muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27463, Karar No: 2022/760, Tarih: 03.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27463 E.  ,  2022/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre, olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-b. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 11 yıl 3 aylık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihle denetim süresi içerisinde işlenen ikinci suç tarihi arasında duran zaman da nazara alındığında incelme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1332, Karar No: 2022/3397, Tarih: 25.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1332 E.  ,  2022/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.10.2020 tarih ve 2019/274 E. - 2020/293 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketçe yapılan 2014/06388 sayılı çoklu reklam panosuna ilişkin endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya davalı şirketin facebook.com.masiamedia/photos internet adresinden alınmış görsellere dayanarak itiraz ettiğini itirazın TPMK tarafından kısmen kabul edilerek başvuruya konu 2014/06388/4, 6 ve 9 sıra numaralı tasarımların tescil başvurularının reddine karar verildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın 2015-T-582 sayılı kararının iptalini ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Yakamoz Şehir Mob. San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı başvurusunda yer alan 2014-06388/4-6-9 sayılı endüstriyel tasarımların redde mesnet gösterilen ve facebook.com.masiamedia/photos sayfasında yer alan görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı gerekçesiyle davanın kabulüne Türk Patent Kurumunun 2015/T-582 sayılı YİDK kararının dava konusu 2014/06388-4, 6 ve 9 sıra nolu tasarım yönünden iptaline karar verilmiştir.

Davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 12.10.2017 tarihli ve 2017/875-878 sayılı kararı ile davalıların istinaf başvuruları reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı TMPK vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairenin 03.04.2019 tarih ve 2017/5449 Esas, 2019/2609 Karar sayılı ilamı ile ortak kısımlar çıkarıldıktan sonra dava konusu tasarımların bir bütün olarak hangi belirgin özellikleri itibariyle ayırt edici oldukları tespit edilemeyen, seçenek özgürlüğününü yeterince tartışılmadığı bilirkişi raporuna istinaden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle davalı Kurum yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 2014/06388-4, 6, 9 sıra numaralı tasarımların farklı formlarda reklam panoları olduğu, YİDK kararında ilgili tasarımların iptaline gerekçe gösterilmiş olan tasarımlara https://www.facebook.com/pg/masiamedia/photos/ linkinden ulaşıldığı, ilgili tasarımların 24.01.2014 tarihinde kamuya sunulmuş olduklarının görsellerden anlaşıldığı, tescil başvuru tarihi olan 16.09.2014’den önceye dayanan tasarımlara yenilik ve ayırt edicilik karşılaştırmasında yer verileceği, öncelikle tasarımlar ile ilgili olarak tasarımcının seçenek özgürlüğünün incelendiği, 2014/06388-4 sıra numaralı tasarıma karşılık gelen iki ayaklı ve aydınlatmalı yatay reklam panosu, 2014/06388-6 sıra numaralı tasarıma karşılık gelen tek ayaklı yüksek yatay reklam panosu ve 2014/06388-9 sıra numaralı tasarıma karşılık gelen ayaklı dikey reklam panosuna ilişkin seçenek özgürlüğü ile ilgili incelemede, tasarımlardaki reklam alanı, reklam alanı çerçevesi ve reklam alanı karkasının bileşenleri, yoğun olarak teknik zorunluktan ileri geldiğinden bu formların benzer olmasının beklenir olduğu, bu hususun dava dışı ürünlerle de kıyaslanmak suretiyle ortaya konulduğu, tasarımların ayak bileşenlerinin ise özel formda tasarlanmasının mümkün olduğu, 2014/06388-4 nolu tasarım ile 24.01.2014 tarihli Masia tasarımı karşılaştırıldığında tasarımlar arasındaki ortak kısımlar çıkarıldıktan sonra kalan kısım itibariyle tasarımlar arasında belirgin bir farklılık olduğu, dava konusu ve itiraza konu ürünlerin ayaklarının tüm ürün ile oranlarının farklı olduğu, dava konusu tasarımda reklam alanı, ayak içerisinde ve ortasında yer alırken Masia tasarımında reklam alanının ayaklardan önde olduğu ve ayakların üzerine taştığı, dava konusu tasarımda ayaklar reklam alanının üstüne taşmışken Masia tasarımında reklam alanı ile aynı hizada bittiği, bu açıdan değerlendirildiğinde tasarımın bilgilenmiş kullanıcı gözünde farklı olduğu, 2014/06388-6 nolu tasarım ile 24.01.2014 tarihli Masia tasarımı arasındaki ortak kısımlar çıkarıldıktan sonra kalan kısım itibariyle tasarımlar arasında belirgin bir farklılık olduğu, dava konusu tasarımda ayak yekpare iken Masia tasarımında üç parçalı olduğu, Masia tasarımında reklam alanı karkasının düz olduğu, iç kutunun reklam alanı karkasından hemyüzde bitirildiği, iç kutunun rengi ile reklam alanı karkası renginin farklı olduğu ve baskın bir tasarım unsuru oluşturulduğu, bu açıdan değerlendirildiğinde tasarımın bilgilenmiş kullanıcı gözünde farklı olduğu, 2014/06388-9 nolu tasarım ile 24.01

.01.2014 tarihli Masia tasarımı arasındaki ortak kısımlar çıkarıldıktan sonra kalan kısım itibariyle tasarımlar arasında belirgin bir farklılık olmadığı, dava konusu tasarımın ayağında logo yokken Masia tasarımında logo bulunduğu, dava konusu tasarımın ayak rengi ve üst kısmındaki renk farklı iken Masia’da aynı renk olduğu, tasarımlarda derinlik farkı olduğu, bu açıdan değerlendirildiğinde tasarımların bilgilenmiş kullanıcı gözünde benzer olduğu, davalı şirkete ait 2014/06388-4 sıra numaralı tasarımın mesnet gösterilen tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı, 2014/06388-6 sıra numaralı tasarımın mesnet gösterilen tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı, 2014/06388-9 sıra numaralı tasarımın mesnet gösterilen tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2015/T-582 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2014/06388 sayılı 4 ve 6 sıra nolu tasarımlar açısından iptaline, 2014/06388 sayılı 9 sıra nolu tasarım açısından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 25/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5994, Karar No: 2015/10316, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5994 E.  ,  2015/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/383-2014/530

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı M. K.vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; davacılar A.. S.., S.. B.. ve M.. S.. yararına hükmedilen manevi tazminatın az olduğu, uygun bir manevi tazminat belirlenmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar A.. S.., S.. B.. ve E. S. için 40.000,00'er TL manevi tazminatın 01.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı M. K. vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı M. K. vesisinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.147,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı M. K.'tan alınmasına 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8567, Karar No: 2011/22390, Tarih: 28.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/8567 E.  ,  2011/22390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 356, 59, 647 sayılı Kanunun 4, 6, TCK'nun 94. maddeleri uyarınca erteli 675 YTL adli para cezası

Öğretmen olan sanığın askerlik celp döneminde mazeretli olduğuna ilşkin Bursa Devlet Hastahanesinden verilmiş gibi 7 gün istirahatinin uygun olduğuna dair tamamen sahte rapor düzenleyip, askerlik şubesine ibraz ederek kullandığının iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması karşısında; dosyadaki delilleri duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirip suçun 765 sayılı TCK'nun 356. maddesi kapsamında şehadetnamede sahtecilik vasfında belgelerden olduğunu kabul eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "şehadetnamede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle mülga 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.11.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İncelenen dosyada sayın çoğunlukla aramızdaki görüş farklılığı, sanığın eyleminin “gerçek kişinin resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturacağı gerekçesi ile bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... Çay öğretmen olup hakkında D.K.K. Kuzey Deniz Saha Komutanlığı askeri Mahkemesinde celp dönemine iştirak etmediğinden dolayı “bakaya suçu” nedeniyle dava açıldığı, yargılama sırasında mahkemece, sanığın söz konusu celbe iştirak edememesinin sebebi olarak ibraz ettiği suça konu Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinden 28.11.2003 tarih ve 186462 protokol numarası ile düzenlenmiş istirahat raporunun kayıtlarında bulunup bulunmadığını teyit amacıyla ilgili hastane baş hekimliğine sorulduğu, gelen cevabi yazıda böyle bir bu raporun kayıtlarında olmadığının bildirilmesi üzerine sanık hakkında askeri mahkemece yapılan suç duyurusu üzerine 765 Sayılı TCK.nun 356. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde sanığın sevk maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın talimatla alınan savunmasında; 2003 yılı kasım ayında rahatsızlanması üzerine Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine başvurduğunu, gerekli tetkikler yapıldıktan sonra suça konu raporun kendisine doktor tarafından düzenlenerek verildiği söylemesine rağmen, mahkemeye sunulan ve Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniği’nden “Lumbalji” teşhisiyle 7 gün istirahatin uygun olduğu görüşünü içeren raporu düzenleyen olarak görünen ve mahkemece bizzat tanık olarak dinlenen Dr. Erol Bahçe, suça konu belgedeki kaşenin kendisine ait olduğunu ancak imza ve yazının kendisine ait olmadığını söylemiş ve bu beyanı dosyada mevcut bilirkişi raporu ile de doğrulanmıştır. Tüm bu deliller ışığında sanık bu raporu askeri makamlara “sahte” olduğunu bilebile celp döneminde askere gitmemek üzere sunmak suretiyle kullanmıştır. Burada gerçeğe aykırı olarak hazırlanan bu belgenin (raporun) niteliği üzerinde durulmalıdır.

Hukuki bir sonuç doğurmaya veya bir durumu belgelemeye ya da kanıtlamaya yarayan yazıya belge denir. Kamu görevlisi veya hukuken yetkili olduğu kabul edilen bir görevli tarafından görevi nedeniyle düzenlenen ve zorunlu biçimsel koşulları taşıyan belgeler ise resmi belgedir. O halde resmi belgeden söz edebilmek için:

1- Belge, kamu görevlisi tarafından düzenlenmelidir.

Somut olayımızda, suça konu belge hastane acil poliklinik başlığını taşıyan ve ancak resmi görevli bir doktor tarafından düzenlenebilecek bir belgedir. Sanığımızda tanık olarak dinlenen Dr. Erol Bahçe’ye ait gerçek kaşe ile adı geçenin imzasını taklit etmek suretiyle sahte istirahat raporunu düzenlemiştir. Nitekim, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.06.1981 gün ve 4453/4734 sayılı kararında; “Hastane tarafından düzenlenen ve sanığın istirahatli olduğunu gösteren “hasta taburcu teskeresi” başlığını taşıyan belgenin resmi evrak niteliğinde olması nedeni ile…” ve aynı dairenin 17.04.2006 gün ve 9406/3806 sayılı kararında da; “Suç tarihinde Mersin Devlet Hastanesinde kadın doğum uzmanı olarak görev yapan sanığın, görevi nedeniyle gerçeğe aykırı rapor düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, sübutu halinde eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 339. (5237 Sayılı Yasanın 204/2) maddesine uygun suçu oluşturduğu…” denilerek bu tür belgelerin “resmi belge” olduğunu kabul etmiştir. Suça konu belgenin Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine ait olup “resmi belge” olduğunda bir tereddüt yoktur.

2- Belgenin görev gereği düzenlenmesi gerekir.

2- Belgenin görev gereği düzenlenmesi gerekir.

İstirahat raporu, yapılan muayene sonucu teşhis edilen rahatsızlık nedeniyle ilgili kişinin bir süre olağan yaşantısına ara vererek istirahat etmesinin zorunlu olduğunu belgeleyen ve ancak bir hekim tarafından verilmesi zorunlu olan bir belge(varaka)dir. Bu istirahat raporu bir kamu kurumunda memur olmayan ya da özel yasalarına göre memur gibi cezalandırılmaları gerekmeyen doktor, eczacı veya sıhhiye memurunun düzenlemesi halinde 765 sayılı TCK.nun 354. maddesindeki, eğer memur olan veya özel yasalarına göre memur sayılan doktor, eczacı veya sıhhiye memurunun resmi görev ve yetkisini kötüye kullanarak sahte rapor düzenlemesi ise aynı Yasanın 339, 340. Maddelerinde yazılı suçları oluşturacaktır. Somut olayımızda ise; sanığımız Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine ait raporu o hastanede çalışan Dr. ....’nin kaşesi ile kaşeleyip, imzasını taklit edip hastane mührü ile mühürlemek suretiyle düzenlediği sabittir. Nitekim dairemizin 12.04.2006 gün ve 7975/2986 sayılı kararında ;“Resmi kurum olan Kayseri Devlet Hastanesince düzenlenen rapordaki 1. hafta olan istirahat süresini tahrif ederek 2 hafta yapan sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. nun 342/1. maddesine uyduğu…” denilmek suretiyle gerçek kişilerin resmi kurumlarca düzenlenebilecek raporu düzenlemesini “resmi belgede sahtecilik” olarak kabul etmiştir.

3-Sahte Resmi Belgenin kullanılması gerekir.

Somut olayımızda; Bursa Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine ait rapor sanık tarafından sahte olarak düzenlendikten sonra celp dönemine iştirak etmediğinden dolayı hakkında “bakaya” suçundan açılan davada askeri mahkemeye ibraz edilmek suretiyle kullanılmıştır.

Sanığın eylemi 765 sayılı TCK.nun 356. maddesi kapsamında bir suçu iki nedenden dolayı oluşturmamaktadır:

a)TCK.nun 356. maddesinde suçun konusunun, “Bir kimse 354 ve 355’inci maddelerde yazılı sıfat ve yetkiyi haiz olmadığı halde…” demek suretiyle resmi bir kurumda çalışmayan özel muayenehanede veya özel bir sağlık kuruluşunda çalışan doktor, eczacı, sağlık memuru veya diğer bir sağlık mensubu tarafından gerçeğe aykırı olarak verilen belgeler olduğu açıkça belirtilmiş olup madde resmi görevli bir sağlık mensubunun sıfat, yetki, imza ve kaşesi kullanılmak suretiyle düzenlenen “sahte rapor”u kapsamamaktadır.

b)İkinci olarak bir an için 356. maddenin resmi görevli sağlık mensuplarının düzenlemeye yetkili oldukları belgelerin gerçek kişiler tarafından düzenlenmesi fiilini de kapsadığını düşündüğümüzde ortaya şöyle bir tablo çıkacaktır:

- Özel çalışan bir doktorun isim, imza ve kaşesini taklit suretiyle gerçeğe aykırı bir rapor düzenlediğinde TCK. 354. Maddesi uyarınca 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve para cezası ile mahkumiyetine hükmolunacak,

b)İkinci olarak bir an için 356. maddenin resmi görevli sağlık mensuplarının düzenlemeye yetkili oldukları belgelerin gerçek kişiler tarafından düzenlenmesi fiilini de kapsadığını düşündüğümüzde ortaya şöyle bir tablo çıkacaktır:

- Özel çalışan bir doktorun isim, imza ve kaşesini taklit suretiyle gerçeğe aykırı bir rapor düzenlediğinde TCK. 354. Maddesi uyarınca 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve para cezası ile mahkumiyetine hükmolunacak,

- Resmi görevli bir doktorun imza ve kaşesini taklit suretiyle gerçeğe aykırı bir rapor düzenlediğinde ise 3 aydan 1 yıla kadar hapis cezası ile mahkumiyetine karar vermek gerekecektir ki; bu durum Yasa koyucunun amacı ile de bağdaşmayacaktır. Yani özel doktorun adı ile sahte rapor hazırlayana 6 ay hapis, resmi görevli doktorun adı ile resmi kurumun belgesini ve mührünü kullanarak sahte rapor hazırlayana yarı oranında 3 ay hapis cezası vermek gerekecektir ki, bu şekilde bir yorum ceza adaletine de ters düşecektir.

Bu gerekçelerle sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 342/1(5237 sayılı TCK.nun 204/1). fıkrasındaki suçu oluşturacağından sayın çoğunluğun suça konu belgenin şahadetname olarak değerlendirilerek sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşürülme kararı verilmesi görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/22300, Karar No: 2012/27376, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22300 E.  ,  2012/27376 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ın aynı Kanunun 91/1-2. cümle-4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/2, 52 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 160.00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına, 34. UL 543 plakalı kamyonun sanığa iadesine dair Pendik Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.2011 tarihli ve 2010/738 Esas, 2011/1438 sayılı kararına karşı aracın iadesi yönünden yapılan itiraz üzerine, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2012 tarihli ve 2012/7370/25448 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2012 tarih ve 2012/124564 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.09.2011 tarihli ve 2011/5021 Esas, 2011/1427 sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile "... plakalı kamyonunun sanığa iadesi" maddesi de dahil olmak üzere sanık hakkında kurulan hüküm hukuken varlık kazanmamış olup, olağan veya olağanüstü kanun yolları ile denetlenme olanağının olmadığı, sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12 maddesine göre itiraz kanun yoluna başvurulabileceği hususları gözetilmeden... plakalı kamyonun sanığa iadesi kararına yönelik itiraz üzerine kararın temyize tabi olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2012 tarihli ve 2012/35 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2969, Karar No: 2016/4799, Tarih: 10.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2969 E.  ,  2016/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının, velayetin değiştirilmesi, kabul edilmediği taktirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi taleplerini içeren, terditli dava açtığının, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi kabul edildiğine ve davacının kendisini bir vekille temsil ettirdiğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2016 (Perş.)