muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1544, Karar No: 2025/1002, Tarih: 24.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a.İşletmelerin atık suyunun alıcı-doğal ortama salınması eyleminin Çevre Yasası ile yasaklandığını ve bu eylemin aynı zamanda da suç teşkil ettiğini,

b.Müvekkile ait taşınmaza dolan suyun arsanın toprağını zayıflatmak suretiyle toprak kayması oluşturduğunu, müvekkilce can, mal ve işgüvenliği nedeniyle toprak kaymasına son vermek için acilen kazık vurma yoluna başvurduğunu, bu maliyeti tazmini için huzurdaki davanın açıldığını,

c.Müvekkilinin inşaat için yaptırdığı projede ihbar olunan ...'ne sunduğunu, yapılan inceleme neticesinde risk görülmediğinden onaylanıp yapı ruhsatının verildiğini,

d.İnşaatın yürütülmesi ve denetimi için tek yetkili kurum olan Belediyenin inşaatın icrası için iksa projesine lüzum görmediği halde bilirkişilerce bu konuda müvekkiline vecibe yüklendiğini, resmi dairenin yetkisi dahilinde tanzim ve tasdik ettiği evrak olan yapı ruhsatı ve projenin mahkeme kararıyla iptal edilmediği sürece bağlayıcı olacağını,

e.Yerel Mahkeme ve bilirkişilerin yanılgıya düştüğü hususun zemin etüt raporunda “inşaat için iksa projesinin alınmasına işaret edilmesi olduğunu, iş bu durumun zararın amilinin davalı fabrikasının hiçbir kanala bağlı olmayan atık suyunun müvekkilinin arsasına dolması etkenini hükümden düşürmeyeceğini, etüt raporunda yer alan bu değerlendirmenin öneri mahiyetinde olduğunu, etüt raporundaki bu önerinin gereklilik arz etmesi halinde müvekkile ait projesinin belediyece onaylanmayacağını, inşaata yapı ruhsatı vermeyeceğini" belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, komşuluk hukukuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16681, Karar No: 2024/10672, Tarih: 03.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/16681 E.  ,  2024/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1241 E., 2021/707 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın dava konusu akvaryum ısıtıcılarının kaçak olduğunu bilmediğine, eşyanın faturalı olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Ankara Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğünün, Bursa Ankara Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğüne gönderdiği 31.12.2012 tarihli yazıda, sanığın müdürü ve ortağı olduğu Bursa ilinde faaliyet gösteren ... Ltd. Şti. adlı firmanın satışını yaptığı akvaryum ısıtıcılarını maliyetinin altında sattığı, bu nedenle bazı ürünlerin kaçak olduğu şüphesinin hasıl olduğunun bildirilmesi üzerine, Bursa Ankara Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü görevlilerince

konunun soruşturulmaya başlandığı, Sulh Ceza Mahkemesinden alınan adlî arama kararı ile bahse konu şirket adresinde olay tarihinde yapılan aramada, tespit edilen 5941 akvaryum ısıtıcısı cinsi eşyadan 5177 adetine dair alış faturası ve gümrük beyannamesi gibi belgeler ibraz edilememesi nedeniyle, gümrüklenmiş değeri 145.379,42 TL olan 5177 adet akvaryum ısıtıcısına el konulduğu, sanığın arama sırasında el konulan eşyaların faturalı olduğunu ancak faturasını bulamadığını, daha sonra faturaları ibraz edeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Hakkında 01.07.2014 tarihinde beraat kararı verilen anılan firmanın ortağı olan sanık Adnan Menderes İşinibilir'in 11.01.2013 tarihinde alınan kolluk ifadesi sırasında, dava konusu eşyalara ilişkin olduğundan bahisle dosyaya ... ... shop adlı iş yeri tarafından Bohem firmasına ısıtıcı malzemelere ilişkin eşyayı miktar itibarıyla karşılayan, 02.01.2013 tarihli ve 37.204,22 TL bedelli fatura ile sevk irsaliyesinin, faks yoluyla gönderildiği anlaşılan suretlerini dosyaya ibraz ettiği anlaşılmıştır.

Bu olay nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Bu olay nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sunulan faturanın eşyayı temsil etme kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti için kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmada; el konulan eşyalara ait kargo yoluyla gönderildiği anlaşılan orijinal kolilerde yer alan 29.11.2012 tarihli alıcı firma ... Ltd. Şti. olmakla birlikte kargo etiketlerinde göndericinin.... değil de .... Market gözüktüğü, ... ... Market adlı iş yerine ait gözüken adreste yapılan araştırmada ilgili adreste böyle bir firmanın faaliyet göstermediğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

... ... shop adlı firmaya ait adresin boşaltılmış ve terk edilmiş olduğu belirlenerek telefonla iş yeri sahibi ile yapılan görüşmede iş yeri sahibinin görevlilere faturanın kendileri tarafından tanzim edildiğini belirterek faturaya ait dip koçanını ve ürünlerin ... adlı şahıstan satın alındığına dair gider pusulasını da görevlilere ibraz ettiği, faturanın dip koçan ile uyumlu olduğunun görüldüğü, ... ile yapılan görüşmede, ...'nin mali kaydının bulunmadığı, söz konusu eşyaları Suriye uyruklu bir şahıstan satın aldığını ifade ettiği görülmüştür.

Sanık mahkemedeki savunmasında; dava konusu eşyaları, araçla iş yerine gelen kimselerden faturalı olarak aldıklarını, kaçak olduklarını bilmediklerinini belirtmiştir.

Sunulan fatura ve sevk irsaliyesinin eşyanın ayırt edici unsurlarını içermemesi, faturadaki eşya bedeli ile kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer arasındaki fark, eşyanın ele geçtiği orijinal kutulardaki kargo etiketlerinde gönderen firmanın fatura düzenleyicisi firmadan farklı olup, adresinde faaliyet göstermediğinin tespit edilmiş oluşu, fatura düzenleyicisi firmanın adresinin de boşaltılmış ve terk edilmiş oluşu karşısında; sunulan belgelerin eşyayı temsil etmediği kanaatine varılmakla, sanığın iş yerinde yurda yasal yollardan girdiği belgelendirilemeyen bu nedenle de kaçağa kalan 5177 adet yabancı menşeili akvaryum ısıtıcısını satışa arz etmek amacıyla bulundurmak suretiyle atılı kaçakçılık suçunu işlediği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa soruşturma evresinde etkin pişmanlık ihtaratı yapılmamış olması nedeniyle suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, cezasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa ödeme halinde yapılacak indirim oranı tam olarak belirtilmeden ihtarat yapılmış ise de; Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 E., 2023/650 K. sayılı karar içeriği doğrultusunda sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtaratı üzerine sanığın mahkeme huzurunda kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katındaki tutarı ödeyecek ekonomik durumunun olmadığını beyan etmesi nedeniyle, ödeme gücü olmadığını ifade eden sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yılın altında olduğu gözetilerek; Anayasa Mahkemesi, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

2.Kaçakçılık suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan tutarın yatırılmış olduğu, sanığın savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakat ettiği, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, ''Sanığın eylemi sonucunda gümrük vergisi ve diğer vergiler ile mali yüklerden oluşan kamu zararını giderdiği ancak hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rağmen deneme süresinde yeniden suç işlediği dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen CMK 231 maddesinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA '' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

4.Dosyada tek sanık bulunmasına karşın katılan lehine hükmolunan vekâlet ücretinin ''sanıklardan alınarak katılan kuruma verilmesine'' karar verilmesi,

3.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

4.Dosyada tek sanık bulunmasına karşın katılan lehine hükmolunan vekâlet ücretinin ''sanıklardan alınarak katılan kuruma verilmesine'' karar verilmesi,

5.Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir'' şeklindeki açık hüküm ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 26.05.1935 tarihli, 111/7 sayılı "...yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 02.05.1966 tarihli, 4/3 sayılı "...tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktada yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini'' belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği gözetilmeksizin kısa kararda yargılama gideri kısmı boş bırakılarak yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan usul ve kanuna aykırı hüküm kurulması, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9752, Karar No: 2023/4692, Tarih: 21.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9752 E.  ,  2023/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/709 E., 2021/730 K.

DAVA TARİHİ : 12.11.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/259 E., 2021/95 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde Trabzon İli, Çaykara ilçesi, Taşlıgedik mahallesi'nde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 152 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 6 parsel sayılı taşınmazın ise yarısının davalı adına tespit edildiğini, davacı ile davalının kardeş olup, çekişmeli taşınmazların dedelerinden babalarına, babalarından da kendilerine kaldığını, tarafların babası muris ...'nın 2004 yılında vefat ettiğini ve ölmeden önce de çekişmeli taşınmazları çocukları arasında paylaştırdığını, bu paylaşımdan sonra da tarafların fiili olarak paylaşıma uygun şekilde taşınmazları kullanmaya başladıklarını, hatta davacının 152 ada 6 parsel sayılı taşınmazın paylaşım sonucu kendisine düşen kısmı üzerine arılarının peteklerini koymak için üç katlı kargir peteklik inşa ettiğini, bu durumdan davalı kardeşinin de haberinin olduğunu ve kadastro tespitine kadar ses çıkarmadığını, kadastro çalışmaları sırasında ilk önce taşınmazın tamamının davacı adına tespit edildiğini ancak davalının yaptığı itirazlar neticesinde eşit paylarla davacı ve davalı adına tespitine karar verildiğini, her ne kadar çekişmeli taşınmaz davalı ile ortak olarak tespit edilmiş ise de çekişmeli taşınmazın üzerinde petek bulunan kısmının davacı adına tespit edilmesi gerektiğini, diğer yandan dava konusu 152 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların yarısının da davacıya ait olduğunu ileri sürerek dava konusu 152 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların yarı payının tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline, 152 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile üzerinde peteklik bulunan kısmın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın kadastro çalışmaları sırasında da152 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tamamının kendisine ait olduğunu iddia ettiğini ve kendi yönlendirmeleri sonucunda taşınmazın ilk tespitinin davacı adına yapıldığını, davalı tarafından bu tespite yapılan itirazın Kadastro Komisyonu tarafından kabul edilerek taşınmazın davacı ve davalı adına eşit paylarla tespitine karar verildiğini, bu kararın her iki tarafça da bilindiğini, bu bölgedeki parsellerin taksim edildiğinin doğru olduğunu, 1982 yılında yapılan rızai ve fiili taksime göre bu parçalardan 152 ada 5 parsele bitişik olan kısmın davalı ...'ya, alt tarafta kalan kısmın ise davacı tarafa ait olduğunu, yani arazinin uzunlamasına paralel olarak bölündüğünü, ne var ki davacının 2005 yılında fiili taksime aykırı olarak ve araziyi ortadan dikine bölecek şekilde parsel üzerine bina yaptığını, hatta Kadastro Komisyonu'na yaptığı itirazda da arazinin uzunlamasına paralel olarak bölündüğünü ve 152 ada 5 parsele bitişik olan kısmın kendisine ait olduğunu belirttiğini ancak Komisyon tarafından arazi üzerindeki binanın dikine yapılmış olması ve binayı ikiye bölecek şekilde parsel oluşturulamayacak olması nedeniyle bu yöndeki itirazın reddedildiğini, davalının çekişmeli taşınmazın atalarının yaptığı rızai ve fiili taksime uygun olarak bölünmesine razı olduğunu, davacının talep ettiği şekildeki bir taksimi ise kabul etmediklerini, zira bu binanın davacı tarafından kimseyle istişare edilmeden yapıldığını, davacı tarafın 152 ada 5 ve 7 parsellerin yarısına yönelik talebinin de reddi gerektiğini, tarafların babasının ölmeden önce taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırdığını ve bu paylaşımın 1982 yılında yapıldığını, taksim sonucunda herkesin kendisine düşen yeri aldığını ve bu taksime göre yıllardır nizasız ve fasılasız şekilde kullandığını, dava konusu 152 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların taksim sonucu davalıya düşen ve yıllardır kendisi tarafından nizasız şekilde kullanılan taşınmazlar olduklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2018/259 Esas, 2021/95 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazların kadastro tespit tarihinden önce paylaşıldığını, dava konusu taşınmazların paylaşımdan sonra miras bırakan tarafından kullanılmadığı, zilyetliklerinin dava konusu 152 ada 5 parsel ile 152 ada 7 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalıya, dava konusu 152 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise 10/11/2020 havale tarihli fen bilirkişi raporunda gösterildiği şekilde davacıya ve davalıya bırakıldığı, taşınmazın bahsedilen haliyle davacı ve davalı tarafından kullanıldığı, dava konusu taşınmazların yarı mülkiyetinin yapılan paylaşım sonucunda teslim ile birlikte davalı tarafından kazanıldığı, gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/709 E., 2021/730 K. sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahalli bilirkişi ve kadastro bilirkişilerinin gerek yaşları ve gerekse bizzat dava konusu köyde oturmaları, murisi ve taşınmazları bilmeleri nedeniyle keşifteki net, anlaşılır ve kesin şekilde verilen beyanına itibar edilmesi gerektiğini, tanıkların kardeşleri arasında kalmış olmanın verdiği çekimserlikle beyanda bulunduğunu, tanıklara değil de aksine kadastro bilirkişileri ile mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini, davalının Kadastro komisyonuna yaptığı itiraz ile davaya cevap dilekçesinin çelişmekte olduğunu, cevap dilekçesinde 6 numaralı parselin 5-7 nolu parsellere paralel bölündüğünü ileri sürse de komisyon itiraz dilekçesinde aksine 5-7 nolu parsellere dik bölündüğü hususunu doğruladığını, bu yönde bilirkişi raporuna yapılan beyan ve itirazların değerlendirilmemiş olduğunu, eksik ve yetersiz bilirkişi raporu ile eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun; 14 üncü ve 15 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda Trabzon İli, Çaykara ilçesi, Taşlıgedik mahallesi çalışma alanında bulunan 152 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmaz ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. 152 ada 6 parsel sayılı taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında davacı adına tespit edilmiş daha sonra davalı tarafından Kadastro Komisyonu'na yapılan itiraz sonucu 1/2'şer pay ile davacı ve davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.