muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24460, Karar No: 2013/18110, Tarih: 03.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24460 E.  ,  2013/18110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye ve Adli Tıp raporundaki kusur durumuna; katılanlar vekilinin olayda bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğine ve takdiri indirim yapılmasının uygun olmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 14:40 sıralarında, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli, meskun mahal dışı, emniyet şeridi ve banketi bulunmayan, her iki tarafı bariyerle çevrili, görüşü açık yolda, en sağ şeritte yönetimindeki otomobille seyreden sanığın, olay yerine geldiğinde aracının ön kısımları ile, sağ şerit üzerinde arıza yapması nedeniyle en sağ şeritte dörtlü flaşörlerini açarak durmuş olan ve olay anında aracının açtığı bagajına doğru eğilmiş -eşinin beyanına göre- reflektör araştırmakta olan ölen sürücü yönetimindeki otomobile çarpması sonucu ... sürücüsünün ve sanığın aracının arka koltuğunda yolculuk yapan bir kişinin ölümüne, yola gereken dikkatini vermemesi, önünde seyreden araçla kendi aracı arasında emniyetli takip mesafesi olmasına dikkat etmemesi, önünde seyreden ... sol şeride geçip müteveffa idaresindeki aracı ve müteveffayı fark ettiğinde aracını emniyetli mesafede durdurarak yada diğer şeride geçerek kazayı önlemesi gerektiği halde bu hususa riayet etmemesi sonucu tam kusurlu şekilde sebep olan sanık hakkında, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 3/7/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6812, Karar No: 2008/8116, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6812 E.  ,  2008/8116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki kişisel hakka, muvazaa ve hukuki ehliyetsizlik nedenine dayalı tespit ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.02.2008 gün ve 2008/390-1944 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı ... tarafından reddi hakim ve süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve ... tarafından açılan davada; davacı ..., mirasçısı olduğu ... ...’in sağlığında davalılardan ... ve ...’ın el ve işbirliği içerisinde yaşlı ve bakıma muhtaç olan annesinin bu durumundan yararlanarak ... adına düzenlenmiş bulunan vekaletname uyarınca dava konusu ... Köyü 142 ve 144 parsellerde inşa edilmiş bulunan ... Tatil Köyü A Blok 12 nolu daireyi ...’ye ve ...’in de davalı ...’e devir işlemi yaptığını, tüm bu işlemlerin dayanağı olan vekaletnamenin ehliyetsizlik nedeni ile yok hükmünde ve devrin muvazaalı olduğunu, aynı taşınmazın ... ...’in 22.01.1982 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden vekili ... ile ... arasında düzenlenen 21.08.1992 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile ...’a satış vaadinde bulunulduğunu belirterek ... ve ...’e yapılan devirlerin geçerli olmadığının tespiti ile kooperatif kayıtlarının düzeltilerek davacı ...’in hak sahibi olduğunun yazılmasına, mümkün olmadığı takdirde mirasçı sıfatı ile davacı ...’ın hak sahibi olduğunun tespitine karar verilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...’in, ... ve ... aleyhine açtığı davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, dava konusu ... Konut Yapı Kooperatifi A Blok 12 nolu bağımsız bölüm için davalı ...’nin davalı ...’e yaptığı satışın geçerli olmadığının tespiti ile 21.08.1992 tarihli sözleşme uyarınca davacı ...’ın gerçek hak sahibi olduğunun tespiti ve kooperatif kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine, davacı ...’ın açmış olduğu davanın husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu 19.02.2008 tarih ve 2008/390-1944 sayılı ilam ile yasal dayanakları ve hukuki gerekçeleri sıralanarak bozulmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu 19.02.2008 tarih ve 2008/390-1944 sayılı ilam ile yasal dayanakları ve hukuki gerekçeleri sıralanarak bozulmasına karar verilmiştir.

..., 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na verdiği dilekçede Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/352 Esas sayılı dosyasının murafaalı temyiz incelemesinde hazır bulunmadığını, ancak tanıklarının anlatımlarından ilgili dosyada dava arkadaşı ...’ın bulunduğu Yargıtay murafaasında, Daire Başkanı ... ...’ın tarafsız davranmadığını, ihsası reyde bulunduğunu, ...’ın dosyayı anlatmasını engellediğini, nedensiz sözünü kestiğini, delillerin tamamının toplanıp değerlendirilmediğini, Yargıtay kararının gerekçesiz olup pek çok hususun meskut bırakıldığını, ayrıca Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/162 Esas sayılı dosyasında da Borçlar Kanunundaki borcun nakli müessesesini ve ilgili maddeler yok sayılarak hüküm verildiğini, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Başkanı ... ...’ın reddini istemiştir.

Davacılar vekili de bozma kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 39.maddesinin 3. fıkrasında “Dairelerin veya genel kurulların başkan ve üyeleri reddolunabilirler. Ret hususundaki istemler, reddedilen başkan veya üye katılmaksızın ilgili daire veya genel kurullarca incelenerek kesin karara bağlanır. Daire ve kurulların toplantılarını engelleyen toplu ret istemleri dinlenmez.” hüküm altına alınmıştır. Reddi istenen Daire Başkanı ... ...’ın katılımı olmadan bu istemin incelenmesi gerekmiştir.

1-Dilekçede belirtilen Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/352 Esas sayılı dosyasının bir kısım davalıların duruşmalı temyizi üzerine, temyiz incelemesi Dairemizde duruşmalı yapılarak 18.09.2007 tarihinde evrak

eksikliği nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, eksikliklerin tamamlanmasından sonra 19.02.2008 tarih 2008/390 Esas, 2008/1944 Karar sayılı ilamı ile hukuki ve yasal dayanaklar gösterilmek suretiyle bozulmuştur.

Bağımsız, tarafsız ve hukukun üstünlüğü ilkesi ile hareket eden Yargı organları yasaların gösterdiği doğrultuda gerekçelerini de göstererek hüküm oluştururlar. HUMK.nun 29. maddesinde hangi hallerde hakimin reddi istenebileceği sayılmıştır. Davacı ...’ın 14.04.2008 hakim havalesi bulunan dilekçesinde sıraladığı sebepler HUMK.nun 29. maddesinde sayılan reddi hakim nedenlerinden hiç birisine uymadığından reddi hakim isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacıların karar düzeltme istemine gelince;

Yerel Mahkeme kararı, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK.nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenlerle yerinde olmayan istemin de reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle;

1-Davacı ...’ın reddi hakim isteminin REDDİNE, HUMK. 5252 sayılı yasanın 4/7 ve 5/2 maddeleri ile değişik 36/4 maddesi uyarınca 500.00 YTL adli para cezasının davalıdan tahsiline.

Yerel Mahkeme kararı, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK.nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenlerle yerinde olmayan istemin de reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle;

1-Davacı ...’ın reddi hakim isteminin REDDİNE, HUMK. 5252 sayılı yasanın 4/7 ve 5/2 maddeleri ile değişik 36/4 maddesi uyarınca 500.00 YTL adli para cezasının davalıdan tahsiline.

2-Davacıların H.U.M.K.’nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 170,00YTL para cezası ile 28.90 YTL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 19.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34834, Karar No: 2019/19627, Tarih: 12.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/34834 E.  ,  2019/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/11/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde Basın İş Kanunu kapsamında editör olarak çalışırken iş yerindeki bir kısım olumsuzluklar ve ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım aylık ücret, yol ve yemek ücretleri, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının %5 fazlasının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haklı neden olmadan işi bırakıp devam etmediğini ve iş sözleşmesinin kendilerince devamsızlık nedeniyle haklı olarak fesh edildiğini, alacağı olmayıp taleplerinin haksız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak fesh edildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca ücret alacağı ile %5 fazlası alacağı ve genel tatil ücreti ile %5 fazlası alacağına hak kazandığı ancak diğer taleplerin yersiz olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında gazetecinin kıdem hakkı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 6'ncı maddesinde, gazetecinin kıdem hakkı özel biçimde düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre, meslekte geçecek olan beş yılın büyük önemi vardır. Beş yıl çalışma süresinin dolması ile kıdem tazminatı talep hakkı doğabilmekte ve işveren feshinde uygulanabilecek olan ihbar öneli beş yıllık kıdemin ardından üç aya çıkmaktadır. Yine, dört haftalık yıllık ücretli izne hak kazanabilmek bakımından, gazetecinin bir yıllık hizmeti aranmakta, on yılı aşan kıdem halinde ise bu süre altı haftaya çıkmaktadır.

Gazetecinin meslek kıdemi, gazetecinin meslekte geçirdiği toplam süreyi ifade eder. Kıdem tazminatı ve yıllık izin bakımından meslek kıdemi, gazetecinin gazetecilik mesleğine ilk girişinden itibaren geçerli olmaktadır. İşçinin başka işverenlere ait işyerlerinde edindiği kıdemi sonraki işverenler açısından belli yükümlülükler getirmektedir. Bunun nedeni, kıdemli gazeteciyi çalıştırmanın işveren için önemli bir fayda sağlaması ve yararlanan işverenin de bunun sonucuna katlanması gerekliliğindendir.

Gazetecinin meslek kıdeminin belirlenmesinde, Başbakanlık Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğünün kayıtları ile Yasanın 9'uncu maddesi uyarınca işverenin verdiği beyannamedeki bilgilerin işlendiği sicil kayıtları esas alınır. Ancak, gazetecinin meslek kıdeminin daha önce başladığını her türlü yazılı belge ile kanıtlaması mümkündür. Gazeteci ile işveren arasında yazılı bir sözleşme yapılmamış olması ya da işe başladığının ilgili kurumlara bildirilmemesi hallerinde dahi, meslek kıdeminin her türlü delille ispatı mümkündür.

Gazetecinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için meslek kıdeminin en az beş yıl olması şarttır. Ancak, bir defa beş yıllık kıdemin kazanılması durumunda her bir işveren yanında yeni bir beş yıl kıdem şartı aranmaz (Yargıtay 15.7.2008 gün 2008/3638 E, 2008/20448 K.).

5953 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesinin sekizinci fıkrasında, bir defa kıdem tazminatı alan gazetecinin kıdeminin yeni işe giriş tarihinden itibaren hesaplanacağı kuralı mevcuttur. Anılan hüküm, uygulamada gazetecinin kıdemini sıfırlanması olarak bilinse de, en az beş yıllık meslek kıdeminin sıfırlanması söz konusu olmaz. Bahsi geçen düzenleme, gazetecinin aynı dönem için birden fazla kıdem tazminatı almamasını öngörmektedir. Başka bir anlatımla, gazetecinin önceki işverenden kıdem tazminatını alması durumunda, son işverenin önceki döneme ait meslek kıdeminden sorumlu tutulamayacağı kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında yapılan 01/02/2013 tarihli iş sözleşmesinin 10. maddesinde davacının önceki dönemler için kıdem tazminatını aldığı belirtilmiş olup bu hüküm karşısında kıdem tazminatının sadece davalı işveren nezdindeki çalışma süresine göre hesaplanması gerekirken davacının tüm çalışma süresine göre hesaplama yapan rapora itibar edilmesi hatalıdır.

3- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14'üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1'inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasa'da bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanunu'nun 44'üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 44'üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, yapılan indirimler sonucunda davacının net 1.410,29 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve 2087,70 TL %5 fazlası alacağı olduğu kabul edilmiştir. Ancak ulusal bayram ve genel tatil %5 fazla alacağından yapılan indirim, asıl alacağa bakıldığında, yüksek miktarda olup, Dairemiz uygulamalarına göre %5 fazla kısım asıl alacağın 4-5 katını aşmayacak şekilde belirlenmeli, indirim de buna göre yapılmalıdır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4- Davacı taraf iş sözleşmesini haklı nedenle fesh ettiğini iddia etmiştir ve işverene gönderdiği fesih bildirimi de bu yöndedir. Buna rağmen Mahkemece "iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği" şeklinde gerekçe yazılması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının davacı tarafa, davacı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı davalı yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16168, Karar No: 2014/19515, Tarih: 13.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16168 E.  ,  2014/19515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2014/81-2014/344

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez hale gelen sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 17.021,00TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda öncesinde kesinleşmiş kaçınılmazlık olgusu bulunduğundan sürekli iş göremez duruma düştüğü olaya dair kusur raporu alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.