muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/148, Karar No: 2009/232, Tarih: 03.06.2009

3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda (5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce) kadastro çalışma alanı sınırında orman bulunduğu takdirde durum çalışmaya başlamadan 2 ay önce Orman Genel Müdürlüğüne bildirilir ve Orman Genel Müdürlüğünce orman sınırları belirlenerek harita ve tutanakları ile birlikte kadastro ekiplerine teslim edilir. Kadastro ekiplerince bu harita ve tutanaklar esas alınarak ölçü ve harita işlemleri tamamlanır. 2 ay içinde orman kadastro ekipleri orman sınırını belirlemezse arazi kadastro ekipleri bu sınırlandırmayı yapar, böylece orman kadastro işlemleri ikmal edilmiş sayılır. Orman kadastrosu ister orman kadastro ekiplerince ister arazi kadastro ekiplerince yapılsın düzenlenen askı cetvelleri ile pafta örnekleri 30 gün süre ile arazi kadastro ekiplerince ilan edilir. Bu uygulama ilk defa orman kadastrosu yapılan yerler için geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi daha önce yapılıp kesinleşen bir orman kadastro çalışması varsa, kesinleşen sınırlara aynen uyularak 3402 Sayılı Yasanın 22/5. maddesi uyarınca kesinleşen orman kadastrosunun tapu kütüğüne aynen aktarılması ile yetinilir. Yani 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi gereğince kurulan komisyonlara 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulama görevi verilmemiştir.

Yukarda açıklanan olgular ve dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B'ye itiraz niteliğindedir. 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesine göre davaya bakma görevi İdare Mahkemelerinin değil genel mahkemelerindir.

0 halde; mahkemece yapılacak iş: 3402 Sayılı Yasanın 25 ila 30. maddelerine göre yargılamaya devamla Çevre ve Orman Bakanlığı ile tespit tutanaklarında yazılı hak sahipleri davaya dahil edilip husumet yaygınlaştırıldıktan sonra davanın esası hakkında karar vermekten ibarettir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,

Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Ozel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 3/6/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13348, Karar No: 2016/7764, Tarih: 09.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13348 E.  ,  2016/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararına göre infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B-1)Müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

a-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle ceza tayin olunurken sanığın sosyal ve şahsi durumu ile suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından takdiren alt sınırdan temel ceza belirlendiği halde, aynı gerekçelerle hırsızlık suçunda temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle çelişkili şekilde karar verilmesi;

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Katılan ...'ya karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Katılan ...'ya karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

a-Olay günü saat 18.10 sıralarında polis merkezine gelen ihbar üzerine harekete geçen polis ekipleri sanığın mavi renkli bisikletini müşteki ...'nin evinin önünde gördüğü, sanığı da evinin bahçesinden kaçarken yakaladıkları, aynı sabah 11 sıralarında etrafı çevrili olmayan inşaat halindeki binasına elektrik bağlanması nedeniyle arta kalan branjman kablololarını inşaatın önündeki açık alana bırakan Katılan ...'ya ait bu kabloların çalındığı, katılanın güvenlik kamerası görüntülerini izlediğinde bisikletli bir şahsın kabloları aldığını gördüğü ve aynı gün yine bisikletli bir şahsın hırsızlık suçundan yakalandığını duyunca da karakola giderek bu görüntülere ait cd'yi teslim ettiği, cd izleme tutanağına göre siyah bisikletli siyah giyimli bir kişinin bisikletle inşaat önünden geçtiği sonrasında suça konu kabloları aldığı ancak uzak çekim olması nedeniyle yüzü belirgin olmadığı ve eşgal tespitinin yapılamadığı, sanığın aşamalardaki savunmasında olay günü ... isimli kişinin yanında sabah 09.00-17.00 arasında hurda deposunda çalıştığını, bunu depo sahibinin annesi olan ve o gün depoda bulunan ...'ün de gördüğünü, kendi bisikletinin mavi renkli olduğunu söyleyerek suçlamayı inkar ettiği, tanık ...'in savunmayı doğruladığı, sanığın ele geçen bisikletinin mavi renkli, görüntülerde kabloları çalan kişinin kullandığı bisikletin ise siyah renkli olduğu anlaşılmakla; sanığın uzaktan ve yakından teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek dosya kapsamında yer alan güvenlik kamera görüntüleri ve bu görüntülerden temin edilecek fotoğraflar arasında gerekli karşılaştırma yapılarak görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı yönünde kriminal laboratuvardan ekspertiz raporu alınması ve kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Kabule göre de ;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14171, Karar No: 2015/1167, Tarih: 03.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14171 E.  ,  2015/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2013/148-2013/876 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında mülkiyeti dava dışı bir derneğe ait olan büfenin işletme hakkının devredilmesi konusunda işyeri devir protokolü imzalandığını, protokole göre davalılardan ...’nın satıcı, diğer davalı ...’nın müşterek ve müteselsil kefil, davacının de alıcı olarak göründüğünü, müvekkilinin devir bedelini ödemesine rağmen davalıların edimlerini yerine getirmediğini, protokol uyarınca dava konusu büfenin işletme ruhsatı ve maliye kaydının davalı ... üzerinde kalacağını, işletme hakkının ise müvekkilinde olacağını, davalı ...’nın müvekkilinden habersiz maliyeye terk bildiriminde bulunması nedeniyle büfenin işletme ruhsatının belediye tarafından iptal edildiğini, büfenin maliki olan dernek yetkililerince büfenin devrine rıza gösterilmemesi üzerine müvekkilinin büfeyi kapatmak zorunda kaldığını, taraflar arasındaki protokolün 2. maddesinde “Devir alanın ödediği devir bedeli, kira sözleşmesinin yenilenmemesi sebebiyle sona erdiğinin kesinleşmesinden itibaren 1 hafta içinde iade edilir” denildiğini, bu hükmün davalıların haksızlığını ortaya koyduğunu, müvekkilinin devir bedeli miktarınca alacağının tahsili için başlattığı takibe davalıların kötü niyetli olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, devir bedelinin müvekkiline ödenmediğini, davacının protokol düzenlendiği dönemde bedeli diğer davalı ...ya ödediğini, ... aldığı parayı müvekkile ödemediği için yerine senet verdiğini ancak bu senet de vadesinde ödenmediği için ... hakkında takip başlatıldığını, dava konusu büfenin tüm işlerini ...’nın yaptığını, müvekkilinin sadece ruhsat sahibi olarak ücret karşılığı ... adına işlettiğini, protokolü de ruhsat sahibi olduğu için imzaladığını, ... Belediyesi tarafından devre izin verilmediğini, devrin gerçekleşmemesi üzerine davacı ile müvekkilinin ...’dan defalarca yapılan ödemenin iadesini talep ettiklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların davalı ...'nın kiracı olduğu ve mülkiyeti dava dışı bir derneğe ait olan büfenin devri konusunda sözleşme yaptıkları, kiracının büfeyi başkasına devir hakkının bulunmadığı, kiracı ...'nın maliyeye terk bildiriminde bulunması nedeniyle büfenin işletme ruhsatının belediyece iptal edildiği, dava konusu devir bedelinin davalı ...'ya veya ...'ya ödendiğinin ispatlanamadığı, buna ilişkin sözleşmenin geçerli olmadığı, bu nedenle cezai şartın da geçersiz olduğu, alacağın miktarı itibariyle senet ile ispatlandığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyeti dava dışı bir derneğe ait olup davalı ...’nın kiracısı olduğu büfenin, işletme hakkının davacıya devrine dair düzenlenen protokol uyarınca ödendiği iddia olunan bedelin sözleşmenin konusu olan büfenin davalılardan kaynaklanan nedenlerle kapatılmak zorunda kalınması nedeniyle tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, kiracı konumunda olan davalı ...’nın büfeyi başkasına devir hakkı bulunmadığı, bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olmadığı belirtilmiş ise de davalı ...’nın dava dışı dernek ile yaptığı sözleşmede getirilen alt devir yasağı taraflar arasındaki sözleşmeyi geçersiz kılmayacağı gibi, taraflarca da sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürülmemiştir.

Davalı ... vekili, devir bedelinin müvekkiline ödenmeyip davacının protokol düzenlendiği dönemde bedeli protokolde kefil olarak imzası bulunan diğer davalı ...’ya ödendiğini, ...’nın da aldığı parayı müvekkiline ödemeyip yerine senet verdiğini, ancak bu senet de vadesinde ödenmediği için ... hakkında takip başlatıldığını, söz konusu büfenin de aslında ... adına müvekkili tarafından işletildiğini savunduğuna ve protokolde de devir bedeli kararlaştırılıp, protokol uyarınca söz konusu büfenin davacıya teslimi sağlanıp davacı tarafça işletilmeye başladıktan sonra, davalıların kusuru ile kapatılmak zorunda kaldığı iddia olunduğuna göre, mahkemece somut uyuşmazlığın bu hususlar nazara alınarak çözümlenmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6097, Karar No: 2013/4635, Tarih: 07.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6097 E.  ,  2013/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 5. (İstanbul Anadolu 29.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçu niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 5. (İstanbul Anadolu 29.) Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2012 gün ve 2012/368 E, 2012/100 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2424, Karar No: 2020/9458, Tarih: 28.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/2424 E.  ,  2020/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 23.....2005-27.02.2014 tarihleri arasında davalı işverenlik nezdinde son olarak bölge satış sorumlusu olarak çalıştığını, şirketin ilk olarak ... Market iken 31.10.2013 tarihinde davalı işverenlikçe devralındığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ücreti alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili işyerinde mağaza şefi, bölge satış şefi ve bayi temsilcisi gibi farklı görevlerde çalıştığını, davacının imzaladığı ibraname ile fazla mesai alacağı olmadığını kabul ederek müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının çalıştığı pozisyonların üst ... yetkili konumunda pozisyonlar olduğunu ve mesai saatlerini kendisinin düzenlediğini, talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine karar, Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile ... çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye ... edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı ... Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; her ay satışa bağlı prim alan davacının fazla mesai ücretinin sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekirken, aldığı toplam prim tutarının hesaplanan fazla mesai ücretinden düşülmesi suretiyle yapılan hesaplamaya itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Bozma sonrası yeniden kurulacak hükümde, ilk karar sadece davalı tarafından temyiz edildiğinden, fazla mesai ücreti miktarı bakımından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözden kaçırılmamalıdır

3-Hükümde ıslahla artırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedildiği halde, ıslah tarihinin hüküm fıkrasında ve karar başlığında belirtilmemesinin, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi isabetsizdir.

4-Hüküm fıkrasında net tutara hükmedilmesine rağmen, gerekçede brüt tutardan bahsedilmeside çelişki olup ayrı bir bozma sebebidir.”gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan davada, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi ve takdiri indirim tutarı hariç davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalının yaptığı yargılama giderlerine hüküm fıkrasında yer verilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; belirtilen yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, fazla mesai ücretine ilişkin 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“1-Bilirkişi raporuna göre belirlenen net 10.332,16 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak Borçlar Kanunun 43 ve 44 maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ İLE, net 7.232,51 TL'nin 100 TL'sinin dava tarihi olan 16.04.2014 tarihinden itibaren, bakiye miktarın talep artırım tarihi olan 12.....2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,” bendinin yazılmasına

Hüküm fıkrasına ‘7’ numaralı bent eklenerek;

Hüküm fıkrasına ‘7’ numaralı bent eklenerek;

“7-Davalı tarafından sarf edilen 108,00 TL yargılama giderinden davanın kabul ve red oranına göre tespit edilen 38.88 TL’nin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,” bendinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9338, Karar No: 2024/1575, Tarih: 07.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9338 E.  ,  2024/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1305 E., 2023/1146 K.

DAVA TARİHİ :18.05.2018

KARAR : Bozma uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına,kadın yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata, konutun kadına tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince kadının davasının reddine, davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına kadın yararına 7 ay boyunca avukatlık stajı bitene kadar yemek ve yol için 01.12.2018 tarihine kadar aylık 1.400,00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince kadının davasının reddine, davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına kadın yararına 7 ay boyunca avukatlık stajı bitene kadar yemek ve yol için 01.12.2018 tarihine kadar aylık 1.400,00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin öfke kontrolü yaşadığı zaman zaman ani iniş çıkışlarla psikolojik şiddet uyguladığı, babası üzerinden de evin harcamalarını denetlediği ve bu minvalde fazla harcamalar olduğu yönündeki ihsaslar ile de psikolojik şiddet uygulandığı; kadının ise alkol sorunu yaşadığı, zaman zaman bu konuda problemler nedeniyle sızdığı, zor durumda kaldığı, kucakta evine taşınıldığı, bu problemi nedeniyle psikolojik şiddeti ile rahatsız ettiği, erkeğin iş hayatının bu nedenle olumsuz olarak etkilendiği, performans düşüklüğüne yol açtığı, tarafların uygunsuz görüntülerinin kadın tarafından yayıldığı konusunda da deliller bulunduğu, kadının mesleğini İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak icra ettiği bu nedenle yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı, belirlenen ve gerçekleşen kusurlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.500,00,00 TL tedbir nafakasına, tarafların tazminat talepleri ile kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç