muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10164, Karar No: 2014/12815, Tarih: 02.10.2014

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, Beydağı Devlet Hastanesinin 29/05/2006 tarih ve 697 sayılı, 11/08/2006 tarih ve 746 sayılı, 14/11/2006 tarih ve 212027 sayılı, 31/07/2006 tarih ve 298509 sayılı, 25/12/2006 tarih 212052 sayılı faturalar ile ihtiyacı olan bir takım medikal malzeme ve kırtasiye malzemesini doğrudan temin yöntemi ile satın aldığı anlaşılmıştır.

Kamu İhale Kanunu uyarınca doğrudan temin yöntemi ile satın alımlarda, malzemenin gerekli servis şefi tarafından istek belgesi ile harcama yetkilisine (hastanelerde başhekime) iletilmesi, başhekimin evrakı hastane idaresine havale etmesi, evrakın doğrudan teminden sorumlu müdür yardımcısına gelerek, onay belgesi ile tekliflerin alınmasından sonra piyasa fiyat araştırması tutanağı düzenlenip yetkililere imzalatılması, uygun teklifi veren firmadan satın alınan malzemelerin ayniyat tesellüm makbuzu ile teslim alınıp ambar kayıtlarına girmesi, buradan istekte bulunan servise belge karşılığı teslim edilip, sonrasında malzeme bedeli olarak ibraz edilen faturaların hastane müdürlüğünce ödeme emri belgesine bağlanarak ödenmesi için saymanlığa gönderilmesi gerekmektedir.

Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin hastane müdürlerinin görevleri başlıklı 147/c maddesi uyarınca hastane müdürleri satın alma, depolama, ambar ve depodan çıkış hizmetlerini yakından izler ve gereği gibi yapılmasını sağlar. 148. maddesi uyarınca hastane müdür yardımcıları hastane müdürlerinin görevlerine yardım eder, hastane müdürünün kendisine vereceği idari, mali ve teknik görevlerde kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer mevzuata göre hizmet görür.

Davalılardan M.. H..'nun 2006 yılı içinde hastane müdür vekili olarak görevli olduğu, 27/02/2007 tarihinden sonra müdür yardımcısı olarak görevine devam ettiği, davalı M.. Y..'ın 19/10/2006 tarihli müdür yardımcıların görev çizelgesinde yapılan değişikliğe kadar hastanenin doğrudan temin ve satın almasından sorumlu olduğu, bu tarihten sonra bu görevin N.. B..ın'a verildiği anlaşılmakta olup bir sonraki görev değişikliğinin ne zaman yapıldığı bildirilmemiştir.

Dosya arasında bulunan idari soruşturma raporunda, ifade veren ayniyat saymanı Hüseyin Alakuş'un dava konusunu oluşturan malzemelerin satın alım işleminin nasıl yürütüldüğü konusunda bilgi sahibi olmadığı ancak faturaların kendisine ecza deposundan zimmet karşılığı teslim edildiği, kendisinin de ayniyat tesellüm makbuzlarını keserek 16/06/2006-07/06/2006-28/12/2006 tarihlerinde doğrudan temin servisine teslim ettiği, aradan uzun bir süre geçtikten sonra faturalara konu malzemelerin doğrudan temin dosyaları olmadığı gerekçesi ile belgelerin 09/01/2007 günü kendisine iade edildiği, Şubat ayı içerisinde de kendisinden hastane müdür yardımcısı M.. A..'nın teslim aldığını bildirdiği görülmüştür.

Olayın gelişim biçimi gözetildiğinde olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 41. maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 12/2 maddesi, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu 33. maddesi hükümleri uyarınca, davaya konu malzemelerin doğrudan temin usulü ile satın alımı ile faturaların tahakkuka bağlanmayıp işin icraya intikal ettiği tarihe kadar, doğrudan temin ve satın almada evrakların hazırlanması ve işin zamanında ve doğru biçimde yapılmasını denetimden sorumlu görevli tüm hastane personelinin görevlerini ihmal ederek müştereken ve müteselsilen davacı idarenin zarara uğramasına neden oldukları anlaşılmıştır.

Şu durumda, mahkemece, dava konusu edilen faturaların tanzim tarihi ile icraya konuldukları tarihler arasında sırasıyla doğrudan temin ve satın almadan sorumlu müdür yardımcılığı yapmış oldukları anlaşılan davalılar M.. Y.. ve N.. B..in'in aynı tarihler arasında bir süre hastane müdür vekili görevini yürütmüş bulunan M.. H.. ile birlikte davacının zararından sorumlu tutulmamış olmaları doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

b-Mahkemece davacının uğradığı zarar, işin icraya intikal etmesinden ödeme tarihine kadar geçen süre içindeki işlemiş faiz olarak belirlenmiş, icra masraf ve vekalet ücretinin hesaplanmadığı görülmüştür. Faturalara konu malzemelerin doğrudan temin yöntemi ile satın alınmasından sonra tahakkuka bağlanıp ödenmesi gerekirken bu aşamalarda görevli tüm hastane personelinin ihmal ve kayıtsızlıkları sonucu faturalar ödenmeyip işin icraya intikal etmiş bulunmasına göre doğan icra masraf ve vekalet ücretinin de zarar kapsamına dahil edilmesi ve hüküm altına alınması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenler ile temyiz eden davacı ve davalı M.. H.. yararına, (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2476, Karar No: 2025/3294, Tarih: 12.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/2476 E.  ,  2025/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4332 E., 2024/3351 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Urla 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/39 E., 2022/585 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.01.2025 tarihli ek kararla, ek karar ile temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı asıl tarafından Daire kararının maddi (açık) hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Dosya içeriğine göre; temyiz incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davalı asılın karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı asılın maddi hataya dayalı karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8799, Karar No: 2012/16384, Tarih: 15.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8799 E.  ,  2012/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 19.12.2005 ve 30.06.2006 tarihli raporları gözetildiğinde 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı'' usulen araştırılıp saptandıktan sonra hukuki durumun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9213, Karar No: 2017/4402, Tarih: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9213 E.  ,  2017/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında yağma suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İşyerine gitmek için evinden çıkan ve arkadaşı tanık Adem Karakellenin aracına binmek üzere iken sanık tarafından yakasından tutularak uzağa çekilip para

isteyen, aldığı olumsuz yanıt üzerine kafa atıp burnunu kırıp katılanı elindeki bıçakla kovalayan sanığın eyleminin TCK’nın 149. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kaldığının gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13364, Karar No: 2015/1496, Tarih: 12.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/13364 E.  ,  2015/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2014

Numarası : 2013/116-2014/118

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait şirketin .......... Şubesinde şube sorumlusu - satış müdürü sıfatı ile 23.02.2009 - 31.10.2012 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, gerçek ücretinin 3.286,00 TL olmasına karşın resmi kayıtlarda ücretinin asgari geçim indirimi dahil 1.589,00 TL olarak gösterildiğini, elden aldığı ücretlerinin çoğu zaman eksik ödendiğini, hak ve alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalıştığı ...... Şubesinin dava dışı .......... A.Ş’ne devredildiğini, bu devir gerçekleştirilmeden evvel tüm çalışanlara bilgi verildiğini, isteyenlerin işi bırakabileceğinin açıklandığını, davacının müvekkiline ait şubenin devredileceğini bilmesi sebebiyle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacı pozisyonunda çalışan bir işçiye 3.286,00 TL ücret ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacağı bakımından davanın kabulüne, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı iş akdinin işverence haksız olarak sonlandırıldığını iddia etmiş, davalı ise işyerinin dava dışı ......... Şirketine devredildiğini, davacının da bu işyerinde çalışmaya devam ettiğini, devirden önce de bu hususun davacıya bildirildiğini savunmuştur. Davacının işyeri devrinden sonra ara vermeksizin devralan şirkete bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle iş akdi sona ermemiştir. Bu nedenle feshe bağlı ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağını isteyemez. Anılan tazminat ve alacakların bu nedenle reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7675, Karar No: 2025/2760, Tarih: 10.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7675 E.  ,  2025/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1923 E., 2024/2175 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/403 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/4791 Esas, 2024/2367 Karar sayılı ilâmı ile duruşmalı inceleme yapılması gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozma ilamı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.09.2024 tarihli ve 2024/1923 Esas, 2024/2175 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 82/1-a-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına, lehe delillerin araştırılmadığına, çelişkili tanık beyanlarının hükme esas alındığına,

B. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına, eksik incelemeye,

C. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatinin gerektiğine,

D. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına,

B. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına, eksik incelemeye,

C. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatinin gerektiğine,

D. Sanık ... müdafinin temyiz istemleri özetle; mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına,

E. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle; gerekçenin yetersizliğine, istinaf incelemesini yapan heyetin ilk inceleme sonrasında ihsas-ı reyde bulunduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü maktulün ikametinde on adedi tek başına öldürücü olmak üzere toplam yirmi bir adet kesici - delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması, büyük damar kesisi ve gelişen kanama sonucu öldüğü anlaşılan maktulün nitelikli kasten öldürme suçundan eşi sanık ..., kızı sanık ..., torunu sanık ..., ...'un eşi sanık ... hakkında cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde anılan sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, dosya kapsamında alınan beyanlar ile kolluk araştırması neticesinde sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gibi dosya kapsamında yapılan keşif,

düzenlenen bilirkişi raporları, alınan beyanlar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetlerine yeterli kesin delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin suçun sübutuna ilişkin istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.09.2024 tarihli ve 2024/1923 Esas, 2024/2175 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma nedeni göz önünde bulundurulduğunda, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değiller ise derhal TAHLİYELERİNE, bu hususta ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanıklar hakkında eylemin sübuta erip ermediği ve her bir sanığın iştirak durumunun ne olacağı yolundadır.

Mevcut davada maktul ... 75 yaşında olup sanıklardan ... kendisinin 71 yaşındaki eşi, ... maktulün kızı, ... maktulün toruun, ... eşi (yani torunun eşi), ...'da maktulün torunudur.

10.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanıklar hakkında eylemin sübuta erip ermediği ve her bir sanığın iştirak durumunun ne olacağı yolundadır.

Mevcut davada maktul ... 75 yaşında olup sanıklardan ... kendisinin 71 yaşındaki eşi, ... maktulün kızı, ... maktulün toruun, ... eşi (yani torunun eşi), ...'da maktulün torunudur.

Maktul yurt dışından emekli olup diğer köy ahalisine göre zengin sayılmakta ancak aile içinde parasını aile fertlerine vermediği yolunda anlaşmazlıkların olduğu biline gelmektedir. Hatta Cemile'nin eşi olan Mehmet kumardan dolayı piyasaya borçlanmış bu nedenle annesinin arazilerini satmış yine de bu borçları ödemeye parası yetmemiş ve maktul kayınpederden kalan borcunu kapatmasını istemektedir.

Olay günü köyde maktulün yaşadığı evin hemen yanında sokakta köy düğünü yapılmaktadır. Gece saat 22.30 sıralarında ... ve ... çocuğu yatırmak üzere maktulle ortak yaşadıkları apartmandaki daireye gitmişler hatta maktulü saat 22.00 civarında kendi evinde gördüklerini söylemişlerdir. Aynı gece ilerleyen saatlerde maktulün eşi ... maktulün yattığı odaya girdiğini ayağına bir şey takıldığını, ışığı açmadığını hatta ayağına neyin takıldığı konusunda da emin olmadığını sonradan anlatmıştır keza aynı şahıs 23.05 civarında önce eve gidip namaz kıldığını da söylemektedir.

İşte maktulün cesedi bu geceyi takip eden sabah saatlerinde aile tarafından bulunmuştur. Maktulde onu öldürücü olmak üzere toplam 21 adet kesici ve delici alet yarası vardır.

... ve ... aynı ilçede evleri olmasına rağmen o gece maktulün evinin üst katındaki ...'nın evinde 02.30 civarında uyumaya gittiklerini söylemişlerdir. Sonradan yapılan dinlemelerde ... ve ... arasında pantolon yakılıp yakılmadığı konusunda bir konuşma geçmiştir.

Bu olay örgüsü ve tüm dosya kapsamına göre ATK'nın maktulün olay günü saat 22.30 civarlarında ölmüş olduğu yolundaki tespiti de dikkate alınarak Cemile ve ...'un düğün olanca hızı ile devam ederken bundan faydalanıp maktulün evine gittikleri maktulü fikir ve eylem birliği içinde bıçaklamak suretiyle öldürdükleri diğer sanıkların ise eylemin öncesinde ve sonrasında eylemin gerçekleşmesine ve delillerin yok edilmesine katkı sunarak asli faillere destek oldukları kabulü ile akrabalık ilişkileri gözetilerek önceden yapılan plan da dikkate alınarak ...'un 82/1-a-d, sanık ...'un TCK 82/1-a, diğer sanıkların TCK 82/1-a-d ve TCK 39 madde uyarınca cezalandırılmaları yolunda verilen mahkeme kararının onanması gerekir iken tüm sanıklar hakkında delil yetersizliği nedeniyle bozma kararı yönünde görüş açıklayan Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum.