muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6927, Karar No: 2016/9662, Tarih: 06.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6927 E.  ,  2016/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Gündoğdu Mahallesi çalışma alanında bulunan 113 ada 48 parsel sayılı 3.073,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek ve tespit malikleri davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağındaki tespitin iptal edilerek tarafların kök murisi ... mirasçıları adına verasette iştirak halinde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz dilmiştir.

Mahkemece dava konusu 113 ada 48 parsel sayılı taşınmazın öncesinin davacı ... ve davalı ...'ın kök murisleri olan ...'a ait olduğu, ölümünden sonra zilyetliğin mirasçılarına geçtiği, terekesinin taksim edilmediği, dava konusu taşınmaz üzerinde kök murisin tüm mirasçıları miras hisseleri oranında hak sahibi oldukları halde davalının tek başına diğer mirasçıların haklarını ihlal edecek şekilde dava konusu 113 ada 48 parsel içerisinde kalan duvarı yapamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı ...; kadastro tespitinden evvel açtığı davada; çekişme konusu taşınmazın güney bölümünün kendisine; kuzey bölümünün ise davalıya bırakılmak üzere haricen paylaşıldığı; ancak davalının kendisine isabet eden bölümün harici paylaşım ile belirlenen sınırını geçmek ve beton duvar örmek suretiyle kendi taşınmazına müdahale ettiği ve harman yerinin yol ile bağlantısını da kestiği; çekişmeli taşınmazın batı kısmında kalıp harici taksime konu olmayan ve müşterek kullanılan samanlığı da yıktığı ve bu samanlığın bulunduğu alanı da kendi kullanımına bırakılan taşınmaz bölümüne ilave ettiği iddiasına dayanarak müdahalenin meni, yıkım ve tazminat talepli dava açmış; davalı ise 1961 tarihinde yapılan taksime göre davaya konu olan ve davacı tarafça müştereken kullanıldığı iddia edilen samanlık ile onun güneyinde kalan taşınmaz bölümünün babası ...'a düştüğü; yapılan taksimde sınırların taş ve kazık dikmek suretiyle belirlendiği; bu taş ve kazıkların zeminde halen mevcut olduğu; yıktığı samanlığın babası Nuri Yılmaz kullanımına bırakılan taşınmaz bölümünde kalıp, davacıya

düşen taşınmaza herhangi bir müdahalesi olmadığı iddiasına dayanarak davanın reddini savunmuştur. Dava, kadastro tespitinden evvel genel Mahkemede açılmış olup; çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmesi nedeniyle davacının meni müdahale talebine ilişkin davası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesi'nce taşınmaz başında 15.8.2014 tarihinde yapılan keşif tutanağına yazılan mahkeme gözleminde "davacının dava konusu ettiği duvar çitin dava konusu taşınmazın sınırında bulunduğu ve davalının kendisine ait olduğunu iddia ettiği alan ile dava konusu taşınmaz arasında bulunduğu ve duvar çitin fen bilirkişi beyanına göre dava konusu taşınmaz içerisinde bulunduğu" yazılmış ise de mahkeme gözlemi bu haliyle tam olarak anlaşılamadığı gibi dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından, uyuşmazlığın çekişmeli taşınmazın tam olarak hangi bölümüne ilişkin olduğu da belirlenememektedir. Kaldı ki keşifte mahalli bilirkişi sıfatı ile dinlenen.... beyanında "dava konusu taşınmaz ile teknik bilirkişi beyanına göre komşu 50 parsel içerisinde kalan alana kadar arada çit-duvarın bulunmadığı davalı ...'ın sınırda görünen duvar çiti 10 yıl önce çektiği" şeklindeki beyanı ve 25.8.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporundaki "çekişmeli duvar çitin 113 ada 48 parsel sayılı taşınmazın güneyinde; 113 ada 50 parsel sayılı taşınmazın ise kuzeyinde bulunduğu, arada duvar çit olmadan bir bütün halinde tarafların dede ve babalarının kullandığı belirtilen taşınmazların 113 ada 48 ve 50 parselleri kapsadığı"na ilişkin tespiti ile birlikte değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın 113 ada 48 ve 50 parseller arasındaki sınır hatasına ilişkin olup olmadığı, hususunda da tereddüt hasıl olmaktadır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için; taşınmaz başında üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tutanak bilirkişileri ve fen bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak öncelikle aktarılan davanın açıldığı tarih itibariyle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümünün neresi olduğu ve davacının iddia ettiği sınırın nereden geçtiği ve dolayısıyla davanın hangi parsel ya da parsellere ilişkin olduğu yapılacak keşifte davacıdan sorularak net olarak tespit edilmeli ve bu hsusutaki mahkeme gözlemi açıkça keşif tutanağına yazılmalı; çekişmeli parsel haricinde, aktarılan davanın konusu olduğu tespit edilen başka parsellerin de bulunduğunun anlaşılması halinde, o parsellerin kadastro tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediğine ve tapu kayıtlarının oluşup oluşmadığına bakılmaksızın tutanak asılları davalı hale getirilerek dosya arasına alınmalı ve 113 ada 48 parsel dışındaki dava konusu olduğu anlaşılan çekişmeli parsellerin tapu kaydına "davalıdır" şerhi verilmeli; bundan sonra çekişmeli taşınmaz ya da taşınmazların evveliyatında kimin kullanımında olduğu; kimden kime ne surette intikal ettiği; aktarılan dava dosyasına konu olan taşınmaz bölümünün müşterek muris Satılmış'tan intikal edilip etmediği tanık ve bilirkişilerden sorulmalı; kök muris Satılmış'tan intikalen gelen yer olduğunun belirlenmesi halinde kök muris Satılmış'ın terekesinin usulünce taksim edilip edilmediği; taksim edilmiş ise taksimin ne zaman yapıldığı ve çekişmeli taşınmaz bölümünün kime düştüğü; yapılan taksime göre davacı ve davalıya düşen yerin neresi olduğu ve taksimde sınırların nasıl belirlendiği; davalının iddia ettiği gibi sınırları belli edecek taş duvar ya da kazıkların taksim yapıldığı tarihten beri arz üzerinde bulunup bulunmadığı, taksimden sonra yerlerinin taksime aykırı şekilde değiştirip değiştirilmediği; davalı tarafından yıkıldığı iddia edilen samanlığın taksime konu olup olmadığı, taksime konu ise kimin kullanımına bırakıldığı belirlenmeli; taraflar ile yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdikleri sınırların teknik bilirkişi rapor krokisinde işaretlenmesi istenerek keşfi takibe imkan verir rapor düzenlettirilmeli; genel mahkemeden aktarılan davalarda kadastro hakiminin, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca, re'sen araştırma yapmak ve gerçek hukuki durumu tespit etmek zorunda olduğu da göz önünde bulundurulmalı; aktarılan davanın konusu olmadığı belirlenen taşınmaz bölümleri yönünden kadastro tespit tutanağı olağan usullere göre kesinleştirilmesi için Kadastro Müdürlüğüne iade edilmesi gerektiği düşünülmeli; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilmek

suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup; temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28900, Karar No: 2014/1237, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28900 E.  ,  2014/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/57408

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/180 (E) ve 2011/458 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve sanık F. K.. hakkında yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklardan S.. T..'ın katılana ait kırtasiye dükkanında çalışırken aralarındaki bir tartışma nedeniyle işten ayrıldığı, sonrasında katılana hakaret ve tehdit içerikli mesajlar çektikten bir buçuk saat sonra sanıkların birlikte katılana ait dükkana giderek görgü tespit tutanağına göre dükkanın ortasındaki rafın tahta kısmını kırdıkları, kitap rafındaki kitapları ve kartpostalları yere döktükleri ve katılanı basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, iddia olunan olayda; sanık Ferhat’ın mala zarar verme ve yaralama eylemine katıldığı yönünde delil bulunmadığından beraatine, sanıklar Servet ve Abdurrahim hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Sanık S.. T.. hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Sanık S.. T.. hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanıklardan S.. T..'ın katılan ile yaptığı tartışma sonrası işten ayrıldığı, bir süre sonra sanık Servet'in katılana " Ben orda mahalleliden utandım şerefsiz ama sende utanma yok ki orda bana bağırdın artık her yerde karşına çıkacağım dikkat et bu lafları sana yalatacağım", "o söylediğin lafları sana iade ediyorum götveren de sensin ben sırf yaşın büyük diye sana bir şey yapmadım efendi olduk yaranamadık oraya bir kamyon adam dökerim seni mahvederim okumuşsun ama adam olamamışsın" şeklinde hakaret içeren mesajlar çektiği olayda, hakaret suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 125. maddesi yerine 106/1. maddesi yazılmak suretiyle uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmadığı ve hakaret suçu yönünden maddi bir zarardan da söz edilemeyeceği ve sanık hakkında TCK’nın 51. maddesinin uygulanması sırasında sanığın suç işlemekten çekineceği hususunda yeterli kanata varıldığının mahkemece kabul edilmesi karşısında, “takdiren” denilmek suretiyle çelişkiye düşülmek suretiyle yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/348, Karar No: 2021/485, Tarih: 08.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/348 E.  ,  2021/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri gereğince, iki kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; aynı suçtan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince, iki kez 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; aynı suçtan sanık ... ...'un aynı Kanun'un 86/2 ve 52/2. maddeleri gereğince, iki kez 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına sair Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/356 Esas, 2018/828 Karar sayılı kararı ile söz konusu karara sanık ... ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1003 değişik iş sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 07.12.2020 tarihli ve 2018/16315 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli ve 2020/113805 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık ...'in üzerine atılı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu ancak adı geçen sanık yönünden uzlaşma hükümleri uygulanmadığı gibi, sanıklar ... ... ve ... ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, birden fazla kişi ile tehdit suçlarından beraatlerine, kasten yaralama suçu yönünden mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmış ise de; kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde ve belirtilen nedenlerle merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanıklar ... ve ... ... hakkındaki Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/356 Esas, 2018/828 Karar sayılı kararı ile sanık ... ... hakkındaki Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1003 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7743, Karar No: 2013/5458, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/7743 E.  ,  2013/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Kartal 3. (İstanbul Anadolu 7.) Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kartal 3. (İstanbul Anadolu 7.) Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. (İstanbul Anadolu 18.) Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2012 gün ve 2012/505 E. 2012/825 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12219, Karar No: 2012/22024, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12219 E.  ,  2012/22024 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2010 tarih ve 483-42 sayılı hükmün Dairenin 10.2.2012 tarih ve 18855-2610 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, özürlü çocukların rehabilite edilmesi için davalı ile 3.7.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, 5589 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu 13.maddesi uyarınca özel eğitim kurumlarında eğitim gören öğrencilerin % 3 lük ücretsiz okuma kontenjanından yararlandırılması gerektiği halde, 2006-2007 yıllarında hiç bir bireyin yararlandırılmadığını, bu hususun 9.3.2009 tarihli Teftiş Kurulu Raporu ile belirlendiğini, bu nedenle haksız kazanç elde edildiğini ileri sürerek, fazladan ödenen 15.222 TL.nin ödeme tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafça ücretsiz okutulacak öğrencilere ilişkin bir bildirim yapılmadığını, ücretsiz okumak için başvuru da olmadığını, Valilikçe bildirilen 2 öğrencinin ücretsiz olarak okutulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce onanmış, bu kez davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, özürlü çocukların rehabilitasyonu için davalı ile 3.7.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre % 3 oranında öğrencinin ücretsiz okutulması gerektiği halde, bu oran gözetilmeksizin hizmet bedelinin tamamının ödendiğinin Teftiş Kurulunun 9.3.2009 tarihli raporu ile anlaşılması üzerine, % 3 ‘e tekabül eden ücretsizlik bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece 5580 sayılı kanun ile % 3 ücretsiz öğrenci okutmak koşulu getirilmişse de, 6.8.2008 tarihinde değiştirilen 3797 sayılı yasanın ek-3 maddesi gereğince özel eğitim kurumlarında eğitim öğrenim gören tüm özürlü

öğrencilerin giderlerinin Devlet tarafından karşılanacağına ilişkin hüküm karşısında % 3 ücretsiz öğrenci okutma koşulunun anlamını yitirdiği , ücretsiz eğitim başvurusunun da yapılmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.