muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4334, Karar No: 2023/839, Tarih: 27.02.2023

4. Sanık söz konusu yerin yol olarak kullanıldığını, bahçesine geçmek için yolu kullanması gerektiğinden tel örgülerin kendisinin geçebileceği kadar olan kısmını kaldırdığını suç kastının olmadığını savunmuştur.

5. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi gereğince, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığın ek savunması alınmıştır.

6. Mahallinde yapılan keşifte yapılan gözlemde katılanın tel örgü ve ahşap tahtalarının kaldırıldığı tespit edilmiş, teknik bilirkişi raporunda gösterilen ahşap kazık yerlerinin yolda kalmadığı, katılana ait 178 Ada 8 numaralı parsel içinde kaldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu yerin köy yolu olmadığı yapılan keşif ve alınan teknik bilirkişi raporuyla ... olduğundan Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince yapılan ihtarat bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, katılanın 178 Ada 8 numaralı parselinde bulunan evinin bahçesine çekmiş olduğu çitleri kaldırmak suretiyle katılanın taşınmazının sınırlarını bozup değiştirip yol olarak kullandığı, sanığın köy yolu olarak iddia ettiği yerin katılana ait taşınmaz sınırları içinde kaldığı, yapılan keşif, alınan teknik bilirkişi ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu Esas No : 2021/4334

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31102, Karar No: 2018/18970, Tarih: 05.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/31102 E.  ,  2018/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ile temyize gelmeyen diğer sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, tanıklar ... ve ...'ün duruşmada önceki beyanlarını tekrar etmeleri ayrıca tanık Nurettin'in soruşturma aşamasında, erkek şahsın bir seferinde oğlu ile geldiklerini ''... burada da biz alamazsak sana yapacağımız biliyoruz gibi lafları söylediğini duydum'' şeklinde ve diğer tanık Gürhan'ın da soruşturma aşamasındaki "28/07/2011 tarihinde bir erkek şahıs katılanın işyerinin önüne geldi, paramı almaya gidiyorum alamazsam geri geleceğim diye bağırdı'' biçimindeki anlatımları karşısında, beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeden ve sanığın ne suretle birlikte tehdit suçunu işlediği yöntemince tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25342, Karar No: 2013/21072, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25342 E.  ,  2013/21072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 27.10.2011 tarihli hükmün, 21.06.2011 tarihli 2. celsede sorgusu sırasında mahkemeye bildiği ve MERNİS'te kayıtlı adresine usulüne uygun olarak 08.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, ancak; temyiz süresinin başlangıcından itibaren 5. gün olan 13.12.2011 tarihinde sanığın 16 günlük sağlık raporu aldığı, temyiz süresinin son günü olan 15.12.2011 tarihinde sanığın mazeretli olduğu anlaşılmakta ise de, sanığın 23.12.2011 tarihinde vekaletnameli müdafii ataması karşısında ve müdafiinin de herhangi bir mazeretinin bulunmaması dikkate alındığında, sanığın mazeretinin 23.12.2011 tarihinde sona erdiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden, sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı 28.12.2011 tarihli vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14659, Karar No: 2015/29779, Tarih: 26.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/14659 E.  ,  2015/29779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücretli izin, fazla mesai ücreti, ücret zam farkı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, % 5 fazla ödeme alacağı, ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalıya ait haber ajansında editör olarak çalışırken sigorta primlerinin eksik yatırılması, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, % 5 fazla ödeme alacağı, ücret zam farkı ve ikramiye alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, feshin haklı olduğu sonucuna varılarak kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve % 5 fazla ödeme alacağı taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Dosya içeriğine göre davacı, davalıya ait haber ajansında Basın İş Kanunu kapsamında editör olarak 01.11.2004-06.06.2011 arasında çalışmıştır.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ve % 5 fazlası ile genel tatil ücreti ve % 5 fazlası alacakları hüküm altına alınırken, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarında % 25 oranında takdiri indirim yapılmış; bu alacaklara ait % 5 fazla alacaklarında ise % 25 + % 65 oranında takdiri indirim yapılmıştır.

Sonuç olarak fazla çalışma asıl alacağı 37,50 TL, % 5 fazla ödemesi 13,12 TL, genel tatil ücreti asıl alacağı 818,22 TL, % 5 fazla ödemesi de 7.261,90 TL olarak hüküm altına alınmıştır. Bu kabule göre genel tatil alacağının % 5 fazla ödenen asıl alacağın 5 katından çok fazla olup, yapılan indirim oranı azdır.

Mahkemece, genel tatil ücreti % 5 fazla alacağının, asıl alacağın 5 katından daha fazla miktarda belirlenmesi ve bu alacakta yapılan takdiri indirim oranının düşük seviyede belirlenmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/48, Karar No: 2024/3260, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/48 E.  ,  2024/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/200 Esas, 2022/2004 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/22 E., 2020/151 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, meni ve refi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2014/75097 tescil numarası ile tescilli "ABS Extreme"ibareli markasını tescil ettirmiş olduğu şekilde kullanmayarak müvekkili şirketin turuncu rengi ile özdeşleşmiş ve tanınmış "BOARDEX" ibareli markalarını taklit etmek suretiyle marka haklarına tecavüz ettiğini, haksız rekabet ve marka haklarına tecavüz teşkil eden eylemlerin devamı halinde müvekkili şirketin uğrayacağın zararın artacağını ileri sürerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 159 uncu maddesi kapsamında haksız tecavüzün önlenmesi adına, pazarlanmasının, tanıtımının ve kullanımının durdurulmasını, tabela, etiket, broşür ve her türlü belge ve döküman ile sair dijital, görsel, işitsel ve yazılı reklam - tanıtım meteryallerininin kullanımının durdurulmasını, turuncurenk tonlarındaki "ABS Extreme" markalı ürünlerin derhal ortadan kaldırılmasını, bunların toplatılıp muhfaza altına alınmasını, imha edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 1979 yılında Bilecik/Bozüyük'de ilk yatırımını gerçekleştirdiği, müvekkilinin ABS alçı ve Blok Sanayi A.Ş den önce sadece tamirat amaçlı ve dekoratif malzeme üretiminde kullanılan alçıya müvekkilinin yeni bir boyut kazandırdığını, müvekkilinin markasını asli ve ayırt edici unsurları ile kullandığını, davacının markasının asli unsurunun turuncu renk olmadığını, tekel hakkını kullanılarak turuncu rengin kullanılması engellenemeyeceğini, davacı vekili tarafından ileri sürülen iddia ve taleplerin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında kavramsal ve işitsel benzerlik olmaması, davacının markasının tanınmış marka olmaması, kullanılan turuncu rengin sektörde birçok firma tarafından kullanılması, davalının kendi markasını kullanması ve turuncu renk kullanımının ortalama tüketici nezdinde markasal ve ticari rekabet açısından karışıklığa yol açamayacağı, bu nedenle davalının haksız rekabette bulunduğu kanaatine de ulaşılamadığı,nitekim Yargıtay'ın "MİLKA" kararının da dava konumuza benzediği ve emsal niteliği taşıdığı, davacı markasına yönelik tecavüz ve haksız rekabette bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı firma da dahil olmak üzere Müvekkili şirketin “BOARDEX” markasına görsel, işitsel, bütünsel anlamda benzemek suretiyle marka tescilleri yapıldığını, müvekkilinin markasına yaklaşılmaya çalışıldığını, ancak dava konusu markanın beyaz zeminde tescil edilmişken turuncu renk tonu ile kullanılmasında geçerli ve mantıklı bir gerekçe görülmediğini, bu halde davalı şirketin daha önce müvekkili tarafından piyasaya sunulan ve tescil edilen müvekkilinin markasından haberdar olmamasının mümkün olamayacağını, basiretli bir tacir olarak aynı faaliyet alanında marka yaratan tacirin markaya yeterli farklılıkları katması gerektiğini, ürün üzerinde yer alan markanın yazı karakterinin de aynı olması ve turuncu renk tonuna ilaveten “x" harfinin kelimenin geri kalanından daha büyük boyutta yazılmasının da müvekkilinin markasına benzerliğin arttırıldığının göstergesi olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere davalının dava konusu markasını tescilinden farklı şekilde kullandığı ancak söz konusu ürünlerin tüketici kitlesinin özellikleri dikkate alındığında farklı kullanım nedeniyle markanın ayırt edici karakterinin değişmediği, yine davalının turuncu renk ile kullanımının ürünlerin tüketici kitlesinin inşaat mühendisi, mimar, inşaat ustası, vb. olması da dikkate alındığında davalının bu şekildeki farklı kullanımının davacı markaları ile davalı markasının aralarında irtibat bulunduğu izlenimine yol açmayacağı, ayrıca davalının bu şekildeki kullanımının davacı markaları ile iltibas oluşturmadığı, markalar arasında bu haliyle benzerlik bulunmadığı, kaldı ki söz konusu sektörde faaliyet gösteren kişi ve şirketler tarafından turuncu rengin sıklıkla kullanıldığı, bu rengin davacının tekeline bırakılamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, durdurulması, giderilmesi ve ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 159 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/499, Karar No: 2012/1037, Tarih: 03.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/499 E.  ,  2012/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 2.Sulh Hukuk ve Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamındaki,kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... adresi olduğu, ... Müdürlüğünün 30.12.2011 günlü cevabi yazıları ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Pendik 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Pendik 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37503, Karar No: 2016/14610, Tarih: 02.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/37503 E.  ,  2016/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 19/09/2012 tarihli, ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 11/05/2012, ve ....Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nden alınan sağlık kurulu raporunda sanığın durumunun TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında olduğu belirlendiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2010/25532 esas- 2013/18428 karar ve 26/09/2013 tarihli bozma ilamı doğrultusunda ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 08/01/2014 tarihli sağlık kurulu raporunda ise sanığın ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için sanığın ... Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp, raporla tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.