muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9157, Karar No: 2014/27937, Tarih: 14.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9157 E.  ,  2014/27937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/172688

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/80 (E) ve 2012/535 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü Türk Telekom'a ait direklerdeki tellerin indirilip yakılmak suretiyle çalındığı ihbarı üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlileri, dumanın çıktığı yere 50 metre kala bir grup insanın kendilerini görerek kayalıklara doğru kaçmaya çalıştığını ve kaçan şahıslardan olan sanığın kaçarken üzerinde bulunan kazağı attığını görünce, kayalıklara doğru giderken, sanığın kayalıkların olduğu yerden çıkıp kolluğun yanına gelerek diğer şahısların atlarına binip kaçtığını beyan ettiği, ancak kaçan şahıslardan K.K.ve F. A.'ın olay yerinden 50 metre uzaklıktaki kayalıkların arasında bulunduğu, diğer şahıslardan R. Ş. ve E. P.'ın ise, 300 metre ilerideki telefon direkleri yanından kaçarken yakalandığının olay yeri tespit tutanağı ile sabit olduğu, anılan tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin tanık sıfatıyla dinlenerek tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, olay günü ihbarda bulunmak üzere geldiği belirtilen Başkale Türk Telekom Şefliği'nde görevli personelin tespit edilip sanıkla yüzleştirmesinin yapılması veya sanığın teşhise yarar fotoğraflarının gösterilmesi suretiyle telleri direklerden indirip yakanlar arasında sanık olup olmadığının sorulması, ayrıca olay yerinde yakalanan K. K., F.Acar, R. Ş. ve E. P.hakkında yürütülen bir soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı araştırılıp varsa ilgili dosyanın aslı ya da onaylı örneğinin dosya içine alınması, böyle bir dosyanın bulunmaması durumunda anılan şahısların tanık sıfatıyla bilgi ve görgü tespitinin yapılması suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Türk Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11788, Karar No: 2015/8456, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11788 E.  ,  2015/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Yüksek Kurulu'nun 03.07.1987 tarih ve 3492 sayılı kararıyla 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan ... ilçesi, K.. mahallesi, 474 ada, 3 sayılı parselin sanık ...'a ait olduğu, sanık ...'ın yönetim kurulu başkanı, sanık ...'nın ise harita teknikeri olarak görev yaptığı ...Ltd. Şti ile sanık ...'ın 30.12.2005 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak söz konusu parsele inşaat yapılmasına karar verildiği, söz konusu parselin eğimli bir arazi olması ve toprak kaymasının yaşanması nedeniyle, can ve mal güvenliği için gerekli önlemlerin alınabilmesi konusunda ilgili Koruma Bölge Kurulu'na başvurulduğu,... Koruma Bölge Kurulu'nun 14.09.2006 tarih ve 2270 sayılı kararıyla, Müze uzmanlarının denetiminde düşey kazıkların iksası, istinat duvarı ve park alanında yatay direnaj uygulaması yapılarak gerekli önlemlerin alınmasına, KTA 9 alanında (Kentsel Tasarım Alanı 9) kalan bu alanda kentsel tasarım projesi onaylanmadan tehlikeyi önleyecek önlemler dışında herhangi bir uygulama yapılamayacağına karar verildiği, bu izin doğrultusunda Müze görevlileri gözetiminde beton dileklerin konulması gibi önlemlerin alındığı, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan denetim sonucu düzenlenen 16.09.2009 tarihli raporda, beton kazıkların hemen önüne, izin alınmadan merdiven(anfi) inşa edildiğinin tespit edildiği, bu tespit üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nca Bodrum Belediyesi'nden merdiven ile ilgili Belediyece bir işlem yapılıp yapılmadığının sorulduğu, Bodrum Belediyesi'nin 16.11.2009 tarihli yazı cevabında da, parselin güneybatı kısmında yer alan merdivenin Koruma Bölge Kurulu'na sunulan KTA 9 projesi kapsamında projelendirildiğinin belirtildiği ve ekte gönderilen projenin Kurul gündemine alınarak gereğinin yapılmasının istendiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan denetim sonucu düzenlenen 08.12.2009 tarihli raporda ise, onaya sunulan projenin uygun olmadığının ve izinsiz yapılan merdiven nedeniyle sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulması gerektiğinin belirtildiği, ...Koruma Bölge Kurulu'nun 17.12.2009 tarih ve 5566 sayılı kararıyla da, izinsiz merdiven yapılması nedeni ile sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar davaya konu merdivenin izinsiz yapılması nedeniyle sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; ... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 20.06.2012 tarihli yazısında, davaya konu merdivenin mevcut yapılı şekliyle,... Koruma Amaçlı Revizyon ve İlave İmar Planında Kentsel Tasarım Alanı 9 içerisinde yer aldığının ve merdiven yol olarak planlandığının, KTA 9 projesinin bu şekilde Belediyece uygun bulunduğunun ve 15.06.2012 tarihinde ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun onayına sunulduğunun belirtildiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 09.07.2012 tarihli yazısında KTA 9 alanına ilişkin henüz onaylanmış projenin bulunmadığı belirtilmişse de, 05.04

.2012 tarihli yazısında, davaya konu merdivenin mevcut yapılı şekliyle,... Koruma Amaçlı Revizyon ve İlave İmar Planında Kentsel Tasarım Alanı 9 içerisinde yer aldığının ve merdiven yol olarak planlandığının, KTA 9 projesinin bu şekilde Belediyece uygun bulunduğunun ve 15.06.2012 tarihinde ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun onayına sunulduğunun belirtildiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 09.07.2012 tarihli yazısında KTA 9 alanına ilişkin henüz onaylanmış projenin bulunmadığı belirtilmişse de, 05.04.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog, inşaat mühendisi ve fen bilirkişisinden alınan 09.05.2013 tarihli raporda, davaya konu merdivenin Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan yapıldığının, ancak merdivenin hemen arkasında bulunan fore kazıkları için Müze görevlilerince yapılan sondaj kazısında herhangi bir kültür varlığına rastlanmadığının, bu nedenle izinsiz yapılan merdiven nedeni ile zarar verilmiş bir kültür varlığının bulunmadığının, merdiven için izin alınmamışsa da, Koruma Bölge Kurulu'ndan alınan izinle yapılan fore kazıklarına bitişik ve destek sağlayıcı nitelikte olduğunun belirtildiği, gerek 09.05.2013 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerden, gerekse olay yerine ait fotograflardan anlaşılacağı üzere, davaya konu merdivenin, fore kazıklarını desteklediği ve direnaj görevi gördüğü, bu nedenle ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 14.09.2006 tarih ve 2270 sayılı kararıyla yapılmasına izin verilen, can ve mal kaybına yönelik tehlikeleri önleyecek önlemlerden sayılabileceği, böylece sanıkların bir suç kastıyla hareket etmedikleri ve mahkemece sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıklarda suç kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3297, Karar No: 2022/7443, Tarih: 26.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3297 E.  ,  2022/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2018 tarih ve 2017/99 E- 2018/178 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/984 E- 2021/131 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "evin" ibare ve biçimli 29 ve 31.sınıftaki ürünleri içeren 2000/4854 ve "EVİN+şekil" ibare ve biçimli 31.sınıftaki ürünleri içeren 2000/4854 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 23.02.2016 tarihinde "evimin+şekil" ibareli, 29 ve 35/1-4+5(29, 30, 31, 32, 33, 34.sınıf ürünler için).sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2016/15713 sayılı marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, "evimin+şekil" ibareli başvurunun tescilinin müvekkilinin "evin" esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, TürkPatent YİDK'nın 17.01.2017 tarihli ve 2017/M-449 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili; davacının redde mesnet markaları ile dava konusu başvurunun görsel, işitsel ve kavramsal olarak farklı oldukları gibi, başvurunun sadece "evimin" ibaresinden oluşmayıp baskın şekilde şekil unsurunun da bulunduğunu, şekil unsurunun dava konusu başvuruya ayırt edicilik kazandırdığını bu nedenle davacının redde mesnet markaları ile dava konusu başvurusun ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet derece benzer olmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu başvuruları ile davacının redde mesnet markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklı oldukları gibi kapsamındaki mal ve hizmet sınıflarının da farklı olduğunu, TürkPatent kayıtları incelendiğinde davacıya ait markaların sadece bir harfinin değiştirilmesi ile oluşturulmuş sözcüklerden ibaret markalarının bulunduğunun görüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki işaretin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktıkları izlenimin nazara alınması gerektiği, davacının markalarının "evin" ve "EVİN+şekil" ibareli olduğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun "evin" ibaresinden oluştuğu, "evin" ibaresinin marka kapsamındaki ürün ve hizmetler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürün ve hizmetlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, zira aksi kanıya ulaşılmasını haklı gösterecek yeterli kanıt olmadığı, davalı başvurusunun konusu olan işaretin "evimin+şekil" ibaresinden oluştuğu, işarette "evimin" ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur olduğu, davacı markasındaki ayırt ediciliği temsil eder biçimde anılan ibarenin ayırt edilemeyecek derecede benzerinin başvuruya anlamsal, sescil ve görsel olarak karıştırmaya neden olacak ithal edilmiş bulunduğu, "evin" ve "EVİN+şekil" ibareli markalar ile "evimin+şekil" ibareli başvurunun anlamsal, görsel ve sescil olarak benzer nitelikte oldukları, var olan farklı unsurların ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, anlamsal, görsel ve sescil olarak iki işaret arasında var olan genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, başvuru kapsamında yer alan 29.sınıftaki "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü mevye ve sebzeler, salçalar." ürünleri ile 35/5.sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetlerinin; (belirtilen hizmetler, perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir

. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetlerinin; (belirtilen hizmetler, perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" davacı markalarının kapsamında yer alan ürünlerle aynı türden olduğu,başvuru kapsamındaki diğer ürün ve hizmetlerin, davacı markalarının kapsamındaki ürün ve hizmetlerle aynı türden olmadıkları; aynı tür sayılma kriterlerinin de bulunmadığı; zira birbirini tamamlamadığı, aynı dağıtım kanallarından geçmedikleri, aynı işyerlerinde sunulmadıkları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunmadığı, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki belirtilen aynı tür hizmetlerin alımlarında aynı markayla sunulan mallardan ve hizmetlerden yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 2017/M-449 sayılı kararının, 2016/15713 sayılı marka tescil başvurusu kapsamındaki, 29.sınıftaki "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü mevye ve sebzeler, salçalar." ürünleri ile 35/5.sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler, perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" bakımından, davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine, davalı başvurusu marka olarak tescil olunmadığından hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, tüm taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tün dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarının esas unsurlarının "evimin" ve "evin" ibaresinden oluştuğu, dava konusu markada yer alan şekil unsurunun yeterince ayırt edicilik sağlamadığı, mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporunda belirlenen sınıf karşılaştırmasının yerinde ve denetlenebilir olduğu, ayrıca yapılan sınıf karşılaştırılmasında davacının itirazına mesnet 2010/48767 sayılı markasının da değerlendirildiği, dava konusu marka tescil başvurusu kapsamında yer alan ve mahkemece karar yerinde geçen 29.sınıf malların, davacının itirazına dayanak markasının tescili kapsamında yer alan 29.sınıf mallar ile aynı tür olduğu, dava konusu markada, belirtilen 29. sınıfa özgülenmiş 35/5.sınıf mağazacılık hizmetlerinin de, davacının aynı tür olduğu kabul edilen 29.sınıfta tescilli bulunan emtiaları ile iltibas oluşturduğu, zira ticari bir malı üreten işletmenin, ürettiği malı satmasının, işin doğası gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, dava konusu marka kapsamında bırakılan emtia ile davacının itirazına mesnet markaları kapsamında bulunan emtianın aynı/aynı tür/ benzer olmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile, davacı ve daavalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, tüm taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 26/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5230, Karar No: 2024/3397, Tarih: 30.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5230 E.  ,  2024/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/307 E., 2022/49 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ayıplı malın misli ile değişimi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ...Ş. bayisi olan diğer davalı ... Oto A.Ş.'den 2013 model Ford Focus model otomobili 19.11.2013 tarihinde 59.300,01 TL bedelle sıfır olarak satın aldığını, 15.000 km bakımından sonra aracın defalarca motor arızası verdiğini, çeşitli parçaların değiştirildiğini, buna rağmen aracın motorundaki sorunun yetkili servis tarafından giderilemediğini, arızası devam eden aracın can ve mal güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü, ayrıca daha sonra aracın ikinci sahibi olduğunu ve kaportada boya sorunu olduğunu öğrendiğini, bu durumun kendisinden gizlendiğini, ihtarname ile aracın yenisi ile değiştirilmesinin talep edildiğini, ancak talebinin yerine getirilmediğini ileri sürerek; dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesine, mümkün olmaması halinde aynı özellikleri bulunan ve güncel olarak satılan modelinin satış bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; araçta üretimden kaynaklı ayıp bulunmadığını, düşük kaliteli yakıttan kaynaklı olan arıza için enjektör değişimine davacı tarafından izin verilmediğini, boya ölçümünde standart değerler arasında olduğunun tespit edildiğini, boyalı olduğuna dair iddiların doğru olmadığını, aracın ikinci el satıldığı iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, aracın 24.09.2013 tarihinde dava dışı Giray Ağören’e satıldığını, vazgeçmesi üzerine işlemin iptal edildiğini, aracın servisten dahi çıkmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/187 E., 2018/447 K. sayılı kararıyla; mevcut sorunların davacının seçimlik ücretsiz onarım hakkını kullanması ile giderildiği, araçta ayıp olarak nitelendirilebilecek bir bulgunun mevcut olmadığı, aracın davacıdan önce dava dışı kişiye satışının yapılıp 12.09.2013 tarihinde online olarak tescil kaydının yapıldığı, ancak alıcının vazgeçmesi üzerine yine aynı tarihte kaydın kapatıldığı, bu kişi tarafından aracın fiilen kullanıldığına ilişkin davacı tarafın iddiasının somut bir dayanağının bulunmadığı, bilirkişi raporu ile aracın boyasının fabrika standartlarında olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/1437 E., 2019/378 K. sayılı kararıyla; dava konusu araçta servis kayıtlarına konu olan ve bilirkişi raporlarında nitelikleri belirtilen arızaların davacının onarım hakkını kullanması ile giderildiği, onarım hakkını kullanmasından sonra araçta ortaya çıkan bir arıza bulunmadığının tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 09.06.2021 tarihli ve 2020/5857 E., 2021/6250 K. sayılı ilamıyla; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 19.11.2013 tarihli faturayla sıfır olarak dava konusu aracı satın aldığı, ancak öncesinden aracın, 12.09.2013 tarihli faturayla dava dışı kişiye satıldığı ve adına tescil kaydı yapıldığı, Trafik Tescil Müdürlüğü tarafından 17.09.2013 tarihinde tescil kaydının ayıplı mal kapsamında kapatıldığı, 22.11.2013 tarihinde ise yine ayıplı mal nedeniyle plakasının iptal edildiği, ayıplı mal kapsamında iade edildiği alıcıya bildirilmeden, davacıya sıfır olarak satıldığı anlaşılmakla aracın; satıcı tarafından belirtilmesi gereken sıfır niteliğine aykırı, tüketicinin beklediği faydayı azaltan, hukuki ve ekonomik eksiklik teşkil eden ayıplı mal olarak kabul edilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar