muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9486, Karar No: 2020/520, Tarih: 21.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9486 E.  ,  2020/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2019 gün ve 2019/426 E. 2019/306 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2120, Karar No: 2015/1837, Tarih: 25.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2120 E.  ,  2015/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen 2400.- TL adli para cezası karar tarihine göre miktar itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunmakta ise de, mahkemece daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, yanılgılı uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, aleyhe başvuru nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu gözetilerek;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın işyerinde yapılan aramada ... Kitap Yayınevine ait 2, .... Kitaplar Yayınevine ait 4 adet kitap ele geçmiş olup, müştekinin temsilcisi olduğu... Basın Yayın Dağıtım Ltd. Şti.' ye ait herhangi bir kitabın ele geçmeyip, ele geçen kitaplarla ilgili olarak herhangi bir hak sahibinin şikayetçi olmadığı, iddianameyede aramada ele geçen toplam 6 adet kitabın konu edildiği anlaşılmakla, ... Basın Yayın Dağıtım Ltd. Şti. temsicisi hakkında verilen katılma kararı usulsüz olup, 5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “ işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; 2 adet bandrolsüz 4 adet de başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış kitapları satışa arzettiği tesbit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 71​/1, 81/13 maddeleri ile uygulama yapılması;

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesi uyarınca seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edildiği halde verilen temel gün adli para cezasının 365 gün yerine 90 gün üzerinden belirlenerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11188, Karar No: 2012/12395, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11188 E.  ,  2012/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12007, Karar No: 2018/2653, Tarih: 26.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/12007 E.  ,  2018/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurun kolluk beyanında aracının akü kapağının kırık olduğunu belirtmiş olması karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun düşünülmemiş olması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

15-18 yaş grubunda görünmekte olan suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura ait akü kapağının kırılması eylemine ilişkin mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28.11.2012 tarihli hasta röntgen sonuç raporunda 01.01.1996 doğumlu suça sürüklenen çocuğun 13 yaş ile uyumlu olduğunun belirtilmesi aynı Hastane'nin 28.12.2012 tarihli heyet raporunda gelişme geriliği hastalığı tanısının konması ve aynı bahsedilen Hastane'nin 01.04.2013 tarihli tek uzman hekim raporunda bu kez davranış ve yaygın anksiyete bozukluğu tanısının konmuş olduğunun anlaşılması karşısında; Öncelikle 28.11.2012 tarihli rapor doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun gerçek yaşının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek 12-15 yada 15-18 yaş grubunda olup olmadığının belirlenmesi yine 01.04.2013 tarihli tek uzman hekim raporunda bahsi geçen hastalığın da TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının belirlenip sonucuna göre TCK'nın 32.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4721, Karar No: 2024/9501, Tarih: 10.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/4721 E.  ,  2024/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/379 E., 2021/571 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık müdafiî tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.09.2020 tarihli ve 2018/3370 Esas, 2020/4913 Karar sayılı kararı ile;

"a- TCK'nin 204/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel cezadan, 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b- Suç tarihi itibarıyla engel mahkûmiyeti bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları ile geçmişi lehine takdiri indirim nedenleri sayılan, hakkındaki mahkûmiyet hükmü ertelenen sanık hakkında, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceği hususunun kararda tartışmasız bırakılması,

c- Müsadereye konu ... plakalı aracın özellikleri yönünden tespiti yaptırılarak sahibi araştırılıp aracın iyi niyetli üçüncü kişiye ait veya çalıntı olup olmadığı belirlenip sahibine iadesi; sahibinin belirlenememesi halinde 2918 sayılı Kanun gereğince idari yönden gereği yapılmak üzere idari birimlere teslimi gerekip gerekmediği değerlendirilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu aracın müsaderesine hükmolunması,

d-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

d-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2020/379 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53, ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, müvekkili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna ve bu sebeple kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın ... plakalı aracın, motorlu araç trafik belgesinin, şasi numarasının ve plakalarının sahte olduğunu bildiği hâlde kullandığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 19.10.2012 ve 01.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda, motorlu araç trafik belgesi üzerindeki bilgi hanelerinin fiziksel yollarla silindiği, mevcut ibarelerin sonradan tahrifen yazıldığının ve sözkonusu belgenin aldatma niteliğini haiz olduğunun belirtildiği yine araç üzerindeki plakalardan birindeki mührün bulunmadığı ve bu şekilde sahte olduğu ancak plakanın aldatma niteliğini haiz olmadığı, yine aracın şasi numarası üzerinde yapılan tetkikte kaput içinde ön cam bitişiğinde bulunan 'WVWZZZ17ZCW085711' numaralı şasi numarasının bulunduğu bölgeye kaynak yapılmak suretiyle sonradan monte edildiği, aracın ön sağ far kısmındaki bulunan şasi numarası ile farklı olduğu ön sağ far üst kısmındaki şasi numarasının hurdaya ayrılmış Volkswagen marka bir araçla uyumlu olduğu, yine motor numarası üzerinde yapılan tetkikte bazı karakterlerin sonradan oluşturulduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece sanık savunması, tanık beyanları, ekspertiz raporu, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamından, sanığın sahte resmi belgeyi bilerek kullanma suçunu işlediği sabit kabul edelirek temyize konu mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2020/379 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararında sanık müafiî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13228, Karar No: 2007/11677, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13228 E.  ,  2007/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ...Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası ve sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 31.05.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ...İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

...İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/750, Karar No: 2022/783, Tarih: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/750 E.  ,  2022/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 18.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 27.03.2016 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihi olan 19.03.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yeniden görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7532, Karar No: 2025/5029, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/7532 E.  ,  2025/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2264 E., 2022/1775 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen düşme hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuna göre yaylak niteliğinde olan davaya konu yapı hakkında yapı kayıt belgesi verilemeyeceğinin belirtildiği, bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesinin uygulama alanı bulamayacağı, ayrıca; anılan Kanun maddesi uyarınca ancak düşme kararı verilebileceği ve bu sebeple beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

7143 sayılı Kanun ile İmar Kanunu'na eklenen geçici 16/1. maddesi "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir." hükmünü içermektedir. Kanun'un madde gerekçesinde " İmar mevzuatına aykırı yapıların kayıt altına alınması ile dönüşüm projelerine finans sağlanarak dönüşümün daha hızlı ve etkin yapılması" amacı ifade edilmiştir. Düzenlemenin içeriği ve gerekçesi dikkate alındığında kentsel dönüşüm uygulamalarının finansal kaynağını yaratmak üzere, imar düzenine aykırı yapılar kayıt altına alınarak ve yapı sahiplerine kentsel dönüşüm uygulamasına kadar yapıyı geçici olarak kullanma imkanı sağlamak şeklinde sınırlı bir amaç güdüldüğü anlaşılmaktadır.

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16. maddede gösterilmiştir. Buna göre;

"a-18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

Yapı kayıt belgesine konu edilemeyecek taşınmazların neler olduğu geçici 16. maddede gösterilmiştir. Buna göre;

"a-18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nda tanımlanan Boğaziçi sahil şeridi ve öngörünüm bölgesi içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alan ile İstanbul tarihi yarımada içinde ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanlarda,

b- 19/6/2014 tarihli ve 6546 sayılı Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirlenmiş Tarihi Alanda,

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,

e-31.12.2017 tarihinden sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

c- Üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılarda,

d- Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılarda,

e-31.12.2017 tarihinden sonra yapılmış olan yapılarda" bu madde hükmü uygulanmayacaktır.

3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16. maddesinde, sit alanı, kıyı, orman ve mera gibi özel kanunlara tabi olan ve yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı alanlarda bulunan yapıların imar barışından faydalanamayacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak İmar Kanunu'nun "istisnalar" başlıklı 4. maddesi "2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, bu Kanun'un ilgili maddelerine uyulmak kaydı ile 2960 sayılı İstanbul Boğaziçi Kanunu ve 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun ile diğer özel kanunlar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanun'un özel kanunlara aykırı olmayan hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. Buna göre özel yasalarla korunan alanlarda, İmar Kanunu hükümleri özel kanunlara aykırı değil ise uygulama alanı bulacaktır. Ayrıca Anayasa'nın "Tarih, Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması" başlıklı 63., "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" başlıklı 169., " Kıyılardan Yararlanma" başlıklı 43., "Tarım ve Hayvancılık ve Bu Üretim Dallarında Çalışanların Korunması" başlıklı 45. maddeleri, özel tahsis kararı olmadan imar barışı kapsamında yer almayan, kesin yapılaşma yasağı bulunan yerleri düzenlemektedir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4. maddesine göre "Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz." 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ve 6. maddelerinde "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, telörgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamaz. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir." biçiminde açıkça yapılaşma yasağına yer verilmiştir. Keza 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesi de "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır." hükmüne yer vermiştir. Bunlar dışında sit alanları ve su havzaları gibi alanlarda da özel düzenlemeler ile mutlak yapılaşma yasağı getirilmiştir.