muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21895, Karar No: 2017/10426, Tarih: 31.10.2017

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyizi yönünden; Taraflar arasında görülen davada, davacı açtığı bu davası ile, ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi yanında araçtan yararlanamadığı süreler için kiraladığı araçlar nedeniyle ödemek zorunlu kaldığı kira paraları yönünden taleple bulunmuş, mahkemeye de bir adet fatura sunmuştur. Mahkemece davacı tarafından sunulan araç kiralama faturalarının olay sonrasına ait olması ve ne tür araç kiralamaya istinaden verildiği faturalarda belli olmadığından bu talebin reddine karar verilmiştir. Öncelikle sunulan fatura ile ilgili olarak davacının kiraladığı araç veya araçların hangi tarih ve sürelerde kullanıldığının davacıya açıklatılarak belirlenmesi, davacının aractan yararlanılamadığı tarihin de tespiti ile, tespit edilen bu dönemden hafta sonu ve resmi tatil günleri çıkarılarak, ilgili yerlerden “Şöförler Odası“ gibi tarifenin de istenerek hak ve nesafet ölçüleri gözetilmek suretiyle gerekirse yeniden taraf ve Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu ile hüküm tesisi gerekirken, aksine düşüncelerle davacının talebinin red edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.604,82 TL kalan harcın davalı ... Oto. Tic. A.Ş.'den, 4.604,66 TL kalan harcın davalı ... Oto. San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29330, Karar No: 2013/4283, Tarih: 18.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/29330 E.  ,  2013/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur sanık ...'ın, 03.12.2008 tarihli duruşmada "alacağını istemek için yanına gittiği katılan sanık ...'ın oturduğu sandalyeye tekme attığını, ...'in burnuna yumruk vurması üzerine de seni vuracağım, öldüreceğim, burada yaşatmam" dediğini kabul etmesi, adli raporuna göre ...'nin burnunda 05, cm yüzeysel cilt kesisi, nazal kemikte fıssür tespit edilmesi karşısında; soruşturma aşamasında ifadeleri alınan tanıklar ... ... ve ... ... da dinlenmeden dosyadaki kanıtlara uygun olmayan gerekçelerle ve eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2850, Karar No: 2018/5880, Tarih: 23.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2850 E.  ,  2018/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09/02/2017

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2016 tarihli ve 2016/63 esas, 2016/546 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2017/76 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.” şeklinde düzenleme getirildiği, İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesince katılan tarafından zarar talep edilmediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın, katılanın 30/11/2016 tarihli 3. celsedeki beyanında yargılama konusu olay nedeniyle 10.000,00 Türk lirası zararının olduğu ve zararının karşılanmadığını beyan ettiği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Sanık ...'in taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi karşısında kendini vekil ile temsil eden katılan ... lehine yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 94660652-105-31-13091-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve 2018/18035 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kurulan hükmün hukuki bir sonuç doğurmamasına imkan veren ve bu yönüyle sanık lehine olduğunda şüphe bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği, incelenen dosyada; sanığın, taksirli eyleminden dolayı katılanın basit tıbbi müdalale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayla ilgili olarak duruşmanın 30.11.2016 tarihli oturumunda ifadesi alınan katılanın; “...Olay günü aynı şekilde kontrol yapmak üzere servis aracındaydım. İkinci basamağa indiğim an henüz herhangi bir düdük çalmadığım halde servis hareket etti ve ben yere düştüm. Son anda kendimi geriye doğru ittirdim. Bundan sonrasını hatırlamıyorum. Gözümü açtığımda hastanedeydim. Elimi dönmüş bir vaziyette gördüm. Bunu düzeltmek için gerekli işlemeri yaptılar. Yaklaşık beş ay buna yönelik tedavi sürecim devam etti. Antakya Eğitim Araştırma Hastanesinde tedavi gördüm. Sanıklar benimle hiç ilgilenmedikleri gibi çalışmış olduğum şirket yıldırma politikası gütmüştür. Ben şikayetçiyim. Davaya katılmak istiyorum. Zararım karşılanmamıştır, zararım 10000 TL dir.” şeklinde beyanda bulunarak sanık hakkındaki şikayetini devam ettirdiği, sanığın ise zararı karşılamak için girişimde bulunduğuna ya da zararı giderdiğine dair herhangi bir savunmada bulunmadığı gibi, dosya içerisinde zararın giderildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmadığı da nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi koşulunun yerine getirilmediği,

Ayrıca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda, 1136 Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza Davalarında Ücret” başlıklı 14/1. maddesinin, “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” hükmü gereğince, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği ve katılan vekili tarafından katılanın zararının giderilmediğinin yanı sıra katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinden dolayı itiraz yasa yoluna başvurulduğu nazara alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 gün ve 2012/534 esas, 2013/15 sayılı kararında vurgulandığı üzere, itiraz merciince, CMK'nın 231. maddesinde sayılan koşulların bulunup bulunmadığının tespiti yanında, itiraza konu karar hem maddi hem de hukuki yönden değerlendirilerek, hukuka aykırılık saptanması halinde gerekçesi de gösterilmek suretiyle itiraz kabul edilip, yeniden karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, maddi olay ve hukuki yönden irdelemeye yer vermeyen “Sanık ve katılan vekilinini itirazı yerinde görülmediğinden ve HAGB kararı usul ve yasaya uygun olduğundan itirazın reddine karar verilmiştir.” biçimindeki gerekçeden yoksun ibarelere dayalı olarak itirazın reddedildiği anlaşılmakla,

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2016 tarihli ve 2016/63 esas, 2016/546 sayılı kararına karşı yapılan itirazın açıklanan nedenlerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine ilişkin İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2017/76 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2017/76 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11636, Karar No: 2014/6131, Tarih: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11636 E.  ,  2014/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyize gelen suça sürüklenen çocuk ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'ün aşamalarda değişmeyen anlatımlarına göre, sanık ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek dışarıda gözcülük yaptığı sırada, suça sürüklenen çocukların cami şadırvanı ile tuvaletlerinde bulunan muslukları hırsızladıkları olayda; sanık ...'in eylemsel katkısı yönünden hırsızlık suçunun asli faili olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın küçük çocukları suça azmettirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 38/2. maddesinin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığı yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12838, Karar No: 2022/4810, Tarih: 15.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/12838 E.  ,  2022/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal

Karar-Hüküm : 1- Sanık hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/2, 29, 62, 52/2-3, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar

2- Sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatine ilişkin hüküm

T

Hakaret suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık tarafından, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...’nün oğlu olan Yusuf ile katılan ...’in 22.11.2014 tarihinde evlenip, sanığın oğlunun kısa bir süre sonra 01.03.2015 tarihinde evinde yalnız başına ölü bulunması nedeniyle başlatılan adli soruşturma kapsamında gerekli teknik incelemeler yapıldıktan sonra ölenin cep telefonunun ölenin babasına, ölenin babası tarafından da ölenin annesi olan sanık ...’ye teslim edilmesinin ardından, sanık ...’nün, ölen oğlu ile katılanın birbirlerine gönderdikleri mesajları okuyup, oğlu ile gelini arasında uyuşmazlığa neden olan konuları ve olayları öğrenerek, oğlunun ölümünün katılanın olumsuz tutum ve davranışlarından kaynaklandığına dair adli makamlara ihbar dilekçeleri verdiği dönemde, ölen oğlu ile katılanın birbirlerine gönderdikleri mesajların içeriklerini, “yüzsüz, hastalık hastası ezik, sürekli eniştesinin evinde konaklayan gelin, çingene, köpeklere ders verilir, baklavacının getir götürcüsü, gözü görmeyen mal” biçimindeki ibarelerle birlikte kendi Twitter hesabından paylaştığı iddialarına konu olayda;

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetilerek, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde:

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetilerek, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde:

Dosyada mevcut sanığa ait Twitter hesabından yapılan paylaşımlarda, katılanın açık kimlik bilgilerine, fotoğrafına, iddiaya konu mesajların ekran görüntüsüne yer verilmemiş olup, paylaşımlarda yer alan açıklamaların yalnızca katılanın özel yaşam alanına ilişkin olduğuna ve paylaşımların katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal etme kastıyla yapıldığına dair, sanığın, “benim kendi twitter sayfamdan paylaştıklarımı kendi üzerine alınmış, fotoğrafını çekmiş, ona yazdığımı sanarak benden şikayetçi olmuş, ama asla ona yönelik bir şey yazmadım, söylenen lafların hiçbirini söylemedim, farklı günlerde yazdığım kendi sayfamdan paylaştığım sözlerdir, kesinlikle ne ismi ne de ona yönelik bir şey yazdıklarımda geçmiyor, kendi kendine üzerine alınmış, asla suçlamaları kabul etmiyorum” biçimindeki savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasından dolayı sanık hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ve suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4316, Karar No: 2025/2596, Tarih: 07.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/4316 E.  ,  2025/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/58 Esas, 2023/936 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2019/952 Esas, 2022/1612 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Facebook" isimli sosyal medya hesabından "Şimdi soruyorum \*\*\* millet vekili ve başbakan yardımcısı \*\*\*'ı alacak mısınız, yada \*\*\*'i, yada \*\*\*'ı, içinizdeki FETÖ'cüleri ne yapacaksınız, 8 bin asker 21 bin öğretmen, yüksek yargı mensupları, peki 66 cemaatinden başka Nurcuları, Süleymancıları da alacak mısınız";"Askere kemerle vuran taş atıp linç eden boğazını kesen \*\*\* , evde karınıza kızınıza söz geçiremezsiniz, masum askere erderha olursunuz, ulan benim karşıma çıkıp yapın hadi, eli kolu bağlı asker değilim, topunuzun avradını \*\*\*, kim polise askere el kaldırıyorsa laf söylüyorsa...," ,", face sayfamdaki vatansever hamiler, ciddiyetsizler, alayınızı\*\*\*..." şeklinde paylaşımlar yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre ve Dairemizin 04.12.2023 tarihli ve 2023/2771 Esas, 2023/9468 Karar sayılı ilamında ve yerleşmiş içtihatlarında belirtildiği üzere; sanığın yargılamaya konu edilen eleştiri niteliğindeki ifadelerinin bir siyasi partiye yöneldiği, siyasi partilerin "sosyal sınıf" olmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/1. maddesinde belirtilen diğer gruplara uymadığı nazara alındığında; unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/936 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/12438, Karar No: 2021/14730, Tarih: 07.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12438 E.  ,  2021/14730 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.06.2021 tarihli ve 2021/9997 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2021 tarihli ve 2021/89842 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; "..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir. Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMK'nin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir. Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254

. Yapılan yargılama neticesinde ise sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;