muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1894, Karar No: 2015/6207, Tarih: 19.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1894 E.  ,  2015/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar ... ile... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, güvenlik görevlisi olarak, asıl işveren ... ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin son alt işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili; husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; işçilerin idarenin işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin, ihale süresinin bitimi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğini, işçilik alacak ve tazminat hakkı bulunmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ....vekili; şirketin davalı bakanlık ile 06.02.2013 tarihinde hizmet alımı sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin 9. maddesine göre işe başlama tarihinin 12.02.2013 tarihi olup, süre sonunun 31.12.2014 tarihi olarak kararlaştırıldığını, davacının iş sözleşmesinin 11.02.2013 tarihinde feshedildiğini iddia ederek alacak taleplerinde bulunulduğunu, davacı ile bu tarihte aralarında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, iş sözleşmesinin feshinin kendilerince yapılmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

./..

Mahkemece, davacının ...Şirketinde işe başlamadığı, iş sözleşmesinin... tarafından feshedildiği, bu işveren ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesinin kurulmadığı ve davacı açısından bu davalı yönünden işçi veya işletme devrinin söz konusu olmadığı ve bu davalıya husumet düşmediği, davalı bakanlık ile davalı ... Şirketi arasında hizmet alım sözleşmesi sebebiyle asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu iki davalının davacı alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin ... tarafından sözleşme süresinin sona ermesi sebebiyle feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, ücret alacağı bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

- 3 -

- 3 -

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, dosya içeriğinden, ihale süresinin bitmesi üzerine yeni dönemde çalıştırılacak işçilerle .... yetkililerinin toplantı yaptığı, toplantı sonrasında davacı ve bir kısım işçilerin yeni ihale dönemde işe başlatılmadıkları anlaşılmış olup, ihale süresi biten ... Şirketinde çalışan işçilerin kaçının yeni dönemde ihale alan ... Şirketinde çalışmaya devam ettikleri araştırılarak, işyeri devri şartlarının oluşup oluşmadığı belirlendikten sonra, işyeri devrinin tespiti halinde dava konusu alacaklardan davalı ...Şirketininde sorunmlu olduğu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2021/10307, Karar No: 2021/10023, Tarih: 10.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10307 E.  ,  2021/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edenin e- tebligat kullanıcı masaj kutusuna 22.11.2018 tarihinde bırakıldığı, e- tebliğ mazbatasında tebliğ edilme tarihinin 23.11.2018 olarak yazıldığı, ancak Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesi dikkate alındığında tebliğin 27.11.2018 tarihinde yapılmış sayıldığı, temyiz tarihinin ise 10.12.2018 olduğu, dolayısıyla temyiz başvuru talebinin reddine dair kararın maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemizin 25.12.2019 tarih ve 2019/377 E.-2019/18440 K. sayılı temyiz başvuru talebinin süre aşımı nedeniyle reddine dair kararının kaldırılmasına oy birliğiyle karar verilerek yapılan temyiz incelmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13770, Karar No: 2024/15873, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13770 E.  ,  2024/15873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 30. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin ödeme gücünden yoksun olması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması gerekir. Buna göre adli yardım talebinde bulunan kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10445, Karar No: 2019/13024, Tarih: 24.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10445 E.  ,  2019/13024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı halde mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan ... vekili, katılanlar ... ve ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 32. maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda tam teşekküllü üniversite veya devlet hastanesi uzman ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden tek hekim raporuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/556, Karar No: 2014/1390, Tarih: 10.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/556 E.  ,  2014/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

1. Ceza Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2014/556

Karar No : 2014/1390

Tebliğname No : 1/B - 2013/90076

İNCELENEN KARAR:

MAHKEMESİ : .....5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 13/12/2012, 2009/317 (E) ve 2012/507 (K)

SANIKLAR : K.. K.., M.. Ö.., A.. K..

MÜŞTEKİLER : C.. R.., S.. S..

SUÇ : Olası kastla yaralama, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık K.. K.. hakkında; S.. S..'in işyeri dokunulmazlığını bozmaktan 5237 sayılı TCK.nun 116/2, 116/4, 62, 53. maddeleri uyarınca, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık M.. Ö.. hakkında; S.. S..'in işyeri dokunulmazlığını bozmaktan 5237 sayılı TCK.nun 116/2, 116/4, 62, 53. maddeleri uyarınca, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3- Sanık A.. K.. hakkında;

a) S.. S..'in malına zarar vermekten 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62, 53. maddeleri uyarınca, 3 ay 10 gün hapis,

b) C.. R..'i yaralamaktan 5237 sayılı TCK 86/1, 86/3-e, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis,

c) 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

.../...

s-2-

Esas No : 2014/556

Karar No : 2014/1390

Tebliğname No: 1/B - 2013/90076

d) Yağmaya teşebbüsten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatına

TEMYİZ EDEN : Sanıklar müdafiileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına, iddianame ve görevsizlik kararındaki sevk ve nitelemeye göre, sanık M.. Ö.. hakkında konut dokunulmazlığını bozmak, sanık A.. K.. hakkında silahla olası kastla yaralama, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık K.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlere ait temyizen inceleme görevi Yargıtay Yüksek .... Ceza Dairesine ait olduğundan,

Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay .... Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11427, Karar No: 2013/9945, Tarih: 12.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11427 E.  ,  2013/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı TCK.nun 204/2, 43, 62 ve 53. maddeleri gereği 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına dair.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Olay tarihinde Belediye Başkanı, Belediye Başkan vekili, Yazı İşleri Müdür vekili, Fen İşleri Müdür vekili, Mali Hizmetler Müdür vekili, Veznedar olarak görev yapmakta olan ve aynı zamanda ihale komisyonu üyesi olan sanıkların, Bekilli Belediye Başkanlığınca ihalesi tamamlanmış Cumhuriyet caddesi asfaltlama işinin yapımı sırasında bu ihaleye konu olmayan ancak sel nedeniyle zarar görmüş olup asfaltlanması gereken Uşak Caddesinin asfaltlanması işini de ihalesiz olarak Akça Yol Yapım A.Ş. adlı firmaya yaptırdıkları, asfaltlama işi 2005 yılı Eylül ayı içinde yapılıp tamamlandığı halde sanki yeni bir iş için ihale yapılacakmış gibi, 15.11.2005 tarihinde ihale komisyon kararı alarak ihale evraklarını tanzim ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 211. maddesindeki “...gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2- Sanıklar hakkında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası şeklinde eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1899, Karar No: 2013/42054, Tarih: 25.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1899 E.  ,  2013/42054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafiinin dosyaya sunduğu dilekçede sanığın psikolojik sorunlarının bulunabileceğini belirtmesi, sanığın vasisi olan annesinin de sanığa vasi atanmasının uygun olacağına dair Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesince 22.6.2010 tarihinde düzenlenen raporu temyiz dilekçesine eklediği anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında olmak üzere akıl sağlığı yönünden rapor alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.