muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5025, Karar No: 2024/6844, Tarih: 26.09.2024

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf tasarımlarında ortaklığı tespit olunan unsurların, çikolata ambalaj ürünlerinde genel anlamda kullanımı bulunan görsellere ve renklere ilişkin olduğu, “karamel” içerikli ürünlerde karamel rengi ile uyumlu bir rengin ambalajda kullanımının, bilgilenmiş kullanıcıya ürün içeriği hakkında mesaj verme kaygısı taşıdığı, keza yine iç dolgulu çikolatalarda karamelin yapısının, ürün kesiti alınarak ambalaj üzerinde gösteriminin de mutat bir uygulama olduğu, bunun dışında tasarımlarda kullanılan çikolata ürün görselleri, renklerin yerleştirilişleri, ambalajların genel mizanpajı bakımından iki tasarımın birbiri karşısında yeni olduğu gibi ayırt edici özelliklere de sahip oldukları, dava konusu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini öldüren başkaca bir görünüme rastlanmadığı, davaya konu tasarımın itiraza mesnet görsellere göre yeni ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde ayırt edici olduğu, ayrıca söz konusu tasarımın mutlak anlamda yeni de olduğu, davaya konu tasarımın karışıklık oluşturmayacağının tespit edildiği, davalı şirketin kötü niyetle hareket ettiği iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK tasarım kararının iptali ile tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14065, Karar No: 2016/11673, Tarih: 05.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/14065 E.  ,  2016/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.1993 tarih ve 1993/135 E. - 1993/180 K. sayılı ilamı ile kısıtlanmış, kendisine annesi ... vasi olarak atanmıştır. ... . İl Müdürlüğünce 30.06.2014 havale tarihli dilekçe ile kısıtlının bakım merkezine, vasisi olan annesinin huzurevine yerleştirildiği, vasinin psikolojik durumu itibarı ile vasilik görevini ifa edemeyeceği ihbarında bulunulmasının ardından kısıtlının annesinin vasilik görevine son verilmiş ve kaldığı kurumda öğretmen olarak görev yapan ...'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 14.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının kişisel bakım ve tedavisi için .... Engelsiz Yaşam ve Rehabilatasyon Merkezine yerleştirilmesi için izin talep etmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının .... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirilmesine izin ve yetki verilmesine, kısıtlı ...'ın yerleşim yeri adresi ".../..." olacağından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 8. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı ...'ın ... ilinde bir rehabilitasyon merkezine/bakımevine yerleştirilecek olması onun yeni bir yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığından yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından embesilite düzeyinde zeka geriliği hastalığı bulunan kısıtlının kendisi ile ilgilenen hafif mental retardasyon, atipik psikoz hastası olan ve ... ....İl Müdürlüğünce huzurevine yerleştirilen annesinden başka kimsesinin olmadığı ve 12.02.2014 tarihinden itibaren de .... Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6169, Karar No: 2014/12576, Tarih: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6169 E.  ,  2014/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2013 tarih ve 2012/630-2013/706 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından ... nezdinde tescil ettirilmiş bulunan "... ..." ibareli coğrafi işaretin bulunduğunu, davalı ... Gıda Mam. Tic. ve San. A.Ş. tarafından müvekkilinden izin alınmadan üretilen ve diğer davalı ...Ş. tarafından satışa sunulan "... ..." adlı ürünün ... tarafından tescil edilen ürünün özelliklerini taşımadığını, bu durumun coğrafi işaret hakkına tecavüz teşkil ettiğini belirterek müvekkilinin coğrafi işaretten doğan haklarına tecavüzün önlenmesine, ürünlere el konulmasına, 5.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Gıda Mam. Tic. ve San. A.Ş. vekili, bir haksız fiil ve mahreç işaretine saldırı bulunmadığını, davacının dava hakkının olmadığını, maddi zararın doğmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili tarafından ''... ... ... Piliç'' adlı ürününün satışına son verildiğini, müvekkili şirketin üretici firma olmayıp sorumluluğunun bulunmadığını, ... köftesinin kesin ve belirli bir tarifinin olmadığını, coğrafi işaret belgesinin korumaya layık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, davaya konu "... ... ...'' ibareli ürünün ... köfte mahreç işaretinin sicilde belirtilen standartlarının ve kalitesinin sağlanması bakımından belirtilen koşullara uyulmadan üretildiği ve satışa arz edildiği, davalıların eyleminin 555 sayılı KHK'nın 15. ve 24. maddeleri kapsamında coğrafi işarete tecavüz teşkil ettiği, BK'nın 42. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmede takdiren 5.000 TL maddi tazminatın uygun bulunduğu, manevi tazminat talebinin yasal koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların coğrafi işaret tescil belgesine tecavüz teşkil eden üretim, depolama, satış şeklinde olan tecavüzlerin durdurulmasına ve önlenmesine, coğrafi işarete tecavüz teşkil eder şekilde davalılar tarafından yapılan üretim, depolama ile satışta kullanılan ürünler ile broşürlere el konulmasına, 555 sayılı KHK'nın 26 maddesi kapsamında 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve maddi zararın tazminine ilişkin talep bakımından mahkemenin yaptığı araştırma sonucu 818 sayılı BK'nın 42. maddesi uyarınca tazminatın tayininde bir isabetsizlik olmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 256,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Gıda Mamülleri Tic. ve San. A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 316,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10745, Karar No: 2023/2736, Tarih: 16.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10745 E.  ,  2023/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/106 E., 2020/582 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.04.2013 tarihli ve 2013/8176 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın suça konu caminin doğu tarafında bulunan şadırvandan iki adet ve batı tarafında bulunan sebilden bir adet musluğu çaldığı" iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2013 tarihli ve 2013/296 Esas, 2013/367 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 07.06.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/633 Esas, 2015/757 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 168/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yukarıda anılan Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.01.2020 tarihli ve 2019/12891 Esas, 2020/1000 Karar sayılı ilâmıyla "gerekçesizlik" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/106 Esas, 2020/582 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; "hakkında verilen karara itiraz edip kararı temyiz etmek istediğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/106 Esas, 2020/582 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; "hakkında verilen karara itiraz edip kararı temyiz etmek istediğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 07.04.2013 tarihinde saat 17.00 sıralarında mezarlık içerisinde kablo yakan şahıslar olduğunun bildirilmesi üzerine, olay mahalline giden kolluk görevlileri sanık ... ve haklarında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilen ... ve ... ...'yı yakaladıkları ve olay mahallinde çok sayıda musluk ve vanayı ele geçirdikleri, sanık ve temyiz dışı sanıkların ele geçirilen iki adet ECA markalı musluğu ve bir adet markası belli olmayan musluğu suça konu ... Aslan camisinden çaldıklarının sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş. Tanık M.E.’nin iddiayı doğrulayan beyanları, 07.04.2013 tarihli Olay Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı ile Değer Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Ancak;

07.04.2013 tarihli değer tespit tutanağında; ECA markalı muslukların değerinin 20,00 TL; markası belli olmayan musluğun değerinin ise 5,00 TL olduğu belirtilerek suça konu çalınan muslukların toplam değerinin 25,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/106 Esas, 2020/582 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1713, Karar No: 2010/7558, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1713 E.  ,  2010/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2007 tarih ve 2006/284 - 2007/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın Antalya-Adıyaman arasında taşıma işinin davalı ...’e ait, diğer davalı ...’in sevk ve idaresindeki ...plakalı araç ile yapıldığını, kaza sonucu elmaların hasara uğradığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 7.467 YTL’nın ödeme tarihi olan 26.04.2006 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirkete sigortalı emtiaların kaza sonucu hasara uğradığı, araç sürücüsünün 8/8 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 7.467 YTL’nın ödeme tarihi olan 26.04.2006 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1-Dava Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...'in temyiz itirazına gelince, mahkemece, davalının 21.12.2006 tarihli duruşma günü mazeret dilekçesi göndermiş olması nedeniyle, mazeretin kabulüne, duruşma gününün kalemden öğrenmesine karar verilerek duruşma 22.02.2007 gününe bırakılmıştır. Belirlenen günde davalı duruşmaya gelmemiştir. Bilindiği gibi, bir davanın duruşmasına gelmeyen davalı tarafından mazeret dilekçesi verildiğinde, mahkemece mazeret dilekçesi ya reddedilir ya da kabul edilerek duruşma ileri bir tarihe bırakılır. Mazeret kabul edildiği takdirde yeni duruşma günü, davetiye masrafı verilmiş ise onunla, masraf verilmemiş ise tebligat yapılıp ileride davalıdan alınmak suretiyle mazeretli olan davalıya bildirilir. Çünkü işin mahiyetine ve mahkemenin türüne göre bir yargısal işlem ancak ya tefhim veya tebliğ ile sıhhat kazanır. O halde, mazeretli olduğu kabul edildikten sonra, duruşma günü kendisine bildirilmeyen davalının yokluğunda, hüküm tesis edilmiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 402.74 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7232, Karar No: 2011/428, Tarih: 20.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7232 E.  ,  2011/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 tarih ve 2005/773-2008/797 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... ...’ın müvekkiline ait olmayan sahte bir imza ile müvekkilinin davalı kooperatifteki ortaklığını devraldığını, davalıların yaptıkları işlemin haksız ve usulsüz olduğunu ileri sürerek, yapılan devir işleminin iptali ile ortaklığın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkilinin sıhri hısım olup, davaya konu kooperatif ortaklığının müvekkiline devri konusunda tarafların anlaştığını, o tarihlerde İstanbul dışında yaşayan davacının imzaladığı devir sözleşmesini müvekkilinin eşi olan ağabeyi ...’a gönderdiğini, bu belgenin müvekkili tarafından da imzalanmak suretiyle davaya konu ortaklık hakkının 30.03.1998 tarihinde müvekkiline geçtiğini, devre ilişkin belgedeki imzanın davacıya ait olduğu inancıyla devir bedelinin ödendiğini ve devirden sonra kooperatifin tüm ortaklık yükümlülüklerinin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, bu davanın müvekkili ile davacının ağabeyinin boşanmasından sonra haksız olarak açılmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, müvekkilinin olayda bir kusur ve usulsüzlüğünün olmadığını savunarak, davanın müvekkili kooperatif yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda devir sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılmış olduğu, davacının sözleşmedeki imzayı inkar ettiği, davacının inkar ettiği imza üzerinde yaptırılan inceleme sonucu imzanın davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, bu durumda davacının davalı kooperatifteki ortaklık payını davalı ...’na 30.3.1998 tarihli devir temlik sözleşmesi ile devrinin geçersiz olduğu, davacının hala davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar vermek gerektiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile davacı ...’ın davalı kooperatifteki ortaklık payını davalı ... (...’a) 30.03.1998 tarihli devir temlik sözleşmesi ile devrinin geçersiz olduğunun ve davacının hala davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait kooperatif ortaklığının davalı ...’na devri işleminin geçersiz olduğu iddiasıyla anılan davalıya yapılan devir işleminin iptali ile ortaklık hakkının davacıya ait olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacıya ait kooperatif ortaklığının davalı ...’na devrine ilişkin olarak yapılan devir sözleşmesinde davacıya atfen atılmış bulunan imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiştir. Ancak, sahte imza ile düzenlenmiş bu devir sözleşmesi 30.03.1998 tarihli olmasına rağmen davacının bu devrin geçersizliğini ilk kez davadan kısa süre önce davalı kooperatife göndermiş olduğu 01.03.2005 tarihli ihtarname ile ileri sürdüğü anlaşılmıştır. Davalı ... yaptığı savunmada, davacıya devir bedelinin ödendiğini, devirden sonra kooperatife karşı tüm yükümlülüklerin kendisi tarafından yerine getirildiğini, yıllar geçtikten sonra davacının imza inkarında bulunmasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu belirtmiştir. Buna göre, devir sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olmadığı anlaşılmış ise de davalı kooperatifin sürekli olarak aidat toplayan bir kooperatif olup olmadığı, devirden sonraki aidat ödemelerinin kimin tarafından yapıldığı, davalının davacıya devir bedelini ödeyip ödemediği, genel kurullara kimin katıldığı, devirden sonraki tarihte davacının kooperatifle bağlantısını sürdürüp sürdürmediği hususlarının incelenerek sonucuna göre kooperatife karşı yükümlülüklerin davalı ... tarafından yerine getirilmiş olduğu, davacının kooperatifle bir ilgisinin kalmadığının anlaşılması halinde davacının imza sahteliğini yıllar sonra ileri sürmesinin TMK’nun 2 nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık oluşturup oluşturmadığı hususunun değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.