muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7056, Karar No: 2023/7184, Tarih: 16.05.2023

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece fazla çalışma alacağı yönünden teftişte yapılan işlemlerin hatalı olduğu belirtilmesine rağmen çelişkiye düşülerek davanın reddedildiğini, teftişte fazla çalışmaya ilişkin yapılan tespitlerin gerçeği yansıtmadığını, bununla ilgili idare mahkemesi ve sulh mahkemesi kararları da bulunduğunu, dosya içerisinde yer ... bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere dosya içinde bulunan ücret bordrolarından ücretin aylık ödendiği ve maktu ücret olduğunu, işçiler adına ihtirazı kayıt konmadan imzalı olduğunu, bu durumda 31 ... olan aylarda da 30 günlük ücret ödenmesi nedeni ile eksik ücret veya eksik prim ödemesinin söz konusu olmadığını, 4857 sayılı Kanun'a göre işçinin hak kazanacağı yıllık ücretli izninin işverenin ... şartlarına göre belirleyeceği zamanda kullanacağını, işçinin istediği zaman izne ayrılamayacağını, işçilerin kabulü ve ihtiyaçları nedeni ile yıllık izinlerin bölünerek de kullandırıldığını, müvekkili Şirket çalışanlarının, ... müfettişlerinin soyut değerlendirmelerine göre tespit ettikleri ücret farkı, fazla çalışma ve yıllık izin hususlarında müvekkili Şirketten bir taleplerinin olmadığını ve çalışma barışını bozacak nitelikteki tespitleri geçerli görmediklerini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından işyerinde yapılan teftiş sonunda tespit edilen ve yapılan işlemlerin iptali ile davacı Şirketin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının dava konusu teftiş raporunda yer ... tespitlerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı ve bu itibarla raporun iptali gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 32, 37, 41, 53, 54, 56, 60, 63, 68 ve 92 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda iptali istenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının teftiş raporu incelendiğinde; davalı işverenliğin ..., ..., ..., ... ve ... olmak üzere 5 ayrı ilde şubelerinin bulunduğu, 52 mağaza, 1 depo ve 1 büro işyerinin mevcut olduğu, 5 ayrı ilde faaliyet gösteren bu 52 mağaza işyerine ait Çalışma ve ... Kurumu İl Müdürlüklerine ait dosyaların incelendiği, 24 farklı mağazada yerinde denetim yapılarak 139 personelin yazılı ifadelerinin alındığı görülmüştür.

2. Somut olayda iptali istenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının teftiş raporu incelendiğinde; davalı işverenliğin ..., ..., ..., ... ve ... olmak üzere 5 ayrı ilde şubelerinin bulunduğu, 52 mağaza, 1 depo ve 1 büro işyerinin mevcut olduğu, 5 ayrı ilde faaliyet gösteren bu 52 mağaza işyerine ait Çalışma ve ... Kurumu İl Müdürlüklerine ait dosyaların incelendiği, 24 farklı mağazada yerinde denetim yapılarak 139 personelin yazılı ifadelerinin alındığı görülmüştür.

3. İncelenen belgeler ve özellikle ifadesine başvurulan işçi beyanları değerlendirilerek normal koşullarda haftanın 6 günü yarım saatten iki kez mola ve 1,5 saat yemek arası olmak üzere kış aylarında genel olarak 08.00-18.00 ve 11.00-21.00, yaz aylarında 08.30-18.30 ve 11.30-21.30 saatleri arasında iki vardiya hâlinde çalışma yapılarak günde 7,5 saat haftada 45 saatlik yasal çalışma süresinin aşılmaması yönünde işverenlik talimatı olduğu; ancak mağaza yöneticilerinin işveren talimatına uyma konusunda gereken özeni göstermediği, personel sayısının eksikliği, ... potansiyeli ve müşteri portföyünden kaynaklanan nedenlerle günlük 7,5 saatlik çalışma süresinin yarım saat aşılarak personelin haftada 48 saat çalışıp 3 saat fazla çalışma yaptığının tespit edildiği; ancak bu tespite işverence yapılan itirazlar ve ödenmiş olan fazla çalışmalar yeniden değerlendirildiğinde; günlük 20 dakikadan haftada 2 saat fazla çalışma yapıldığı ve bu fazla çalışmaların karşılığının ödenmediği, tespit edilen günlük 20 dakikalık fazla çalışmanın da olağanüstü çalışma olmadığı, günlük rutin çalışmadan kaynaklandığı açıklanmıştır. Ancak dosya içerisinde yer ... teftiş esnasında dinlenen işçi beyanlarına bakıldığında öncelikle işçilerin farklı il ve şubelerde görev yaparak kasap, reyon görevlisi, şarküteri görevlisi, kasiyer, şube müdürü, mağaza müdürü gibi farklı görevlerde bulundukları, kimi işçiler yarımşar saatten 2 kez mola ve 1,5 saat yemek arası ile toplam 2,5 saat ara dinlenme kullanarak günlük 08.30-18.30 veya 11.00-21.00 saatleri gibi 10'ar saatlik vardiyalarla haftada 6 ... çalışıldığını beyan ederken, kimi işçilerin vardiya saatlerini belirtirken günlük 10,5 saat veya 11 saat olacak şekilde farklı çalışma saat aralıklarını beyan ettikleri ve yine bazı çalışanların günlük 2 saat bazılarının ise 1,5 saat ara dinlenmesi kullandıklarını beyan ettikleri görülmüştür. Açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre şube, görev ayrımı şeklinde hiçbir ayrıma gidilmeden dava konusu teftiş raporunda denetime tâbi tutulmuş olan tüm işçilerin 01.01.2015-30.09.2016 tarihleri arasındaki dönemde günde 20 dakikadan haftada 2 saat fazla çalışma yaptığının tespit edilmesi hatalı olup raporda yer ... bu tespitin iptali gerekmektedir.

4. Dava konusu raporda iptali istenen bir diğer husus ise işyerlerinde uygulanan ücret sistemine göre eksik ödenen ücretlerin bulunduğuna yönelik tespittir. Davacıya ait işyerlerinde ... müfettişlerince yapılan inceleme sonucu düzenlenen teftiş raporunda, ücretin bir ... karşılığı olmasına rağmen bir ... karşılığı olmayan hasta, raporlu, izinli veya mazeretli hâllerde dahi tam olarak ödenen ücret sisteminin maktu ücret sistemi olduğu, bahsedilen günlerde ücretleri işverence kesilen işçilerin ise sadece ücretlerinin ayda bir ödenmesinden yola çıkılarak ücret sisteminin maktu olduğu anlamı çıkmayacağı, buna göre davalı işyerinde işçilerin aylık maktu ücretle değil günlük ücret sistemine göre çalıştığı ve bu nedenle işçilere 31 ... olan aylarda 30’ar günlük ücret tahakkuk ettirilip birer ... eksik ücret tahakkuk ettirilmesi nedeniyle bu aylarda birer günlük ücret ödenmesi gerektiği tespitine yer verilmiştir. Dosyaya ibraz olunan bordrolardan davacı işyerinde ücretlerin aylık ödendiği ve aylık miktarların 30 ... üzerinden maktu olduğu açıktır. Bu bakımdan işçilerin raporlu oldukları günlerin ücretlerinden kesilmesi veya primlerinin eksik yatırılması işçilerin günlük ücretle çalıştığını göstermeyeceği gibi 31 ... olan aylar için bir ... eksik ücret ödendiği sonucuna da varılamaz. Bazı aylar 30, bazı aylar 31 ve bazı aylar da daha az günden oluşabilir. Buna göre dava konusu teftiş raporunun bu kısmının da iptali gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2148, Karar No: 2015/2988, Tarih: 01.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2148 E.  ,  2015/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :03.02.2015

Numarası :2014/1219-2015/98

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatnının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin; yetkili icra dairesinde yapılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, İstanbul Anadolu 21. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11435 takip sayılı dosyasıyla bakiye iş bedeli ve işlemiş faiz alacağının tahsili için davalı iş sahibi aleyhine icra takibinde bulunmuş, davalı tarafından yetkiye ve borca süresi içersinde itiraz edilmiştir. İtirazın iptâli davalarında, Yargıtay'ın istikrar kazanmış uygulamalarına göre, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmişse, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun yada olmasın öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın değerlendirilip sonuçlandırılması gerekir. Nitekim mahkemece de, davalının ikametgahının Beyoğlu/İstanbul olduğu, İstanbul Anadolu icra dairesinin icra takibinde yetkisinin olmadığı, böylece yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Sorun, İstanbul Anadolu İcra Müdürlüğü'nün icra takibinde yetkili olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki ihtilâf, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklandığından, bu türden uyuşmazlıklardan kaynaklanan icra takiplerinin kural olarak İİK'nın 50. maddesi uyarınca HMK hükümleri kıyas yoluyla uygulanacağından davalının yerleşim yeri, sözleşmenin ifa edileceği yer veya yetki sözleşmesinde belirlenen yer icra dairelerinin birinde açılması gerekmektedir. Dosya içersinde bulunan ve taraflar arasında imzalanan sözleşme metinlerinden her iki sözleşmenin de 1086 sayılı HUMK yürürlükte bulunduğu tarihte akdedildiği, bu sözleşmelerde yetkili icra dairesi ve mahkemenin belirlenmediği, işin ifa yerinin ise Pendik olduğu anlaşılmaktadır. HSYK 1. Dairesi'nin 30 Kasım 2012 tarih ve 2890 sayılı kararnamesiyle Pendik Adliyesi, Kadıköy, Kartal, Üsküdar, Tuzla ve Sultanbeyli Adliyeleri ile birleştirilerek İstanbul Anadolu Adliyesi kurulmuştur. Şu halde Pendik İlçesi sınırları içersinde yapılan bir imalattan doğan ihtilaflarda icra takibi ve davanın İstanbul Anadolu adliyesinde görülmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı yüklenici, bu seçimlik hakkını ifa yeri olarak kullanmış ve icra takibini yetkili icra dairesinde yapmıştır. Bu durumda davalının icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının reddedilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, davalının yetki itirazının kabul edilerek yetkili icra dairesinde başlatılmış geçerli bir takip bulunmadığından bahisle davanın reddi doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12163, Karar No: 2010/1468, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12163 E.  ,  2010/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde davalının müvekkil idareye ait taşınmazda ekli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, kira bedelinin süresinde ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını ve takibin kesinleştiğini, takip borcunun yasal 30 günlük sürede ödenmediğinden temerrüt oluştuğunu belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir.Davalı ise kira bedellerini ödediğini makbuzları ibraz edeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan ve takibe dayanak yapılan kira sözleşmesi ve kiracılık konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı alacaklı takip talebinde sözlü kira aktine dayanarak takip yapmış ise de dava dilekçesi ekinde ibraz edilen ve taraflar arasında düzenlenen 23.5.2006 başlangıç tarihli ve 31.12.2006 bitiş tarihli kira sözleşmesine davalı karşı koymamıştır.Öte yandan davacının 31.3.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen Ocak-Şubat aylar kirası ile sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar olan kira bedelleri toplam 17.000.00 TL asıl alacak 88.03 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 17.088.03 TL nin tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalıya 9.4.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.Davalıya ödeme emri tebliğ edildiği halde takibe itiraz etmediğinden takibe konu aylara ilişkin kira alacağı kesinleşmiştir.Kesinleşen takibe konu aylar kirası yasal 30 günlük süre içinde ödenmediğinden temerrüt olgusu gerçekleşmiştir.Bu durumda kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3381, Karar No: 2011/4793, Tarih: 25.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3381 E.  ,  2011/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine adına kayıtlı 670 ada, 9,10,17 parsel sayılı taşınmazların imar planına ve Kıyı Kanunu ile ilgili Yönetmeliklere uygun hale getirilmesi için 02/03/2001 tarihli protokolle davalı Belediyeye 10 yıl süre ile kiralandığını, davalının 17 parsel sayılı taşınmaza anılan protokole ve 3621 Sayılı Kıyı Kanunu ve ilgili Yönetmeliklere aykırı yapılandığını ileri sürerek, hakem sıfatı ile yargılama yapılarak binaların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmaza yap-işlet-devret yoluyla 3. kişi tarafından sabit olmayan tesisler yapıldığını, yasaya ve protokole aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, aşamalarda 20.06.2008 tarihi itibariyle kıyıya terk edilen yerde hazinenin mülkiyet hakkının kalmadığını, dava açma ehliyetinin bulunmadığını bildirmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ …yıkım istekli davanın taşınmazın aynına ilişkin olup bu tür uyuşmazlıkların 4916 sayılı Yasanın 24. maddesi gereğince hakemin görev alanından çıkarıldığı bu nedenle davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gereğine değinilerek” bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; denizden dolgu alanında inşa edilen yapıların yıkımı isteği ile açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu yapıların, 17 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve denizden dolgu yapılarak elde edildiği, taraflar arasında düzenlenen 02.03.2001 tarihli protokol uyarınca iki adet betonarme gazino inşa etmek suretiyle davalı belediye tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır

Gerçekten de; çekişme konusu yapıların, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki  (28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen ve tanımı 3621 Sayılı Yasasının 4. maddesinde yapılan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan denizden doldurmak suretiyle elde edilen ) yer kapsamında kaldığı, davalı Belediyenin taşınmazda mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; denizden dolgu yoluyla elde edilen alanlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, kamu malı niteliğindedir. Bu yerlerde yapılaşmak 2634 Sayılı Turizm ve Teşvik Kanunu’nun 3 ve 6. maddeleri ile 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6 ila 10. maddelerinde öngörülen koşulların yerine getirilmesi ile mümkündür.

Hemen belirtilmelidir ki; denizden dolgu yoluyla elde edilen alanlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, kamu malı niteliğindedir. Bu yerlerde yapılaşmak 2634 Sayılı Turizm ve Teşvik Kanunu’nun 3 ve 6. maddeleri ile 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6 ila 10. maddelerinde öngörülen koşulların yerine getirilmesi ile mümkündür.

Bilindiği üzere; 3621 Sayılı Yasanın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda  ne gibi yapılanmanın mümkün olmayacağı belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım….gibi sayılan yapı ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir. Anılan madde hükmünden de anlaşılacağı üzere sözkonusu yapılanmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile ancak mümkündür.

Diğer taraftan “doldurma ve kurutma yoluyla, arazi ve bu araziler üzerinde yapılabilecek yapılar” başlıklı 7. maddesinde; denizden doldurma ve kurutmayı yapmak bakımından bir takım usulü işlemler ve prosedür öngörülmüş ve bir takım izinlere bağlanmış, 8. maddesinde ise; “ Uygulama imar planı bulunmayan alanlardaki sahil şeritlerinde, 4 üncü madde de belirtilen mesafeler içinde hiç bir yapı ve tesis yapılamayacağı,  uygulama imar planı bulunan yerlerde de duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı, moloz, toprak, cüruf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan atık ve artıklar dökülemeyeceği, kazı yapılamayacağı düzenlenmiştir.

Açıklandığı üzere bu alanlarda; uygulama imar planı kararıyla altı ve yedinci maddede belirtilen yapı ve tesislerle birlikte toplum yararına açık olmak şartıyla konaklama hariç günü birlik turizm yapı ve tesisleri yapılabilir.

Ne varki; mahkemece imar planının uygulamaya geçirilip geçirilmediği, yıkılması istenen yapıların 3621 Sayılı Yasanın 8. maddesi kapsamında olup olmadığının değerlendirilmediği gibi  6. ve 7. maddelerinde öngörülen koşulların yerine getirilip getirilmediği araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen hususları kapsar biçimde bir araştırma yapılması, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı tarafın, bu yöne değinen temyiz  itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.4.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2197, Karar No: 2019/3522, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2197 E.  ,  2019/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7181, Karar No: 2019/4876, Tarih: 09.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7181 E.  ,  2019/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava; davacının davalı işyerinde 15/06/2009 – 22/10/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; Dairemizin 2012/6696 E. ve 2013/10801 K. sayılı 27/05/2013 günlü bozma ilamına uyularak “davalılardan SGK ve çerkeş çok programlı zihinsel, bedensel ve ruhsal engelliler rehabilitasyon ve sağlık hiz. ltd. şti. yönünden davanın kabulü ile davacının davalı çerkeş çok proğramlı zihinsel, bedensel ve ruhsal engelliler rehabilitasyon ve sağlık hiz. ltd. şirketinde 15/06/2009 - 22/10/2009 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden sigortalanması gerektiği davacının bu süreler içerisinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine,” karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 20/09/1989 doğumlu olan davacının davalı bakım merkezinde bakım elemanı olarak çalıştığı, davacının davalı işyerinde geçen 06/10/2009 – 22/01/2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, davalı ...sicil nolu işyerine ilişkin 2009/06-2009/12 arası ve ... sicil nolu işyerine ilişkin 2009/06-2009/09 arası dönem bodrolarının dosyaya celp edildiği, 22/08/2009 tarihli belgede davacının davalı işyerinde çalıştığının ve periyodik muayenesinin yapıldığının bildirildiği, belirsiz süreli iş sözleşmesi başlıklı belgede, davacının 23/09/2009 tarihinde işe başlayacağının bildirildiği, bu belgeye sonradan el yazısı ile davacının iş aktinin 05/05/2010 tarihinde bittiğinin yazıldığı, 21/10/2009 tarihli belgede de davacının işe başlama tarihinin bu tarih olarak belirtildiği, belgenin başında belirsiz süreli iş sözleşmesi yazdığı, davacı adına 14/01/2008-03/09/2008 ve 23/02/2009- 02/07/2009 tarihleri arası ... sicil nolu dava dışı işyerinden hizmet bildirimi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının Mahkemece 15/06/2009 - 22/10/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı şeklinde hüküm kurulmuş ise de, davacının hizmet cetvelinde ihtilaflı dönem içerisinde 02/07/2009 tarihinde dava dışı... sicil nolu işyerinden çıkışının bildirildiği, 06/10/2009 tarihinden başlayan davalı...sicil nolu işyerinden bildiriminin başladığı gözetilmeden, davacının dava dışı işyeri ve davalı işyerinden bildirimi yapılan dönemlerde mükerrer olacak şekilde, bu sürelere ilişkin yeniden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının hizmet cetvelinde ihtilaflı dönem içerisinde dava dışı ve davalı işyerinden bildirilen süreleri dışlamak, davacının çalıştığı süreleri hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyarak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TH