muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3423, Karar No: 2024/9790, Tarih: 07.11.2024

2.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği cihetle, soruşturmada etkin pişmanlık ihtaratı yapılmayan sanığa bu kapsamda gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde cezasında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, indirim oranının 1/3 olarak bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılması ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4256, Karar No: 2014/7661, Tarih: 18.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4256 E.  ,  2014/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2013 gün ve 2012/97-2013/21 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.11.2013 gün ve 2013/7198-2013/21468 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ... Rıfat Işıl’ın davalı ... şirketinin hissedarlarından olup 2 adet kurucu hisse senedinin sahibi olduğunu, davalı şirketin 31.03.2010 tarihinde gerçekleştirdiği genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulunun teşekkülüne ilişkin kararın TTK hükümlerine aykırı olduğunu, anonim şirketlerde pay sahibi tüzel kişilerin yönetim kurulunda birden fazla üyelik alamayacaklarını, alınan kararın yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, yapılan işlemin butlan ile malul olduğunun ve şirketin bu nedenle aslen organsız olduğunun tespiti ile şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 27.11.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3413, Karar No: 2025/1449, Tarih: 04.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3413 E.  ,  2025/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2014 Esas, 2024/335 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/78 E., 2021/315 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı şirket vekili ve duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/65119 sayılı “... Otomasyon & Bilişim Teknolojileri” ibareli marka başvurusunun, müvekkili adına tescilli ve tanınmış “...” ibareli markalarıyla görsel ve işitsel açılardan ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, taraf markalarında ortak olan “...” ibaresinin, markalarda esas unsur olarak yer aldığını, 07, 09, 35, 40, 42, 44 ve 45. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan dava konusu başvurudan, itiraz sonucu çıkartılan emtiadan sonra geriye 35, 44 ve 45. sınıflara giren hizmetlerin kaldığını, halbuki bu hizmetler açısından da markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalının marka başvurusunun müvekkilinin seri markaların içine sızabileceğini, huzurdaki davada davalının markasının hükümsüzlüğü de talep edildiğinden müvekkilinin tüm markalarının kapsamı ele alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini, müvekkilinin ticaret unvanının çekirdeği konumundaki “...” ibaresinden doğan bir hakkının da olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin tanınmış markaların itibarını zedeleyebileceğini, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli yapıldığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-396 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının YİDK kararının iptali istemiyle açtığı davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, işbu davada davacının itirazlarına dayanak olarak sadece 2012/111602 sayılı markasının kaldığını, bu marka ile müvekkili başvurusunun birbirlerine benzemediğini, markalarda kullanılan renklerin ve davalının markasındaki diğer kelime unsurlarının işaretleri yeterli ölçüde farklılaştırdığını, markaların benzer emtiaları kapsamadığını, davacının markalarını, müvekkili başvurusu kapsamındaki mal ve hizmetlerde kullandığını ispatlayamadığını, müvekkili şirketin ortaklarının “...” soyadını taşıdıklarını, bu kişilerin kendi soyadlarını ticaret hayatında kullanmalarından men edilemeyeceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, karşılaştırılan markalar arasında kısmen bir benzerlik varsa da dava konusu başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetlerle, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik görülmediğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü koşullarının da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile YİDK kararının iptali istemine konu davalı şirkete ait marka kapsamındaki hizmetlerin “İş güvenliği konularında danışmanlık hizmetleri. Sosyal ağ oluşturma hizmetleri” olduğu, dava konusu marka kapsamında yer alan bu hizmetler ile itiraza mesnet gösterilen davacıya ait markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığı, karşılaştırılan bu markalar arasında ilgili tüketici kesimi nezdinde SMK'nın 6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi olmadığı, davacının ticaret unvanını fiilen kullandığını ispatladığı “helva, tahin, reçel, bal” malları ile aynı veya benzer mal/hizmetler olmadığından, somut olayda SMK'nın 6/6 hükmü koşullarının da oluşmadığı, kötüniyet iddiasına dayalı istemlerin yerinde görülmediği, davacı vekilinin aynı zamanda davalı şirkete ait 2018/65119 sayılı markanın tüm hizmetler bakımından hükümsüz kılınmasını da talep ettiği, dava konusu markanın 35, 44 ve 45. sınıf bir kısım hizmetler bakımından 03.04.2020 tarihinde tescil edildiği, davacıya ait 97999, 187729, 2007/29062 sayılı markaların kapsamında kalan ve kullanım külfeti yerine getirilen “helva, tahin, reçel, bal” malları ile dava konusu marka kapsamında yer alan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, tatlılar, tahin, bal, arı sütü, propolis, pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri arasında benzerlik bulunduğu, davalının markasının kapsamına alınmak istenen, 35. sınıftaki diğer hizmetler ile 44 ve 45. sınıflara giren hizmetlerin, davacının markalarının kullanım külfetinin yerine getirildiği gıda emtiaları arasında ise bir benzerlik/türdeşlik olmadığı, davacıya ait 2006/57257 ve 2012/111602 sayılı markaların ileri sürülen kullanmama def'ine karşılık olarak, tescilli olduğu emtia bakımından ciddi surette kullanıldığının ispatlanamadığı, dolayısıyla bu markaların SMK’nın 6/1 hükmü uyarınca yapılacak iltibas değerlendirmesinde aynı Kanun’un 25/7 hükmü kapsamında hükümsüzlük iddiasına mesnet olamayacağı, davacıya ait 97999, 187729 ve 2007/29062 sayılı markaların esas unsuru ile dava konusu markanın esas unsurunun müşterek olarak “...” kelimesinden oluştuğu, bu nedenle markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerlik bulunduğu, davacıya ait “..

...” kelimesinden oluştuğu, bu nedenle markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerlik bulunduğu, davacıya ait “...” markalarının tanınmışlık mertebesine ulaştığı söylenemeyeceğinden SMK’nın 6/5 hükmü koşulunun somut olayda oluşmadığı, aynı Kanun’un 6/6 hükmü uyarınca, davacının ticaret unvanı ile davalı markası arasında “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, tatlılar, tahin, bal, arı sütü, propolis, pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından iltibas tehlikesi bulunduğu, salt “...” ibareli marka tescil başvurusunun ticari dürüstlük kurallarına aykırı olduğunun söylenemeyeceği, yine davalı şirketin salt davacının ticari faaliyetlerini baltalama, şantaj veya haksız kazanç elde amaçlı, genel olarak dürüst ticari uygulamalara aykırı olarak dava konusu marka tescil başvurusunda bulunduğu hususuna ilişkin olarak somut olgu bulunmadığından kötüniyet iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle YİDK kararının iptali isteminin reddine, dava konusu 2018/65119 sayılı markanın “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, tatlılar, tahin, bal, arı sütü, propolis, pekmez mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince katılma yoluyla ve davalı vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davanın YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğüne ilişkin olduğu, bu haliyle HMK'nın 110. maddesinde düzenlenen davaların yığılması halinin bulunduğu, her bir davanın ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince YİDK kararının iptaline yönelik davanın reddine, marka hükümsüzlüğü istemli davanın ise kısmen kabulüne karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, davalı şirketin ise yalnızca hükümsüzlük davası yönünden istinaf kanun yoluna gittiği, davacı vekilinin, hükümsüzlük davasının davalı şirketçe istinaf edilmesi üzerine katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvurduğu gözetildiğinde, bu istinafın YİDK kararının iptali istemli davada verilen karara teşmil edilemeyeceği, dolayısıyla istinaf incelemesinin yalnızca hükümsüzlük davasında verilen kararla sınırlı olarak yapılabileceği, davacının itirazına mesnet markalarının “helva, tahin, reçel, bal” malları üzerinde kullanıldığının ispatlandığı gözetildiğinde, bu mallarla dava konusu marka kapsamında yer alan ve İlk Derece Mahkemesince benzer kabul edilen hizmetler arasında benzerlik olduğu, anılan hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 hükmü koşullarının oluştuğu, aynı hizmetler yönünden SMK'nın 6/6 hükmü koşullarının da somut olayda bulunduğu, bunun dışında dava konusu marka kapsamında kalan hizmetler yönünden anılan madde koşullarının gerçekleşmediği, dava konusu markanın kötüniyetli tescil ettirildiğinin de ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili ile davalı şirket vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 04.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1368, Karar No: 2023/4439, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1368 E.  ,  2023/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1746 E., 2016/1178 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/1746 Esas, 2016/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.04.2021 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."Sanığın kendisine ait iş yerini, katılana kiraya verdiği, işyerinde kokoreç satıldığı ve gece geç saatlere kadar açık olması nedeniyle, sanığın katılanı s polise şikayet ederek rahatsızlık verdiği, söz konusu ihbar ve şikayette, işyerinin üst katında oturan sanığın, gürültü nedeni ile rahatsız olduğunu bildirerek yaptığı, TCK'nın 123/1 maddesi kapsamında, sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğunun kabul edilemeyceği, sanığın sırf katılanı rahatsız etmek amacıyla huzur ve sükununu bozmak kastıyla şikayette bulunduğunun tespit edilemediği, 123/1 maddesi kapsamında hukuka aykırı davranış, telefon edilmesi, gürültü yapılması hususunda ısrarın saptanamadığı, dolayısıyla suçun yasal unsurlarının oluşmadığı göz önüne alınarak sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

2.Sanık savunmasında ''Müşteki ile dükkan kirası anlaşması yapmıştık. İş yerinde köfte satılacağını normal saatler içerisinde ticari faaliyette bulunacağını söyleyerek anlaşmamızı yapmıştık. Ancak bu anlaşmaya uymayıp orada kokoreç satışına başladılar dolayısıyla akşam geç vakitlere kadar faaliyette olmaya başladı. Gelen müşterilerin saat itibariyle gürültüleri rahatsızlık vermeye başladı. Benim dışımdaki diğer komşular ve kiracılar da bu konuda rahatsızlık duymuşlardır. Bende bu sebeplerle rahatsız olduğum için polisi arıyordum. Bazen tartışmalarında yaşandığına şahit oluyordum. Bu sebeplerle polise şikayetlerde bulunmuştum. '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan beyanında ''Olay sebebiyle şikayetçiyim, davaya müdahil olmak istiyorum. Benim sanık ile yapmış olduğum kira sözleşmesinde iş yerinde kokereç satılamayacağına dair bir sınırlama yoktur, belediyeden aldığım ruhsatta da köfte ve kokereç satışı yazmaktadır. İş yeri önüne yaptırdığım gölgeliklerin direklerinin yerini dahi sanık kendisi gösterip tarif etmiş olmasına rağmen bunları yaptıktan sonra beni belediyeye şikayet ederek ruhsat almamı dahi geciktirmiştir. İlk başlarda gece bir ikiye kadar çalışmamız oluyordu. Ancak ruhsat tarihinden sonra ruhsattaki 12 saatine uymaktayız. Bu tarihe kadar iş yerimizde herhangi bir kavga yaşanmamıştır. 3-4 kez polis gece iş yerime gelerek kavga olduğunu söylemişti, halbuki böyle bir olay yoktur. Bu yapılan benim ticari faaliyetimi de olumsuz etkilemektedir. Eklemek istediğim bir şey daha var. Bacamız çalışmamaya başlamıştı, bir usta buldurup baktığımızda bacanın içine köpük ve poşet sıkıştırıldığını gördük. Çatı katı kilitlidir buraya sanık ulaşabilir, biz de çatının anahtarı yoktur. Şikayetim devam etmektedir. '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın evinin alt katındaki katılanın işlettiği kokoreç dükkanındaki gürültü nedeni ile polise şikayette bulunmasında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun yasal unsuru olan ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Somut olayda, sanığın evinin alt katındaki katılanın işlettiği kokoreç dükkanındaki gürültü nedeni ile polise şikayette bulunmasında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun yasal unsuru olan ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/1746 Esas, 2016/1178 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8732, Karar No: 2014/3884, Tarih: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8732 E.  ,  2014/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/183975

MAHKEMESİ : Bulancak Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2011

NUMARASI : 2010/349 (E) ve 2011/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddia, dosya içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları ile mağdurlar ve tanık anlatımlarına göre; dolmuşçu olan mağdur Tamer'in aracından kaybolan montunun sanık tarafından alınmış olabileceği düşüncesini tanık Hüseyin'e söylemesi ve tanığın sanığı durumdan haberdar etmesi üzerine sanığın sinirlenip tanık ile mağdur Tamer'i yüzleştirmesi sırasında Tamer'in Hüseyin'in yanlış laf aktarmasına kızıp üzerine yürümesi ile başlayan kavga olayında önce sanığın bıçakla mağdur Tamer'i ve araya giren diğer mağdur Fatih'i yaraladığı, olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerindye görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.