muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11753, Karar No: 2023/7432, Tarih: 13.06.2023

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/143 sayılı Kararı ile sanıkların icbar suretiyle irtikap suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri, tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçtan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve eksik araştırma ile beraatlerine karar verilmesinin bozmayı gerektirdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'ın Ünye İlçesi Rehberlik Araştırma Merkezi müdürü, ...'ın ise ... Rehabilitasyon Merkezi çalışanı olarak görev yaptıkları, Özel Rehabilitasyon ve Eğitim Merkezlerinin, engelli olduğu sağlık kurulu raporları ile belirlenen çocukların özel eğitim aldıkları özel kişilere ait merkezler oldukları, bu merkezlerin İl veya İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyet gösterdikleri, bu şekilde bünyelerinde eğitim alan engelli çocuklar için kamu hazinesinden 2013 yılı kapsamında bireysel eğitim için aylık 386 TL, grup eğitimi için 109 TL destek verildiği ve bu paraların Rehberlik Araştırma Merkezlerine ödendiği, bu ödemelerin ilgili şirket (Özel Rehabilitasyon Merkezi) hesabına aylık olarak İlçe Mal Müdürlüğü tarafından yapıldığı, ödeme onaylarının sırasıyla ... ve Mal Müdürlüğünün kontrolünden geçtikten sonra verildiği, sanıklar Nedim ve Adem'in özel rehabilitasyon merkezi yetkililerinden işlemlerini yapmak için haksız menfaat temin etmeleri ayrıca özel rehabilitasyon merkezlerinin randevu alma, öğrenci raporlarını yenileme, öğrenci kayıt gibi işlemlerinde, bu işlemleri sürüncemede bırakma, geciktirme tehdidiyle merkez sahiplerinden haksız menfaat temin ettikleri iddiası ile haklarında kamu davası açılmış ise de; iddia konusu eylemlere dair cezalandırma taleplerinin hukuka aykırı delil kapsamında olan iletişimin tespiti tutanaklarına dayandığı, sanıkların cezalandırılmalarına yeterli başkaca delil de bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/143 sayılı Kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6762, Karar No: 2010/11361, Tarih: 21.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6762 E.  ,  2010/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait ......,cad. ......, Sokak No:17/A ......, Ankara adresindeki......, Market girişinde 1.2.2001 tarihli sözleşme ve 11.8.2007 tarihli ek sözleşme ile kiracı olduğunu, aylık 4.476,51 TL den 2008/12. ay ile 2009/1-2-3-4-5. aylara ait toplam 26.859,06 TL ödenmemiş kira borcu bulunduğunu, 12.06.2009 tarihinde gönderilen temerrüt ihtarnamesinin 16.6.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen verilen 30 günlük sürede borcun ödenmediğini belirterek, temerrüt nedeniyle davalının taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıya ait......, Yapı Malzemeleri Marketinin giriş kısmında cafe-shop olarak işletilmek üzere ayrılmış mahallin müvekkili tarafından işletildiğini, kira parasının yıllık hasılattan alınacak paya göre belirlendiğini, yıllık cironun kira parasına esas alınması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğunu, davacının işletmeye ait elektrik ve suyu kesmesi nedeniyle işletme ruhsatının Belediye tarafından iptal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arısında sözleşmenin hasılat kirasına konu olduğu, temerrüt ihtarnamesinde B.K. 288. Madde uyarınca 60 günlük ödeme süresi yerine 30 gün süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ve hükme esas alınan 01.02.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait yapı marketi olarak işletilen binanın giriş kısmındaki bir bölümün kira sözleşmesi ile davalıya tahsis edildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin “Kira Bedeli” başlıklı bölümünde aylık kira bedelinin, tahsis edilecek yerin m2’si üzerinden asgari 200 DEM ve her ay tahakkuk edecek olan cironun %15’i olduğu açıklanmış ve yine “Faaliyetin Konusu” başlıklı bölümünde sözleşmenin Borçlar Kanununun hâsılat kirası hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 11.8.2007 tarihli ek anlaşma ile de kira bedelinin 2008 yılından itibaren bir önceki yılın cirosunun %15 olarak ödeneceği ancak aylara bölünerek ödenecek bu miktarın aylık asgari 3.750 TL’nin altında olamayacağı ve buna yıllık TÜFE oranında artış

uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye konan, kira ilişkisinin hâsılat kirası hükümlerine tabi olacağına dair hüküm taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliğini değiştirmez. Öte yandan sözleşmeye asgari kira belirlendikten sonra ciro üzerinden kira ödeneceğine dair hüküm konulması kira parasının tespitine ilişkin bir hüküm olup taraflar arasındaki ilişkinin hâsılat kirası davacı tarafından, kira sözleşmesine dayanarak 2008 yılı Aralık – 2009 yılı Mayıs arası ödenmeyen toplam 26.859,06 TL kira alacağının yasal 30 günlük sürede ödenmesi için davalıya tahliye ihtarlı temerrüt ihtarnamesi gönderilmiştir. Şu durumda mahkemece işin esasına girilerek tüm taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK’nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2309, Karar No: 2022/3004, Tarih: 18.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2309 E.  ,  2022/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1 ve 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 17:00 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki kamyon ile olay mahallinde duraklar vaziyette iken seyir istikametine göre yolun sağ tarafından kaplamaya girerek yolun soluna geçiş yapmakta olan yaya ...’un geçişi sırasında yayaya çarparak aracın altında sürüklemesi neticesinde yayanın hayatını kaybettiği olayda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonla duraklar halden harekete geçmeden evvel yeterince çevresel kontrollerini sağlamadığı, kavşak mahallinde yayaların geçiş yapabileceğini dikkate almadığı, kavşak mahallinde istikametine göre sağ tarafından kaplamaya girerek geçiş yapmakta olan yayanın geçişi sırasında yeterli kontrolü sağlamadan harekete geçtiği, kazayı önleme imkanı bulunduğu, anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurlu;

Yayanın ise; geçişi sırasında hareketlenen sanığın sevk ve idaresindeki araç nedeniyle korunma tedbirine başvurmadığı, kontrollü şekilde geçişini sürdürmediği anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6060, Karar No: 2010/12627, Tarih: 07.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6060 E.  ,  2010/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2007/656 - 2008/1134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan Karacabey R/L binası orta gerilim elektrik enerjisini temin etmekte olan enerji nakil hattının sık sık arıza yapması nedeniyle müvekkili tarafından onarıldığını, bu tesisi müvekkili ile birlikte altı kurumun kullandığını, davalıların yapılan giderlerden kendi paylarına düşen kısmı ödemediklerini ileri sürerek toplam 3.949,98 TL'nin KDV'si ve temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, mülkiyeti davacıya ait olan bir enerji nakil hattını kullanmadığını, enerji nakil hattı ile ilgili olarak TEDAŞ'a müracaat ettiğini ücretini ödeyerek ihtiyacını giderdiğini, müvekkili ile davacı arasında sözleşme ve hukuki ilişki olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ... vekili, bahsedilen enerji nakil hattının müvekkili tarafından kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Botaş vekili davacının hat üzerinde mülkiyet hakkı olan kullanım ortaklarına bilgi vermediğini, yapılan sözleşmedeki bakım ve onarım çalışmalarının hesaplanmasındaki şartlara uygun olmadan hesaplama yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının anonim şirket statüsünde olup kamu tüzel kişisi olmadığı, bu nedenle tek taraflı olarak çıkardığı yönetmeliğe dayalı olarak davalılara borç yüklemesinin mümkün olmadığı, davaya dayanak yapılan sözleşmelerin taraflarının Tedaş ve davalılar olduğu, davacı şirketin bu sözleşmede taraf olarak bulunmadığı, buna rağmen anılan sözleşmeye dayanarak ve bu sözleşmede belirtilen katılım payları dikkate alınmadan davalıların eşit şekilde borç altına sokulmalarının doğru olmadığı, enerji nakil hattının ve aboneliğin halen PTT Radyolink adına devam ettiği, davacı tarafın mülkiyet hakkının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, enerji nakil hattının onarılmasından kaynaklanan masrafların davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, enerji nakil hattının onarılmasından kaynaklanan masrafların davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, ilgili elektrik idaresinden alınan yazıda davaya konu hattın PTT Radyolink’e ait olduğunun bildirilmesi ve davacı şirketin de anılan kurumdan özelleştirme yoluyla ayrılmış olması karşısında, özelleştirmeye ilişkin tüm protokol ve belgelerin getirtilerek PTT’ye ait mal varlığının ne şekilde paylaşıldığı, davaya konu hattın davacı şirkete devredilip devredilmediği tespit edilmeden, eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

Öte yandan, davacı tacir olup, kendisine ait olduğunu iddia ettiği dava konusu enerji nakil hattından davalıları karşılıksız olarak yararlandırması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu bağlamda, mahkemece mahallinde uyuşmazlık konusunda uzman bilirkişilerin katılımı ile keşif yapılmak suretiyle, söz konusu enerji nakil hattının yenilenip yenilenmediğinin, davalıların bu hattan yararlanıp yararlanmadıklarının belirlenmesi, yararlandıklarının tespit edilmesi halinde taraflar arasında bir sözleşme olmasa dahi yapıldığı iddia edilen masraflardan yararlandıkları ölçüde davalıların da sorumlu olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3263, Karar No: 2021/3554, Tarih: 02.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/3263 E.  ,  2021/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme yönetme bunların hareketlerine katılma

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 28/1, TCK'nın 62/1, 51/1-3-6, 53 maddeleri gereğince mahkumiyeti

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

AİHS'nin 11. ve Anayasanın 34. maddelerinde teminat altına alınan barışçıl olarak toplanma ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirlilik esaslarına dayanan demokratik toplum için, ifade özgürlüğünün gerçekleştirilme yöntemlerinden biri olması nedeniyle kollektif temel haklardandır. Temelde ifade özgürlüğüne dayandığından kullanılış tarz ve şekli itibariyle belirli ölçüde abartı ve tahriki de kapsar.

Mutlak bir hak olmaması nedeniyle sözleşmenin 11/2 ve Anayasanın 34/2 maddelerinde sayılan meşru sebeplerle sınırlandırılabilirse de sınırlamaya dayanak olan bu sebeplerin istisna olmaları gözetilerek hakkın özüne dokunacak biçimde geniş yorumlanmaması gerekir. Soyut bir kamu düzeni tehlikesine dayanarak hakkın yasaklanması ya da yaptırıma tabi tutulması haksız bir müdahale oluşturur. (İvanov ve diğerleri - Bulgaristan davası) Başkalarının hak ve özgürlükleri ve kamu düzeni ile söz konusu hak çatıştığında olaysal olarak, hakka yönelen müdahalenin, meşru amaca dayanıp dayanmadığı, demokratik toplum için gerekli olup olmadığı ve orantılılığın gözetilip gözetilmediği değerlendirilerek adil bir dengenin kurulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; FEDAŞ AKSA Elektrik Dağıtım AŞ bünyesindeki mali ve sosyal haklarını protesto etmek amacı ile toplanan grup içinde yer alan sanıkların, olay günü Tunceli - Elazığ karayolunun Tunceli il

merkezine doğru olan bölünmüş yolu trafiğe kapatıp uygulamaları protesto ettikten sonra polisin ikazı üzerine olaysız dağılmaktan ibaret eylemlerinin, olayın sebebi, gerçekleştiği yer, süre ve sonuçları itibariyle demokratik toplumdan beklenen hoşgörü sınırlarını aşmayan barışçıl toplanma hakkı kapsamında kaldığı gözetilmeden unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12668, Karar No: 2011/1291, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12668 E.  ,  2011/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,23.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5216 sayılı yasanın geçici 2. maddesi gereğince tüzel kişiliğini yitiren ... köyü tüzel kişiliği vekili olarak,... köyü 1774 nolu parselin mera olarak sınırlandırılması talepli davada temsil ettiğini,bu davanın lehlerine sonuçlanarak 21.05.2007 tarihli Yargıtay onama kararıyla kesinleştiğini, ... köyünün tüzel kişiliğinin kalkması ve davalı ... belediyesine bağlanması nedeniyle 5216 sayılı yasanın 2/7. maddesi gereğince tüzel kişiliği kalkan ... köyünün borçlarından davalının sorumlu olduğunu,vekalet ücreti sözleşmesi bulunmadığı gözetilerek avukatlık kanunun 164. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı 13.05.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.000 YTL’nin mahsubu ile 36.254,60 YTL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece vekalet ücreti alacağına esas davadaki müddeabihin karar tarihindeki değerinin % 20 oranı üzerinden bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Uyuşmazlığın çözümü açısından ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile Avukatlık Kanununda 164. maddenin dördüncü fıkrası değiştirilmiş, 164/4. maddede; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve 2010/12668 2011/1291

işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı Kanunun 7. maddesi ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Ne var ki, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na 5043 sayılı Kanunla eklenen Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesi’nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca, artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı Kanun’un 164. maddesinde yapılan değişikliklerinde uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu’nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, dava açıldığı, yada tespit yapıldığı tarih, müvekkilin aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, yada vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Kanun, 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise yada sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması yada geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık Kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan avukat emeğine göre yüzde beş ile yüzde on arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan 2010/12668 2011/1291