muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4293, Karar No: 2024/6404, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4293 E.  ,  2024/6404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1041 Esas, 2024/115 Karar

VASİ : ...

KISITLI : ...

İHBAR EDEN : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.04.2019 Tarihli ve 2019/199 Esas, 2019/404 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 01.09.2022 tarihli dilekçesinde... Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü'nde öğretmen olarak görev yaptığını, kuruluşda bakım altında bulunan kısıtlı ... 'in kuruluş binasında yapılacak güçlendirme veya yıkım çalışmaları gereğince başka bir özel veya resmi bakım merkezine yerleştirilmesi için tarafına izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 07.09.2022 tarihli ek kararıyla vasinin talebinin kabulüne, kısıtlının ... Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü tarafından belirlenecek resmi veya özel bakım merkezlerinden birine yerleştirilmesi için yapılacak işlemler açısında vasiye izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

...Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'nün 15.08.2023 tarihli yazısı ile kısıtlının 19.01.2023 tarihinden itibaren kuruluşlarına nakil olduğundan dolayı kısıtlının iş ve işlemlerinin aksamaması için kısıtlıya kuruluş personellerinden İdris Esmer'in vasi adayı olarak belirlendiği belirtilerek gerekli iş ve işlemlerin yapılması talep edilmiştir.

Mahkemece 09.10.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının ...Engelsiz Yaşam Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü'ne nakil olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine ve vasi ...'a kısıtlının ikametgahını değiştirmek üzere ilgili kurumlarda işlemleri yapmak üzere izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

B. ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.02.2024 Tarihli ve 2023/1041 Esas, 2024/115 Karar Sayılı Kararı

Vasi veya kısıtlının talebi üzere vesayet makamının izni olmadan yapılan adres değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı nazara alındığında; dosyada mevcut vasinin bilgisi olmadan ve vasi değişikliği kararı verilmeden yetkisizlik ile dosyanın Mahkemeye gönderildi gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya yeni bir vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan vesayet makamı olan Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın ...Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosya hakkında karar vermekte Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Sakarya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6055, Karar No: 2014/5148, Tarih: 07.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6055 E.  ,  2014/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2013/166-2013/6

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, eksik hesaplandığı iddia edilen kıdem tazminat ödemesini kabul etmediğini, davacının tüm hak ve alacakları yönünden davalıyı ibra ettiğini fazla çalışma karşılığı izin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Sözkonusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda nöbet çizelgelerinde davacının iki hafta 08:00-20:00 ve iki hafta 20:00-08:00 arası çalışacağının yazılı olduğu belirtilmiştir. Dosyada mevcut çiezelger incelendiğinde belirtilen çalışma saatlerinin davacıya değil Dursun İnan adlı güvenlik görevlisine ait olduğu anlaşılmaktadır. Nöbet çizelgelerinin alt kısmında davacının diğer temizlik elemanlarının izinli olduğu günlerde görev yapacağı yazılıdır. Davacı 16 gün 21:00-08:00 arası çalıştığını, kalan günlerde ise 08:00-18:00 arası çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı tanıkları davacının haftanın 2 günü gündüz 08:00-17: arası temizlik elemanı olarak çalıştığını, 4 gün ise gece 21:00-07:00 arası güvenlik olarak çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanıkları gece 21:00-08:00 arası çalıştığını gündüz ise sadece teki 08:00-18:00 arası çalıştığını beyan etmiştir. Dosya kapsamına göre davalı tanık beyanları doğrultusunda davacının gündüz 2 gün 08:00-17:00 arası 1 saat ara dinlenme mahsubu ile 16 saat, 4 gün ise 21:00-07:00 arası 1,5 saat ara dinlenme mahsubu ile 34 saat çalışma sonucu toplamda haftalık 50 saat çalışmadan 45 saati aşan 5 saat fazla çalışmasının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

3-Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Tanık anlatımlarıyla ispatlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Mahkemece nöbet çizelegelerine göre hesaplama yapılması sebebi ile hakkaniyet indirimi yapılmadığı belirtilmiştir. Dosya içeriğine göre, nöbet çizelgesindeki çalışma saatlerinin davacıya ait olmadığı anlaşıldığı gibi ayrıca çizelgelerde 20 gün çalışma sözkonusu iken hesaplama 24 gün üzerinden yapılmıştır. Takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti alacağının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Ancak delil durumu ve yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için takdiri indirim yapılmalı ve yapılan indirimin 1/3 den aşağı olmaması gerekir.

Belirtilen yönler gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16148, Karar No: 2010/14785, Tarih: 20.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/16148 E.  ,  2010/14785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mesul Müdür Atanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm 6831 sayılı ... yasasının 53. maddesi gereğince özel ormana mesul müdür atanması istemine ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ :Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.20.09.2010(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2013/4110, Karar No: 2013/4147, Tarih: 22.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4110 E.  ,  2013/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, Kobaşlar Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 17 parsel sayılı 24.974,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek, kayalık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9791, Karar No: 2012/3108, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9791 E.  ,  2012/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 18.08.1988 tarihinden itibaren belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmakta iken iş akdinin 18.02.2010 tarihinde davalı işveren tarafından sebepsiz olarak fesih edildiğini bildirerek, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yaşanan ekonomik sıkıntı sonucu müvekkili şirketin yeniden yapılanma ve küçülme sürecine girdiğini, bu nedenle davacının hizmet sözleşmesinin müvekkili işverenlikçe geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının ekonomik sıkıntı ve yeniden yapılandırmayı ispat edemediği, yeniden yapılanma ve küçülme sürecinin ve şeklinin ne şekilde ve nasıl olduğunun belirtilmediği gibi fesih nedeninin açık ve kesin olmadığı, ayrıca şirketin diğer bölümlerinde davacının istihdam imkanının olup olmadığının araştırılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkette bilet satış ve rezervasyon bölümünde çalışmakta iken iş sözleşmesi yaşanan ekonomik sıkıntı nedeniyle şirketin yeniden yapılanma ve küçülme sürecine girdiği gerekçesi ile feshedilmiştir. Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden davalı şirket İcra Kurulunca alınan karar uyarınca satış ofislerinin yeniden yapılandırılması çalışmaları kapsamında Fenerbahçe, Adana ve Antalya bilet satış ofislerinin kapatıldığı sabittir. Davacının değerlendirilebileceği başka bir iş veya işyerinin bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Fesih geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/815, Karar No: 2015/71, Tarih: 24.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/815 E.  ,  2015/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :2013/217617

Mahkemesi : ESKİŞEHİR 2. Asliye Ceza

Günü : 08.05.2013

Sayısı : 85-329

Sanık S.. A..'ın katılan İ.. K..'yi, sanık S.. A..'ın ise katılan H.. Ç..'i kasten yaralama suçundan haklarında 5237 sayılı TCK'nun 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.12.2008 gün ve 111-701 sayılı hükmün katılanlar İ.. K.. ve H.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 24.12.2012 gün ve 13998-45436 sayı ile;

"...sanık S'ın katılan İlhami'yi hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama ve S'ın katılan H'i yaralama suçundan ceza verilmesine gerek olmadığı kararı verilmiş ise de; olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı, diğer sanıkların saldırısının haksız tahrik olarak değerlendirilebileceği gözetilmeden sanıkların atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 08.05.2013 gün ve 85-329 sayı ile;

“... Mağdurların, sanık S'ın akrabaları olan M. A isimli kişiye serzenişte bulunması halini kavga çıkartmaya bahane olarak gören ve ellerinde kürek, sopa ve demir çubuk ile sanıkların bulunduğu yere topluca gelen kişiler oldukları, o an itibarı ile ne sanık S'ın ne de sanık S'ın elinde ya da yanında bir sopa ve başka bir kavga aracının bulunmadığı, saldırıyı başlatan kişilerin mağdurlar olduğu, sanık S ve tanık olarak dinlenen H.ın bu kavgayı yatıştırmak ve sanık S'ı darbelerden kurtarmak için uğraşan kişiler oldukları, babası olan sanık S'ı ellerinde demir kürek, sopa ve demir gibi eşyalar bulunan saldırgan grubun elinden alıp kurtaramayacağını düşünüp, üzerinde bulunan çakı bıçağını eline almak zorunda kalan ve saldıran kişilere doğru bu bıçağı çaresizce kullanan kişinin sanık S olduğu, eğer ki bu hal bir meşru müdafaa değil ise sanık S'ın babasının uğradığı bu haksız saldırıyı nasıl durdurması ve engellemesi gerektiği, evlerinin önünde babasını bu saldırıdan nasıl kurtarması gerektiği, bu kavganın oluşumuna sebebiyet vermeyen sanık S'ın kendisine evi önünde saldıran daha kalabalık ve ellerinde hukuken silah niteliğinde eşyalar olan gruba karşı kendisini korumaya ve saldıran kişileri def etmeye yönelik eylemde bulunmaktan başka bir şey yapmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan H.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2014 gün ve 217617 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kararının sadece katılan H.. Ç.. tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; inceleme sanık S.. A..'ın katılan H.. Ç..'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kararının sadece katılan H.. Ç.. tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; inceleme sanık S.. A..'ın katılan H.. Ç..'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 27/2. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay günü saat 19.30 sıralarında sanıklar S.. A.. ile oğlu S. A'ın evlerinin önünde oturdukları sırada daha önce de sürekli alkol alıp nara atarak etrafa rahatsızlık vermesi nedeniyle hakkında karakola şikayette bulundukları ve mahalleden gönderilmesi için imza topladıkları, bu nedenle de aralarında husumet bulunan M.. K..'yi yine alkollü vaziyette evinin camından sarkarak bağırdığını görmeleri üzerine , M.. K..'yi sessiz olması hususunda uyardıkları, bunu duyan ve M.. K.. ile aynı evde oturan kardeşi H. K.nin diğer kardeşi İ.. K..'ye telefon açarak olayı anlatması üzerine, İ.. K..'nin o sırada evde bulunan, katılan H.. Ç.. ile F.. Ç.. ve Dilek Köse'yi de alıp olay yerine geldikleri, taraflar arasında kavganın başladığı, kavgayı duyan ve yakınlarda oturan E. Ç, M. Ç ve S Ç'in de kavgaya katıldıkları, kavganın çıkmasına sebep olan M.. K..'nin eve girip aldığı alkolün etkisiyle sızıp uyuduğu, kavga devam ederken ihbar üzerine olay yerine intikal eden polisin olay yerinde 90 cm ile 48 cm uzunluğunda iki odun parçası bulduğu, E. Ç. ve H.. Ç..'in S.. A..'da bıçak olduğunu söylemesi, S.. A..'ın da bıçağını babası sanık S.. A..'a verdiğini beyan etmesi üzerine sanık S.. A.. üzerinde yapılan aramada katlanabilir kapalı halde 8 cm açık halde 15 cm ebadındaki çakının ele geçirilip muhafaza altına aldığı, Katılan H.. Ç.. hakkında Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23.06.2006 günlü adli muayene raporunda; genel durumunun iyi ve şuurun açık olduğu, sağ frontalde 3 cm'lik cilt kesisinin sütüre edildiği, yarasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu açıklamalarına yer verildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Eskişehir Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.01.2007 günlü raporda ise; yara izinin sabit eser niteliğinde olmadığının belirtildiği,

Sanık hakkında Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesince düzenlenen 23.06.2006 günlü adli muayene raporunda ise; sol parietal bölgede 3 cm'lik, sağ parietolda 2 cm'lik kesinin bulunduğu ve yarasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu açıklamalarına yer verildiği, Ayrıca kavgaya karışan ve inceleme kapsamı dışındaki Hüseyin Köse, A.. A.. ve S.. A..'ın adli muayene raporlarına göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, F.. Ç.. ve İ.. K..'nin yaralanmalarının ise; yaşamlarını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, Kavga sırasında katılan ile olaya karışan akrabalarının sanık ve ailesinin ellerinde silah olduğunu beyan etmeleri üzerine sanık S.. A.. ve ailesinin evinin arandığı ancak herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, Anlaşılmaktadır.

Katılan H.. Ç.. kollukta; olay günü saat 19.30 sıralarında kayınbiraderi İlhami'nin evinde kendisi, eşi F. ve D ile otururken H. K.nin telefonla arayarak aşağıdaki komşuları ile aralarında problem çıktığını ve gelmelerini istemesi üzerine İ, F. ve D'in olay yerine gittiğini, kendisinin de sigara almak için gittiği marketten dönerken kalabalığı görünce yanlarına vardığında eşi F. ile İ'nin yerde yattıklarını, S, S ve A.. A.. isimli şahısların ellerinde sopalar ile hakaretlerine devam ettiklerini, tam karısını kaldırmak için eğildiğinde sanık S'ın fırlattığı odunun kafasına isabet ettiğini, S'ın elinde bıçak, S'ın elinde ise silah olduğunu, oğlu E'i öldürmekle tehdit ettiklerini, şahısların kavgayı tamamen planlı gerçekleştirdiklerini beyan etmiş,Cumhuriyet savcılığında; olayın başlangıcı konusunda benzer şekilde anlatımda bulunmakla birlikte farklı olarak; kendisine sanık S ve S'ın vurduğunu, beyanını bu şekilde düzelttiğini ifade etmiş, Duruşmada ise; sanık S'ın elindeki sopa ile kendisine vurduğunu, taş ve sopa ile saldırdığını, o an başka vuran olup olmadığını hatırlamadığını, olayın içinde olmadığını, kendisine vuran Süleyman'dan şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini belirtmiş,Tanık H.. Ş..; komşusu S ile kapının önünde çay içerken daha önce de bir çok kez içip içip bağıran M A'nin yine bağırmaya başladığını, S'ın “yeter artık bağırma, senin yüzünden şurada oturup sohbet edemiyoruz” demesi üzerine diğerlerinin olay yerine geldiğini, F'nin “bağıracak, biz rahatsız olmuyoruz” diye söylendiğini ve Hl'in çocuklarının S.ye vurmaya başladıklarını, kendisinin kavgayı aralamaya çalıştığını ancak tarafları ayıramayınca polisi çağırdığını, kimin kime vurduğunu görmediğini, H'in elinde kürek, H'de de demir olduğunu gördüğünü anlatmış,Sanığın eşi olan ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen A.. A..; komşuları M.. K..'nin sürekli alkol alarak gece geç saatlerde evinin camından sokağa karşı naralar atması nedeniyle eşi ve oğlunun geçmiş tarihlerde bu şahsı kolluğa şikayet ettiklerini, bu nedenle aralarında husumet bulunduğunu, olay günü eşi S ve oğlu S ile evlerinin önünde dururken M.. K..'nin akrabaları olan H, F, M ve E'in yanlarına geldiklerini, bu sırada M. A'nin yine evinin camından sokağa karşı ağza alınmayacak küfürler ederek bağırdığını, eşi S.ın gelen dört şahsa hitaben "be kardeşim, hakkından gelin, bağırtmayın şu adamı" diye söylenmesi üzerine F.nin eşine hitaben; sinkaflı biçimde "niye bağırtmayacağız, memnun değilseniz gidersiniz" dediğini, önce E.'in eşine saldırdığını, daha sonra hepsinin üzerlerine geldiğini, bu sırada diğer akrabaları olan İ, H, D ve S'ın da olay yerine gelerek kavgaya karıştıklarını, kendilerini tehdit ettiklerini, kavga sırasında bıçağı kimin kullandığını görmediğini belirtmiş,Hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı sanık H