muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12507, Karar No: 2019/17364, Tarih: 07.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12507 E.  ,  2019/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin direksiyon kilidini kilitleyerek bıraktığı motosikletinin çalınmasının ardından yapılan araştırma sonucu 6 gün sonra sanığın kullanımında yakalanması üzerine sanığın alınan beyanlarında, üzerine atılı suçu kabul etmeyip; hayatın olağan akışına aykırı şekilde suça konu motosikleti 3-4 gün öncesinde, tanıdığı ancak kimlik bilgilerini net olarak bilmediği bir kişiden emaneten aldığını belirttiğinin ve emaneten aldığını beyan ettiği kişinin kimlik ve adres bilgilerine dair herhangi bir beyanda bulunamadığının anlaşılması karşısında; suç tarihinden 6 gün sonra çalınan motosikletin kontak alt kısmındaki kabloların kesilmiş, arka farının kırılmış ve plakasız hali ile sanıkta ele geçtiği ve sanığın alınan savunmalarında bahsi geçen kişiye ait kimlik ve adres bilgilerine ilişkin herhangi bir beyanda bulunamadığı dikkate alındığında, suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa’nın 165/1 maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde cezanın infazından sonra sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15200, Karar No: 2023/3778, Tarih: 31.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15200 E.  ,  2023/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2015/92 Esas, 2015/336 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/14954 Esas, 2020/795 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

a) Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ilişkin karar başlığında, mağdur, suç tarihi ve suçun yanlış gösterilmesi, ayrıca başka bir iddianameden bahsedilerek hükmün karıştırılması suretiyle çelişki oluşturulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

b) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'ın aynı fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura saldırdıkları, temyiz dışı sanığın sopa ile sanığın ise yumruk atmak suretiyle mağduru iştirak halinde vücudunda (1.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulanması,

d) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,

c) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulanması,

d) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2020/92 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak; 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 8 ay 16 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine, ağır tahrik altında suç işlediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanık ...'ın, temyiz dışı ... ile birlikte aynı fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura saldırdığı, temyiz dışı ...'ın sopa ile sanığın ise yumruk atmak suretiyle iştirak halinde mağduru darp ederek burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun ve kavganın diğer taraflarının anlatımları, olay tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen, 22.06.2012 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur ... Gündüz'ün açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmış ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur ... Gündüz'ün açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmış ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince (1/12) oranında artırım yapıldığında 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de; devamında aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında doğru şekilde 1 yıl 2 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilmiş olması ve yine sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 8 ay 16 gün olarak belirlenmesi karşısında, bu husus sonuca etkili olmayan, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın; beraat kararı verilmesi gerektiğine, ağır tahrik altında suç işlediğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği ve sanığın ikrarı karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan haksız eylem ile orantılı şekilde haksız tahrik indirimi uygulandığı anlaşılmakla, eleştirilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2020/92 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11487, Karar No: 2013/4520, Tarih: 21.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/11487 E.  ,  2013/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma hükmüyle velayeti davalı anneye bırakılmış olan müşterek çocuk ile davacı baba arasında yeniden düzenlenmek suretiyle her hafta Pazar günleri saat 10.00 - 18.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki anneyi her hafta sonu eve bağımlı hale getireceği gibi, velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini de engelleyici nitelikte olup doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yönüne gidilmiştir (HUMK md 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki "her hafta sonu Pazar günü saat 10.00'dan 18.00'a kadar" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "her ayın 1 ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar günü saat 18.00'a kadar" sözcüklerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2013 (Prş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2018/3548, Karar No: 2018/6553, Tarih: 01.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3548 E.  ,  2018/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 07/06/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine dair Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/10/2017 tarihli ve 2016/1529 esas, 2017/1981 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/06/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 16/01/2016 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/10/2017 tarihli ve 2016/1529 esas, 2017/1981 sayılı kararı ile "...kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine”, ancak bununla birlikte “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun biçimde yeniden uygulama yapılmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/10/2017 tarihli ve 2016/1529 esas, 2017/1981 sayılı kararı ile "...kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine”, ancak bununla birlikte “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun biçimde yeniden uygulama yapılmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

denilerek, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/10/2017 tarihli ve 2016/1529 esas, 2017/1981 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, mahkemece yargılama şartı gerçekleşmediği kabul edilerek “kamu davasının düşmesine” karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılamanın sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30/10/2017 tarihli ve 2016/1529 esas, 2017/1981 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9245, Karar No: 2023/11563, Tarih: 25.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/9245 E.  ,  2023/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet (İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü

kaldırılarak)

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2016 tarihli ve 2016/6406 Esas, 2016/17884 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri ile 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

B. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2016/229 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri ile birlikte hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 25.11.2016 tarihinde itirazın reddi kararı üzerine kesinleşmiştir. Sanık hakkında, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca teşdiden hükmedilen 5 yıl hapis cezası ile istinaf talebinin esastan reddi kararı üzerine 30.12.2016 tarihinde kesinleşmiştir.