muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8539, Karar No: 2012/8581, Tarih: 29.11.2012

esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, eğer davalı iseler dava dosyaları getirtilerek incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde yayla olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3686, Karar No: 2017/2181, Tarih: 14.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3686 E.  ,  2017/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.03.2015 gün ve 2014/5495 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asli müdahil vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan ...'ın davalı kooperatifteki ortaklık payını, 06.07.2010 tarihli pay devir sözleşmesi ile davalılardan ...'a, davalı ...'unda 15.07.2010 tarihli pay devir sözleşmesi ile müvekkiline devir ettiğini, devir işleminin ihtarname ile kooperatife bildirilmesine ve tescil talebine rağmen kooperatifçe işlem yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin pay devri nedeniyle davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine, paya tahsis edilen bağımsız bölümün davacıya tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davalı ...'dan devir aldığı payını davacıya devir ettiğini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmazı müdahile sattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Aslı müdahil ... vekili, pay ve paya bağlı taşınmazı 03.01.2009 tarihli adi yazılı pay devir sözleşmesi ile devir aldığını ve bu tarihten sonra önceki ortak tarafından yapılan devirlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek, asıl davanın reddi ile pay ve paya bağlı taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin 15.04.2014 tarih ve 2012/491 E., 2014/221 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne müdahil ... tarafından yapılan talebin reddine dair kararın asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 10.03.2015 tarih ve 2014/5495 E., 2015/1521 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, asli müdahil ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asli müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5639, Karar No: 2012/668, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5639 E.  ,  2012/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bandrole tabi eserleri bandrolsüz çoğaltmak ve satmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2007/130 Esas, 2008/709 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2009 tarihli ve 2009/91 Esas, 2009/368 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 tarihli ve 2010/106 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.04.2010 gün ve 24972 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve KYB. 2010-100724 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 03.11.2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 21.11.2007 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 tarihli ve 2010/106 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17011, Karar No: 2017/17431, Tarih: 22.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/17011 E.  ,  2017/17431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Hasılat Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan Tazminat

..K. A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 14.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 20.01.2017 günlü ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 günü yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17853, Karar No: 2012/36560, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17853 E.  ,  2012/36560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde onaysız bir sureti mevcut Beşikdüzü Kaymakamlığı'nın 25.3.2009 tarihli 3091 sayılı Yasaya göre vermiş olduğu men kararında sanığın sınır oluşturmak amacıyla katılanın arazisine 13 adet kazık dikip tecavüz ettiğinin belirtilmesi karşısında, Kaymakamlıkça verilen men kararına ilişkin tüm soruşturma evrakların onaylı fotokopileri getirtilip incelenerek tecavüz olup olmadığı ve tecavüz miktarı kesin olarak saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/3992, Karar No: 2003/5368, Tarih: -

2. Hukuk Dairesi 2003/3992 E., 2003/5368 K.

**2. Hukuk Dairesi 2003/3992 E., 2003/5368 K.**

**- MİRASIN ÜSTSOYA İNTİKALİ

- TEYZE VE DAYININ MİRASÇILIĞI

- ÜVEY KARDEŞLERİN MİRASÇILĞI

- VERASETİN İPTALİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 575 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 580 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 598 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 29 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 496 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 497 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 498 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 499 ]

- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 1 ]

- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 17 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 28 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 440 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-4722 Sayılı Kanunun 1. ve 17. maddeleri uyarınca davada 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

2-Mirasçı olabilmek için, miras bırakanın ölümünde mirasçılığa ehil olarak sağ olmak gerekir. ( Miras açıldıktan sonra ölen mirasçının hakkı kendi mirasçılarına intikal eder. ( TKM. md. 522) / (4721 s. MK. m. 580) Hangisinin önce veya sonra öldüğü belirlenmeksizin ölenler bir anda ölmüş sayılırlar. ( TKM. md. 28/2) / (4721 s. MK. m. 29) Ancak ölen altsoyun ana ve baba ile aynı anda ölmesi, varsa ana babanın alt soylarının mirasçılığını etkilemeyecektir. (Y.2.H.D 17.3.1992 tarih 1395 Esas –

– 3146 Karar ) Altsoyu olmayan miras bırakanın mirasçısı ana ve babasıdır. Müteveffadan evvel vefat etmiş olan baba ve ana her tabakada halefiyet yoluyla mirasçıları olan füruları tarafından temsil olunurlar.Bir tarafta hiçbir mirasçı bulunmadığı takdirde bütün miras, diğer tarafın mirasçılarına intikal eder. ( TKM. md. 440/1-2 ) / (4721 S. TMK. m. 496)

Miras bırakan Buğra, altsoyu olmaksızın kendi anne ve babasıyla aynı anda bekar öldüğünden; anne ve babasının altsoyu yani kardeşleri mirasçı olur. Kardeşleri Ayşegül ve Uğur varken dayısı Coşkun ve teyzelerine miras geçmez.Davacı Coşkun’un mirasçı olabilmesi için; miras bırakan Buğra’nın ölümünde, annesi Gönül’ün sağ bulunması gerekir. Buğra ve annesinin aynı anda öldükleri kesinleşmiş mahkeme kararıyla sabit olduğundan davanın reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabule karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2003
Yargıtay — Esas No: 2011/31873, Karar No: 2013/19910, Tarih: 09.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/31873 E.  ,  2013/19910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Yasanın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin ve yakınanlar vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yakınan Yeliz vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakınan Yeliz'in 24/04/2008 tarihli oturumda şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan ettiği ve 5271 sayılı CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince davaya katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; yakınanlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yakınan Ozan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakınan ... ... vekilinin yüzüne karşı 18/06/2009 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19/09/2009 tarihinde temyiz eden yakınan Ozan ... vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09/09/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1139, Karar No: 2015/12766, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1139 E.  ,  2015/12766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete işyeri sigortası ile sigortalanmış davalının sahibi olduğu işyerinin bina içindeki bir borunun patlaması nedeni ile sular içinde kaldığını ve hasar talebinin sigorta şirketince karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 67.000,00 TL hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının seylap teminatının bulunmadığını ve kendi beyanına göre de zararın aşırı yağışta oluşan sel nedeni ile meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece rizikonun seylap kavramı içinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

"Dahili su basması, su baskını (seylâp) ve su yükselmesi rizikolarını içeren sigorta türleri T. Ticaret Kanunu'nda düzenlenmediği gibi, ayrı genel şartlara da bağlanmış değildir. Bu tür rizikoları güvence altına alan sigortalardan kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde, sözleşmelerde boşluk bulunması veya duraksama durumlarında, TTK.nun sigorta huku kuna ilişkin genel hükümleri ile zarar/mal sigortasına ilişkin hükümlerin birlikte değerlendirilerek sonuca varılması gerekir.

Sigorta konusu mahallin veya binanın içinden kaynaklanan bu tür riziko, yangın sigorta poliçesine eklenen Dahili Su Hasarları Klozu ile güvence altına alınmaktadır.

Bu kloza göre, bina içindeki su tesisatlarından veya yağmur sularının çatıdan sızması, tesisat donmaları, kanalizasyon veya foseptikten geri tepen pis suların getirdiği hasarlar sigorta kuvertürü dahilindedir".

Aynı klozda sigorta ettirenin alması gereken önlem yükümlülükleri ile teminat dışı kalan haller ayrıca gösterilmiştir.

Sel (Seylâp) veya su baskını rizikoları ise, Sel veya Su Baskını Klozu ile sigorta güvencesi altına alınmaktadır. Bu kloza göre, sigorta konusu şeyler civarındaki nehir, çay, dere ve kanalların taşması, denizlerin gelgit olayları dışında kalması, olağanüstü yağışlar sebebiyle meydana gelen su baskını sonucu dışarıdan basan suların doğrudan neden olacağı zararlar sigorta güvencesi altına alınmıştır.

Her iki klozda uygulamada yangın sigortası poliçesi genel şartlarına ek olarak ve istek üzerine verilmektedir (ışıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku, 8. Bası sf 414).

Her iki klozda uygulamada yangın sigortası poliçesi genel şartlarına ek olarak ve istek üzerine verilmektedir (ışıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku, 8. Bası sf 414).

Rizikonun dahili su basması ya da seylap mı olduğu hususu ise her somut olaya göre ayrı ayrı nitelendirilmeldir. Eldeki davada, Belediye Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü tarafından verilen cevapta, belediyeye aşırı yağışlar nedeni ile ilgili herhangi bir ihbar veya başvuru yapılmadığı, söz konusu mahalde riziko tarihinde boru patlaması olayı meydana gelmediği, iş yeri ve çevresinde yağmurdan kaynaklı herhangi bir su taşkını sel meydana gelmediği belirtilmiştir. Kaymakamlık tarafından verilen cevapta ise, Sel felaketi konusunda kendilerine bir ihbar yapılmadığı, ancak anılan tarihte Nur Mahallesi ve Konak Mahallesinde bazı konutların hasar gördüğü belirtilmiştir. Gelen yazılar dikkate alındığında hasarın seylap değil dahili su teminatı klozu içinde bulunduğunun kabulü gerekip, gerçek zarar miktarı tespit edilerek sonucuna göre karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4175, Karar No: 2014/32098, Tarih: 01.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4175 E.  ,  2014/32098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/224731

MAHKEMESİ : Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/142 (E) ve 2012/193 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Nevşehir Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 17.08.2007 tarihli raporda yüzde tarif edilen yaranın sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmesine rağmen Dr. İ. Ş. A..Devlet Hastenesince tanzim olunan 05.06.2012 tarihli sağlık kurulu raporunda "yüzde sabit eser yoktur" şeklinde mütalada bulunulması karşısında, yüzdeki yaralanmanın sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair oluşan tereddütün giderilmesi amacıyla mağdurun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek yüzdeki yaralanmasının sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair rapor aldırılmak suretiyle her iki rapor arasındaki çelişki tereddüte yer vermeyecek şekilde giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2353, Karar No: 2025/1119, Tarih: 20.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/2353 E.  ,  2025/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/872 E., 2023/1553 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın kastının yeterli olduğuna, eleştiri hakkının kötüye kullanıldığına, ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmemesi gerektiğine, ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığına, kararın bozularak sanığın cezalandırılmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Somut olayda, sanığın söylediği sözlerin; olayın oluş şekli, söylendiği bağlam, olayın öncesi-sonrası, yer ve zaman, söyleniş şekli ve söylenilen kelimeler bütünüyle değerlendirildiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.

( Muhalif Üye )

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın sosyal medya hesabından yazdığı karaktersiz sözünün hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Barışçıl ve özgür bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

Barışçıl ve özgür bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

AİHM’nin 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu Handyside-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.

AİHS 10. md ile güvence altına alınan ifade özgürlüğün sınırsız olmadığı 10/2. madde de belirlenen gerekçelerle sınırlandırılabileceği hüküm altına alınmıştır. Sözleşmede yer alan bu düzenleme AİHS içtihatları ile açıklığa kavuşturularak Avrupa kamu düzeninin yaşam ve hukuk pratiğinin vazgeçilmezi haline getirilmiştir.

AİHM’nin ifade özgürlüğüne yönelik müdahalelerde uyguladığı testi dosyamızdaki somut olaya ilişkin olması nedeniyle sadece başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ile sınırlı tutarak değerlendireceğiz.

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden daha fazla öne sürdüğü “meşru amaç” olagelmiştir. Bundan dolayıdır ki, AİHM, bu alanda ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan geniş çaplı bir içtihat geliştirmiştir.