muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17981, Karar No: 2013/18830, Tarih: 18.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17981 E.  ,  2013/18830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin alacağı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... bünyesinde bulunan hastanede taşeron şirketin güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet

akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İş yerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İş yerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İş yerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9. HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin iş yerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İş yeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD. 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de iş yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İş yerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise iş yeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9. HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İş yerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, hak kazanmış ise davalıların sorumluluklarının sınırlarının ne olması gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı, davalı Bakanlık alt işvereni olan ... Şirketinde 02.10.2003 tarihinden 21.07.2009 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte herhangi bir yazılı bildirim olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, kendilerinin ihale makamı olması nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını, davalı ... Şirketi vekili ise kendilerinin ihale bitim tarihinin 13.07.2009 olduğunu, davacının bu tarihten sonra ihaleyi alan ... Şirketi'nde çalışmaya başladığını, feshin de dava dışı bu firma (... Şirketi) tarafından yapıldığını, dolayısıyla kendilerinin bir sorumluluklarının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle işçilik alacakları hüküm altına alınmış ise de mahkemenin yaptığı inceleme ve araştırma yeterli değildir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle işçilik alacakları hüküm altına alınmış ise de mahkemenin yaptığı inceleme ve araştırma yeterli değildir.

Dosya kapsamında, davalı ... Şirketi'nin savunmasında ve davacının kabulünde iş sözleşmesinin dava dışı .... Şirketi tarafından feshedildiği dile getirilmekle birlikte esasen mahkemece iş sözleşmesinin gerçekten feshedilip feshedilmediği de usulünce saptanmamıştır. Öncelikle dava tarihi itibariyle iş sözleşmesinin devam edip etmediği kesin olarak saptanmalıdır. İş sözleşmesinin devam ettiğinin anlaşılması halinde feshe bağlı işçilik alacağı taleplerinin reddi gerekir. Iş sözleşmesi sona ermiş ise hem davalı ... Şirketi hem de davacının iş sözleşmesinin ... Şirketi nezdindeki çalışma sırasında sona erdiği yolundaki beyanları dikkate alınarak bu.... kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde meydana geldiğinin belirlenmesi halinde davalı Bakanlığın tüm işçilik alacaklarından, davalı ... Şirketi'nin ise kendi dönemi ile sınırlı olarak kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarından müteselsil sorumluluğuna hükmedilmesi gerekir. ... işçi açısından kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda ise kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yoluna gidilmelidir.

Mahkemece öncelikle dava dışı ... Şirketi'ne dava ihbar edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak belirlenecek duruma göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın açıklanan sebeple bozulması gerekmiştir.

Ayrıca davalı ... harçtan muaf olduğu halde yargılama giderleri içinde yer alan harçtan sorumlu tutulması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9322, Karar No: 2015/11172, Tarih: 16.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/9322 E.  ,  2015/11172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında yargılama aşamasında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 25/03/2011 tarihli sağlık kurulu raporuyla sanık vasisinin hükümden sonra 19/10/2011 havale tarihli dilekçesine eklediği ... Yıl Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 17/08/2011 tarihli raporu arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 32. maddesi gereğince "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda Adli Tıp Kurumuna sevki ile gerekirse Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nde makul süre gözlem altında tutulmak ve 5237 sayılı Yasa'nın 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13305, Karar No: 2012/19686, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13305 E.  ,  2012/19686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2011 tarih ve 2005/749-2011/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkete ait yükle 31.03.2005 tarihinde Irak'tan Habur Gümrük Kapısına giriş yaptığını ve 20.07.2005 tarihine kadar 120 gün süreyle gümrük sahasında yüklü olarak bekletildiğini, sonrasında davalı şirkete ücreti için başvurduğunda kendisine 228,80 TL nakliye ücreti ödendiğini, davalıdan günlük 121 USD bekleme ücretinin de ödenmesinin istendiğini ancak ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 14.520 USD karşılığı 19.600 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın gümrük sahasında bekletilmesinin sorumluluğunun müvekkiline ait olmadığını, olay nedeniyle müvekkilinin herhangi bir ihmali ve kusurunun bulunmadığını, araçların çıkışına izin vermeye yetkili kurumun Habur Gümrük Müdürlüğü olduğunu, anılan nedenlerle husumet itirazında bulunduklarını, davalı tarafın talep ettiği meblağın fahiş olduğunu, davacının sözleşme özgürlüğü çerçevesinde işe talip olduğunu savunarak, usul ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı firma ile asıl iş yüklenicisi Haliloğlu Ltd. Şti. arasında bir taşeronluk sözleşmesi bulunmadığı gibi davacı ile davalı arasında da sözlü bir anlaşma iddiası dışında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, hatta sözleşmenin esaslı unsuru olan ücretin dahi kararlaştırılmadığını, davacıyı bu işin yapımına sevk eden asıl iş verenin Haliloğlu Ltd. Şti. olduğu, malın alıcısının da Karkey Elektrik Üretim A.Ş. olduğu ve gümrükten geçiş için gerekli izinlerin de alıcı firma tarafından temin edilmesi gerektiği halde bunun yerine getirilmediği, davacının gümrükte bekleme nedeniyle zarara uğradığı ancak uğradığı zararın, alıcı firma olan Karkey A.Ş’ nin Dış Ticaret Müsteşarlığından dahilde işleme rejimi kapsamında süresi içinde gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle meydana geldiği, davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığından, davalının bu zarardan sorumlu tutulamayacağı ve pasif husumet ehliyetinin de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, CMR Konvansiyonuna tabi taşıma ilişkisi nedeniyle bekleme ücreti istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, CMR Konvansiyonuna tabi taşıma ilişkisi nedeniyle bekleme ücreti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalının fuel oil emtiasının Irak’tan Türkiye’ye taşınması konusunda anlaştıklarını ancak Habur Gümrüğü'nde yükten kaynaklanan sorunlar nedeniyle çok uzun süre beklemek durumunda kaldığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki taşıma ilişkisi CMR Konvansiyonu hükümlerine dayanmakta olup gerek dosya içindeki CMR belgesi, gerek davalı tarafça yapılan savunma ve gerekse tanık anlatımları itibari ile davalının adı geçen konvansiyon anlamında taşıtan sıfatına sahip olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davalının pasif husumet ehliyetinin bulunduğunun kabulü ile değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2–Öte yandan, davacı tarafça davaya konu edilen alacak bekleme ücretinden kaynaklanmakta olup, Karayolu ile Eşya Taşımasına İlişkin Uluslararası Sözleşme (CMR) ve TTK'nun düzenlemesinde, karayolu ile yapılan taşımalarda fazla beklemeden ücret alınacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamakla birlikte, uygulamada böyle bir ücretin varlığı bilinmektedir. Somut olayda davacı taraf, gerekli ithalat izinlerinin alınmaması nedeniyle gümrükte beklemek durumunda kaldığını belirtmiş davalı ise beklemenin kendisinden kaynaklanmadığını savunmuştur. Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının gümrükte 4 ayı bulan süre ile beklemek durumunda kalmasında davalının kusur ve sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, davalı şirketin taşınan emtiaya ilişkin izinler konusunda bilgi sahibi olup olmadığı hususları üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekirken iznin ithalatçı firma tarafından alınması gerektiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1226, Karar No: 2018/6085, Tarih: 11.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1226 E.  ,  2018/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 02/12/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... yönetimindeki ... plaka sayılı traktör ile diğer davalı ... yönetimindeki plakasız, ters istikamette ve farları açık olarak duran traktörün güvenlik tedbirlerini almamış olmaları nedeniyle meydana gelen kazada yaralandığını ve davalıların asli kusurlu olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, kusur, maluliyet ve hesap yönünden alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Güvence Hesabı tarafından mahkemeye gönderilen 19/12/2014 tarihli yazıda; zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmayan ...plaka sayılı traktör ile plakasız traktörün sebebiyet verdiği kazada malûl kalan davacıya, ...plaka sayılı aracın kusuru nedeniyle 1.945,00 TL, plakasız aracın kusuru nedeniyle 1.945,00 TL olmak üzere toplam 3.890,00 TL ödendiği bildirilmiştir. Hükme esas alınan 21/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda bu ödeme, davacının sürekli iş göremezlik zararından tenzil edilmiştir. Tazminatın denkleştirilmesi prensibi uyarınca, sigorta ödemesinin yapıldığı tarih ile zarar hesabının yapıldığı tarih arasında işleyen yasal faiz hesaplanıp sigorta ödemesi güncellenerek tazminat miktarından mahsup edilmesi ve davacının gerçek zararının belirlenmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların vekâlet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7730, Karar No: 2013/6539, Tarih: 13.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7730 E.  ,  2013/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmal suretiyle görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/07/2012 gün ve 2011/4. MD-450, 2012/256 sayılı Kararının gerekçesinde ifade edildiği üzere; TCK’nın 257. maddesinin 2. fıkrasında kamu görevlisinin, yapmakla görevli olduğu işi yapmaması veya yasaya göre yapılması gereken biçimde yerine getirmemesi ya da geciktirmesinin suç olarak sayılmış olması nedeniyle, bu suçun kasten işlenebilen suçlardan olduğu ve bu sebeple de oluşması için kamu görevlisinin görevini bilerek ve isteyerek ihmal etmesi veya geciktirmesinin gerektiği, dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanıklardan....in Mithatpaşa İlköğretim okulu müdürü,....'ın müdür vekili, ...'in müdür yardımcısı, ...in ise okul aile birliği başkanı olduğu, 1/B sınıfı için açılan yetiştirme kursunda ücretlerini ödemeyen öğrenciler ile devamsızlık yapanları belirlemeyerek işlemleri düzenli yürütmemeleri şeklindeki eylemlerinde; oluşan zararın sanıkların suç kastıyla hareket etmelerinin bir sonucu olmayıp, velilerin bir kısmının zamanında kurs paralarını yatırmamalarından kaynaklandığı şeklindeki mahkemenin gerekçesinde isabetsizlik görülmemesi karşısında tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.