muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9393, Karar No: 2006/12830, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9393 E.  ,  2006/12830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 6.10.2003 tarihinde ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme ile davalının üzerinde bulunan maden sahasının yarısına ortak olduğunu, davalı tarafından sahadan toprak çıkarılarak üçüncü şahıslara satılmasına rağmen kendisine düşen payın verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000.000.000 TL’nin faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Maden Yasasının 5. maddesi gereğince maden sahasına ilişkin ruhsat haklarının devredilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kesin süreye rağmen delillerini ibraz edemeyen davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davayı açarken davalı ile noterde düzenlemiş oldukları 6.10.2003 tarihli ortaklık sözleşmesine dayanmıştır. Mahkemece 14.9.2004 tarihli ikinci celsede mazeretli olan davacı vekiline, delillerini ibraz etmesi için bir sonraki celseye kadar kesin mehil verilerek ara kararı meşruhatlı davetiye ile davacıya tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından sonraki celselerde delillerin bildirilmesi için tekrar süre talebi üzerine mahkemece talep kabul edilerek, gösterilen tanıklar bulundukları yer mahalline talimat yazılmak suretiyle dinlenmiş, mahkemece daha önce verilen kesin süreye rağmen delillerini bildirmeyen davacının, sonradan tanık listesi vermek suretiyle tanık deliline dayanamayacağı belirtilerek davanın, ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davacı, bu davayı açarken 6.10.2003 tarihli ortaklık sözleşmesi, muhasebe kayıtları ve her türlü delile dayanmış olup, mahkemece bu belgeler üzerinde inceleme yaptırılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, delillerin ibrazı için verilen kesin süre, bu süreye riayet edilmemesi dolayısıyla davanın bu sebepce reddi için hukuki sonuç doğurmaz. Kaldı ki kesin mehil, davanın bir an önce sonuçlanmasını sağlamaya yönelik bir tedbir olup, davacı vekiline gönderilen meşruhatlı davetiyede, delillerin süresinde bildirilmemesi halinde dosyada mevcut belgelere göre karar verileceği hususu da açıkca belirtilmiştir. O halde mahkemece dava dilekçesinde belirtilmiş ve ibraz edilmiş olan mevcut delillere göre esastan bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kesin mehle riayetsizlik nedeniyle usulden reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/696, Karar No: 2024/4409, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/696 E.  ,  2024/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1693 Esas, 2022/1445 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) iptal ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "ziyafet" esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin "Ziyafet çiftliği" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik olduğunu, tescil edilmek istenen 29 uncu sınıf mallar ile bu malların satışına ilişkin 35 inci sınıf hizmetler yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiğini, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'ın 2019-M-3353 sayılı kararının 29 uncu sınıf mallar ile bu malların satışına ilişkin 35 inci sınıf hizmetler yönünden iptali ile dava konusu markanın anılan mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili, davaya süresinde cevap vermemiş, yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarında ortak olarak yer alan "Ziyafet" ibaresinin uyuşmazlık konusu gıda malları bakımından ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, dava konusu başvurunun bütünsel olarak davacının itirazına mesnet markalarından farklılaştığı, dava konusu markanın görsel mizanpajındaki farklılıkların son derece baskın bulunduğu, hal böyleyken başvuru konusu marka ile davacı yanın itirazına mesnet "ZİYAFET" unsurlu markalarının genel izlenim yönünden benzer olmadığı ve aralarında ilişiklendirme ve karıştırma olasılığının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararda sadece taraf markalarının benzer olmadığının belirtildiğini, davanın hangi sebeple reddedildiğinin, bilirkişi raporları ve diğer delillerin niçin hükme esas alınmadığının açıklanmadığını, dava konusu marka ile müvekkilinin "Ziyafet" asıl unsurlu markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkili markalarının esas unsuru olan "ziyafet" ibaresinin dava konusu markada aynen yer aldığını, müvekkili markalarının tanınmış olduklarını, bu husustaki delillerinin değerlendirilmediğini, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da taraf markaları arasında iltibas olduğunun tespit edildiğini, mahkemece bilirkişi raporunun aksine yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru "Ziyafet Çiftliği", davacının 2009/28955, 2014/11745, 2014/35823,2014/27172, 2009/28950 sayılı itirazına mesnet markaları da "zbk Ziyafet Çiğköfte", "Acının En Tatlı Ziyafeti", "Adıyaman Ziyafet", "Adıyaman Ziyafet Çiğköfte" ibarelerinden oluştuğu, dava konusu başvuruda yer alan şekil unsuru tali nitelikte olup "Çiftliği" ibaresinin de uyuşmazlık konusu mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliği düşük bulunduğu, davacının itiraza mesnet markalarında yer alan diğer unsurların da ayırt ediciliği bulunmayan veya düşük bulunan yahut "Ziyafet" ibaresini vurgulayan tali nitelikte unsurlar olduğu, davacının itirazına mesnet markalarının asli unsurunu oluşturan bu ibarenin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı ve başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, uyuşmazlık konusu olan 29 uncu sınıf mallar ile bu malların satışına özgü 35 inci sınıf perakendecilik hizmetleri yönünden, 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı kanun) 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz dilekçelerinde özetle; TÜRKPATENT kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markaların bütünsel bakış açısı ile değerlendirildiğinde iltibas yaratmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz dilekçelerinde özetle; TÜRKPATENT kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markaların bütünsel bakış açısı ile değerlendirildiğinde iltibas yaratmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davaya konu olan davalı marka başvurusu standart karekterle yazılmış "Ziyafet Çifliği+şekil" ibaresinden oluşurken; itiraza dayanak markalar standart karekterle yazılı "adıyaman ziyafet çiğköfte", "zbk ziyafetbulgurluköfte", "ziyafet", "lüleburgaz ziyafet çiğköfte ziyafet lüleburgaz çiğköfte", "keşan ziyafet çiğköfte ziyafet keşan köfte", "zbk ziyafet+şekil", "ziyafet çiğköfte geleneksel lezzet acının en tatlı ziyafeti", "ziyafetim çiğköfte", "adıyaman ziyafet sütlü tatlı", "adıyaman ziyafet", "trakya ziyafet - ziyafet trakya", "ziyafet çiğköfte mr.pepper", "adıyaman ziyafet çiğköfte", "ziyafetgroup", "ziyafetgrup", "acının en tatlı ziyafeti", "edirne ziyafet çiğköfte-ziyafet edirne çiğköfte", "çorlu ziyafet çiğköfte-ziyafet çorlu çiğköfte", "çerkez köy ziyafet-ziyafet çerkez köy çiğköfte", "bursa ziyafet çiğköfte-ziyafet bursa çiğköfte", "baba eski ziyafet çiğköfte-ziyafet baba eski çiğköfte", "tekirda ziyafet çiğköfte-ziyafet tekirdağ çiğköfte", "ankara ziyafet çiğköfte-ziyafet ankara çiğköfte", "izmir ziyafet çiğköfte-ziyafet izmir çiğköfte", "istanbul ziyafet çiğköfte-ziyafet istanbul çiğköfte" ibarelerinden oluştuğu görülmektedir. Dava konusu "Ziyafet Çifliği+şekil" ibaresi arka fonda mavi renk hâkim, içi doldurulmuş elips geometrik şekil ve bunun alt kısmına eklenen yeşil ve sarı renkleriyle oluşturulmuş dalgalı şekil unsurundan; bahsedilen arka fon üzerinde sarı, yeşil ve beyaz renkleriyle oluşturulmuş inek figürlü şekil unsurundan; bu şekil ibaresinin hemen altına, aşağıdan yukarıya uzanır biçimde yerleştirilmiş “ZİYAFET ÇİFTLİĞİ” kelime unsurundan oluşan bir karma (kelime+ şekil) markadır.

2.Taraf markaları arasındaki benzerliğin değerlendirmesinde önceki markanın ayırt edicilik düzeyi, tescil kapsamındaki mal/hizmetler yönünden tanımlayıcılığı ve bu nedenle zayıflığı ya da kullanımla sonradan yüksek ayırt edicilik veya tanınmışlık kazanıp kazanmadığı gibi hususlar incelenirken işaretler de parçalara ayrılmadan ve bütüncül olarak değerlendirilir, görsel, sescil ve kavramsal benzerlik ya da farklılıkların markanın genel izleniminde bıraktığı etki esas alınarak değerlendirme yapılır.

3.Davacının davaya mesnet markaları ise hem çeşitli renk ve şekil kombinasyonları ile hem de düz yazı içerecek şekilde farklı kelimelerden oluşmakta olup, davaya konu olan markanın, davacının markalarından görsel olarak farklı olduğu anlaşılmaktadır. Markada "ZİYAFET” ibaresinin yer alması ile bu ibareye bağlı görsel bir benzeşmenin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Markaların bir bütün halinde değerlendirilmesi esas olduğundan, bazı parçaların sadece işitsel olarak ufak benzerliği, markaların da benzer olduğu sonucunu doğurmaz. Taraf markaları arasında hem görsel, hem işitsel hem de anlamsal açıdan ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olabilecek bir benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermek gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19138, Karar No: 2018/12587, Tarih: 11.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19138 E.  ,  2018/12587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında, sanığın taş ile katılanın burnuna vurarak 1. derecede kırık oluşturacak şekilde yaralandığı kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden tayin olunan cezasının TCK'nin 86/3-e maddesinden arttırılmaması ve sanığın eylemi silahla gerçekleştirdiği belirtilmesine rağmen TCK’nin 87/3 maddesinden artırım yapılması suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4009, Karar No: 2014/7209, Tarih: 29.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4009 E.  ,  2014/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2011/338-2013/464

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; dava konusu yerin Hazine adına tapuya bağlandığı 7.3.2007 tarihinden en az 20 yıl öncesine (1987 ve önceki yıllara ) ait hava fotoğrafları ile dava konusu 8.. sayılı parsel ile çevresini gösterir orijinal paftanın bulundukları yerden getirtilerek dosya arasına konulması, orijinal pafta Kadastro Müdürlüğünden getirtildikten sonra pafta üzerinde yapılacak inceleme sonucu varsa komşu parsellere ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları da ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra üç kişiden kurulu uzman bilirkişi harita mühendisleri, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla hava fotoğrafları ile komşu kayıt ve belgelere ait tapu ve vergi kayıtlarının yapılacak keşifte zemine uygulanması, iptali ve tescili istenen yerin sulanan yerlerden olup olmadığı ilgili birimlerden sorulması, davacının belgesizden edindiği taşınmazları olup olmadığının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden, zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadığının bulunduğu yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereklerine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 13.09.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilen 59.096,38 metrekare yüzölçümündeki bölümün tapusunun iptali ile davacı H.. A.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldıktan sonra 07.03.2007 tarihinde idari yoldan Hazine adına tapuya tescil edilip 8.. parsel numarasını alan taşınmazın tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddeleri uyarınca iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın 13.09.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilen 59.096,38 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, diğer bölümler yönünden ise zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan keşfe katılan jeodezi ve fotogrametri uzmanı 01.04.2013 tarihli krokili raporunda ; “1988 tarihli hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazın %50 sinin taşlık-kayalık niteliğinde, diğer bölümlerinin ise tarım alanı niteliğinde olduğunu” açıklamış, jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile fen bilirkişileri tarafından 1954 ve 1984 tarihli hava fotoğrafları incelenerek müşterek olarak düzenlenen 13.09.2013 tarihli krokili ek raporda ise ; “ tapu miktarının 86.168,82 metrekare olduğu, 1954 ve 1984 tarihli hava fotoğraflarına göre ekli krokide (E), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin taşlık-kayalık niteliğinde, (F) harfi ile gösterilen 59.096,38 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tarım arazisi niteliğinde bulunduğu" belirtilmiştir. Her iki krokili raporda gösterilen tarım alanı ve taşlık-kayalık olarak belirlenen alanlar farklı olup, jeodezi ve fotogrametri uzmanının sunduğu biri müstakil diğeri fen bilirkişisi ile müşterek olmak üzere iki rapor arasındaki bu çelişki müşterek raporda giderilmeye çalışılmış ise de denetime elverişli, açık ve anlaşılabilir bir izahat getirilmemiş, ayrıca hava fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporlarında taşınmazın her bir hava fotoğrafındaki niteliği ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu şekilde çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporlarına, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Öncelikle 06.12.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6360 sayılı Yasa uyarınca Mardin İlinin Büyükşehir Belediyesine dönüştürüldüğü ve büyükşehir belediye sınırlarının ilin mülki sınırları olarak belirlendiği gözetilerek Mardin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile taşınmazın bulunduğu İlçe Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi sağlanmalı, bu yolla taraf koşulu sağlandıktan sonra yasal hasım olan Belediye Başkanlıklarından davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalıdır

. Öncelikle 06.12.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6360 sayılı Yasa uyarınca Mardin İlinin Büyükşehir Belediyesine dönüştürüldüğü ve büyükşehir belediye sınırlarının ilin mülki sınırları olarak belirlendiği gözetilerek Mardin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile taşınmazın bulunduğu İlçe Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi sağlanmalı, bu yolla taraf koşulu sağlandıktan sonra yasal hasım olan Belediye Başkanlıklarından davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalıdır. Daha sonra Hazine lehine idari tapuların oluştuğu 07/03/2007 tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskop hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, dosya ve temin edilen hava fotoğrafları jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi olunarak büro ortamında belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, taşlık-kayalık alanlar ile tarım arazisi niteliğinde olan alanlar kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmeli, dosyaya sunulan 01.04.2013 ve 13.09.2013 tarihli raporlar arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmalı, çelişki giderilemediği ya da gerektiği takdirde fen bilirkişisi, üç kişilik ziraatçi bilirkişi ve rapor sunan üç kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi aracılığı ile yeniden keşif yapılması hususu düşünülmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere uygun olmayacak şekilde eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1142, Karar No: 2015/23250, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1142 E.  ,  2015/23250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/378020

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/930 (E) ve 2012/1268 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın temyiz dilekçesinde ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü ve sinir hastalığının bulunduğunu iddia etmesi ve ekinde raporlar sunması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4, maddeleri uyarınca, adli para cezası tercih edilerek 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair verilen ve 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı yeni bir suç nedeniyle hükmün aynen açıklanması gerekirken, para cezası yerine sanığın talebi bulunmadığı halde hapis cezasının uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.