muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7816, Karar No: 2014/17167, Tarih: 24.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7816 E.  ,  2014/17167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2010/480-2013/243

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile ortak olarak kanola, buğday ekimi yapılması konusunda anlaştıklarını; davalının, araziyi ayarladığını; kendisinin, tohumu, gübreyi, ilacı mazotu aldığını, araziyi traktörle sürdüğünü, işçilik ve masrafları kendisinin karşıladığını; hasat zamanı gelip ürün alacakları zaman davalının kendisini ortaklıktan çıkardığını, ürünü davalının topladığını, kendisine pay vermediğini; sorunu görüşmek üzere V.. D.. ve S.. E.. ismindeki iki arkadaşı ile beraber yanına gittiğinde, masrafları hesapladıklarını, 11.500 TL tuttuğunu,davalının 2.000 TL ödemede bulunduğunu; ancak, bakiye 9.500 TL'yi ödemediğini belirterek,masraflarına karşılık ödenmeyen 9.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; yaptıkları ortaklık akdi uyarınca, davacının, ortaklığa konu tarlaların, tohum ve gübre parasını ödediğini, diğer masrafları karşılamadığını; davacıya hakkı olan tohum ve gübre parasını ödediğini, 2.000 TL'yi S.. E..'den göndererek zaman zaman balyalarının ve tırmığını yaptığını ve nohudunu ektiğini,yapılan harcamalar hesaplandığında, kendisinin alacaklı olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin varlığı kabul edilmiş ve ortaklığa ilişkin taraflar arasında sözleşme mevcut olmadığı belirtilerek, adi ortaklığın fiilen sona erdiği bu nedenle adi ortaklığın mahkemece tasfiye edilmesi gerektiği, davalının idareci ortak olduğu, idareci ortağın hesap verme yükümlülüğünün bulunduğu, hesap veremediği belirtilerek; 9.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada; taraflar arasında yapılan (sözlü) adi ortaklık sözleşmesi gereğince, elde edilen üründen, davacıya pay verilmemesi nedeniyle; davacının, ortaklık için yaptığı masrafların tazmini talep edilmiştir.

Bir ortak tarafından, ortaklık için yapılan masrafların talep edilmesi; aynı zamanda tasfiyeyi de kapsar. Uyuşmazlık, bu çerçevede değerlendirilip ele alınmalıdır.

Davada; taraflar arasında yapılan (sözlü) adi ortaklık sözleşmesi gereğince, elde edilen üründen, davacıya pay verilmemesi nedeniyle; davacının, ortaklık için yaptığı masrafların tazmini talep edilmiştir.

Bir ortak tarafından, ortaklık için yapılan masrafların talep edilmesi; aynı zamanda tasfiyeyi de kapsar. Uyuşmazlık, bu çerçevede değerlendirilip ele alınmalıdır.

Mahkemece, taraflar arasında ortaklığın varlığı kabul edilerek, davacının yaptığı masrafların karşılığı olarak 9.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri mahkemece nazara alınmamış, Türk Borçlar Kanununun 642.madde ve devamı hükümlerine göre tasfiye işlemi gerçekleştirilmemiştir. Ortaklık için yapılan tüm giderler,kar, zarar durumu değerlendirilmeden, ortaklığın dava tarihi itibariyle gerçek alacak ve borç miktarı tesbit edilmeden; davacının, masrafa yönelik talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ;adi ortaklığın tasfiyesi hükümleri(TBK'nun 620 ve devamı maddeleri)gereğince ve 642.maddelerindeki tasfiye hükümlerinin somut olaya uygulanması suretiyle çözümlenmesi gerekmektedir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nın 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; öncelikle ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1094, Karar No: 2020/10811, Tarih: 15.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1094 E.  ,  2020/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamında; sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; annesinden gizli olarak sigara içmek için ormana gittiğine ve sigarayı söndürmeden ormana atıp ailesinin yanına gittiğine, aradan az bir zaman geçtikten sonra ormandan duman çıkmaya başladığına hemen müdahale ettiklerine fakat hafif bir rüzgarın etkisiyle ateşin kuru gazellere sıçraması sonucunda yangının büyüdüğüne hemen itfaiyeye haber verdiklerine ve itfaiyenin gelmesi ile birinci yangının söndürüldüğüne, yaklaşık iki saat sonra ise tekrar yangının olduğunu gördüğünü ve hemen itfaiyeyi aradığını yangını söndürmeye çalıştığını ilk yangına kendisinin atmış olduğu sigara izmaritinin sebep olabileceğini fakat ikinci yangının kendilerinin söndürdükleri birinci yangın yerine 50 metre yukarıda çıktığına, yangının oraya sıçrama ihtimalinin olmadığına bu sebeple ikinci yangının neden ve nasıl çıktığını bilmediğine ilişkin beyanı karşısında olay yerinde yapılan keşif sonucu alınan yangın bilirkişisinin raporunda "saat 11.00 ile 12.00 saatlerinde fındık bahçesi ve kenarında bulunan korulukta meydana gelen örtü yangını ifade ve tutanaklarından da anlaşıldığı üzere ... ve yakınları tarafından söndürülmüş ancak yangın mahallinin tamamen soğutulmamış olduğu, yangın mahalli külleri arasında kalan sönmemiş korların rüzgarın da etkisiyle saat 14.30 saatlerinde yangının tekrar başlamış olduğu ve meydana gelen yangının alev ve kıvılcımları hemen yakınında bulunan üzeri kuru gazel ve otlarla kaplı bulunan patika yoldan devlet ormanına sıçraması sonucu örtü yangını şeklinde devam ettiği"nin belirtilmesi nedeniyle birinci yangının neticesinde ikinci yangının çıktığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2018/6924, Tarih: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/2507 E.  ,  2018/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12/07/1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içerisinde ve Unesco dünya miras alanları komşuluğunda yer alan, eski 20 ve 59 sayılı parsellerin tevhidi ile oluşan suça konu 61 parselin, dosya kapsamında mevcut tapu kaydına göre Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, eski 20 parselde bulunan taşınmazın da İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 16/12/1992 tarih ve 4273 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilip, İstanbul IV Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15/08/2011 tarih ve 4746 sayılı kararı ile koruma grubunun II olarak belirlendiği, yine aynı kurulun 23/07/2008 tarih ve 2274 sayılı kararı ile de, 59-20 parsele ilişkin projenin, 2863 sayılı Kanun bakımından uygun olduğuna karar verildiği, İstanbul İl Özel İdaresi tarafından 61 parsele inşa edilecek orta öğretim binası için Fatih Belediyesince 24/04/2012 tarihli yapı ruhsatının düzenlenmesinden sonra, İstanbul İl Özel İdaresi ile sanığın yetkilisi olduğu yüklenici şirket arasında 30/10/2012 tarihli sözleşmenin imzalandığı, akabinde, 02/11/2012 tarihinde yüklenici şirkete iş yeri tesliminin yapıldığı, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü uzmanları denetiminde 12/12/2012 tarihinde başlanan inşaat çalışmasında, statik projede mevcut fore kazık uygulamasının kurul onaylı mimari projede yer almaması nedeniyle, bu çalışmaların kurulca alınacak karardan sonra yapılabileceğinin ilgilisine iletildiğine, ancak, tüm uyarı ve ikazlara rağmen ruhsat sahibi tarafından müze denetimi dışında çalışmalara devam edildiğine dair 28/12/2012 tarihli ara raporun, arkeologlar I. ... ve ... imzasıyla düzenlendiği, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/01/2013 tarih ve 1137 sayılı kararı ile, kazı sonuç raporunun kurula iletilmesine, söz konusu rapor kurulda değerlendirilinceye kadar müze denetimi dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin durdurulmasına karar verildiği, belirtilen karardan sonra yine yukarıda adı geçen müze uzmanları tarafından düzenlenen 21/03/2013 tarihli raporda, inşaat çalışmasının tüm parsel üzerinde devam ettiği ve 2. kat beton kalıplarının döküldüğü tespitlerine yer verildiği, sözü edilen rapora istinaden suç duyurusunda bulunulması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, yüklenici şirket yetkilisi olan sanık hakkında inceleme konusu davanın açıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, İstanbul İl Özel İdaresi tarafından ilgili kuruldan onay alındıktan sonra inşai faaliyetin baştan sona İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü denetiminde yapıldığını, inşa süreci içerisinde kendilerine imalatlar ile ilgili yazılı ya da sözlü herhangi bir uyarıda bulunulmadığını beyan ettiği anlaşılmakla;

Tarihi Yarımada Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içerisindeki suça konu taşınmaza ve yapılan inşai faaliyete ilişkin olarak Fatih Belediye Başkanlığında, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğünde ve İstanbul Valiliğinde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, fen, inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde keşif yapılması, sürecin kronolojik olarak ne şekilde geliştiğinin, eski 20 parseldeki tescilli kültür varlığının son durumunun ne olduğunun ve orta öğretim binası yapım işinin, 23/07/2008 tarih ve 2274 sayılı kurul kararı ile onaylı projeye uygun olarak tamamlanıp tamamlanmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, süreç içerisinde alınan kurul kararlarından yüklenici şirketin haberdar edilip edilmediğinin ve inşaat çalışmasının devamının İstanbul İl Özel İdaresinin isteği ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin araştırılması, bu kapsamda, 28/12/2012 ve 21/03/2013 tarihli müze uzman raporlarında imzası olan arkeologlar I. ... ve ... ile 02/11/2012 tarihli iş yeri teslim tutanağında imzası olan yapı denetim görevlileri ... ve ...'ın da tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, böylece suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve 6498 sayılı Kanun değişikliğine yönelik hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23911, Karar No: 2014/33923, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/23911 E.  ,  2014/33923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2011/1083-2013/394

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çalışma arkadaşına saldırarak kavga çıkarması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, konu üzerinde tutanaklar düzenlendiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshe konu olayın fesih yaptırımı gerektirecek ağırlıkta olmadığı ve daha önce benzer bir olay yaşandığına dair delil bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlarla benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) alt bendinde, işçinin işverenin başka işçisine sataşması gibi ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışların da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; davacı, davalı işverenliğe ait işyerinde 08.06.2010 - 08.09.2011 tarihleri arasında silindir operatörü olarak çalışmış olup, iş sözleşmesi, davalı şirket tarafından iş arkadaşı ile kavga ederek onu darp ettiği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince feshedilmiştir.

Dosya içeriğindeki delillere göre, davacının iş arkadaşını darp ederek burnunu kanattığı sabittir. Bu sebeple davacının davranışının, ahlak ve iyiniyet kuralına uymayan davranış niteliğinde ve işveren açısından haklı fesih sebebi olduğu açıktır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1185, Karar No: 2013/23747, Tarih: 02.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1185 E.  ,  2013/23747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu 306 kitap üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, ürünlerin tamamının orijinal olmayıp, kitaplardan 10 adedinin bandrolsüz diğerlerinin şüpheli bandrollü kitaplar olduğunun belirtilmesi karşısında, kitaplarda bulunan bandrollerin kesin bir biçimde sahte olup olmadığı hususu belirlenmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 02.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.