muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3974, Karar No: 2021/1301, Tarih: 11.02.2021

Yine 2016 yılı protokolünün 6.10. maddesinde "Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olamak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır."6.12. maddesinde "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez..."hükmü bulunmaktadır.

Hal böyle olunca; somut olayda mahkemece,davacının oğlu eczane çalışanı ... hakkında açılan davada Manisa 1 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/486 Esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve özellikle 2008 yılı protokolünün 6.3.19 maddesinde yer alıp 2012 ve 2016 protokollerinin bu maddeye karşılık gelen 5.3.10 maddesinde de açık bir şekilde davacı eczacı ya da çalışanlarının ''kastının '' bulunması olgusu birarada değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25/04/2018 tarih ve 2016/22235 Esas -2018/5082 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Karar Düzeltme talebinin kabulü ile, kapatılan Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25/04/2018 tarih ve 2016/22235 Esas -2018/5082 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme talep edene iadesine, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24074, Karar No: 2013/15019, Tarih: 06.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24074 E.  ,  2013/15019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/155044

MAHKEMESİ : Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2010

NUMARASI : 2009/211 (E) ve 2010/9 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların çaldıkları boş kasaları yargılama sırasında müştekiye iade etmedikleri gibi bedelini de ödemediklerinin anlaşılması karşısında tebliğinamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Adet gereği tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçlarında eşyanın açıkta bırakılması yeterli olmayıp eşyanın tahsis, kullanım veya adet gereği açıkta bırakılmış olmasının yanında bunun adet gereği olması için süreklilik kazanmış alışkanlık oluşturmasının zorunlu olması gerekmesi, yargılamaya konu edilen eylemde müştekiye ait boş kasaların adet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olup olmadığının açıklığa kavuşturulmamış olması karşısında; öncelikle sebze halinde müştekiye ait iş yerinin 14 metre yakınındaki boşlukta boş kasa bırakılmasının örf adet gereği olup olmadığı ve anılan yerin zabıta, bekçi veya zilyet adına bir başkası tarafından korunup korunmadığı resen araştırılıp, genel bir ihtiyaç ve zorunluluğun olup olmadığı belirlenip gereğinde mahalli bilirkişi dinlenip, sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık S.. B.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4643, Karar No: 2015/6464, Tarih: 21.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4643 E.  ,  2015/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ...'ın temyize gelmeyen diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde şase numarası değiştirilerek “change” yapılmış, 46 LC 091 plakalı aracı, bu özelliğini bilerek mağdur-sanık ...'e satış işlemi yaparak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin kabul olunması karşısında; dosya içerisinde yer alan ... Emniyet Kriminal Dairesi'nin 11.05.2009 tarihli ekspertiz raporunda, ... plakalı Opel marka ... tip hususi otonun motor bloğunda bulunan “...” harf ve rakamlarından oluşan motor numarasının üzerinde silinti ve kazıntı yapıldığını gösterir emaralere rastlanılmadığı motor numarasının Orijinal olduğu, ön sağ koltuk altında taban sacı üzerinde bulunan “♦....♦” simge harf ve rakamlarından oluşan şasi numarasının üzerinde silinti ve kazıntı izlerine rastlanılmadığı, ancak aracın orta kapı direklerinden öne doğru 70 cm ilerisinde paralel olarak boylu boyunca kesilip kaynak ile birleştirildiği ve aracın rengi boyandığı sonucuna varıldığının belirtilerek, şasi numarası üzerinde gerçekleştirilen işlem iğfal kabiliyetine haizdir denilmişse de, dosya içerisinde suça konu aracın trafik ve tescil belgeleri yer almadığından araçla ilgili ne şekilde change işlemi yapıldığı anlaşılamadığından, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; öncelikle ... plakalı ve ... plakalı araçların ilk tesis tarihinden itibaren trafik ve tescil kayıtlarının getirtilmesi, sanıkların ve gerekirse kayıtlı bulunan daha önce araç malikleri ile aracı fiilen kullanan kişilerin beyanlarına başvurularak hangi aşamada ve ne şekilde change işlemi yapıldığının açıklığa kavuşturulması ve aracın üzerinde yer alan motor ve şasi numarasının aracın trafik ve tescil belgesindeki kayıtlarla uyumlu olup olmadığının tespit edilmesi; bununla birlikte suça konu aracın satış işlemini yapan sanık ... ile aracı İstanbul'dan getiren sanık ... suça iştirak iradesi olduğunu ortaya koyan delillerin nelerden ibaret olduğunun somutlaştırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar ... ve ... hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6596, Karar No: 2022/2928, Tarih: 28.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6596 E.  ,  2022/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, yeniden kadastro tutanağı düzenlenmek üzere dosyanın ... Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; “Yeniden kadastro tutanağı düzenlenmek üzere dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; yeniden kadastro tutanağı düzenlenmek üzere dosyanın ... Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12665, Karar No: 2025/4300, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12665 E.  ,  2025/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/795 E. 2021/359 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın olayda hakaret kastının bulunmadığı, suçun manevi unsurunun oluşmadığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eylemlerinin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta bulunmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3893, Karar No: 2007/3552, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3893 E.  ,  2007/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 236 ada 20 parsel sayılı 1561,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ifraz, harici satış, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın bina dışındaki bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kayalık ve taşlık nitelikli yerlerden olup zilyetlikle kazanılamayacağı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin 30.11.2006 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacı Hazine, bakiye 1428,70 metrekare bölümünün tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün tarım arazisi olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının tespit gününe kadar davalı yararına gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri, dosyaya sunulan uzman bilirkişiler raporları ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/497, Karar No: 2013/5323, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/497 E.  ,  2013/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2712, Karar No: 2020/988, Tarih: 02.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2712 E.  ,  2020/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "mutlak butlanla evliliğin iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kayseri 1. Aile Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 03.09.2012 tarihli dava dilekçesinde; tarafların iki aylık nişanlılık süresinin ardından 13.06.2012 tarihinde görücü usulü ile evlendiklerini, ilk gece ve sonrasında davalının müvekkilini yanına yaklaştırmadığını, hâlen cinsel birlikteliğin gerçekleşmediğini, düğünün ertesi günü iki kez kendini balkondan atmaya çalıştığını, bir anda ağlamaya başladığı sonrasında ise kahkahalarla güldüğünü, bunun gibi pek çok garip davranışının olduğunu, sorulması üzerine psikolojik rahatsızlığı olduğunu ve 2010 yılından beri tedavi gördüğünü açıkladığını, bu durumun evlenirken müvekkilinden saklandığını, davalının psikolojik rahatsızlığının evliliği devam ettirmesine engel teşkil ettiğini ileri sürerek evliliğin mutlak butlanla iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 24.09.2012 tarihli cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, tarafların altı aylık nişanlılık süresi geçirdiklerini, müvekkilinin iki uçlu duygu bozukluğu tedavisi gördüğünü ve bu hastalığı evlenmeye aracı olan ortak akrabanın bildiğini, kayınvalidesinin normal karşıladığını, müvekkilinde evliliğin mutlak butlanına sebep olabilecek bir rahatsızlığın bulunmadığını, davacının düğün gecesi “seni sevmiyorum, istemeyerek aldım” şeklinde beyanda bulunduğunu belirterek davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise 500,00TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 50.000,00TL maddi ve 50.000,00TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Kayseri 1. Aile Mahkemesinin 05.11.2014 tarihli ve 2012/700 E., 2014/846 K. sayılı kararı ile; davalı hakkında sağlık kuruluşlarından muayene evrakları toplanarak ileri sürülen iddia kapsamında 30.04.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu düzenlenildiği, raporda davalının evlilik tarihi itibari ile fiil ehliyetinin bulunmadığı, sonrasında ise hastalığın düzeldiği ve iyileştiği hususlarının belirtildiği, rapor çerçevesinde evliliğin mutlak butlanla batıl olduğu ancak sulh hukuk mahkemesi kararı ile de açıklandığı üzere davalının musap olduğu, hastalığın remisyon döneminde olması nedeni ile fiil ehliyetinin var olması karşısında dava dosyasının açıldığı tarihte TMK'nın 147/2. maddesine göre evliliğin ancak davalı tarafından mutlak butlan ile iptalinin istenilebileceği, davacının bu davayı açma hakkının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.