muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3923, Karar No: 2012/6677, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3923 E.  ,  2012/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...’ın, bu suça iştirakten sanıklar ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2007 gün ve 2007/64 Esas, 2007/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Mağdurenin kovuşturma aşamasında davayı takip etmek istemediğini beyan etmesi ve katılan sıfatını almamış bulunması karşısında, davayı temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteminin de sanığa tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar müdafilerinin temyizleri ile sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ...ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçuna iştirakten verilen mahkûmiyet hükmünün temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8850, Karar No: 2024/10613, Tarih: 04.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8850 E.  ,  2024/10613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/504 E., 2024/960 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/429 E., 2024/5 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6717, Karar No: 2015/6646, Tarih: 31.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6717 E.  ,  2015/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmamış, suça sürüklenen çocuğun, dosya dışı diğer sanıkla kavga ediyormuş izlenimi vererek kendisi müştekinin bacağına sarıldığı sırada diğer sanığın da dikkatı dağılan müştekinin cebinden parasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suça sürüklenen çocuğun, diğer sanıkla birlikte hareket ederek suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 37. maddesi yerine, yazılı şekilde TCK’nın 39/1-2. maddesi uygulanarak eksik ceza verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6948, Karar No: 2012/8086, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6948 E.  ,  2012/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14539, Karar No: 2018/5447, Tarih: 19.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14539 E.  ,  2018/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....01.2016 tarih ve 2014/173-2016/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait esas unsuru "..." ibaresi olan markalarının bulunduğunu, davalı şirketin 2011/... tescil nolu ".... ..." markasının ...'de tescil edildiğini, dava konusu marka ile müvekkilinin dayanak markalarının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında genel itiba, görünüm ve özellikle okunuş olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer ve bu benzerliğinde iltibasa sebebiyet verecek nitelikte olduğu, dava konusu markanın müvekkili markalarının kullanıldığı hizmetlerle aynı mal ve hizmetlerde kullanılacağını bu itibarla taraf markaları arasındaki benzerlik dikkate alındığında, davalının markasının müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanabileceğini, davalı şirketin müvekkilinin markalarının tanınmışlığından faydalanmak amacıyla dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 2005 yılından beri "..." markası ile torna takım tezgahları satışını yaptığını, taraf markalarının ilgisiz sektörlerde kullanıldığını hitap ettikleri tüketici kesiminin çok farklı olduğunu, müvekkilinin markayı 9 yıldır iyi niyetli olarak kullandığını, markasına yatırım yaptığını, markalar arasında işitsel anlamda bir benzerlik bulunmadığını, bu nedenle iltibasın söz konusu olamayacağını, markanın tescilinden itibaren davacının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait "..." esas ibareli marka ile davalı "..... markaları karşılaştırıldığında kelime unsurunun yazılış şekli, yazılı olduğu zeminin rengi, davalının markasındaki şekil ve ... ibaresi markalar arasında farklılık yaratmakta olup, iltibasın söz konusu olmadığı, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali değerlendirildiğinde işletmesel bağlantı durumunun bulunduğu ancak davacı yanın markasının yüksek bilinirlik durumu nedeniyle ve davalı markasına ayırt edici unsurların bulunduğundan, karıştırılma ihtimalinin olmadığı, tarafların farklı sektörlerde faaliyet gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10965, Karar No: 2012/2291, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10965 E.  ,  2012/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkraları uyarınca kanun yoluna başvurma süresinin usulüne uygun bildirilmediği anlaşılmakla; sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7917, Karar No: 2014/12910, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7917 E.  ,  2014/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı bakanlık vekilinin tüm, dahili davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ...Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı itirazında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı ...Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ... Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”..... İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın ...'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ... Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, dahili davalı ... Genel Müdürlüğü zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Mahkemece yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dahili davalı ... Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin tümü ile çıkarılarak yerine;

“4-Hakkındaki dava kısmen kabul edilen dahili davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan toplam 214,05 TL harcın dahili davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nün yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5574, Karar No: 2017/3027, Tarih: 10.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5574 E.  ,  2017/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ... 26. Asliye Hukuk ve ... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ile davalı arasındaki sözleşmeye dayalı olarak davacı eczane tarafından temin edilen ilaçların bedelinin davalı kurumdan tahsili bu mümkün olmadığı takdirde davacının zararının, Eczanenin ... Eczane Mesleki Sorumluluk Sigortası kapsamında karşılanması için davalı ... şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

... ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi; somut olayda; davacının ve davalılardan sigorta şirketinin tacir oldukları gibi, davaya konu uyuşmazlığın sigorta hukukundan kaynaklanması nedeni ile sigorta hukukunun Türk Ticaret Kanununda düzenlenmiş olması nedeni ile uyuşmazlık her iki tarafın ticari işletmeleriyle ilgili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ise davacı ile davalı ... arasında yapılan sözleşme kapsamında; davacı tarafından dava dışı sigortalı 4. kişiye ilaç satımından kaynaklı ödemenin kurum tarafından mevzuata uygun bulunmadığından bahisle davacıya ödenmemesinin haksız bulunduğundan bu bedelin davalı kurumdan tahsili istemi ile davacı ile davalı ... şirketi arasında yapılan sigorta poliçesi kapsamında, davalı kurum tarafından reddedilen ödemenin poliçe kapsamında davalı ... şirketince tazmini istemine yönelik davada; tacir sıfatı bulunan davacı ile davalı ... arasında ve diğer davalı ... şirketi arasında ayrı ayrı sözleşmeler düzenlendiği; bu kapsamda, taraflar arasında müteselsil bir borç ilişkisinin bulunmadığı; davacı ile davalılar arasında ayrı ayrı sözleşme ilişkisinin bulunduğu; bu noktada, davacının, davalı tacir sıfatı bulunmayan SGK ile yapmış olduğu sözleşme kapsamında sigortalı dava dışı 4. kişiye yapmış olduğu ilaç satışından kaynaklı alacağının ödenmemesinden doğan davanın ticari dava niteliğinin bulunmadığı; bir davanın ticari dava sayılabilmesi için ya taraflarının tacir olması ve uyuşmazlığın ticari işletme ile ilgili bulunması veya 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinin birinci bendi uyarınca bu kanundan (TTK) yahut da bu Kanunun TTK'nın 4. maddesinin (1) (b), (c), (d), (e) ve (f) bendlerinde yazılı hükümlerinde düzenlenen hususlardan doğmasının gerektiği; bu koşulları taşımayan fakat bir ticari işten doğan hukuk davasının ticari dava olarak kabul olunamayacağı; davacı tarafından tacir olmayan davalı ... hakkında açılan tazminat davasına genel mahkeme sıfatını taşıyan Asliye Hukuk Mahkemelerinin bakması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından, davacı ile davalı arasındaki sözleşmeye dayalı olarak davacı eczane tarafından temin edilen ilaçların bedelinin davalı kurumdan tahsili bu mümkün olmadığı takdirde davacının zararının, eczanenin ... Eczane Mesleki Sorumluluk Sigortası kapsamında karşılanması için davalı ... şirketinden tahsili taleplerine ilişkin olarak, davalı kurum ile sigortacısı olan sigorta şirketine karşı birlikte açılmıştır.

Dosya kapsamında; davacının öncelikli talebinin davacı eczane tarafından temin edilen ilaçların bedelinin davalı kurumdan tahsili olduğu, davalı ... tacir sıfatını haiz bulunmayıp kamu kurumu niteliğindedir. Bu nedenle, ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5871, Karar No: 2013/10725, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5871 E.  ,  2013/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.