muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/383, Karar No: 2016/13383, Tarih: 06.06.2016

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece davacı tanık beyanlarına göre fazla çalışma ulusal bayram genel tatil ücret alacakları hüküm altına alınmış ise de, davacı tanıklarının kendi beyanlarından davalıya karşı dava açtıkları, davalıyla husumetli olan tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, buna göre fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin usulünce ispatlanamadığı anlaşıldığından bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....................
Yargıtay — Esas No: 2013/14350, Karar No: 2013/15130, Tarih: 21.06.2013

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ve ..., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ......'a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

6245 sayılı Kanun'un seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlığı altındaki 49. maddesinde “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere, bu bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, dava tarihinde ve çalışma süresi içinde işyerinde uygulanan TİS'nin dosyaya eklenmediği, dava konusunun Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilip ettirilmediğinin araştırılmadığı, müfettiş raporu ve eklerinin dosyaya getirtilmediği anlaşılmıştır.

Avukat olan tek bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmiştir. Uzmanlık alanı maliye ve muhasebe olmayan avukat bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmayacağı ortadadır. Öncelikle davacı kurumun alacakları bulunduğunu iddia ettiği dönemlerde işyerinde uygulanan TİS'leri ile müfettiş raporu ve eklerinin tamamı dosyaya getirtilerek, sayıştay emekli uzman denetçisi, muhasebeci ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti aracığılı ile işyeri kayıt ve belgeleri üzerinde incelemeler yapılarak, idare müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu tesbit edilen dava konusu hususların doğru olup olmadığı, 6245

sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığı, işçilere fazla ödeme yapılıp yapılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edildikten sonra TİS'de dava konusu alacaklara ilişkin düzenlemeler var ise bu düzenlemelerde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4236, Karar No: 2023/4661, Tarih: 10.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4236 E.  ,  2023/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/355 E., 2022/292 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesi, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 10.11.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğundan, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hakkı olduğu gözetilerek;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi zamanaşımı koşullarının oluşmadığından kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Petrol Piyasası Düzenleme Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) Ek 5 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık asli ve 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, zamanaşımını kesen en son işlem olan mahkûmiyetin verildiği 21.03.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihinden önce gerçekleştiği belirlenmiştir.

3.Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2021/355 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararında; sanık hakkında, cezanın alt ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin (d) bendi gereği, zamanaşımını kesen en son işlem olan mahkûmiyetin verildiği 21.03.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihinde tamamlandığının anlaşılması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

4.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2021/355 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararında şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13963, Karar No: 2007/14253, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13963 E.  ,  2007/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava davalı tarafın dava tarihinden önce ölü olduğu ve ölü kişiye husumet tevcih edilemeyeceği gerekçesiyle red edilmiştir. Davalılardan ... ile ... sağ olup, verilen hükmün bizzat kendilerine tebliğ edildiği de açıktır. Diğer davalı ... da dava açıldığı tarihten sonra 27.8.2004 tarihinde vefat etmiş ve veraset belgesine göre tek mirasçı olan eldeki davanın davalı safında yer almış bulunan ...’i bırakmıştır.

Bu tespitlere göre davada husumetin sağ kişilere yöneltildiği açıktır. İşin esası incelenerek hüküm verilecek şerde husumetten davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7403, Karar No: 2018/13056, Tarih: 10.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7403 E.  ,  2018/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Suça konu yerde yapılan keşifler sonucu düzenlenen 05/12/2012 ve 26/06/2013 tarihli orman bilirkişi raporlarında suça konu yerde diri örtü ve ölü örtünün yok edilerek açma gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında bu raporlara neden itibar edilmediği gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan sanığın işgal ve faydalanma eylemini bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğine ilişkin yeterli delil elde edilmediği ve suçun manevi unsurunun oluşmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12618, Karar No: 2013/2740, Tarih: 12.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12618 E.  ,  2013/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olmasına ilişkin yerinde görülmeyen tüm; katılanlar vekilinin sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; gece vakti, aydınlatmanın mevcut olmadığı meskun mahal dışında, iki yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, düz ve hafif eğimli, banketi bulunmayan il yolunda seyreden mağdur kamyonet sürücüsü ...'in, arızası nedeniyle sağ şeridi kapatacak biçimde ve sadece stop lambaları yanar halde durmakta olan sanık idaresindeki kömür yüklü kamyonun sol arka kısmına frenli vaziyette çarpması şeklinde gelişen kazanın meydana gelmesinde; yeterli zamanı olduğu halde, stop lambalarını yakmak dışında hiçbir güvenlik önlemi almayan sanıkla, hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan seyredip, etkin fren tedbiri almakta geciken mağdur sürücünün eşit derecede kusurlu olduklarının kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, kaza sonucu aynı aileden iki kişinin ölümüne, üç kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, 2 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, olayın oluş şekli ve sonuçları nazara alınmadan, temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde az ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7689, Karar No: 2011/7279, Tarih: 21.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7689 E.  ,  2011/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ......... Ecza Deposu Tic. San. AŞ vd. aleyhine 25/05/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kabulüne dair verilen 01/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ......... Ecza Deposu Tic. San. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/974, Karar No: 2009/672, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/974 E.  ,  2009/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 122 ada 4 parsel sayılı 2.992,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın imar ve ihya edilmediği, taşlık, kayalık çalılık yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine’nin aynı nedenlere dayanarak çekişmeli taşınmaza komşu 122 ada 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 sayılı parsellere de dava açtığı ve bu davaların mahkemenin 2006/111, 2006/112, 2006/113, 2006/114, 2006/115, 2006/116, 2006/117, 2006/118, 2006/119, 2006/120, 2006/121, 2006/122 ve 2006/123 esas sayılı dosyalarında derdest bulunduğu anlaşılmaktadır. Yargılamanın en kısa zamanda en az masrafla yürütülüp en doğru sonuca ulaşılabilmesi için aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan davaların birleştirilerek yürütülmesi tüm deliller toplanarak ve birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3527, Karar No: 2018/3414, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3527 E.  ,  2018/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 30. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli .... Sanayi Limited Şirketi hakkında Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı KGM 1. Bölge Müdürlüğü A.K.M. Başmühendisliğinin 13/06/2013 tarihli Dörtyol HGS'sinden yapılan ihlalli geçişine uygulanan 275,50 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile bahse konu idari para cezasının kaldırılmasına dair, Dörtyol Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/378 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/05/2017 gün ve 2165 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2017 gün ve KYB. 2017-32952 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.