muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1555, Karar No: 2022/4231, Tarih: 31.05.2022

Ancak;

1) Kolluk tutanaklarına ve adli rapor içeriklerine göre suç tarihinin 17/03/2015 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 17/02/2015 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde sabah saatlerinde araba park etme meselesinden taraflar arasında çıkan tartışma sonrasında aynı gün 16.00 sıralarında katılan ... ile temyiz dışı katılan sanık ...’ın çalıştıkları dairenin penceresinden sanık ... ile göz göze gelmeleri üzerine birbirlerine karşılıklı laf attıkları, ... ve ...’in çalıştıkları binadan aşağıya inip sanık ...’e küfür ettikleri, tartışma ve hakaretin karşılıklı kavgaya dönüştüğü, sanık ...’in 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan kılıç ile katılan ...’in kafasına vurmak suretiyle ...’i hayati tehlike geçirecek ve orta(3) derecede kemik kırığına neden olacak nitelikte yaraladığı, bu kavga sırasında sanık ...’in de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, ...’in yaralandığını gören sanık ...’in, ... ile birlikte araba ile ...’i hastaneye götürdüğü ve arabada iken yarasına basınç uygulamak suretiyle tedavi girişiminde bulunduğunun anlaşıldığı olayda; gönüllü vazgeçmeye ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 36. maddesi gözetilerek, sanığın tamamlanmış olan hayati tehlike geçirir nitelikte kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin bu itibarla kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarih ve 2018/2084 Esas - 2019/242 Karar sayılı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2023/9765, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4178 E.  ,  2023/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2222 Esas, 2023/188 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/180 Esas, 2022/407 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4641, Karar No: 2019/226, Tarih: 17.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4641 E.  ,  2019/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı TC ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.05.2015 gün ve 2014/87-2015/839 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 26.04.2018 tarihli geri çevirme ilamı üzerine, İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle görülmekte olan bu davanın 6360 sayılı Yasa uyarınca kurulan devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiği mahkemece 16.05.2018 tarihli yazı ile sorulmuş, ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü tarafından mahkemesine verilen cevabi yazıda, dava konusu okul ile ilgili kendilerine bir bilgi verilmediğinden devir, tasfiye, paylaştırma komisyonunca işlem tesis edilmediği bildirilmiştir.

6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1/1. maddesi uyarınca, kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı, aynı maddenin 8. bendinde, bu Kanun'la büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılacağı, aynı maddenin 26. maddesinde de, bu Kanun'la tüzel kişiliği kaldırılan belediye, il özel idaresi ve köylerden oluşan veya bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren amaçları ortadan kalkacak olan mahalli idare birlikleri, ilk mahalli idareler genel seçiminden önce tüzüklerindeki hükümlere göre tasfiye olunacağı, tüzüklerinde hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun'un devir, tasfiye ve paylaştırmaya ilişkin hükümleri uygulanacağı, bu birliklerin, Kanun'un yayımı tarihinden itibaren, yeni personel istihdam edemeyeceği, taşınır ve taşınmaz mal edinemeyecekleri, kendilerine ait taşınır ve taşınmaz malları satamayacakları, hizmet alımına ilişkin sözleşme ve borçlanma yapamayacakları düzenmiştir.

Her ne kadar ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü tarafından verilen cevabi yazıda, somut dosya ile ilgili devir kararı verilmediği belirtilmiş ise de, söz konusu Kanun uyarınca devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin valilikler tarafından kurulacak komisyonlar tarafından yerine getirileceği düzenlenmiştir. Yasa'ya göre dava konusunun devredildiği kurumun belirlenmesi görevi Valilik nezdinde oluşturulacak komisyona ait olduğundan mahkemece yapılacak iş, dosyanın devir işlemlerinin yapılması için ilgili valiliğe müzekkere yazılması, valilik tarafından dosyanın devredildiği kurumun bildirilmesinden sonra bu kuruma gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenmesi, süresi içinde kararın temyiz edilmesi halinde gerekli işlemlerin tamamlanarak dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12458, Karar No: 2015/14317, Tarih: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12458 E.  ,  2015/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2015

NUMARASI : 2015/195-2015/351

Davacı S.. G.. vekili Avukat N.. A.. tarafından, davalılar H.. S.. ve diğerleri aleyhine 30/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/04/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar H.. S.. ve S.. T.. vekili ile davalılar T.. M.. ve E.. E.. vekili tarafından duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/12/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı A.. K.. yönünden verilen karar kesinleştiğinden dolayı yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar H.. S.., S.. T.., T.. M.. ve E.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Abdullah Kılıç karar başlığında gösterilmemiş ise de, hüküm fıkrasında onun yönünden de hüküm kurulmuştur. Ne var ki, mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı yanın temyiz dilekçesi adı geçene tebliğ edilmemiştir. Belirtilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13235, Karar No: 2014/846, Tarih: 22.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13235 E.  ,  2014/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/182608

Mahkemesi : Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.02.2011

Numarası : 2010/951 - 2011/130

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haciz işlemi yapıldığı sırada borçlu şirketin işçişi olarak çalışan sanığa yediemin olarak bırakılan malların muhafaza altına alınması için gidildiğinde adresin boş olduğunun tespit edilmesi, sanığın haciz işleminden sonra borçlu şirket yetkililerinin mahcuzları da alarak iş yerini kapattıklarını beyan etmesi karşısında, kanıtlanan eylemin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6797, Karar No: 2008/9493, Tarih: 18.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6797 E.  ,  2008/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 30/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kadastroca davalı adına tespit ve tescil edilen 101 ada 1086 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu gerekçesiyle, tapunun iptali ile Hazine adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı, tarım arazisi niteliğinde olduğu, davalı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilşikindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 101 ada 1086 parsel sayılı taşınmazın 1.7.1985 gün 1 nolu tapu kaydına istinaden 18.11.2005 tarihinde davalı A. E. adına tespit ve tescil edildiği, Hazinece kadastro tespitine itiraz edilmesi üzerine E, Kadastro Mahkemesinin 6.4.2007 tarih 2006/576 Esas, 2007/224 sayılı kararı ile Hazinenin husumeti yanlış kişiye yöneltmesi nedeniyle davanın husumetten reddine, 1086 parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, davalı adına tespit ve tescil edilen taşınmazın taşlık kayalık zilyetlikle iktisap edilemeyecek, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, tapu kaydının dava konusu yere uyduğu, 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesi koşullarının davalı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmazın dayanağını teşkil eden 1.7.1985 gün 1 nolu tapu kaydının kadastro tespiti esnasında birden fazla parsele revizyon gördüğü dosya içerisindeki eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen bilgi ve belge ile krokilerden anlaşılmaktadır. Yine dosya içerisinde bulunan Hazine ile dava dışı üçüncü kişi arasında görülen başka parselle ilgili olarak Erdemli Kadastro Mahkemesinin 6.4.2007 gün 2006/572 Esas, 2007/221 sayılı ilamı ve bu dosyadaki bilirkişi rapor ve krokisinden dayanak tapu kaydının birden fazla parseli kapsadığı görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş dava konusu parsele uygulanan dayanak tapu kaydını mahalline uygulamak, dayanak tapu kaydının başka parsellere de revizyon gördüğü dikkate alınarak revizyon gördüğü parsellerle birlikte ve 3402 Sayılı Yasanın 20.maddesi gereğince kapsamını şüpheye yer vermeyecek biçimde denetime elverişli uzman bilirkişi raporu aracılığı ile tayin etmektir. Şayet, taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlenir ise, taşınmazın niteliği itibariyle zilyetlikle kazanılabilecek ve özel mülkiyete konu olabilecek yerden olup olmadığının tespit edilmesi, özel mülkiyete konu olabilecek yerden ise Hazine davası bakımından 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürede gözönüne alınmak suretiyle davalı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesinde öngörülen koşulların davalı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilerek, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak dayanak tapu kaydının mahalline uygulanması, uzman bilirkişi heyetinden keşfi izlemeye olanak verecek şekilde krokili rapor alınarak, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28037, Karar No: 2015/29934, Tarih: 13.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28037 E.  ,  2015/29934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/586-2013/475

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı S.. Ç.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01/04/1994 tarihinden itibaren davalıların babalarının evinde aşçı ve hizmetli olarak çalıştığını, davalıların babasının hastalığının ilerlemesi üzerine bakımının uzman hemşire gerektirdiği gerekçesiyle davalılar tarafından işine son verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-TL işçilik alacaklarının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının babalarının yanında aşçı olarak çalıştığını, işçi sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatından 38.642.40 TL. İhbar tazminatından 4.335,75 TL. İzin ücretinden 16.566,65 fazla çalışmadan 18.655,15 TL. ' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, kıdem tazminatının en yüksek banka mevduat faizi ile dava tarihinden itibaren uygulanmasına, diğer alacaklara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, genel tatil ve hafta tatili ile ilgili talepler bilirkişi tarafından hesaplanamadığı ve ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların babasının evinde aşçı ve hizmetçi olarak çalıştığını, davalıların babasının hastalığının ilerlemesi üzerine bakımının uzman hemşire gerektirdiği gerekçesiyle davalılar tarafından işine son verildiğini ileri sürerek yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının e bendi uyarınca, ev hizmetlerinde çalışan davacı hakkında İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı mahkemenin de kabulündedir. Taraflar arasındaki sözleşme, Borçlar Kanunu hükümlerine tabi bir hizmet sözleşmesidir. Dolayısıyla davacı, İş Kanunu kapsamında düzenlenen kıdem tazminatı adı altında bir tazminat isteyemez. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yanlış değerlendirme ile kıdem tazminatı talebinin de kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6209, Karar No: 2024/4239, Tarih: 18.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6209 E.  ,  2024/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/215 E., 2022/420 K.

SUÇ :6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiin temyiz sebebi, mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin zararı giderdiğine bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz sebebi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde yangın ihbarı üzerine gidildiğinde yangının 5000 m2 lik orman alanında örtü yangını olarak seyrettiği, yapılan incelende yangının ...'a ait elektrik direğinde seksiyoner fincan sigorta yerine ince inşaat telinden sarma sigortaların kullanılmış olması ve bu sigortanın ısınma sonucu yere düşerek kuru otları tutuşturması suretiyle yangının çıktığı tespit edilerek suç tutanağı düzenlenmiştir. Sanıkların olay tarihinde yangın bölgesindeki elektrik nakil hatlarının bakım, onarım ve arıza işlerinden sorumlu olan yüklenici ... Müh. Elk. İnş, Tic. Ltd. Şti firmasının çalışanları olduğu ve olay tarihinde sanık ...'ın koordinatör mühendis, sanık ...'un ise elektrik teknikeri olarak bölgeden sorumlu oldukları tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 110/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

Sanıklar savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamından olayın örtü yangını olduğu, herhangi bir orman ağacının zarar görmediği belirtilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi suç sebebiyle oluşan doğrudan zararların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.04.2024 tarihinde karar verildi.