muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12216, Karar No: 2017/15598, Tarih: 12.10.2017

. Hukuk Dairesinin 05.03.2015 tarih, 2014/12875 Esas ve 2015/3667 Karar sayılı ilamı ile benzer nitelikteki pek çok içtihat nazara alınarak ulusal bayram genel tatil ücretlerinin uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini aldığı, fazla ... ve ulusal bayram genel tatil ücretinin tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmediği, somut olayda bu alacak kalemi tanık beyanlarından ispatlanmış olup söz konusu çalışmalara ilişkin ücretlerin ödendiği, ücret bordroları ve diğer belgelerle kanıtlanamadığı, hal böyle olunca, taktiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak bilirkişinin hesaplamış olduğu 2.207,25 TL net ulusal bayram genel tatil alacağının, 1.545,07 TL olarak tahsil edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış; talep de nazara alınarak, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.04.2015 tarih, 2014/20330 Esas ve 2015/6376 Karar sayılı ilamında da işaret edildiği gibi mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı işaret edilmiş, bu nedenle sözü geçen faiz çeşidi uygun görülerek hüküm fıkrasındaki gibi karar verildiği, izah edilen gerektirici sebepler ve davacı tarafın ıslah talebi birlikte gözetilerek Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 30.10.2006 tarih, 2006/7787 - 28430 Esas - Karar sayılı ilamında da işaret edildiği üzere kıdem tazminatı yönünden fesih tarihinden itibaren, diğer alacak kalemleri açısından dava ve ıslah tarihinden itibaren ayrı ayrı faize hükmedildiği; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 30.10.2006 tarih, 2006/7788 - 28431 Esas ve Karar sayılı ilamı ile İş Kanunun 14/12 fıkrası uyarınca kıdem tazminatına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanması, diğer alacaklar için ise yasal faiz uygulanması gerektiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 13.09.2011 tarih, 2011/41714 - 30113 Esas - Karar sayılı ilamında değinildiği üzere dairece önceki uygulamadan vazgeçilmiş ve fazla ..., hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden indirim yapılması durumunda, reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiş olup Borçlar Kanununun 43, 44, 161/son ve 325/son maddelerinin uygulanmasından kaynaklanmış olsa dahi, kısmen reddedilen miktar için davalı yararına vekâlet ücreti takdir edilemeyeceği gerekçesi ile karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla ... yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla ... yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla ... alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla ... olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla ... ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla ... yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla ... alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla ... ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla ... yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai çalışmasının sübutu bakımından, davacı tanıklarının ... dönemleri farklı olup davacı tanıklarının beyanları ... sürelerine ilişkin olarak bazı noktalarda birbiri ile uyumsuzdur. Dolayısı ile davacı tanıklarından Kadir Uygur'un işe girdiği tarihten itibaren davacının mesaiye kalmadığı haftanın 3 günü 08:00-17:00 arasında ... olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır. Ayrıca, her bir davacı tanığının kendisi çalıştığı için bildiği dönem o davacı tanığına göre hesaplanmalı, her bir davacı tanığı bakımından o tanığın çalışmadığı yani bilemeyeceği dönemler o davacı tanığına göre hesaplanmamalıdır.

Her iki davacı tanığının birlikte çalıştıkları dönem olduğunun tespiti halinde en az ispat kuralına göre ... süresini daha az belirten davacı tanığının beyanına göre hesaplama yapılmalıdır. Tanığın çalıştığı sürelerin tespiti bakımdan gerekirse tanık yeniden dinlenmelidir.

Her iki davacı tanığının birlikte çalıştıkları dönem olduğunun tespiti halinde en az ispat kuralına göre ... süresini daha az belirten davacı tanığının beyanına göre hesaplama yapılmalıdır. Tanığın çalıştığı sürelerin tespiti bakımdan gerekirse tanık yeniden dinlenmelidir.

3- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde ... karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde ... karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, taktiri indirim yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, taktiri indirim yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının sübutu bakımından, davacı tanıklarından Kadir Uygur'un beyanından davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışması hakkında bilgi sahibi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, sadece diğer davacı tanığı ... ...'un kendisinin çalışması nedeni ile bildiği dönem ... ...'un beyanından tespit edilen ulusal bayram ve genel tatil çalışması için hesaplanmalıdır. Kendisinin çalıştığı sürelerin tespiti bakımdan gerekirse tanık ... ... yeniden dinlenmelidir.

4-Davacının işe giriş tarihi bakımından, davacının hizmet döküm cetveline ve ... kayıtlarına göre davalı işverenlik nezdinde 05/05/2009 tarihinde işe girdiği anlaşılmaktadır. Ancak dava dilekçesinde ve davacının fesih ihtarında davacının 01/05/2010 tarihinde işe girdiği belirtilmiştir. Hizmet döküm cetvelinde davacının 30/10/2009 tarihinde davalı işverenlikten çıkışı ve sonra 02/05/2010 tarihinde tekrar girişi görünmektedir.

Tüm bu açıklamalara nazaran, işe giriş tarihini 05/05/2009 olarak esas alan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması 6100 sayılı HMK.nun .... maddesindeki taleple bağlılık kuralının ihlali olup hatalıdır. Giriş tarihi olarak dava dilekçesinde ve davacının fesih ihtarında belirtilen 01/05/2010 tarihi esas alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9855, Karar No: 2022/5877, Tarih: 21.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9855 E.  ,  2022/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık ... duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, takdiren duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede;

23.10.2011 tarihinde yerel saatle 13:41 sıralarında, merkez üssü ... ili, ... ilçesinde merkez üssü Kasımoğlu Köyü civarı, değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine Kışla mahallesi 126 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan Yağız Apartmanının (Has Ekmek Fırını) yıkılması ve çökmesi sonucu beş kişinin öldüğü, yapılan ölü muayene ve otopsi işlemleri sonucu ölenlerin göçüğe (depreme) bağlı olarak hayatlarını kaybettiklerinin tespit edildiği olayda;

Binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 26.03.2002 tarihli yapı ruhsatı istek dilekçesi, 26.03.2002 tarihli ... kat yapı kullanma izin belgesi istek dilekçesi, 27.03.2002 tarih ve 2002/7 numaralı yapı ruhsatı, 28.03.2002 tarih ve ....numaralı yapı kullanma izin belgesi olduğu, apartmana ait mimari, statik ve elektrik tesisat projelerinin olmasına rağmen, zemin etüt raporu ve statik hesap raporlarının ise bulunmadığı, yapım yılına göre 1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girmekte olduğu,

14.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, binanın taşıyıcı sistemi betonarme olup, zemin ve 2 normal olmak üzere toplam 3 kattan oluşmakta iken, 27.03.2002 tarihli yapı ruhsatına göre bina, ..., dükkân olarak kullanılan zemin ve konut olarak kullanılan 4 normal olmak üzere toplam 6 kattan oluşmakta olduğu, mimari projeden binanın ..., zemin ve 4 normal kat olmak üzere toplam 6 kattan oluştuğu, binaya ait mimari ve statik projede belirtilen ... ve zemin kat yüksekliklerinin yapı ruhsatında belirtilen zemin ve ... kat yükseklikleri ile uyumlu olmayıp, normal kat yüksekliklerinin birbirleriyle uyumlu olduğu,

1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin “7.2 Genel Kurallar” bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgi verildiği, ancak...Apartmanına ait statik projede malzeme ve donatı sınıfının belirtilmediği, ayrıca binaya ait hesap raporlarının bulunmadığı, Yağız Apartmanına ait karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda, numunelerin ortalama basınç dayanımının 13.80N/mm2 olarak elde edildiği, elde edilen ortalama basınç dayanımının ise, 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16’yı sağlamadığı, yönetmeliğin “7.2.5. Malzeme Dayanımları” Bölümünde birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılması zorunludur ibaresinin bulunduğu,

1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin “7.7.4 Kolon Enine Donatı Koşulları ” bölümünde kolon sarılma bölgeleri, kolon orta bölgeleri ve kolon-kiriş birleşim bölgeleri için dikkate alınması gereken uzunluklar, bu bölgelerdeki etriye yüzdesi, çap ve aralıkları hakkında bilgiler verildiği, Yağız Apartmanı için hazırlanan bilirkişi raporuna göre, etriye çapı açısından yeterlilik gözükürken, etriye aralığı açısından ve binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğunun belirlendiği, yine bilirkişi raporu ile proje verilerine göre kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde de farklılıklar olduğu, parça beton numuneler içerisinde boyut itibariyle standart dışı büyüklükte agregalar olduğunun belirlendiği,

Mahkemece hükme esas alınan 27.07.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda; dava konusu depremde yıkılan Yağız Apartmanına (Has Ekmek Fırını) ilişkin görsel ve deneysel olarak tespit edilen teknik yetersizliklerle itibar edildiği, dava konusu binanın yapı ruhsatı ve kısmen yapı oturma izni almış resmi nitelik kazanmış bir yapı olduğu, resmi olarak 2002 yılında inşaatına başlanıp deprem tarihinde (2011) henüz tamamlanmadığı, ...'nın yıkılan binanın fenni mesulü olduğu, bu konuda taahhütname verdiği, ancak fenni mesul olmaktan kaynaklanan görevlerini yerihe getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, binanın yıkılması sonucunda meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlal eden ihmali davranışının müessir olduğu, sanıklardan ... Yağız, ..., ... ve ... Akın Yavuz'un söz konusu binanın sahip ve müteahhitleri olarak yapımından sorumlu oldukları halde yürürlükte kurallarına uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğu sanıklardan Rıfat Koldaş ve ...'ın usta olarak inşa sorumluluğunu üstlendiği, binayı, inşaat tekniğine uygun bir şekilde imal etmede gerekli dikkat ve özeni göstermediği için sorumluluğunun bulunduğu, sanık ...'ın, yasal olmayan bir şekilde binanın mimari proje ve statik proje işi ile inşaatın kontrollüğünü üstlendiği binayı, inşaat tekniğine uygun bir şekilde imal etmede gerekli dikkat ve özeni göstermediği için sorumluluğunun bulunduğu; İmar mevzuatına göre belediyeleri, ilgili tarihte, inşaatların ruhsata uygun bir şekilde yapılıp yapılmadığını denetleme görevlerinin 1580 sayılı Belediye Kanunu 15. Madde 79. Bendinde; "imar planlarının yapımı ve uygulanması ile yapıların inşaat ve iskan ruhsatı aşamasında Türk Standartları Enstitüsünün ilgili standardına uygunluk sağlamak, uygulamaları denetlemek ve bütünlüğü sağlayıcı tedbirleri almak," olarak belirtilmekte olduğu, ancak gerek dosya içeriği, gerekse KTÜ raporundan anlaşılacağı üzere somut olayda, Yağız Apartmanı için; zemin raporu ve statik hesap raporu olmadığı, mimari ve statik raporların üzerlerinde isim ve imzaları, yani müellifleri belli olmadığı açıkça belli olan ve bir gün önce yapı ruhsatı verilen yapıya bir gün sonra sınırlıda olsa yapı kullanma izni verilmesini, binanın kalan kısmının zemin raporu ve statik raporları olmayan ruhsata binaen inşa edilmesini sağlayan Belediye görevlilerinden ..., ..., ..., ... ve ...'nun görevi kötüye kullanmak yolu ile meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından cezai sorumlulukları yoluna gidilmesi gerektiği sonucuna varıldığı,

Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları, yapılan inceleme, değerlendirme ve deliller neticesinde; 1. derece deprem bölgesinde yer alanYağız Apartmanının (Has Ekmek Fırını) taşıyıcı elemanların donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, binada projelendirme, yapım ve ... bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının belirlendiği,

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün soruşturma aşamasında belediye görevlileri olan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yaptığı ön inceleme sonucunda aldığı 03.09.2013 tarihli kararında; yapı ruhsatının, zemin etüt raporu ile statik hesap raporları olmadan ayrıca, mimari ve statik proje ile yapı ruhsatındaki ... ve zemin kat yükseklikleri uyumlu olmadığı halde verilmesi ile yapı kullanma izin belgesinin de belediye teknik elemanlarınca yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımdan mahzur görülmediğinin tespiti yapılarak verilmesi nedeniyle, 3194 sayılı İmar Kanunun 22, 29 ve 30.maddeleri ve 2 Eylül 1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmeliğin 34.maddesi ile değişen 57. maddesine aykırı hareket edildiği gerekçeleri ile soruşturma izni verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkındaki düşme hükmüne yönelik, sanık müdafii, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

27.03.2002 tarih ve ... numaralı yapı ruhsatı ile 28.03.2002 tarih ve 2002/6 sayılı kısmi yapı kullanma izin belgesini onaylayan Belediye Başkanı olduğu; yapı ruhsatının verildiği 2002 yılında yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanununa göre; Belediye Başkanının belediye teşkilatının en üst amiri olduğu, görevleri arasında belediye teşkilatını sevk ve idare etmek ve kanunda yazılı diğer görevlerinin bulunduğu anlaşılmakla; 27.03.2002 tarihli yapı ruhsatını düzenleyen kişinin Belediye fen işleri memuru sanık ... olduğu, ruhsatı kontrol eden ve 28.03.2002 tarihli yapı kullanma izin belgesini tetkik eden kişinin Belediye fen işleri müdür vekili sanık ... olduğu; en son ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesini onaylayan ve mühürleyen kişinin ise Belediye Başkanı sanık ... olduğunun anlaşıldığı, ilgili imar mevzuatı gereği yapı ruhsatı ekinde bulunması gereken belgelerin olup olmadığını ve teknik elemanlarca yapılan tespitleri kontrol etmeden önüne gelen evrakları imzalayarak onaylayan sanığın, görevinin gereklerini yapmakta ihmal göstermesi nedeniyle, eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve anılan suçun da zamanaşımına uğradığı görülmekle, sanık ... hakkında düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.