muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3177, Karar No: 2019/5299, Tarih: 03.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3177 E.  ,  2019/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten eşini öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Karar başlığında; karar tarihi, 09.10.2018 yazılması gerekirken, 21/05/2014 olarak yazılması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olmadığına, kararın gerekçesinin varsayıma dayalı olarak yazıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, Başkan ... ile Üye ...'in, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 83. maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile, 03/12/2019 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

...'nın eşi olan sanık ... tarafından kasten öldürülmesi olayında yerel mahkemece sanığın müsnet suçtan cezalandırılmasına ve bu kararın temyizi üzerine Dairemizin çoğunluğunca onanmasına dair kararına sanığın müsnet kasten adam öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı deliller bulunmadığı ancak 4 yaşındaki oğlu...'e karşı bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihmal ettiğinden sorumluluğunun bulunduğu böylelikle kasten adam öldürme suçundan beraati ve sorumluluğu tesbit edilirse sanık hakkında gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulması gerektiği gerekçesi ile çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Sanık ve maktule 17 yıllık resmi nikahlı eş olup müşterek dört çocukları bulunmakta, sanık ... bir süre işlediği bir suçtan cezaevinde yattıktan sonra tahliye olup kardeşi ile birlikte rent a car dükkanı işletmektedir.

Sanık ve maktule 17 yıllık resmi nikahlı eş olup müşterek dört çocukları bulunmakta, sanık ... bir süre işlediği bir suçtan cezaevinde yattıktan sonra tahliye olup kardeşi ile birlikte rent a car dükkanı işletmektedir.

Olay günü sabah erken saatlerde çingene tabir edilen bir kişinin dükkanının önünde araç parkını engellemek için sanığın koyduğu dubaları araçla devirip aracını park etmesi ve sabah sabah asabımı bozmayın gibi sözler söylemesi üzerine bir tartışma olmuş, sanık bunun üzerine dükkanın üst katında bulunan kardeşine ait tüfeği aşağıya indirmesini ve kartuş almasını kardeşi ...'ye söylemiş, kardeşi de tüfeğe mermi alıp tüfeği alt kata indirip bir olay olabilir düşüncesi ile kılıfından çıkararak mutfak kısmında köşeye dolu şekilde bırakmış, kendisi de fırına verilen yemeği kontrol etmek için dükkandan çıkmıştır. Bu sırada dükkanda sanık, eşi olan maktul, sanık ve maktulün çocukları 4 yaşındaki... ve 12 yaşlarındaki ... kalmıştır.

Dükkan dışardan girilince camlı kısımla çevrilen büro ve bürodan içerisi de görülebilen mutfak, lavabo, tuvalet, kanepenin yine asma katında bulunduğu arka kısımdan oluşmakta, yapılan keşifte büro kısmında (L) şeklinde masa, masa üzerinde bilgisayar olduğu ve masanın bulunduğu yerden iç kısmının (olay yerinin) görülebildiği anlaşılmıştır.

Çocukları olan... ve ... ile eşinin dükkanına gelen maktule tuvalet ihtiyacını gidermek için tuvalete girerken ... büro kısmındaki bilgisayarla internete bağlanmıştır. Bu sırada arka tarafta duvara dayalı duran tüfeğin patlaması sonucu tuvalete yeni giren maktule tuvaletin içinde her iki göğsünün orta kısım üst tarafından vücuduna giren toplu saçmaların oluşturduğu iç organ harabiyeti sonucu hayatını kaybetmiştir.

Buraya kadar anlatılan hususlarda dosya kapsamına göre tartışılması gereken ihtilaflı bir konu yoktur.

Tartışılması gereken bu olayın sanık ... mi, olay tarihinde 4 yaşında olan küçük... mi tarafından yoksa İsmet'in yönlendirmesi ve yardımı ile... tarafından mı gerçekleştirildiğinin belirlenebilmesidir. Muhalefet gerekçemizin anlaşılabilmesi için dosyanın detaylı anlatılması gerekmektedir.

Olay tarihinde 4 yaşlarında olan...'in dosyada bulunan ifade tutanakları ve dayanak olan CD görüntüleri incelendiğinde soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısınca sorulan sorulara bazen başını sallayarak bazen de "hı, cık, he" şeklinde cevaplar vererek konuştuğu, bazen konuşmak istemediği, soruların soruluş şekline göre aynı soruya bazen evet bazen de hayır anlamına gelen cevaplar verdiği, konuşmasını sağlamak için oyuncak araba, para gibi şeyler verildiği, çocuğun konuşma eğimli olmadığı, bu ifade almalar sırasında hazır bulunan psikoloğun da çocuğun beyanlarının tutarlı olmadığı, zihinsel gelişiminin yaşına uygun olduğu ancak yer, zaman gibi kavramların gelişmediği bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceğini bildirdiği görülmüştür.

Olay günü annesi ile birlikte dükkana gelen maktul ve sanığın ortak çocukları ... olay günü kollukta verdiği ilk ifadesinde kendisinin dükkana gelince öndeki yazıhane kısmında bilgisayarla internete bağlandığı sırada babasının da kendisinin yanında olduğunu, bir ara babasının koşarak arka bölmeye yöneldiğini ve annen tuvalette diyerek bağırdığını kendisi de arka kısma dönüp baktığında küçük kardeşi...'in elinde av tüfeği olduğu halde namlusunu tuvalete doğrultmuş vaziyette tuttuğunu babası yetişip tüfeğin namlusunu yukarıya kaldırmak istediği sırada...'in sağ eli ile tüfeği ateşlediğini ve annesinin vurulduğunu anladığını söylemiştir.

Sanığın kardeşi olan tanık ... beyanında tüfeğin kendisine ait olduğunu sabah meydana gelen olay nedeniyle kendisinin fişek alıp tüfeği doldurduğunu ve üst katta duran tüfeği kılıfından çıkarıp alt katta duvara dayadığını söylemiştir.

Olay mahallindeki sanık da olaydan sonra verdiği ilk ifadesinde tanık ...'in beyanı ile örtüşür şekilde küçük oğlu...'in tüfeği tuvalete doğru doğrulttuğunu görünce koşarak müdahale edip namluyu havaya kaldırmak için tuttuğu sırada tüfeğin...'in tetiği çekmesi ile ateş aldığını ve eşinin vurulduğunu söylemiştir.

Diyarbakır Kriminal Laboratuvarından alınan 20.10.2011 tarihli rapordan maktuleye yapılan atışın mesafesinin yakın atış olduğu yani en fazla 1 metre mesafeden yapıldığı detaylı şekilde izah edilmiştir.

Dosya kapsamındaki maddi tespitler ve raporlardan tuvaletin içindeki maktulün tüm kıyafetlerinin üzerinde olduğu tuvalet ihtiyacı için çıkartılmadığı yine dosyadaki otopsi raporundan maktulenin mesanesinde idrarın dolu olduğu yani tuvalet ihtiyacını gidermek için giren maktulenin girdikten kısa süre sonra vurulduğu, maktulenin vurulduğu yerin her iki göğsün ortasında ve maktulenin topuğundan yaklaşık 1.49 metre yüksekte olduğu otopsi tutanağından anlaşılmıştır.

Yapılan keşifler, olay yeri tesbit tutanakları dikkate alındığında maktulün tuvaletin içinde ayakta veya hafif eğilmiş vaziyette iken tuvaletin kapısından 40 cm kadar içeride olduğu, tuvalet kapısının yerden 107 cm yüksekten av tüfeği toplu saçma girişi ile delinmiş olduğu belirlenmiştir.

Soruşturma aşamasında olaydan kısa süre sonra yapılan araştırmada maktulün komşusu Bulgar uyruklu Stokio Siepori polis memurlarınca el yazısı ile alınan ifadesinde; maktulün komşusu olduğunu, samimi olduklarını, maktul ile sanık arasında sıkıntı olsaydı bunu kendisinin bilebileceğini yine aynı şekilde ifadesinde başvurulan komşusu ve ev sahibi ...’da el yazılı beyanında maktul ile arasının çok iyi olduğunu, yakın şekilde görüştüklerini, maktulün eşiyle problemi olmadığını, olsaydı bunu kendisine kesinlikle söyleyeceğini, hiçbir problemlerinin olmadığını söylemiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından yerel mahkemece verilen 1. mahkumiyet kararı incelenirken dosyada eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, bozmaya uyan mahkemece yapılan araştırma ve alınan Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesi raporlarından suç tarihinde küçük çocuk...’in davaya konu tüfeğe 3.5 kg civarı basınç uygulandığında tüfeğin ateş alacağını ve çocuğunda bu tüfeği sıkabileceğini, çocuğun sıkarken tüfeğin dipçiğini vücuduna dayamaması halinde her hangi bir ekimoz oluşmayacağını bildirmiştir.

Olaydan sonra küçük çocuk...’in sağ el avuç içinde, sanık ...’in her iki avuç içi ve üstünde ve pantolonunda atış artığı olduğu, gömlekte atış artığı olmadığı, bu atış artıklarının bu kişilerin atış yapılırken tüfekle aynı ortamda olduklarını gösterdiği uzun namlulu tüfeklerde namlu ucuna ne kadar yakın olunursa atış artıklarının o ölçüde fazlalaşacağı, tüfek üzerinde yapılan incelemede herhangi bir vücut izinin olmadığı alınan kriminal laboratuar sonuçlarından anlaşılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairemizin olay mahallinde manken kullanılmak suretiyle olayın oluş şeklinin belirlenip silah uzmanı ve Adli Tıp Uzmanından rapor alınması gerektiğinden bahisle yapılan bozma üzerine yerel mahkemece olay yerinde cansız manken kullanılarak keşif icra edilmiştir.

Keşifte hazır bulunan Adli Tıp Uzmanınca verilen raporda; Her ne kadar maktulün yarası Otopsi raporunda topuktan 1.49 metre yukarda olduğu yazılmış ise de bunun sehven yazıldığını, doğrusunun 1.20 metre olduğunu bildirmiş, bu yüksekliği doğru kabul eden keşifte hazır bulunan bilirkişi...’da tüfeğin atış açısını belirlerken yakın atış olup maktuleye en fazla 1 metreden sıkıldığını, 1 metrenin 40 cmlik kısmının tuvalet içinde kaldığını, kalan 60 cmlik tuvaletin dışındaki alanın içinden sıkılıcağını, kapının saçmayla delinen bölgesinin yerden yaklaşık 108 cm yukarıdı olup, tuvaletin kapısından geçip içeriye doğru 40 cm yol alan saçmanın içerdeki maktulün vücudunun 1.20 metrelik kısmında yara oluşturduğunu, böylece tüfeğin atış açısının namlunun yerden 15 derecelik açı oluşturduğunun belirlendiğini bildirmiştir.

(Kanaatimizce bu tesbit maktulün yarasının otopsi tutanağına göre topuktan 1.49 mt yukarda olduğu yazıldığı halde bunun Adli Tıp Uzmanınca sehven olduğu değerlendirilip 1.20 metre olduğu kabul edildiğinden atış açısı da diğer bilirkişi ... tarafından yanlış belirlenmiştir. Tarafımızdan yapılan tesbitlerde bu açı 28 derece civarında olmalıdır.)

Sanığın ve maktulün boylarının ne olduğu dosya kapsamında belli değildir. Sadece bilirkişi... sanığın boyunu tahminen 1.60, 1.65 olarak belirlemiştir. Sanığın, maktulenin boyları, sanığın yakın atış bölgesi içinde küçük Kerem'i kucağına alıp atış pozisyonu aldığında bunun hangi açıyla bir atış oluşturacağının belirlenmesi ve bu belirlemenin mevcut delillerle karşılaştırılması yönünde tatbiki keşif yapılmasının en doğru yöntem olacağı tarafımızdan düşünülmüş ancak dosyada böyle bir tesbitin olmadığı görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı, detaylı açıklanan deliller, beyanlar, tesbitler, keşif de hazır bulunan Adli Tıp Uzmanının maktulün yara yerinin tahminen topuktan itibaren 1.20 mt yerine otopside yapılan ölçüme itibar edilip 1.49 mt olarak tesbiti üzerine ateş eden silahın açısının yaklaşık 15 derece yerine yaklaşık 30 derece olarak belirlenmesi nedeniyle sanık, tanık ...’in ilk beyanları ile de örtüşen şekilde 4 yaşındaki...’in dükkanın arkasında duvara dayalı ve atışa hazır halde duran tüfeği oynamak için eline aldığını gören sanığın koşarak müdahele edip namluyu yukarı kaldırmak isterken...’in tetiği çekmesi üzerine silahın patladığı, saçmaların namludan çıktıktan sonraki izledikleri aşağıdan yukarıya doğru yaklaşık yüzde 28-30 luk açının da bu oluşa uygun olduğu,

Sanığın kendisi ayakta iken küçük...'i kucağına alıp namlu ve tuvalet kapısına en fazla 60 cm uzaklıktan yüzde 28-30 açı ile ateş edilmesi halinde maktuldeki yaranın daha yukarıda olacağı veya hiç isabet olmaması gerekeceği ya da sanığın çömelerek...'in elindeki tüfeği yüzde 28-30 açı ile birlikte tutup tuvalet kapısına ateş ettirmesinin de hayatın olağan akışına uygun olamayacağı, kaldı ki tanık ...'in, dinlenen maktulenin komşularının olaydan hemen sonra alındığı anlaşılan ilk beyanlarından sanıkla maktulenin arasının kötü olmadığı da dikkate alındığında sanığın maktuleyi öldürmesini gerektiren bir sorunun belirlenemediği, Kerim'in sağ el avuç içindeki atış artığının tüfeğe dokunduğunu gösterdiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin asıl olduğu sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüphe olduğu ancak bu şüpheyi destekleyen yeterli delilin olmadığı, tüfeğin üzerinde parmak izi bulunamamasının sanığın kendisinin tüfeğe müdahale ettiğini ve o anda patladığını savunması karşısında sanık aleyhine delil kararttı şeklinde bir sübuta götüremeyeceği, pekala tüfeğin oradaki bir başkası tarafından da silinmesinin mümkün olabileceği kanaatiyle Dairemiz çoğunluğunun sanığın kasten eşini öldürmek suçundan cezalandırılması yönündeki yerel mahkeme kararının onanmasına dair görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/7547, Karar No: 2013/1193, Tarih: 07.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/7547 E.  ,  2013/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Bursa 5.İcra Hukuk Mahkemesinin ... esas 2012/542 karar sayılı dava dosyası aslının dosya içine konulması,

2-Dava konusu ...İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı takip dosyası aslının dosya içine konulması,

3-Kestel Sulh Ceza Mahkemesinin ... esas sayılı davası karara çıkmış ise kararın onaylı örneğinin dosya içine konulması,

4-Borçlu "BKS Su ve Meşr. San. T.A.Ş" ile dava dışı "Şadırvan İçecek Ür. Pas.AŞ" ve davacı 3.kişi "Selay Tantercilik San. Tic. Ltd. Şti"'nin ilk tescil tarihlerinden itibaren yetkili temsilcileri (yönetim kurulu başkan ve üyeleri), merkez ve şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikleri gösteren kayıtların ilgili ticaret sicil memurluğundan istenilmesi,

5-davacı 3.kişinin dava konusu makineyi satın aldığını belirttiği dava dışı "HBT TECK firması"'nın tam ünvanının davacıdan sorularak ilgili firmanın (şirketin) ticaret sicil kaydının dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 7.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22214, Karar No: 2013/6008, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22214 E.  ,  2013/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ... Caddesi üzerinde bulunan ... Köfte Salonunun daha önceden telefonunu tabelasından öğrenerek dışardan arayarak 10 yarım ekmek arası köfte ve 4 ayran siparişi vererek telefondan 100 TL para vereceğini söyleyerek 100 TL üzerinide getirmelerini istediği daha sonra sipariş vermiş olduğu MHP binasının bulunduğu yerde beklemeye başladığı, siparişleri getiren müşteki garsonu gören sanığın müştekiye siparişleri kendisinin verdiğini söyleyerek müştekinin getirdiği para üstünü alıp köfteleri de üst katta bulunan bayana vermesini söyledikten ve para üstünü aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştığı şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yöenelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde TCK.nun 61.maddesindeki ölçütlere göre gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,

Sanığa kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığa kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasında yer alan TCK.nun 62 ve 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, TCK'nın 157/2 maddesi uyarınca kurulan hükümde yer alan 180 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve 62. maddesi uygulanması ile adli para cezasının 4 güne indirilmesi, 52/2 maddesine göre sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi; 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1998, Karar No: 2012/4030, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/1998 E.  ,  2012/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Taah.Elekt.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalılar Işıl ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.12.2009 gün ve 2006/112-2009/365 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

14.7.2004 gün ve 5219 Sayılı Yasanın 2 A maddesinin c fıkrası ile HUMK’n’n 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2009 tarihinden itibaren 1.400,00 TL’ye çıkarılmıştır.

... Asliye Hukuk Hakimliği’nin kararı 29.12.2009 tarihlidir. Davada 2.457,10 TL’nin tahsili talep edilmiş, 1.345,77 TL’ye hükmedilmiş olduğundan karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması yönünden REDDİNE, istek halinde temyiz peşin ve ... başvurma harçlarının temyiz eden davacıya geri verilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10124, Karar No: 2012/16453, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10124 E.  ,  2012/16453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2011 tarih ve 2010/312-2011/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait olan kazıyıcı-yükleyici iş makinesinin davalı tarafından makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigortalanan iş makinesinin şase gövdesinde çatlak oluştuğunu, sigorta poliçesi kapsamında oluşan hasarın tespit edilmesinden sonra müvekkilinin hasarı davalıya ihbar ettiğini, bu ihbar üzerine davalı tarafından hasar dosyası açıldığını, müvekkili tarafından tüm nakliye masrafları karşılanarak iş makinesinin Tarsus'ta bulunan yetkili servise götürüldüğünü, serviste yapılan incelemelerde makinede oluşan hasarın kaynak yapılmak suretiyle giderilmesinin kesinlikle randıman vermeyeceğinden onaylamadıklarını belirttiklerini, müvekkilinin TMMOB Diyarbakır Şubesi'nden öneri aldıktan sonra hasarlı şasenin değiştirilmesine karar verildiğini ancak davalı tarafından görevlendirilen eksperin şasenin kaynak edilmesinin yeterli olacağını söylemek suretiyle değiştirmeye onay vermediğini dolayısıyla davalının meydana gelen hasarı karşılamadığını ileri sürerek 28.500 TL hasar bedeli, 2.000 TL nakliye bedeli olmak üzere 30.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan ekspertiz sonucu iş makinasında meydana gelen hasarın kırılan şasesinin kaynak edilmesi suretiyle giderilebileceğinin bildirildiğini, buna rağmen davalının kabul etmediğini, hasarlı iş makinesinin sigorta poliçesi kapsamında hasarının giderilmesinden imtina ettiğini, davacının davasında haklı olduğunu gösteren hiçbir somut nedenin bulunmadığını, davacı tarafından keyfi uygulamanın söz konusu olduğunu, müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacıya ait olan ve davalı şirketçe makina kırılması sigorta poliçesi ile sigortalanan iş makinesinin hasarlandığı, hasarın kısmi değişim ve kaynaklı bağlantı ile giderilebileceği, bunun maliyetinin ise 10.000,00 TL olduğu, bu bedele nakliye bedeli de eklenmek suretiyle 12.360,00 TL'nın davalı tarafından tazmini gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.360,00 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.