muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10646, Karar No: 2025/4653, Tarih: 06.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10646 E.  ,  2025/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2202 E., 2024/2315 K.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/247 E., 2023/885 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 6100 sayılı Kanun 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

4721 sayılı Kanun’un 194 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." Bu madde hükmü ile "aile konutu şerhi konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple, tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh "Kurucu" değil "Açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma "Emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "Belirli olan" bir işlem için verilebilir.

4721 sayılı Kanun’un 194 üncü maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte, eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.

Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun başkası adına devir edilerek, tescil edilmesi gibi "Tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir. Madde eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu sabittir. Davalı önceki malik eş olan Küpra dava konusu aile konutunu, diğer davalı şirkete satış suretiyle devir etmiş olup yapılan yargılama ve toplanan delillerle bu işlem sırasında davacı eşin açık rızasının alındığı ispatlanamamıştır. Aile konutu olan taşınmazın, hak sahibi olan eş tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir. (HGK'nun 24,05.2017 tarih 2017/2-1604 esas, 2017/967 karar sayılı kararı). Eş söyleyişle eşin "Açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "Geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davacı malik olmayan eşin açık rızası ispat edilemediğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2269, Karar No: 2007/2201, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2269 E.  ,  2007/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 226 ada 40 parsel sayılı 4039.51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, ifraz, satış, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 7.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5903, Karar No: 2019/2725, Tarih: 05.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5903 E.  ,  2019/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk Faris Davulcu hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanarak TCK'nun 53/4. maddesi hükümlerine aykırı davranılması,

2)Suça sürüklenen çocuğun neden olduğu 9,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Faris Davulcu müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk Faris Davulcu ile ilgili hüküm fıkralarından TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ve yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuk için hesaplanan 9,00 TL’nin terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması sebebiyle hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3927, Karar No: 2012/2644, Tarih: 21.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/3927 E.  ,  2012/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : ...`ın beraatine ve ...`nın kaçakçılık suçundan beraat, yed'eminlik görevini suistimalden,hükümlülüğe ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davaya konu el konulan eşya hakkında, mahallinde her zaman karar verilebileceği anlaşılmıştır.

Katılan ... Müdürlüğünün yedieminlik görevini suistimal suçu bakımından müdahale ve temyiz hakkı bulunmadığından müdahale talebinin kabulüne karar verilmesi temyize hak vermeyeceğinden temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıkların kaçakçılık suçundan beraatlerine dair hükmün incelenmesinde;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 05.07.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden hükmün BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

Sanık ...'nın mahkumiyetine dair hükmün incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda hüküm kurulmuş olup temyiz süresinin başlangıcı " karar tarihinden itibaren" denilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı bu suretle sanık ...'nın temyizinin süresinde yapıldığı kabul edilmiş olup 29.12.2008 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelmede; Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 05.07.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden hükmün BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 21.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/587, Karar No: 2014/39449, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/587 E.  ,  2014/39449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/945-2013/912

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.. İnş. San. A.Ş. ile A.. İnş. Nak. Turizm Taah. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinden özetli, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaların ücretlerinin ödenmediğini, ikramiye ve aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram - genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılar T.. İnş. San. A.Ş. ile A.. İnş. Nak. Turizm Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

Davacı taraf davasını K.. İnşaat San. ve Tic. AŞ şirketine karşı yöneltmiş olup davacı işçinin çalıştığı şirketin unvanı “K.. Yapı Endüstrisi ve Ticaret AŞ” dir.

Mahkemece dava bu davalı açısından reddedilmiş ise de dosyada mevcut davalı Koray şirketlerinin vekili ile arasındaki vekâletnamesinden, tanık beyanlarından, ticaret sicillerinden, yine emsal dosyalarda diğer davacı işçilere imzalatılan ibranamelerde geçen “K.. İnşaat Taşeronu Albayraklar İnş.” ifadelerinden davacının husumet tevcihinde hata ettiği anlaşılmaktadır. Bu açıdan K.. İnşaat San. ve Tic. AŞ yönünden davanın husumet yokluğu gerekçesi ile reddi, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK 124 maddesine açıkça aykırı olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1017, Karar No: 2011/3529, Tarih: 01.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1017 E.  ,  2011/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/271026

MAHKEMESİ :KONYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :26.01.2010 - 8/13

SUÇ :Kasten öldürmek,kastla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak

M.. D.. ile N.. U..'yi kasten öldürmekten, E.. A..'ı olası kastla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanıklar Z.. Ç.., F.. Ç.. ile İ.. Ç.., P.. Ç..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar D.. U.., G.. D.., Z.. A..'ı kasten yaralamaktan adıgeçen sanık D.. U..'nin yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KONYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2010 gün ve 8/13 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanıklar Ziyaettin, İsmail ile Faris müdafiileri duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Ziyaettin, İsmail ve Faris haklarında duruşmalı, diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Ziyaettin, Faris ve İ.. Ç.. müdafiileri ile sanıklar D.. U.. ve G.. D.. müdafiilerinin temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede,

İddia, savunma ve delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hangi delillerin hangi sebeple diğerlerine üstün tutulduğunun karar yerinde gösterilerek hükme esas alınan delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sabit görülen fiil ve suçun hukuki nitelendirilmesi yapılarak, ona göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. Maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

01.06.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı H.. E..'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Z.. Ç.., İ.. Ç.. ve F.. Ç.. müdafii Avukatlar ........ yokluklarında 02.06.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/3237, Karar No: 2010/9974, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3237 E.  ,  2010/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.09.2008 tarih ve 2006/681-2008/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yurt içindeki bazı kitapevlerinin siparişi üzerine 1999 yılı yılbaşı öncesinde satılabilecek türde bazı yayınları Amerika’daki yayınevine sipariş verdiğini, söz konusu kitapların hava yoluyla taşınması işinin davalı tarafından üstlenildiğini, kitapların kendisine 13-14 Aralık 1998 günü teslimi gerekirken teslim edilmediğini, kitapların müşterilere en geç 24.12.1998 tarihine kadar teslimi gerekirken teslim edilmemesi nedeniyle müşterilerin siparişlerinden vazgeçtiğini, bu nedenle yayınların satış şansı kalmadığını, davalı şirketin 12.01.1999 tarihinde malların teslim alınmasını istediğini, ancak malın ticari bir değerinin kalmaması nedeniyle teslim alınmadığını ileri sürerek, mal bedeli olarak 13.598 USD, acenteye ödenen navlun bedeli olarak 1.597.86 USD ve müşterilerin kaybolan mallarla ilgili siparişlerinde birlikte teslimini istedikleri bazı mallar olduğunu, kaybolan mallara ilişkin sipariş iptalleri ile birlikte diğer mal siparişlerini de iptal ettiğini bu nedenle müvekkilinin diğer kalem mallardan kaynaklanan kar kaybından dolayı 22.662.59 USD olmak üzere toplam 37.859.30 USD’nın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşımanın 2 kap 807 kg olarak konşimentoda kayıtlı olduğunu gibi gümrük giriş sundurmasına teslim edildiğini, TTK’nun 780. maddesi uyarınca davacının sadece taşıma ücretinin gecikme süresiyle orantılı olarak indirilmesini isteyebileceğini, taşımanın süreli olduğu konusunda bir uyarı yapılmadığını, taşınan mal kitap olduğu için piyasada her zaman satılabilecek türde bulunduğunu, bu nedenle mal bedelinin tamamı ile kar kaybı talep edilemeyeceğini, sorumluluklarının kilogram başına 17 özel çekme hakkı ile sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu kitapların süreli yayın olduğu, davalı tarafça gümrüğe geç intikal ettirildiği, kitapların güncelliğini kaybetmesi nedeni ile piyasada satılabilme olanağının azaldığı, gümrüğe geç intikal ettirilmesine rağmen davalı şirketin kitapların geldiğini davacıya bildirdiği tarihte bu kitaplar gecikmeli de olsa davacı tarafından gümrükten çekilse idi piyasada değerinin 1/10’ne satılabileceği, kitapların 1/10 değerinin 2.455,30 USD olduğu, BK’nun 98. maddesi yollamasıyla BK’nun 44.maddesi gereğince davalının kitapların gümrüğe geldiğini bildirmesine rağmen almaması sebebiyle zararın artmasına neden olduğu, zarar kaleminden 2.455,30 USD indirilmek suretiyle talep edilebilecek zararın 11.143,55 USD olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 11.143,55 USD’nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca değişken oranda yıllık USD faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 752,21 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4363, Karar No: 2012/755, Tarih: 14.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4363 E.  ,  2012/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adam öldürmek

HÜKÜM : Sanıklar Mahmut, Abdurrahim ve ... haklarında 765 sayılı TCK.nun 448, 61/1, 51/1, 59/2 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis, Sanık Faris hakkında beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mahkemece verilen kısa kararda temyiz yasa yolu ve süresi yasal şekilde gösterilmediğinden katılan ...'in temyizi süresinde kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'in ...'a, sanık ...'ın ise ...'un bulunduğu yere doğru karanlık ortamda av tüfekleri ile öldürme kastıyla ateş ettikleri sırada olayla ilgisi bulunmayan ...'ı müstakil faili belirlenemeyecek şekilde vurarak öldürmeleri nedeniyle "kasten öldürmeye eksik teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık....., hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı nitelikte olmadığı gerekçeleri ile açıklanarak takdir kılınmış ve .

beraate hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve ..... müdafiilerinin sübuta, sanık ....., müdafiinin sübuta ve suç vasfına ilişen, katılan ...'nin sanık Faris yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA) 14.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.