muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7606, Karar No: 2012/15901, Tarih: 11.10.2012

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı şirketin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda davalının sorumluluğunun kanundan doğmasına göre davacı vekilinin husumete yönelik, davalı vekilinin zamanaşımı ve yetkiye yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı tarafça bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının yeni bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra herhangi bir hesaplama yapılmaksızın davacının talep edebileceği hat katılım payı tutarının 4.054,51 TL olduğu belirtilmiştir. Gerekçesiz ve denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı ... Dağ. A.Ş.’nin dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacı tarafça sözkonusu enerji nakil hatları işletme ve bakım ücretlerinin KDV ile birlikte tahsili talep edildiği halde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davacı yararına bozulmasına, (4) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5323, Karar No: 2021/12012, Tarih: 09.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5323 E.  ,  2021/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2020 tarih ve 2019/310 (E), 2020/103 (K) sayılı sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararının istinafı üzerine;

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarih ve 2020/1798 (E), 2020/1174 (K) sayılı sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarih ve 2020/1798 (E), 2020/1174 (K) sayılı kararının katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarih ve 2020/1798 (E), 2020/1174 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; sanık ile katılanın olay tarihinden yaklaşık bir ay önce birlikte çiğ köfte dükkanı açtıkları, bu iş yerini sanığın oğlu tanık ... ve katılanın birlikte işlettiği, iş yerinin işleyişi ve mali durumu hakkında sanık ile katılan arasında uyuşmazlık çıkması üzerine dükkanın katılana devri konusunda anlaştıkları, sanığın olay günü iş yerinin devri karşılığında alacağını tahsil için iş yerine geldiği, sanık ile katılan arasında borcun ödeneceği tarih ile ilgili olarak tartışma çıktığı, borcunu ertesi gün bizzat getireceğini söylemesine rağmen sanığın alacağını hemen istemesine sinirlenen katılanın tezgah üzerinde duran bıçağı alarak sanığın üzerine yürüdüğü, tanıklar ... ve ...'nın araya girerek bıçağı alıp tezgah üzerine bıraktıkları ve sanığı dışarı çıkardıkları, tanık ... ile katılanın iş yeri içinde kaldığı, katılanın ayağa kalkarak kapıya doğru yürüdüğünü gören sanığın iş yerinin içine girerek katılanı öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

Sanık ...'ın eylemini katılan ...'ın elindeki bıçağı tezgaha bırakıp taraflar ayrıldıktan sonra gerçekleştirmesi karşısında sanık hakkında verilen cezada 1/4 ile 3/4 oranında indirim öngören TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 1/3 oranında haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık ...'ın eylemini katılan ...'ın elindeki bıçağı tezgaha bırakıp taraflar ayrıldıktan sonra gerçekleştirmesi karşısında sanık hakkında verilen cezada 1/4 ile 3/4 oranında indirim öngören TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 1/3 oranında haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarih ve 2020/1798 (E), 2020/1174 (K) sayılı sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11824, Karar No: 2018/3735, Tarih: 21.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11824 E.  ,  2018/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.02.2016 tarih ve 2011/251-2016/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirket tarafından ...’den Romanya’ya gönderilen 22.000 kg domates emtiasının davalı tarafından taşındığını, davalının domates emtiasını taşıma sözleşmesinde belirtilen sıcaklıkta taşımadığı için emtianın %75’inin zayi olduğunu, bu nedenle fatura bedeli olan 29.725,00 USD’nin Romanya’daki alıcı şirketten tahsil edilemediğini ileri sürerek zarar tutarı olan 28.898,30 USD bedelin 06/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %8 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava olunmuştur.

Davalı vekili; oluşan zarardan müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, domateslerin usulüne uygun şekilde hasat edilmemesi nedeniyle zararın oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu taşıma işinin davalı tarafından gerçekleştirildiği, taşımaya konu ürünler hakkında bitki sağlığı sertifikası düzenlendiği ve yükleme esnasında ürünlerin sağlam olarak yüklendiğinin anlaşıldığı, ayrıca davalının yükleme sırasında ürünlerde hasar bulunduğuna ilişkin bir itiraz ve delil sunmadığı, CMR belgesine göre taşımanın (+7) derecede yapılacağının kararlaştırıldığı, ancak taşıma sırasında ortam sıcaklığının belirtilen değerlerin üzerine çıkarak (14 ve 15) derecelere ulaştığı, yine taşıma işi sekiz gün gibi uzun bir sürede gerçekleştirildiği ve gecikmenin kendi kusurundan kaynaklanmadığını davalı tarafından ispatlanamadığı, bu nedenle meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, yükleme yerinin fiyatlarına göre davalının sorumlu olduğu miktarın 21.525,00 TL olarak belirlendiği ve bu miktarın CMR’nin 23/3 maddesinde öngörülen sorumluluk sınırının altında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.525,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesine usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesine usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, uluslararası karayolu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosya kapsamında bulunan 10.04.2015 tarihli ilk bilirkişi heyeti raporunda; taşımaya konu domateslerde mantar küflerinden kaynaklanan bozulmalar görüldüğü, bu bozulmanın oluşabilmesi için öncelikle domates bütünlüğünün bozulması (ezilme, sapın delmesi vb.) gerektiği, dolayısıyla taşıma sırasında ortamın sıcaklığının (+7) derecede tutulması durumunda bile domateslerde bahsedilen fiziki kusurlardan (domates saplarının uzun bırakılması) küf üremesinin gerçekleşeceği, bu nedenle tarafların eşit oranda kusurlu oldukları belirtilmiş, 29.12.2015 tarihli ikinci bilirkişi heyet raporunda ise; dava konusu taşımada doğru yükleme metotlarının kullanıldığı, ayrıca domateslerin tek sıra ve hiçbir suretle birbirini zedelemeyecek şekilde yerleştirildiği ve domateslerde mekanik zedelenmenin bulunmadığı, bu nedenle davalı taşıyıcının hasardan tam sorumlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda alınan bilirkişi raporları arasında dava konusu hasarın oluşmasında davacının kusurunun olup olmadığı hususunda çelişki oluşmuştur. Bu itibarla mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve davalı tarafın 29.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna dair itirazları karşılanmadan, hangi nedenle benimsendiği konusunda yeterli bir açıklama yapılmaksızın son düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7544, Karar No: 2014/23521, Tarih: 22.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7544 E.  ,  2014/23521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2011/333-2011/1272

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, TEİAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet nedeniyle reddine, davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya arasındaki TEİAŞ Grup Müdürlüğünün 08.02.2010 tarihli yazısı ve ekli kroki ile davaya konu 117 ada 97, 114, 232, 157 parsel sayılı ve 110 ada 146 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde söz konusu kurum tarafından tesis edilen iki enerji nakil hattının bulunduğu, bunlardan Y.Çatalağzı-Safranbolu enerji nakil hattı yönünden kamulaştırma yapılarak, irtifak hakkının tapu kaydına tescil edilmiş olduğu, Çatalağzı-Karabük enerji nakil hattının ise 1953 yılında tesis edildiği belirtilmiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sırasında bu taşınmazlar üzerindeki enerji nakil hatlarının hangi tarihlerde ve hangi kurumlarca yapıldığı araştırılmamış olup, alınan fen bilirkişi raporu da hatların hangi kurumlara ait olduğunu tespit eder nitelikte değildir.

Bu durumda, mahallinde yeniden elektrik mühendisi bilirkişi refakatinde keşif yapılıp, mahalli bilirkişi dinlenip, enerji nakil hatlarına ilişkin kurumlardan getirtilen kamulaştırma krokileri ile taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ve paftaları zemine uygulanarak davaya konu taşınmazlar üzerine hangi tarihlerde kaç enerji nakil hattı kurulduğu ve bu hatların hangi kurumlara ait olduğu belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4510, Karar No: 2022/5523, Tarih: 12.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4510 E.  ,  2022/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan sanık vekili ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23:45 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli, aydınlatması olmayan Devlet karayolunda seyir halindeyken aynı yönde önünde seyreden katılan sanık ... ’in sevk ve idaresindeki tescilsiz motosiklete arkadan çarptığı, kaza nedeniyle katılan sanık ... ’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan ...’nin öldüğü, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanık ...’in "kısa farları yanar vaziyetteki seyri sırasında hızını bu far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamadığı, yeterince müteyakkız biçimde seyretmediği, bu haliyle ön ilerisinde kendisiyle aynı yönde seyir halinde bulunan ve ışık donanımı çalışmayan motosiklete yaklaştığını son anda fark ederek aldığı önlemlerde etkisiz kalıp arkadan çarpmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle tali kusurlu" katılan sanık ...’in aracının ışık donanımı (arka stop lambası) bulunmadan seyrettiğinden asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan sanık vekili ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan sanık vekili ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık ...’a ilişkin A fıkrasının 4 numaralı paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılmasına, hükmün katılan sanık ... ’e ilişkin B fıkrasının 4 numaralı paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7309, Karar No: 2011/7596, Tarih: 16.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/7309 E.  ,  2011/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Köy İşleri Bakanlığı ile davalı ...Amb.ve Tohum San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.04.2011 gün ve 82-181 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 31.03.2004 tarihli devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4205, Karar No: 2024/6865, Tarih: 26.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4205 E.  ,  2024/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2005/108 E., 2021/4 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen, davacılar ... ... ve ...' ın davasının reddine, asli müdahil ...' un davasının kabulüne dair karar, davacı ... mirasçıları tarafından yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı ...' ın davasının kabulüne, davacı ... ... ve asli müdahil ...' un davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... mirasçısı ... vekili, asli müdahil ... mirasçısı ... vekili, davalı ... mirasçısı .... vekili, davalı ... mirasçıları ..., ... ve davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Osmaniye ili Kadirli ilçesi Kiremitli Köyünde 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 98 parsel sayılı 30.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz (yeni 114 ada 3 parsel numaralı 28.838 m2), tarla vasfıyla, tapu ve vergi kaydına dayalı olarak ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ... tarafından, vergi kaydına, haricen alıma ve eklemeli zilyetliğe dayanılarak genel mahkemede açılan tescil davası, taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmesi nedeniyle Kadastro mahkemesine aktarılmış ve bu dava dosyası, davacı ... tarafından, tapu kaydında pay sahibi olduğu iddiasına dayanılarak açılan tespite itiraz davası ile birleştirilmiş ve yargılama sırasında, asli müdahil ..., dava konusu taşınmazın yarısını davacı ... ...'den haricen satın aldığını ve zilyet olduğunu ileri sürerek, adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davacılar ... ... ve ...' ın davalarının reddine, asli müdahil ...'un davasının kabulüne, taşınmazın ... mirasçıları adına tespit ve tesciline ilişkin önceki karar, davacı ... mirasçıları vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesi'nin 15.02.1996 tarihli ve 1996/588 Esas, 1996/1011 Karar sayılı ilamıyla; "... tarafların dayanılan tapu kayıtlarının taşınmazlara yöntemince uygulanması ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.