muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4369, Karar No: 2016/4011, Tarih: 21.11.2016

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlü hakkında denetimli serbestlik uygulamasına başlanarak uyması gereken yükümlülüklerin kendisine tebliğinden sonra, 05/10/2015 tarihli işbirliği protokolü uyarınca belirlenen Kepez Belediyesine ait Park ve Bahçeler Müdürlüğündeki kamu hizmeti yükümlülüğüne 06/10/2015 tarihinde ve 13.00 ile 17.00 saatleri arasında gelmeyerek ilk defa yükümlülük ihlalinde bulunduğu ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına karar verilerek 31/10/2015 tarihinde uyarı müzekkeresi tebliğ edildiği, ancak hükümlünün daha sonrada 08/11/2015 tarihinde 21.10-07.00 saatleri arasında konutla denetim ve gözetim yükümlülüğünü ihlal ettiği, bunun üzerine hükümlünün denetimli serbestlik dosyası kapatılarak bila infaz iade edildiği ve mercii Antalya İnfaz Hakimliğince denetim planına uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair kararın 08/11/2015 tarihinden itibaren kaldırılmasına ve kalan cezasının infazına kapalı ecza infaz kurumunda devam olunmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, hükümlü hakkında Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/782 esas sayılı dosyasından çıkarılan yakalama emri uyarınca 08/11/2015 tarihinde gözaltına alındığı ve 09/11/2015 tarihinde mahkemesince ifadesinin alınarak serbest bırakılması karşısında, hükümlünün 08/11/2015 ve 09/11/2015 tarihlerindeki yükümlülüklerine kendi iradesi dışında uyamadığından mazeretli olduğu, ancak hükümlünün 13/11/2015 tarihindeki Kepez Belediyesine ait Park ve Bahçeler Müdürlüğündeki kamu hizmeti yükümlülüğü ile bölgede denetim ve gözetim altında bulundurma yükümlüğüne uymadığı ve geçerli bir mazerette sunmadığı anlaşılmakla, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02/06/2016 gün ve 94660652-105-07-6050-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/1558 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13222, Karar No: 2011/14692, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13222 E.  ,  2011/14692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, mahallinde keşif yapılarak tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3676, Karar No: 2017/9765, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3676 E.  ,  2017/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan 9. Blok ... Apartmanı yöneticiliği ve ... tarafından iste ... mekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkillerinin 38 bağımsız bölümü teşkil eden ... Park Sitesinin hissedarları olduğunu, parsel içinde ayrıca 12 adet villa tipi bağımsız bölümün olduğunu, 24/05/2014 tarihinde yapılan kat malikleri genel kurul toplantısında apartmanın kalorifer ısıtma sisteminde mevcut bulunan ısı pay ölçerin aktif hale getirilmesi için termostatik vana takılması hususundaki gündem maddesinin uygulanmasının 11 kişinin olumlu oy kullanmasına karşılık 13 kişinin olumsuz oyu ile red edildiğini, apartmanın merkezi ısıtma sisteminde doğalgaz yakıtlı olduğunu, 2003 tarihinde inşaatın kombili olarak ruhsat alındığını ancak ısıtmanın merkezi sistem olarak ve ısı pay ölçer sistemli olarak yapılarak tamamlandığını, bağımsız bölümlerde bulunan kalorifer peteklerine termostatik vana takılması halinde sistemin uygulanabilir hale gelebileceğini, 25/05/2014 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında gündemin 5 ve 6 maddelerinde apartman ısıtma sisteminde var olan ısı pay ölçerin aktif hale getirilmesi isteminin red edilmesine ilişkin kararın iptali ile yönetmelik hükümlerinin yerine getirilmesi konusunda karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

11/05/2014 tarihli kat malikleri kurulunda kanuni zorunluluk olan ısı paylaşımını sağlayacak olan ısı pay ölçerin kullanılmasını engeller biçimde alınan kat malikleri kurulunun 5 ve 6 maddelerinin Kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 11/05/2014 tarihinde yapılan kat malikleri kurulunda kanuni zorunluluk olan ısı paylaşımını sağlayacak olan ısı pay ölçerin kullanılmasını engeller biçimde alınan kat malikleri kurulunun 5 ve 6. maddelerinin kanuna aykırı olduğundan iptaline karar verilmiş, hüküm davalı 9. Blok ... Apartmanı yöneticiliği ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 11/05/2014 tarihli kat malikleri toplantısının 5 ve 6 maddelerinin iptali istemine, ilişkindir.

5627 sayılı Enerji Verimliliği Kanununun 7.maddesi uyarınca merkezi ısıtma sistemine sahip binalarda merkezi veya lokal ısı veya sıcaklık kontrol cihazları ile ısınma maliyetlerinin ısı kullanım miktarına bağlı olarak paylaşımını sağlayan sistemler kullanılacağı belirtilmiş, bu kanuna dayalı olarak çıkartılan merkezi ısıtma ve sıhhi sıcak su sistemlerinde ısınma ve sıhhi sıcak su giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin yönetmeliğin 5 - 8. maddelerinde, bu sistemin kullanılacağı ilkeler ve usül belirlenmiştir.

Merkezi ısınma sistemli ana yapılarda ve sistemlerde merkezi veya lokal ısı veya sıcaklık kontrol cihazları ile bu cihazlara bağlı olarak giderin paylaşılmasının yapılması hususu faydalı giderlerden olup, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 42/1. maddesinde; kat malikleri anagayrimenkulün ortak yerlerinde kendi başlarına bir değişiklik yapamayacakları, ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek ortak faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün ye ... ik ve ilaveler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğuyla verecekleri karar ile yapılabileceği öngörülmüştür.

Dolayısıyla anayapının yönetimi ve anayapıya ilişkin hususlar bağımsız bölüm maliklerince kat malikleri kurulunda alacakları karar ile mümkün olacaktır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu sitede yapılan 24.05.2014 tarihli toplantıda ısı pay ölçerin aktif hale getirilmesi için termostatik vana takılması hususundaki gündem maddesinin uygulanmasının reddedildiği anlaşılmaktadır.

5627 sayılı Kanunun geçici 6. maddesinin 2. fıkrasında 7. maddenin 1. fıkrasının d bendi hükmünün 10 yıl süre ile uygulanmayacağı belirtilmiştir. Buna göre 02.05.2017 tarihine kadar 7. maddenin 1. fıkrasının d bendi uygulanamayacağından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10587, Karar No: 2016/9023, Tarih: 28.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10587 E.  ,  2016/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : a-TCK'nın 157/1, 168/1, 62, 52/2, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

b-TCK'nın 204/1, 62, 53/1, 63 maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emniyet güçlerine sanığın kazalı araçları alıp, hırsızlık sonucu ele geçirilen araçlarla change yapıp piyasaya sürdüğünün ihbar edilmesi üzerine başlatılan soruşturmada; sanık ...'e ait işyeri önünde bulunan ... plakalı araç üzerinde ... otomotiv anabilim dalı başkanlığınca yapılan incelemede; aracın motor numarası, motor bloğu sol yanda özel sette gömme (...) olarak görülmüş ve orjinal olduğu, aracın şasi numarası, sağ ön amortisör kulesi üzerinde gömme (...) olarak görülmüş ve numaranın orjinal olduğu ancak numaranın üzerinde vurulu olduğu kule sacının başka bir araçtan kesilip çıkartıldıktan sonra incelenen araca sonradan kaynakla yerine monte edildiği, incelenen aracın markası ...., tipi ... model yılı 1989 üstü ve rengi BEYAZ olduğu ve incelenen aracın motoru haricinde çalıntı olduğu tespit edilmiştir.

Ayrıca, sanığın hurda olarak satın almış olduğu ... plakalı aracı 04/08/2008 tarihinde .... Noterliğinin ... yevmiye numaralı satış sözleşmesi ile katılan ...'e sattığı, yapılan kontrolünde aracın motor numarası, motor bloku sol yanındaki perçinli etikette kabartma (....) olarak görülmüş ve bu perçinlerin orjinal olmadığı, aracın şasi numarası, sağ ön amortisör kulesi üzerinde noktalı gömme (...) olarak görülmüş ve bu numaranın orjinal olmadığı sonradan vurma olduğu; aracın modeli 1999, tipi ... ve rengi beyaz olarak belirlenmiş ve sonuç olarak incelenen aracın motor ve şasi numarasının orjinal olmadığı komple 1999 model çalıntı bir araç olduğu, şasi ve motorunun menşei tespit edilemeyen başka bir araçtan monte etmek sureti ile change hale getirdiği iddia edilen olayda;

1-Yüklenen dolandırıcılık suçunun Trafik ve Tescil Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından olan sahte belgeler kullanılmak suretiyle; sahtecilik suçunun ise sahte tescil ve trafik belgeleri yanında noterde yapılan araç satış sözleşmesi ile gerçekleştirilmesi karşısında, dolandırıcılığın TCK'nın 158/1-d, sahteciliğin ise TCK'nın 204/3, 43.maddelerinde tanımlanan suçları oluşturacağının gözetilmemesi,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak; adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak; adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3-5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan cezalar açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4646, Karar No: 2015/32657, Tarih: 23.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4646 E.  ,  2015/32657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/304844

Mahkeme : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : a) Asıl hüküm: Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin

28.07.2004 - 2003/463 esas ve 2014/289 sayılı kararı

b)Uyarlamaya yer olmadığı kararı: Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.06.2015 – 2015/77 esas ve 2015/148 sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kesinleşen hükme, dosyadaki delillere, bozmaya uyularak 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine uygun biçimde değerlendirme yapılarak 765 sayılı TCK'nın lehe olduğunun belirlenmesine ve kararın gerekçesine göre; hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.06.2015 tarihli kararın ONANMASINA, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5117, Karar No: 2012/8543, Tarih: 07.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5117 E.  ,  2012/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması - Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin kiralananı 15.03.2011 tarihinde iktisap ettiğini, bu durumun davalı kiracıya noter ihtarı ile bildirildiğini, davalının müteakip aylar kira paralarını ödemediğini, kira paralarının tahsili amacıyla davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2011/18950 sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili ödenmediğini belirttiği 2011/Mayıs, Haziran,Temmuz ve Ağustos ayları kira paralarına ilişkin olarak 27.09.2011 tarihinde başlattığı icra takibinde toplam 44.296 TL kira alacağı ve 945 TL işlemiş faizin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı borca itirazında; borcun 38.073 TL’lik kısmının kira alacağına ilişkin olup bu tutarı kabul ettiklerini, bakiye kısım olan 6.853 TL’nin ise KDV alacağı olup müvekkiline tebliğ edilmiş bir fatura bulunmadığından KDV istenemeyeceğini, ayrıca temerrüt söz konusu olmadığından takip tarihine kadar işlemiş faiz istenemeyeceğini belirtmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 23.06.2010 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede taşınmazın “süpermarket” olarak kiraya verildiği belirtilmiştir. Taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olarak nitelendirilebilmesi için B.K.’nun 270.maddesinde düzenlendiği şekliyle hasılat veren taşınır veya taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Olayımızda kiralanan ile birlikte teslim edilen demirbaştan bahsedilmediği gibi sözleşmenin 11.2.maddesinde işletme ruhsatının davalı kiracı tarafından temin edileceği öngörülmüştür. Sözleşmede kira parasının aylık ciroya göre hesap edileceğinin kararlaştırılması taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olarak nitelendirilmesi için tek başına yeterli değildir. Bu durumda sözleşmenin B.K.’nın hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan söz edilemez. Temerrüt ihtarı yerine geçen ödeme emrinde ihtar süresinin 30 gün olarak belirlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ne var ki kira parasına ilişkin olarak sözleşme hükümlerine göre ciro bilgilerinin kiracı tarafından ayın son gününü takip eden ilk 5 gün içinde kiralayana bildirileceği, kiralayan tarafından düzenlenecek faturaların da ayın ilk 10 günü içinde kiracıya tebliğ edilmesi şartı ile kira parasının ayın 15’ine kadar kiralayanın banka hesabına yatırılacağı kararlaştırılmış olup söz konusu koşulların yerine getirilip getirilmediği yargılamayı gerektirdiğinden davanın sadece bu nedenle reddi gerekirken farklı gerekçeler de ilave edilmesi suretiyle yazılı şekilde reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan gerekçeyle ve gerekçesi düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10954, Karar No: 2012/2779, Tarih: 13.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10954 E.  ,  2012/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermemiş olması nedeniyle kusurlu olduğuna, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4368, Karar No: 2022/5726, Tarih: 13.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4368 E.  ,  2022/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinden verilen 19/11/2020 tarihli ve 2020/58 E. - 2020/266 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 16/12/2021 tarihli ve 2021/4737 E. - 2021/13131 K. sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, davacı vekili tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı tarafın maddi hata dilekçesinin REDDİNE, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11718, Karar No: 2019/1710, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/11718 E.  ,  2019/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28246, Karar No: 2013/8573, Tarih: 25.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/28246 E.  ,  2013/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, haftasonu ve resmi tatil çalışma ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet Demir Yollarının açtığı ihale neticesinde Ankara- İstanbul 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07:00'de işe başladığını, öğlen 30 dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19:00'a kadar çalıştığını, 15 günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların pazar günü 19:00'da işi bıraktığını, pazartesi günü 19:00'da iş başı yaptıklarını, gece çalışanların ise pazar günü saat 07:00'de işi bırakıp pazartesi günü sabah 07:00'de iş başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da 30 dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde 3,5 saat fazla çalışması olduğunu, ayda 26 gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık 91 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ramazan bayramında 3 gün, kurban bayramında 4 gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda 4 gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin 52 gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için 30 dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi bayram tatili ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.