muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4383, Karar No: 2023/2717, Tarih: 09.05.2023

Bu minvalde, Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri, devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir.

Yine, 5237 sayılı TCK’nın, genel prensibinin gerçek içtima olduğunda tereddüt yoktur. Kanunun fikrî içtimaı düzenleyen 44. maddesine göre, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. Anılan maddenin uygulanması için ön şart, olayda görünüşte içtima kurallarının tatbik imkanının bulunmaması ve fikri içtima yasağını öngören özel bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasıdır. Fiilin, hukuki anlamda tek bir fiil olması icap eder. “Temin etmek” ve “açıklamak” fiillerinin, bu suçlar tehlike suçu olduklarından ve ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi de aranmayacağından, ayrı ayrı iki fiil olduğunda kuşku yoktur. Açıklamak eylemi için, “temin etmek” dışında herhangi bir biçimde (tesadüfen elde etmek gibi) de, suç konusu bilgilerin ele geçmesi mümkün bulunduğundan, görünüşte içtima kurallarının tatbiki de mümkün değildir. TCK'nın 327 ve 328. maddeleri ile 329 ve 330. maddeleri yönünden gerek mülga 765 sayılı gerekse mer’i 5237 sayılı TCK uygulamasında gerçek içtima kurallarının tatbiki gerektiği hususunda doktrin ve Yargıtay tereddüde yer bırakmayacak açıklıkta ve kararlılıktadır. 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, Yedinci Bölümünde Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk adı altında, 327-330. maddelerinde yer alan suçlarla ilgili olarak fikri içtima ve bileşik suçtan bahsedilemez (Zeki Hafızoğulları-Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, ..., 2016, 1. Baskı, s. 459 vd.). Gizli bilgilerin temin edilmesiyle casusluk amacının mevcudiyetine göre TCK’nın 327 ya da 328. maddelerindeki suçlar oluşur. Sır olan bilgi ya da bilgilerin temin edilmesiyle bu suçlar tamamlanmış olur. Bu bilgilerin daha sonra verilmesi ya da açıklanması ise, yine casusluk amacının varlığına ya da yokluğuna göre ayrıca TCK'nın 329 ya da 330. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturur (Hacı Sarıgüzel, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk Suçları, Adalet Yayınevi, ..., 2016, 1. Baskı, s. 243).

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.1967 tarihli kararında da bu husus açıkça vurgulanmıştır. Anılan karar şöyledir:

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.04.1967 tarihli kararında da bu husus açıkça vurgulanmıştır. Anılan karar şöyledir:

“Salahiyetli makamların neşir ve ifşasını men ettiği sırrı istihsal etmekten sanık C.A.'nın fiiline; bu sırrı gazetede yayınlamak suretiyle iştirakten sanıklar Hürriyet Gazetesi yazı işleri müdürü F. D. ile, aynı gazetenin İzmir neşriyat müdürü A.Ö.'un, yapılan ilk tahkikat sonunda, delil yokluğuna binaen muhakemelerinin men'ine dair ... 4. Sorgu Hakimliğinden verilen 31.12.1966 tarihli karar C. Savcılığınca vakti itirazın reddine ilişkin ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca ittihaz olunan 8.2.1967 günlü kararın, sanıkların üzerine atılan suç: Kıbrıs olayları ile ilgili olarak Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Lyndon B. Johnson'un 5 Haziran 1964 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı İsmet İnönü'ye yazdığı ve Hürriyet Gazetesinin ... mümessili C.A. tarafından her nasılsa elde edilen mektubu, Hürriyet Gazetesinin 13 Ocak 1966 tarihli ..., ..., Adana ve İzmir nüshalarında neşretmek suretiyle ifşasından ibarettir.

Sözü geçen mektup, C.A. tarafından, kimden ve ne şekilde alındığı tespit edilmemekle beraber, istihsal olunduğuna göre; fiilin TCK. nun 3038 sayılı kanunla değişen 132/2. maddesine değineceği, ancak; bu suçun tekevvünü için ayrıca “ifşa” unsurunun mevcudiyetinin de şart olmadığı, ifşanın ise kanunun 136. maddesinin birinci fıkrasıyla ayrı ve müstakil bir suç ad ve kabul olunduğu, adları geçen sanıklar da bahis konusu mektubu Hürriyet gazetesinde yayınladıklarına göre; fiillerinin 136. maddeye temas eylediği, mektubun yayınlandığı gazete nüshası bunun en kesin bir delili olup; kendilerinin, mektubu istihsal eden şahsın fiiline iştirak edip etmediği hususunu ve olayda iştirakin unsurlarını aramaya lüzum ve zaruret bulunmadığı gözetilmeden, yazılı olduğu üzere men'i muhakeme kararına vaki itirazın reddine karar ittihazında isabet görülmediğinden CMUK'nun 343 üncü maddesi uyarınca bozulması Yüksek Adalet Bakanlığının 30.3.1967 gün ve 9728 sayılı yazılı emrine atfen C. Başsavcılığından ihbar ve dava dosyası 3.4.1967 gün ve 967/226 sayılı tebliğname ile Yargıtay Birinci Ceza Dairesine gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği konuşuldu ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gizli kalması devletin milli ve milletler arası menfaatleri icabından olarak Amerika Birleşik Devletleri Başkanının Kıbrıs meselesi dolayısı ile Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına yazmış olduğu mektup 13.1.1966 tarihinde Hürriyet Gazetesi'nde yayınlanmak suretiyle bir yandan devlet sırrını sağlama (madde 132) ve öte yandan sağlanan devlet sırrını ifşa (madde 136) fiilleri işlenmiştir.

Nitekim Dışişleri Bakanı Cumhuriyet Senatosunda 13.1.1966 ve Millet Meclisinde 14.1.1966 tarihli oturumlarında gündem dışı yaptığı konuşmalarda, aynen şöyle demiştir:

”Mektubun elde ediliş şekli ve yayınlanmasından doğan suç üzerinde ilgili savcılıklar tarafından kanuni takibat derhal başlamıştır.”

Nitekim Dışişleri Bakanı Cumhuriyet Senatosunda 13.1.1966 ve Millet Meclisinde 14.1.1966 tarihli oturumlarında gündem dışı yaptığı konuşmalarda, aynen şöyle demiştir:

”Mektubun elde ediliş şekli ve yayınlanmasından doğan suç üzerinde ilgili savcılıklar tarafından kanuni takibat derhal başlamıştır.”

Şu hale göre Hükumetin yetkili üyesi ve Dışişleri Bakanı elde edilen ve yayınlanmak suretiyle ifşa edilen bilgilerin yani resmi mektubun devlet sırlarından olduğunu açık ve seçik bir şekilde belirtmiştir. Amerika Birleşik Devletleri Başkanının Türkiye Başbakanına ve Başbakanın Başkana karşılıklı olarak göndermiş oldukları resmi mektupların sonradan resmi ve yetkili mercilerin kararlarıyla yayınlanmış olması daha önce işlenmiş bulunan devlet sırrını elde etmek ve ifşa eylemek fiillerini ortadan kaldırmaz. Kaldı ki, bütün bu hususların yani işlenen fiillerin sözü geçen cürümlerin maddi unsurların meydana getirip getirmediklerini ve sanıkların suç kasıtları olup olmadığını takdir ancak görevli mahkemeye ait bir yetkidir. Sorgu Hakimliği görev ve yetkisi mahkemelerin görev ve yetkileri mahiyetinde olmadığından delilleri takdir yetkisi bahse konu da değildir.

TCK'nın 132 nci maddesinin ikinci fıkrasında gizli kalması devletin emniyeti ve milli veya milletler arası menfaatleri icabından olan bilgileri sağlama fiili cürüm sayılmıştır.132 nci maddenin ikinci fıkrası İtalya 1930 CK'nun 256 ncı maddesinden aynen alınmış olup hedefi devletin şahsiyetini ve dolayısıyla emniyetini korumaktır.

Burada korunan şey, sağlanan bilginin sır olması değil, devletin güvenliği ve siyasi menfaatleridir.

136 ncı madde İtalya 1930 Ceza Kanununun 261 nci maddesinden aynen alınmıştır. 136 ncı maddede ise 132 nci maddede yazılı, devletin emniyetini, milli veya milletler arası menfaatleri icabi gizli kalması lazım gelen bilgileri (ifşa) ayrı bir suç sayılmıştır. İfşa devlete ait bir sırrın bir veya birden fazla kimselere bildirilmesidir. İfşa suç olduğu gibi ifşa edilen gizli bilgileri almakta suçtur.

Şu hale göre, Devlet sırrını sağlama ayrı ve sağlanan devlet sırrını ifşa ise ayrı birer cürümdür. Nitekim 136 ncı maddenin dördüncü fıkrası ifşa edilen gizli bilgilerin alınmasını da cürüm saymıştır.

Bu sebeplerle devlet sırrının sağlanması ve sağlanan sırrın ifşası ayrı ayrı birer cürüm olduklarından bunların failleri arasında asli ve fer'i, maddi veya manevi ortaklık söz konusu değildir ve buna lüzum da yoktur.

Yukarıdan beri 132 ve 136 ncı maddeler hükümlerinin yapılan bilimsel açıklamalarına göre bir suretle temin edilen devlet sırrını ifşa edenlerin bu sırrı temin edenlerle suç ortaklığı söz konusu ve gerekli değildir.” (aktaran Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, s. 1776-1777).

Yukarıdan beri 132 ve 136 ncı maddeler hükümlerinin yapılan bilimsel açıklamalarına göre bir suretle temin edilen devlet sırrını ifşa edenlerin bu sırrı temin edenlerle suç ortaklığı söz konusu ve gerekli değildir.” (aktaran Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, s. 1776-1777).

Somut olayda ise; bir kısım sanığın Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ...'ın Nisan 2012 tarihinde Haliç Kongre Merkezinde yapmış olduğu ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı Hakan Fidan'ın da dahil olduğu bir görüşmeye ait güvenlik kamera görüntülerini temin edip bunun kamera izleme tespit tutanağı haline getirilmesi ve Skoda Export Enerji Anonim Şirketi'nin Türkiye' ye yapacağı enerji yatırımı planlarına dair Çek Cumhuriyet’inde yapılan toplantıya ilişkin fotoğrafların elde edilmesi şeklinde gelişen eylemlere bakıldığında;

Devlete hükümet etmeye yetkili ve bu yetkiyi defaatle halkın iradesinden almış, bu vesile ile olay tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olarak görev yapan, şuan ise yine halkın iradesi ile Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olarak görev yapan ...’ın, yine devletin istihbarat ağının başında olan MİT müsteşarı Hakan Fidan ile devlete dair gizli kalması gerekli konulara ilişkin baş başa yahut devletin kademesinin gerekli gördüğü kişi ve bürokratlarla görüşme yapması devlet yönetiminin doğal bir sonucudur. Zira hiçbir kişi yada kurum savunamaz ki, diğer devletlerin de kendi alî menfaatleri için bu tür görüşmeler yapmasın ve gizlilik içinde olmasın. Bu nedenlerledir ki o dönem başbakan olarak halk tarafından görevlendirilmiş ...’ın da devletin çıkar ve menfaatleri için, MİT müsteşarı ile yahut yine devletin çıkar ve menfaatleri uğruna başkaca kişi ve kurumlarla görüşmesi doğal olduğu gibi, işin gereği olarak da elzemdir.

Yine aynı şekilde Skoda Export Enerji Anonim Şirketi'nin Türkiye' ye yapacağı enerji yatırımı planlarına dair Çek Cumhuriyet’inde yapılan toplantıya ilişkin olarak, yasama dokunulmazlığına tabi olan bakanlar, Zafer Çağlayan ile ...’ın da bulunduğu toplantının fotoğraflanarak hazırlanan Fezlekenin 393. Sayfasına derç edilmesi olayı da sorgulanmalı ve değerlendirilmelidir. Ekonomi ve Enerji Bakanı olarak görev yapan iki bakanın, devlete çıkar sağlayacak , evrensel hukuk kuralları ile örtüşen her türlü enerji ve ekonomi alanını ilgilendiren konularda, başka devlet bakanları ile, yine uluslararası şirketlerle görüşmesi doğal ve gereklidir. Zira böylesi uluslararası anlaşmada mutabık kalmaya ve bu hususu imza etmeye de bulundukları konum itibarıyla yetkili ve görevlidirler.

Bahsi geçen her iki olayda da asıl sorgulanması gerekli durum ise; böylesi iki görüşmeyi , kendi sıralı amirlerinin dahi haberi olmadan fotoğraflayarak tutanak haline getiren eski emniyet çalışanlarının durumudur. Aşağıda da bahsedileceği üzere kamuoyunda 17/25 Aralık soruşturmaları olarak bilinen ve örgüte dair bağlantıları mahkeme kararlarıyla sabit kılınacak şekilde meslekten ihraç edilen eski savcılar ve eski emniyet görevlilerinin söz konusu bilgi ve belgeleri topladıktan sonra kamu görevlisi olmayan kişilerle görüşerek ve yine aşağıda da bahsedileceği üzere Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan örgüt lideri Fetullah Gülen ile görüştükten sonra bahsi geçen soruşturmaları operasyona dönüştürmeleri üzerinde hassasiyetle durmayı ve incelemeye gerekli kılan bir konudur. Bu bağlamda sanıkların ellerinde yukarıda bahsi geçildiği şekilde gizli kalması gerekli ve devlet iradesi istemedikçe de gizli kalması zorunlu fotoğraf, bilgi ve belgeler bulunurken, yurtdışına gidip geldikten sonra söz konusu fotoğrafları da fezlekeye derç ederek operasyona başlanması olayının TCK’nın 328. Maddesinde belirtilen siyasal veya askerî casusluk suçuna da sübut vereceğini söylemek yanlış olmayacaktır.

VI. BU AÇIKLAMALAR IŞIĞINDA SOMUT OLAYLAR ve SANIKLARIN HUKUKİ DURUMLARI; DERECE MAHKEMELERİNİN GEREKÇELİ KARARLARI ve DOSYA KAPSAMI DOĞRULTUSUNDA DEĞERLENDİRİLDİĞİNDE:

Kamuoyunda 17/25 Aralık operasyonları olarak bilinen, silahlı bir terör örgütü olduğu mahkeme kararlarıyla da sabit olan Fetullahçı Paralel Devlet Yapılanması (FETÖ/PDY) silahlı terör örgütünün emniyet ve yargıya sızmış olan elamanları aracılığıyla gerçekleştirdikleri operasyonlar ve düzenledikleri fezleke ve iddianamelere ilişkin usülsüzlüklere dair yargılamaların iki ayrı mahkemede ve iki ayrı heyet ile yapıldığı ve her iki dosya için iki ayrı istinaf incelemesi yapıldığı anlaşılmakla; HER İKİ DOSYANIN DA DAİREMİZCE AYNI GÜN YAPILAN İNCELEMESİNDE;

Dairemizce yapılan incelemelerin konusu; kamuoyuna 17/25 Aralık olarak yansıyan dosyalarda yapılan usulsüzlüklerle ilgili olduğu, Yargı ve Emniyete sızmış paralel örgüt mensuplarının yapmış olduğu ve 17 Aralık 2013 tarihinde operasyona dönüşen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/120653 numaralı soruşturma dosyası hakkında 16.10.2014 tarih ve 2014/69582 sayılı kararı ile, 2012/125043 numaralı soruşturma dosyası hakkında 30.04.2014 tarih ve 2014/31821 kararı ile, 2013/153711 sayılı soruşturma dosyası hakkında 18/04/2014 tarih ve 2014/28050 kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verildiği, yine örgüt mensuplarının yapmış olduğu ve 25 Aralık 2013 tarihinde operasyona dönüşen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/656 Soruşturma ( yeni numarası 2014/42981 soruşturma sayılı ) dosyası hakkında 25/07/2014 tarih ve 2014/54659 karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve yolsuzluk iddialarına ilişkin olan bu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kesinleştiği, Dairemizce yapılan incelemenin ise söz konusu dosyalarda yapılan ve hükümeti kamuoyunda itibarsızlaştırıp, görevini yapmasını engelleyerek istifaya zorlamayı amaçlayan usulsüzlüklerden ibaret olduğu belirlenerek; Mahallinde ikame olunup usulünce tartışılan delillere, açık kaynak bilgilerine ve dosya kapsamına uygun olarak derece mahkemelerince sübutu kabul edilen ve ilk derece mahkemelerinin gerekçeli kararlarında da açıkça belirtilen somut olayda;

DERECE MAHKEMELERİNİN GEREKÇELİ KARARLARINDA DA BELİRTİLDİĞİ ÜZERE;

A) ÖRGÜTÜN DEVLET KURUMLARINA SIZARAK YAPILANMASI ve FAALİYETLERİ

1) Genel Olarak;

İslami düşünceyi topluma yayma gayretinde olduğu izlenimini veren, kendini içinde bulunduğu sosyo - politik koşullara çok iyi uyarlayan, dönemsel iktidar dengelerini okuyarak siyasi partilerden özerk kalmaya özen gösteren Fetullah Gülen "din, siyaset ve para" üçgeninde bu dönemde etkinliğini artırarak örgütünü geliştirmiş, etkili hitabet tarzı, sık sık başvurduğu "ağlayarak vaaz etme" yöntemiyle izleyici / dinleyiciler üzerinde oluşturduğu duygusal etkiden yararlanarak başta Nurcular olmak üzere bir kısım muhafazakar kesim üzerinde ciddi bir etki uyandırmış, 1990’lı yılların başından itibaren yurt dışına açılmaya başlayan örgüt, hızlı bir büyüme ile kısa bir zaman dilimi içerisinde dünya genelinde 160 ülkede faaliyet gösterir hale gelmiştir. Gerçekten de bu dönem örgütün hızla büyüyerek küresel ölçekte bir örgüt haline geldiği dönemdir. Örgüt 1991 yılından itibaren yurt dışına açılmaya başlamıştır. Bu dönem dünya genelinde 160 ülkeye yayılan örgüt okullarının temellerinin hızla atıldığı ve Orta Asya cumhuriyetleri üzerinden ilk ve yaygın örneklerinin verildiği bir dönemdir. Azerbaycan'da 1992 yılında açılan Nahçıvan Türk Lisesi, yapılanmanın Türkiye dışında açtığı ilk okul olmuştur. Bu liseyi Orta Asya'da peş peşe açılan okullar izlemiş ve en yoğun okul açma süreci Kazakistan'da gerçekleştirilerek, 1992 yılında bu ülkede 29 adet lise açılmıştır. Okulların yaygınlaşmasıyla birlikte, örgüt söyleminin vitrinine "Müslümanlığı tanıtan, İslamiyet'i yayan, kültürümüzü, dilimizi, Bayrağımızı ve İstiklal Marşımızı Adriyatik'ten Çin Seddine kadar, en uzak Afrika ülkelerinde bile duyuran bir hizmet ve gönüllüler hareketi" şeklinde ifade edilebilecek hem dini hem de milliyetçi hassasiyetlere hitap eden bir imaj yerleştirilmiş, o okullardaki öğretmen ve öğrencilere de bu imaja hizmet eden, milli - manevi duyguları okşayıcı roller verilmiştir. Bu durumun en bariz ve delil niteliğindeki örneklerinden biri, örgüte ait bu okullardaki öğrencilerin dönemin genelkurmay başkanları başta olmak üzere, devlet büyükleri ve siyasilerle buluşturulması ve örgütün "tehlikeli" değil vatana millete yararlı olduğunun devletin üst düzey makamlarında her vesileyle işlenmesidir. Örneğin 28 Şubat sürecinin Genelkurmay Başkanı Org. İsmail Hakkı Karadayı 1995 yılında o tarihteki örgüt ileri gelenlerini makamında ağırlamış, örgüt mensupları İsmail Büyükçelebi ve Osman Özsoy, Genelkurmay Başkanı'na öğrenciler üzerinden örgütle ilgili "ülkemiz adına gurur verici" türden bilgiler vermiş, daha önceden Kenan Evren ve Doğan Güreş'i de ziyaret ettiklerini dile getirmiştir. Örgüt yöneticileri Genelkurmay Başkanı'na "Fetullah Gülen'in cami yerine okul açılmasını tavsiye ettiğini" özellikle ifade etmişlerdir. Genelkurmay Başkanı öğrencilerle ilgilenip nasihatlerde bulunmuş, hepsi ile tokalaşıp kutlayarak fotoğraf çektirmiş ve hediyeler vermiştir. Bu dönemde "medyayı kaybeden muharebeyi kaybeder" anlayışıyla hareket eden örgüt, basın yayın organlarına ağırlık vermeye başlamıştır

. Örgüt yöneticileri Genelkurmay Başkanı'na "Fetullah Gülen'in cami yerine okul açılmasını tavsiye ettiğini" özellikle ifade etmişlerdir. Genelkurmay Başkanı öğrencilerle ilgilenip nasihatlerde bulunmuş, hepsi ile tokalaşıp kutlayarak fotoğraf çektirmiş ve hediyeler vermiştir. Bu dönemde "medyayı kaybeden muharebeyi kaybeder" anlayışıyla hareket eden örgüt, basın yayın organlarına ağırlık vermeye başlamıştır. Zaman Gazetesi'ni bünyesinde bulunduran Feza Gazetecilik A.Ş. tarafından 01/01/1994 tarihinde Cihan Haber Ajansı yayın hayatına başlatılmış ve ülkenin en yaygın haber ajanslarından biri haline gelmiştir. Keza, örgütün en önemli medya organı olan Samanyolu TV (STV) bu dönemde 13/01/1993 tarihinde yayın hayatına başlamış ve yine bu dönemde 25/09/1996 tarihinde Türksat-1C uydusunun hizmete girmesiyle Orta Asya'daki Türk cumhuriyetlerine de yayınlarını ulaştırmaya başlamıştır. Örgüt ayrıca bu dönemde hızlı bir ekonomik büyüme göstermiştir. 24/11/1996 tarihinde Bank Asya -ilk adıyla Asya Katılım Bankası A.Ş- açılmıştır. Dikkat çekici bir nokta, bankanın (1) numaralı hesabının Fetullah Gülen adına açılmış olmasıdır ki, bu durum Bank Asya'nın asıl sahibinin kim olduğu ve neye "hizmet" ettiği hakkında açık bir mesajdır. Aynı dönemde kurulan Işık Sigorta da Bank Asya'nın yan kuruluşu olup, "muhafazakar sigortacılık" açığını değerlendirerek büyük ve yaygın bir sigorta firması haline gelmiştir.

Örgütün devlet kadrolarına sızmak için başta sınav sorularının çalınması olmak üzere illegal faaliyetleri bu dönemde de artarak devam etmiştir. ... çatı iddianamesindeki çeşitli tanık ifadelerinde, "bu dönemde çalınan soruların Türkiye genelinde her yere ulaştırıldığı, soruları abilerin rüyasında gördüğü, askeri okullara yerleşecek zeki öğrencilerin sağlık problemi varsa gerekli egzersiz ve problemi aşıcı tedbirlerin uygulandığı, polis okulundan 1995 yılında mezun olan 400 öğrencinin Fetullah Gülen'in elini öpmeye geldiği, Fetullah Gülen'in askeri güce karşı bir güç oluşturmaya çalışıp polis alımına önem verdiği, askeriyeyi şer odağı olarak gördüğü, daha çok istihbarattaki birimlere polis yetiştirmek için çalıştığı, terör ve diğer kritik birimlere önem verdiği..." gibi pek çok bilgi yer almaktadır. Burada da açıkça görülmektedir ki, daha önce gerek Sızıntı Dergisindeki yazılarıyla gerekse diğer mahfillerdeki beyanlarıyla askeriyeyi ve orduya öven, 12 Eylül askeri darbesini olumlayan Fetullah Gülen aslında bu tavrında da takiyye yapmaktadır; gizli konuşmalarında aslında bambaşka bir yüzünü ortaya koymaktadır. Bir başka deyişle, birçok konuda olduğu gibi bu konuda da yine takiyye yapmaktadır. Nitekim bu gizli konuşmalardan birkaç yıl sonra yine askeri darbe yanlısı bir tutum ortaya koymuştur. Askeri darbe yanlısı tutumunu bu dönemde de sürdüren Fetullah Gülen, 28 Şubat 1997 postmodern darbe sürecinden hemen sonra dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Çevik Bir'e son derece saygılı ve itaatkâr bir mektup yazarak, yapılan müdahalenin çok doğru ve gerekli bir karar olduğundan bahsetmiş, ayrıca örgüte ait tüm okulları kendilerine hemen devredilebileceğini ifade etmiştir. Her ne kadar Fetullah Gülen 21/03/1999 yılında ülkeyi terk ederek ABD'ye kaçmış olmasından dolayı 28 Şubat sürecinin mağduru gibi görünmeye çalışsa ve örgütünce bu şekilde bir algı yaratılmaya çalışılsa da, geriye dönüp bakıldığında 28 Şubat sürecinin Türkiye'deki en büyük kazananının Fetullah Gülen ve örgütü olduğu söylenebilir. 1994 yılında Onursal Başkanlığını Fetullah Gülen'in yaptığı Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı açılmış, yazılı ve görsel medyada büyük yankı bulan bu açılış örgütün Türk ve dünya kamuoyunda daha da tanınmasını sağlamıştır. Gülen, vakfın onursal başkanı sıfatını kullanarak, dönemin başbakanı ve diğer siyasî parti liderleri ile Türkiye'de bulunan azınlıkların, dini yapılanmaların liderleriyle görüşme imkânı bulmuştur. Bu vakıf Fetullah Gülen'in legal görünümlü sözcüsü olmuştur. 1990'lı yılların sonlarında vakfın bünyesinde kurulan Abant Platformu, Medialog Platformu, Kadın Platformu, Kültürlerarası Diyalog Platformu gibi oluşumlar örgütün sivil toplum alanındaki yapılanmaları olarak göze çarpmıştır. Abant Platformu başta olmak üzere düşünce platformları üzerinden aydınlar, akademisyenler ve gazetecilerle sıcak ilişkiler kurulmuş, bu yolla muhtemel tenkit ve saldırılara karşı bu kesimlerin de sempati ve desteği sağlanmıştır

. 1990'lı yılların sonlarında vakfın bünyesinde kurulan Abant Platformu, Medialog Platformu, Kadın Platformu, Kültürlerarası Diyalog Platformu gibi oluşumlar örgütün sivil toplum alanındaki yapılanmaları olarak göze çarpmıştır. Abant Platformu başta olmak üzere düşünce platformları üzerinden aydınlar, akademisyenler ve gazetecilerle sıcak ilişkiler kurulmuş, bu yolla muhtemel tenkit ve saldırılara karşı bu kesimlerin de sempati ve desteği sağlanmıştır. Gülen'in "kılcallara sızma" temalı talimatlarına paralel olarak, devlet kadrolarına sızan örgüt mensuplarının yaygın olarak kod isim kullanmaya başlaması bu dönemde olmuştur. Bizzat Fetullah Gülen tarafından verilen bu kod isimlerin Gülen haricinde sadece en yakınındaki mahrem hizmet gören birkaç kişi tarafından bilindiği değerlendirilmektedir. 1995 yılında Fetullah Gülen'in talimatı ile kamu görevlisi veya herhangi bir yerde görev yapan bütün kadrolarına kamu kurumları içerisinden istihbari bilgi toplama, fotoğraflama, belge ve bilgi elde etme, önemli dosyaların suretini alma, önemli olaylarla ilgili kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerin örgüt yöneticilerine ulaştırılması talimatı verilmiştir. Kamu kurumlarındaki örgüte muhalif kişilerin fişlenmesine de bu dönemde başlanmıştır. Bu tarihten itibaren devletin kamu idarelerindeki her türlü arşivi elde edip dışarı çıkarılmış ve bir örgüt arşivi oluşturmaya başlanmıştır.