muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24272, Karar No: 2014/2145, Tarih: 27.01.2014

Görülmüştür.

CGK'nun 14.10.2008 gün ve170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer; kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içerisindeki

itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil yada olgu isnat etmekveya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik hertürlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkca, onur, şeref ve saygınlığını rencide edbilecek nitelikte somut bir fiil yada olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Hakaret suçu, Anayasanın 24 ila 30. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9 ve 10. maddelerinde düzenlenen ifade hürriyetinin sınırlarını oluşturmaktadır. Suçu oluşturan eylem bakımından failin ifade hürriyeti, mağdur yönünden ise onur, şeref ve saygınlığına ilişkin temel kişilik değerleri çatışmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü, sözü edilen karşılıklı hakların adil bir şekilde dengelenmesini gerektirmektedir. Ancak, ileri sürülen bir düşünceyle bağlantısı bulunmayan, esasında düşünce açıklaması vasfında da görülemeyen sövme niteliğindeki fiillerin ifade özgürlüğünden yararlanamayacağı açıktır.

Hakaret suçunun cezalandırılmasında güdülen amaç, kişiye toplum içinde saygınlık sağlayan şeref ve onur gibi manevi değerlerin korunmasıdır. Söylenen sözlerde veya yapılan hareketlerde hakaret kastının bulunup bulunmadığını saptayabilmek için sözün söylendiği ya da hakaretin yapıldığı yere, zamana ve koşullara bakılması gerekir.

Eleştirinin hangi durumda birhak olmaktan çıkıp, suç boyutuna ulaştığının belirlenmesinde, muhatabın sıfatı, sosyo-kültürel durumu, toplumda egemen örf ve adetle, ülke kamuoyunda yarattığı etki vb. gözetilmelidir. Her ne kadar demokratik toplum olmanın gereği olarak, siyasi kimliği bulunan kişilerin diğer bireylere göre kaba, sert ve kırıcı eleştirilere karşı daha hoşgörülü olması beklenebilir ise de, eleştirilen durum ile anlatım biçim arasında düşünsel bağın bulunmaması ve küçültücü değer yargısı içermesi halinde eylemi hukuka uygun kılan çerçeve aşılmış olur.

Herkesin sahip olduğu ifade özgürlüğünün sınırları, özgürlüğün kişiye yüklediği görev ve sorumluluklar ve kişinin içinde bulunduğu özel duruma göre daralabilmekte ya da genişleyebilmektedir.

Demokratik toplumlarda farklı düşüncelerin varlığı, çoğulculuğun oluşması bakımından zorunlu ve vazgeçilmez olduğundan, uyumsuz, rahatsız edici, şok edici düşüncelerin de ifade özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği gözden uzak tutulmamalı, türü ne olursa olsun, sosyal, siyasal, hukuki her türlü görüşün açıklanmasının ifade kapsamında yer aldığı unutulmamalıdır.

Demokratik toplumlarda farklı düşüncelerin varlığı, çoğulculuğun oluşması bakımından zorunlu ve vazgeçilmez olduğundan, uyumsuz, rahatsız edici, şok edici düşüncelerin de ifade özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği gözden uzak tutulmamalı, türü ne olursa olsun, sosyal, siyasal, hukuki her türlü görüşün açıklanmasının ifade kapsamında yer aldığı unutulmamalıdır.

Değerlendirme yapılırken Anayasa’nın ifade özgürlüğüne ilişkin hükümlerinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS)’nin 10. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)’nin bu konudaki içtihatları ışığında yorumlanması doğru olacaktır.

AİHM ifade özgürlüğü ile ilğili verdiği kararlarında;

Düşüncesini ifade eden kişinin, kim olduğu, kime-hangi topluluğa, ne zaman, nasıl, ve neden ifade ettiğinin değerlendirmelerde dikkate alınması gerektiğini,

İfadenin içeriğindeki kelime ve cümleler tahlil edilerek şiddet, silahlı direniş-başkaldırıya çağrı niteliğinde olmayan ifadeler, düşmanca üslupta olsalar bile Sözleşme'ye aykırı bulunmadığı ancak nefreti ve şiddeti yücelten-teşvik eden düşünce açıklamalarının Sözleşme tarafından korunmadığını,

Bir ifadenin gizli anlamlar taşıyabileceği ancak bunun somut delillerle ortaya konulması gerektiğini,

İfadenin 'salt' kendisini yaptırıma tabi kılmaya elverişli kabul etmek yerine, ilke olarak yapılan işlemin yani söylenen sözlerin, yazı içeriğinin, bu metinlerde kullanılan ifadelerin ve yapılan açıklamaların etkisi üzerinde durularak, somut etkiler yaratıp yaratmadığı ile belli bir sonuca yol açmaya elverişli olup olmadığı ile ilgilenmek gerektiğini,

Politik içerikli fakat sanatsal üsluptaki ifadelerin, az sayıda bir dinleyici topluluğuna yapılan konuşmanın, tirajı düşük bir dergideki düşmanca ifadeler içeren bir makalenin, düşünce açıklamasında bulunan kişinin sıradan bir vatandaş olmasının ulusal güvenlik, kamu düzeni, suçun veya düzensizliğin önlenmesi gibi meşru amaçlar üzerinde sınırlı bir olumsuz etkiye sahip olacağı, dolayısıyla bu durumlarda ifade özgürlüğünün sınırlandırılamayacağını,

Muhatap alınan hitap edilen kitleyi de göz önünde bulundurulması ve kitlenin sınırlı olması durumunda yayının korunması gerekeceği, toplumu ilgilendiren tartışmalı konularda kamuoyuna farklı görüşlerin sunulmasının teşviki gerektiğini,Politikacıların ve resmi makamların eleştiri sınırları diğerlerine oranla daha geniş olduğu, bunların kendilerine karşı yapılan eleştirilere karşı daha fazla hoşgörü göstermeleri isteneceği, politikacıların her söz ve davranışını bilerek ve isteyerek basının ve kamuoyunun görüş ve eleştirisine açtığı, dolayısıyla kamu oyuna malolmuş konu ve olaylar ile siyasi ifadelerin sınırlandırılmasında sözleşmeye taraf devletlerin hareket alanlarının daha az olduğunu,

Hükümet ile özel kişiler ve hatta siyasetçiler karşılaştırıldığında, hükümet için getirilebilecek eleştirinin sınırlarının daha geniş olduğu zira; demokratik bir toplumda, hükümetlerin uygulama ve ihmalleri sadece yasama ve yürütmenin değil kamu oyunun da yakın denetimi altında bulunduğunu,

Vurguladığı, gözetilerek inceleme yapıldığında;

Kamu gücünü elinde tutan ve kamu otoritesini temsil eden, sade vatandaşa göre daha çok eleştiriye açık ve bu eleştirilere tahammül sınırı daha geniş olan, muhataplarına karşı yansız davranma yükümlülüğü bulunan, eylem ile işlemleri yargısal ve kamuoyu denetimine açık olan Kozan kaymakamı katılanın; egitim-öğretim faaliyeti dışında kalan kompozisyon yarışmasında dereceye giren öğrenciler için düzenlenen ödül töreninde ödülünü almak için sahneye çıkan başörtülü kız öğrenciyi sahneden indirmesi ve bu olayın AİHM'nin Thorgeir Thorgeirson kararında değindiği üzere ifade özgürlüğü bakımından bir “bekçi köpeği” rolü ile kamu yararına ilişkin haber ve fikirleri iletme görevini üstlenen basın-yayın organlarınca haber yapılması ile öğrenen sade vatandaş olan sanığın,

Ödül almak üzere sahneye çıkan ve ülkenin temel yapı taşlarından birini oluşturan içinde yer aldığı çoğunluğun inancına bağlı değerlerinden bulunan başörtüsü nedeniyle sahneden indirilen öğrencinin yaşadığı psikolojik travma ve onurunun zedelenmesine duyduğu tepki ile, 'muhatabı sınırlı' olacak biçimde katılan Kaymakam'ın e-mail adresine gönderdiği, yukarıda tamamına yer verilen ve ' devlete yakışır bir devlet adamı ol devlet adamı dediğin adil olur adil olur. ' diye sonlardırdığı, yazının içeriği ve amacı, hedef alınan kişinin kimliği ve konumu, yazının bağlamı, gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Kastının, kamu görevlilerinin eylem ve faaliyetlerinin 'yansızlık-adil olma' bağlamında yürütülmesi gerçeğinden ve Türk toplumunda 'başörtüsü'ne yükletilen toplumsal değer itibariyle bunlara atfen kamu görevlisi Kaymakamın eleştirilmesinden ibaret olduğu, toplumların ilerlemesi ve gelişmesi için esaslı koşullardan biri ile çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereğinin ifade özgürlüğü olduğu ve bu olmadan demokratik toplumdan bahsedilemeyeceğide düşünüldüğünde, ilk derece mahkemesinin emailin içeriğinin eleştiri sınırları içerisinde kalan bir tepki olduğundan bahisle verdiği beraat kararı ile gerekçesinin yerinde olduğu ve hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle yüksek çoğunluğun suçun oluştuğuna yönelik düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/23976, Karar No: 2006/24938, Tarih: 26.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23976 E.  ,  2006/24938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 sayılı Kanun’un 15/1.maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczedilemez. Ayrıca, 277 sayılı Kanun’un 1.maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla belediyelere verilmekte olan payları belediye vergi ve resimleri hükmündedir. Bunun dışında yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre, kamuya tahsis kararı bulunmazsa veya tahsis kararı olup da idare mahkemesince iptal edilse dahi haczedilen paranın niteliği gözetilerek “kendiliğinden kamuya tahsis edilmiş bulunduğu” tespit edildiği takdirde de bunların haczine olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda, alacaklı vekilinin talebi ile 11.05.2006 tarihinde borçlu belediyenin ... Pendik şb’sine hesaptaki paraların haczi için yazı yazıldığı ve bankaca bu yazı üzerine hesaptaki paraların üzerine bloke kurulduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra borçlu belediyenin başvurusu üzerine Kadıköy 2.İcra Mahkemesi’nce 28.06.2006 tarih 2006/573-855 sayılı kararında ..... Pendik şubesindeki 2029757 no’lu hesaptaki gelirlerin emlak vergisi gelirlerinden oluştuğu tespit edilerek Kadıköy 1.İcra Müdürlüğü’nün 2006/6742 esas sayılı takip dosyası ile ilgili olarak haczin kaldırılmasına karar verildiği bu karara rağmen icra müdürlüğünce ilgili yasada belirtilen kapsam ve almak vergisi dışındaki paraların dosyaya gönderilmesinin istendiği ve gönderilen bu hesaptaki paralardan alacaklıya 26.07.2006 tarihinde ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. Öte yandan, Pendik Belediye Başkanlığı Hesap İşleri Genel Müdürlüğü’nün mahkemeye hitaben yazmış olduğu 18.10.2006 tarihli yazısında ...Pendik şubesinde bulunan paraların tamamının belediye veznelerinden tahsil edilen posta çeki yada havale yöntemiyle gönderilen vergi harç ve paylardan olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda ilgili bankadan ayrıntılı hesap dökümleri getirtilerek gönderme tarihi itibarı ile ödenen paranın niteliği araştırılıp oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekir. Ayrıca haczedilmezliğe konu banka mevduatından para ödenerek dosya borcunun kapatılması, borçlu şikayetinde haklı çıktığı takdirde ileride bu paraları geri isteme hakkı bulunduğundan haczedilmezlik şikayetinin incelenmesinde hukuki yararı vardır. Şikayetten usulünce feragat (vazgeçme) edilmediği halde mahkemece şikayet ile ilgili olarak olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6673, Karar No: 2024/914, Tarih: 08.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6673 E.  ,  2024/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/610 Esas, 2021/1603 Karar

DAVALILAR : 1....

2.... (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/12 E., 2019/554 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “ONA" esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şahsın, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "EGE ONA" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/39381 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 29. sınıftaki bir kısım emtianın çıkartılarak kalan emtia yönünden reddine karar verildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa reddedilen ve kabul edilen emtia arasında ilişkilendirme ihtimali bulunduğunu, dolayısıyla dava konusu markanın talep edilen tüm sınıflar bakımından reddinin gerektiğini, davalı tarafın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK’in 2018-M-9029 sayılı kararının iptalini, başvurunun tecsili halinde tümden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/39381 "EGE ONA" markasının kapsamındaki "29 uncu sınıf: Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Zeytin, zeytin ezmeleri.” mallarının davacının itiraza gerekçe 2003/24275 sayı ile tescilli “ona’dan evin” ibareli markanın kapsamındaki "29 uncu sınıf: “Kuru bakliyat, yani fasulye, bezelye, nohut, mercimek, soya ... Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri; et mamülleri, et hülasaları, et suları, bulyonlar; işlenmiş su ürünleri (yumuşakçalar ve kabuklu hayvanlar); kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri... Zeytinler,” malları ile aynı/aynı tür olduğu, markaların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzer olduğu ve markalar arasında iltibasın ortaya çıkma ihtimalinin bulunduğu, diğer yandan dava konusu 2017/39381 "EGE ONA" markasının davacının 89/004147 (111207) “ona”, 95/005051 (162089) “ona”, 2003/24275 “ona’dan evin”, 2004/28825 “ona ideal şekil”, 2003/32340 “ona” markaları ile benzer olduğu, dava konusu markanın kapsamındaki “Kuru bakliyat. Zeytin, zeytin ezmeleri.” emtiasının davacı markalarının kapsamlarındaki “zeytin yağı. Hububat (tahıl) ve undan mamül çerezler, patlamış mısır, mısır gevrekleri, yulaf ezmeleri, kahvaltılık hububat... Pirinç, bulgur, keşkek, yarmalar, gıdalar için malt.” emtiası ile benzer olduğu; sonuç olarak 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasın “Kuru bakliyat. Zeytin, zeytin ezmeleri.” emtiaları açısından ortaya çıkma ihtimalinin bulunduğu, dava konusu markanın, davacı markalarına benzer olduğu kanaati ve davacının "ONA" markasının ulaştığı tanınmışlık düzeyi hususlarının bir arada değerlendirilmesi sonucunda, dava konusu markada yer alan tüm emtia yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması için aranan şartların gerçekleştiği, dava konusu başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığı iddialarının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ve sicilden terkin ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; ile davaya konu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, ilgili sektörde tanınmış bir markanın seçilerek kullanılmasının bunun göstergesi olduğunu, İlk Derece Mahkeme gerekçesinin kötü niyet talebi kabul edilerek düzeltilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; markalar arasında tescilin devamına karar verilen mallar bakımından benzerlik bulunmadığını, dolayısıyla markalar arasında iltibasın olmadığını, itiraz aşamasında ileri sürülen belgeler bağlamında tanınmışlık yönündeki tespitin de haksız olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı ...'nun "Ege Ona" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet tanınmış "ONA" ibareli markaları arasında 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasın olduğu, dava konusu markada yer alan tüm emtialar açısından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması için aranan şartların da gerçekleştiği, ancak dava konusu başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığı iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı ...'in istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6233, Karar No: 2010/12209, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6233 E.  ,  2010/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.11.2008 tarih ve 2007/242 - 2008/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, muhatabın davalı banka, keşidecisi dava dışı Gökdemir Orman Ür.Tic. Ltd. olan 3 adet, toplam 35.000 YTL bedelli çeklerin hamilinin müvekkili olduğunu, bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız olduğunun belirlendiğini, keşideci ve önceki hamil hakkında yaptıkları takibin sonuçsuz kaldığını, çek hesabının sahte belgelerle açıldığını, bankanın çek hesabı açarken gerekli özen ve dikkati göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000 YTL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan talebini ıslah ederek 23.760 YTL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, çek hesabı açılırken gerekli dikkat ve özeni gösterdiklerini, resmi belgelere göre hesabın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankanın çek Hesabı açılırken müşterisinin kimliği, ekonomik durumu, ikametgahı ve sair konularda inceleme yapması gerektiği, 3167 sayılı Kanun'un 2/2. maddesine göre kusurlu olduğu, davacının ise ticari ilişkide bulunduğu kişilerin ekonomik durumu, ödeme kabiliyetini araştırması gerektiğinden %50 müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.500 YTL'nın 01.04.2008 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 802,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.