muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/67, Karar No: 2023/3678, Tarih: 12.12.2023

Bilirkişinin raporunda belirttiği görüş "HMK 282 maddesinde (1) Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir" hükmü gereği hakimi bağlayıcı olmadığına göre bilirkişinin yargı yetkisini üstlendiğinden söz edilmesi bir çelişkidir.

Hakim ihsas-ı rey baskısı altında olduğundan; tarafların tartışabilecekleri hukuki zemin ancak bilirkişi raporunda ortaya çıkmaktadır. Hakimin bizzat hesabı yapması halinde, tartışma en erken karar ile başlamaktadır.

Tarafların önlerinde karar öncesi itiraz edebilecekleri, tartışabilecekleri bir metin, bir görüş olmaması tarafların hukuki dinlenilme hakkını ihlâl etmesi nedeniyle olumsuzluklara yol açmaktadır.

Bu husus, bazen tarafların üzerinde hiç durmadığı, açıklama ve değerlendirme imkânına sahip olmadığı bir hukuki sebebin esas alınması suretiyle verilen sürpriz karar şeklinde ortaya çıkabilir ki, buda hukuki dinlenilme hakkını ihlâl etmektedir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle mevcut durum itibariyle bilirkişi raporu alınması gereken uyuşmazlıkta bilirkişi raporunun kural olarak Hakimi bağlamayacağı, Hakimin raporu serbestçe takdir edebileceği ancak raporlu yeterli görmezse bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırabileceği ve bilirkişi raporları arasında çelişki varsa bu çelişkiyi gidermeden karar veremeyeceğinden, Hakimin mevcut bilirkişi raporlarını hükme yeter kabul etmediğine göre önceki bilirkişi raporları ile mukayeseli yeniden bilirkişi raporu almak yerine kendisinin bilirkişi yerine geçerek konusu uzmanlık ve teknik bilgiyi gerektiren bir konuda bizzat kusur oranını belirleyip hüküm vermesi hatalı olmuştur. Bu nedenlerle önceki raporlarla mukayeseli yeni bir bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi kanaatiyle bozma düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/1363, Karar No: 2019/10406, Tarih: 21.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1363 E.  ,  2019/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın tam kusurlu olduğuna, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 21:00 sıralarında, meskun mahal dışında, aydınlatması olmayan, bölünmüş, iki şeritli, yol şerit çizgisi bulunan, kuru, düz eğimsiz, asfalt yolda Şevket Güneykaya’nın sevk ve idaresindeki otomobil ile İzmir istikametinden Çanakkale istikametine seyir halinde iken kontrolsüz ada kavşağa giriş yaptığı sırada, seyir istikametine göre sol taraftan kendisine yolun sağ tarafında dur uyarı levhası bulunan kavşağa giriş yapan katılanın aracının sağ kapı kısmına kendi sevk ve idaresindeki kamyonetin sol ön tampon, far, kaput kısmı ile çarpması sonucu Şevket Güneykaya’nın aracında yolcu olarak bulunan kişilerden birinin vücudunda kemik kırığı oluşacak; üçünün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanığın kusur durumuna göre maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK/nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6058, Karar No: 2012/14938, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6058 E.  ,  2012/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu ...Köyünde genel arazi kadastrosu çalışması yapıldığı anlaşıldığından, çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazları gösterir ...Köyü kadastro paftası ile kenarlaştırılmış kadastro paftası örneği ve bu komşu parsellerin kadastro tesbit tutanaklarının, dayanağı kayıt ve belgelerin, davalı iseler dava dosyalarının,

2) 1959 tarihli memleket haritasının elde edildiği ... fotoğrafının getirtilip, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita ve ... fotoğrafı komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu, eğimini, memleket haritasında yeşile ... alanda kalan bölümler yönünden, yeşil renginin nereden kaynaklandığı ... parsellerle birlikte haritalar ve ... fotoğrafı üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28449, Karar No: 2012/48061, Tarih: 12.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/28449 E.  ,  2012/48061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün katılan tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2010 tarihli tebliğnamesi ile dosya dairemize gönderildiğinde, süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılana tebligat yapılmadığının belirlenmesi ve 14.12.2011 gün ve 2010/7971, 2011/41548 sayılı kararımızla tebligat eksikliğinin giderilmesi için dosyanın mahalline iadesi üzerine, yerel mahkemece gerekli tebligat yapılıp, dosyanın yeniden gönderildiği ve dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda, 02.10.2012 gün ve 2012/24683-42499 sayılı ilamımız ile hükmün onandığı, UYAP'a kaydedilip, fiziki olarak gönderilmeyen onama ilamının yerel mahkemece farkedilmediği, 14.12.2011 tarihli kararımız doğrultusunda, katılana yeniden tebligat yapılarak dosyanın yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı tebliğnamesi ile dairemize gönderildiği belirlenmiş olmakla, 02.10.2012 tarihinde temyiz incelemesi sonuçlandırılmış bulunan dosyanın yerel mahkemeye iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18682, Karar No: 2024/1297, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18682 E.  ,  2024/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1680 E., 2021/1124 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karara karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın eyleminin suçu ve suçluyu övme suçuna uyduğuna ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının ve suçun unsurlarının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, sanığın ... isimli sosyal medya hesabından 17.07.2016 tarihinde ''sakın sokağa çıkmayın bütün kafa kesen tecavüzcüler dışarda... Şeklindeki açıklamayla sivil giyimli çok sayıda insanın bulunduğu görseli paylaştığı,

18.07.2016 tarihinde ''filmin adı darbe girişimi- film karakterleri Asker polis halk- filmin çekildiği mekan Türkiye- filmi vizyona sunan Camiler-filmi yazan kurgulayan Recep Tayyip Erdoğan-filmin sonucu halk başarılı bir şekilde kandırıldı-sen uyu Türkiye'' şeklindeki paylaşımı yaptığı, bu suretle yüklenen suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde usûle ve esasa aykırılık görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ve Tebliğname yönünden;

1.İfade özgürlüğü, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ncı ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşme'nin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

a. Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

IV. GEREKÇE

A.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ve Tebliğname yönünden;

1.İfade özgürlüğü, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ncı ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşme'nin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

a. Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

b. Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

c. Müdahale, demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

2709 sayılı Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin son fıkrasına göre, “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç hukuk metni niteliğine dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de içtihatlarında, kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirdiğini ifade etmiştir. (Zana v. Türkiye).

İfade özgürlüğü, sadece memnuniyetle karşılanan, zararsız veya önemsiz sayılan, insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü, sadece memnuniyetle karşılanan, zararsız veya önemsiz sayılan, insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın paylaşımlarının, 15 Temmuz darbe girişimine ilişkin görüşlerini ve siyasi fikirlerini içerdiği, kullandığı ifadelerin bütünü nazara alındığında, ulusal güvenlik ve kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikeyi ortaya çıkarma ya da kamu barışını bozmaya elverişli olmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini ve işlediği suçları meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunun unsurlarını taşımadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş, aynı gerekçe ile Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz istemi yönünden;

Somut bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve kamu düzenini, toplum huzurunu/barışını himaye eden, esas itibariyle nefret söylemini sınırlandırmayı hedefleyen halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçu; halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde düşmanlığa veya kin beslemeye alenen tahrik edilmesini cezalandırmaktadır.

Sanığın olay ve olgular kısmında bahsi geçen söylemlerinin ise halkı, sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığına dayanarak gayrı muayyen toplum kesimi üzerinde kin ve nefret duygularının oluşumuna veya mevcut duyguların pekişmesine etki edecek nitelikte olmayıp ifade ve düşünce özgürlüğü sınırları kapsamında bulunduğu anlaşıldığından, eylemin halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçunu oluşturmayacağı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25 .Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, Başkan Doç.Dr. ... ve Üye ...'in değişik gerekçeleri ile oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 .tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Dava dosyasının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 .tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

İşlenmiş bir suçun" veya "işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin" alenen övülmesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 215 inci maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Bu suç ile korunan hukuki yarar kamu düzeni ve barışıdır Bir fiilin bu madde kapsamında suç teşkil edebilmesi için düşünce özgürlüğü ile koruma altına alınan alanın dışına çıkılmış olması gerekir. Anayasamızın 26 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi'nin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki temel haklardan biri olan düşünce özgürlüğünün hangi hallerde kısıtlanacağı belirtilmiştir. Anayasamıza göre bu hakkın kullanılması ancak "milli güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi" amaçlarıyla sınırlanabilir.

15 Temmuz gecesi Türk Silahlı Kuvvetleri içerisinde örgütlenmiş Fethullahçı Terör Örgütü mensupları tarafından demokratik anayasal düzen, cebir ve şiddet kullanılarak ortadan kaldırılma teşebbüsünde bulunulduğu mili irade hedef seçilerek, başta Cumhurbaşkanlığı Külliyesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi olmak üzere Türkiye Cumhuriyeti devletinin çeşitli kurumlarına ait binalar bombalanarak ülkenin teslim alınmaya çalışılmış, darbe girişimine direnç gösteren güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivil halka uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak toplam 250 'den fazla kişi şehit edilmiş, 16 Temmuz sabahı ise Türk Silahlı Kuvvetleri ve güvenlik güçlerinin düzenlediği operasyonlar sonucunda askeri darbe girişimi sonlandırılmıştır. Yaşanan bu kısa süreçte bu fiillerin suç, faillerinin ise suçlu olduğunun herkesçe bilindiği/bilinmesi gerektiği yönünde kuşku bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın darbeye teşebbüs eyleminden henüz iki gün sonra, sosyal medya hesabından yapılan bu girişimi Cumhurbaşkanı tarafından kurgulanmış bir senaryo, darbe girişimine direnç gösterip mücadele veren halkı ise kafa kesen tecavüzcüler olarak nitelemek suretiyle Fetullahçı terör örgütü adına suç işleyen kişileri yüceltip meşrulaştırmaya, devlet ve vatandaşı karalamaya yönelik paylaşımlarda bulunmuştur. Halk arasında korku, kaos ve panik hali devam etmekte iken ve sosyal medya aracılığıyla anında geniş kitlelere ulaşabilen bu paylaşımların ulusal güvenlik ve kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikeyi ortaya çıkarma ya da kamu barışını bozmaya elverişli olduğu aşikardır. İfade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarını aşan suça konu ifadelerin suçu ve suçluyu övme suçuna vücut vereceği ve bu nedenle de basit yargılama usulü yönünden Mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne değişik gerekçe ile katılmıyorum.

KARŞI OY

Sanık ... Koçak hakkında sosyal medya hesabından 17.07.2016 tarihinde "Sakın sokağa çıkmayın, bütün kafa kesen tecavüzcüler dışarıda..." yine 18.07.2016 tarihinde "Filmin adı darbe girişimi - Filmin

karakterleri asker, polis, halk - Filmin çekildiği mekân Türkiye - Filmi vizyona koyan camiler - Filmi yazan kurgulayan Recep Tayyip Erdoğan Filmin sonucu halk başarılı bir şekilde kandırıldı - Sen uyu Türkiye" şeklindeki paylaşımına 5237 sayılı yasanın 216/3 ve 299 maddelerinde tanımlanan eylemler kapsamında kaldığından sanığını mahkûmiyeti yerine beraatine yönelik Sayın Çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/30309, Karar No: 2011/10922, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30309 E.  ,  2011/10922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2009/9748 esas sayılı takip dosyasının temyiz olunan kararla ilgisi belirlenerek aslının veya okunaklı tasdikli eksiksiz fotokopilerinin ödeme emri tebliğine ilişkin tebligat aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6086, Karar No: 2013/17996, Tarih: 26.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6086 E.  ,  2013/17996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/16679, Karar No: 2015/1178, Tarih: 20.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16679 E.  ,  2015/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun annesi Sevgi Tuğluay’ın temyiz aşamasında,....ıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 20.11.2012 tarih ve 681 sayılı üç kişilik profesör ve doçentten oluşan uzman hekim raporunun onaylı örneğini ibraz ettiğinin ve bu raporda suça sürüklenen çocuğun 05.03.2012 tarihinde işlediği hırsızlık suçu nedeniyle TCK'nın 32. maddesinden yararlanacağı, hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayamadığı ve davranışlarını yönlendiremediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.