muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6729, Karar No: 2022/7565, Tarih: 09.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/6729 E.  ,  2022/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKSARAY 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç: 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat (sanık ... yönünden)

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde:

12/07/2015 günü saat 12:00 sıralarında ...'ın görevlileri fark edip yere attığı ele geçirilen iki adet kağıtlara sarılı toplam net 0,1 gr eroin maddesini sanık ...'dan ikametine giderek satın aldığı beyanı üzerine, Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden saat 14:50 sıralarında gidildiğinde sanık ...'nın ikametin çevresinde yaya olarak görülmesi üzerine kaçmaya başladığı, kanalın içine düştüğü esnada sanık ...'ya yetişilip neden kaçtığı sorulduğunda sağ ön cebinden çıkarttığı bir adet şeffaf poşet içinde 13 fişek halinde farklı boyutlarda ve miktarlarda toplam 0,414 gr eroin içeren toplam 1,8 gr krem renkli toz maddenin ele geçirildiği, ikametinde yapılan aramada da avluda duvar dibinde bir kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği anlaşıldığından, uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş şekli ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nın suç tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/1256 esas, 2019/8954 esas, 2021/14461 esas ve 2021/7928 esas numaralarında kayıtlı dosyalar ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 12/07/2015 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

Birlikte incelenen Dairemizin 2021/1256 esas, 2019/8954 esas, 2021/14461 esas ve 2021/7928 esas numaralarında kayıtlı dosyalarının Dairemizin 09/06/2022 tarihli kararları ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyalarının birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin, ihlal niteliğinde eylem veya tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

09/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20368, Karar No: 2014/23596, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20368 E.  ,  2014/23596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/344-2014/528

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 31.12.2007 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 55,20’den % 72,00’ye yükselmesi nedeniyle % 16,80 oranındaki artan bölüm için, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6738, Karar No: 2013/6088, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6738 E.  ,  2013/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen ....02.2012 tarih ve 2011/543-2012/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredinin taksitlerini ödeyerek borcun kapatılması için davalı bankanın çalışanı olan diğer davalının bildirdiği hesaba EFT yapmak suretiyle 9.340 TL para gönderdiğini, ancak davalı banka çalışanının bu parayı müvekkilinin kredi borcunun bulunduğu hesaba aktarmadığını ve zimmetine geçirdiğini, davalı banka tarafından müvekkilinden kredi borcunun gecikme faizi ile birlikte ....680 TL olarak mükerrer tahsil edildiğini, aynı zamanda bu olay nedeniyle müvekkilinin manevi olarak da zarar gördüğünü, davalı bankanın adam çalıştıran olarak müvekkilinin meydana gelen zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak ....680 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte diğer davalının hesabına para yatırılarak oluşan zimmetten müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalı bankanın tüm işlemlerinde gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerektiği gibi istihdam ettiği kişilerin seçiminde de gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerektiği, çalışanın davacı ve pek çok kişi ile ilgili bu tür usulsüzlüklerine davalı bankanın sessiz kalması ve çalışanın yaptığı işlemleri denetlememesi suretiyle zararın oluşmasının önüne geçmede aktif davranmaması karşısında, davalı bankanın tam kusurlu gerekçesiyle davalı banka aleyhine açılan davanın kabulü ile ....680,00 TL'nin 4.380,00 TL'lik kısmına 01.06.2005 tarihinden itibaren, 5.870,00 TL'lik kısmınna 05.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine, diğer davalı hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı bankanın bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı banka temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı bankanın bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı bankanın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,50 TL temyiz başvuru harcı ile 1.430,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3772, Karar No: 2015/9425, Tarih: 27.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3772 E.  ,  2015/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/195366

MAHKEMESİ : Torbalı(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/46 (E) ve 2013/191 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan polis memurlarının olay yerine gittiğinde sanığın yüzü ve elbiselerinin kan içinde olduğu, hastaneye gitmek için sanık ve tanık F..T..'nın polis aracına bindiği, seyir halinde iken sanığın katılan B.. Y..'a aracı hızlı sürmesi için bağırdığı ve şoför koltuğunda bulunan katılan Bilal'e saldırmak amacıyla hamle yaptığı sırada sanığın dirseğinin, diğer katılan polis memuru H.. T..'ın burnuna geldiği ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve sanığın yaralama eylemini polis memurunun görevinin gereklerini yapmasını engelleme amacıyla gerçekleştirmediği kanaatiyle, tebliğnamedeki bu eylemlerin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabileceği görüşüne katılınmamıştır. Katılan H.. T..'ın kovuşturma aşamasındaki beyanında sanığın ekip aracında ve hastanede katılan B.. Y..'a hakaret ettiğini, kendisine hakaret etmediğini belirttiği, araç içerinde bulunan tanık F.. T..'nın da beyanının bu yönde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret, yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın katılan polis memuru B.. Y..'a hem araç içerisinde, hem de bir süre sonra hastanede hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık B.. N.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3842, Karar No: 2024/4190, Tarih: 09.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3842 E.  ,  2024/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1275 E., 2023/1254 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1610 E., 2021/320 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 24 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 21inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca görüşmenin bırakıldığı 09.12.2014 tarihinde dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında 03.10.2012 tarihli rödövans sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmesinin (6.) maddesinde, rödövans bedelinin tespiti bakımından sözleşmede belirlenen birim fiyatın her yıl güncellenmesinin kararlaştırıldığını, 25.03.2016 tarihinde ek porotokol-1 başlıklı ek sözleşme düzenlenerek, sözleşmenin (6.) maddesinin değiştirildiğini, bu ek protokolle 2016 yılı ve sonrası yıllar için rödövans birim fiyatının belirlenmesinde Piyasa Takas Fiyatının (PTF) yıllık bazda değişiminin esas alınacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin 20.01.2019 tarihinde üretime başladığını ve sözleşmeye göre bu tarihten itibaren rödövans bedeli ödendiğini, rödövans bedelinin tespitinde esas alınacak birim fiyatın sözleşmede yer alan 4,69 krş/kwh teklif birim fiyatının, 2016 yılına kadar geçen dönem için sözleşmenin (6.) maddesinde belirlenen ÜFE oranında, 2016 yılı ve sonrasında PTF yıllık bazda değişim oranına göre arttırılarak güncellenmesi suretiyle tespit edildiğini, ödemelerin de bu esaslara göre belirlenmiş rödövans bedelleri üzerinden yapıldığını, davalı Kurumun 03.07.2020 tarihli yazı ile 25.03.2016 tarihli ek protokol-1 hükümlerini uygulanmayacağını, söz konusu protokol için yönetim kurulu kararı alınmadığını, bu sebeple rödövans birim fiyatının, sözleşmenin değiştirilmeden önceki hükmündeki gibi belirlenmesine karar verildiğini bildirerek geçmiş dönem için fark ödenmesini istediğini, taraflar arasında Kurumu temsile yetkili kişilerin imzasını taşıyan ek protokol 1’in Kurumu bağlayıcı olup olmadığı, buna bağlı olarak rödövans bedelinin tespiti bakımından ek protokol 1 hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda anlaşmazlık oluştuğunu, tüzel kişilerin üçüncü kişilerle olan sözleşme ilişkilerinde, tüzel kişiyi temsil yetkisine sahip organın bulunması ve imzalamasının gerekli ve yeterli olduğunu, bundan başka tüzel kişinin karar organlarının kararının bulunup bulunmadığının ancak tüzel kişinin iç ilişkileri bakımından hukuki sonuç doğurduğunu, üçüncü kişilerle akdedilen sözleşmenin geçerliliği bakımından bir hukuki sonuç doğurmadığını, uyuşmazlık konusu protokolün, davalı ... temsilen imza yetkisini haiz genel müdür ve yönetim kurulu başkanı ile genel müdür yardımcısı tarafından imzalandığını ve noter tarafından onaylandığını, protokol ekinde davalı Kuruma ait geçerli ve o tarih itibariyle güncel imza sirkülerinin de yer aldığını, buna göre müvekkili ile akdedilen dava konusu protokolün yetkili organ ve kişiler tarafından imzalanmış olmakla geçerli olarak doğduğunu ve tarafları bağlayıcı hale geldiğini ileri sürerek; taraflar arasında akdedilmiş olan 03.10.2012 tarihli rödovans sözleşmesinin (6.) maddesinin, rödovans sözleşmesi eki, ek protokol-1 ile değiştirilmiş olduğunun ve ek protokol-1'in geçerli ve tarafları bağlayıcı olduğunun tespiti ile rödovans bedelinin belirlenmesine ilişkin muarazanın giderilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurumun karar organının yönetim kurulu olup, genel müdür ve genel müdür yardımcılarına, yönetim kurulunca bir yetki verilmediği takdirde sözleşme değişikliğinin gerçekleşmeyeceğini, davalı şirketin gerek böyle bir değişiklik için yönetim kurulu kararı gerektiğini, gerekse yapılan değişiklik hakkında yönetim kurulu kararı olmadığını bilebilecek durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 26.03.2016 tarihli ek protokol 1 ile 03.10.2012 tarihli rödovans sözleşmesinin (6.) maddesinin değiştirildiği ve yeni bir madde oluşturulduğu, ek protokol 1'in davalı Kurumun genel müdür ve genel müdür yardımcısı tarafından imzalandığı, bu protokolün yönetim kuruluna sunulup onaylandığına dair bir kararın bulunmadığı, genel müdür ve yardımcısının, yönetim kurulundan yetki almadan ek protokol 1'i imzaladığı, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 13/1 maddesine göre genel müdürün görevinin yönetim kurulu kararları doğrultusunda davalı ... yönetmek olduğu, ilk sözleşmenin aksine ek protokol 1'in ise maden siciline şerh edilmediği, ek protokol 1'in yönetim kurulunca onaylanmamasının mevzuata aykırılık teşkil ettiği, bu anlamda rödovans bedelinin ek protokol 1'e göre değil sözleşmeye göre hesaplanması gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ek protokolde imzası bulunanların, Kurumu temsile tam yetkili olduğunu, ek protokolün imzalandıktan sonra bir süre uygulanarak benimsendiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 03.12.2012 tarihli rödövans sözleşmesini davalı Kurum adına imzalayan genel müdür ve genel müdür yardımcısının ana sözleşmeyi imzalama yetkileri bulunduğuna göre bu sözleşmeye ilişkin başka belgeleri ve protokolleri de imzalama yetkilerinin de bulunduğu, davalı Kurum tarafından 25.03.2016 tarihli ek protokol-1'in iptaline yönelik bir dava açılmadığı ve 25.03.2016 ek protokol-1 ile ana sözleşmenin (6.) maddesindeki rödövans bedelinin belirlenmesine ilişkin hükümde yapılan değişiklik doğrultusunda rödövans bedellerinin ödendiği gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne, taraflar arasında düzenlenen 03.10.2012 tarihli rödövans sözleşmesinin eki olan 25.03.2016 tarihli ek protokol-1'in tarafları bağlayıcı olduğunun ve rödövans bedelinin hesaplanmasında 25.03.2016 tarihli ek protokol-1'in uygulanacağının tespiti ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava konusu ek protokolün, yetkide ve usulde parallellik ilkesine aykırı olarak oluşturulduğundan geçersiz olduğunu, bu ilkeye aykırı olarak yapılan bir sözleşme değişikliğinin bir süre uygulanmış olsa bile geçerli olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, ayrıca bu sözleşme değişikliğinin geçersizliğini sağlamak için dava açılmasına gerek olmadığını, maden siciline şerh edilmiş bir sözleşmede yapılmış bir değişikliğin sicile şerh edilmemiş olmasının da usulde paralellik ilkesine aykırı olduğunu ve sözleşme değişikliğinin geçerliliğine olumsuz yönde etki edeceğini ileri sürerek, kararı bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira bedelinin belirlenmesine dair düzenlenen ek protokolün geçerli olup olmadığı hususunda ortaya çıkan muarazının giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 9 ve 13 üncü maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye; davaya konu ek protokolün, rödövans sözleşmesini davalı adına imzalayan yetkililer tarafından imzalandığı, ek protokol hükümlerine göre belirlenen rödövans bedelinin ödendiği anlaşılmakla davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1039, Karar No: 2019/3496, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1039 E.  ,  2019/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.