muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22970, Karar No: 2011/13714, Tarih: 21.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22970 E.  ,  2011/13714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması, Aile Konutu Şerhi Konulması-İcra

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davalı ...'nun maliki olduğu 3156 Ada, 1 parselde kayıtlı 34 no'lu bağımsız bölüm üzerine 05.04.2005 tarihinde 120.000 TL., 17.11.2006 tarihinde ise 120.000 TL.bedelle diğer davalı Şekerbanktan almış olduğu ticari kredi karşılığı ipotek konulduğu anlaşılmaktadır. Davalı banka, 31.01.2009 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi için icra takibi yapmıştır. İş bu dava ise 15.05.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı kadın, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunun tespiti ile diğer davalıya verilen ipoteğin kaldırılmasını istemiştir. Toplanan delillerden, davacı kadının ipotek işlemlerinden haberdar olduğu ve rızasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.21.09.2011 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızasının" bulunmadığı konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır. Örtülü rızanın ise kanunda öngörülen açık rıza olmadığı da izahtan varestedir.

Malik olmayan eşin açık rızası bulunmadan yapılan işlem kesin hükümsüz olmakla yerel mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yerel mahkeme ile aynı görüşü paylaşıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/8193, Karar No: 2021/385, Tarih: 19.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8193 E.  ,  2021/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet tipi aracıyla geceleyin meskun mahal dışındaki aydınlatma bulunmayan bölünmüş yolun sağ şeridinde seyri sırasında yaya katılana çarpması sonucu, katılanın hayati fonksiyonlarına etkisi 6. derece kırık olacak şekilde yaralandığı olayda;

Sanık ve sanığın aracında yolcu olarak bulunan tanık ...’ın beyanına göre kazanın sanığın seyrine göre soldaki orta refüjden karşıya geçmek üzere kaplamaya giren yayaya çarpması sonucu meydana geldiği; ancak katılanın beyanına göre ise kendisinin yolun sağındaki bankette dolmuş beklemekte olduğu sırada sanığın aracıyla kendisine çarpması sonucu meydana geldiği, sonradan temin edilen ve yolun karşısındaki benzinlikte bulunan tanık Süleyman’ın ise olay yerine gelmeden 200 metre öncesinde bir aracın emniyet şeridine geçtiğini gördüğünü, köy yoluna sapacağını düşündüğünü ve yönünü başka tarafa çevirmesinin ardından bir gürültü duyduğunu, sesin geldiği yere baktığında bir kişinin havada uçtuğunu gördüğünü, yolun karşısına geçtiğinde sağ şeritte yattığını gördüğü kazaya karışan yayayı yolun kenarına aldığını beyan ettiği, olay yeri fotoğrafları incelendiğinde sanığa ait aracın sağ şerit üzerinde park halinde olduğu ve yolun sağındaki baket üzerinde katılanın elinde bulunan demir parçası ile kan lekelerinin bulunduğunun görüldüğü, yine dosya içerisinde mevcut Ankara Adli Tıp Kurumunca kusur durumuna ilişkin düzenlenen 07.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda da kazanın sanığın karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpması şeklinde gerçekleşmesi halinde kusursuz olduğuna, eğer banket üzerinde beklemekte olan yayaya çarpması şeklinde gerçekleşmiş olması halinde ise tam kusurlu olduğuna ilişkin görüş bildirildiğinin anlaşıldığı, dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde sanığın banket üzerinde beklemekte olan yaya katılana çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğine ve dolayısıyla kusurlu olduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı ve somut delil bulunmaması nedeniyle sanığın CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine yönelik hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurlu olduğunun sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11338, Karar No: 2012/2192, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11338 E.  ,  2012/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkraları uyarınca kanun yoluna başvurma süresinin usulüne uygun bildirilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1655, Karar No: 2018/420, Tarih: 17.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1655 E.  ,  2018/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik-Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanıklar hakkında; TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz isteminin reddi

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ve sanık ...’un temyiz isteminin reddine ilişkin karar sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.12.2012 tarih ve 2012/13-1300-1869 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanığın yüzüne karşı verilen hükme ilişkin temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin kanunun öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerektiği; somut olayda ise, sanık ... 'ın yüzüne karşı verilen 05/05/2014 tarihli hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, ‘sanık ...'un yüzüne karşı, sanıklar ..., ... ve katılanın yokluğunda, yüzüne karşı karar verilenler yönünden tefhimden, yokluğunda karar verilenler yönünden tebliğden’ ibaresinin kullanılmış olması nedeniyle, sürenin “tefhimden” mi yoksa “tebliğden” itibaren mi başlayacağı konusunda duraksamaya yol açmış olması nedeniyle bildirimin yanıltıcı olduğu, dolayısıyla temyiz süresinin başlangıcının 05/05/2014 tarihi olarak kabulünün mümkün olamayacağı anlaşılmakla, sanığın, 13/05/2014 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek suç tarihinde kimlik bilgilerini ele geçirdikleri katılan ...'ın bilgisi ve rızası olmadan sanık ...’in katılan adına sahte abonelik sözleşmesi düzenleyerek sanık ...’ın ikametine digiturk aboneliği yapıldığı, borçların ödenmemesi nedeniyle katılanın durumdan haberdar olduğu, sanıkların bu şekilde atılı suçları işlediği iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2240, Karar No: 2025/2461, Tarih: 06.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2240 E.  ,  2025/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2392 E., 2024/3118 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/407 E., 2024/243 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin davacının temyizinin reddine ilişkin 07.01.2025 tarihli ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28019, Karar No: 2010/9901, Tarih: 21.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28019 E.  ,  2010/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı senet aslının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6505, Karar No: 2022/9059, Tarih: 30.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6505 E.  ,  2022/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurum ile arasında kurum sigortalıları ve hak sahiplerinin reçete muhteviyatı ilaçların karşılanması hususunda eczane sözleşmesi akdedildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin Denizli Bağkur İl Müdürlüğü'nün 09/05/2003 tarih ve 61788 sayılı yazısı ile tek taraflı olarak askıya alındığını, bu işlemin haksız olduğunu savunarak eczane sözleşmesinin dava sonuna kadar devamı konusunda ihtiyati tedbir konulmasına, eczane sözleşmesinin süresiz olarak askıya alınmasına ilişkin sözleşmenin haksız feshi niteliğindeki işlemin ve sonuçlarının iptali ile eczane sözleşmesinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2022/1147 E. 2022/1207 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bu kez davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararındaki yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2022/1147 E. 2022/1207 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bu kez davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararındaki yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ilaç teminine ilişkin sözleşmeden kaynaklı davalı kurumun davacı hakkındaki sözleşmenin askıya alınmasına ilişkin işleminin iptali istemlidir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki 2003 yılı eczane sözleşmesinin "V. Sözleşmenin Feshini Gerektiren Hususlar" bölümünün 2. maddesi gereğince ilaç temini ile ilgili olarak "... hakkında kamu davası açılan eczanenin sözleşmesi (karar kesinleşinceye kadar) askıya alınır." hükmü bulunmaktadır. Davacıya ait eczanede yapılan incelemede; dava dışı Hatice Ermiş için Denizli Devlet Hastanesi'nden eczane çalışanı tarafından 18/09/2001 tarih 10562 sayılı Sağlık Kurulu raporunun çıkartıldığı ve bu raporu istinaden 26/09/2001 tarihinde 11 nolu sağlık ocağından 11650 protokol numarasının düzenlendiği, sigortalının oğlu olan İhsan Ermiş'in 01/10/2002 tarihinde kurum müfettişlerine verdiği ifadede reçeteye atılmış olan imzanın ailesinden birine ait olmadığını beyan ettiği, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan tahkikat neticesinde davacı aleyhine düzenlenen iddianame ile Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/171 Esas numaralı dosyası ile yargılama başlatıldığı, yapılan sözleşme gereği kamu davası açılan eczanenin sözleşmesinin dava sonuna kadar askıya alınacağı şeklinde düzenlendiği, eczane mesul müdürünün mahkumiyetine karar verilmesi halinde eczane sözleşmesinin feshedileceği anlaşılmıştır.

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/171 Esas 2012/276 Karar sayılı dosyasının incelendiğinde; aralarında davacı ...'nın bulunduğu bir kısım sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24/12/2014 tarih 2014/6595 Esas 2014/22346 Karar sayılı kararı ile verilen kararın bozulmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonucu Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/64 Esas 2015/262 Karar sayılı kararı ile bir kısım sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, yine verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10/10/2018 tarih 2018/4070 Esas 2018/7829 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği görülmüştür.

Bununla birlikte mahkemece söz konusu ceza davasının bekletici mesele yapıldığı, yapılan yargılama neticesinde ise davacı hakkındaki kamu davasının zaman aşımı nedeniyle düşmesi yönündeki kararın 10/10/2018 tarihi itibariyle kesinleştiği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen sözleşme hükmüne göre ceza yargılaması neticesinde davacının mahkumiyetine karar verilmemiş olması karşısında sözleşmenin askıya alınması işlemi kendiliğinden kalkmakla dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın kabulü cihetine gidilmesi isabetli görülmediğinden, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9006, Karar No: 2018/2089, Tarih: 19.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9006 E.  ,  2018/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ...(KAPATILAN) .... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ...(Kapatılan) .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2013/...-2016/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, davalı yazarın ....01.2003 tarihinde "Ney Metodu" isimli eserin kullanma ruhsatını müvekkiline devrettiğini, Kitabevi Yayınevinden de aynı adla ve benzer içerikte eserini yeniden yayınladığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan haklarının ihlal edildiğini, yayınevinin kitap satış fiyatı hariç brüt %... telif ücreti ödediğini, müvekkilinin kendisine ciro edilen çeki yazara verdiğini, yazarın çeki keşide gününde ödenmemesi üzerine icraya koyduğunu ve telif ücretinin icra dosyasına ödendiğini, müvekkilinin ödediği telif ücretinin, yazarın 2011 yılında yeni yayınevinden aldığı telif ücreti ve bu yayınevinin şimdiye kadarki kârının müvekkilinin zararını oluşturduğunu, yazarın http://neyzenahmetkaya.com adlı web sitesinde müvekkili ve diğer yayınevinde satışa sunulan kitaplarının bulunduğunu ileri sürerek, dava konusu eserin mali hak sahibinin müvekkili olduğunun tespitini, yayının durdurulmasını ve toplanmasını, tecavüzün ref'ini, ....000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, davacının dayandığı sözleşmesinin 12.04.2004 tarihli ihtarla haklı nedenle ve tek taraflı olarak feshedildiğini, müvekkilinin öğrencilerine önerebileceği bir metod kitabının piyasada olmaması sebebiyle yeniden bir ney metodu kitabı yazarak eksikliği giderdiğini, yeni kitabın yayını neticesinde müvekkilinin ücretsiz olarak aldığı kopyalar dışında herhangi bir gelir elde etmediğini, davacı/karşı davalının ....000 adet kitap bandrolü aldığını, davalıya ödendiği iddia edilen 5.000,00 TL'nin sözleşme gereği ödenmesi gereken telif ücretini dahi karşılamadığını, sözleşmenin feshine rağmen hak sahibiymişcesine bandrollü veya bandrolsüz olarak eserin yayın ve dağıtımına devam ettiği anlaşılan davacı-karşı davalının yasa gereği müvekkiline rayiç sözleşme bedelinin üç katını ödemekle yükümlü olduğunu, müvekkilinin manevi haklarını da ihlal ettiğini ileri sürerek, asıl davanın reddini, rayiç bedelinin üç katı tutarında ....000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.