muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2261, Karar No: 2024/5016, Tarih: 13.06.2024

.388.915,98 TL olduğu, 30.06.2015 tarihli bilançodaki değerin ise 119.060.927,00 TL olduğu, aradaki farkı oluşturan 9.327.988,98 TL'nin stoklar içerisinde gösterilen 3.497.000,00 TL'lik konsinye mallar, 2.166.452,00 TL gömülü vade farklarının düşümü ve 3.664.537,00 TL giderleştirilen sayı farkından kaynaklandığının tespit edildiği, aradaki farkı oluşturan 9.327.988,98 TL'nin nihai devir bedelinden düşülmesinin uluslararası finansal raporlama standartlarına uygun olduğu tespit edildiğinden Mahkemece rapor doğrultusunda bu miktarın nihai devir bedelinden düşülmesi gerektiği sonucuna varıldığı, geri ödemesi talep edilen 9.327.988,98 TL'nin içerisinde 3.497.000,00 TL'lik konsinye mallar da bulunduğundan ve bu bedel nihai devir bedelinden düşülmüş olduğundan ayrıca davacının geri ödenmesini talep ettiği konsinye stoklara ilişkin 3.497.217,00 TL'nin talep edilebilir olmadığı anlaşıldığından bu bedelin reddine karar vermek gerektiği, davacı tarafından ilk devir bedeli olan 429.574.000,00 TL üzerinden ... Alışveriş Hiz. Gıda San. Tic. A.Ş'nin %85 oranındaki payı satın alındığı, borsada işlem gören %15'lik paylar açısında Zorunlu Pay Alım Teklifi Tebliği uyarınca pay alım teklifi yapıldığı, davacı tarafından tebliğe uygun şekilde pay alımı gerçekleştikten 6 gün sonra zorunlu pay alma teklifinde bulunma yükümlülüğü bulunduğundan ve ilk devir bedeline göre payları satın aldığından bu bedel üzerinden pay alım teklifi yapması gerektiği, daha sonradan nihai devir bedelinde belirlenen 389.018.555,32 TL üzerinden pay alım teklifi yapılması durumunda payların daha düşük bedelle satın alınacağı sorumluluğunun pay satışını gerçekleştiren davalıların üzerine yüklenemeyeceği, taraflar arasında akdedilen sözleşmede zorunlu pay alımından kaynaklanan fark bedelinin sorumluluğunun davalılar üzerinde olduğuna ilişkin herhangi bir hüküm olmadığı gibi bu bedel çıkartılan tebliğ hükümlerine göre ödendiğinden davalılara yapılmış bir ödeme bulunmadığından davacının nihai devir bedelinin ilk devir bedelinden düşük olması sebebiyle zorunlu pay alımının daha yüksek bedelle yapıldığı iddiası ile talep ettiği alacağın reddine karar vermek gerektiği, Mahkemece Deloitte raporunun hatalı olup olmadığı yolunda davalının ve davacının delilleri toplanarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, ibraz edilen kök ve ek raporda davalı denetçisinin sunmuş olduğu kapanış bilançosunu oluşturan rapor ile davacı denetçisinin sunmuş olduğu rapor ve sözleşme ile hakem bilirkişi tayin edilen Deloitte raporları arasında oransal olarak çok az bir farkın olduğunun tespit edildiği, hakem bilirkişi raporunda nihai devir bedelinin hesaplanması konusunda uluslararası muhasebe standartlarına aykırı şekilde bir hesaplama yapılmadığı, yapılan hesaplamaların sözleşmenin 2. maddesindeki düzenlemeye ve sözleşmenin 2.4

. maddesindeki düzenlemeye ve sözleşmenin 2.4.2-a maddesi uyarınca tarafların üzerinde mutabık kaldığı ek-4'e aykırı olmadığı tespit edildiğinden hüküm vermeye elverişli, denetime açık kök ve ek raporu doğrultusunda davacının ilk devir bedeli ile nihai devir bedeli arasında oluşan 40.638.495,84 TL'yi davalılardan talep edebileceği, ilk devir bedeli hisseleri oranında davalılara ödendiğinden 40.638.495,84 TL'nin de hisseleri oranında davalılar tarafından davacıya geri ödenmesi gerektiği, davacı tarafından davalı satıcılar temsilcisine gönderilen 31.12.2015 tarihli e-posta ile nihai devir bedeli ile ilk devir bedeli arasındaki 44.638.000,00 TL'nin elektronik postanın taraflarına tebliğinden itibaren 5 gün içerisinde şirketlerine ödenmesi talep edildiğinden davalılar tarafından da 12.01.2016 tarihli e -posta ile talep edilen bedelin ödenmeyeceği bildirilmekle 12.01.2016 tarihi itibariyle davalıların temerrüde düştükleri, bu tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam 40.638.495,84 TL'nin, 18.438.145,92 TL'nin ... A.Ş.'den, 7.012.901,235 TL'nin ...'den, 7.012.901,235 TL'nin ...'den, 7.012.901,235 TL'nin ...'den, 258.143,6037 TL'nin ...'den, 516.287,2075 TL'nin Denge Reklam Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi'nden, 387.215,4056 TL'nin müteveffa ... mirasçılarından, İstanbul 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/675 E. ve 2020/585 K. sayılı ilamındaki hisseleri oranında (96.803,8514 TL'nin ...'den, 72.602,88855 TL'nin ...'den, 72.602,88855 TL'nin ...'dan, 72.602,88855 TL'nin ...'den, 72.602,88855 TL'nin ...'den 12.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar ve ... dışındaki diğer dahili davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hakem bilirkişi raporu Deloitte raporuna göre değil, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğunu, bu uygulamanın sözleşmeye olduğu kadar Kanuna da aykırı olduğunu, Deloitte raporunda belirtilen 44.638.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiğini, payları devre konu şirketin uhdesinde konsinye stok bulundurduğunu, nihai devir bedelinin belirlenme tarihinde değil daha sonraki tarihlerde ortaya çıktığını, davalılar tarafından müvekkili şirkete teslim edilen stok sayım tutanaklarında görüleceği üzere tutanaklarda konsinye ürünlerin sayısının ''0'' yani ''yok'' olarak belirtildiğini, halbuki stok sayım raporlarının tamamının konsinye satışa dair sözleşmeler, üçüncü firmalardan gelen talepler ve bu taleplere dair ödemeler incelendiğinde davalıların çeşitli firmalarla konsinye usuli çalıştığının anlaşıldığını, dolayısıyla iş bu talebinin karşılığının stok değerlemesi başlığı altında yer almamasına rağmen bilirkişilerce sehven bu başlık altında değerlendirildiğini, bu bakımdan konsinye mallara ilişkin talebin reddine yönelik kararın kaldırılarak alacağın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, satıcıların/davalıların kesin ve bağlayıcı nitelikte nihai devir bedelini kabul etmemelerinden dolayı müvekkili şirketin 6 ay için ödediği en yüksek fiyat olan ilk devir bedeli üzerinden borsada işlem gören %15'lik hisseyi yüksek bedel üzerinden satın almak durumunda kaldığını, satıcılar/davalılar sözleşmesinin açık hükmüne uygun davranıp nihai devir bedelini kabul etseler idi %85'lik pay için ödenen en yüksek devir bedelinin nihai devir bedeline uyarlanacağı ve böylelikle müvekkili şirketçe %15'lik pay için 7.171.499,27 TL tutarında az ödeme gerçekleştireceğini, bu fazla ödemenin tek nedeninin davalıların sözleşmenin açık hükmüne uymamış olmaları gerçeği olduğunu, davalıların müteselsil sorumluluğu bulunduğunu belirterek yerel Mahkeme kararında red edilen kısımların kaldırılarak müvekkili şirket tarafından davalılara fazla ödenen ve münhasır delil sözleşmesi ile iade edilmesi gerekliliği sabit olan 44.638,000 TL tutarındaki fazla ödemenin 05.10.2015 tarihinden itibaren, konsinye stoklarına ilişkin olarak gerçekleştirilen 3.497,217 TL tutarındaki fazla ödemenin 18.01.2016 tarihinden itibaren, borsada işlem gören paylara ilişkin olarak gerçekleştirilen 7.877.293 TL tutarındaki fazla ödemenin dava tarihinden itibaren işleyecek TCMB'nin kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranına bağlı olarak hesaplanacak ticari faizi ile birlikte davalılar tarafından müteselsilen müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalılar ve ... dışındaki diğer dahili davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; münhasır delil sözleşmesi olduğu izlenimi yaratılarak hüküm kurulduğunu, Mahkemenin ara kararları ile gerekçeli karar arasında ortaya çıkan çelişkiler nedeniyle dosyanın yeteri kadar incelenmediğinin verilen kararlarla sabit olduğunu, Mahkemenin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186 ncı maddesini doğru uygulamadığını, 17.06.2021 tarihli karar duruşmasında davalılardan ... vekilinin mesleki mazeretini kabul etmiş olmasına rağmen yeni duruşma günü belirlemeden yargılamaya devam ettiğini, bilirkişi raporlarında çelişkiler bulunduğunu, yerinde hiçbir incelemenin yapılmadığını, dolayısıyla bilirkişi raporunun 13. sayfasında yer alan yerinde inceleme gerçekleştirilmiş şeklindeki nitelemenin yalan olduğunun ortaya çıktığını, bilirkişilerin raporlarında yer alan nitelemelerin aksine inceleme mahallinde herhangi bir ticari defterin incelenmediğini, Prof. Dr. ... tarafından kaleme alınan mütalaaya uyulmamasına ilişkin gerekçenin dayanaksız olduğunu, bilirkişilerin uzmanlık alanlarının, dava konusu ihtilafa uygun rapor hazırlayabilecek nitelikte bulunmadığını, bilirkişilerin tarafların resmi belgelerini incelemek yerine davacı tarafından hazırlanan excell dosyalarını inceleyerek rapor hazırlamış olduklarını, tanık dinlenmesi talebinin usule aykırı olarak reddedildiğini, usul hataları yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşme ve eki Ek-4'ün sözleşmenin yorumuna ilişkin kural, ilke ve esaslara uygun olarak yorumlanmadığını, tarafların iradesine aykırı bir şekilde inceleme ve değerlendirme yapılarak buna bağlı olarak KDV alacağı, hatalı stok değerlerlemesi, erken kapama komisyonu, diğer kısa vadeli alacak, Yimpaş alacağı, tedarikçi borçları, hediye kart ve kazanç kart yükümlülükleri toplamı ile ilgili olarak verilen yerel Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf itirazları incelendiğinde, taraflar arasında akdedilen pay alım sözleşmesinin 2.4. maddesi uyarınca, pay alım sözleşmesi kapsamında hisseleri satıma konu şirketin 31.03.2015 itibariyle Sermaye Piyasası Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca düzenlenmiş, denetlenmemiş konsolide mali tablolarına göre referans bilanço kapsamında ilk devir bedelinin 429.574.000,00 TL olarak belirlendiği, bu bedelin hisseleri oranında pay sahiplerine davacı tarafından ödendiği, ilk devir bedelinin ödenmesinden sonra sözleşmenin 2.4.1. hükmü uyarınca, hisseleri satışa konu ... Alışveriş Hizmetleri Gıda San. Tic. A.Ş. denetçisi de olan Engin Bağımsız Denetim ve Serbest Muhasebecilik Mali Müşavirlik A.Ş. (Grand Thorton) tarafından 30.06.2015 tarihi itibariyle SPK ve ilgili mevzuat uyarınca düzenlenerek denetlenmiş ve alıcı denetçisi PWC tarafından ayrıca gözden geçirilerek mutabakat sağlanmış kapanış bilançosunun hazırlandığı, kapanış bilançosuna dayalı yapılan hesaplama yöntemi uyarınca ilk devir bedeli arasında fark doğduğu, bu farkın sözleşmenin 2.4.2-b maddesi uyarınca ilk devir bedelinden düşülmesi gerektiği, sözleşmenin 2.4.5. maddesi uyarınca nihai devir bedelinin bildirim tarihinden itibaren 10 iş günü içerisinde alıcıya ödenmesi gerektiği, davalı satıcılar tarafından nihai devir bedeline ve kapanış bilançosuna ek-4'e uyulmayarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle itiraz edildiği, sözleşmenin 2.4.3. maddesi uyarınca taraflar arasında yapılan görüşmeler sonucunda mutabakat sağlanamaması dolayısıyla alıcı tarafından sözleşmenin bu maddesinde belirlenen denetim şirketlerinden Deloitte seçilerek nihai devir bedelinin hesap edilmesinin istendiği, sözleşmenin 2.4.3 maddesinde, seçilen denetçinin kapanış bilançosunu inceleyerek nihai devir bedelini hesaplayacağı, söz konusu denetçinin belirlediği nihai devir bedelinin taraflar açısından bağlayıcı ve kesin olacağının kararlaştırıldığı, davalı satıcılar tarafından Deloitte tarafından belirlenen nihai devir bedeli hesaplamasının ek-4'e aykırı yapıldığı, hatalı olduğu gerekçesiyle kabul edilemeyeceği savunması ileri sürülmüş ise de, davalı denetçisinin sunmuş olduğu kapanış bilançosunu oluşturan rapor, davacı denetçisinin sunmuş olduğu rapor ile sözleşme ve hakem bilirkişi tayin edilen Deloitte raporları arasında oransal olarak çok az bir fark olduğunun tespit edildiği, hakem bilirkişi raporunda nihai devir bedelinin hesaplanması konusunda uluslararası muhasebe standartlarına aykırı şekilde bir hesaplama yapılmadığı, yapılan hesaplamaların sözleşmenin 2. maddesindeki düzenlemeye ve sözleşmenin 2.4.2-a maddesi uyarınca tarafların üzerinde mutabık kaldığı ek-4'e aykırı olmadığının tespit edildiği, bu tespitlere ve sözleşme hükümlerine göre davalı satıcıların ispat hakkının kullanımını imkânsız kılan veya fevkalade güçleştiren bir düzenleme olmadığı, sözleşmenin 2.4.3

. maddesindeki düzenlemeye ve sözleşmenin 2.4.2-a maddesi uyarınca tarafların üzerinde mutabık kaldığı ek-4'e aykırı olmadığının tespit edildiği, bu tespitlere ve sözleşme hükümlerine göre davalı satıcıların ispat hakkının kullanımını imkânsız kılan veya fevkalade güçleştiren bir düzenleme olmadığı, sözleşmenin 2.4.3. maddesinin münhasır delil sözleşmesi niteliğinde olduğu, denetçinin belirlediği nihai devir bedelinin taraflar açısından bağlayıcı ve kesin nitelikte olacağı, ilk devir bedeli 429.574.000,00 TL'den Deloitte tarafından tespit edilen 384.936.000,00 TL'nin düşümü sonucunda bakiye 44.638.000,00 TL'nin fazladan ödendiği, aradaki farkın sözleşmenin 2.4.5. maddeleri hükümleri uyarınca davacı tarafından davalı satıcılardan talep edilebileceği, buna göre Mahkemece anılan bu miktar üzerinden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı, davacı vekilinin ret edilen konsinye stoklara ilişkin ileri sürdüğü istinaf itirazları bakımından, bu hususun İlk Derece Mahkemesince verilen karar gerekçesinde ayrıntılı olarak tartışılıp değerlendiridiği, Mahkemenin kabul ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, davacının bu yöne ilişen istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, davacı vekilinin borsada işlem gören paylara ilişkin olarak gerçekleştirilen fazla ödemenin tahsiline ilişkin talebinin reddine ilişkin kararın yerinde olmadığına yönelik istinaf itirazı incelendiğinde, tarafların sözleşmenin 8. maddesine yansıyan iradeleri ve sözleşme hükümleri gözetildiğinde, zorunlu pay alımından kaynaklanan fark bedelinin sorumluluğunun davalılar üzerinde olduğuna ilişkin herhangi bir hüküm olmadığı gibi Tebliğ hükümlerine göre ödendiğinden ve davalılara yapılmış bir ödeme bulunmadığından davacının nihai devir bedelinin ilk devir bedelinden düşük olması sebebiyle zorunlu pay alımının daha yüksek bedelle yapıldığı iddiası ile talep ettiği alacağın reddine yönelik Mahkemenin kabul ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, davacının bu yöne ilişen istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, davacı vekilinin müteselsil sorumluluğu tartışmasız olan davalıların sorumluluklarının Mahkemece payları devre konu şirketlerdeki pay oranları ile sınırlanmış olmasının sözleşme hükmüne aykırı olduğuna yönelik istinaf itirazı incelendiğinde, sözleşmenin müşterek ve müteselsil sorumluluk başlıklı 11. maddesine göre hükmedilen alacağın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı şirkete ödenmesine karar verilmesi gerekirken davalıların sorumluluklarının payları devre konu şirketlerdeki pay oranları ile sınırlandırılarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığı, davalılar ve ... dışındaki diğer dahili davalılar vekilinin istinaf itirazları incelendiğinde, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ve ..

... dışındaki diğer dahili davalılar vekilinin istinaf itirazları incelendiğinde, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ve ... dışındaki diğer dahili davalılar vekilinin tüm istinaf itirazlarının yerinde görülmediği gerekçesiyle davalılar ve ... dışındaki diğer dahili davalılar vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 44.638.000,00 TL'nin 12.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar ve müteveffa ... mirasçıları olan dahili davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının konsinye stoklara ilişkin talebinin reddine, davacının borsada işlem gören paylara ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar ve tüm dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; payları devre konu şirketin uhdesinde konsinye stok bulundurduğunu, nihai devir bedelinin belirlenme tarihinde değil daha sonraki tarihlerde ortaya çıktığını, davalılar tarafından müvekkili şirkete teslim edilen stok sayım tutanaklarında görüleceği üzere tutanaklarda konsinye ürünlerin sayısının ''0'' yani ''yok'' olarak belirtildiğini, halbuki stok sayım raporlarının tamamının konsinye satışa dair sözleşmeler, üçüncü firmalardan gelen talepler ve bu taleplere dair ödemeler incelendiğinde davalıların çeşitli firmalarla konsinye usuli çalıştığının anlaşıldığını, dolayısıyla iş bu talebinin karşılığının stok değerlemesi başlığı altında yer almamasına rağmen bilirkişilerce sehven bu başlık altında değerlendirildiğini, bu bakımdan konsinye mallara ilişkin talebin reddine yönelik kararın kaldırılarak alacağın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, satıcıların/davalıların kesin ve bağlayıcı nitelikte nihai devir bedelini kabul etmemelerinden dolayı müvekkili şirketin 6 ay için ödediği en yüksek fiyat olan ilk devir bedeli üzerinden borsada işlem gören %15'lik hisseyi yüksek bedel üzerinden satın almak durumunda kaldığını, satıcılar/davalılar sözleşmesinin açık hükmüne uygun davranıp nihai devir bedelini kabul etseler idi %85'lik pay için ödenen en yüksek devir bedelinin nihai devir bedeline uyarlanacağı ve böylelikle müvekkili şirketçe %15'lik pay için 7.171.499,27 TL tutarında az ödeme gerçekleştireceğini, bu fazla ödemenin tek nedeninin davalıların sözleşmenin açık hükmüne uymamış olmaları gerçeği olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını, konsinye stoklarına ilişkin olarak gerçekleştirilen 3.497,217 TL tutarındaki fazla ödemenin 18.01.2016 tarihinden itibaren, borsada işlem gören paylara ilişkin olarak gerçekleştirilen 7.877.293 TL tutarındaki fazla ödemenin dava tarihinden itibaren işleyecek TCMB'nin kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranına bağlı olarak hesaplanacak ticari faizi ile birlikte davalılar tarafından müteselsilen müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalılar ve tüm dahili davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf sebeplerini incelemediğini, gerekçelendirmediğini, Bölge Adliye Mahkemesinin esasa ilişkin istinaf sebeplerini özetlemekten kaçındığını, bu sebeple istinaf sebeplerinin ayrıca temyiz sebebi olduğunu, istinaf dilekçesinin 8. ve 34. sayfalarında belirttikleri usule ilişkin istinaf sebeplerini aynen temyiz sebebi olarak belirttiklerini, gene istinaf dilekçesinin 34. ve 70. sayfaları arasında kalan istinaf sebeplerini temyiz sebebi olarak belirttiklerini, hakem bilirkişi raporunu hazırlayan şirketin bağımsız ve tarafsız olmadığını, hakem bilirkişi raporunun iptal edilmesi gerektiğini, DELOITTE’in vermiş olduğu hakem-bilirkişi raporuna ilişkin taraflarınca verilen dilekçelerde hataların tek tek zikredildiğini, hatalı olduğu ve raporun taraflar arasındaki sözleşme ve fiili gerçeğe uymadığının açıklandığını, bu hususun Mahkeme tarafından yeteri kadar incelenmediğini, aynı eksikliğin istinaf kararında da söz konusu olduğunu, bu sebeple DELOITTE'in verdiği raporun hükme esas alınamayacağını, sadece denetim şirketi DELOITTE değil, Grant Thornton şirketi tarafından da tarafların sözleşmeyle kendilerine yükledikleri görevi tam ve gereği gibi yerine getirmediğinin dosyaya sunulan belgelerle ortaya konulduğunu, bilirkişiler tarafından taraflar arasında imzalanan sözleşme ve sözleşmenin ekinde yer alan Ek-4 nolu belgeye uygun olarak denetim şirketleri tarafından hesaplama yapılıp yapılmadığına yönelik itirazlarının yeterince incelenmediğini, bu eksik inceleme nedeniyle huzurda temyiz konusu yapılan hukuka aykırı kararın ortaya çıktığını, Prof. Dr. ...'nın mütalaasının dikkate alınmamasının yerinde olmadığını, sözleşme metni incelendiğinde tarafların gerek ilk gerekse de nihai devir bedelinin hesaplanmasına ilişkin özel bir hesaplama usulü öngördüklerini, bu itibarla anılan hesaplama yöntemi kapsamında davalıların, dava olunan kalemleri ödemekle yükümlü olmadıklarının açık olduğunu, nihai devir bedelinin belirlenmesinde Ek-4'te yer alan kalemlerin dikkate alınması gerektiğini, somut dava kapsamında gerek Deloitte tarafından hazırlanan raporda gerekse de 05.11.2019 tarihli bilirkişi raporunda, payları devre konu ... A.Ş

.11.2019 tarihli bilirkişi raporunda, payları devre konu ... A.Ş.’nin bütün malvarlığı dikkate alınarak bir hesaplama yapılmasının isabetli olmadığını, ihtilafın en büyük kalemini teşkil eden KDV konusunda Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, bu hususta karşı oy gerekçesinin daha doyurucu olduğunu, davacının dahi iddiasını aşar şekilde gerekçe oluşturulduğunu, hatalı stok değerlendirmesi bakımından itirazlarının dikkate alınmadığını, burada üç kalem altında gündeme getirilen ve müvekkillerinden tahsiline karar verilen kalemlerin hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, erken kapama komisyonunun hisse devir bedelinden indirileceğine dair sözleşmenin Ek-4 nolu ekinde düzenleme olmadığını, finansman kuruluşlarının tamamına yapılan ödemelerin ve bu ödemeler sonrasında borç bakiyesinin sıfır olduğuna dair belgelerin tamamının sunulduğunu, diğer kısa vadeli alacaklar bakımından varılan sonuçların dosya kapsamına uygun ve gerçek olmadığını, nihai devir bedeline ilişkin olarak sunulan raporların gerçekçi olmadığını, sözleşmeye uygun hazırlanmadığını belirterek ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hisse devir sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6100 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalılar ve tüm dahili davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak yekdiğerine verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.