muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1924, Karar No: 2023/2478, Tarih: 02.05.2023

satarak eline geçen parayı çalınması korkusuyla saat itibariyle açık olan tek banka ... Katılım Bankası olduğundan bu bankaya yatırdığını, 15.08.2014 tarihinde Aydın ilinde daire satın alması ile bu parayı çektiğini beyan ettiği, bu hususlara ilişkin resmi senetleri, müteahhit İ. S. tarafından 08.08.2014 tarihinde kesilen 145.000,00 TL bedelli tediye makbuzunu mahkememize sunduğu, sanığın ... Katılım Bankası A.Ş.'de 06.08.2014 tarihinde gerçekleştirdiği işlem saatinin 18:11 olduğu ve sunduğu belgelerin savunmasını doğrular nitelikte, makul, tutarlı ve inandırıcı olduğu değerlendirilmekle tüm bu açıklamalar bağlamında sanığın yukarıda anlatılan eyleminin örgüt lideri tarafından verilen talimat neticesinde gerçekleştirildiğinin ve eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun yasal unsurlarını bünyesinde taşıdığının somut, inandırıcı deliller ile sübuta erdirilemediği, evrensel hukuk kuralı olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediğine yönünde mahkemede her türlü şüpheden uzak, hukuki, vicdani kanaatin oluşmadığı, bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın savunmalarına itibar edilmekle ... Katılım Bankasında gerçekleştirdiği hesap hareketleri aleyhine delil olarak değerlendirilmemiştir.

... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmekte olan 2017/68532 sayılı "emniyet mahrem yapılanması" soruşturması kapsamında ele geçirilen ... SD kart içerisinde bulunan verilerin incelenerek rapor haline getirilmesi neticesinde düzenlenen veri inceleme raporunda Emniyet Genel Müdürlüğü personelinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeleri tarafından fişlendiğinin belirtildiği, sanığın elde edilen verilerde sorgulanması neticesinde rütbesinin polis memuru, ünvanının LİSE (memur), tayin büyük bölgesinin..., tayin küçük bölgesinin Aydın, derecesinin ... olarak belirtildiği, güncel listede 2015 Mart alanının SCC olarak kodlandığı, ... kodunun FETÖ içerisinde olup, örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan kişileri, SCC kodunun ise 17-25 Aralık sürecinden etkilenmiş olan FETÖ mensuplarından tekrar kazanılmaya 3 üncü derecede yakın kişileri ifade ettiği anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmışsa da; sanığın örgütle iltisaklı kurumlarda SGK kaydının bulunmadığı, sosyal medya hesabı üzerinden örgüt lehine herhangi bir paylaşımının bulunmadığı, örgütle iltisaklı dernek veya sendika kaydının bulunmadığı, bylock isimli gizli haberleşme programını kullanmadığının tespit edildiği, sanığın ... Katılım Bankasında gerçekleştirdiği hesap hareketleri yukarıda izah edilen gerekçelerle mahkemece sanık aleyhine delil olarak itibar edilmediğinden silahlı terör örgütüne üye olma veya bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun oluşması için yeterli nitelikte olmadığı, tanıkların sanığın örgüt tarafından organize edilen dini sohbet toplantılarına katıldığını beyan ettiği, sanığın da hazırlık aşamasında ve mahkememizce alınan savunmalarında 2008 yılında... iline atandığını, Manisa'da polis memuru olarak görev yapmaktayken sohbet grubuna dahil olduğunu, bu grupta örgüt lideri Fetullah Gülen'in kitaplarından sohbetler yapıldığını, her ayın 15'inden sonra kendisinin de belirli miktarda yurt dışındaki okullara gönderilmek üzere bağışta bulunduğunu, 2013 yılında yaşanan olaylardan sonra cemaatten soğumaya başladığını ve sonrasında içlerinden ayrıldığını, 2013 yılının ortalarına kadar bu faaliyetlerine devam ettiği, Aydın iline 2014 yılında tayininin çıkması ile örgütle herhangi bir bağlantısının kalmadığını beyan ettiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmekte olan 2017/68532 sayılı "emniyet mahrem yapılanması" soruşturması kapsamında ele geçirilen ... SD kart içerisinde bulunan verilerin incelenerek rapor haline getirilmesi neticesinde düzenlenen veri

inceleme raporunda sanığın SCC olarak kodlandığı, SCC kodunun 17-25 Aralık sürecinden etkilenmiş olan FETÖ mensuplarından tekrar kazanılmaya üçüncü derece yakın kişileri ifade ettiği, tanık beyanlarının ve bu verilerin sanığın savunmalarını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmakla sanığın örgütün gerçek yüzünün ortaya çıkıp kamuoyunca da bilinmesiyle örgütle bağlantısını kopardığına dair savunmalarının aksini kanıtlar nitelikte mahkumiyetini gerektirir, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın üzerine atılı 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/1 maddesinin atfıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2 maddesinde yazılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmamakla 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin, takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin, takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2018/865 Esas, 2019/1447 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2018/10, Karar No: 2019/2501, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/10 E.  ,  2019/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2863, Karar No: 2007/12706, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/2863 E.  ,  2007/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü aralarındaki tesbit davası hakkında Eskişehir İş Mahkemesinden verilen 13.12.2006 günlü ve 646/1082 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Eşkişehir Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34474, Karar No: 2018/15585, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34474 E.  ,  2018/15585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait ilköğretim okulunda sınıf öğretmeni olarak çalıştığını, müvekkilinin alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, öğretime hazırlık tazminatı, ödenmeyen ek ders ücretleri, hazırlık planlama ücreti ve bir kısım diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fiilen girdiği ek derslere ilişkin ücretin yanı sıra, 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinde düzenlenen ücret ödemeleri talep edilen alacak kalemleri arasındadır.

Somut olayda; davacı, davalıya ait özel ilköğretim okulunda, 15/10/2008- 31/05/2013 tarihleri arasında, sınıf öğretmeni olarak çalışmıştır. Davacı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ile bu Kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmelikler kapsamında olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde bu mevzuat hükümlerinin nazara alınması gereklidir. 5580 sayılı Kanun’un 14. maddesinde, “Bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda, resmi öğretim kurumlarında uygulanan mevzuat hükümleri uygulanır.” şeklinde hükme yer verilmiştir. Anılan kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliklerde de, benzer hükme yer verilerek, yönetmelikte yer almayan hususlar bakımından da resmi benzeri kurumların ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

01/12/2006 tarihli ve 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanlara ilişkin değildir. Ancak, yukarıdaki paragrafta açıklanan mevzuat hükümleri uyarınca, 5580 sayılı Kanun ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliklerde hüküm bulunmayan hususlarda, resmi öğretim kurumlarında uygulanan mevzuat hükümlerinin uygulanması gereklidir. Bu halde, 5580 sayılı Kanun ve yönetmeliklerinde hüküm bulunmayan hususlar hakkında, bahsi geçen Bakanlar Kurulu kararının uygulanması gerektiği açıktır.

5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir.

5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14/03/2014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete yayımlanan, 01/03/2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.

Dava dilekçesinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun ek 32. maddesinde düzenlenen ve her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içerisinde yapılması gereken bir ödeme olan öğretim yılına hazırlık ödeneği talep edilmiştir. Bu ödeneğin, sosyal yardım mahiyetinde bir ödeme olduğu açıktır. İş sözleşmesinin sona erdiği tarih olan 30/05/2013 tarihi nazara alındığında, 657 sayılı Kanun’un ek 32. maddesinde düzenlenen öğretim yılına hazırlık ödeneğinin hüküm altına alınması yerindedir.

Ancak, Mahkemece, 2006/11350 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinde düzenlenen ödemelerin davacıya yapılması gerektiğinin kabul edilmesi hatalı olmuştur. Şöyle ki; 2006/11350 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı, 5580 sayılı Kanun ve yönetmeliklerinde hüküm bulunmayan hususlar hakkında, davacıya uygulanabilir. 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde ise, özlük haklarına ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Bakanlar Kurulu Kararı’nın 11. maddesinde, fiilen okutulan her on saat ders için bir saat daha hazırlık ve planlama görevi karşılığında ayrıca ek ders ücreti ödeneceği; 6/3. maddesinde ise öğretim yılı başında ve sonunda meslekle ilgili çalışma sürelerinde iki haftayı geçmemek üzere haftalık onbeş saat ek ders ücreti ödeneceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Belirtilen ödemeler, sosyal yardım mahiyetli ödeme olmayıp resmi okul çalışanlarının ücretinin eki niteliğinde sayılması gereken ödemelerdir. Davacının, 5580 sayılı Kanun’un 9/4. maddesi uyarınca, fiilen okuttuğunu ispatladığı her bir ek ders saati bakımından, resmi okullar için belirlenen ek ders saati ücretinden az olmamak kaydıyla ek ders ücreti ödenmesi talebinde bulunması mümkündür. Ancak, Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinin davacıya uygulanması mümkün değildir. Anılan sebeplerle, dava dilekçesinde, Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerine dayanılarak ileri sürülen taleplerin ve bu kapsamda hazırlık ve planlama ek ders ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

3-Davacının fiilen girdiği ek ders ücretinin yanı sıra 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı’nın 18. maddesinde düzenlenen 'okulda bulunma zorunluluğu'' nedeniyle ek ders ücreti talebi de sözkonusudur

Yukarıda belirtilen düzenlemeler dikkate alındığında; belirtilen ödeme, sosyal yardım mahiyetli ödeme olmayıp resmi okul çalışanlarının ücretinin eki niteliğinde sayılması gereken ödemedir. Bu nedenle davacının, 5580 sayılı Kanun’un 9/4. maddesi uyarınca, fiilen okuttuğunu ispatladığı her bir ek ders saati bakımından, resmi okullar için belirlenen ek ders saati ücretinden az olmamak kaydıyla ek ders ücreti ödenmesi talebinde bulunması mümkün ise de; Bakanlar Kurulu Kararı’nın 18. maddesinin davacıya uygulanması mümkün değildir. Bu maddenin davacıya uygulanabileceğinin kabulü ile hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

4-Davacı, öğretim yılları eğitim ve öğretimin planlama çalışma ücreti ve mazeretlilerin yerine girilen ders ve sempozyum ücreti alacaklarını da talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarından hareketle günlük ders programının bitmesinden sonra haftada iki gün günde 1.5 saat olmak üzere haftada 3 saat eğitim ve öğretimin planlanması için okulda bulunulması nedeniyle öğretim yılları eğitim ve öğretimi planlama çalışma ücreti ve belgelere göre tespit edildiğinden mazeretlilerin yerine girilen ders ve sempozyum ücreti alacağı hesaplanmış, ek ders tahakkukunun açıkça talep edilen nedenler ile yapıldığı belirtilmediği gerekçesiyle 2010 yılı Ocak ayı sonrasında imzasız ücret bordrolarında bulunan ek ders tahakkukları bu alacakların hesabında dikkate alınmamıştır.

Ek ders tahakkukunun açıkça talep edilen alacaklara ilişkin olduğunun belirtilmediği gerekçesiyle 2010 yılı Ocak ayı sonrasına ait ücret bordrolarındaki tahakkuklar dikkate alınmadan hesaplama yapılmış ise de; netice olarak talep edilen öğretim yılları eğitim ve öğretimin planlama alacakların da ek ders ücreti alacağı olduğu, bu nedenle bordrolardaki tahakkukların talep edilen bu alacaklar ile birlikte diğer ek ders ücretlerini karşılayıp karşılamadığının tespit edilmesi, bordrolar imzasız olduğundan yapılan ödemelerin hesaplamadan mahsubu ile bakiye alacak olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12848, Karar No: 2010/7989, Tarih: 06.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12848 E.  ,  2010/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2008 tarih ve 2003/518 - 2008/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili ve davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.07.2010 gününde davalılar avukatı ... gelip, davacılar avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekilleri, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilleri şirketlerce %50’şer oranda müşterek sigorta sözleşmeleri gereği sigortalanan dava dışı ... A.Ş’ne ait fabrikada, davalılarca gerçekleştirilen klima tesisatının dış ünitelerinin kaynak çalışma sırasında çıkan yangın sonucu oluşan bina, demirbaş ve emtia hasarının sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, asıl davada davacı ...Ş.tarafından şimdilik (86.250.000.000.-)TL’nın 31.12.2002 ödeme tarihinden itibaren, birleşen davada davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. tarafından (30.000.000.000.-) TL’nın 13.01.2003, (56.000.000.000.-) TL’nın 06.02.2003 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin olayda kusurlarının bulunmadığını, hasar ve faiz talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılarca gerçekleştirilen klima kaynak çalışması sırasında yangın çıktığı, bu konuda davalı kaynak işçisi ... hakkında açılan ceza davası sonucunda ...’ün kusursuz olduğuna ve beraatine karar verildiği, yangın olayında gerekli önlemleri almayan ve denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyen davalı şirket ve davacıların sigorta ettireni dava dışı ... A.Ş.’nin %50'şer oranda kusurlu bulundukları, davalı gerçek kişilere kusur izafe edilemeyeceği, talep edilebilecek toplam zarar tutarının (154.510.259.646) TL.olduğu ve davalıların kusur oranına göre zararın (77.255.129.823.-) TL’ndan sorumlu bulunduğu, davacıların da bu meblağın %50 müşterek sigorta hükümlerine göre (38.627,57) TL’nı talep edebilecekleri gerekçesiyle asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı (38.627,57) TL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline,davalılar Osman ve ... hakkındaki davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili ile davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili ile davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece karar başlığında Yapı Kredi Sigorta AŞ.’nin asıl davada davacı olmadığı halde ....’nin yanında ikinci davacı olarak belirtilmesinin mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına, yine mahkemece dava dışı sigorta ettiren ... AŞ.’nin uğradığı gerçek zararın belirlenmesinde ve bu hususta bilirkişi raporlarında yapılan hesap hatalarının giderilmesinde bir usulsüzlüğün bulunmamasına ve davacı ... şirketlerince düzenlenen müşterek sigorta poliçesinde %2 muafiyet oranının sadece deprem ve yanardağ püskürmesi rizikoları için öngörülmüş olup, yangın rizikosu için herhangi bir muafiyet oranının kararlaştırılmamış bulunmasına, ayrıca TTK'nun 3. ve 4489 sayılı Kanun ile değişik 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca tacir olan davalı aleyhine avans faizi oranında temerrüt faizine hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili ile davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak asıl ve birleşen davalar haksız fiilden kaynaklanan zararın zarar sorumlusu bulunan davalılardan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların zarardan sorumlu olup olmadıklarının ve kusur oranlarının tespiti için görüşüne başvurulan bilirkişi raporlarında, iş hukukunun ilkelerinden hareketle davalı gerçek kişilerin zarardan sorumlu bulunmadıkları sonucuna varılmıştır. Oysa somut olaydaki uyuşmazlık, işçi ile işvereni arasındaki ilişkiden kaynaklanmadığından, davanın iş hukukunun değil borçlar hukukunun ilkelerine göre çözümlenmesi gereklidir. Buna göre davalı gerçek kişiler BK’nun 41. maddesi uyarınca haksız fiilin faili, davalı şirket ise BK’nun 100. maddesi uyarınca istihdam eden sıfatıyla zarardan sorumludur. BK’nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakiminin, kusurun olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleriyle bağlı olmaması nedeniyle davalı ...’ün olayda kusurunun bulunmadığına dair Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararının da mahkemeyi bağlamayacağı tabiidir. Dolayısıyla mahkemece davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın iş hukukunun ilkelerine göre reddedilmesi doğru değildir.