muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4769, Karar No: 2021/10304, Tarih: 15.09.2021

Somut olayda; 15.12.2020 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 26.01.2021 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi ve dosyanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1954, Karar No: 2013/6040, Tarih: 16.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1954 E.  ,  2013/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malların halen evinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, kensine teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10354, Karar No: 2014/10164, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10354 E.  ,  2014/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/143185

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2007/238 (E) ve 2012/22 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Beraat eden sanık M.. K.. müdafiinin temyiz isteminin beraat kararının gerekçesine yönelik olduğu, katılan kurumlar vekillerinin ise temyiz dilekçeleri içeriğinden sadece beraat eden sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin bulunduğu, vefat eden sanık H.. A.. hakkındaki hükme yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 2008/1-89-2008/158 sayılı kararında da açıklandığı gibi hükmün gerekçesinde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, düzenlenen bilirkişi raporlarının, her bir sanıklara isnat edilen eylemlerin, sahte düzenlendiği iddia edilen belgeler ile özel eğitim kurumlarına devam eden hangi çocuklar ile ilgili sahtecilik iddialarının olduğunun, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma,tanık ve müşteki beyanları ile dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihlerinde Denizli Devlet Hastanesi ve Denizli Servergazi Devlet Hastanesi psikiyatri bölümlerinde doktor olarak görev yapan sanıklar H.. İ.., T.. A.., H.. M.., A.. G.., A.. B.., H.. Ç.. ve S.. D..'nun Denizli il merkezinde özel eğitim gerektiren çocukların eğitim ve öğretimi alanında faaliyet gösteren B. D., K., İd. Ç.G., Y., E. E. O. K. ve Ü. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinin sahibi, yöneticisi olan ve öğretmen olarak görev yapan sanıklar A.. M.., T.. Y.., F.. Y.., A.. K.., G.. D.., N.. K.., S.. D.., M.. K.., U.. S.., A.. S.., A.. K.., M.. S.. ( aynı zamanda Denizli Devlet Hastanesinde doktor olarak görevli), C.. B.., N.. B.., U. D.H.. M.., M.. Ö.., K.. Ö.., N.. Ü.. ve H.. K.. ile işbirliği ve iştirak halinde hareket ederek, gerçeğe aykırı tanılarla sevk edilen rapor müracaatlarına uygulanması gereken zeka testlerini bilimsel yöntem ve usullerine uygun yapmayarak veya yanlış ve eksik uygulamak suretiyle toplamda 360'dan fazla çocuk hakkında gerçeğe aykırı sağlık kurulu raporu düzenledikleri, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi sahibi ve yöneticisi olan sanıkların ise suça konu sahte raporları kullanarak haklarında rapor düzenlenen çocuklar için toplam 717.887,56 TL haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması karşısında; 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamelerin düzenlendiği tarihlerde yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” amir hükmü uyarınca özel eğitim ve rehabilitasyon kurumlarında yönetici ve öğretmen olarak görev yapan sanıklar hakkında anılan Yasanın 9. maddesinin 5. fıkrasının b bendi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurumlar vekillerinin ve sanık M.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21332, Karar No: 2007/3619, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/21332 E.  ,  2007/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat.... ile davalı, ... Genel Müd. vekili Avukat ... aralarındaki tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 13.10.2006 gün ve 2099/2438 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15872, Karar No: 2013/11574, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15872 E.  ,  2013/11574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'ın İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü bünyesindeki Zübeyde hanım Çocuk Yuvasında müdür vekili, ...'ın müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları, İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5384, Karar No: 2016/2940, Tarih: 21.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5384 E.  ,  2016/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 305 ada 96 parsel sayılı 13.184,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşlık kayalık vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6198, Karar No: 2023/495, Tarih: 14.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6198 E.  ,  2023/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/880 Esas, 2016/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme üzerine karar verildiğine, yeniden keşif yapılarak rapor alınması gerektiğine, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılana ait 220 numaralı parselde bulunan bahçesinin içinden kendisine yol açarak tecavüz ettiği ve önceden mahkeme kararı ile aplike edilmek suretiyle çakılan sınır demirlerini traktörün arkasındaki alet ile yerinden sökerek zarar verdiği iddialarına ilişkindir.

2. 08.07.2015 tarihli görgü tespit tutanağına göre; katılan ile sanığın arazileri arasında ... stabilize bir yol açıldığının, demirlerin zarar görmüş olduğu tespit edilmiştir.

3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 04.03.2016 ve 15.04.2016 tarihli ... bilirkişisi raporlarında, kırmızı çizgi ile gösterilen tel örgünün tam olarak katılana ait 220 no.lu parsel ile yol arasındaki sınır üzerinde bulunduğu, tel örgünün ve yolun katılana ait 220 no.lu parsele tecavüzünün bulunmadığı belirtilmiş, ayrıca raporun eki mahiyetinde olan fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere keşif esnasında yapılan gözlem neticesinde tespit edildiği gibi ... kazıkların yerinde durduğu, kullanılmaz duruma getirilecek herhangi bir zarar görmedikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık tarafından açılan yolun katılana ait 220 no.lu parsele tecavüzünün bulunmadığının ve ... kazıkların kullanılmaz duruma getirilecek herhangi bir zararın bulunmadığının bilirkişi raporlarıyla tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli olması karşısında, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/880 Esas, 2016/543 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5628, Karar No: 2013/27716, Tarih: 03.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5628 E.  ,  2013/27716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 19.30 sıralarında tanık ...’in idaresindeki süt tankeri ile 7 metre genişliğinde, iki yönlü ve düz, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı yolda Çine istikametinden Aydın istikametine seyretmekte iken Savrandere Köyü mevkiine geldiğinde önüne aniden çıkan başıboş eşeğe çarpıp sağ şeritte durduğu sırada, karşı yönden gelmekte olan sanık ...’ın aracı ile şeridi üzerinde bulunan hayvana çarpıp, soluna yönelmesi sonucu tanık ... ile aynı istikametten, kendi şeridinde seyreden tanık ... idaresindeki araçla çarpıştıkları, çarpışma sonucu sanık ...’ın aracının taklalar atıp, ters dönerek, çapraz şekilde sol şeritte ve tanık ...’ın aracının ise kendi şeridinde, yola çapraz olarak durduğu, çarpışma anında ya da hemen sonra ölen ...’ın aracı ile arkasından seyrettiği sanık ...’ın aracına hafifçe çarpıp, ya da çarpmadan kendi şeridinde, yolun ortasına yakın olarak durduğu ve aracının uzun farlarını açık bırakarak yaralananlara yardım etmek üzere aracından indiği, bundan hemen sonra tanıklar ile aynı yönde seyredip, ölenin aracının uzun farlarını yakmış olması sebebiyle sanık ...’in bu araca sellektör yapıp idaresindeki kapalı kasa kamyoneti ile yolun her iki şeridi üzerindeki araçları gördüğü anda sola direksiyon manevrası yapmasına rağmen sanık ...’ın aracına ve yaralılara yardım etmek üzere kaplama içinde bulunan ölen ...’a çarparak kendi solundan yol dışına çıktığı olayda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanması nedeniyle sanık ...’den şikayetçi olduğunu bildiren ...’ın aşamalarda değişmeyen şekilde, “yol üzerindeki hayvana çarpıp, takla attığını, aracının ters döndüğünü, ağır yaralı eşi Mukadder ile kendisinin emniyet kemerinin sıkışması nedeniyle ... içinde bulundukları sırada 3 aracın, kendi aracına çarptıklarını, emniyet kemerini keserek kendisini çıkardıklarını, eşini ise ancak aracı düzelttikten sonra çıkarabildiklerini, araçtan çıktıktan sonra yol üzerinde yatan öleni gördüğünü”, dolayısıyla sanığın aracı ile kendisi ve eşi Mukadder araçta iken aracına çarpmış olduğunu ifade ettiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın aşamalarda şikayetçi olduğunu bildiren ...'ın yaralanmasından da sorumlu olması sebebiyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kovuşturma aşamasında, 16/03/2011 tarihinde ölen ...’ın ölümü ile kaza olayı arasında illiyet bağı olup olmadığı araştırılıp illiyet bağı bulunduğu taktirde Mukaddes Uyar'ın ölümü ile ilgili olarak dava açılmasının sağlanıp, dosyalar birleştirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi hükmü de gözetilerek BOZULMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1933, Karar No: 2009/5606, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1933 E.  ,  2009/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, dava dilekçesinde kızları ..'un 2003 olan doğum yılının 2002 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar kızları Gülsum'un nüfus kütüğünde 2003 olan doğum yılının 2002 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre; bu tür davalarda, doğum tarihinin düzeltilmesi istenenin gerçek yaşının tespiti için tam teşekküllü bir hastaneye gönderilerek sağlık kurulu raporu aldırılması zorunludur. Mahkemece, ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 06.10.2008 gün 2342 sayılı çocuk hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen tek hekim raporu ile yetinilip, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/46513, Karar No: 2013/6593, Tarih: 25.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46513 E.  ,  2013/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, milli bayram ücreti, fazla çalışma ücreti, geçim indirimi ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde rok operatörü olarak çalışırken haketteği bir kısım işçilik alacklarını alamamasından dolayı iş sözleşmesini kendisinin haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, milli bayram, aile geçim indirimi ve fazla çalışma alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haklı feshi olmayıp istifa ettiğini, çalışması karşılığı tüm ücrtelerini aldığını, fazla çalışması olmadığını, milli bayramda çalışmadığını ve yıllık ücretli izinlerini kullandığını, belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği belirtilerek davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.).

Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.