muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9486, Karar No: 2008/12874, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9486 E.  ,  2008/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, davalı Bakanlığın temizlik işlerini yaptığını, aralarındaki sözleşme gereğince asgari ücretin artırılması halinde aradaki farkın ayrıca bu farktan doğan ... primlerinde meydana gelecek farkın, davalı tarafından ödeneceğini, buna rağmen bu farkı kendisinin ödediğini öne sürerek, 19.382.70 YTL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı şirket, davalı Bakanlığın temizlik işlerini yapmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan şartnamenin 14. maddesi gereğince, Asgari ücret tespit komisyonlarınca, ihalenin yapıldığı tarihte mevcut olan asgari ücretin artırılması halinde eski ve yeni aylık ücretler arasındaki fark, ayrıca bu fartan doğan ... primleri ve tasarruf kesintisinde meydana gelecek artış farklarının da, işverence karşılanacağı belirtilmiştir. Davacı bu madde gereğince, davalının ödemesi gereken prim 2008/9486-12874

farklarını kendisinin ödediğini belirterek, bu davayı açmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmede 160 tane işçi çalıştırılacağı öngörülmüş ise de, dosyadaki ... bildirgelerinde 160 kişiden düşük miktarlarda işçi çalıştırıldığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 160 tane işçi çalıştırıldığı belirtilerek, bu sayı üzerinden pirim farkları hesaplanmıştır. Mahkemece, fiilen çalıştırılan işçi sayısı esas alınarak, yeniden fark hesabı yapılması için, bilirkişiden ek rapor alınmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle, yazılı şekilde davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 3.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5727, Karar No: 2014/12365, Tarih: 04.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5727 E.  ,  2014/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 20/11/2013

Numarası : 2012/232-2013/523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı iş yerinde 02.12.2004-07.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin iş veren tarafından işyerinin devri nedeniyle haksız ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, AGİ, ücret alacağı olmak üzere işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak, davacının 01.07.2009 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davalı şirket tarafından işletme ve isim hakkının dava dışı Ç.. Limited Şirketine devredildiğini, davacının buradaki çalışmasının devam ettiği, bu nedenle feshe bağlı alacaklara davacının hak kazanamayacağı diğer alacakların yasal koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında iş yerinin 2011 yılında Ç.. Limited Şirketine devredildiği konusunda çekişme bulunmadığı, SGK kayıtları uyarınca davalı iş yerinden verilen çıkışı takip eden gün Ç.. Limited Şirketinden girişin yapıldığı, dosya içerisinde örneği bulunan İşletme Kira Sözleşmesi başlıklı davalı ile dava dışı Ç.. Limited Şirketi arasındaki sözleşme ve tanık beyanları değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, dava açıldıktan sonra iş sözleşmesinin sonlandırıldığı dikkate alınarak usul ekonomisi ilkesi göz önüne alınarak yıllık izin alacağı bakımından davacının haklı olduğu, davacının kıdemi göz önüne alınarak 90 gün izin hakkı olduğu, izni kullanmaya dair belge sunulamaması nedeniyle bu istemin kabulü ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının da % 30 hakkaniyet indirimiyle kabulüne ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemiz kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalının Hatay İlindeki 16 süpermarket mağaza ve deposunu dava dışı Ç.. Süpermarket Gıda Hay. Teks. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'ne "İşletme Kira Sözleşmesi" başlıklı devir sözleşmesiyle aynı amaçla kullanılmak üzere H.. Süpermarket işletme hakkı ve tüm demirbaşlarıyla 01-10.10.2011 tarihlerini kapsayacak teslim takvimiyle devrettiği, davacının iş akdinin davalı şirketçe 07.10.2011 tarihinde feshedildiği ve davacının ara vermeksizin ve 4 günü mükerrer olmak üzere dava dışı devralan işveren yanında 03.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığı ve çalışmasının dava tarihi olan 03.07.2012 tarihinde halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Davalı şirket son işveren olmadığından ve dava tarihinde davacının iş akdi devam ettiğinden feshe bağlı haklardan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinden sorumlu değildir. Yıllık izin talebinin de davalı şirket son işveren olmadığından ayrıca dava tarihinde halen iş akdi devam ettiğindenreddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3411, Karar No: 2012/1074, Tarih: 15.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3411 E.  ,  2012/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatifin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tasviye kurulu üyesi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif hakkında ilamsız icra takibi yaptığını, tasfiye kurulunca takibe 16.02.2009 tarihinde itiraz edildiğini, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde itirazın iptali davası görülürken kooperatifin tasfiye edilerek sicilden terkin edildiğini kooperatifin ihyası için süre verildiğini ileri sürerek kooperatifin ihyasına ve yeniden ticaret siline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kooperatifin davacıya borcunun bulunmadığını, takibe konu faturaların kooperatif kayıtlarına girmediğini, 4.4.2009 tarihinde yapılan genel kurulda tasfiye kararı alındığını ve ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, esasında borcun bir kısım üyelere ait iken onların ödememesi üzerine kooperatif adına fatura edildiğini, uzun süre sonra bu yola başvurmasının iyi niyetli olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin yargılamayı gerektirdiği, davacının haklarını ileri sürebilmesi ve davalı olarak kooperatifin davada temsil edilebilmesi için kooperatifin ihyası gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile kooperatifin ihyasına ve yeniden Ticaret Siciline tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif tasfiye kurulu üyelerinden ... temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tasfiye kurulu üyesi ...' in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davanın kabulü ile kooperatifin ihyasına hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca yeniden ticaret siciline tesciline şeklinde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı tasfiye kurulu üyesi ...' in diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün ilk paragrafında yer alan “ve yeniden Ticaret Siciline Tesciline" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14521, Karar No: 2017/4126, Tarih: 08.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14521 E.  ,  2017/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk ile .... Kadastro Mahkemelerince verilen görevsizlik kararları üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yergi olarak belirlenmesine dair Dairemizin 28/11/2016 gün ve 2016/10201 - 2014/11383 sayılı kararındaki maddî hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi; gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK'nın 304/1 md.). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nın 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddi hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti halinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise HMK'nın 304/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kağıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddi hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nın 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddi hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddi hataların düzeltilmesi, HMK'nın 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddi hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddi hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtayın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddi hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 28/11/2016 gün ve 2016/10201 - 2016/11383 sayılı kararında “Buna göre asıl dosya davacısı ile birleştirilen dosya davacısının talepleri, teknik hata iddiasına dayalı olmayıp, bütünüyle mülkiyet iddiasına ilişkin olduğundan dava, yenileme kadastrosunu ilgilendirmemektedir. Bu durumda asliye hukuk mahkemesince uygulama kadastrosu tutanaklarının olağan usûllere göre tamamlanması için kadastro müdürlüğüne iade edilip, mülkiyete ilişkin tapu iptali ve tescil istemine yönelik ise davaya devam edilerek esas hakkında bir karar vermesi gerekmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın .... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği” açıklandığı; ancak yargı yeri "... Asliye Hukuk Mahkemesi" olduğu halde maddi hata sonucu karara ".... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi" ibarelerinin yazıldığı anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu karardaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 28/11/2016 gün ve 2016/10201 - 2016/11383 sayılı kararının 2. ve 7. parağrafında yer alan "..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi..." ibaresi ile sonuç bölümünde yer alan “.... 1. Asliye Hukuk” ibaresinin kaldırılarak yerine "Çorlu 1. Asliye Hukuk" ibaresi yazılmak suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE 08/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5879, Karar No: 2010/2123, Tarih: 07.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5879 E.  ,  2010/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/105051

MAHKEMESİ :(DENİZLİ) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :23/09/2008 - 117/149

SUÇ :Kasten öldürme

B.. S..'i kasten öldürmekten, E..Y..'i öldürmeye teşebbüsten U.. A.., M..S.. ile A.. S..'i yaralamaktan, mala zarar vermekten, tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. U.., işbu suçlara yardımdan sanıklar M.. Ç.., S.. U.. ile G.. U.., İ.. Ç..'ı yaralamaktan adıgeçen sanık S.. U.., suçluyu kayırmaktan sanık H.. A.., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar Serkan ve S.. U..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, sanık İ.. Ç.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (DENİZLİ) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/09/2008 gün ve 117/149 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanıklar M..t, S.. ve S..müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Serkan ile Sedat haklarında duruşmalı, sanık Mehmet'in duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız ve diğer sanıkların temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık İsmail hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyiz yolu kapalı olduğundan ve mağdur sanık Serkan müdafiinin yasal süresindeki temyizini “sanık” sıfatına özgülediği anlaşılmakla, inceleme dışı bırakılmıştır.

2)Sanık Gürkan hakkında mağdurlar Uğur ve Mehmet Sert’e yönelik yaralama ve mağdur Tuncay’a yönelik mala zarar verme suçlarından verilen para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları, 5237 sayılı TCK uygulanarak verilen para cezalarında aynı Kanunun 50/5. maddesi ve 21.7.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık Gürkan müdafiinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3)Sanık Serkan’ın aşamalarda, olay yerinde bulunduğunu belirterek suçlamaları inkar etmesi, sanık Mehmet’in aşamalarda, kendisinin olay yerinde etrafa bıçak salladığını, tabanca taşımadığını ve sanık Sedat’ın tabancayla ateş ettiğini söylemesi,sanık Gürkan’ın ise savunmalarında , olay yerinde bulunmadığını belirtmesi karşısında, iştirak halinde kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, silahla yaralama, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Serkan, Mehmet ve Gürkan’ın aynı avukatla temsil ettirilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 152 maddesine muhalefet edilmesi;

Usule aykırı ve sanıklar Serkan, Mehmet ve Gürkan müdafiinin sanıklar Serkan ve Sedat yönünden duruşmalı incelemedeki, sanık Sedat müdafiinin ve sanık Hatice müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Sedat ve Hatice haklarındaki mahkumiyet hükümlerinin de aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321.maddesi yarınca BOZULMASINA, 07/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

07/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Serkan Uzunbay ile S.. U.. müdafiileri yokluklarında 08/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/6514, Karar No: 2019/3621, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6514 E.  ,  2019/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18260, Karar No: 2019/3904, Tarih: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18260 E.  ,  2019/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hacizli eşyaları değişik yerlerde muhafaza ettiğini, nereye nasıl teslim etmesi gerektiğini bilmediğini beyan eden sanığın savunması doğrultusunda olay mahallinde mahcuz malların tam olarak bulunup bulunmadığının zabıta marifetiyle araştırılarak, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.