muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1319, Karar No: 2014/1577, Tarih: 11.02.2014

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın işleteni ve aynı zamanda sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından Sigorta Tahkim Komisyonunda davalı Z....aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sigorta ettiren ve sürücünün kusuru nedeniyle işleten ve sürücüsü olduğu araçta vefat eden desteğin TBK 52/1 maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğlunu üstlenen davalı Z...'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/23861, Karar No: 2014/13, Tarih: 13.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/23861 E.  ,  2014/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/322708

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 26/01/2010

NUMARASI : 2009/440 (E) ve 2010/19 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık D.. G..’nin yüzüne karşı tefhim edilen Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2010 gün ve 2009/440 esas, 2010/19 sayılı kararının son kısmında yer alan kanun yolu açıklamasında 7 günlük temyiz süresinin tereddüde yol açacak şekilde ‘tebliğ’ tarihinden başlayacağının belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanık D.. G..’nin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu boruların bulunduğu yerin bina eklentisi olup olmadığı hususu keşfen saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. G.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1701, Karar No: 2019/3510, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1701 E.  ,  2019/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6743, Karar No: 2024/9506, Tarih: 27.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6743 E.  ,  2024/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1630 Esas, 2024/1737 Karar Taşımacılık İthalat-İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/93 E., 2024/20 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, tohum alım sözleşmesinden kaynaklandığı, tarafların tacir sıfatının bulunmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesince karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

27.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1337, Karar No: 2023/3240, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1337 E.  ,  2023/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.01.2012 Tarihli ve 2011/1009 Esas, 2012/32 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...'in velayeti altında bırakılmıştır.

B. Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.01.2012 Tarihli ve 2011/1009 Esas, 2012/32 Karar Sayılı Kararı

Karaman Ermenek ... , Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi'nin 06.06.2022 tarihli yazısı ile kurumlarında kalan engelli ...'in vasisinin vefat etmiş olması nedeniyle kısıtlıya tekrardan vasi atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, Bucak İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 15.06.2022 tarihli tutanağında kısıtlının ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığının belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2022 Tarihli ve 2022/770 Esas, 2022/820 Karar Sayılı Kararı

Vasinin veya kısıtlının talebi olmaksızın yetkisizlik kararı verildiği, vesayet makamı tarafından yerleşim yeri değişikliğine ilişkin verilmiş bir kararın bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya yeni vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bucak Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bucak Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bucak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5748, Karar No: 2023/4359, Tarih: 28.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5748 E.  ,  2023/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/629 E., 2023/17 K.

KARAR : Kısmen kabul

Davacı -davalı kadın tarafından açılan iştirak nafakanın arttırılması ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ile birleşen erkeğin iştirak nafakasının azaltılması ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince, kadının davasının kısmen kabulüne, ortak çocuklar yararına toplamda aylık 3.500,00 TL olan iştirak nafakasının arttırılarak, toplamda 10.000,00 TL iştirak nafakası olarak hükmedilmesine, fazla talebin ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddine, erkeğin iştirak nafakasının azaltılmasına ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin birleşen davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; Dairemiz 20.06.2022 tarihli, 2022/5407 Esas 2022/6037 Karar sayılı ilamı ile erkeğin temyiz itirazının kesinlik sınırının altında kalması nedeni ile temyiz dilekçesinin reddine, kadının temyiz itirazlarının ise kabulü ile çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, kişisel ilişkiye yönelik hükmün ise onanmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmakla yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince ortak çocuklar yararına toplamda aylık 3.500,00 TL olan iştirak nafakasının arttırılarak, toplamda aylık 10.000,00 TL iştirak nafakası olarak ödenmesine hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma sonrasında verilen hüküm taraflarca iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usuli eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre ... kadın tarafından temyize konu edilen reddedilen toplam iştirak nafakası miktarı aylık 10.000,00 TL'den yıllık 120.000,00 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır. Yine davalı-davacı erkek tarafından temyize konu edilen toplam iştirak nafakası miktarı yıllık aylık 10.000,00 TL'den yıllık 120.000,00 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle her iki taraf vekilinin iştirak nafakalarının miktarına yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflarca hükmün, Dairemizin 20.06.2022 tarihli bozma ilamının kapsamını dışında kalarak kesinleşen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi taleplerinin reddi yönünden de yeniden temyiz edildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

... anne tarafından açılan ortak çocuklar ve baba arasındaki kişisel ilişkinin azaltılması davası ile davalı-davacı baba tarafından açılan ortak çocuklar ile kişisel ilişki sürelerinin arttırılması talepli birleşen davada yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf itirazları esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle Dairemiz 20.06.2022 tarihli ilamı ile hüküm onanarak kesinleşmiştir. Bu nedenle taraf vekillerinin kesinleşen kişisel ilişki hükmüne dair temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Tarafların iştirak nafakasının miktarına yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2.Tarafların kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi taleplerinin reddine yönelik temyiz dilekçelerinin, bu yöne ilişkin hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13638, Karar No: 2019/4554, Tarih: 18.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13638 E.  ,  2019/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, MÜDAHALENİN MEN'İ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 18.06.2019 gün ve saatte temyiz eden ..., ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Günyüzü Köyü çalışma alanında bulunan 197 ada 7 parsel sayılı 751.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., 197 ada 25 parsel sayılı 463.23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., davalı ...’in kendisine ait taşınmaza müdahalede bulunduğu, kazı yapıp kazık diktiği iddiasıyla müdahalenin meni, kal ve eski hale getirme istemiyle, ayrıca kadastro sırasında kendisine ait 197 ada 25 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı ...’e ait 197 ada 7 parsele dahil edildiği iddiasıyla, davacı ... ise kadastro sırasında kendisine ait 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı ...’a ait 197 ada 25 parsele dahil edildiği iddiasıyla ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı-davalı ... tarafından açılan davanın kabulüne, davalı-davacı ... tarafından açılan davanın reddine, çekişmeli 197 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 18.09.2013 tarihli bilirkişi rapor ekindeki kroki-5 de (E-1) harfi ile gösterilen 44,01 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile, iptal edilen kısmın davacıya ait 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaz ile tevhiden aynı parsel numarası ile davacı ... adına tesciline, (E-1) harfi ile gösterilen 44,01 metrekarelik kısma davalı ... tarafından yapılan el atmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapıların kaline karar verilmiş; hüküm, davalı-davacı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temyiz olunan tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9149, Karar No: 2011/952, Tarih: 01.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/9149 E.  ,  2011/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan S.'ın 617 parsel sayılı taşınmazını hibe yoluyla, 959 parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakma aktiyle; miras bırakan A.'nin ise 169 parsel sayılı taşınmazını bağış yoluyla davalı S..'e temlik ettiklerini; S..'in de bu taşınmazlardan 617 ve 169 parsel sayılı taşınmazları eşi olan diğer davalı A.'ye satış yoluyla devrettiğini; miras bırakanlar S.. ve A..tarafından davalı oğulları S.'e yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, diğer davalı A.'nin de iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve adına tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın tapu iptal ve tescil isteği yönünden reddine, tenkis isteği yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.02.2011 Salı günü saat 9.35' de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup, Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, miras bırakan A.'nin çekişmeli 169 parsel sayılı taşınmazla ilgili bağış suretiyle yapmış olduğu temlikte, miras bırakan A.'nin ölüm tarihi itibariyle tenkis iddiasının 743 sayılı Medeni Kanunun hükümlerinin uygulanacağı buna göre anılan Yasanın 513. maddesinde öngörülen sürenin zamanaşımı süresi olup, davalı tarafın zamanaşımı definde bulunduğu ve bu sürenin geçtiği saptanarak, bu parsel hakkında davanın bu sebeple reddine karar verilmiş olması doğru olduğu gibi; diğer miras bırakan S.'ın davalı S.'e çekişmeli 959 parsel sayılı taşınmazla ilgili yaptığı BK'nun 511. ve takip eden hükümlerinde öngörülen ölünceye kadar bakma aktine dayalı temlikin, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı tespit edilerek, bu parsel hakkında davanın reddine karar verilmiş olması da doğrudur. Öyleyse, dava konusu 169 ve 959 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili kurulan hükme yönelik davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle, davacı aleyhindeki hükmün bu yöne ilişkin olarak ONANMASINA

Dava konusu 617 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tarafların temyizine gelince; çekişme konusu bu taşınmazın, miras bırakan S. tarafından kadastro tespiti sırasında davalı S..'e bağışlandığı ve S. adına muvafakatle çap kaydının oluştuğu; onunda, satış yapmak suretiyle diğer davalı A.'ye temlik ettiği kayden sabittir.

Dava konusu 617 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tarafların temyizine gelince; çekişme konusu bu taşınmazın, miras bırakan S. tarafından kadastro tespiti sırasında davalı S..'e bağışlandığı ve S. adına muvafakatle çap kaydının oluştuğu; onunda, satış yapmak suretiyle diğer davalı A.'ye temlik ettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, miras bırakan S..'ın davalılardan S..'e bağış şeklinde yaptığı temlikin, koşulların gerçekleşmesi halinde tenkis hükümlerine tabii olacağı kuşkusuzdur.Esasen, bu husus Makemeninde kabulündedir.

Ne var ki, Mahkemece, çekişmeli 617 sayılı parsel bakımından yaptırılan bilirkişi tahkikatı neticesinde, anılan temlikin tasarruf nisabı kapsamında kaldığı belirlendiği ve Mahkemece de benimsendiği halde, çekişme konusu 169 parsel sayılı taşınmaz bakımından bilirkişi incelemesi sonucu saklı paya tecavüz edildiği belirlenen meblağın, çekişme konusu 617 sayılı parsel bakımından kabul edilerek hüküm altına alınması isabetsizdir.

O halde; tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.