muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11918, Karar No: 2014/29017, Tarih: 02.10.2014

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı, Genel Müdür Yardımcılığı pozisyonunun kapatılması sonrası kendisine yapılan M.. İ.. M. teklifini kabul ettiğini ancak ücretinin eksik ödendiğini ve eksik ödenen ücretlerin ödenmesini talep etmesi üzerine de iş akdinin feshedildiğini belirtilerek işe iadesini istemiştir.

Davalı ise davacının Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışırken bu pozisyonun kapatılması nedeni ile kendisine M.. İ. M.. teklif edildiğini ve davacının da bu teklifi yazılı olarak kabul ettiğini, bu teklifi kabul ettiğinde Mali İşler Müdürlüğü maaşını da kabul etmiş sayıldığını, daha önce de M.. İşler M.. olarak çalıştığını, pozisyon değişikliği sonrası iki yıl süre ile M.. İ.. M.. ücretini aldığını ancak daha sonradan ücretini alırken ihtirazi kayıt ile aldığını öğrendiklerini bu sefer yazılı olarak M.. İ..M. ücreti ile çalışmak isteyip istemediğinin davacıya sorulduğunu ve davacının kabul etmemesi üzerine iş akdinin feshedildiğini belirtmiştir.

Dosya içerisinde yer alan 08/06/2011 tarihli görev değişikliği yazısı ile davacıya yeniden yapılanma nedeni ile M.. İ.. M.. olarak çalışmasının teklif edildiği ve davacının bu teklifi yazılı olarak kabul ettiği anlaşılmaktadır. Yine yeniden yapılanma nedeni ile başka işçilere de görev değişikliği teklifi yapıldığı, ancak bu işçilerin yapılan teklifi 4857 sayılı yasanın 22. maddesi uyarınca çalışma koşullarında esaslı değişiklik olduğu ve mevcut mali şartlarla çalışmaya devam etmek istediklerini belirterek kabul etmedikleri anlaşılmaktadır.

Davacının Genel Müdür Yardımcılığı görevinden önce de Mali İşler Müdürü olarak çalışması, daha sonra yeniden yapılandırma sonucunda tekrar M.. İ..M.. görevinin teklif edilmesi ve davacının da bu teklifi kabul etmesi nedeni ile pozisyonunun yanı sıra mali şartlarında da değişiklik olacağı ve ücretinin de düşeceğini bilmemesi mümkün olmayıp, daha alt bir pozisyon olan M.. İ.. M. olarak çalışmayı kabul ettiğine göre, M.. İ..r M.. ücretini de kabul etmiş sayılacağından sonradan ücret değişikliğine itirazı yerinde değildir. İş akdi davalı işveren tarafından geçerli nedenle feshedildiğinden, mahkemece davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 321.75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 02.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/294, Karar No: 2006/1210, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/294 E.  ,  2006/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davaı vekili, davalı Pa Gıda Ür.Paz.A.Ş adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı aracın uzun farlarını yakması sonucu müvekkiline ait ... plakalı aracın dava dışı ... 'a ait ... plakalı araca çarpmak zorunda kaldığını, ... Kaşar hakkında açılan Konya 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/10 esas 2003/914 karar sayılı dosyanın da alınan bilirkişi raporu ile davalının %25 oranında kusurlu olduğunun belir lendiğini, bu nedenle müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar bedelinin %25 kusur oranına göre 1.269.750.000 TL'sının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı savunma yapmamıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değrlendirilen delillere, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.100.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına 21.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14996, Karar No: 2016/2859, Tarih: 15.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14996 E.  ,  2016/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanıklar arasında ... köyü ....mevkii 117 parselde bulunan arazi ile ilgili zilyedliğin tespiti bakımından husumet bulunduğu, bu hususla ilgili hukuk davalarının olduğu, olay günü katılanın sözkonusu araziyi ekmek amacıyla ailesi ve çalışanları ile birlikte araziye geldiği, sanıkların olay yerine gelerek tehditte bulunup işçilerin çalışmalarına izin vermedikleri ve gübre ve tohum çuvalını yere boşalttıkları, bu suretle mala zarar verme ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda ; tanık beyanları, taraflar arasındaki hukuk dava dosyası ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/54948, Karar No: 2019/6882, Tarih: 15.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/54948 E.  ,  2019/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun aşamalarda sanığın kendisini Yatağan Yarı Açık Ceza İnfaz Kurumundan telefonla arayarak "yaptığın doğru mu senin, bundan sonra kendini koru" demek suretiyle tehdit ettiğini beyan etmesi, sanığın da kendi eşine neden laf söylediğini sormak için mağduru aradığını belirtmesi karşısında, sanık ...'ın, haklarında birlikte tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerine ne şekilde iştirak ettiği ve olayda birlikte tehdit iradesinin olup olmadığı yöntemince tartışılmadan ve iddianame içeriğindeki anlatıma göre, sanığın mağdura yönelik eyleminin yalnızca, TCK'nın 106/1-2. cümle maddesindeki sair tehdit suçunu oluşturma ihtimalinin değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bozma kararına uyularak, suçun sübutunun kabulü halinde; TCK’nın 106/1-2. cümlesi kapsamında düzenlenen sair tehdit suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olmasına rağmen, soruşturma evresinde taraflara usulünce uzlaşma teklifi yapılmadığı gibi, kovuşturma evresinde de uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşıldığından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/154 Esas ve 2008/264 Esas sayılı ilamları tekerrüre esas alınmış ise de; söz konusu ilamların içeriğine bakıldığında sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmediği, ilamlardaki mahkumiyetlerin başka bir kişi hakkında verildiği anlaşıldığından, yanlış seçilen ve bir başkasına ait olan ilamlar yerine sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/213 Esas ve 2006/146 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2868, Karar No: 2011/5412, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2868 E.  ,  2011/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahliye ve kira alacağına ilişkin davada Çanakkale 2.Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, rödovans sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için davalı hakkında başlatılan takibe karşı itirazın iptali ve sözleşmenin feshi ve tahliye istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, kira sözleşmesine dayalı tahliye ve kira alacağı davalarında görevin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, mahkemenin görevinin 6570 sayılı Kanundan kaynaklanan tahliye davalarına ilişkin olduğu belirtilip B.K.'nun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından açılan davalarda görevin değere göre belirleneceğinden bahisle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

Somut olayda, davacı adına mermer ocağı olarak işletilmek üzere ruhsat verilen arazi 9.6.2008 başlangıç tarihli rödövans sözleşmesi ile işletilmek üzere davalıya kiralanmışdır. Rödovans sözleşmeleri, kendine özgü bir sözleşme tipi olmakla birlikte B.K'nun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirası özellikleri göstermektedir. Kiralananın niteliği itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi hasılat kirasıdır.

Hâsılat kirasında kiralayanın önde gelen borcu, BK. 272 maddesi hükmüne göre, kiralananla birlikte kiralanmış menkul şeyler varsa bunlar dahi dahil olduğu halde kiralananı akitten maksut olan kullanmaya ve işletmeye salih bir halde kiracıya teslim borcudur. Teslim kavramı, kiralananın ve bunların içinde menkul şeyler varsa bunların da sözleşmedeki amaca uygun bir şekilde kullanılmak ve işletilmek üzere kiracıya terk edilmesini ifade eder.

HUMK'nun 1711 sayılı kanunla değiştirilen 8/II-1 maddesi “kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi yahut tespit davalarına, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davalarına ve bunlara karşılık olarak açılan davalara” bakmaya sulh mahkemelerini görevli kılarken, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun uygulama alanı içinde kalan kiralananları amaçlamaktadır. Gerçekten de anılan kanunun 1. maddesi ile bu kanunun uygulanması kiralanan yerin musakkaf (çatılı) bir taşınmaz olmasına hasredilmiştir. Öte yandan kiralanan taşınmazın niteliğine bakılarak çizilecek hukuki çerçeve de bu kabulü zorunlu kılmaktadır. Kiraya verilen musakkaf yerlere ilişkin uyuşmazlıklara 6570 sayılı Kanun hükümleri uygulanır (m.1). Musakkaf olmayan taşınmaz mallar ise Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Her iki yasanın ilgili maddelerinin hukuki sonuç ve hükümleri ile koruma amaçları tamamen birbirinden farklıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.1998 günlü ve 1998/3-361-373 sayılı kararı).

Dava konusu taşınmazlar "maden ocağı" vasfında olup 6570 sayılı Kanun hükümlerine değil, Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan,HUMK’nun 8. maddesinin 2 fıkrası kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın,Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Çanakkale 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3925, Karar No: 2016/11540, Tarih: 19.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3925 E.  ,  2016/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, 28.08.2014 tarihinde sanık müdafine yapılan tebligatın yeni bir hak bahşetmeyeceği cihetle; sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.09.2014 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31782, Karar No: 2018/21352, Tarih: 10.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31782 E.  ,  2018/21352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Mağdur ...'un soruşturma aşamasında, olay günü sanığın kendisini "sen bittin ağzını burnunu kırdıracağım, adam tutacağım" şeklinde tehdit ettiğini beyan etmesine rağmen, mahkeme huzurunda "sanık bana hitaben senin için adam tutacağım dedi. Ben ...'ın başka bir söz söylediğini duymadım" şeklinde beyanda bulunması karşısında; mağdurun aşamalardaki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılmasından ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...'un tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2)Bozmaya uyularak sanığın eyleminin 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğunun belirlenmesi halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3086, Karar No: 2015/11609, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3086 E.  ,  2015/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2003/29-2013/110

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/05/2013 gün ve 2003/29-2013/110 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/11/2014 gün ve 2013/15598 - 2014/17631 sayılı kararı aleyhinde davalılar A.. S.. ve S.. Ç.. vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalı A.. S..'nın, müvekkilinin de ortağı olduğu dava dışı anonim şirketin ortağı ve yönetim kurulu başkanı, diğer davalının ise aynı şirketin muhasebe bölümü çalışanı olduğunu, davalıların birlikte hareket ederek ve müvekkilinin hastalığından da faydalanarak görevlerini suistimal ettiklerini, sahte imzalarla şirket adına aldıkları kredileri şirket kayıtlarına yansıtmayarak kendi yararlarına kullandıklarını, müvekkilinin bu dönemde büyük zarara uğradığını ileri sürerek, asıl davada davalıların sebep oldukları zararın tespitine, şimdilik 270.000,00 TL ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı yöneticinin idare yetkisinin kaldırılmasına, birleşen davada ise 1.500.000 USD'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. S.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. Ç.. vekili, davacının yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin tüm faaliyetlerini bilmesi gereken davacının kendi sorumlu olduğu dönem için bu davayı açamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. S.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. Ç.. vekili, davacının yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin tüm faaliyetlerini bilmesi gereken davacının kendi sorumlu olduğu dönem için bu davayı açamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı A.. S..'nın ortağı ve yönetim kurulu üyesi oldukları Mertkim A.Ş.'nin 1996-1997 yıllarında bankalardan kayıt dışı kredi kullandığı, kullanılan kredilerin şirketin defterlerine kaydedilmediği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu krediler nedeniyle uğranılan zararın 2001 yılı Nisan ayında öğrenildiği ileri sürülmüş ise de davacı ile davalı Abdullah tarafından 12.06.1997 tarihinde özel rapor hazırlamak üzere mali müşavir görevlendirildiği, anılan müşavir tarafından hazırlanan 25.06.1997 tarihli raporda, kayıt dışı banka kredileri nedeniyle uğranılan zararın hesaplandığı, bu raporla davacının şirketin zararından haberdar olduğu ve dava tarihi itibariyle TTK'nın 309. maddesinde düzenlene 2 ve 5 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğu ancak aynı eylemler nedeniyle davalılar hakkında ceza davası açıldığı, davanın uzamış zamanaşımı süresi içinde açıldığı, bu nedenle davalıların zamanaşımı defilerinin yerinde görülmediği, şirketin muhasebe tekniğindeki hatalardan dolayı uğradığı zarar, tam olarak belirlenemediği gibi kayıt dışı alınan kredilerin ne kadarının şirket işlerinde kullanıldığının da tespit edilemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar S.. Ç.. ve A.. S.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar A.. S.. ve S.. Ç.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar A.. S.. ve S.. Ç.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl ve birleşen davada davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22145, Karar No: 2014/19837, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22145 E.  ,  2014/19837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi istemine ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce; dava devam ederken davaya konu taşınmazlar hakkında 3402 sayılı yasanın 22-A maddesi uyarınca davalı olarak tutanak düzenlendiğinden kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesi ise; davanın el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olup yenilik doğurucu hüküm kurmayı gerektiren dava niteliğinde olduğundan asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

2859 sayılı Yasanın 1. maddesinde, “teknik nedenlerle yetersiz kalan, uygulama niteliğini kaybeden veya eksikliği görülen ve en az bir mevki veya ada biriminde zemindeki sınırları gerçeğe uygun gösterilmediği tespit edilen tapulama ve kadastro paftaları, bu kanun hükümlerine göre Tapu ve Kadastro Müdürlüğünün teklifi ve ilgili bakanın onayı ile yenilenir. Buna göre tapu sicilinde gerekli düzeltmeler yapılır” hükmü yer almaktadır. Aynı yasanın 4. maddesinde ise “pafta yenileme işlemlerinin yalnız teknik çalışmaları kapsayacağı, tapu siciline geçmiş ya da geçmemiş mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu eski 296 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, eski 295 sayılı

taşınmazın davalı ... adına tapuda kayıtlı olduğu, davacının 295 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı tarafından 296 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü kendi sınırları içerisine katarak kendi belirlediği sınıra kazık ve tel çakmak suretiyle haksız müdahalede bulunulduğu iddiasıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde el atmanın önlenmesi davası açtığı, iş bu dava devam ederken dava konusu taşınmazlarda 3402 sayılı Yasanın 22-A maddesi gereğince uygulama kadastrosu yapıldığı, eski 296 parsel (yenileme ile 124 ada 5 parsel) ve eski 295 parsel (yenileme ile 124 ada 4 parsel) sayılı taşınmazlar hakkında davalı olduğu belirtilerek tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır. Bu durumda her ne kadar dava konusu taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 22-A maddesi gereğince uygulama tutanağı düzenlenmiş ise de, davanın esası mülkiyete ilişkin olup yenileme çalışmasına yönelik bir itiraz söz konusu olmadığından, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.