muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2268, Karar No: 2013/1144, Tarih: 22.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2268 E.  ,  2013/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6843, Karar No: 2012/3972, Tarih: 28.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6843 E.  ,  2012/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ...mirasçıları ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 149 ada 13 parsel sayılı 333,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek dere yatağı niteliği ile malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından davalı Hazine aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu ve tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 149 ada 13 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu 149 ada 13 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı içerisinde ve taşkın alanında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak taşkın sahası içinde kalan dere yatakları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamaz. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... mirasçıları ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın hükmü temyiz eden davacı ... mirasçıları ... ve ...'den alınmasına, 28.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10589, Karar No: 2010/5184, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10589 E.  ,  2010/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan ve dosya içerisindeki fotokopileri yetersiz bulunan, Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2008/5136 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya okunaklı ve onaylı suretinin tüm belgeleri ile birlikte bulunduğu yerden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 7.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1492, Karar No: 2015/4558, Tarih: 05.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1492 E.  ,  2015/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/125597

Mahkeme : KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi -Numarası : 07.10.2009 - 2009/66 esas ve 2009/344 karar

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran maddenin ticaretini yapma

A-Sanıklar A.. D.., S.. U.., M.. M.., K.. B.., L.. B.., V.. S.., S.. Y.., C.. D.., N.. Y.. ve S.. Y.. haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1) Üzerlerinde kontrole tabi ilaç ele geçirilen sanıkların bu ilaçları kendilerinin ya da yakınlarının hastalıkları nedeniyle reçete karşılığı aldıklarını beyan ederek bir kısım reçete ve rapor ibraz ettikleri anlaşılması karşısında;

a) Kontrole tabi ilaçların satış ve sarf hareketlerinin İl Sağlık Müdürlüklerince takibi ve denetimi yapıldığından, ilgili eczane ve İl Sağlık Müdürlüğü kayıtlarından suça konu ilaçların, eczacı sanık tarafından reçete ile satılıp satılmadığı, ya da hastalık dolayısıyla sürekli kullanım nedeniyle tekrarlanan, sonradan düzenlenen reçeteler karşılığı verilip verilmediği, fatura ve reçetelerin ilgili kayıt defterlerine işlenip işlenmediği ve eczacı sanık Ahmet hakkında İl Sağlık Müdürlüğünce bu olaya ilişkin bir soruşturma yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise akıbeti de araştırılarak varsa evrakın bir örneğinin dosya içine konulması,

b) Suça konu bu ilaçları bulunduran diğer sanıkların ise ilaçları kendileri ya da yakınlarının hastalıkları nedeniyle kullanmak için bulundurup bulundurmadıkları, dosyada mevcut sağlık raporları ve ibraz edilen reçeteler ile birlikte, araştırma sonucu elde edilecek diğer belge ve bilgilerle birlikte değerlendirilerek, sonuca göre ayrı ayrı sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesinin (3). fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sanıkların sadece kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. D.., S.. U.., M.. M.., K.. B.., L.. B.. ve V.. S.. müdafileri ile sanıklar S.. Y.., C.. D.., N.. Y.., S.. Y..'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

B-Sanık K.. U.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 14.02.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanığın ölüp ölmediğinin Mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3490, Karar No: 2007/4626, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3490 E.  ,  2007/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığı iddiası ile açılan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 10.10.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5021, Karar No: 2022/12375, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5021 E.  ,  2022/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan ... tarafından, ... Market’in sahibi olan sanık ...’e satılan sütün bedeli karşılığında kullanılmak üzere, katılana “...” isimli kartın verildiği ve teslim edildiğine ilişkin katılanın imzasının alındığı, ancak imzalamış olduğu belgenin rızası hilafına 6.000,00 TL bedelli bonoyo dönüştürüldüğü, bu bonunun sanık ... tarafından, kardeşi olan diğer sanık ...’e verildiği ve sanık ... tarafından da icra takibine konu edildiği, bu şekilde sanıkların iştirak halinde açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 tarih ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi olan ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...’in eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 209/1. maddesi uyarınca açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafileri ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14915, Karar No: 2016/21218, Tarih: 11.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14915 E.  ,  2016/21218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesi kararının davalı alacakı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2014 tarih ve 2014/ 8989 E., 2014/ 11379 K. sayılı kararıyla, mahkeme kararının temyizi kabil olmayan kesin nitelikteki kararlardan olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, alacaklının karar düzeltme istemi ise, Dairemizin 01.10.2014 tarih ve 2014/19726 E. -2014/23051 K. sayılı ilamıyla yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Bu defa alacaklı tarafından, yerel mahkeme kararının yeniden Dairemizce incelenmesi istemli olarak başvuruda bulunulduğu görülmektedir.

HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince halen yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442/1. maddesinde yer alan “Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulü ile kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir” hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle, alacaklının dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının yerel mahkeme kararının yeniden incelenmesi istemini içeren dilekçesinin (REDDİNE), 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10602, Karar No: 2025/6777, Tarih: 15.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/10602 E.  ,  2025/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1228 E., 2020/823 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; hukuka aykırı delillerle karar verildiğine, özel hayatın gizliliği ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesine, bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın iddianameye konu belgeyi, kendisine ait sosyal medya hesabından herhangi bir yorum yapmadan "???" ibaresi ile paylaştığı gözetildiğinde, sanığın belgenin içeriğinin doğruluğu konusunda sorgulama yaptığı ve paylaşımı hakaret kastı ile yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sinop 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4424, Karar No: 2019/12299, Tarih: 11.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4424 E.  ,  2019/12299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müştekinin yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair Ağrı Devlet Hastanesi plastik cerrahi uzmanınca verilen 01.07.2015 tarihli adli raporun ise; olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, müştekinin yeniden en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

2) Sanığın TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 6 ay hapis cezası”nın müştekinin yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılmasına karar verilmesi sırasında artırım sonucu olan “2 yıl 12 ay hapis cezası” hükümde gösterilmeksizin, sanığın doğrudan TCK’nin 87/1-c,son maddesi uyarınca “5 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10265, Karar No: 2015/5275, Tarih: 04.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10265 E.  ,  2015/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 26/04/13 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın kadastro sırasında kadastro harici bırakıldığını ve kendisine bu taşınmazın zilyetliğini ....'nın devrettiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1998 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz bu çalışmada taşlık olarak tespit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tapu siciline tescili bulunmayan çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık ve kayalık olduğu, imar ve ihya şartlarının davacı yararına oluşmadığı belirlenerek kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8332, Karar No: 2024/4840, Tarih: 30.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/8332 E.  ,  2024/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/51 Esas, 2014/157 Karar

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre; zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ...Hanım Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin fiili olarak işletmecisi olan sanığın, özel eğitime muhtaç öğrencilerin ailelerine bazen maddi yardım yaparak bazen de herhangi bir yükümlülük doğurmadığını söyleyerek bireyselleştirilmiş eğitim programını (BEP) imzalattırdığı, gerçeğe aykırı olarak düzenlenen öğrenci devam çizelgeleri ve faturalarla kamunun zarara uğratıldığı isnadıyla hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; mağdur beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki tevil yollu ikrarı, tahakkuk ettirilen fatura bedelleri, kolluk tutanakları, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuyla soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişki nazara alındığında dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilerek haksız menfaat miktarı tespit ettirildikten sonra eylemlerin zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu suç vasfında da yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak BOZULMASINA 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.