muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/283, Karar No: 2024/55, Tarih: 14.02.2024

31.03.2017 tarihinde saat 01.55 sıralarında İstanbul-Esenyurt, Battalgazi Mahallesi, 322. Sokak ile Dereyolu Sokak kesişiminde bir erkek şahsın ateşli silahla yaralandığının ihbar edilmesi üzerine olay yerine intikal eden güvenlik güçleri ve sağlık ekiplerince yaralı olarak bulunan maktulün Esenyurt Devlet Hastanesine kaldırıldığı, buradaki ilk müdahalenin ardından Bakırköy Dr. Sami Konuk Devlet Hastanesine sevk edildiği ve aynı gece ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı skapula kırığı ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu ifadesi alınamadan öldüğü, Suriye uyruklu ... olduğu belirlenen maktulün cesedinin kardeşi olan şikâyetçiye teslim edildiği, olay yeri civarında yapılan araştırmada kolluk görevlilerince maktulün yanına iki şahsın geldiğini, birinin elinde döner bıçağı olduğunu tespit ettikleri, önünde üç Suriyeli şahsın görüldüğü, 306. Sokak, 4 numaralı ikamette oturduğu tespit edilen inceleme dışı mağdur ...'in; önceden tanımadığı bir Suriyeli şahısla birlikte dört Türk şahsın evinin önüne geldiklerini, Türk şahıslardan birinin elinde uzun namlulu siyah bir silah olduğunu, diğer şahıslarda ise silah bulunmadığını, elinde silah bulunan Türk şahsın, yakasından tutarak kendisine; "Sen kimsin?" dediğini, aradıklarının kendisi olmadığını anlayınca şahısların geldikleri Renault Fluence marka plakasını alamadığı beyaz bir araca binerek uzaklaştıklarını, hemen sonrasında da 5-6 el silah sesi duyduğunu anlattığı, söz konusu beyanlar doğrultusunda olayın faili olabilecekleri düşünülerek maktulün başına gelen ve haklarında takipsizlik kararı verilen ... ve ...'nin parmak izlerinin ve el svaplarının alındığı, inceleme dışı mağdur ...'in ikamet ettiği evin penceresinin önünde bir adet kol saati, sokak üzerinde bulunan 8, 10 ve 12 numaralı binaların arasında, kaldırımda, yol üzerinde ve birisi de olay yerindeki gri renkli Fiat marka aracın kaputu üzerinde olmak üzere toplam 13 adet 9 mm ve 7,65 mm çaplı iki farklı tabancadan atılmış boş kovanların ele geçirilerek muhafaza altına alındığı, sokağı görüntüleyen kamera kaydına ise rastlanmadığı, maktulün yürüyerek ilerlediği 322. Sokak'ta bulunan 1 ve 6 numaralı binaların kamera görüntülerinin alındığı, olayı gerçekleştirilebileceği düşünülen şüpheli şahısların fotoğraflarının polis memurları tarafından ...'e gösterildiği, 31.03.2017 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre; inceleme dışı mağdur ...'in, kendisine gösterilen altı fotoğraf arasından sanığı, elinde siyah silah olan ve kendisini yakasından tutan şahıs olarak teşhis ettiği, aynı tarihte saat 10.10'da alınan ifadesinde de fotoğrafını teşhis ettiği sanığın olay yerinde saatini düşürdüğünü de belirttiği, 04.05.2017 tarihli uzmanlık raporuna göre; olay yerinde ele geçirilen kol saatindeki kan lekesi üzerinde belirlenen genotipe ait DNA profilinin maktule ait olduğu, 04.04

...'in, kendisine gösterilen altı fotoğraf arasından sanığı, elinde siyah silah olan ve kendisini yakasından tutan şahıs olarak teşhis ettiği, aynı tarihte saat 10.10'da alınan ifadesinde de fotoğrafını teşhis ettiği sanığın olay yerinde saatini düşürdüğünü de belirttiği, 04.05.2017 tarihli uzmanlık raporuna göre; olay yerinde ele geçirilen kol saatindeki kan lekesi üzerinde belirlenen genotipe ait DNA profilinin maktule ait olduğu, 04.04.2017 tarihinde birçok suçtan hakkında yakalama kararı bulunan sanığın, üzerinde bir adet tabanca ve Kadir Çelik adına düzenlenmiş sahte kimlikle yakalandığı, ayrıca sanığa ait valiz içerisinde birden fazla tabanca ve kaleşnikof tüfek ele geçirildiği, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve resmî evrakta sahtecilik suçlarını kabul eden sanığın, maktulün öldürülmesine ilişkin soruşturma sırasında alınan ifadesinde ise; maktulü ve adı geçen diğer şahısları tanımadığını, olay tarihinde Edirne'de olduğunu, gece saat 03.00-04.00 sıralarında İstanbul'a döndüğünü savunduğu, 17.04.2017 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanıktan ele geçen silahların maktulün öldürülmesi olayında kullanılmadıklarının tespit edildiği, yaralandıktan sonra maktulün belli bir süre yürüyüp yere düştüğü 322. Sokak'ta oturan Şakir Kılıç'ın, 28.08.2017 tarihinde kollukta; gece saat 02.00 sıralarında evindeyken dışarıdan silah sesleri duyduğunu, balkonundan baktığında plakasını ve markasını alamadığı birisi siyah birisi beyaz renkte iki aracın parkın yanından hızla uzaklaştığını, inleme sesini duyduğu yaralı bir şahsın yere düştüğünü gördüğünü beyan ettiği, maktulün kız arkadaşı olduğu tespit edilen tanık ...'nın savunma tanığı olarak kovuşturma evresinde alınan beyanında; maktulü, arkadaşı olan Ado isimli şahıs vasıtasıyla tanıdığını, olaydan bir gün önce Ado'nun kendisini bir kenara çekerek maktulün başının belada olduğunu söylediğini, olay günü maktulle konuştuğunda ... isimli bir şahısla başının belada olduğunu söyleyip yanından apar topar ayrıldığını belirttiği, sanık yakalandığında üzerinde çıkan iki telefon ve bu telefonlarda kullanıldığı tespit edilen üç farklı açık hat ile maktulün kullandığı telefon numarası üzerinde inceleme yapılması için aldırılan 26.06.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın kullanımında olan telefonların olay saatlerinde Küçükçekmece, Bahçelievler ve Esenyurt ilçelerinde bulunan baz istasyonlarından sinyal bilgisi aldığı, sanığın olay öncesinde telefonla görüştüğü kişilerin tespit edildiği, maktulün öldürülmesi anına ilişkin görgü tanığı ve kamera kaydının bulunmadığı, maktulün kardeşi ...'ın inceleme dışı mağdur ...'in beyanının aksine şikâyetçinin ...'i Suriye'de kaldıkları dönemden beri 30 yıldır tanıdıklarını belirttiği, sanığın ise aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde;

Maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunluluğu kapsamında olayla ilgili olarak kovuşturma aşamasında kendilerine ulaşılmaya çalışılan ve dinlenemeyen inceleme dışı mağdur ..., eşi ..., haklarında takipsizlik kararı verilen ... ve ... ile maktulün kardeşi olan şikâyetçinin, Ceza Genel Kurulunca izlenen kamera görüntülerinde yere yığıldıktan sonra ambulans ve polisin gelmesinin beklendiği aşamada maktulün kendileriyle konuştuğu görülen şahısların, olay sonrasını gören bilgisine başvurulan Şakir Kılıç'ın, maktulün kız arkadaşı tanık ...'nın beyanında belirttiği Ado ve ... isimli kişiler ile sanığın olay öncesinde telefonda konuştuğu bilirkişi raporu ile tespit edilen..., ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, sanığın sürekli telefon hattı değiştirdiği, kullanımında olan ve iletişim bilgisi olarak verdiği hatların da bulunduğu gözetilerek olay yerinde olup olmadığının tespit edilmesi, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarındaki saat ile sanığın telefonunun baz aldığı istasyondaki saatlerin karşılaştırılması, soruşturma aşamasında haklarındaki dosya tefrik edilen meçhul üç şahısla ilgili dosyanın akıbetinin araştırılarak faillerinin tespit edilip edilmediğinin ortaya konulması, gerektiği takdirde keşif de yapılmak suretiyle olay yerindeki boş kovanların konumlarına göre olay mahallinde karşılıklı bir çatışma yaşanıp yaşanmadığının ve maktulün bu çatışmada isabet alarak ölüp ölmediğinin araştırılıp ölümüne kimin sebebiyet verdiğinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuken isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Eksik araştırmayla karar verilmediği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 1937-2367 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 396-1274 sayılı hükmünün, maktulün ölümüne kimin sebebiyet verdiğinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Bozma kararının içeriği ve mevcut tutuklama nedenlerinde herhangi bir değişiklik bulunmadığı gözetilerek CMK'nın 100 ve devamı maddeleri uyarınca sanığın tutukluluk durumunun DEVAMINA,

4- Bozma kararının içeriği ve mevcut tutuklama nedenlerinde herhangi bir değişiklik bulunmadığı gözetilerek CMK'nın 100 ve devamı maddeleri uyarınca sanığın tutukluluk durumunun DEVAMINA,

5- Dosyanın, CMK'nın 304/2. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.01.20024 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 14.02.2024 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/87, Karar No: 2017/107, Tarih: 19.04.2017

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2017/87 E.  ,  2017/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 27.03.2013

Sayısı : 294-197

Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucu, Fatsa (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 27.03.2013 gün ve 294-197 sayı ile, hakaret suçundan düşme, tehdit suçundan ise sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2014 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.01.2017 gün ve 40101-2651 sayı ile;

"Temyiz isteğinin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

İddianamede açıklanan eylemin, 'sanığın müştekilerden olan alacağını tahsil etmek amacıyla arayarak borcu ödeyeceksiniz, ödemezseniz acıların en büyüğünü yaşatırım, kazığa oturturum' demek suretiyle tehdit suçunu oluşturması karşısında, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin TCK'nun 150. maddesi aracılığı ile Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine",

Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 23.03.2017 gün ve 1140-708 sayı ile;

"...Uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 28.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunla değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 16.09.2014 olduğu göz önüne alındığında, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye göre temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 16.09.2014 olduğu göz önüne alındığında, mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye göre temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.01.2017 gün ve 40101-2651 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 19.04.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/804, Karar No: 2021/6476, Tarih: 08.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/804 E.  ,  2021/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

YARGITAY KARARI

(KANUN YARARINA BOZMA)

Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/145 değişik iş sayılı içtima kararı ile 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü Behçet Şahman'ın cezasını Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz etmekte iken firar etmesi üzerine, kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 19/06/2018 tarihli ve 2018/257 sayılı kararının onanmasına ilişkin Gaziantep İnfaz Hakimliğinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/3482 esas, 2018/3625 sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan itirazın, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilemeyeceği gerekçesiyle kabulüne ilişkin mercii Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/2234 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-Hükümlünün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2013/275 esas, 2016/5 sayılı kararının Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infazına başlandığı gün olan 04/04/2017 tarihinde birinci firarını gerçekleştirdiği, ikinci firarını ise, Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli içtima kararının Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infazı sırasında 19/06/2018 tarihinde gerçekleştirdiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinde yer alan; "Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı,...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlünün açık ceza infaz kurumundan 2. kez firar etmiş olması nedeniyle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

2-4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak, infaz hakimliği kararının kaldırılmasını müteakip, işyurdu başkanlığının kapalıya iade kararının onanması yönündeki talebi ile ilgili olarak da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile infaz hâkimliğinin itiraz konusu kararının kaldırılması ile yetinilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/02/2020 gün ve 94660652-105-27-5430-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/2234 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20718, Karar No: 2013/23314, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20718 E.  ,  2013/23314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)TCK’nin 86/1,3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağı cihetle CMK’nin 196/2 maddesi uyarınca sanığın sorgusunun istinabe suretiyle yapılamayacağının gözetilmemesi,

2)Kabule göre de, mağdurun kolluktaki ifadesinde kendini yaralayan şahısların eşgalini alamadığını, kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği; kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise kendisine üç-dört kişinin saldırdığını, içlerinden birinin bıçakla yüzüne vurduğunu, bu kişinin adını hatırlamadığını ancak görse tanıyabileceğini beyan ettiği, sanığın da savunmalarında, kendisinin kavgayı ayırdığını, daha sonra şikayetçi ile görüştüğünü ve şikayetçinin kendisinden şikayetçi olmayacağını söylediğini beyan ettiği, mahkemece hükme esas alınan tanık İbrahim Halil Kaya'nın suç tarihinde kollukta verdiği ilk ifadesinde mağduru bıçaklayanın yüzünü görmediğini, görse de tanıyamayacağına dair beyanı nazara alındığında, mağdur ile sanığın yüzleştirilerek, mağdurun yüzündeki yaranın, sanık tarafından yapılıp yapılmadığı hususunun tereddütsüz bir şekilde açıklığa kavuşturulmadan, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7458, Karar No: 2022/11052, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7458 E.  ,  2022/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, Mahkemece 2004 ve sonrası talep yönünden dosya kapsamındaki ödeme belgelerinde davacının isminin bulunmaması sebebiyle çalışmanın ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi isabetlidir. Buna göre 2004 yılı öncesi talep yönünden davacının çalışmasının bulunması halinde dahi hizmet akdi 2004’te kesintiye uğramış olacağından, kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilerek çalışmanın, 2004 yılı öncesi dönemler yönünden hak düşürücü süreye uğraması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, anılan hususun sonuca etkili görülmemesi sebebiyle, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 22.09.2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. UYUŞMAZLIK:

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, davalıya ait mevsimlik olan fidan ekimi, bakımı işyerinde orman köylüleri arasında mevsiminde çağrı usulü ile çağrılarak çalıştırılan sigortalı davacının bazı yıllar çağrılmaması nedeni ile hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ve ayrıca işyerinin kamu kurumu olması nedeni ile sigortalılığın kayıtlar esas alınarak tespitinin gerekip gerekmediği, bu kapsamda yazılı delil aranıp aranmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. Yerel mahkemenin birden fazla bozma kararı sonrası verdiği kararı çoğunluk görüşü ile davacı tarafın temyizi üzerine;

2. Yerel mahkemenin birden fazla bozma kararı sonrası verdiği kararı çoğunluk görüşü ile davacı tarafın temyizi üzerine;

“Mahkemece 2004 yılı ve sonrası döneme ilişkin, ödeme belgelerinde davacının isminin bulunduğu yıllarda davacıya ödenen ücret karşılığı tespit edilen gün kadar çalışıldığı, anılan belgelerde davacının isminin bulunmadığı yıllarda ise çalışmanın bulunmadığına dair kabul isabetli ise de, davacının çalışmalarının kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden, kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmekte olup anılan husus yeniden yargılamayı gerektirmediği” gerekçesi ile sonuç itibari ile doğru olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.