muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15532, Karar No: 2015/6939, Tarih: 09.04.2015

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Şu halde yapılması gereken iş ; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, öncelikle, davacıya ait Hollanda yaşlılık sigorta rejimine tabi sigortalılık sürelerini gösterir yeni tarihli Hollanda Sigorta Mercii hizmet cetvelleri gibi ilgili kayıt ve belgeler davalı Kurum’dan usulünce celbedilip, gerekirse tercümesi de yaptırılarak, Hollanda yaşlılık sigortası rejimine ilk tabi olunan tarih usulünce belirlenmeli, 3201 sayılı Yasaya göre borçlananların yaşlılık aylığı alma şartlarından biri olan yurda kesin dönüş hususu da irdelenmeli, davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6665, Karar No: 2020/4525, Tarih: 08.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6665 E.  ,  2020/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 20/11/2019 gün ve 2017/4453 E. - 2019/10898 K. sayılı geri çevirme ilamı ile belirtilen eksikliklerin tamamlanması için dosya mahkemesine geri çevrilmiş; mahkemece geri çevirme ilamımızın ikinci bendinde yazan hususlar yerine getirilmiş fakat birinci bentte yazan hususlar konusunda hiçbir işlem yapılmaksızın dosya Dairemize geri gönderilmiştir.

Bu durumda aynı konuda üçüncü bir iade kararına mahal verilmeden Daire geri çevirme kararının eksiksiz gereği gibi yerine getirilmemesi halinde sorumluları hakkında yasal işlem yapılacağından bu konuda gerekli özen ve dikkat gösterilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3615, Karar No: 2018/9737, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3615 E.  ,  2018/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : ... ... 4. İŞ MAHKEMESİ 2014/328 ESAS

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini, işyerinde 08:00-21:00 saatleri arasında hafta sonları ve genel tatiller dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını, ibraname alındığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yapılan yargılama sonucu verilen 22/05/2014 tarihli, 2013/1397 Esas - 2014/291 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 11/11/2015 Tarih, 2014/19646 Esas, 2015/31988 Karar sayılı bozma ilamıyla "istifa ve ibranamede düzenleme tarihi bulunmamakta olup, matbu boşluk doldurmak suretiyle oluşturulmuş olup geçersizdir. Bu nedenle mahkemece davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği kabul edilerek hesap raporu değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir" gerekçesiyle bozulduğu, usul ve yasaya uygun bozmaya uyularak yargılamaya devam olunduğu, davacının ... kayıtlarına göre, 28/02/2004 - 02/05/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının hizmet süresinin 8 yıl, 2 ay, 4 gün olduğu, davacının tanık anlatımları, emsal ücret araştırması dikkate alındığında, fesih tarihi itibariyle aylık çıplak brüt ücretinin 2.014,24 TL, aylık giydirilmiş brüt ücretinin 2.254,24TL olduğu, Yargıtay bozma ilamından önce, alınan bilirkişi raporunda davacının fesih tarihi itibariyle net kıdem tazminatının 8.817,75 TL olduğunun belirtildiği, bilirkişi raporuna itiraz üzerine alınan 28/02/2014 tarihli ek raporda 1. seçenek olarak net kıdem tazminatının 17.947,14 TL, genel tatil ücreti alacağının net 1.407,64 TL, yıllık ücretli izin alacağının net 4.608,00 TL olduğu, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin hesaplanmadığı, 2. seçenek olarak net kıdem tazminatının 8.817,55 TL, genel tatil ücret alacağının 667,498 TL, yıllık ücretli izin alacağının 3.250,50 TL olarak hesaplandığı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin hesaplanmadığı, davacı vekilinin 24/04/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile alacaklarını bilirkişi raporunun 1 nolu seçeneğine göre belirtilen rakamları artırmak suretiyle davasını ıslah ettiği, Yargıtay bozma ilamından sonra, alınan 02/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda davacının fesih tarihi itibariyle aylık çıplak brüt ücreti 2.014,24 TL, giydirilmiş aylık brüt ücreti 2.254,24 TL üzerinden yapılan hesaplamaya göre kıdem tazminat alacağının net 18.300,54 TL, fazla mesai ücret alacağının net 33.564,25 TL, hafta tatili ücret alacağı net 4.213,12 TL, genel tatil ücreti alacağı net 1.179,66 TL, yıllık izin ücret alacağı net 5.280,01 TL olduğunun hesaplandığı, zamanaşımı itirazı nazara alınarak alınan 14.06.2017 tarihli ek raporunda, kıdem tazminat alacağının net 18.300,54 TL, ücret alacağının net 24.795,99 TL, fazla mesai ücret alacağının net 21.439,34 TL, hafta tatili ücret alacağı net 270,22TL, genel tatil ücreti alacağı net 732,39 TL, yıllık izin ücret alacağı net 5

.439,34 TL, hafta tatili ücret alacağı net 270,22TL, genel tatil ücreti alacağı net 732,39 TL, yıllık izin ücret alacağı net 5.280,01 TL olduğunun hesaplandığı, taraflar arasındaki iş akdinin Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davalı işverenin haklı bir nedene dayanmadan feshettiği, bu durumda davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, dosyaya sunulan ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukunun bulunmadığı anlaşıldığı, tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerektiği, dinlenen davacı tanık beyanları ile davalı işyerinde davacının haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresinden daha fazla çalışması bulunduğu anlaşılmakla, davacının fazla çalışma yaptığı ve davalı tarafça fazla mesai ücretlerinin ödendiğine dair yazılı ödeme belgesi ibraz edilmediğinden davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği sonucuna varılmış, davacı fazla çalışma süresi ile ilgili olarak çalışmama ihtimali bulunduğu günlerde nazara alınarak bilirkişi tarafından hesap edilen miktarda %40 oranında takdiri indirim yapıldığı, davacı tanıklarının genel tatil günlerinde çalıştıklarını, dini bayramlarda bir gün izin kullandıklarını beyan ettiği, davacının genel tatillerde çalışması ve ücret ödemesinin ispatlanmaması nedeniyle genel tatil ücretine hak kazandığı, dosyaya sunulan izin formlarında davacının 20 gün yıllık izin kullandığı, bakiye 110 gün yıllık izin hakkı olduğu, izin ücretinin ödendiğinin davalı işveren tarafından ödendiği ispatlanamadığından, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, hafta tatilinde çalıştığının ispat yükü davacıya ait olduğu, 4857 Sayılı İş Kanun'un 46/1 maddesine göre, haftanın en az 1 günü 24 saat dinlenmesi koşuluyla işçinin hafta tatilini kullandığı kabul edileceği, davacı tanıklarının bazı hafta sonları çalışma yaptıklarını beyan ettiği, davacının ücret bordrolarında hafta tatili ücret tahakkuku olmadığından hafta tatili ücretine hak kazandığı, davacının ücret alacağı olduğunu beyan ettiği ancak hangi dönemlere ilişkin ne kadarlık ücret alacağı olduğu konusunda açıklamada bulunmadığından talebinin yerinde görülmediği, davacının 28/02/2004-02/05/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai ücreti genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücretinin ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı, davacının ücret alacağı olmadığı anlaşıldığından fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücretinden işçinin izinli, mazeretli, raporlu olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönüne alınarak %40 hakkaniyet indirimi yapılarak, Yargıtay bozma ilamından önce kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı davacı işçi tarafından 28/02/2014 tarihli ek bilirkişi raporundaki rakam üzerinden ıslah edildiğinden taleple bağlı kalınarak ve bu miktarın nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile ücret alacağı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dava tarihinin 14/11/2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 08/ 12/2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, davacı asil duruşmadaki yemininde “davalı işyerinde 2004-2010 yılına kadar çalıştım. Çalıştığım süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadım. Yıllık izin ücretlerini de almadım ” şeklinde beyanda bulunmuş ise de davacı vekilinin dosya kapsamındaki ve temyiz dilekçesindeki beyanı ile sınırlı olarak 110 gün yıllık izne hükmedilmesi gerekir Mahkeme gerekçesi de bu yöndedir.

Diğer taraftan ek dava ile davacı tarafından 800 TL talep edilmiştir. Asıl davadaki yıllık izin ücreti talebi olan 4608 TL ile birlikte değerlendirildiğinde davacının toplam talebi 5.408 TL.dir.

Bilirkişi raporunda ise davacı lehine 110 gün karşılığı net 5280 TL. yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.

Mahkeme tarafından sadece asıl davada talep edilen miktar olan net 4.608 TL.ye hükmedilmiştir.

Mahkeme tarafından asıl davada talep edilen net 4.608 TL'ye ek olarak ek davada talep edilen 800 TL'nin de hüküm altına alınmasının gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

4-Hafta tatili ücreti bakımından, eldeki hükme esas bilirkişi raporunda, ek dava zamanaşımına göre hesaplanan 270,22 TL'ye ek olarak asıl dava dilekçesinde talep edilen 200 TL eklenerek 470,22 TL alacak bulunmuştur. Bu nedenle Mahkeme tarafından toplamda 470,22 TL.ye hükmedilmesi gerekirken sadece 270,22 TL.ye hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1877, Karar No: 2023/2801, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1877 E.  ,  2023/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/961 E., 2022/1906 K.

DAVA TARİHİ : 21.05.2014

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/1164 E., 2021/87 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dosya kapsamında bulunan 03.01.2013 tarihli Deventer Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ataşeliği tarafından düzenlenmiş, davacının Hollanda çalışma sürelerini gösterir belge ile aynı Kurum tarafından düzenlendiği belirtilen 10.07.2020 tarihli hizmet belgesi internet çıktısında, davacının Hollanda 'da 01.02.1985 ile 03.01.2013 tarihleri arasında fasılalı çalışma süresi gösterildiği halde; yargılama sırasında mahkemece yazılan müzekkere ile dosyaya giren 29.06.2020 tarihli SGK Yurtdışı Sözleşmeler ve Emeklilik Daire Başkanlığı yazısı ekinde bulunan Hollanda Sigorta Mercii tarafından düzenlenen TH 205 belgesinde, davacının Hollanda ülkesinde hiç sigortalı hizmeti bulunmadığı belirtildiğinden, oluşan çelişkili durumun giderilmesi bakımından Deventer Başkonsolosluğu tarafından verilen yurt dışı hizmet belgesinde belirtilen ve davacının yurt dışı borçlanmasına esas teşkil eden sigortalılık sürelerine ilişkin olarak, SGK Yurt Dışı Tahsisler Daire Başkanlığı vasıtasıyla Hollanda Sigorta Kurumundan, davacının Hollanda sigortalılık/çalışma sürelerini gösteren belgenin istenerek, dosyaya eklenmesi gerekli görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/6161, Karar No: 2022/7087, Tarih: 13.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/6161 E.  ,  2022/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/01/2020 tarih ve 2019/892 Esas, 2020/61 Karar nolu kararının davacı ve davalılardan ..., İbrahim ... Kalafak, ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 20/09/2021 tarih, 2021/6106 E.-2021/5591 K. sayılı kararıyla davalıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalılardan ... tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalılardan ...'nin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan ...’nin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 13/06/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6690, Karar No: 2011/5687, Tarih: 10.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6690 E.  ,  2011/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/04/2007 tarih ve 2004/702-2007/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.05.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yirmi yılı aşkın süredir tıbbi yayıncılık alanında faaliyet gösterdiğini, piyasaya sürdüğü kitaplar arasında 1999 yılında yayınlandığı ‘Açıklamalı TUS Soruları’ 1 ve 2. ciltlerinin de bulunduğunu, davalı şirket vekillerinin İstanbul ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılıklarına verdiği şikayet dilekçeleriyle müvekkili tarafından yayınlanan bu kitabın bazı soruların, telif hakkı kendilerine ait olan bazı kitaplardan izinsiz olarak kopyalandığını iddia ederek kitapların toplatılmasına neden olduğunu, davalının telif hakkının kendisine ait olduğunu iddia ettiği kitabın ve TUS sorularının eser sahibi olmadığını, müvekkilinin maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, 46.095 USD maddi ve 25.000.000.000 TL manevi zararın tazminine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şikayet hakkını kullandığını, istemlerin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şikayet hakkını kullandığını, istemlerin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ceza mahkemesi kararı ile davacıya ait kitapların davalıya ait kitapların birebir kopyası olmadığı, teknik ve bilimsel açıdan farklı bulunduğu, davalının sunduğu belgelerin, davacı kitaplarına engel teşkil etmediği, kitapların makul sınırlar içinde benzerlik teşkil ettiği, davacı yöneticilerinin beraatine karar verildiği, davalı şikayetinin haksız olduğunun ortaya çıktığı, davacının dava dışı Pfizer firmasıyla 6.000 adet kitap satışı hususunda anlaştığı, kitapların sevk irsaliyesi ve fatura ile teslim edildiği, ancak toplatma kararı ile 42.120 USD satış bedelinden mahrum kaldığı, düzenlenen fatura tutarının ise 17.722.278.320 TL olduğu, davacının bu kitapları 2000 yılında satması halinde uğrayacağı zararın 4.680.00 USD tutarında olacağının bilirkişi raporu ile saptandığı, üç ayrı firmayla 10.000 adet kitap satışı hususunda ön anlaşma yaptığı, kar mahrumiyetinin olacağı, satışların toplatma kararı uyarınca yapılmaması nedeniyle 1000.00x3 USD talepte bulunulduğu, isteme bağlı kalındığı, ayrıca işyerinde toplatılan 150 adet kitaptan dolayı 975.00 USD kar kaybının tespit edildiği, haksız şikayet nedeniyle davacı itibarının zedelendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.655.00 USD maddi ve 3.000.00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, satışa sunulan kitapların haksız şikayet sonrası toplatıldığı iddiasına dayalı, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının 1999 yılında piyasaya sunduğu iki ciltlik TUS (Tıpta Uzmanlık Sınavı) kitabının, davalı şirketin hak sahibi olduğunu belirttiği kitaplardan haksız alıntı yapıldığı ve 5846 sayılı Kanunun 81. maddesine muhalefet edildiği iddiasını içeren şikayet dilekçesi üzerine toplatıldığı, davacı yetkilileri hakkında kamu davası açıldığı, ceza yargılamasında toplatılma kararına yapılan itirazın reddedildiği, kitapların bire bir kopya olmadığı, teknik ve bilimsel açıdan farklı bulundukları, sunulan belgelerin davacı kitabına engel teşkil etmediği ve kitapların makul sınırlar içinde benzerlik içerdikleri yönündeki bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek davacı yetkililerinin beraatine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği hususları dosya kapsamıyla sabittir.