muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15590, Karar No: 2019/11438, Tarih: 25.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15590 E.  ,  2019/11438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Üniversite Hastanesinde ayakta veya yatarak tedavi edilen hastaların faturalarının bedellerinin tahsil edilmesi amacıyla SGK’ya gönderildiğini, davalı SGK'nın 01/08/2012 -13.734.230 sayılı yazısında "... Hizmetleri Daire Başkanlığının 06/10/2011-18876528 sayılı yazısına istinaden ameliyat sonrası faturalandırılan fizik tedavi ve rehabilitasyon işlemleri ile ilgili olarak müdürlükçe yapılan inceleme sonucu hazırlanan 24/04/2012 tarihli raporun, müdürlüğün 2012/01 iç emirleri gereği oluşturulan komisyonda değerlendirilmesi sonucu..." rapor doğrultusunda işlem yapılmasına karar verildiğinin bildirildiğini, raporda ... Uygulama Tebliği'nin tanıya dayalı işlemler kapsamı başlıklı 4.2.2.B-1 maddesi gereğince 101 hastada ortopedi grubu ortopedi branşında paket ameliyat işlemine ilişkin olarak FTR grubunda ortopedi branşında kaydedilen 23.940,00 TL tutarındaki FTR İşlemleri ile ilgili olarak hesaplanan yasal faizi ile birlikte 27.094,15 TL'nin kurum alacaklarından mahsup edileceği belirtilerek 27.094,15 TL'nin kurum alacağından kesildiğini, bu mahsubun haksız ve hukuka aykırı olduğunu, SGK yazısı ekinde gönderilen tablo incelendiğinde bu faturaların SGK'ya verilen 2010-2011 yıllarına ait faturalar olduğu ve faturalardaki FTR tedavi hizmetlerinin Ortopedi ve Travmatoloji paket ameliyattan sonrası yapılan hizmetler olduğunun tespit edildiğini, hastane başhekimliğinin 17/08/2012-9360 sayılı yazısı ile kesintinin nedeni olarak gösterilen ... Uygulama Tebliği (...) 4.2.2.B-1 maddesinde FTR işlemlerinin tanıya dayalı işlemlere dahil olduğuna dair bir ibare bulunmadığını belirterek, SGK tarafından FTR işlemlerinin paket işlemler (tanıya dayalı İşlemler) içinde kabul edilmesinin hukuki ve maddi dayanağı olmadığını beyan ederek; kesilen 27.094,15 TL'lik alacağın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 3.156,45 TL'nin davalı tarafından davacıya iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, 3.156,45 TL'nin davalı tarafından davacıya iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı kurum tarafından davacı kurum aleyhine ... Uygulama Tebliği'nin 4.2.2.B-1 maddesi gereğince hükmedilen 27.094,15 TL'lik cezai şartın iadesi istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.’nın “taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26/1. maddesinde hâkimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği hüküm altına alınmıştır. Dava dilekçesindeki talebin ve davacı kurum aleyhine hükmedilen cezai şartın sebebi ...'un 4.2.2.B-1 maddesine aykırı davranılması olduğu halde mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda cezai şarta konu bu madde hakkında bir inceleme yapılmamış, ''.. 10-15 dakikalık fizik tedavi ve rehabilitasyon işlemleri için fatura düzenlemesinin ... 4.5.4.F-1 ve 4.5.4.F-2 maddeleri ile 19.04.2010 tarih ve 6179078 sayılı genelgeye uygun düşmeyeceği ve böylelikle davalı tarafından yapılan kesinti işleminin gerek ...’a ve gerekse Fatura inceleme usul ve esasları genelgesine uygun olacağı kanısına'' varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. HMK'nın 26. maddesi uyarınca, mahkemece dava dilekçesinde talep konusu edilen ve dava konusu cezai şartın uygulanmasına esas teşkil eden ... 4.2.2.B-1 maddesi uyarınca fatura konusu işlemler üzerinde inceleme yapılarak ve bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde talepten farklı bir konuda inceleme yapılması ve hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu davalı yönünden kapalı olmak üzere, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2866, Karar No: 2019/3580, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2866 E.  ,  2019/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2566, Karar No: 2013/5636, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2566 E.  ,  2013/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme, kaçırıp alıkoyma ve yaralama suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2011 gün ve 2005/379 Esas, 2011/71 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ırza geçme ve kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriği ve kabule göre, sanığın mağdura yönelik ırza geçme eylemini zincirleme şekilde işlediği halde, 765 sayılı TCK.nın 80. maddesine göre cezasında artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan incelmesinde;

Sanığa isnat olunan yaralama suçunun 765 sayılı TCK.nın 456/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.12.2004'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11729, Karar No: 2012/17869, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11729 E.  ,  2012/17869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2009/386-2011/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’un sağlığında Garanti Bankası'ndan kullandığı tüketici kredisi sebebiyle davalı tarafından 07.07.2008 başlangıç tarihli yıllık kredi hayat sigortası ile sigorta ettirildiğini, murisinin 23.04.2009 tarihinde vefatı üzerine talebe rağmen davalı şirketin ödeme yapmadığı ileri sürerek, şimdilik 7.500,00 TL’nın ihbar tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, sigorta teminatının Garanti Bankası’ndan kullanılan krediye bağlı olarak verildiğini, sigorta teminatından öncelikle dain-i mürtein sıfatıyla Garanti Bankası A.Ş’nin hak ve menfaat sahibi olduğunu, murisin kroner arter hastalığı, diabettes mellitus ve kronik böbrek yetmezliğinden vefat ettiğini, ancak sigortalının 2006 yılında teşhis konulan bu hastalıkları olduğu halde sözleşme akdedilirken düzenlenen sağlık beyan formunda sağlık sorunu olmadığını beyan ettiğini, poliçenin hükümsüz hale geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıların muris bırakanının sigorta poliçesi düzenlenirken herhangi bir hastalığı olmadığını beyan ettiği, ancak davalı sigorta şirketinin riziko gerçekleştikten sonra davacıların muris bırakanın mevcut hastalığından dolayı rizikonun gerçekleştiğini iddia ettiği, ispat yükümlülüğünün davalı şirkette olduğu ve bu hususta delil bildirmediği, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle 7.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı davada diğer savunmalarının yanı sıra vefat tazminatına ilişkin poliçe bedelinden öncelikle dain-i mürtehin dava dışı Garanti Bankasının yararlanacağını, ayrıca davacıların murisinin beyan yükümlülüğünü kasten ihlal etmesi nedeniyle rizikonun teminat harici olduğunu savunmuştur. Dosya içerisinde bulunan poliçe ve eklerinden poliçenin dava dışı banka tarafından açılan krediye teminat olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kredi borcu ödenmemiş ise sigorta bedelini talep hakkı öncelikle dava dışı bankaya ait olup, ancak artan kısım varsa davacıların bunu istemesi mümkündür. Mahkemece re’sen nazara alınması gereken bu husus araştırılmadan, kredi borcunun ödenip ödenmediği ve davacıların isteyebileceği bir tutar kalıp kalmadığı değerlendirilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere beyan yükümlülüğüne kasten aykırı hareket edilmesi halinde rizikonun gerçekleşmesinden sonra da davalının sözleşmeden cayabileceği düzenlenmiştir. Gerçekten de, beyan yükümlülüğüne kasten aykırılık durumunda rizikonun gizlenen hastalık nedeniyle meydana gelmesi halinde riziko teminat haricidir. Davalı taraf bu yönde savunmada bulunduğuna göre mahkemece rizikonun saklanan hastalık nedeniyle meydana gelip gelmediği hususunda uzman tabip bilirkişilerden rapor alınıp, öncelikle illiyet bağının bulunup bulunmadığı tespit edilip, illiyet bağı var ise davacıların murisinin daha önce Başkent Üniversitesi Hastanesinde gördüğü tedavi sonrasında hastalığını bildirmemesinin kasta dayanıp dayanmadığı belirlenip, buna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20423, Karar No: 2014/15030, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20423 E.  ,  2014/15030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/175337

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2009

NUMARASI : 2008/166 (E) ve 2009/28 (K)

SUÇLAR : Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale ile haksız çıkar sağlama, suç örgütüne üye olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık S..'ın kendisini yönlendirdiğini iddia ettiği S.. A.., M.. ve komutan lakaplı şahıslar yakalanamadığından, haklarında ayırma kararı verilerek soruşturmaya devam edildiği, komutan lakaplı kişinin V.. E.. olduğu tespit edilerek, hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne 2008/25106 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşıLdığından, S.. A.. ve M.. lakaplı şahıs hakkındaki soruşturmanın akibeti sorularak, dava açılmış ise dava dosyası ile V.. E.. hakkındaki dosyasının, bu dosya ile birleştirilip sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

2-O.. O.. Şubesine yapılan 48.000 TL'lik havalenin, İ... I.. Gıda Sanayi isimli şirketin hesabından, bilgileri dışında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, mağdur olan bu bu şirketin yetkililerine şikayet ve delillerinin sorulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Y.. Ç.., S.. T.., S.. Ç.. ve E.. B.. savunmanları ile sanıklar E.. B.. ve S.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4352, Karar No: 2024/1612, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4352 E.  ,  2024/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/579 E., 2021/1670 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçu.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan dava açılmıştır.

2.Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3.Sanık ve Bakanlık vekilinin istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık hakkında teşdit uygulanması suretiyle atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse haksız tahrik ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve pişman olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın bir dönem birlikte yaşadığı ve sonrasında ayrıldığı mağdureyi, olay günü görüp konuşmak istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine, sanığın kimliği tespit edilemeyen şahsın kullandığı araçla mağdurenin yanına yaklaşarak zorla araca bindirdiği ve Özgürlük Bulvarına götürdüğü, orada araçtan zorla indirdiği ve parka doğru sürükleyerek götürdüğü, süreklerken de kafasına bira şişesi ile vurduğu, kırılan şişe parçasıyla müştekinin yüzünü yaraladığı, burnuna taşla vurarak müştekinin burnunu kırdığı ve bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

3.Mağdurenin aşamalardaki beyanları birbiriyle ve maddi vakıalarla uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4.Sanık, olay günü kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığını, mağdurenin kendisine bira şişesi atması nedeniyle sinirlenerek bira şişesini alıp vurduğunu, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Mağdurenin aşamalardaki beyanları birbiriyle ve maddi vakıalarla uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4.Sanık, olay günü kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığını, mağdurenin kendisine bira şişesi atması nedeniyle sinirlenerek bira şişesini alıp vurduğunu, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

5. 09.06.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporuna göre, mağdurenin, sol göz kapağı ve yüzde yaralanmasının olduğu, burun kemik kırıklarının mevcut olduğu, kırığın hayati foksiyonlara etkisinin (1.) dereceden etkili olduğu tespit edilmiştir.

6. Dosya içerisinde yer alan 44274076.104-20/7/2241 sayılı Adli Tıp Kurumu Raporuna göre, mağdurenin yüzünde meydana gelen yaralanmanın, yüzde sabit iz niteğinde olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın, mağdureyi zorla araca bindirmek suretiyle hürriyetini kısıtladığı, yüzünde sabit iz ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı sabit olduğundan atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk derece mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak temel ceza belirlenirken, sanığın suç kastının yoğunluğu, cezanın sosyal ve uyarma amacı, sanığın adli sicil kaydına yansıyan kişilik özellikleri dikkate alınarak sanık hakkında teşdit uygulanması suretiyle atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın olay günü mağdureyi açık kimliği tespit edilemeyen bir şahsın aracına zorla bindirmek suretiyle alıkoyduğu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince artırım yapılmaması; yine sanığın eylemini silahla ve cinsel amaçla gerçekleştirmiş olduğu anlaşılmakla sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendinin ve 109 uncu maddenin beşinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmaması ve temyiz sebebi olarak gösterilmemesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığa yönelik mağdureden kaynaklanan haksız bir eylemin bulunmaması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmamış olması; ayrıca soruşturmaya başlanmadan önce mağdurenin şahsına zararı dokunmaksızın onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma şartlarının gerçekleşmediği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığa yönelik mağdureden kaynaklanan haksız bir eylemin bulunmaması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmamış olması; ayrıca soruşturmaya başlanmadan önce mağdurenin şahsına zararı dokunmaksızın onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma şartlarının gerçekleşmediği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçların sanık tarafından gerçekleştirildiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10805, Karar No: 2014/39914, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10805 E.  ,  2014/39914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 29. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/272-2013/171

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San ve Tic. Ltd. Şti avukatı, İ.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’nden devraldıkları şirketi ekonomik nedenlerle devraldıktan 6 ay sonra 31.07.2009 tarihinde H.. Alüminyum Levha San ve Tic Ltd Şti’ne devrettiklerini, bu tarihten sonra işçilerin H.. Alüminyum Levha San. ve Tic Ltd Şti’nde çalışmaya devam ettiklerini, işyeri devrinin davacıya haklı fesih hakkı vermediğini, işyeri devri nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.. Mutfak Eşyaları Ambalaj İnş. İml. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.