muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3994, Karar No: 2025/2526, Tarih: 16.04.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerince maddi tazminata itiraz edilmiş ise de; somut delil durumuna göre hazırlanan bilirkişi raporunun yeterli olduğu, raporda sektördeki uygulamanın esas alındığı, emsal sözleşme sunulmadığı, FSEK'in 68.maddesine göre tazminata hükmedilmiş olmakla ayrıca aynı Kanun'un 70/3 hükmüne göre tazminata hükmolunamayacağı dikkate alındığında maddi tazminata yönelik itirazların yerinde olmadığı, manevi tazminat miktarının da somut delil durumuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan haklara tecavüz edildiği iddiasına dayalı FSEK'in 68 maddesine göre maddi tazminat, FSEK'in 70/3.maddesine göre elde edilen kar ve FSEK'in 70/1 maddesine göre manevi tazminat, tecavüzün meni ve refi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9631, Karar No: 2010/660, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9631 E.  ,  2010/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2008 tarih ve 2008/178-2008/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ...vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketi davalılardan ...’in dava dışı ...ile birlikte A grubu imza yetkilisi olarak şirket adına müşterek imza ile temsil ve ilzama yetkili müdürü/muhasebe müdürü olduğu dönemde, ...’in, diğer müdürün imzasını taklit ederek şirket adına düzenlediği talimatları diğer davalılardan bankalara ibraz edip, talimatlarda yer alan para çekme yetkisi nedeniyle paraları zimmetine geçirdiğini, ceza yargılamasında suçunu kabul ettiğini, şirket kayıtlarını tağyir ve tahrif ederek muhasebe hileleriyle eylemini bir süre gizlediğini bankaların imza sirkülerini ve yetki belgelerini incelemeden anılan talimatları işleme koymalarının hata olduğunu ve ...’in dolandırıcılık eylemini kolaylaştırdıklarını ileri sürerek, 304.500,00 Euro ve 45.550.00 USD7nın davalılar ...ve Finansbank A.Ş.’den 61.000,00 Euro’nun ise davalılar ...ve ....’den faiziyle müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini ayrı ayrı istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalılardan ...’in davacı şirketin çalışanı olduğu şirketin muhasebe işlerine baktığı, aynı zamanda şirkette müdür olarak görev yaptığı, hizmet sözleşmesi sırasında işçi ve işveren arasında çıkan uyuşmazlıklara bakmak görevinin iş mahkemesine ait olduğu, diğer davalılar bakımından genel mahkeme görevli ise de ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu böyle durumlarda, özel mahkemenin diğer davalılar için de görevli olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılarak, tüm davalılar bakımından görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ...vekili temyiz etmiştir.

Davalılardan ...davacı şirketin ortaklar kurulu kararı ile atanmış ve beraberce temsile yetkili oldukları kararlaştırılmış olan iki müdürden biridir. Bu davalının diğer müdürün imzasını taklit ederek bankaya verdiği talimat yazıları ile kendisine diğer davalılar olan bankaların ödeme yapmasını sağladığı iddia edildiğine göre, TTK’nun 336/5 nci maddesi uyarınca ...’in davacı şirkete uğrattığı zarardan sorumlu olduğu ileri sürülmüş olmaktadır. Aynı Kanun’un 342 nci maddesinde, icrai işlerle görevli olan müdürlerin yönetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğu hükümler uyarınca şirkete karşı da sorumlu oldukları hüküm altına alınmış olup, şirketin dava açma koşulları bakımından aynı kanunun 341 nci madde hükmüne tabidirler.

Davalılardan ...hakkında TTK’nun 556 ncı madde yollaması ile 336/5, 341 ve 342 nci maddelerinin uygulanması gerektiğine göre, dava TTK’da düzenlenen sorumluluk nedeniyle TTK’nun 4/1 nci maddesi uyarınca mutlak ticari davadır. Bu tür davalara TTK’nun 5 nci maddesi uyarınca o yerde ticaret mahkemesi varsa bu mahkemece bakılmalıdır. Zira, TTK’nun 319 ncu maddesi uyarınca anasözleşme uyarınca, yönetim işlerinin hepsinin veya bir kısmının yönetim kurulu başkan ve üyelerden birine murahhas üye sıfatıyla bırakılması mümkündür. Aynı Yasa’nın 342 nci maddesi, ortaklık işlerinin dış ilişkide icrasıyla görevi müdürlerin tayinine izin vermiştir. Bunlar 319 ncu maddede düzenlenen murahhas müdürlerden farklıdır. Murahhas müdür tayini, anasözleşme de buna izin veren bir hükmün bulunmasına bağlı olduğu halde, icra organı olan müdürlerin tayin edilebilmesi için anasözleşmede bir hüküm bulunmasına gerek bulunmamaktadır. Bu tür müdürlerin ortaklardan, yönetim kurulu üyelerinden veya üçüncü kişilerden tayin edilmesi mümkündür. Müdürler ortakların günlük işlerini görürler. Müdür tayini ortaklık ile müdür arasında düzenlenen bir sözleşmeye dayanır. Uygulamada çoğunlukla sözleşmenin bir hizmet sözleşmesi olduğu görülür. Ne var ki, hizmet sözleşmesi ile görev yapan müdürün sorumluluğu, yukarıda açıklandığı üzere TTK’nda düzenlendiğinden iş mahkemesi görevli değildir. Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden, iş kanunundan doğan bir uyuşmazlık değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması ve YHGB’nun 07.11.2001 tarih ve 2001/13-1026 E, 2001/765 K sayılı ilamı da bu yöndedir.

Bu durumda, gerek davalılardan ..., gerekse diğer davalılar olan bankalar hakkındaki dava ticari nitelikte olup, dava ticaret mahkemesine açıldığına göre, mahkemece bu davaya bakılması gerekirken, yazılı şekilde tüm davalılar bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalılardan ...vekilinin (göreve ilişen) temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/462, Karar No: 2020/11990, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/462 E.  ,  2020/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı tarafından esasa yönelik, sanıklar müdafii tarafından vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'ın Bulanık İlçesinde faaliyet gösteren Özel ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde müdür, diğer sanıkların da aynı kurumda öğretmen olarak görev yaptıkları, sanıkların fikir ve irade birliği içinde hareket ederek aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde kurumda derse katılmayan öğrencileri derse katılmış gibi göstererek, gerçeğe aykırı BEP ve ders defteri düzenleyip ders ücreti tahakkuk ettirmek suretiyle zincirleme biçimde nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları, bilirkişi heyeti raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçların sübutuna ilişkin, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde ve kendilerini aynı müdafii ile temsil ettiren sanıklar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçların sübutuna ilişkin, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının, beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıklar müdafiinin, beraat eden her bir sanık için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11218, Karar No: 2012/12406, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11218 E.  ,  2012/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10620, Karar No: 2025/5009, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/10620 E.  ,  2025/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1083 E., 2020/1199 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; paylaşımı kendisinin yapmadığına, yapmış olsa dahi ceza almaması gerektiğine, suç kastı olmadığına, ifade hürriyetinin ihlal edildiğine, karikatürde hakaret içeren söz veya yorumun bulunmadığına, siyasetçilerin daha geniş bir hoşgörüye sahip olmaları gerektiğine, kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın karikatür şeklinde paylaşımının muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4127, Karar No: 2014/6591, Tarih: 22.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4127 E.  ,  2014/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/2328-2013/1467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece, murise ait veraset belgesinin davacılardan istenerek dosyaya eklenmesi, komşu kayıt ve belgelere ilişkin tapu ve vergi kayıtlarının teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla keşifte uygulanması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdiklerinin üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokiye işaret ettirilmesinin sağlanması, miras bırakan Osman ile davacıların dava konusu taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başladıkları, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri, hangi biçimde emek ve para sarf ettikleri hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, kazanmayı sağlayan 20 yıllık sürenin imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar olan süre bakımından hesaplanması, daha önce götürülmeyen uzman bilirkişi ziraat mühendisinden taşınmazın gerçek niteliğini belirleyen, dava konusu yerin hakim vasfının taşlık ya da kayalık mı, yoksa tarım arazisi mi olduğunu saptayan gerekçeli, denetime açık rapor alınması, kabulüne karar verilen taşınmaz içerisinde yer alan taşlık ya da kaya yoğunluklu bölümlerin zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülerek, miktarları ölçülerek teknik bilirkişi krokisinde işaretlenmesi, davacılardan istenecek muris Osman’a ait veraset belgesine göre Osman’ın ölüm tarihi göz önünde bulundurularak ve ölüm tarihinden itibaren davacıların bağımsız 20 yıllık zilyetliklerinin olmadığının anlaşılması halinde muris ile dava dışı ve veraset belgesinde yer alan tüm mirasçılar açısından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca miktar araştırmasının yapılması, muris ve mirasçıların belgesizden taşınmaz edinip edinmediklerinin Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüğü ile zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadıklarının, o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne davaya konu 291 ada 5 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 25.03.2013 havale tarihli raporda (B) harfi ile gösterilen 2.855,17 metrekarelik kısım yönünden kabulü ile bu kısmın davalı Hazine adına olan kaydın iptali ile davacılar Osman oğlu Y.. K.. ve A.. K.. adına 1/2 'şer hisse ile tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istem yönünden aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 788,89 metrekare kısım yönünden açılan davanın reddi ile (A) harfi ile gösterilen kısmın aynı ada ve parsel numarası ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece; 291 ada 5 sayılı taşınmazın dava ve temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş olup yapılan uygulama ve araştırma hükme yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17

. Mahkemece; 291 ada 5 sayılı taşınmazın dava ve temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş olup yapılan uygulama ve araştırma hükme yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak olarak tespit ve bilahare tescil edilen yerlerdendir. Davacı taraf, imar-ihya, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak dava açmıştır. Böyle bir taşınmazın iktisap edilebilmesi için; 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca; emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Bozmadan önce düzenlenen ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının kültür arazisi olduğu ifade edilirken bozmadan sonra düzenlenen ziraatçı bilirkişi raporunda Fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün taşlık kayalık olduğu, (A) harfi ile gösterilen bölüm dışındaki alanın ise imar ihyasının tamamlanmadığı belirtildiği halde mahkemece dosya ile uyumlu olduğundan fen bilirkişi raporunun (taşınmazın taşlık ve kayalık olan kısmının (A) harfi ile gösterildiği) karara esas alındığı vurgulanarak ziraatçı bilirkişi raporu irdelenmeksizin karar verilmiştir. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. O halde, sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihinden geriye doğru 15, 20, 25 yıl öncesine ait (1983, 1988 ve 1993 yılları) stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına konulması ve bu fotoğrafların uzman fen bilirkişilerince stereoskop aletiyle incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilmeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan ve doğru yere ait uydu ve hava fotoğrafları getirtilerek açıklandığı şekilde inceleme ve değerlendirme yapılmamış; bilirkişi ve tanık sözleri sözü edilen delillerle denetlenmemiştir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır

. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan ve doğru yere ait uydu ve hava fotoğrafları getirtilerek açıklandığı şekilde inceleme ve değerlendirme yapılmamış; bilirkişi ve tanık sözleri sözü edilen delillerle denetlenmemiştir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile jeodezi veya fotogrametri uzmanından oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususları özellikle irdelenmeli, önceki fen ve ziraatçı bilirkişi raporları arasındaki çelişki de giderildikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.