muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2380, Karar No: 2015/1667, Tarih: 17.06.2015

Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır.

Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat (m. 25); düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

Ne var ki, basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 24 ve 25. maddelerinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması yasal bir zorunluluk ve hukuki gerekliliktir.

Yine, manevi tazminat sorumluluğunun doğması için Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesindeki (6102 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 58) koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2013 gün, 2013/4-443 E., 2013/1646 K. ve 16.04.2014 gün ve 2013/4-1007 E., 2014/537 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalının sahibi olduğu Habertürk Gazetesinin 15.09.2009 tarihli nüshasının 1. sayfasında, "Çirkin söylentiler iddianamede" başlığı altında, "Küçük, Paksüt hakkında arkadaşı İsmail'e şöyle diyor: 'Herkesle kol kola, tehlikeli kadın. 'İsmail'in yanıtı: 'fingirdemediği Amerikalı yok.'" şeklinde yayın yapıldığı ve gazetenin 16. sayfasında da aynı ifadeler birden çok kez tekrar edilmek suretiyle genişçe bir yazının kaleme alındığı görülmektedir.

Yazıda ismi geçen Yalçın Küçük’ün ve davacı F.. P..’ün sanık olarak isminin geçtiği ve kamuoyunda Ergenekon davası alarak bilinen davanın üçüncü İddianamesinin ekindeki delil klasörlerinde yer alan iletişim tespit tutanağında eldeki dava konusu yazıda geçen konuşma metninin yer aldığı dosya içeriği ile sabittir.

12.06.2008 tarihli bu iletişim tespit tutanağının bahsinin geçtiği İddianamenin 83. sayfasında, bu konuşmaların Ergenekon davasıyla bir ilgisi belirtilmemiş olup, davanın sanığı Yalçın Küçük, konuşmada davacı F.. P.. hakkındaki sözlerin İsmail isimli arkadaşına ait olduğunu, kendisinin buna katılmasının mümkün olmadığını ifade ettiği de iddianamede belirtilmiştir.

Bu durumda, dava konusu gazetedeki yazıda bahsi geçen konuşmanın davacının sanığı olduğu dava ile ilgisinin bulunmadığı izaha gerek duyulmayacak şekilde açıktır.

Konuşma içeriği, davacının şahsi hayatına yönelik olarak kimliği dahi tam olarak belirtilmeyen bir kişinin sarf ettiği sözlerden ibaret olup, kullanılan ifadelerin kişilik haklarını ihlal edecek düzeyde olduğu belirgindir. İfade açıklama niteliğinde olmayan, sırf başkalarının kişisel değerlerine zarar vermeye yönelik beyanların demokratik bir toplumda korunması mümkün değildir. Öz ile biçim arasındaki denge bozularak haber yapılmıştır.

Bu itibarla, iddianame ekinde bulunmuş olsa dahi, sanıklara isnat edilen suçlamayla ilgisinin olmadığı hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde belirgin olan ve davacının kişiliği ile şahsi hayatına yönelik ağır ihlal içeren ifadelerin ulusal bir gazetenin birinci sayfasından okuyucuya aktarılmasının basının kamuoyunu bilgilendirme ve ifade özgürlüğü kapsamında olmadığı kabul edilmiştir.

Görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce, gazetedeki yazının iddianame ekinde yer alan iletişim tespit tutanağının aynen yayınlanmasından ibaret olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı, bu nedenle Yerel Mahkeme direnme kararının bozulmasının gerektiği yönünde görüş beyan edilmiş ise de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

O halde, dava konusu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacı hakkında sarf edilen ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında kalmayıp, karşı tarafın kişilik haklarına yönelik saldırı oluşturduğunu kabul eden direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan, davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 17.06.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6291, Karar No: 2013/6136, Tarih: 28.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6291 E.  ,  2013/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2011 tarih ve 2006/602-2011/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilkokullara yönelik “Türkçe Öğreniyorum-...” ve “Türkçe Öğreniyorum-4” isimli Türkçe ders kitaplarının davalı tarafından 2005 yılı Eylül ayında bastırılarak piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin ilkokul öğrencileri için uygun bir kitap halinde yayınlanabilecek metinleri ürettiğini, bunların yeni müfredata uygunluğunu sağlayarak piyasaya sürülebilir hale getirdiğini, müvekkilinin bu konuda yoğun emek ve çaba harcadığını, kitabı hazırlayan ve eser sahibi müvekkili iken piyasaya çıkan kitaplarda hazırlayanlar arasında müvekkilinin ismine yer verilmediğini, ayrıca müvekkilinin hazırladığı kitaplarda bazı değişiklikler yapıldığını ileri sürerek, davalının FSEK’na aykırı davranışı nedeniyle müvekkilinin manevi haklarının tecavüze uğramasından dolayı her bir kitap için 5.000,00 TL olmak üzere ....000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının söz konusu kitapların eser sahibi olmadığını, kitapların dava dışı ... Selim Hacıoğlu ve diğer kişiler tarafından hazırlandığını, davacının sadece düzeltme yaptığını, bunun karşılığında da ücretini aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu her iki kitabın 5846 sayılı Kanun’un .... maddesi anlamında eser niteliğini taşıdığı, davacı tanıklarının inandırıcı ve somut anlatımlarının yanında, davalının tanığı...'un beyanının dahi davacı iddialarını doğrular nitelikte olduğu, davalı tarafça davacının sırf tashih işlemi yaptığı savunmasında bulunulmuş ise de tashih işleminin eserin hazırlığının son safhasında, yani yayına girmeden önceki dönemde olacağı, oysa davacının her iki kitabın da hazırlık safhasında adı geçen diğer yazarlar ile birlikte çalışmış olduğu, toplanan delillere göre aynı yönde vicdani kanı oluştuğu, birlikte eser sahibi olan davacının adının kitapların üzerine yazılmaması sebebiyle FSEK'nın .... maddesinde düzenlenen eser sahipliğinden kaynaklanan kişilik hakları ve manevi haklarının ihlal edildiği, her bir kitap için takdiren 1.500,00 TL olmak üzere ....000,00 TL tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takdiren ....000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı uyuşmazlık konusu “Türkçe Öğreniyorum ...” ve “Türkçe Öğreniyorum 4” isimli kitapların müşterek eser sahiplerinden birisi olduğu halde bu eserin çoğaltılan kopyaları üzerinde adının belirtilmediğinden bahisle 5846 sayılı FSEK’nın .... maddesi uyarınca eser sahipliğinin tespiti ve aynı madde delaletiyle FSEK’nın 70. maddesine dayalı olarak manevi tazminat talep etmiştir. Uyuşmazlık konusu kitaplarda dava dışı ... Selim Hacıoğlu ve diğer kişilerin eser sahibi olarak belirtildiği hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Bu durumda, mahkemece hükmedilecek olan kararın sonucundan dava dışı bu şahısların da etkilenecekleri şüphesizdir. O halde, dava konusu kitaplarda eser sahibi olarak adları yazılı kişilerin taraf olmadıkları bir davada eser sahipliği konusunun çözüme bağlanması mümkün değildir. Mahkemece, davacıya dava konusu kitaplarda eser sahibi olarak adları yazılı kişilere karşı dava açılması için süre verilerek, dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirildikten sonra eser sahipliğine ilişkin uyuşmazlığın halli ve buna bağlı olarak da davacının manevi tazminat talebinin karara bağlanması gerekirken anılan husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12390, Karar No: 2015/8803, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/12390 E.  ,  2015/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve davalılardan ... ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile imzalanan tüketici kredi sözleşmesine diğer davalıların kefil olarak katıldıklarını, asıl borçlunun yapılan ihtara rağmen kredi borcunu ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 54.482,04-TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., kredi kullanmak istediğinde banka müdürünün krediyi parçalar halinde verebileceğini söylediğini, 10 kişi götürüp kredi kullandığını savunmuş, davalı . .. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, sözleşmedeki imzaya itiraz edilmediğinden davanın kısmen kabulü ile 45.203,61-TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak olan 3.256,25-TL'ye dava tarihinden itibaren %124,80 oranında temerrüt faizi yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi sözleşmesi nedeniyle ödenmeyen kredi alacağının krediyi kullanan asıl borçlu ve kefillerinden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, tüketici kredisi sözleşmesindeki imzaya itiraz edilmediğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi sözleşmesi nedeniyle ödenmeyen kredi alacağının krediyi kullanan asıl borçlu ve kefillerinden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, tüketici kredisi sözleşmesindeki imzaya itiraz edilmediğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davaya konu dosya ve emsal nitelikteki davacı tarafından açılan dava dosyalarında bulunan ceza mahkemesi kararı ile ipotekle ilgili açılıp görülen davalarda verilen kararlarda, davacı bankanın şube müdürü ile müdür yardımcısının dava dışı şahıslarla menfaat ilişkisine girerek banka hesaplarını boşalttıkları, usulsüz krediler verdikleri, bu hususların açığa çıkmasını önlemek için evraklarda sahtecilik yaptıkları, krediler geri ödenmediği halde gerçeğe aykırı olarak ödeme dekontları ve belgeler düzenledikleri ve zimmetlerine para geçirdikleri tespit edilmiştir. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/320 esas, 2009/201 karar sayılı ilamına göre de, sanıklardan . ... Bankası Sirkeci Şube müdürü, sanık . .. Sirkeci şubesi müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanıklardan Hacı Ramazan Demir'in aracı olarak temin edip getirdiği veya müdür Nuh Kurt'un doğrudan tanıdığı ...,..., ... ......isimli kişilere de aynı yöntemle gerekli inceleme yapılmadan, teminat alınmadan ödenmemesi gereken krediler tahakkuk ettirilerek ödendiği, usulsüz bu ödemelerin tamamına sanık müdür yardımcısı .. . de katıldığı, verilen kredilerin ödeme zamanı geldiğinde bazı aksamaların ortaya çıktığı, müdür . .. sahte nüfus cüzdanı ile hayali bir şahıs adına hesap açtığı, hayali hesaplara yatırılan faiz paraları ile sahte evrakla kredi alan şahısların kredi borcunun ödendiği belirtilmiştir. Temyiz eden davalı kefiller, asıl borçlu ...’in davalı bankadan hiçbir zaman kredi kullanmadığını savunmuşlardır. Yukarıda yapılan açıklamalara konu olayların gelişimi dikkate alındığında somut olayda; dava konusu kredi sözleşmesinin usulüne uygun düzenlenip düzenlenmediği, kullandırılan kredinin asıl borçluya ödenip ödenmediği, kredi alınmasındaki asıl amacın bir başkasına finansman sağlamak olup olmadığı hususlarında mahkemece bir değerlendirme yapılmamış, davalıların savunmaları üzerinde durulmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece, hesap hareketleri ve dosyaya delil olarak sunulan Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/638 Esas, 2002/176 Karar, Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/24 Esas, 2003/549 Karar, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/320 Esas, 2009/201 Karar sayılı dosyaları incelenmek ve konusunda uzman üç bilirkişiden rapor aldırılmak suretiyle krediyi asıl kullananın tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalılar ... ile ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalılar ... ile ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar ... ile ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 19.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/426, Karar No: 2023/6136, Tarih: 30.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/426 E.  ,  2023/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/233 E., 2022/30 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) maddesi ve 4447 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinde yer alan teşvik hükümlerinden faydalanma ve Kuruma ödenen tutarın yersiz olduğu gerekçesi ile yersiz primlerin faizi ile Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi ile; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

4447 sayılı Kanun'un Geçici Madde 7 nci maddesinde;

"--18 yaşından büyük ve 29 yaşından küçük olanlar ile yaş şartı aranmaksızın 18 yaşından büyük kadınlardan; bu maddenin yürürlük tarihinden önceki altı aya veya 2008 yılı Aralık ve 2009 yılı Ocak aylarına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumuna verilen prim ve hizmet belgelerinde kayıtlı sigortalılar dışında olması şartıyla, bu maddenin yürürlük tarihinden önceki bir yıllık dönemde işyerine ait prim ve hizmet belgelerinde bildirilen ortalama sigortalı sayısına ilave olarak bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren iki yıl içinde işe alınan ve fiilen çalıştırılanlar için; 506 sayılı Kanun'un 72 nci ve 73 üncü maddelerinde sayılan ve 78 inci maddesi uyarınca belirlenen prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan sigorta primine ait işveren hisselerinin;

a) Birinci yıl için yüzde yüzü,

b) İkinci yıl için yüzde sekseni,

c) Üçüncü yıl için yüzde altmışı,

d) Dördüncü yıl için yüzde kırkı,

e) Beşinci yıl için yüzde yirmisi, İşsizlik Sigortası Fonundan karşılanır. (2)

İşveren hissesine ait primlerin İşsizlik Sigortası Fonundan karşılanabilmesi için işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak 506 sayılı Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmesi ve sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile İşsizlik Sigortası Fonundan karşılanmayan işveren hissesine ait tutarın ödenmiş olması şarttır. (Mülga ikinci cümle: 13/2/2011-6111/74 md.)" hükümleri mevcuttur.

Açıklanan kanun hükmü çerçevesinde, davacı şirket hakkında; hangi nedenle hangi teşvikten ve ne kadar süre ile teşvik iptallerinin yapıldığının anlaşılamaması karşısında;

--Davalı Kurumca 18.03.2015 tarihli ve 1493587 sayılı işlemle 4447 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesindeki faydalanma şartlarının 2011 yılı 5 inci ayından itibaren 2014 yılı 4. aya kadar ne suretle kaybedildiği hususunun matematiksel olarak ve ortalama sayının tespit usulü de belirtilerek açıklanması,

Açıklanan kanun hükmü çerçevesinde, davacı şirket hakkında; hangi nedenle hangi teşvikten ve ne kadar süre ile teşvik iptallerinin yapıldığının anlaşılamaması karşısında;

--Davalı Kurumca 18.03.2015 tarihli ve 1493587 sayılı işlemle 4447 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesindeki faydalanma şartlarının 2011 yılı 5 inci ayından itibaren 2014 yılı 4. aya kadar ne suretle kaybedildiği hususunun matematiksel olarak ve ortalama sayının tespit usulü de belirtilerek açıklanması,

--Davacı şirket hakkında 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşviklerin de iptal edilip edilmediği ile birlikte iptal edilmiş ise, hangi nedenle teşvikin iptal edildiğinin ve iptal dönemlerinin ve iptal sonucu oluşan prime borcunun miktarının ayla itibari ile gösterir şekilde ve açıkça belirtilmesi,

--Davacı şirket hakkında yapılan teşvik iptallerinin gerekçe ve dayanakları ile beraber, davacı şirketin 5510 sayılı Kanun'un ek 17 nci maddesi hükümlerinden de faydalandırılmamaya ilişkin gerekçeler ile birlikte işlem dayanak ve belgelerinin dava dosyası içerisinde eklenmesi ve sonrasında inceleme yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2001, Karar No: 2019/9004, Tarih: 29.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2001 E.  ,  2019/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur hakkında düzenlenen Antakya Devlet Hastanesinin 31.10.2014 tarihli geçici adli raporunda; “burunda ödem, deformasyon mevcut, kafada oksipital bölgede hassasiyet, sol omuzda ağrı, çekilen grafide burun kemiğinde fissür tarzda minimal bir fraktür” şeklinde yaralanma tarif edilmesine, 07.12.2015 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce mağdurun muayenesi sonucunda düzenlenen adli raporda; “burunda sağa deviye olduğu, fissür meydana geldiğini, olaydan önceki vesikalık resimler incelendiğinde burnunda çok hafif sağa doğru deviasyonunun olduğu, olaydan sonra bunun belirginleştiği tespit edildiği, yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğu”na dair görüş bildirilmesine göre; sanığın eylemi neticesinde mağdurun yüzünde sabiz iz oluşup oluşmadığı hususunda tereddüt oluştuğu anlaşılmakla, mağdura ait eski fotoğrafların, tüm tıbbi evrakın ve raporun temini ile birlikte mağdurun muayene edilmek üzere İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilerek olaya bağlı olarak mağdurun yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesinin ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi lüzumu,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.