muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1103, Karar No: 2016/441, Tarih: 22.11.2016

Eylemlerin gerçekleşme şekli ve suçun sübutu yönünden uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu mu, yoksa nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

01.02.2012 günü saat 15.30 sıralarında Erzurum ili Cumhuriyet Caddesinde, mağdurlar ... ve ... ile inceleme dışı mağdur ...'ün kesici delici alet ile yaralandıklarının kolluk kuvvetlerine bildirildiği, çevrede bulunan güvenlik kameralarından tespit edilen görüntülerden sanığın açık kimliğinin belirlendiği, olaydan bir gün sonra yakalanan sanığın suçta kullandığını belirttiği döner bıçağını görevlilere teslim ettiği,

Sanıktan teslim alınan sırtı ve ucu künt, oluksuz, tek ağızlı, kesici kısmı 49 cm, toplam uzunluğu 63 cm olan dönerci ve benzeri meslek gruplarınca kullanılan bıçağın yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı,

Mağdur ... hakkında düzenlenen adli raporda; sağ el 2. parmakta ve sağ üst kol arka yüzde 3 cm'lik yüzeysel kesiler bulunduğu, mevcut yaraların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun,

Diğer mağdur ... hakkında düzenlenen raporda ise; parietooksipital bölgede yaklaşık 4-5 cm'lik saçlı deri kesisi bulunduğu, bu yaranın da basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun,

Sanık hakkında olaydan 1 gün sonra düzenlenen adli raporda, bedeninde herhangi bir darp cebir izinin bulunmadığı, kanında alkol tespit edilmediğinin

Bildirildiği,

Sanığın sevk edildiği Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesi ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporlarda, suç tarihinde sanığı bulunduğu nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin cezai sorumluluğunun tam olduğunun mütalaa edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... soruşturma evresinde; onyedi yaşında ve lise öğrencisi olduğunu, olay günü Çaykara Caddesi üzerinde yürüdüğü esnada sanığın üzerine doğru gelerek "hayırdır, ne bakıyorsun" deyip belinden sallama tabir edilen bir bıçak çıkardığını, bıçakla başına vurduğunu, ne olduğunu anlamadığını, daha sonra sanığın elinde bulunan bıçağı kendisine doğru sallamaya devam ettiğini, Dumlu Alışveriş Merkezine doğru kaçtığını, arkasına baktığında sanığı göremediğini,

Mahkemede ise; sanığın, kafasına döner bıçağı ile vurduğunu, kaçmaya çalışırken bir kez de sırtına vurduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu, temyiz aşamasında ise şikayetinden vazgeçtiğini,

Mahkemede ise; sanığın, kafasına döner bıçağı ile vurduğunu, kaçmaya çalışırken bir kez de sırtına vurduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu, temyiz aşamasında ise şikayetinden vazgeçtiğini,

Mağdur ... soruştura evresinde; onaltı yaşında ve lise öğrencisi olduğunu, olay günü Çaykara İş Merkezinin yanında yürüdüğü sırada, kendisine doğru gelen ve daha önceden tanımadığı sanığın "hayırdır, ne bakıyorsun" diyerek belinden sallama tabir edilen bıçağı çıkarıp sırtına, sağ koluna ve sağ eline üç darbe vurduktan sonra Çaykara Caddesine doğru koşmaya başladığını, kendisinin durumu yakınlarda bulunan trafik ekibine haber verdiğini,

Mahkemede ise; sanığı tanımadığını, yolda yürüdüğü sırada herhangi bir davranışı olmamasına rağmen sanığın kendisini kolundan yaraladığını, kaçmaya başladığını, sanığın kendisini kovalamadığını ve tekrar saldırmaya kalkışmadığını, sanıktan şikayetçi olmadığını,

Tanık ...; amcasının oğlu olan sanığın, Erzurum otogarında işletmeciliğini yaptığı büfede çalıştığını, suçta kullanılan bıçağın kendi işyerine ait olmadığını, bu tarz bıçakların Erzurum'da gençler arasında yaygın olarak kullanıldığını, olaydan bir gün sonra işyerine gelen sanığın bir kavgaya karıştığını söylemesi üzerine polise haber verdiğini,

İnceleme kapsamında bulunmayan katılan ...; olay günü evine giderken, sanığın elinde bulunan döner bıçağını aniden kafasına doğru salladığını, başının iki yerinden yaralandığını, sanığın gittiğini düşündüğü sırada geri gelerek elindeki döner bıçağını yüzüne doğru tekrar salladığını, yüzünü korumak için eliyle yüzünü kapadığı sırada sol elinden de yaralandığını,

Beyan etmişlerdir.

İnceleme kapsamında bulunmayan katılan ...; olay günü evine giderken, sanığın elinde bulunan döner bıçağını aniden kafasına doğru salladığını, başının iki yerinden yaralandığını, sanığın gittiğini düşündüğü sırada geri gelerek elindeki döner bıçağını yüzüne doğru tekrar salladığını, yüzünü korumak için eliyle yüzünü kapadığı sırada sol elinden de yaralandığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; olay günü işyerinden çıktığını, döner kesmek için kullandığı bıçağı da yanına alarak Gürcükapıda bulunan Taşhan'a gittiğini, bıçağı bileyletmek için orada bıraktığını, buradan da Erzurum Kalesine çıktığını, yanına 4-5 tane bira aldığını, biraları içtiğini, ismini vermek istemediği sözlüsünün telefonla araması üzerine yanına gittiğini, parkta buz heykelleri ile fotoğraf çekindiklerini, tanımadığı 2-3 kişinin kendisine laf attıklarını, sözlüsü yanında olduğu için bu kişilere cevap vermediğini, sözlüsünü gönderip bıçağı bileyletmek için bıraktığı yere döndüğünü, bıçağı alıp Erzurum Kalesine çıktığını, kalan birasını içtiğini, kendisine laf atılan parka tekrar geldiğini ancak parkta kimsenin bulunmadığını, bıçağı montunun koluna sokarak Cumhuriyet Caddesinden aşağı yürümeye başladığını, Çaykara İş Merkezinin yanında kendisine laf atan şahıslardan birini gördüğünü, bu şahsa elinde bulunan bıçağı bir kez salladığını, vurmak ya da yaralamak için saldırmadığını, amacının korkutmak olduğunu, mağdurun yaralanıp yaralanmadığını veya yere düşüp düşmediğini görmediğini, bu şahsın kendisine herhangi bir fiziki eylemde bulunmadığını ancak küfür tarzında bir şeyler söylediğini, bıçağı salladıktan sonra elinde bıçakla Çaykara Caddesinden aşağıya doğru kaçtığını, teslim olmayı düşündüğünü, Simit Konağı önünde kendisine laf atan şahıslardan birisini daha gördüğünü, bu şahsa da elindeki bıçağı birkaç kez salladığını, yaralayıp yaralamadığını veya bıçağı bu şahsın neresine doğru salladığını hatırlamadığını, bu şekilde iki kişiyi yaraladığını, üçüncü bir şahsa bıçak sallayıp sallamadığını da hatırlamadığını, bıçak sallamak suretiyle korkuttuğu şahısları tanımadığını, kendileri ile geçmişe dayalı husumetinin olmadığını, sözlüsü ile gezerken laf attıkları için böyle bir eylemde bulunduğunu, laf atan şahısların bıçakla saldırdığı şahıslar olup olmadıklarından da emin olmadığını, bu şahıslara benzettiği için mağdurlara karşı böyle bir eylemde bulunduğunu, pişman olduğunu savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde; “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden kaynaklanmalıdır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden kaynaklanmalıdır.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna sübjektif unsur denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 765 sayılı TCK'nun yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup, kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nun teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 gün ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kıstas manevi unsurun farklılığına dayandığından, çözülmesi gereken konu sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.07.2003 gün ve 196-212, 30.09.2003 gün ve 226-229, 08.07.2008 gün ve 88-184, 31.03.2009 gün ve 248-82 ile 18.02.2014 gün 325-73 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesi sırasında; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânının olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmaktadır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay günü alkollü olan sanığın, Erzurum il merkezinde, yoğun yaya trafiğinin bulunduğu Cumhuriyet Caddesinden Çaykara Caddesine doğru yürüdüğü sırada, karşı yönden gelen mağdur ...'e herhangi bir sebep göstermeksizin “hayırdır ne bakıyorsun” diyerek sataştıktan sonra toplam uzunluğu 63 cm olan döner bıçağı ile başına bir kez vurup saçlı deride 4-5 cm ebadında kesi oluşturarak, mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, kaçan mağduru takip etmeyip aynı cadde üzerinde yürümeye devam ettiği ve Çaykara İş Merkezinde bulunan ....Pastanesinin önünde, bu kez diğer mağdur ...'a elindeki döner bıçağını sallayıp sağ kolundan ve sağ elinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, buradan kaçan sanığın inceleme dışı katılan ...'ü de yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra eylemlerine son verdiği ve bir gün sonra yakalandığı olayda; sanıkla mağdurlar arasında önceden herhangi bir tanışıklık ve husumet bulunmaması, sanığın olayda kullandığı alet her ne kadar öldürmeye elverişli ise de; mağdur ...'e tek, ...'a ise sağ kol ve sağ elde olmak üzere iki darbe vurması, mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması, sanığın ciddi bir engel neden bulunmamasına karşın mağdurlara yönelik eylemlerini devam ettirmekte ısrarcı olmaması ve eylemlerine son vererek olay yerlerinden uzaklaşması, farklı ortamlarda ve değişik zamanlarda gerçekleştirilen eylemlerde kasıt birlikteliğinin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın her iki mağdura yönelik eylemlerinin kasten yaralama olarak kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin hükümler yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "sanığın eylemlerinin nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu" düşüncesiyle itirazın reddi yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2014 gün ve 618-2698 sayılı onama kararının, sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin hükümler yönünden KALDIRILMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; "sanığın eylemlerinin nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu" düşüncesiyle itirazın reddi yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2014 gün ve 618-2698 sayılı onama kararının, sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin hükümler yönünden KALDIRILMASINA,

3- Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 gün ve 123-33 sayılı hükmünün, sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6339, Karar No: 2013/550, Tarih: 21.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6339 E.  ,  2013/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ve ... ile Hazine... (...) Belediye Başkanlığı ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.02.2012 gün ve 770/68 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak bir parça tapusuz taşınmazın adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Diğer davalılardan davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, davaya karşı bir diyeceğinin olmadığını bildirmişitir. Davalı Belediye Başkanlığı ise yargılama oturumlarına katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 16.02.2009 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 16.476,63 m2’lik taşınmazın davacılar adına 1/2 hisseyle tapuya yeni parsel numarasıyla tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine vekili ve... Belediye Başkanlığı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

... Kadastro Müdürlüğü'nün 21.03.2007 tarihli cevabi yazısından; çekişme konusu taşınmazın 1964 tarihinde başlayan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakıldığı anlaşılmıştır, fakat, bu cevapta hangi nitelikte tespit dışı bırakıldığı belirtilmemiştir. 03.06.2008 tarihinde mahallinde keşif yapılmıştır. Keşifte görevlendirilen Ziraat Yüksek Mühendisi... 10.06.2008 tarihli raporunda; ''dava konusu taşınmazın çevresinin taş ve kayalarla kaplı dalgalı topoğrafik yapıda ve üzerinde geven kekik, yabani diken gibi merayı karakterize eden geniş bir arazinin olduğunu, bu ortam içinde bulunan talep konusu yerin ise kumlu-tınlı toprak yapısında, nispeten taşlık, altı kayalık, batı doğu yönünde % 3-5 eğimli olduğu, dava konusu yer dışındaki tescil harici bırakılan yerlerde ise toprak altının kayalık, toprak üstünün taşlık ve seyrek olarak merayı karakterize eden bitkilerle kaplı olduğunu, toprak kullanım sınıflandırılmasında 4-5 arazi grubuna girdiğini, erozyona uygun toprak altı geçirgenliği iyi olmayan, rutubet tutma kapasitesi zayıf ve altı kayalık bir yapı

gösterdiğini, dava konusu taşınmazın da genel vasıflarını belirttiği küçük bir adacık olarak kaldığını, sınırları belirsiz, sürülerek genişletilmeye uygun, tescil harici bırakılan taşınmazın bütünlüğünü bozar şekilde, tarımsal üretim amacıyla kullanılması ekonomik olmayan, hali arazi niteliğinde, sınırları belirsiz, bulunduğu ortamın bütünlüğünü bozar şekilde tescil harici araziden açma, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu'' belirtmiştir.

gösterdiğini, dava konusu taşınmazın da genel vasıflarını belirttiği küçük bir adacık olarak kaldığını, sınırları belirsiz, sürülerek genişletilmeye uygun, tescil harici bırakılan taşınmazın bütünlüğünü bozar şekilde, tarımsal üretim amacıyla kullanılması ekonomik olmayan, hali arazi niteliğinde, sınırları belirsiz, bulunduğu ortamın bütünlüğünü bozar şekilde tescil harici araziden açma, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu'' belirtmiştir.

Hal böyle olunca, bilimsel verilere uygun uzman bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken takdiri delillerle kabulü yerinde olmamıştır.

Davalı Hazine ile Kocasinan Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları açıklanan sebeplerle yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Kocasinan Belediye Başkanlığı'na iadesine 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5054, Karar No: 2015/1011, Tarih: 19.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5054 E.  ,  2015/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici şirket ile davalı arsa sahipleri arasında gayrimenkul satış vaadi ve inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı arsa sahiplerinin çeşitli zorluklar çıkararak müvekkilinin edimlerini yerine getirmesine engel olduklarını, bu şartlar altında sözleşmenin sürdürülmesine olanak kalmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile 10.000,00 TL mahrum kalınan bedelin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine ilişkin kararın Dairemizin 24.01.2013 gün ve 2012/5784 E., 2013/375 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı vekiline dava dışı arsa maliki ... hakkında dava açıp bu dosyayla birleştirilmek üzere süre verildiği, ancak davacı vekilinin üç duruşmaya mazeretli olarak katılmadığı, son duruşmaya ise iştirak etmediği, mazerette bildirmediği ve verilen ara kararını yerine getirmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5101, Karar No: 2018/556, Tarih: 12.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5101 E.  ,  2018/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz talep eden vekili, karşı taraf ile müvekkili arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalara dayalı borcun ödenmediğini, davalı tarafın icra takibine itirazında gerekçe olarak ödeme emri ile muavin kaydının tebliğ edilmediğine dayandığı, faturalara ilişkin itirazının bulunmadığını belirterek mevcut alacağının tehlikeye düşmemesi için davalının tüm malvarlığı ile üzerine kayıtlı bulunan taşınır ve taşınmaz malları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, karşı taraf davalı-borçlunun takibe dayanak muavin hesap dökümünü kabul etmediği, davacı tarafça sunulan irsaliyeli faturaların bir kısmında teslim alan imzasının bulunmadığı, İİK 257 maddesindeki alacağın yaklaşık ispat koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, karar ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10748, Karar No: 2017/532, Tarih: 16.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10748 E.  ,  2017/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 gün ve 2016/132 E. 2016/157 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.