muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/262, Karar No: 2024/500, Tarih: 05.02.2024

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının edimini Hizmet Alım İhaleleri Genel Şartnamesinin 42., sözleşmenin 16., Teknik Şartnamenin 14.1 maddelerine uygun olarak yerine getirmediğini, davanın reddinin gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, yanlar arasındaki ihtilafın sözleşmenin yorumlanmasına ilişkin olduğu, özel ve teknik bir bir bilgiyi gerektiren ihtilaf bulunmadığı, 15.07.2014 tarihli "Özel Güvenlik Hizmet Alım Sözleşmesi” eki olan teknik şartnamenin "Araç, Gereç ve Donanım" başlıklı 14. maddesinde, davacı şirket tarafından sağlanması gereken araçlar, güvenlik personeline verilecek araç-gereç ve donanım, ... tarafından sağlanması gereken araç, gereç, cihaz ve ekipman vs. olmak üzere üç ayrı kategori içerdiği, çözülmesi gereken hususun teknik şartnamenin 14. maddesinde yer alan “tek tip”; “standarda uygun”; “tam” ve “yeni” kavramlarının sözleşmede hangi donanımları kapsadığına ilişkin olduğu, davacının özel güvenlik personeli için tedarik etmesi gereken malzemeleri süresinde temin edemediği, davacı tarafından temin edilmesi gereken araçların marka ve modelinin yani asgari teknik özelliklerinin sözleşmede ve şartnamede belirtilmediği, bu konudaki eksikliğin sözleşmenin amacı ve ekleri ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, davacıya verilen işin özel güvenlik işi olması, bu işin yapılırken aksamaya sebebiyet vermemesi için kullanılacak araç ve gereçlerin aksaklığa sebebiyet vermeyecek asgari niteliklere sahip olması gerektiği. dolayası ile “standarda uygun”; “tam” ve “yeni” kavramlarından davacı tarafından temin edilecek araçların yeni olmasının kastedildiği, yeniden kastedilen hususun sözleşmede açıklık olmaması nedeni ile 0 (sıfır) olarak anlaşılamayacağı ancak, ihalenin 2013 yılında yapıldığı göz önüne alındığında 2013 yılını aşan araçların bu kapsamda değerlendirilemeyeceği, mahkemece tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesine dayalı istirdat ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesine dayalı istirdat ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/806, Karar No: 2023/16051, Tarih: 14.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/806 E.  ,  2023/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2018/933 Esas, 2021/547 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2023 gün ve 2022/149190 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253/3 üncü maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir."Bu sorunun 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 253/3 üncü maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir

. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 253/3 üncü maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 267/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın iftira suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, hakaret suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında iftira suçundan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi sebebiyle, hakaret suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3 üncü maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253 üncü maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

...

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

...

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmayan ve aynı Kanun'un 267 nci maddesinde maddesinde düzenlenen iftira suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında iftira suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükümü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2018/933 Esas, 2021/547 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/127, Karar No: 2023/3628, Tarih: 08.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/127 E.  ,  2023/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/104 Esas, 2021/1236 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/112 E., 2019/353 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 1980 yılından bu yana ülke genelinde ve dünyada tahıl, bakliyat, kuru yemiş, yem ve yağlı tohumların tedariki, üretimi, depolaması ve ticareti alanlarında faaliyet gösterdiğini, Türkiye'nin en büyük tarım şirketleri arasında yer aldığını, TPMK kurumu nezdinde ''TİRYAKİ'' ve ''TİRYAKİ'' esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, tanınmış markalar olduğunu, davalının müvekkil şirketin tescilli markalarında esas unsur olan ''TİRYAKİ'' ibaresini iltibas yaratacak şekilde ''TİRYAKİ STEAK HOUSE'' markasını 29. ve 43. sınıflara giren emtialarda kullanılmak üzere tescili için davalı TPMK nezdinde 2018/12029 kod numarası ile marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marka tescil başvurusuna itiraz üzerine Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kısmen kabul edildiğini, ancak başvurunun tescil işlemlerinin kalan emtilar yönünden devamına karar verildiğini, kısmi ret kararı üzerine YİDK nezdinde itirazda bulunulduğunu itirazın reddedildiğini, davalı markasının müvekkilinin tanınmış ''TİRYAKİ'' markaları ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu, iltibas ihtimalinin mevcut olduğunu, arasında ilişkilendirme ihtimali bulunduğunu, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2018-M-11188 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun “TİRYAKİ STEAK HOUSE” ibaresinden oluştuğu, kapsamında çekişmeli dava konusunu oluşturan 29, 43. sınıftaki " Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri" mal ve hizmetlerinin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "tiryaki", "tiryaki", "tiryaki", "öztiryaki+şekil", "tiryaki+şekil", "öztiryaki", "tiryaki+şekil", "öztiryaki", "tiryakioğlu", "tiryaki", "tiryaki good people good earth", "tiryaki iyi insanlar bereketli topraklar" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 29, 30. sınıftaki "Kuru bakliyat. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler, Süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil). Kuru bakliyatlar yani fasulye, nohut, barbunya, bezelye, soya, yeşil mercimek, kırmızı mercimek, sarı mercimek, pirinç, keşkek, aşurelik buğday. Mercimek Bulgur." sınıflardaki emitanın yer aldığı, başvuru kapsamındaki çekişmeli 29, 43. sınıftaki mal ve hizmetlerinin itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür/benzer olmadıkları tespit ve kabul edildiği, markaların benzer olduğu 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6/5 koşullarının somut olayda oluşmadığı, davacının ticaret unvanı Tiryaki Agro Gıda San. ve Tic. A.Ş. olup ticaret unvanının çekirdek unsuru TİRYAKİ ibaresi olduğu, somut olayda davalının marka başvurusunun esaslı unsuru da TİRYAKİ olmakla birlikte davalının marka başvurusunun kapsamı 29. sınıf “Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.”ve 43. sınıf “Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri

. sınıf “Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri.”ve 43. sınıf “Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri.” şeklinde olduğu, davacının ticaret faaliyeti kapsamında söz konusu hizmetlerin de bulunduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmamasından ötürü 6769 sayılı Kanun'un madde 6/6 koşullarının oluşmadığı, davalı şahıs tarafından yapılan marka başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut veriler dosya kapsamında bulunmamakla ve markanın kullanılış amacı ve fonksiyonlarına aykırı bir şekilde, davacı veya iyi niyetli üçüncü kişileri baskı altında tutma, onlara şantaj yapma veya engelleme amacına ilişkin herhangi bir olgu ve olay söz konusu olmadığından, davalı şahsın kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hüküm kurmaya elverişli bulunmayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiğini, itirazlarına mesnet markaların kapsamında yer alan mallar ile dava konusu mal ve hizmetlerin benzer olduğunu, dava konusu markada 29. sınıfta yer alan "zeytin ve zeytin ezmeleri" emtiasının müvekkilinin markaları kapsamında yer alan "süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil)" emtiası ile, yine dava konu markada 29. sınıfta yer alan "yenilebilir bitkisel yağ emtiası ile" itirazlarına mesnet markaları kapsamında yer alan "bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağları dahil" emtiası ile dava konusu markada 29. sınıfta yer alan "kuru yemişler, fındık "emtiası ile müvekkiline ait markalar kapsamında yer lana "kuru bakliyat, nohut vb" emtiasının, dava konusu markada 29. sınıfta yer alan "yumurta ve yumurta tozları, fındık ezmesi" emtiasının da markaları kapsamında yer alan "süt ürünleri ve hayvansal kaynaklı sütler" emtiası ile benzer olduğunun açık olduğunu, söz konusu ürünlerin kahvaltı, akşam yemeği gibi öğünlerde tüketici tarafından sıklıkla kullanılan gıda ürünleri olduğu ve bu sebeple bu ürünler arasında işlev ve amaç bakımından benzerlik bulunduğunu, kahvaltılık ürünler içinde sayılabilecek bahsi geçen gıda ürünlerinin aynı tüketici grubuna hitap ettiğini, günlük tüketime konu anlık kararlar ile satın alınıp aynı reyonlarda yan yana satıldıklarını, ayrıca dava konusu başvuru kapsamında yer alan "zeytin, zeytin ezmeleri, yenilebilir bitkisel yağlar, salçalar, fındık ve fıstık ezmeleri yumurtalar v.b" emtiaları ile müvekkilinin markaları kapsamında yer alan "hayvansal kaynaklı sütler, bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri(tereyağı dahil" emtialarının aynı/benzer ihtiyaçları olan ve her yaştan tüketici kitlesine hitap eden gıda ürünleri olması nedeniyle de benzer olduğunu, diğer taraftan dava konusu markada yer alan "yumurta, zeytin, zeytin ezmesi, fındık ezmesi" mallarının "süt ve süt ürünleri" ile birlikte kullanımlarının ve tüketilmeleri çok yaygın olduğundan benzer kabul edilmesi gerektiğini, dava konusu marka kapsamında yer alan "hazır çorbalar, bulyonlar "emtiası ile mesnet markalarında yer alan "mercimek, bulgur, kuru bakliyat..." emtiası arasında hammade -mamul ilişkisi bulunduğundan benzer olduklarını, yine taraflar arasında görülen Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2018/141 E. sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu mahkemece 29. sınıfta yer alan "Hazır çorbala, bulyonlar, Kurutulmuş konservelenmiş, dondurulmuş pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar" ile 43

..." emtiası arasında hammade -mamul ilişkisi bulunduğundan benzer olduklarını, yine taraflar arasında görülen Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2018/141 E. sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu mahkemece 29. sınıfta yer alan "Hazır çorbala, bulyonlar, Kurutulmuş konservelenmiş, dondurulmuş pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar" ile 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması "hizmetlerinin müvekkilinin markaları kapsamında yer alan emtia ile benzer kabul edildiğini, öte yandan taraf markaları arasında yüksek derece benzerlik bulunduğundan mal ve hizmetler arasındaki düşük düzeyde benzerliğin iltibasa neden olacağını, davalının kötü niyetli olduğunu, davalı başvuru sahibinin hiçbir işletmesi bulunmamasına rağmen başta TİRYAKİ ibaresi olmak üzere birbirinden farklı ve alakasız pek çok marka başvurusu yaptığını, davalının müvekkilinin markalarından haberdar olmasına rağmen bu markaları ile benzer şekilde birden fazla marka başvurusunda bulunduğunu, 6769 sayılı Kanun'un 6/3 koşullarının oluştuğunu, müvekkilinin 1994 yılında kurulduğunu ve ana sözleşmesinde yer alan faaliyet konusunun dava konu mal ve hizmetlerde benzer olduğunu, aynı nedenlerle 6769 sayılı Kanun'un 6/6 maddesindeki koşullarında bulunduğunu, müvekkilinin TİRYAKİ ibareli markalarının tanınmış olduğunu, 6769 sayılı Kanun'un 6/5 koşullarında da oluştuğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.