muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/755, Karar No: 2020/446, Tarih: 23.06.2020

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Malatya 1. İcra (Hukuk) Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikâyetçi (davacı) üçüncü kişi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 25.11.2014 tarihli ve 2014/21387 E., 2014/28251 K. sayılı kararı ile;

"... Alacaklı tarafından borçlu Mirefe Süt … A.Ş. hakkında, genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun işyerinde bir kısım menkullerin haczedildiği, bu haciz işlemine karşı 3. kişinin haczedilen menkuller üzerinde rehin alacakları bulunduğu iddiası ile icra müdürlüğüne başvurarak, satış ve sonraki aşamalarda kendilerinin rüçhanlı alacaklı olarak kabulüne karar verilmesini talep ettiği, icra müdürlüğünce talebin reddi üzerine icra mahkemesine şikâyet yoluna başvurduğu, mahkemece şikâyetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi üçüncü kişinin icra mahkemesine başvurusu, haczedilen taşınırlar üzerinde rehin hakkının bulunduğu iddiasıyla rehin hakkının dikkate alınmasına ilişkindir. Başvuru bu hâli ile İİK' nun 96 ve devamı maddelerine göre açılmış istihkak davası olup, şikâyet olarak icra mahkemesine gelinmesi, HMK'nun 33. maddesinde yer alan hukuki nitelendirmenin hâkime ait olduğu kuralı doğrultusunda sonuca etkili değildir.

O hâlde mahkemece başvuru istihkak davası olarak vasıflandırılıp, varsa harç eksikliği giderildikten ve taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken istemin şikâyet olarak nitelendirilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir ..." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Malatya 1. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2015/87 E., 2015/167 K. sayılı kararı ile; somut olayın özelliğine göre memur işlemini şikâyet niteliğindeki bu istemin mahkemece istihkak davası olarak ele alınmasının doğru olmayacağı, tarafları ve dava konusu aynı olan istemlerle ilgili verilen red kararlarının bir kısmının Özel Dairece onandığı, bir kısmının bozulduğu, bir kısmının da başka bir gerekçeyle sonucu itibariyle doğru görülerek onandığı gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde şikâyetçi (davacı) üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; şikâyetçi (davacı) üçüncü kişinin icra mahkemesine başvurusunun şikâyet mi yoksa istihkak davası niteliğinde mi olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 33. maddesi gereğince hukuki tavsif (niteleme) ve uygulanacak kanun maddesinin tespiti hâkime aittir. Ayrıca HMK'nın 119. maddesinde dava sebebi olarak hukuki sebepler değil maddi vakıalar esas alınmıştır. İcra mahkemesi tarafların dilekçelerinde ileri sürdükleri maddi vakıalarla bağlıdır; ancak başvuranın bu bağlamda yapmış olduğu hukuksal nitelendirmelerle bağlı değildir.

III. GEREKÇE

12. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 33. maddesi gereğince hukuki tavsif (niteleme) ve uygulanacak kanun maddesinin tespiti hâkime aittir. Ayrıca HMK'nın 119. maddesinde dava sebebi olarak hukuki sebepler değil maddi vakıalar esas alınmıştır. İcra mahkemesi tarafların dilekçelerinde ileri sürdükleri maddi vakıalarla bağlıdır; ancak başvuranın bu bağlamda yapmış olduğu hukuksal nitelendirmelerle bağlı değildir.

13. Tarafların ileri sürmüş olduğu maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak yani somut olay ya da ilişki bağlamında işlerlik kazanacak hukuk kurallarını araştırıp bulup uygulamasını gerçekleştirmek, hâkim tarafından kendiliğinden yerine getirilmesi gereken bir görevdir (HMK'nın 33. maddesi). Somut olaya uygulanacak olan hukuk kuralları, dava sebebinden tümüyle farklı bir kavram olan hukuki sebebi oluşturur (Tanrıver, S.; Medeni Usul Hukuku C. 1. Ankara 2016, s. 480-483).

13. Tarafların ileri sürmüş olduğu maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak yani somut olay ya da ilişki bağlamında işlerlik kazanacak hukuk kurallarını araştırıp bulup uygulamasını gerçekleştirmek, hâkim tarafından kendiliğinden yerine getirilmesi gereken bir görevdir (HMK'nın 33. maddesi). Somut olaya uygulanacak olan hukuk kuralları, dava sebebinden tümüyle farklı bir kavram olan hukuki sebebi oluşturur (Tanrıver, S.; Medeni Usul Hukuku C. 1. Ankara 2016, s. 480-483).

14. Uyuşmazlığın çözümü için şikâyet ve istihkak iddiasının açıklanması gerekmektedir. Şikâyet, İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun 16, 17 ve 18. maddelerinde düzenlenmiştir. Şikâyet icra ve iflas dairelerinin, kanuna aykırı olan veya hadiseye uygun bulunmayan işlemlerinin iptali veya düzeltilmesi veya yerine getirilmeyen veya sebepsiz sürüncemede bırakılan bir hakkın yerine getirilmesi için icra takibinin taraflarına veya hukuki yararı bulunan diğer kişilere tanınmış kendine özgü bir kanun yoludur (Kuru, B.: İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, s. 103). Şikâyeti medeni usul hukukunda yer alan hiçbir dava çeşidi içine sokmak mümkün değildir (Pekcanıtez, H./ Simil, C.: İcra ve İflas Hukukunda Şikâyet 2. B., İstanbul 2017, s. 49). Şikâyet konusunu idari işlemler oluşturduğundan, şikâyet medeni usul hukuku anlamında bir dava değildir. Şikâyette kişiler arasında uyuşmazlık yoktur. Şikâyet ile icra ve iflas memurlarının işlemlerinin kanuna veya olaya aykırılığı ileri sürülür. Takibin esasını oluşturan uyuşmazlığın maddi hukuk açısından incelenmesi ve bunun hakkında karar verilmesi şikâyette mümkün değildir. Şikâyete konu işlemin iptalini talep eden kişinin takibin diğer taraflarına karşı ileri sürebileceği bir sübjektif hakkı yoktur. Medeni usul hukukundaki davada davacı ve davalı olmak üzere iki taraf yer alır. Davanın konusunu tarafların sübjektif hakları oluşturur. Örneğin eda davası söz konusu ise dava kabul edildiğinde davalı bir şeye mahkûm edilir. Şikâyet hakkında verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Dava sonunda verilen kararlar ise kesin hüküm teşkil eder ve aynı konuda ve aynı taraflar arasında yeniden dava açılamaz. İİK'nın 16. maddesine göre icra ve iflas dairesi işlemlerine karşı şikâyet yoluna ancak kanunun çözümünü mahkemeye bırakmadığı konularda (örneğin İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz davası) gidilebilir. Kanun koyucunun bazı hâllerde şikâyet yolunu kapalı tutmasının nedeni, takibe bağlı maddi hukuka ilişkin sorunların mahkemelere bırakılması düşüncesidir (Pekcanıtez s. 31). Şikâyet yoluyla icra mahkemesine yapılan başvuruda 492 sayılı Harçlar Kanunu'na ekli 1 sayılı tarifenin A-I/1 uyarınca, maktu başvurma harcı ile maktu karar ve ilam harcı alınır.

15. İİK'nın 96. maddesinin 1. fıkrası "Borçlu, elinde bulunan bir malı başkasının mülkü veya rehni olarak gösterdiği yahut üçüncü bir şahıs tarafından o mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı iddia edildiği takdirde, icra dairesi bunu haciz ve icra tutanaklarına geçirir ve keyfiyeti iki tarafa bildirir." şeklinde düzenlenmiştir. Haczedilen bir mal üzerinde, (alacaklı ve borçlu dışındaki) bir üçüncü kişinin mülkiyet veya diğer bir ayni hak sahibi olduğunun ileri sürülmesine istihkak iddiası denir. Haczedilen bir mal üzerinde (alacaklı ve borçlu dışındaki) , bir üçüncü kişinin rehin hakkı bulunduğunun ileri sürülmesi de istihkak iddiasıdır. Buradaki rehin terimini İİK'nın 23. maddesindeki gibi (geniş anlamda) anlamak gerekir (Kuru, s. 543, 544). İİK'nın 23. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinde "taşınır rehni" tabirinin "ticari işletme rehnini" ihtiva ettiği düzenlenmiştir.

16. Ticari işletme rehni de diğer rehin hakları gibi rehinli alacaklıya ticari işletme veya belirli unsurlarına başvurarak alacağını öncelikle elde etme imkânı sağlayan sınırlı bir ayni haktır (Reisoğlu, S.: Ticari işletme rehni ve uygulamada ortaya çıkan sorunlar, Ankara, 1977. s. 22). Ticari işletme rehni teslim koşulu aranmayan bir sicilli taşınır rehni çeşitidir. Bu nedenle bir çok taşınır malın alacaklıya teslimine gerek kalmadan üzerinde rehin hakkının kurulması mümkün olmaktadır. Rehinli malların borçlu elinde kalması nedeniyle borçluya ait ve üzerinde ticari işletme rehni bulunan malların rehinli alacaklı dışındaki alacaklılar tarafından haczedilmesi söz konusu olduğunda ticari işletme üzerinde rehin hakkına sahip üçüncü kişiler hacizli mallar hakkında istihkak davası açabilirler (Kuru, B.: İcra ve İflas Hukuku, İstanbul 1990, C. 2, s. 964; Kudret, A.: Hacizde İstihkak Davası, Ankara 2005, s. 168). Rehin alacaklısının rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip hakkının bulunması veya satış ile paraların paylaştırılmasına katılma hakkının olması istihkak davası açmasına engel değildir.

17. Rehin hakkına dayanan istihkak davasının amacı, haczedilen mal üzerinde davacının rehin hakkının varlığını tespit ettirmek ve böylece haczin rehin hakkını etkilememek koşulu ile yapılması olanağını sağlamaktır (Güneren, A.: İcra ve İflas Hukukunda İstihkak Davaları ile Tasarruf İptal Davaları, Ankara 2014, s. 150). İİK'nın 115. maddesinde belirtildiği üzere artırma bedelinin satış isteyen haciz alacaklısının alacağına rüçhanı (önceliği) olan muaccel ipotek alacaklarının toplamının üzerinde olması hâlinde ihale yapılabilir. Böylece rehin hakkı sahibi mahcuz malın satışında rehinli alacağını tam olarak tahsil edebilir.

18. İİK'nın 96. maddesinin 1. fıkrası uyarınca istihkak iddiası haciz sırasında ileri sürülmüş ise haciz tutanağına, hacizden sonra bildirilmiş ise icra tutanağına yazılır. Anılan maddenin 2. fıkrasına göre icra müdürü (dairesi), üçüncü kişinin istihkak iddiasını, alacaklıya ve borçluya bildirir ve bu bildiri ile istihkak iddiasına karşı itirazları olup olmadığını bildirmek üzere, alacaklıya ve borçluya üç günlük bir süre verir. İcra müdürü, istihkak iddiasının yerinde olup olmadığını araştırmadan, istihkak iddiasını, haciz veya icra tutanağına geçirmek ve itiraz edebilmeleri için alacaklıya ve borçluya (üç günlük süre vererek) bildirmekle yükümlüdür. İcra müdürünün bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi hâlinde süresiz şikâyet yoluna başvurulabilir. Üçüncü kişi, icra müdürünün İİK'nın 96 ve 97. maddesinin 1. fıkrasındaki işlemlerin tamamlamasını beklemek veya bu işlemlerin yapılması için süresiz şikâyet yoluna başvurmak zorunda değildir. İcra dairesinin İİK'nın 96. maddesinin 2. fıkrasına göre alacaklıya ve borçluya üç günlük süre vermemiş ve bundan sonraki işlemleri yapmamış olması nedeniyle, aynı Kanunun 97. maddesinin 6. fıkrasına hükmüne göre yedi günlük istihkak davası açma süresi henüz işlemeye başlamamış olan üçüncü kişi, (İİK'nın 96. maddesinin 9. fıkrasındaki süre ile bağlı olmaksızın) doğrudan doğruya icra mahkemesinde istihkak davası açabilir (Kuru, s. 547, 548). Rehin alacaklısı tarafından açılan istihkak davasında haczedilen mal üzerinde rehin hakkının bulunduğunun tespiti başka bir deyişle bu iddianın kanıtlanması durumunda hacizli malın bu rehin hakkı ile yükümlü olarak haczedilmiş sayılması suretiyle istihkak davasının kabulüne karar verilmesi gerekir. İcra memuruna mahcuz üzerinde üçüncü kişinin ticari işletme rehin hakkını tanıma yetkisi veren yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

19. İstihkak davası İİK'nın 97. maddesine göre genel hükümlere tabi olduğundan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesine göre (1) sayılı tarifedeki nispi esas üzerinden harca tabidir. Alacak tutarı ile dava konusu mahcuzlar üzerindeki rehin değerinden hangisi az ise o değer üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ü anılan Kanunun 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra, yargılamaya devam olunur. Yargılama tamamlanıp davanın kabulüne karar verildiğinde ise davada haksız çıkan taraftan eksik kalan karar ve ilam harcının alınması gerekir.

20. Somut olayda; alacaklı Kavuklar Tarım Hayvancılık San. ve Tic. A.Ş. tarafından borçlu Mirefe Süt. Ür. Gıda Tar. Hayv. Nak. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte 18.06.2013 tarihinde 2. Organize Sanayi Bölgesi havaalanı yolu üzeri Malatya adresinde yapılan hacizde menkullerin haczedildiği, şikâyetçi (davacı) üçüncü kişi vekilinin 07.01.2014 tarihinde icra dairesine sunduğu dilekçesi ile haczedilen ve satışa çıkarılan menkullerin Malatya 3. Noterliğinin 16.11.2012 tarihli ve 33799 yevmiye nolu ticari işletme rehni sözleşmesi ile müvekkiline rehinli olduğunu, müvekkilinin haczedilen menkullerde rüçhanlı alacağı bulunduğunu ileri sürerek satış ve sonraki aşamalarda kendilerinin rüçhanlı alacaklı olarak kabulüne karar verilmesini ve paylaştırma aşamasında bu durumun göz önüne alınmasını talep ettiği, icra müdürlüğünce 07.01.2014 tarihli işlemle; rehin sözleşmesine ekli listede menkullerin marka, seri numarası ve özelliklerinin yazılmadığı, satışa konu menkuller ile rehin sözleşmesine ekli listedeki menkuller ilişkilendirilemediğinden üçüncü kişinin taleplerinin reddine karar verildiği, şikâyetçi (davacı) üçüncü kişinin icra mahkemesine başvurarak memurluk işleminin iptali ile birlikte rüçhanlı alacaklı olduklarının kabulünü talep ettiği görülmektedir.

21. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında üçüncü kişinin, icra mahkemesine başvurusu icra müdürünün sebepsiz olarak yapmadığı İİK'nın 96. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında öngörülen işlemlerin yapılmasının sağlanması değil, ticari işletme rehni sebebiyle rüçhanlı alacaklı olduklarının kabulünün talep edilmesine ilişkin olup, başvuru bu hâli ile İİK'nın 96 ve devamı maddelerine göre açılmış istihkak davası niteliğindedir. Şikâyet olarak icra mahkemesine gelinmesi, HMK'nın 33. maddesinde yer alan hukuki nitelendirmenin hâkime ait olduğu kuralı doğrultusunda sonuca etkili değildir.

22. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Şikâyetçi (davacı) üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri velmesine,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/609, Karar No: 2022/597, Tarih: 26.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/609 E.  ,  2022/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı Hazine vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı Hazine vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'nun 29.05.1959 tarihinde vefat ettiğini, müteveffanın ölümünden 28 yıl sonra... adında birinin murisin yegâne mirasçısı olduğunu ileri sürerek hukuksuz bir şekilde ... Sulh Hukuk Mahkemesinden veraset ilâmı aldığını, murisin tüm gayrimenkullerini tapuda kendi adına intikal ettirerek üçüncü kişilere satış suretiyle devrettiğini, ... tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/343 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, müvekkillerinin de davaya aslî müdahil olduklarını, davaya konu 736 ada, 9 parsele ilişkin bölümü izale-i şuyu yolu ile alan taraf adına olan tapu işlemlerinin korunmasına ve tescilin devamına dair verilen kararın onanarak kesinleştiğini, taşınmazın 2/3 hissesi müvekkillerinin miras bırakanı .... adına kayıtlı iken yolsuz tescil ile başkaları adına tapuda kayıt altına alındığını, haksızlıkların tazmini yoluna gidilebileceği hususunun Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin onama kararında açıkça belirtildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; görev, hak düşürücü ve zamanaşımı itirazında bulunarak, dava konusu 736 ada 9 parsel sayılı taşınmazla birlikte, 714 ada 2 parsel, 715 ada 1 parsel, 739 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde sahte veraset ilamı ile oluşan yolsuz tescil ve Tapu Kanunu'nun 35. maddesindeki mütekabiliyet esasına göre Arnavutluk vatandaşlarının Türkiye'de miras yoluyla taşınmaz mal edinemeyeceklerinden mirasçı sıfatıyla Hazineye intikali talepli tapu iptal ve tescil davası açıldığı, dava sonucunda müdahil davacılar ... mirasçılarının davasının reddine, 739 ada 9 parsel yönünden davanın reddine, diğer parsellere ilişkin bir kısım davalılara ait hissenin iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesi sonucu Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2010/8760 E. 2010/13386 K. sayılı ilâmı ile 736 ada 9 parsel yönünden davanın reddine dair verilen kararın yerinde olduğu belirtilerek diğer yönlerden ilâmda yazılı gerekçelerle bozulduğunu, işbu davanın belirtilen Yargıtay kararına istinaden açıldığını, kararda sicillerin tutulmasından dolayı dava açılabileceği belirtilmiş ise de dava dışı üçüncü kişi durumunda olup sahte veraset istihsal eden...'in eyleminin söz konusu edilmediğini, oysa zararın doğumunda sahte veraset ilâmının birinci derecede etken olduğunu, bu nedenle üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle meydana gelen hukuka aykırı eylemi illiyet bağını keseceğinden Hazinenin sorumlu tutulamayacağını, olayda davacıların müterafik kusurlarının söz konusu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2012/161 E. 2015/322 K. sayılı kararı ile; mahallinde bilirkişiler marifetiyle keşif icra edildiği, bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporlarında taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerinin 21.746.667TL olduğunun belirtildiği, davaya konu 9 parsel sayılı taşınmazın 432/648 hissesinin davacıların murisi ... adına kayıtlı iken sahte veraset ilamına dayalı olarak tapuda intikal yaptırılarak satış suretiyle üçüncü şahıslara devrinin sağlandığı, taşınmaza yönelik açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine dair hükmün kesinleştiği, zarar ile sahte veraset ilâmına dayalı olarak tapuda yapılan işlemler arasında illiyet bağı bulunduğu, bilirkişi kurulunca taşınmazın dava tarihindeki değerinin saptandığı, davalı yanın zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 21.746.667TL'nin 10.000TL'sine 07.05.2012 dava tarihinden, bakiyesine 08.04.2015 ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 tarihli ve 2016/376 E. 2016/5063 K. sayılı kararı ile; “…Dava, sahte veraset ilâmı ile gerçekleştirilen taşınmaz satış işleminden doğan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; taraflardan her biri, yapmış olduğu usûl işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Islahın kısmen veya tamamen olduğuna bakılmaksızın taraflar aynı davada ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. Ancak ıslah işlemi harca tabi bir işlem olup ıslah edilen husus değer artırımı ise nispi tarifeye göre, değilse maktu harç yatırılmalıdır. Davalı taraf harçtan muaf olsa dahi ıslah harcının alınması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmü yer almaktadır. Bu kanunî düzenleme gereğince ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilâm harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2013 gün ve 2013/21-445 E. - 2013/1625 K. sayılı kararında da bu görüş benimsenmiştir.

Somut olayda, davacılar vekili dava dilekçesinde adli yardım talebinde bulunarak harç yatırmaksızın 10.000.-TL tazminat talebi ile dava açmış, 21.05.2013 tarihli celsede kurulan ara karar ile, davacıların adli yardım taleplerinin reddi ile dava harcını yatırmaları için süre verilmiş, bu ara karar doğrultusunda davacılar tarafından harç tamamlanarak yargılamaya devam edilmiştir. Davacılar vekili mahkemeye sunduğu 08/04/2015 tarihli dilekçe ile; tazminat talebini 21.746.667,00.-TL’ye arttırmış ise de; ıslah harcını yatırmamıştır. Davacılar vekili ıslah dilekçesinde; davacıların Arnavutluk Vatandaşı olup, 15 Mart 1995 tarihinde Türkiye ile Arnavutluk ülkesi arasında imzalanan, hukukî, ticari ve cezai konularda adli yardım sözleşmesi ve 23 Mart 1972 tarih ve 14137 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Hukuk Usûlüne Dair Lahey Sözleşmesinin 20 ve 24. maddeleri ve Avrupa İkamet Sözleşmesi kapsamında davacıların tüm yargı masrafları ve harçlardan muaf tutulmaları gerektiğini bildirmiş ise de; bahsi geçen sözleşmelerde davacıların harçtan muaf olduklarına ilişkin bir hüküm olmadığı, davacıların adli yardım taleplerinin de mahkemece reddedildiği anlaşıldığına göre; mahkemece, ıslah harcını tamamlamak üzere davacılara süre ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken harcı yatırılmayan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin İkinci Kararı: