muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4512, Karar No: 2020/5546, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4512 E.  ,  2020/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Haczin yapıldığı tarihte iş yerinde bulunan eşyaların sahibi olan sanığa yediemin olarak bırakılan malların, sanığın “Şu anda eşyalar mevcut hali ile yeni adresimdedir” şeklindeki savunması karşısında, savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmalarına veya bozulmalarına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın yediemin olarak imzaladığı tutanağın aslı veya onaylı örneğinin icra dosyası ile birlikte dosyamız içerisine alınarak, şekil şartlarını sağlayıp sağlamadığına dikkat edilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36923, Karar No: 2015/13604, Tarih: 16.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36923 E.  ,  2015/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/45347

MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/772 (E) ve 2013/1151 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık S.. S.. hakkında, mağdur S.. M..'e karşı basit yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ayni Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık S.. M.. hakkında, katılan S.. S..'ya karşı basit yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik, katılan sanık S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılan S.. S.. ve vekilinin katıldığı 08/10/2013 tarihli duruşmada, sanık S.. M..'ten şikayetçi olduklarını beyan ettikleri halde katılma yönünde bir karar verilmemiş olsa da, katılan sanık S.. S..'nın suçtan zarar görmesi ve hükmü temyize hak ve yetkisi olduğu gözetilerek, CMK'nin 237/2 maddesi gereğince S.. S..'nın katılan ve vekili Av. S.. Ö..'in de katılan vekili olarak katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1155, Karar No: 2015/5878, Tarih: 28.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/1155 E.  ,  2015/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... için), hakaret (sanık Veli için)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, olay günü kolluk görevlilerince idari arama kararı uyarınca ilçesindeki umuma açık işyerlerinde uygulama yapıldığı, bu amaçla saat 21:30 sıralarında, mağdur sanık ...'nin bulunduğu ... bar adlı eğlence yerine gelindiği, resmi üniformalı polis memurları tarafından ...'nin üst araması yapılarak kimlik kontrolü yapıldığı, daha sonra bu memurlar tarafından ...'nin suç k...ın olduğundan bahisle tekrar kontrolünün yapılması gerektiğinin ekip otosunda bulunan sivil giyimli polis memuru olan mağdur sanık ...'a bildirildiği, bunun üzerine ... ile yine sivil giyimli polis memuru olan mağdur ...'ın adı geçen bara girerek, ...'ın ...'ye tekrar üst aramasının yapılacağını kimliğini vermesi gerektiğini söylemesi üzerine, ...'nin, üstünün arandığını tekrar aratmayacağını kimliğinide vermeyeceğini söyleyerek taşkınlık çıkardığı ve orada bulunan polis memurlarına zincirleme şekilde alenen hakaret ettiği ...'nin taşkın hareketlerde bulunması üzerine ...'ın talimatıyla, ...'nin kelepçelenip ekip otosuna bindirilerek emniyete götürüldüğü, bu sırada ...'nin araç içerisinde ... tarafından darp edildiği, ...'nin emniyette de taşkın hareketlerde bulunması üzerine ... tarafından darp edilerek nezarethaneye konulduğu, ...'nin nezarethanede de taşkın hareketlerde bulunup kendisini etraftaki duvarlara ve nezaret parmaklıklarına vurması üzerine yaklaşık 3-5 dakika kadar nezarethanede kaldıktan sonra buradan çıkarıldığı ve durumun nöbetçi Savcıya bildirildiği, ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, polis görevlileri tarafından üzerinin aranıp kimlik kontrolü yapıldıktan sonra ... tarafından keyfi olarak tekrar aynı işlemin yapılmasının istenmesi üzerine haksız tahrikin doğurduğu elem ve ızdırap içerisinde üzerine atılı hakaret suçunu işlediği halde hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılmaması, ...'ın ise üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, açıklanan eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve aynı Kanunun 86/2 ve 86/3-d maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, mağdur sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8215, Karar No: 2013/12256, Tarih: 03.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8215 E.  ,  2013/12256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18.04.2008 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mallardan bir kısmının kayınvalidesinin annesi ...'ın evinde olduğunun 05.11.2010 tarihli kolluk tutanağı ile tespit edildiği, aynı haciz zaptıyla sanığa teslim edilen krem renk kendinden desenli koltuk takımı (4 adet tekli, 1 adet ikili, 1 adet üçlü) ile 8 kişilik yemek masası ve sandalyelerin kayın validesi tanık ...'nın ... Mahallesi, ... Sokak, ... geçidi, no:... .../... adresinde bulunduğunu iddia eden sanığın, savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından bildirilen bu adreste de araştırma yapılarak eksik olan bu mahcuzların mevcut olup olmadığı, teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7167, Karar No: 2007/13279, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7167 E.  ,  2007/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan satın almış oldukları patates tohumunun sertifikasız olması nedeniyle yeterli ürün elde edemediklerini ileri sürerek, tesbit raporunda belirlenen zarar miktarı olan 6.480,00 YTL ‘nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tesbit raporu gereğince davanın kabulüne, 6.480,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, davalıdan satın almış oldukları patates tohumunun sertifikasız ve ayıplı olması nedeniyle yeterli ürünü alamadıklarını belirterek, ürün kaybı nedeniyle uğramış oldukları zararın ödetilmesini talep etmişler, delil olarak da tohumu davalıdan satın aldıklarına ilişkin faturaya ve tesbit raporuna dayanmışlardır. ... Mühendisi tarafından verilen 8.6.2006 tarihli tesbit raporunda, “patates bitkilerinin gövde ve saplarının ince, yapraklarının solgun olduğu, her kökte toprak altında ortalama 8-10 yumru bulunması gerekirken sadece 4-5 yumru bulunduğu, bitki kök ve gövdesinin zayıf olması nedeniyle bunların da gelişmesinin mümkün görülmediği, tohumların “sertifikalı tohumluk” özelliklerine haiz olmadığı, %60 oranında ürün kaybının, 6.480,00 YTL de net zararın mevcut olduğu” belirtilmiş olup, ürünün ekim, sulama, gübreleme ve diğer bakım tekniklerinin usulüne ve zamanına göre yapılıp yapılmadığı, başka bir ifade ile yeterli ürün alınamamasında davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunup bulunmadığı, öte yandan yörede bu dönemde ürünü etkileyecek olağanüstü meterolojik olayların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları belirtilmediğinden hükme esas alınması için yeterli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulamaz. O halde mahkemece az yukarda açıklanan hususlar ile tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak şekilde, üründeki verim kaybının nedenleri konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığıyla taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, tohumun ayıplı olup olmadığı belirlenip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yargılama sırasında herhangi bir bilirkişi görüşüne başvurulmadan, yetersiz tesbit raporuna göre eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5345, Karar No: 2016/4347, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5345 E.  ,  2016/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Uyuşturucu madde ticareti suçundan... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın firar ettiği gerekçesiyle Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/04/2016 tarihli ve 2016/1431 sayılı kararını müteakip, hükümlünün infaz ettiği adli para cezasından çevrili hapis cezasının infazının doğrudan açık ceza infaz kurumunda gerçekleştirildiği gerekçesiyle, kapalıya iade kararının iptaline ilişkin...İnfaz Hâkimliğinin 18/04/2016 tarihli ve 2016/1160-1136 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2016 tarihli ve 2016/1112 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre hükümlünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/246 esas, 2009/280 karar sayılı ilâmı ile verilen adli para cezasından çevrili hapis cezasını infaz etmekte olduğu, açık ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada firar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilerek infaz hakimliğinin onayına sunulması üzerine,...İnfaz Hâkimliğince, 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi gereğince, adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmesi gerektiği gerekçesiyle iade kararının iptaline dair karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun’un 14/4. maddesinde “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı (İptal ibare: Anayasa Mah. 09.04.2014 tarih ve 2014/26 E. ve 2014/78 K.) (...) olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin Kapalıya iade başlıklı 12. maddesinde “a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler, b) Firar edenler, c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar, ç) 5 inci madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit

edilenler, d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar, e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler, f) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur.” şeklinde hükme yer verildiği, anılan yönetmeliğin 12. madde düzenlemesinde “yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilen hükümlüler” dışında infazın doğrudan açık ceza infaz kurumunda yapılması yönünden herhangi bir ayrım yapılmadığı, 5275 sayılı Kanun’un 14/4. maddesinde de kapalıya iade kurumunda doğrudan açık ceza infaz kurumuna gönderilen hükümlüler yönünden ayrıma gidilmediği, her ne kadar firar eden hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iade edileceği yönünde anılan Kanun hükmünde düzenleme öngörülmediği düşünülebilirse de firar eyleminin 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinde hücre disiplin cezasını gerektirir eylem olarak düzenlendiği, açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarına nakledilen yada doğrudan açık ceza infaz kurumlarına gönderilen hükümlü statüsünde bulunmasının kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünden farklılık arz etmeyeceği, aksi yorumun kanun koyucunun öngörmediği bir ayrımın yorum yoluyla vazedilmesi sonucunu doğuracağı, firar gibi bir eylemi gerçekleştiren hükümlünün cezasının infazının bizatihi risk içerdiği, daha sıkı infaz koşullarını haiz infaz kurumunda cezasının infaz edilmesinin infaz hukukunun amacı ve ruhuna uygun düşeceği cihetle, somut olayda açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi kararının onaylanması gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 10/08/2016 gün ve 94660652-105-35-8202-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesindeki “(Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesindeki “(Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis

cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir”, Aynı Kanunun 14/4. maddesindeki; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler”,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesindeki; “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar, b) Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c) Haklarında iyi hâl kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanunun 44 üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.”

Aynı Yönetmeliğin “Kapalıya iade" başlıklı 12/1. maddesindeki; (1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;

a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka bir disiplin cezası alıp disiplin cezası kesinleşenler,

ç) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hâkimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6

ncı maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4 maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olduğu, söz konusu maddelerin ödenmeyen adli cezasından çevrilmiş hapis cezasına hükümlü olan ve yasa gereği infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin kapalı kurumlarda cezasını infaz etmekte olan hükümlülerle ilgili bir düzenleme olduğu, ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olmasının kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığından ceza hükmü olarakta kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Dosya kapsamına göre...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2016 tarihli ve 2016/1112 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4533, Karar No: 2022/5823, Tarih: 20.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4533 E.  ,  2022/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki yönlü, asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçmekte olan ve yolun ortasına geldiğinde, paniğe kapılarak, arkasındaki sanığın seyir istikametine giren 1933 doğumlu yayaya aracının ön sol tampon kısmı ile çarpmasıyla, sanığın azami dikkatle seyrine devam etmek yerine trafiğe yeterli dikkatini vermeyerek ve yolda ilerleyen yayayı gördüğü halde çarpışmayı önlemek için zamanında etkin fren tedbirine başvurmayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.