muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6933, Karar No: 2014/8035, Tarih: 22.04.2014

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve 6 - 2013/349648 itiraz sayılı yazılarında özetle;

“İtiraza konu olayda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlığın, sanıklar hakkında etkin pişmanlığa ilişkin TCK'nın 168. maddesindeki indirimin soruşturma aşamasında iadeye dair cezada indirim kısmının mı, yoksa kovuşturma aşamasında iadeye dair kısmının mı uygulanmasına ilişkin bulunduğu; buna göre somut olay incelendiğinde, mağdur ...'yı ... ilçe merkezi ...Camii şadırvanı civarında gören sanıkların mağdurun yanına gelerek "para var mı" diye sorup yumruk vurmak ve bıçakla tehdit etmek suretiyle cebinde bulunan her biri 5'er TL'lik beş adet toplam 25 TL parasını aldıktan sonra yanından ayrıldıkları, mağdurun şikayette bulunması üzerine sanık Batuhan'ın olayı anlatıp şifahi sorgusu sırasında eylemi ikrar ederek suçu ... ile birlikte işlediklerini söyleyerek 25 TL parayı cebinden çıkararak iade ettiği, bu hususun 15.05.2013 tarihli tutanak ile sübuta erdiği, sanık ...'ın ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/204 Esasında kayıtlı dosyada yargılamasının yapıldığı, ... hakkında ise aynı mahkemeye 2013/246 Esas numarası ile kamu davası açıldığı, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesine göre etkin pişmanlığın kovuşturma sırasında yapıldığı kabul edilerek cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak hüküm kurulduğu ve bu hükmün Dairemiz tarafından onandığı, sanık ... hakkında ise kurulan hükmün TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılmış olmasından dolayı bozulmasına karar verildiği, 15.05.2013 tarihli tutanağa göre mağdurun yağmalanan parasının soruşturma sırasında sanık Batuhan tarafından yakalandığında cebinden çıkartılarak kolluk görevlilerine teslim edilmiş olması karşısında, her iki sanık hakkında da soruşturma aşamasındaki orana göre indirim yapılması gerektiği belirtilerek Dairemizin 2013/33749 Esas, 2014/4990 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulmasına” karar verilmesi istenilmiştir.

Somut olay incelendiğinde mağdur ...'nın olay günü sanıklar tarafından cebinde bulunan beş adet 5 TL'lik toplam 25 TL parasının birlikte yağmalandığı ancak sanık ... hakkındaki kamu davası ile sanık ... hakkındaki kamu davasının ayrı ayrı açıldığı, ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince sanık... hakkında 2013/204 Esas sayılı dosyada karar verildiği, sanık ... hakkında da 2013/246 Esasta kayıtlı dosyada karar verildiği, sanık ... hakkında yerel mahkemece kovuşturma sırasında mağdur ve müştekinin zararlarının karşılandığını duruşmada beyan etmeleri üzerine TCK'nın 168. maddesine göre yapılan indirimin 1/3 oranında olduğu, yaşı küçük sanık Batuhan Gayrıanal'ın yakalanması sırasında suçu sanık ... ile birlikte işlediklerini beyan ederek mağdurdan aldıkları 25 TL parayı cebinden çıkartarak kolluk görevlilerine teslim ettiğinin, 15.05.2013 tarihli olay yakalama, rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanağından anlaşıldığı, Dairemizin 17.03.2014 tarihli bozma ilamının soruşturma sırasında indirimi öngördüğü, her iki sanık arasında ceza indiriminde haksızlığa sebebiyet verilmemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu ve itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda izah olunduğu üzere;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2)Dairemizin 24.03.2014 gün ve 2013/34749 Esas, 2014/4990 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA,

3)Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

15.05.2013 tarihli, “olay yakalama, rızaen teslim ve muhafaza altına alma” başlıklı tutanak içeriğine göre yakınanın müracaatı üzerine sanık ... yakalandığında, hakkındaki iddialar ve hakları okunduktan sonra, yakınandan aldığı 25 TL parayı cebinden çıkartarak kolluk görevlilerine teslim ettiğinin ve etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gösterilmiş olması karşısında, sanık ... hakkında da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılarak, cezasından 1/2 oranında indirim yapılıp yapılamayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/246 Esas, 2014/222 Karar, 11.09.2013 tarihli kararının itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4398, Karar No: 2016/4246, Tarih: 12.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4398 E.  ,  2016/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

5607 sayılı Kaçakçılık Kanununa muhalefet suçundan ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, izin tecavüzünde bulunduğu gerekçesiyle, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-c maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 09/02/2016 tarihli ve 2016/22 sayılı kararının onaylanması talebinin reddine ilişkin... İnfaz Hâkimliğinin 10/02/2016 tarihli ve 2016/233 esas, 2016/233 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına dair... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/200 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/8588 esas, 2015/3318 sayılı ilamında yer alan, “... gerek 5275 sayılı Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olmasına karşın, anılan maddelerin infaza doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermemiş olması ve ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olduğunun kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair kanun yararına bozma talebinin dayanağını teşkil eden ve yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığı...” şeklindeki açıklama ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde “(Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık

gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde yer alan hüküm ile anılan Kanun'un 14/4 maddesinde, “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler” yer alan hüküm ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde yer alan, “(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;...b)Firar edenler,...kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilirler” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan maddelerin cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları kapsadığına dair herhangi bir ibareyi içermediği, nitekim 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/3. maddesinde "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklindeki düzenlemeyle sanık aleyhine kıyasın yasak olduğu, söz konusu bu kıyas yasağının, hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığı için ceza hükmü olarak da kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının anlaşılması karşısında; somut olayımızda cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlanan hükümlünün izin tecavüzünde bulunduğu gerekçesiyle anılan Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, hükümlünün para cezasından çevrilme hapis cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/06/2016 gün ve 94660652-105-67-2880-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/06/2016 gün ve 94660652-105-67-2880-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozma isteminde “Cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlanan hükümlünün izin tecavüzünde bulunduğu gerekçesiyle Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı ceza infaz

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/06/2016 gün ve 94660652-105-67-2880-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozma isteminde “Cezasının infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlanan hükümlünün izin tecavüzünde bulunduğu gerekçesiyle Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı ceza infaz

kurumuna iadesine karar verildiği, hükümlünün para cezasından çevrilme hapis cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerektiği” gerekçesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/200 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi istenmiş ise de;

Dosyanın yapılan incelemesinde hükümlünün...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli, 2014/245 esas ve 2015/106 sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18 ve TCK'nun 62. maddeleri uygulanmak suretiyle verilen ve kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazı sırasında izin tecavüzünde bulunduğu, hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı ve hücreye koyma cezası ile cezalandırıldığı, hakkında verilen ve kesinleşen disiplin cezası nedeniyle açık ceza infaz kurumundan kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Dosya kapsamına göre... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/200 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13581, Karar No: 2009/2800, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13581 E.  ,  2009/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, "Yel" olan soyadının "Cihan" olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1667, Karar No: 2016/1117, Tarih: 21.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1667 E.  ,  2016/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmasız, davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ... vekili avukat..., diğer davalı ....vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ...’nin davalı şirket tarafından işletilen özel hastahanede diğer davalı doktor tarafından ameliyat edilerek yapay kalp kapakçığı takılmasından sonra ikinci operasyon geçirmesini müteakip vefat etmesine davalıların tıbbi hata, yetersiz tedavi ve ilgisizliklerinin sebep olduğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacı ... ... için destekten yoksun kalma tazminatı talepli olarak açılan davanın kabulüne, ıslah talebi de nazara alınmak suretiyle 35.200,67 TL maddi tazminat alacağının vefat tarihi olan 10/02/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar... ile davalı ...'nden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talepli olarak açılan davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacı ... ... için 30.000,00 TL, çocuklar ... ve ... için 25.000,00'er TL olmak üzere 80.000,00 TL'nin vefat tarihi olan 10/02/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, davalı doktorun ihmali ile murisin vefatı nedeniyle istenilen maddi-manevi tazminata ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, davalı doktorun yargılandığı ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/277E sayılı dosyasında alınan ... İhtisas Kurulu'nun 26.12.2012 tarihli, davalı tarafın kusurlu olduğunu belirtir raporu benimsenmek suretiyle, karar verilmiş ise de; ilgili ceza kararının Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 2014/19542Esas 2015/11075Karar sayılı 17.06.2015 tarihli ilamıyla, dosyanın kusur yönünün tekrar araştırılması amacıyla bozulduğu görülmüştür. Başka bir anlatımla, Ceza Dairesi tarafından, mahkemenin karara esas aldığı rapor yetersiz görülmüştür. Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğundan, ceza mahkemesinde açılan söz konusu kamu davasının sonucunun, eldeki davayı etkileyecek nitelikte olduğu, davalıların kusurlu olup olmadıklarının tespiti için, söz konusu ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden karar verilmiştir. Değinilen bu yön gözetilerek söz konusu ceza davasının kesinleşmesinin, “bekletici sorun” yapılması gerekmekte olup sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA,(2) numaralı bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 1.967,35 TL harcın davalı-Işıl Sağlık'a, 1.967,35 TL harcın davalı-E....'na, 25,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13824, Karar No: 2011/13235, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13824 E.  ,  2011/13235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bodrum 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 02.04.2010 gün ve 2004/515 esas 2010/ 165 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 16.02.2011 gün ve 941-1546 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, iptal davasının reddine, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karar Dairece " kıyıda kalmadığı tespit edilerek tapu iptali davasının reddine ve çekişme konusu parsel devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği konusundaki davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur" denildikten sonra 5841 ve 6099 sayılı yasalardan söz edilerek bu yasaların değerlendirilmesi gereğine değinilmiştir.

Oysa, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.5.2011/ 31-77 sayılı karar ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durumun karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin kurulan hükmün verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yüremez ise de 10.3. 1969 gün ve 1/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin kesin biçimde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak dava eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

Öte yandan, karar tarihinde iskelenin yıkılmış olduğu anlaşılmakta ise de; 23.11.2009 tarihli rapor ve eki kroki ile fotoğraflardan denize çakılı ahşap kazıkların halen durduğu görülmektedir.

Anılan hususlar karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan incelemeyle anlaşıldığından tapu iptali, terkin davasının esastan reddine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer için çakılı ahşap kazıklar bakımından elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne , diğer elatılıp dava sırasında elatmaya son verilen bölüm ile birlikte davanın açıldığı tarihe göre davalının yargılama giderleri ve avukatlık parasından sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekir.

Anılan hususlar karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan incelemeyle anlaşıldığından tapu iptali, terkin davasının esastan reddine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer için çakılı ahşap kazıklar bakımından elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne , diğer elatılıp dava sırasında elatmaya son verilen bölüm ile birlikte davanın açıldığı tarihe göre davalının yargılama giderleri ve avukatlık parasından sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekir.

Davacı Hazinenin karar düzeltme isteği bu nedenlerle yerindedir.Kabulüyle 16.02.2011 tarih /941-1546 sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına 7.4.2010 gün 515/ 165 sayılı yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7358, Karar No: 2011/4708, Tarih: 23.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7358 E.  ,  2011/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, çekişmeli 262 sayılı parsel içinde kalan dağlık, taşlık, kayalık, pırnallık, kuru dere yatağı gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken yerlerin tapu kaydının iptali istemi ile açılan tapu iptali ve tescil davası olup, davacı Hazine'nin tapu kaydına dayanmadığı anlaşılmakla; dosyayı inceleme görevi 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2011 gününde oybirliği ile karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2017/777, Karar No: 2017/2123, Tarih: 20.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/777 E.  ,  2017/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, davalıların icra takibine vaki itirazlarının kaldırılması, kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk kararın, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 03.06.2015 günlü ilamı ile "kararın infazda tereddüt yaratacak şekilde ve kendi içinde çelişkili olduğu" gerekçesiyle bozulması üzerine; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalıların 2.590,43 TL kira alacağına yönelik itirazın kaldırılmasına, kiracı şirketin kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar tüm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılardan kefil ... vekilinin kefalete ilişki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Yukarda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Davalılardan ... vekilinin itirazlarının incelenmesinden;

Dosyada mevcut, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 03.06.2015 günlü bozma ilamında belirtildiği gibi davalılardan ..., kiracı... Ayak Sağlığı Bakım ve Güzellik Ürün. San. Tic. Ltd. Şirketini temsilen sözleşmeyi imzaladığından, kiracı şirketin ödemediği kira borçlarından dolayı sorumlu tutulamaz. Davalı Şirket temsilcisinin takip borçlusu olarak gösterilip aleyhine dava açılması doğru olmadığından, işbu davalı yönünden, husumet nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kira borçlarından sorumlu tutulması doğru değildir.

3-Davalı kiracı şirket vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı kiracının tahliye davasının kabulüne ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

4-Davalı kiracı vekilinin itirazın kaldırılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;