muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3143, Karar No: 2024/1555, Tarih: 07.05.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B.Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; tespit dosyasında 351.337,70 TL’lik zararın olduğunun bildirildiğini, davacının mahrum olduğu kazançtan davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, ticari faiz talep edilmesinde rağmen yasal faize hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, zarar tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek. Kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; zararın davacının kusurundan kaynaklı olduğunu, sözleşme gereği teslim edilen tohumların sözleşmede belirlenen nitelik, çeşit ve miktarda tam ve uygun olarak davacı tarafça teslim alındığının imza altına alındığını, hükme esas alınan raporun yetersiz ve faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, kararda hangi davalı aleyhine hüküm kurulduğunun anlaşılamadığını, davacının müşterek ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep ettiği halde, kararda tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ayıplı patates tohumu satımından kaynaklanan tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117 nci maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle satışı yapılan patates tohumlarının ayıplı olduğunun tespit edildiği ve Mahkemece alınan bilirkişi raporuyla da davacının mevcut zararının hesap edildiği anlaşıldığından, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, Mahkemece taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunması ve davacının tüketici olması nedeniyle hükmedilen alacağa ticari faiz yerine yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de davacının gelir elde etmek amacıyla tarlasına ekim yaptığı bu anlamda tüketici olmadığı, davacı ile ticari amaçlarla hareket eden davalı şirketler arasındaki ilişkinin ticari iş niteliğinde olduğu, bu durumda hükmedilen miktara ticari faiz uygulanması gerekirken, Mahkemece yasal faiz uygulanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; TBK'nın 117 nci maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş (kesin vade bulunması) veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri tarafından usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlenmişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur. Temerrüde esas icra takibi de bulunmuyorsa dava tarihinde temerrüt gerçekleşir. Somut olayda, Mahkemece delil tespiti tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş ise de delil tespit raporu davalı taraf tebliğ edilmediğinden davalı taraf açısından temerrüt dava tarihi itibariyle gerçekleşmiştir. Bu durumda hükmedilen miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, yazılı şeklide delil tespiti tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4. Davacı taraf, 200.000,00 TL tazminatın ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece her iki davalının da oluşan zarardan sorumlu olduğu kabul edildiği halde, hüküm kısmında " davalıdan tahsiline" şeklinde yazılarak HMK'nın 297 nci maddesi gereğince gerekçe ve hüküm arasında çelişki yaratılması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Tarafların sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “tespit edilen 137.999,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9125, Karar No: 2018/2093, Tarih: 19.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9125 E.  ,  2018/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/04/2016 tarih ve 2013/127-2016/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markasını 1938'lerden günümüze taşıdığını, sütlü tatlılar olmak üzere tatlı ve benzeri yiyecekler sektöründe tanınmış kuruluşlardan olduğunu, "tatlımola" markasını da 09.06.2008 tarihinden muteber olmak üzere tescil ettirdiğini, ayrıca 2001, 2003, 2004, 2005 yıllarında "...", "... ..." ibareli markaların müvekkili adına tescil edildiğini, bu kez "... ... " markasının da tescili için başvurduğunu, başvurunun yayını üzerine davalının 102486 ve 2003/37778 numaralı markalarına dayalı itirazı ile ... ... tarafından 29. sınıfa dahil olan "konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve" ve 30. sınıfa dahil "pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" için çıkarılma kararı verildiğini, müvekkilin "..." ibareli markasının kullanım sonucu ayırdedicilik kazandığını, bu hususun mahkeme kararları ile de sabit olduğunu, bu markanın yanısıra seri markalar da oluşturduğunu ileri sürerek, ... ... kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının esas markasının "..." olduğunu, "..." ibaresini büyüterek bu ibareyi ön plana çıkarmak istediğini, müvekkilinin önceden tescilli 102486 sayılı "... ..." ve 2003/37778 sayılı "..." markasının olduğunu, davacının diğer markalarının müktesep hak teşkil etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2008/34615 sayılı markadan çıkarılan malların davalının 2003/37778 ve 88/102486 sayılı markalarının tescil kapsamlarında da aynen yer aldığı, başvuru kapsamı dışında

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2008/34615 sayılı markadan çıkarılan malların davalının 2003/37778 ve 88/102486 sayılı markalarının tescil kapsamlarında da aynen yer aldığı, başvuru kapsamı dışında

tutulan emtia yönünden davacının "... ..." başvuru markasıyla davalının "... ..." ve "..." ibareli markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik ve iltibas riski bulunduğu, davacının önceki markalarındaki ibareler ile başvuru markasındaki ibarenin birebir örtüşmediği gibi dava konusu başvuruda kapsam genişletildiğinden davacı yönünden kazanılmış hak oluşmadığı, ... ... Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/187 Esas sayılı dosyasının ... kararı iptali talebine ilişkin olduğundan kazanılmış hak yönünden sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4991, Karar No: 2020/1628, Tarih: 11.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/4991 E.  ,  2020/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2013 gününde verilen dilekçe ile inançlı işlemden kaynaklanan şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 19.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 12006 parsel sayılı taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, o esnada ...'ın kızı ... ile evli olduğundan ve birtakım maddi sıkıntıları bulunduğundan aralarındaki anlaşma gereği taşınmazın, eski kayınpederi ... üzerine tescil ettirildiğini, ne var ki sonrasında talep etmiş olmasına rağmen taşınmazın kendi adına tescilinin gerçekleştirilmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın HMK'nin 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinde "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK'nin 150/1 maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' denilmiş, devamında da "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının 16.02.2015 tarihli dilekçesinde, geçirmiş olduğu akciğer tüberkülozu hastalığı nedeni ile 25.02.2015 tarihli duruşmaya katılamayacağından mazeretli sayılmayı talep ettiği, mazeret dilekçesinin mahkeme kalemine 19.02.2015 tarihinde ulaştığı, yazı işleri müdürü tarafından havale edilerek dosya içerisine alındığı, mahkemece 25.02.2015 tarihli celsede davacının mahkeme dışı yolla PTT aracılığı ile havalesiz olarak gönderdiği mazeret dilekçesinin reddedilerek HMK'nin 150/1. maddesi uyarınca yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 3 aylık yenileme süresi dolduktan sonra ise dosyanın yenilenmediğinden bahisle HMK'nin 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği, ne var ki davacının 25.02.2015 tarihli duruşmaya katılamama sebebi olarak geçirdiği hastalığı mazeret olarak belirttiği, davacının önceki celseler için vermiş olduğu mazeret dilekçesi ekinde mazerete dayanak hastalığına ilişkin rapor ve evrakı dosya içerisine sunduğu anlaşıldığından, davacının mazerete dayanak rahatsızlığı olduğu mahkemece bilindiğinden 25.02.2015 tarihli duruşma için sunulmuş olan mazeretli sayılma talebinin kabulüne karar verilmesi veya gerektiği takdirde kendisini vekil ile temsil ettirmesi için davacıya uygun bir süre verilmesi yerine mazeretli sayılma talebinin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılması usule uygun görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3579, Karar No: 2018/1894, Tarih: 10.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/3579 E.  ,  2018/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davacının temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı, davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin haksız feshedildiği iddiası ile hukuka aykırı şekilde irad kaydedilen teminat mektupları bedelinin ve bakiye alacağının davalı iş sahibinden tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece ıslahla arttırılan tutar da gözetilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı yüklenici vekilince Dairemize gönderilen 25.01.2018 havale tarihli dilekçede, geçici kabulde iadesi zorunlu olan teminatın 1/2'si için avans faizinin ihtarnamenin tebliğ tarihinden 15 gün sonrasından itibaren başlatılması şeklinde yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması talep edilmiş ise de; davacının dilekçesi süresi içinde verilmediği gibi, harcı da yatırılmadığından ve bu arada temyiz süresi de geçtiğinden, davacının düzeltilerek onama talepli temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı iş sahibi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davacı yüklenici davasında, sözleşmenin davalı idare tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek hukuka aykırı şekilde nakde çevrilip, irad kaydedilen teminat mektuplarının iade edilmesi gereken tarihten itibaren işleyen komisyon, faiz, masraf ve fer'ileriyle birlikte tahsilini, hakediş alacağının tespiti ile davalıdan alınmasını talep etmiş; 29.11.2013 günü harçlandırdığı ıslah dilekçesiyle dava değeri 50.000,00 TL'yi 825.500,00 TL arttırarak toplam 875.500,00 TL'ye çıkarmış; davalı iş sahibi, sözleşmenin feshinin mevzuata uygun ve haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi heyeti raporlarına göre davalı iş sahibinin sözleşmeyi haksız şekilde feshettiği, davalının geçici ve kesin kabule ilişkin tüm teminatları iade etmesi gerektiği gerekçesiyle ıslahla arttırılan tutar da nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 26.07.2006 günlü "..., 1. Etap, 304 Konut ve Sosyal Donatısı (Camii, Şadırvan, Ticaret Merkezi), Ada İçi Genel Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İnşaatı İşi"nin yapımına ilişkin sözleşmenin "Teminata İlişkin Hükümler" başlıklı 11. maddesinde işin kesin teminat miktarının 809.340,00 TL olduğu, yüklenicinin 850.000,00 TL kesin teminat verdiği, "Kesin Teminatın ve Ek Kesin Teminatın Geri Verilmesi" başlıklı 11.4.1. maddesinde ''Taahhüdün, sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesinden ve varsa işe ait eksik ve kusurların giderilerek geçici kabul tutanağının onaylanmasından ve yüklenicinin bu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun olmadığı tespit edildikten sonra, alınmış olan kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların yarısının; Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan ilişiksizlik belgesi getirilmesi ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra kalanının, yükleniciye iade edileceği” düzenlenmiş; aynı düzenlemeye sözleşmenin 9. maddesinde sözleşmenin eki olarak kararlaştırılan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesinde de yer verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama aşamasında yanlar arasında imzalanan, her iki tarafın kabulünde ve ihtilâfsız olan 26.07.2006 tarihli sözleşmenin "Teminata ilişkin hükümler" başlıklı 11. maddesi ve sözleşmenin eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesinde kararlaştırılan kesin teminatın iadesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeksizin, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece; sözleşmenin 11. maddesi ve sözleşmenin eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesinde SGK'dan ilişiksizlik belgesi getirilmesi kesin teminatın iadesi koşulları arasında sayıldığından, davacıya SGK ilişiksizlik belgesini dosyaya sunması için süre verilerek SGK'dan alınacak ilişiksizlik belgesinin dosyaya ibraz edilip, edilmemesine göre davanın sonuçlandırılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı iş sahibi yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı yüklenicinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, 2. bent uyarınca davalı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz taleplerinin kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15394, Karar No: 2015/13167, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15394 E.  ,  2015/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2015

NUMARASI : 2015/176-2015/202

İHBAR EDEN : Ermenek Ali Rıza Alıçlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müd.

KISITLI ADAYI : S.. C..

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kulu Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Kulu Sulh Hukuk Mahkemesince,kısıtlı adayının MERNİS adresinin “C.. Cad. M.. Mah. No:.. Ermenek/KARAMAN” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının MERNİS adresinin bakımevi adresi olduğu, kısıtlı adayının bulunduğu Ali Rıza Alıçlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yazılan yazı cevabına göre kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önceki son ikamet adresinin “K.. Mah. Kulu/KONYA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve Ali Rıza Alıçlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 18.09.2015 tarihli yazı cevabına göre de kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “K.. Mah. Kulu/KONYA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kulu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kulu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/51073, Karar No: 2013/9428, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/51073 E.  ,  2013/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, yüzde beş fazla ödeme alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci, davalı şirkette 01/08/1996 tarihinden beri muhabir olarak çalıştığını, şu anda aylık 1.503,00 TL net ücret aldığını, tüm çalışma süresince fazla çalışma yaptırıldığını, halen de yaptırılmakta olduğunu, ancak hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, basın iş yasası ek madde 1 e göre fazla çalışma ücretlerinin gününde verilmemesi halinde her geçen gün için %5 fazlası ile ödeme düzenlemesine göre fazla çalışma ücretinin %5 fazlası ile davacıya ödenmesinin gerektiğini, aynı şekilde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışılıp bu ücretlerinin de ödenmediğini, aynı maddeye göre günlük %5 fazla ödeme gerektiğini belirterek fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücreti günlük %5 fazlası, resmi tatil ücreti, resmi tatil ücreti günlük %5 fazlasının işlemiş ve işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacı taleplerinin 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, 01/09/2006 tarihinde muhabir olarak çalışmaya başlayan davacının hizmet akdinin 23/08/2006 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, dava dilekçesinde ne surette ve ne kadar fazla çalışma yaptığının belirtilmediğini, davacı çalışmasının Basın İş Kanunu ve diğer mevzuata uygun gerçekleştirildiğini, işverenin bilgisi ve talebi ile gerçekleşen fazla mesai niteliğinde bir çalışmasının olmadığını, resmi tatile denk gelen çalışmasının da olmadığını, %5 fazla ödeme talebi ile ilgili olarak da zaman aşımı ve Yargıtay uygulamalarına göre indirim yapılması gerektiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.