muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3771, Karar No: 2014/9631, Tarih: 18.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3771 E.  ,  2014/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK'nın 62, 52, 51. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24/02/2009 yerine 14/03/2009 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yıldırım Belediyesi İmar İşleri Müdürlüğü'nce düzenlenen 20/09/2006 tarihli yapı tatil zaptında, resmi parselli yerde mevcut eski camiye ilave olarak gasilhane, wc, depo, şadırvan, ve imam evi yapıldığının belirtildiği, sözü edilen yapı tatil zaptına dayanılarak sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açıldığı, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/865 Esas, 2007/797 Karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama sonucu 26/07/2007 tarihli karar ile, eski camide gasilhane, tuvalet, şadırvan ve imam evi yapma eylemleri nedeniyle sanığın mahkumiyetine hükmedildiği,

... uzmanlarınca yerinde yapılan incelemede, yukarıda sözü edilen 20/09/2006 tarihli yapı tatil zaptı ile belirlenen müdahaleler dışında, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/06/1995 tarih ve 4406 sayılı kararı ile, tescilli camiye eklenen kısma geçişin sağlanması için birinci katın kuzeyindeki orijinal duvarın kaldırıldığı, zemin katta, caminin batısına eklenen kısma geçişi sağlayan bir kapı açıldığı ve minarenin yeniden yapıldığı belirlenerek ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, yürütülen soruşturma neticesinde, Değirmenlikızık Camii Koruma Derneği başkanı olarak görev yapan sanık hakkında, 07/12/2009 tarihli iddianame ile inceleme konusu davanın açıldığı,

Her ne kadar dosya içerisinde, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/865 Esas, 2007/797 Karar sayılı dosyasına ait iddianame mevcut değil ise de, anılan dosyanın konusunu oluşturan eylemlerin açıklandığı yapı tatil tutanağı ile yine hangi eylemler nedeniyle imar kirliliğine neden olmak suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin anlatıldığı gerekçeli kararın dosyada bulunduğu anlaşılmakla, her iki davanın konusunu farklı eylemlerin oluşturduğu hususunda tereddüt bulunmadığından, tebliğnamede bu yönde bozma öneren düşünceye ve

Dosya kapsamında mevcut inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, yeniden yapıldığı belirlenen cami minaresinin aslına uygun haline getirildiği belirtildiği halde, kurul uzmanlarınca düzenlenen raporda yer alıp, yargılama konusu edilen diğer müdahalelerin eski haline getirilip getirilmediğine yönelik herhangi bir tespit bulunmadığı, bununla birlikte, suça konu tescilli caminin tescile esas fotoğrafları incelendiğinde, sanık tarafından gerçekleştirilen müdahaleler sonrasında büyük değişikliğe uğradığının açıkça görüldüğü, bilirkişi raporuna göre, kültür varlığının içinde ve dışında, varlığın orjinal yapısını kaybetmesine neden olacak çok sayıda esaslı müdahale gerçekleştirildiği, bu bakımdan, kültür varlığının zarara uğrayıp uğramadığının ayrıca tespitine gerek bulunmadığı ve dosya kapsamının, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesi uygulanarak hüküm tesis edilmesine yeterli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan aksi yöndeki bozma görüşüne,

Mahkemece, “sanığın kişiliği, suçun işleniş şekli, sanığın kastının oluşumu ve yoğunluğu, sanığın yapmış olduğu izinsiz inşaat faaliyetinin niteliği ve binaya verdiği zararın boyutu” dikkate alınarak adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluştuğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine, 10 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ikinci paragrafındaki “10 ay” ibaresinin “1 yıl 8 ay” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19947, Karar No: 2013/1213, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19947 E.  ,  2013/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, T.... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan .... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ....hakkındaki davanın husumetten reddine, ....aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan .... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; imar uygulaması sonucu 12.08.2008 tarihinde tapuya tescil edilen 50189 ada 4 parsel sayılı taşınmazın altlığını oluşturan 120, 121 ve 144 parseller ile ilgili olarak, davalılardan ..... tarafından....enerji nakil hattı güzergahına isabet etmesi nedeniyle 1990 yılında kamulaştırma kararı alınarak işlemlerin tamamlandığı, ancak davacının başka yerde bulunan kadastral 114 parsel sayılı taşınmazdaki hissesinin 2008 yılında tapuya tescili sağlanan imar uygulaması sonucu 50189 ada 4 parsele şuyulandırıldığı, davacının hissesinin geldisi olan kadastral 114 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak da 1973 yılında mülga ....tarafından .... enerji nakil hattının yapımı nedeniyle kamulaştırma kararı alındığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Hükme esas alınan fen bilirkişisi İbrahim İnan tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda, dava konusu taşınmazın, kaç m2’lik kısmının enerji nakil hattı izdüşümünde kaldığı, taşınmazdan hangi enerji nakil hattı ya da hatlarının geçtiği, taşınmazdan geçen enerji nakil hatlarının mülga .... tarafından 1973 yılında kamulaştırması yapılan ... enerji nakil hattı mı, yoksa, ....arafından inşa olunan ....enerji nakil hattı mı olduğu, hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde ve açıkça belirlenmemiştir.

.../...

-2-

Bu durumda, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ya da hatlarının fiili alanı, taşınmazdan geçiş güzergahı ve hangi enerji nakil hatları olduğu açıkça belirlenip, davacının hissesinin geldisi olan kadastral 114 parsel sayılı taşınmaz ve bu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı ile dava konusu 50189 ada 4 parsel ve üzerinden geçen enerji nakil hatları aynı kroki üzerinde gösterilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2- Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları, açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, yasal gerekçelere dayanmayan taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiği ve imar planında park olarak ayrıldığından bahsedilerek, tüm mülkiyet bedelinin belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor uyarınca tazminata hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan .... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/12792, Karar No: 2011/16221, Tarih: 01.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12792 E.  ,  2011/16221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2009 gün ve 2008/15 - 2009/40 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.03.2009 gün ve 2008/15 - 2009/40 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30, 31 ve 32. sınıflarda 13.05.1988 tarihinden itibaren tescilli "DEĞİRMEN Unlu Gıda Maddeleri T.M.+şekil", 40, 42. sınıflarda 25.08.1999 tarihinden itibaren tescilli "DEĞİRMEN+şekil" ve 29, 30, 43. sınıflarda 21.05.2002 tarihinden itibaren tescilli "BEYAZDEĞİRMEN+şekil" ibareli tanınmış markaları ile iltibas oluşturan davalı şirketin 30. sınıfta tescil ettirmek istediği 05.05.2005 tarihli "DEĞİRMENCİOĞLU+Şekil" ibareli marka tescil başvurusuna yapmış olduğu itirazın en son Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca ret edildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkiline ait başvuru konusu işaret ile davacı markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markalarının tanınmış olmadığı, davacı markaları ile davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, davalı başvurusunda yer alıp da davacı markaları kapsamında olmayan “tapyoka, sago, mayalar, kabartma tozları, vanilyalar, ekmeğin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler, tuz” emtiaları bakımından benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı TPE'nün 2007-M-6109 sayılı kararının “tapyoka, sago, mayalar, kabartma tozları, vanilyalar, ekmeğin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler, tuz” emtiaları hariç olmak üzere iptaline, davalı şirket markasının “tapyoka, sago, mayalar, kabartma tozları, vanilyalar, ekmeğin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler, tuz” emtiaları hariç olmak üzere hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.05.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 38,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16998, Karar No: 2015/2688, Tarih: 27.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16998 E.  ,  2015/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2010/237-2014/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı .... adına 43. sınıfta tescili 2006/66675 sayılı "...." markasını müvekkilinin marka lisans sözleşmesiyle Antalya içinde kullanma hakkını aldığını, davalının köfte-piyaz satışı alanında faaliyet gösterdiği işletmesinin adını "...." olarak kullandığını, davalının markaya tecavüzü nedeniyle gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine, davalının müvekkilinin markasına tecavüz oluşturacak şekilde kullanımıyla ilgili müvekilince delil tespiti yapıtırıldığını ileri sürerek, markaya tecavüzün durdurulmasına, giderilmesine, 20.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının "..." ibaresini küçük punto ile yazıp "...." ibaresini büyük puntolarla vurgulamak suretiyle "...." ismi ile faaliyette bulunmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüzün önlenmesine, 8.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davalı tarafça işbu davanın açılmasından önceki bir tarih olan 06.02.2010 tarihli başvuru sonucunda "...." ibaresi marka olarak tescil edilmesi nedeniyle anılan ifade 556 sayılı KHK'nın 40. maddesi uyarınca başvuru tarihinden itibaren davalı yararına marka koruması sağlamakta ise de, davalının anılan markada yer alan ".... ibaresini davacının lisans sahibi olduğu "...." asıl unsurlu markadan önce oluşturup kullandığının kanıtlanamaması nedeniyle aleyhine gerçekleştirilen 31.12.2009 tarihli ihtarname ve 05.02.2010 tarihli delil tespiti itibariyle kullanımının davacının marka hakkına tecavüz oluşturmasına ve söz konusu kullanımın niteliği itibariyle maddi tazminat talep hakkını doğurmuş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9277, Karar No: 2012/14710, Tarih: 12.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9277 E.  ,  2012/14710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.06.2008 tarihli keşif tutanağının ilk sayfasındaki imza eksikliğinin mahallinde giderilebileceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ...'nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin anlaşıldığı, sanığın kiraladığı ve tadilatını yapacağı binada yapılan çalışmaların verilen izin dışına taşdığına dair tesbitin dosya içinde yer almadığı, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun suç duyurusu yazısında, sanığa yönelik bir iddianın yer almadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ile ...'in beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar tarafından ihaleyle yapımı üstlenilen ve 3. Derece arkeolojik sit alanı içinde kalan ve aynı zamanda tescilli olan cami avlusundaki tuvalet ile abdest alma yerleri inşaatı sırasında, onaylı projenin dışına çıkıldığının bilirkişi raporu ile saptanmasına ve eylemlerinin 2863 sayılı Kanuna aykırılık oluşturduğunun tesbitine, ayrıca yerel mahkemenin hükmüne dayanak teşkil eden 01.07.2008 tarihli bilirkişi kararında "tuvalete bitiştirilmiş durumdaki şadırvanın kanun kapsamında onaylı projeden farklı izinsiz bir uygulama" olduğu tesbitine rağmen atılı suçun oluşmadığı gerekçesine dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9840, Karar No: 2014/9654, Tarih: 18.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9840 E.  ,  2014/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü yönetimindeki otomobille meskun mahalde, dört caddenin kesiştiği ve caddelerin kavşak başında yaya geçitlerinin bulunduğu ışıklı dönel kavşağa geldiğinde, kendisine yeşil ışık yanarken dönel kavşakta sola döndüğü sırada, yaya geçidini kullanmayarak, karşıdaki mağazanın önünden yola giren ve sanığın geldiği yöne geçmek isteyen ölene kavşak ortalarında ve yaya geçidinin dışında çarpması şeklinde meydana gelen olayda; ölenin sol tibia plato kırığı ve sol omuzda humerus başı kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, akabinde 01.12.2008 tarihinde evinde vefat ettiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre, 11.11.2008 tarihli kaza ile 01.12.2008 tarihli ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu, ancak; sanığın yeşil ışıkta kavşağa giriş yapmış olması, ölenin karşıya geçişi sırasında yakın mesafede bulunan yaya geçidini kullanmaması ve çarpma sonucu sanığın aracında hasar meydana gelmediği ve olay yerinde fren izinin bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kusuru bulunmadığı nedeniyle atılı suçtan beraatine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğuna, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10870, Karar No: 2013/2185, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10870 E.  ,  2013/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi, Seki Beldesi, 327 ada 2 parsel sayılı 4036,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, çekişmeli taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde, Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Seki Beldesi, 327 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın 27.12.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 3343,13 m² yüzölçümündeki bölümünün taşlık ve kayalık vasfıyla Hazine adına, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 693,07 m² yüzölçümündeki bölümünün ise, beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhi ile birlikte tesbit gibi tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 10.09.1947 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 20.09.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

1) Davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleştiğine ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın eylemli biçimde orman olmadığı da saptandığına göre, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Bu nedenlerle, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;