muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7301, Karar No: 2013/8754, Tarih: 10.06.2013

Davalı davanın reddi savunmuş,

Hakem heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davacılar tarafından hakem heyetinde açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken hakem heyetince kısmen kabulüne karar verilmesine ilişkin kararın temyiz edenin sıfatına ve usuli kazanılmış hak kurallarına göre onanması görüşünde olduğumdan hakem heyeti kararının sair yönlerden bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2011/42068, Karar No: 2013/6470, Tarih: 19.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42068 E.  ,  2013/6470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tüm yargılama süresince zararı karşılama hususunda bir girişiminin olmaması ve zararın giderildiğine dair dosyada bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamenin bu husustaki "bozma" istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın eylemi sonucu katılan mağdurun burnunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki ve sonrası haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip lehe yasa karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 51/3 maddesi gereği belirlenecek denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7700, Karar No: 2015/10468, Tarih: 15.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7700 E.  ,  2015/10468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/63142

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2012

NUMARASI : 2011/44 Esas, 2012/34 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ihaleye fesat karıştırma suçunun zarar göreni olması sebebiyle davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağına sahip bulunduğu gözetilerek CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar T.. Ö.., S.. Ö.., S.. K.. ve M.. Y.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İddianame anlatımı ve dosya kapsamına göre ihale şartlarını ve özellikle fiyatı etkilemeye yönelik anlaşmanın ve bu yöndeki eylemlerin sanıklar M.. Y.. ve K.. A.. arasında gerçekleştiği, diğer sanıkların ihaleye katılan şirketlerin yetkilisi veya çalışanı olmak ve ihale günü ihalenin yapıldığı yerde bulunmaktan başka, suç teşkil eden eylemlere katıldıklarına ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından ve bu itibarla delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar M.. Y.. ve K.. A.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanıklar M.. Y.. ve K.. A.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi Döner Sermaye İşletmesinin Adana Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü Temizlik Destek Alımına ilişkin yapılacak ihalede, S.. Yemek Limited Şirketi, M... Temizlik Limited Şirketi ve S..Pazarlama Limited şirketlerinin ihale evraklarını komisyondan aldıkları, sanıklardan M.. Y..'un M..Temizlik Limited Şirketini ve K.. A..'ın ise S..Yemek Limited Şirketini temsilen ihale belgelerini ihale komisyonuna teslim etmek için ihalenin yapılacağı hastanenin satın alma biriminin yer aldığı koridorda ihale saatini bekledikleri sırada, güvenliği sağlamak üzere görevlendirilen sivil giyimli polis memurlarının salona doğru yöneldiklerini gören sanık M..'ın ihaleye katılmak için gelen şirket yetkilileri olduklarını zannettiği görevli memurlara ihale için gelip gelmediklerini teklif verip vermeyeceklerini ısrarla sorduğu ve görevli polis memurlarını işaret edip sanık Kürşat'a seslenerek "getir sen de zarfını ver onlar da verecekmiş" demesi üzerine, bu sanığın S.. Temizlik Limited Şirketi adına 55.000,00 TL'lik teklif mektubunu, sanık Murat'ın da elinde bulunan zarf içerisinden teklif mektubunu çıkararak onun yerine koyduğu 52.458,56 TL'lik teklif mektubunu ihale görevlilerine teslim ettiği, sanıkların polis memurlarına "hani ihaleye gelmeyecektiniz" şeklinde sözler söyledikleri, daha sonra Murat'ın muvafakatıyla yapılan üst aramasında ilk anda zarf içerisinde bulunduğu anlaşılan 60.280,00 TL'lik teklif mektubunun ele geçirildiği ve ihaleyi iki teklif arasından M.. Temizlik Ltd. Şti.'nin kazandığı olayda; sanık Kürşat'ın ihaleye teklif mektubu vermemesi, bilahare Murat'ın yönlendirmesiyle teklif vermesi ve sanık Murat'ın yetkilisi olduğu şirketin 60.280,00 TL'lik yüksek bir bedelle ihaleyi kazanması hususunda aralarında anlaşan sanıkların eyleminin, TCK'nın 235/2. maddesinde tahdidi olarak sayılan ihaleye fesat karıştırma hallerinden (d) bendinde düzenlenen ihaleye katılan kişilerin fiyatı etkilemek için anlaşması niteliğinde olduğu nazara alınmadan, atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1662, Karar No: 2012/8736, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/1662 E.  ,  2012/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde ikili vardiya sistemi ile çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin ...’a kira ve sabit giderlerdeki fazlalıktan dolayı nakline karar verildiğini, davacının bundan haberdar olduğunu, davacıya bildirimde bulunulan tarihten işyerinin naklolduğu tarihten itibaren kendilerine iş arama ve maddi talepleri için gerekli imkanlar sağladıklarını, kıdem ve fazla mesai ye karşılık ödeme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek davalının davacının iş akdinin haklı nedenle feshettiğini ve ihbar öneli verdiğini ispat edemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunduğu, davacı ile birlikte çalışan davalı işveren tanıkları dahi iki vardiya halinde 08:00-19:00, 19:00-08:00 saatleri arasında çalıştıklarını açıkladığı, davacının fazla mesai yaptığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile ıslah sonrası zamanaşımı dikkate alınarak, hesaplanan miktardan davacının izinli, raporlu ve mazeretli olabileceği günler dikkate alınarak takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak ve davacıya içeriği belirtilmeden yapılan ödemeler önce muaccel olan fazla mesai ücret alacağından mahsup edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile belirlenen fazla mesai ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir. Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir. Ancak, 20/12/1974 gün ve 6155-17127 sayılı Daire kararında da belirtildiği veçhile (bu karar için de yukarıda anılan dergi, sayfa 637 ve devamına bakınız); savunma nedenlerinin ve savunma nedenlerinden olan zamanaşımının yasanın öngördüğü cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülmesi, diğer bir ifade ile (savunmanın genişletilmesi), bazı kayıt ve şartlarla mümkündür (HUMK. 202/11). Bu tek şart, savunmanın genişletilmesine karşı tarafın (hasmın) muvafakatidir. Eğer karşı taraf savunmanın genişletilmesine muvafakat etmez ve dolayısıyla (savunmanın genişletildiği) yollu bir itirazda bulunursa, o takdirde ancak mahkemenin ileri sürülen savunma nedenlerini (bu arada zamanaşımı savunmasını) incelemesi olanağı yoktur; bu durumda ise mahkeme hemen savunma nedenlerini reddetmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili yargılama sırasında hesaplanan fazla mesai ücret alacağını 25.12.2009 tarihi dilekçesi ile ıslah sureti ile arttırmıştır. Islah dilekçesi 08.01.2010 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili bir sonraki oturum tarihi olan 18.03.2010 tarihli oturuma gelmemiştir. Daha sonra zamanaşımı defi ileri sürmüş ise de davacı vekili açıkça bu itirazın zamanında yapılmadığını, savunmanın genişletilmesine muvafakatleri olmadığını açıkça beyan etmiştir. Bu itiraz nedeni ile zamanaşımı definin dikkate alınmaması gerekir. Davacının bu açık itirazına rağmen fazla mesai alacağının zamanaşımı itirazına göre yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8325, Karar No: 2020/3205, Tarih: 13.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8325 E.  ,  2020/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1-1.cümle, 50/1-a, 62/1 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 1.740,00 ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/02/2019 tarihli ve 2018/883 esas, 2019/179 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30/10/2019 gün ve 94660652-105-35-12046-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2019 gün ve 2019/105826 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmezden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tâbi olması; yine tehdit suçunun da anılan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince uzlaşma kapsamına alınması karşısında, her iki suç yönünden de sanık ve katılana soruşturma ve kovuşturma evresinde usulüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1-1.cümle, 50/1-a, 62/1 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 1.740,00 ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/02/2019 tarihli ve 2018/883 esas, 2019/179 sayılı kararının, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmezden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tâbi olması; yine tehdit suçunun da anılan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince uzlaşma kapsamına alınması karşısında, her iki suç yönünden de sanık ve katılana soruşturma ve kovuşturma evresinde usulüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

./..

.2.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit ve anılan Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca hakaret suçlarından sanık ... hakkında, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Genel Kurulu'nun 29/05/2018 tarihli ve 2017/15-496 esas, 2018/246 sayılı kararında belirtildiği üzere; uzlaştırma kurumu, uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uzlaştırma; bu kapsama giren suçlarda, fail ve mağdurun suçtan doğan zararın giderilmesi konusunda anlaşmalarına bağlı olarak, devletin de ceza soruşturması veya kovuşturmasından vazgeçmesi ve suçun işlenmesiyle bozulan toplumsal düzenin barış yoluyla yeniden tesisini sağlayıcı nitelikte bir hukuksal kurumdur. 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73. maddesinin sekizinci fıkrasında, "Suçtan zarar göreni gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan suçlarda, failin suçu kabullenmesi ve doğmuş olan zararın tümünü veya büyük bir kısmını ödemesi veya gidermesi koşuluyla mağdur ile fail özgür iradeleri ile uzlaştıklarında ve bu husus Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından saptandığında kamu davası açılmaz veya davanın düşürülmesine karar verilir" hükmü ile uzlaşma kurumuna, aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 253, 254 ve 255. maddelerinde ise, uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasında uzlaşma ile birden fazla failin bulunması hâlinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un ikinci maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin başlığında yer alan “uzlaşma” ibaresi metinden çıkarılmış, 45. maddesiyle de aynı maddenin sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmış, yine 24 ve 25. maddeleri ile CMK'nın 253 ve 254. maddeleri değiştirilmiştir. CMK'nın 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değiştirilen 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez." biçimdeyken 09/07/2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun'un sekizinci maddesiyle anılan fıkraya "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" cümlesi eklenmiştir. 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır

. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir. Uzlaştırma kurumu, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabilecek, bu uygulama sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacak, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki düzenleme de nazara alınarak kesinleşen ve infaz edilmekte olan hükümlerde de uygulanabilecek ve bu husus infaz aşamasında gözetilebilecektir. Yerine getirilen hükümler yönünden ise, uzlaştırma sanığın hukuki yararının bulunması koşuluyla uygulanabilecektir.