muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5619, Karar No: 2023/5374, Tarih: 18.09.2023

B. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/1253 Esas, 2021/1336 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, "suça iştirakin niteliği yönünden" Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2677, Karar No: 2013/4670, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2677 E.  ,  2013/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12884, Karar No: 2019/10554, Tarih: 16.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12884 E.  ,  2019/10554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nın 96/1. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta; yasada eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aynı evde birlikte yaşadıkları mağdurlara yönelik, farklı tarihlerde gerçekleşen, ancak sistematik ve süreklilik arz edecek biçimde olmayan "o.pu, a.na koyayım, g.tune koyayım" ve "seni öldürüm, seni linç ederim” şekindeki hakaret ve tehdit içerikli sözler söylemesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK.nın 125/1 ve 43. maddelerinde düzenlenmiş olan zincirleme hakaret ve aynı yasanın 106/1-1., 43. maddelerinde düzenlenmiş olan zincirleme basit tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeler ile eziyet suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi;

Değişen suç vasfına göre de; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olduğundan, mağdurların kovuşturma aşamasında şikayetlerinden vazgeçmiş olduklarını beyan etmeleri karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 73/6. maddesi gereğince sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu

sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olmakla sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3194, Karar No: 2014/20768, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3194 E.  ,  2014/20768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/878-2013/521

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .. ili .. İlçesi, .. köyü, 513 parsel ile Tekeli köyünde bulunan 99 ada, 13,22,23 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki 4 adet seranın maliki olduğunu, bu seralara roka üretimi yapmak için davalıdan roka tohumu satın alıp serasına ekim yaptığını, ürünün çıkmaya başlaması üzerine çıkan ürünün herzaman ektiği roka bitkisi olmadığının anlaşıldığını,davalının ilgilenmemesi üzerine Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/42 D.iş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdığını, hatalı roka tohumu nedeniyle uğradığı zararın 6.500 TL olarak tespit edildiğini belirterek 6500 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıya, tohumların ambalajlanmasına ilişkin yönetmelikte öngörülen şekilde çuval muhafazalı ve etiketli tohumu sattığını bu nedenle kusurlu bir davranışının sözkonusu olmadığını, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının tohum üretim işleri ile uğraşmadığı, standartları ve saklama şekilleri belirlenen tohumların bayii olarak satışını yaptığını, bu şekilde davacıya satılan roka tohumlarından deli roka olarak tabir edilen piyasa ve ekonomik değeri bulunmayan ürünlerin çıktığı anlaşılmış olup davacı tarafından ekilen tohumlardan farklı ürün çıkması olayında davalıya yüklenecek bir kusurun bulunmadığı davalı tarafından satılan tohum ile davacının uğradığı zarar arasında illiyet bağının kesin olarak tespit edilemediği kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan roka tohumu olarak satın aldığı tohumları seralarına diktiğini, ürünün çıktığında roka olmadığının anlaşıldığını ileri sürerek uğradığı zararın tahsilini istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, tohum sattığını kabul etmiş kusurunun olmadığını savunmuştur. Mahkemece, satılan tohum ile davacının uğradığı zarar arasında illiyet bağının kesin olarak tespit edilemediğinden bahis ile davanın reddine karar verilmiş isede davacı ile davalı arasında tohum alım satımı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığına göre taraflar arasındaki akdi ilişkinin var olduğunun kabulü ile satıcının ayıba karşı tekeffül borcunun bulunduğu kabul edilerek taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın bozulmasına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10073, Karar No: 2022/4054, Tarih: 23.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10073 E.  ,  2022/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : AKSARAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince istinafı üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 23/05/2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’nin 2583 ada 6 parsel (kök 4 ve 5 parseller) sayılı taşınmazdaki hisselerini davalı oğlunun baldızı olan dava dışı ... Er...’a, adı geçenin de davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakan babasının hayır yapmak amacıyla dava konusu taşınmazı dava dışı ...’a 80.000 TL bedelle sattığını, satış bedeliyle köyde camii minaresi ve şadırvan yaptırdığını, daha sonra dava dışı ...’in taşınmazı satışa çıkarması üzerine bedelini ödeyerek satın aldığını, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, satışların gerçek olmadığı, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, satışların gerçek olduğunu, mirasbırakanın minare ve şadırvan yaptırmak için taşınmazlarını sattığını, tanıkların da bu yönde beyanda bulunduklarını, şadırvan ve minare maliyetinin akit tarihi itibarıyla 71.982,00 TL olduğunu, dolayısıyla dava konusu taşınmazların satış bedelinin cami için kullanıldığını gösterdiğini, vergi ve harcın az ödenmesi sebebiyle resmi akitte satış bedelinin düşük gösterildiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının maddi gerçekle alakasının olmadığını belirterek, kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04/10/2021 tarihli ve 2021/1075 E., 2021/1187 K. sayılı kararıyla; toplanan deliller ve özellikle tanık olarak dinlenen dava dışı mirasçıların beyanlarından, dava dışı ...’ın eşi tarafından satış bedelinin mirasbırakana ödendiği, davalılar tarafından mirasbırakanın nam ve hesabına şadırvan ve minare yaptırıldığı, yaklaşık bir yıl sonra ...'in taşınmazları satmak istediği, dava konusu taşınmazların bedeli davalı tarafından ödenmek suretiyle geri satın alındığı, mirasbırakanın temlikteki gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırmak olmadığı, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, devirler sebebiyle mirasbırakan, davalı ve ara malik arasında hiçbir para alışverişinin olmadığını, davalının süresinde cevap dilekçesi vermediğinden beyan ve delillerinin hükme esas alınmaması gerektiğini, mirasbırakanın iki yerden sigortalı olup, sağlık güvencesinin bulunduğunu, taşınmazlarının bulunduğunu, gelir düzeyinin üst seviyede olduğunu, mirasbırakanın minare yapmak amacıyla taşınmazlarını satmasının hiçbir nedeni bulunmadığını, davalı tanıkları taşınmazların 80.000 TL’ye satıldığını beyan etmişseler de tapu kayıtlarında satış bedelinin 8.000 TL olduğunu, 1934 doğumlu mirasbırakanın 77 yıl minare yaptırmayıp 1 günde minare yaptırmaya karar vermesinin, taşınmazların davalının baldızına devredilip geri davalıya devredilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ara malikin satın alma gücünün bulunmadığını, bilirkişi raporlarına karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, banka hesaplarında satış bedelinin ödendiğine dair hiçbir hareketliliğin bulunmadığını, davalı beyanlarının ve tanık beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunu, mirasbırakan ile minareyi yapan kişi arasında bir sözleşme bulunmadığını, sözleşmenin davalının eşi tarafından yapıldığını, temliklerin muvazaalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebileceği belirtilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV./3.) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16453, Karar No: 2014/7316, Tarih: 15.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16453 E.  ,  2014/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/336011

MAHKEMESİ : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/169 (E) ve 2011/96 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Sanık V.. S..'in müdürü olduğu G.. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde psikolog olarak haftada 10 saat çalışan sanık G.. C..'ın aynı zamanda S.. K.. Tıp Merkezi, H.. Ö.. Y.. U..I.. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ile G.. İ.. Ö..Eğitim Rehabilitasyon Merkezinde de çalışma saatleri çakışacak şekilde çalıştığı ve fizyoterapist olarak görev yapan V.. T..'un M.. Ö.. B.. G.. Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezindeki çalışma saatleri ile G..Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezindeki çalışma saatlerinin çakıştığı iddiası ile sanıklar hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanık G.. C.. ile V.. T..'un çalıştığı Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerindeki görevlendirme yazıları, çalışma saat çizelgeleri, imza föyleri ve ödemelere ilişkin bordrolar üzerinde inceleme yapılıp, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1860, Karar No: 2024/4419, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/1860 E.  ,  2024/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2018/5450 Değişik İş

SUÇ : İftira

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2018 tarihli ve 2018/28083 Soruşturma, 2018/15900 Karar sayılı kararı ile şikayetçinin iddiaları ile ilgili iftira suçundan şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi tarafından yapılan itiraza ilişkin Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/5450 Değişik iş sayılı kararının kesin olarak verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.04.2022 tarihli ve 2021/23313 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/56007 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/56007 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müşteki suç duyurusu dilekçesinde, Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak çalışan kamu personeli olduğunu, şüphelinin, şahsî bir husumetinden dolayı Başbakanlık İletişim Merkezine göndermiş olduğu 08/01/2018 tarihli ve 1800048593 sayılı başvurusu ile iftirada bulunduğunu iddia ederek şikayetçi olması üzerine Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde, soyut iddia dışında, şüphelinin yüklenen suçu işlediğini gösterir dava açmaya yeterli kanıt ve emare bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüphelinin Başbakanlık İletişim Merkezine (BİMER) göndermiş olduğu 08/01/2018 tarihli ve 1800048593 sayılı başvuru metninde " ... bu şahıs sanırım pedofilide, çünkü küçük çocuklarla çok fazla ilgilenip temasa geçiyor. bazı esnaf arkadaşlarda bunun farkına varmış ... " ifadelerini kullanmasının hakaret suçunun yasal unsurlarını oluşturduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125. maddesinin "Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir." şeklindeki,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125. maddesinin "Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir." şeklindeki,

Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 01/06/2016 tarihli ve 2015/8976 esas, 2016/7036 sayılı ilâmında, " ... Sanığın ... katılana yönelik “..çocuklardan uzak dur, sübyancı diye adın çıkar" .. hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş ... 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ... " şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, şüpheli hakkında hakaret suçundan soruşturma yapılması gerektiği hususu gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.

2. İnceleme konusu uyuşmazlıkta, şüpheli ...'in BİMER aracılığıyla göndermiş olduğu 08.01.2018 tarihli şikayet dilekçesinde "...beni tehdit eden bu şahıs sanırım pedofili de çünkü küçük çocuklarla çok fazla ilgilenip temasa geçiyor. Bazı esnaf arkadaşlar da bunun farkına varmış. Dün akşam eşimi darp etti. Eşim Savcılığa suç duyurusunda bulundu..." şeklinde beyanda bulunması üzerine durumdan haberdar olan müştekinin, şüpheliden şikayetçi olduğu, şüpheli ile müşteki Muhammed Akif Buğday arasında husumet bulunduğu, şüphelinin eşi ile müşteki arasında soruşturma dosyalarının olduğu hususları dikkate alınarak şüpheli hakkında iftira suçundan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, şüpheli tarafından BİMER aracılığıyla gönderilen şikayet dilekçesinde yer alan "...bu şahıs sanırım pedofili de çünkü küçük çocuklarla çok fazla ilgilenip temasa geçiyor. Bazı esnaf arkadaşlar da bunun farkına varmış.." şeklindeki ibarelerin iftira suçunu oluşturacağı gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.09.2018 tarihli ve 2018/5450 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.