muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9872, Karar No: 2016/8013, Tarih: 12.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9872 E.  ,  2016/8013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı asıl işveren ....'ye ait .... Termik Santralinde alt işveren olan diğer davalı şirket temizlik işçisi olarak çalışmakta iken iş akdinin alt işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ücreti alacakları ödenmeden haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik haklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...., davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, ihale makamı olduklarından işçilik alacaklarından kendilerinin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediği, alt işverenler arasında işyeri devri olup olmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda işyeri devrinin eldeki uyuşmazlığa etkisi tartışmalı olup davacı, davalı alt işveren olan ...den 21.01.2009 tarihinde çıkışı yapılıp, asıl işveren ....' den iş üstlenen ....de ertesi günü yani 22.01.2009 tarihinde işe girmiş ve bu işveren nezdinde 21.03.2010 tarihine kadar çalışmıştır. Devreden alt işveren .... tarafından yapılmış bir fesih bildirimi ve tazminat ödemesi bulunduğu ortaya konulmadığına göre, son alt işveren .... tarafından yapılan feshin niteliği önem taşımaktadır. Bu fesih işleminin haksız olduğunun tespiti halinde davalı asıl işveren ....' ın kararı temyiz etmeyen devreden alt işveren ....'nin bu sıfatı nedeniyle devir tarihine kadar geçen kıdem süresi ve devir tarihindeki ücret seviyesine göre hesaplanacak kıdem tazminatından .... ile birlikte sorumlu olabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ....'ye iadesine, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11830, Karar No: 2017/7904, Tarih: 12.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11830 E.  ,  2017/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin bölge dağıtıcılığını yaptığı ... tohumculuğa ait 5 kg lık ambalajlardaki iri yapraklı ithal maydanoz tohumundan 20 adet tohumun davalı şirkete satıldığını ve teslim edildiğini, satılan tohumun satış fiyatının 245,00 TL olması gerekirken faturada sehven ürünün torba bedelinin 47,00 TL olarak hesaplandığını, daha sonra fiyat farkı alacak için ek fatura düzenlendiğini,fatura bedellerinin tüm ihtarlara rağmen davalı tarafından ödenmediğini,tohumlarında müvekkili şirkete iade edilmediğini, borcun ödenmemesinin müvekkili şirketi maddi anlamda zarara uğrattığını ileri sürerek toplam 19.000,00 TL nin dava konusu faturalar tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak ve taleplerinin ticaret hayatının olağan akışına aykırı olduğunu,tohumun torba fiyatının 245,00 TL olduğu hususunun gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 2014 yılında davacı tarafından davalıya satılarak teslim edilmiş olan ithal maydanoz tohumunun kg fiyatı 45,00-50,00 TL civarında ve 5 kg lık torba fiyatının ise 225,00-250,00 TL civarında olduğu halde, davalı adına düzenlenen faturalarda 5 kg lık torba fiyatının 47,00 TL olarak yer aldığı ve davalı ödemelerinin de bu fiyat üzerinden yapıldığı, ancak davacı satıcının, pazarlama işi yapan kendi personeli tarafından sipariş fiyatlarında yanlışlık yapıldığını belirlemesi üzerine, satılan emtia ile ilgili olarak gerçek fiyat üzerinden ek faturalar düzenleyerek davalıya gönderdiği,davalının tacir olup satın aldığı ürünün güncel piyasa değerini bilmesi gerektiği,emtianın normal değerinin %20 si gibi bir fiyat üzerinden satın alan davalının aşırı yararlanması söz konusu olduğu, gerçek fiyat üzerinden ek fatura düzenlemiş olmasının ticari hayata ve teamüllere uygun olduğu,davacı satıcının TBK nun 28/1.maddesi uyarınca edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteme hakkı olduğu gerekçesiyle 08.09.2015 tarihli bilirkişi tarafından tespit edilen alacak miktarı üzerinden kısmen kabulü ile, 16.210,26 TL nin 17/09/2014 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12/12/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

TTK’nun 28/2 maddesi gereğince bir fatura alan kişi, aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır. Aynı şekilde sattığı bir ürün için fatura düzenleyen bir tacir de kendi düzenlediği fatura içeriğiyle bağlı olmalıdır. Ayrıca somut olayda TBK’nun 28/1 maddesinde yazılı aşırı yararlanma (gabin) koşullarının varlığından da söz edilemez. O halde açıklanan bu yönler üzerinde durulmasını teminen yerel mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun onama görüşüne muhalifim. 12/12/2017
Yargıtay — Esas No: 2009/12083, Karar No: 2011/5182, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12083 E.  ,  2011/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.05.2009 tarih ve 2006/144 - 2009/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Öz Nakliyat Kara Taşımacılığı A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı soğutucu emtiasının davalıların sürücüsü, taşıyıcısı ve yurtiçi taşıma mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçla taşındığı sırada meydana gelen tek yanlı trafik kazasında hasarlandığını, hasar bedelinin 82.260,68 USD olduğunu, sigortalının Çorlu'da bulunan tesisinin açılışında oluşacak gecikme için de verilen teminat çerçevesinde 80.500,00 USD olmak üzere toplam 162.760.68 USD'nin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini istemiş, davalı ... Şirkete vekili, teminat limiti olan 70.000,00 TL'nın sigortalıları davalılardan Öz Nakliyat A.Ş.'ne ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, davalı ... şirketinin taşıyıcı firmaya çekişmeye konu emtia için 70.000,00 TL limit ile teminat verdiği ve dava konusu kaza nedeni ile sigortalı emtiada oluşan zarar için sigortalısı Öz Nakliyat A.Ş'ne 70.000,00 TL'nı ödediği, taşıyıcı sorumluluk abonman ve spesifik sigorta poliçelerine bakıldığında, esas itibari ile bir mal sigortası şekilde düzenlenen poliçede, üçüncü kişilerin ortaya çıkabilecek zararları için güvence verilmesine karşılık, söz konusu bu zarar için tazminatın kime ödeneceği hususunda açık bir hüküm bulunmadığı, bu durumda davalı ... şirketinin sigortalısına ödeme yapmasında sözleşme koşulları bakımından bir engel olmadığı, dolayısıyle davaya konu olayda bu şirketin davacı ... şirketine karşı artık bir tazminat ödeme sorumluluğu bulunmadığı, davacının sigortalısına ödediği, tesisin açılışının gecikmesi nedeniyle ödediği tazminatın davalı taşıyıcılardan istenemeyeceği, hasarlanan soğutucunun ikamesi için ortaya çıkan zararın 82.260,68 USD olduğu gerekçesiyle davalılardan Ankara Anonim Sigorta Şirketi aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar bakımından ise davanın kısmen kabulü ile 82.260.68 USD temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Öz Nakliyat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Öz Nakliyat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Öz Nakliyat A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, nakliyat sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta ettirenin eyleminden kaynaklanan zararlarda üçüncü kişilerin, sorumluluk sigortasının türü dikkate alınmaksızın sigortacıya karşı doğrudan talep ve dava haklarının mevcut olduğu kabul edilmektedir. (Bakınız Uygulamalı Sigorta Hukuku, Işıl Ulaş, Turhan Kitapevi, 7. Bası, Sahife:722-723)

Sigorta şirketine haber verme hususuna ilişkin TTK'nun 1292. maddesi, “...sigortalının üçüncü kişiye vereceği tazminatın sigortacı tarafından ödenmesine ait mesuliyet sigortalarında ise hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiğini sigortalının öğrendiği veya dava olmaksızın yahut dava neticesi beklenmeksizin üçüncü şahsa sigortalının para ödemiş olması halinde parayı ödemiş olduğu tarihten başlar” hükmünü havidir. Bu maddeden, üçüncü kişilerin dava açmaları halinde sigorta şirketinin öncelikle üçüncü kişiye ödeme yapması gerektiği, sigortalının üçüncü kişiye ödeme yapması halinde sigorta şirketine müracaaat edebileceği ve üçüncü kişinin açtığı dava sonunda verilen kararın kesinleşmesi halinde sigortalının sigorta şirketine haber vermesi gerektiği sonuçları çıkarılabilecektir. Zira, öncelikle korunan hukuki değer, üçüncü kişinin uğradığı zarardır.

Somut olayda, 24.02.2006 tarihinde açılan davayla, davalı ...Ş.'nin Yurtçi Taşıyıcı Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile nakliyat sigortacısı olan davalı ... Şirketine de husumet yöneltilmiş, davanın açılmasın sonrasında davalı ...Ş.'nin ihtarı üzerine davalı ... poliçe teminat limiti olan 70.000,00 TL'nı kendi sigortalısına ödemiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, davacının davalılar ... ve Öz Nakliyat A.Ş. aleyhine dava açması sonrasında, TTK'nun 1292. maddesinde belirtilen “...hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiğini sigortalının öğrendiği...” ibaresi de nazara alınmak suretiyle, davalı ... ve sigortalısı Öz Nakliyat A.Ş. aleyhine açılmış dava varken, kendi sigortalısı Öz Nakliyat A.Ş.'ne ödeme yapmasının onu borçtan kurtarmayacağı hususu nazara alınmak suretiyle hüküm tesisi gerekirken, davanın açılmasından sonra ödeme yapmasının davalı ... Şirketini sorumluluktan kurtardığına dair yazılı gerekçelerle, ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Öz Nakliyat A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.986,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14055, Karar No: 2019/6061, Tarih: 25.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/14055 E.  ,  2019/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar ve ek karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanlarından intikal eden taşınmazların taksimi için davalılardan ...'nun vekil tayin edildiğini, anılan vekaletname uyarınca ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki paylarının ... ve ....'na bedelsiz olarak temlik edildiğini, taşınmazlar için bedel ödenmediğini, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davanın 2 kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına ilişkin karar için davacılar vekili eski hale getirme talebinde bulunmuş, mahkemece ek karar ile eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, kararı ve ek kararı temyiz etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 08.01.2015 tarihli celseye davacılar vekilinin gelmediği, davalılar vekilinin ise davayı takip etmediklerini bildirmesi üzerine dosyanın 1. kez işlemden kaldırıldığı, 30.06.2016 tarihli celseye de davacılar vekilinin katılım göstermediği, davalılar vekilinin ise davayı takip etmediklerini bildirdiği, anılan celse mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın açılmamış sayılması kararı ile hakim tarafından dosyadan el çekilmiş olması nedeniyle mahkemece eski hale getirme talebinin kabul edilmesi ve davanın açılmamış sayılması kararının ortadan kaldırılması mümkün değildir. O nedenle, öncelikle açılmamış sayılması kararının yerinde olup olmadığı incelenmelidir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 150. maddesinin 1. fıkrasında usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği, 5. ve 6. fıkralarında ise işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davaların, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılacağı ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kaydın kapatılacağı, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, aksi hâlde dava açılmamış sayılacağı hususları düzenlenmiştir.

Eldeki davanın, niteliği itibariyle yazılı yargılama usulüne tabi olduğu açıktır. Yazılı yargılama usulünde dosyanın işlemden kaldırılması halinde uygulanacak hüküm HMK’nin 150. maddesidir. Buna göre davanın açılmamış sayılmasına karar verebilmek için HMK 150/6 maddesi uyarınca davanın 2 defa işlemden kaldırılmasından sonra 3. kez takip edilmemiş olması gerekir.

Somut olaya gelince, dava ilk kez 08.01.2015 tarihinde işlemden kaldırılmış, 09.01.2015 tarihinde davacılar tarafından yenilenmiş, 30.06.2016 tarihinde ise davacılar vekilinin 2. kez duruşmaya gelmemesi nedeniyle mahkemece açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu durumda, 2. kez takipsiz bırakılan davanın işlemden kaldırılması gerekirken, basit yargılama usulüne tabi davalarda uygulanan HMK’nin 320/4 maddesinin eldeki davaya uygulanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi dosyada bulunan sağlık raporu ile davacılar vekilinin mazereti sebebiyle duruşmaya katılamadığı da açıktır.

Davacıların eski hale getirme talebine gelince;

Bilindiği üzere, eski hale getirme müessesesi HMK’nin 95. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. HMK’nin 95/2 maddesi “Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hale getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşabiliyorsa, eski hale getirme talebinde bulunulamaz.” hükmüne amirdir.

Eldeki davada, davacılar vekili hem davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı, hem de eski hale getirme talebinin reddine ilişkin kararı temyiz etmiştir. Her ne kadar mahkemenin eski hale getirme talebinin reddine ilişkin olarak vermiş olduğu kararın gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere yerinde ise de; son celse verilen davanın açılmamış sayılması kararının doğru olmaması sebebiyle kaldırılması sonucunda eski hale getirme talebi de kendiliğinden kabul edilmiş olacaktır. Diğer bir deyişle, 30.06.2016 tarihinde sağlık mazereti olduğu kabul edilen davacılar vekili son celse mazeretli sayılacak ve dava toplamda 1 kez işlemden kaldırılmış olacaktır.

Hal böyle olunca, yazılı yargılama usulüne tabi davanın 2. kez takipsiz bırakılması durumunda açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği ve davacılar vekilinin son celse mazeretli sayılması gerektiği hususları gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların davanın açılmamış sayılması kararına ilişkin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5800, Karar No: 2021/20530, Tarih: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/5800 E.  ,  2021/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2020 gün ve 2019/632 - 2020/212 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın açığa bırakılmakla birlikte sabit bir yere kilitlenmeden direksiyon (boyun) kilidiyle kilitlenen elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanığın çalmış olduğu suça konu elektrikli bisikletin mağdurun kolluğa müracaatından kısa bir süre kolluk görevlilerince görülerek direksiyon kilidi ile ön far ve aynalar kırılmış haliyle ele geçirilerek mağdura teslim edildiği, araçta meydana gelen 200 TL zararın ise sanığın babası tarafından karakolda giderildiğinin anlaşılması karşısında; mağdura soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği hususunun sorulması gerektiği gözetilmeksizin, belirtilen bu husus mahkemece araştırılmadan, eksik kovuşturma sonucu sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.