muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/732, Karar No: 2023/2153, Tarih: 31.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının alacaklarının aynı mahkemenin 2015/792 esas ve 2016/80 karar sayılı dosyası ile sabit hale geldiği ve hesap bilirkişinin 23/09/2018 havale tarihli raporunda da davacının 3.499,759,34 TL alacağı bulunduğu, Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde ıslah ile artırılan tutar olan 3.300,438,16 TL nin tenzilatı ile kalan 199,321,38TL olarak hesaplandığı hususunda rapor verdiği, bu nedenle davacının davalıdan 199,321,38TL alacağının olduğu, davanın eserdeki kusurdan değil eserin bedelinin ödenmemesinden dolayı açıldığı ve 16/12/2009 tarihli yapım işi sözleşmesi de nazara alındığında TBK M.478'de bulunan 5 yıllık zamanaşımı süresinin bu davada uygulanamayacağı, somut uyuşmazlıkta zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu ve işin yapımı ve sözleşme tarihi de nazara alındığında 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı kanaati ile açılan davanın kabulüne, 199.321,38TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının alacak taleplerini ilk davaya hasrettiğinden ek dava açamayacağını, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı ile yapılan sözleşmenin feshedilerek kalan işlerin ikmali için yeniden ihaleye çıkıldığını, ikmal inşaat ihale evraklarına göre yeniden değerlendirme yapılması talebinin karşılıksız bırakıldığını, davacı tarafından yapılmayan işlerin bilirkişi raporuna dahil edildiğini, iş eksilişleri ve eksik işlerin dikkate alınmadığını, takas ve mahsup taleplerinin de dikkate alınmadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle Yargıtay 15. HD. 2020/3017 esas 2021/2850 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresinin kural olarak 5 yıl olduğu ve bu sürenin teslim veya fesihten başlatılması gerektiği, somut olayda; fesih tarihinin 16/04/2013 olup, bundan itibaren dava tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, verilen kararın istinaf sebeplerini karşılamadığı, eksik işlerin yapılmış gibi, projede bulunanların da ilave imalat gibi hesaplamaya dahil edildiği, iş eksilişlerinin dikkate alınmadığını, davacının alacak taleplerini ilk davaya hasrettiğinden ek dava açamayacağını, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı ile yapılan sözleşmenin feshedilerek kalan işlerin ikmali için yeniden ihaleye çıkıldığını, ikmal inşaat ihale evraklarına göre yeniden değerlendirme yapılması talebinin karşılıksız bırakıldığını, takas ve mahsup taleplerinin de dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

2. 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1)İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir."

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir."

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 sayılı Kanunun 353 ncü maddesine göre bölge adliye mahkemesi davanın esası ile ilgili olarak üç türlü karar verebilir. Bunlardan ilki, başvurunun esastan reddi; ikincisi yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında; üçüncüsü ise yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında karar vermektir. Kanun hükmü, başvurunun esastan reddi ile aynı anda yeniden esas hakkında veya düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına imkân tanımamaktadır. Diğer taraftan 6100 sayılı Kanunun "İncelemenin kapsamı" başlıklı 355 nci maddesine göre bölge adliye mahkemesi, istinaf sebepleri ile bağlı ise de kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu re'sen gözetebilir. Ancak anılan düzenleme tamamen incelemenin kapsamına ilişkin olup bölge adliye mahkemelerince 353 üncü madde gereğince kurulacak hükmün şekline etkili değildir. Bu bakımdan bölge adliye mahkemesince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzenine aykırılık hâlleri bakımından ayrım yapılarak Kanun'da yer verilmeyen şekilde hüküm kurulması mümkün değildir. Kaldı ki kamu düzenine aykırılık bakımından bir inceleme yapılabilmesi de istinaf başvurusunun kabulüne bağlıdır. Örneğin 6100 sayılı Kanunun "Ön inceleme" başlıklı 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde "başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin gösterilmemesi" hâline yer verilmiştir. Bu hâlde bölge adliye mahkemesince 353 ncü madde gereğince sadece kamu düzenine aykırılık bağlamında inceleme yapıldıktan sonra yine başvurunun esastan reddine veya kabulüne karar verilerek hüküm kurulmaktadır.

3.Belirtilen sebeplerle taraflardan birinin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepler ve kamu düzenine aykırılık bakımından yapılacak incelemenin sonucunda, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını yahut düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını gerektiren bir hâl tespit edildiği takdirde artık istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilemez.

3.Belirtilen sebeplerle taraflardan birinin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepler ve kamu düzenine aykırılık bakımından yapılacak incelemenin sonucunda, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını yahut düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını gerektiren bir hâl tespit edildiği takdirde artık istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilemez.

4.Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince; davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde, ilk derece mahkemesinin gerekçesinden farklı olarak eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresinin kural olarak 5 yıl olduğu ve bu sürenin teslim veya fesihten başlatılması gerektiği, somut olayda; fesih tarihinin 16/04/2013 olup, bundan itibaren dava tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Kanunun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda belirtildiği üzere 6100 sayılı Kanunun 353/1-b-2 maddesi gereği, kararın gerekçesinde hata edilmiş ise istinaf başvurusunun kabulü ve yerel mahkeme kararının kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin gerekçesinin değiştirilerek hüküm kurulması yukarıda açıklanan Kanun hükümlerine açıkça aykırı olup karar bu yönüyle hatalı olmuştur. Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23233, Karar No: 2012/7433, Tarih: 12.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23233 E.  ,  2012/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tosya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mersin 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/11574 Esas sayılı dosyası ile yapılan takipte, borçluya ait 784 ada, 18 parsel sayılı taşınmaz, 17.06.2011 tarihinde yapılan 2. artırma sonucunda 73.110,00 TL bedelle alacaklıya ihale edilmiştir. Üçüncü kişi mahkemeye  başvurusunda; Tosya İcra Müdürlüğü’nün 2011/503 Esas sayılı dosyası nedeniyle borçludan  alacaklı olduğunu, takibin kesinleştiğini, alacağının teminat tutarından fazla olması nedeniyle teminat yatırmadan ihaleye katılmak istediğini, ancak icra müdürlüğünce  ihaleye katılmasına izin verilmediğini  beyan ederek, ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece başvurunun kabulü ile ihalenin feshine  karar verilmiştir.

İİK.'nun 124/3. maddesine göre; “Artırmaya iştirak edeceklerin taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır”.

Haciz koydurmuş alacaklı yalnız bir kişi ise ve alacağı taşınmazın muhammen bedelinin yüzde yirmisi kadar veya ondan fazla ise, alacaklı, artırmaya katılabilmek için teminat göstermekle yükümlü değildir. Haciz koydurmuş olan alacaklılar birden fazla ise, o zaman bir haciz alacaklısının teminat göstermekten muaf tutulabilmesi için, satış sonucunda hissesine düşmesi tahmin olunan payın muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılaması şartı aranır.

Somut olayda; taşınmaza 174.015,90 TL kıymet takdir edildiği, Mersin 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/11574 Esas sayılı dosyasına celp edilen önceki tarihli hacizlere ilişkin alacak toplamı dikkate alındığında, satış sonucunda şikayetçinin hissesine düşmesi tahmin edilen payın, muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılamadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, şikayetin reddi gerekirken kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25876, Karar No: 2019/10910, Tarih: 06.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25876 E.  ,  2019/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 50 nolu taşınmaza hissesi oranında malik olduğunu, bu taşınmazı 2007 yılında kapama kayısı bahçesi yaptığını, kayısı fidanlarını sertifikalı fidan üreten davalıdan aldığını, alınan 250 adet ... kayısı fidanının 125 adetinin zerdali denen ve kurutmalık olmayan aşısız kayısı olduğunu, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’ne müracaat ederek tespit isteminde bulunduğunu, 2013/56 D.İş dosyasında yapılan keşif neticesinde aldırılan bilirkişi raporu sonucuna göre 16.472,50 TL maddi zararının olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 17.052,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının davalı firmadan aldığı fidanların ürün çeşidinin farklı olduğu, aslında ... çeşidi kayısı olması gerekirken, farklı çeşit kayısı olduğu gerekçesi ile uğradığı zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde 2013/56 D. iş tespit dosyasında aldırılan raporda fidanların 6 yaşında olduğu, 125 adedinin ... cinsi kayısı ve kalan 125 adedinin zerdali denen kurutmalık olmayan kayısı cinsi olduğu belirtilmiş, yine dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporunda da dava tarihinde 7 yaşında olan kayısı fidanlarından 125 adedinin cinsinin ... cinsi olmadığı tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu konuda Tohumculuk Kanunu'nun kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 Sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir.

O halde, mahkemece, ilgili madde hükmü değerlendirilerek davacının satın aldığı fidanların özelliklerini anlayabileceği yılın belirlenmesi ve en geç fidanların çeşidinin anlaşılabileceği ilk meyve verme tarihinden itibaren 6 ay içinde ve herhalde zararın meydana gelmesi tarihinden itibaren iki yıl içinde eldeki davasını açması gerektiği anlaşılmaktadır. Yasa hükmünde bahsedilen süre, hak düşürücü nitelikte taraflar ileri sürmese bile resen nazara alınıp uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açılıp açılmadığı anlaşılmamakla bu konuda bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık rapor aldırılarak usulüne uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6111, Karar No: 2024/1927, Tarih: 21.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6111 E.  ,  2024/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/483 Karar sayılı hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/15657 Esas, 2020/19908 Karar sayılı ilâmı ile mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı ve 87

nci maddelerindeki ölçütlere göre en yakın adli tıp şube müdürlüğünden rapor aldırılmadan yetersiz raporun hükme esas alınması, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2021/152 Esas, 2023/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; ihbara konu ilamın kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle hükmün açıklanmasına esas alınamayacağına, sanığın kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesine engel olmadığından hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın arkadaşları ile alkol aldığı sırada mağdurun yanlarına geldiği, aralarında çıkan tartışma sonrası sanığın, mağdura kafa atarak burnundan yaraladığı, mağdurun burnunda kemik kırığına neden olan yaralanmasının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın arkadaşları ile alkol aldığı sırada mağdurun yanlarına geldiği, aralarında çıkan tartışma sonrası sanığın, mağdura kafa atarak burnundan yaraladığı, mağdurun burnunda kemik kırığına neden olan yaralanmasının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.03.2023 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on birinci fıkrasında "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması hâlinde, mahkeme hükmü açıklar." hükmüne yer verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği suçun kasten yaralama suçu olduğu, bu suç nedeniyle 1.000 TL adli para cezasına mahkûmiyetine kararı verildiği, hükmün kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on birinci fıkrasında belirtildiği üzere hükmün açıklanması için sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmesinin yeterli olduğu,

verilen cezanın niteliğinin önem arzetmediği anlaşıldığından ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2016 tarihli ve 2015/1332 Esas, 2016/179 Karar sayılı ilamının hükmün açıklanmasına esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on birinci fıkrasının ikinci cümlesinden anlaşıldığı üzere seçenek yaptırımlara çevrilmesinin kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2021/152 Esas, 2023/463 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.