muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7245, Karar No: 2018/1834, Tarih: 07.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/7245 E.  ,  2018/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin 14/09/2010-24/09/2012 tarihleri arasında davalı ...de temizlik, yükleme, reyon düzenleme ve depo işlerinde çalıştığını, sigortasının diğer davalı...Ltd Şti'nden kuruma bildirildiğini, davalılar arasında alt iş veren-üst işveren ilişkisi bulunduğunu, davalılar arasındaki anlaşmanın sona erdiği ve...Şirketinin kapatılacağı gerekçe gösterilerek ihbar öneline uyulmaksızın iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,fazla mesai ücreti,resmi bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının müvekkili şirket tarafından istihdam edilmediğini, diğer davalı...Ltd Şti'nin personeli olarak çalıştığını, sözleşme hükümleri gereğince tüm personelin haklarından diğer davalı...şirketinin sorumlu olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı...Ltd Şti vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 14/09/2010 tarihinde müvekkili şirket ile çalışmaya başladığını, yeni bir proje alınması sebebi ile yeni iş adreslerinin personellere tebliğ edildiğini ve sigorta kayıtlarının da bağlı olunan Sigorta Müdürlüklerine aktarıldığını, davacının mazeretli olduğuna dair herhangi bir bilgilendirme yapmadığını bunun üzerine iş akdinin 10/11/2011 tarihi itibari ile 25/ll-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigorta hizmet cetveli çerçevesinde davacıya ait iş yeri kayıt ve belgeleri, SGK şahsi sicil dosyası, çalışma müfettişi tarafından düzenlenen tahkikat raporu celp edilmiş, hizmet alım sözleşmeleri dosyaya sunulmuş, tanık beyanları alınarak,iş yeri kayıt ve belgeleri incelendiğinde; davacıya iş yerinin temelli kapanması nedeni ile 42 gün ihbar öneli verilerek 24/09/2012 tarihinde iş akdine son verileceğinin bildirildiği, 23/09/2012 tarihli yazı ile ihbar süresi içinde projenin sonlanması sebebi ile 25/09/2012 tarihinden itibaren ... ... A.Ş'de işe başlamasının istenildiği, 23/10/2012 tarihli yazı ile de yeni görev yerinde işe başlamaması sebebi ile iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiği, davacının 14/09/2010-24/09/2012 tarihleri arasında ihale ile alınan temizlik işi kapsamında davalı...Ltd Şti'nin işçisi olarak 16/08/2011 tarihine kadar ihbar olunan ... A.Ş'ye ait işyerinde, 16/08/2011 tarihinden sonra işyerini devralan davalı ...ye ait iş yerinde çalıştığı, davalı ...Ltd Şti ile davalı ...arasında asıl işveren-üst işveren ilişkisinin bulunması, davalı ...ile ihbar olunun ... A.Ş arasında devralan-devreden işveren ilişkisinin bulunması ve davalı ...nin devralan son asıl işveren olması sebebi ile alacaklardan davalıların birlikte sorumlu oldukları, her ne kadar ihbar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken sehven kısa kararda ihbar tazminatına hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması için bu yanlışlığın tespiti yetinilerek karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı işçinin iş akdi ihbar öneli verilerek feshedilmiş olup,davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine sehven kabulüne karar verilmesi hatalı ise de; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 9 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

2 .bent yerine “İhbar tazminatı talebinin reddine,”

9.bent yerine “A.A.Ü.T gereğince reddedilen miktarlar gözetilerek 1.456,80 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.02.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6517, Karar No: 2017/2718, Tarih: 04.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6517 E.  ,  2017/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin Büyükşehir Belediyesinin ihalesi sonucu hattını 10 yıllık süre ile kiraladığını,müvekkilinin hat işletmesini teslim aldıktan sonra davalı ile imzalanan 11/01/2007 tarihli Hat Devir Sözleşmesi ile 210.000 TL karşılığında müvekkiline ait hatlarından 2 tanesini davalıya devir ettiği, taraflar arasındaki anlaşmaya sözleşmeye konu bedelin davacıya ödenmediği; her ne kadar sözleşmenin devir alan kısmında sözleşme bedelinin nakden ve defaten ödendiği yazılmış ise de bu yazımın aynı noterde daha önce yapılan başka devir sözleşmeleri üzerinden yapılmasına bağlı olarak noterliğin hatasına bağlı olarak kaldığını, taraflar arasındaki sözleşmeye konu bedelini ödenmemesine bağlı olarak fesih şartlarının gerçekleştiği ileri sürülerek taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki hat devir sözleşmesi gereği güzergahındaki 2 hattın kullanım hakkını 210.000,00 TL bedelle devraldığını, devir bedelini nakden ve defaten ödediklerini ,noterde yapılan resmi sözleşme kesin delil olduğu aksinin aynı nitelikte bir delille ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, notercede usulüne uygun hat devir sözleşmesinin resmi noter senedi özelliğinde olduğu, sözleşme içeriğine göre devralan tarafından devredene 210.000,00 TL nakden bedel ödendiği beyan edilip kabul ettiği, davacı tarafında iddiasını aynı nitelikte ve kesinlikte bir delille ispatı gerektiği, davacının yemin teklifinde bulunmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3848, Karar No: 2024/6248, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3848 E.  ,  2024/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/426 Esas, 2023/425 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

(Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/144 E., 2020/403 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin seri markalarında kullanılan “lio” ibaresinin, müvekkili markalarının esaslı, ayırt edici ve ortak unsuru olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2018/08531 sayılı "LİOVA" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında görsel ve işitsel olarak karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, emtia benzerliğine ilişkin koşulun da gerçekleştiğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğunu, müvekkiline ait “lio” ibareli markaların yıllara dayalı tecrübe ve emek ile yüksek kalitede reklam ve tanıtımlar sayesinde tüketiciler nezdinde tanınmış marka haline geldiğini, davalı tarafın dava konusu markayı tescil ettirirken kötü niyetli davrandığını ileri sürerek, YİDK'in 2019/M-581 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; müvekkili başvurusu ile davacının itirazına mesnet markaların farklı olduklarını, görsel ve işitsel olarak benzemediklerini, ... ilinin İncirliova ilçesinin ismindeki son kısım olan "LİOVA" ibaresinden esinlenilerek dava konusu başvurunun türetildiğini, müvekkili başvurusunun yeni yapılan bir başvuru olmadığını, bu ibarenin iş birliği içerisinde bulunduğu ortağı üzerinde 2007 yılında tescilli bir markayken yenileme süresinin unutulmasından dolayı tescili düşmüş bir marka haline geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davalının "şekil+LIOVA" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "LİO" ibareli tescilli markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davacının tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluşmadığı, aynı nedenle aynı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının da somut olayda bulunmadığı, dava konusu marka başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda, müvekkil markalarındaki ayırt edici unsurun "lio" ibaresi olduğunun ve taraf markalarının kapsamlarının aynı bulunduğunun belirtilmesine rağmen taraf markaları arasında karıştırılma tehlikesinin düşük olduğu sonucuna ulaşıldığını, bu nedenle raporun kendi içinde çelişkili bulunduğunu, buna rağmen Mahkemece anılan raporun hükme esas alındığını, Mahkeme kararının aksine müvekkiline ait seri markalar ile dava konusu başvurunun, görsel, işitsel ve kavramsal açıdan birbirine benzediklerini, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda dikkate alınmamışsa da davalının markasının çıkış noktasının İncirliova'daki zeytinyağı ve incir kalitesi olduğu ve marka korumasının yenilenmesinin unutulması savunmasının huzurdaki davada yerinin bulunmadığını, müvekkiline ait markaların, yıllara dayalı tecrübe ve emek ile yüksek kalitede reklam ve tanıtımlar sayesinde tüketiciler nezdinde tanınmış marka haline geldiğini, dolayısıyla davalının müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yararlanacağını, davalı tarafın dava konusu markayı tescil ettirirken kötü niyetli davrandığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceğinin belirtildiği, açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerektiği, iltibasın iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleri olduğu, yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; dava konusu başvuru kapsamında 29 uncu sınıftaki "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsler" mallarının yer aldığı, davacının marka başvurusuna itirazına ve işbu davasına dayanak markalarının ise 29 uncu sınıftaki "yağ" emtiasında tescilli olduğu, Dairemizin yerleşik kararlarında açıklandığı üzere mal ve hizmetler arasında benzerlik olup olmadığı değerlendirilirken her iki grup mal ve hizmetlerin aynı tüketici kitlesine hitap edip etmediği, birbirine alternatif olup olmadıkları, aynı dağıtım veya dolaşım yollarına sahip bulunup bulunmadığı, hammadde-mamul ilişkisinin olup olmadığı, birbirlerini bütünleyici/tamamlayıcı olup olmadıkları gibi hususlarının dikkate alınması gerektiği, buna göre içinde gıda mühendisi de bulunan bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Yenilebilir bitkisel yağlar

." mallarının, davacının itirazına mesnet markanın kapsamındaki mallarla benzer olup, bunun dışında kalan mallar yönünden ise emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediği, işaretlerin karşılaştırılmasına gelince; dava konusu başvurunun yeşil renk ile yazılmış "LİOVA" ibaresi ile yaprak deseni şeklinden oluştuğu, başvuruda yer verilen şekil unsurunun ayırt ediciliğe etkisinin geri planda olup, başvurunun asli unsurunun "LİOVA" ibaresi olduğu, davacının itirazına mesnet markaların asli unsurunun ise "LİO" ibaresi olduğu, zira markalarda farklı olarak yer verilen ibarelerin ayırt ediciliğe katkıları bulunmadığı, buna göre davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "lio" ibaresinin, dava konusu başvurunun da ilk iki hecesini oluşturduğu, "lio" ibaresinin, Türkçe'de bilinen bir anlamının olmadığı ve kapsamındaki mallar yönünden ayırt edici bulunduğu, dava konusu başvurunun da bilinen bir anlamının olmadığı, markaların başlangıç kısımlarındaki aynılığın tüketiciler nezdinde dikkati çekeceği, başvurunun sonuna eklenen "va" ekinin de ayırt ediciliği sağlamaya yeterli olmadığı gözetildiğinde, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalarının görsel ve işitsel yönden bıraktıkları genel izlenim yönünden benzer oldukları, tüketicilerce dava konusu başvurunun, davacı markalarının uzantısı, yeni bir versiyonu, davacı markasının yeni biçimde oluşturulmuş bir serisi olarak algılanma ihtimalinin bulunduğu, bunun da markaların karıştırılmasına yol açacağı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda gerçekleştiği, diğer bir deyişle taraf markaları arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunduğu kanaatine varıldığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11-696 E., 2016/778 K. sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, Dairelerince bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmediği ve ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmediği, her ne kadar davacı tarafça, itirazlarına dayanak markaların tanınmış olduğu ileri sürülmüş ise de dosya kapsamındaki deliller ile davacı markalarının tanınmışlığının ispat edilemediği, yine dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığı iddiasının da ispatlanamadığı, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında, başvuru kapsamında yer alan "yenilebilir bitkisel yağlar." malları yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, bunlar dışındaki mallar yönünden ise markalar arasında karıştırılma tehlikesinin olmadığı, davacının diğer iddialarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüyle YİDK'in 30.01

." malları yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, bunlar dışındaki mallar yönünden ise markalar arasında karıştırılma tehlikesinin olmadığı, davacının diğer iddialarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüyle YİDK'in 30.01.2019 tarih, 2019/M-581 sayılı kararının, "yenilebilir bitkisel yağlar" malları yönünden iptaline, dava konusu 2018/08531 sayılı markanın, "yenilebilir bitkisel yağlar" malları yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf marka işaretleri arasında iltibas/iltibas tehlikesi oluşturacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, her iki taraf markalarının da aynı/benzer sınıfları kapsadığını, eksik incelemeyle karar verildiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu ve davanın tamamının kabulünün gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum kararının yerinde ve 6769 sayılı Kanun hükümlerine uygun olduğunu, davacının mesnet markalarıyla davalının başvuru markası arasında iltibas/iltibas ihtimali oluşturacak benzerlik olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı şahıs vekili temyiz dilekçesinde özetle; mesnet markalar ve müvekkilinin başvuru markası arasında marka işaretlerinin bütün olarak bıraktıkları izlenim dikkate alındığında iltibas/iltibas tehlikesi oluşturacak düzeyde bir benzerlik olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının yaptığı marka tescili başvurusuna davacının itirazının reddine dair YİDK kararının iptalinin ve davalı başvuru markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi talebinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden taraflara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11628, Karar No: 2013/13733, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11628 E.  ,  2013/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar vermek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, ... köyü, Köyönü... Mevkii 147 ada 42 parselde bulunan ve katılana ait arazi içerisinde olduğu bilirkişi raporlarıyla tespit edilen üç adet erik ağacını kestiği, 1 adet kayısı ağacına zarar verdiği; ayrıca katılana ait olan arazinin sınırını bozacak şekilde, katılanın arazisini sulamak amacıyla yaptığı su arkının içerisine tel örgü çekmek amacıyla kazık çakarak katılana ait olan araziye tecavüz etmek suretiyle üzerine atılı olan suçları işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.