muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4422, Karar No: 2021/14402, Tarih: 25.11.2021

13. Olay:

Maktul ... 10.08.1994 yılında gönüllü korucu olarak katıldığı operasyon bölgesinde kayadan düşme sonucu öldüğü söylenerek, cesedi köye getirilip defnedilmiştir.

Tanık ...’in beyanlarına göre, maktulün daha önce operasyon bölgesine gelen PKK’lı teröristler tarafından örgüte yardım ettiğinin söylenmesi üzerine maktule işkence yapılmaya başlandığı, işkencenin günlerce sürdüğü ve maktulün bu işkence sonucunda öldüğünün belirtildiği, bu beyanların maktul ile aynı yerde bir süre birlikte işkence görüp daha sonra serbest bırakılan maktulün amcasının oğlu tanık ... ... tarafından da doğrulandığı, maktulün kaza ile öldüğü iddia edilmesi ve kazanın operasyon sırasında meydan geldiği belirtildiği halde, resmi olarak hiçbir işlem yapılmadığı, maktulün cesedine otopsi işlemi yapılmadığı, sonradan yapılan fethi kabir ve inceleme neticesinden de bir sonuç elde edilemediği, maktule işkence yapıldığının tanıklar ... ile ... ... tarafından da görüldüğü, maktulün kayalıktan düştüğüne dair ise hiçbir delile ulaşılamadığı, böylece maktulün gördüğü işkence sonucu öldüğü anlaşıldığından sanıkların zamanaşımı süreleri de gözetilerek 765 sayılı TCK’nin 243/23 veya 5237 sayılı TCK’nin 94/4. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

14. Olay:

08.03.1994 tarihinde maktuller ..., ... ve ...’ın taksicilik yapan ...’un aracına Cizre’den Silopiye gitmek üzere bindikleri, yol üzerinde bulunan Botaş Jandarma Karakolunda aracın durdurularak maktullerin araçlarından indirilerek, sanıklara ait toros araçlara bindirildiği, ...’e ait taksinin de yine sanıklarca alınarak üç araç olarak oradan ayrıldıkları, maktullerin kimliklerini topladıkları, yolda giderken maktul ...’in sanıklara fark ettirmeden sürücü belgesini camdan dışarıya attığı, maktullerden birinin öldürüleceklerini anlayarak araçtan atladığı, sanık ...’in bu kişiyi keleşle arkadan tarayarak yaraladığı, daha sonra yaralı şahsı aracın bagajına atarak yollarına devam ettikleri, (1 no’lu ceset olan ...’a ait cesedin sağ kalçasında 3'er adet, sol kalçasında 3'er adet ateşli silah yarası olduğu düşünüldüğünde kaçan kişinin muhtemelen bu şahıs olduğu) ve maktulleri olay yerine getirip ateş ederek öldürdükleri ve oradaki bir çukura gelişigüzel gömerek üzerlerini taşlarla kapatıp kimliklerini sanık ...’e teslim ettikleri olayda,

Yerel mahkemece beraat kararı verilmiş ise de, tanık ... sanıkların, akrabaları olan maktullerden korucu olmaları için talepte bulunduklarını, ancak kabul etmedikleri için tehdit edildiklerini söylemiştir. Gizli tanıklar "Tükenmez Kalem" ve "Sokak Lambası"nın ayrı ayrı alınan beyanlarında olayı yukarıdaki gibi anlattıkları ve talimatı ...’ün verdiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır. Gizli tanık beyanlarının tanık ... ...’ın beyanları ile de birebir uyumlu olduğu anlaşılmıştır. Tanık ... ... aşamalarda değişmeyen beyanlarında; kendisinin de o sırada Jandarma kontrol noktasında durdurulduğu için maktullerin araçlara bindirilip götürüldüğünü bizzat gördüğü ve bir süre aynı yerde önlü arkalı gitmeleri nedeniyle araçtan birşeyler atıldığını gördüğü ve atılan şeyin maktul ...’e ait sürücü belgesi olduğu, bunu alıp maktulün kardeşine teslim ettiğini ve maktullerin akrabalarına haber verdiğini söylemiştir. Maktullerin üzerinde herhangi bir kimlik vs. bulunmamıştır. Maktul ...’in akrabaları tarafından teslim edilen sürücü belgesi savcılığın 2009/142 emanet sırasına kayıt edilmiştir. Otopsi tutanağında hiçbir maktulün üzerinden herhangi bir şey çıktığına dair bir kayıt yoktur ve 08.03.1994 tarihli tutanak içeriğinin otopsi tutanağı ile bağdaşmamaktadır. Tanık ... 3 aracın Botaş Karakolu istikametinden gelerek 250-300 metre mesafede durduklarını, araçlardan 10-12 kşinin indiğini, 4 kişiyi çukur bir yere götürerek 7-8 kişinin silahlarla ateş ederek bu 4 kişiyi öldürüp üzerlerini taşlarla örttüklerini ifade etmiştir. Tanık ... ve gizli tanık anlatımları ile bu beyan da uyumludur. Olay yerinde 2+7 adet iki silaha ait boş kovan bulunmuş ise de otopsi tutanağındaki bulgulara göre 8+6+3+4 olmak üzere maktullere en az 21 merminin isabet ettiği, bu nedenle boş kovanların az olmasının daha az silah kullanıldığı veya daha az insanın ateş ettiği anlamına gelmeyeceği, sanıkların maktul yakınlarını şikayetçi olmamaları konusunda tehdit etmiş olmaları nedeniyle şikayetçi olamadıkları, tanık ...’in başından beri verdiği isimlerin gizli tanıklarca da doğrulandığı tüm beyanların ve maddi delillerin birbiri ile uyumlu olduğu, bu nedenle sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmaları gerektiği, daha önce haklarında verilmiş ve kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan sanıklar ... ve ... ... ile ilgili red kararının onanmasını, diğer sanıklarla ilgili ise bozma kararı verilmesi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bu olaylar yönünden verdiği kararlara muhalefet ediyorum. 24.11.2021
Yargıtay — Esas No: 2020/7935, Karar No: 2021/133, Tarih: 19.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7935 E.  ,  2021/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının satın alma yolu ile malik olduğu taşınmazın kayalık, taşlık, fundalık vasfı ile Hazine adına tescil edilmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz kadastroda dava dışı sahıslar adına kayıtlı iken, davacı tarafından 24.01.2000 tarihinde satın alındığı, Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/43 Esas ve 2004/182 Karar sayılı ilamı ile kayalık, taşlık, palamutluk, fundalık içerisinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 07.06.2005 tarihinde kesinleştiği ve oluşan zararın tapu kaydının iptalinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nun sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder" hükmü yer almakta olup, burada Devletin sorumluğu kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumluluk tapu siciline bağlı çıkarların ve ayni hakların yanlış tescili sonucu değişmesi ya da yitirilmesi ile bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız kayıtlardan doğan zararları da ödemekle yükümlüdür. Kusurun varlığı ya da yokluğu, devletin sorumluluğu için önem taşımayıp sadece, Devletin memuruna rücuu sırasındaki iç ilişkide önemlidir.

Tapu işlemleri kadastro tespiti işlemlerinden başlıyarak birbirini tamamlayan işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasında kadastro işlemleri bir bütün oluşturduğundan, devletin kadastro işlemlerinden kaynaklanan sorumluluğunun TMK nın 1007.maddesi kapsamında olması gerekir. Davacıya ait taşınmazın tapu kaydının kesinleşen mahkeme kararı ile iptal edilmesinden sonra açılan ve mülkiyet hakkının yitirilmesi karşılığında tazminat talebini içeren iş bu dava, bu niteliği itibariyle adli yargıda görülmesi gerekir. Bu biçimde açılan davaların adli yargı yerinde görülmesi ve devletin zarar ile sorumlu olması gerektiğine ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383-2009/517 sayılı kararı da gözönünde tutulduğunda ve maddi hataya dayalı bozma kararının taraflar lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği ayrıca Uyuşmazlık Mahkemesinin aynı köydeki taşınmazla ilgili olarak verdiği emsal nitelikli 14.07.2014 tarih ve 2014/736 Esas, 2014/791 Karar sayılı kararı ile adli yargının görevli olduğuna karar verildiği de dikkate alındığında; mahkemece, işin esasına girilip taşınmazın niteliği ve zararın kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10244, Karar No: 2016/10409, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10244 E.  ,  2016/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 5. Asliye Hukuk ve ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, taraflar arasında düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi uyarınca ödenmeyen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tarafların ticari ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ilişkisinden kaynaklanmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında düzenlenen temlik sözleşmesi uyarınca, davacının İhlas Finans Kurumundan olan alacağının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının edimini yerine getirmediğini belirterek alacağının tahsilini talep etmiş olup, TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca bankacılık işlerinden kaynaklanması nedeniyle mutlak ticari nitelikte olduğu anlaşılan uyuşmazlığın, ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/166, Karar No: 2020/401, Tarih: 16.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/166 E.  ,  2020/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 21.11.2012 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Akhisar Çağlak Anadolu Lisesi öğrenci yurdunda 25.10.2007-17.09.2012 tarihleri arasında asgari ücretle kaloriferci olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, haftanın altı günü 07.30-20.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi ile günlük 12 saat çalıştığını ancak fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 19.02.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacının müvekkili bünyesinde çalışmadığından husumet itirazlarının bulunduğunu, öğrenci yurdunda bir saat ara dinlenmesi ile 08.00-17.00 saatleri arasında yılda 250 gün değişen alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, okulun açılmasıyla birlikte eylül ayında işe başladığını haziran ayında görevinin sona erdiğini, iş sözleşmesini davacının feshettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 12.06.2014 tarihli ve 2012/759 E., 2014/173 K. sayılı kararı ile; davacının 13.11.2007-17.09.2012 tarihleri arasında muhtelif alt işverenler nezdinde asgari ücretle çalıştığı, yol ve yemek yardımlarından faydalandığı, hizmet döküm cetveli ile yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarından okulların tatile girdiği yaz döneminde ve sömestr tatillerinde çalışmasının bulunmadığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden bulunmaksızın feshedildiği, dosyada bulunan puantaj kayıtlarından davacının haftanın 6 günü 8 saat, pazar günleri ise 5 saat çalıştığının anlaşıldığı, bu durumda haftalık sekiz saat fazla çalışmasının olduğu, sömestr ve yaz tatilleri ile hastalık ve mazeretli olunan günler gözetilerek hesaplanan fazla çalışma ücretinden %30 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ihbar olunan şirket yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 22. Hukuk Dairesince 13.01.2016 tarihli ve 2014/27166 E., 2016/449 K. sayılı kararı ile; tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, “2-… Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Oysa yukarıda açıklandığı üzere somut olay bakımından davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti dışındaki talepleri belirsiz alacak davasının konusunu oluşturmayacağından bu taleplere yönelik davaların hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken söz konusu taleplerin hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Fazla çalışma yaptığını işçi ispat etmek durumundayken bunun ücretlerinin ödendiğini işveren ispat etmelidir. Fazla çalışmanın ispatının kayıtlara dayanması durumunda takdiri indirim yapılmamalıdır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda özellikle puantajlara dayanılarak davacının haftanın ilk altı günü günde sekiz saat ve pazar günü beş saat çalıştığı kabul edilerek davacının haftada sekiz saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Ancak davacı gerek ihtarnamesinde gerekle dava dilekçesinde çalışma sisteminden bahsederken haftanın altı günü çalıştığını beyan ettiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca haftanın altı günü ve günde sekiz saat çalıştığı kabul edilerek haftada üç saat üzerinden fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekmektedir.

Ayrıca hesaba esas alınan puantajlar davalı idare temsilcisi ve dava dışı alt işveren yetkilileri tarafından tutulmuş olup kayıtlara uygunluğu da şerh düşülmüştür. Bu itibarla bilirkişice dosya kapsamındaki puantaj bulunan dönemler için yapılacak fazla çalışma ücreti hesaplamasında indirim yapılmaması lazımdır.

Bu esaslara aykırı olacak şekilde yüksek fazla çalışma ücretine hükmedilmesi yerinde değildir.” gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı :

9. Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 31.03.2016 tarihli ve 016/98 E., 2016/223 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı ile ilgili ihtilaf bulunup bulunmadığı, alacak kaleminin net olup olmadığı, hesaplamanın teknik ve hukuki bilgi gerektirip gerektirmediği kıstaslarının dikkate alındığında alacak kalemlerinin hesaplanmasının ve tam olarak belirlenebilir olmasının davacı açısından mümkün olmadığı kanaatine varıldığı, ayrıca davacının çalışma şekli, çalıştığı tarihler, yapılan işin niteliği değerlendirildiğinde indirim yapılmasının uygun olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık;

Somut olayda;

1- Dava konusu kıdem ve ihbar tazminatları ile asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının belirsiz alacak olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre davacının belirsiz alacak davası olarak eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı,

2- Fazla çalışma ücreti alacağının, davacının haftanın altı günü ve günde sekiz saat, pazar günü ise beş saat çalıştığı kabul edilerek haftada sekiz saat olarak belirlenen fazla çalışma süresi üzerinden mi yahut haftanın altı günü ve günde sekiz saat çalıştığı kabul edilerek haftada üç saat olarak belirlenen fazla çalışma süresi üzerinden mi hesaplanması gerektiği,

3- Fazla çalışma ücreti hesabı yönünden, puantaj kaydı bulunan dönemlere ait hesaplama ile belirlenen miktar üzerinden karineye dayalı indirim yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Dava dilekçesinde davalı olarak Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğünün gösterildiği, yargılama sırasında dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildiren tebligatın Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğüne yapıldığı ancak ... vekili tarafından cevap dilekçesi sunulduğu, bu aşamadan sonra mahkemece davalı olarak yine Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğü gösterilerek ... vekiline tebligatlar yapıldığı, davalı tarafı temsilen ... vekilinin de duruşmalara katıldığı, dilekçeler sunduğu ve 12.06.2014 tarihli ilk mahkeme kararını temyiz ettiği, 12.06.2014 tarihli ilk mahkeme kararı, Özel Daire bozma kararı ve direnme kararının başlık kısmında davalı olarak Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğünün gösterildiği anlaşılmakla birlikte davayı takip eden ... vekili ...’ın meslekten ayrılması nedeniyle tebligat gönderilemeyeceğine ilişkin UYAP sistemindeki uyarı yazısı sebebiyle gerekçeli direnme kararının Milli Eğitim Bakanlığına İzafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğüne tebliğ edildiği ve süresinde okul müdürü tarafından düzenlenen temyiz dilekçesinin sunulduğu anlaşıldığından DET sistemi ile tebligat eksikliğinin giderilmesinin istenildiği ve direnmeye ilişkin gerekçeli kararın bu kez Milli Eğitim Bakanlığına tebliğ edildiği, ... vekili olarak ..., ... ve ... olmak üzere üç avukat tarafından eldeki davanın takip edildiği dikkate alındığında vekil varken davalı asile tebligat yapılmasının doğru olup olmadığı ve direnme kararı ile davalı asilin temyiz dilekçesinin vekile tebliğ edilerek Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi adına verilen temyiz dilekçesine muvafakatinin olup olmadığı konusunda Milli Eğitim Bakanlığına ihtaratlı tebligat gönderilmesinin gerekip gerekmediği hususları ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

13. Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın nasıl yapılacağı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde açıklanmıştır.

14. Buna göre, anılan Kanun'un 11. maddesi; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” hükmünü içermektedir.

15. Görüldüğü üzere madde metninde, vekil aracılığıyla takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılacağı belirtilmektedir.

16. Bunun yanında, 10.07.1940 tarihli ve 1940/7 E., 1940/75 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde de; “...Davanın son dereceye kadar takibi için vekil tayin etmiş olan bir kimseye ilam tebliği mümkün bulundukça müvekkiline tebligat yapılması kanuna aykırı ve bu sebeple tebliğ dahi hükümsüz olduğundan, kanun yoluna başvurma için belli olan süre böyle yolsuz bir tebliğ üzerine cereyan etmez...” denilmek suretiyle aynı ilke benimsenmiştir.

17. Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 21.01.2015 tarihli ve 2014/4-563 E., 2015/782 K. ve 04.07.2019 tarihli ve 2017/(6)3-988 E., 2019/857 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

18. Öte yandan yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, itirazların yapılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, bozma kararı sonrası yargılamanın devamı, uyup uymama yönündeki kararın verilebilmesi öncelikle tarafların duruşma gününden usulünce haberdar edilmesi ve böylece taraf teşkilinin sağlanması ile mümkündür. Bu yolla kişi, hangi yargı merciinde duruşması bulunduğuna, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğuna, yargılamanın safahatına, bozma kararının içeriğine, bozma sonrası duruşmanın hangi tarihte yapılacağına, verilen kararın ne olduğuna, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'te açıklanan usule uygun tebligat yapılması ile vakıf olabilecektir.

19. Görüldüğü üzere taraf teşkili sadece davanın açılması aşamasında değil, yargılamanın diğer aşamalarında da önem taşımaktadır.

20. Somut olayda, mahkeme tarafından davayı takip eden ... vekili ...’ın meslekten ayrılması nedeniyle tebligat gönderilemeyeceğine ilişkin UYAP sistemindeki uyarı yazısı sebebiyle gerekçeli direnme kararının Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Çağlak Anadolu Lisesi Müdürlüğüne tebliğ edildiği ve süresinde okul müdürü tarafından düzenlenen temyiz dilekçesinin sunulduğu anlaşıldığından, Hukuk Genel Kurulunca yazılan müzekkereler ile tebligat eksikliğinin giderilmesinin istenildiği ve direnmeye ilişkin gerekçeli kararın bu kez Milli Eğitim Bakanlığına tebliğ edildiği, ... vekili olarak ..., ... ve ... olmak üzere üç avukat tarafından eldeki davanın takip edildiği dikkate alındığında vekil varken asile tebligat yapılması yerinde bulunmamıştır.

21. Eldeki davada davalının vekilinin bulunduğunun anlaşılmasına göre, direnme kararı ile davalı asilin sunduğu temyiz dilekçesi davalı ... vekiline (... dışındaki iki vekilden birine) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK' nun 433. maddesi gereğince Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenilmeli, ayrıca davalı vekiline davalı asilin temyiz dilekçesine katılıp katılmadığı sorulmalı, sonrasında dosya Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.