muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4395, Karar No: 2017/5610, Tarih: 30.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4395 E.  ,  2017/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 34. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması aşamasında Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin sanık hakkındaki tetkiklerine ilişkin analiz raporları ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2009 tarihli ve 2008/478 E. 2009/43 K sayılı dava dosyasının aslı ya da onaylı fotokopisinin, denetime olanak sağlamak üzere dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2009 tarihli 2008/478 E. 2009/43 K. sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin tetkikleri ile sanıkta uyuşturucu madde tespit edilmesi karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; Suç tarihinden sonra 23.09.2011 tarihinde kesinleşen İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/478 E. 2009/43 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9393, Karar No: 2011/5559, Tarih: 21.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/9393 E.  ,  2011/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 765 sayılı TCK’nın 59/2; 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Annesinden intikal 1. derecede arkeolojik sit alanı içinde kalan taşınmazı üzerine inşaat yapmak üzere temel kazdırıp, temel kazıkları çaktıran ve iddianame tanzim edildikten sonra da inşai faaliyetini devam ettirerek sonunda inşaatı tamamlayarak kullanmaya başlayan sanığın 2863 sayılı Kanuna muhalefet eyleminde suç tarihinin, iddianame tarihi olduğu gözetilmeyerek eksik para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında lehe olan tüm hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29193, Karar No: 2020/9193, Tarih: 09.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29193 E.  ,  2020/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 6111 sayılı Kanun gereği davalı Bakanlığa bağlı kuruma nakledildiğini, buna göre ... 3 nolu Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonunda ambulans şoförü olarak çalıştığını, davalı Sağlık Bakanlığı’na ait işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olduğu halde söz konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek toplu iş sözleşmesi ücret farkı alacağı ile bir kısım diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının ... Belediyesinde görev yaparken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi uyarınca yerel yönetimlerdeki norm kadro fazlası işçilerin diğer kamu kurum ve kuruluşlarına aktarılması çerçevesinde Sağlık Bakanlığı'na nakledildiğini, işçinin ödenmeyen bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında 6111 sayılı Kanun ile başka bir kuruma devredilen davacı işçinin, devirden sonra hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesi “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindedir.

İlgili madde bir geçiş düzenlemesi mahiyetindedir. Bu madde uyarınca; devir esnasında yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi bulunan devredilen işçinin ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının; devrolduğu işyerinde yararlanma hakkına sahip olduğu yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesinde yürürlüğü devam eden toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacağı anlaşılmaktadır. Devreden işyerindeki toplu iş sözleşmesinin süresi bittikten sonra devrolunan işyerinde işçinin yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu iş sözleşmesi imzalanmadığı takdirde; işçi, ücret ve diğer haklar yönünden devredildiği şartlarda bireysel iş sözleşmesi ile çalışmaya devam edecektir. Ancak işçi devreden işyerindeki toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikadan kendi istek ve rızası ile istifa etmiş ise, bu takdirde yürürlük süresi devam etse dahi devreden işyerindeki toplu iş sözleşmesinin işçiye uygulanma imkanı kalmaz. Öte yandan; işçiye, ancak devir tarihinden sonra devrolduğu işyerinde imzalanan toplu iş sözleşmesi ve ancak yararlanma koşullarının varlığı halinde uygulanabilir; devir olduğu işyerinde devir tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin ise yararlanma koşullarının varlığı halinde dahi uygulanması mümkün değildir. Şu husus da gözden kaçırılmamalıdır ki; işçi devreden işyerinde devir tarihinde mevcut toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikadan kendi istek ve rızası ile istifa etmiş ve devrolduğu işyerinde devir tarihinde mevcut toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmuş ise, artık istifa nedeniyle devreden işyerinde devir tarihinde mevcut olan toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağı gibi devralan işyerindeki mevcut toplu iş sözleşmesinden de 6111 Sayılı Kanun’un 166. maddesinin 6. bendi uyarınca, bu işyerinde devirden sonra yeni bir toplu iş sözleşmesi bağıtlanıncaya kadar faydalanamayacaktır. Dairemizin yerleşik hale gelen içtihatları bu yöndedir.Az yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; dava dışı İmamoğlu Belediyesi’nde çalışmakta olan davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa 27.10.2011 tarihinde devredildiği, davacının devirden sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına 05.12.2011 tarihinde üye olduğu, üyeliğin işverene bildirildiği ve davacının üyesi olduğu Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası ile davalının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası arasında imzalanan ve davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinden 05.12.2011 tarihinden itibaren yararlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, davacının devirden önce çalıştığı dava dışı ... Belediyesi’nde yararlanma hakkına sahip olduğu bir Toplu İş Sözleşmesi mevcut olup olmadığı, var ise; bu sözleşmenin yürürlük süresi dosya içeriğinden tespit edilememektedir. Bu nedenle, davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesi olup olmadığı var ise; davacının bu TİS’in hükümlerinden yararlanma hakkına sahip olup olmadığı araştırılmalı, yararlanma hakkı var ise; davacının davalı Bakanlık işyerine devrinden sonra düzenlenen 01.01.2013 yürürlük başlangıç tarihli toplu iş sözleşmesine kadar dava dışı belediye ile Hizmet - İş Sendikası arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden bu sendikadan kendi isteğiyle istifa etmediği sürece faydalanması gerektiği kabul edilmeli, 01.01.2013 tarihinden önce işçinin devralan davalı işyerindeki TİS’den faydalanmasının mümkün olmadığı gözönünde tutulmalı, buna göre talepler hesaplanmalı; sonucuna göre karar verilmelidir.Davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu iş sözleşmesi yok ise, bu takdirde üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 05.12.2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden faydalanmasına engel bulunmamaktadır. Ancak bu takdirde, davacının 27.10.2011 tarihinde davalı işyerine devredildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan TİS’in 17. maddesinin A, B ve C bendlerinin devir tarihinden önce işyerinde çalışan işçilere ilişkin iyileştirme ve ücret zamlarına ilişkin olduğu, davacıya bu TİS hükümlerinin ücret zammına ilişkin düzenlemelerinin en erken 2012 yılından itibaren (Tis’in 17/D maddesinden itibaren) uygulanabileceği gözönünde tutulmamıştır. Dairemizce kabule göre bu husus hatalı bulunmuştur.Öte yandan, hesaplamaların dava tarihine kadar yapıldığı dikkate alındığında; davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası’dan 24.07.2014 tarihinde üyeliğinin düştüğü ve 27.09.2014 tarihinde bu sendikaya yeniden üye olduğu, 24.07.2014-27.09.2014 tarihleri arasında Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası’nın bağıtladığı TİS’den yararlanma hakkı bulunup bulunmadığı tespit edilmeden bu dönem için de hesaplama yapılması eksik incelemeye dayalıdır.

2-Davalı Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın karar verilmesi de hatalı olup ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 09.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12377, Karar No: 2013/1230, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12377 E.  ,  2013/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 10.11.2010 tarihinde tebliğ olunan 18.10.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 23.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Kendilerini ihbar ederek ceza yazılmasına neden olduğunu düşündükleri katılana hesap sormak için araca birlikte binen sanıklardan ...'in telsiz ile katılanın burnuna vurduğu sırada katılanı kollarından tutan sanık ... hakkında müşterek fail olduğu gözetilmeyerek yardım eden sıfatı bulunduğundan bahisle hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18590, Karar No: 2015/563, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18590 E.  ,  2015/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

İ

..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/02/2014 tarih ve 2014/49-2014/49 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, müvekkilinin dava dışı şirkete kullandırdığı kredi borcuna mahsuben şirket tarafından verilen çek bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, çek bedeli kadar teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İcra İflas Kanunu'nun 257. maddesi gereğince ihtiyati haciz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, talebin kabulü ile alacaklının alacağını karşılayacak miktardaki borçluların menkul, gayri menkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının %15 teminat karşılığında ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, teminat alınmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir.

4603 sayılı Türkiye....,...... ve .... Anonim Şirketi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, “Bu Kanunun amacı, Türkiye....,........Anonim Şirketi ve .... Anonim Şirketi'nin (bankalar) çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılandırılmaları ile hisse satışlarına ilişkin düzenlemelerin ve hisselerin tamamına kadarının özel hukuk hükümlerine tabî gerçek ve tüzel kişilere satışının gerçekleştirilmesidir” şeklinde düzenleme olduğu, yine aynı kanunun 2/2. maddesinde ise “Yeniden yapılandırma işlemlerinin tamamlanmasını müteakiben bankaların hisse satış işlemleri 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri çerçevesinde sonuçlandırılır. Yeniden yapılandırma ve hisse satış işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren üç yıl içinde tamamlanır. Bakanlar Kurulu bu süreyi bir defaya mahsus olmak üzere yarısı kadar uzatabilir” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

5230 sayılı....i'nin Türkiye .....'ne Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 11. maddesinde ise “4603 sayılı Kanun'a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29 uncu maddeleri ile 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun'un 1'nci maddesi hükümleri uygulanmaz, ihtiyatî tedbir ve ihtiyatî haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz. Bankaların mahkeme ilâmını alması ve tebliğe çıkartması işlemlerinde karşı tarafa yükletilmiş olan harcın ödenmiş olması şartı da aranmaz” hükmününü düzenlendiği belirlenmiştir.

Bakanlar Kurulu tarafından 12.10.2010 tarih, 2010/964 sayılı Kamu Bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Hisse Satış İşlemlerine İlişkin Sürenin Uzatılmasına Dair Karar ile “15.11.2000 tarihli ve 4603 sayılı Kanun'un 2. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan kamu bankalarının yeniden yapılandırılması ve hisse satışı işlemlerine ilişkin süre 25.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıl uzatılmıştır.”

Tüm bu açıklamalardan anlaşıldığı üzere, 4603 sayılı yasa gereği yeniden yapılandırma süreci içindeki ihtiyati haciz isteminde bulunan ........'nin yeniden yapılandırma süresini uzatma yetkisinin Bakanlar Kurulu'na verildiği, Bakanlar Kurulu'nun da yeniden yapılandırmaya ilişkin süreyi 25.11.2010 tarihinden itibaren 5 yıl uzattığı, ihtiyati haciz kararı talebinin bu 5 yıllık süre içinde yapıldığı, 5230 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre yeniden yapılandırma sürecinde ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı belirlendiğine göre, ihtiyati haciz talebinde bulunan banka lehine kanuna dayalı olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, %15 teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz kararı talep eden yararına BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2083, Karar No: 2017/6586, Tarih: 08.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/2083 E.  ,  2017/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ... (kendi adına asaleten, çocukları ..., ..., ... ve....'a velayeten), ...yel ... ile davalı ...Ş. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.06.2014 gün ve 2013/562 E. - 2014/393 K. sayılı hükmün Dairenin 07.11.2016 gün ve 2014/18184 E - 2016/10172 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 65,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3130, Karar No: 2015/22372, Tarih: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3130 E.  ,  2015/22372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/209735

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2009/429 (E) ve 2013/225 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na sevki ile; dosyada mevcut raporlara göre yüzdeki sabit izin sanığın tokat ve yumrukla vurması neticesinde oluşup oluşamayacağı, mağdurun olay öncesi veya sonrasında başka bir nedenle geçirdiği yüz felci nedeniyle yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı hususlarında kesin rapor aldırılıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanığın tokat veya yumruk eylemi ile yüzdeki sabit iz arasında illiyet rabıtasının bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurda yüzde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1.c-son maddeleri gereğince sanığa hükmedilecek cezanın alt haddinin 3 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15709, Karar No: 2016/9711, Tarih: 20.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15709 E.  ,  2016/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 tarih ve 2012/601-2015/197 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili idarenin ... 99 ekmeklik buğday tohumu üretimi ve pazarlama hakkının inhisarı lisans hakkı sahibi olduğunu, davalının koruma altındaki bu ürünü üretip satarak müvekkilinin hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek, piyasaya sürülen 2.250.000 kg tohumluk miktarı üzerinden hesaplanan şimdilik 61.357,50 TL üretim hakkı tazminat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, lisans sözleşmesinin inhisari olmadığını, müvekkili şirketin 2010 yılından bu yana yaptığı üretimin resmi kayıtlara dayandığını, davacının üretimlerden haberdar olmadığı iddiasının kabul edilemeyeceğini savuanrak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ıslahçı hakkının sahibinin ... Tarımsal Araştırmalar Enstitüsü Müdürlüğü olduğu, bu hak üzerinden ...'e lisans hakkı verildiği bu lisans hakkının inhisarı lisans olduğu, davalı ... tohumculuğun lisans hakkına tecavüz ettiği, koruma altındaki çeşidi ürettiği ve sattığı, satış miktarının 2.250.000 kg. olduğu, bu satış miktarının %3 ünü talep etme yetkisinin ...' de olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 59.577,30 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının dayandığı lisans sözleşmesinin 5.1 maddesi (c) bendinde çeşit haklarının yükleniciye devrinden sonra Enstitü'nün, yüklenicinin izni olmadan çeşidin üretim ve pazarlama hakkını sözleşme süresince başka bir yükleniciye devredemeyeceğinin kararlaştırılması suretiyle, 5042 sayılı Kanun'nun 50. maddesi uyarınca lisans sözleşmesinin inhisari lisans sözleşmesi niteliğinde kararlaştırılmış olduğunun anlaşılmasına ve davaya konu ...-99 tohum çeşidinin ıslahçı hakkı kapsamında korunamayacağına yönelik savunmanın işbu tecavüz nedeniyle tazminata hükmedilmesine ilişkin davada dinlenemeyecek olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.051,73 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6028, Karar No: 2019/3108, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6028 E.  ,  2019/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.