muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/419, Karar No: 2012/247, Tarih: 26.06.2012

Tanık A. Z. İ.'nin aşamalarda benzer olacak şekilde, “Ben halen Fatih’de kurulu bulunan ...ve ..... Turizm’in sahibiyim. Olay tarihinde Fatih Adliyesinde bulunan 1. İcra Ceza Mahkemesinde sanık olarak yargılanıyordum. Bu amaçla adliyeye gitmiştim. Duruşma salonuna girdim. Benim duruşmam başladı, gerekli işlemler yapıldı. Duruşma tutanağı düzenlendi, duruşma günü verildi. Ancak daha sonra tarafıma verilen duruşma tutanağında ben bir hata olduğunu gördüm. Bunun üzerine gördüğüm hatayı duruşmada görevli katibe hanıma göstererek, durumu anlattım. Yanlışlık maddi bir hataydı. Bunun düzeltilmesini istedim. Katibe hanım bunu düzeltmeye çalışıyordu. Yanılmıyorsam saat 11.00 civarı idi. Bu sırada bizden sonraki davanın taraflarından olan bir bayanın duruşma salonuna girdiğini gördüm Kendisi çarşaflı idi. Sadece gözü ve burnu görünüyordu. Duruşma hakimi bu bayanı uyararak çarşafı açmasını söyledi, bunun üzerine bu bayan yüzünü tamamen açacak şekilde ağzını örttüğü bölümü çenesinin altına getirdi, yüzü tamamen açıldı. Ancak duruşma hakimi başındaki çarşafın da açılmasını istedi. Bu bayan da çarşafın altında örtüsünün bulunmadığını, bu nedenle açamayacağını söyledi. Bunun üzerine duruşma hakimi bu şartlar altında duruşma yapamayacağını belirtti. Ancak daha sonra ismini öğrendiğim N. adlı bayan bu kıyafet ile birçok duruşmalara katıldığını ancak bir uyarı gelmediğini duruşma hakimine belirterek, başını inancı gereği örttüğünü ve anlayış gösterilmesi gerektiğini belirtti. Duruşma yargıcı da duruşmalarda inanca göre yargılama yapmadıklarını, M.K.'in ilke ve inkılaplarına uygun olarak yargılama yaptıklarını, bu sebeple duruşmayı bu şekilde yapamayacağını söyledi. Bunun üzerine müşteki N.D. da M. K.in annesinin de başının örtülü olduğunu ve kimseye de başını zorla çıkartmadığını, bu nedenle böyle bir konuda müdahale edilmemesi gerektiğini belirtti. Ben bu anda düzeltmesini istediğim duruşma tutanağının yenisini aldım ve dışarıya yani duruşma salonundan dışarıya çıkmaya çalışırken duruşma hakimi mübaşirin dışarıya çıkmasını ve kapıyı kapatmasını söyledi. Ben dışarıya çıkmıştım, mübaşir de dışarıya çıktı, kapıyı kapattı. Bu sırada daha sonra müşteki N.nin kardeşi olduğunu öğrendiğim bir erkek de duruşma salonuna girmek istedi, ancak mübaşir engel oldu. Ben dışarıda duruşma tutanağını incelerken o tarihte yurt dışında olmam gerektiğini anladım. Tekrar dönüp, düzelttirmek istedim ancak mübaşir giremeyeceğimi söyledi. Beklemeye başladım. İki dakika kadar bekledim. İçeride bulunan müşteki N. dışarıya çıktı. Çıkarken duruşma hakiminin ‘terbiyesiz, ukala’ diye sözler sarfettiğini duydum. Bu sözleri neden, niçin hangi gerekçe ile söylediğini bilmiyorum. Çünkü ben ve mübaşir dışarıya çıktığımızda duruşma salonunda duruşma hakimi, katibe hanım ve müşteki bayan vardı. Müşteki N. kapıdan çıkarken ‘inşallah bu hakime hanımın adı Ergenekon'da yargılananlar arasında çıkmaz, böyle rezalet görmedim’ şeklinde sözler söyledi ve gitti. Daha sonra ben duruşma salonuna girdim

. dışarıya çıktı. Çıkarken duruşma hakiminin ‘terbiyesiz, ukala’ diye sözler sarfettiğini duydum. Bu sözleri neden, niçin hangi gerekçe ile söylediğini bilmiyorum. Çünkü ben ve mübaşir dışarıya çıktığımızda duruşma salonunda duruşma hakimi, katibe hanım ve müşteki bayan vardı. Müşteki N. kapıdan çıkarken ‘inşallah bu hakime hanımın adı Ergenekon'da yargılananlar arasında çıkmaz, böyle rezalet görmedim’ şeklinde sözler söyledi ve gitti. Daha sonra ben duruşma salonuna girdim. Ancak olayın etkisi ile hakime hanımın sinir sisteminin bozuk olduğunu gördüm, herhangi bir değişiklik isteğini dile getiremedim ve oradan ayrılıp gittim… Ben müşteki N. D.'u ilk kez orada gördüm. Hakime hanımın duruşmalarına 3-4 kez katıldım. Yargılama sonucunda beraat ettim. Beyanımda belirttiğim gibi ben ve mübaşir duruşma salonundan çıkınca duruşma salonunda duruşma hakimi, katibe hanım ve müşteki bayan kalmıştı. Aralarında neler geçtiğini bilemiyorum... Ben uzun yıllar Mekke Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak çalıştım. Bu nedenle olayı ayrıntıları ile hatırlıyorum. Ayrıca TÜSİAD Tahkik Komisyonunda da 14 yıldan beri görev yaptığım için olayları ayrıntılı bakma özelliğim gelişti, ayrıca bu dava ile ilgili 3. kez ifade vermekteyim. Aynı konuda duruşma hakimi de müşteki sıfatı ile N...D... hakkında şikayet dilekçesi vermiş. O konuda da beyanda bulunmuştum… Müşteki bayan dışarıya çıkarken duruşma salonunun kapısını açık bırakarak ‘ben kapıyı açıyorum, insanlarda bu yaptığınızı görsün ve duysun, ben böyle bir rezalet görmedim’ diye söylenerek çıkmıştı”,

Tanık Z.N.M. K.’ın, “Ben her iki tarafı da tanımıyorum, tarihini tam olarak hatırlamıyorum ancak icra mahkemesinde davam vardı… Benden önce çarşaflı bir bayanın duruşması vardı… Ben kapıda heyecanla bekliyordum, duruşma salonunun kapısı aralıktı ve açıktı, içeriden tartışma sesleri geldi, hakim hanımın sesini duydum, işi gereği yüzünü açması gerektiğini ve yüzünü görmesi gerektiğini söyledi, gene bir tartışmalar oldu, tartışmalarda hep bayan sesi duyuluyordu, o sırada mübaşir dışarı çıktı mübaşir erkekti, mübaşir çıktıktan sonra tekrar hakim hanım başını açması gerektiğini söyledi, yine bir tartışmalar oldu, bir sonraki dava benim olduğu için sözleri heyecandan tam olarak hatırlayamıyorum…Çarşaflı bayan dışarı çıkınca herhangi bir söz söylediğini hatırlamıyorum çünkü o çıkar çıkmaz benim davam olduğu için ben içeri girdim”,

Şeklinde anlatımda bulundukları,

Sanık aşamalarda benzer olacak şekilde; “Olay günü nafaka hükmüne uymamak suçunun kabahatlisi Ü. D. olan mahkememiz dosyasının 21.05.2009 tarihli celsesinde, avukatının davadan çekilmesi üzerine müşteki N. S.'e duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmiş, duruşma gün ve saatinde duruşmaya gelerek duruşma salonuna alınmış, kendisinin çarşaflı olması ve şikayetçisi olduğu suçun da takibi şikayete bağlı, şikayetten vazgeçme veya duruşmaya gelmemeyle İİY'nın 349. maddesi uyarınca düşecek suçlardan olması sebebiyle kimliğinin tespiti kendisinin yararı açısından önem taşıdığından, tüm bu hususlar da tarafımdan düşünülerek kendisinden 'Atatürk Cumhuriyetinde mevcut görüntüsü ile ifadesinin alınamayacağı, peçesini açıp başörtüsü ile ifade vermesinin' istenilmesi üzerine başörtüsünün olmayıp bonesinin bulunduğunu belirtmiş, bu arada dışarıda bekleyen kardeşi de duruşma salonuna girerek ‘ne oluyor ya kardeşimin çarşafı neden çıkarılıyor’ şeklinde olaya müdahale etmiş, CYY'nın 203. maddesi gereğince bahsi geçen şahıs duruşma salonundan çıkarılmış, müştekiye bonesi ile ifade vermesi söylenerek mübaşirlik görevini yapan müstahdem E. Y. dışarıya çıkartılmış, müştekiye salonda üç bayan kaldığı belirtilerek ifade vermesi yeniden istenilmiş, kendisi içeriye giren olabileceğini söylemiş, tarafımca buna müsaade edilmeyeceği kendisine bildirilmiş; 'Atatürk'ün hanımının da başının kapalı olduğunu, bu ülkeyi Çanakkale'deki şehitler ile birlikte kendisi gibi olanların kurtardığını, vatanı yine savunmak gerekirse benden önce kendisinin savunmaya gideceğini, benim hareketimin zulüm olduğunu, öbür dünyada kendisi ile benim karşı karşıya geleceğimi' bağırarak söylemiş, akabinde de işaret parmağı ile 'Allah birdir' söz sarfetmesi üzerine Allah'ın birliğine kimsenin itirazının bulunmadığı söylenmiş, bilahare müşteki yine ‘burada Allah'ın kanunları geçerlidir’ diye bağırarak elini önündeki masaya vurmuş, bir hakim olarak Türkiye Cumhuriyeti kanunlarını uygulamakla görevli olduğumdan, Allah'ın kanunlarının mahkemede geçerli olmadığı açıkça söylenmiş, kendisi tekrar ‘burada Allah’ın kanunları geçerlidir’ diyerek ikinci kez bağırmış, cevap olarak da Allah'ın kanunlarının geçerli olmadığı tekrar yinelenmiş, müştekinin ifade vermemekte ısrar etmesi üzerine de duruşma salonundan çıkması istenmiş, çıkmayacağını yüksek sesle söylemiş, tekrar çıkması istenilmiş çıkarken de ‘Ergenekon altından çıkacak olanlardan biri de sensin, Ergenekon'da yargılanacaksın, bir daha benim duruşmama çıkmayacaksın’ diye bağırmış, tarafımdan da ‘tamam sen emret ben çıkmayayım’ şeklinde karşılık verilmiş, duruşma salonundan çıkarken de kapı önünde bekleyenlere ‘bu rezalete şahit olun’ diye söz sarfedip, Vakit ve Zaman Gazetelerine gidip onlara intikal ettirmiş, müştekinin ve mesnetsiz bu iddialarına istinaden söz konusu gazetelerde ve internette günlerce olumsuz haber ve yorumlar yapılmış, şahsım manen yıpratılmış olup Zaman ve Vakit Gazetesi sorumlu yazı işleri müdürü ve muhabiri ile müşteki N. S

. S.Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayet edilmiş, haklarında kamu davaları açılmış olup yargılamaları halen devam etmektedir. Yukarıda da belirttiğim gibi müştekinin, olayı cereyan tarzının tamamen aksine bir şekilde basına aktarması sebebiyle ayrıca Burdur'dan A. K. adlı bir şahıs iki kez hakaret dolu sözlerle tarafıma mektuplar göndermiş bu şahıs hakkında da Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış, Zaman Gazetesine avukatım aracılığı ile göndermiş olduğum cevap ve düzeltme yazısı kısmen eksik olarak gazetenin 22. sayfasında ‘okur hattı’ sütunu başlığı altında yayınlanmış, Anadolu’da Vakit Gazetesine gönderilen cevap ve düzeltme yazısının, içeriğine uygun şekilde yayınlanmasının istenmemesi üzerine tekzip kararı ile tekzip edilmiş, tekzip yazısı da yayımlanmamış, ilgili gazete aleyhine de Fatih 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/70 esas sayılı dosyasında manevi tazminat davası açılmıştır” şeklinde savunmada bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.

Maddenin birinci fıkrasında hakaret suçunun temel şekli, üçüncü ve dördüncü fıkralarında ise nitelikli halleri düzenlenmiş olup, madde gerekçesinde de; “Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığıdır” şeklinde açıklama yapılmıştır. Buna göre, suçun konusu kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, somut bir fiil veya olgu isnat etme ya da sövme suretiyle kişilerin onur, şeref ve saygınlığına saldırma eylemi hakaret suçunu oluşturacaktır.

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında, 765 sayılı Türk Ceza Yasasındaki hakaret ve sövme suçu ayrımı kaldırılmış, hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir.Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Diğer taraftan; 5271 sayılı CYY'nın “delilleri takdir yetkisi” başlıklı 217. maddesi; “(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

Diğer taraftan; 5271 sayılı CYY'nın “delilleri takdir yetkisi” başlıklı 217. maddesi; “(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” biçiminde düzenlenmiş olup, gerekçesi; “Ceza davasında ulaşılması amaçlanan temel hedef, gerçeğin meydana çıkarılmasıdır. Madde, gerçeğe ulaşmak bakımından delillerin serbestliği ilkesini kabul etmiş bulunmaktadır. Türk sistemi, maddenin birinci fıkrasında ifade edildiği üzere, suçun varlığının ve sanığın sorumluluğunun, kanunun ayrıca hüküm koyduğu hâller dışında, her türlü delille saptanabileceğini kabul etmiş bulunmaktadır…” şeklindedir.

Ceza yargılamasında hangi hususun hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlama bulunmayıp, yargılama yapan hakim hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delili kullanmak suretiyle sanığın aleyhine olduğu kadar lehine olan delilleri de araştırıp değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşmalıdır. Yargılama konusu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delil olarak kabul edilir. Olayın taraflarından olmayan kişinin, doğrudan veya dolaylı olarak olayla ilgili beş duyusuyla edindiği izlenimleri anlatmasına da tanık ifadesi denilmekte olup, ispat aracı olarak beyan delilleri arasında yer alır.Bu açıdan ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşmada kullanılan kanıtlardan birisi de “beyan” delilidir.Beyan; tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir.Özellikle tanık anlatımı eylem hakkında beş duyuya dayalı bilgisi bulunan üçüncü kişilerin beyanı olması, yargılamayı esaslı şekilde kolaylaştırması özgür iradeyle verilip gerçeği uygun olduğunun saptanması durumunda hakimin vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibariyle önemli bir sübut vasıtasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılanın sözlerinden sonra “ne rezaleti yaptık terbiyesiz, ahlaksız ukala kadın” şeklinde sözler söyleyerek hakaret suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine yönelik uyuşmazlıkta, öncelikle tanık anlatımlarından hangisine üstünlük tanınacağı hususunun saptanması gerekmektedir. Uyuşmazlık konusu olayın son bölümüne ilişkin olarak katılan, duruşma salonundan çıkarken sanığın kendisine “terbiyesiz, ahlaksız, ukala kadın” dediğini, sanık da bu sözleri söylemediğini belirtmektedir. Bu kısma yönelik olarak tanıklardan duruşma katibi M., tutanak tutulduktan sonra çıkarken katılanın “bu rezalete herkes şahit olsun, umarım siz de ergenekonculardan çıkmazsınız” dediğini, sanığın da sadece “ne rezaleti yaptık” dediğini, hakaret içeren bir söz duymadığını ifade etmiş, mahkeme mübaşiri de dışarıda olduğu için olayın bir bölümünü gördüğünü, katılanın çıkarken “bu rezaleti herkes görsün” dediğini işittiğini belirtmiş, katılanın kardeşi Mehmet, katılan “bu ne rezalettir” dedikten sonra sanığın “terbiyesiz, ahlaksız, ukala kadın” dediğini söylemiş, tanık A. Z. da katılan “bu ne rezalettir” dedikten sonra sanığın “terbiyesiz, ukala kadın” şeklinde sözler söylediğini ifade etmiştir.

Bir tanığın, taraflardan birinin yakını olması ya da bir tarafla birlikte çalışıyor olması başlı başına anlatımını değersiz kılma nedeni olarak görülmemekle birlikte, CYY’nın 217. maddesi uyarınca deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilerek, her anlatım kendi içinde ve dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilmelidir.

Somut olayda; hakaret içeren sözleri duymadıklarını söyleyerek sanık lehine beyanda bulunan tanıklar M.ve E.'in sicil amiri sanık hakim olup, adı geçenlerin beyanları değerlendirilirken sürekli bir arada ve ast-üst ilişkisi içinde aynı çalışma ortamını paylaştıkları hususu göz önünde tutulmalı, amirleri olan sanık aleyhine konuşmak istememeleri nedeniyle eksik ifade vermiş olabilecekleri düşünülerek, tarafsız bir tanığa göre anlatımları üstün tutulmamalıdır. Tanık M. ise katılanın kardeşi olup tanıklıktan çekinme hakkını kullanmamış ise de, olayla ilgili beyanda bulunurken duygularını gerçeklere karıştırma olasılığının bulunduğu ve tarafsız bir tanık anlatımı karşısında yine bu kişinin anlatımına da üstünlük tanınmaması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya içinde yer alan bilgi ve belgeler ile tüm tanık anlatımlarının kendi içlerinde ve birbirleriyle vicdanî kanaatle serbestçe takdir edilmesi sonucunda, Fatih 1. İcra Ceza Mahkemesinin Hakim . tarafından yürütülen 2007/4354 esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan ve hakkındaki davanın düşmesine karar verilen, taraflarla bir yakınlığı ya da husumeti bulunmayan tanık A. Z.nın, hem katılan hem de sanık aleyhine ortaya çıkan ve diğer tanıkların beyanlarına göre nesnel bulunan anlatımına üstünlük tanınması dosya kapsamına uygun olacaktır. Sanığa suç atması için kabul edilebilir bir neden bulunmayan adı geçen tanığın, sanığın duruşma salonundan çıkarken katılana hitaben “terbiyesiz, ukala kadın” şeklinde sözler söylediğini belirtmesi karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğu ve onur, şeref ve saygınlığı rencide eder nitelikte gerçekleşen bu eylemin 5237 sayılı TCY’nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanığın yüklenen suçtan beraatine ilişkin Özel Daire kararı isabetli bulunmayıp, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ile katılanın temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul Üyesi; “Suçun işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat hükmünün isabetli olduğu ve onanması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.12.2011 gün ve 2-2 sayılı beraat hükmünün sanığın suçunun sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2012 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2342, Karar No: 2018/5543, Tarih: 22.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2342 E.  ,  2018/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından şikayetçi şüpheli ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/10/2016 tarihli ve 2016/130553 soruşturma, 2016/79341 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/02/2017 tarihli ve 2016/4535 Değişik İş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/02/2018 gün ve 94660652-105-34-12746-2017-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2018 gün ve 2018/16938 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki ...'ın, daha önce kızı ...'ı kaçıran müşteki şüpheli ...'ın, oğlu ...'ı arayarak kendilerini öldürmekle tehdit ettiğini, kızının hayatından endişe ettiğini beyan etmesi ve müşteki şüpheli ...'ın 01/09/2016 tarihli ifadesinde yer alan "... önceden aramızda husumet bulunan ...'ın akrabası olan ... isimli şahıs facebook hesabından bana msj atarak '' Küfür ederek, Erkeksen bu numarayı ara dedi ve bana ... numaralı telefon numarasını yolladı. Ben de söz konusu numarayı arayarak şahısla tartıştım. Bana seni döner bıçağı ile seni keseceğim dedi. Telefon görüşmesi bittikten birkaç dakika sonra ...'ın abisi ... numaralı hattan 14:10'da beni arayarak '' ben seni nerde olsa bulurum, erkeksen gel yanıma seni öldüreceğim, sana bir kazık montalayacağım dedi. Numaramı söylediğine göre ...'den almış. Aynı gün dayımın oğlu ... husumeti sonlandırmak için ...ın ikamet ettiği Pendik Güzelyalıya giderek ... konuşuyor. ... beni aradı erkeksen gel diyerek burada dayımın oğlunu dövmüşler. Burada dayımın oğlu ...ın üzerinde sigara söndürerek zorla benim çalıştığım is yerinin adresini öğrenmişler. Daha sonra benim çalıştığım Kartalda bulunan ...in önüne gelerek beni kovaladılar. Fakat benim tutamadılar. Bir binaya sığınarak 155'i

aradım. Burada biraz bekleyerek daha sonra Soğanlıkta bulunan Emniyet Karakoluna gittim. Burada şikayetçi olmak istedim. Fakat biz buraya bakmıyoruz diyerek Yakacık Karakoluna gönderdiler fakat ben burada şikayetçi olmadım. Bütün bu olaylar aynı gün 27/08/2016 Cumartesi günü gerçekleşti. Bana hakaret eden tehdit eden ve yaralamaya çalışan ..., ... , ... ve beni kovalayan isimlerini bilmediğim kişilerden davacı ve şikayetçiyim. Uzlaşmak istemiyorum. HTS kayıtlarının çıkarılmasına rızam vardır ...." şeklindeki iddialar üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucunda şüphelilerin üzerine atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; söz konusu beyanlarda adı geçen ve haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüpheliler ..., ... ve ... ile tanıklar ... ve ...ın ile olaya tanık olan başkaca kişilerin tespiti ile söz konusu iddialarla ilgili olarak bilgi ve görgülerinin sorulması, telefon görüşmeleri ile gerçekleştiği iddia edilen suçların tespitine ilişkin ilgili telefon hatlarının HTS kayıtları ile bahse konu "facebook" hesabı çıktılarının usulüne uygun olarak temin edilmesi, olayların gerçekleştiği belirtilen yerlerde kamera kaydı vs. başkaca delil olup olmadığının araştırılması, müşteki şüpheli ...'ın bir binaya sığınarak 155 polis polis imdat hattını aradığını, daha sonra Soğanlık'ta bulunan Emniyet Karakoluna giderek şikâyetçi olmak istediğini, fakat kendisini "biz buraya bakmıyoruz" diyerek Yakacık Karakoluna gönderdiklerine ilişkin iddialarının da araştırılarak ilgili kamu görevlilerinin herhangi bir ihmalinin tespiti halinde yasal gereğine tevessül edilmesi ve sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: