeka geriliği teşhisi konulduğu ve 06.10.2006 tarihinde işlediği iddia olunan “geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak” suçuna karşı işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltan veya ortadan kaldıran akıl hastalığının bulunmadığı, ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği, dosyaya hükümden sonra sunulan, Ege Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının hasta çıkış belgeleri ve Salihli Devlet Hastanesi özürlü sağlık kurulu raporu ile Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 22.03.2007 tarihli heyet raporuna göre sanık hakkında mental retardasyon (zihinsel yetersizlik) tanısı konulduğu, bu nedenle işlediği “çocuğun cinsel istismarı” suçuna karşı, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, 5237 sayılı TCK.nun 32/1.maddesi kapsamında olduğunun bildirilmesi karşısında, suç tarihinde sanığın şuurunun veya hareket serbestisini tamamen veya kısmen kaldıracak surette akıl hastalığının olup olmadığı, dolayısıyla hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesinin tatbikinin gerekip gerekmeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan veya Üniversitelerin Tıp Fakültesi bölümlerinden konu ile ilgili uzman bilirkişiden görüş alınıp, raporlar arasındaki çelişki giderilerek, gelecek düşünce yazısına göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.