muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1445, Karar No: 2020/552, Tarih: 08.07.2020

31. Bu nedenle; bir davanın taraflarının, o dava yönünden mahkemece hangi nedenle haklı veya haksız bulunduklarını anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, kuşkuya yer vermeyecek bir açıklık taşıyan direnme ya da uyma kararının bulunması zorunludur. Mahkeme, bozma nedenlerinden her birine, hangi sebeple uyduğunu ya da uymadığını gerekçesiyle ortaya koymalıdır.

32. Zira, direnme kararlarının hukuksal niteliklerinin doğal sonucu ve gereği olarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı inceleme ve değerlendirme, bozma üzerine yerel mahkemelerce verilmiş direnme kararlarına münhasır olduğundan, mahkemece düzenlenecek kısa ve gerekçeli kararlara ilişkin hüküm fıkralarında Özel Daire bozma kararına hangi açılardan uyulup hangi açılardan uyulmadığının hüküm fıkrasını oluşturacak kalemler yönünden tek tek ve anlaşılır biçimde kaleme alınması, kararın gerekçe bölümünde bunların nedenlerinin ne olduğu, bozmanın niçin yerinde bulunmadığı ve dolayısıyla mahkemenin bozulan önceki kararının hangi yönleriyle hukuka uygun olduğunun açıklanması kararın yargısal denetimi açısından aranan ön koşuldur.

33. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi kanun ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile hâkimin, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

34. Bu genel açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde; Özel Dairenin 13.01.2013 tarihli ve 2012/13436 E., 2013/689 K. sayılı ikinci bozma kararı sonrasında mahkemece 21.11.2013 tarihli duruşmada verilen ara karar ile davalılar... ve ... ile ilgili bozma nedenine uyulmamasına ancak davalı ... ve davacıyla ilgili olan bozma nedenine uyulmasına karar verilerek yargılamaya devamla karar verilmiştir. Ancak mahkemece incelemeye konu 01.04.2014 tarihli ve 2013/244 E., 2014/79 K. sayılı kararda, davalılar... ve ... ile ilgili olarak bozma kararının hangi nedenle doğru bulunmadığına, hangi gerekçeyle direnildiğine ilişkin herhangi bir gerekçeye yer verilmediği anlaşılmaktadır.

35. Bu hâliyle anılan kararın Anayasanın ve yasanın aradığı anlamda gerekçe içerdiğinden söz edilemez.

36. O hâlde, mahkemece yapılacak iş; özellikle Anayasa’nın 141. maddesinin üçüncü fıkrası ile 6100 sayılı HMK’nin 297. maddesi gözetilerek ve özellikle bozma kararında yer verilen bozma gerekçelerine karşı, direnmenin gerekçesini de (gerekirse yeni bir hüküm oluşturmayacak şekilde yasal sınırlarda genişletilerek) açıkça kaleme alarak kararda göstermek olmalıdır.

37. Yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek, anlaşılabilir ve denetlenebilir gerekçe içerir nitelikte direnme kararı verilmek üzere salt bu usulü eksikliğe dayalı olarak direnme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

37. Yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek, anlaşılabilir ve denetlenebilir gerekçe içerir nitelikte direnme kararı verilmek üzere salt bu usulü eksikliğe dayalı olarak direnme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının, değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı ...’nun sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1. maddesi uyarınca, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2848, Karar No: 2013/5212, Tarih: 26.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/2848 E.  ,  2013/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yarlama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, suç üstlenme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar hakkında hükmedilen tam gün sayısının takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezası belirlenirken yasal dayanağı olan TCK'nın 52/1. maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu eksikliğin yerinde giderilebileceği ve bozmayı gerektirmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında suç üstlenme ve sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Sanıklara yükletilen suç üstlenme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık ...'nın, olaydan bir gün sonra ruhsatsız silahı alarak karakola götürüp teslim etmesi eyleminde, 6136 sayılı Kanuna aykırılık kast ve iradesinin bulunmadığı, sanığın işlediği suç üstlenme suçunun delili mahiyetinde suça konu silahı ibraz etmek üzere yanında getirdiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanıkların, olay sırasında müşteki ...'nun küfredip tokat atmaya çalıştığını ve kalabalığın ellerinde bıçak ve sopalarla bunları linç edelim diye yukarı çıktıklarını savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7753, Karar No: 2013/12613, Tarih: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7753 E.  ,  2013/12613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücu'en alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin fide yetiştirme işiyle uğraştığını ve dava dışı ...'ya, davalı ... Ltd.Şti.'nden almış olduğu ''... F-1'' cinsi tohumlardan yetiştirdiği fideleri sattığını, fidelerden istediği verimi alamayan ...'nun müvekkiline karşı Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/398 esas sayılı dosyası ile dava açtığını, üretici lehine sonuçlanan dava neticesinde Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2011/2149 esas sayılı dosyası Ile takibe geçildiğini ve müvekkilince dava dışı ...'ya 10.396,00 TL tazminat ödendiğini, davalı ...Ltd Şti'nin tohumları üreten firma sıfatı ile fer'i müdahil, davalı ... Ltd.Şti.nin ise tohumları satan firma sıfatı ile ihbar olunan olarak takibe dayanak davada yer aldıklarını belirterek, dava dışı ...'ya ödenen 10.396,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davayı kabul etmediklerini,davacı şirketin müvekkili şirketten bir miktar ... F1 çeşidi domates tohumu aldığının doğru olduğunu, ancak aldığı tohum miktarından fazla üretim gösterdiği anlaşılan davacının Tarım İl Müdürlüğü kayıtları ile davacıya yapılan tohum satış miktarının birbiri ile bağdaşmadığını, davaya konu edilen tohumun ilgili bakanlığın yurda girişine izin verdiği sertifikalı bir tohum olduğunu ve müvekkilinin de tohuma herhangi bir aşamada müdahalesinin bulunmadığını, kapalı ambalajlı olarak dava dışı ... Ltd.Şti.'nden satın aldığı tohumu bayilere veya fide yetiştirici şirketlere satmaktan ibaret faaliyetinin tamamen aracılıktan ibaret bulunduğunu bildirerek, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davanın Tohumculuk Kanunu'nda belirtilen 6 aylık yasal süre içinde açılmadığını ve öncelikle hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, dava dışı üreticinin davalı ...'dan aldığını iddia ettiği tohumdan fide ürettiğini, tohumun tekrar satışı değil tohumdan yeni bir üretim yapılması ve yeni bir materyal üretilmesinin söz konusu olduğunu, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeceğini, davacının 3.kişiye satmış bulunduğu fidelerin kendileri tarafından ithal edilen tohumlardan üretilip üretilmediğinin araştırılması, fide adedi ile kendilerine satılan tohumların miktarı, lotu ve sertifikasyonlarının tespiti gerektiğini, bahse konu olayda müvekkili şirkete yüklenebilecek hiçbir kusur unsuru bulunmadığını bildirerek, davanın öncelikle hakdüşürücü süre ve husumet yönünden, olmadığı taktirde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/398 esas sayılı dosyasında davacı şirketin 3. kişiye karşı ayıplı mal satışından dolayı sorumluluğu benimsenip, tazminata karar verilirken, eldeki davanın da konusunu teşkil eden "... F1" cinsi tohumluğun ayıplı olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı, sadece davacı şirketin ayıplı fide satışından sorumluluğunun tespit edildiği, eldeki davada ise, davalıların sorumlu tutulabilmesi için davalıların ithal edilip, satışa arzetmiş oldukları tohumdan dolayı kusurlu bulunduklarının kanıtlanması gerektiği, davalı tarafların yargılamanın başından itibaren kusurlarının bulunmadığını, kendilerinin orjinal ambalajında söz konusu tohumların satışını yaptıklarını, dolayısıyla tohuma herhangi bir müdahalelerinin olmadığını savundukları, bu itibarla, olayların ileri sürülüş biçimine göre ispat külfetinin davacı taraf üzerinde olduğu, davacı tarafın delil olarak Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/398 esas sayılı dosyası, icra dosyası, ticari defter ve kayıtlar, tanık anlatımları, Tarım Bakanlığı kayıtları, fatura ve sevk irsaliyeleri, sebze fidesi üretim beyannamesi ve beyannameye esas çiftçi listesine dayandığı, Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda her ne kadar davacının ayıplı fide satışından dolayı zarar gören kişiye karşı sorumluluğuna hükmedilmiş ve davacı tarafın zarar görene belirlenen tazminatı ödediği tespit edilmiş ise de, bu davada, davalıların sorumluluğunu gerektirecek bir tespit yapılmadığı, davacı tarafın dayandığı diğer bir kısım delillerin ise, söz konusu tohumun ayıplı olduğunu ve davalıların ayıplı tohumdan dolayı kusurlu bulunduklarını ispata elverişli nitelikte görülmediği, bu nedenle sonuca etkisi olmadığı kabul edilen bu delillerin toplanması cihetine gidilmediği, fidelerdeki ayıbın tohumdan kaynaklandığına ilişkin davacı iddiasının kesin olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2378, Karar No: 2013/4669, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2378 E.  ,  2013/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3420, Karar No: 2020/1731, Tarih: 19.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3420 E.  ,  2020/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti.

vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 09.06.2011 tarihinde, davalı ...'ın kusurlu hareketi nedeniyle meydana gelen kazada davacıların murisinin vefat ettiğini açıklayıp, her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkillerinin her biri için 2.000,00 TL'den toplam da 10.000,00 TL destek tazminatının, ayrıca davalılardan ... ve ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinden müvekkiller ...için 20.000,00'er TL eş ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 09/06/2011 tarihinden geçerli olmak üzere yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu, yerel mahekemece verilen; davacıların maddi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacılar ... için 10.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ...için 5.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın, davalılar ... ile ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnşaat Ticaret Limited Şirketinden tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen hüküm, davacı vekili ve davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 10.11.2016 gün ve 2014/12908-2016/10373 sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; kesinleşen maddi tazminat talebine ilişkin yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın 01/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nden müşterek ve müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine, davacılar Dilan, ...için 10.000,00'er TL, manevi tazminatın, 01/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nden müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara velayeten davacı ... ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen hususlarda yeniden inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülemeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.073,60 kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Rehabilitasyon Eğitim Sağlık İnş. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23052, Karar No: 2015/8019, Tarih: 29.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23052 E.  ,  2015/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Cami avlusunda bulunan şadırvanın ibadete ayrılmış yer vasfında olmaması nedeniyle tebliğnamedeki eleştirel düşünceye iştirak edilmemiş olup sanıkların TCK'nın 58. maddesinde tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğunun gözetilmemesi ile TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre alt sınırdan ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi hususları ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve ...'in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23233, Karar No: 2014/16905, Tarih: 09.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23233 E.  ,  2014/16905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/219821

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/03/2013

Numarası : 2011/389 - 2013/55

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 12:00 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki minibüsle meskun mahalde iki yönlü 9,30 metre genişliğinde asfalt caddede seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek kadırımda bulunan yayaya çarpması sonucunda, yayanın öldüğü olayda; sanığın ifadelerinde, olay anında kendisine bir titreme geldiğini, gözünün karardığını ve kendinden geçtiğini, olaya ilişkin bir şey hatırlamadığını savunduğu ve Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastahanesi'nin olay günü ile aynı tarihi taşıyan 19.11.2007 tarihli raporunda, sanığa "epilepsi" ön tanısı konulduğu aynı Hastahane'nin, 28.03.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporuna göre de, sanığın epilepsi hastası olduğunun oybirliğiyle mütalaa edildiği, Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 30.01.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen tanıklar B.. M.. ile H.. Y..'un, sanığın ağzından köpükler çıktığını ve titrediğine ilişkin anlatımları dikkate alınarak olay anında sanığın hastalığı ile ilgili evrakın dosya içerisine celbi ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak, sanığın rahatsızlığının olay tarihinden önce bulunup bulunmadığı ve mevcut rahatsızlığının, sanığın sürüş yeteneğine etkisinin tespiti ile sonucuna göre, hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

1- Olay nedeniyle 2000 doğumlu katılan K.. B..'un da yaralandığı, katılan S.. B..'un kızının yaralanması nedeniyle şikayetçi olduğu, kaldı ki, şikayetçi olmasına gerek bulunmadığı, sadece şikayetten vazgeçmenin sonuca etkili olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 85/2 maddesi gereğince ceza tatbik edilmesi yerine, şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı konusunun hatalı değerlendirilmesi sonucu, sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince cezalandılması,

2- Oluşa göre, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Oluşa göre, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29027, Karar No: 2022/10387, Tarih: 25.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29027 E.  ,  2022/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın 24/12/2013 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 27/12/2013 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;