muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6068, Karar No: 2014/7272, Tarih: 08.09.2014

Müdahil davacı H.. Ö.. vekili 27.04.2009 tarihli harçlı dilekçesiyle, müvekkili tarafından daha önce açılan ve açılmamış sayılma kararı ile sonuçlanan davaların niza olmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla dava konusu taşınmazı edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın üzerinde köklü kayalıklar ve maki türlerinin bulunduğu, genel görünüm itibariyle taşlık ve kayalık olup, zilyetlikle kazanılamayacak yer görüntüsünde olduğu, çekişmeli taşınmazın keletelik arazi olduğu, doğal yapısında taşlık, kayalık ve çalılık alanların bulunduğu, toprağın bunlar arasında dar ve küçük boyutlarda cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde herhangi bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atıldığı, üzerinde ev yapılmakla imar ve ihya edildiğinden bahsedilemeyeceği gerekçeleriyle müdahil davacı gerçek kişinin davasının reddine, davacı Hazinenin davası yönünden ise dava konusu taşınmazın denize yakın oluşu ve ondan ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunduğu gerekçesiyle kabulüne ve dava konusu O.K. 1677 parsel sayılı taşınmazın 2486,65 m² yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil davacı H.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1987 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 31.08.1966 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. 01.03.1991 tarihinde ise ek arazi kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmiş ise de, mahkemenin bu uygulaması usûl ve kanuna uygun değildir. Şöyle ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile Kadastro Mahkemesinin görevinin başlayacağı, 27. maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının re'sen Kadastro Mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, Kadastro Hâkiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11. maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilânını yaptıracağı, ilân süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usûl dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Toplanan delillerden kadastro tespitinin yapıldığı tarihte, davaya konu ..parsel sayılı taşınmazın Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/124 esas numaralı dosyasında davalı olması sebebiyle malik hanesi açık bırakılarak tespitinin yapıldığı, Silifke Kadastro Müdürlüğünce tutanak aslının 19/10/1990 tarih ve K33070-261/3152 sayılı üst yazı ekinde Silifke Kadastro Mahkemesine gönderildiği, Asliye Hukuk Mahkemesince 1989/124 esas sayıl dosyada açılmamış sayılma kararı verildiği ve aktarılması gereken bu dosyanın Kadastro Mahkemesine aktarılmadığı ve Kadastro Mahkemesine gönderilen tutanak asılının ise kaybolduğu ve bulunamadığı, tutanak suretinin ise Kadastro Müdürlüğünde bulunduğu, Dairenin iade kararı ile dosyaya getirtilen belgelerden anlaşılmıştır.

Dava konusu 1677 sayılı taşınmaz davalı olduğu gerekçesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Hal böyle olunca somut olayda aynı Kanunun 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur. Bir başka anlatımla gerçek malikin Kadastro Mahkemesince belirlenmesi zorunludur.

Kadastro Mahkemesinin görevi kadastro tutanağının düzenlendiği tarihte başlar. Herhangi bir şekilde bu tutanak aslının kaybolması veya yanması gibi hallerde eldeki mevcut bilgi ve belgelere dayanılarak tutanağın usûlünce ihya edilmesi ve gerekli ilânların yaptırılması, ilân süresi içerisinde açılacak davaların eldeki mevcut dava ile birleştirilerek yargılamanın yürütülmesi gereklidir.

Olayımızda dava konusu taşınmaza ilişkin 12/10/1990 tarihinde 1677 parsel sayısı ve 2396,99 m² yüzölçümüyle kargir ev ve arsası niteliğiyle malik hanesi açık kadastro tutanağı düzenlenmiş, ancak Kadastro Mahkemesine gönderilen tutanak aslı kaybolmuştur. Buna göre, Asliye Hukuk mahkemesindeki derdest dava nedeniyle kadastro tutanağı kesinleşmeyen . parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan işbu davada kadastro mahkemesi görevli bulunmaktadır. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen incelenmesi gerekir.

Mahkemece belirtilen yön gözönünde bulundurularak dava hakkında mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı H.. Ö.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/214, Karar No: 2017/2645, Tarih: 09.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/214 E.  ,  2017/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, hasımsız olarak 11/06/2014 gününde verilen dilekçe ile özel ormana mesul müdür atanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 17/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özel ormana mesul müdür atanması istemine ilişkindir. Mahkemece, HMK'nın 119/2 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde yer alan “Marek özel orman”ı mesul müdürü ...'in vefat ettiğini beyan ederek anılan hususi ormana yeni bir mesul müdür atanması isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; dava dilekçesi içeriğinde bulunması gereken ve HMK'nın 119 1-f bendinde yer alan “iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği”, 119 1-g bendinde belirtilen “dayanılan hukuki sebepler” hususlarının eksik gösterildiği gerekçesi ile HMK’nın 119/2 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı kurum, özel ormana mesul müdür atanması talebinde bulunduğuna göre; dava dilekçesinde eksik olan husus, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca davada hasım olarak yer alması gereken özel ormanın sahiplerinin ad, soyad ve adres bilgileridir. 6100 sayılı HMK'nın “dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119. maddesinin (b) bendinde “Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri” dava dilekçesinde bulunması gerekli hususlardan biri olup; aynı maddenin 2. fıkrasında ise “Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim, davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır” hükmü bulunmaktadır. O halde açıklanan kanun maddesi uyarınca, davacıya özel ormanın sahiplerinin ad, soyad ve adres bilgilerini bildirmesi için kesin süre verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/57849, Karar No: 2011/37610, Tarih: 26.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/57849 E.  ,  2011/37610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, ceza tertibine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tanık ...’nın; “...’ın evinde çay içiyorduk, ... birden dışarı fırladı, kardeşiyle tartışmaya başladı, yerden aldığı odun ile kardeşine vurmak üzereyken ben engelledim” şeklindeki anlatımı, katılanın, sanığın yerden kazık alarak başına ve sol el bileğine vurduğu iddiasını doğrulayan, sol el bileği sırtında muhtemelen künt travmaya bağlı şişlik ve dokunmakla hassasiyet, kafada temporal bölgede, sol kulak 4-5 cm. üzerinde künt travmaya bağlı şişlik ve kızarıklık mevcut olduğu, basit tıbbi tedavi ile iyileşeceğine ilişkin ortopedi uzmanı doktor raporunun içeriğine göre, sanığın kardeşini sopayla kasten yaraladığı sabit olduğu halde, sanık hakkında atılı suçtan “tanık beyanı, katılan olay günü arazi başında çalıştığından bu düzeyde bir yaralanmanın çalışma esnasında başka bir sebeple de olma ihtimalinin bulunması, sanığın suçu işlediği yönünde şüphe oluştuğu” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17785, Karar No: 2018/24548, Tarih: 15.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17785 E.  ,  2018/24548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 15/02/2011 yılından 30/06/2014 tarihine kadar aralıksız olarak su ve kanalizasyon müdürlüğünde işçi olarak çalıştığını davacının yenilenen ihale sonucunda kendisine herhangi bir bildirimde ve ödeme de bulunulmadan işten çıkarıldığını, iş akdinin geçersiz ve haksız feshi neticesinde davacıya İşkur tarafından işsizlik maaşı bağlandığını, bunun da iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirecek şekilde sona erdiğini gösterdiğini beyanla kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, alacaklarının zamanaşımına uğradığını,davaya husumet yönünden itirazlarının olduğunu, zamanaşımı davacının aralıksız çalıştığına ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının yıllık izinli ücret ve ihbar tazminatı taleplerine de itiraz ettiklerini, işverenin ... kabul edilse bile davacının su ve kanalizasyon işinde çalıştığını, su ve kanalizasyon işlerinin Büyükşehir Belediyesinin yetki alanına girdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacının iş akdinin feshinden sonra davacının 01/07/2014 tarihinde ... A.Ş.'nin iş yerinde çalışmaya başlamasının ayrı bir hizmet akdi ilişkisi olduğu kabul edilerek davacının feshe bağlı haklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir

Somut olayda, davacı, davalı ... Belediyesinde 30/06/2014 tarihine kadar çalışmış, ardından hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi nedeni ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. 6360 sayılı "Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" uyarınca, ... Valiliği bünyesinde oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı gereği 01/07/2014 tarihinde bir grup personel devir alınmıştır. Davacı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt işvereni olarak faaliyet gösteren ... A.Ş bünyesinde 01/07/2014 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Mahkemece davacının devralınan işçiler arasında olmadığı, 01/07/2014 tarihinde yeni bir iş ilişkisi kurulduğu gerekçesi ile feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi gereğince işyeri devri ile birlikte iş sözleşmesi de devralana geçer, 6111 sayılı yasa gereği iş sözleşmesinin herhangi bir işleme gerek kalmaksızın devralana geçtiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı ekli listesinde yer alan devredilen işçiler arasında davacı işçi yer almamakta ise de 31/06/2014 tarihine kadar devreden işveren şirket tarafından herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığı davacının ara vermeden 01/07/2014 tarihinden itibaren devralan işveren nezdinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin belirtilen hükümler uyarınca işyeri devri ile birlikte devralan dava dışı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir ile birlikte iş sözleşmesi sona ermediğinden buna bağlı kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının da talep edilmesi mümkün değildir. Söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1887, Karar No: 2014/5108, Tarih: 19.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1887 E.  ,  2014/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin müşteri olarak bulunduğu lokantanın dışındaki yemek masasının sandalyesinde asılı çantasının çalınmış olması nedeniyle mahkemenin TCK'nın 141 maddesi uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyle güneşin batış saatinin 20.12 olup bir saat sonrasının geceye tekabül ettiğinin ve hırsızlık eyleminin gündüz sayılan saat 20.40-21.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 143. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...(Yel) müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile teşebbüs uygulaması sonucu 10 ay 15 gün hapis cezası yerine 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle ve yine hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine '' TCK'nın 53/1. maddesinde

belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3363, Karar No: 2012/5075, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3363 E.  ,  2012/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Şikayetçi vekiline Dairemiz ilamının ve karar düzeltme dilekçesinin tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamadığı gibi, cevap dilekçesinde de imza eksikliği bulunduğu anlaşılmakla, imza eksikliğinin tamamlanması ve ayrıca gerekli tebligatlar yapılmışsa tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun ikmali için ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi, aksi halin davaların uzamasına ve adaletin gecikmesine sebep olacağı da dikkate alınarak, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8650, Karar No: 2022/21349, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8650 E.  ,  2022/21349 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Şantaj, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, şantaj suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, hakaret ve tehdit suçlarından ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 106/1-1, 43/1, 62 (iki kez) ve 52 (iki kez). maddeleri gereğince 3.740,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2021 tarihli ve 2021/1799 esas, 2021/597 sayılı kararınkararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2022 gün ve 2022/42678 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan hüküm kurulmaması hâlinde de, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan şantaj suçu bakımından suça konu eylemin tehdit suçu kapsamında kaldığından bahisle hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması ve hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca hakaret ve tehdit suçları bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 253. maddesinde ;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5.Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.