muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/655, Karar No: 2021/460, Tarih: 12.10.2021

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Ancak, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyaller üzerinde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 600 TL bilirkişi ücretinin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesi kararının 13. fıkrasındaki "ve 600 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.135,00 TL'den" ibaresi çıkarılıp yerine "olmak üzere toplam 535 TL'den" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Somut davada, sayın çoğunluğun sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının suçun sübutuna ilişkin kabulüne aynen katılmakla birlikte temel cezanın tayinine ilişkin uygulamanın yerinde olmadığı görüşünde olduğumdan bu yöne ilişkin kabule katılmıyorum.

Şöyle ki;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Somut davada, sayın çoğunluğun sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının suçun sübutuna ilişkin kabulüne aynen katılmakla birlikte temel cezanın tayinine ilişkin uygulamanın yerinde olmadığı görüşünde olduğumdan bu yöne ilişkin kabule katılmıyorum.

Şöyle ki;

Sanığın bir kısım davaların soruşturmalarında Cumhuriyet savcısı olarak görev almış olmasının tek başına örgüt üyeliğine delil olarak alınması mümkün olmadığı gibi, ayrıca dosya kapsamında sübut bulan eylemlerine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerekmekte ise de sanığın dosya kapsamında kanıtlanan eylemleriyle başka dosyalarda yargılanan FETÖ/PDY üyesi eski Yargıtay üyelerinin eylemleri ve örgütün Yargıtay yapılanmasında hiyerarşik olarak sanığın üzerinde bulunan temsilci veya mesul konumundaki Yargıtay üyelerine tayin edilen sonuç cezalar da karşılaştırıldığında, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın alt sınırdan fazlasıyla ayrılarak 8 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesinin, oluşa ve dosya kapsamına uygun, adalet, hak ve nesafet kuralları ve orantılılık ilkesiyle bağdaşacak şekilde ve isabetli olmadığı ve TCK'nın 3 ve 61. maddelerine aykırı kabul edilmelidir.

Yukarıda arz ettiğim nedenlerle;

İlk derece mahkemesi sıfatı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayım."

Şeklindeki düşünceyle karşı oy kullanmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 27-128 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyallerde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 600 TL ücretin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 13. fıkrasındaki “ve 600 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.135,00 TL'den" ibaresi çıkarılıp yerine "olmak üzere toplam 535 TL'den" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, oy çokluğuyla,

2) Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3) Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından, oy çokluğuyla,

4) Dosyanın, Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9131, Karar No: 2013/14885, Tarih: 26.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9131 E.  ,  2013/14885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili aleyhine giriştiği ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, davalı şirketin 2006 yılında, müvekkilinden kapalı ve orjinal ambalajı içinde “Delfin F1” çeşidi domates tohumlarından satın aldığını, başka çeşit domates fidesi ve sebzelerinde fidelerinin üretim ve ticaretini yapan davalı şirketin Delfin 1 çeşidi tohumundan yetiştirilmiş fide olduğunu belirterek fide sattığı çiftçilerden bir kısmının davalıdan aldıkları fidelerin Delfin 1 çeşidi domates fidesi olmaması nedeniyle zarar gördükleri iddiasıyla davalı şirket hakkında davalar açtıklarını, bu davalardan birinin Antalya Asliye 7. Hukuk Mahkemesinin 2010/525 Esas sayılı dosyası olup, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen bu davada davalının tazminata mahkum edildiğini, davalının ödediğini beyan ettiği 48.000 TL tazminattan dolayı müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını ancak davalının kendisi hakkında hükmedilen tazminattan dolayı müvekkili şirketten talepte bulunabilmesi için Tohumculuk Kanunun 11. maddesi uyarınca davacının kusurlu ve sorumlu olduğunun belirlenmesi gerektiğini, herhangi bir inceleme yapılmadan ya da mahkemeden karar alınmadan takip başlatıldığını, müvekkilinin davalıya bir borcu bulunmadığını, müvekkilinin davalı şirkete sattığı orijinal ambalajı içinde bulunan tohumların Bakanlığın ithaline ve satışına izin verdiği tescilli ve sertifikalı tohumlar olup, tohuma herhangi bir müdahalesinin söz konusu olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin davacı şirketten satın aldığı Delfin 1 çeşit domates tohumunu fide haline getirerek müşterisi dava dışı ...’a sattığını, adı geçenin kendisine satılan domates çeşidinin doğru olmadığını, bu nedenle zarara uğradığını iddia ederek açtığı tazminat davasının, yapılan yargılama sonucunda ...’ın serasındaki domates çeşidinin, Delfin 1 domates tohumunun özelliğini taşımadığı tespit edilerek zararın karşılanmasına karar verildiğini ve hüküm altına alınan tazminatın ödendiğini, müvekkilinin zararın tohum kaynaklı olması nedeniyle ödemiş olduğu bedeli tahsil için davacı hakkında icra takibi yaptığını, davacının müvekkiline karşı sorumlu olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı tarafından davalıya satılan tohumların ayıplı olduğuna ilişkin icra takibinin dayanağı Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/525 Esas sayılı dosyasında bir belirleme yapılmadığı, davalının takibi kötüniyetle yaptığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takip dosyası nedeniyle davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/252, Karar No: 2024/3946, Tarih: 15.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/252 E.  ,  2024/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1625 Esas, 2022/1327 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/13 E., 2020/169 K.

Taraflar arasındaki YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." asli unsurlu markalarının bulunduğunu, "..." ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanının kök unsurunu da oluşturduğunu, davalı şirketin 2018/32757 nolu "... Kimya" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun müvekkilinin esas olarak faaliyet gösterdiği 17. sınıf emtia üzerinde tescil ettirilmek istendiğini, başvurunun müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, dava konusu markanın kullanılmasının haksız rekabet de yaratacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve tescil edilmesi halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığını, haksız rekabetin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığını, haksız rekabetin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamındaki 17. sınıf emtianın davacı markalarında aynen yer aldığı, ancak taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, davaya konu 17. sınıfta bulunan emtiaların genel halk kesimine hitap etmedikleri, 17. sınıf malların hitap ettiği tüketici kesiminin bilinç düzeyinin daha yüksek olduğu, "..." ibaresinin Yunan alfabesinin altıncı harfi anlamına geldiği, "..." ibaresinin gerek Yunan alfabesinin ikinci harfi, gerekse bilgisayar teknolojilerinde yazılım sürümü, dalga boy çeşidi veya bir akvaryum balığı cinsi gibi anlamlarının bulunduğu, bu anlamların ilgili tüketici kesiminde benzer çağrışımlar oluşturmayacağı, bu hale göre davacıya ait "..." esas unsurlu önceki tarihli markalı emtiaları bilen, gören ve bu emtialardan yararlanan 17. sınıftaki emtiaların hitap ettiği nispeten daha dikkatli tüketici kesiminin, davalı şirkete ait "..." esas unsurlu markalı emtialar ile karşılaştığında davaya konu emtialardan yararlanmak için ayıracağı süre içerisinde, bu markanın davacı markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağlantı kurmayacağı, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların somut olayda oluşmayacağı, tanınmışlığa dayalı itirazların yerinde bulunmadığı, davalı şirketin kötü niyetle hareket ettiğini gösterir delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının okunuş, yazılış ve işitsel olarak birbirine çok benzediğini, tek harf farklılığının ayırt ediciliği sağlamadığını, marka kapsamındaki emtianın da benzer olduğunu, davalının müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, dava konusu markanın kullanılmasının haksız rekabet yaratacağını belirterek kararın kaldırlmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının okunuş, yazılış ve işitsel olarak birbirine çok benzediğini, tek harf farklılığının ayırt ediciliği sağlamadığını, marka kapsamındaki emtianın da benzer olduğunu, davalının müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, dava konusu markanın kullanılmasının haksız rekabet yaratacağını belirterek kararın kaldırlmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve her ne kadar taraf markalarının ikinci, üçüncü ve dördüncü harflerinin dizilimi ortak ise de markaların ilk harflerindeki farklılığın markaları anlamsal olarak uzaklaştırdığı, ticari kaynak bakımından ayırt ediciliği sağladığı, bu hali ile başvuru ile davacının itiraza mesnet markaları arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, tanınmışlık, haksız rekabet ve kötü niyet iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ve 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2181, Karar No: 2012/20843, Tarih: 04.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2181 E.  ,  2012/20843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece saat 01.15 sıralarında E5 karayolu Ankara istikameti ... Hastanesi önünde park edilmiş aracından inerek karayolundan karşıya geçmek isteyen yayaya sol şeritte çarparak sol alt ekstiremitenin kasık bölgesinden vücuttan ayrılarak orta refüj aralığına düşerek beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, büyük damar kopmasından kaynaklı ölümün gerçekleştiği, araçta yapılan görgü ve tespitte,...... otonun sol ön kısmından hasarlı, sol farın, sol sis farının kırık, tamponun sol kısmının çatlak, ön kaputun sol kısmının ezilmiş, sol çamurluğun kısmen ezilmiş, otonun ön camının sol kısım sol kapı üst tavan direğinin ezilmiş, otonun sol dış dikiz aynasının yerinde olmadığının tespit edildiği, meskun mahal sınırları içinde olması nedeniyle yolun yayalara kapalı yol niteliğinde olup olmadığı hususunun da belediyeden sorulmadığının anlaşıldığı, sanığın olayda kusurlu olup olmadığı hususunda bilirkişi raporlarının da çelişik olması karşısında bir kez de ... Genel Müdürlüğü uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23462, Karar No: 2014/6951, Tarih: 26.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23462 E.  ,  2014/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2013

NUMARASI :Esas no:2010/945 Karar no:2013/515

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davacı-karşı davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın ağır kusurludur. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kocanın boşanmanın eki niteliğinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle kusur tespiti ve tazminatlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Işıl'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Zafer'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.03.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13851, Karar No: 2014/5606, Tarih: 26.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13851 E.  ,  2014/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, bir otobüs firmasına ait bilet satış ofisinde çalışan şikayetçi ...'a paket köfte ve kola getirip ... işmerkezindeki "... Döner" adlı işyerinin genel müdürü olduğunu beyan ettikten sonra bozukluk lazım olduğu söyleyerek para istediği, şikayetçinin de 20'lik -10'luk şeklinde toplam 750,00 TL parayı kasadan çıkardığı esnada sanığın, cebini yoklar gibi yapıp parayı unuttuğunu beyan edip telefon açtığı, görüştüğü karşıdaki kişiye bütün 750,00 TL ve tatlı getirin talimatıyla birlikte ahizeyi şikayetçiye uzattığını karşıdaki kişinin "tamam" sözü üzerine şikayetçinin parayı verdiği, sanığın bu parayı alıp gittiği ve geri dönmediği, ertesi gün de bir tekstil mağazasına giden sanığın, kasiyer olarak çalışan şikayetçi ...'a kola ikram edip karşı büfeden geldiğini beyan ettiği, bozukluk lazım olduğunu belirtip kapıda duran diğer şikayetçi ... ile de tanışıyormuş havası vererek şikayetçiden 1.000 TL bozukluk parayı aldığı ve oradan ayrıldığı, sanığın bu şekilde şikayetçilere karşı dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.