muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3740, Karar No: 2016/4245, Tarih: 12.12.2016

Bu kapsamda, Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/79 değişik iş sayılı kararı ile içtima edilen 6 yıl 8 ay 816 gün hapis cezasına hükümlü ...'in iş bu cezasının Kula K2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz edilmekte iken hükümlünün 17/04/2014 tarihinde Salihli Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasını müteakip kalan cezasının nakil ile gittiği Foça Açık İnfaz Kurumunda infaz edilmesi esnasında 09/01/2016 tarihi itibariyle özel izinden dönmeyerek hakkında firardan işlem yapıldığının anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Kanun'un 44/3-1 maddesinde firar fiiline hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar...kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilirler. Bu karar infaz hakiminin onayına sunulur.” şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddesinde yer alan “Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden........b)firar edenlerin....... kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde hükümlünün firar eylemi nedeniyle kalan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19.04.2016 gün ve 94660652-105-35-4038-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki “ (Değişik fıkra:18.06.2014 - 6545 s.K./81.mad) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir”,

Aynı Kanunun 14/4 maddesindeki; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler”,

Aynı Kanunun 14/4 maddesindeki; “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler”,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesindeki; “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar, b) Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c) Haklarında iyi hâl kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanunun 44 üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.”

Aynı Yönetmeliğin “Kapalıya iade" başlıklı 12/1. maddesindeki; (1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;

a) Haklarında 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Firar edenler,

c) Kınamadan başka bir disiplin cezası alıp disiplin cezası kesinleşenler,

ç) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler,

d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar,

Kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur. Kurum düzeni veya kişi güvenliğinin tehlike altında olması halinde asayiş ve düzeni sağlamak için hükümlünün disiplin cezasının kesinleşmesi beklenmeden tedbiren kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine kurum yönetim kurulu tarafından karar verilebilir.

(2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık

(3) Açık kurumun bulunduğu yerde kapalı kurum bulunmaması halinde hükümlü, o il sınırları içerisindeki kapalı kuruma Bakanlıktan izin alınmadan gönderilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; gerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde gerekse Açık

Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-b maddesinde özellikle vurgulanan “İade Edilir” sözcüğünün “kapalı ceza infaz kurumundan, açık ceza infaz kurumuna ayrılanları kapsamına alan bir sözcük olarak kabulünün mümkün olduğu, söz konusu maddelerin ödenmeyen adli cezasından çevrilmiş hapis cezasına hükümlü olan ve yasa gereği infazına doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda başlayanları da kapsadığına dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin kapalı kurumlarda cezasını infaz etmekte olan hükümlülerle ilgili bir düzenleme olduğu, ceza hukukunda; sanık aleyhine kıyasın yasak olmasının kanunilik ilkesinin doğal sonucu olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinin 3. fıkrasında "Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz." şeklinde ki düzenlemenin, bir anlamda hükümlünün durumunu ağırlaştırdığı konusunda kuşku bulunmadığından ceza hükmü olarakta kabul edilebilecek olan disiplin cezaları için de geçerli olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Somut olayımızda kesinleşen ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesinden sonra doğrudan doğruya açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilebileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığından;

Dosya kapsamına göre Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/179 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7834, Karar No: 2018/1815, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7834 E.  ,  2018/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.11.2014 gün ve 2014/300-2014/327 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.03.2016 gün ve 2015/7950-2016/2423 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "... +Şekil" ibareli marka için başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca 29. sınıftaki bir kısım mallar ile 30. sınıftaki tüm mallar için davalı şirkete ait 164217 sayılı markanın ... gösterilmesiyle başvurunun reddedildiğini, tescil işlemleri devam eden mal ve hizmetler için ilanın ardından davalı şirketin itiraz ettiğini, yapılan itirazın anılan KHK'nın 8'inci maddesi uyarınca kabul edildiğini, her iki ret kararı için Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yaptıkları itirazın kabul görmediğini, davalı markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü talepli davanın derdest olup bilirkişilerin "dondurulmuş gıdalar" dışındaki mal ve hizmetler için markanın kullanılmadığını tespit ettiğini, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, dava konusu markaların aynı olmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerliklerinin de bulunmadığını, şekillerin, renk ve kelime unsurlarının ayırt ediciliği sağladığını, "... " ibaresinin tanımlayıcılığı sebebiyle zayıf bir ayırt ediciliğinin bulunduğunu, bir an için markalar benzer kabul edildiğinde dahi farklı mal ve hizmetler yönünden tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek ... ...'nın 2011-M-2019 sayılı kararının iptalini, müvekkilinin 2009/58155 sayılı marka başvurusunun devamını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... ... tarafından verilen 2011-M-2019 sayılı kararın davacının 2009/58155 sayılı marka tescil başvurusuna davalı şirket tarafından yapılan itiraz üzerine verilen ret kararına ilişkin olarak “şişe mantarı (...), palmiye yaprağı, dekor amaçlı bitkiler (kurutulmuş)” emteaları yönünden iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine, kesinleşen kısımlar yönünden (7/1-b maddesi uyarınca ret kararı yönünden açılan davaya ilişkin) ayrıca karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13251, Karar No: 2014/13118, Tarih: 08.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13251 E.  ,  2014/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın bina niteliğindeki caminin eklentisi niteliğindeki şadırvanda eylemini gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; hakkında TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın ,5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca kendi alt soyu üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddelerin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/317, Karar No: 2023/623, Tarih: 01.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/317 E.  ,  2023/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliği tarafından, yapılan ön inceleme neticesinde düzenlenen 21.02.2014 tarih ve Karar no:8 sayılı karar ile, ... Devlet Hastanesinde görevli ... memuru ... hakkında soruşturma izni verilmemesine karar verilmiş, katılan vekilinin itirazı üzerine ... Bölge İdare Mahkemesinin 15.04.2014 tarih 2014/73 Esas, 2014/92 Karar sayılı kararıyla itirazın kabulüne, ... Kaymakamlığının 21.02.2014 günlü ve 2014/8 sayılı soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararın kaldırılması ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesine karar verilmiştir.

2. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2015 tarihli ve 2015/919 iddianame nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Susurluk Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/1048 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/1048 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.11.2020 tarihli ve 2020/1666 Esas, 2020/5819 Karar sayılı kararı ile ;

"...1-06/12/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 12/12/2013 olarak yazılması,

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/1048 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.11.2020 tarihli ve 2020/1666 Esas, 2020/5819 Karar sayılı kararı ile ;

"...1-06/12/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 12/12/2013 olarak yazılması,

2-Katılanın bel ağrısı şikayetiyle ... Devlet Hastanesi acil servisine başvurduğu, yapılan muayene sonrası doktor tarafından kas gevşetici enjeksiyon önerildiği, acil serviste ... memuru olarak görev yapan sanık tarafından katılanın sol kalçasına enjeksiyon yapıldıktan sonra, katılanın ayağında uyuşma ve yürüme güçlüğü meydana geldiği olayda, ilgili hastanelerden katılana ait tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra dosya Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, sanığın eyleminin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı olup olmadığı, gerçekleşen yaralanma neticesinin yapılan işlem açısından komplikasyon olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği, meydana gelen yaralanma açısından sanığın kusurunun bulunup bulunmadığına ilişkin rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/20 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, sanık hakkında CMK'nın 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.01.2023 tarihli ve 2023/5618 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verildiğine, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.01.2023 tarihli ve 2023/5618 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verildiğine, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "... Sanık ...'ın ... Devlet Hastanesinde ... memuru olduğu katılanın 06/12/2013 tarihinde bel ağrısı şikayeti ile müracaatı üzerine gerekli kontrol sonrasında sanık tarafından enjeksiyon yapıldığı sonrasında ayağa basamama şikayeti üzerine yapılan tetkiklerinde katılanda siyatik sinir hasarının meydana geldiğinin tespit edildiği ve sanık hakkında taksirle yaralamaya neden olma suçundan dava açılmış, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 2014/2880 sayılı ve 17/12/2014 tarihli raporunda '' yapılan enjeksiyon ile siyatik sinir hasarı arasında illiyet bağı bulunduğu'' belirtilmiş ise de,... ... bu dosyada yapılan yargılamada dosyanın Adli Tıp Kurumu 7.İhtisas Kurulundan alınan 29.06.2022 tarih 2022/3962 sayılı raporda ... Devlet Hastanesi acil servisinde takip ve tedaviye katılan ilgili hekim ve ... çalışanlarının eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kuralarına uygun olduğunun bildirildiği anlaşılmakla ... devlet hastanesi acil servis bölümünde ... memuru olarak görev yapan sanık ...'ın eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu, eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının olmadığı, gerçekleşen yaralanma neticesinin yapılan işlem açısından komplikasyon olarak nitelendirilemeyeceği, meydana gelen yaralanma açısından sanığın kusurunun bulunmadığı görüldüğünden üzerine atılı suçun yasal unsurları itibari ile oluşmadığı değerlendirilmekle beraatine karar vermek gerekmiş ve hüküm kurulmuştur..." şeklindedir.

2. Sanığın alınan savunmasında, "...Ben ... Devlet Hastanesinde acil servisinde ... memuru olarak çalışmaktayım, ben müştekiyi ise tanımam, işlerimiz yoğun olduğu için günde yaklaşık 300-400 kişiye iğne yapıyoruz, bu şekilde de müştekiye de iğne yapmış olabilirim, biz bu iğneleri doktorlarımızın reçetesi üzerine bizde gelen hastalara iğneyi yapıyoruz, benim yapmış olduğum enjeksiyon sonrası müştekide herhangi bir sinir hasarı oldumu bilmiyorum, üzerime atılı suçlamayıda kabul etmiyorum, öncelikle beratimi mahkeme aksi kanatte ise hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin kabul ediyorum" şeklinde savunmasının yapmıştır.

3. Katılanın aşamalarda şikayetçi olduğu, uzlaşmayı kabul etmediği ve katılma talebinde bulunduğu görülmüştür.

4. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2014 tarihli ve 2014/2880 sayı raporunda;

3. Katılanın aşamalarda şikayetçi olduğu, uzlaşmayı kabul etmediği ve katılma talebinde bulunduğu görülmüştür.

4. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2014 tarihli ve 2014/2880 sayı raporunda;

"... 06.12.2013 tarihinde bel ağrısı şikayeti ile ... Devlet Hastanesine müracaat ettiği, yapılan muayene sonucunda tedavi verildiği, aynı tarihte intramusküler injeksiyon yapıldığı ve taburcu edildiği, 07.12.2013 tarihinde tekrar ... Devlet Hastanesine müracaat ettiği, injeksiyon sonrası ayağını basamama şikayeti geliştiği, yapılan muayenede enjeksiyon lokalizasyonunun dış üst kısma yapıldığının görüldüğü, ayak tabanında minimal düzeyde refleks olduğu,

10.12.2013 tarihinde Dünya Hastanesi'ne müracaat ettirildiği, sol bacakta uyuşma güçsüzlük, dış merkezde' bel ağrısı nedeni ile kalçada yapılan kas gevşetici iğne yapma sonucu sol bacakta uyuşma güçsüzlük hissizlik olmuş, harekette ve yürümede zorluk çekmekte olduğu, FM'de: solda düşük ayak, sol ayak dorsiflekssyon zaafı mevcut, sol aşit refleksi alınmadığı, sol ayak planter fleksiyonu kas gücü 2/5 düzeyinde sol ayak tabanında ve üstünde hipoestezi olduğu, enejeksiyon sonrası sol siyatik sinir hasarı düşünüldüğü, 07.12.2013 tarihli EMG'sinde: sol peroneal sinir amllütüdü düşük latansı uzamış ileti hızı yavaşlamış olarak alındığı, sol tibialis posterior sinir iletim normal sınırlarda elde edildiği, sol sural sinir amplütüdü düşük olarak alındığı, akut dönemde yapılan sinir iletim çalışmasında bulgular sol peroneal sinirin aksaonal harabiyetini göstermekte olduğu (enjeksiyon nöropati),

02.01.2014 tarihinde ... Hastanesine müracaat ettirildiği, sol alt ekstrem ile periferik sınır iletim ve konsatrık iğne EMG çalışması yapıldığı, sol sural ileti incelemesinde amplitüd, ileti hızı normal bulunduğu, sol peronla superfıcıal ileti elde edilemediği, sol tibial motor incelemede amplitüd düşük ileti hızı ve dıstal latans normal bulunduğu, sol peroneal motor sınır ileti elde edilemediği, konsantrik igne EMG'de M.tibialis anterior ve M.biceps femoris SH spontanda; denervasyon aktivitesi gözlendiği, istemli kası yapamadığından Müp aktivitesi gözlendiği, sonuç; bu eletrofizyolojik incelemede: sol siyatik sınırın peroneal dalının total aksonal hasarı, tıbial dalının kısmı tutulumu lehine değerlendirildiği,

17.12.2014 tarihinde şube müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; koltuk değneği kullanarak mobilize olduğu, sol cruris ve ayakta hissislik, sol alt ekstremite güçsüzlük 2/5, sol alt ekstremite atrofi görüldüğü, sol cruris çevresinin sağa göre 5 cm atrofik olduğu, yürürken sol ayak ucunun yerde süründüğü (düşük ayak ) olduğu anlaşılmakla, arızasının;

Şahsa 06.12.2013 tarihinde yapılan enjeksiyon ile siyatik sinir hasarı arasında illiyet bağı bulunduğu kanaatini bildirir rapordur." şeklindedir.

5. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.02.2015 tarihli ve 2015/290 sayı raporunda;