muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9450, Karar No: 2019/1897, Tarih: 22.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/9450 E.  ,  2019/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı vekili ... 11. İş Mahkemesi’ne açtığı dava ile itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

... 11. İş Mahkemesince 11/10/2016 tarih, 2014/1197 Esas, 2016/843 Karar sayılı ilam ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi’nin 27.12.2016 tarih, 2016/223 Esas, 2016/191 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine iade edilmiş, ... 11. İş Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda 15.02.2018 tarih, 2017/70 Esas, 2018/123 Karar sayılı ilam ile davalı itirazının kısmen iptaline, Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341/1 maddesi uyarınca İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

Somut uyuşmazlıkta, ... 11. İş Mahkemesince verilen 11/10/2016 tarih 2014/1197 Esas, 2016/843 Karar sayılı karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve iş bu karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince kaldırılarak dava dosyası yeniden görülmek üzere ilk derece mahkemesine iade edilmiş, ... 11. İş Mahkemesi’nce yeniden yargılama yapılarak davalı itirazının kısmen iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu olmadığı gibi verilmiş ilk karara karşı da istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince denetlendiğinden ... 11. İş Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen 15.02.2018 tarih, 2017/70 Esas, 2018/123 Karar sayılı karara karşı başvurulabilecek kanun yolu “İstinaf” olup, görevli mercii’nin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11029, Karar No: 2013/13531, Tarih: 06.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11029 E.  ,  2013/13531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde yönetici olarak çalışırken işten ayrıldığını, ayrılırken 2009 Mart-Temmuz arası maaş, 35,5 gün izin alacağı, iş avansı alacağı ve kıdem tazminatı alacaklarının hesaplanarak belgelerinin verildiğini, ancak alacak tutarı toplamının ödenmediğini, bu alacak için yapılan takibe itiraz edildiğini, İş Kurumu tarafından kendisine 9.036,14 TL ödendiğini ileri sürerek, kalan miktar olan 18.963,38 TL alacak için yapılan takibe itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ücret ödemesinde sürekli ve uzun gecikmelerin olmadığını, iflasın ertelenmesi kararı verildiğini, davacının yıllık izin ücreti ve yemek ücreti alacağı olmadığını, kötü niyetle hareket ettiğini, taleplerin yerinde olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafın sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ispat ettiği, ücretlerin süresinde ödenmemesinin işçi açısından haklı fesih nedeni olduğu, işverenin ücretlerin ödendiğini yazılı belgelerle ispat edemediği, iş avansı adı altında bir alacak bulunduğu hususunun ise davacı tarafça ispat edilemediği, gerekçesi ile davanın kısmen davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş avansı talebini davalı şirketin muavin defterindeki kayda dayandırmıştır. Her ne kadar Mahkemece bu kayda itibar edilmemişsede bu değerlendirme eksik incelemeye dayalıdır. Mahkemece yapılacak iş, davalı şirketin genel muhasebe muavin defter kayıtları üzerinde muhabese uzmanı bir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp iş avansına ilişkin belgelerin doğruluğu araştırılıp, sonuca göre hüküm kurmaktır.

3- Kabule göre de, davacının işveren kayıtlarına dayanarak telepte bulunduğu gözden kaçırılarak icra inkar tazminatı talebinin gerekçesiz bir şekilde reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13932, Karar No: 2013/20907, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13932 E.  ,  2013/20907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... olarak görülen davada Karşıyaka 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.06.2013 tarih ve 2013/270-2013/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010 yılı hesaplarının İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün talimatı doğrultusunda incelemeye tabi tutulduğunu ve müvekkili şirkete ait 2010 yılı yevmiye defteri, kebir defteri ve envanter defterinin incelemeden geçtiğini, anılan defterlerin 02.04.2012 tarihli "Defter ve Belgeleri Teslim Alma Tutanağı" ile vergi müfettişi Hakan Yerlikaya'ya teslim edildiği, 27.06.2012 ve 03.10.2012 tarihli "Defter ve Belge İade Tutanağı" ile müvekkili şirket tarafından teslim alındığını, İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 26.04.2013 tarihli yazısı ile müvekkili şirketten 2010 yılına ait defter ve kayıtların ibrazının istendiğini, müvekkili şirket yetkilileri tarafından 2010 yılı defterlerinin teslim edilmek üzere titizlikle arandığını ancak bulunamadığı ve kaybolduğunun anlaşıldığını ileri sürülerek, müvekkili şirketin 2010 yılına ait yevmiye defteri, kebir ve envanter defteri için 6102 Sayılı TTK'nın 82/7.maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesine, olmadığı taktirde müvekkili şirketin 2010 yılına ait yevmiye defteri, kebir defteri ve envanter defterinin müvekkilinin iradesi dışındaki bir sebep ile elinden çıkmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; tacirin TTK 82/7. maddeden yararlanabilmesi için bir taraftan defterlerin korunması amacıyla gereken dikkat ve ihtimamı göstermiş bulunması, diğer taraftan da ziyaa uğramanın onun iradesi dışında elinde olmayan bir nedenle meydana gelmiş olması gerektiği, somut olayda bu şartların oluşmadığı, sırf tutanağın yeterli görülmediği, kimsenin kendi kusuruna dayanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının gerekli dikkat ve özeni gösterdiğinin kanıtlanmamış bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1669, Karar No: 2019/4024, Tarih: 27.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1669 E.  ,  2019/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/10/2013 tarih ve 2010/178-2013/672 sayılı hükmün Dairemizin 05/12/2018 tarih ve 2018/6298-2018/11697 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3542, Karar No: 2025/2429, Tarih: 28.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3542 E.  ,  2025/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1289 E., 2024/426 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2022/142 E., 2023/30 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin kulağındaki rahatsızlık nedeniyle davalı şirket nezdinde hekim olarak çalışan diğer davalı ... tarafından 14.01.2014 tarihinde kulak ameliyatı yapıldığını, müvekkilinin hastaneden taburcu olduktan sonra yapılan kontrolde ameliyat esnasında 8 haftalık hamile olduğunu ve ameliyat sırasında gebeliğinin sonlandırılmış olduğunu öğrendiğini, müvekkilinin ameliyat öncesinde gebe olduğu konusunda bilgisi olmadığını, ameliyat sonrasında müvekkilinin yüzünün sol tarafında ve sol kulağında problemler yaşadığını, yüz felci geçirdiğini ve gebelik testi yapılmadan yapılan ameliyat nedeniyle müvekkilinin gebeliğinin sonlandığını, müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarara uğradığını, olay nedeniyle müvekkilinde kalıcı şikayetler meydana geldiğini, olayın meydana gelmesine davalı hekimin kusurlu tedavisinin ve özensiz muayenesinin sebep olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14.01.2014 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davacının sol kulakta kötü kokulu akıntı ve burunda kemik kırığı şikayetleriyle müvekkilinin çalıştığı hastaneye müracaat ettiğini, yapılan incelemeler sonucunda müvekkili tarafından davacının burnundaki kemik kırığına müdahale yapıldığını, ardından da kulak iltihabı sebebiyle operasyon yapıldığını, operasyon öncesi rutin testlerin yapıldığını ve hamilelik şüphesi olup olmadığının sorulup davacının hamile olmadığı yönünde beyanda bulunduğunu, hamilelik testi yapılmasının kanunen operasyon öncesi yapılmasının zorunlu olmadığını, müvekkilinin davacı hastanın durumuna göre gerekli olan tedaviyi uyguladığını ve uygulanan tedavinin komplikasyonları konusunda davacının bilgilendirildiğini, olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli kararıyla; Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 27.10.2017 tarihli raporda; operasyon sonrası gelişen olaylarda hekim kusuru bulunmadığı tespiti yapıldığı, bu rapora yönelik itiraz üzerine dosya bu kez yeniden değerlendirme yapılmak üzere Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gönderildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından önceki rapordaki hususlar ve itirazlar değerlendirilerek 27.12.2018 tarihli raporda; önceki raporla çelişmeyecek şekilde olayda hekim uygulama hatasının bulunmadığı yönünde tespit yapıldığı, alınan raporların gerekçeli, dosya kapsamına uygun, denetime elverişli olduğu, buna göre davalı hekim ve şirketin dava konusu edilen hususlarda kusurunun bulunmadığı, gelişen komplikasyonların gösterilen tüm özen ve dikkate rağmen gelişebilecek nitelikte komplikasyonlar olduğu, davacı hastanın bu komplikasyonlar konusunda bilgilendirildiği, davacının gebeliğinin dava konusu edilen ameliyat için rutin kontroller arasında olmayan tetkik nedeniyle tespit edilemediği ve davacının da bu yönde bir bildirimde bulunmadığı, davacının kendisinin dahi gebeliğinden haberdar olmadığı, davacının davalı taraftan tazminat talep etmeye hakkı olmadığı, zarar ile davacının eylemi arasında kusura dayanan bir ilişki bulunmadığı, tedavi nedeniyle oluşan zararın kusursuz sorumluluk hallerinden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli kararıyla ;Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu'ndan verilen rapora itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü Üst Kurulu'ndan alınan raporda daha önceki raporda yer alan KBB hastalıkları uzmanının ve kadın hastalıkları ve doğum uzmanının da yer aldığı, raporda bu uzmanlar dışında KBB hastalıkları ve kadın hastalıkları ve doğum konularında uzman başka bir uzmanın bulunmadığı, Mahkemece üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, kulak burun boğaz hastalıkları, anestezi ve kadın hastalıkları ve doğum konularında uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, davacının itirazları da karşılanmak suretiyle, davalı hastanede çalışan davalı doktora atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin kabulü ile kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hastanede yapılan teşhis ve tedavinin tıbbın gereklerine uygun yapılıp yapılmadığı, olayda doktor hatası olup olmadığının tespiti için istinaf kaldırma kararı doğrultusunda ... ... Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi'nde görevli, Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı ve Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda doktorun ve hastanenin herhangi bir ihmal ya da hatası olmadığı, dolayısıyla davalılara atfıkabil bir kusurun olmadığı belirtildiği gerekçesiyle davacının maddi manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesininyukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; raporlara itiraz ettiğini, müvekkilinin sağlık şikayetlerinin devam ettiğini, manevi tazminat taleplerinin de reddedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası (malpraktis) iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, özellikle Mahkemece aldırılan ATK raporu ile bilirkişi kurul raporlarının birbiriyle uyumlu olmasına, meydana gelen tıbbi sonucun komplikasyon olarak nitelendirilmesi, somut olayda ameliyat öncesi gebelik testi istenmesinin gerekli olmaması, bu tür ameliyatlarda anesteziye bağlı düşük oranının %10 olduğu tespiti ile literatürde bebeğin kendiliğinden kayıp oranının anesteziye bağlı düşük oranından yüksek olması ve gebeliğin kaybının direk cerrahi girişim ve anesteziyle de ilişkilendirilemeyeceği, hastane veya doktora sorumluluk yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10474, Karar No: 2017/256, Tarih: 12.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/10474 E.  ,  2017/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk kuvvetleri tarafından gece saat 23:00 sıralarında ifa edilen önleyici hizmet devriyesi sırasında, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı anlaşılan ... mahallesi, ... mevkiindeki piknik alanında yoğun telefon ışığının görülmesi üzerine, uygun bir gözetleme noktası seçilerek 20 dakika boyunca yapılan gözetleme faaliyetinde, farları kapalı vaziyette olan bir iş makinesi vasıtasıyla kazı yapıldığının, ara ara iş makinesinin durdurularak telefon ışıkları ile çalışmanın kontrol edildiğinin belirlendiği, sanıkların kazı yaptıkları sırada suçüstü yakalandıkları, olay mahallinde yapılan araştırmada, yaklaşık 3 metre derinliğinde iki adet kazı yapıldığının tespit edildiği ve 1 adet dedektörün ele geçirildiği, sanıkların müdafileri huzurunda verdikleri kolluk beyanlarında, atılı suçlamayı tüm ayrıntılarıyla ikrar ettikleri anlaşılmakla, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kültür varlığı elde etmek amacıyla kazı yaptıkları sabit olan sanıkların, atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16637, Karar No: 2020/1195, Tarih: 24.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16637 E.  ,  2020/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılardan ...’in, Mahalli İskan Komisyonunun 29/06/1998 tarih ve 89 sayılı kararı ile tarımsal iskana hak kazanmış olduğunu, verilen karar gereğince de dava konusu 443 parsel sayılı taşınmazın kendisi ve aile bireyi olan diğer davalılar adlarına tescil edildiğini, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından davalı ...’in hak sahibi olarak belirlendiği tarihten önce Ebeveyni ile birlikte topraklandırıldığı halde yeniden hak sahibi yapıldığı tespit edildiğinden Mahalli İskan Komisyonunun 15/06/2011 tarih ve 2011/10 nolu kararı ile hak sahipliklerinin iptal edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, hak sahipliği kararının iptaline ilişkin işlemin idari istikrar ve idareye güven ilkelerine aykırı olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların hak sahipliği yapıldığı dönemde göçebelik hususuna ilişkin unsurların açık ve kesin bir düzenlemeyle belirlenmediği, idarenin işlemlerinin güvenilirliği ve mülkiyet hakkına ilişkin temel hukuk kuralları gereğince davalıların mülkiyet hakkının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-K A R A R-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7/3 . fıkrasında Mülga 2510 sayılı yasaya göre hak sahibi olanların hak sahiplikleri herhangi bir koşul aranmaksızın bu kanuna göre devam eder hükmüne yer verilmek suretiyle yürürlükten kalkan 2510 sayılı Kanun döneminde hak sahibi olanların hak sahiplerinin herhangi bir koşul aranmadan devam edeceği vurgulanmış olup, davanın reddedilmesi bu gerekçeyle ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18586, Karar No: 2014/1422, Tarih: 23.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18586 E.  ,  2014/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikteki hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak olup mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.