muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5574, Karar No: 2020/6134, Tarih: 27.10.2020

Buna göre, mahkemece, yukarıda anılan madde hükmüne göre, Enerji Tabii Kaynaklar Bakanlığından davacı birliğin, bu Yönetmelik kapsamına girip giremediği hususunun sorularak, sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.) gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkemece; (…bozma doğrultusunda Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'na, davacı birliğin yönetmelik kapsamına girip girmediği hususunda bir karar verilerek bu kararın açık net ve anlaşılabilir bir şekilde mahkememize bildirilmesi için yazılan müzekkereye verilen cevaba göre) gerekçesiyle, SS. Konya Bölgesi Sulama Birliği üyesi Tarımsal Sulama Kooperatifine ait yüksek gerilim tesislerinde tamir, bakım, elektriksel manevra ve yük yönetimi yapılmaması ve/veya direk tipi transformatörlü abone olması durumunda söz konusu tesislerin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60 ıncı maddesi kapsamında değerlendirilmemesinin kabulüne ve 60 ıncı madde gereğince teknik konulardan sorumlu elektrik mühendisi bulundurulmasının zorunlu olmadığının ancak bunun dışındaki durumlarda teknik konulardan sorumlu elektrik mühendisi bulundurulmasının zorunlu olduğunun tespitine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Bilindiği üzere, HMK'nın 297 nci maddesinin ikinci fıkrasında; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

2-Bilindiği üzere, HMK'nın 297 nci maddesinin ikinci fıkrasında; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nın 26.12.2018 tarih ve 21455 sayılı yazısıyla, davacıya ait tesislerin yüksek gerilim altında elektriksel manevra ve yük yönetimi yapılmayan tesisler kategorisinde yer aldığı, bu bağlamda davacı Kooperatife ait yüksek gerilim tesislerinde tamir, bakım, elektriksel manevra ve yük yönetimi yapılmaması ve/veya direk tipi transformatörlü abone olması durumunda söz konusu tesislerin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60 ıncı maddesi kapsamında değerlendirilmemesi; ancak bunun dışındaki durumlarda teknik konulardan sorumlu elektrik mühendisi bulundurulmasının zorunlu olduğunun belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece; davacı Kooperatife ait hangi tesislerin Yönetmeliğin 60 ncı maddesi kapsamında kaldığı, hangi tesislerin de bu mevzuat dışında kaldığının somut olarak tespitine (yüksek gerilimli kuvvetli akım tesisi veya direk tipi transformatörlü abone olup olmadığına), yönelik bilirkişi görüşüne başvurulmadan, sadece yazı içeriğindeki hususlar tekrar edilmek suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının 26/12/2018 tarih ve 21455 sayılı yazısında belirtilen hususları değerlendiren, daha önce görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinden veya yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden; gerekirse keşif yapılmak suretiyle, davacı Kooperatife ait tesislerden hangisinin Yönetmeliğin 60 ncı maddesi kapsamında kaldığının, hangi tesislerin ise bu mevzuat dışında kaldığının (yüksek gerilimli kuvvetli akım tesisi veya direk tipi transformatörlü abone olup olmadığına yönelik) somut olarak tek tek tespitini içeren, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor (veya rapor) alınması suretiyle ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, hükmün infazı aşamasında tereddüt ve şüpheye yol açıcı nitelikte yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için takdir edilen 2.540 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1209, Karar No: 2010/7881, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1209 E.  ,  2010/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2006/132 - 2008/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üzüm bağının "don" rizikolarına karşı davalı tarafından 27.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere sigortalandığını, 08.03.2006 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle bağın zarar gördüğünü, davalının taraflar arasında imzalanan ön bilgi formuna aykırı poliçe düzenleyerek sigorta tazminatını sözleşmede olmayan nedenleri gerekçe göstererek ödemediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte toplam 14.660,00 TL’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar ihbarı sonrasında yapılan incelemede riziko tarihi olarak belirtilen tarih itibariyle bağ bitkilerinin gözlerinde uyanma olmadığını, teminatın genel şartlar uyarınca tomurcuklanma ve gözlerde uyanma ile başlayacağını, esasen davacının dayandığı önbilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceğini, hasarın meydana geldiği iddia edilen tarihte hava sıcaklığının -1,51 derece olduğunu, bu sıcaklığın uyanmamış asmada zarara sebep olmayacağını, tespit raporunu ve iddia edilen zarar tutarının kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin özel şartlarının 4 ncü maddesinde ısının 0 derecenin altına düşmesi durumunda meydana gelen donun asmadaki tomurcuk ve sürgünlere zarar vermesi yoluyla ürün miktarında sebep olan azalmaları teminat altına aldığı, rizikonun meydana geldiği 08-09-10 Mart tarihlerinde sıcaklıkların 0 derecenin altına düştüğü, davalının primin ödenmediğini savunduğu, ancak TTK'nun 1295 nci maddesinin TTK'nun 1264/4 ncü maddesi uyarınca sigorta ettiren yararına değiştirilebileceği, poliçede ‘poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir’ açıklamasına yer verildiği, davacının anılan tarihte primini ödediği, yine aynı özel şartlarda

don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şartta 28 Şubat itibariyle başlayacağının ve ürün hasadı ile son bulacağının kararlaştırıldığı, ön bilgi formunda da aksine bir karar alınmadıkça önbilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından üç gün sonra başlayacağı açıklamasına yer verildiği, bunu davalının acentesinin imzalayacağı ve fakslayacağının kararlaştırıldığı, davacıya bu külfetin yüklenemeyeceği, olayda teminatın başladığının kabulünün gerektiği ve zararın belirlendiği ekspertiz rapor tarihinde davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, 14.660,00 TL’nın 24.03.2006 tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 24.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘24.03.2006’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘22.04. 2006’ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19104, Karar No: 2012/11309, Tarih: -

**4. Ceza Dairesi         2010/19104 E.  ,  2012/11309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

a) Sanık S… Ş…'in İ… S…'e hakaret sanık İ… S…'in yakınanlar N…, S… ve H… Ş…'e hakaret eylemlerinde;

Mahkemece verilen düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararların yerinde olmadığına yönelik katılan sanık İ… S… vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b- Sanık İ… S…'in tehdit suçuna gelince;

Beraat eden sanık İ… S… kendisini vekille temsil ettirmesine karşın, CMK'nın 324/1 ve 327/2. maddeleri hükümleri uyarınca lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık İ… S… müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, karar tarihinde geçerli olan 275 TL vekalet ücretinin sanığa verilmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi  uyarınca davanın esasına, 14.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19216, Karar No: 2013/10858, Tarih: 18.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/19216 E.  ,  2013/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında, bankamatikte sıra bekleme meselesi yüzünden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın kardeşi ... ile aralarında tartışma çıktığı, ...'ın hakaret edip kendisine kafa ile vurduğu ve burnundan darbe aldığı, kavga esnasında daha sonra ...'ın da kendisine tekme ve tokat ile vurduğunu beyan etmesi, tanık ...'un katılan ...'un tanımadığı bir kişi ile kavga ettiğini beyan etmesi karşısında; katılandaki kemik kırığına neden olan yaralanmanın sanık ... tarafından yapıldığı, sanık ...'ın mağdura yönelik eyleminin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15111, Karar No: 2015/31358, Tarih: 08.05.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/15111 E.  ,  2015/31358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/378878

Mahkeme : SAMSUN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 16/09/2014- 2014/192 esas ve 2014/258 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli iki kolluk görevlisinin 23.11.2013 tarihinde 20 TL verip sanıktan 0,75 gram esrar aldıkları, aynı görevlilerin 27.11.2013 tarihinde tekrar giderek 20 TL verip sanıktan 0,72 gram daha esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2-Sanık müdafiinin 16.09.2014 tarihli oturumda lehe olan hükümlerin uygulanmasına yönelik talebinin TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrasında öngörülen para cezasının taksitlendirilmesini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6935, Karar No: 2011/7403, Tarih: 20.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6935 E.  ,  2011/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil istemli

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, kadastro çalışmalarında taşlık, kayalık ve çalılık olarak tesbit harici bırakılan dava konusu taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarihli 2011/1 sayılı kararı gereğince hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12216, Karar No: 2025/6725, Tarih: 15.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12216 E.  ,  2025/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/655 E., 2021/241 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin hakaret kastının bulunmadığına, ifade özgürlüğü kapsamında sayılması gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa ait "Facebook" isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yapılan suça konu paylaşıma ilişkin ekran görüntüleri, araştırma ve tespit raporu ile sanığın hesabın kendisine ait olduğu ve paylaşımları yaptığına dair ikrarı karşısında, atılı suçu işlediğine, suçlu kişiliği değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın yazdığı sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

Barışçıl ve özgür bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

Anayasa’nın “Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

AİHM’nin 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu Handyside-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.