muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20308, Karar No: 2021/12913, Tarih: 12.10.2021

çerçeve hüküm gereğince, içeriği Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 60. maddesi ile,

“ (1)Merkezde yapılan kontrol ve denetim sonucunda aşağıda belirtilen eksiklik veya aykırılıkların birinin denetim raporu ya da evrak üzerinden tespit edilmesi halinde, il müdürlüğü tarafından 16 yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık net asgari ücret tutarının on katından elli katına kadar idari para cezası verilir.

(a) ...4) Zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısından eksik personel çalıştırılması, ( 15 katı)...” şeklinde belirlenen hükme aykırı davranılması nedeniyle verildiği, keza 5326 sayılı Kanun’un 4/2. maddesine uygun olarak 2828 sayılı Kanun’un 35/A maddesi ile de uygulanacak idari yaptırımın belirlendiği, bu itibarla kabahatlinin eylemine yönelik söz konusu yaptırımın dayanığının 2828 sayılı Kanun olduğunun anlaşıldığı, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/652 Esas, 2018/8232 sayılı ilamı da dikkate alındığında, mahkemesince çerçeve bir hükme dayanmayan ve hukuki değerden yoksun bulunan yönetmelik hükümleri gereğince kabahatli hakkında idari yaptırım uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, merci tarafından itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Yasasının 8/1. maddesinin “Organ veya temsilcilik görevi yapan ya da organ veya temsilci olmamakla birlikte, tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde görev üstlenen kişinin bu görevi kapsamında işlemiş bulunduğu kabahatten dolayı tüzel kişi hakkında da idari yaptırım uygulanabilir.” şeklinde olduğu, aynı Yasanın 25/1.a maddesi uyarınca hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresinin idari yaptırım kararında yer almasının gerektiği, Türk Medeni Yasasının birinci kitabının ikinci bölümünde tüzel kişilerin düzenlendiği, TMK’nin 47. maddesinde tüzel kişilik “Başlıbaşına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları, kendileri ile ilgili özel hükümler uyarınca tüzel kişilik kazanırlar.” şeklinde tanımlanmış, müteakip 48. maddede de “Tüzel kişiler, cins, yaş, hısımlık gibi yaradılış gereği insana özgü niteliklere bağlı olanlar dışındaki bütün haklara ve borçlara ehildirler.” denildikten sonra, aynı Yasanın 55. maddesindeki “Kamu tüzel kişileri ile ticaret şirketleri hakkındaki kanun hükümleri saklıdır.” denilmek suretiyle tüzel kişiliğe haiz kişi ve mal toplulukları sınırlandırıldığı, nitekim 2828 sayılı Yasanın 34. maddesinde de “… gerçek kişiler ve özel hukuk tüzelkişilerince bu Kanun kapsamına giren sosyal hizmet kuruluşlarının kurulmasına, …” denilmek suretiyle sosyal hizmet kuruluşlarının gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulabileceğinin belirtildiği, somut olayda idari para cezasının esasen başvuran ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı tüzel kişilik tarafından kurulup işletilen ve fakat kendisinin tüzel kişiliği bulunmayan “... Bakım Merkezine” kesildiği, yukarıda alıntılanan mevzuat çerçevesinde, tüzel kişiliği bulunmadığı için hak ve fiil ehliyetini de haiz olmayan ... Bakım Merkezine idari para cezası kesilmesinin de hukuken mümkün olmadığı,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30149, Karar No: 2015/4371, Tarih: 02.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30149 E.  ,  2015/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ... Yemek Besicilik Gıd.İnş.Tur.San.Tic.Ltd.Şti'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ...Yemek Besicilik Gıd.İnş.Tur.San.Tic.Ltd.Şti'nin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlu ...'un temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında rehin açığı belgesine dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinde örnek (7) numaralı ödeme emrinin borçlu ...'a tebliği ve borçluların yasal süresi içinde icra müdürlüğüne itiraz etmeleri üzerine icra takibinin durdurulduğu, alacaklı tarafça yasal süresi içinde icra mahkemesine itirazın kaldırılması talebinde bulunulduğu, mahkemece; "itirazın asıl alacak üzerinden kaldırılmasına, kabul edilen asıl alacağın %20'si kadar tazminatın davalı taraftan tahsiline" karar verildiği anlaşılmaktadır.

Rehin açığı belgesi kimin hakkında düzenlenmiş ise ancak onun açısından İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerden sayılır.

Somut olayda borçlu ...'un takip dayanağı 18.06.2013 tarihli rehin açığı belgesinde yer almadığı görülmektedir. Bu durumda anılan rehin açığı belgesine dayalı olarak borçlu ...'un itirazının kaldırılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece borçlu ...'un itirazının kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen borçluyu da kapsar şekilde itirazın tümden kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/75, Karar No: 2011/114, Tarih: 07.06.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/1-75 E., 2011/114 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/1-75 E., 2011/114 K.**

**- YARGILAMAYA KATILMAYACAK HAKİM**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık Necdet'in Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılaması sonucunda 04.03.2008 gün ve 53-23 sayı ile;

"...Tüm dosya kapsamı üzerinde yapılan değerlendirmede, özellikle dosya içeriğinde mevcut Adli Tıp Kurumu raporunun bilgilerinden, mağdurda meydana gelen delici ve kesici alet yaralanmasının vücuttaki yerleri, darbelerin şiddeti ve failin eylemine kendi isteğiyle son vermemesi gibi hususlar gözönüne alındığında sanığın eyleminin ^

^kasten öldürmeye teşebbüs' olarak değerlendirebilme ihtimalinin bulunduğu anlaşılmıştır (Yargıtay Yüksek 1. CD, 03.04.2006 gün ve 2006/2063-1101 E-K). Bu durumda yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesine alt olacağı anlaşılarak mahkememizin görevsizliğine... " karar verilmiş, bu karara karşı sanık müdafilerinin itirazı üzerine dosyayı inceleyen Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nce 03.04.2008 gün ve 2008/255 sayı ile;

"Dosyanın tetkiki ile sanığın üzerine atılı eylem sonucunda katılanın vücudunda sanık tarafından kullanıldığı iddia edilen kesici ve delici özelliği bulunan bıçakla meydana getirilen yaraların vücuttaki yerleri, darbelerin şiddeti ve sanığın eylemini çevredekilerin ayırması ile kendi İsteği dışında sona erdirmesi şeklinde geliştiği belirtilen kardeş olan sanık İle katılan arasındaki olaydan sonra Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05.03.2007 tarih ve 2007/4691-172 sayılı raporunda katılan Halil hakkında mevcut lezyoniara neden olan yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtilmekle; sanığın üzerine atılı eylemin bıçakla etkili eylem veya kasten adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığı hususunda delillerin değerlendirilerek hüküm kurma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmakla, Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı yasa ve usule uygun olmakla, sanık vekilinin 10.03.2008 tarihli itirazının reddine karar vermek gerekmiştir"'gerekçesiyle reddedilmiştir.

Görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda, 08.05,2009 gün ve 109-70 sayı ile, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCY'nin 82/1-d, 35/1-2, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nce 17.06.2010 gün ve 9341-4438 sayı ile;

Görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda, 08.05,2009 gün ve 109-70 sayı ile, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCY'nin 82/1-d, 35/1-2, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nce 17.06.2010 gün ve 9341-4438 sayı ile;

"Sanık hakkında kardeşini silahla yaralama suçundan açılan davada Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, eylemin öldürmeye teşebbüs suçu olabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararına karşı sanık müdafiierinin yaptıkları itirazı inceleyip, gerekçelendirerek reddeden Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi heyetinde yer alan başkan ve üyelerin, görevsizlik kararı ile gelen davayı esastan inceleyerek yargılamayı sonuçlandırmaları suretiyle CMK'nın 23. maddesine aykırı davranılması" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel mahkeme ise 27.10.2010 gün ve 113-125 sayı ile;

"...Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nin 17.06.2010 tarihli bozma Hamında belirtilen, görevsizlik kararına karşı yapılan itirazı gerekçelendirdiğimiz yani bir anlamda davayla ilgili görüşümüzü açıkladığımız belirtilen mahkememizin 2008/255 müteferrik sayılı kararın ikinci sayfasının son paragrafından başlayıp üçüncü sayfanın hüküm kısmına kadar yer alan s Dosyanın tetkiki ile sanığın üzerine atılı eylem sonucunda katılanın vücudunda sanık tarafından kullanıldığı iddia edilen kesici ve delici özelliği bulunan bıçakla meydana getirilen yaraların vücuttaki yerleri, darbelerin şiddeti ve sanığın eylemini çevredekilerin ayırması ile kendi İsteği dışında sona erdirmesi şeklinde geliştiği belirtilen kardeş olan sanık ile katılan arasındaki olaydan sonra Adalet Bakanlığı Adlı Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05.03.2007 tarih ve 2007/4691-172 sayılı raporunda katılan Halil hakkında mevcut lezyonlara neden olan yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbı müdahale i/e giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtilmekle; sanığın üzerine atılı eylemin bıçakla etkili eylem veya kasten adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığı hususunda delillerin değerlendirilerek hüküm kurma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmakla, Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı yasa ve usule uygun olmakla, sanık vekilinin 10.03.2008 tarihli itirazının reddine karar vermek gerekmiştir'şeklindeki gerekçede mahkememiz heyetinin sübuta ve delillerin niteliğine ve vasıflandırmaya yönelik görüş açıklamaya yönelik durum olup olmadığının tespiti gerekir.

Mahkememiz heyetince Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik karan üzerine verilen 2008/255 müt sayılı 03.04.2008 tarihli kararın gerekçe kısmındaki;'sanığın üzerine atılı eylem sonucunda katılanın vücudunda sanık tarafından kullanıldığı iddia edilen kesici ve delici özelliği bulunan bıçakla meydana getirilen yaraların vücuttaki yerleri, darbelerin şiddeti ve sanığın eylemini çevredekilerin ayırması ile kendi isteği dışında sona erdirmesi şeklinde geliştiği belirtilen kardeş olan sanık ile katılan arasındaki olaydan sonra Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05.03.2007 tarih ve 2007/4691-172 sayılı raporunda katılan Halil hakkında mevcut lezyonlara neden olan yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu' bölümü görevsizlik kararı veren Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının gerekçesi olup heyet görüşü ile bir ilgisi bulunmadığı, yani Yargıtay Birinci Ceza Dairesi'nin CMK'nın 23. maddesine aykırılık olarak belirttiği gerekçenin tamamıyla görevsizlik kararında alınan bir bölüm olduğu ve alınan bu bölümle ilgili de mahkememiz heyetince alınan bu bölümün anlatılan şekilde olduğu yönünde bir görüş açıklamasının da yer almadığı, görevsizlik kararından alınan bir bölümü heyetin görüşü olarak yorumlanması ve heyetin çekilme nedeni olarak kabul edilmesi CMK'nın 23. maddesinin çok geniş anlamda yorumlanması sonucunu doğuracaktır. Bu durumda da, itiraz merci olarak itirazları inceleyen Ağır Ceza Mahkemesi bu halde görevsizlikle mahkemeye gelen ve itiraza konu olan kararların hiçbirisinde yargılama yapamaz sonucuna bizi götürecektir.

Mahkememize ait 2008/255 müt. sayılı kararda yer alan gerekçede kullanılan; '...kullanıldığı iddia edilen... 'şeklindeki ibareden de anlaşılacağı üzere bu İbareye kadarki eylemlerin iddia edildiğinin belirtilmesine yönelik olduğu, yani bu ibareye kadar ki eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiği ya da gerçekleştirilmediği yönünde bir görüş açıklamanın bulunmadığı, yine aynı kararın gerekçe kısmında yer alan; '... geliştiği belirtilen... 'şeklindeki ibareden de anlaşılacağı üzere bu ibareden önce yer alan cümledeki olaylar/n iddia kısmında anlatıldığı yani bu ibareden önceki anlatımların anlatılan şekliyle geliştiğinin belirtilmesinden ibaret olduğu, '...geliştiği belirtilen...' ibaresinden önceki cümlede yer alan eylemlerin o şekilde iddia edildiği ve anlatılan şekilde geliştiğinin belirtildiği, yani mahkememizce'...geliştiği belirtilen...' ibaresinden önce yer alan cümlesindeki eylemlerin kesinlikle sanık tarafından gerçekleştirildiği ya da gerçekleştirilmediği yönünde görüş açıklamasının söz konusu olmadığı, keza gerekçede yer alan; '...raporunda ... belirtilmekle... 'şeklindeki kelimelerden ve bu kelimelerden anlaşılacağı üzere ' ...raporunda...' ibaresinden önce Adil Tıp Kurumunun raporu, raporun tarih ve nosunun yer aldığı, yine '...raporunda'ibaresinden sonra '...belirtilmekle'ibaresi arasında yer alan Adli Tıp Kurumu raporundaki bulguların sanık tarafından gerçekleştirildiği yönünde bir kelimenin yer almadığı, sadece ve sadece bu iki ibare arasında yer alan Adli Tıp Kurumu raporundaki katılanın vücudu üzerindeki yaraların Adli Tıp Kurumu raporunda açıklandığı üzere belirtildiği, yani'...raporunda' ibaresiyle '...belirtilmek' ibaresi arasındaki katılanla ilgili tıbbi bulguların sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair kelime yer almadığı, bu iki ibare arasındaki yer alan bulguların Adli Tıp Kurumu raporunda açıklandığı, yani raporun bu şekilde olduğunun açıklanmasına ilişkin İbarelerin gerekçede yer aldığı, yine '...delillerin değerlendirilerek hüküm kurma görevinin...'ibaresinden de amacı dosya kapsamında mevcut ancak mahkememizce doğruluğu ya da yanlışlığı hükme esas alınabllirliği ya da alınamazlığı hususunda bir yorum yapılmaksızın dosya kapsamındaki iddia ve delillere göre sanığın eyleminin Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi gerekeceğinin açıklanmasına yönelik olduğu, yani bu ibareden de mahkememizin görüş açıklamasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sonuç olarak mahkememizin 2008/255 müt sayılı kararında yer alan ve bu paragrafla gerekçede yer alan ve anahtar niteliğindeki kelimelerin açıklanmasından da anlaşılacağı üzere mahkememizin 2008/255 müt. sayılı kararında CMK'nın 23

. sayılı kararında CMK'nın 23. maddesi kapsamında olaya, sübuta ve delillerin niteliğine ve vasıflandırmaya yönelik görüş açıklanmasının bu bağlamda sonraki esas yargı-lamada mahkememizin tarafsızlığını şüpheye düşürecek ihsası reyde bulunması durumunun söz konusu olmadığı, önceki paragraflarda da açıklandığı üzere gerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasası gerekse CMK'daki mahkeme kararlarının gerekçe olması zorunluluğundan bahisle mahkememizin 2008/255 müt sayılı kararında yer alan ancak görüş açıklama niteliğinde bulunmayan gerekçenin yazılması nedeniyle mahkememizin 08.05.2009 tarih ve 2008/109 esas, 2009/70 karar sayılı kararın bozulmasına dair Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.06.2010 tarih ve 2009/9341 esas, 2010/4438 karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir…

….' şeklindeki gerekçe ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığı'nın bozma istekli 13.03.2011 gün ve 33807 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan uyuşmazlık, asliye ceza mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararına karşı sanık müdafiinin yaptığı itirazı inceleyip reddeden ağır ceza mahkemesi heyetinde yer alan başkan ve üyelerin, görevsizlik kararı ile gelen aynı dosyanın yargılamasına katılmala-rının 5271 sayılı CYY'nin 23. maddesine aykırılık oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davasının açıldığı, yargılama sonucunda, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma olasılığına göre görevsizlik kararı verildiği,

Bu karara karşı sanık müdafilerinin yaptığı itirazı inceleyip reddeden Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi heyetinde yer alan başkan ve üyelerinin, görevsizlik karan ile gelen aynı dosyanın yargılamasına da katıldıkları, 26.09.2008 tarihli oturumda sanığın sorgusunun yapıldığı,

Sanık müdafileri tarafından 06.03.2009 tarihinde CYY'nin 30. maddesi uyarınca mahkeme heyetinin yargılamadan çekilmeye davet edildiği, mahkemece talep hakimin reddi istemi olarak kabul edilip, ret konusunda bir değerlendirme yapılmak üzere dosyanın Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği,

Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesi'nce "heyetin tarafsızlığını şüpheye düşürecek bir halin bulunmadığı" gerekçesiyle istemin reddedilmesi üzerine, aynı heyetle yargılamaya devam olunarak, sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCY'nin 82/1-d, 35/1-2, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Temyiz incelemesi sonucunda, Özel Daire'ce görevsizlik kararına yapılan itirazı inceleyerek reddeden heyetin yargılamaya katılmasının CYY'nin 23. maddesine aykırılık oluşturduğundan bahisle hükmün bozulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Konu ile ilgili yasal düzenlemelere kısaca değinmek gerekirse;

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasası'nın " Yargılamaya Katılamayacak Ha-kım"baş\\k\\ 23. maddesinde;

n(1) Bir karar veya hükme katılan hakim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.

(2) Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hakim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.

(3) Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim, aynı işte görev alamaz" hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemeye göre hakimin, yargılamanın herhangi bir aşamasında işe bakmış olması dolayısıyla o davaya artık tarafsız olarak bakamayacağı kabul edilerek aynı davaya katılması yasaklanmıştır.

(2) Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hakim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.

(3) Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim, aynı işte görev alamaz" hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemeye göre hakimin, yargılamanın herhangi bir aşamasında işe bakmış olması dolayısıyla o davaya artık tarafsız olarak bakamayacağı kabul edilerek aynı davaya katılması yasaklanmıştır.

İnceleme konusu olayda, CYY'nin 23. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında düzenlenen yargılamanın yenilenmesi ve soruşturma evresinde hakim olarak görev yapma hali söz konusu olmadığından, maddenin 1. fıkrasının bir karar veya hükme katılmış olan hakimin yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamayacağı şeklindeki düzenlemesine aykırılık bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Anılan maddenin 1. fıkrası, 1412 sayılı CYUY'nin 22. maddesine benzer şekilde düzenlenmekle birlikte 5271 sayılı CYY'de "hüküm "sözcüğünün yanına önceki yasada yer almayan "karar"sözcüğü de eklenmek ve bir anlamda yasağın alanı genişletilmek suretiyle değiştirilmiştir.

Yasanın 23. maddenin l. fıkrasına göre hakim, vermiş olduğu ve yasa yoluna başvurulmuş olan kararı veya hükmü inceleyecek yüksek görevli mahkemedeki karara katılamayacaktır.

Konuya ilişkin olarak değerlendirilmesi gereken CYY'nin 24. maddesinde ise; "Hakimin davaya bakamayacağı hallerde reddi istenebileceği gibi) tarafsızlığını şüpheye düşürecek diğer sebeplerden dolayı da reddi istenebilir"'şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Yasaklılık hallerinin ve tarafsızlığı şüpheye düşürebilecek hallerin varlığı durumunda hakimin reddi istenebilecektir.

CYY'nin 25. maddesine göre de, tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı bir hakimin reddinin istenmesi, ilk derece mahkemelerinde sanığın sorgusu başlayıncaya kadar olanaklı olacaktır.

Bir olayla ilgili olarak kanaati oluşan hakimin yeniden yargılama aşamasında daha önce oluşan görüşünün etkisi altında kalması olanaklıdır. Bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olayla ilgili hiçbir önyargısı olmayan farklı bir hakimin yeniden yargılama yapması hak ve özgürlüklerin korunması açısından bir güvencedir.

Yargıcın objektif araştırma ve saptamalarda bulunması tarafsızlığını şüpheye düşürecek işlemler değildir. Bu işlemleri yapan yargıç, esas hakkında yargılama yapan mahkeme heyetinde yer alabilir. Burada önemli olan, alınan tedbirlerin ya da kararların kapsamı ve niteliği itibarıyla sanığın suçluluğu konusunda bir önyargı oluşturup oluşturmadığıdır.

Nitekim bu konu öğretide de ele alınmış ve benzer şekilde açıklığa kavuşturulmuştur, (Prof. Dr. Yener Ünver, Prof. Dr. Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, Ankara-2011, s. 177, Doç. Dr. Veli Özer Özbek, Yeni Ceza Muhakemesi Kanununun Anlamı, Ankara-2005, s. 121, Osman Yaşar, Ceza Muhakemesi Kanunu, Ankara-2005, s. 212)