muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14925, Karar No: 2012/12819, Tarih: 08.06.2012

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının iş sözleşmesinin davacıya verilen uyarı ve kınama cezaları ile görev ve sorumluluklarını açıkça yerine getirmemesi, işyeri disiplin kurallarına süreklilik arz eder şekilde aykırı davranması, amirine nezaket kuralları dışında davranması nedeniyle haklı sebeple feshedildiği anlaşılmıştır. Davalı işverence davacıya 22.04.2009 tarihinde yazılı uyarı cezası, 30.05.2009 tarihinde kınama cezası, 30.06.2009 tarihinde ağır kınama cezası, 18.02.2009 tarihinde iki kez kınama cezası uygulanmıştır. Fesihten önceki son olayda davacının amirinin talimatına direndiği anlaşılmaktadır. Tutanaklarla tespit edilen ve tanıklarca da doğrulanan davranışların tamamı fesih bildiriminde fesih sebebi olarak belirtilmiş olup bu davranışların tamamı birlikte değerlendirildiğinde fesih için haklı sebep oluşturmasa da geçerli sebep oluşturacağı açıktır. Davalı işverence yapılan fesih bu itibarla geçerli sebebe dayandığı halde mahkemece geçmişte cereyan etmiş olan olayların geçerli fesih kavramı içerisinde değerlendirilebileceği gözardı edilerek hatalı yorumla davanın reddi yerine kabülü doğru olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/906, Karar No: 2024/5503, Tarih: 04.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/906 E.  ,  2024/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/538 E., 2023/587 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/13382 Esas, 2022/6458 Karar sayılı bozma kararı üzerine Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2022/538 Esas, 2023/587 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1-1.cümle,53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 86/3-e, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Yaralama olayını kabul ettiğine ancak mağdure Kübra’ya laf atmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2022/538 Esas, 2023/587 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6416, Karar No: 2022/386, Tarih: 18.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6416 E.  ,  2022/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.02.2019 tarih ve 2017/624 E- 2019/70 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.02.2020 tarih ve 2019/1013 E- 2020/124 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalılar ... ve ...'in davalı şirketin ortakları olduğunu, davalıların evli olduklarını, şirket yönetiminin davacı ve davalı ...'a verildiğini, bu iki şirket müdürü arasında ceza hukukuna konu uyuşmazlıklar olduğunu, davalı ...'un 2017 Şubat ayından beri yükümlülüğünü ağır bir şekilde ihlal etmesi sonucu TTK 625/1 maddesi gereği şirkette yönetimle ilgili bir karar alınamadığını, bunun sonucu olarak genel kurul çağrısının yapılamadığını, şirketin muhasebe ve finansal denetimi ile planlamasının yapılamadığını, şirketin finansal tabloları ve yıllık faaliyet raporlarının düzenlenemediğini, yönetsel olarak şirket aleyhine vuku bulmuş işlemlerde hukuki temsilin yerine getirilemediğini, böylece şirketin idare edilemez duruma düşürüldüğünü, ana sözleşme gereği iki müdür tarafından alınması gereken kararların alınamamış olması sonucunda şirketin faaliyetinin tamamen durduğunu ileri sürerek şirket müdürlerinin görevden azline, mahkemece re'sen 3 yıl ve devamı süre ile şirkete idari kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davacı ile davalı ...'ın davalı şirketin müdürleri olduğunu, davacının bahsi geçen şirketin Müdürler Kurulunun Başkanı olduğunu, başkanın müdür olması sebebiyle TTK m. 624/2 hükmü uyarınca genel kurulun toplantıya çağrılması ve genel kurul toplantılarının yürütülmesi konularında tek başına yetkili olduğunu, şirkete kayyım atanmasını talep etmede davacının hukuki menfaatinin olmadığını, davalı ...’ın müdürlükten azlini gerektirecek hiçbir haklı nedeni bulunmadığını, şirkete yönetim kayyımı atanmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ür. San. Paz. Tic. Ltd. Şti., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı ... Ür. San. Paz. Tic. Ltd. Şti., cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacının kendisinin müdürlüğüne yönelik azil talebinin hukuki yarar dava şartı olduğundan dava şartı yokluğu nedeniyle HMK 114/h maddesi yollaması ile 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine, davacının davalı ... aleyhine açtığı müdür azli davasının bu davalının müdürlük yetkisi bulunmadığından davalı aktif sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacının davalı ... aleyhine açtığı müdür azli davası ile davalılar aleyhine açtığı şirkete kayyım tayin edilmesi davasının talebe ilişkin haklı nedenin ispatlanamaması nedeniyle esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, 6102 sayılı TTK'da sermaye şirketlerine kayyım tayini için sayılan organsız kalma, yöneticinin özen ve bağlılık yükümü ile diğer kanunlardan ve şirket sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini ağır bir şekilde ihmal etmesi veya şirketin iyi yönetimi için gerekli yeteneği kaybetmesi gibi sebeplerin davalı şirket yönünden gerçekleşmediği, davalı şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesine beyanların düzenli olarak verildiği, mali tablolarının düzenlendiği, yatırım faaliyetlerine devam edildiği ve şirketin idare edilemez durumda olmadığı, davalı ...'ın müdür sıfatının bulunmadığı, davacının kendisi yönünden müdürlükten azil talebinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle dava şartının sağlanamadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının kendisi yönünden müdürlükten azil talebi ile ilgi davanın "dava açmakta hukuki yararının bulunmaması" nedeniyle dava şartı yokluğu nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/h maddesi delaletiyle 115/2 maddesi gereğince usulden reddine, davacının davalı ... aleyhine açtığı müdürlükten azil davasının pasif sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacının davalı ... aleyhine açtığı müdürlükten azil davası ile davacının davalılar aleyhine açtığı şirkete kayyım tayin edilmesi davasının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili münferiden ve davalı vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket müdürlerinin azli ve şirkete kayyım atanması talebine ilişkindir.

Dosya kapsamında bulunan davalı ... ve ... vekillerinin istinafa cevap dilekçelerinde ve bölge adliye mahkemesince alınan bilirkişi raporunda yapılan tespite göre, davalı şirkete, genel kurul toplantısı yapılması için gerekli işlemleri yürütmek amacı ile kayyum atandığı, atanan kayyumun bahsekonu genel kurulu sağladığı ve şirkete yeni bir müdür tayin edildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davanın açılışından sonra yapılan bu genel kurul ile davacının, müdür ...’ın azli ve şirkete kayyım tayinine ilişkin davasının konusuz kalıp kalmadığı hususu değerlendirilmeksizin karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının, bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının ŞİMDİLİK İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı ve katılma yoluyla davalılar ... ve ...'a iadesine,18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/997, Karar No: 2016/1628, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/997 E.  ,  2016/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2016 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne dair kararın yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Daha önceden hapis cezasına mahkum olmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-Mağdurun burnundaki hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyecek nitelikteki kemik kırığı nedeniyle TCK'nın 87/3 maddesi ile uygulama yapılırken, mahkemenin takdirine göre cezanın 1/6 oranında artırılması gerekirken, yasaya aykırı olarak indirilmesine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 07/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12783, Karar No: 2023/2356, Tarih: 13.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/12783 E.  ,  2023/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1999/284 E., 2015/77 K.

vekili Avukat ...

İHBAR OLUNAN : E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü

DAVA TARİHİ : 06.04.1999

KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 08.12.2021 tarihli ve 2021/8176 Esas, 2021/15551 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; duruşma gününün uyuptan öğrenilmesine dair böyle bir usulün olmadığını davanın açılmamış sayılmasına dair onama kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmakta ise de Dairemiz onama kararının incelemesinde, Daire kararının hatalı olup maddi hata dilekçesi şeklindeki karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurusunun kabulune karar vermek gerekmiştir.

Davaya konu somut olayda; davacı vekili 10.12.2014 tarihli dilekçeyle mazeretli sayılmasını talep etmiştir. Mahkemece 11.12.2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 26.3.2015 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 26.03.2015 tarihli celsede ise, davacı vekili katılmadığından ve 2 kez takipsiz bırakıldığından HMK'nın 320/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27 nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36 ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6 ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150 nci maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52 nci maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Kaldı ki, duruşma gününün sistemden öğrenileceğine dair bir talep bulunsa dahi mahkemece bu yönde bir karar verilemez.

Somut olayda; 11.12.2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 26.03.2015 tarihi olarak kararlaştırılmış, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilerek, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dairemizin 08.12.2021 tarih ve 2021/8176 E - 2021/15551 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan ilk derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/169, Karar No: 2024/6497, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/169 E.  ,  2024/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/683 E., 2016/693 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, sanığın kusurunun daha fazla olduğu, ölenin kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa az ceza verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, fazla ceza verildiği, gerekçeli kararda taleplerinden hiç bahsedilmediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığı, aracı kimin kullandığı hususunun tespit edilmediği,buna yönelik taleplerinin ihsas-ı rey oluşturacak şekilde reddedildiği, sundukları bilimsel raporların dikkate alınmadığı, aracı kullananın sanık olmadığı, tanıkların yeterli şekilde dinlenmediği, ölenin sanığın imam nikahlı eşi olması nedeniyle şahsi cezasızlık halinin uygulanmasının gerektiği, 2012 yılında ölen ile birlikte yaşadıklarına dair beyanlarının mahkemece araştırılmadığı bu husustaki taleplerinin reddedildiği, sanık lehine takdiri indirimin uygulanması gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 00:05 sıralarında 140 promil alkollü sanık idaresindeki otomobilde yolcu olarak bulunan ... ile birlikte Marmaris İlçesinden Datça istikametine seyir halindeyken sağa virajlı yolda zeminin nemli olduğu anda hızına bağlı olarak direksiyon hakimiyetini kaybettiği, istikametine göre yolun sağ tarafındaki trafik levhasını altına alarak yol dışına çıktığı zeminde 70 mt sürtünme izi bıraktığı, ardından tekrar yola çıkarak takla attığı ve yolun sağ şeridinde aracının yönü Marmaris istikametine dönük ve düz vaziyette durması şeklinde meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olan ...' nin araçtan yola savrularak öldüğü, olay yeri görgü tespit tutanağında, aracın Marmaris-Datça karayolunun gidiş istikametine göre yola dikey vaziyette her iki kapısının açık hava yastıkları patlamış vaziyette olduğu ve olaya karışan ... isimli şahsın arabanın sol direksiyon kısmına yakın mesafede araca paralel şekilde (ayak kısmı aracın ön tarafını baş kısmı ise aracın bagaj kısmı tarafında) yattığı vücudunun çeşitli yerlerinde yaralanmaların olduğu, ... isimli şahsın ise araçtan yaklaşık 3-4 mt ileride yattığının tespit edildiği, olay yeri inceleme raporunda, sanık ...'ın yaralanması sebebi ile hastaneye sevk edildiği, ölenin üzerinde renkli bir kazak, siyah body, alt tarafında mavi kot pantolon olduğu,ölen ile kazaya karışan araç arasında ki mesafenin 7,50 mt olduğu, ilgili aracın gösterge kadranlarının sıfırı gösterdiği, aracın 5. Viteste olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık "Marmaris ilçesinden Datça ilçesine araçla çıktıkları esnada aracı kendisinin kullandığını, Çubucak mevkine geldiğinde tuvalet ihtiyacını gidermek için durduklarını ve sonrasını hatırlamadığını, aracı kimin kullandığını ve kaza anını hatırlamadığı" beyan ederek suçlamayı reddetmiş ise de, kazadan önce aracı kendisinin kullandığını, Çubucak mevkiinde durduğunu tuvalet ihtiyacını giderdiğini hatırladığı halde sonrasının hatırlamamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın bu beyanıyla kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya çalıştığı, Ulusal Kriminal Büro tarafından plaka tanıma sisteminden çekilmiş fotoğrafların incelenmesi sonucunda hazırlanan raporda, araç içerisinde şoför mahallinde oturan şahsın açık renkli gömlek giydiği, yaka kısmının açık olduğu tespiti ile olay yeri inceleme raporunda ölen ...' nin üzerindeki kıyafetin renkli bir kazak, siyah body olduğu tespiti birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık ...' ın üzerindeki kıyafet bilinmese de, kaza mahallinden 5400 mt. önce bulunan plaka tanıma sisteminden geçtikleri sırada, aracı, üzerinde şoför mahallindeki şahıstan farklı kıyafet bulunan ...'nin kullanmadığı, sanık ...'ın kullandığı kanaatine varıldığı, ayrıca kaza sonrası şahısların bulunduğu yerler değerlendirildiğinde, aracın sürücü kısmına yakın mesafede yaralı olarak bulunan sanık ..