muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4518, Karar No: 2016/165, Tarih: 13.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/4518 E.  ,  2016/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/162482

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2010/727 (E) ve 2012/303 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Sanığın yokluğunda verilip,19.04.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresi geçtikten sonra 03.05.2012 havale tarihli yapmış olduğu vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, karar verilerek katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Soruşturma evresinde; katılan ........'ın kendisi tarafından doldurulmuş olan çeklerin, yanında işçi olarak çalışan sanık tarafından çalındığı, Euro hesabına ait olan, Keşide yeri Pendik, Keşide tarihi 31.12.08, Keşidecisi ........., hamiline olan .... Euro bedelli çeki, Keşide yeri Pendik, Keşide tarihi 09.10.09 Keşidecisi ......... Ltd. Ş.ti, .......... emrine, 1 ciranta .............., 2 ciranta ............ olan ..... TL bedelli çeki, Keşide yeri İstanbul, Keşide tarihi 17.11.2009 Keşidecisi .......Ltd. Ş.ti, ........... emrine, 1 ciranta .........., 2 ciranta ................... olan 318.000 TL bedelli çeki, Keşide yeri Pendik, Keşide tarihi 16.04.2009 Keşidecisi ........, hamiline, 1 ciranta ...., 2 ciranta ......... TL bedelli çeki, Keşide yeri Pendik, Keşide tarihi 22.10.2009 Keşidecisi ........ Ltd. Şti, ........ emrine, 1 ciranta .........., 2 ciranta .. .. olan .... Euro bedelli çeki doldurularak ciro edildiğini beyan ederek şikayetçi olduğu,

Ancak;

15.07.2010 havale tarihli Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iddianamesinde; emanette bulunan....Euro, ...TL ve .... TL bedelli çekler ile ilgili resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı,

Bilirkişi incelemesinin soruşturma evresinde yapıldığı ve incelemenin .. Euro, .... TL ve ....TL bedelli çeklere münhasır olduğu ve yapılan inceleme neticesinde;

.... Euro bedelli çekin ön yüzündeki keşideci imzası ve arka yarka yüzündeki imza ile ......TL bedelli ön yüzündeki tanzimle ilgili yazıların ve arka yüzündeki 1 ciranta hanesindeki imzanın katılan Burhan'a ait olduğu, ..... TL ve ..... TL çeklerin arka yüzündeki .... ve ..... isimlerine ait yazı ve imzaların sanık . ..'a ait olduğu, .....TL bedelli üzerindeki keşideci imzasının katılan ....'ya ait olduğu, ..... TL bedelli çek arkasındaki ciranta .....ismine ait yazı ve imzanın adı geçen şahsa ait olduğu,

Benzerlik tespit edilen bu hususlar dışında, ........., ........., ............ ve ..........'nın mukayese yazı ve imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği kanaatine varıldığının belirtildiği,

Anlaşılmakla;

Benzerlik tespit edilen bu hususlar dışında, ........., ........., ............ ve ..........'nın mukayese yazı ve imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği kanaatine varıldığının belirtildiği,

Anlaşılmakla;

Davaya konu çekler üzerinde sahtecilik yapıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyete hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6368, Karar No: 2012/3986, Tarih: 07.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/6368 E.  ,  2012/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun,12.45 sıralarında suça konu çantasındaki cüzdanını odasına bıraktıktan sonra aynı gün sanığı işyerinde görmesi, 17.00 sıralarında odasına geldiğinde cüzdanının çalındığını fark ederek sanığı teşhis etmesi ve tüm dosya içeriği karşısında;aşamalarda atılı suçu kabul etmeyen sanığın,ele geçirilemeyen para ve eşyaların bulunduğu cüzdanı çaldığına ilişkin dosyada kuşkudan uzak,hukuka uygun,kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı;mağdur ... ve tanıklar ... ile ...'un sanığı karakolda teşhis edip olay tarihinde işyerinde görmelerinin dışında başka kanıtlarla desteklenmeyen,sanık savunmasının aksine kuvvetli,inandırıcı ve savunmayı çürütecek derecede delil bulunmadığı gözetilmeden;sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,açıklanan nedenle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8736, Karar No: 2015/1143, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8736 E.  ,  2015/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ....., ...... Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresindeki komşuları ile birlikte gösterir pafta örneği,

2) Davalı taşınmazın bulunduğu ....... Köyünde 1974 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve askı ilân tutanaklarının tamamı ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınırı noktalarıyla birlikte gösterir renkli, onaylı orman tahdit harita örneği,

3) 1971 yılında yapılan kadastro çalışmasına ilişkin kadastro paftası örneği,

4) 1940 tarihli hava fotoğrafları ile 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) a - Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1940 ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (dava konusu taşınmazın fen bilirkişileri tarafından üzerinde gösterilmiş kadastro paftası örneğinin), yine, kadastro paftasının ölçeğinin de hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (.... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu komşu parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri,

b - Yine, 1974 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı krokili ek rapor alınıp,

c) Bundan ayrı, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemeye tâbi tutularak, taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı, kullanım durumu ile hava fotoğraflarındaki koyu rengin, memleket haritasındaki yeşil rengin nereden kaynaklandığını açıklayan müşterek imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7431, Karar No: 2017/3440, Tarih: 21.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7431 E.  ,  2017/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : TCK'nın 299/1, 299/2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasasının 104/1 maddesine göre, Cumhurbaşkanı devletin başıdır ve bu sıfatla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil eder. Bu nedenledir ki Cumhurbaşkanına hakaret suçu, kişilere ve şerefe karşı suçlar içerisinde değil Devlete karşı işlenmiş suçlar bölümünde düzenlenerek Devleti temsil eden Cumhurbaşkanlığı makamının saygınlığının korunması amaçlanmıştır. Devlete karşı işlenen suçlardan bir kısmının gerçek mağdurunun makamı temsil eden gerçek kişi olmakla birlikte, devlete ilişkin hukuki yararın korunması, kişiye nazaran daha üstün tutulmuştur.

Suç doğrudan doğruya Cumhurbaşkanı olan kişiye karşı işlenmekte ise de, suçla korunan ve bu nedenle ihlal edilen hukuki değer devletin siyasal iktidar yapısıdır. (Özek, Siyasi İktidar Düzeni ve Fonksiyonları Aleyhine Cürümler, İst 1967 s. 10)

Ceza himayesinin konusu Devlet kuvvetlerinin korunmasıdır. (Faruk Erem, Türkiye Barolar Birliği Dergisi 1991/1, Manzini V trattato di diritto penale İtaliano, IV (Torino,1926 s. 198)

Suçun faili herkes olabilir. Cumhurbaşkanlığı sıfatı seçimle değil andiçmeyle başlar. Suçun görevin devamı sırasında işlenmesi gereklidir. (CGK 02.04.1990 tarih 84/106 sy karar)

Hakaret, bir kişiye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle; onur, şeref ve saygınlığa saldırmasıdır.

Eylemin yüze karşı ya da yoklukta işlenmesi arasında fark yoktur. Gıyapta hakaretin varlığı için belirli sayıda kişiyle ihtilat öğesi aranmadığından, failin bir kişinin duyabileceği şekilde yoklukta hakaret etmesi halinde suç oluşur. (Yaşar-Gökçan-Artuç, TCK.6.cilt, 2.baskı s. 8628)

Serbest hareketli suç olup, sözler, imalı şarkılar, yazı, çizim, resim, nefreti gösteren hareketler ve bunun gibi davranışlarla işlenebilir. Aynı şekilde, telefonla, mektupla, basın yayın araçları veya medya yoluyla diğer iletişim araçlarıyla gerçekleştirilmesi de olanaklıdır.( CGK. 13.4.1999, 9-50/61 sayılı karar)

Manevi unsur genel kasttır. Mağdurun sıfatı bilinerek hareket edilmelidir. Saikin siyasi olması şart değildir. Cumhurbaşkanlığı sıfat veya vazifesiyle alakalı saike de lüzum yoktur. (Erem, Adı geçen makale)

Hakaret suçları ifade özgürlüğünü sınırlayan hallerden bir tanesidir. Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir. İfade hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerden olan bu hak birçok uluslararası belgeye anayasa ve yasalara konu oluşturmuştur.

Hakaret suçları ifade özgürlüğünü sınırlayan hallerden bir tanesidir. Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir. İfade hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerden olan bu hak birçok uluslararası belgeye anayasa ve yasalara konu oluşturmuştur.

Avrupa İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10/1. maddesinde, T.C. Anayasasının 25 ve 26. maddelerinde ifade özgürlüğüne yer verilmiş olup, birbirlerine benzer şekilde; “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve Ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve verme özgürlüğünü de içerir.” biçiminde ifade edilmiştir.

Ancak; ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı kısıtlıda olsa sınırlandırılmasının gerekeceği uluslararası ve ulusal alanda normlara konu edilmiştir.

Bu cümleden olarak uluslararası alanda İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 10/2. maddesinde; “kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, gerekli tedbirler niteliğinde olarak ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için yasayla öngörülen bazı merasime, koşullara sınırlamalar veya yaptırımlara bağlanabilir.”Anayasanın 26/2. maddesinde “Bu hürriyetlerin kullanılması ... başkalarının şöhret veya haklarının ... korunması amaçlarıyla sınırlanabilir.”

T.C. Anayasası ve Uluslararası mevzuat birlikte değerlendirildiğinde; hürriyetlerin demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak; Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, Kamu güvenliği ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması gizli kalması gereken haberlerin yayılmasına engel olunması veya yargı gücünün otorite veya tarafsızlığının korunması için Kanunla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlama ve yaptırımlara tabi tutulacağı anlaşılmaktadır. Ancak, ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin düzenlemelerin dar yorumlanması gerektiği, sınırlandırma için önemli bir toplumsal ihtiyaç veya zorunluluğun bulunması, bu sınırlandırmanın meşru bir amacı gerçekleştirmek için yapılması, sınırlandırmada aşırıya gidilmemesi ve her halükarda gelişini zedelemeyecek ölçüde yapılması görüşü genel bir kabul görmüştür.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade hürriyeti sadece kabul gören veya zararsız veya kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerlidir. Bunlar demokratik bir toplumun olmazsa olmaz tolerans ve hoşgörüsünün gerekleridir.(Tezcan, Erdem Sancaktar, Türkiye'nin İnsan Hakları sorunu 2. baskı s. 462)

Ne var ki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Bu doğrultuda Cumhurbaşkanına hakaret suçları da 5237 sayılı TCK 299. maddesinde yaptırıma bağlanmıştır. Suçun koruduğu hukuki yarar yukarıda da izah edildiği üzere Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığıdır. Bu suçun oluşumu için “Onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun düşünce veya duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibari ihlal edici olduğu, toplumda hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre belirlenmelidir, bunun tayininde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir. Bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez” (Erman, hakaret ve sövme suçları s. 80 vd)

Bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. İfade hürriyeti, basın özgürlüğü gibi bir hakkın kullanmasına ilişkin hukuka uygunluk nedenleri mevcut ise, hukuk düzeni tarafından kişi cezalandırılmayacaktır. Ancak, eleştiri hak ve görevi kötüye kullanmamalı, yazıda küçültücü, incitici, abartılı sözlerden kaçınılmalıdır. Sayılan öğelerden birinin olması halinde haber verme ve eleştiri hakkından söz edilmeyecek, eylem hukuka aykırı olacaktır.

Siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmak zorunda oldukları demokratik toplumlarda geniş bir kabul görmüştür. Ancak eleştiri kırıcı, şok edici ya da rahatsız edici olsa bile hakarete varmamalıdır, zira hiçbir kimse hakarete katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ile hakaret arasındaki ince çizgi toplumda

Siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmak zorunda oldukları demokratik toplumlarda geniş bir kabul görmüştür. Ancak eleştiri kırıcı, şok edici ya da rahatsız edici olsa bile hakarete varmamalıdır, zira hiçbir kimse hakarete katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ile hakaret arasındaki ince çizgi toplumda

hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre, kişilerin ifade hürriyeti ile mağdurun birey olarak onur ve şerefi arasındaki denge de gözetilmek suretiyle hakim tarafından belirlenmelidir. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilmemelidir. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderlerle özdeşleştirdiği bu kişiler yapılan ve kamuya yansıyan hakaretlerin kendilerine yapılmış gibi tepkilere sebebiyet verip toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralama ile sona eren eylemlerin başlangıcında hakaret ve sövme fiillerinin olduğu gözetildiğinde, bu fiillerin yaptırımsız bırakılmasının demokratik toplum düzenini bozacağı gözden uzak tutulmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Günlük yayın yapan Yurt Gazetesinin 29.07.2015 tarihli nüshasının 1-9. sayfasında "ERDOĞAN'IN KANLI PLANI" şeklindeki haberle ilgili olarak sanık tarafından yapılan yoruma ilişkin yazı bir bütün halinde değerlendirildiğinde ağır eleştiri mahiyetinde olduğu, yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 52/4. maddesi gereğince yapılan ihtarat sonuca etkili görülmemiştir.

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/739, Karar No: 2015/15566, Tarih: 11.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/739 E.  ,  2015/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dinlenen davacı tanığı, "davacının çağrısı üzerine gittiklerinde, burnunda morluk gördüğünü, davacının kendilerine eşinin kendisini yataktan itip düşürdüğünü söylediğini" ifade etmiş, davalı da " aile arasında olur böyle şeyler" diyerek eşine fiziki şiddet uyguladığını dolaylı olarak kabul etmiştir. Bu halde taraflar arasında, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2003/1933, Karar No: 2003/2976, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2003/1933 E., 2003/2976 K.

**7. Hukuk Dairesi 2003/1933 E., 2003/2976 K.**

**- DAVANIN REDDİ

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- MERA TAHSİS HARİTASI

- MERALAR ZİLYETLİKLE İKTİSAP EDİLEMEZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 5 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 6 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 7 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 8 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 9 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 10 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 1 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 2 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 3 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 242 parsel sayılı 2555318 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar Mirze, Selahattin ve Nevzat miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve tapu kaydına dayanarak taşınmaz birer bölümleri hakkında dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının dava edilen taşınmaz bölümlerini kapsamadığı diğer bir anlatımla, dava edilen bölümlere ait olmadığı, taşınmazın geleneksel biçimde kullanıla gelen kamu malı niteliğinde mera olduğu ve ayrıca mera tahsis haritası ve tutanağı kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen diğer delillerle saptanmıştır. Diğer yönden dava açan kişinin tutanak bilirkişisi olması ve tutanağı imzalaması kendisini bağlamayacağı bu konuda Yargıtay uygulamalarının dairemiz görüşü gibi olduğu ve Genel Kuruldan da bu yolda kararlar çıktığı bellidir. Tapuya dayanan bir kişinin tutanağı imzalamış olması nedeniyle kendisini bağlayacağı şeklindeki düşüncenin insan hakları sözleşmesine ve kişinin dava açma hakkının engellenmesi sonucunu doğuracağından hükmün az yukarıda belirtildiği gibi dayanılan tapu kaydını nizalı taşınmazlara ait olmadığı, taşınmazın mera tahsis harita ve tutanağı kapsamı içinde kaldığı belirlenmiştir. Diğer yönden meralar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın hukukça değer taşımaz. Bu nedenlerle davacıların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu gerekçe ile (ONANMASINA), ilam harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 17.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.