muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/460, Karar No: 2023/601, Tarih: 07.06.2023

Yurtiçinde 21.8.2015-20.9.2015 tarihleri arası 11 gün 4/1-a kapsamında hizmeti bulunan davacı, 24.8.2015 tarihli borçlanma talebine istinaden davalı Kurumca 4/1-a kapsamında 20.11.1995-10.7.2013 tarihleri arası 5825 gün tahakkukun oluşturulduğu ve borçlanma bedelinin 9.11.2015 tarihinde ödendiği, davacı tarafından 11.4.2016 tarihli tahsis talebine istinaden Kurumca 20.11.1995 tarihi sigorta başlangıcı kabul edilerek borçlanmanın 1995-2015 tarihleri arasına mal edilerek 1.5.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır. Türkiye’de 21.8.2015 tarihinde 4/a kapsamında hizmeti bulunan davacının borçlanma süresi olan 5825 günün bu tarihten geriye doğru gidilmek suretiyle sigortalılık süreleri belirlenmeli ve buna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki gerekçeye ilaveten Kurumun 20.11.1995 tarihini başlangıç aldıktan sonra 5825 günlük süreyi önce 25.01.2012 tarihine kadar ardından da Kanuna ve Yargıtay kararlarına aykırı olarak Türkiye’de bulunduğu süreleri dışlayarak başlangıç tarihini değiştirmeden 10.07.2013 tarihine kadar döneme mal ettiği, dolayısıyla bu davadaki uyuşmazlığın davacının Türkiye’de bulunduğu sürelerin borçlanma döneminden dışlanıp dışlanmayacağına ilişkin olduğu ve buna yönelik dava konusu edilen Kurum işleminin değerlendirilmesi gerektiği ancak uyuşmazlık bulunmayan bir konunun değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, dosya tekemmül etmeden ve yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını gerektiğini talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay yönünden Türkiye’de 21.08.2015 tarihinde 5510 sayılı Kanun 4/1-a maddesi kapsamında hizmeti bulunan davacının 3201 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi uyarınca borçlanma süresi olan 5825 günün bu tarihten geriye doğru gidilmek suretiyle sigortalılık sürelerinin belirlenerek buna göre karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un (3201 sayılı Kanun) 1 ve 5 inci maddeleri.

2. 06.11.2008 tarihli ve 27046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik (Yönetmelik).

2. Değerlendirme

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un (3201 sayılı Kanun) 1 ve 5 inci maddeleri.

2. 06.11.2008 tarihli ve 27046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik (Yönetmelik).

2. Değerlendirme

1. Öncelikle konuyla ilgili kavramlar ve yasal düzenlemeler üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

2. İnsan tarihin her döneminde kendisini yoksulluğa sürükleyen, geleceğini tehlikeye iten olayları bertaraf etme düşünce ve kaygısı içinde olmuştur. Tehlikeyle karşılaşan, yoksulluğa düşen bireylere asgari bir güvence sağlamak sosyal güvenlik anlayışının hâkim yönü olmak zorundadır. Bu nedenledir ki, çağa damgasını vuran sosyal devlet anlayışının işlevi hiçbir şekilde önemini yitirmeyecektir.

3. Sosyal güvenlik sosyal devleti gerçekleştirme araçlarından sadece bir tanesidir. Halkına sosyal güvenliği sağlayan, herkesi asgari yaşam seviyesinde buluşturan, insanların geleceklerine güvenle bakmalarını teminat altına alan devlet sosyal devlet tanımına biraz daha yaklaşmış olacaktır.

4. Sosyal güvenlik hakkı temel insan hakkı olup çağdaş anayasaların tümünde bu anlayışa yer verilmiştir. Cumhuriyetimizin temel niteliklerinin belirlendiği 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 2 nci maddesinde; Devletin sosyal bir hukuk devleti olduğu hükme bağlanmış, 60 ıncı maddesinde de herkesin sosyal güvenlik hakkına sahip olduğu, Devletin bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alıp gerekli teşkilatı kuracağı öngörülmüştür.

5. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 62 nci maddesi; “Devlet, yabancı ülkelerde çalışan Türk vatandaşlarının aile birliğinin, çocuklarının eğitiminin, kültürel ihtiyaçlarının ve sosyal güvenliklerinin sağlanması, anavatanla bağlarının korunması ve yurda dönüşlerinde yardımcı olunması için gereken tedbirleri alır.” hükmünü içermektedir.

6. Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun ile Türk vatandaşlarının yurt dışında geçen sürelerinin sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilmesi için borçlanma ve buna bağlı olarak yaşlılık sigortasından yararlanma hakkı verilmiş ve bu kişilerin yurt dışındaki ülke sosyal güvenlik kuruluşları kapsamında sosyal güvenliklerine gerek kalmaksızın Türkiye'de sosyal güvenceye kavuşmalarına imkân tanınmıştır.

7. Hizmet borçlanması sosyal güvenlik hakkı elde edilmesinde istisnai bir yöntem olarak, primi ödenmediği için hizmet süresinden sayılmayan bazı sürelerin primlerinin borçlanılıp ödenmesi koşuluyla yaşlılık aylığına esas sigortalılık süresi ve prim gün sayısından sayılmasını sağlayan bir yapıyı ifade etmektedir.

7. Hizmet borçlanması sosyal güvenlik hakkı elde edilmesinde istisnai bir yöntem olarak, primi ödenmediği için hizmet süresinden sayılmayan bazı sürelerin primlerinin borçlanılıp ödenmesi koşuluyla yaşlılık aylığına esas sigortalılık süresi ve prim gün sayısından sayılmasını sağlayan bir yapıyı ifade etmektedir.

8. Sosyal güvenliğin dinamik yapısı, amaç ve kapsamındaki genişleme eğilimi, sosyal risklerin artan etkisi dikkate alındığında yasalarda yer alan ve sosyal güvenliğin çatısını oluşturan bu gibi kavramların sınırlarının belirlenmesinde her zamankinden daha fazla zorunluluk bulunmaktadır.

9. Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un "Amaç ve kapsam" başlıklı 17.04.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun ile değişik 1 inci maddesinde; “Türk vatandaşlarının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri halinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” düzenlemesi bulunmakta iken 10.09.2014 tarihli 6552 sayılı Kanun ile değişik son hâlinde; “Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” hükmüne yer verilmiştir.

10. Başvuru sahibinin borçlanabileceği sürenin tespitine yönelik 3201 sayılı Kanun’un 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun ile değişik 5 inci maddesindeki;

“Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır, bu tespitte 1 yıl 360 gün, 1 ay 30 gün hesaplanır.

Sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısı, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılır. Sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki süreler borçlanılmış ise, sigortalılığın başlangıç tarihi, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülür.

Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarihtir…” şeklindeki düzenleme ile borçlanılacak sürenin nasıl değerlendirileceği ve hangi aylara mal edileceği hükme bağlanmıştır.

Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarihtir…” şeklindeki düzenleme ile borçlanılacak sürenin nasıl değerlendirileceği ve hangi aylara mal edileceği hükme bağlanmıştır.

11. Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, borçlanma yasalarının istisnai düzenlemeler olduğu dikkate alındığında sigortalı lehine yorum ilkesinden söz edilerek yasalarda açıkça belirtilen tanımların dışına çıkılmasına imkân bulunmamaktadır. Bu nedenle yurt dışı hizmet borçlanmasının değerlendirilmesinde yasanın amacından hareket etmek gerekir.

12. Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 5 inci maddesi uyarınca yurt dışı hizmet borçlanmalarında esas alınan yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere belirlenecektir.

13. Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 1 inci maddesi gereği borçlanılması mümkün olan sigortalılık, işsizlik ve ev kadınlığı sürelerinin belgelendirilmesi gerekir. Belgelendirme mecburiyeti ilke olarak borçlanma başvurusunu yapan kişinin yükümlülüğündedir. Borçlanma istemine esas alınabilecek nitelikteki süreye uygun belge sunulmadığı takdirde borçlanma mümkün olmayacaktır.

14. Öte yandan Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yurt dışında ev kadını olarak geçen sürelerin, ikâmet belgesinin onaylanmış tercümesi temin edilemediği takdirde yurt dışı giriş çıkış kayıtlarını içeren pasaport fotokopisi ya da emniyet müdürlüklerinden alacakları yurda giriş-çıkış çizelgesi ile belgelendirileceği belirtilmiş, Yönetmeliğin bu maddesi 06.11.2020 tarihli ve 31296 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik metni ile değiştirilerek maddenin ilgili kısmı “..(2) Yurt dışında ev kadını olarak geçen sürelerin borçlanılabilmesi için başvuru sahibince fotoğraf, künye bilgileri ve yurda giriş-çıkış tarihlerinin kayıtlı olduğu pasaport sayfa fotokopileri veya emniyet müdürlüklerinden alınacak yurda giriş-çıkış tarihlerini gösterir çizelge ile birlikte;

a) İkamet edilen ülke mercilerinden alınacak ikamet belgesinin aslı ile birlikte Türkiye’de yeminli tercüme bürolarınca ya da yurt dışında bulunan Türk temsilciliklerince akredite edilmiş tercümanlarca yapılmış ve ilgili temsilcilikçe onaylanmış tercümesinden,

b) Türk büyükelçilikleri, başkonsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikleri gibi temsilciliklerce düzenlenen ikamet belgesinden,

durumuna uygun olan belgenin Kuruma ibraz edilmesi gerekmektedir.” şeklinde son hâlini almıştır.

b) Türk büyükelçilikleri, başkonsoloslukları, çalışma ve sosyal güvenlik müşavirlikleri veya ataşelikleri gibi temsilciliklerce düzenlenen ikamet belgesinden,

durumuna uygun olan belgenin Kuruma ibraz edilmesi gerekmektedir.” şeklinde son hâlini almıştır.

15. Somut olayda 01.04.1964 doğum tarihli olan 21.08.2015-20.09.2015 tarihleri tarihleri arasında Türkiye'de 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a maddesine tabi hizmeti bulunan davacının 24.08.2015 tarihli borçlanma dilekçesi ile 5825 gün çalışılan ve ev kadınlığı sürelerini borçlanma talebinde bulunması üzerine davalı Kurumca 15.09.2015 tarihli borçlanma tahakkuk cetveli ile bu sürenin 20.11.1995-24.01.2012 tarihleri arasına mal edildiği ancak daha sonra yurda giriş-çıkış kayıtları esas alınarak davacının Türkiye'de bulunduğu süreler dışlanmak suretiyle 20.11.1995-10.07.2013 tarihleri arasındaki dönem için 5825 gün üzerinden yeniden borçlanma tahakkuk cetveli düzenlediği, borçlanma bedelini ödeyen davacıya 11.04.2016 tarihli tahsis talebine istinaden 01.05.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, borçlanılan sürelerin 20.11.1995 tarihinden başlamak üzere ileriye doğru değerlendirilerek aylığının düzeltilmesi yönündeki talebinin reddi üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

16. Şu hâlde yukarıda değinilen mevzuat hükümleri ile yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının ev kadını olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen süreleri borçlanma hakkı mevcut olup Türkiye’de 21.08.2015 tarihinde 5510 sayılı Kanun 4/1-a kapsamında hizmeti bulunan davacının borçlanma süresi olan 5825 günün yurt dışında bulunduğu süreler dikkate alınarak bu tarihten geriye doğru gidilmek suretiyle sigortalılık sürelerinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken önceki hükümde direnilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

17. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

18. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10728, Karar No: 2012/20303, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10728 E.  ,  2012/20303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2007/143-2009/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bünyesinde öğretmen olarak çalıştığını, 23/09/2004 tarihli yazı ile kitap yazım komisyonlarında görevlendirildiğini, komisyondaki çalışmaları sonucu İlköğretim Türkçe-2 ve Türkçe-6 kitaplarının metin yazarlığını ve metin seçiciliğini yaptığını, bu kitapların M.E.B. Talim ve Terbiye Kurulu'nun uygun görmesi ile Yayınlar Dairesi tarafından basıldığını ve okullarda okutulmak üzere dağıtımının yapıldığını, görevlendirme ile oluşan ilgili komisyonlarda üretilen kitaplara ilişkin gerek yazarlara gerekse görsel üretim yapanlara telif ücreti ödeneceğine dair 1739 sayılı Yasa'nın 55/2 maddesinde yer alan yasal düzenlemeye rağmen müvekkiline dava konusu kitaplar için bu güne kadar herhangi bir ödeme yapılmağını, müvekkilinin komisyon çalışmaları sırasında komisyonda bulunan birkaç üye arkadaşı ile beraber Türkçe-6 ders kitabının, kitaba konacak orjinal metinlerde ve komisyon üyeleri tarafından yazılan metinlerde oluşan bir kısım tahrifatları önlemeye çalıştığını, çağdaş eğitim anlayışına aykırı Türkçe yazım kuralları ile bağdaşmayan ve açıkça gerici bir eğitim anlayışının ifadesi olan bu tahrifatların bir kısmının komisyon çalışmaları sırasında engellendiğini, ancak baskı aşamasında komisyonda oluşan iradeye rağmen bu tahrifatların büyük bir kısmının gerçekleştirilerek basım yapıldığını, bu tahrifatların müvekkilinin kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek 10.000 TL manevi tazminat ile, şimdilik 100 TL telif ücretinin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline ve dava konusu kitapların basım ve yayımının durdurularak müvekkilinin adının yazarlar arasından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kitapların yazdırma usulü ile hazırlatıldığını, bu usulde ders kitaplarının her türlü giderinin Bakanlık tarafından karşılandığını, öğretmenlerin onay ile görevlendirildiğini ve okullarındaki ders görevlerinin yerine kitap hazırlamakla görevlendirildiklerini ve öğretmenlere ders görevleri karşılığı ek ders ücreti ödendiğini, davacının da Bakanlığın 23/09/2004 tarihli onayı ile ve İlköğretim Genel Müdürlüğü'nün 28/02/2005 tarihli onayı ile görevlendirildiğini, dava konusu ders kitaplarının görevi gereği hazırlandığını, bu nedenle davacıya telif hakları ile ilgili yönetmeliğin 4. maddesi uyarınca telif ücreti ödenemeyeceğini, yine dava konusu Türkçe-6 ders kitabında tahrifat yapılmadığını, Kitap Talim Terbiye Kurulu İnceleme Komisyonu'nun gözetiminde revize edildiğini, bu nedenle manevi tazminat isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istedi.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava konusu kitapların hazırlanması için oluşturulan komisyona isteği üzerine 30/09/2004 tarihinde görevlendirildiği, komisyon üyeliği görevi süresince kadrosunun bulunduğu okulundaki görevinin kaldırıldığı, M.E.B. mevzuatına göre ancak derse girmek suretiyle elde edebileceği ek ders ücretinin kendisine ödenmesine karar verildiği, dolayısıyla taraflar arasında zora dayalı veya sadece bakanlık onay ve iradesi ile gerçekleştirilmiş bir görevlendirmenin bulunmadığı, davalı Bakanlığın F.S.E.K.'nun 18/2. maddesine göre çalıştıran olarak eserin mali haklarını kullanma yetkisini elinde bulundurduğu, davalı ile aralarında dava konusu kitapların yazım işi ile ilgili olarak çalışma ilişkisi kurulan davacının, maaş ve ek ders ücreti dışında başka bir telif alacağı talep etme hakkı bulunmadığı, yine dava konusu eserdeki değişikliklerin Talim Terbiye Kurulu'nun isteği üzerine olduğu ve eser sahibinin şeref ve itibarının zedelenmediği, dolayısıyla davacının manevi tazminat isteminin haksız olduğu, davacının adının yazarlar arasından çıkarılması talebinin ise, eserin değiştirilmesi vakıasına ilişkin olduğu, bu vakıaya dayanılarak eser sahibinin eserden adının çıkarılmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2048, Karar No: 2013/5730, Tarih: 14.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2048 E.  ,  2013/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat ve Özen Yükümlülüğüne Aykırı Davranma Sonucu Kaçmaya Neden Olma

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Yasayla değişik 14.maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarihli 2012/1 sayılı ve 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararlarına göre, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 9.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5717, Karar No: 2022/6232, Tarih: 27.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5717 E.  ,  2022/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından maddi tazminat miktarı ile yeniden hüküm kurulan vekâlet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi verilen, boşanma, velâyet, kişisel ilişki, kadın yararına hükmedilen tedbir, yoksulluk ile manevi tazminat, vekalet ücreti ile bozma öncesi yargılama giderleri yönünden verilen kararı Dairemizin 27.09.2021 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrası verilen kararda bu yönlerden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m. 438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından A-1., 2., 3., 4., B-1., 2., 3., 5., 6., 7., 8., 10. bentlerin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 27.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4940, Karar No: 2012/7723, Tarih: 09.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4940 E.  ,  2012/7723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... v.s. vekili Av.... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: