muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5604, Karar No: 2014/7447, Tarih: 11.09.2014

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1969 yılında seri usûlde yapılan ilk orman kadastrosu ile 1981 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları yönünden; davacının 206 ada 18 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik yazıldığı iddiasıyla açtığı dava yönünden davanın reddine karar verilip bu kararın davacı tarafça temyizi üzerine dairenin 2009/12856-15749 sayılı red-bozma kararında davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğuna göre, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin 206 ada 9 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun seri usûlde yapıldığı, seri usûlde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanlarının orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılmadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikte taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukukî durumlarının eski tarihli memleket haritası, hava fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir.

Somut olayda, taşınmazın eski tarihli belgelerde orman alanında kaldığı tartışmasızdır. 1958 tarihli hava fotoğraflarından üretilen memleket haritasında ibreli ağaç rumuzlu yeşil renkli orman alanında kaldığı görülmektedir.

Bundan ayrı; taşınmazın büyük bölümünün üzerinde eylemli olarak meşe ağaçları bulunduğu aynı zamanda taşlık ve kayalık bir yapıda bulunduğunun belirlenmesi karşısında zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı da anlaşılmaktadır.

Değinilen yönler gözetilerek davacının 206 ada 9 sayılı parsele yönelik davasının reddine karar verilmesi gerekirken, aksi görüşle kabulü yolunda kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile 206 ada 9 parsele yönelik hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 11/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14544, Karar No: 2008/3802, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14544 E.  ,  2008/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Lalapaşa. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık kooperatif ve üyesi arasında olup, davalı kooperatifin kuruluş amacı da yağlı tohum satışı olduğuna göre, kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11131, Karar No: 2014/2608, Tarih: 03.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/11131 E.  ,  2014/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 7.12.2000 tarihli dilekçesi ile;... Mevkiinde bulunan, Doğusu: ... Yaylası, Batısı: ...Tepesi ve Yel Değirmeni Tepesi, Kuzeyi:...'ın ... Tepesi ve ..., Güneyi: Yel Değirmeni Tepesi ve .. Tarlası ile çevrili yaklaşık 650 dönümlük yerin davacıların murisi ...'dan intikalen gelen özel yaylaları olduğunu, sözkonusu yerin Seyfe Köyünde yapılan kadastro tesbitinde tapulama harici bırakıldığını, davacıların murisi ...'dan kalan bu yerin gerek murisin sağlığında ve gerekse ölümünden sonra mirasçıları tarafından nizasız fasılasız malik sıfatıyla ve yayla olarak kullanıla geldiğini, köyde yapılan kadastro tesbitinden öncede kadastro tesbitinden sonrada 20 yılı aşkın süredir zilyedliklerinin nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla devam ettiğini, sözkonusu yerin müvekkillerinin özel mülkiyetine konu olduğunu, köy tüzel kişiliğinin ve Maliye Hazinesinin bu yerde bir ilgisinin olmadığını ileri sürerek, bu yerin özel yayla olarak davacılar adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Müdahiller, davalı taşınmazın kadim mera olup kendi köylerine ait olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, mera ve yaylakları özel mülkiyete konu olamayacağı ve zilyedlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanununun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu 1980 yılında yapılmış, davalı taşınmaz tesbit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesi gereğince mera ve yaylakların özel mülkiyete konu edilemeyeceği ve zilyedlikle kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 03/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7227, Karar No: 2016/104, Tarih: 19.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7227 E.  ,  2016/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, aylık 2.200 TL olarak ödenen kira parasının 01.05.2013 gününden başlayarak aylık brüt 3.408,33 TL. olarak tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, aylık kira parasının 01.05.2013 gününden itibaren brüt 2.750 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira parasının tespitindeki hesap hatasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının, mülkiyeti davacıya ait .... adresindeki taşınmazda 1984 tarihinden itibaren kiracı olduğunu, kira akdinin 01.05.1998 günü bir yıllık sözlü olarak yenilendiğini, bu tarihten sonraki yıllık artışların Mayıs ayında yapıldığını, ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/636 sayılı dosya ile açılan kira tespit davasında 01.05.2010 gününden başlayan kira dönemi için aylık brüt 2.250 TL olarak karara bağlandığını ve kesinleştiğini, bu karardan sonra kira parasının 01.05.2011 gününden başlayan dönemde endeks uygulaması ile ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/158 sayılı dava ile 01.05.2011 başlayan dönemde 2.457 TL olarak tespitine karar verildiğini, davalının ihtarlara rağmen bu bedel üzerinden yapması gereken ÜFE endeksi oranındaki artışları da yapmadığını, davalının endeks uygulanması suretiyle kira parasının tespiti istenilen dönemde 2.200 TL üzerinden kira bedeli ödediğini belirterek, ÜFE endeks uygulaması ile 01.05.2013 tarihinden itibaren başlayan dönemde aylık kira bedelinin brüt 3,408.33 TL net 2.726,66 TL olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, aylık kira parasının 01.05.2013 gününden itibaren brüt 2.750 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.05.2013 tarihinde başlayan dönem kira parası hesap edilirken bir önceki dönem kirası yani 01.05.2012 tarihinde başlayan dönem kirası halen ödenen kira parası olan 2.200 TL olarak kabul edilerek bu kira bedeli üzerine ÜFE endeksi uygulanarak 01.05.2013 tarihinde başlayan dönem kira parası bulunmuş ise de; Bu hesap hatalıdır. Zira taraflar arasında görülen ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/158 esas sayılı dosyasında 01.05.2011 tarihinden itibaren aylık kiranın brüt 2.457 TL olarak tespitine karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin 13.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/158 esas sayılı davasında 01.05.2011 tarihinden itibaren aylık kiranın brüt 2.457 TL olarak tespitine karar verildiğine göre öncelikle bu miktar üzerine (kesinleşen 2011 yılı kirası) TÜFE oranında artış uygulanarak 01.05.2012 tarihinde başlayan dönem kirası tespit edilip, bulunan 2012 yılı kirası üzerine ÜFE artış oranı uygulanarak dava konusu 01.05.2013 tarihinde başlayan dönem kirasının belirlenmesi gerekirken, hesap sırasında bir önceki yıl olan 2012 yılı kirasının eksik ve hatalı şekilde 2.200 TL olarak esas alınarak 2013 yılı kira parasının da eksik hesaplanması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10164, Karar No: 2018/3186, Tarih: 09.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10164 E.  ,  2018/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Gerekçeli karar başlığına; suç tarihlerinin 27/05/2011, 01/06/2011 ve 17/06/2011 yerine 01/06/2011 olarak eksik yazılması,

2)Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıklardan 27/05/2011, 01/06/2011 ve 17/06/2011 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu,sanıklardan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21003, Karar No: 2016/508, Tarih: 18.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/21003 E.  ,  2016/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanık ... yönünden CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat,

Sanık ... bakımından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 11.05.2011 yerine 2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

11.05.2011 tarihinde katılanın, ... Hastanesi acil servisine şiddetli kasık ve karın ağrısı şikayeti nedeniyle başvurması üzerine acil servis tarafından hastanede kadın doğum uzmanı olarak görev yapan sanık ...'e gönderildiği, sanık doktorun primer dismenore (şiddetli adet sancısı) tanısı koyduğu ve kas içerisinden dicloron ampul ve buscopan ampulu acil serviste yapılmak üzere reçete ettiği, sonraki günler için ağız yoluyla kullanmak üzere ilaç reçete ettiği, katılanın iğneleri vurdurmak üzere acil servise tekerlekli sandalye ile indiği, acil serviste hemşire olarak görev yapmakta olan sanık ...'ın katılanla ilgilendiği, reçete edilen buscopan ampulun stokta olmaması sebebiyle eşdeğerde olan Molit ampulu vuracaklarını belirterek ağrısı ve sancısı bulunan katılanı sedyeye alarak ampullerden birini önce sağ kalçaya enjekte ettiği, sonrasında sol kalçaya diğer ampulu enjekte ettiği, katılanın sol kalçasına iğne enjekte edilirken şiddetli ağrı duyduğunu belirttiği, enjeksiyondan sonra katılanın şiddetli ağrı ile birlikte ayağının üstüne basamadığı, ertesi gün yeniden aynı hastaneye müracaat edildiğinde düşük ayak tanısı konulması sebebiyle katılanın özel doktoruna müracaat ederek tetkiklerini yaptırdığı, medical park hastanesinde fizik tedavi olduğu, memorial hastanesinde ise katılana sol siyatik sinir dekompresyonu ameliyatı yapıldığı, mahkemece hükme esas alınan 30.03.2012 tarihli 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda, enjeksiyon sonrası gelişen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ancak tıbbi belgelerde enjeksiyonun yanlış uygulandığına dair bir kayıt bulunmadığı, enjeksiyonun doğru bölgeye uygulanması durumlarında da ödem, hematom, ilacın difüzyon yoluyla sinire toksit etkisi, vücut yapısı siyatik sinirin anotomik lokalizasyon farkı gibi nedenlerle nöropatinin gelişebileceği, nöropatinin enjeksiyon uygulamalarının beklenebilir komplikasyonu olarak değerlendirildiği, katılanın duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı olayda;

1- Sanık ... bakımından verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

1- Sanık ... bakımından verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda sanık ... hakkında yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin adli tıp raporunun yetersiz olması sebebiyle beyin ve sinir cerrahının da bulunacağı üniversitelerden oluşturulacak bir heyetten yeniden rapor alınması gerektiğine, eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... bakımından verilen beraat hükmünün incelenmesine gelince;

Meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığına dair yeterli delil ve emare bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddeleri uyarınca BERAATİNE” ibarelerinin “sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5944, Karar No: 2012/2300, Tarih: 29.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5944 E.  ,  2012/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine, ..., DSİ Elazığ Bölge Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Çelikhan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.05.2011 gün ve 63/25 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 171 ada 13 parselin kazandırıcı zamanaşımı yoluyla tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve DSİ Genel Müdürlüğünü temsilen aynı vekil, davanın reddine karar verilmesini, diğer davalı ... vekili ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Hazine aleyhine açılan davanın tapuya tescil tarihine kadar davacı lehine 20 yıla ulaşan zilyetlik oluşmadığı, davalılardan ... ile DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise husumet yokluğu gerekçeleriyle reddine, davalılar ... ile DSİ lehine ayrı ayrı 1.100’er TL , davalı ... lehine ise 1.200 TL avukatlık ücretinin taktirine karar verilmiştir. Hükmün esası ve avukatlık ücretine ilişkin bölümleri davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; kadastro çalışmasında, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmemiş olsa da tespit dışı bırakılması bir kadastro işlemi niteliğindedir. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için, taşınmazın nitelik itibariyle kazanmaya elverişli yerlerden olması ve zilyetlik koşullarının gerçekleşmiş bulunması gerekir. Kadastro çalışması sırasında, taşınmaz hakkında mülkiyet iddiasında bulunan kişi ya da kişilerin Kadastro Kanunu’nun 7/4.maddesi uyarınca, kadastro komisyonuna itiraz etme hakkı bulunmaktadır. Tescili istenen taşınmazın paftasının düzenlendiği sırada kadastro ekibine itiraz edilmiş olsaydı, anılan kanun maddesi gereğince kadastro ekibince böyle yerler hakkında tutanak düzenlemesi gerekirdi. Kural olarak, itiraza konu edilmeyen ve tespit dışı bırakılan bir yerin kadastro paftasının düzenlendiği tarihte kimsenin zilyetliği ve tasarrufu altında olmadığının kabulü gerekir. Bu nedenle, tespit dışı bırakıldığı tarihte, zilyetlik süresi kesintiye uğrar, tespit sonrası zilyetlik ise en erken taşınmazın tespit dışı bırakıldığı tarihte başlar. Bu durumda, mülkiyetin kazanılabilmesi için de, tespit dışı bırakıldığı tarihten itibaren en az 20 yıllık sürenin geçmesi gerekir.

Dava konusu 171 ada 13 parsel 18.10.1989 tarihinde yapılan kadastroda tespit dışı bırakılmış olup, idari yoldan 30.6.2006 tarihinde Hazine adına tapu siciline tescil edilmiştir. Çekişme konusu taşınmazın tespit dışı bırakıldığı tarihten Hazine adına idari yoldan tescil edildiği tarihe kadar kazanmaya yeterli 20 yıllık zilyetlik süresi dolmamıştır. Tapu siciline tescil edildikten sonra geçen zilyetlik süresinin ise mülkiyetin kazanılması bakımından hukuki değeri bulunmamaktadır. Davanın reddine ilişkin kararda usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden hükmün esasına ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davacının avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazına gelince; dosya içeriğine göre Avukat Fulya Işıl Karcı aynı anda hem davalı ... hem de davalı DSİ Genel Müdürlüğünün vekili sıfatıyla yargılama oturumlarına katılmış ve davaya cevap vermiştir. Davalılar Hazine ve DSİ, aynı davada tek avukat ile temsil edildiğinden, tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yanlışa düşülerek davalılar Hazine ve DSİ için ayrı ayrı avukatlık ücretlerine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacının avukatlık parasına yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14570, Karar No: 2012/18897, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14570 E.  ,  2012/18897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen 03.06.2010 tarihli ilk hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2010/12165 E- 2011/5758 K. sayılı 28.04.2011 tarihli kararı ile davacı yararına bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında " Davacının talebi devir bedelinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davalı tarafından ibraz edilen 23.07.2006 tarihli protokolde devir bedelinin 145.000,00 TL olduğu, 300,00 TL kaparo ödemesi yazılı olup davacı vekili, 23.05.2007 tarihli celsede bu protokole bir diyeceği olmadığını belirtmiştir. Bu durumda devir bedelinin KDV dahil 145.000,00 TL olduğunun kabulü gerekir ki mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Uyuşmazlık devir bedelinden bakiye alacağın tahsili istemine ilişkin olduğundan davalının devir bedeli karşılığı ödediği miktar düşüldükten sonra, kalan kısma hükmedilmesi gerekirken dava konusu edilmeyen ve devir bedelinin dışında kalan (kontör görüşmeleri vs.gibi) kalemlere yönelik ödemeler de dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. "denilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının 5.830,00 TL üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmemiştir. Zira Dairemizin bozma ilamında aynen;

" Uyuşmazlık devir bedelinden bakiye alacağın tahsili istemine ilişkin olduğundan davalının devir bedeli karşılığı ödediği miktar düşüldükten sonra, kalan kısma hükmedilmesi gerekirken dava konusu edilmeyen ve devir bedelinin dışında kalan (kontör görüşmeleri vs.gibi) kalemlere yönelik ödemeler de dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. " denilmiştir.

Bu durumda mahkemece, devir bedeli olarak belirlenen 145.000,00 TL miktardan davalının devir bedeli olarak ödediği 110.800,00 TL nin mahsubu ile bakiye miktara hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, devir bedeli olarak belirlenen 145.000,00 TL miktardan davalının devir bedeli olarak ödediği 110.800,00 TL nin mahsubu ile bakiye miktara hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan (1) nolu bend uyarınca davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.