muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/771, Karar No: 2017/634, Tarih: 23.01.2017

Somut olayda, iş akdine 14.12.2015 tarihli fesih bildirimi ile özetle; 08.12.2015 tarihinde görevine gelmemesi ve vardiya şefi ... tarafından işe gelmesi için defalarca aranmasına rağmen telefonlara bakmaması ve gece görevi için tekrar arandığında gece çalışmadığını belirterek telefonu kapatması, eylem nedeniyle daha önce defalarca uyarılmasına karşın eylemlerine devam etmesi, savunma istenmesine karşın savunma vermekten imtina etmesi nedeniyle tazminatsız olarak son verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan gece vardiya... tarafından tutulan 08.12.2015 tarihli tutanakta, gece saat 12.00 vardiyası için davacının arandığı, davacının '' ben daha yeni hastaneden geliyorum, işe gelemiyorum, gündüz ... şefimi aradım ve Servet Şefime gerekeni söyledim, hastaneden geldiğim için yorgunum işe gelemiyorum '' dediği ve bu nedenle yerine başka işçi alındığı belirtilmiştir.

08.12.2015 tarihli savunma istemi başlıklı yazıda, davacının 08.12.2015 tarihli gündüz mesaisinde arandığı, telefonuna bakmadığı, gece vardiyası için arandığında ''gece çalışmıyorum'' dediği ve savunma istemini tebliğ almaktan imtina ettiği belirtilmiştir.

07.12.2015 tarihli savunma istemi başlıklı yazıda, 7.12.2015 tarihinde gündüz mesaisinde şef ... tarafından beş defa aranmasına rağmen telefonuna cevap vermediği ve savunma isteminden imtina ettiği belirtilmiştir.

Davacı cevaba cevap dilekçesinde, olaydan bir gün önce sevkiyat şefi ... isimli şahsı arayıp izin aldığını, sürekli olarak ... illerine ve buraların ilçelerine mal taşıdığı için normal bir insanın kaldıramayacağı şekilde yorulduğunu ve dinlenme saatleri içerisinde bile işe çağrıldığını, Halis Dalgın isimli gece vardiya şefi kendisini aradığında hastanede olduğunu ve izin aldığını beyan etmesine karşın gerçeğe aykırı tutanak tutulduğunu ve savunma istenmediği halde savunma istenmiş gibi tutanak tutulduğunu öne sürmüştür.

Mahkemece davacının 07.12.2015-08.12.2015 tarihlerinde iki gün üst üste devamsızlık yaptığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının bu tarihlerde devamsızlık yapıp yapmadığı ve mazeretli olup olmadığı, feshin geçerli bir nedeni bulunup bulunmadığı netleştirilmemiştir.

Feshin geçerli bir nedeni bulunduğunu ispat işverene aittir. Davalı tanık listesinde ... ve tutanaklarda ismi geçen şef ...'i bildirmiştir. Mahkemece dinlenen davalı tanığı ..., savunma istemine ilişkin bahsi geçen iki tutanağı da hazırlayan kişidir. Bu kişi tanık olarak beyanında, davacının sürekli gündüz çalışan işçi olduğunu, kendi olmadığı bir günde gece vardiyasına gelmeyen bir işçi yerine işe çağrıldığını, davacının da mazereti olduğundan onun da işe gelmediğini beyan etmiştir.

Feshin geçerli bir nedeni bulunduğunu ispat işverene aittir. Davalı tanık listesinde ... ve tutanaklarda ismi geçen şef ...'i bildirmiştir. Mahkemece dinlenen davalı tanığı ..., savunma istemine ilişkin bahsi geçen iki tutanağı da hazırlayan kişidir. Bu kişi tanık olarak beyanında, davacının sürekli gündüz çalışan işçi olduğunu, kendi olmadığı bir günde gece vardiyasına gelmeyen bir işçi yerine işe çağrıldığını, davacının da mazereti olduğundan onun da işe gelmediğini beyan etmiştir.

Haklı nedenle iş akdinin sona erdirilmesinde 4857 Sayılı Yasa'nın 19. maddesinin 2. fıkrasına göre işçinin savunmasının istenmesi şartı bulunmamakta ise de; feshe konu eylemlerin netleştirilmesi açısından dosya içerisinde bulunan tutanakların davalı tanıklarından sorulması gerekmektedir. Işçinin devamsızlık yaptığı belirtilen günlerde savunma vermekten nasıl imtina ettiği izaha muhtaçtır. Davalı tanığının beyanından davacının gündüz mesaisinde çalıştığı anlaşılmakta olup 07.12.2015 ve 08.12.2015 tarihlerinde gündüz mesaisine mazereti nedeniyle izin alarak mı gelmediği anlaşılamamaktadır. Diğer Şef ... ise davalı tanığı olarak bildirilmesine karşın dinlenilmemiştir.

Açıklanan nedenler ile dinlenmeyen davalı tanığı ... dinlenilmeli ve dinlenen davalı tanığı ...de yeniden dinlenilerek, tanıklara davacının gündüz mesaisinde mazeretli olup olmadığı, tutanakların içerikleri sorulmalı, işçinin mesaiye gelmemiş ise savunma vermekten nasıl imtina ettiği açıklattırılmalı, davacıya ise devamsızlık yaptığı belirtilen günlere ilişkin davalının cevaba cevabında belirttiği üzere hastanede olduğunu belgelendiren bir delili varsa ibrazı için süre verilmeli, buna göre 07.12.2015 ve 08.12.2015 tarihlerinde davacının devamsızlık yapıp yapmadığı netleştirilmeli, işveren iş akdinin feshinde haklı yada geçerli bir neden bulunup bulunmadığı, fesih bildirimi ve cevap dilekçesi içeriği de dikkate alınarak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8200, Karar No: 2015/25980, Tarih: 17.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8200 E.  ,  2015/25980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/284286

MAHKEMESİ : Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/487 (E) ve 2014/243 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Trakya Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca, katılanın yüzünde sabit izin oluşup oluşmadığı hususunda düzenlenen, 06/11/2013 tarihli rapor, olay tarihi üzerinden altı ay geçmeden düzenlenmişse de, gerek raporda yaranın iyileşmesinin tamamlandığının belirtilmesi, gerekse olay tarihinden yaklaşık dokuz ay sonra mahkemece yapılan gözlemde katılanın yüzünde sabit iz olduğunun tespit edilmesi karşısında, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Sanığın eylemi sonucu, katılanın yüzünde sabit iz ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın en ağır cezayı içeren yüzde sabit ize neden olan yaralama eyleminden cezalandırılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 87/3 ve 87/1.c maddelerinin birlikte uygulanması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10291, Karar No: 2013/14760, Tarih: 09.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10291 E.  ,  2013/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Demirci Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyada bir sureti bulunan 06.07.2006 ... 2006-180 E, 2006-271 K, sayılı kararı ile katılanın '' dez organize şizofren''rahatsızlığı nedeniyle vesayet altına alındığının anlaşılması karşısında görgü tanığı bulunmayan olayda katılanın sanığı emniyette tesadüfen görmesi üzerine teşhis etmesi şeklindeki beyanının güvenilirliliği açısından uzman hekimden görüş alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Katılanın hazırlık aşamasında beyan etmediği ancak, 04.12.2008 tarihli mahkeme beyanında olayda sanık ile hareket ettiğini beyan ettiği ... ismindeki şahsın kim olduğunun araştırılması, bulunması halinde beyanına başvurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Katılan, hazırlık aşamasında 27.06.2007 tarihli kolluk beyanında kendisini bıçaklayan kişinin üzerinde krem renkli gömlek olduğunu beyan etmiş, 29.06.2007 tarihli kolluk beyanında ise elinde bıçak bulunan kişinin üzerinde siyaha meyilli kurşuni renk gömlek olduğunu beyan etmesi karşısında bu çelişkinin giderilmeye çalışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21265, Karar No: 2015/11667, Tarih: 13.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21265 E.  ,  2015/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1061 parsel sayılı 19.121,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan bahisle Kayalık- hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 1063 parsele ilişkin kadastro komisyonu kararının iptaline, fen bilirkişi İbrahim Uzuner'in 14.07.2014 havale tarihli raporuna ekli krokide sarı renge boyalı (A) ile gösterilen 7.659,75 metrekarelik bölüm ile mavi renge boyalı (B) ile gösterilen 4036,07 metrekarelik yüzölçümündeki bölümün tarla vasfıyla ... oğlu ... adına; bilirkişi krokisinde (C) ve (D) harfleri ile gösterilen sırasıyla 6.758,28 ve 667,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların ise hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, 8.10.2014 tarihinde anılan kararın hüküm fıkrasının 1. satırında yer alan "1063" ibaresi maddi hata kabul edilerek "1061" olarak düzeltilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Hazine'nin temyizine konu olan (A) ve (B) bölümleri yönünden; 1988 yılından hemen sonra bu bölümlerde teraslama faaliyetine başlanarak hububat tarımına uygun hale getirilmek suretiyle 22-23 yıl öncesinde imar ve ihya çalışmasının yapılıp tamamlandığı ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu kabul edilerek davacı adına tesciline yönelik hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme, uygulama ve araştırma yeterli değildir. Çekişmeli taşınmaz dosya arasında bulunan Kadastro Müdürlüğü cevabına göre yörede 1988 tarihinde yapılan ilk tapulama çalışmaları sırasında "tapulama harici kayalık" olarak tespit dışı bırakılmış ve 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında da kayalık-hali arazi vasfıyla tespit edildiğine göre imar-ihya yönünden araştırma yapılması gerekmektedir. Bilindiği gibi tespit dışı bırakılma tarihinden itibaren taşınmazın kullanım şeklini gösterir en belirleyici yöntem olarak kabulü gereken hava fotoğrafı uygulamasıdır. Mahkemece dosya arasına 1958 ve 1986 tarihli hava fotoğrafı alınmış ise de anılan hava fotoğrafları, taşınmazın 1988 yılında tescil harici bırakılması karşısında, zilyetliğin tespiti ve imar-ihyanın tamamlandığı ve tarımsal amaçlı zilyetliğin başladığı tarihi tespit açısından yeterli olmadığı gibi, hava fotoğrafı uygulaması orman bilirkişi tarafından yapılmış olması doğru değildir. Ayrıca keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın davacı tarafından 20-25 yıldır kullanıldığını belirtmiş iselerde imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, tarımsal amaçlı zilyetliğin ne zaman başladığı hususundaki beyanları da hüküm vermeye yetersizdir. O halde; mahkemece geçici 8. madde uyarınca yapılan kadastro tespitinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yöreyi iyi bilen olabildiğince yaşlı, tarafsız yerel bilirkişi ve davacının delil listesinde bildirmiş olduğu tanıklar, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, ziraat mühendisi ve fen bilirkişi eşliğinde keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan imar ihyanın başlangıcı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin ne zaman başladığı hususunda somut olgu ve olaylara dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, hava fotoğrafları üzerinde stereoskop ile inceleme yaptırılarak, taşınmazın niteliği ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ve taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı kesin olarak belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları uzman teknik bilirkişi raporları ile denetlenmeli, bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1213, Karar No: 2010/7080, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1213 E.  ,  2010/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.05.2008 tarih ve 2006/170-2008/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üzüm bağı vasıflı taşınmazların ‘don’ rizikolarına karşı davalı tarafından 21.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere sigorta örtüsüne alındığını, 08.03.2006 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle her iki bağın zarar gördüğünü, davalının taraflar arasında imzalanan ön bilgi formuna aykırı poliçe düzenleyerek sigorta tazminatını sözleşmede olmayan nedenleri gerekçe göstererek ödemediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, toplam 28.224.00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev ve husumet itirazında bulunarak, hasar ihbarı sonrasında 10.03.2006 tarihinde yapılan incelemede henüz bağ bitkilerinin gözlerinde uyanma olmadığını, zira teminatın genel şartlar uyarınca tomurcuklanma ve gözlerde uyanma ile başlayacağını, esasen davacının dayandığı önbilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceğini, hasarın meydana geldiği iddia edilen tarihte hava sıcaklığının -1,51 derece olduğunu, bu sıcaklığın uyanmamış asmada zarara sebep olmayacağını, tespit raporunu ve iddia edilen zarar tutarının kabul edilmediğini, filizlenme ve salkımlar oluşmadan zararın belirlenemeyeceğini, hasar üzerinden değil, ancak sigorta bedeli üzerinden muafiyet uygulanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin özel şartlarının 4 ncü maddesinde ısının 0 derecenin altına düşmesi durumunda meydana gelen donun asmadaki tomurcuk ve sürgünlere zarar vermesi yoluyla ürün miktarında sebep olan azalmaları teminat altına aldığı, rizikonun meydana geldiği 08-09-10 Mart tarihlerinde sıcaklıkların 0 derecenin altına düştüğü, davalının primin ödenmediğini savunduğu, ancak TTK.nun 1295 nci maddesinin TTK.nun 1264/4 ncü maddesi uyarınca sigorta ettiren yararına değiştirilebileceği, poliçede ‘poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir’ açıklamasına yer verildiği, davacının anılan tarihte primini ödediği, yine aynı özel şartlarda don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şartta 28 Şubat itibariyle başlayacağının ve ürün hasadı ile son bulacağının kararlaştırıldığı, ön bilgi formunda da aksine bir karar alınmadıkça önbilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından üç gün sonra başlayacağı açıklamasına yer verildiği, bunu davalının acentesinin imzalayacağı ve fakslayacağının kararlaştırıldığı, davacıya bu külfetin yüklenemeyeceği, üç gün sonra teminatın başladığının kabulünün gerektiği, zararın belirlendiği, ekspertiz tarihinde davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, 24.192.00 YTL’nin 24.03.2006 tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, karar altına alınan tazminat miktarı ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT düzenlemeleri uyarınca davacı yararına 2.719.00 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.719.00 YTL’ye karar verilmesi de yanlış olmuştur.

Ayrıca, karar altına alınan tazminat miktarı ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT düzenlemeleri uyarınca davacı yararına 2.719.00 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.719.00 YTL’ye karar verilmesi de yanlış olmuştur.

Ancak, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘...24.03.2006 ...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...22.04.2006...’ ibaresinin, 5 nci maddesindeki ‘...1.719.00 YTL’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...2.719.00 YTL...’ yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6936, Karar No: 2021/6420, Tarih: 22.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6936 E.  ,  2021/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle inceleme tarihi itibariyle ortak çocuk Kelami'nin de ergin olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 22.09.2021 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK'nın 353 (1)-b maddesinde yer alan; "b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1)- İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3)-Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir" düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, ilk derece mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK'nın 297. ile 359.maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda yukarıda açıklandığı şekilde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, bölge adliye mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı bir şekilde bir yandan sair istinaf taleplerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilirken, diğer yandan HMK'nın 353/1-b-2.maddesi gereğince bir kısım istinaf talebinin kabul edilmesi, devamında da kanunda yer almadığı şekilde ilk derece mahkemesi kararının bu bölümü ile ilgili düzeltilerek onamaya benzer şekilde yeniden hüküm kurulması doğru olmadığından ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “diğer istinaf talebinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.