muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27450, Karar No: 2019/2905, Tarih: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27450 E.  ,  2019/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının kendisinden toplam 25.000,00 TL borç aldığını ve bu borcun bakiyesini ödemediğini, bunun üzerine aralarında düzenlemiş oldukları bonoyo dayalı olarak ... İcra Müdürlüğünün 2012/130 esas sayılı takip dosyası ile genel haciz yoluyla takip yapıldığını, davalının borca ve imzaya itiraz edip takibi durdurduğunu belirterek; borçlunun borca ve imzaya itirazlarının iptaline, %20'den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya vermiş olduğu 2.500,00 TL bedelli senet üzerinde tahrifat yapılıp senet bedelinin 25.000,00 TL yapıldığından bahisle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senet üzerindeki imzaların davalının eli ürünü olduğunun adli tıp raporu ile anlaşılması, bu raporda senet üzerinde tahrifat yapılmadığının belirtilmesi, yine davalı tarafından üzerinde tahrifat yapıldığı iddia edilen 2.500,00 TL senet aslının davacı tarafça dosyaya ibrazı dikkate alındığında; davalının öncelikle imzaya, bilahare kendisi tarafından verilen senet üzerinde tahrifat yapıldığı şeklindeki çelişkili beyanlarının yerinde olmadığından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.11.2014 tarihli duruşmada verilen ara kararla davacı asilin "davalı tarafça cevap dilekçe ekinde ibraz edilen belgede bahsi geçen borcun dava konusu borç ile aynı olup olmadığı, belge altındaki imzanın davacıya ait olup, olmadığı" konusunda isticvabı hususunda ihtaratlı davetiye tebliğine karar verilmişse de, bilahare davacıya 21.04.2015 tarihli duruşmada, HMK 233/2 maddesi gereğince davacıya hangi konuda yemin edeceği açıklanıp, yeminin anlam ve önemini anlatılıp, yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususu ihtar edilip HMK 233/4 maddesi gereğince yemin eda ettirildiği görülmüştür. Böylece davacının, çelişkili ara kararlarla dinlendiği görülmüştür; bu durumun usulsüz olduğu ise çok açıktır.

Öncelikle davada ispat yükünün hangi tarafta olduğunun belirlenmesi, varılacak sonuca göre ispat yükü üzerine düşen tarafın delillerinin toplanması ve sonucuna uygun değerlendirme yapılması gerekirken, ispat yükü belirlenmeden davacıya mahkemece yemin ettirilmesi hukuki sonuç doğurmaz. Davacıya 20.11.2014 tarihli duruşmada verilen ara karar gereği gönderilen isticvap davetiyesinden sonra bu tebliğin sonraki duruşmalarda yemin gibi değerlendirilip, 21.04.2015 tarihli duruşmada da H.M.K.'nun 233/4 maddesi gereğince davacıya yemin eda ettirilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Kabule göre; davalı, mazeret beyanını içerir dilekçe vermiş ve mahkemece 23.06.2015 tarihli duruşmada, davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği açıklanmış; sözlü yargılama ve hüküm için ayrıca gün tayin edilmesine yer olmadığına, davacı tarafın hazır olması davalı tarafın mazeretli olması dikkate alınarak sözlü yargılama ve hüküm duruşmasının hemen icrasına yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, duruşma gününü bildirir tebligat yapılmadan davalının yokluğunda karar verilerek savunma hakkı kısıtlanıp, hukuki dinlenilme hakkını ihlaline neden olacak şekilde davanın sonuçlandırılması eleştiri konusu yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3868, Karar No: 2010/4596, Tarih: 13.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/3868 E.  ,  2010/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize ait 17.12.2009 gün, sayılı geri çevirme kararı gereğinin kısmen yerine getirildiği anlaşıldığından, bu kez yeni bir geri çevirme kararına mahal vermeden gerekli dikkat ve özen gösterilerek, incelenmesi gerekli bulunan;

...,... numaralı işveren kayıtlarının hangi adreste kimin adına kayıtlı olduğunun ve takip borçlusu ...’in bu işyerlerinde hangi tarihlerde çalıştığının Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan sorulup, belirlenerek alınacak yazı cevabının eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12811, Karar No: 2015/28601, Tarih: 15.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12811 E.  ,  2015/28601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/333699

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 22. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2010/1093 (E) ve 2013/788 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın, "sanıklar üzerime saldırarak beni darp etmeye başladılar. Üç sahsın darp etmesi sonucu dudağım patladı. Burnumun üzerine yumruk attılar. Kollarımda ağrılar oluştu." şeklindeki kolluk beyanı ile olay sonrası alınan adli tıp raporuna göre katılanın, sağ üst dudak yüzeyde minima laserasyon, üst dişlerde hassasiyet (darbeye bağlı) buruna yumruk sebebiyle ağrı şikeyetinin mevcut olduğu, ve yine sağ kolda hassasiyet ve ağrı şikayetiin bulunduğu, yumusak lezyon yaralanmasının basit tıbbi müdahele ile giderilebilir olduğunun anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı bulunan kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19061, Karar No: 2016/13717, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19061 E.  ,  2016/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş akdinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... bir yıl bir aylık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ...sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıl 1 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 88,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ...'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13062, Karar No: 2018/5215, Tarih: 15.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/13062 E.  ,  2018/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi – Numarası : 08.02.2013 tarih, 2013/133 esas ve 2013/36 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmedilen hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin duruşma isteminin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 14.05.2012 tarihinde farklı saatlerde ve 15.05.2012 tarihinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11507, Karar No: 2011/18247, Tarih: 21.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11507 E.  ,  2011/18247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, hasılat kirası hükümlerine tabi otel nedeniyle imzalanan sözleşmede belirlenen koşulun kapsamının tespitine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7960, Karar No: 2006/10483, Tarih: 27.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7960 E.  ,  2006/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağlı ... Zihinsel Özürlüler Rehabilitasyon Merkezi işlettiğini, davalı kurum mensup ve bakmakla yükümlü olduğu yakınlarına hizmet verip bedelini davalı kuruma fatura ederek tahsil ettiklerini, davalının 1.1.2001-31.12.2002 arasında 14.484.200.000 TL fazla ödeme yapıldığını ve bunun 13.652.440.110 TL faizi olduğunu iddia ederek alacak talebinde bulunduğunu, mevzuata uygun olarak hizmet verip bedelini tahsil ettiğini iddia ederek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 1997-2000 yıllarında yardım miktarının özür sayısını göre belirlendiğini, 20021-2002 yıllarında ise Bütçe Uygulama Talimatı ile verilen grup ve bireysel eğitim sayısına göre yardım yapılmasının öngörüldüğünü, buna rağmen davacıya fazla ödeme yapıldığını tesbit edince istirdat talebinde bulunduklarını, yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından yapılan fazla ödemenin talep edilmesi nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine ilişkindir. 2000 yılında yayınlanan Bütçe Uygulama Talimatı ile ... Rehabilitasyon Merkezlerinde verilecek hizmek miktarının bedelinin tesbitinde çalışan personel sayısının esas alınacağı öngörülmüş olup, 31.12.2002 tarihli gene yazı 506 sayılı kurumun ve Bütçe Uygulama Talimatının uygulanma esaslarını ilgililere açıklama mahiyetinde olup, yürürlükteki mevzuata değişiklik getirecek mahiyette değildir.

Bu nedenle mahkemenin, 31.12.2002 tarihli genelgenin geriye doğru uygulanması hukukun genel ilkelerine aykıdır şeklindeki gerekçesi doğru kabu edilemez. Kanunu bilmemek mazeret sayılamaz. O halde davalının mevzuata göre yaptığı fazla ödemeyi davacıdan talep etmesi doğrudur. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 27.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18536, Karar No: 2024/975, Tarih: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18536 E.  ,  2024/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/751 E. 2021/260 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muratlı Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2020 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karara karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç kastının bulunmadığına, paylaşımda yazdığı sözlerin eleştiri niteliğinde olduğuna, delil yetersizliğine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, sanığın ... isimli sosyal medya hesabından paylaşmış olduğu videoda " bakın beyler, Atatürk'e laf söyleyenin Allahını s...kerim bir, Atatürk e laf söyleyenin Allahını s...kerim iki, bu memleket Atatürk'ün sayesinde memleket kardeş, siz kimsiniz ya siz neyin hesabını yapıyorsunuz ulan, neyin hesabını yapıyorsunuz,....havla vela kuvvete Allahuatatürk, Allahuatatürk, kimsiniz lan kimsiniz oğlum, kimsizin. lan, çıkacaksınız karşıma çıkacaksınız lan, delikanlıysanız karşıma çıkacaksınız, kimsiniz lan, kimsiniz, memleketin anasını s..ttiniz, bana yemez kardeş, bana yemez,benim adım ..., ben cemal karadağın oğluyum, adam gibi adam, adam gibi adam ben bu adamın oğluyum

adamın oğluyum, bundan sonra varya hesapları hesapları tek tek sormayanın a..ına koyayım lan, Allahınızı s...cem, sizin Allahınız varsa ben ataistim lan ataistim, ben ataistim, siz müslümansanız ben değilim değilim, değilim, değilim lan” şeklinde konuşmasının olduğu ve bu şekilde halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme suçunu işlediğine ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde usule ve esasa aykırılık görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde usule ve esasa aykırılık görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üç fıkrasında üç ayrı suça yer verilmiştir. Maddenin birinci fıkrası ile halkın kin ve düşmanlığa alenen tahrik eylemi suç haline getirilirken ikinci fıkrası ile halkın bir kesimini alenen aşağılama, üçüncü fıkrası ile de halkın bir kesimini benimsediği dini değerlerden dolayı aşağılama suçları hüküm altına alınmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun oluşabilmesi için halkın, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesiminin diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa tahrik edilmesi gerekmektedir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun hareket unsuru ise, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri kamu barışını bozmaya elverişli bir biçimde alenen aşağılamaktır.

4. Sanığın ... hesabında olay ve olgular bölümünde yer alan ifadelerin bulunduğu videoyu paylaşmak şeklindeki eyleminin İslam dinince kutsal sayılan dini değerleri aşağılamaya yönelik olup 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamındaki suçu oluşturduğu, öğretmen olarak görev yapan sanık hakkında bağlı bulunduğu Tekirdağ İl Milli Eğitim Müdürlüğünce tepki gösterilip suç duyurusunda bulunulması da dikkate alındığında kamu barışını bozmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un birinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Bozma nedenine bağlı olarak suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kabul edilmesi ve bu suçun basit yargılama usulüne tabi olması nedeniyle bu hususun mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.