muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38686, Karar No: 2018/5002, Tarih: 24.04.2018

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9485, Karar No: 2011/28383, Tarih: 03.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/9485 E.  ,  2011/28383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Atatürk'ün manevî şahsına hakaret ve 4207 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından" şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Bürosunca düzenlenen 04/05/2009 tarihli ve 2009/2687 soruşturma, 2009/779 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 25/11/2009 tarihli ve 2009/2050 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, merci mahkemece, 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun kapsamında doğrudan suçtan zarar göreni bulunmayan soruşturmaya konu suç ile ilgili ihbar ve şikayetiyle soruşturmayı başlatan şikayetçilerden ... ...'ın kovuşturmama kararına karşı yasal sürede itirazda bulunduğu ve verilecek karara karşı itiraz hakkı tanınması gerektiği, ayrıca şüphelinin yönetmenliğini yaptığı "..." adlı belgesel filmle ilgili bilirkişi raporunda Atatürk hakkında, 39 tarihsel yanlışlık, 19 aykırılık, 20 doğru ama eksik anlatımda bulunduğunun saptanması karşısında, 5816 sayılı Kanun hükümlerine göre hukuki durumlarının mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesindeki "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01/05/2006 tarihli, 2006/711-2497 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi söz konusu olmayan ve anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkı bulunmayan muterizin itirazlarının bu yönden reddi yerine kabulüne karar verilmesinde,

2- Anayasamızın 90. maddesinin son fıkrasında, "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz" denmek sureti ile uluslararası andlaşmaların, ulusal yasalar kadar Türk hukuk düzeninde geçerli olduğu kabul edilmiştir.

Bu andlaşmaların en önemlilerinden birisi 04/10/1950 tarihinde Roma'da imzalanan, 03/09/1953 tarihinde yürürlüğe giren "İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşme"dir (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi-AİHS). Anılan Sözleşme Ülkemiz tarafından 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı "İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşme ve buna Ek Protokolün Tasdiki Hakkında Kanun" ile onaylanmıştır. 18/05/1954 de onay belgesi verilmesi ile Sözleşme Türkiye açısından yürürlüğe girmiş ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir.

AİHS'nin 10. maddesi "İfade özgürlüğü" kenar başlığını taşımakta olup, anılan maddede, "1. Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve vermek özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir.

2. Kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, veya yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için yasayla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabilir."

Denilmektedir.

İfade özgürlüğü, demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin 2. fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü, yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran "bilgiler" ya da "düşünceler" için de geçerlidir. Çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın demokratik bir toplum olamaz. İfade özgürlüğü güvenceleri anayasal demokrasilerin kilit taşıdır. Bu özgürlük demokratik bir toplumda "kamusal" tartışmaya serbestçe katılımın temelini oluşturur.

AİHM, ifade özgürlüğünün demokrasi bakımından ifade ettiği özel önemi birçok kararında vurgulamıştır. Mahkeme'ye göre, "ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü bireylerin kendilerini geliştirmelerinin olduğu kadar demokrasinin gelişmesinin de temel şartlarından biri olduğu için "demokratik bir toplumun aslî temellerindendir. Demokrasinin başarısı ifade özgürlüğünün güvence altında olmasına bağlıdır."

AİHM, ifade özgürlüğünün demokrasi bakımından ifade ettiği özel önemi birçok kararında vurgulamıştır. Mahkeme'ye göre, "ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü bireylerin kendilerini geliştirmelerinin olduğu kadar demokrasinin gelişmesinin de temel şartlarından biri olduğu için "demokratik bir toplumun aslî temellerindendir. Demokrasinin başarısı ifade özgürlüğünün güvence altında olmasına bağlıdır."

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 02.12.1998 tarihli Gemici-Türkiye kararındaki "İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup toplumun ilerlemesinin ve her bireyin gelişmesinin başlıca koşullarından birini oluşturur. AİHS'nin 10. maddesinin 2. fıkrasına tabi olmak kaydıyla bu özgürlük, yalnızca olumlu karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olarak algılanan 'bilgi' ve 'fikirler' için değil; şok edici, zedeleyici yahut kaygı verici bilgi ve fikirler içinde geçerlidir. 'Demokratik toplumun' vazgeçilmezleri olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri bunlardır." ve 21.02.2006 tarihli Odabaşı-Gemici kararındaki "«Demokratik bir toplum için zorunluluk» kıstası AİHM'yi «müdahalenin» «sosyal bir zorunluluğu karşılayıp karşılamadığını», izlenen meşru amaç ile orantılı olup olmadığını ve bu amacın meşru sayılması için ulusal makamlar tarafından sunulan gerekçelerin yerinde ve yeterli olup olmadığını incelemeye götürmektedir. «Sosyal» bir ihtiyacın varlığını ve alınan önlemleri değerlendirmek bakımından ulusal yetkililerin takdir yetkisi bulunmaktadır. Bu yetki sınırsız olmayıp, kısıtlamanın 10. madde ile güvence altına alınan ifade özgürlüğü ile bağdaşıp bağdaşmadığı konusunda nihai karar yetkisine sahip olan AİHM denetimine tabidir...İç hukuk mercilerinin vermiş oldukları kararlardaki gerekçelerin başvuranların ifade özgürlüğüne yönelik müdahalenin yerinde ve yeterli olduğunu teyit edemeyeceği hükmüne varmaktadır" şeklinde ortaya koyduğu görüşleri ile şiddet kullanımını özendirmeyen, silahlı direnişe çağrı yapmayan ve isyana teşvik etmeyen ifadeleri düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirdiği, sözleşmenin 10. maddesinin 2.fıkrasındaki istisnaların dar yorumlanması gerektiği, somut olayımızda ise şüphelinin sübjektif görüşlerini yansıtan eserin, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere Türk iç hukukunun ayrılmaz bir parçası haline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesine göre düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi sonucu unsurları oluşmayan suçtan dolayı verilen koğuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 18.01.2010 gün ve 2009/316-2227 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2010 gün ve 19383 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.11.2009 tarih ve 2009/2050 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5405, Karar No: 2012/9741, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5405 E.  ,  2012/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yaşı küçük çocuklarla şikayetçinin iş yerine girerek şikayetçiyi lafa tutup görüşünü engellemek suretiyle diğerlerinin çekmeceden para ve cep telefonunu çalmasını sağladığı sırada olayın fark edilmesiyle yakalanması şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/4. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4., 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 01.07.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10489, Karar No: 2015/10387, Tarih: 12.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10489 E.  ,  2015/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ......r Metal San. Tic. A.Ş. ile davalılar A.. K.., H.. D.., M.. S.., F.. Ö.., M.. K.., S.. G.., Ali S.. S.., M.. K.., H.. K.., A.. K.., A. K., H.. S.., A.. M.., S.. E.., S. Z. İşl. San. Ve Tic. Ltd. Şti., H.. K.. ve B.. S.. arasındaki dava hakkında Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.03.2013 gün ve 2005/304 - 2013/109 sayılı hüküm dairemizin 30.03.2015 gün ve 2013/16194 – 2015/5058 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili ile davalılar M.. S.. ve F.. Ö.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00'er TL para cezasının davacıdan ve davalılar M.. S.. ve F.. Ö..'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harçların karar düzeltme harçlarına mahsubuna 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8151, Karar No: 2020/1209, Tarih: 03.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8151 E.  ,  2020/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastahanesi İzafeten T.C. Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

.Davacı, davalı T.C.Sağlık Bakanlığı'na bağlı... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 2007 yılı Temmuz ayından 24/02/2014 tarihleri arasında temizlik elemanı olarak çalıştığını, işten ayrıldığında taşeronlar tarafından SGK'sının yapıldığını öğrendiğini, emekli olarak ayrıldığını, yıllık izinlerini yılda 15 gün olarak kullandığını ve fazlasının kullandırılmadığını, kıdem tazminatının fesih tarihinden reeskont, ihbar tazminatının fesih tarihinden yasal ve yıllık izin ücretinin dava tarihinden yasal faiz oranı ile davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının son dönem hizmet alım ihalesini kazanan diğer davalının çalışanı olduğunu, ihale makamı olduklarını, asıl işveren olmadıklarını, husumet itirazında bulunduklarını, bu dava sebebi ile kamu zararının oluşacağını, davacının özlük dosyasının mevzuat gereği diğer davalı uhdesinde olduğunu, davacının ihale alan firmalarla belirli süreli iş sözleşmesi imza ettiğini ve davacının kendi talebi ile işten ayrıldığını, faiz talebinin yersiz olduğunu, ihbar tazminatı talebinin olamayacağını, yıllık izinlerin kullandırıldığını, özlük dosyasının diğer davalıdan istenmesi halinde bu durumun ispat edileceğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını,savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile fesh edildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca yıllık izin alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2015/31707 E., 2019/1646 K. sayılı ilamı ile özetle "...davacının, dava dilekçesinde 2007 temmuz -24.02.2014 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmesine rağmen talebi aşar şekilde 05.05.2006 tarihinden itibaren hizmet süresinin hesaplanarak buna göre alacak kalemlerinin hesaplanması ve ayrıca davacının emeklilik nedeni ile fesih yaptığını belirtmesine rağmen buna dair evrakları işveren şirket ve idareye vermediği bu nedenle faiz başlanğıç tarihinin dava tarihi olması gerektiği..." gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihi belirlenmiş ise de, hizmet süresine ilişkin bozma gereği yerine getirilmeden kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının kabulüne, ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı... Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastahanesi İzafeten T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan... Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastahanesi İzafeten T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen 2. nolu bozma sebebine aykırı şekilde, hizmet süresine ilişkin bozma gereği yerine getirilmeden davacının işe giriş tarihinin temmuz/2007 yerine 05.05.2006 olarak kabulü ile sonuca gidilmesi davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın ihlali olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2531, Karar No: 2015/31769, Tarih: 15.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2531 E.  ,  2015/31769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/221787

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 09/05/2013 - 2013/198 esas ve 2013/197 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin sanıktan 20.01.2013 tarihinde 15 TL verip 3,6 gram esrar, 23.01.2013 tarihinde 15 TL verip 2 gram esrar ve 30.01.2013 tarihinde tekrar giderek 10 TL verip 2 gr esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, üç kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2418, Karar No: 2021/1881, Tarih: 22.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2418 E.  ,  2021/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi manevi tazminat talebine ilişkin olup,mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce verilen 23.6.2020 tarihli 2019/3897- Esas, 2020/1791 Karar sayılı bozma ilamına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davacı davasında 2007 yılında davalı hekim tarafından burnunda estetik ameliyat olduğunu ancak ameliyat sonrasında oluşan burnundaki göçük, nefes darlığı nedeniyle 4 kez daha davalı tarafından ameliyat edildiğini bundan sonra da sorunların devam etmesi nedeniyle davalı tarafından 5. ameliyatın önerildiğini belirterek, maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2015/9077 Esas sayılı ilamıyla davalının davacıyı bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, dolayısıyla özen ve sadakat borcunu yerine getirmediği, davalının kusurlu davranışıyla istediği sonucuna ulaşamayan davacının maddi zarar kapsamında tedavi bedelinin tahsili gerektiği ayrıca uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, davacının temyizi üzerine dairemizce hükmün maddi ve manevi tazminat yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

1- Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 3.6.2020 tarihli 2019/3897- Esas, 2020/1791 K sayılı bozma kararında maddi tazminatın alınacak bilirkişi raporu ile belirlenebilir nitelikte olup, mahkemece bu konuda inceleme yapılmaksızın karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmişse de; maddi tazminat talebinin reddine ilişkin hükmün, davacı tarafından temyiz edilmediği, bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin maddi tazminat yönünden karar düzeltme talebinin kabulü ile maddi tazminata yönelik Dairenin bozma kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 3.6.2020 tarihli 2019/3897- Esas, 2020/1791 K sayılı bozma ilamının maddi tazminat yönünden kaldırılmasına, hükmün açıklanan gerekçelerle manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 22.4.2021 tarihide oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35747, Karar No: 2013/36285, Tarih: 23.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35747 E.  ,  2013/36285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'ın elindeki sigarayı mağdur ...'nin yüzüne bastırması neticesinde, ...’nin yüzünde 2. derece yanık meydana geldiğinin doktor raporu ile tespit edilmiş olmasına rağmen, mağdur ...'nin yüzündeki bu yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak neticesine göre bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ile sanık ... hakkında düşme kararı verilmesi,

2) Kabule göre de, suçta kullanıldığı kabul edilen yanık haldeki sigaranın TCK'nin 6/1-f-4. maddesi uyarınca silahtan sayılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/38, Karar No: 2023/133, Tarih: 08.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/38 E.  ,  2023/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 103/1-3.cümlesi, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2020 tarihli ve 478-165 sayılı hükmün katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 21.09.2020 tarih, 1086-1060 sayı ve oy çokluğu ile esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.03.2022 tarih, 19406-2069 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire üyeleri S. Coşkun ve S. Şahinbay; "Suç tarihi itibariyle beş yaşındaki mağdurenin katılan babası tarafından zaman zaman ailece görüştükleri komşusu sanığın evine bırakıldığı, sanığın ise mağdureyi ağzından öpmek, cinsel organına elini bastırarak dokunmak suretiyle istismar ettiği iddia ve kabul edilen olayda, ilk derece mahkemesince sanığın on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı suçundan teşdiden mahkumiyetine karar verildiği olayda; Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, dosyada mevcut delillerin suçun sübutu ve mahkumiyete yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Beş yaşındaki mağdurenin soruşturma sırasında pedagog yardımıyla ifadesinin alınmak istendiği ancak olayı anlatmak istemediğini, annesine anlattıklarının doğru olduğunu söylemiş, annesinin kendisini neden doktora getirdiğinin sorulması üzerine ‘kuşum kaşınıyordu, kaşırken annem gördü ve beni doktora getirdi.’ dediği, bu beyanda hazır bulunan sosyal çalışmacı mağdurenin sürekli sanığı görmek istediğini, olaya ilişkin kafasının karışmış olduğunu, bu yüzden sağlıklı beyanda bulunamadığını ifade etmesi,

Mağdurun hem olay öncesinde vajinal bölgesindeki bir tür mantar hastalığı nedeniyle tedavi amaçlı krem kullanıldığı, hem de olaydan bir-iki yıl evvel mağdurun düşmesi nedeniyle babası ve babaannesi tarafından götürüldüğü hastanede doktorun vajinal bölgesinde çizik olduğu ve krem kullanmasını söylemesi nedeniyle tanık ... ve mağdurenin babaannesi tarafından bir süre krem kullanıldığının aktarılması, yine tanık ...’nın mağdureyi zaman zaman ayna karşısında cinsel bölgesiyle oynadığını görünce mağdurenin krem sürüyorum dediğine ilişkin beyanları, pedagog tarafından mağdurenin cinsel davranışı bildiğine ilişkin değerlendirmesinin anılan bu yaralanma ve tedavi ile ilintisinin olabileceği,

Mağdurenin ... olarak isimlendirdiği sanığın elini külodunun içine ve parmağını cinsel organına soktuğunu, ön bölgesinin acıdığını ve kan geldiğini beyan etmesine karşın bu durumun 13.08.2019 tarihli rapor içeriği ile doğrulanmaması,