muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1284, Karar No: 2015/15964, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1284 E.  ,  2015/15964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/14188

Mahkemesi : Gerze Asliye (Kapatılan Gerze Sulh) Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/12/2013

Numarası : 2013/162 - 2013/211

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'na duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Müşteki H.. Ç..'ın Sinop Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı 07.02.2012 tarihli şikayet dilekçesinde, kendisinin halen İstanbul ilinde ikamet ettiğini, Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan ve kullanılmayan evlerine, 2 yıl kadar önce girildiğini ve içerisinde izinsiz kazı yapıldığını, sonradan yaptığı araştırmalarda ismi K.. S.. olan köylüsünün olay hakkında bilgisinin olduğunu öğrendiğini, K.. S.. ile yaptığı görüşmede kazıyı H.. Ç.. isimli kişinin yaptığını, H.. Ç..'a bu işte yardım eden kişilerin de Y.. S.. ve S.. B.. isimli kişiler olduğunu öğrendiğini beyan ederek olay hakkında şikayetçi olduğu, bu dilekçe üzerine Gerze Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmanın başlatıldığı, olay yeri olan .... köyündeki müşteki H.. Ç..'a ait boş evde kolluk görevlilerince yapılan incelemede, alt katta bulunan şöminenin yanında 15-20 cm derinliğinde bir kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık Y.. S.. hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık Y.. S..'ın verdiği ifadelerinde, kendisinin halen ... köyünde ikamet ettiğini, tam tarihini hatırlamadığı bir günde sanık H.. Ç..'ın yanında bir erkek ve iki bayanla geldiğini ve H.. Ç..'ın evini sorduğunu, kendisinin de gösterdiğini, bu kişilerin dedektör ile evin dışında araştırma yaptıklarını, daha sonra eve de girmek istediklerini ancak kendisinin H.. Ç..'ın izni olmadan eve giremeyeceklerini söyleyince şahısların olay yerinden gittiklerini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık H.. Ç..'ın atılı suçlamayı kabul etmediği, yine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık S.. B..'ın verdiği ifadelerinde, H.. Ç..'ın Sazak köyünde bulunan evine sanıklar Y.. S.., H.. Ç.. ve H.. Ç..'ın yanında bulunan bayanlarla gittiklerinin doğru olduğunu, sanık H.. Ç..'ın kendilerine müşteki H.. Ç..'ın babasının Almanya'da biriktirdiği altınları bu eve gömdüğünü ve bulabileceklerini söylediğini, cinci olan kadının yer göstermesi üzerine sanık H.. Ç..'ın arama dedektörü ile ev etrafını araştırdığını ancak bir şey bulamadığını, daha sonra evin camından içeriye sanık H.. Ç.. ile bu bayanın girdiğini, kendisi ile sanık Y.. S..'ın dışarıda beklediklerini ve içeriye girmediklerini, kısa süre sonra H.. Ç.. ile bayanın çıktıklarını ve içeride bir şey yok dediklerini, H.. Ç..'ın içeride kazı yapıp yapmadığını bilmediğini, ancak H.. Ç..'ın daha sonra K.. S.. isimli kişiye kendisinin sonradan eve girip kazı yaptığını söylediğini duyduğunu beyan ettiği, bu nedenle sanık Y.. S..'ın ifadesi ile kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık S.. B..'ın ifadelerinin kısmen benzerlik gösterdiği ve bu ifadelerden sanık Y.. S..'ın müşteki H.. Ç.

.. Ç.. ile bayanın çıktıklarını ve içeride bir şey yok dediklerini, H.. Ç..'ın içeride kazı yapıp yapmadığını bilmediğini, ancak H.. Ç..'ın daha sonra K.. S.. isimli kişiye kendisinin sonradan eve girip kazı yaptığını söylediğini duyduğunu beyan ettiği, bu nedenle sanık Y.. S..'ın ifadesi ile kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık S.. B..'ın ifadelerinin kısmen benzerlik gösterdiği ve bu ifadelerden sanık Y.. S..'ın müşteki H.. Ç..'ın evinde kazı yaptığına veya yapılan kazıya iştirakinin bulunduğuna dair delillerin elde edilemediği, tanık K.. S..'ın verdiği ifadelerinde de, H.. Ç.. ile çay bahçesinde oturduğu bir gün, H.. Ç..'ın kendisine müşteki H.. Ç..'ın evine sabah ezanıyla beraber tek başına girdiğini ve evi kazdığını anlattığını beyan ettiği, tüm bu nedenlerle sanık Y.. S..'ın müşteki H.. Ç..'ın evine girerek izinsiz kazı yaptığına, yapılmış olan eyleme iştirak ettiğine dair, mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin elde edilemediği, olay hakkında görgüye dayalı tanıkların bulunmadığı, duyuma dayalı tek tanık olan K.. S..'ın beyanları gözetildiğinde ise sanık Y.. S..'ın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3299, Karar No: 2020/4219, Tarih: 10.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/3299 E.  ,  2020/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’dan 17/07/2013, 23/07/2013, 29/07/2013, 01/08/2013, 06/08/2013 ve 14/08/2013 tarihlerinde, sanık ...’dan 04/07/2013, 01/08/2013 ve 06/08/2013 tarihlerinde, sanık ...’dan 04/07/2013, 29/07/2013 ve 06/08/2013 tarihlerinde, uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6598, Karar No: 2021/1580, Tarih: 22.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6598 E.  ,  2021/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Yeliz'e geri verilmesine, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Tufan'a yükletilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.22.02.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9176, Karar No: 2013/11671, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9176 E.  ,  2013/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının 17 Ağustos 1999 depreminde yıkılan Arkadaşlık Sitesi B-1 Blok ve B-2 Blok ile ilgili yeniden yapım kararı alındığını, davalının masraflara katılmadığını, davalıya ait payın değeri karşılığından kat irtifakını gerçekleştiren davacılara devredilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, 17 Ağustos 1999 depreminde yıkılan Arkadaşlık Sitesi B-1 ve B-2 Blok ile ilgili olarak paydaşların yeniden yapım kararı aldıklarını, davalının ihtara rağmen yapım masraflarına katılmadığını, dava süresince binaların yapılıp kat maliklerinin taşındığını ileri sürerek, davalının paydaşlıktan çıkartılarak, hissesinin bağımsız bölümlerini yaptırmak isteyen davacılara arsa payları oranında devredilmesini istemiştir. Mahkemece, kat maliklerinin davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı aleyhine yetkili ve görevli mahkemede dava açmak ve takip yapmak ve Kat Mülkiyeti Yasası'nın 25. maddesinde yazılı koşullar gerçekleştiğinde yeniden dava açma haklarının saklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 25. maddesinin 1. fıkrasında "kat maliklerinden biri bu kanuna göre kendisine düşen borçları ve yükleri yerine getirmemek suretiyle diğer kat maliklerinin haklarını onlar için çekilmez hale gelecek derecede ihlal ederse, onlar, o kat malikinin müstakil bölümü üzerindeki mülkiyet hakkının kendilerine devredilmesini hakimden isteyebilirler." aynı maddenin 3. fıkrasında ise birinci fıkrada yazılı çekilmezlik hallerinin mevcut farz edildiği durumlar sayılmış olup, dava konusu uyuşmazlığın sözü edilen madde kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Kat Mülkiyeti Kanununun 47. maddesinin 4. fıkrasında ise “birden ziyade bağımsız bölüm tamamen harap olup da bunlardan birinin yeniden yapılması diğerinin yapılmasına bağlı bulunuyorsa, bağımsız bölümleri harap olan kat malikleri bunları yeniden yaptırıp yaptırmayacaklarını, harabolma tarihinden başlayarak altı ay içinde diğer kat maliklerine yazılı olarak bildirmeye mecburdurlar. Bildirmeyenlerin yeniden yaptırmak istemedikleri kabul olunur ve onların arsa payları, değeri karşılığında bölümlerini yeniden yaptırmak isteyenlere öncelikle devredilir.“ şeklinde düzenleme getirilmiş olup, istem bu madde kapsamında değerlendirilerek bu maddeye göre taraf teşkili sağlanıp dava aşamasında bağımsız bölümlerin devredilmiş olması halinde yeni maliklerin davaya dahil edilerek tarafların tüm delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3835, Karar No: 2013/7090, Tarih: 09.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3835 E.  ,  2013/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

15.01.2008 tarihli iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dava, davalıya ait cam işleme fabrikası asitleme bölümünde, gazlama işçisi olarak çalışmakta iken ayaklarında oluşan asit yanıkları nedeniyle yaralanana sigortalıya ödenen 4.873,91 TL geçici iş göremezlik ödeneği ile yapılan 44.627,47 TL tedavi giderinin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, davalı Kurumun rücu alacağından kusuru oranında sorumludur.

İş kazası nedeniyle yapılan iş müfettişi incelemesi sonucunda ve yargılama aşamasında alınan, kusur raporunda işveren %70, kazalı %30 oranında kusurlu bulunmuş, Mahkemece; davalı işveren hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı işveren, sigortalının işe başlarken 09.11.2007 tarihli sağlık kurulu raporu aldığını, raporda hastalık kaydının bulunmadığını, oysa sigortalının ileri derecede şeker hastası olduğunu, hastalığın tedavinin uzamasına neden olduğunu savunmuş, dosyada mevcut ... Toros Devlet Hastanesi epikriz raporlarında da; beş yıldır diabeti olduğu belirtilmiş olup, hastalığın gizlenmesinin olaya etkisinin bulunup bulunmadığını irdelemeyen, bu konuda uzman olmayan kişilerce verilmiş, yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmiş olması isabetli bulunmamıştır.Mahkemece; dava konusu iş kazasında; endokrin, kimya ve makine mühendisi alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yapılacak incelemeyle; 506 sayılı Yasanın 26. madde uyarınca iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı, sigortalının hastalığı gizlemesinin olaya etkisinin bulunup bulunmadığı yönleri yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, tarafların kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen rapor alınması gereği üzerinde durulmaksızın, eksik ve yetersiz incelemeye dayalı kusur raporu esas alınmak suretiyle sonuca varılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı avukatı yararına takdir eliden 990,00 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10658, Karar No: 2012/15644, Tarih: 11.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10658 E.  ,  2012/15644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu 206 ada 1 ve 248 nolu parseller Kadastro Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla davacı adına tapuya tescil edilmiştir. Bu taşınmazlar üzerinden davalı idarece kamulaştırma yapılmaksızın pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilmiştir.

Bu durumda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazlar üzerindeki tüm pilon yerlerinin ve enerji nakil hattının konumu ve güzergahı ile izdüşüm alanları belirlenip dava konusu taşınmazların irtifak hakkı kurulmadan önceki tüm değerinin tespit edildikten sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23303, Karar No: 2014/8098, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23303 E.  ,  2014/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 2. İş Mahkemesi

Tarihi :28.01.2013

No :2010/433-2013/68

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum vekili ve G.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 17.10.2009-28.12.2009 tarihleri arasında özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde aşçı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş olup, Mahkemece, 18.10.2009-13.12.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9' uncu maddesidir. Yine 5510 sayılı Kanun'un 12' nci maddesi ile "işveren; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar" olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Davaya konu somut olayda; hizmet tespiti istemine ilişkin dava, davalılardan gerçek kişi aleyhine açılmış ise de; tespiti istenen çalışmanın geçtiği işyerinin Kurum kayıtlarında 1087046 sicil numarası ile işlem gören A. Özel Rehabilitasyon Eğitim Sağlık Hizmetleri San.Tic.Ltd.Şti. olduğu anlaşılmakla, dava dilekçesinin adı geçen şirkete usulüne uygun şekilde tebliği ile davaya iştiraki sağlanmalı ve tarafların göstereceği deliller de toplandıktan sonra hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.06.2011 tarih 10-223-369 sayılı kararı).

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum vekili ve G.. K..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan G.. K..'a iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13938, Karar No: 2015/29625, Tarih: 26.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13938 E.  ,  2015/29625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/335108

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/36 (E) ve 2013/665 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müşteki M.. O..'nın aşamalardaki beyanlarında; askerlik görevini yaptığı sırada, nöbetten döndükten sonra istirahat ederken koğuşa gelip bağıran sanık S.. B..'ı uyarması üzerine, sanığın kendisine yumrukla karşılık verdiğini, daha sonra koğuşa, diğer sanık D.. A. K..ın geldiğini ve elindeki makinalı tabancanın dipçiğiyle burnuna vurarak, burnunun kırılmasına neden olduğunu belirtmesine, her iki sanığın da başlangıçtan beri fikir ve eylem birliği içinde hareket etmediklerine göre, sanık S.. B..'ın, müşteki M.. O..'nda meydana gelen kemik kırığından sorumlu tutulamıyacağı gözetilmeden, eylemine uyan TCK'nin 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.