muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3665, Karar No: 2022/11734, Tarih: 09.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3665 E.  ,  2022/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ... Usta’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62 ve 52/1. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Develi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2018 tarihli ve 2017/254 esas, 2018/614 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2018 tarihli ve 2018/1105 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında tehdit suçu ile birlikte görevi kötüye kullanma suçundan da kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, görevi kötüye kullanma suçundan beraatine, tehdit suçu yönünden mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de; tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile sanık hakkında tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde ve belirtilen nedenlerle merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/11/2021 gün ve 94660652-105-38-13226-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İlk Derece Mahkemesi'nin karar tarihi itibariyle CMK'nın 253. maddesinde ;

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5.Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükümlere yer verilmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, uzlaştırma kapsamında bulunmayan aynı Kanun'un 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın görevi kötüye kullanma suçundan beraat etmesi karşısında, tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği ve CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın bu nedenle kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2018 tarihli ve 2018/1105 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1534, Karar No: 2021/2102, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1534 E.  ,  2021/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi gereğinceayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden; mahkemece sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden kurulan beraat hükmünün bozulmasına yönelik temyiz talebinde bulunduğu açıkça anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin içeriğine göre, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu açısından tesis edilen beraat hükmüne hasren yapılan incelemede;

Olay günü kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, sanıkların fındıklığın içinde kazık çakmak suretiyle çatı sistemi kurarak makara sistemi oluşturdukları ve kuyu şeklindeki yerden toprak çıkardıkları, kuyunun 7 metre derinliğinde, ağız kısmında yaklaşık 1,5 metre, dip kısmında ise 2x2 metre genişliğinde olduğunun, etrafta tarihi eser bulgusu olmadığının tespit edildiği, sanıkların aşamalardaki birbiri ile benzer savunmalarında; sanık ...’e ait fındık bahçesini sulamak için su çıkarmaya çalıştıklarını, define bulmak amacıyla kazı yapmadıklarını ileri sürdükleri dosya kapsamında; sanıkların dava konusu yeri kültür varlığı bulmak amacıyla kazdıklarına ve üzerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18421, Karar No: 2016/5287, Tarih: 02.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18421 E.  ,  2016/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait ambulansın davalı ... yönetiminde iken diğer davalıların işleten ve sürücüsü olduğu araçla karıştığı trafik kazasında hasarlandığını, 4.042.020 TL karşılığında onarımının yapıldığını, aynı olay nedeniyle karşı aracın işleteni ... tarafından ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/98 Esas sayılı dosyasında davacı ile ambulans şoförü davalı ... aleyhinde dava açıldığını ve sürücülerin kusur durumunun tesbit edildiğini belirterek şimdilik 1.010.505 TL'nın ödeme tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş;

Davacı vekili; 11.12.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 483.163 TL daha artırarak toplam 1.493.164 TL'nın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili; ....... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/98 Esas sayılı dosyasında davalı ...'ün 2/8, davalıya ait aracın sürücüsü ...'in 1/8 oranında kusurlu olduklarının ve yola aniden çıkan hayvanların olayda 5/8 oranında etkili bulunduklarının tespit edildiğini, davalının kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davacı kurumda ambulans şoförü olarak çalıştığını, olay tarihinde gece saatlerinde

Edremit'ten İzmir istikametine acil hasta götürürken yolun sağındaki kanaldan aniden iki merkebin önüne çıktığını, hayvanlara çarpmamak için direksiyonu sola kırdığını, SSK Başkanlığının 20.9.1984 tarihli 3307 sayılı genelgesine göre hava ve yol şartlarından kaynaklanan durumlarda kaza yapılması halinde kurum aracında ve 3.kişi aracında oluşan zararların kurumca karşılanacağının düzenlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, 23/09/20101 gün ve 2001/250 esas 2010/457 karar sayılı ilamı ile iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 1.493,16 TL tazminatın sarf ve tediye tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, bu karar da Dairemizin 19/04/2012 tarih ve 2011/11994 esas 2012/4911 karar sayılı ilamı ile ''davaya konu trafik kazasının aydınlatma, trafik lambası vs bulunmayan devlet karayolunda gece saatlerinde far ışığı ile seyreden davalı ...'ün yönetimindeki ambulansın önüne aniden başıboş hayvanların çıkması nedeniyle meydana geldiği, hayvanlar aniden karayoluna çıkmamış olsaydı davalının kendi şeridinde seyrine devam edeceği ve kazanın meydana gelmeyeceği dolayısıyla bu halde sürücünün kusurundan bahsedilemeyeceğinden SSK Genel Müdürlüğünün 3307 sayılı genelgesinin B bendi 2.maddesindeki şartların somut olayda gerçekleştiğinin kabulü ile davalı ...'ün zarardan sorumluluğuna karar verilmemesi gerekirken söz konusu genelgenin yanlış değerlendirilmesi suretiyle yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmediği'' gerekçesi ile bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Mahkemece, davacının davasının davalı ... yönünden reddine, sair hususlar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda talep ve bir kısım davalılar yönünden kabul edilen kısım 1.493.164 TL olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden miktar itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı ...'in temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 02/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7307, Karar No: 2022/8206, Tarih: 06.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7307 E.  ,  2022/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/07/2016 tarihinde kabul edilip 23/07/2016 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tohum satım sözleşmesine ilişkin olup Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına göre karar verilmekle temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine 06/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6317, Karar No: 2013/10914, Tarih: 09.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6317 E.  ,  2013/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davaya konu icra dosyasının onaylı örneği dosya içine alınıp, satıştan haberi olmadığını beyan eden sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33791, Karar No: 2016/5555, Tarih: 25.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/33791 E.  ,  2016/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar ... Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirketler arasındaki ilişkinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, davacının davalı işverenler nezdindeki tüm çalışma süresi birlikte değerlendirilerek alacaklar hüküm altına alınmış ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dosya içeriğinden, davacının 04.12.2008-31.01.2011 tarihleri arasında davalı .... Şirketi'nde, 01.02.2011-31.12.2013 tarihleri arasında ise davalılar ... Şirketi ve ... Şirketleri nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dairemizce incelemesi yapılan emsal dosyalarda, davalı .... ve .... şirketleri arasında muvazaa bulunduğu kabul edilmiş, davalılar .... ile ..... Şirketi arasındaki ilişki ise yönünden değerlendirme yapılmamıştır. Davalı ... Şirketi ile diğer davalılar arasında organik bağ, birlikte istihdam, işyeri devri veya iş sözleşmesinin devri gibi bir ilişkinin olup olmadığı belirlenememektedir. Şu halde, mahkemece, davalı şirketlerle ilgili ticaret sicil kayıtları getirtilerek, şirketlerin ortakları ve faaliyet alanları belirlenmeli, vergi dairesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları dosya kapsamına alınarak şirketler arasında belirtilen yönde bir ilişkinin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli ve bu suretle toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Somut olayda, 11.01.2013 tarihinde açılan dava ile davacının aynı taleplerle 31.12.2013 tarihinde açılan davası birleştirilmiş ise de, birleşen dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmediği gibi, davalıların, birleşen davaya karşı cevap dilekçesi vermesi ve delil göstermesi için gerekli süre ve imkan tanınmamıştır. Mahkemece, birleşen dosyanın dava dilekçesi davalılara tebliğ edilerek, sunulacak cevap dilekçeleri ve gösterecekleri deliller dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

4-4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, mahkemece, genel tatil ücreti alacağı hesaplanırken, çalışılan gün karşılığı bir günlük ücret üzerinden hesap yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

5-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davalı iş yerinde sondaj işçisi olarak çalışan davacının, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından %10 takdiri indirim yapılması isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından indirime gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35700, Karar No: 2017/5049, Tarih: 03.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35700 E.  ,  2017/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili olarak, Erzincan Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 17/06/2013 tarihli ve 2013/4164 sayılı yazısında, adı geçenin rahatsızlığı nedeniyle Erzincan Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkinin sağlandığı, hastane tarafından “Ağır depresyon bulguları, suicidal eğilim, kilo kaybı, uykusuzluk fonksiyete mevcut” tanısı ile acilen Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edilmesinin istenildiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuk ...'un, 30/04/2013 tarihinde belirtilen hastaneye sevk edildiğinin bildirilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Adli Tıp Kurumu'ndan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınması, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'un, Elazığ Çocuk Mahkemesi'nin 17/06/2013 tarihli istinabe duruşmasında, cezaevine girdiğinde ailesine söylediğini, ailesinin zararı karşıladıklarını söylemesi, öte yandan 14/06/2013 tarihli duruşmada katılan ...'ın zararın giderilmediğini ifade etmesi karşısında, zararın tazmin edilip edilmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, ödeme yapılmadığının tespit edilmesi halinde, zararı

tazmin etme düşüncesinde olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'a tazmin edilecek zarar ve makul bir süre bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek, zararın tamamen giderilmesi halinde tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin, zararın kısmen giderilmesi ve katılanın 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi halinde sadece kısmen ödemeyi gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması, aksi takdirde yazılı şekilde hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların yüklenen hırsızlık suçunu geceleyin işlediklerinin sabit olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması,

3- Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların yüklenen hırsızlık suçunu geceleyin işlediklerinin sabit olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.