muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/744, Karar No: 2021/307, Tarih: 18.01.2021

Sanığın olursa olsun dediği, sonucu önleme konusunda hiçbir irade ortaya koymadığı, eylemlerin olası kastla işlendiği görüşüyle ilk derece mahkemesinin bilinçli taksirle suç işlendiği yönündeki kararlarını bozmuş, bunlardan bazıları da Ceza Genel Kurulu incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Bunun yanında dairemizin bilinçli taksir olarak nitelendirdiği Ermenek maden kazası dosyasında madende saptanan mevzuat noksanlıklarıyla mevcut davada ki noksanlıkların kıyaslanması bile mümkün değildir.

Dairemizin olası kast değerlendirmesi yaptığı ... maden kazası dosyasında dairemiz sanıklar hakkında “Tüm açıklamalar çerçevesinde: Dosya içeriği ve tüm bilirkişi raporlarındaki belirlemelere göre; bu iş kolunda deneyimli olan sanıkların 2006 yılından beri işletmede metan gazı olduğunu bilmelerine rağmen bunu göz ardı ederek, defterlerde bile bu hususa yer vermeyerek önceki denetimlerde defalarca istenmiş olan ocak gaz ölçümünü otomatik olarak yapacak erken uyarı sistemini kurmayarak, yeterli sayıda gaz ölçüm cihazı bulundurmayıp düzenli olarak kullanılmasını sağlamayarak, hatta basit ve ucuz olan vakvak tabir edilen uyarı aletini dahi temin edip kullandırmayarak, işletmede küldesak (havalandırma bakımından kör ve acil durumda kaçış imkanı bulunmayan) ayak çalıştırılarak, ocak üretim mahalline yeterli temiz hava akımını sağlayacak sistemi kurmayarak, ocak içindeki kirli ve temiz havanın karışmasını ve ısının yükselmesini göz ardı edip; 10-15 cm çapında hava borularıyla havalandırma yapılması dolayısıyla yeterli ve uygun düzeyde havalandırma sağlanamaması nedenleriyle grizu birikmesine neden oldukları, ocakta grizu olduğunu bilmelerine rağmen bunu gizledikleri bu nedenle idarenin denetimini de önledikleri gibi ocak içinde her vardiyada her atım öncesi ve sonrası gaz ölçümü yaptırıp kayıt altına aldırmayarak, ocak içinde kullanılan tesisat ve ekipmanların anti grizulu olarak tesis ettirmeyip ocak içine işçilerin sigara sokmasını ve içilmesini engellemeyerek, çalışan işçilere işe başlarken ve devamında tamamına iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verdirip belgelettirmeyerek, fiziki şartları kötü, üretim, nakliyat ve havalandırma bakımından emniyet tedbirlerine uyulmayan ocak işlettikleri” gerekçesiyle olası kastla birden çok kişiyi öldürmek suçundan cezalandırılması için ilk derece mahkemesi kararını bozmuştur.

Yukarıda zikredilen aykırılıklar ve ihmaller ile yine yukarıda açıklanan ... maden kazası dosyaları kıyaslandığında, olayın vahameti ve mevzuata aykırılıklar yönünden mevcut dosyamızdaki aykırılık ve ihmaller zincirinin ne kadar belirgin olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda zikredilen aykırılıklar ve ihmaller ile yine yukarıda açıklanan ... maden kazası dosyaları kıyaslandığında, olayın vahameti ve mevzuata aykırılıklar yönünden mevcut dosyamızdaki aykırılık ve ihmaller zincirinin ne kadar belirgin olduğu anlaşılmaktadır.

Bütün bu açıklamaların ışığında; kusur ve mevzuata aykırılık açısından daha az vahamet arz eden olaylarda “olası kast” kurumunu kullanan dairemiz kararları varken, ...’da meydana gelen ve 301 madencinin hayatını yitirdiği 162 madencinin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı maden kazasında, bilirkişi heyetlerince belirlenen ve tanık anlatımlarıyla tevsik edilen, sayısal olarak fazla ihmal ve mevzuata aykırılık hallerinin birlikte değerlendirilmesi ve bu ihmal ve mevzuata aykırılıkların yol açtığı vahim sonuçlarda dikkate alınarak bu davada “olası kast” hükümlerinin uygulanması gerektiği açıktır. Aksi halde Türk Ceza Kanununda yer alan “olası kast”

kurumunun içinin boşalacağı ve bir başka olayda uygulama imkan ve kabiliyetinin hukuki ve fiili olarak çok azalacağı ya da kalmayacağı düşünülmüştür.

Bu değerlendirmeler neticesinde; Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince taksir ve bilinçli taksirle öldürme ve yaralama suçundan verilen hükümlerin, eylemlerin olası kastla birden çok kişiyi öldürmek ve birden çok kişiyi yaralamak olduğu gerekçesiyle bozan dairemizin 30.09.2020 tarih 2020/200 Esas 2020/4732 karar sayılı ilamının doğru olduğu kanaatiyle, sanıklardan ...’ın eyleminin taksirle değil, bilinçli taksirle öldürme ve yaralama olduğu, diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında bilinçli taksirle öldürme ve yaralama suçundan ilk derece mahkemesince verilen cezaların onanması yönünde itiraz üzerine verilen çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 18.01.2021

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2008/5495, Karar No: 2008/8428, Tarih: 22.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5495 E.  ,  2008/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

Şikayete konu Pendik 2 İcra Müdürlüğü'nün 2006/6682 esas sayılı dosyasının aslının celbi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10882, Karar No: 2013/13442, Tarih: 06.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10882 E.  ,  2013/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile % 5 fazlası, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile % 5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı gazetede muhabir olarak çalışırken emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve % 5 fazlası, genel tatil ücreti ve % 5 fazla alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, tüm alacakların ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, genel tatil ücretinin ödendiğinden bu talebin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarının hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması Zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasten veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı takdirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasa koyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Dairemizin yerleşik kararlarında mahkemece hüküm altına alınan % 5 fazla alacağının bu alacağa konu hükmedilen fazla çalışma ve tatil çalışması alacağının 4-5 katını geçemeyeceği kabul edilmektedir.

Somut olayda davacı, davalı ... Gazetesi’nde 12.07.2003-31.01.2009 arasında çalışıp emekli olmuş ve 16.09.2009 tarihinde işbu davayı açmıştır. Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti asıl alacağı % 30 hakkaniyet indirimi ile 14.067 TL, fazla çalışma % 5 fazla alacağı ise % 85 hakkaniyet indirimi ile 98.107 TL olarak belirlenip hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, % 5 fazla alacağında daha yüksek bir indirime gidilmemesi ve hüküm altına alınan % 5 fazla alacağının asıl alacağın 5 katından daha fazla olarak belirlenmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7227, Karar No: 2015/26617, Tarih: 03.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/7227 E.  ,  2015/26617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/99932

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2011

NUMARASI : 2009/315 (E) ve 2011/560 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kamu arazisini rayiç bedelinin altında satmak suretiyle görevi kötüye kullanmak

Sanık B.. K.. hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan, sanıklar B.. K.., M.. K.., C.. K.., A.. D.., E.. A.., N.. S.., K.. S.., U.. Ş.., T.. İ.., F.. S.. haklarında “kamu arazisini rayiç bedelinin altında satmak suretiyle görevi kötüye kullanma” suçundan verilen beraat kararlarına karşı katılanlar Ş.. T.. ve A.. E.. vekilinin, sanıklar B.. K.., K.. S.., L.. Ö.., M.. K.., N.. E.., C.. K.., C.. Y.., A.. D.., N.. S.., F.. S.., N.. Ş..'ün “imar planına aykırı olarak yol açılmasına ve müze tahsisine yönelik karar vermek suretiyle görevi kötüye kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına karşı ise katılanlar Ş.. T.., A.. E.. vekili ile sanıklar B.. K.., K.. S.., L.. Ö.., M.. K.., N.. S.., N.. Ş.. müdafileri ve sanıklar C.. K.., C.. Y.., A.. D.., F.. S..'ın temyiz itirazalarına yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar B.. K.., K.. S.., L.. Ö.., M.. K.., N.. E.., C.. K.., C.. Y.., A.. D.., N.. S.., F.. S.., N.. Ş.. hakkında mahkumiyetlerine ilişkin olarak; toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde

vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve sanık B.. K.., M.. K.., C.. K.., A.. D.., E.. A.., N.. S.., K.. S.., U.. Ş.., T.. İ.., F.. S..'ın beraatlerine ilişkin ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22849, Karar No: 2019/2858, Tarih: 06.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/22849 E.  ,  2019/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 30/09/2014 yerine 18/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının fazla mesai ücreti alacağının 2.469,69 TL, hafta tatili ücreti alacağının 5.652 TL, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 492,99 TL olarak hesaplanmasına göre mahkemece bu alacak kalemleri için %30 karineye dayalı makul indirim yoluna gidildiği de anlaşılmakla fazla mesai ücreti alacağı için 1.728,78 TL, hafta tatili ücreti alacağı için 3.956,40 TL, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı için 345,09 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken karineye dayalı makul indirimin hak edişten değil ıslah ile talep edilen miktarlar üzerinden yapılması suretiyle daha düşük miktarlara karar verilmesi ve mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ihbar tazminatı alacağına yönelik bentlerin çıkartılarak yerlerine;

"2) 355,22 TL net bakiye ihbar tazminatı alacağının 10,00 TL'sinin dava tarihi olan 30.09.2014 tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3) 1.728,78 TL fazla çalışma ücret alacağının ( 2.469,69 TL fazla çalışma ücret alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında indirim yapılmıştır.) 10,00 TL'sinin dava tarihi olan 30.09.2014, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4) 3.956,40 TL hafta tatili alacağının (5.652 TL hafta tatili alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında indirim yapılmıştır.) 10,00 TL'sinin dava tarihi olan 30.09.2014 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5) 345,09 TL genel tatil alacağının (492,99 TL genel tatil alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında indirim yapılmıştır.) 10,00 TL'sinin dava tarihi olan 30.09.2014 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve ... E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12026, Karar No: 2021/7878, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12026 E.  ,  2021/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 09:10 sıralarında sanık ...’nın sevk ve yönetimindeki kamyonetle ... yönünden ... yönüne seyrederken, olay yerinde önünde seyreden ...’in sevk ve yönetimindeki otomobilin sol arkasına çarpıp, otomobilin yolun sağındaki şarampole yuvarlanmasıyla iki kişinin hayatını kaybettiği, iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın sevk ve yönetimindeki kamyonetle gündüz vakti bölünmüş yolda yola gereken dikkatini vermeden hızını trafik şartlarına göre ayarlamadan kontrolsüzce tehlike arz edecek tarzda seyretmesi neticesinde, araca hakim olamayıp, önünde yolun sağında aynı yönde nizami surette seyreden otomobilin sol arkasına çarpmasıyla neden olduğu olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine uymadığından asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, seçenek yaptırımların uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin de ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3815, Karar No: 2019/1378, Tarih: 20.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3815 E.  ,  2019/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/.../2016 tarih ve 2012/368-2016/1716 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Yağmurca enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.