muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/46514, Karar No: 2013/6594, Tarih: 25.02.2013

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan raporda bilirkişi fazla çalışma ücretinde dönemsel asgari ücret miktarlarını hatalı alarak yanlış hesaplamıştır. Asgari ücret miktarlarındaki yılın 2. yarısındaki artışları tüm yıl için geçerli imiş gibi esas alarak miktarın yüksek çıkmasına sebebiyet verilmiştir. Mahkemece hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davalı vekilince, tebliğ edilen ıslah dilekçesinden sonra süresinde zamanaşımı defi ileri sürülmüş olup, bu zamanaşımı definin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17832, Karar No: 2024/9573, Tarih: 23.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17832 E.  ,  2024/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1094 E., 2021/1754 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç eşyasının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, kutulardaki eşyaların kaçak olduğunu bilmediğine, kaçakçılık yapma kastının bulunmadığına, ele geçen eşyanın fahiş olarak değerlendirilmesinin ve alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanığa ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, açıklanan ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 31.08.2014 tarihinde kolluk görevlilerince yapılan devriye görevinde sanık ...'nin sevk ve idaresindeki .... plakalı araçtan şüphelenilmesi üzerine araç durdurularak Kilis Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/109 Değişik İş sayılı kararına istinaden yapılan aramada 18570 adet gümrük kaçağı cinsel içerikli uyarıcı hap ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, geçimini genellikle Suriye uyruklu şahısların taşımacılığını yaparak sağladığını, açık adres ve iletişim bilgilerini bilmediği Muhammed Hasan isimli şahsın suça konu kolileri kendisine verdiğini, karşılığında 20.00 TL aldığını, kolilerde çay olduğunu zannetttiğini, açıp bakmadığını, eşyalarla bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

4.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın maddi durumu iyi olmadığı için ödeme yapamayacağını söylediği anlaşılmıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

6.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, " Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi" ve hükmün katılan ... İdaresi lehine vekâlet ücreti verilmesine ilişkin (4) numaralı bendinde sanığın ismi yerine sehven dosya ile ilgisi bulunamayan "Mehmet Duran Kazık" isminin yazılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (6) numaralı bentte açıklanan nedenle Kilis 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2021/1754 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlendiği bölümden "1 yıl 6 aylık" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl 10 ay 15 günlük" ibaresinin eklenmesi ve hükmün vekalet ücretine ilişkin (4) numaralı bendinden "Mehmet Duran Kazık" ibaresinin çıkartılarak yerine "..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5859, Karar No: 2008/5076, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5859 E.  ,  2008/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 365 ve 366 parsel sayılı sırası ile 433,11 ve 107,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadim kullanım nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve delicelik yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi "metruk köy odası ve arsası" vasfı ile davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1099, Karar No: 2023/892, Tarih: 07.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1099 E.  ,  2023/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait aracın servis hizmeti almak üzere davalıya teslim edildiğini ancak davalı şirkete ait elemanların servis alanındaki kullanımından dolayı araçta hasar meydana geldiğini, davalının kendi kusuru ile meydana gelen zarar nedeni ile parça değişimi yapmış ise de araçta değer kaybı meydana geldiğini, ayrıca ikame araç sağlanmayan 12 gün bakımından aracından mahrum kalan müvekkilinin zarara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile değer kaybı olarak 15.000,00 TL’nin, müvekkilinin aracını kullanmaktan mahrum kaldığı 12 gün için 2.376,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; aracın servis alanında meydana gelen kazadan dolayı hasar aldığını, bir kısım hasarın boyanmadan ve değiştirilmeden tamir edildiğini, tampon ve farın ise değiştirildiğini, değişen parçalar bakımından değer kaybı meydana gelmeyeceğini, davacıya tamire izin verdiği günden itibaren ikame araç sağlandığını, bu nedenle bir zararın bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2015/927 Esas, 2016/559 Karar sayılı ve 14/07/2016 tarihli kararıyla; davalının kusuru nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının 4.431,80 TL olduğu, davacıya ikame araç verildiği ve kendi aracından mahrum kalması nedeni ile bir zararının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2018/4617 Esas, 2018/4113 Karar sayılı ve 30/10/2018 tarihli kararı ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile dava açılmadan önce delil tespiti istemi üzerine düzenlenen Bursa 7. Tüketici Mahkemesi’nin 2015/18 D. iş sayılı dosyasında araçtaki değer kaybına ilişkin düzenlenen raporda değer kaybının 15.000,00 TL olarak belirtildiği, dosya kapsamında alınan raporda ise değer kaybının 4.431,70 TL olarak belirlendiği, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre davalının kusuru nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının 5.494,27 TL olduğu, aracın motor kaputu ucundaki hasarın tekrar eski haline getirilemediğinden eksik iş kaldığı ve bu eksik iş bedelinin 450,00 TL olduğu gerekçesi ile toplamda 5.944,27 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; aracın değer kaybının eksik hesaplandığını ve müvekkilinin tamir süresince ikame araç sağlanmayan 12 gün için mahrum kaldığı kaybın tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu aracın far ve tamponunun değiştiğini ve araçta bir değer kaybı meydana gelmediğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğindeki araç tamiri sözleşmesinden kaynaklanan değer kaybı ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470-486. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2018/4617 Esas, 2018/4113 Karar sayılı ve 30/10/2018 tarihli kararı ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile sadece değer kaybı bakımından inceleme yapılması gerektiği belirtilmiş olup, ikame araç sağlanmayan günlere ilişkin bedel talebinin reddine yönelik karar kesinleşmiştir. Bozma ilamına uyularak aldırılan bilirkişi raporunun incelenmesinde; raporun Yargıtay denetime el verişli ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07/03/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13052, Karar No: 2014/19937, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13052 E.  ,  2014/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, asıl davayı kabul etmiş, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ve karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra, bozma konusu yapılmasa da bütün alacaklar (talepler) hakkında yeniden hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık vardır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında özetle, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, "...Davalı-karşı davacı vekilinin ihbar tazminatına yönelik talebinin/davanın reddine ilişkin Mahkememize ait 20.07.2010 tarih ve 2009/1003-2010/600 sayılı hüküm fıkrasının kesinleşmiş olduğu dikkate alınmak sureti ile bu hususta yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA..." şeklinde karar verilmesi, yukarıda özetlenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun kararına ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na uygun değildir.

Mahkemece, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Yerel mahkemece davalı – karşı davacı işveren tarafından açılan ihbar tazminatı talebine yönelik önceki hükmün bozma kapsamı dışında kaldığından ve kesinleştiğinden bahisle bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm oluşturulması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Hüküm fıkrasındaki B-1) paragrafının tamamen çıkartılarak yerine;

'B-1) Davalı – karşı davacı vekilinin ihbar tazminatı talebinin REDDİNE'

cümlesi yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2075, Karar No: 2014/5536, Tarih: 06.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2075 E.  ,  2014/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CİDE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2006/142-2012/84

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu K.. Mahallesi çalışma alanında bulunan 147 ada 9 ve 11 parsel sayılı sırasıyla 1.350,86 ve 241,28 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bir kısım davacı ve tarafların ortak miras bırakanı N.. S.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar A.. S.. ve arkadaşları tapu kaydına, satın almaya, miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve bağışlamaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 147 ada 9 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların 1/4 payının davacı A.. S.., 1/4 payının davacı A.. S.., 1/2 payının ise Cide Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 18.05.2011 tarih 2011/291-314 Esas-Karar sayılı veraset ilamına göre davacı S.. K.. mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı O.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların öncesinde bir kısım tarafların ortak miras bırakanı N.. S..'na ait olduğu, davacıların dayanağı olan 27.07.1989 tarih 13 ve 14 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsadıkları, tapu kaydında intikal görmeyen hisselerin hukuki değerini yitirdiği, bir kısım hisse maliklerinin ise davacılara paylarını kayden sattıkları gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Taraflar arasında çekişmeli taşınmazların bir kısım tarafların ortak miras bırakanı N.. S..'na ait olduğu ve ölümü ile mirasçılardan bir kısmının taşınmaz üzerindeki hisselerini davacılara satış yoluyla devir ettikleri dosya kapsamı ile belirlidir. Davacıların dayanağı olan tapu kayıtlarının geldisi olan 07.12.1982 tarih 1 sayılı tapu kaydı incelendiğinde bir kısım tarafların ortak miras bırakanı N.. S..'dan intikalen oluştuğu bildirilmiş ve bu tapu kaydının intikaline Asliye Hukuk Mahkemesinin 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamının esas alındığı belirtilmiştir. Tapu kaydının intikaline esas alınan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamı incelendiğinde murisin çocukları arasında temyiz eden O.. S..'nun kendi miras bırakanı A.. S..'nun adına yer verilmediği, bir başka anlatımla tapu kaydının intikaline esas veraset ilamında A.. S..'nun mirasçı olarak gösterilmediği anlaşılmıştır. Oysa dosya kapsamına getirtilen 02.07.2007 tarihli verasete esas açık nüfus kayıtlarında miras bırakanı N.. S..'nun Havva'dan olma 02.01.1926 doğumlu A.. S.. isimli bir oğlunun daha olduğu, A.. S..'nun 1994 tarihinde dul olarak ölümü ile geriye hükmü temyiz eden O.. S.. ve paydaşlarının kaldığının bildirildiği görülmüştür. Bu anlatılan safahata göre davacıların dayanağı tapu kaydının geldisi 07.12.1982 tarih 1 sayılı tapu kaydının intikaline esas alınan Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamı ile nüfus kayıtlarının çelişiği sabittir. Veraset ilamları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğuna göre tapu kayıtlarının intikaline esas alınan bu veraset ilamının iptali için dava açılıp açılmadığının dosya kapsamı ile belirlenmesi zorunludur. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; öncelikle mahkemece davacıların dayanağı tapu kaydının geldisi 07.12

.12.1982 tarih 1 sayılı tapu kaydının intikaline esas alınan Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamı ile nüfus kayıtlarının çelişiği sabittir. Veraset ilamları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğuna göre tapu kayıtlarının intikaline esas alınan bu veraset ilamının iptali için dava açılıp açılmadığının dosya kapsamı ile belirlenmesi zorunludur. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; öncelikle mahkemece davacıların dayanağı tapu kaydının geldisi 07.12.1982 tarih 1 sayılı kaydın intikaline esas alınan Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamının iptal edilip edilmediği araştırılmalı, iptal edilmemiş ise mahkemece davalı tarafa Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1951/195-214 Esas-Karar sayılı veraset ilamının iptal edilmesi amacıyla hasımlı dava açmak üzere usulüne uygun süre verilmeli, verilecek süre üzerine davalı taraflarca hasımlı verasetin iptali davası açıldığı takdirde sonucu beklenerek tapu kayıtlarının intikaline esas alınan veraset ilamının hatalı olduğu, esasen davalı tarafında mirasçı olduğu hükmen belirlendiği takdirde mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi ve tapu kayıtlarının sınırlarını iyi bilen yerel bilirkişi ve teknik bilirkişi huzuru ile yapılacak keşif sırasında gerek tespite esas alınan gerekse davacı tarafın dayanağı tapu kayıtları usulüne uygun olarak yerine uygulanarak kapsamları tereddütsüz belirlenmeli, mirasçı oldukları belirlendiği takdirde A.. S.. mirasçılarının taşınmaz üzerinde tapu kaydı veya terekeden gelen bir haklarının bulunup bulunmadığı, bu haklarını devredip etmedikleri araştırılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkeme bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı O.. S..'nun temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.