muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/783, Karar No: 2025/2349, Tarih: 30.04.2025

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 13.11.2024 tarihli ve 2024/920 Esas, 2024/2371 Karar sayılı kararındaki; “...davanın açıldığı tarih itibariyle davalıların davacının irtifak hakkına müdahalesinin bulunduğu hususunun keşfen tespit edildiği, dosyadaki yazışmalar itibariyle 2019 yılına kadar da idarece enerji nakil hattının kullanıldığının anlaşıldığı, söz konusu irtifak hakkının deplase tarihinin yargılama sırasında olduğu, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin ilamında belirtilen eksiklik ifa edilerek ilgili kuruma yazılan müzekkereye verilen cevapta 25.08.2020 tarihli yönetim kurulu kararıyla hattın demonte edildiğinin bildirildiği, bu durumda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminin konusuz kaldığı...” gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davalar konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalılar vekili,

1. Davacının davanın açılmasına sebebiyet verdiğini,

2. Kötü niyetle davanın açılmasına sebep olan davacının bu kararla ödüllendirilmiş olacağını,

3. Bu nedenle yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davacı tarafın sorumlu olmasının gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl ve birleştirilen davalarda görülen uyuşmazlık, irtifak hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz karar harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6606, Karar No: 2019/2023, Tarih: 25.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6606 E.  ,  2019/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tüfekçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının arkadaşının kullandığı araçta yolcuyken 29.11.2010 tarihinde davalının kullandığı araçla çarpışma sonucu sol gözün altı ve yüzünden yüzde sabit eser kalacak şekilde yaralandığını, davacının yüzündeki yara izi nedeniyle ruhen etkilendiğini, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; 10.000,00 TL manevi tazminatın 29.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle

birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 597,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4679, Karar No: 2010/2134, Tarih: 12.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4679 E.  ,  2010/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 261 ada 130 parsel sayılı 7.719,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... oğlu ölü ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kadastro tutanağındaki tespit maliki olan miras bırakanı ... ...’ın yanlış yazılan baba adının ... olarak düzeltilmesi istemiyle hazine aleyhine dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 261 ada 130 parsel sayılı taşınmazdaki tespit maliki ... ...’ın ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro tespit tutanağı kesinleşip sicil oluştuğu hallerde isim düzeltilmesine ilişkin davalarda Tapu Sicil Müdürlüğü, tutanağın kesinleşmediği hallerde ise bu davaların hazineye husumet tevcih edilerek açılıp görüleceği kuşkusuzdur.

Somut olayda tutanak kesinleşmemiş olduğuna göre davanın hazineye karşı husumet tevcihi ile görülmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenler ve duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20574, Karar No: 2007/22697, Tarih: 03.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20574 E.  ,  2007/22697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının Pendik C.Savcılığı’nca 29.03.2007 tarihinde müdafii ..............’ın huzuru ile alınan ifadesinde; takibe konu ettiği senedi lehtar ..................... tarafından ciro edilip kendisine verildiğini ve bunu avukatları aracılığı ile takibe koydurduğunu söz konusu senet nedeniyle herhangi bir alacak yada vereceğinin olmadığını, sırf .................’nın isteği üzerine sözü edilen işlemi yaptığını açıklayarak bu beyanını imzası ile onaylamıştır.

Takip konusu bononun ön yüzündeki bazı yazılarla tanzim tarihinin alacaklının eli ürünü olduğu Em.Gen.Md. kriminal laboratuvarları İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 03.05.2007 tarih ve BLG-2007/3611 uzmanlık numaralı raporundan görülmektedir. Açıklanan bu durumlar karşısında, alacaklı olmadığını bile bile, borçlu şirket aleyhine icra takibine geçtiği anlaşılan alacaklının kötü niyetli olduğunun kabulü gerekir.

O halde, borçlu yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu hususa ilişkin istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10496, Karar No: 2013/8812, Tarih: 05.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10496 E.  ,  2013/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda bulunmaması karşısında, temyiz süresinin kıyas yoluyla 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesi uyarınca tefhimden itibaren bir ... olduğu gözetilerek, o yer Cumhuriyet savcısının 28.12.2010 gününde tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 29.03.2011 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca sadece hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Müştekinin 25.05.2010 tarihli celsede, zararının giderilmediğini belirtip şikayetçi olması, dosya kapsamında müştekinin zararının giderildiğine dair bir bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesindeki "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin aşamalardaki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun annesi Cahide'nin bardakla müştekinin burnuna vurarak yaraladığı, suça sürüklenen çocuğun ise müştekinin kolundan tutarak ters

çevirdiği, müştekideki kırığa neden olan yaralanmaya suça sürüklenen çocuğun değil annesi Cahide'nin sebebiyet verdiği, önce suça sürüklenen çocuğun annesinin, sonra da suça sürüklenen çocuğun müştekiye yönelik eylemde bulunduğu anlaşılmasına karşın olayın aniden gelişmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun ve annesinin eylemlerin aynı suç işleme iradesi altında müşterek fail olarak gerçekleştirildiğinden bahsedilemeyeceği, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun ağır neticeden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10118, Karar No: 2024/1839, Tarih: 20.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10118 E.  ,  2024/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/55 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/301 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru müdafaa ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru müdafaa ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan ... arasında köy yerindeki ortak yolun kullanımı sebebiyle anlaşmazlık olduğu, sosyal medya sitesi Facebook üzerinden katılan ...'in, "Bahri kazık çaktığın yerden aşağısı bizim, bir daha o yolu kullanma, nereden geçersen geç" şeklinde paylaşımda bulunduğu, sanık ...'nin ise buna karşılık "yol hakkında arkamdan konuşanların anasını avradını....?" şeklinde hakaret içerikli paylaşımda bulunması üzerine katılan ...'in hakarete binaen yol durumunu da konuşmak için ağabeyi tanık ... ile birlikte sanık ...'nin evine gittikleri, tanık ... aracılığıyla sanığı yanlarına çağırdıkları, sanık ... ile evin önünde görüşmeye başladıkları, konuşmanın hararetlenmesi üzerine katılan ile sanığın birbirini iteklemeye başladıkları, bu sırada sanık ...'nin üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak katılan ...'in göğüs bölgesine bir kez sapladığı, o esnada tanık ...'un, bıçağı fark etmeden yumruk vurduğunu zannederek sanığa müdahale ettiği ancak bıçağı fark etmesi üzerine sanığı ayağıyla vurmak suretiyle iteklediği ve sanığın olay yerinden ikinci darbeyi vuramadan kaçtığı, kabul edilmiştir.

2. Sağlık Bilimleri Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim olunan, katılanın yaralanmasına dair 12.03.2020 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, uzmanlık raporru, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Katılandaki yaralanmanın niteliği gözetildiğinde sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında fiilin ağırlığıyla orantılı olarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 11 yıl hapis cezası şeklinde eksik ceza tayin edildiği, aleyhe

istinaf başvurusu bulunmadığından bu hususun düzeltme ve yeniden yargılama nedeni yapılmadığı belirtilerek eleştiri yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılandaki yaralanmanın niteliği gözetildiğinde sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında fiilin ağırlığıyla orantılı olarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 11 yıl hapis cezası şeklinde eksik ceza tayin edildiği, aleyhe

istinaf başvurusu bulunmadığından bu hususun düzeltme ve yeniden yargılama nedeni yapılmadığı belirtilerek eleştiri yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma ve aynı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen ''Sınırın aşılması" koşullarının oluşmadığı, mağdurdaki yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölge dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamı ile sabit olduğu üzere katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2021/301 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5731, Karar No: 2012/13074, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5731 E.  ,  2012/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2011 tarih ve 1996/126-2011/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkiline ait kasadan çeklerin üvey oğlu ... tarafından çalındığını, çek iptaline ilişkin olarak açmış oldukları davada davalının çekleri ibraz ettiğini, davalının sunduğu faturaların gerçeği yansıtmadığını, ... ile işbirliği içinde hareket ettiğini, anılan kişi hakkında ceza davasının devam ettiğini ileri sürerek, çeklerin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üvey oğluna müvekkilinin tohum sattığını, buna mukabil davaya konu çekleri aldığını, çeklerde davacının isminin dahi geçmediğini, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TTK'nun 598/2. maddesi uyarınca davacının meşru hamil olduğunu ve davalının kötü niyetle hareket ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6900, Karar No: 2019/9015, Tarih: 30.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6900 E.  ,  2019/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/07/2019 gün ve 2019/351 E. 2019/312 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/646, Karar No: 2015/9195, Tarih: 05.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/646 E.  ,  2015/9195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin Mutlak Butlan Sebebiyle İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle kayın hısımlığını meydana getirmiş olan evlilik sona ermiş olsa bile, eşlerden biri ile diğerinin üstsoyu veya altsoyu arasında evlenmenin yasak olmasına (TMK.md.129/2), davalı ...'nın, diğer davalı ...'in oğlu ile evliyken, kocasından boşanıp, kayınbabası (...) ile evlenmiş bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evliliğin, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede kayın hısımlığı bulunduğu (TMK.md.129/2) gerekçesiyle mutlak butlan sebebiyle (TMK.md.145/4) iptaline karar verilmiştir. Bu halde, çocuklar ile ana ve baba arasındaki ilişkilere boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK.md.157/2). Evlilikleri iptal edilen davalıların, evlilik içinde doğan 13.09.2012 doğumlu bir çocuğunun olduğu görülmektedir. Evlilik mutlak butlan kararıyla ortadan kaldırıldığına göre, ergin olmayan müşterek çocuk ...’ın velayetinin re’sen düzenlenmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2015 (Salı)