muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11418, Karar No: 2015/166, Tarih: 12.01.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay ... Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (... 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay ... Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay ... Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... gün ve ... Esas ... Karar sayı ve ... gün ... Esas ...

Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay ... Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsü olan desteğin araçla geçirdiği ve %80 oranında kendisinin kusurlu, %20 oranında da karşı araç sürücüsünün kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu desteğin vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından her iki araç ZMSS'i aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalılar davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın gerek desteğin sürücüsü olduğu araç ZMSS'i ve gerekse karşı araç ZMSS'i tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Davalılar davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın gerek desteğin sürücüsü olduğu araç ZMSS'i ve gerekse karşı araç ZMSS'i tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek %80 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini ... gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında desteğin sürücüsü olduğu araç ZMSS'ini düzenleyen davalı ..'nin olayda sorumluluğu bulunmadığından hakkındaki davanın reddi gerekmektedir.

Davalı ...'nin temyizi yönünden;

Davalı ... davacılar desteğinin sürücüsü olduğu araca çarpan karşı aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısıdır.

Adı geçen davalıya sigortalı aracın sürücüsü ... olayda %20 oranında kusurludur.

Davacılar desteği %80 kusurlu olduğundan ve bu kusur nedeniyle ...'nin olayda sorumluluğu bulunmadığından, illiyet bağı kesilmiş olup davalı ...'nin 2918 sayılı Yasanın 88 ve TBK 163 maddesi gereğince müşterek ve müteselsil sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Bu halde davalı ... sürücüsünün %20 kusur oranına tekabül eden destek zararından sorumlu olup, yerel mahkemece davacıların zararının tamamından sorumluluğu cihetine gidilmesi 2918 sayılı Yasanın 88 ve TBK 163.maddesi hükümlerine aykırıdır.

Bu halde davalı ... sürücüsünün %20 kusur oranına tekabül eden destek zararından sorumlu olup, yerel mahkemece davacıların zararının tamamından sorumluluğu cihetine gidilmesi 2918 sayılı Yasanın 88 ve TBK 163.maddesi hükümlerine aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle her iki davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, davalı ... hakkındaki dava red edilmek, diğer davalı ... aleyhindeki dava ise %20 kusur oranında kabul edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yerel mahkemenin onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/8347, Karar No: 2017/4173, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/8347 E.  ,  2017/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur, arkadaşı Okan ile birlikte Vali Konağının yanındaki merdivenlerde sanıklar ve sanık ...'in kardeşi Osman ile karşılaştıkları, sanığın mağduru durdurarak 50 Kuruş istediği, mağdurun "param yok" diye cevap vermesi üzerine sanığın "üzerini arar para bulursam hepsini alırım" diye tehdit edip tekme atarak eli ile ittiği, sanık ...'nın da mağdura "parayı ver yoksa ağzını burnunu kırarım" dediği, mağdurun sanıklardan korkarak cebinde bulunan 3,5.-TL parayı çıkarıp verdiği, sanığın aldığı ile yetinip eylemini sonlandırdığı, tanık Osman'ın ise sanıktan 2.-TL parayı alarak uzaklaşan mağdurun yanına giderek ona verdiği olayda; sanığın özgülenen kastı dikkate alındığında TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, kabule göre ise; TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5349, Karar No: 2023/8739, Tarih: 26.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5349 E.  ,  2023/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının 05.04.2016 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 1000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 13.02.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat talebini toplam 517.513,87 TL' ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; tazminat davası için kısmi veya belirsiz dava açmanın mümkün olmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının işe başlamadan önce ağır işlerde çalışabileceğine dair rapor alındığını, davacının her yıl rutin olarak 2011 yılına Kayseri Verem Savaş Dispanserinde muayenesinin yapıldığını, 2012 yılından sonra Ortak Salık Grubu Koza Norm Tarafından rutin periyodik muayenelerinin yapıldığını, davacının periyodik muayene sonucu Göğüs Hastalıkları Hastanesine sevkinin sağlandığını, Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Doktoru Murat Demirbaş tarafından 26.08.2015 tarihinde akciğer muayenesinde normal çalışmasında sakınca yoktur raporu verildiğini, müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği ekipmanlarının rutin olarak müvekkili tarafından işçilere verildiğini, işletmede toz ve gürültü ölçümünün sürekli ölçüldüğünü, müvekkilinin sorumluluklarını yerine getirdiğini, davacının hastalığının kendi sorumluluklarını yerine getirmemesinden kaynaklandığını, bu yüzden davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Davacının davasının kısmen kabulüne,

1-Davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile hesaplanan 517.513,87 TL maddi zararının; dava tarihi olan 16.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Davacının davasının kısmen kabulüne,

1-Davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile hesaplanan 517.513,87 TL maddi zararının; dava tarihi olan 16.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Davacının; meslek hastalığı nedeniyle oluşan %47,2 oranındaki maluliyeti kazadaki kusur durumu (davacının %10 oranında kusurlu olması), manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması ile ekonomik koşullar dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 45.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 16.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı işçinin maluliyet oranına ilişkin çelişki giderilmeksizin tazminat hesaplaması yapılması ve bu hesaplamaya istinaden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, silikosizm oldukça teknik bilgi birikim gerektiren, alanında uzman hekimlerin dahi tam olarak bilgi sahibi olmadığı komplike bir hastalık olup heyetin içerisinde Göğüs Hastalıkları Uzmanı olmaksızın yapılan araştırma ve tespitlerin hatalı olduğunu, bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde defaatle belirtilmesine rağmen Yerel Mahkemece alanında uzman bilirkişicilerce inceleme yapılmadan karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkil şirketin sorumluluğu tahlil edilirken, kendisi ile aynı departmanda aynı işi yapan işçilerin emsal alınması, mezkur kazanın kaçınılmazlık ilkesi neticesinde değerlendirilmesi açısından önemli olduğunu, işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınmaksızın davanın kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, müvekkilin tedbir alma yükümlülüğünün tamamını yerine getirdiğini, müvekkilin eğitim verme ve bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davacı Kurum sigortalısı işçinin kullanması gereken tüm ekipman ve araçlar kendisine tevdii edildiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini belirterek istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin, kaldırma/gönderme kararı sonrasında Adli Tıp Üst Kurulundan, davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezliği hususunda rapor aldığı, davacının SİG oranının % 47,2 olduğu, böylece çelişkinin giderildiği, mahkemece, bir makine mühendisi, bir kimyager ve bir uzman tabipten alınan ek rapor alındığı, kaçınılmazlık hususunda,işveren ya da işçinin alınması gerekli bir tedbiri kaçınılmazlık ilkesinin unsurları içerisinde almamış ise; olayın kaçınılmazlığından sözedilemeyeceği, bu doğrultuda davalı işverenin davacının meslek hastalığına maruz kalması hususunda dava konusu işyerinde yapılması gereken önlem ve tedbirleri almadığı ve davacıdan istenilmesi ve ona verilmesi gereken ekipmanları vermediği hususunun ilk rapor ile irdelendiği, kaçınılmazlık hususunun buna göre uygulanmamasının yerinde görüldüğü, davacının ve davalının kusurlu hareketlerinin belirlendiği, ancak Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü Bilirkişilik Daire Başkanlığının 07.09.2020 tarihli kararını 27 nci maddesi hükmüne göre davacının ve davalının kusur yüzdelerinin belirlenemediği, ancak kusurlu oldukları hususların ayrıntılı yazıldığı, mahkemenin davalı işverenin %90, davacının ise % 10 kusurunu hükme esas almasının yerinde görüldüğü gerekçesiyle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re’sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; halihazırda işyerinde davacıyla aynı konumda çalışıp da asgari ücretin 1.70 katı ücret alan kimse olmadığını, yapılan tazminat hesabının fahiş olduğunu, davacının maluliyetinin hukuka aykırı ve fahiş şekilde %47.2 olarak belirlendiğini, hastalıkta kaçınılmazlık ilkesinin değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili işverenin iş güvenliği ve sağlığı konusunda gerekli tüm önlemleri aldığını, buna rağmen mezkûr bilirkişi raporunda haksız yere %90 kusur atfedildiğini beyanla kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 49, 50, 51, 52, ve 56 ve 417 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 21 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3153, Karar No: 2008/9471, Tarih: 09.07.2008

13. Hukuk Dairesi 2008/3153 E., 2008/9471 K.

**13. Hukuk Dairesi 2008/3153 E., 2008/9471 K.**

**- GÖREV

- TAHKİM**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

- 2560 S. İSTANBUL SU VE KANALİZASYON İDARESİ GENEL MÜDÜR... [ Ek Madde 5 ]

- 3533 S. UMUMİ MÜLHAK VE HUSUSİ BÜTÇELERLE İDARE EDİLEN ... [ Madde 1 ]

- 3533 S. UMUMİ MÜLHAK VE HUSUSİ BÜTÇELERLE İDARE EDİLEN ... [ Madde 4 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, su ve atıksu abonesi olduğunu, davalının tahakkuk ettirdiği 214,17 YTL su bedelinin Tarifeler Yönetmeliğinin 13. ve 61/1. maddelerine aykırı olduğunu, ayrıca haksız olarak 47.750.47 YTL atıksu bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek bu meblağların tahsilini istemiştir.

Davalı, Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğunu, tahsil edilen bedellerin Tarifeler Yönetmeliği'ne uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Hakem sıfatı ile görülen davada mahkemece yapılan tahakkuklarda bir usulsüzlük bulunmadığı sonucuna varılarak dava red edilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edıilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/19222, Karar No: 2017/425, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19222 E.  ,  2017/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinin 5. fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili uyap sistemi aracılığıyla gönderdiği e-imzalı dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece 25.04.2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 03.09.2014 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 03.09.2014 tarihli celsede ise, gelen olmadığından, taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca 3 ay içerisinde yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.