muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8876, Karar No: 2016/12709, Tarih: 07.06.2016

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup iş yeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren devir aldığı dönem ile kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının davalı asıl işveren ..de iş üstlenen alt işveren ....de çalışırken 01.09.2013 tarihinde işten çıkışının verildiği ve aynı gün aynı asıl işverenden iş üstlendiği anlaşılan 1490055 sicil numaralı....ünvanlı iş yerinde işe girişinin yapılıp çalışmasını sürdürdüğü, ihale süresinin bitimi davacının işten çıkışının bildirildiği 01.09.2013 tarihinde ihale bitimini takiben fesih olgusunun gerçekleştirilmediği, bu durumda asıl işveren nezdinde çalışmasını sürdüren davacının feshe bağlı alacak taleplerinin reddi gerektiği, bu konuda aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ........ sayılı dosyalarda devir olgusuna değer verilerek feshe bağlı kıdem tazminatının reddine dair verilen kararların onandığı birlikte değerlendirildiğinde davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının kıdem tazminatı alacağının hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/3290, Karar No: 2012/3797, Tarih: 27.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/3290 E.  ,  2012/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki sanık ...'ın, müşteki sanık ...'e hitaben "...senin gittiğin yerde benim biraderlerim var, ağzını burnunu kıracaklar, sen göreceksin bak... " şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı TCY'nın yasanın 106/1-l.cümlesindeki tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan şikayet yokluğu nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8623, Karar No: 2013/11781, Tarih: 24.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8623 E.  ,  2013/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın tohum satışından kaynaklanmasına, davalının tacir olmamasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/803, Karar No: 2006/808, Tarih: 20.12.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-803 E.  ,  2006/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2006

Taraflar arasındaki “kıdem ve ihbar tazminatı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beyoğlu İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.03.2004 gün ve 2003/302-2004/170 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 21.02.2005 gün ve 2004/16476-2005/5572 sayılı ilamı ile; (......Davacının hizmet aktı 27-30.1.2003 tarihlerinde devamsızlık yapması sebebiyle 1475 Sayılı Yasanın 17/2-f maddesi gereğince davalı tarafından feshedilmiştir.

Davalı ibraz ettiği tutanaklar ve dinlettiği tanıklarla davacının devamsızlığını kanıtlamıştır. Davacı devamsızlık yapılan tarihlerde işe devam ettiğini veya mazeretli olduğunu ileri sürüp bu konuda delil ibraz etmemiştir. Buna rağmen mahkemenin davacıdan duyumlarını intikal ettiren davacı tanıklarının beyanlarına itibar ederek ve varsayımla davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.12.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35945, Karar No: 2015/19981, Tarih: 15.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/35945 E.  ,  2015/19981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/12441

MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/467 (E) ve 2013/797 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ederek kamera kaydındaki şahıslardan birisinin kendisinin olmadığını beyan ettiği, 11.09.2012 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, kamera kaydındaki kırmızı giyimli şahsın sanık olduğuna dair teşhisin, polis merkezi amirliğinde bulunan ve ismini vermek istemeyen bayan bir şahıs tarafından yapıldığı, olay anını gösterir kamera görüntüleri üzerinde görüntü iyileştirmesi çalışması yaptırılıp herhangi bir surette bilirkişi incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilmesi, ayrıca dosya kapsamında bulunduğu anlaşılan güvenlik kamerası görüntülerinin iyileştirmesinin yapılması, bu görüntülerin incelenerek görüntülerdeki şahısların sanıklar olup olmadığı hususunda kriminal laboratuarı yahut adli tıp kurumuna rapor tanzim ettirilmesi; yine suça sürüklenen çocuk Ç.. Ç.. hakkında dava açılıp açılmadığı hususunun araştırılıp, açılmış ise dava dosyasının getirtilip incelenmesi, delil olabilecek belgelerin onaylı örneklerinin alınıp dosya içine konulması ve Ç.. Ç..’nin tanık sıfatıyla beyanının alınması ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. A..’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/195, Karar No: 2016/1238, Tarih: 08.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/195 E.  ,  2016/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2015 gün ve 2015/901 E. 2015/1054 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/7771, Karar No: 2019/6309, Tarih: 05.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7771 E.  ,  2019/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dâvacı Tasfiye Halinde ... Ticaret Koll.şti. ile dâvâlı ... aralarındaki uyarlama dâvasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15/04/2015 günlü ve 2012/1347 E. - 2015/505 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen, 24.04.2018 günlü ve 2018/2141 E. - 2018/4334 K. sayılı ilâma karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında 03.10.2001 başlangıç ve 31.12.2004 bitiş tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmede kira bedelinin ay sonunda KDV dahil 4000Litre motorin bedeli karşılığı olarak belirlendiğini, kira bedelinin emsal kira bedelleri karşısında çok düşük kaldığını belirterek yeni dönem olan 19.12.2012 tarihinden itibaren KDV dahil ay sonunda 6000Litre motorin bedeli olarak tespitini istemiştir.

Davalı, dava konusu kiralananın akaryakıt istasyonu olduğunu ve niteliği itibariyle hasılat kirası hükümlerine tabi olması sebebiyle kira bedelinin tespiti davası açılamayacağını, kira bedelinin motorin fiyatına endeksli olduğunu akaryakıt fiyatlarındaki artışa bağlı olarak her ay artırılarak ödendiğini, sözleşmede artış şartı olmadığından kira bedelinin tespitine ilişkin dönemin de doğru olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu olan 03.10.2001 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca 4000 Litre olarak belirlenen kira bedelinin 01.01.2013 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin 4327 Litre motorin bedeline uyarlanmasına karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı mirasçıları tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 24.04.2018 günlü ve 2018/2141 - 2018/4334 esas-karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davalılar karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 03.10.2001 başlangıç ve 31.12.2004 bitiş tarihli kira sözleşmesi bulunduğu hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan "çalışır durumda akaryakıt istasyonu" olarak belirtilmiş, KDV dahil ay sonunda motorin satış fiyatı üzerinden 4000 litre yakıt bedeli aylık kira bedeli olarak kararlaştırılmış ve demirbaşları ile kiraya verilmiştir. Taraflar arasında görülen aynı kira sözleşmesinden kaynaklı ve taşınmazın tahliyesine ilişkin davada davanın reddine dair kararın temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.09.2008 tarihli ve 2008/8024 -2008/10005 esas-karar sayılı ilamı ile dava konusu kira sözleşmesinin 818 Sayılı Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu belirlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın hasılat kirası hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, kira parası, Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesinde yer alan, kira akdinin esaslı unsurlarındandır. Yine, kiralanan taşınmazın, niteliği itibarı ile çatılı (musakkaf) bulunması durumunda asıl olan, kira müddetinin sonunda da kira akdinin devam etmesidir. Ancak, kira parasına ilişkin olarak, tarafların ihtilafa düşmeleri halinde sözleşmede doğan bu boşluk, 18/11/1964 tarih 2/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca hakim tarafından doldurulur. Türk Borçlar Kanunu Genel Hükümlere ve Ürün Kirasına tabi olan yerlerde ise akit kural olarak sözleşmede öngörülen süre hitamında sona erer ve mecurun kira parası hakkında taraflar arasında anlaşmazlık bulunması durumunda kira akdinin asli unsurlarından olan kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından söz etme olanağı yoktur. Somut olayda; Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.09.2008 tarihli ve 2008/8024 -2008/10005 esas-karar sayılı ilamı ile dava konusu kira sözleşmesinin 818 Sayılı Borçlar Kanununun 270 (TBK'nun 357.) ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat/ürün kirası hükümlerine tabi olduğu belirlenmiştir. Bu durumda ortada devam ettiğinden söz edilebilecek bir kira akdi bulunmadığına göre ürün kirasına tabi olan kiralananlara yönelik kira tespiti ve uyarlama da talep edilemez. Uyuşmazlığa konu olan kiralanan Türk Borçlar Kanunu'nun ürün kirası hükümlerine tabi bir taşınmaz kirası olup konut ve çatılı işyeri kiralarına uygulanan TBK.nun 339. 344. maddesi ve devamı maddeleri hükümlerinden faydalanamaz. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verildiği bu seferki incelemeden anlaşılmakla bozma ilamının kaldırılarak, hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin24.04.2018 günlü ve 2018/2141 - 2018/4334 esas-karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 05.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19152, Karar No: 2015/36297, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19152 E.  ,  2015/36297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/69075

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2011

NUMARASI : 2011/226 (E) ve 2011/284 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar H.. S.. ve A.. S..'ye yükletilen yaralama suçlarına ilişkin, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca sanıklar sanık H.. S.. müdafi ve Katılan-sanık A.. S..'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Sanık H.. S..'ye yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına, sanık H.. S..'ye yükletilen tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına, sanık A.. S..'ye yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına ve sanıklar H.. S.. ve İ.. S..'ye yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik, katılan-sanık H.. S.. müdafi ve katılan-sanık A.. S..'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9613, Karar No: 2019/16136, Tarih: 17.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9613 E.  ,  2019/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterleri ile Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre mağdurdaki yaralanmanın yüzde sabit iz veya yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olup olmadığı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerektiği, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna ve yüzün sürekli değişikliği niteliğinde bulunduğuna dair Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Plastik Cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 19.08.2015 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayenesi sonucu ve mağdurda tespit edilen bulgulara yer verilmeden düzenlendiği, bu haliyle rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yaralanmasının yüzde sabit iz veya yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olup olmadığı yönünde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/2-d maddeleri gereğince hükmolunan 6 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken ''5 yıl 22 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''4 yıl 12 ay 22 gün'' hapis cezasına, ardından buna bağlı olarak TCK'nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken, ''4 yıl 2 ay 18 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''3 yıl 14 ay 18 gün'' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2089, Karar No: 2012/1252, Tarih: 02.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2089 E.  ,  2012/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın katılana ait kazıkları sökmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği, sanık, katılan ve tanık beyanları ile 12.07.2008 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3936, Karar No: 2006/6640, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3936 E.  ,  2006/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ile davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 1198 ada 25 parsel sayılı 107.375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kayalık niteliği ile ve 775 sayılı yasa gereğince davalı...Belediyesi adına tesbit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı...Çimento Sanayi A.Ş imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu taşınmazın 13.3.1997 tarih ve 1997/7 nolu İl İdare Kurulu Kararı ve bu karara ekli kroki doğrultusunda imar planında ağaçlandırma alanı olarak geçen yerin davalı Büyükşehir Belediyesi adına kalan yerlerin ise davalı Şehitkamil Belediyesi adına tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazda hakim olan unsurun taşlık ve kayalık olduğunun ziraatçi bilirkişi raporunda açıkça vurgulanmasına, bu durumda davacı şirketin imar ve ihya iddiasına değer verme olanağı bulunmadığına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı...Çimento Sanayi A.Ş'nin tüm Hazinenin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.REDDİNE,

Ancak,3402 Sayılı Kadastro Yasasının 32/son maddesi uyarınca taşınmazın...Büyükşehir Belediyesi ile Şehitkamil Belediyesi adına tesçiline karar verilen bölümlerinin taşınmaz içerisindeki konum ve miktarlarını gösterir harita düzenlettirilerek ona göre bir karar vermek gerekirken bu yönlerin gözardı edilerek yazılı olduğu üzere infazda duraksama yaratacak biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Hazinenin temyiz itirazı bu yönden yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 13.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.