muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2320, Karar No: 2015/19327, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2320 E.  ,  2015/19327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Hastalıkları ve ... Araştırma Hastanesinde .. Hastalıkları Uzmanı olarak görev yapan sanığın suç tarihinde katılanlardan ...'a ön kamara lavajı, diğer katılanlara ise katarakt ameliyatı yaptığı, ameliyatlar sonucu katılanların hepsinde endoftalmiler gelişimine bağlı göz kaybı ve görme yeteneğinde zayıflamaların geliştiği olayda;

Her ne kadar Yüksek Sağlık Şurası tarafından düzenlenen 23-24 Mayıs 2013 tarihli ve 13327 nolu raporda; "Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucu hastalarda gelişen endoftalmilerin hekim hatası olmadığı, kullanılan göz içi yıkama solüsyonları veya intrakamaral verilmiş olan antibiyotik sonucu gelişmiş olan bir komplikasyon olduğuna," karar verilmiş ise de, İdare aleyhine hizmet kusurundan kaynaklanan tazminat istemine esas dosya kapsamında ....İhtisas Kurulunun 11/03/2013 tarihli ve 1678 nolu raporunda; "ameliyat ortamındaki sterilizasyonda bir kusur olduğunun" tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında, dosyanın bir bütün halinde ... Kurumu ilgili İhtisas dairesine gönderilerek, sanık tarafından bir saatlik sürede yapılan 8 operasyonun süre ve kullanılan malzemeler ile malzemelerin kullanılma sayısı bakımından tıp bilimi kurallarına uygun olup olmadığının tespiti sağlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6837, Karar No: 2025/5563, Tarih: 24.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/6837 E.  ,  2025/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1823 E., 2022/2320 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek düşmesi şeklinde esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilleri 30.06.2022 ve 22.07.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuşlardır.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7143 Sayılı Kanun ile İmar Kanunu'na eklenen geçici 16/1. maddesi "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir." hükmünü içermektedir. Kanun'un madde gerekçesinde "İmar mevzuatına aykırı yapıların kayıt altına alınması ile dönüşüm projelerine finans sağlanarak dönüşümün daha hızlı ve etkin yapılması" amacı ifade edilmiştir. Düzenlemenin içeriği ve gerekçesi dikkate alındığında kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapılar kayıt altına alınarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklinde sınırlı bir amaç güdüldüğü anlaşılmaktadır.

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre ;

"a-18.11.1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre ;

"a-18.11.1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

b-19.6.2014 tarihli ve 6546 sayılı Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirlenmiş Tarihi Alanda,

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,"

e-31.12.2017 tarihinden sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,"

e-31.12.2017 tarihinden sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16. maddesinde, sit alanı, kıyı, orman ve mera gibi özel kanunlara tabi olan ve yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı alanlarda bulunan yapıların imar barışından faydalanamayacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak İmar Kanunu'nun "istisnalar" başlıklı 4. maddesi "2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, bu Kanun'un ilgili maddelerine uyulmak kaydı ile 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu ve 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun ile diğer özel kanunlar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanun'un özel kanunlara aykırı olmayan hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. Buna göre özel kanunlarla korunan alanlarda, İmar Kanunu hükümleri özel kanunlara aykırı değil ise uygulama alanı bulacaktır. Ayrıca Anayasa'nın "Tarih, Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması" başlıklı 63., "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" başlıklı 169., "Kıyılardan Yararlanma" başlıklı 43., "Tarım ve Hayvancılık ve Bu Üretim Dallarında Çalışanların Korunması" başlıklı 45. maddeleri, özel tahsis kararı olmadan imar barışı kapsamında yer almayan, kesin yapılaşma yasağı bulunan yerleri düzenlemektedir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4. Maddesindeki, "Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz.", 3621 sayıl Kıyı Kanunu'nun 5 ve 6. maddelerindeki "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, telörgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamaz. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir." biçimindeki düzenlemelerde açıkça yapılaşma yasağına yer verilmiştir. Keza 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinde "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır." hükmüne yer vermiştir. Bunlar dışında sit alanları ve su havzaları gibi alanlarda da özel düzenlemeler ile mutlak yapılaşma yasağı getirilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesinde yer verilen imar barışı düzenlemesinin, kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapıları kayıt altına alarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklindeki sınırlı amacı, aynı Kanun'un 4. maddesindeki özel kanunlarda belirlenen yerlerde İmar Kanunu'nun sadece özel kanunlara aykırı olmayan hükümlerinin uygulanabileceğine ilişkin amir hüküm ile Anayasa ve özel kanunlarda düzenlemeler dikkate alındığında, yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı yerlerin imar barışı kapsamı dışında kaldığı, Anayasa ve özel düzenlemeler ile ayrıca koruma altına alındığı için geçici 16. maddesinin dokuz ve on birinci fıkralarında yapı kayıt belgesi alınamayacak alanlar arasında sayılmadığı, bu amir hükümlere aykırı olarak verilen yapı kayıt belgelerinin, ruhsatsız yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte mutlak korunması gerekli alanlarda kalan inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği ve imar kirliliğine neden olma suçunun oluşumunu engellemeyeceği gözetilmeden, Tahtalı Barajı Havzası Uzun Mesafeli Koruma Alanında Dere Mutlak Koruma Alanı sınırları içinde bina yapan sanık hakkında yapı kayıt belgesi alındığından bahisle yasal ve yerinde görülmeyen gerekçeyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30908, Karar No: 2021/13326, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30908 E.  ,  2021/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, haczin yapıldığı tarihte işyerinde muhasebeci olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 26.12.2014 tarihli tutanak ile hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, hacizli mallar kendisine yediemin olarak teslim edildikten sonra bir kısım mahcuzun firma tarafından hurdaya çıkarıldığını beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin, ön ödeme kapsamında bulunan TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5105, Karar No: 2014/12401, Tarih: 04.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5105 E.  ,  2014/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 29/11/2013

Numarası : 2012/212-2013/310

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı işverenin davacının ücretlerini düzensiz şekilde ödediği sabit olduğundan mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olmasının yerinde olmasının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı, davalı işyerinde 06.07.2011-01.11.2012 tarihleri kontrolör mühendis olarak çalıştığını, maaşlarının eksik ve geç yatırılması nedeniyle iş akdini sonlandırdığını bildirerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ve eksik ödenen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinin ekinde Ziraat Bankası Gölhisar Şubesinde bulunan kendisine ait banka hesabının dökümünü sunmuş ve ücret alacağına ilişkin yapılan bilirkişi incelmesinde bu döküman esas alınmıştır. Dosya kapsamına göre, davalının 05.01.2013 tarihli, 8442,90 TL. miktarlı, lehtarı davacı olan ve " Ağustos 2012 ayı dahil geriye dönük ayların maaş farkları" ibareli Kuveyt Türk Katılım Bankasına ait banka dekontunu dosyaya ibraz etmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının dosyaya sunmuş olduğu yukarıda bahsedilen hesap özeti evrakında da bu ödemenin işlendiği görülmektedir. Bilirkişi tarafından davacıya ait ücret alacağı hesaplanırken, bu ödeme nazara alınmamış, hatalı şekilde davacıya ait ücret alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle ücret alacağına hükmedilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6830, Karar No: 2020/5180, Tarih: 09.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6830 E.  ,  2020/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanıklar Erkan ve Subaykan hakkında; TCK’nın 157/1, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, Finansbank ...Şubesi'nde kredi kartı borcunu ödemek için bekleyen müştekinin yanına sanıklardan ...'ın gelerek cebinden altın görünümlü saati çıkartarak Almanya'dan geldiğini, cenazesinin olduğunu, acil paraya ihtiyacının olduğunu, bu saati satmak zorunda olduğunu, buranın yabancısı olduğunu söyleyip kuyumcu sorduğu, müştekinin de yardımcı olacağını söylemesi üzerine birlikte bankadan çıktıkları, yürüyerek kuyumcular çarşısında bulunan Yaman Kuyumculuk isimli işyerine yaklaştıkları sırada sanıklardan ...'nun yanlarına geldiği, bu sırada sanıklardan ...'nun da kendisini kuyumcu olarak tanıtıp sanık ...'a "Ben bu saati 15.000 TL'ye alırım fakat şu anda nakit param yok, bir saat sonra gel." dediği, sanık ...'ın teklife razı olmadığı, bunun üzerine müşteki ile sanık ...'ın oradan ayrılıp ... Cami'nin yanından caddeye indikleri, sanık ...'ın burada müştekiye "Senin cebinde kaç para varsa bana ver, ben bu saati sana satayım, sen saati satınca fazla para ile camilere yoksullara falan yardım edersin." demesi üzerine müştekinin teklifi kabul ederek cebindeki 1.100 TL ve 301 Dolar nakit parayı sanık ...'a vererek altın renginde görünümlü olan saati aldığı ve müştekinin daha sonra bu saati kuyumcuya gösterdiğinde saatin çok düşük değerde bir saat olduğunu öğrendiği bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, teşhis tutanakları ile sanıkların eylemlerinin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanıkların hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamalarda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5163, Karar No: 2011/16915, Tarih: 13.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5163 E.  ,  2011/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2008/218-2009/468 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, dava dışı limited şirketin ortakları olduklarını, 25.09.2007 tarihinde hisselerini davalılara devretme konusunda karar aldıklarını, bu karar gereğince noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile hisselerini davalılara devrettiklerini, şirketi noter senedi ile devralan ve şirketin zilyetliğini de ellerinde bulunduran davalıların şirket devrini ticaret sicil müdürlüğü nezdinde tescil ettirmediklerini ileri sürerek, dava dışı limited şirketin davalılar adına tescilinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ..., söz konusu şirketin borca batık olduğunu, bu nedenle şirketi devralmak istemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., dava dışı şirketin hisselerini davacı ...'dan devraldığını, ancak devir yapılırken şirketin borcunun bulunmadığının kendilerine söylendiğini, devrin gerçek bir devir olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların 13.03.2009 tarihli oturumda davaya konu hisse devri için para almadıklarını, hisseler karşılığında davalıların şirketin vergi ve SSK borçlarını ödeyeceklerini beyan ettikleri, davacıların bu beyanlarının mahkeme içi ikrar olduğu, davalıların da gerçek amaçlarının hisse satın almak olmadığını bildirdikleri, görünürdeki hisse devir sözleşmesinin davalıların gerçek iradesine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devrinin tescili istemine ilişkindir.

Davacılar, hisselerini davalılara devrettiklerini ileri sürerek, bu devrin tescilini talep etmişler, davalılar ise yapılan devrin gerçek bir devir olmadığı savunmasında bulunmuşlardır. Mahkemece, davacıların hisse devir sözleşmesinde yazılanın aksine söz konusu devir için para almadıklarını beyan ettikleri, açıklanan beyanın mahkeme içi ikrar olduğu, davalıların da esasen hisse satın almayı amaçlamadıkları, görünürdeki hisse devir sözleşmesinin davalıların gerçek iradelerine uygun olarak yapmak istedikleri işlem olmadığı, bu durumun sözleşmede hata olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan

değerlendirme doğru olmamıştır. Zira, somut olayda mahkemece kabul edildiği üzere irade ile beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk sözleşmede hata değil muvazaa olarak tanımlanmaktadır. Muvazaalı sözleşmelerin taraflar arasında alacak ve borç ilişkisi doğurmayacağı, muvazaanın varlığının hiçbir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği, mahkemece resen gözönünde bulundurulması gerektiği, belirli bir sürenin geçmesi, sebebin ortadan kalkması veya ilgililerin icazet vermesi ile geçerli hale gelmeyeceği, uygulamada ve bilimsel görüşlerde ortaklaşa kabul edilmektedir. Bununla birlikte muvazaa iddiasının veya savunmasının, muvazaanın tarafları arasında ileri sürülmesi halinde bu iddia veya savunmanın yazılı delil ile kanıtlanması da gerekmektedir. Somut olayda, davalılar savunmalarını açıklanan şekilde kanıtlayamamışlardır. Öte yandan, davacıların limited şirket hisse devir sözleşmesinde belirtildiğinin aksine hisse devir bedelini nakden almadıkları yönündeki beyanları da davalıların muvazaa savunmalarının kanıtı olarak değerlendirilemez. O halde, davacıların hisselerini noter kanalıyla davalılara devrettikleri, bu duruma dava dışı şirket ortaklarınca muvafakat edildiği ve hisse devrinin pay defterine yazılmasına karar verildiği, böylece TTK'nun 520. maddesi uyarınca geçerli biçimde limited şirket hisse devrinin tamamlandığı, işbu davanın açılmasında da davacıların hukuki yararlarının bulunduğu, davalıların usulünce kanıtlayamadıkları muvazaa savunmasına itibar edilemeyeceği dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.