muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/793, Karar No: 2024/8560, Tarih: 03.12.2024

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu markanın, “29. Sınıf: Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. 30. Sınıf: Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez 31. Sınıf: İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan).” emtiaları yani kısaca davalının “Evcil hayvanlar için alta serilen maddeler; kedi kumu.” haricinde kalan emtialarının, davacının gerekçe olarak gösterdiği ve Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde benzer kabul edilmeyen markalarda aynen yer aldığı, 29, 30 ve 31. sınıf mallarda "pazar" kelimesinin ortalama tüketici tarafından markasal olarak algılanmayacağı, markaların görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer olduğu, mutlak ret nedenleri anlamında tescil engeli oluşmadığı, dava konusu markada yer alan ibareler bakımından davacı markasından uzaklaşacak şekilde farklılık yaratılmadığı, marka işaretlerinde yer alan “...” ibarelerinden kaynaklanan benzerliğin ön planda olduğu, davaya konu markada yer alan “PAZAR” ibaresinin hem tescili talep edilen mallar açısından ayırt ediciliğe sahip olmadığı hem de “...” ibaresine vurgu yapar nitelikte olduğu, Yargıtayın bu yöndeki emsal nitelikteki kararları bulunduğu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, gıda ürünlerinin her yaşta ve eğitimdeki alıcı kitlesine hitap ettiği ve genellikle görece olarak hızlı tüketilen ürünler olması nedeni bu durumun da karıştırılma ihtimalini arttıracağı, tüketici nezdinde taraf markaları arasında ticari, ekonomik ve idari bağlantı bulunduğu yönde yanılgı oluşabileceği, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, "..

..." markasının tanınmış marka olarak kabul edilmesi gerektiği, kötüniyetin ispatlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, YİDK'nın 2020-M-5493 sayılı kararının iptaline, 2018/105617 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusuna mutlak ve nispi nedenlerle yapılan itirazının reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci, beşinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3402, Karar No: 2014/5799, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3402 E.  ,  2014/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı asil tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı asil tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı asil tarafından 11.02.2014 tarihli dilekçe ile özetle "...1972 yılında noter huzurunda çekilen kura ile davalı gayrimenkulün 2'ye ayrıldığı, davacının satın aldığı tarihte bu hususu bildiği, ayrı ayrı aboneliklerin bulunduğu ve delillerinin mahkemeye sunulduğu ve toplanmasının talep edildiği, 28.03.2013 tarihli celsede taleplerine ilişkin karar verilmediği, 03.12.2013 tarihli celsede de taleplerinin reddine ilişkin ara karar kurulduğu, bu ara kararın ihsası rey niteliğinde bulunduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'nun, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, reddi hâkim isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davacı tarafın HMK 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, reddi hâkim isteminde davalı ... Aslan tarafından başvurulmasına rağmen, merci kararında davacı tarafın disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; merci kararının 2. bendinde yer alan “davacı” ibaresinin kaldırılarak, bunun yerine, “davalı ... ...” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1782, Karar No: 2011/6465, Tarih: 27.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1782 E.  ,  2011/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticrat Mahkemesi’nce verilen 12.11.2009 gün ve 2008/189-2009/698 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.10.2010 gün ve 2010/3663-2010/10285 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin eşi ve iki küçük çocuğunun babası ...' in öldürülmeden kısa bir süre önce 10.06.1999 tarihli sözleşmeyle davalıların Özler Mensucat A.Ş.'ne ait paylarını toplam (1.407.306) DM bedelle satın aldığının davalılarca açılan İstanbul 5.Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2000/136 E. sayısında kayıtlı alacak davası vesilesiyle öğrenildiğini, bu sözleşmenin son paragrafında sektörel, genel ekonomik kriz veya doğal afetlere bağlı ödeme esaslarının yeniden düzenlenmesi ve şirket yönetim kurulunun onayı halinde geçerlilik kazanacağının öngörüldüğünü, bu hallerin tamamının gerçekleştiğini, esasen sözleşmenin davacılar murisince imzalandığının da kuşkulu olduğunu ileri sürerek, anılan anlaşma senedi ve 05.08.1999 tarihli üç adet hisse devir ve ferağ kabul beyannamesinin iptalini, şirket hisselerinin eski hale getirilmesini veya beyannamelerde belirtilen ödeme esaslarının yeniden düzenlenerek uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, asliye hukuk mahkemelerinde görülebileceğini, diğer derdest davada imzanın murise aidiyetinin saptandığını, 10.06.1999 tarihli sözleşmenin gerçek ve geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 20.09.2007 gün ve 2006/3253 E, 2007/11565 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davalılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların kök murisi ...’in hisse devir anlaşmasını yaptığı tarih olan 05.08.1999 tarihinden çok kısa bir süre önce henüz peşinat verildikten ve taksit ödemeleri başlamadan önce 13.01.2000 tarihinde faili meçhul kişi/kişilerce öldürüldüğü, sözleşmeye göre ödeme tablosunun 31.01.2000 ila 31.12.2000 tarihleri arasında belirlendiği,

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların kök murisi ...’in hisse devir anlaşmasını yaptığı tarih olan 05.08.1999 tarihinden çok kısa bir süre önce henüz peşinat verildikten ve taksit ödemeleri başlamadan önce 13.01.2000 tarihinde faili meçhul kişi/kişilerce öldürüldüğü, sözleşmeye göre ödeme tablosunun 31.01.2000 ila 31.12.2000 tarihleri arasında belirlendiği,

1999 yılında bütün ülkeyi sarsan İstanbul ve İzmit depreminin olması, arkasından 2001 yılında yine Türkiye’yi derinden sarsan ekonomik krizin ortaya çıkması ve halen de etkisinin devam ediyor olması, ayrıca şirketin faaliyet alanına göre tekstil sektörünün bu krizden en çok etkilenen sektör olması ve bir çok işyerinin kapanmasına ve şirketlerin iflasına yol açması, zaten hisse devir anlaşmasında devir bedelinin şirketin esas sermayesine göre 5 kat yüksek belirlenmiş olması nedeniyle devir bedelinin döviz olarak kararlaştırılması ve döviz fiyatlarındaki olağan dışı artış göz önüne alındığında, davacıları sözleşmenin yapıldığı tarihteki hükümlerle bağlı kılmanın hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, artık sözleşmeyi yeni duruma uyarlamanın adalet ve hakkaniyet gereği olduğu sonucuna varılarak, davaya konu 10.06.1999 tarihli sözleşme ve buna dayalı 05.08.1999 tarihli hisse devir ve ferağ kabul beyannamesinin geçerli olmadığından bahisle iptali isteminin reddine, ancak hisse devir bedellerinin söz konusu devir tarihindeki dava dışı şirketin öz varlığına uygun düşmediği ve uyarlama koşulları bulunduğunun kabulü ile 10.06.1999 tarihli anlaşmaya dayalı düzenlenen 05.08.1999 tarihli hisse devir ve ferağı kabul beyannamelerinde belirtilen şirket hisse devir bedellerinden davalı ...’in hisse bedelinin 117.268,20 Euro, ...’a devre yönelik hisse bedelinin 123.364,08 Euro, .....’a yönelik hisse bedelinin 122.877,00 Euro olarak hüküm tarihinden başlayarak 9 aylık eşit taksitler halinde davalılara ödenmesi biçiminde tespitine ve uyarlanmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce 2010/3663 E,2010/10285 K sayılı ilamda yer alan gerekçelerle davalılar yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK' nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2- Dava, davacılar murisinin hayatta iken davalıların dava dışı Özler Mensucat A.Ş.'ndeki paylarını devir almasına ilişkin yapılan sözleşme ve ilgili devir-kabul ve ferağ beyannamelerinin iptali veya beyannamelerde belirtilen ödeme esaslarının uyarlanması istemine ilişkindir.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK' nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2- Dava, davacılar murisinin hayatta iken davalıların dava dışı Özler Mensucat A.Ş.'ndeki paylarını devir almasına ilişkin yapılan sözleşme ve ilgili devir-kabul ve ferağ beyannamelerinin iptali veya beyannamelerde belirtilen ödeme esaslarının uyarlanması istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ...'in annesi ve kardeşleri olan davalılar ile dava dışı kardeşi ... ile birlikte aile büyüğü olarak kabul edilen bir kişinin hakemliğinde toplanarak düzenledikleri ve imzaladıkları 10.06.1999 tarihli anlaşmayla kök muris ...'den intikal eden terekenin bir kısmının mirasçıları arasında paylaşımı ve dava dışı şirkete ait payların devir ve mülkiyet değişikliğine ilişkin bir takım kararlar alınmıştır. Buna göre, ...' in ölümünden sonra miras payları oranında hissedarlık tablosu daha önce belirlenerek tescil ve ilan edilen anılan aile şirketindeki davalılara ait payların tamamının toplam (1.407.306) DM bedelle davacılar murisi ...' e devri konusunda anlaşmaya varılmıştır. Devir bedeli belirlenirken devir tarihinde şirket özvarlığına biçilen değere,davalıların dava dışı ...’den gelen hisse bedelleriyle, şirket kazancıyla ...' e alındığı kabul edilen Bağcılar' daki bina değeri eklenmiş, bunların toplamından ...' e şirkete geçmişteki emek ve çabaları karşılığında ödenmesi uygun görülen meblağ tenzil edilmiş, kalan miktar şirketin paylaşıma esas net değeri olarak benimsenmiş ve pay devir bedelinin de buna göre saptanması yolu izlenmiştir.

Dava dışı Özler .... A.Ş.' nin tüm payları nama yazılıdır. Ancak, dosya kapsamından bu paylara ilişkin pay senedi veya ilmuhaber ihraç edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, öğreti ve yerleşmiş yargısal uygulama uyarınca, çıplak payların devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu kuşkusuzdur. Pay devir taraflarının tamamının imzaladığı 10.06.1999 tarihli anlaşma ve devralan ...' in her bir devreden davalı ile imzaladığı 05.08.1999 tarihli "Hisse Devir ve Ferağ Kabul Beyannamesi" başlıklı sözleşmelerle anlaşmada kararlaştırılan pay devir bedelinin ödeme planının saptanması karşısında taraflar arasında geçerli pay devir ilişkisinin kurulduğunun kabulü zorunludur. Pay devredenlerce ... mirasçılarına karşı açılan derdest İstanbul Asliye 5. Hukuk Mahkemesi'nin 2000/136 E. sayılı dava dosyası içerisindeki uzman grafologlar kurulunca düzenlenen raporla anlaşma ve beyannamelerdeki imzaların davacılar murisi ...'in eli ürünü olduğu yöntemince saptanmıştır.

Davacılar murisi ile davalılar arasındaki pay devri, murisin de yönetim kurulu başkanı sıfatı ile katılarak imzaladığı şirket yönetim kurulunun 09.08.1999 tarihli toplantısında alınan kararla ve 19.08.1999 tarihli şirket genel kurulunda da onaylanmış, ayrıca 22.09.1999 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edilmiştir. Esasen, izleyen tüm genel kurullarda devirle ortaya çıkan yeni paydaşlık durumuna uygun hazirun cetveli düzenlenmiş, davacı da veraseten intikal eden pay oranı ile şirketin hakim ortağı haline gelmiş ve yönetim kurulu başkanlığını üstlenmiştir.

Açıklanan tüm bu olgulardan, pay devri sözleşmesi ve üç ayrı beyannamenin geçerli olduğu, iptali yönündeki istemin dayanaksız olduğu kabul edilmelidir. Ancak, bu durum, terditli açılan davadaki diğer istemin incelenmesine engel oluşturamaz. Çünkü, her bir beyannamenin altında kararlaştırılan ödeme tablosu ve devir bedelinin sektörel veya genel ekonomik kriz veya doğal afetlere bağlı ödeme güçlüğünün belirmesi halinde devir taraflarınca yönetim kurulunun muvafakat göstermesi kaydıyla yeniden düzenlenebileceği hükmüne yer verilmiştir. Ödeme tablolarında 31.01.2000 ila 31.12.2003 tarihleri arasında değişik miktarlı taksitler öngörülmüş; ancak, davacılar murisi 13.01.2000 tarihinde ölmüş bulunmaktadır. Murisin, ölünceye kadar ödeme planının yeniden düzenlenmesi girişiminde bulunduğu iddia edilmemiştir.

O halde, mahkemece Dairemizin 2006/3253 E, 2007/11565 K sayılı bozma ilamına uyulmuş olmakla davacıların uyarlama istemlerinin kabulü gerekmekte ise de; bu işlemin 10.06.1999 tarihli protokol hükümleri gözetilerek yani davalıların devir tarihindeki dava dışı şirkette yer alan kayıtlı şirket hisseleri, dava dışı diğer kardeş ...’den gelen hisse bedelleri, Bağcılardaki depo (fabrika) binasının değerleri de gözetilerek devir bedeli ve ödeme esaslarının yeniden düzenlenmesi yolundaki terditli istemin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde ve noksan incelemeyle hüküm tesisi hatalı bulunmakla taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2010/3663 E, 2010/10285 K sayılı kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının açıklanan bu değişik gerekçe ile taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 2010/3663 E,2010/10285 K sayılı ilamının kaldırılarak kararın yazılı değişik gerekçe ile taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ilam, temyiz peşin ve karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine, 27.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10553, Karar No: 2020/16603, Tarih: 17.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/10553 E.  ,  2020/16603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve sanık ...'in süre tutum dilekçesi içeriklerinden haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla; katılan suça sürüklenen çocuk müdafiin süre tutum dilekçesi ile gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden müvekkili hakkındaki hüküm ile katılan sıfatıyla sanık ... hakkındaki hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında, katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Sanık ...'nın alkollü olduğu ve diğer sanıklara "neden burada dolaşıyorsunuz." diye sorduğu, dolmuş beklediklerini söyleyince ...'nın önce Doğuş'a vurduğu, belinden çıkardığı bıçakla Doğuş'un suratına boydan boya

diliyle beraber kestiği, Doğuş'un yüzünün kanadığını gören ...'ın da yanında taşıdığı bıçakla Cemil'e karşılık verdiği ve Cemil'i yaraladığı, ...'ın ise bıçakla yüzünün yaralanması, dilinin kesilmesi nedeniyle duyduğu acının etkisiyle yerde bulduğu bira şişesini ...'nın kafasına fırlattığı, şişenin ...'nın kafasına isabet ettiği ve yaralandığının iddia ve kabul edildiği olayda, ilk haksız hareketin sanık ...'den geldiğinin anlaşılmasına göre sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında, mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Mağdurun ifadelerinde sanık ...'in kendisini omzundan yaraladığını yüzüne vurmadığını, başına suça sürüklenen çocuk ...'un vurduğunu aşamalarda beyan ettiği, mağdur ...'in yüzünde 'alın solda 2 cm. uzunluğunda yatay seyirli nedbe'nin sabit ize neden olduğunun Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.01.2016 tarihli raporundan anlaşılmasına, mahkemenin "..Doğuş'un yüzünün kanadığını gören ...'ın da yanında taşıdığı bıçakla Cemil'e karşılık verdiği ve Cemil'i yaraladığı, ...'ın ise bıçakla yüzünün yaralanması, dilinin kesilmesi nedeniyle duyduğu acının etkisiyle yerde bulduğu bira şişesini ...'nın kafasına fırlattığı, şişenin ...'nın kafasına isabet ettiği ve yaralandığı..." şeklindeki kabulüne göre, sanığın eyleminin ne şekilde mağdurun yüzünde sabit ize neden olduğu tartışılıp değerlendirilmeksizin hakkında TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule ve uygulamaya göre de;

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları

Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin suça sürüklenen müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;