muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2063, Karar No: 2018/15016, Tarih: 20.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2063 E.  ,  2018/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması ve Aile Konutu Şerhi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ipoteğin kaldırılması davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "açık rızası bulunmadan" ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutı üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Türk Medeni Kanunu madde 194 hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "Konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğı için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahî aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakla aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “Kurucu” değil "Açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “Emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanunu madde 193. hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanunu 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlen özgürlüğü, “Aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “Tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “Açık” olması gerekir.

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötüniyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin "Açık rızası" şarttır.

Somut olayda, ipotek tesis edilirken davacı eşin açık rızası alınmamıştır.

Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin "Açık rızası" alınmadan yapılan işlemin "Geçerli olduğunu" kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "Açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "Geçersiz olduğunu" kabul etmek zorundadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10496, Karar No: 2006/13224, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10496 E.  ,  2006/13224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı Hazine ve müdahil gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Belediyesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. ... ve arkadaşları davacının talep ettiği taşınmazın güney bölümünde kendilerine ait yer olduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmasında Devlet Ormanı olarak tapulama harici bırakıldığı, 1982 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldığı, orman sınırları dışında bırakılma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, ayrıca taşınmazın halen taşlık ve kayalık niteliğinde olup, imar ve ihyasının dahi yapılmadığı, imar planında yeşil alan, yol ve cami yeri olarak ayrıldığı gerekçeleri ile davacı ve müdahil gerçek kişiler ile davalı Hazinenin tescil taleblerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı, davalı Hazine ve müdahil gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

1-Davacı ve müdahil gerçek kişilerin temyiz itirazları yönünden ;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında orman niteliği ile tapulama harici bırakıldığı, 1982 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları dışında bırakıldığı, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğu orman sınırları dışında bırakılma tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, ayrıca çekişmeli taşınmazın halen taşlık ve kayalık vasfında olup imar ve ihyanın da sözkonusu olmadığı anlaşıldığına göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince ;

2-Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince ;

Mahkemece davacı ve müdahil gerçek kişiler yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının ve imar ihyanın gerçekleşmediği halen taşlık ve kayalık olduğu davalı Hazine yönünden de çekişmeli taşınmazın imar planında yeşil alan, yol ve cami yeri olarak ayrıldığı gerekçeleri ile tescil taleplerinin reddine karar verilmiş isede dosyaya getirtilen imar planından taşınmazın bazı bölümlerinin cami, yeşil alan ve yol olarak bırakılan yerler dışında kaldığı anlaşıldığı gibi, öncesi Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerin imar uygulaması sonucu özel mülk olarak ayrılan yerlerin doğrudan belediyelere geçeceği konusunda yasalarımızda hiçbir hüküm bulunmamaktadır. O halde, imar planında yeşil alan ve yol olarak ayrılan bölümlerin dışında kalan yerler yönünden Hazinenin tescil talebinin kabulü ile bu bölümlerin Hazine adına tescilleri yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile yazlı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1-Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı ve müdahil gerçek kişilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine,

2-2.bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3840, Karar No: 2025/2988, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3840 E.  ,  2025/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/877 E., 2024/1237 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bayat (Çorum) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/58 E., 2024/32 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalıdan satın aldığı 2500 kg Kızıltan 91 makarnalık buğday tohumunu tarlalarına ektiğini ancak, vaat edilen miktarda verim elde edemediğini, alınan buğdayın tohumunun tamamının ayıplı çıktığını, Bayat (Çorum) Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/4 D. İş sayılı dosyasında müvekkilinin zararının 15.371,00 TL olarak tespit edildiğini, nadastan kaynaklı olarak da gelir kaybının bulunduğunu ileri sürerek; arazinin nadasa bırakılmasından ve tohumların ayıplı çıkmasından kaynaklı zarara ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 15.371,00 TL'nin tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap süresi geçtikten sonra vermiş olduğu dilekçesinde; yetki, işbölümü, zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, derdestlik, husumet, hukuki yarar ve dava şartı yokluğu yönünden itirazları olduğunu, davaya konu tohumların üretimi ve satışının TİGEM tarafından yapıldığını, satışı yapılan tohumlukların tamamının Tahıl Tohumu Sertifikasyonu ve Pazarlaması Yönetmeliğinde belirtilen standartlara uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde davanın, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabileceğinin hüküm altına alındığı davacı tarafça zarar tespitinin delil tespit dosyasında görevlendirilen bilirkişinin 05.08.2022 havale tarihli raporu ile yapıldığı, raporun davacı vekiline 29.08.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 19.07.2023 tarihinde, 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı belirlenerek davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine dair inceleme konusu kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirlenerek, davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine dair inceleme konusu kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirlenerek, davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; zarar tespit edilmeden hak düşürücü sürelerin başlatılmasının söz konusu olmayacağını, hükme esas alınan 05.08.2022 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu tohumdan kaynaklı zararın tespiti değil, yapılan masrafların tespiti yapıldığını, tespit yapılamayan ve zararın varlığı konusunda herhangi bir tespit içermeyen bilirkişi raporunun süreyi başlattığından bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıdan alınan tohumun ayıplı olduğu iddiasına dayalı meydana geldiği belirtilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Tohumculuk Kanunu 11. maddesi gereği 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açılmış olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1- Somut olayda davacı, davalı Kurum’dan satın aldığı buğday tohumlarının ayıplı olduğu gerekçesiyle zararının tazmini talebinde bulunmuş, Mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- Olaya uygulanacak 5553 S. Tohumculuk Kanunu’nun 11. Maddesinde yer alan;

“Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”

Şeklindeki dava açma süresinin zamanaşımı mı yoksa hak düşürücü süre mi olduğu irdelenmelidir.

Doktrinde, dava açma sürelerinin zamanaşımı süresi mi yoksa hak düşürücü süre mi olduğunu tespit etmek için “kurumun niteliği ve süre koyan hükmün amacı” dikkate alınmaktadır. Genel olarak alacak hakkına ilişkin bir talep söz konusuysa dava açma süresinin zamanaşımı süresi olduğu, buna karşın yenilik doğuran hakların kullanılmasına ilişkin sürenin hak düşürücü olduğu ifade edilmektedir (Oğuzman/Öz, s. 627, Nr. 1905; Oğuzman/Barlas, s. 229, Nr. 800.).

Bilimsel yaklaşım doğrultusunda, davacının talebinin yenilik doğurucu bir hak niteliğinde olmadığı, tam tersine bir alacak talebine ilişkin olduğu, hak düşürücü sürelerin kısa ve uzun süre olarak ayrılmadığı, buna mukabil, zamanaşımı sürelerinin kısa/uzun şeklinde ayrıldığı da dikkate alındığında somut olaydaki düzenlemenin zamanaşımı süresi olduğu, davalı tarafın da zamanaşımı def’inde bulunmadığı dikkate alındığında, davanın hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair kararın onanmasının hak kaybına yol açacağı düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun aksi yöndeki düşüncesini isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2318, Karar No: 2016/4259, Tarih: 13.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2318 E.  ,  2016/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Birleşen ... Esas sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yüklenici tarafından açılan asıl dava bakiye iş bedeli ile davalı idarece bloke edilen hakediş bedelinin, demir fiyat farkından doğan alacağın tahsili, irad kaydedilen teminat mektubu bedelinin istirdadı ve olumlu zararın tahsili istemlerine, iş sahibi tarafından açılan birleşen dava ise, sözleşmenin feshi nedeniyle kalan işlerin başka yükleniciye yaptırılmasından doğan iki ihale arasındaki farkın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanını kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.2-Davalı ... birleşen dosyada davacı olan iş sahibi ... tarafından "... .. 384 adet konut ve sosyal donatısı (16 derslikli ilköğretim okulu, cami, şadırvan, ticaret merkezi ada içi ve genel altyapı ile çevre düzenlemesi inşaatı işi) için yapılan ihale 18.874.000,00 TL + KDV götürü bedelle davacı ... birleşen dosyada davalı olan yüklenici şirket üzerinde kalmış, taraflar arasında 28.04.2008 tarihli "anahtar teslimi götürü bedelli" sözleşme imzalanmıştır. Ancak davalının süresi içerisinde gerekli imalâtları sözleşme şartlarına uygun olarak yerine getirmemesi, fiziki gerçekleşmenin %45,82 seviyesinde kaldığı gerekçesiyle sözleşmenin 26. maddesi gereğince davacı başkanlık makamının 09.02.2010 tarihli oluru ile sözleşme feshedilmiştir. 13.06.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere Yapım İşleri Genel Şartnamesi (YİGŞ) sözleşmenin eki olup, delil sözleşmesi niteliğinde olan bu Şartname'nin 41. maddesinde yazılı yönteme uygun olarak yüklenici tarafından idarenin düzenlediği fesih kesin hakedişine ve kesin hesaba itirazda bulunulmadığından, idarece düzenlenen fesih kesin hakedişinin ve kesin hesabın kesinleştiği, yüklenicinin yaptığı imalât yüzdesinin %45,82 olduğu kabul edilmelidir.Taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre, işin teslim tarihi 02.11.2009 iken iş sahibi ... tarafından 90 gün süre uzatımı verilmiş ve teslim tarihi 31.05.2010 tarihi olmuştur. Fesih tarihi olan 09.02.2010 tarihi itibariyle işin teslim tarihine yaklaşık 110 gün süre varsa da, yani sözleşmeye göre işin tamamlanması gereken 31.05.2010 tarihinden yaklaşık 110 gün önce feshedilmiş ise de, fesih kesin hakedişinde fesih tarihi itibariyle işin %45,82'lik bölümünün tamamlandığı ve kalan sürede 10.09.2013 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere yapılmayan işlerin ikmâl edilemeyeceği bir başka deyişle işin kabul edilebilir duruma getirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından davalı ... birleşen dosyada davacı iş sahibinin sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu ortadadır

.05.2010 tarihinden yaklaşık 110 gün önce feshedilmiş ise de, fesih kesin hakedişinde fesih tarihi itibariyle işin %45,82'lik bölümünün tamamlandığı ve kalan sürede 10.09.2013 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere yapılmayan işlerin ikmâl edilemeyeceği bir başka deyişle işin kabul edilebilir duruma getirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından davalı ... birleşen dosyada davacı iş sahibinin sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu ortadadır. İş sahibi tarafından sözleşmenin haklı olarak feshi halinde kesin teminat gelir kaydedilir ve iş genel hükümlere göre tasfiye edilir.Bu durumda iş sahibi ancak Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerinden olan 108. maddesi gereğince olumsuz (menfi) zararını talep edebilir. Sözleşmenin ifa edileceğine güvenmekten doğan zarar olarak tanımlanabilecek olumsuz zarar kavramına; sözleşmenin kurulması ve işin görülmesi için yapılan masraflar ile daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılmış olmasından doğan zararlar girer. Somut olayda, ilk sözleşme 09.02.2010 tarihli makam oluru ile feshedilmiş, ikinci ihale ise 30.03.2010 tarihinde yapılmıştır. Ne var ki, birinci ihale açık ihale usulü ile yapılmış iken, ikinci ihale "belli istekliler arasında ihale usulü - pazarlık usulü" ile yapılmıştır. Birinci ihale usulünde ihaleye bütün istekliler teklif verebilecek iken, ikinci ihale usulünde yalnızca idarece davet edilen istekliler teklif verebilecektir. Görüldüğü üzere iki ihale aynı yöntem ve koşullarla yapılmamıştır. Yine davacı ... birleşen davanın davalısı yüklenici, ikmâl ihale keşfinde (ikinci ihalede) ilk ihalenin keşfinde yer almayan altyapı ile ilgili 716.000,00 TL'lik bir ilave imalâtın ikmâl ihale keşfine eklendiğini ileri sürmüştür. Dava dışı üçüncü kişiyle yapılan ikinci ihale ile dava ve birleşen davanın dayanağı olan sözleşmeyle ilgili birinci ihalenin aynı özellikleri taşımaması, özellikle yapılacak imalâtın konu ve niteliklerinin farklı olması ya da yeni ihalenin yapılmasında makul süre geçirilmiş ve bu nedenle borçlunun zararının artmış olması halinde artan zarardan borçlunun sorumlu tutulması mümkün değildir.O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle yüklenici ile yapılan sözleşme bedelinin 18.870.000,00 TL + KDV toplamı olarak kabul edilmesi, yüklenicinin yapmadığı kalan imalâtın ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedel (kaçırılan fırsat) hesaplattırılıp, 09.02

.O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle yüklenici ile yapılan sözleşme bedelinin 18.870.000,00 TL + KDV toplamı olarak kabul edilmesi, yüklenicinin yapmadığı kalan imalâtın ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedel (kaçırılan fırsat) hesaplattırılıp, 09.02.2010 fesih tarihinden itibaren dava dışı ikinci yükleniciye kalan işin verildiği ikinci ilahenin makul süre içerisinde yapılıp yapılmadığı, ikmâl inşaatının yaptırıldığı ikinci ihale ile birinci ihalenin aynı özellikleri taşıyıp taşımadığı özellikle imalâtın konusu ve niteliklerinin farklı olup olmadığı ilk ihaleye dahil olmayan bir imalâtın ikinci ihaleye ilave imalât olarak dahil edilip edilmediğinin belirlenmesi ve bu husustaki yüklenici itirazlarının incelettirilip ikinci ihalenin makul süre içinde ve ilk ihale ile aynı koşul ve özelliklerde yapılması halinde olması gereken bedel hesaplattırılarak bulunacak rakam ile kaçırılan fırsat olarak ilk ihalede yükleniciden sonra en düşük fiyatı veren teklif sahibine iş verilmesi halinde kalan işlerin tamamlattırılması için o teklif sahibine ödenmesi gereken bedel arasındaki farkın menfi zarar olarak hesaplanmasından ibarettir. Bunun için hükme dayanak raporu veren bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak belirtilen yöntemle menfi zararın hesabı yaptırılarak davanın sonuçlandırılması gerekir.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 1.350,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.