muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/127, Karar No: 2023/3628, Tarih: 08.06.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "TİRYAKİ STEAK HOUSE" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "TİRYAKİ" asıl unsurlu markaları arasında , başvuru kapsamında 29. sınıfta yer alan "Hazır çorbalar, bulyonlar. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar" emtiası bakımından 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu, başvuru kapsamında 29 sınıfta yer alan "Zeytin, zeytin ezmeleri. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri" malları ile 43. sınıfta bulunan" Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri" hizmetleri yönünden ise iltibas koşulları bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 6/5 ve 6/6 maddesindeki şartlarının oluşmadığı ve başvurunun kötü niyetli de olmadığı gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK’nın 24.12.2018 tarih ve 2018-M-11188 sayılı kararının 29. sınıfta yer alan "Hazır çorbalar, bulyonlar. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar" malları yönünden kısmen iptaline fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesinin uygulama şartlarının gerçekleşmediğini mahkemenin kabulünün aksine, “hazır çorbalar, bulyonlar. Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş konservelenmiş dondurulmuş pişirilmiş salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler salçalar” malları ile 29 ve 30 sınıftaki bakliyatlar yani fasulye, nohut, barbunya, bezelye, soya, yeşil mercimek, kırmızı mercimek, sarı mercimek, pirinç, keşkek aşurelik buğday, mercimek, bulgur” emtiaları arasında hammadde mamul ilişkisi olmadığı gibi, ürünler birbirinin tamamlayıcısı da olmadıklarını, mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığını, benzerlik ilişkisi içinde olmayan emtialar benzer kabul edilmek suretiyle kısmen kabul kararı verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7009, Karar No: 2022/21174, Tarih: 20.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7009 E.  ,  2022/21174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Caminin şadırvanında asılı bulunan ceketin cebinden paranın çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilip, eklenti olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1 maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nın 142/2-b maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASANA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2905, Karar No: 2020/789, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2905 E.  ,  2020/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/04/2017 tarih ve 2014/482 E- 2017/365 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/01/2019 tarih ve 2017/2005 E- 2019/198 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mustafa Ibrahim Adır tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili tarafından Hong Kong’a ihraç edilen 2.030 kg dondurulmuş deniz patlıcanı ürününün hava yolu ile taşınmasını üstlendiğini, müvekkili tarafından davalıya verilen sağlık sertifikası, gümrük beyanı ve ihracat yükleme talimatında ürünün cinsi dondurulmuş deniz patlıcanı olarak belirtilmişken, davalı şirketin fiili taşımayı yapan THY’ye hitaben düzenlediği hava yükleme fişinde ürünün cinsini hatalı olarak kurutulmuş deniz patlıcanı olarak bildirdiğini, THY’nin de bu bildirime dayalı olarak ürünü taşıdığını, ürünlerin bu sebeple zayi olduğunu ileri sürerek, 64.859,31 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Montreal Konvansiyonu hükümlerine göre süresinde hasar ihbarı yapılmadığını, müvekkilinin taşımayı tam ve eksiksiz gerçekleştirdiğini, hasarın ürünün tesliminden sonra depo yerinde oluştuğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı yanca, davalı şirket yetkilisinin ihmali sebebiyle ürün cinsinin hava sevk fişine yanlış dercedildiği savunulmuşsa da söz konusu belgenin davacının onayı ile işleme konulduğu, 22/12/2012 tarihli yükleme notası içeriğinde, ürünün cinsinin dondurulmuş deniz patlıcanı olduğu ve -18 derecede muhafaza edilmesi gerektiği kaydının bulunduğu, keza gümrük beyannamesi ve sağlık sertifikasında da ürün cinsinin dondurulmuş olarak tanımlandığı, davacının, ürünün gerekli ısıda taşınmaması sebebiyle taşıma sırasında zayi olduğu yönündeki iddiasını ispatlayamadığı, ürünün taşıma sırasında mı yoksa teslimden sonra depo yerinde mi bozulduğu hususunun açık bir şekilde belirlenemediği, bir an için hasarın taşıma esnasında gerçekleştiğinin varsayılması halinde ise, davacı yanca, Montreal Konvansiyonu'nun 26. maddesinde belirtilen 14 günlük süre içerisinde ihbar yapıldığına ilişkin bir delilin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18388, Karar No: 2013/3302, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18388 E.  ,  2013/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gayrimenkul Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vek. Av. Işıl Hançerli ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.03.2011 gün ve 346-130 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 31.05.2012 gün ve 15204-9236 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 6.55 TL harç ve takdiren 219,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9077, Karar No: 2016/5505, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9077 E.  ,  2016/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının 2007 yılında davalı hekim tarafından burnundan estetik ameliyat olduğunu, ameliyattan 10 gün sonra burnunda göçük bulunduğunu ve nefes darlığı çektiğini, 2-3 ay sonraki kontrolde davalı tarafından yeni bir ameliyat kararı alınarak 1 yıl sonra tekrar ameliyat olduğunu, ameliyattan sonra burnundaki göçüklerin ve nefes darlığının düzelmediğini ve yeni bir ameliyat kararı daha alındığı, 2009 yılında üçüncü ameliyatını olduğunu, sağlık sorunlarının düzelmediğini burnunda kanamalar olduğunu, sonrasında hekimin dördüncü ameliyat kararı aldığını ve 2011 yılında tekrar ameliyat olduğunu, sıkıntıları geçmeyen davacıya beşinci ameliyatı öneren davalı hekimin önerisinin reddedildiğini, hala nefes problemlerinin bulunduğunu, inşaatta demirci olarak çalışması sebebi ile rahat çalışamadığını, ameliyatlar sonucunda yıprandığını, psikolojik olarak sorunlar yaşadığını, toplam süreç boyunca yaklaşık 5.000,00 TL masrafı olduğunu, davalının özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve kusurlu olduğunu ileri sürerek dört ameliyattan manevi olarak yıpranması sebebi ile 50.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davacının muayenesinden sonra ona yapılacak ameliyat ve risklerin anlatıldığını, ilk ameliyat sonrasında burnundaki eğrilik düzelmeyen davacıya ikinci bir ameliyatın ücretsiz olarak yapıldığını, bu aşamada nefes alışverişinde bir problem olmadığını, davacının 2008 yılında davalıya başvurması üzerine davacının burnunun sağa eğikliğinin devam ettiğinin belirlendiğini ve yine ücretsiz olarak ameliyat edildiğini, davacının 2010 yılında rahat nefes alamadığı gerekçesi ile davalıya başvurduğunu yapılan muayenede nefes alıp verme sırasında çekilme olduğunun tespit edildiğini ve bunun üzerine

de davacının 16/03/2011 tarihinde yeniden ameliyat edildiğini, 16/04/2011 tarihinde davacının yeniden başvurması üzerine burnundaki tamponların çıkarıldığını, davalının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, oluşabilecek komplikasyonların önceden anlatıldığını, hasta rızası ile tedavi sürecinin başladığını, dört operasyon sonucunda burundaki sağ kemiğin sürekli olarak yer değiştirdiğini, komplikasyon bulunduğunu, davalının kusurunun olmadığını, davanın ihbarının gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu, komplikasyonların normal olduğu, hekim hatası bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya sunulan, hükme dayanak alınan ve kulak burun boğaz, adli tıp ve estetik cerrahi anabilim dallarında uzman olan üç hekim tarafından hazırlanan bilirkişi kurulu raporunda tedavi ve ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu, kemik kaymasının komplikasyon olduğu, hekim hatası ve kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

Yanlar arasında, davacının yüzünün görünümünün daha estetik bir hale gelmesi konusunda davalı doktor ile estetik operasyon için anlaşma yapıldığı ve davalı doktor tarafından uygulamanın gerçekleştirildiği; böylece, taraflar arasında eser sözleşmesi kurulduğu anlaşılmaktadır.

Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Bu arada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin, iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde, sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde, eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise, ortaya çıkan ayıp ve eksikliklerden ayıba karşı tekeffül borcu nedeniyle sorumludur.

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Yüklenici, sadakat ve özen borcu gereğince eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde meydana getirmek zorundadır. Akdin gereği gibi veya zamanında ifasını tehlikeye koyan tüm hallerinden zamanında iş sahibine haber vermek zorundadır. Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğünden doğan çeşitli özel açıklama ve yol gösterme yükümlülükleri vardır. Yüklenici ihbar mükellefiyetini zamanında yerine getirmezse bundan doğacak tüm zarardan da sorumludur (BK. md. 96). (TBK. md. 112)

O halde, davalının ameliyat öncesi muhtemelen hasıl olabilecek sonuç ve komplikasyonlar hakkında hastasını bilgilendirmesi BK. 357.(TBK. 472) maddesine göre bir zorunluluktur.

(Ayrıca Avrupa Biyotıp Sözleşmesinin 5.maddesi ile Hekim Etiği Yönetmeliğinin 26.maddelerinde bu husus düzenlenmiştir.)

O halde, davalının ameliyat öncesi muhtemelen hasıl olabilecek sonuç ve komplikasyonlar hakkında hastasını bilgilendirmesi BK. 357.(TBK. 472) maddesine göre bir zorunluluktur.

(Ayrıca Avrupa Biyotıp Sözleşmesinin 5.maddesi ile Hekim Etiği Yönetmeliğinin 26.maddelerinde bu husus düzenlenmiştir.)

Davacı tarafından imzalanan 20/11/2006 tarihli bilgilendirme ve rıza formunda işlemin tıbbi sonuçlarının ve olası komplikasyonlarının anlatıldığı ve davacının bu işleme rıza gösterdiği yazılı ise de, bu rızanın az yukarıda vurgulandığı üzere aydınlatılmış rıza olması gerekir. Anılan belgede önerilen tedavi yönteminin başarı şansı ve süresi, bu yöntemin hastanın sağlığı için taşıdığı riskler, tıbbi sonuçları ve olası komplikasyonları konularında bir açıklama bulunmamaktadır. Diğer anlatım ile somut olayda genel soyut ibarelerle düzenlenmiş bir onay vardır, davacı hastaya ameliyat sonrası oluşan kemik çökmesi, nefes alma zorluğu gibi olumsuz sonuçlar olabileceği açıklanmamıştır. Bu nedenle davalının kusuru olmasa da davacıyı uyarmamış olduğu olumsuz sonuçlardan sorumluluğu vardır.

Mahkemece davalının kusurunun olmadığını açıklayan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir.

Şu durumda; davalı yüklenicinin, davacı iş sahibini, eser sözleşmesinin ifasından sonra ortaya çıkabilecek komplikasyonlar hakkında yeterince bilgilendirmediği, dolayısıyla özen ve sadakat borcunu gereğince yerine getirmediği, davalı yüklenicinin ortaya çıkan zarardan sorumlu bulunduğu ortadadır.

O halde mahkemece; davalının kusurlu davranışıyla istediği sonuca ulaşamamasına rağmen tedavi bedelini ödemek zorunda kalan davacının, uğradığı bu zararın bilirkişi tarafından belirlenmesi ve sonrasında davacının çektiği üzüntü durumu da gözetilerek uygun bir manevi tazminatın takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile maddi ve manevi tazminat istemlerinin tamamen reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5312, Karar No: 2023/1417, Tarih: 03.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/5312 E.  ,  2023/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli 2018/145 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2019/4953 Esas, 2021/1171 Karar sayılı kararı ile katılanlar vekili tarafından yapılan istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.07.2022 havale tarihli ve 2021/130266 sayılı, esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Olay esnasında alkollü olmadığına, mahkeme masrafları ve avukatlık ücretini ödeme gücü olmadığına, kasti olarak kazayı yapmadığına, linç edilmekten korktuğu için kaçtığına, önündeki elektrikli bisiklet yüzünden kazanın olduğuna, pişman olduğuna, 2 yıl 8 ay hapis cezasının hakkaniyete aykırı olduğuna, kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. "Dosya içerisinde katılan ...'in kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının hayati fonksiyonlarına etkisinin ağır 6 derecede olduğuna, katılan ...'in kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta 3 derecede olduğuna,katılan ...'in yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğuna,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. "Dosya içerisinde katılan ...'in kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının hayati fonksiyonlarına etkisinin ağır 6 derecede olduğuna, katılan ...'in kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta 3 derecede olduğuna,katılan ...'in yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğuna,

katılan ...'in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğuna dair doktor raporları, meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu olduğuna dair kaza tespit tutanağı, CD izleme tutanağı, uzlaşmazlık raporu, mahkememizce yapılan keşfe istinaden düzenlenen ve kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğuna dair bilirkişi raporu bulunmaktadır.

Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre;

Olay tarihinde katılanların yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın karşı yönden gelen araçların şeridine girmek suretiyle asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla eylemine uyan TCK'nın 89/4. maddesi gereğince yaralanmaların niteliği de göz önüne alınarak temel cezanın teşdiden belirlenmesine, sanığın olay sırasında alkollü olup olmadığı tespit edilemediğinden TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, geçmişteki sabıkalı hali ile olay sırasındaki ve sonrasındaki davranışları göz önüne alınarak sanık lehine takdiri indirim sebebi görülmediğinden TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, daha önce kasıtlı suçtan sabıkası bulunan sanık hakkında şartları oluşmadığı gibi ileride tekrar suç işlemekten çekineceği hususunda Mahkememizde olumlu kanaat de oluşmadığından takdiren verilen cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermek gerekeceği kanaati oluştuğundan aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindedir.

2. Olay nedeniyle ...'in hayat fonksiyonlarını Ağır (6.) derece, ...'in Orta (3.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'in yaşamını tehlikeye sokan basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair doktor raporları dosya içerisindedir.