muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1175, Karar No: 2018/11376, Tarih: 12.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/1175 E.  ,  2018/11376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ... ve ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ili, ... ilçesi,... mevkii ...ada 7 parselde kayıtlı taşınmazı ...'ya vekaleten ...'dan 30.09.2014 tarihinde 36.000,00 TL bedelle satın aldığını ve adına tescilini yaptırdığını, satış işlemi gerçekleştikten sonra söz konusu taşınmazın gerçek maliki olduğunu iddia eden Tevfik Yelden 'in mirasçısı ...'in ortaya çıktığını ve kendisinin ...'e 35.000,00 TL ödeyerek feragat aldığını, davalılara ödenen 36.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ; hak düşürücü ve zaman aşımı sürelerinin geçtiğini, davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, taşınmazın babası davalı ...'ya ait olduğu düşüncesi ile davalı ...'nun kendisine vekalet verdiğini ve taşınmazı ...'a satmak için anlaştığı halde tapuya yengesi olan davacıyı getirdiğini ve tapuyu davacıya devrettiğini, taşınmazın Musafa Yelden'e ait olduğuna ilişkin belge olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece; davacının dava konusu taşınmazın davalı ... ve ... 'ya ait olduğunu düşünerek taşınmazı onlardan 36.000,00 TL bedelle satın aldığı, daha sonra taşınmazın gerçek maliklerinin ortaya çıktığı ve aynı taşınmaz için davacının tekrar ödeme yapmak zorunda kaldığı, davalılar ...ve ... 'nun sebepsiz zenginleştikleri, davalı ... 'nun ise sadece diğer davalılara vekaletname verdiği davacılardan herhangi bir bedel almadığı belirtilerek, davacının davalı ... 'ya açtığı davanın reddine, davacının davalılar ... ve ... 'ya açtıkları davanını kabulü ile 36.000,00 TL 'nin 30.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tesbitinin ... (... oğlu) adına yapıldığı, daha sonra oğlu davalı ...'ya satış yolu ile devredildiği ve davalı ...'nun 29.09.2014 tarihinde davalı ... 'ya verdiği satış vekaleti ile 30.09.2014 tarihinde davacıya satış yapılarak tapu kaydının devredildiği, davacının 24.12.2014 tarihinde taşınmazı satış yolu ile devrettiği, kadastro ve tapu kayıtlarında Tevfik Yelden veya ... adına kayıt bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tesbitinin ... (... oğlu) adına yapıldığı, daha sonra oğlu davalı ...'ya satış yolu ile devredildiği ve davalı ...'nun 29.09.2014 tarihinde davalı ... 'ya verdiği satış vekaleti ile 30.09.2014 tarihinde davacıya satış yapılarak tapu kaydının devredildiği, davacının 24.12.2014 tarihinde taşınmazı satış yolu ile devrettiği, kadastro ve tapu kayıtlarında Tevfik Yelden veya ... adına kayıt bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tapu kaydında malik olarak görünen davalı ...'nun davalı ... 'ya verdiği satış vekaletine dayanarak, dava konusu taşınmazı resmi olarak davacıya satıp tapu kaydını devrettiği, dava dışı Tevfik Yelden veya ...'in hiç bir zaman kadastro ve tapu kaydında dava konusu taşınmazda malik olarak görünmedikleri hususları birlikte değerlendirilerek, davacı ile davalılar arsında geçerli bir taşınmaz satış sözleşmesi olduğunun kabulü ile tarafların edimlerini yerine getirdiği gözetilerek davanın reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9418, Karar No: 2011/2568, Tarih: 11.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9418 E.  ,  2011/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2005 tarih ve 2004/562-2005/757 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 13.05.1998 tarihli noterden onaylı limited şirket hisse devir sözleşmesiyle şirkette bulunan hisselerini davalı ...’a devrettiğini, buna rağmen eski ve yeni ortakların devir işlemini yerine getirmediklerini ileri sürerek, sözkonusu hisse devir sözleşmesinin resen tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., noterden sonraki işlemleri hatırlamadığını bildirmiştir.

Davalı şirket temsilcisi ..., davaya konu pay devrinin şirketlerine bildirildiğini, şirket tarafından kayıt ve kabul edildiğini belirtmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devrine ilişkin işlemin davalı şirket tarafından kabul edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Ay-Ten Kağıt Pazarlama Matbaacılık San.Tic.Ltd.Şti.’ndeki 25,00 YTL’lik hak ve hissenin davacı tarafından davalı ...’a satıldığından pay devrinin tespitine, pay defterine yazılmasına ve ticaret sicil gazetesinde tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devri işleminin tescili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devri işleminin tescili istemine ilişkindir.

TTK’nun 520 nci maddesinde limited şirket payının devir koşulları düzenlenmektedir.Buna göre bir payın devri şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek koşulu ile hüküm ifade eder.Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için de ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması gereklidir.Bu hususların tamamı yerine getirilmediği takdirde devir işlemi şirkete karşı hüküm ifade etmeyeceği gibi pay defterine kayıt işleminin yerine getirilmemiş olması halinde bu husustaki eksikliğin dava yoluyla da giderilmesi mümkün değildir.Somut olayda, davacı hisse devri işleminin tescilini istemiş ise de sadece hisse devir sözleşmesini ibraz etmiş, devir işleminin tamamlanması için gerekli ortaklar kurulu kararı ve pay defterine kayıt işlemlerinin de yerine getirilmiş olduğunu iddia etmediği gibi bu konudaki delillerini de sunmamıştır. Davalı şirket temsilcisinin soyut olarak devir işlemini kabul ettiğini bildirmesi ile mahkemece devir işleminin gerçekleştiği kabul edilmiş ise de devir işleminin gerçekleşmesi için bu konuda alınmış bulunan ortaklar kurulu kararı ile bu hususun pay defterine kaydına ilişkin delillerin de ibrazı gerekmektedir.Bir başka anlatımla, kabul beyanının delillerle desteklenmiş olması gerekir. Devir işlemi açıklanan hususlar yerine getirilmeden tamamlanmış olmayacağından eksik bir hususun tamamlanması dava yoluyla istenemez. Bu nedenle, mahkemece devir işleminin ortaklar kurulu tarafından kabul edilip edilmediği ve pay defterine işlenip işlenmediği hususlarında tarafların sunacakları delillerin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu hususlar araştırılmadan pay devrinin tespitine karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de mahkemece verilmesi mümkün olmayan devir işleminin pay defterine yazımına şeklinde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3564, Karar No: 2013/8554, Tarih: 07.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3564 E.  ,  2013/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Şanlıurfa 2.Sulh Hukuk, Çorum 2.Sulh Hukuk ve Osmancık Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, Şanlıurfa Karaköprü Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilatasyon Merkezinde kalan kısıtlının, Çorum Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine naklinin gerçekleştirilmesi nedeniyle,Şanlıurfa Karaköprü Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilatasyon Merkezinde hemşire olan vasi ...'ın vasiliğn kaldırılarak , kısıtlının bakım şartlarının ve onunla ilgili vasiliğin daha rahat denetim ve gözetim altında tutulması gerekçesiyle ve yeni vasi atanması istemi nedeniyle, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ve yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek Çorum Sulh Hukuk mahkemesine yetkisizlik karar verilmiştir.

Çorum 2.Sulh Hukuk mahkemesince de, Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin "Laçin/ Osmancık'da" bulunduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının ilçede faaliyet gösteren Özel Çorum Hasta ve Özürlü Bakım merkezinde hiç kalmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, Laçin Polis Merkezi Amirliğinin 05/03/2012 tarihli tutanağı ile Kısıtlının ilçede faaliyet gösteren Özel Çorum Hasta ve Özürlü Bakım Merkezine hiç .../...

gelmediği, Çorum İl Emniyet Müdürlüğünün cevabi yazı ile de halen ... Engelsiz Yaşam Rehabilitasyon Merkezi/ ÇORUM" adresinde ikamet ettiği, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresininde ... olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, kısıtlının anılan hastanede bakım ve tedavi amaçlı olarak kaldığı, tüm hayatının anılan hastanede geçeçeği ve tüm işlerinin idare edileceği ve bu nedenlede söz konusu hastanede görevli bir memurun yeni vasi olarak görevlendirilmesi ön görüldüğü anlaşılmıştır.

Bu durumda,vesayet makamı olan Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olduğundan, uyuşmazlığın Çorum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Çorum 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,07.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/764, Karar No: 2015/20809, Tarih: 22.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/764 E.  ,  2015/20809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili cevap dilekçesinde, davalılardan ... ve ...’ın müşterek çocukları olan davalı ...’in, davacıların murisi olan Kazım YAMAN’ı, av tüfeği ile vurarak kasten öldürdüğünü, davacıların haksız olarak eşi/babalarının öldürülmüş olması sebebi ile telafisi mümkün olmayan acılar yaşadıklarını, öte yandan murisin dinç birisi olması nedeni ile davacıların büyük maddi kayıplarının doğduğunu beyan ederek, davacıların her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 25.000.00 TL manevi tazminat ile ek talep hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın, olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar savunmalarında; davacıların murisin haksız davranışlarının olaya sebebiyet verdiğini, kendilerinin de bu olay nedeni ile büyük üzüntü yaşadıklarını, davacıların murisi olan Kazım’ın davalı ...’e zaman zaman müessir fiilde bulunup, davalı ...’i hırsızlıkla itham ederek onu küçük duruma düşürdüğünü, manevi tazminat miktarlarının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar (davalı ...'in anne ve babası) yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacılar vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; dava, küçüğün haksız eyleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla küçüğün annesi ve babası aleyhine küçük adına velayeten açılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 335. mad göre; Ergin olmayan çocuk, ana ve babasının velayeti altındadır.

Aynı kanunun "Sorumluluk" başlığını taşıyan 369.maddesinde ise, aynen; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur.

Ev başkanı, ev halkından akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanların kendilerini ya da başkalarını tehlikeye veya zarara düşürmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.

Ev başkanı, ev halkından akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanların kendilerini ya da başkalarını tehlikeye veya zarara düşürmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.

Zorunluluk halinde gerekli önlemlerin alınmasını yetkili makamdan ister." Hükmünü içermektedir.

Fiil ehliyetine sahip bulunmayan küçükler tarafından haksız eylem işlenmesi durumunda sorumluluk iki çeşittir. BK.nun 41. maddesi uyarınca küçük haksız eylemin faili olarak, ev başkanı ise MK.nun 369. maddesi uyarınca zarar görene karşı sorumludurlar. Her iki sorumluluk da birbirinden farklı hukuki nedenlere dayalı olup; zarar gören, küçüğe ve ev başkanına karşı birlikte veya ayrı ayrı davalar açabilir. Aynı zarardan her ikisi de kendi malvarlıkları ile ayrı ayrı sorumlu olurlar.

Görüldüğü üzere, ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur.

Maddenin açık ifadesinden de anlaşıldığı gibi, üçüncü kişilere verdikleri zararla ev başkanını sorumluluk altına sokanlar; küçük, kısıtlı ve akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olan kimselerdir. Eş söyleyişle, ev başkanının MK 369/1'den doğan bu sorumluluğu, her şeyden önce şahıs itibariyle sınırlı olup, sadece küçük, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı ve kısıtlıların haksız davranışları ile başkalarına verdikleri zararlardan sorumludur.

Hemen belirtmelidir ki, bu düzenleme hukuk sistemimiz içinde başkasının eyleminden sorumluluğu düzenleyen ayrık hükümlerden birisidir.

Hukuk düzeni, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi; küçükleri, kısıtlıları, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanları da korunmaya ve gözetime muhtaç kimseler olarak kabul etmiş, söz konusu istisnai düzenlemeye de Aile Hukuku'na ilişkin hükümler arasında özel olarak yer vermiştir. Zira, ev başkanlığı, aile halinde birlikte yaşayanların idare edilmesine, öncelikle aile üyeleri arasında bir düzenin kurulmasına, bunların yararına olarak birliğin korunmasına hizmet eder. Bununla beraber ev başkanlığı kurumuyla güdülen asıl amaç, gözetime muhtaç aile üyelerine karşı zarara uğramış olan üçüncü kişileri de korumaktır. Yani ev başkanlığı yalnız yetkiler veren bir kurum olmayıp, aynı zamanda görev ve sorumluluklar da yükleyen bir kurumdur.

Medeni Kanun'un 369. maddesi, ev başkanının, zarar doğurucu fiil konusunda gözetim görevini ihmal ettiğini karine olarak kabul etmiştir. Kurtuluş kanıtı getirilerek, bu karinenin aksinin ispat edilmesi gerekir.

Medeni Kanun'un 369. maddesi, ev başkanının, zarar doğurucu fiil konusunda gözetim görevini ihmal ettiğini karine olarak kabul etmiştir. Kurtuluş kanıtı getirilerek, bu karinenin aksinin ispat edilmesi gerekir.

Kurtuluş kanıtı, iki biçimde söz konusudur. İlk olarak, ev başkanı, durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle gerekli özen ve gözetim ödevini yerine getirdiğini ispat etmek suretiyle sorumluluktan kurtulabilir. İkinci kurtuluş kanıtı olarak, ev başkanı zarara neden olan olayın gerektirdiği dikkat ve özeni göstermesine rağmen, bu zararın meydana geldiğini ispat eder ise, sorumluluktan kurtulabilecektir.

Bu ilkeler ışığında; somut olaya gelecek olursak, davalı küçük Bahattin, evlerinde kapının arkasında asılı bulunan tüfeği alarak, şaka maksadı ile maktüle doğrultmuş ve silahın patlaması neticesinde de davacıların eş/babalarının ölümüne sebep olmuştur.

Davalı anne ve baba, olayın geliştiği bu şartlar altında, olayın gerçekleşmemesi için gereken tüm tedbirleri aldıklarını, gözetim ve denetim görevini en iyi şekilde yerine getirdiklerini, buna rağmen ölüm olayının gerçekleştiğini ispat edememişler, diğer bir deyiş ile kurtuluş kanıtı getirememişlerdir.

Bu durumda mahkemece, davalı anne ve babanın da kusursuz sorumluluk ilkeleri gereğince, meydana gelen olaydan sorumlu oldukları kabul edilip, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak soruca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu, bu davalılar açısından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2442, Karar No: 2017/6126, Tarih: 12.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2442 E.  ,  2017/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre; katılan ...'nun devam eden bel fıtığı rahatsızlığı sebebiyle olay tarihinde, bel ve bacak ağrısı şikayeti ile sanık ...'ın hemşire olarak olarak çalışmakta olduğu ... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine başvurduğu yapılan muayenenin ardından katılana, anksiyete bozukluğu ve lumgalgo siyatik tanısı konulduğu ve ağrısı olduğu için intramüsküler ağrı kesici enjeksiyonunun diğer sanık stajer öğrenci olan... tarafından yapıldığı, sanık ...'ın ise stajer olan diğer sanığa enjeksiyon işlemi sırasında refaket ettiği, yapılan iğnenin ardından katılanın sol ayağında ağrı, uyuşma hissettiği ve üzerine basamadığı bunun üzerine şikayette bulunan katılanın adli rapor düzenlenmek üzere aynı hastaneye sevk edildiği 27.07.2012 tarihli rapora göre katılanın sol ayak bileği hareketlerini yapamadığı, EMG tetkikiyle solda siyatik sinirin aksonal basarlanmasıyla uyumlu buguların bulunduğunun tespit edildiği, yine adli rapor amacıyla sevk edildiği ... Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yapılan EMG tetkikleri sonucu her ne kadar peroneal motor dalının ileri parsiyel aksonal duyusal dalının total aksonal, tibial sinirin parsiyel aksona, sural duyusal dalının total aksonal hasarını düşünündüren bulgular saptanmış ise kişinin olay tarihindeki muayene bulguları olmadığından belirtilen sinir hasarının mekanik-şimik etkiyle veya kişiye ait herhangi bir hastalığa bağlı olabileceğinden mevcut belgelere göre katılanda tespit edilen durumun kendisine yapılan iğne ile illiyet bağı olup olmadığının anlaşılamayacağının belirtildiği ve ...Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 12.03.2014 tarihli ve 1680 sayılı kararda, “Dava konusu olayda kişiye gluteal bölgeden intramüsküler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline herhangi bir kusur izafe edilemediği oy birliği ile mütalaa olunur.” şeklinde görüş içeren rapora itibarla katılanda meydana gelen sağlık sorununun oluşmasında sanıkların kusurlarının bulunmamasından dolayı sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... kendini vekaletnameli müdafii ile temsil ettirdiğinden, beraat eden sanık lehine ve hazine aleyhine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan 2.bendinden sonra gelmek üzere “sanık ... kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak bu sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.