muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20364, Karar No: 2014/20489, Tarih: 20.10.2014

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8077, Karar No: 2019/8632, Tarih: 23.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/8077 E.  ,  2019/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 18/11/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının kaldığı yerden devam ettirilmesine ilişkin Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 tarihli ve 2017/469 esas, 2017/416 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/12/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 21/10/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedbirin infazı aşamasında, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 tarihli ve 2017/469 esas, 2017/416 sayılı kararıyla “sanığın savunması mahkememizce yerinde görüldüğü” şeklindeki gerekçeye dayanılarak “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının kaldığı yerden devam ettirilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkındaki denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 tarihli ve 2017/469 esas, 2017/416 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda olduğu gibi "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının kaldığı yerden devam ettirilmesine” dair karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 tarihli ve 2017/469 esas, 2017/416 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4914, Karar No: 2024/6581, Tarih: 19.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4914 E.  ,  2024/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1416 Esas, 2023/872 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/4 E., 2020/463 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin uzun yıllardır bayan giyim tekstili alanında faaliyet gösteren bir firma olduğunu, tüm marka ve endüstriyel tasarımlarını mevzuatın öngördüğü şekilde tescil ettirdiğini, bu anlamda 02-02 locarno sınıfında 05.01.2017 tarih ve 2017 00069 numara ile tescilli "pelerin" ürünlerinin tasarımında tescilli münhasır hak sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli tasarımı ile iltibas yaratacak derecede birebir benzeyen ürünleri, müvekkili tarafından kendisine herhangi bir hak tanınmaksızın veya arada herhangi bir lisans sözleşmesi olmaksızın haksız ve hukuka aykırı bir şekilde ürettiğini ve sattığını iddia ederek fazlaya ilişkin taleplerin saklı kalması kaydıyla davalı eylemlerinin tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, ele geçirilen ürünlerin imhasına ve hükmün ilânına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

1.Davalı, karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının tescilli ürününün özgün ve ayırt edici özelliklere sahip olmadığının görüleceğini, müvekkiline isnat edilen tecavüz eyleminin mesnetsiz olduğunu, buna dayandırılan dava ve tüm taleplerin reddi gerektiğini savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davasına ilişkin olarak müvekkilinin, davacı, karşı davalının tescil başvurusundan önce 25.10.2016 tarihinde, 903 kodlu panço ürününü tasarladığını ve satışa arz ettiğini, tam bir sene sonra 25.10.2017 tarihinde aynı ürünü küçük birkaç nüans farkıyla güncelleyip 1154 koduyla tekrar satışa sunduğunu, ancak anılan panço-pelerin ürününün sektördeki tüm firmalar tarafından küçük detay farklılıklarıyla çalışılan anonim bir ürün olması nedeniyle tescil talebinde bulunulmadığını, davacı, karşı davalının ürünü tescil ettirip piyasa esnafını tasarım hırsızlığı ile itham ederek maddi taleplerde bulunmasının kötü niyetten başka bir şey olmadığını iddia ederek karşı davanın kabulü ile 02-02 lokarno sınıfında 05.01.2017 tarihinde tescilli, 2017/00069 tescil numaralı "Pelerin" ürününe ilişkin tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı, karşı davalı vekili cevap dilekçesinde; karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davacı, karşı davalı vekili cevap dilekçesinde; karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacıya ait tasarımın, tescil tarihi olan 05.01.2017 öncesinde piyasada yer alan ve üretilen bir ürün olduğu, bu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığı, tescil şartı taşımayan bir anonim ürün görünümünün tescillendiği, hükümsüzlük şartlarının oluştuğu anlaşılmakla karşı davanın kabulüne karar vermek gerektiği, dava konusu tasarım yönünden karşı davada hükümsüzlük şartlarının oluştuğu anlaşılmakla davacı, karşı davalının tasarım tecavüzüne ilişkin iddialarının sübut bulan hükümsüzlük davası dikkate alındığında dinlenilemeyeceği, tasarım tecavüzü ve bu kapsamda maddi ve manevi tazminata yönelik asıl davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle asıl davada, davacının açmış olduğu tescilli tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, ortadan kaldırılması, maddi ve manevi tazminata yönelik davaların reddine, karşı davada, karşı davanın kabulü ile davacı, karşı davalı adına 2017/00069 numara ile locarno sınıfı 02-02'de tescilli pelerin isimli tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiş, asıl ve karşı davada verilen hüküm, davacı, karşı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tasarım tescilinin 05.01.2017 başvuru tarihinden önce, tasarımın benzerlerinin başka firmalar tarafından kamuya sunulduğu, ürünün anonim ürün olup yeni ve ayırt edici olmadığı, davacı vekili tarafından kök rapora itiraz ve istinaf dilekçesinde, ürünün tescil başvurusundan önce kendileri tarafından piyasaya sunulduğunun, bilirkişi raporunun aksine 28.11.2015 tarihli instagram görselindeki ürünün tescilli tasarım ile aynı olduğunun ileri sürüldüğü, davacı vekilinin beyanı esas alındığında da, ürünün bu tarihte kamuya sunulması hâlinde 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 57 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki 12 aylık rüçhan süresinden önce kamuya sunulduğundan yenilik ve ayırt edicilik niteliğinin bulunmadığının kabul edilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince karşı davada hükümsüzlük kararı verilmesi ve buna bağlı olarak hükümsüzlük kararı baştan itibaren sonuç doğuracağından asıl davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı, karşı davalı vekilinin asıl ve karşı davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı, karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarıma tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat istemine, karşı dava ise asıl davada dayanılan 2017/00069 sayılı pelerin tasarımının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarıma tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile maddi ve manevi tazminat istemine, karşı dava ise asıl davada dayanılan 2017/00069 sayılı pelerin tasarımının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı, karşı davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4772, Karar No: 2013/9564, Tarih: 23.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4772 E.  ,  2013/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten Lagure F1 tipi domates tohumu satın ve teslim alan davalının, bakiye 4.600.00 TL.borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, takip dayanağı fatura karşılığı 20.10.2010 keşide tarihli 7.500.00 TL.bedelli müşteri çekinin ciro edilerek davacıya verildiğini, bu hususun davacı tarafça da kabul edildiğini, çek ödenmeyince icra takibine konulduğunu, davacının aynı alacak için bu davaya konu icra takibi ile ikinci bir takip yaptığını, bunun yasal olmadığını, davacının çeke dayalı takibinden feragat edip, çeki iptal etmesinin borcun ödendiğini gösterdiğini, bunun aksini iddia eden davacının iddiasını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın davalı şirkete 7.500.00 TL.tutarında tarımsal ürün sattığı ve ürün bedelinin 2.900.00 TL.sinin davalı tarafça ödendiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı, davalı taraf borcun tamamının verilen çek ile ödendiğini savunmuş ise de ödemeye ilişkin yazılı hiçbir belge sunamadığı, davacı şirketin Adana 3.İcra Müdürlüğü’nün 2011/90 sayılı icra takip dosyasından feragat etmesinin tek başına borcun ödendiğinin kanıtı olamayacağı, tarafların şirket olup, yapılan tüm işlemlerin defter ve belgelere kayıt edilmesinin yasal mevzuat gereği olduğu, davalı şirketin de basiretli bir tüccar gibi belirtildiği şekilde hareket etmesi gerektiği, kayıt dışı ödeme savunmasına itibar edilmediği, davalının asıl alacağa yapmış olduğu itirazın haklı bir nedene dayalı olmadığı, alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davaya konu alacağına karşılık davalı tarafından verilen ve davacı tarafça icra takibine konulan çekin iptal edildiği ve bu çeke dayalı icra takibinden feragat edilmiş olduğu dava dilekçesi içeriğinden anlaşılmaktadır. Sözü edilen çekin dava konusu alacağa karşılık verildiği tartışmasız olduğuna göre çekin iptal edilmesi ödemeye karine teşkil eder. Bu karinenin aksini davacının yazılı delille kanıtlaması gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28125, Karar No: 2014/16572, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28125 E.  ,  2014/16572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/62281

MAHKEMESİ : İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2010/2 (E) ve 2011/594 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 19.12.2011 tarihli temyiz dilekçesine eklediği Tokat Devlet Hastanesi'nin 09.05.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda “bipolar affektif bozukluk” bulunduğunun belirtilmesi ve 10.03.2008 tarihli M. Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğüne dair rapor suretinin dosyada bulunması karşısında , sanığın 19.06.2009 ve 26.06.2009 suç tarihlerinde işlediği hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde, varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19178, Karar No: 2012/18290, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19178 E.  ,  2012/18290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5350, Karar No: 2017/4232, Tarih: 09.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5350 E.  ,  2017/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2017 gün ve 2017/119 E. 2017/89 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4861, Karar No: 2021/15293, Tarih: 02.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4861 E.  ,  2021/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan 09.06.2014 tarihli kararla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itiraz sonucu Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nce kaldırıldığı, itirazın kabulü üzerine Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/807 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılama yürütüldüğü ve yeniden sanık ... hakkında 30.11.2015 tarihli kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip itiraz edilmediğinden kesinleştirme işleminin yapıldığı anlaşıldığından, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilip sonradan kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik tebliğnamede görüş bildirilmişse de anılan sebeple söz konusu hüküm inceleme harici bırakılmıştır.

I-Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelmesinde ise;

1-Sanık ...’ın azmettirmesiyle sanık ...’ın, katılanların da içerisinde bulunduğu iş yerinin çıkış kapısını kilitlediği bu suretle katılanları iş yeri içerisinde bir müddet zorla alıkoyduğu anlaşılmakla, sanıkların TCK’nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin TCK’nın 109/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında mağdur sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeksizin, zincirleme suç hükümleri gereğince temel cezalarından arttırım yapılarak haklarında eksik cezalar tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafi ile sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.