muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5025, Karar No: 2018/7016, Tarih: 18.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5025 E.  ,  2018/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 06.01.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 27.06.2012 olduğu,

Aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2015/3661 Esas numarasında kayıtlı Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/60 E. - 2012/418 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 20.01.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.02.2012 olduğu,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre ise,

1)05.01.2012 günü Hakkari- ... karayolu ... mevkiinde sanığın kullandığı ... plaka sayılı aracın köy yolundan (tali yoldan) farları kapalı şekilde asfalta ( ana yola) çıkarken görülmesi üzerine, araçta yapılan aramada aracın arka kasasında 196 koli içerisinde 3920 kg dondurulmuş etin ele geçirildiği olayda, suça konu eşyanın cinsi,

miktarı ve kalitesi gibi özellikleri gözetilerek bu eşyanın yabancı menşeili ve kaçak olup olmadığının tespiti için, kaçakçılık konusunda uzman bir bilirkişiden rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm tesisi,

2) 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunun 4/7. maddesinde kaçakçılık konusu eşyanın bizatihi imalatının çevre veya toplum sağlığını tehdit edecek nitelikte olmasının arandığı gözetildiğinde somut olayda uygulama yeri olmayan 5607 sayılı Yasanın 4/7. Maddesi uyarınca hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13294, Karar No: 2014/12682, Tarih: 15.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/13294 E.  ,  2014/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/129-2011/824

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, tazminat ile % 5 fazlalıklarla birlikte alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat S. G. ile karşı taraf adına Avukat E. B. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci, 5953 sayılı Kanun kapsamında davalı işyerinde 15/12/1996-18/01/2010 tarihleri arasında haber müdürü olarak çalıştığını, çalışma hayatı boyunca fazla mesai yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini tam kullanmadığını, davalı ile aralarındaki hizmet sözleşmesinin 3.2. maddesi gereğince sözleşmede belirlenen süre dolmadan, İş Kanununun 17/II maddesi dışında iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, işverenin aylık net ücretinin bir yıllık tutarı kadar tazminat ödemesi gerektiğini, iş sözleşmesinin ise tek taraflı ve sözleşmede belirtilen hususlar dışında fesih edildiğini, günlük yüzde beş fazla ödemelerin ise fazla çalışmanın yapıldığı ayı takip eden ay ücretlerinin ödeneceği tarihten dava tarihine kadar hesaplanarak ödenmesi gerektiğini, son brüt ücretinin 5.459,00 TL olduğunu ileri sürerek fazla mesai, yıllık izin, genel tatil, tazminat ile yüzde beş fazlalıklarla birlikte işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının istemlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 15/01/1997-18/01/2010 tarihleri arasında yeni medya haber müdürü olarak çalıştığını, en son ücretinin 4000,00 TL/ net olduğunu, iş sözleşmesinin tüm yasal hakları ödenerek feshedildiğini, fazla mesai alacağının olmadığını, aralarındaki sözleşmenin 7. maddesine göre işverenin yazılı talimatı ve muvafakati olmadan ve takip eden ay gazetecinin ay içinde fazla mesai yaptığını ve bunun ödenmediğini yazılı olarak bildirmemesi halinde fazla mesai yapmamış sayılacağını, yine 14. maddeye göre, 5953 sayılı Kanunun 14/2 maddesinin uygulanması için gazetecinin talepte bulunmuş olması gerektiğinin düzenlendiğini, davacının ücret ödemelerinde itirazı kayıt koymadığını, Basın İş Kanunu Ek. 1. maddesinde ön görülen günlü yüzde beş fazlalıklardan yararlanarak haksız kazanç sağlamak istediğini, aynı zamanda üst düzey yönetici olduğunu, yine yazılı talimat almadan genel tatillerde çalışamayacağını, sözleşmeden kaynaklanan bir tazminat alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle her iki istek ve yüzde beş fazla ödemeye dair isteklerin kabulüne karar vermiş, yıllık izin talebinin atiye terki sebebiyle karar vermemiştir.

Kararı yasal süresi içinde her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı gazeteci fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlası ile bayram ve genel tatil yüzde beş fazlasının tahsilini talep etmiş, mahkemece bilirkişi hesap raporu doğrultusunda isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçi fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlası olarak dava dilekçesinde 15.000,00 TL talep etmiş, davalı işveren zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Bilirkişi hesap raporunda zamanaşımı defi gözetilerek yüzde beş fazla ödeme 1.139,230,00 TL olarak belirlenmiştir. Davacı vekili bakiye yüzde beş fazla ödeme tutarı için ıslah dilekçesinde 155.885,00 TL talep etmiştir. Davalı vekili ıslah talebine karşı da zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Bilirkişi ek raporunda ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınarak yüzde beş fazla ödeme tutarı 792.081,00 TL olarak hesaplanmış, kısmi davada talep edilen 15.000,00 TL de eklenerek, 807.081,00 TL rakamına ulaşılmıştır.

Mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan toplam tutardan önce asıl alacaktan yapılan % 30 indirim kadar indirime gidilmiş kalan tutardan % 95 indirim yapılarak 28.247,83 TL olarak fazla çalışma ücreti yüzde beş fazlası hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan toplam tutardan önce asıl alacaktan yapılan % 30 indirim kadar indirime gidilmiş kalan tutardan % 95 indirim yapılarak 28.247,83 TL olarak fazla çalışma ücreti yüzde beş fazlası hüküm altına alınmıştır.

Kısmi dava ve ıslahtan sonra ileri sürülen zamanaşımı defi sebebiyle bilirkişi ek raporunda yapılan yüzde beş fazla ödeme tutarı hesabı hatalıdır. Islaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sebebiyle ıslah tarihinden geriye gidilerek son beş yıl içinde gerçekleşen yüzde beş fazlaya dair alacaklara kısmi davada istenen tutarın eklenmesi suretiyle hesaplama yerinde değildir. Kısmi davada talep konusu yüzde beş fazlaya dair alacaklar son beş yılla sınırlı olarak 1.139.230,00 TL olarak hesaplanmış olmakla sözü edilen miktardan asıl alacaklardan indirim sebebiyle önce % 30 ve daha sonra % 95 indirime gidildiğinde 39.873,00 TL rakamı belirlenir. Yapılan hesaplama işçinin kısmi davada talep ettiği 15.000,00 TL’den fazla olduğuna göre, davacının kısmi davada talep ettiği 15.000,00 TL tutarın tamamına hak kazandığı kabul edilmelidir.

Islahtan sonraki zamanaşımı defi sebebiyle ayrıca hesaplama yapıldığında, ıslahtan geriye gidildiğinde son beş yıl için yüzde beş fazla ödeme tutarı 792.081,00 TL olarak belirlenir ki, sözü edilen miktardan da önce % 30 sonra % 95 indirim yapıldığında 27.722,00 TL yüzde beş fazla ödeme tutarı belirlenir. Davacının ıslaha konu talebi bu rakamın üzerinde olmakla indirimden sonra gerçekleşen 27.722,00 TL yüzde beş fazla ödeme alacağına da hak kazanıldığı kabul edilmelidir. Bu durumda kısmi dava ve ıslaha konu taleplere göre zamanaşımına uğramayan alacak tutarı, 15.000,00 TL ve 27.722,00 TL’ nin toplamından oluşur. Fazla çalışma bakımından sözü edilen yüzde beş fazla ödeme alacaklarına dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize karar verilmesi gerekir. Mahkemece, kısmi davada hak kazanılan yüzde beş fazla ödeme alacağının ıslahtan sonra hesaplanan indirimsiz tutara eklenmesi suretiyle hesaplamaya gidilmesi hatalıdır.

Davacının bayram ve genel tatil alacağının gününde ödenmemesinden kaynaklanan yüzde beş fazla ödemeye dair alacak da aynı hesap yöntemiyle hesaplanmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10581, Karar No: 2013/18456, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10581 E.  ,  2013/18456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; imar uygulaması sonucu 12.08.2008 tarihinde tapuya tescil edilen 50189 ada 4 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 120, 121 ve 144 parseller ile ilgili olarak, davalılardan ... tarafından ... II ... ... enerji nakil hattı güzergahına isabet etmesi nedeniyle 1990 yılında kamulaştırma kararı alınarak işlemlerin tamamlandığı, yine dava konusu taşınmazın geldisi olan 114, 144 ve 145 parselerin 1973 yılında mülga TEK Genel Müdürlüğü tarafından ...-... enerji nakil hattının yapımı nedeniyle kamulaştırma kararı alındığı, ancak davacının başka yerde bulunan kadastral 115 parsel sayılı taşınmazdaki hissesinin 2008 yılında tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu 50189 ada 4 parsele şuyulandırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Hükme esas alınan fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen rapor ve krokide, dava konusu taşınmazın, kaç m2’lik kısmının enerji nakil hattı izdüşümünde kaldığı, taşınmazdan hangi enerji nakil hattı ya da hatlarının geçtiği, taşınmazdan geçen

enerji nakil hatlarının mülga TEK Genel Müdürlüğü tarafından 1973 yılında kamulaştırması yapılan ...-... enerji nakil hattı mı, yoksa, ... tarafından inşa olunan ... II ... II ... enerji nakil hattı mı olduğu, hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde ve açıkça belirlenmemiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ya da hatlarının fiili alanı, taşınmazdan geçiş güzergahı ve hangi enerji nakil hatları olduğu açıkça belirlenip, davacının hissesinin geldisi olan kadastral 115 parsel sayılı taşınmazdan enerji nakil hattı geçip geçmediği de araştırılarak geçiyor ise, dava konusu 50189 ada 4 parsel ve üzerinden geçen enerji nakil hatları aynı kroki üzerinde gösterilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2) Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları, açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, yasal gerekçelere dayanmayan taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiği ve imar planında park olarak ayrıldığından bahsedilerek, tüm mülkiyet bedelinin belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor uyarınca tazminata hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17576, Karar No: 2012/3187, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17576 E.  ,  2012/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun takip konusu borcunu alacaklı tarafa haricen ödediği savını, alacaklının  Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2010/221 esas sayılı dosyasının 09.12.2010 tarihli oturumunda ki "takip konusu alacağın tahsil edildiğine" dair beyanına dayandırdığı, mahkemece alacaklının beyanında tahsil edildiği belirtilen borcun, takip konusu borç olup olmadığı sabit olmadığından talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 71/1.maddesinde; "Borçlu takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ve ferilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse takibin iptal veya talikini her zaman icra mahkemesinden istiyebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/907 esas sayılı takip dosyasına konu 11.000 TL' lık senetten dolayı alacaklı aleyhine tefecilik suçlaması nedeniyle Pendik C.Başsavcılığı iddianamesi ile Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2010/221 esas sayılı dosyasında açılan dava nedeniyle alacaklının 09.02.2010 tarihli celse de; "V... G..  benim müşterimdi, benden alışveriş yapmıştı, borcu vardı. Borcunun karşılığında bana başkasına ait bir senet getirdi. Bu senedi borcuna karşılık bana verdi, ciro yapıp yapmadığını tam olarak hatırlayamıyorum. Ben de bunu avukatıma verdim. Avukatım tahsil yoluna gitmişti ve 2 sene uğraştıktan sonra senedi tahsil etti, paramı aldım. Ben bu senedi nereden temin ettiği hususunda bilgi sahibi değilim. Sadece senet hatırladığım kadarıyla M.. T.. adınaydı." şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir. Anılan iddianamenin incelenmesinden; açılan davanın Pendik 1. İcra Müdürlüğü' nün 2008/907 E. sayılı dosyasında takibe konulan 12.7.2007 vade tarihli 11.000 TL bedelli bonoya dayandığı ve alacaklının beyanın da bu bonoya yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda İİK'nun 71/1.maddesi gereğince takip konusu 12.07.2007 vade tarihli 11.000 TL bedelli bona alacağı ve ferileri yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken istemin tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4379, Karar No: 2012/10788, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4379 E.  ,  2012/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2010/105 Esas

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/12/2010 tarih ve 2010/142-2010/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin “Bay Köfte Pide lezzet ustası + şekil” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının ise “Bay Baklava + şekil” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından davalı kuruma yapılan itirazın reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise müvekkili tarafından “By Döner” ve “Bay Döner” ibareli markaların devralındığını bildirerek söz konusu markalar da dikkate alınmak suretiyle davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının asıl unsurunun “Bay” ibaresi olduğu, diğer ibarelerin ek niteliğinde bulunduğu, bu hali ile taraf markaları arasında 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2010-M-412 sayılı kararının 29/01,03; 30/03,10 ve 43/01 sınıf ve alt gruplar yönünden iptaline ve aynı sınıf ve alt gruplar yönünden davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacı ile asıl ve birleşen davada davalı Güllüoğlu Gıda San. Tic. A.Ş.'den ayrı ayrı alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11579, Karar No: 2014/13339, Tarih: 04.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11579 E.  ,  2014/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/166071

Mahkem : BAKIRKÖY 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 07.12.2010 - 2008/652 esas ve 2008/840 karar

Suç : Kullanmak

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen durum dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Kolluk tarafından düzenlenen 05.06.2008 tarihli tutanakta, şüphe üzerine, kayalıkta oturmakta olan sanık Ziya ve hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen arkadaşı diğer sanık H.. D..'in yanına gidilerek kimlik sorulup, GBT araştırması yapıldığının, aranmadıklarının anlaşılması üzerine yapılan kaba üst aramasında, H.. D..'in üzerinde suç konusu esrarın ele geçirildiğinin belirtilmiş olması ve sanık Ziya'nın kolluk tarafından alınan 06.06.2008 tarihli savunmasında, esrarı içmek üzere kayalıklara gittiklerini belirtmesi karşısında; sanığın söz konusu beyanıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.