muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6257, Karar No: 2019/19063, Tarih: 05.12.2019

CMK'nın 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değiştirilen 253. maddesinin üçüncü fıkrası; "(3)

Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez." biçimdeyken 09/07/2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun'un sekizinci maddesiyle anılan fıkraya "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" cümlesi eklenmiştir. 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklikle madde başlığı "Uzlaştırma" olarak değiştirilmiş ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamındaki suçların sayıları artırılmış, TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçları uzlaştırma kapsamına alınmış, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlama kaldırılmıştır. Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar yönünden ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına dahil edilmiştir. Uzlaştırma kurumu, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabilecek, bu uygulama sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacak, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki düzenleme de nazara alınarak kesinleşen ve infaz edilmekte olan hükümlerde de uygulanabilecek ve bu husus infaz aşamasında gözetilebilecektir. Yerine getirilen hükümler yönünden ise, uzlaştırma sanığın hukuki yararının bulunması koşuluyla uygulanabilecektir.

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde" (1)Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2)Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır. " denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik olarak, 11.02.2018 tarihli eylemleri nedeniyle, TCK'nın 106/1-1. cümle, 125/3-a, 53. maddeleri uyarınca, tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, kovuşturma neticesinde sanığın,

İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2018 tarihli ve 2018/76 esas, 2018/922 sayılı kararıyla,

TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamında tehdit suçundan 3.000,00 Tl adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan ise beraatine karar verildiği, hükümlerin istinaf kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği, kovuşturma aşamasında mağdur ve sanık arasında uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığa isnat olunan ve TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçu, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Çözülmesi gereken sorun, dava açıldığında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu ile birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmayan tehdit suçunun, hüküm kurulurken hakaret suçundan beraat kararı verilmesi üzerine, bu kapsamında kalıp kalmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bu bağlamda, tehdit suçundan uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi halinde, uzlaşma kapsamında bulunmayan hakaret suçundan beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu bağlamda, tehdit suçundan uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi halinde, uzlaşma kapsamında bulunmayan hakaret suçundan beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu sorunun, CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi uygun olacaktır. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, kamu davası açıldığında uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.

Sanığın işlediği ve TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçu, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde uzlaştırma kapsamına alınmış, bahsi geçen suçun, uzlaşma kapsamında bulunmayan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçuyla birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle, CMK'nın 253/3. maddesindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamı dışında kaldığı anlaşılmıştır. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın hakaret suçundan beraatine hükmolunmuş, bu nedenle de tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmamıştır.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sanığa, uzlaşma kapsamında bulunan TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçundan dolayı, CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca, uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmemiştir.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sanığa, uzlaşma kapsamında bulunan TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçundan dolayı, CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca, uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1.cümle, 62 ve 50/1. maddeleri gereğince 3.000,00 Tl adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2018 tarihli ve 2018/76 esas, 2018/922 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2018 tarihli ve 2018/76 esas, 2018/922 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince mahallinde Mahkemesince yerine getirilmesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6326, Karar No: 2019/9627, Tarih: 01.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6326 E.  ,  2019/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 5275 sayılı CGTİK'in 106/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müdür olarak görev yaptığı çiftlik arazisinin etrafının kazık çakma ve dikenli telle çevrilmesi işi sırasında, temyiz dışı sanık ...'in idaresindeki iş makinasının kepçe kısmıyla yukarıdan kazığa vurarak yere çakılmasını sağladığı, ağırlık yaparak daha iyi bastırması için kepçeye sabitlenmeden yüklenmiş olan 400 kg ağırlığındaki ağaç kökünün kepçenin altında kazığı eliyle tutmakta olan ölenin üzerine düştüğü olayda; gözetim ve denetimde bulunarak risksiz çalışılmasını sağlaması ve ölenin kazığı riskli noktadan tutarak çakılmasına yardım etmesine mani olması gerekirken bu sorumluluklarını yerine getirmeyen sanık ... ile iş makinası ve operatörü temin eden Aşutlar firması yetkilisi Nebi Aşut'un tali kusurlu oldukları yönündeki 08/10/2014 havale tarihli bilirkişi raporu, oluş ve dosya kapsamına uygun olduğundan, tebliğnamedeki yetersiz bilirkişi raporunun hükme dayanak alındığı ve hakkında suç duyurusunda bulunulan Nebi Aşut hakkında dava açılması sağlanarak dosyaların birleştirilip karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9674, Karar No: 2016/6134, Tarih: 12.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9674 E.  ,  2016/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62, 63, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, 2-Sanık ... hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’un mahkûmiyetine ve sanık ...’in beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, malen sorumlu vekili ile katılan ve müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 2/1-(i). maddesi uyarınca malen sorumlunun; “yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişiyi” ifade ettiği, CMK'nın 237. maddesinin 1. fıkrasında, "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler."; 2. fıkrasında "Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır." hükümlerine yer verildiği görülüp, malen sorumlunun sanıklar lehine yargılamaya katılmasının mümkün olduğu dikkate alınarak; savunma makamı yanında yer alan sıfatıyla katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu istemi reddedilen malen sorumlu ... İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunması ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca temyiz isteminin kabulü ile adı geçen şirket vekilinin katılma isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak, yapılan incelemede;

I-Müştekiler vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Ölenin kardeşleri olup, katılan vekili tarafından temsil edilen müştekilerin ya da vekillerinin katılma talebinde de bulunmadıkları gibi katılmalarına da karar verilmediği anlaşılmakla, davaya katılmayan müştekilerin hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından, müştekiler vekilinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... müdafi, malen sorumlu vekili ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafi, malen sorumlu vekili ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

II-Sanık ... müdafi, malen sorumlu vekili ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafi, malen sorumlu vekili ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...'in makinisti ve tren şefi, sanık ...’un ise kondüktörü olduğu ...’na ait 10072 sefer sayılı E 14000 tipi elektrikli ve 6 vagonlu banliyö treninin saat 12:08 sıralarında, ... istikametinden ... istikametine gitmekte iken yolcu almak üzere herhangi bir görüş engeli bulunmayan, düz 240 m uzunluğundaki Feneryolu tren istasyonunda durduğu, sanık ...’un trenin 3. vagonundaki(otomatik kapılarla irtibatı yok) kendisine ait bölmeden inerek, iniş ve binişleri kontrol ettiği, trenin istasyona gelmesinden 2 dakika kadar önce yanındaki 3 yaşındaki oğlu ve bebek arabası ile gişeleri geçtiği bildirilen(tanık ... ) ...’nın, trenin 5. vagonuna yönelerek, önce oğlunu trene bindirdiği, ardından da bebek arabasını trene bindirmeye çalıştığı ve ancak tren ile peron arasındaki 26 cm’lik açıklık nedeniyle zorlandığı, garda bulunan güvenlik görevlisinin ölene yardımcı olduğu(...), tam bu sırada kondüktör sanık ...’un peronda kimsenin kalmadığını düşünerek, kendisine ait bölmeye girip, makiniste hareket edebileceği talimatını verdiği, makinist sanık ...’in de istasyonda 20 saniye kadar duraklama yapmış bulunan trenin kapılarını kapattığı, bebek arabasının iki kapı arasına sıkışmasına, iki kapı arasında 30-40 cm’lik açıklık bulunmasına rağmen, trenin hareketini otomatik olarak engelleyen sistemin çalışmaması nedeniyle trenin hareket etmeye başladığı, bebek arabasının büyük bir kısmının trenin içinde olduğu halde trenin hızlandığı, tanık güvenlik görevlisinin trenin durması için kondüktöre seslendiği, bir yandan da ölene bebek arabasını bırakmasını söylediği, buna rağmen ölenin bebek arabasının kolunu tuttuğu halde trenle birlikte koşmaya başladığı, 40-50 metre kadar koşması sonrasında da dengesini kaybederek, trenle peron arasındaki boşluğa düştüğü ve trenin üzerinden geçmesi sonucu öldüğü olayda,

a-Sanık ...’un asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken TCK'nın 3/1. maddesi gözetilerek adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden yeterince uzaklaşılmaksızın ceza tayini,

a-Sanık ...’un asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken TCK'nın 3/1. maddesi gözetilerek adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden yeterince uzaklaşılmaksızın ceza tayini,

b-Treni hareket ettirdiği sırada kendisine durması için bir işaret verilip verilmediğini görmek amacıyla arkasına bakmamak suretiyle Trenlerin Hazırlanması ve Trafiğine Ait Yönetmeliğin “Hareket emrini alan veya sinyalin açıldığını gören trenin makinisti lokomotif düdüğü ile hareket işareti verir.” şeklindeki 42/1. ve “Trenin hareketinden sonra, kendilerine durmak için istasyondan veya trenden bir işaret verilip verilmediğini görmek için tren şefi, makinist ve yardımcı makinist arkaya bakmak zorundadır.” şeklindeki 42/5. maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılan, dolayısıyla tali kusurlu olduğu değerlendirilen sanık ...’in mahkumiyeti yerine “makiniste kusur atfedilebilmesi için elde yeterli delil bulunmadığı, bunun yanında her ne kadar keşif sırasında makinistin aynalara bakarak geriye doğru tüm peronu görme imkanı bulunduğu tespit edilmiş ise de, kondüktör tarafından yolcu iniş binişinin tamamlandığının söylenmesi üzerine ilk anda sanığın aynalara bakması halinde zaten maktülü göremeyeceği çünkü maktülün, kondüktörün özel vagonuna girdikten sonra yani talimatı vermesinden beş- on saniye sonra turnikelerden geçmek

suretiyle trenin yanına geldiği bu durumda sanık makinistin önünü kontrol etme yükümlülüğünün esas sorumluluğu olduğu bu durumda aynalardan arkaya bakma imkanının olmadığı gibi makiniste aynaya bakma gibi bir yükümlülük yüklenemeyeceği, makinistin görev tanımlamasında böyle bir görevin bulunmadığı anlaşılmış bu nedenle makiniste kusur izafe edilen raporlara itibar edilmemiş, makinistin kusursuz olduğu anlaşılmıştır.” şeklindeki dosya kapsamına uygun bulunmayan ve mevzuatı göz ardı eden gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

2-Gerekçeli kararın son ve sondan bir önceki paragrafında sanık ... ile ilgili cümlelere hataen sanık ... adının yazılması sureti ile karışıklık yaratılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18158, Karar No: 2013/27776, Tarih: 11.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/18158 E.  ,  2013/27776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tanık ...'ın soruşturma evresinde, sanığın mağdura yönelik olarak "sen benim karıma nasıl laf edersin, seni öldürürüm" dediğini ifade etmesine karşın, duruşmadaki anlatımında sanığın "sen benim karıma nasıl laf edersin, seninle hesabım var" dediğini belirtmesi üzerine, mahkemece tanığın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin yöntemince tanıktan sorularak giderilmesi karşısında, mahkemenin kabul, gerekçe ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE DAVANIN DÜŞMESİNE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA, 11/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12537, Karar No: 2013/26610, Tarih: 26.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/12537 E.  ,  2013/26610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılanın maddi zararını giderdiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından, tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'nın olay tarihinde kızı olan tanık ...'nın üzerine yürüyüp, yumrukla kızı olan tanık ...'ya vurmaya çalışırken, sanığın tanık ...'ya salladığı yumruğun araya giren resmi nikahlı eşi olan katılan ...'nın burnuna değmesi sonucu katılanın burnunda kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralanmasına neden olan olayda, sanık ...'nın katılan ...'ya yönelik doğrudan yaralama kastının bulunmadığı ancak tanık ...'ya vurmaya çalıştığı yerde eşi olan katılan ...'nın da olduğunu düşünüp onun da yaralanabileceğini öngören sanık hakkında, olası kasta ilişkin TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7207, Karar No: 2016/6675, Tarih: 28.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7207 E.  ,  2016/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşı küçük mağdure Işıl'ın velayet hakkına sahip babası ...'in, müşteki sıfatıyla alınan beyanında sanıklardan şikayetçi olduğunu belirterek katılma talebinde bulunduğu halde, dosya içerisinde yokluğunda verilen hükmün adı geçene tebliğ edildiğine dair bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, gerekçeli kararın müşteki ...'a tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.