muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2743, Karar No: 2009/5350, Tarih: 23.03.2009

-Bunun için dava açmaya bile gerek yoktur. (DESCHENAUX/STEINAUER, s. 107, BRAEM/HASENBÖHLER, Zürcher Komm. Art. 169, N. 70, GROSSEN, s. 106, RUOSSS, s. 85, TRAUFFER, s. 75, WESSNER, s. 95, ŞIPKA, s. 145)

Sonradan verilen rıza ise ex tunc (geçmişe etkili) olarak hüküm ve sonuç doğurur. Başka bir anlatımla işlemi “geçerli” hale getirir. (DURAL/ÖĞÜZ/GÜMÜŞ, s. 213, ÖZTAN, s. 207)

Rızası alınmayan malik olmayan eşin kararını bildirmesi için kendisine “işlem tarafı üçüncü kişi” tarafından BK. m. 38 hükmüne göre uygun bir mehil verilebilir. İşlem tarafı üçüncü kişi tarafından tanınan sürede rızası alınmayan eş tarafından bir icazet verilmediği takdirde “askıda olan hükümsüzlük” artık “kesin hükümsüzlüğe” dönüşür. (DURAL/ÖĞÜZ/GÜMÜŞ, s. 213, KILIÇOĞLU, s. 22, ŞIPKA, 149)

Bütün bu sebeplerle İsviçre Hukukunda üçüncü kişinin iyiniyeti “hiçbir şekilde” korunmaz. (DURAL/ÖĞÜZ/GÜMÜŞ, s. 214) Zaten “geçersiz olan” bir sözleşmeye dayanan iyiniyetle bir hak kazanımı da söz konusu olamaz. (ŞIPKA, s. 161)

Diğer eşin izni ve hakimin yetkilendirmesi olmaksızın işlem tarafı üçüncü kişi adına yapılacak tescil “yolsuz bir tescil” olup eşlerden biri tarafından açılacak olan tapu kütüğünün düzeltilmesi davası (TMK m. 1025 f. I) ile düzeltilmesi her zaman istenebilir. (DURAL/ÖĞÜZ/GÜMÜŞ, s. 215) Başka bir anlatımla rıza alınmadan yapılan hukuki işlem “geçersiz” olup rızası alınmayan eş bunun “iptalini” talep edebilecektir. (KILIÇOĞLU, s. 22)

İşlem tarafı üçüncü kişinin oluşan zararı ise culpa in contrahendo sorumluluğu kapsamında malik olan eşten istenebilir.

Karşı oyumuzun yer aldığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının (YHGK, 4.10.2006, E:2006/2-591, K:2006/624) yayınlanmasından sonra “Hâkim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır” hükmü (TMK m. 1 f. III) uyarınca tarafımdan bilimsel görüşler de izlenmiştir.

Karşı oyumuzdan “sonra yayınlanan eserlerde” Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına karşı bilimsel öğretide aşağıdaki görüşlerin sergilendiğini belirledik.

GÜMÜŞ “TMK 194 öngördüğü şerh imkanı dışında, işlem tarafı üçüncü kişilerin TMK 1023’ten farklı olarak tescilin (kaydın) yolsuzluğu dışında salt tapu kütüğüne kayıtlı taşınmazın aile konutu niteliğine yönelik iyiniyetini koruyan bir hüküm içermemektedir.” düşüncesindedir. (Mustafa Alper GÜMÜŞ, Teoride ve Uygulamada Evliliğin Genel Hükümleri ve Mal Rejimleri, İstanbul-2008- s. 104)

GÜMÜŞ’E göre, “Sonuçta söz konusu YHGK kararı en kısa dönülmesi gereken isabetsiz bir sonucu yansıtır” (GÜMÜŞ, s. 104)

GÜMÜŞ’E göre, “Sonuçta söz konusu YHGK kararı en kısa dönülmesi gereken isabetsiz bir sonucu yansıtır” (GÜMÜŞ, s. 104)

Görüşümüz SEROZAN tarafından da aynen benimsenmiştir: “Ne denli çok yinelense az sayılabilir; eşin oluru alınmadan yapılan aile konutunun devri işlemi, devralan kişi ister iyi niyetli olsun ister kötü niyetli olsun, her halde kesin hükümsüzdür. Hele Yargıtay’ın MK 194 kuralına ilişkin antisosyal kararı ışığında yeni rejimin derhal yürürlüğünü bir devrim diye nitelemek büsbütün şaşırtıcıdır” (Rona SEROZAN, “ Aile Konutunun Şerhine Değişik Bir Yaklaşım”, Prof. Dr. Ali Naim İnan’a Armağan, Ankara-2009, s. 593).

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları dışındaki diğer yargı kararlarını uygulama zorunluluğu olmadığından (Serap HELVACI/Fulya ERLÜLE, Medeni Hukuk, İstanbul-2007, s. 24) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında (YHGK, 4.10.2006, E:2006/2-591, K:2006/624) bulunan karşı oyumu bilimsel öğretide verilen desteğin doğal bir sonucu olarak aynı inançla sürdürmekteyim.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun sistematiği, Kaynak Kanun uygulaması, gerek Türkiye ve gerekse İsviçre öğretisindeki “baskın görüşler” dikkatle incelendiğinde değerli çoğunluk görüşüne katılabilmem olanaklı değildir.

Açıklanan sebeplerle yerel mahkeme kararının “belirttiğim gerekçelerle” bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılma olanağım bulunmamaktadır.

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin onama ilamında yeralan karşı oy yazısındaki gerekçelerle, karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılması ve hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3039, Karar No: 2014/8908, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3039 E.  ,  2014/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın, ... Rehabilitasyon Merkezi şeklinde açıldığı, bu işyerinin ...’ya ait olduğuna dair dosyada bilgiler bulunduğu, ayrıca davacı vekilinin ıslah dilekçesi içeriğinde dahili davalı denilerek ...’nun da davalı olarak gösterildiği, duruşmanın son oturumunda taraf vekilleri geldi denilerek hüküm kurulduğu, ancak dosyada bir davalı, bir dahili davalı olmasına rağmen, kimin vekili ve hangi avukatın geldiğinin açıkça yazılmadığı, duruşma tutanağı içeriğinde tek bir davalı vekili geldiğini çağrıştıracak şekilde “davalı vekilinden soruldu” kaydının bulunduğu ve kararın taraf vekillerinin yüzlerine tefhim edildiğinin yazıldığı görülmekle birlikte, dahili davalı ...'nun vekil ile temsil edilmediği, bu itibarla karar tefhiminin taraf vekillerinin yüzüne yapıldığına dair açıklamanın tereddüde yol açtığı anlaşılmakla;

Mahkeme kararının dahili davalı ...’na tebliği ile temyiz süresi beklenerek usulü işlemin gerçekleştirilip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27141, Karar No: 2013/23914, Tarih: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/27141 E.  ,  2013/23914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı...Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı...Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,davalı...Enerji İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.den temyiz harcı peşin alındığından yerniden alınmasına yer olmadığına, 30/12/2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13785, Karar No: 2015/11716, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13785 E.  ,  2015/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacak davasıdır.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davaya konu olan çeklere dayanılarak ... senetlerine özgü takip yapıldığı, ... senetlerinin TTK'da düzenlendiği, TTK'nın 4/1-a maddesi gereğince Ticaret Kanununda düzenlenen hususlarda görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, davanın, ... senet vasfını yitirmiş çek bedelinden dolayı alacak davası niteliğinde olduğu, ... hukukuna dayalı bir uyuşmazlık bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. ... senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan ... senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, ... senedi özelliklerini taşıyan çekten kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu çekin zamanaşımına uğrayıp uğramadığını değerlendirme görevi de bu mahkemeye aittir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4886, Karar No: 2019/11431, Tarih: 04.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4886 E.  ,  2019/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobili ile gündüz vakti meskun mahalde seyri sırasında, kontrolsüz dört yönlü kavşaktan geçerek gidiş istikametine göre solunda yer alan sokağa dönüş yaptığı esnada sağından yola giren ve karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayalara asli kusurlu olarak çarpması neticesinde, aracının sağ ön farının hasar gördüğü, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise sol kol ve sol dizinde kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. paragrafının başına "TCK’nın 52/4 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16234, Karar No: 2024/106, Tarih: 08.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/16234 E.  ,  2024/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1532 E., 2022/1745 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/1532 Esas ve 2022/1745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan kurum vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Delilin hukuka uygun olduğuna,

2. Tehdit suçunun unsurlarının oluştuğuna,

İlişkindir.

B. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Yerel mahkemede toplanan deliller, alınan beyanlar ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde katılana hitaben "Ulan seni var ya şimdi, var ya ..., ağzını burnunu kıracağım senin ha bak" demek suretiyle tehdit ettiği ve katılanın dosyaya sunmuş olduğu ses kaydının, hukuki delil niteliğinde olduğu kabul edilerek, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde katılana hitaben "Ulan seni var ya şimdi, var ya ..., ağzını burnunu kıracağım senin ha bak" demek suretiyle tehdit ettiği ve katılanın dosyaya sunmuş olduğu ses kaydının, hukuki delil niteliğinde olduğu kabul edilerek, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, tartışma sırasında sanığın katılana hitaben, "Ulan seni var ya şimdi, var ya ..., ağzını burnunu kıracağım senin ha bak" şeklindeki sözleri kullandığı, katılanın cep telefonu kamerası ile aldığı ses ve görüntü kaydı içeriğinden anlaşılmış ise de, olayın gelişimi, katılan beyanı, sanık savunması, sanık ile katılan arasında geçen konuşmaların içeriği, ses ve görüntü çözümüne ilişkin bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirildiğinde, katılanın sanık ile aralarında geçen konuşmanın en başından itibaren, henüz ortada kendisine yönelik bir suç işlenebileceğine dair kuvvetli bir emare yok iken telefonunun ses ve görüntü kaydını açıp devam ettirdiği ve tartışmayı uzatma meylinde olduğu, somut olayda katılanın ani gelişen bir olayda kendisine yönelik olarak işlenen bir suçu delillendirmek amacı ile ses ve görüntü kaydı aldığından bahsedilemeyeceği, dolayısı ile ortada hukuka uygun şekilde elde edilmiş bir delilden söz edilemeyeceği, bu kayıt dışında sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetini gerektirir başkaca bir delil bulunmadığı değerlendirilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/1532 Esas ve 2022/1745 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2660, Karar No: 2019/3461, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2660 E.  ,  2019/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7150, Karar No: 2021/2376, Tarih: 11.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7150 E.  ,  2021/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın diğer temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Hakan Uran ile beraber geceleyin müştekinin semt pazarında naylon torbayla örtülü vaziyete bulunan tezgahtan kıyafet çalmak isterken güvenlik görevlisi tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.12.2017 tarihli 2014/2-445 E. 2017/556 K. sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nun 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki nitelikli halin uygulanabilmesi için hırsızlık suçuna konu eşyanın, adet veya tahsis ya da kullanımı geregi açıkta bırakılmış olmasının gerekmesi, hırsızlık suçuna konu eşyanın adet gereği açıkta bırakıldığının kabulü için bu konuda süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunmasının zorunlu olması ve adetlerin zamana, yere ve bölgeye göre değişebilmesi hususları göz önünde alındığında, suçun işlendiği yörede pazarcılık yapan kişilerin, satışa sunduğu ürünleri geceleyin pazar yerinde, tezgah üzerinde açıkta bırakmaları yönünde süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunup bulunmadığının, başka bir anlatımla katılanın pazar yerinde, açıkta bıraktığı kıyafetlerin adet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olup olmadığının mahalli bilirkişi dinlemek, gerektiğinde keşif yapmak suretiyle araştırılıp açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre suçun niteliği belirlenerek TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son maddesinin gözetilmesine 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4684, Karar No: 2024/7772, Tarih: 17.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/4684 E.  ,  2024/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1039 Değişik İş, 2021/483 Karar

DAVA TARİHİ : 09.08.2019

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/467 E., 2020/270 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikte ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu ... hakkında yapılan takibin sonuçsuz kaldığını, borçlunun mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazlarını 13.08.2014 ve 14.08.2013 tarihlerinde davalı kardeşi ...'na 185 nolu parseli 23.07.2015 tarihinde borçlunun eşi ...'na, 832 parseli 23.05.2019 tarihinde borçlunun gelini ...'na sattığını belirterek, davalılar arasındak tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, satışların muvazaalı olmadığını, borçlunun babasından kalan taşınmazlarını kardeşi ile değiş tokuş ettiklerini, dava konusu taşınmazların borçlu tarafından davalı ...'e devrine karşılık onun da 79 parseldeki hissesini devrettiğini, daha sonra bu taşınmazları satışa çıkardığında davalılar Ayşe ve Mukaddes'in aldığını belirterek, davanın reddine talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, satışların muvazaalı olmadığını, borçlunun babasından kalan taşınmazlarını kardeşi ile değiş tokuş ettiklerini, dava konusu taşınmazların borçlu tarafından davalı ...'e devrine karşılık onun da 79 parseldeki hissesini devrettiğini, daha sonra bu taşınmazları satışa çıkardığında davalılar Ayşe ve Mukaddes'in aldığını belirterek, davanın reddine talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalıların ilk tasarrufun trampa olduğunu iddia etmelerine karşın, tapu kaydına göre işlemin satış şeklinde yapıldığı, taşınmazların değerlerinin birbirine yakın olması nedeniyle trampa iddiası makul görülse bile bu durumda aynı taşınmazların neden davalı asıl borçlunun eşi ve gelinine devredildiği konusunu cevaplanamadığı, devralan son davalılar bu yeri satın aldıklarını ve buna maddi imkanlarının yettiğini ileri sürmüşlerse de asıl borçlunun taşınmazlarında çok sayıda haciz bulunması nedeniyle bu iddianın gerçekçi bulunmadığı, davalı ...'in 23.05.2019 tarihli işlemle çok sayıda taşınmazını devrettiği halde, başka bir taşınmazı değil de ağabeyinden almış olduğu taşınmazı gelinine devrettiği, davalı ...'in, ekonomik sıkıntıları nedeniyle taşınmazlarını devir ederken ağabeyinden almış olduğu taşınmazı da güvenilir birine devrederek bu yükten kurtulmak istediği, dolayısıyla kendisine yapılan ilk devirlerin trampadan değil inanç ilişkisinden kaynaklandığı, devirlerin gerçek bir satış değil, üçüncü kişiler zararına hukuki bir hile niteliğinde olduğu, tarafların yakınlık derecesi dikkate alındığında alacaklılar zararına bir işlem olduğunu bildikleri en azından bilebilecek durumda oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Mustafa, Mukaddes ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri