muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2036, Karar No: 2019/3068, Tarih: 20.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2036 E.  ,  2019/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Temyiz incelemesi; süresinde duruşma isteminde bulunan sanık ... yönünden duruşmalı, diğer sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek ... sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması yerinde değil ise de bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafinin; uyuşturucu maddelerin önleme aramasıyla ele geçirilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağına, sanığın abisine itaat etmekle suç işleme kasdının bulunmadığına, eylemden haberi olsa bile yardım eden olarak sorumlu olması gerektiğine, sanık ... müdafinin; önleme aramasıyla arama yapılmasının hukuka aykırı olduğuna dair temyiz istemlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin ve sanık ... müdafinin duruşmadaki sözlü savunmalarının CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik ... sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI : 20.05.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Erhan Asilsoy'un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Artuğ Burak Yel'in yüzüne karşı, 30.05.2019 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10401, Karar No: 2014/20271, Tarih: 05.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10401 E.  ,  2014/20271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/05/2014

Numarası : 2013/467-2014/242

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Üniversite, ... Şirketleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 05.02.1999-31.12.2012 tarihleri arası davalılardan Karadeniz Teknik Üniversitesi Rektörlüğü’ne ait işyerinde değişik taşeronlar bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin yeni ihaleyi alan taşeron şirketin davacıyı işe almaması nedeniyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599'uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599'uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır. Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsuru olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı sözleşmesi feshedilene kadar işyeri devri suretiyle değişik alt işverenlere bağlı olarak çalışmıştır.

Bilindiği üzere feshe bağlı alacaklardan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izinden asıl işveren ve son alt işveren tüm dönemden, önceki alt işverenler ise kıdem tazminatından devir aldıkları dönem ile kendi dönemlerinden dönem ücreti ile diğer ücretlerden 2 yıl kendi döneminde gerçekleşen ücret miktarlarıyla sorumludur. Önceki alt işverenlerin kıdem tazminatından sorumlulukları iki yılla sınırlandırılmamıştır.

Sorumluluk süre ve miktarının değişmesi dolayısı ile çalışma süresinin ve işyeri devrinin tespiti sorumluluğun belirlenmesinde büyük önem taşır. İhale ile alt işverenlerin değiştiği işyerlerinde ihale sürecinin uzaması nedeniyle yeni ihale alan şirketin eski çalışanları işe başlatması arasında sigortasız geçen dönemlere sıkça rastlanmaktadır. Arada geçen sürede işçinin asıl işveren yanında çalışmaya devam edip etmediği, bu dönem içerisinde işçinin sözleşmesinin işçi veya devreden alt işveren veya asıl işveren tarafından feshedilip feshedilmediğinin tespiti ile sonuca gidilmesi gerekir. Devreden işverenin işçileri yanında alıp götürmeden asıl işveren yanında bırakması ve işçilerin burada çalışmaya devam etmeleri halinde hizmet akdi devrinin varlığı kabul edilmelidir. Yeni ihale alan şirketin aynı işçileri devralması ile işyeri devri ve hizmet akdi devri hükümleriyle sorumluluk belirlenecektir. Hizmet akdi devirlerinde devralan önceki tüm çalışma döneminden de sorumludur.

Davacının Kutsan Gıda Şirketi yanında iş sözleşmesinin 31.01.2009 tarihinde sona ermesinden sonra 13.02.2009 tarihinde davalı şirketlerin ortak girişim grubu nezdinde sigortalı çalışmaya başladığı görülmektedir. Davacının aradaki 13 günlük süre içerisinde fiilen üniversite nezdinde çalışıp çalışmadığı taraflardan ve tanıklardan sorulmadan, işyeri devrinin gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar Ltd. Şti.ne ve Ltd.Şti.ne iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4684, Karar No: 2017/232, Tarih: 01.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/4684 E.  ,  2017/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit.

HÜKÜM : a) TCK'nun 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

b) TCK'nun 106/1-1, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 600.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Sanığa tehdit suçundan verilen adli para cezası miktarı itibari ile 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesine göre kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un, mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ve vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, arkadaş olan sanık, mağdur ile tanıklar ...'nin,...'in kullandığı araçta piknik dönüşü seyir halinde iken, tanıklar ... ve ...'ün, beyanına göre, mağdurun araçtaki yüksek müzik sesini kısarken sanık tarafından engellenmesi üzerine, sanıkla mağdur arasında sürekli bir laf dalaşı yaşandığı; bir süre sonra sanığın, araçta mağdura "seninle yarın görüşeceğiz" demesi üzerine, mağdurun sinirlenerek araçtan indiği, ardından da sanığın inerek mağduru bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, araç yanlarında durduğunda tanıklar ... ve...’un, mağdur’un sanığa yönelik, senin ananı, avradını, kardeşini sinkaf ederim dediğini duyduklarını beyan ettikleri olayda;

1-) Haksız tahrike ilişkin beyanlar yönünden tanıkların yüzleştirilerek, beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden, hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanındığının belirtilmesinden sonra, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulunmayacağının denetime olanak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu TCK.nun 29. maddenin uygulunmasına yönelik yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19108, Karar No: 2013/9081, Tarih: 08.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19108 E.  ,  2013/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 51/1-3. maddeleri uyarıncamahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Keşif tutanağının 1 ve 2. sayfaları ile 26.11.2008 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfası katip tarafından imzalanmamış ise de, keşif ve duruşma tutanaklarının hakim tarafından imzalanması ve tutanaklarının sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik incelme ile karar verildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18587, Karar No: 2014/1485, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18587 E.  ,  2014/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3090, Karar No: 2012/36916, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3090 E.  ,  2012/36916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar vermek

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriği, oluşa tanık beyanı ve mahkeme huzurunda incelenen CD görüntü kayıtlarındaki kişinin yüzünün net olarak gözükmediği, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediğine dair oluşan kuşkunun giderilemediğinin anlaşılması karşısında mahkemenin beraat gerekçesi yerinde olmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içerğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren sanığın beraat etmiş olması karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesine göre sanık lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesine göre 1000. TL vekalet ücreti taktir edilmek suretiyle diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2012 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı oy;

Sanık ...'in olay tarihinde katılan ...'e ait kasap dükkanının vitrin camı, işyerindeki buzdolabı camı ve kapı camlarını kırdığı iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde verilen sanığın delil yetersizliği nedeni ile beraatine dair, mahkeme kararına onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyleki;

Sanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifade ve kovuşturma aşamasındaki sorgusunda; katılan ile akraba olduklarını, olay gecesi kendisine silahla tehdit eden katılan ...'i şikayet için gece saat 23.30 sıralarında polis karakoluna gidip, ifade verdiğini, suçlamaları kabul etmediğini CD görüntüsündeki şahsın kendisi olmadığını beyan ettiği;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında olayı görmediğini, olayın aralarında husumet bulunan ... tarafından yapıldığından şüphelendiğini ayrıca kamera görüntülerindeki şahsın sanık ...'e ait olduğunu belirttiği;

Kemara kayıtlarını inceleyen ve yargılamada tanık olarak dinlenen polis memuru ...'ün beyanlarında; görüntü kayıtlarını belirttikten sonra, sanığın boyu, şekli üzerindeki kıyafetler, davranış şekilleri ve sanığı daha önceden tanıyor olması nedeni ile görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğunu net olarak söyleyebilirim dediği;

Kemara kayıtlarını inceleyen ve yargılamada tanık olarak dinlenen polis memuru ...'ün beyanlarında; görüntü kayıtlarını belirttikten sonra, sanığın boyu, şekli üzerindeki kıyafetler, davranış şekilleri ve sanığı daha önceden tanıyor olması nedeni ile görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğunu net olarak söyleyebilirim dediği;

Ayrıca ihbar ve olay yeri tutanağında olayın 26.04.2010 gecesi 02.45 sıralarında meydana geldiği, katılan ...'in kasap dükkanı ile...'e ait züccaciye dükkanına ve ...'e ait Vestel Bayii'ne ait işyerinde mala zarar verme suçunun meydana geldiğinin belirtildiği,

İhbarda bazı işlerlerinin camlarının elinde kazma olan siyah giyimli bir kişi tarafından kırıldığının ve sanığın Merkez Camisine doğru kaçmakta olduğunu belirtildiği dosyanın incelenmesinden anlaşılmış olup;

Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin bulunması sanığın olay gecesi silahla tehdit edilmesi iddiası ile karakola müracat etmesi, tanık beyanı ve kamera görüntülerinde elinde sopa olan şahsın sanık ... olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın silahla tehdit edildiğine ilişkin soruşturma dosyası, olay gecesi olay tutanağında belirtilen Hacı Evin ve Namık Evin'in işyerlerine yönelik mala zarar verme suçlarına ait soruşturma evrakları da celbedilip, gerektiğinde bu olaylara ilişkin kamu davası açılmış ise birleştirilerek deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğu kanaatinde olduğumdan, eksik incelemeye dayalı beraat hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.