muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4862, Karar No: 2016/4236, Tarih: 12.12.2016

düzenlemeye yer verildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin Kapalıya iade başlıklı 12. maddesinde “a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler, b) Firar edenler, c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar, ç) 5 inci madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler, d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar, e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler, f) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur.” şeklinde hükme yer verildiği, anılan yönetmeliğin 12. madde düzenlemesinde “yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilen hükümlüler” dışında infazın doğrudan açık ceza infaz kurumunda yapılması yönünden herhangi bir ayrım yapılmadığı, 5275 sayılı Kanun’un 14/4. maddesinde de kapalıya iade kurumunda doğrudan açık ceza infaz kurumuna gönderilen hükümlüler yönünden ayrıma gidilmediği, her ne kadar firar eden hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna ifade edileceği yönünde anılan Kanun hükmünde düzenleme öngörülmediği düşünülebilirse de firar eyleminin 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinde hücre disiplin cezasını gerektirir eylem olarak düzenlendiği, açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarına nakledilen yada doğrudan açık ceza infaz kurumlarına gönderilen hükümlü statüsünde bulunmasının kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünden farklılık arz etmeyeceği, aksi yorumun kanun koyucunun öngörmediği bir ayrımın yorum yoluyla vazedilmesi sonucunu doğuracağı, firar gibi bir eylemi gerçekleştiren hükümlünün cezasının infazının bizatihi risk içerdiği, daha sıkı infaz koşullarını haiz infaz kurumunda cezasının infaz edilmesinin infaz hukukunun amacı ve ruhuna uygun düşeceği cihetle, somut olayda açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi kararının onaylanması gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30/06/2016 gün ve

94660652-105-35-7682-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

94660652-105-35-7682-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki “ (Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir”,

Aynı kanunun 14/4 maddesindeki; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler”,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesindeki; “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar, b) Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c) Haklarında iyi hâl kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanunun 44 üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.”

Aynı Yönetmeliğin “Kapalıya iade" başlıklı 12/1. maddesindeki; (1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;

a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka bir disiplin cezası alıp disiplin cezası kesinleşenler,

ç) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olduğu, söz konusu maddelerin ödenmeyen adli cezasından çevrilmiş hapis cezasına hükümlü olan ve yasa gereği infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin kapalı kurumlarda cezasını infaz etmekte olan hükümlülerle ilgili bir düzenleme olduğu, ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olmasının kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklinde ki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığından ceza hükmü olarakta kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Dosya kapsamına göre... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2016 tarihli ve 2016/913 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin

. CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1167, Karar No: 2015/32356, Tarih: 01.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/1167 E.  ,  2015/32356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/357540

Mahkeme : İSTANBUL 12. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 04.06.2013 - 2012/158 esas ve 2013/132 karar

Suçlar : a) Suç işlemek için örgüt kurma (Sanık T.. E.. hakkında)

b) Suç işlemek için kurulan örgüte üye olma (Sanıklar Y.. G.., S.. Y.., H.. S.., S.. E.., S.. B.., H.. D.., A.. B.., S.. S.. ve T.. I.. hakkında)

c) Suç işlemek için kurulan örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma (Tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık T.. E.. hakkında "suç işlemek için örgüt kurma" ve sanıklar Y.. G.., S.. Y.., H.. S.., S.. E.., H.. D.., A.. B.., S.. S.. ve T.. I.. hakkında "suç işlemek için kurulan örgüte üye olma" suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar T.. E.., Y.. G.., H.. S.., S.. E.., H.. D.., A.. B.. ve T.. I.. hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanıklar T.. E.., S.. E.., H.. D.. ve A.. B.. müdafilerinin duruşmadaki savunmalarının reddiyle, resen de incelenen hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık S.. B.. hakkında "suç işlemek için kurulan örgüte üye olma" suçundan verilen beraat ve "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

CMK'nın 170. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen "İddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır" ve aynı Kanun'un 225. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" hükümlerine aykırı olarak, sanığın eylemlerinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.01.2008 tarih, 2007/2869 soruşturma ve 2008/96 esas sayılı iddianamesinde gösterilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında yeniden iddianame düzenletilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden resen de incelenen hükümlerin BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden resen de incelenen hükümlerin BOZULMASINA,

D) Sanıklar S.. Y.. ve S.. S.. hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:Sanıkların suç konusu uyuşturucu madde ile ilgisi olduklarına ya da diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiklerine ilişkin, içeriği tam olarak belirlenemeyen, maddi bulgularla da desteklenmeyen telefon görüşmeleri dışında, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık S.. Y.. müdafii ve sanık S.. S..'ın duruşmadaki savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, resen de incelenen hükümlerin BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanıklar S.. Y.. ve S.. S.. hakkında İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2012 tarih ve 2012/158 esas sayılı ara kararı ile verilen "yurt dışına çıkmamak" adli kontrol tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın kaldırılmasına, gereği için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazılmasına,

01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 01.10.2015 tarihinde saat: 15.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı A.. G..'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar T.. E.. ve S.. E.. müdafii Avukat S.. Ö.., sanık S.. Y.. müdafii Avukat T. Z.. Ş.., sanık H.. D.. müdafii Avukat F.. Ö..'ın yüzlerine karşı, diğer sanıklar S.. B.. ve A.. B.. müdafii Avukat A..K.. ve sanık S.. S..'ın yokluklarında 01.10.2015 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2008/8933, Karar No: 2012/6400, Tarih: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/8933 E.  ,  2012/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 6831 S.Y. 18. mad. Yol. aynı yasanın 5728.SY.94 md.(2 kez)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yakınanın elinde bulunan telefonu aldıktan sonra kaçmaya başladıkları ancak sivil giyimli polis memurları tarafından yakalandıkları sırada telefonu ellerinden attıklarının anlaşılması karşısında yağma suçlarında suça konu eşyanın alınmasıyla suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma hükümleriyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3821, Karar No: 2020/5345, Tarih: 10.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/3821 E.  ,  2020/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihinde...ilçesi...i Rehabilitasyon merkezinde öğretmen olarak görev yaptıkları, rehabilitasyon merkezinde eğitim gören öğrencilere ders vermedikleri günlere ilişkin olarak ders vermiş gibi göstererek hazineyi zarara uğrattıkları bu suretle üzerilerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların aksi sabit olmayan savunmaları, sanıkların bu savunmalarını doğrular tanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçtan cezalandırılabilmelerine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8016, Karar No: 2013/12387, Tarih: 02.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8016 E.  ,  2013/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin fide üreticisi olduğunu, davalılardan ... Ltd.Şti.'nin ... F1 isimli domates tohumunu Türkiye'ye ithal eden şirket olduğunu, diğer davalı ...'nin de satıcı firma olduğunu, müvekkilinin ... Ltd.Şti'den satın aldığı domates tohumunu fide haline getirerek, davadışı müşterisi ...'na sattığını, ancak bu şahsın ayıp iddiasıyla zarara uğradığından bahisle müvekkili aleyhine tazminat davası açtığını ve bu davada ...'nun serasındaki domates çeşidinin ... F1'den farklı genetik özellik gösterdiği belirlenerek, müvekkilinin ...'na tazminat ödemesine karar verildiğini, zararın tohum kaynaklı olmasından ötürü müvekkilinin ödediği bu bedelin tahsili için davalılar hakkında Antalya 12. İcra Müdürlüğü' nün 2010/28010 sayılı dosyasından takip yaptığını, ancak davalıların itirazları üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, davalılar aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, ayrıca husumetin sadece tohumları davacıya satan diğer davalıya yöneltilebileceğini, davacının 3.kişiye satmış olduğu fidelerin müvekkilinin ithal ettiği tohumlardan üretilip üretilmediğinin araştırılması gerektiğini, zararın müvekkilinin ithal ettiği orjinal üründen kaynaklandığının kesinlikle tespit edilemediğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, öncelikle sorumluluğun Tohumculuk Kanunu' na göre belirlenmesi gerektiğinden doğrudan takip yapılamayacağını, davacının aldığı tohumdan çok fazla satış ve üretim yaptığının ve kusurlu olduğunun sabit olduğunu, müvekkilinin tohuma müdahalesinin olmayıp, sadece orijinal kapalı ambalajında alıp, bayilere sattığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2006/511 E. sayılı dosyasında davacı şirketin 3. kişiye tazminat ödemeye mahkum edilmiş olduğu, ancak bu davaya konu ... F1 tipi tohumunun ayıplı olduğuna dair bir belirleme yapılmayıp, davacı şirketin ayıplı fide satışından sorumluluğunun tespit edilmiş olduğu, davacının davalıların kusurunu ispatlaması gerekirken ispatlayamadığı belirtilerek, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1358, Karar No: 2013/2379, Tarih: 27.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/1358 E.  ,  2013/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine ve iddianamede olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/559 E, sayılı dava dosyası ile Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/654 E, sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7886, Karar No: 2010/3922, Tarih: 05.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7886 E.  ,  2010/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 07/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, Bilecik Devlet Hastanesi sorumlu müdürü ve müdür yardımcısı olan davalıların, işe başlaması ile birlikte, işvereni olmadıkları halde hastane yöneticisi olmalarından kaynaklanan güçlerinden (nüfuzlarından) yararlanarak, diğer bazı işçilerle birlikte kendisine de psikolojik baskı ve şiddet uyguladıklarını; işine son verilmesi sürecinde basına yansıyacak biçimde ön safta yer aldıklarını, ilk maaşını aldıktan sonra sevincini arkadaşları ile birlikte davalılarla da paylaşmak istediğinde davalıların; “ilk maaşını alıyorsun dikkat et” gibi anlam veremediği sözü ile karşılaştığını, zaman içinde özellikle kılık kıyafetine, saç rengine karışılmaya başlandığını, davalıların sürekli olarak “kendine dikkat et, ipin çekilir” biçimde tehditte bulunduklarını, taktıkları “süs bebeği” adı ile çağırdıklarını, birkaç kez sinir krizi geçirip acil serviste tedavi gördüğünü, giymiş olduğu kot pantolonu ile sarı renk tişörtü değiştirtilip işyerine bu tür giysi ile gelmemesi yönünde sert biçimde uyarıldığını, “senin kıyafeti bizim kriterlerimize uygun değil” biçiminde söz söylendiğini, işe başladığı günden, işine son verildiği güne kadar “kendine dikkat, aldığın maaş son maaşın olabilir, kılık kıyafetine dikkat et, ayağını denk al, ipin çekilir” gibi sözlerle karşılaştığını, bu tür eylemler karşısında psikolojik sorunlar yaşadığını, ödenmeyen ücret alacakları konusunda işveren ve hastane yönetimi ile görüşmek istendiğinde bir sonuç alınamadığını, bu durumu yerel basına açıklamak istediğinde davalıların ağır baskı ve söylemleri ile karşılaştığını ve davacının işine son verilen 18.08.2008 gününe kadar psikolojik baskı ve şiddet ile karşılaştığını ileri sürerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.