muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29817, Karar No: 2020/2353, Tarih: 12.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/29817 E.  ,  2020/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş yerinde fazla mesai yaptığını ancak karşılığının iş verer tarafından ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağı talebinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalınım cevabının özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hükmedilen alacağa işleyecek faizin başlangıç tarihi hususu itilaflıdır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde davasını açıkça belirsiz alacak türünde açmış olup dosyanın tetkininden istenilen alacak kaleminin belirsiz alacak davasına konu olabileceği anlaşılmaktadır. Bu durumda yukarıda izah edilenler ışığında davacının davalıyı daha önce temerrüte düşermediği ancak davasını da belirsiz alacak davası türünde açtığı anlaşıldığından tüm alacağa dava tarihihden faiz işletilmesi gerektiği halde dava ve ıslah tarihihden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasında yazılı “Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 3.315,65 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışmayan günler gözönünde bulundurularak Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince taktiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KABULÜ ile, net 2.320,96 TL nin 1.000,00 TL sine dava tarihi olan 24/12/2013 tarihinden itibaren, bakiye 1.320,96 TL sine ıslah tarihi olan 17/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine;

"Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 3.315,65 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak Borçlar Kanunu'nun 51. ve 52. maddeleri gereğince taktiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KABULÜ ile, net 2.320,96 TL nin dava tarihi olan 24/12/2013 tarihinden itibaren, işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” cümlesinin yazılmasına, hüküm bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilere iadesine, 12.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5473, Karar No: 2014/14429, Tarih: 26.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5473 E.  ,  2014/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/12/2013

Numarası : 2012/369-2013/1015

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda; karara esas bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hesaplanırken, bordrolarda tahakkuk ettirilmiş olan fazla çalışma sürelerinin karşılığının %150 zamlı hesaplanmadığı gerekçesi ile, tanık beyanlarına göre haftalık 12 saat fazla çalışma olduğu kabul edilerek buna göre hesaplama yapılmıştır. Bordrolarda tahakkuk ettirilmiş olan fazla çalışma saatleri ise dikkate alınmamıştır. Bordrolarda gösterilen fazla çalışma süreleri için işverenin %150 zamlı hesaplama yapmamış olması, davacının bordrolarda gösterilen çalışma süresinden daha fazla çalışma yaptığını göstermez. Davacının karşılığı banka hesabına yatırılmış olan bordrolara itiraz etmemiş olması karşısında daha çok fazla mesai yaptığını ancak yazılı belge ile ispat etmesi gerekir. Bu şekilde bordroda gösterilmiş olan fazla çalışmadan çok çalışıldığı ispatlanmadığı halde tanık beyanlarına göre fazla çalışma süreleri belirlenerek hesaplama yapılmış olması hatalıdır. Yapılacak iş, bordrolarda gösterilen fazla çalışma sürelerine göre %150 zamlı hesaplama yapılarak eksik ödenen fazla mesai alacağı belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4293, Karar No: 2019/1226, Tarih: 19.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4293 E.  ,  2019/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 05.03.2019 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekilleri Avukat ..., Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ... ... ve Avukat ... ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve özellikle dosyaya getirtilen takipsizlik kararları içeriklerine, Sayıştay 4. Dairesi'nin 16.01.2014 tarihli ilamında D148 ve D149 poz nolu yeni birim fiyatların belirlenmesi sürecinde kamu zararına yol açıldığının belirlenmemiş olmasına, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/264 Esas 2012/494 Karar sayılı ilamında yeni fiyat tutanağı ve analiz belgelerinde belirtildiği gibi 03.568/2 pozundaki fore kazık makinası emsal alınarak yapılan D148 ve D149 pozlu jet granit yapılması yeni fiyatlarının 03.568/2 pozundaki fore kazık makinası emsal değerine göre 3 kat olarak alınmasını Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22. maddesi ve taraflarca imzalanan sözleşmeye uygun olduğu kabul edilerek yüklenicinin açtığı davanın reddedildiğinin anlaşılmasına göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan yerinde olmayan bütün temyiz

itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 19.03.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4729, Karar No: 2014/5013, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4729 E.  ,  2014/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, ... sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işyerinde “üretim” ve “katile müdürü” unvanıyla yönetici olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, “Feast” markası adı altında dondurulmuş gıda üretimi satışı faaliyeti gösteren şirketin yeniden yapılanmaya gidilmesi ve davacının pozisyonunun kapatılması gerekçe gösterilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan bir kural olup olmadığı, varsa işverenin bu kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri ... bildirgeleri, işçi alınmışsa hangi pozisyona alındığı (fesihten onbeş gün sonra işçi alımı için internet ilanı var) ve davacının pozisyonuna benzeyip benzemediği, davalı işyerine ait tasarruf tedbiri alınmasına sebep olan fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getiriltilmeli, işletme yönetimi, insan kaynakları uzmanı ve endüstri mühendisinden oluşan üçlü uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının nitelikleri gözönünde bulundurularak çalışabileceği boş pozisyon olup olmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir görüşündeyim.06.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/31815, Karar No: 2015/32505, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31815 E.  ,  2015/32505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/337-2015/140

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan B..B. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden B... B. Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1962, Karar No: 2012/22090, Tarih: 17.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1962 E.  ,  2012/22090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan yaklaşık üç saat sonra 231 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın olay tarihinde meskun mahalde, gece saatlerinde idaresindeki araçla tek yönlü yolda giderken yaya geçidine 25 metre mesafede ve kaldırıma yakın yerde yolu babasıyla geçmeye çalışan 3-4 yaşlarındaki ölene çarptıktan sonra tanık ...'nın aracına çarparak kaçtığı olayla ilgili olarak tanık ... ile katılanın beyanlarında aynı aracı tarif etmiş oldukları, ölenin babasının aracı bizzat teşhis ettiği, olaydan sonra ... üzerinde yapılan tespite göre, sağ sinyal lambasının ve sol farın kırık olduğu; ölenin kafatasında kırılan far camının bulunduğu, tanık ...'nın aracına çarptığı yerde far kırıklarının tespit edilmemesi ve olay yerlerinin birbirine yakınlığı polis memuru tanık...'ın olay saatinde yakın bir yerde nöbet tuttuğu sırada iki ayrı yerde çarpma sesi duymasını müteakip sanığın aracını gördüğünü ve o esnada başkaca da bir ... olmadığını beyan etmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın taksirle ölüme neden olduğunun sübuta erdiği halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13956, Karar No: 2011/17864, Tarih: 30.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13956 E.  ,  2011/17864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2008 tarih ve 2005/639-2008/668 sayılı kararı bozan Dairenin 30.06.2011 gün, 2009/8872 , 2011/7919 sayılı kararı aleyhinde davalı vekilince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, müvekkili şirketin Rusya'ya ihraç ettiği yaş meyve emteasının davalı aracılığıyla taşındığını, müvekkilince gerekli tüm gümrük işlemlerinin yapılıp uygunluk belgeleri alındığını, ancak Rusya tarafından malların ülkeye giriş izninin verilmediğini, davalının bu durumda müvekkiline bildirim borcu bulunmasına rağmen hiçbir bildirimde bulunmadığı gibi, yasaklama kararından 20 gün gibi uzun bir süre sonra ve uygun olmayan sıcaklık koşullarında malları Samsun'a getirdiğini, bu nedenle ürünün küflenip zarara uğradığını, aynı durumdaki başka firmaların taşıyıcılarının, zaman kaybetmeden ülkeye dönüp uygun sıcaklıkta malları taşıdıklarından aynı sorunu yaşadıkları halde, en az zararla kurtulduklarını ileri sürerek, şimdilik (10.000) TL maddi (20.000) TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla maddi tazminat talebini (45.000) TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Hatay Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacıya ait malın ayıplı olduğu için Rusya makamlarınca kabul edilmediğini, müvekkilince Türkiye'ye geri getirilmek zorunda bırakılan malın gümrük işlemlerinin davacının kusuru nedeniyle gecikmesi sonucu zayi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının dava konusu yaş meyveleri Rusya'ya usulüne uygun şekilde taşıdığı, meyvelerin zarar görmesinin Rusya tarafından ayıplı olması nedeniyle giriş izni verilmemesi sonucu, yeniden Türkiye'ye getirilmesi sırasında gümrük işlemlerindeki gecikmeden ve bu sürede sıcaklık şartlarının aşılmasından kaynaklandığı, bu hali ile davalıya atfı kabil bir kusurun bulunmadığı, zararın meydana gelmesinde taraflar arasındaki iletişim eksikliğinin ve taşımanın başlangıcında bu gibi durumlarda ne gibi işlem yapılıp nasıl hareket edileceği konusunun yazılı esaslara bağlanmamasının büyük rol oynadığı, yetki itirazının ise süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 30.06.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle davavacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.