muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1687, Karar No: 2022/5801, Tarih: 13.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1687 E.  ,  2022/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/53 E- 2019/68 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.12.2020 tarih ve 2019/706 E- 2020/1100 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 96/000386 tescil nolu “İskender hd”, 2007/49954 tescil nolu “hd 1995 iskender + şekil, 2012/93200 tescil nolu “1995 hd İskender”, 2016/76844 tescil nolu hd iskender” ve 2016/76870 tescil nolu “1995 hd İskender” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “UD Köfte İskender” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/107994 numarasını alan başvuruya itirazlarının, davalı Türk Patent ve Marka Kurumunun 2017-M-10374 sayılı YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, başvurunun davacının itiraza mesnet markalarıyla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, davalının markasının davacının markalarının tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davalının kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TAB Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili, başvuru ile davacının itirazında dayanak gösterdiği markaların harf, şekil, ayırt edici esas unsur, hatta tali unsur, görsel, işitsel, kavramsal, fonetik, genel intiba ve tüketicide bütünüyle bıraktığı izlenim vb. yönünden benzer olmadıklarını, benzer veya aynı mal ve hizmetler için kullanılmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı TAB Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili, başvuru ile davacının itirazında dayanak gösterdiği markaların harf, şekil, ayırt edici esas unsur, hatta tali unsur, görsel, işitsel, kavramsal, fonetik, genel intiba ve tüketicide bütünüyle bıraktığı izlenim vb. yönünden benzer olmadıklarını, benzer veya aynı mal ve hizmetler için kullanılmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin 2016/107994 başvuru numaralı markasının kapsamında yer alan mal ve hizmetler ile davacının 171963, 2007/49954, 2016/76844 ve 2016/76870 tescil nolu markaları arasında, aynı tür veya benzer mallar/hizmetlerin yer aldığı, davalı markasında yer alan unsurların, davacı şirketin davaya ve tescil aşamasında başvuruya mesnet göstermiş olduğu markalar ile benzer özellikler taşıdığı, davacının bazı markalarında yer alan şekil unsurunun, markaları farklılaştırmaya yetmediği, markaların bu hali ile karıştırılma ihtimaline neden olabilecek benzerlikte olduğu, taraf markaları arasında, dikkat çeken kısmın “UD” ve “HD” kısımları olduğu kabul edildiği, taraf markalarında yer alan “köfte”, “İskender” veya “köfte iskender” ibarelerinin ayırt edici gücünün olmadığı, taraf markalarındaki “İskender” ibaresinin markasal kullanımdan çok “köfte” gibi bir tür yemeği refere ettiği, söz konusu markaların, unsurları ile bu unsurların bir araya geliş biçimlerinden kaynaklanan benzerliklerin, benzer çağrışımlar yaratacağı, taraf markalarının, birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı şeklinde nitelendirilme ihtimalini doğuracağı, taraf markaları ile karşı karşıya kalan tüketicinin, “UD Köfte İskender” ibaresini davacının markası olarak yorumlama yoluna gitme ihtimalini oluşturacağı, davalının tescilini talep ettiği davaya konu markasının, davacının markası ile birliktelik izlenimi yaratabileceği, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Türk Patent YİDK'in 2017-M-10374 sayılı kararının davacının itirazlarının reddi yönünden iptaline, marka tescil işlemi yapılmamış olduğundan hükümsüzlük ve sicilden terkin ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalı şirketin 2016/107994 başvuru numaralı markası ile davacının 171963, 2007/49954, 2016/76844 ve 2016/76870 tescil nolu markaları arasında, gerek ibareler gerekse bu mallar ve hizmetler yönünden, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 13/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2382, Karar No: 2013/4691, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2382 E.  ,  2013/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacılar vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacılar tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7736, Karar No: 2011/1951, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7736 E.  ,  2011/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 10.2.2010

No : 24.-55

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vetkili, müvekkilinin Tohum market adı altında tohumculuk yaptığını, toptan tohum ticareti yapan davalı şirkete verilen tohum siparişi karşılığında her biri 3.400.000.000 TL tutarlı 4 adet çekin teslim edildiğini, verilen siparişlere karşılık sadece 9.092.500.000 TL değerinde tohum gönderildiğini, 4.507.500.000 TL tutarındaki tohumun ise gönderilmediğini, teslim alınan tohumlar hakkında satın alan üreticilerden şikayet gelmesi üzerine mahkeme kanalıyla tohumlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, söz konusu raporda tohumların çimlenme oranlarının çok düşük olduğunun ve üretim tarihlerinin çok eski olması nedeniyle çimlenmediğinin tespitinin yapıldığını, bunun üzerine müvekkil tarafından davalı şirkete ihtarname keşide edilerek faturaların istendiğini, ayrıca teslim edilmeyen malların bedeli ile bozuk çıkan malların bedelinin çeklerden mahsup edilerek cari hesabın gönderilmesinin talep edildiğini fakat davalının eksik tohumları göndermediği gibi bozuk çıkan tohumların bedelini cari hesaptan düşmediğini, dava konusu çeklerin davalı şirket çalışanı davalı ...' ye ciro edilerek müvekkili aleyhine takibe geçildiğini ileri sürerek takibe konu çeklerden dolayı davalılar borçlu olmadığının tespiti ile takip dosyasından icra baskısı altında tahsil edilen 4. 764.800.000 TL nin 11.06.2001 tarihinden itibaren yıllık % 86 faizi ile tahsiline ve davalıların % 40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava ekmiştir.

Davalı ...Ş vekil, davacıya teslim edilmeyen tohum siparişi almadığını, bir kısım tohumların 03.11.2000 tarihli 310 nolu fiş ile bizzat davacıya teslim edildiğini, diğer teslimlerin ise 308.306.407.349 nolu fişlerle yapıldığını, 310 nolu teslim fişi ile şirket davacıya teslim edilen tohumların davacının isteği üzerine bedelsiz olarak başkalarına satılmak üzere deneme maksadıyla verildiğini, bu tohumların vadesinin geçtiğinin bilindiğini, satışa konu edilmediğini ve fakat davacı yanca müvekkilinin güvenini boşa çıkararak üreticilere sattığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... , dava konusu çekleri ciro yoluyla devraldığını ve tahsile koyduğunu ancak davacının kötü niyetli olarak mal varlığını devrettiğini belirterek davanın reddine ve davacının % 40 dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... , dava konusu çekleri ciro yoluyla devraldığını ve tahsile koyduğunu ancak davacının kötü niyetli olarak mal varlığını devrettiğini belirterek davanın reddine ve davacının % 40 dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporlarına göre taraflar arasında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/221 esas sayılı dosyasında, dava konusu tohumların çimlenmemesi nedeni ile oluşan 9.022.500.000 TL maddi zararın talep edildiği, davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği dolayısıyla bozuk tohumlardan doğan zararın karşılanması talebi her iki davada da ortak olup ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin bu yönü ile davanın reddine ilişkin kararı temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleşerek iş bu dava yönünden kesin delil teşkil ettiğinden davacının bozuk tohum tesiliminden doğduğunu iddia ettiği 9.092.500.000 TL zararın tahsili yönündeki talebinin reddi gerektiği, davacının önceden verilen çekler karşılığı teslim edilmeyen tohum bedeli olarak 4.507.500.000.TL tutar açısından ise mal tesliminin davalı yanca ispatlanması gerektiği, dava konusu çekler karşılığı teslimi gereken tohumlardan 6 paket domates tohumu dışındakilerin teslim edildiğinin kabul edildiği, fakat davalının teslim ettiği tohumların bedelinin davacı yanca verilen çeklerin toplam tutarından daha fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine, takibin durdurulması yönünde tedbir kararı bulunmadığından davalı ...' nün tazminat talebinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4111, Karar No: 2021/4600, Tarih: 31.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4111 E.  ,  2021/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.11.2019 tarih ve 2019/104-2019/913 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, cari hesap borcunun ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile 10.12.2013 tarihli sözleşme ile davalı şirkete ait fabrikada şebeke suyundan imalat kullanım suyu temini işini üstlendiğini, sistemin kurulduğu günden beri tam randımanla çalışmadığını, 10.03.2014 tarihinde davacıya ihtarname gönderilerek kurulan sistemin tam çalışması sağlanana dek ödeme yapılmayacağının davacıya bildirildiğini, davalının temerrüde düşürülmediğini, gecikme zammı ve faiz talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacağın temelinin davacının davalıya cihaz satımından kaynaklandığı, davalı tarafın cihazın arızalı olduğu iddiası ile borcu ödemediği, cihazın arızalı olarak kabul edilemeyeceği, davalının 5.705 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 292,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7350, Karar No: 2013/17351, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/7350 E.  ,  2013/17351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

İHBAR OLUNAN ...Mot. Araçlar A.Ş.

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 22.07.2011 tarihinde davalıdan Renault Symbol marka 0 km araç satın aldığını, aracın kullanırken devamlı arıza verip sorun çıkardığını, çalışırken aşırı titreme oluştuğunu, yağ eksilttiğini, servise gitmesine rağmen sorunun devam ettiğini ve aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek araç bedelinin fatura tarihinden itibaren en yüksek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, araca ilişkin bakımların başka serviste yapıldığını, aracın ayıplı olmadığını ve araçta ortaya çıkan sorunların giderildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasındaki sözleşmenin haklı nedenle fesh edildiğinin tespitine, satış bedeli olan 30.005.27 TL'sının davalıdan tahsiline ve otomobilin iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu araç 22.07.2011 tarihinde davacı tarafından satın alınmıştır. Aracın satın alınmasından sonra davacı kullanımındayken dava konusu aracın maddi hasarlı 2013/7350-17351

kazalara karıştığı ve araçta hasar oluştuğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan Tramer kayıtlarına göre aracın 16.12.2011 ve 21.09.2012 tarihlerinde maddi hasarlı kazaya karıştığı sabittir. Mahkemece aracın karıştığı bu kazalar nedeniyle oluşan değer kaybının bilirkişi marifetiyle tespit edilerek, bu miktarın araç satış bedelinden mahsubuna karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca; davacının araçla karıştığı kazalar nedeniyle oluşan değer kaybının tespiti için bilirkişilerden ek rapor alınarak oluşan değer kaybının satış bedelinden mahsubuna karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10298, Karar No: 2025/1774, Tarih: 20.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10298 E.  ,  2025/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1528 E., 2024/1494 K.

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/835 E., 2024/423 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

4721 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girerse kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilebilir. Kişisel ilişkinin kaldırılması davası görülürken mahkemece öncelikli olarak gözetilmesi gereken husus çocuğun üstün yararıdır. Mahkeme kişisel ilişkinin sebep olduğu tehlikenin ağırlığı ile velayet hakkı kendisinde olmayan ebeveynini görememesinin sebep olacağı eksiklik arasında bir değerlendirme yaparak karar verilmesi gerekir.

Velayet ve kişisel ilişki düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar veren makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınmalıdır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet ve kişisel ilişki hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Ceza yargılamasında verilen takipsizlik veya beraat kararı hakimi bağlamaz. Ayrıca doktrinde pedofilinin klinik bulgusu bulunmadığı da ifade edilmektedir(ERDOĞAN, Ayten: Pedofili, Klinik Özellikleri, Nedenleri ve Tedavisi, Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2010/2, s.140, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/115146, erişim tarihi : 28.05.2025). Bu konuda benzer görüş de şu şekildedir " pedofilik bireylerin kişilik özelliklerini belirlemek birçok alt grup olduğu için zordur. Bu bireylerin çoğunun kişilik patolojilerine sahip olmalarına karşın kısa süreli karşılaşmalarda ve muayenede kendilerini normal olarak gösterebilmektedirler" .... "Cinsel istismar adli bir kavram iken pedofili klinik bir tanıdır ve cinsel istismarda bulunan her bireyin pedofili olmadığı bilinmektedir".(CEZAYİRLİ, Esma: Cinsel Suç İşlemiş Kişilerde Comt (Val158met) ve Bdnf (Val66met) Genlerinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul 2017(yayınlanmamış). VURAL, Gökhan: Çocuk İstimarcılarının Kişilik Profilleri, Ankara 2021,s.49.) Bu nedenle hakim alınan rapor/raporlarla bağlı kalmaksızın, yalnızca çocuğun üstün yararı gereğince karar vermelidir.

Somut olayda; davalı baba hakkında cinsel istismarda bulunduğu iddia edildiğine göre yukarıda yapılan açıklamalar ışığında iddianın incelenmesi gerekmektedir. O halde mahkemece; cinsel istismar iddiasının incelenmesi, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşturulacak heyete yeniden inceleme yaptırılması ve idrak çağında olan çocuğun beyanları da alınmak sureti ile toplanılan tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.