muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10909, Karar No: 2013/7717, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/10909 E.  ,  2013/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdurlar ..., ... ve...'ıyaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK’nin 231/12 maddesinde “itiraz” olduğunun belirtilmesi ve , 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesinde kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair düzenleme nedeniyle sanık müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanığın mağdur ...'yi yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa verilen cezanın miktarına göre müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mağduru silahtan sayılan tabanca ile hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddeleri gereğince tayin olunacak temel cezanın 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2) Kabule göre de, aynı eylem nedeniyle mağdurda hem kemik kırığı, hem de hayati tehlike meydana gelmiş olmakla, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi uyarınca daha ağır neticesi olan, 5237 sayılı TCK'nin 87/1. maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Olay tarihinde sanığın kardeşi ve arkadaşları ile birlikte suça konu yere gittikleri kız arkadaşlarına laf atılması yüzünden çıkan tartışmada mağdur sanık ...'nin sanığın arkadaşı mağdur ...'a ... atması, mağdur ...'i bıçakla yaralaması üzerine sanığın arkadaşlarını ve kardeşini olay yerinden kurtarmak için silahla ateş ederek mağduru yaraladığı anlaşılmasına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3116, Karar No: 2020/4382, Tarih: 14.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3116 E.  ,  2020/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I-Sanık ... hakkındaki karara yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın incelenmeksizin İADESİ,

II-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık ...'ın savunmalarında suça konu çeki ...'e kendisinin vermediğini savunması, 04.04.2014 tarihli kriminal raporda, çekin ön yüzündeki tanzim yazı ve rakamları ile arka yüzündeki birinci ciranta yazısının sanık ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, çekin ön yüzünde atılı bulunan keşideci imzası ile çekin arka yüzündeki ciranta imzasının da sanık ...'ın elinden çıktığını gösterir nitelikte ve yeterlikte uygun grafolojik bulgular tespit edilemediğinin anlaşılması, suça konu çekte sanık adına bir ciro da bulunmaması karşısında; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine ilişkin olarak dosya kapsamında cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve kesin bir delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/985, Karar No: 2014/8947, Tarih: 12.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/985 E.  ,  2014/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2012 tarih ve 2010/196-2012/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından bu yana kesintisiz şekilde kullandığı S..., ...S... ve ...S... XL ibarelerini içeren markaların sahibi olduğunu ve büyük yatırımlar sonucunda “S...” ibareli markalarını tanınmış marka haline geldiğini, davalı şirketin “...!” ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı ...'ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine itiraz ettiklerini, ancak itirazlarının YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun müvekkili tanınmış markaları ile gerek yazılış, gerek telaffuz ve gerekse harf adedi ve sıralanışı bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu ve iltibas yarattığını, tescil istenen sınıfların da aynı olduğunu, davalının “...!” işaretini marka olarak tescil ettirmek istemesinin kötü niyete dayandığını ileri sürerek ... YİDK’nın 2010-M-3400 sayılı kararının iptaline, başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu ... YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu ... YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvurunun emtia listesindeki malların tamamının davacının markasının emtia listesindeki mallar ile aynı veya aynı tür olduğu, davacının 2003/16435 sayılı markasının münhasıran "S..." ibaresinden oluştuğu dolayısıyla esaslı unsurunun S... kelimesi olduğu, "...S..." ibareli markasında iki kelimeden birinin diğerine göre ön plana çıkarılmadığı, esaslı unsurun bu iki kelimenin bütünü, yani ...S... ibaresi olduğu, davacının diğer markalarında da "S..." kelimesinin esaslı unsur olarak kullanıldığı, “S...” ibaresinin İngiltere’nin başkenti Londra’da Asya ve Akdenizli göçmenlerin ve onların kültürünün yaşadığı eğlence merkezi olarak da bilinen bir semt adı olduğu, bununla beraber ülkemiz ortalama gıda alıcılarının büyük bir kısmının kelimenin bu anlamını bildiğinin kabulünün mümkün olmadığı, dava konusu başvurunun ise "...!" ibaresinden oluştuğu, “...” ibaresinin Türkçe’de “daha neler” anlamında bir ünlem olduğu, anılan farklar nedeniyle işaretler aynı olmadığı gibi, bütün olarak ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlikten de söz edilemeyeceği, öte yandan davacı markalarında münhasır veya esas unsur olarak yer alan “s...” ibaresi ile dava konusu başvurunun esaslı unsuru olan “...!” ibarelerinde “o”, “h” ve “o” harflerinin ortak olduğu ancak davacı markalarının esaslı unsurunun “s” harfi ile başladığı; esasen soldan sağa doğru okunup algılanan kelimelerde ilk hece ve harfin vurguyu üzerinde taşıması nedeniyle önem arz ettiği, bu nedenle, anlam farklılığı yanında karşılaştırılan esaslı unsurların yazılışları ve görünümleri itibariyle de farklı oldukları, davacı markalarının tanınmışlığına dair itiraz sürecinde delil sunulmadığı gibi yargılama aşamasında sunulan delillerin de, davacının "S..." ibareli markasının kullanım yoğunluğu ve yaygınlığı ciro, reklam ve tanıtıma ayrılan süre, ihlale maruz kalma sıklığı gibi tüm kıstaslar itibariyle KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmışlığının kanıtlanamadığı, sonrada kazanılmış yüksek bir ayırt ediciliğinin varlığından da söz edilemeyeceği, dolayısıyla taraf markaları arasında KHK md. 8/1-b anlamında iltibas tehlikesinin söz konusu olmadığı, başvurunun kötü niyetle yapıldığına dair hiç bir kanıt ve verinin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17180, Karar No: 2012/36696, Tarih: 06.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17180 E.  ,  2012/36696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Katılan sanık hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı Yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak sanık ... müdafii ile katılan sanıklar... ve ... müdafinin temyiz taleplerinin reddine,

2) Sanıklar... ve ...hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın maddi zararının tespiti ile sonrasında bu zararın giderilip giderilmeyeceğinin sanıklardan sorulması gerekmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan ... beyanı ve tanık anlatımlarına göre katılanın burnunda meydana gelen kemik kırığının sanık ...'ın tahta sopa ile vurması sonucu meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın basit yaralama yerine kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Çocuk sanık ... hakkında verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/3 maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ...'ün eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğine dair katılan ve tanık anlatımları, doktor raporu karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ve ...müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4588, Karar No: 2018/7704, Tarih: 12.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/4588 E.  ,  2018/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'nin ... Vergi Dairesi'nin mükellefi olduğunu, davalının 2011-2012-2013 yıllarına ait 173.256,03 TL vergi borcu bulunduğunu, yapılan malvarlığı araştırmasında borçluya ait herhangi bir menkul ya da gayrimenkulüne rastlanmadığını, davalının adına kayıtlı bulunan ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 8307 ada, 4 parsel numarada kayıtlı meskeni 05/04/2013 tarihinde eşi ...'ye sattığını, yapılan bu satışın muvazaalı olduğunu, 6183 Sayılı Kanunun 30. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın devrine ilişkin 05/04/2013 tarihli tasarrufun iptaline karar verilmesini dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddialarının yasal dayanağı ve gerçekliğinin bulunmadığını, davalıların ... 4. Aile Mahkemesinin 2013/207 sayılı dosyası ile boşandıklarını, bu ilam uyarınca ... adına kayıtlı taşınmazın maddi tazminat karşılığı olarak eşine devredildiğini, bu durumda söz konusu devrin kasıtlı bir sebeple yapılmadığının ortada olduğunu, olayda tamamen üçüncü kişi konumunda olan müvekkili Mukaddes'e husumet yöneltilmesinin yasal ve hukuki bir dayanağının bulunmadığını, davalı kurum tarafından müvekkilinin oturduğu adreste haciz işlemi yapıldığını ve müvekkilinin eşyalarının haczedildiğini, davacının iddia ettiği muvazaanın söz konusu olmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı borçlunun borcu karşılayacak miktarda malının bulunmadığının belli olduğu ve aciz halinin gerçekleşmiş

olduğu, 3.kişi Mukaddes'in borçlu ...'in eşi olması ve ...’in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle, ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi, 8307 Ada, 4 parselde kayıtlı taşınmazın davalı Mukkaddes'e devrine ilişkin tasarrufun hazinenin davalı ...'den olan 173.256,03.-TL tutarındaki alacağını karşılayacak miktarda iptaline ve davacıya bu miktar için cebri ... yetkesi tanınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalarda dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalarda dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı ..., dava dilekçesinde 2011-2012-2013 yıllarına ait vergi borcu olduğunu belirtip, tasarrufun iptalini istemiştir. Tasarruf(satış) tarihi 05.04.2013’dür. Dava açarken de 2013 yılının Nisan ayından sonra doğan vergi borçlarını da ekleyerek talepte bulunmuş, mahkemece de bu talep doğrultusunda karar verilmiştir. Bu durumda uzman bilirkişi incelemesi yaptırarak, davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere tasarruf tarihinden sonra doğan vergi borçları da eklenerek tamamı üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12426, Karar No: 2021/10015, Tarih: 13.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12426 E.  ,  2021/10015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Ltd. Şti. temsilen Hayrettin Işık ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/04/2014 tarihli ve 2012/484 E. 2014/132 K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 15/06/2020 tarihli ve 2017/1840 E. 2020/4707 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5921, Karar No: 2015/23135, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5921 E.  ,  2015/23135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/7169

MAHKEMESİ : Burdur(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/1123 (E) ve 2014/190 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu Burdur Devlet Hastanesinden alınan 05/09/2006 tarihli raporda sanıkta hafif derecede mental retardasyon olduğunun belirtildiği görülmekle, TCK'nin 32. maddesi kapsamında sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda tam teşekküllü ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden rapor alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7066, Karar No: 2023/6718, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7066 E.  ,  2023/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/354 Esas, 2022/48 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tecavüzün meni, refi, maddi ve manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 165211 sayılı "Tekirdağ Rakısı" markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, davalılardan Mey İçki Sanayi Ltd. Şti. ünvanlı şirketin "Tekirdağ Rakısı" markası altında İzmir Fuarında rakı ürünü teşhir ettiğini, satış ve pazarlamasını yaptığının tespit edildiğini, kaçak olarak üretilen bu rakıların davalılardan ... ve ...'ın sahibi olduğu Tekel Bayii ile ... ve ...'nın sahibi olduğu lokantada satışının yapıldığını ileri sürerek müvekkil markasına yapılan tecavüzün giderilmesini, haksız rekabetin men'ini, tecavüze konu ürünler ile üretimde kullanılan vasıtalara el konulmasını, kararın ilanını, davalı ... Sanayi Ltd. Şti.'nden 98.500,00 TL maddi, 98.500,00 TL manevi tazminatın, diğer davalılardan 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Sanayi Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin KKTC Kanunlarına göre kurulup aynı ülkede adına tescilli bulunan "Mey Tekirdağ Rakısı" ibareli markasını kullanarak üretim yaptığını, ancak Türkiye'ye satışının bulunmadığını, diğer davalılarda ele geçen ürünlerin satışının müvekkilince yapılmadığını, etiketlerden hareket edilerek müvekkili ile bağlantı kurulmasının tahminden öteye gidemeyeceğini, taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ürünlerin diğer davalı ... Sanayi Ltd. Şti. tarafından KKTC'deki fabrikada üretiminin yapıldığı ve yine davalı şirketçe çeşitli vasıtalarca satışa sunulduğunu, Türkiye'de herkesin satın alabileceği şekilde dağıtım ve satışının yapıldığını, müvekkillerinin, kendileri tüketmek için 60 şişe ve 3 plastik içinde dökme rakı satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar