muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1725, Karar No: 2016/4029, Tarih: 28.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1725 E.  ,  2016/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kooperatif ortağı olduğunu, 2009 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin kooperatif aidatlarını ödemediğinden, hakkında icra takibi yapıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 2005 yılında kooperatifteki tüm hak ve sorumluluklarıyla birlikte hissesini devrettiğini, kooperatif ortağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair karar, davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 22.02.2012 tarih ve 2011/3521 E., 2012/1304 K. sayılı ilamıyla kooperatif konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek kooperatifin defter kayıt, belgeleri, hazirun cetvelleri, genel kurul tutanakları, yönetim ve genel kurul kararları ve gerek görüldüğünde varsa kooperatife ait banka hesapları üzerinde ayrıntılı araştırma yapılarak davalı ...'ın kooperatif üyeliğinin devam edip etmediği, devam etmiyorsa devir yapılıp yapılmadığı, devir yapılmış, ise kime yapıldığı, devirde ortaklık hissesi ile birlikte üyeliğin de devredilip edilmediği belirlenip, üyelik devredilmemiş ise davalının aidatlardan sorumlu olacağı, hem üyelik, hem hisse devredilmiş ise, üyelik ve hisseyi devralanın devir aldığı tarihten itibaren aidat ödemelerinden sorumlu olacağı göz önünde bulundurularak, talep edilen aidatın kooperatif aidatı mı, yoksa genel gider aidatı mı olduğu hususları üzerinde durularak, davalının bu ödemelerden sorumlu olup olmadığı hususlarında, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı kooperatifin 23.05.2006 tarihli kararı ile davalının davacı kooperatifteki ortaklığının sona erdirildiği ve dava dışı ....'un devir alan olarak ortaklığa kabul edildiği, bu nedenle, bu tarih itibariyle davalının ortaklıkla ilgili davacı kooperatife karşı sorumluluğunun bulunmadığı, icra takibine konu edilen üyelik aidatlarının ait olduğu dönem gözönüne alındığında, davalının takibe konu borçtan sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat borcunun tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

.../...

S.2

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat borcunun tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

.../...

S.2

Davalı kooperatif anasözleşmesinin 17/3. maddesi, “devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer” hükmünü içermektedir. Ortaklığın devir biçimi yasada gösterilmemiştir. Ancak pay devrinin alacağın temliki yolu ile yapılması, temlikin de dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 163. maddesi uyarınca yazılı olması gerekmektedir. Üyeliğe bağlı hak ve alacakların borçlusu kooperatif, alacaklısı ise üyeliği devir alan yeni ortaktır. Eğer devir eden ortak pay yönünden borçlu ise, borcun nakli hükümleri uygulanır (BK 173 vd), borç devir alana geçer. Ancak, pay devri için resmi şekle bile gerek bulunmamaktadır. Her ne kadar yapı kooperatifinde, ortakları mal sahibi yapmak amacı olsa bile, pay devri, bir satış vaadi de değildir. Bu nedenle, adi yazılı devir dahi geçerlidir. Devredenin borçları, devre ve devrin kabulüne engel değildir, devredenin borçları devir alana geçer ve ödemediği takdirde devralanın ihraç edilme olanağı da her zaman vardır. Daire satımında üyelik kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez. Satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması, devir alanın kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/2. maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur. Üyelik devir sözleşmesi yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. ve anasözleşmenin 17/1. ve 2. maddeleri hükümleri gereği, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabulü kararı verdiği tarihte hüküm ifade eder. 17/1. madde hükmünde yer alan yazılı başvuru koşulu, devrin geçerliliğine ilişkin olarak değil, devrin kooperatife iletilmesi ve kabulü için ispat bakımından sevk edilmiştir. Üyeliği devreden üyelik hisse devir sözleşmesinden dönmemiş veya sözleşmenin herhangi bir nedenle devrin tarafları arasında bağlayıcı olmadığı savunularak sözleşmenin iptali de sağlanmamış ise, devredenin artık dava konusu hisse üzerinde herhangi bir hakkı kalmamıştır.

Dosya kapsamından davalı ...'ın üyeliğine tahsis edilen A/4 no'lu bağımsız bölümün, 05.04.2006 tarihinde davalının satışı nedeniyle dava dışı.... adına tapuda tescil edildiği, davacı kooperatifin 23.05.2006 tarih ve 69 sayılı yönetim kurulu kararıyla bu satış sebebiyle A/4 no'lu bağımsız bölüm yönünden dava dışı....un üyelik kaydının yapılmasına karar verildiği, dava dışı ....nin üyeliği devralmayıp sadece daireyi satın aldığına ilişkin 05.06.2007 tarih ve 14653 yevmiye sayılı ihtarı üzerine davacı kooperatif yönetim kurulunun 11.06.2007 tarih ve 77 sayılı kararıyla dava dışı ....'un kooperatife herhangi bir üyelik başvurusunun bulunmadığı, tapuyu devrederken üyelik ile ilgili herhangi bir hüküm konulmadığı, yasal olarak üye yapılmasının mümkün görülmediği belirtilerek tapuyu devreden davalı ...'ın genel kurula davet edilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı tarafça, taşınmazın tapusu ile birlikte üyeliğin de devredildiği savunulmuş ise de, yargılama aşamasında üyelik devrinin yapıldığına ilişkin herhangi bir yazılı belge sunulmadığı gibi üyeliği devraldığı savunulan dava dışı . ....un üyelik devrine dayalı olarak kooperatife üyelik başvuru yaptığına ilişkin adı geçen dava dışı şahsın imzasını içerir bir belge de sunulmamıştır.

Davacı kooperatifçe, böyle bir üyelik devir sözleşmesi olmadığı kabul edilerek, 23.05.2006 tarih ve 69 sayılı üyelik devrine ilişkin kararın yanlışlıkla alındığı gerekçesiyle 11.06.2007 tarih ve 77 sayılı karar alınmıştır.

.../...

S.3

Bu durumda, mahkemece üyeliği devrettiğini savunan davalı ile dava dışı ....arasında yapılmış bir yazılı devir sözleşmesi veya anılan dava dışı şahsın üyeliği haricen satın aldığı iddiasıyla kooperatife yaptığı yazılı üyelik başvurusu bulunmadığından geçerli bir üyelik devrinin ispat edilemediği, sadece bağımsız bölümün satılarak tapusunun devredildiği gözetilerek, davalının üye olduğunun kabulü ile davalının borç miktarının belirlenmesi yönünden bilirkişi raporu ve bilirkişi raporuna itirazların değerlendirilmesi ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nın 120. maddesindeki faiz oranı yönünden sınırlandırmanın, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek faiz oranı yönünden dikkate alınması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, geçerli olmadığı dava dışı ....tarafından ileri sürülüp, davacı kooperatifçe de kabul edilen, davacı kooperatifin 23.05.2006 tarih ve 69 sayılı yönetim kurulu kararı esas alınarak, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, 13.01.2010 olan dava tarihinin, gerekçeli karar başlığında, 17.04.2012 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4316, Karar No: 2018/4380, Tarih: 19.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4316 E.  ,  2018/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı kaldırıma sürtmesi sonucu sol sis farının yanında çökme oluştuğunu, hasarın tamiri için 2014 yılının üçüncü ayında aracını, davalı servise bıraktığını, aracı almak için servise başvurduğunda şirket elemanlarının araçla küçük bir kaza yaptığını, aracın yeniden tamir edilerek kendisine teslim edileceğinin bildirildiğini, davacının araçtan mahrum kaldığı beş günlük süre içerisinde iş yerine gitmek için 300,00 TL yol masrafı yapıldığını, şirket görevlisinin yaptığı kazadan dolayı aracın ön kısmının tamamen hasara uğradığını, davalının faturaya kendi yaptığı kazadan doğan maliyetleri de yansıttığını ve kazayı davacıya ait kaskoya da bildirdiğini ileri sürerek, araçtaki değer kaybı, davacının yaptığı yol masrafı ve kaskonun kullanılması nedeniyle 3.000,00 TL maddi tazminatın 11/03/2014 tarihinden itibaren reeskont - avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; şirket elemanları tarafından malike teslim edilmek üzere nakli esnasında rampada zeminin kaygan olması nedeniyle aracın kaydığı, kaldırıma çarparak ön tampon sağ alt kısımda ufak bir hasar oluştuğunu,hasarın karşılanacağının ve tamir süresince kendisine araç tahsis edilebileceği bilgisinin yazılı olarak davacıya iletildiğini, davacının sözlü olarak araç tahsisine gerek olmadığını beyan ettiğini, yapılan onarımın davacının kasko şirketine yükletilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; bilirkişi raporuna dayanarak, davacı tarafından meydana gelen hasarın ön tamponda olduğu, hasarın onarımından sonra davalı şirket çalışanlarınca gerçekleştirilen ikinci hasarında ön tamponda meydana geldiği, parça değişimi ilk kazada yapıldığından ve metal aksama ilişkin herhangi bir işlem görmediğinden ikinci kaza nedeniyle araçta değer kaybı olmayacağı, e-postalara göre davalı tarafından yedek araç tahsis edilebileceğinin davacıya bildirildiği ve davacının ikame araç bedeli ile ilgili belge ibraz etmemesi nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1186, Karar No: 2019/7705, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1186 E.  ,  2019/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23/10/2017 tarih ve 2016/296 E.- 2017/376 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/120 E.- 2019/28 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin bilhassa salça, ketçap, domates ürünleri ve sebze konservelerinde kullanılan "TAT" markasının tanınmış marka haline geldiğini, davalı şirketin 2015/21436 sayılı "TATKÖY" ibaresili marka tescil başvurusuna 556 sayılı KHK’nın 8/1-b, 8/4 ve 8/5 ve 35. maddelerine dayalı olarak yaptıkları itirazın kısmen kabul edildiğini, ancak itirazın reddedildiği hizmet ve emtia sınıfları yönünden de tescil engeli şartlarının oluştuğunu ileri sürerek diğer davalı TPMK'in 2016-M-5220 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili; Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tarafların markalarının kapsadığı emtianın farklı olduğunu savunarak, davanın reddi talep edilmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının "TATKÖY" ibareli marka başvurusu ile davacının "TAT" ibareli markaları arasında aynı ve benzer olan emtia sınıfları yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'in 2016-M-5222 sayılı kararının 35 sınıftaki alt sınıflar yönünden iptaline, 2015/21436 sayılı markanın benzer emtia sınıfları yönünden markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyanın esasına girilerek yapılan yargılama neticesinde; başvuru kapsamında kalan 31. sınıftaki "ormancılık ürünleri" ve 35/1, 2, 3, 4, 5. alt sınıf hizmetler ile 35/6. sınıfta 31. sınıftaki "ormancılık ürünlerinin" satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinin, davacının markaları kapsamındaki mallardan tamamen farklı olduğu ve bu mal ve hizmetler yönünden 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği, 31. sınıfta yer alan "Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan)." malları ve bu malların satışına özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden ise 556 sayılı KHK.'nın 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleştiği, mahkemesinde alınan bilirkişi raporu ile Dairemizce alınan bilirkişi raporu arasında, 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda çelişki meydana gelmişse de, Dairemizce alınan bilirkişi raporunda, neden bu sonuca varıldığı gerekçeli ve denetime elverişli bir şekilde açıklandığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı TPMK YİDK’in 2016-M-5222 sayılı kararının 31. sınıfta yer alan "Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan)." malları ile 35. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil)

. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan). mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, iptal edilen sınıflar yönünden 2015/21436 sayılı markanın kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2224, Karar No: 2015/9910, Tarih: 05.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2224 E.  ,  2015/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : M.. M..

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/15-2013/6

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2013 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçılar S.. Ö.. ve S.. G.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, muris M.. Ö..'a ait terekenin tasfiyesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü mirasçılardan S.. Ö.. ve S.. G.. temyiz etmiştir.

1-Mirasçı S.. Ö.. 15.10.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş olmakla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mirasçı S.. G..'in temyiz itirazlarına gelince; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle mirasçı S.. Ö..'ın feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 2. bentte yazılı nedenlerle S.. G..'in temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15365, Karar No: 2012/44635, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15365 E.  ,  2012/44635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki anlatım ve görevsizlik kararı içeriğine göre tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelmede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanık ... Torun müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14050, Karar No: 2022/20276, Tarih: 05.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14050 E.  ,  2022/20276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme ve hakaret suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 125/1, 62/1 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli ve 2020/273 esas, 2021/660 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/08/2022 gün ve 25843-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2022 gün ve 2022/113543 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;