muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2381, Karar No: 2013/4683, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2381 E.  ,  2013/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13386, Karar No: 2020/8535, Tarih: 03.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/13386 E.  ,  2020/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 33. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yokluğunda verilen, İstanbul (kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/12/2015 tarihli, 2015/685-2015/1200 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının, sanığın son beyan ettiği adresi olan, ... ... Cd Kurdela Sk No:11/12 Beyoğlu/ İSTANBUL adresine bu adresin aynı zamanda MERNİS adresi olduğuna ilişkin kayıt düşülerek, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat üzerine kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Kanunun 10/2. madde ve fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanunun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligatın MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine usule aykırı şekilde yapılmış olan tebligat nedeniyle kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve "yok" hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın 08/03/2019 tarihli temyiz dilekçesinin İstanbul (kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli, 2015/685-2015/1200 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ilişkin itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek,

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanığın bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/809, Karar No: 2025/1713, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/809 E.  ,  2025/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/312 E., 2024/81 K.

DAVACILAR: ... vd. vekili Avukat ... vd.

Mahkeme kararı bir kısım davacılar vekili ile davacılardan Yılmaz ...ve ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 181 ada 1 parsel sayılı ve bu taşınmadan ifrazen oluşan 181 ada 1/A parsel sayılı taşınmazda bir kısım müvekkillerinin murisi Dursun oğlu ... ...adına 21/720 hissenin tescil edildiğini, ancak dava konusu taşınmazlarda davalıların yaklaşık 60 yıldır tasarrufta bulunmadıklarını, bu süreden beri taşınmazların zilyedinin müvekkillerinin murisleri ile sonrasında müvekkillerinin olduğunu, davalıların Türk vatandaşı olduğunu ve uzun yıllar önce öldükleri tahmin edilen bu şahısların mirasçılarının taşınmazlarda zilyetliklerinin söz konusu olmadığını ileri sürerek taşınmazlarda davalılar adlarına kayıtlı hisselerin zamanaşımı nedeniyle TMK'nın 713. maddesi gereğince müvekkilerinin mülkiyetine geçtiğinin tespiti ile miras payları oranında müvekilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiş, 181 ada 1/A parsel sayılı taşınmaz yönünden dava tefrik edilmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlar Sultan Mahmut Han Sani Vakfından icareli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

3.Davalılardan Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın malikler adına kayıtlı olduğunu, tapuda kayıtlı taşınmaz malın zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, ayrıca 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 33. maddesine 1617 sayılı kanunla eklenen son fıkrasına göre kanunlar uyarınca devlete kalan taşınmaz malların tapuda kayıtlı olsun veya olmasın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemeyeceğini ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesine göre il ve ilçe kasabalarının imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz malların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

4.Davalılardan Elizabeth Sofiyadis ve Kostantinos Kotis vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazla ilgili Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinde ayrı ayrı görülmekte olan 1994/546 Esas ve 1994/547 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davalarının devam ettiğini, bu davalarda müvekkillerinin temsil edildiğini ve diğer Arnavut vatandaşı olan akrabalarının ise ... tarafından temsil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli ve 2003/98 Esas, 2013/74 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli ve 2003/98 Esas, 2013/74 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/12658 Esas, 2015/18792 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2.Bir kısım davacılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.09.2017 tarihli ve 2016/2463 Esas, 2017/11084 Karar sayılı kararındaki "...davada taraf teşkilinin sağlanmadığı, taraf teşkili sağlanmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu..." gerekçesiyle karar düzeltme talebinin kabulüne ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli ve 2017/312 Esas, 2024/81 Karar sayılı kararındaki "...17.12.2020 tarihli oturumda davacılar vekiline dava konusu taşınmazda 24/720 hisse maliki Panayot, 24/720 hisse maliki Elenko, 24/720 hisse maliki Paraşkevi, 24/720 hisse maliki Yani, 18/720 hisse malki Dimitri, 6/720 hisse maliki Nikodora, 8/720 hisse maliki ...ve 42/720 hisse maliki Eleni'nin hasımlı veraset ilamını almak için dava açmak üzere bir sonraki oturuma kadar ihtarı içerir kesin süre ve yetkinin verildiği, verilen süre uyarınca davacılar vekilince Beykoz 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/982-990 E. sayılı dosyaları ile hasımlı veraset ilamının temini için davaların açıldığı, ancak bahse konu davaların takipsizlik nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın kesinleştirme işlemleri için ihtarı içerir kesin sürenin verildiği, ancak verilen kesin süreye rağmen kesinleştirme işlemlerinin ikmal edilmediği..." gerekçesiyle "davanın taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bir kısım davacılar vekili,

a. Taraf teşkilinin sağlanmadığını,

b. Keşif incelemesi yapılmadan ve bilirkişi raporu alınmadan karar verildiğini,

c. Tanıkların dinlenmediğini,

d. Taşınmazın Sultan Mahmut Sani Vakfından icareli olduğunu ve bu şerhi taşıyan taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığı hususunun gerçeği yansıtmadığını,

e. Taşınmazın zamanaşımı yoluyla iktisaba elverişli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacılardan Yılmaz ...ve ... vekili,

a.Müvekkillerinin davacı taraf yanında katılmadıkları gibi davanın açılmasına sebep olmadıklarını,

b.Müvekkillerinin davacı sıfatına sahip olmadıklarını,

c.Kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesine göre ölüm ve gaiplik hukuki sebeplerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2.Davacılardan Yılmaz ...ve ... vekili,

a.Müvekkillerinin davacı taraf yanında katılmadıkları gibi davanın açılmasına sebep olmadıklarını,

b.Müvekkillerinin davacı sıfatına sahip olmadıklarını,

c.Kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesine göre ölüm ve gaiplik hukuki sebeplerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı tarafın, dava konusu taşınmazda TMK'nın 713. maddesinin 2. fıkrası doğrultusunda gerekli olan zilyetliğin oluştuğu iddiasını ileri sürerek lehlerine tapu iptali ve tesciline yönelik talep hakkı doğduğunu beyan etmeleri nedeniyle eldeki davayı açma hususunda taraf ehliyetlerinin bulunduğu konusunda herhangi bir şüphe bulunmamaktadır. Ancak; yargılama sırasında bir karar verilebilmesi için gerekli olan bir kısım paydaşların mirasçılık belgelerinin alınmasına dair davacı tarafa verilen kesin sürelere rağmen buna yönelik ara kararın yerine getirilmediğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken taraf ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Bir kısım davacılar vekili ile davacılardan Yılmaz ...ve ... vekilinin aynı ileri sürdükleri diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “TARAF EHLİYETİ YOKLUĞU NEDENİYLE" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2016/2045, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3207 E.  ,  2016/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/263204

Mahkemesi : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/06/2014

Numarası : 2013/279- 2014/320

Suç : Taksirle öldürme, Suçluyu kayırmak

Taksirle öldürme ve suçluyu kayırma suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık Y.. Y.. ve sanık H.. Ç.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık H.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin asli kusurlu olduğuna, olay yerinden kaçmadıklarına, linç edilme korkusu ile uzaklaştıklarına, bu sebeplerle lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık Y.. Y.. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ölenin asli kusurlu olduğuna, olay yerinden kaçmadıklarına, linç edilme korkusu ile uzaklaştıklarına, bu sebeplerle lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün B bölümünün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6695, Karar No: 2010/12813, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6695 E.  ,  2010/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2006/629-2008/642 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu olan ...’in, 15/09/2006 tarihinde trene binmek isterken, trenin binme işlemleri tamamlanmadan, kapıları açık vaziyette iken aniden hareket etmesi sonucu tren ve peron arasına düşerek hayatını kaybettiğini, olayda davalının ihmali bulunduğunu ileri sürerek, ayrı ayrı 100.000 YTL manevi tazminatına avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ölen ...’in yolcularını indirerek kapılarını kapatan ve hareket düdüğü çalan trene binmek isteyip kapıya tutunamayarak düştüğünü, müvekkil idarenin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, müteveffa ...’ın harekete geçen trene binme teşebbüsü sırasında düşerek ölümü ile sonuçlanan kazada %75, tren kapılarının hareket başlamadan önce tam olarak kapanmaması ve istasyonda tren dış gabari çizgisi ile peron arasındaki aralığın gereğinden geniş olması nedeniyle davalı idarenin %25 kusuru olduğu, 23 yaşındaki oğullarının ölmesi nedeniyle davacıların acı ve üzüntü duydukları gerekçesiyle tarafların sosyal durumu da gözetilerek anne ve baba için ayrı ayrı 25.000 YTL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 270,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8039, Karar No: 2015/4219, Tarih: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8039 E.  ,  2015/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan, sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... adlı yemek sanayi şirketinin ortağı olduğu, olay günü sözkonusu şirkette bulaşıkçı olarak çalışan katılanın, köfte kesme makinesinde köfte kesme işlemi yaparken, sağ el işaret parmağının dip eklem seviyesinde koparak, hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; olaydan bir gün sonra katılanın 12.04.2012 tarihli kollukta verdiği, sanıktan şikayetçi olmadığına dair ifade tutanağı altındaki imzanın kendisine ait olmadığı ve tüm aşamalarda okuma yazma bilmediği iddiaları karşısında; ifade tutanağı altındaki imzanın katılanın eli ürünü olup olmadığının tespiti için usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3108, Karar No: 2015/6856, Tarih: 02.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3108 E.  ,  2015/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın camiinin şadırvanında abdest alan şikayetçinin şadırvana astığı ceketinden cüzdan çalması biçiminde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2/-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14118, Karar No: 2015/177, Tarih: 06.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/14118 E.  ,  2015/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ....'nın 08.08.2011 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek ve temyiz isteğinin, sanık sıfatıyla kendisi hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen yaralama ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık .....'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, katılan ....'a söylediği kabul edilen "çingene" sözü, Türk Dil Kurumunun Güncel Sözlüğünde “Hindistan'dan çıktıkları söylenen, dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan bir topluluk” olarak tarif edilmiş olup, sanığın “çingene” ifadesi ile halen ülkemizde kendilerini “roman” olarak nitelendiren ve Avrupa'dan Türkiye'ye göç etmiş vatandaşlarımızı kast etmesi karşısında; bu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, kanuni ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.