muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2378, Karar No: 2021/2573, Tarih: 26.02.2021

Kabule göre de;

1-20/03/2006 tarihli ve 2006/10218 sayılı Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün, "Disiplin Kurulu" başlıklı 36. maddesinde "(1) Disiplin kurulu; kurum müdürünün başkanlığında idare memuru, psiko-sosyal yardım servisinde görevli her meslek grubundan kurum müdürü tarafından seçilen birer temsilci, öğretmen, atölye şefi ile sorumlu infaz ve koruma başmemurundan oluşur. (2) Birinci fıkrada sayılan personelin tamamının kurumda bulunmaması hâlinde, kurul, mevcut olanlarla oluşturulur." aynı Tüzük'ün "kurulların toplanması" başlıklı 38/1. maddesinde "Kurullar mevcut üyelerinin çoğunluğuyla toplanır ve toplantıya katılanların çoğunluğu ile karar verir. Oylarda eşitlik olması halinde başkanın bulunduğu tarafa üstünlük tanınır." şeklinde yer alan düzenleme karşısında, hükümlü hakkında mevcut disiplin soruşturmasında cezalandırılması yönünde muhakkik olarak rapor tanzim eden ... ...'ün önceden karara yönelik düşüncesini ihsas etmiş olması nedeniyle toplantı ve karar yeter sayısında nisaba dahil edilmemesi gerektiği nazara alındığında, bu ismin dışında kurum müdür vekili ... ... ...'ın ve sorumlu infaz koruma başmemur vekili ... ...'ün kararda imzalarının bulunduğu ve mevcut üyeler arasında toplantı yeter sayısı sağlanmadan oluşturulan heyetçe hükümlü hakkında karar verildiği gözetilmeden itirazın reddine karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu’nun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hakimi, inceleme sonunda şikayeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikayetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulüne karar verilmemesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30/03/2020 gün ve 94660652-105-54-3481-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2019 tarihli ve 2019/1486 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21494, Karar No: 2013/4209, Tarih: 07.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/21494 E.  ,  2013/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kurumun 15.12.2012 tarihli yazısından, 04.05.2012 tarihli Başkanlık Makam Onayına istinaden davacının aylıklarının yeniden hesaplanıp,bu şekilde hesaplanacak aylık tutarları ile daha önce davacıya talep tarihi itibariyle bağlanmış olan aylıklar arasındaki fark tutarlarının yeniden hesaplanan aylıkları ile birlikte defaten ödeneceği,bu nedenle davacı hakkında da yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda Ağustos 2012 döneminde ödenecek şekilde yeniden aylık hesaplamalarının yapıldığı ve talep tarihinden itibaren oluşan fark tutarların ödenmesi için ilgili banka şubesine gönderildiği bildirildiğinden, Kurumca 21.12.2009 dava tarihi itibariyle hesaplanan fark tutarın miktarı ile hesaplanan fark tutarların davacıya ödenip ödenmediğinin, ödenmiş ise hangi tarihler arasındaki dönem için ne kadar fark tutar ödendiğinin ve buna ilişkin dekontun ilgili Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/145, Karar No: 2005/137, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/16HD-145 E., 2005/137 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/16HD-145 E., 2005/137 K.**

**- ASLİ DAVA ZAMANAŞIMI SÜRESİ OLAN 2 YILLIK SÜRE

- BİR YILLIK ZAMANAŞIMI

- İKİ YILLIK ASLİ ZAMANAŞIMI

- ÖDEME TAAHHÜDÜNDE BULUNMASI

- SUÇ TARİHİ

- ŞİKAYET HAKKININ DÜŞÜRÜLMESİNE KARAR VERİLMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 340 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 349 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 104 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 222 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık ..... ..... ..... hakkında taahhüdü ihlal suçundan açılan davada, yakınan vekilinin mazeretinin reddine ve İİY.nın 349. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine ilişkin Kayseri 3. İcra Ceza Mahkemesince 02.11.2004 gün ve 1082-2653 sayı ile verilen kararın yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 13.10.2005 gün ve 5861-9059 sayı ile;

"Suç tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/6, 104/2 ve 105/2. maddelerinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği belirlenmiştir. Sair yönler incelenmeksizin hükmün İİK.nun 366. maddesi gereğince bozulmasına, 1412 sayılı CMUK.nun 322/1 ve 765 sayılı TCK.nun 102/6. maddeleri gereğince davanın ortadan kaldırılmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 01.11.2005 gün ve 9353 sayı ile;

"Suç tarihi itibariyle, sanığa yüklenen ve 2004 sayılı İcra ve İflas Yasasının 340. maddesinde düzenlenen taahhüdü ihlal suçunun cezasının türü ve üst sınırına göre; dava 765 sayılı TCY.nın 102/5 ve 104/2. maddelerinde yazılı 3 yıllık kesintili zamanaşımına tabi bulunmaktadır.

Hakkında başlatılan icra takibi sırasında, alacaklı vekilinin de icra dairesinde hazır bulunduğu esnada borcun tamamını 09.02.2004 tarihinde ödemeyi taahhüt eden ve bu ödemeyi yapmadığı için şikayet edilen borçlu-sanık hakkında yapılan şikayet üzerine başlatılan yargılamada, 10.02.2004 suç tarihi itibariyle atılı suçun zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakta olup, duruşmanın tensiben bırakıldığı 22.06.2004 ve bir sonraki 14.09.2004 tarihli celselere gönderdiği mazeretler kabul edilen ve duruşması ertelenen müşteki vekilinin 02.11.2004 tarihli celse için gönderdiği ve diğerleri ile aynı mahiyette bulunan mazeretinin kabul edilmemesi sebebiyle verilen İİY.nın 349. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi kararı, mahkemece yazılı gerekçeye ve atılı suçun tabi bulunduğu kısa zamanaşımı nazara alındığında isabetli kabul edilmelidir." görüşüyle itiraz yasayoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında taahhüdü ihlal suçundan açılan davada, yakınan vekilinin mazeretli sayılması konusundaki üçüncü talebinin reddine ve İİY.nın 349. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki hukuki uyuşmazlık, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

Sanığa yüklenen taahhüdü ihlal suçu İİY.nın 340. maddesinde düzenlenmiş olup, maddede yazılı cezanın türü ve üst sınırı itibariyle TCY.nın 102/5. maddesi uyarınca iki yıllık asli ve 104/2. maddesi gereğince en fazla 3 yıllık dava zamanaşımı süresine tâbidir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Dosya içerisinde bulunan Kayseri 1. İcra Müdürlüğünün 2004/485 sayılı takip dosyasında 5 milyar liralık bono için yürütülen icra takibi sırasında alacaklı ve borçlunun 29.01.2004 tarihinde icra dairesine başvurdukları ve borçlunun 09.02.2004 tarihinde borcu tüm ferileri ile birlikte ödeme taahhüdünde bulunduğu, ancak herhangi bir ödemede bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre suç tarihi 10.02.2004 günüdür.

Bu itibarla suç tarihi nazara alındığında asli dava zamanaşımı süresi olan 2 yıllık süre henüz dolmamış bulunduğundan Yargıtay C.Başsavcılığının itirazı yerindedir. Ancak, Yargıtay 16. Hukuk Dairesince davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilirken, hükmün diğer yönlerinin incelenmediğinin belirtilmiş olması karşısında, Özel Dairece incelenmeyen bir hususun ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesine yasal olanak bulunmadığından, Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve dosyanın, esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılmak üzere Yüksek 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 13.10.2005 gün ve 5861-9059 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için bu Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 22.11.2005 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3493, Karar No: 2022/2025, Tarih: 17.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3493 E.  ,  2022/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.09.2019 gün ve 2019/45 - 2019/74 sayılı kararı onayan Daire'nin 27.01.2021 gün ve 2020/976 - 2021/533 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yatak yüzü kumaşı ürettiğini, davalının “erimiş polimer baskı metodu ile üretilen yatak yüzü kumaşı” başlıklı patent konusu usulün müvekkili tarafından kullanıldığı iddiasıyla davacı aleyhine ihtiyati tedbir kararı talep ettiğini, talebinin kabul edilerek müvekkilinin Çok Amaçlı Kaplama ve Lamine MRBL 2400 Vario f'Hotmelt makinesinde söz konusu patent konusu usul kullanılarak üretildiği iddia edilen laminasyonlu yatak yüzü kumaşlarına ve Holmelt makinesine el konulmasına karar verildiğini, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde Holmelt makinesinde birden fazla laminasyon ve diğer usuller kullanılarak yatak yüzü kumaşı üretildiğinin tespit edildiğini, bunun üzerine ihtiyati tedbirin kaldırıldığını, davacının yatak yüzü kumaşı üretiminin sadece %l0'unun altında kalan kısmının, davalının patenti ile hiçbir şekilde benzer olmayan laminasyon usulü ile yapıldığını, müvekkilinin fabrikasında yapılan yatak yüzü kumaşı üretiminin %90 ve daha fazlasının tedbire konu olmayan başkaca usuller kullanılarak yapıldığını, davalının müvekkilinin müşterilerine noter kanalı ile gönderdiği ihtarnameler ile davacının tüm yatak kumaşı üretiminin patent haklarının ihlali suretiyle yapıldığı tespitinde bulunulduğunu iddia ettiğini, bu şekilde davacıyı müşterileri nezdinde küçük düşürdüğünü, davacının iş ve emtiaları hakkında kasıtlı olarak kötüleyici ve incitici beyanlarda bulunduğunu, davalının bu davranışlarının haksız rekabet teşkil ettiğini, davacıyı maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitine ve davalının bu eylemlerinin men'ine, oluşan maddi durumun ortadan kaldırılarak davalının yanlış ve yanıltıcı beyanlarının düzeltilmesine, 500.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17924, Karar No: 2023/15683, Tarih: 23.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17924 E.  ,  2023/15683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/41 E., 2023/257 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 27.05.1985 tarihinden itibaren çalıştığını, davalı Bakanlığa karşı daha önce ikame edilmiş yevmiye tespit ve alacak davasının kabulle sonuçlandığını, yevmiyesinin bu karara göre düzenlendiğini, davacının ... Orman-... Sendikası üyesi olduğunu, Sendika ile davalı arasında 2 yılda bir imzalanan toplu ... sözleşmelerine göre her yıl belli oranlarda zam uygulandığını, her yıl ocak ve temmuz aylarında ücretlere yansıtıldığını, davacının yevmiyesinin dondurulmasına ya da zam uygulanmamasına dair bir muvafakati olmadığını, işçinin ücretinin ... taraflı olarak düşürülmesinin kabul edilmeyeceği gibi ücretine zam yapılmamasının da kabul edilemez olduğunu, 2016 Haziran ayında davacının yevmiyesinin 140,75 TL olduğunu, 2016 Temmuz ayı zammının uygulanmadığını, akabinde 2017 Ocak ve Temmuz ayı zamlarının da uygulanmadığını, 2018 Ocak ayı zammının ise bir kısmının uygulanarak davacının yevmiyesinin 141,90 TL’ye yükseltildiğini, davalı Bakanlığın kabul ile sonuçlanan Mahkeme kararını tanımayarak davacının yevmiyesi, davasını hiç kazanmadığı seviye ile denk gelene kadar zam uygulamayı bıraktığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, fazla çalışma, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; miktarı belirlenebilen alacak kalemleri için kısmi dava açılmasının mümkün olmadığını, davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinin eksik ve yanlış uygulanmasından dolayı ikame ettiği davanın hakkaniyete uygun düşmediğini, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2014/12083 Esas ve 2009/9135 Esas sayılı iki farklı ilâmı ile aynı sebebe dayanan davada güncellenmiş yevmiyeye göre yeniden hesap yapılması gerektiğinin net şekilde açıklandığını, davacının davasının aynı sebebe dayalı yeni bir dava olduğunu, daha önce aynı konuda açılan davanın mevcudiyeti sebebiyle davacının kötüniyetli olduğunu, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davalı Bakanlıkça her personel için yevmiye ve ücret tespit işlemlerinin ayrı ayrı yapıldığını, iç müfettiş ve Sayıştay denetiminden de geçtiğini, Bakanlıkça yapılan yevmiye tespit tablosuna göre davacının yevmiyesinin eksik değil de fazla çıktığını, 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesine gereği Bakanlıkça yapılan bu tespite göre açılan davanın hatalı olduğunu, davacının eksik ya da hatalı ödenen hiçbir alacak kalemi olmadığını, davacının iddiasının esasen 2016 Temmuz ayı zammının uygulanmaması olduğunu, Personel Dairesi Başkanlığının 03.05.2016 tarihli yazısı ile “Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden yevmiyesi olması gerekenden fazla hesaplanan işçilerin işe giriş yevmiyesi yüksek olan yevmiye ile eşitleninceye kadar dondurulmuştur.” hükmünün bildirildiğini, davalı Bakanlıkça yevmiye tespiti ve güncellemesi yapılarak ücretin uygulandığını, bunun genel bir işlem olup davacıya özel bir uygulama olmadığını, bu yönüyle davacının taleplerinin mevzuata uygun olmadığını, bunun yanı sıra 01.01.2013-31.12.2014 arası geçerli 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesinin uygulandığını, hatalı ve eksik bir işlem olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2019 tarih ve 2018/215 Esas, 2019/396 Karar sayılı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2019 tarih ve 2018/215 Esas, 2019/396 Karar sayılı

kararıyla; davacının, davalıya ait işyerinde 1985 tarihinde çalışmaya başladığı ve hâlen çalıştığı, 2016 Temmuz ayından itibaren ücret zamları yapılmadığından ücret fark alacağı, fazla çalışma fark ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacak talebinin 2016 yılı Haziran ayı sonrasına ilişkin olduğu, daha önce ikame edilen davaların talep konusu edilen döneme ait olmadığı, davacının ... Orman-... Sendikası üyeliğine 09.03.2009 tarihinde kabul edildiği, celbedilen toplu ... sözleşmelerindeki düzenlemeler dikkate alınarak talep konusu edilen dönem itibarıyla toplu ... sözleşmelerinin 53 üncü maddesi ve sair ilgili hükümleri gereğince ücretin en geç ayda bir ödeneceği ve işledikten sonra ayın 14'ünü takip eden 3 gün içerisinde ödeneceği şeklinde düzenlendiği, toplu ... sözleşmesi gereği ücrete esas yevmiye miktarı dikkate alınarak brüt 20.905,02 TL ücret fark alacağının olduğu, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre haziran ve aralık aylarında iki eşit taksitte olmak üzere yılda toplam 60 yevmiye tutarında ikramiye ödeneceğinin düzenlendiği, buna göre brüt 3.623,70 TL ikramiye alacağının olduğu, bordrolarda tahakkuk bulunan aylardaki fazla çalışma ödemeleri dikkate alınarak toplu ... sözleşmesi gereği %75 zamlı saat ücret tutarının brüt 1.621,75 TL olduğu, kamu kurum ve kuruluşlarınca istihdam edilen işçilere yılda 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye ödemesi yapılacağının belirtildiği, buna göre davacının ilave tediye ücret alacağının brüt 2.931,24 TL olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2020/1278 Esas, 2022/2085 Karar sayılı kararıyla; davalı işyerinde davacıya 2016 Temmuz ayından itibaren ücret zamlarının yapılmadığı, davacının ... Orman-... Sendika üyeliğine 09.03.2009 tarihinde kabul edildiği, celbedilen toplu ... sözleşmelerindeki düzenlemeler dikkate alınarak talep konusu edilen dönem itibarıyla toplu ... sözleşmelerine göre davacının ücret fark alacağı, fazla çalışma fark ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının bulunduğu, daha önce ikame edilen davaların talep konusu edilen döneme ait olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.10.2022 tarihli ve 2022/9142 Esas, 2022/12832 Karar sayılı ilâmı ile; davalı işverence uyuşmazlık konusu toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret zamlarının davacıya uygulanmamasına gerekçe olarak gösterilen 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesinin raporda değerlendirilmediği, davacıya işverence geçmiş yıllarda fazla ücret ödemesi yapılıp yapılmadığı hususunun denetlenemediği, bu nedenle söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... 7. ... Mahkemesinin 2008/128 Esas, 2009/383 Karar sayılı dosyasında görülen ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının ödenmesine yönelik dava neticesinde davacının fark alacaklarının hesaplandığı ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, 31.12.2004 tarihi itibarıyla yevmiyesinin 46,82 TL olarak belirlendiği, 5. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin geçici 2 nci maddesinde atıf yapılan Kamu Çerçeve Protokolü kapsamında hiç dava açmayan işçiler hakkında yapılmış işlemler sonucunda fazla ödemenin olması hâlinde yevmiyenin 31.12.2014 tarihi itibarıyla dondurulacağı hükmünün davacı yönünden uygulanmasının söz konusu olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosya kapsamına alınan bilirkişi raporunun aydınlatıcı olmadığını, müvekkilinin yevmiyeleri, sendika üyelikleri ve yevmiye artış oranlarının bilirkişi raporunda bulunmadığını, dosya kapsamında birçok bilirkişi raporu alındığını, alınan bilirkişi raporları arasında farklılıklar bulunmasının kabul edilemeyeceğini, bilirkişi raporlarından kaynaklanan farklardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, sonradan sunulan evrak nedeniyle oluşan kısmen ret nedeniyle davacı aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep emiştir.