muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4707, Karar No: 2020/5299, Tarih: 05.10.2020

1- Dava, davacının ayağındaki kırık nedeniyle teşhis ve tedavisini üstlenen davalı doktor ve özel hastanenin ameliyat ve ameliyat sonrası takip sırasındaki tedavi kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Mahkemece ilk olarak ... Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'ndan rapor alınarak davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 27.10.2014 tarih 2014/10592 Esas, 2014/32977 Karar sayılı bozma ilamıyla; adli tıp raporunda, yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu belirtilmesine rağmen, davacının iddiası kapsamında ameliyat sonrası tedavi takip sürecinde hastanın ayağındaki vidanın çıkarılması sırasında kırığın kaynamadığını tespit imkanı olup olmadığı, ayrıca davacıya vidanın çıkarılmasından sonra hangi sürelerle kontrole gelmesi ve bu süreçte neler yapması gerektiğine ilişkin gerekli bilgilendirmenin yapılıp yapılmadığına dair bir inceleme ve değerlendirmenin yapılmadığı, mahkemece öncelikle davacının tedavisi sürecinde davalı hastanede çalışan hekim ve yardımcı sağlık personelleri tarafından el yazısı ile düzenlenen hasta takip formu ve diğer tedavi evraklarının celbi sağlanarak, bu bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamına göre hastanın ameliyat ve ameliyat sonrası bakım sürecinde yapılan işlemlere ilişkin olarak kusur durumunun tespiti amacıyla üniversite hastanelerinin ilgili ortopedi ve travmatoloji bilim dalında uzman hekimlerden oluşan bilirkişi heyeti oluşturularak alınacak rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, davacının ilgili hasta takip formu ve diğer tedavi evrakları getirtilmiş ve üniversite hastanesinde görevli hekimlerden oluşan heyetten rapor alınmışsa da, alınan raporda; hastane tarafından gönderilen tedavi evraklarında davacıya vidanın çıkarılmasından sonra hangi sürelerle kontrole gelmesi ve bu süreçte neler yapması gerektiğine ilişkin gerekli bilgilendirmenin yapılıp yapılmadığına dair bir inceleme yapılmadığı, yine vidanın çıkarılması sırasında kırığın kaynamadığının tespiti imkanı olup olmadığı konularında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı ve raporun bu haliyle taraf ve Yargıtay denetime elverişli olmadığı anlaşılmıştır. Bozma ilamına uyulması halinde, bozma doğrultusunda taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğar, bu aşamadan sonra bozmanın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur

. Bozma ilamına uyulması halinde, bozma doğrultusunda taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğar, bu aşamadan sonra bozmanın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu durumda mahkemece, hastane tarafından gönderilen tedavi evraklarında davacıya vidanın çıkarılmasından sonra hangi sürelerle kontrole gelmesi ve bu süreçte neler yapması gerektiğine ilişkin gerekli bilgilendirmenin yapılıp yapılmadığı, yine vidanın çıkarılması sırasında kırığın kaynamadığının tespiti imkanı olup olmadığı ve kusur durumunun tespiti amacıyla tüm dosya kapsamına göre üniversite hastanelerinin ilgili ortopedi ve travmatoloji bilim dalında uzman hekimlerden oluşan bilirkişi heyetinden nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve bozmada belirtilen hususları açıklayıcı rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 31,40 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,, 05.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5750, Karar No: 2023/11501, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5750 E.  ,  2023/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/141 Esas, 2015/335 Karar

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme

gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18984, Karar No: 2013/17574, Tarih: 12.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/18984 E.  ,  2013/17574 K.**

* TASARRUFUN İPTALİ

* İHTİYATİ TEDBİR

* KARARLARIN GEREKÇELİ OLMASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 277

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 281

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, davalı borçlulardan A.. A..'nın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı altı taşınmazın 1/3 hissesini 22.7.2011 tarihinde davalı S.. A..'e, davalı borçlu S.. A..'nın sekiz adet taşınmazını 10.3.2009 tarihinde davalı U.. D..'e, bir taşınmazını da davalı S.. G..'e sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptaline, dava konusu taşınmazların 3.kişilere devrinin önlenmesi için tapu kayıtlarına ihtiyati tedbir konulmasını ve İİK 281/2 madde gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlular vekili, iptali istenen tasarrufların borçtan önce yapıldığını, itirazın iptali davası derdest olduğundan alacağın kesinleşmediğini, aciz belgesi sunulmadığını satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.. A.., U.. D.. ve Sırrı, Geçgel vekili, müvekkillerine dava dilekçesinin tebliği edilmediğini, sadece Asliye Ticaret Mahkemesinin görevsizlik kararı tebliği edildiğinden dava dilekçesinin müvekkillerine tebliği gerektiğini,takip konusu alacağın kesinleşmediğini, aciz belgesi sunulmadığını, iddia edildiği gibi borçlular ile müvekkilleri arasında akrabalık, işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını ayrıca müvekkili Sırrı'nın dava konusu 14 nolu bağımsız bölümü davalı borçlu Sezer'den almadığını belirterek davanın reddi ile taşınmazlar üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; 10.4.2013 tarihli tensip kararı ile dava değerinin %15 oranında teminat karşılığı dava konusu taşınmazların 3. kişilere rızai devrinin önlenmesi bakımından dava sonuna kadar ihtiyati tedbir kararı verilmesine, davacının ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş; davalılar S.. A.., U.. D.. ve S.. G.. vekili 20.5.2013 tarihli cevap ve 5.6.2013 tarihli dilekçeleri ile ihtiyati tedbirin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece 19.7.2013 tarihli ara kararla adı geçen davalılar vekilinin tedbirin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar S.. A.., U.. D.. ve S.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı Yasanın 281/1-2. maddesi “Mahkeme iptal davalarını basit yargılama usulü ile görüp hükme bağlar ve bu davalara mütaallik itilafları hal ve şartları gözönünde tuturak serbestçe takdir ve halleder. Hakim, iptale tabi tasarrufların konusu olan mallar hakkında alacaklının talebi üzerine ihtiyati haciz kararı verebilir. Teminatın lüzum ve miktarı mahkemece takdir ve tayin olunur. Şu kadar ki, davanın elden çıkarılmış mallar yerine kaim olan kıymete taalluku halinde, teminat göstermeksizin ihtiyati haciz kararı verilemez” hükmünü içermektedir.

HMK’nun 297/1-c maddesine göre de mahkeme kararları, asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi zorunludur. Yine Anayasanın 141/3 maddesi hükmü de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gereğini düzenlemektedir. Kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığı anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK’nun 428.maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanır. Diğer bir ifadeyle Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Somut olayda davacı alacaklı vekilinin ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebi yönünden; 10.4.2013 tarihli tensip kararı ile dava değerinin %15 oranında teminat karşılığı dava konusu taşınmazların 3.kişilere rızai devrinin önlenmesi bakımından dava sonuna kadar ihtiyati tedbir kararı verilmesine, davacının ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir. Mahkemece İİK'nun 281/1-2 maddesi gereğince değerlendirilme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, ihtiyati haciz talebinin reddi yönündeki kararı kendi içinde çelişkiye neden olduğundan isabetli görülmemiştir.

Davalılar S.. A.., U.. D.. ve S.. G.. vekili 20.5.2013 tarihli cevap ve 5.6.2013 tarihli dilekçeleri ile ihtiyati tedbir kararına itirazları mahkemece 19.7.2013 tarihli ara kararla adı geçen davalılar vekilinin “tedbirin kaldırılması talebinin reddine “karar verilmiş ise de red kararı HMK'nun 297/1-c ve Anayasanın 141/3 maddesi hükmü gereğince gerekçesiz olduğundan doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar S.. G.., S.. A.. ve U.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S..., S... ve U...'a geri verilmesine 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31125, Karar No: 2017/7197, Tarih: 06.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/31125 E.  ,  2017/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun talimatla ifadesinin alındığı 18.05.2011 tarihinde, 15-18 yaş aralığında bulunup, şikayetini kullanmaya ehil yaşta olduğu anlaşılsa da, şikayetini geri aldığı bu celsede, kendisini duruşmaya getiren görevlinin, mağdurda %10 oranında zeka hastalığı olduğunu bildirmesi ve esas Mahkemede görevlendirilen mağdur vekilinin de, mağdurun, .... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığını belirtmesi karşısında, mağdurun Adli Tıp Kurumu'na sevkinin yapılarak, şikayet hakkını kullanma, bu hakkından feragat etme ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı tespit edilip, mağdura vasi atanıp atanmadığı da araştırılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve mağdur ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/442, Karar No: 2019/7756, Tarih: 10.04.2019

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2019/442 E.  ,  2019/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İddia, oluş ve suç tarihinde “mağdur ile inceleme dışı sanık ... arasında mağdurun sanık ...'ün kardeşine hap verip vermediği hususunda tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın inceleme dışı sanıklar ..., ... ve...'le birlikte ...’ün eylemine katılarak sopalarla mağdura vurmaya başladıkları ve mağdurun burnunda kemik kırığına sebebiyet verecek tarzda yaralandığı” şeklindeki kabule karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının sanığın eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ve oluşan kemik kırığına bağlı olarak TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın arkadaşı ... ile mağdur arasında mağdurun ...'ün kardeşine hap verip vermediği hususunda çıkan tartışmaya dahil olduğu olayda mağdurdan sanığa yönelmiş haksız bir hareket bulunmadığı halde, TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde (½) oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/311, Karar No: 2022/494, Tarih: 29.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/311 E.  ,  2022/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Sayısı : 316-501

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesince 27.05.2016 tarihli ve 214-309 sayılı kararla sanığın bu suçtan TCK’nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 53, 58/9. maddeleri gereğince 10 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, bu kararın sanığın eşi ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 14.02.2017 tarih ve 7112-1020 sayı ile;

"...12.01.2016 günü Kızıltepe İlçesinde güvenlik güçleriyle çatışmaya giren iki terör örgütü üyesinin öldürüldüğü, teröristlerinin içerisinde bulundukları aracın olay öncesi sanık ...'in ikametinin önünde görülmesi nedeniyle arama yapmak üzere sanığın evine gidildiği, güvenlik güçlerince kapının çalınmasının ardından adı geçen sanığın yanına küçük çocuğunu alarak, 'içerideler, kimse ben bilmiyorum' şeklinde bağırıp kolluk güçlerini uyardıktan sonra dışarıya koştuğu, ardından eve giren güvenlik güçleriyle çatışan iki kadın teröristin ölü ele geçirildiği olayda, daha önce örgüt ile irtibatı saptanamayan sanığın öldürülen silahlı terör örgütü üyelerini bilerek ve isteyerek evine alıp sakladığına ilişkin savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

...Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA," karar verilmiştir.

Yeniden yapılan yargılama sonucunda Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi 26.10.2017 tarihli ve 316-501 sayılı kararla önceki hükümde direnerek sanığın aynı sonuç ceza ile mahkumiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2018 tarihli ve 72035 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesine gönderilmiş, CMK'nın 307. maddesince inceleme yapan Özel Dairece 29.03.2018 tarih ve 606-946 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır. Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır. Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından,

12.01.2016 tarihinde Kızıltepe İlçesinde terör örgütü PKK/KCK mensuplarının içerisinde bulunduğu düşünülen ... plakalı aracın kolluk görevlileri tarafından durdurulmak istenildiği, ihtara rağmen aracı durdurmayan örgüt üyeleri ile kolluk güçleri arasında yaşanan silahlı çatışma neticesinde araçtaki iki örgüt üyesinin ölü olarak ele geçirildiği, bahse konu aracın daha önce görüldüğü tespit edilen ... Mahallesi 1023. Sokak No: 1 sayılı adrese saat 17:10 sıralarında arama yapmak üzere kolluk görevlilerinin gittiği, görevlilerin çaldıkları kapıyı açarak ikametten çıkan ve yanında küçük bir çocuk bulunan sanık ...'in görevlilere hitaben Kürtçe olarak "İçeridekiler kimse ben bilmiyorum" diyerek hızla evden ayrıldığı, kolluk görevlilerinin usulüne uygun olarak bahse konu ikamete girdikleri, ikametin üç odası arandıktan sonra son odaya girileceği sırada oda içerisinde bir el bombasının infilak etmesi üzerine görevlilerce oda içerisinde bulunan şahıslara teslim olmaları yönünde ikazların yapıldığı, ancak odadan ikinci bir patlama sesi gelmesinin ardından görevlilerce içeride bulunanlara silahla karşılık verildiği, akabinde girilen odanın içerisinde iki kadın örgüt üyesinin ölü olarak ele geçirildiği, bilahare yapılan kimlik tespitlerinden evde ölü olarak bulunan örgüt üyelerinin ... kod ... ... ve ... olduğunun belirlendiği,

Yapılan soruşturmada bahse konu ... Mahallesi 1023. Sokak No: 1 sayılı adresin sanık ...'in, eşi ... ... ve oğlu ile birlikte yaşadığı evleri olduğunun anlaşıldığı ve sanık hakkında terör örgütü mensuplarının örgütsel eylemlerde bulunmak üzere ilçeye geldikleri sırada evinde kaldıkları ve sanığın bu suretle örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suretiyle atılı suçu işlediğinden bahisle iddianame düzenlendiği,

Anlaşılmıştır.

Olay tarihinden altı gün sonra evine gidilerek ifadesi alınmak üzere ilçe emniyet müdürlüğüne götürülen sanık ...'in kollukta alınan ifadesinde, olayın olduğu gün saat 11:00-12:00 sıralarında okula giden oğlu İskan ...'e beslenme çantasını hazırladığı sırada kapının çalındığını, evde yalnız olduğu için "Kim o?" diye sorduğunu, dışarıdan bir bayan sesi duyması üzerine kapıyı açtığını, kapının önünde iki bayan şahsın olduğunu, kadınlardan birinin üzerinde kot pantolon, açık kahverengi kaban ve sırtında sırt çantası ile elinde küçük bir poşet olduğunu, diğerinin de kot pantolon ve krem rengi kaban giydiğini, çantası olup olmadığını hatırlamadığını, ilk kadının önce Arapça bir şeyler söylediğini, kendisinin Arapça bilmediğini söylemesi üzerine kadının bu kez Kürtçe olarak kiralık ev aradıklarını anlattığını, kadına kiralık ev olmadığını, evlerinin üstündeki evin inşaat hâlinde olduğunu belirttiğini, kadının bu kez Suriyeli olduklarını, eşinin de başka mahallede ev aradığını söylediğini, bu sırada şahsın kabanının altından omuz kısmına astığı silah askısını görüp korktuğunu, bundan sonra şahıs kendisine ne söylediyse yaptığını, çünkü kadının silahını gösterip içeri girmesini ve sesini çıkartmamasını söyleyerek aksi hâlde çocuğunu öldürmekle kendisini tehdit ettiğini, kadınların zorla evine girdiklerini, onları eve almak zorunda kaldığını, ikinci kadının da kabanını çıkartmasından sonra belinde silah olduğunu gördüğünü, aç olduklarını söyleyen şahıslara yemek yapıp sofra hazırladığını, birlikte yemek yediklerini, şahıslarla aralarında herhangi bir konuşma geçmediğini, onların kendi aralarında konuştuklarını, ancak hangi dilde konuştuklarını anlamadığını, bu sırada kapıya gelen eltisi ... ...'e okula götürmesi için oğlunu teslim ettiğini, ..