muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38867, Karar No: 2024/14456, Tarih: 07.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38867 E.  ,  2024/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön incelme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın beraatine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; iddia edilen sözün hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsuru kabul edilerek hakaret suçundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı değerlendirilerek beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24772, Karar No: 2013/7803, Tarih: 02.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24772 E.  ,  2013/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkta 235 adet bandrolsüz ve 46 adet usulsüz bandrollenmiş kitap ele geçtiği iddiasıyla 5846 sayılı yasanın 81/4. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hak sahiplerinin belirlenebilmesi için mahkeme aşamasında, ele geçen kitaplar yönünden yaptırılan bilirkişi raporu da eklenerek Sinema ve Telif Hakları Genel Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı görülmüştür. Söz konusu müdürlüğün 30.04.2010 tarihli bilgi mahiyetindeki cevabi yazısında ... ve ... isimli meslek birliklerine, hak sahiplerini mahkemeye bildirmeleri için yazı yazıldığı bildirilmiştir. Bu yazı üzerine müdahale talebinde bulunan ..., mahkemece hak sahibi kabul edilerek müdahilliğine karar verilmiş ise de anılan genel müdürlük yazısında müdahil olan birliğin dava konusu eserler üzerinde hak sahibi olup olmadığı açıkça belirtilmediğinden bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra hukuki durumun takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda, orijinal ve bandrollü olduğu belirtilen bir kısım kitapların Sinema ve Telif Hakları Genel Müdürlüğünce gönderilen bandrol listeleri ile karşılaştırılarak doğruluğu teyit edilen kitapların iadesi gerekirken tüm kitapların müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 02.04.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4826, Karar No: 2015/12237, Tarih: 16.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4826 E.  ,  2015/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/536-2013/27

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen, Pendik 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/443 Esas sayılı dosyasının bulunduğu yerden getirilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18845, Karar No: 2018/2829, Tarih: 21.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18845 E.  ,  2018/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin mahkemeye sunduğu .... Hastanesinin 30/05/2017 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğa “Bipolar duygulanım bozukluğu” tanısı konulduğunun anlaşılması ve temyiz dilekçesinde de bu hususu ileri sürmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirdiği sırada 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 32.maddesi gereğince, ceza sorumluluğunu tamamen ya da kısmen kaldıracak biçimde, işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu, ruh ve sinir hastalıkları hastanesi sağlık kurulu veya üniversite hastaneleri sağlık kurulundan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5098, Karar No: 2023/5816, Tarih: 20.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5098 E.  ,  2023/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/114 E., 2015/801 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2015/114 Esas, 2015/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2020 tarihli ve 2016/86636 sayılı, "Düzeltilerek Onama" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay günü saat 03:59 sıralarında sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Aksaray istikametinden hal yolunu takiben otogar istikametine doğru bölünmüş tek yönlü üç şeritli yolun orta şeridinde seyrini sürdürmekte iken, olay mahaline geldiğinde, seyir halinde olduğu orta şeritten sağ şeride doğru kontrolsüzce yöneldiği sırada kamyonetin sağ ön kesimi ile aynı yönde sağ şeridi takiben seyreden sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı motosikletin arka kesimine çarpmış, çarpmanın etkisi ile sola doğru savrulan motosiklete, sol şeridi takiben arkadan gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile çarpması sonucu, sürücü ...'in öldüğü kazanın gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

2.Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2014 tarihli ölü muayene tutanağında, maktulün kesin ölüm nedeninin trafik kazası sonucu meydana gelen genel beden travması sonucu kafa, yüz kemiklerinde parçalı kırık, seri kot kırıkları, alt ve üst ekstirmite kemiklerinde çoklu kırıklar beyin iç organ yaralanması ve pnomotaraks sonucu oluşmuş solunum ve dolaşım yetmezliği ve komplikasyonları olduğunun bildirildiği görülmektedir.

3.06.11.2014 tarihli kaza tespit tutanağının incelenmesinde; olay mahallindeki yolun 10,5 metre genişlikte, asfalt kaplama, bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli olup, meskun mahalde olduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, görüşün far ışığı altında açık olduğu, çarpmanın tek yönlü yolun sağ şeridinde meydana geldiği, olay yerinde "50 km/s" hız levhasının bulunduğu, olay akabinde trafik kaza tespit tutanağının düzenlendiği, kusur durumuna ilişkin olarak sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı kanun) 56/1-a maddesindeki "şerit izleme ve değiştirme kuralına uymamak" kuralını ihlal ettiği, ölen sürücünün ise aynı Kanun'un 52/1-b maddesinde yer alan "Araçların hızını vb. uydurmamak ve uymamak" kuralını ihlal ettiği, sürücü ...'nın ise, kod 47/1-d "Trafik güvenliği vb yükümlülüklere uymamak" bentlerini ihlal ettiklerinin bildirildiği görülmüştür.

4.Soruşturma aşamasında alınan 13.02.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda, sürücü ...'ün asli ve tam kusurlu, müteveffa sürücü ... ve sürücü ...'nın kusursuz olduğu belirtilmiştir.

5.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 16/11/2015 tarihli raporunda;

"...A-Sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını far ışığı altındaki görüş alanına göre ayarlayıp seyrini sürdürmesi, seyir halinde olduğu orta şeritten sağ şeride doğru yönelmeden evvel, yöneleceği şeridi ... trafiği itibariyle gerektiği şekilde kontrol ettikten sonra doğrultu değiştirmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, sağ önde sağ şeridi takiben seyreden motosiklete rağmen kontrolsüzce sağa doğrultu değiştirerek motosiklete arkadan çarpmış olup dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla asli derecede tamamen kusurludur.

B-Müteveffa sürücü idaresindeki motosiklet ile nizami kurallar dahilinde sağ şeridi takiben seyrini sürdürmekte iken aynı yönde seyreden ve kontrolsüzce şerit değiştiren sanık sürücü idaresindeki kamyonet ile yönetimindeki motosiklete arkadan çarpması ile karıştığı olayda kusursuzdur.

C-Müteveffa sürücü ...'in ölümü ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde herhangi bir etkenliği bulunmadığı anlaşılan sürücü ... kusursuzdur..." şeklinde görüş bildirilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağı, kaza yeri krokileri, olay yerini gösteren CD'ler, CD izleme tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna dair alkol tespit tutanağı, olay yerine ait fotoğraflar ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

C-Müteveffa sürücü ...'in ölümü ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde herhangi bir etkenliği bulunmadığı anlaşılan sürücü ... kusursuzdur..." şeklinde görüş bildirilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağı, kaza yeri krokileri, olay yerini gösteren CD'ler, CD izleme tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna dair alkol tespit tutanağı, olay yerine ait fotoğraflar ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

7.Sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde, atılı suçlamaları kabul ettiği ve savunmasında özetle;

''Benim Beşiktaş'ta manav dükkanım vardır. Olay günü saat sabaha karşı 03:30 - 04:00 sularında kamyonetle hale gidiyordum. Orta şeritteydim. Yaklaşık saatte 60 km hızla gidiyordum. Yol çalışmasından dolayı aydınlatma yoktu. Yol karanlıktı. Ben orta şeritte giderken aniden aracın sol ön çamurluğuna motorsikletin çarptığını farkettim. Daha önce motorsikleti farketmemiştim. Son anda farkettim. Motorsiklet önümde olsa görürdüm. Kanaatimce arkadan gelip benim aracıma çarptı. Başka bir ... da sıkıştırmış olabilir. Kaza bu şekilde meydana gelmiştir.'' şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

8.Katılanların her aşamada sanıktan şikayetçi olduklarını beyan ettikleri ve Mahkemece 07/07/2015 tarihinde haklarında katılma kararı verildiği tespit edilmiştir.

9. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkeme kararında yapılan incelemede neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A. Sanık Müdafii ile Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Soruşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 16/11/2015 tarihli raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, buna göre sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını far ışığı altındaki görüş alanına göre ayarlayıp seyrini sürdürmesi, seyir halinde olduğu orta şeritten sağ şeride doğru yönelmeden evvel, yöneleceği şeridi ... trafiği itibariyle gerektiği şekilde kontrol ettikten sonra doğrultu değiştirmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, sağ önde sağ şeridi takiben seyreden motosiklete rağmen kontrolsüzce sağa doğrultu değiştirerek motosiklete arkadan çarpmış olup dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2015/114 Esas, 2015/801 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hak yoksunluklarına ilişkin hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7822, Karar No: 2022/7929, Tarih: 12.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7822 E.  ,  2022/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2012 tarihli ve 2011/129 Esas, 2012/218 sayılı kararı ile 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'nin, bu cezasının infazı sırasında açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına yönelik talebinin, daha önce kapalı ceza infaz kurumundan firar eylemi bulunduğu, bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair Ahlat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22/12/2021 tarihli ve 2021/3439 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumundan firar eyleminin, infazı devam eden cezasının kesinleşme tarihinden önce tutuklu olduğu dönemde gerçekleştiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına engel olmadığı gerekçesi ile kabulü ile anılan kararın iptaline ve hükümlünün talebinin idare ve gözlem kurulunca yeniden değerlendirmeye tabi tutulmasına ilişkin Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 30/12/2021 tarihli ve 2021/2374 Esas, 2021/2425 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2022 tarihli ve 2022/19 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde, "(1) (Değişik: 14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet Başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.(2) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde,

Aynı Kanun'un Geçici 6'ıncı maddesinde, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.(2) ...(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır..." şeklinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde, "Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir" şeklinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 14/09/2017 tarihinde kesinleşen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2012 tarihli ve 2011/129 Esas, 2012/218 sayılı kararı ile verilen 13 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 14/05/2019 tarihinde alındığı, Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 15/12/2021 tarihli ve 2021/4949 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 20/12/2031, koşullu salıverilme tarihinin ise 22/06/2027 olarak belirlendiği, hükümlünün hakkındaki mahkumiyet kararına konu suçun soruşturma aşamasında 05/12/2010 tarihinde tutuklandığı, tutuklu iken 23/10/2011 tarihinde kapalı ceza infaz kurumundan firar ettiği, hükümlünün kesinleşen hapis cezasının infazına başlanması akabinde açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunduğu, Ahlat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22/12/2021 tarihli kararı ile daha önce kapalı ceza infaz kurumundan firar eylemi bulunduğu, bu nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle hükümlünün talebinin reddedildiği, anılan karara karşı yapılan şikâyetin, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumundan firar eyleminin, infazı devam eden cezasının kesinleşme tarihinden önce tutuklu olduğu dönemde gerçekleştiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına engel olmadığı gerekçesi