muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21032, Karar No: 2016/13737, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21032 E.  ,  2016/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 6356 sayılı Yasanın 25/4. maddesi gereği 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere tazminatın belirlenmesi ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise iş aktinin davacının tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedenlerle yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı ve bu hali ile geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece tespit hükmü kurulması gerekirken eda hükmü niteliğinde " ... davacının bir yıllık ücreti tutarındaki tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Bununla birlikte mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. ( Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve 2013/10927 E-2013/6401 K sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve 2014/7371 E-2014/13056 K sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren ( 1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. ( Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve 2016/5541 E-2016/5734 K sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve 2016/8258 E-2016/11447 K sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25.maddesi uyarınca işe başlatma/başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile ...'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13749, Karar No: 2014/1486, Tarih: 24.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13749 E.  ,  2014/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında kayalık ve bayır vasfıyla tapulama harici bırakılan taşınmaz bölümlerinin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2014

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32791, Karar No: 2017/1363, Tarih: 17.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/32791 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 26.11.2012 tarihinde talimatla alınan savunmasında ''Bir süre Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde alkol ve sinir tedavisi gördüğünü'' belirtmesi karşısında, sanığın akıl hastası olup olmadığını, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun, kişinin davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için, varsa tedavi belgeleri, kullanılan ilaçların yazıldığı reçeteler de temin edilerek, CMK 74. maddesi gereğince müdafi atandıktan sonra uzman hekimden görüş alınması, sonrasında sanığın işlediği iddia olunan suç yönünden suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı hususlarında yöntemince rapor alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında olmadığının anlaşılması durumunda ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18123, Karar No: 2013/16862, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/18123 E.  ,  2013/16862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacaklarının karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin üstlendiği Tire Devlet Hastanesinde temizlik işinde 1992-2001 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesine davalı şirket tarafından son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, avacının müvekkili şirkette çalışmasının bulunmadığını, davacının alacağının bulunmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 01.04.2008 tarih 2005/496 Esas, 2008/103 Karar sayılı ilam ile davanın zamanaşımı sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 23.09.2010 tarihli 2008/34488 Esas 2010/25326 Karar sayılı ilamı ile işyeri devri halinde iş sözleşmesinin sona erme tarihinin işyerinin devredildiği tarih değil, son fesih tarihi olduğu, dolayısıyla zamanaşımının devir tarihinden değil, fesih tarihinden başlatılması gerektiği, iş sözleşmesinin sona erdiği tarih gözönüne alındığında dava açılış tarihi itibariyle zamanaşımının dolmadığı, devreden işverenin sadece kıdem tazminatından sorumlu olacağı, diğer istekler yönünden sorumluluğunun da bulunmadığı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda ise davalı işyerinin devreden olarak sorumluluğunun kendi dönemine ait kıdem tazminatından ibaret olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanunun 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanunu’nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacının 01.10.1992 yılında davadışı Tire Belediyesi'nden temizlik işleri alan alt işverenlere bağlı olarak çalışmaya başladığı sabittir. Davacının sigorta hizmet cetveline göre davalı işyerinde 03.01.1998-30.12.1998 yılları arasında davadışı Tire Belediyesi'nde çalıştığı anlaşılmaktadır.Her ne kadar mahkemece davalı işyerini sadece kendi dönemi ile sorumlu tuturak kıdem tazminatına hükmetmiş ise de, davalı şirket kendi döneminden sorumlu olmaktan başka kendi döneminden önceki çalışmadan da son işveren olarak müştereken ve müteselsilen sorumludur. Bu sebeple 1998 ve öncesinde geçen çalışma süresi için hesaplanacak kıdem tazminatından davalı şirketin sorumlu tutulması yerine sadece 1998 döneminden sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1274, Karar No: 2013/30538, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1274 E.  ,  2013/30538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirketin cafe-bar olan işyerinde mesul müdür görevi ile çalıştığını, net karın yarısını ücret olarak aldığını ve ayda ortalama 2.250,00 TL ücret ile çalıştığını, şirketin %95 ine sahip Ufuk Yavuzdemir'in işyeri başına geçtiğini davacının işyerini terk etmesini istediğini ve bu nedenle davacıyı işten çıkardığını, davacıya fesih bildirimi yapılmadığını, 21191 TL kıdem tazminatı, 5866,56 TL ihbar tazminatı, 10476 TL yıllık izin, 2514.24 TL 24 günlük Haziran ayı alacağı 1000 TL fazla mesai ücretinin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mesul müdür sıfatı ile çalışmadığını, davacının işyerinde garson olarak ve asgari ücretle çalıştığını, iddia edildiği gibi işyerinin karlı bir işletme olmadığını, davacının işyeri açma isteği ile işten ayrıldığını davacının her iki dönem çalışmasının da kendi istifası ile sona erdiğinden kıdem ve ihbar tazminatı hakkının olmadığını, 2004 yılından önceki yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti taleplerinin zamanaşımına uğradığını davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde mesul müdür olarak çalıştığı, mesul müdür olarak çalışan davacının asgari ücretle çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacı işçinin her iki dönem çalışmasının da davalı işveren için haklı bir fesih sebebi olmadan sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosya kapsamından davacının davalı işyerinde mesul müdür olduğu ve kar payından ücret aldığı, davacının yaptığı fazla mesai çalışmalarının da ücrete dahil olduğu

anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının fazla mesai alacağının sadece zamlı kısmının (%50 sinin) ödenmediğinin kabulü gerekir. Mahkemece, hatalı bilirkişi raporuna dayanarak davacının fazla mesai alacağının hiç ödenmediğinin kabul edilip hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,26.12.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19056, Karar No: 2006/16232, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19056 E.  ,  2006/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ...-Kur Gen.Md. vekili Avukat ... aralarındaki tesbit davası hakkında ...İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 12.09.2006 günlü ve 1868/1206 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları ...Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18969, Karar No: 2014/5751, Tarih: 31.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18969 E.  ,  2014/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2011/18969

Karar No : 2014/5751

Tebliğname No : 6 - 2009/68292

MAHKEMESİ : Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2008

NUMARASI : 2008/497 (E) ve 2008/864 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar oturumu açık yapılıp, hükmün de açık olarak bildirilmesine rağmen gerekçe kısmında kapalı oturumda karar verildiği belirtilmiş ise de, gerekçeli hükümde de kararın açık olarak verildiğinin anlaşılması karşısında; bu hususun yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Ancak;

04.11.2008 tarihli oturumda sanığın 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden, duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. H.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5166, Karar No: 2011/9256, Tarih: 13.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5166 E.  ,  2011/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... köyü 162 ada 18 parsele komşu 12, 15, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 23 ve 51, 106 ada 1, 2 ve 3 parsellerin kadastro tespitleri kesinleşmişse tapu kayıtlarının getirtilip dosyaya konulması,

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli 18 parselin (A) işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmışsa da, hava fotoğrafında tamamı koyu renkli alanda görünmektedir.

Bilirkişiden bu durumun neden kaynaklandığını, koyu rengin hangi tarım yada orman bitkisini ifade ettiğini açıklayan ek rapor alınarak dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.