muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1896, Karar No: 2012/8592, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1896 E.  ,  2012/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 112 ada 95 parsel sayılı 223 H 9060 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kayalık niteliği ile adına tesbit edilmiştir. Davacı yönetim, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 06/06/2012 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/18746, Karar No: 2015/13254, Tarih: 05.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18746 E.  ,  2015/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DOĞUBAYAZIT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2002/145-2014/35

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S. Köyü çalışma alanında bulunan 204, 205, 206 ve 269 parsel sayılı 58.000, 189.250, 181.827.46 ve 243.250 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kayıtları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla S. Eryılmaz mirasçıları, N.Eryılmaz mirasçıları A. Eryılmaz mirasçıları ve A.. E.. mirasçıları adlarına tespit ve 30.07.1993 tarihinde tescil edilmiştir. Davacılar N. Eryılmaz mirasçıları Selahattin, Yaşar ve M.. E.. 10.06.2002 tarihli dava dilekçesi ile diğer tespit malikleriyle tespitten önce yapılan taksim sonucunda çekişmeli taşınmazların kendilerine kaldığı iddiasına dayanarak, diğer maliklerin paylarının iptaliyle adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında S.. K.. temsilcisi, çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Davacılar Yaşar ve M.. E.. ile S.. E.. mirasçıları vekili davadan feragat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davalarının feragat nedeniyle reddine, katılan S.. K..nin davasının hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, katılan S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2876, Karar No: 2019/3587, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2876 E.  ,  2019/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/341, Karar No: 2007/1504, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/341 E.  ,  2007/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, orman ... ihalesinden kaynaklanan 539.36.- YTL. için açılan alacak davasıdır.

Dosya kapsamından, davanın 08.06.2006 tarihinde sulh hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10764, Karar No: 2021/3626, Tarih: 14.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10764 E.  ,  2021/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 21.30 sıralarında suça sürüklenen çocuk ...'in idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, 14 metre genişliğinde, iki yönlü, yatay güzergahta düz, düşey güzergahta eğimsiz, zemini asfalt ve ıslak, görüşün far ışıkları altında açık olduğu yolda, gece vakti seyri sırasında önünde aynı istikamete seyir halinde olan vasıtayı sollama yaparak geçmek istediğinde aracının ön kısımları ile seyir istikametine göre sol tarafından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'ye çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, suça sürüklenen çocuğun eş değer kusurlu olarak yaya ...'nin ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, eşdeğer kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8621, Karar No: 2012/30730, Tarih: 06.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8621 E.  ,  2012/30730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin 29.04.2009 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi üzerine, mahkemece sanığın adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükmünün silinme koşulları suç tarihi itibariyle oluştuğuna dikkat edilmeden bu sicil kaydı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11291, Karar No: 2015/20735, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11291 E.  ,  2015/20735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .......... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Husumet tevcihinde yanılgı nedeni ile HMK'nun 124. Maddesi uyarınca dava yöneltilen davalı ...............'nin karar başlığında davalı yerine dahili davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2103, Karar No: 2014/10276, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2103 E.  ,  2014/10276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/1207-2013/1181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesi gerektiğini, davalı ...tarafından diğer davalı ....(.... Haber Görsel Yayıncılık A.Ş) firmasına müstakil abonelik şeklinde 19.12.2000 tarihinden 30.07.2008 tarihine kadar enerji kullandırıldığını, kurum yönetim kurulunun 2002/239E-2006/67 sayılı kararıyla enerji nakil hatlarının kullanımı için tip protokol ve eki ücret tarifesine göre hesaplanan hat katılım payı ve bakım işletme masrafından kaynaklanan alacaklarının tüm yazışmalara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 4.002,76 TL’nin 19.12.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi, KDV ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ....'ın davacının Gümüşhane Kuşakkaya TV verici istasyonuna ait enerji nakil hattı ve trafosunun AG çıkışında davacı kurumun bilgisi dışında enerji kullandığı, kullanılan enerjinin davalı ....'ın hat katılım bedelini belirlememesinden ötürü elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 8. maddesinin 2. fıkrasındaki kıstaslara göre belirlenmesi gerektiği, bilirkişi raporunda belirlenen bedelin bu şekilde yapıldığı gerekçeleriyle davalı ... yönünden verilen ret kararının kesinleşmiş

olması nedeniyle bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı .... yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile KDV dahil 790,62 TL'nin temerrüt tarihi olarak kabul edilen 04/09/2008 tarihinden geçerli olmak üzere işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, benimsenerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, talep ettiği hat işletme bakım masraflarını kendisinin yaptığını ispat edemediğinin açıklanmış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı .... vekilinin temyiz itirazına gelince, HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2013 tarihi itibariyle 1.820 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda davacı 4.002,76 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece 28/11/2013 tarihinde 790,62 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, söz konusu miktarın hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz isteminin HUMK’nın 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ....'dan alınmasına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2386, Karar No: 2020/9466, Tarih: 12.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/2386 E.  ,  2020/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar mağdur ...'ı kaçırıp alıkoyduktan sonra mağdurenin haber vermesi üzerine, annesi Satı'nın olay yerine gelip duruma müdahale etmesi üzerine sanıklara mağdureyi teslim etmesi şeklindeki olayda, iradi bir serbest bırakmadan bahsedilemeyeceğinden haklarında TCK 110. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafinin, mahkumiyetlere dayanak olarak kabul edilen mağdur ve tanık ifadelerinin aşamalarda kendi içlerinde çeliştiğine ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Sanığın müşteki ...’ya yönelik "oğlum sakın çıkma karşıma kendini seviyosan karşıma çıkma daha bir şey demiyom ağzımı bozmayacam sana adam diye ayağına kadar geldim benimde damarlarımda kürt kanı dolaşıyorsa senin burnundan getireceğim hadi bakalım kimde çalışacan görelim yüreğin varsa çalış burda başka mekanda" şeklinde sarf etmiş olduğu sözlerinin TCK.nın 106/1-2. maddesinde düzenlenen "sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit" suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2415, Karar No: 2018/15168, Tarih: 19.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/2415 E.  ,  2018/15168 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İşyeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2016 tarihli ve 2015/631 esas, 2016/337 sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 05/06/2017 tarihli ve 2017/162 esas, 2017/256 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, halka açık oldukları zamanlarda işyerine girmenin suç oluşturmayacağı, somut olayda suça sürüklenen çocuğun açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği müştekinin işlettiği "Kıbrıslı Züccaciye" isimli iş yerine girmek şeklindeki eyleminde, atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, züccaciye işi ile iştigal edilen iş yerine gündüz vakti girerek, kasanın yanında bulunan cüzdanı çalarak işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak suça sürüklenen çocuğun gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı işyerinin olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2016 tarihli ve 2015/631 esas, 2016/337 sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre anılan Kanun maddesinin 4-d fıkrası gereğince karar verilmesi mümkün görüldüğünden; suça sürüklenen çocuk ...’un, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan BERAATİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.