muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5246, Karar No: 2024/7169, Tarih: 10.10.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalı-karşı davacının eşinin hamileliği süresince kendisine yardımcı olmadığı, üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği, ortak çocuk doğduktan sonra tarafların bir süreliğine davacı-karşı davalının ailesinin yanında yaşamaya başladıkları, davalı-karşı davalının bu süreçte evi terk ederek eşini ve çocuğunu bir daha arayıp sormadığı, üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği, davacı/karşı davalıya "çingene, yalancı, sütü zehirli" şeklinde hakaretlerde bulunduğu, evlilik birliğinin TMK 166/1 maddesi gereği temelinden sarsıldığı ve tarafların bundan sonra tekrar bir araya gelmelerinin mümkün olmadığı gibi taraflar arasında yaşanan olaylardan sonra tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın da anlamsız olacağı anlaşıldığından davacı-karşı davalı ... tarafından açılan asıl davanın kısmen kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocuğun yaşı ve yüksek yararı gözetilerek velâyetinin davacı anneye verilmesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, küçük çocuğun yaşı ve ihtiyaçları dikkate alınarak ortak çocuk için mahkememizin 07.01.2020 tarihli celsenin 3 nolu ara kararı uyarınca 350,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, bu nafakanın davalı babadan alınarak küçük çocuğa velâyeten davacı anneye verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi (TMK md. 4, TBK md. 50 ve 52) dikkate alınarak dava tarihinden itibaren davacı için aylık 300,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra aylık 200,00 TL arttırılarak, aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesine ve yoksulluk nafakası olarak devamına, bu nafakanın davalından alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ayrıca Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebileceğinin öngörüldüğü, toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddî tazminat isteyen davacının kusurunun daha ağır olmadığı, boşanma sonucu davacının, en azından davalının maddî desteğini yitirdiği, bu nedenle tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md.4, TBK.md.50 ve 52) dikkate alınarak davacının maddî tazminat talebinin kısmen kabulüyle, takdiren 10.000,00 TL maddî tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, yine boşanmaya neden olan olaylar yüzünden davacının kişilik hakları zarar gördüğü anlaşıldığından tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kişilik haklarına ve özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığı, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı nazara alınarak davacının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüyle takdiren 10

.000,00 TL maddî tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, yine boşanmaya neden olan olaylar yüzünden davacının kişilik hakları zarar gördüğü anlaşıldığından tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kişilik haklarına ve özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığı, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı nazara alınarak davacının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüyle takdiren 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine davacı-karşı davalının ziynet eşyaları talebinin tanık beyanları, davalının savunması ve düğün cd içeriği dikkate alınarak kısmen kabulü ile düğünde davacıya takıldığı cd kayıt görüntülerinin incelenmesi ile bilirkişi raporunda tespit edilen 28 adet çeyrek altın (8.638,00 TL), 4 adet 22 ayar 60 gram geniş bilezik (10.920,00 TL), 1 adet 22 ayar 10 gram bilezik (1.820,00 TL), 4 adet gram altın (728,00 TL), 11 adet tam altın (13.579,50 TL), 9 adet yarım altın (5.553,00 TL) ile 1.650,00 TL nakit paranın davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde toplam bedel olan 42.888,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verildiği gerekçesi ile erkeğin davasının reddine, kadının davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 500,00 TL yoksuluk nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin süresi, nafaka ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davaları ve fer'îleri ile ziynet alacağı davası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükmün sair yönlerinin usul ve yasaya uygun olduğu ancak kadın yararına hükmedilen tazminatların az olduğu gibi faiz talebinin değerlendirilmemesinin de doğru olmadığı, bunun yanında ortak çocuk için hüküm altına alınan iştirak nafakasının da az olduğu, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı için erkek yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili kısımlarının kaldırılmasına, ortak çocuk için aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı için erkek yararına 3.400,00 TL maktu vekâlet ücretine taraf vekillerinin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin süresi, nafakaların miktarı ile ziynetin reddedilen kısmı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma davalı ve fer'îleri ile ziynetin kabul edilen kısmı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma ve fer'îleri ile ziynet alacağının kabul edilen kısmı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddesi 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15215, Karar No: 2012/4525, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15215 E.  ,  2012/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalılar Hazine ve ... Belediye Başkanlığın tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 07.06.2010 gün 2010/4411-7934 sayılı kararı ile “...Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre %65’nin toprak, %45’nin ise taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ...” gereğine değinilmiştir. Daire bozma kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme talebi de Dairenin 30.09.2010 gün 2010/10743-11588 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca açılan tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 23.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.09.1976 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11160, Karar No: 2016/22138, Tarih: 02.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11160 E.  ,  2016/22138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5996 sayılı Kanun değişikliğinin TCK'nın 186. maddesine yollama yaptığının ve gerekçeli kararda da lehe kanun değerlendirmesi yapıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanığın, seyyar köfte ve ayran satışı yaptığının anlaşılması karşısında Mahkemece oluşa aykırı şekilde ayran üretimi yaptığı gerekçesiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilerek hükme esas alınan olgularda yanılgıya düşülmesi suretiyle hatalı gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Mahkemece hükme dayanak yapılan, dava konusu ayrandaki maya oranının referans değerden yüksek olmasının tek başına zehirlenmeye sebep olduğuna dair delil olmaması karşısında, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14924, Karar No: 2017/17321, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14924 E.  ,  2017/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı ( .... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi ) avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı ( ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi ) vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1131, Karar No: 2014/12169, Tarih: 12.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1131 E.  ,  2014/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve Canan Maden hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik yağma eylemlerinden kurulan hükümlerini incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, katılanlar vekili ile sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... Maden hakkında yakınan ...’e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Sanık ...’ın yakınana yönelik “her şeye burnunu sokma yoksa burnunu kopartırlar” şeklindeki söyleminin 5237 sayılı Yasanın 106/1.(1.cümlesi)’ne uyduğu halde basit tehdit olarak kabul edilerek şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verilmesi kanuna aykırı ise de;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 106/1.(1.Cümlesi)’ndeki tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, suç tarihi itibariyle 15-18

yaş grubunda olan sanık hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 Yıl 4 Aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 18.12.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... Maden savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/67, Karar No: 2015/4697, Tarih: 06.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/67 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.09.2014 tarih ve 2013/284-2014/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde 08.08.2005 tarihli, 2005/32975 nolu 29. sınıfta yer alan bir kısım ürünler yönünden tescilli "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının da 13.04.2006 tarihli "..." ibareli 2006/16359 nolu ve müvekkilinin markasının kapsamında yer alan 29. sınıftaki ürünleri kapsayan markasının bulunduğunu, markaların iltibasa mahal verir düzeyde birbirine benzediğini, müvekkiline ait markanın davalının markasından önce tescil edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2006/16359 nolu "..." ibareli markanın 29. sınıfta yer alan "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri, et mamulleri, et hülasaları, et suları, bulyonlar, işlenmiş su ürünleri (yumuşakçalar ve kabuklu hayvanlar) kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri" yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının tescil tarihi daha sonraki bir tarihe denk gelmesine karşın müvekkilinin markasal kullanımının davacının marka tescilinden öncesine dayandığı, müvekkilince markalarda yer alan "..." ibaresinin davacıdan önce ihdas edilip piyasada maruf hale getirilmesi nedeniyle bu ibare üzerinde gerçek hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış marka sayıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu markalar arasında markalarda yer alan ve markanın esas unsuru olan "..." ibaresi yönünden görsel işitsel ve anlamsal bakımdan benzerlik bulunduğu, ... 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2008/156 Esas sayılı dosyasında da aynı neticeye ulaşıldığı, davacının "..." ibaresi üzerinde öncelik hakkına sahip olduğu gerekçesiyle, ... nezdinde davalı adına 2006/16359 nolu tescilli "..." ibareli markanın 29. sınıfta yer alan "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri, et mamulleri, et hülasaları, et suları, bulyonlar işlenmiş su ürünleri (yumuşakçalar ve kabuklu hayvanlar) kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri" yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7098, Karar No: 2012/29315, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7098 E.  ,  2012/29315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin feshedilmesinden sonra kıdem tazminatı eksik ve geç aldığını belirterek bakiye kıdem tazminatı ve faizini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı ve derdestlik itirazında bulunarak, taleplerin yerinde olmadığını da belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı alacağının olup olmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut uyuşmazlığın değerlendirilebilmesi için taraflar arasındaki kesinleşen davalardaki verilen hükümler değerlendirildiğinde;

Öncelikle davalı işveren ... 4. ... Mahkemesinin 1999/899-1482 sayılı dosyasında işçinin ihbar önellerine uymaksızın ... yerini terk ettiğini belirterek ihbar tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece 412,61 TL ihbar tazminatı hüküm altına alınmış ve karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu miktarın davacıdan tahsil edildiğine ilişkin belge bulunmamakta ise de davacı tarafın, tahsil edildiği yönündeki iddiasına davalı tarafın itirazı da bulunmamaktadır.

Davacı işçi, ... 3. ... Mahkemesinin 2000/225-1279 sayılı dosyasında emekli olmak için kuruma müracaat ettiğini ancak kurum tarafından ... sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle sona erdirildiğini belirterek kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, yargılama sonunda mahkemece davalının ... sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanmış ise de sonrasında davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine daire tarafından yapılan değerlendirme sonucu ... sözleşmesinin 14.12.1998 tarihli yazıya göre işçiden randıman alınamaması sebebiyle işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle ret kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası (2002/301-745) ./..

aldırılan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresinin 19 yıl 9 ay 24 gün olduğu belirtilerek 3.576,76 TL kıdem tazminatı alacağı olduğu tespit edilmiştir. Yargılama neticesinde de mahkemece ... sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiği kanaatiyle taleple bağlı kalınarak 3.576,00 TL kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ve verilen karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir.