muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/134, Karar No: 2013/4110, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/134 E.  ,  2013/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için tahliye talepli başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebine ilişkindir.Mahkemece itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere takibe konu kira bedellerinin eksik ödendiğine ve temerrüt olgusunun gerçekleştiğine göre davalı borçlu vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalı vekilinin alacağa ve icra inkar tazmınatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin net 1.100 TL ve aylık peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlarının 12. maddesinde "2 (ikinci) yıl için taraflar karşılıklı anlaşır ve kira akdine devam ederlerse yeni kira bedeli %10 oranında artırılarak ödenecektir”şartı vardır.Bu şart geçerli olup, tarafları bağlar. Sözleşmenin 12. maddesindaki artış şartı ikinci yıl için geçerli olup, devam eden yıllar için sözleşmede artış şartı belirtilmemiştir.Davacı alacaklı ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/974 esas sayılı takip dosyasında 1.3.2012 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile sözleşmedeki artış şartına dayalı olarak ödenmeyen 2011 Ekim-2012 Ocak ayları arası kira bedelini aylık 1.210 TL hesabı ile ve 2012 Şubat ayı bakiyesi 470 TL ile birlikte toplam 5.310 TL olarak tahsilini istemiş ödeme emri davalıya 8.3.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı alacağın muğlak ve belirsiz olduğunu, kira ödeme dekontlarının elinde olduğunu, ödenmemiş kira alacağının net olarak belirtilmediğini beyan ederek süresinde ödeme emrine itiraz etmiştir.Taraflar arasında düzenlenen ve uyuşmazlık bulunmayan kira sözleşmesinde aylık kira 1.100 TL olarak belirtilmiş ve ikinci yıl kirasının ise %10 artırılacağı hüküm altına alınmıştır.Bu durumda 1.1.2010-31.12.2010 döneminde başlayan kira yılında aylık kira bedeli sözleşmedeki %10 artış şartına göre 1.210 TL'dir. Devam eden yıllar için sözleşmede artış şartı düzenlenmediğinden devam eden yıllar aylık kira bedelinin 1.210 TL olduğunun kabul edilmesi gerekir.Bu nedenle takibe konu 2011 Ekim ayı kirası 28.12.2011 tarihinde 1.100 TL, Kasım ayı kirası 13.1.2012 tarihinde 1.100 TL, Aralık ayı kirası 25.1.2012 tarihinde

1.100 TL, 2012 Ocak ayı kirası 2.2.2012 tarihinde 1.200 TL, Şubat ayı kirası da 10.2.2012 tarihinde 1.200 TL olarak davacının banka hesabına davalının eşi Ali Demir tarafından ödenmiştir. Bu ödemelere göre takibe konu 2011 Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedellerinin 1.210 TL hesabı ile ödenmesi gerekirken 1.100 TL'den ödendiği ve bu aylar için her ay aylık 110.TL toplam 330 TL eksik ödeme yaptığı, 2012 Ocak ve Şubat aylar kira bedeli olarak da 1.210 TL üzerinden ödenmesi gerekirken 1.200 TL üzerinden ödeme yapıldığı ve bu aylar için de aylık 10 TL'den 20 TL eksik ödeme yapıldığı, buna göre takibe konu aylar kira bedelinden toplam 350 TL eksik ödemesi bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Bu nedenle 350 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına bu miktar üzerinden davacı yararına takip tarihine göre icra inkar tazminatına karar verilerek fazlaya ilişkin talebin reddi ile red edilen miktar üzerinden de davalı yararına icra inkar tazminatı verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ve inkar tazminatına yönelik bölümünün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26588, Karar No: 2014/15606, Tarih: 03.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26588 E.  ,  2014/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki “a” bendinde belirtilen görüşe iştirak edilmemiş, kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; oluşa ve dosya kapsamına göre, müştekiye ait aracın, çalındıktan sonra kapısı açık, düz kontak durumunda ve arka lastiği patlak, sinyal ve far düğmelerinin bulunduğu konsol sökülmüş, torpidosu karıştırılmış ve bagajı açık vaziyette zarar verilmek suretiyle terk edildiğinin anlaşılması karşısında; kullanma hırsızlığının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunan cezadan TCY.nın 146/1. maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6030, Karar No: 2010/8720, Tarih: 18.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6030 E.  ,  2010/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TAPU İPTALİ VE TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 26/10/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15/06/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili avukat ... geldi, karşı taraftan ORMAN YÖNETİMİ vekili avukat IŞIL HİLAL SOYLUKURT geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davaya konu ve davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan ... Köyü 949 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı içinde ve orman sayılan yer olduğunu özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile ORMAN olarak Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve ... ... Vakfının tapulu taşınmazları yönünden Vakıflar Genel Müdürlüğünün itirazı üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanın hakem sıfatıyla verdiği karar ile orman kadastrosu iptal edilen yerler hakkında yapılan ormanların kadastrosu çalışmaları 15.09.1976 tarihinde, bu işlemlere karşı yapılan itirazları inceleyen 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonu işlemleri de 09.12.1976 tarihinde ilan edilmiştir. Daha sonra 1988 yılında 36 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmış ve 15.06.1989 tarihinde ilan edilmiştir.

... Köyünde 1988 yıllarında yapılan arazi kadastrolarında çekişmeli 949 parsel sayılı 9845 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiş, Vakıflar Yönetiminin açtığı davanın vazgeçme nedeniyle reddine ilişkin Kadastro Mahkemesinin 20/01/1992 gün ve 1991/2252-748 sayılı kararının kesinleşmesiyle ... adına tapuya tescil edilmiştir.

... Köyünde 1988 yıllarında yapılan arazi kadastrolarında çekişmeli 949 parsel sayılı 9845 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiş, Vakıflar Yönetiminin açtığı davanın vazgeçme nedeniyle reddine ilişkin Kadastro Mahkemesinin 20/01/1992 gün ve 1991/2252-748 sayılı kararının kesinleşmesiyle ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Daha sonra Hazine tarafından açılan tapu iptal tescil davası “çekişmeli taşınmazın, 1952 yılında makiye ayrılmakla orman rejimi dışına çıkarıldığı, bu nedenle daha sonra 1976 yılında 7 numaralı orman kadastro komisyonunca 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması işleminin yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle Hazine davasının reddine dair ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 09/04/1997 gün ve 1995/699-443 sayılı kararı kesinleşmiştir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. hukuk dairesinin18.09.2008 tarih 7380/11276 sayılı kararı ile (çekişmeli taşınmaz 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı, 1976 yılında görevlendirilen Orman

Kadastro Komisyonu tarafından, 942 yılında yapılan orman kadastrosunun sadece ... ... Vakfına ait tapu kayıtları kapsamında kalan taşınmazlar yönünden iptal edildiği, diğer taşınmazlar yönünden, orman kadastrosunun hukuki geçerliliğini sürdürdüğü göz önünde bulundurmadan, kısmen 1942 yılı orman kadastro hattına uyularak yeniden orman kadastrosu yapıldığı dava konusu parsel yönünün 1976 yılında ilk kez yapılan çalışmada orman sınırları dışında bırakıldığı, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasına konu edilmediği, yapılan işlemlerin ilanından sonra ilan tarihlerinde yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasa ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürelerin de geçmesiyle kesinleştiği, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanının hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 tarih, 208 sayılı kararla, sadece Vakıflar İdaresinin dayandığı ... Vakfına ait tapulu taşınmazlar yönünden 1942 yılı orman kadastrosunun iptal edildiği, diğer taşınmazlar yönünden 1942 yılı orman kadastrosunun hukuki geçerliliğini koruduğu, 1942 yılında yapılan orman kadastrosunu yok sayarak, 1942 yılında orman olarak sınırlandırılan alanları orman sınırları dışında bırakan karar ve işlemlerin ikinci kadastro olması nedeniyle hukuki değer taşımazsa da(3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddesi), 1942 yılında yapılan orman kadastrosu ile sadece devlet ormanlarının sınırlandırılıp, 4785 Sayılı Yasa ile (istisnalar dışında) özel ve tüzel kişilere ait tüm ormanların devletleştirildiğinden ve 5658 sayılı yasada Vakıf ormanlarını iade edileceğine ilişkin hüküm bulunmadığından 1942 yılı orman kadastrosu dışında kalan yerlerde, 7 Numaralı Komisyonun 1976 yılında 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre yaptığı çalışmayla devletleştirilen orman alanı olduğu belirlenen yerlerin orman olarak sınırlandırılması yasaya uygun olduğu, taşınmaz ister 1942 yılı orman kadastrosu sınırları içinde olsun, isterse 1942 yılı orman kadastrosu sınırları dışında olması nedeniyle, 1976 yılında 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek yapılan orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılsın, her iki halde de dava konusu taşınmaz hukuken orman olduğu gözetilerek; Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davanın KABULÜNE, davaya konu 949 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının İPTALİ ile davacı adına orman niteliği ile TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davanın KABULÜNE, davaya konu 949 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının İPTALİ ile davacı adına orman niteliği ile TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulduğuna göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca orman olduğu saptanan taşınmazın bu niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “davacı adına orman niteliği ile tapuya kayıt ve TESCİLİNE.” denilmiş olması doğru değil ise de, maddi hata niteliğindeki bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “davacı adına orman niteliği ile tapuya kayıt ve TESCİLİNE.” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “orman niteliği ile Hazine adına TESCİLİNE ” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.-TL vekalet ücretinin temyiz eden davalı ...’dan alınarak davacı ... YÖNETİMİ’NE verilmesine, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35643, Karar No: 2019/6279, Tarih: 20.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35643 E.  ,  2019/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu 09/09/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Davacının davalı Birtat Köfte Çorba ve Tava Ciğer Salonu iş yerinde 01.11.2011 tarihinde fiili olarak işe başladığını ancak SGK primlerinin 28.02.2012 tarihinde yatırılmaya başlandığını, davacının davalı iş yerinde bulaşıkçı olarak çalıştığını, davalının davacıya gönderdiği “işyerime verdiğin huzursuzluktan dolayı 17.07.2014 tarihi itibariyle işine son vermiş bulunmaktayım” yazı ile iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, en son aldığı net ücretin 900 TL olduğunu, bordroların asgari ücretten düzenlendiğini, maaşını her ayın 1. gününde elden 450 TL, her ayın 15. gününde 450 TL şeklinde aldığını, yaz kış farketmeksizin sabah 7 - akşam 7 olarak çalıştığını, özel günlerde çalışma saatinin daha da uzadığını, ara verilmeksizin çalışıldığını, yıllık izin kullandırılmadığını, ulusal bayram genel tatil ve hafta sonları da çalıştığını, işyerinde ... isimli personelin müvekkile karşı kasıtlı suç işlediğini, davalı işveren hiçbir önlem almadığı gibi müvekkile karakola gidip şikayetçi olduğu takdirde işten çıkartacağını beyan ederek zor durumda bıraktığını, müvekkil işine son verilmeden evvel karakola gidip şikayetçi olmuş ve nihayetinde 17.07.2014 günü iş akdine son verilmiş, davalı işverene 25.08.2014 tarihli ihtarname çekilerek işçilik alacaklarını ödenmesi talep edildiğini, bunun üzerine davalı 2 günlük ücret ve asgari geçim indirimi ve 2 yıllık izin alacağı açıklamasıyla 1084.00 TL banka hesabına yatırdığını, iş bu nedenlerle 100 TL kıdem tazminatı, 100 TL ihbar tazminatı, 100 TL fazla mesai ücreti, 100 TL hafta sonu çalışma ücreti, 100 TL yıllık izin ücreti, 100 TL ulusal bayram çalışma ücreti ve 100 TL sosyal yardıma ilişkin ücret alacaklarının davalı taraftan alınarak tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Açılan davayı kabul etmediklerini, işyerinin sanayi sitesi içinde olduğunu fazla mesai yapılamayacağını, davacının damadı ile müvekkilinin karşılıklı oturduğunu, damadının müvekkil ile konuşmadığını, birkaç kez belediyeye şikayet ettiğini ama bunun davacı ile olan iş ilişkisine müvekkilinin yansıtmadığını, davacının hiçbir sebep yokken garson Mehmet ile tartıştığını, müşterileride rahatsız edecek şekilde huzursuzluk çıkardığını, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, davacıya işçilik alcaklarının ödendiğini belirterek davacının taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece kıdem tazminatının faiz başlangıcı olarak fesih tarihi olan 18.07.2014 tarihi yerine davacının işe başlangıç tarihi olan 28.02.2012 tarihinin yazılması hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “28.02.2012” tarihinin çıkarılarak yerine "18.07.2014" tarihinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1221, Karar No: 2024/1057, Tarih: 22.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1221 E.  ,  2024/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1651 E., 2022/1605 K.

KARAR : Başvurunun yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kabulüne yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ: Avanos Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/39 E., 2021/903 K.

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kabulüne yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Nevşehir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1393 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazda davacı ile davalıların mirasçı olduğunu, dava konusu taşınmaza davacının 750.000,00 TL'den fazla para harcayarak cami yaptırdığını, davalıların Avanos Sulh Hukuk Mahkemesi 2019/355 Esas sayılı dosyasında bahse konu taşınmazda ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını belirterek, cami ve eklentilerinin müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... ve ... cevap dilekçesinde; Avanos Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/355 Esas sayılı dosyasında müzekkereye verilen cevapta dava konusu taşınmazın arsası dışında caminin mülkiyetinin Diyanet İşleri Başkanlığına ait olduğunun bildirildiğini, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, caminin mülkiyeti hususunda bir ihtilaf olmadığını ve davaya Türkiye Diyanet Vakfının da dahil edilmesinin gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... ve ... cevap dilekçesinde; Avanos Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/355 Esas sayılı dosyasında müzekkereye verilen cevapta dava konusu taşınmazın arsası dışında caminin mülkiyetinin Diyanet İşleri Başkanlığına ait olduğunun bildirildiğini, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, caminin mülkiyeti hususunda bir ihtilaf olmadığını ve davaya Türkiye Diyanet Vakfının da dahil edilmesinin gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde; 633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 35 inci maddesine göre “Camii ve mescitler Diyanet İşleri Başkanlığının izni ile ibadete açılır ve başkanlıkça yönetilir, hakiki ve hükmi şahıslar tarafından yapıldığı halde izinli veya izinsiz olarak ibadete açılmış bulunan cami ve mescitlerin yönetimi 3 ay içinde Diyanet İşleri Başkanlığına devredilir” hükmüne göre davanın Diyanet İşleri Başkanlığına ihbarı gerektiğini, davacı derneğin sonradan bağışlar yolu ile arsanın hissedarı olarak mülkiyet edindiğini, müvekkili ve diğer hissedarların rızasını almadan cami inşa edildiğini, niteliği gereğince 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi ve 4721 sayılı Medeni Kanunun 715 inci maddesi uyarınca cami ve ibadethanelerin kamunun ortak kullanılmasına ayrılan kamu mallarından olduğunu, kamu tüzel kişileri veya özel tüzel kişiler adına tespitinin ve tescilin mümkün olmadığını, dolayısıyla gerek rızaen gerekse derdest olan ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle cebren satılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle açılan davanın yasal şartlarının bulunmadığını, davacı derneğin tapu maliki olarak görünmesinin hiçbir hukuki sonucunun bulunmadığını, kamu adına uygun kurumlar (Belediye, Diyanet işleri Başkanlığı vs.) aracılığı ile kamulaştırma yapılarak tapudaki hisseli durumun giderilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazla ilgili derdest ortaklığın giderilmesi davası bulunduğundan bu davanın açılmasında hukuki yarar olduğu, yapılan keşifte dinlenen tanık beyanlarından, dava konusu yapıların davacıya ait olduğu ve masraflarının davacı vakıf tarafından karşılandığı ve Avanos Kaymakamlığı İlçe Müftülüğünden gelen 22.11.2021 tarihli cevaptan dava konusu caminin mülkiyetinin davacı vakfa ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Nevşehir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1393 ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bulunan 245 m2 olan caminin ve 24 m2 olan şadırvanın, davacı Eyüp Ensari Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği tarafından yapıldığının tespitine, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri