muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/432, Karar No: 2015/6736, Tarih: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/432 E.  ,  2015/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2013 tarih ve 2011/247-2013/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı çek karnesini, ortağı olduğu dava dışı şirketin kasasına koyduğunu, şirketin diğer ortağının sahte imzalarla çekleri piyasaya sürdüğünü, çekler ödenmek üzere bankaya ibraz edildiğinde müvekkilinin imza sirkülerinin davalı bankada bulunmasına rağmen davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek çekteki imzaları karşılaştırmadığını, çok sayıda ve yüksek miktarda çekler ibraz edilmesine rağmen bankanın müvekkiline haber vermediğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 8000 TL'nin davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, davacının basiretsiz davranışları nedeniyle çeklerin üçüncü kişilerin eline geçtiğini, davacının bankaya ödemeden men talimatı vermediğini, hesaplarını düzenli kontrol etmediğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacının, davalı banka tarafından kendisine teslim edilen çek karnesini saklama ve yetkisiz kişilere teslim etmeme yükümlülüğüne riayet etmeyerek çekleri kaybetmesi ve çeklerin kaybolduğunu davalı bankaya bildirmemesi sebebiyle, davacının yasanın öngördüğü sorumluluğu yerine getirmediği, davacının tam kusurlu olması sebebiyle TTK'nın 812. maddesi uyarınca davalı bankanın zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 724. maddesinde gösterilen sahte çekin muhatabı tarafından ödenmesi nedeniyle davalı bankanın sorumluluğuna ilişkin olup, bu madde gereğince muhatap banka kusurlu olsun olmasın sahte çeki ödemekten dolayı sorumlu sayılmıştır. Bu sorumluluk, kusursuz sorumluluktur. Dairemizin yerleşik kararları gereğince, çekle ödeme yapmayı kabul eden ve müşterileri ile çek anlaşması yapan bir bankanın, gerekli dikkat ve ihtimamı göstermesi, tereddüt halinde çeki uzman kişilere inceletmesi, gerektiğinde keşideciden tahkik edip alacağı cevaba göre hareket etmesi lazım gelir. Somut olayda, dosya ekinde bulunan sahte çekteki bazı imzalar ile keşideci imzasının hiç benzemediği sabit olup, davalı banka kendisinde mevcut bulunan keşideci imzası ile çeklerdeki imzaları neden karşılaştırmadığı hususunda da bir beyanda bulunmamaktadır. Ancak, davacı tarafta çek

defterini iyi saklamaması halinde doğan zarardan müterafik kusurludur. Bu durumda, mahkemece öncelikle davalının kusursuz sorumlu olduğu kabul edilerek, bunun yanında davacıya da atfı kabul bir kusurunun bulunduğu dikkate alınarak gerektiğinde bu konuda bankacı bilirkişiden bir rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11261, Karar No: 2014/8255, Tarih: 04.07.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/11261 E.  ,  2014/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/98416

Mahkemesi : Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.11.2012

Numarası : 2009/9 - 2012/658

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma, bir kimseyi fuhuşa teşvik etme veya yaptırma veya aracılık ettirme veya yer temin etme, hırsızlık, şantaj, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından sanıklar S.. B.., M.. B.., N.. G.., N.. T.., R.. P.. ve M.. O.. müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Haklarında verilen mahkumiyet kararları haricinde de fuhuş yaptırma suçundan dava açıldığı halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıklar N.. T.., S.. A.., M.. Z.., N.. G.., M.. O.., R.. P.., H.. E.., İ.. T.., E.. (S..) Ö.., S.. A.., M.. Ç.. hakkında hüküm kurulmaması,

2- Denetime olanak sağlanması açısından mahkumiyet hükmüne esas alınan iletişim tespit tutanaklarının aslı ya da onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar M.. Z.., N.. G.., S.. A.., Z.. K.., E.. (S..) Ö.., R.. P.., M.. Ç.., H.. E.., S.. A.., M.. O.. ve İ.. T..'ün TCK'nın 220/1. maddesi ile cezalandırılmaları istemiyle dava açılmasına karşın ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 220/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

4- CMK'nın 225/1. madde ve fıkrasının, "hüküm iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir" hükmü uyarınca dava konusu yapılacak eylemlerin açıkça ve bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerekliliği karşısında, sanık M.. O.. hakkında mağdurlar S.. K.. ve N.. G..'ye yönelik hırsızlık ve şantaj suçlarından yöntemine uygun dava açılmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık H.. E.. ve müdafii, sanıklar M.. Z.., S.. B.., M.. B.., N.. G.., S.. A.., E.. (S..) Ö.., R.. P.., N.. T.., M.. Ç.., S.. A.., M.. O.. ve İ.. T.. müdafileri ile sanıklar M.. Ö.. ve Z.. K..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hukuki fiili irtibat nedeniyle tüm sanıklar yönünden sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9401, Karar No: 2014/10159, Tarih: 08.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9401 E.  ,  2014/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2010/534-2012/483

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde sigorta primine esas günlük kazanç değerleri üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 03/09/2003 - 23/09/2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ve 12/09/2008 tarihindeki net ücretinin 1.200 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının, 27/04/2012 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında (b) harfi ile belirtilen sürede davalı Ş.. K..'in işyerinde bu dönemler için aynı bilirkişi raporunda belirtilen sigorta primine esas günlük kazanç değerleri üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 27/04/2012 tarihli bilirkişi H. Ö.'ün raporunun gerekçeli kararın eki sayılmasına, karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 05/08/2004-06/08/2004 tarihleri arasında 1 gün dava dışı 1032071 sicil numaralı ve C. Tekstil San Tic A.Ş. ünvanlı işyerinden, 16/06/2010-2010/8. ay arasında 75 gün davalı işverene ait 1045662 sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, davalı işverene ait 1045662 sicil numaralı ve köfte salonu işyerinin 19/07/2007 tarihinde kanun kapsamına alındığı, dönem ve ücret bordrolarının olmadığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

1) Somut olayda, davacı tanığı E.. G.., davacı ile birlikte çalıştıklarını, işe ilk girdikleri tarihte işyerinin A. K.e ait olduğunu, daha sonra davalı Ş.. K..'e devredildiğini bildirmiş olup davalıya ait işyeri 19/07/2007 tarihinde kanun kapsamına alınmış olduğundan işyerinin hangi tarihte kime ait olduğu net şekilde belirlenmeden, işverenin kim olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

1) Somut olayda, davacı tanığı E.. G.., davacı ile birlikte çalıştıklarını, işe ilk girdikleri tarihte işyerinin A. K.e ait olduğunu, daha sonra davalı Ş.. K..'e devredildiğini bildirmiş olup davalıya ait işyeri 19/07/2007 tarihinde kanun kapsamına alınmış olduğundan işyerinin hangi tarihte kime ait olduğu net şekilde belirlenmeden, işverenin kim olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

Hizmet tespiti yönünden yapılacak iş, dava konusu edilen dönem içinde işyerinin kime ait olduğunu ve işverenin kim olduğunu araştırmak, dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2) Ücret tespiti yönünden açılan davada ise davacı işçi garson olarak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, tanık beyanları ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır. Bu nedenle, davacının çalışmalarının asgari ücretin üzerinde bir ücretle geçtiği ispatlanamadığından çalışmaların prime esas asgari kazanç üzerinden geçtiğinin kabul edilmesi gerekir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, tanık beyanları ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır. Bu nedenle, davacının çalışmalarının asgari ücretin üzerinde bir ücretle geçtiği ispatlanamadığından çalışmaların prime esas asgari kazanç üzerinden geçtiğinin kabul edilmesi gerekir.

3) Ayrıca, mahkemece davacının, 27/04/2012 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında (b) harfi ile belirtilen sürede davalı Ş.. K..'in işyerinde bu dönemler için aynı bilirkişi raporunda belirtilen sigorta primine esas günlük kazanç değerleri üzerinden çalıştığının tespitine şeklinde hüküm kurulmuş olup kabul edilen günlerin hangi tarihlere ilişkin olduğu ve kabul edilen prime esas kazancın ne kadar olduğu net bir şekilde belirtilmemiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Eldeki dosyada, davacının, 27/04/2012 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında (b) harfi ile belirtilen sürede davalı Ş.. K..'in işyerinde bu dönemler için aynı bilirkişi raporunda belirtilen sigorta primine esas günlük kazanç değerleri üzerinden çalıştığının tespitine şeklinde hüküm kurulmuş ancak kabul edilen günlerin hangi tarihlere ilişkin olduğu ve kabul edilen prime esas kazancın ne kadar olduğu net bir şekilde belirtilmemiş olup hükmün bu haliyle infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenle, yukarıda da belirtildiği gibi kabul edilen hüküm sonucunun ne olduğu açık bir şekilde belirtilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ş.. K..'e iadesine, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3251, Karar No: 2013/9473, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3251 E.  ,  2013/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, ... ve Çalışma Hürriyetinin İhlali, Kasten Yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Beraat, Ceza Verilmesine Yer Olmadığına, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müşteki sanık Çoşkun İnevi'nin katılan sanık ... ve müşteki sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde sanıklardan şikayetçi olmasına rağmen davaya katılmak istemediğini açıkça ifade eden ve 5271 sayılı CMK'nın 238.maddesi uyarınca, katılan sıfatını almayan şikayetçinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık Çoşkun İnevi hakkında hakaret suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'nin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında ... ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ... otogar civarında ve E-90 karayolu üzerinde yolcu simsarlığı yaparak geçimlerini sağladıkları, olay tarahinden müşteki sanık ...'ın şoförlüğünü yaptığı, müdahil sanık ... ...'un muavini olduğu... Turizme ait yolcu otobüsünün ... merkez yazıhanesinden tanık...ın yer ayırttırdığı ve bilet aldığı ve otobüse ... otogarından bineceğini belirttiği, şoför ve muavinin bu yolcuyu almak için E-90 karayolu terminal kavşağında durdukları, burada yolcuyu alacakları sırada müşteki sanık ...'nin müdahil sanık ... ... ile tartışmaya başladığı ve önce otobüs şoförü...ye, sonra muavin ...'a sinkaflı sözlerle hakaret ettiği sonrasında sanık ...'un müşteki sanıklar Naci ve ...'a vurmaya başladığı, bunun üzerine diğer sanıklar olan sanık ...'un arkadaşları ..., ... ve ...'nın da otobüs muavini ve şoförüne vurdukları otobüsteki bir kısmı tanık olarak dinlenen yolcuların çabası ile otobüs şoförü ve muavininin otobüs içerisine alındığı, bunun üzerine de sanıklar ...,...,...ve...'un "buradan sağ çıkmayacaksınız" diyerek tehdit edip, ellerine geçirdikleri taşları otobüse atarak camların kırılmasına ve otobüsün zarar görmesine neden oldukları, böylece sanıkların üzerine yüklenen suçları işlediklerinin anlaşılması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12657, Karar No: 2012/3651, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12657 E.  ,  2012/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.04.2010 tarih ve 2009/248-2010/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında sağlık sigorta poliçesi tanzim edildiğini, hastanede göz hastalığına ilişkin olarak tedavi gördüğünü, ancak davalıya gönderilen provizyon formunda hastane personelinin yanlışlıkla hastalığın geçmişini 1 yıl 9 ay yerine, 3 yıl olarak belirttiğini, hastanenin hatasını sonradan düzelttiğini, bunun üzerine davalının tedavi masraflarını kabul etmediğini ileri sürerek, katarakt ameliyatı için uygulanan muafiyet kaydının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçe ön bilgi formunda göz hastalığının olduğunu belirtmediğini, bunun üzerine poliçe özel şartında göz tedavilerinin teminat dışında bırakıldığını, davacının dilekçesinde de hastalığın başlangıcını 2006 yılı olarak belirttiğini, bu durumun provizyon formunda belirtilen 3 yıllık hastalık geçmişini doğruladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının poliçe başvuru formunda herhangi bir hastalığından bahsetmediği, göz hastalıkları tedavisinin teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlık sigortasından kaynaklanmakta olup, uyuşmazlık davacının dava konusu göz rahatsızlığının ne zaman başladığı, sigorta başvuru formunun düzenlendiği tarihte anılan hastalığının bulunup bulunmadığı, hastalığın teminat kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davacının sigorta başvuru formunda göz rahatsızlığından bahsetmediği, hastalığın teminat dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı taraf hastalığına ilişkin olarak ilk defa Batman’da özel bir hastanede tedavi gördüğünü, poliçenin ilk olarak 02.10.2006 tarihinde tanzim edildiğini, rahatsızlığının ise 01.12.2006 tarihinde ortaya çıktığını, yine davalının tedavi masraflarını ödememe gerekçesi olarak gösterdiği provizyon formunda hastane personelinin hatalı olarak hastalığın geçmişini 3 yıl olarak belirttiğini, ancak sonradan itirazı üzerine hastane tarafından bu bilginin düzeltildiğini ileri sürmüş olup, mahkemece anılan belgeler getirtilmeden hüküm kurulmuştur. Oysa uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için anılan belgelerin incelenip, davacının hastalığının başlangıcının açık şekilde ortaya konulması gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemece, yukarıda anılan belgeler getirtilip, gerektiğinde uzman bilirkişiden rapor alınıp, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19637, Karar No: 2013/15220, Tarih: 25.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/19637 E.  ,  2013/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kayalık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....