muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20223, Karar No: 2013/23549, Tarih: 10.12.2013

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ile halen 5510 Sayılı Yasanın 86. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, eksiksiz bir şekilde belirlemeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmadır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları yada komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ise, açıklanan şekilde bir incelemenin yapılmadığı ortada olup sadece kayıtlı olmayan tanık beyanları ile hüküm kurulmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı işyeri ile davacının hizmet cetvelinden üç ayrı dönemde çalışması bulunduğu anlaşılan ... isimli işyerinin davalı işyeri ile ilişkisi bulunup bulunmadığını araştırmak, dosyada mevcut bordrolarda isimleri bulunan kayıtlı bordro tanıklarını dinlemek, bunların tespit edilememesi veya beyanlarının yeterli bulunmaması halinde ise Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; karara esas alınan bilirkişi raporunda işyerinin Kanun kapsamına alındığı 16.06.2005 tarihinden itibaren hesaplama yapılmasına rağmen, hükümde davacının 16.05.2005 tarihinden itibaren çalıştığının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7501, Karar No: 2020/6355, Tarih: 24.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7501 E.  ,  2020/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobiliyle, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, aracının sol ön tampon ve far kısımlarıyla, gidiş yönüne göre ileriden sola dönüş yapacağı için aniden sol şeride geçen ve kısa mesafeden seyir şeridini kapatan önünde aynı istikamette seyreden katılanın idaresindeki motosikletin sağ arka kısmına çarpmasıyla, katılanın yaşamı tehlikeye girecek, yüzünde sabit iz kalacak ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasında sanığın atfı kabil kusuru bulunmadığı olayda;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen sanık hakkındaki beraat hükmüne sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle CMK'nın 223/2-e maddesi dayanak yapılmak suretiyle, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasında bulunan ''Her ne kadar sanık hakkında TAKSİRLE YARALAMA suçundan cezalandırılması talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de'' ibaresinden sonraki kısmın hükümden çıkartılarak yerine “suçu bakımından sanığın kusurlu olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6512, Karar No: 2009/9069, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6512 E.  ,  2009/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Davaya cevap veren ve davalı şirket yetkilisi olarak hükmü temyiz eden ... 'un şirketi temsile yetkili olduğuna ilişkin bilgi ve belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Adı geçenin davalı ... Gıda Madeni Yağ İnş.San ve Tic. Ltd.Şti'ni temsile yetkili olduğuna ilişkin belgenin dosyaya konulması,

2-Ayrıca, kazaya karıştığı iddia olunan ... plaka sayılı aracın 21.1.2008 kaza tarihi itibariyle malikinin kim olduğu, markasını modelini rengini vs gösterir ayrıntılı tescil kaydının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2590, Karar No: 2014/5618, Tarih: 02.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2590 E.  ,  2014/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :10.07.2013

Numarası :2009/729-2013/429

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, sözleşmenin fesih tarihine kadar yapılan imalatların bedelinin ve davalı idareden kaynaklanan sebeplerle boş kalınan süre içinde şantiyede bulundurulmak zorunda kalınan personele ait giderler ile iş makinelerinin kira bedelleri ve paraya çevrilen kesin teminat mektupları bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece imalât bedelinin tahsiline ilişkin istemin ıslah da dikkate alınarak kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasındaki uyuşmazlık “Hatay ili Reyhanlı ilçesi 272 Konut ve Sosyal Donatısı (8 derslik ilköğretim okulu, ticaret merkezi, cami, şadırvan) Ada içi ve Genel Altyapı ile Çevre Düzenlenmesi İkmal İnşaatı”nın yapımından kaynaklanmaktadır. İmzalanan 11.11.2008 tarihli “anahtar teslimi götürü bedelli” sözleşme uyuşmazlık konusu değildir. Davacı yüklenici, davalı TOKİ ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici şirketin ihale ile davalı idareden aldığı iş ikmal inşaatı işi olup, sözleşme ekinde bulunan fesih durum tesbiti imalât raporuna göre sözleşmesi feshedilen ilk yüklenici iş ortaklığı tarafından işin %73,85'lik kısmı yapılmıştır. Davacı yüklenicinin ikmal işini üstlendiği inşaatların ruhsatsız olduğu ve bu nedenle Reyhanlı Belediye Başkanlığı tarafından yapı tatil zaptı düzenlenerek inşaatların mühürlendiği dosya kapsamında bulunan belediye yazılarından anlaşılmaktadır. 3194 sayılı İmar Yasası'nın 21. maddesine göre, tüm yapılar için belediyeden ruhsat alınması zorunludur. Aynı Yasa'nın 26. maddesinde de kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılacak veya yaptırılacak yapılara ruhsat verilmesi usulü düzenlenmiştir. Yapıya ruhsat alınmadan başlanmışsa ortada imar kurallarına aykırı bir inşaat var demektir. Ruhsat alınmadan ya da ruhsat alınsa bile alınan ruhsata uygun yapılmayan inşaatlar “kaçak inşaat” olarak tanımlanır. İmar mevzuatına ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olduğundan görevi gereği mahkemece yargılamanın her aşamasından re'sen gözetilmelidir. Ruhsat alınmadan inşaata başlanamaz. Taraflar arasındaki sözleşmede inşaat ruhsatının yüklenici tarafından alınacağına dair bir hüküm yer almamıştır. Sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadığından ve yükleniciye ruhsat alımı ile ilgili vekâletname verildiği de iddia ve ispat olunmadığından yapı ruhsatı alma sorumluluğu kural olarak davalı iş sahibine aittir. Kaldı ki, inşaat belli bir seviyeye getirildiğine göre davalı iş sahibi idarece inşaat yapımının ilk ihaleye çıkarıldığı tarihte inşaat ruhsatının alınması veya ihale ile işi üstlenen ilk yüklenici iş ortaklığınca inşaat ruhsatının alınması gerektiği açıktır. Davalının kamu kurumu olduğu da dikkate alındığında ikmal inşaatı işini üstlenen yükleniciden inşaatların ruhsatının olup olmadığını araştırması beklenemez. Sözleşme eki şartnamelerde ikmal inşaatı işi ile ilgili yapı ruhsat alımına ilişkin özel bir hüküm yeralmamıştır. Davalı iş sahibi vekili tarafından sözleşme eki “Özel İdari ve Teknik Şartnamenin” 3. maddesi hükmü uyarınca yapı ruhsatı alma mükellefiyetinin yükleniciye ait olduğu savunulmuş ise de; anılan şartnamenin 3. maddesindeki hüküm inşaatın tamamlanıp yapı kullanım izin belgesi (iskan ruhsatı) alımına yönelik olduğundan, bu hükme dayanılarak yapı ruhsatı alma sorumluluğunun yükleniciye ait olduğunun ileri sürülmesi mümkün değildir. Bu durumda yapı rahsatı olmaksızın yapılan inşaat kaçak olacağından, iş sahibi idare tarafından yüklenicinin kaçak inşaatların yapımına devam etmeye zorlanması mümkün değildir. Başka bir anlatımla, idarece yapı ruhsatı alınmamış inşaatların ikmaline yüklenici zorlanamaz. Hal böyle olunca işin süresinde tamamlanması mümkün olmadığından yüklenicinin temerrüdünden de sözedilemez.

Davalı idarece yüklenicinin işi süresinde ifa etmediği gerekçesiyle yanlar arasındaki sözleşme 03.08.2009 tarihinde feshedilmiştir. Az yukarıda açıklandığı üzere yapı ruhsatı almayan davalı iş sahibi idare, sözleşmenin feshinde kusurludur. Zira, kusur, genel olarak hukukun tasvip etmediği bir hareketi yapmaktır. Başka bir değişle kusur, hukuk düzeninin kınamaya layık gördüğü bir hareket tarzıdır. Bu hareket tarzı bazen müspet bir fiil olarak gözükeceği gibi bazen de menfi şekilde belirir. Kanunun yapılmamasını emrettiği bir hususu yapmak aktif (müspet), bir hareket yapılmasını emrettiği bir hususu yapmamak da pasif (menfi) bir kusur halini teşkil eder (Feyzioğlu Feyzi Necmettin, Borçlar Hukuk Genel Hükümler 1976,c.1.s.477). Davalı iş sahibi sözleşmenin feshinde kusurlu olduğundan sözleşmenin 12. maddesi uyarınca yüklenicinin hakedişledinden %5 oranında kesilen tutarların idareye gelir kaydedilmesi, somut olay bakımından yüklenicinin hesaplanacak alacağından mahsubu mümkün değildir. Yine az yukarıda açıklanan nedenlerle yüklenicinin ikmal inşaatı yapımı işinde temerrüde düştüğünden sözedilemeyeceğinden iş sahibi idare sözleşmenin 55. maddesi gereğince ifaya ekli cezayı isteyemez. Eldeki dava bakımından ifaya ekli cezanın yüklenecinin belirlenecek alacağından mahsubu mümkün değildir. Mahkemece açıklanan hususların dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

3-Davacı yüklenici tarafından yapılan imalâtın bedeli ve seviyesi ile ilgili olarak mahkemece hükmü esas alınan üçüncü bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporu ile ikinci bilirkişi kurulu raporu ve ek raporu arasında çelişki ve fark olduğu görülmektedir. Gerçekten hükme esas alınan üçüncü bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporlarında yüklenici tarafından yapılan ikmal inşatının imalâtın seviyesi %78,50 olarak belirlenmesine rağmen, ikinci bilirkişi kurulu asıl ve ek raporunda imalât seviyesi %63,79 olarak belirlenmiştir. Yapılan imalât bedellerinin de seviye tesbitine bağlı olarak bilirkişi kurulu raporlarında farklı hesaplandığı görülmektedir. Mahkemece son (üçüncü) bilirkişi kurulu raporlarındaki miktar ve oran benimsenmiş ise de, dayanağı gösterilmemiştir. Bu halde mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 281/III. maddesi uyarınca yeniden oluşturulacak teknik bilirkişi kurulundan imalât seviyesi ve bedeli ile ilgili raporlar arasında oluşan çelişkiyi giderecek şekilde gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre davanın sonuçlandırılması gerekirken dayanağı gösterilmeksizin son bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

4-Mahkemece hükme esas alınan üçüncü bilirkişi kurulu asıl ve ek raporu ile ikinci bilirkişi kurulu asıl ve ek raporunda yüklenicinin yaptığı imalât bedeli hesaplanırken, idare ve yüklenici tarafından imzalanmış olan 08.02.2009 tarihli 2 nolu hakediş tutanağında yazılı 1.445.821,99 TL hakediş bedeli yükleniciye yapılan ödeme tutarı olarak kabul edilmiş ve bu tutar düşülerek yüklenicinin bakiye alacağı hesaplanmıştır. Ancak davalı iş sahibi vekili 19.09.2012 ve 11.12.2012 tarihli ikinci bilirkişi kurulu asıl ve ek raporlarına yönelik itiraz dilekçelerinde yükleniciye yapılan ödemenin 1.589.507,64 TL olduğunu iddia etmiş ve 11.12.2012 tarihli dilekçesine ek olarak dava konusu işe ilişkin "Müteahhit İstihkak ve Avans Ödemeleri Takip Föyü"nü sunmuştur. Takip föyünün incelenmesinde, taraflar arasında düzenlenen 1 ve 2 nolu iki adet hakedişten sonra idarenin düzenlediği tasfiye hakedişi ile tasfiye kesin hesabı yapılarak yükleniciye bir kısım ödemeler yapıldığı görülmektedir. Yükleniciye tasfiye hakedişinde yazılı ödemelerin yapılıp yapılmadığı da araştırılıp kesin ödeme miktarının saptanması, bu suretle belirlenecek kesin ödeme tutarının yüklenicinin hesaplacak alacağından düşülmesi gerekirken, eksik araştırma ile ikinci hakediş tutarının yükleniciye yapılan ödeme olarak kabulü doğru olmamıştır.

5-Davada iş sahibi idare tarafından paraya çevrilen iki adet kesin teminat mektubunun bedelinin de ödetilmesi istenmiştir. Davalı iş sahibinin fesihte haklı olmaması nedeniyle davacı yüklenici kesin teminat mektuplarının iadesini (teminat mektupları 10.08.2009 ve 21.08.2009 tarihinde idarece paraya çevrildiğinden bedellerini) istemekte haklı hale gelir. Ne var ki, yanlar arasında düzenlenen sözleşmenin 9. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi ek olarak kabul edilmiş olup, bu Şartname'nin 46. maddesinde kesin teminatın iadesi “SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesi” ve “yüklenicinin iş sahibine borcunun bulunmaması” koşullarına bağlanmıştır. Yine bu şartnamenin 35. maddesinde yapı denetim görevlisinin iş yerinde çalışanlar arasında yüklenici veya alt yükleniciler tarafından ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığını kontrol ederek ücretleri ödenmeyen varsa yükleniciden veya alt yüklenicilerden istenecek bordolara göre bu ücretlerin yüklenici hakedişinden ödenmesini sağlayacağı hükmü kabul edilmiştir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu'nun “kamu makamlarının ve asıl işverenlerin hakedişlerinden ücret kesme yükümlülüğü” başlıklı 36. maddesinde genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş özel yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşların asıl işverenlerin müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü hat ve yol inşası gibi yapma ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretlerin bunların hakedişlerinden ödeneceği hükmü bulunmaktadır.

Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin anılan hükümleri ile İş Kanunu'nun 36. maddesi dikkate alındığında teminat mektupları bedellerinin tahsiline karar verilebilmesi için, iş sahibinin ödemek zorunda kalabileceği işçi ücretlerinin de yüklenici tarafından ödenmiş olması gerekeceğinden bu husus ve şartnamenin 46. maddesinde yazılı iade şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre kesin teminat mektuplarının bedelinin tahsili ile ilgili hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 5. bentte açıklanan nedenlerle davacı yüklenici, 4. bentte açıklanan nedenle davalı iş sahibi ve 3. bentte açıklanan nedenle de taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18856, Karar No: 2007/12699, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18856 E.  ,  2007/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...-Kur Genel Müd. aralarındaki Tespit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 21.09.2006 gün ve 2763-1660 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Tohumu A.Ş'den ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının,Tarım Kredi Kooperatifi, Ziraat Odası ve ... Ekicileri Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7764, Karar No: 2019/3164, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7764 E.  ,  2019/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8142, Karar No: 2014/17037, Tarih: 23.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8142 E.  ,  2014/17037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PINARHİSAR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/276-2013/149

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13.10.2012 tarih ve 2012/316 sayılı kararının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek, kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin tüketiciden alıp alınmayacağına ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından, elektrik enerjisinin üretiminden tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.