muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5454, Karar No: 2022/9627, Tarih: 29.12.2022

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının "Ege" esas unsurunu içeren eğitim alanında tescilli marka sahibi olduğunu kanıtladığı, markanın sektörel ve bölgesel gücüne ilişkin kanıtlarını da dosyaya sunduğu, davacının 41. sınıfta yer alan faaliyetleri bakımından kullandığı sözcük ve logo bileşimi markalarda "Ege", "Ege Koleji", "Özel Ege" ibarelerinin ve logonun ön plana çıktığı, markaların, Türk Patent ve Marka Kurumunda tescilli ve koruma altında olduğu, davalı tarafın ise "Özel Ege Değişim" sözcükleri ile ifade edilen okul işlettiği, okulun eğitim alma bakımından farklı çocukların eğitimleri için faal olduğu, davacının tescilli markalarında "Ege", "Özel Ege" ibareleri yer aldığından, davalının da, okulunun "Özel Ege Değişim Özel Eğitim Okulu" adını taşıması, ilk bakışta iltibas veya bağlantı riski taşıdığı, davalı firmanın hitap ettiği kitlenin, özel eğitime muhtaç çocuklar ve onların aileleri olduğu, her ne kadar iki firma da eğitim sektöründe olsa da, hitap edilen tüketici kitlesinde bir farklılık bulunduğu, öte yandan, okula ilişkin araştırma ve okula kayıt gibi işlemlerin herhangi bir sıradan hizmetin alınmasından farklı, dikkatli ve zamana yayılmış bir süreci gerektirdiği, bu bakımdan tüketici veya alıcının bilinçli olduğunun dikkate alınması gerektiği, davalı okulun adında yer alan farklı ayırt edici sözcüklerin iki markanın ayırt ediciliğini sağlayacağı, öte yandan, davalı şirketin okul adını 2008'den beri aynen kullanıyor olması davanın reddini gerektiren ana sebep olduğu, marka ihlali oluşturabilecek davranışa marka sahibinin bilerek uzun süre sessiz kalması dava hakkının ortadan kalkmasına yol açacağı, davacının markası 2004'den beri tescilli olmakla birlikte, davalının 2008'de başlayan aynı sektördeki kullanımına objektif olarak engel olma imkanı varken, ihtarname veya dava dilekçesi yazılmadığı, sunulmadığı, bu nedenle artık davalı tarafın 2008'den beri kullandığı okul adı bakımından kendini güvende hissettiği, yatırımını koruyabileceğine inandığını kabul etmek gerektiği, hitap ettiği kitlenin de farklılığının bu sonuca katkı sağladığını, anılan sebeplerle sessiz kalma nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıya ait marka eğitim hizmetlerine ilişkin 41. sınıfta tescilli olup davalının, özel eğitim ihtiyacı bulunan öğrencilerin hizmet aldığı rehabilitasyon faaliyetinde bulunduğu, anaokulu, ilköğretim okulu, lise öğrencileri ve velileriyle özel öğrenime ihtiyaç duyan öğrenci velileri diğer tüketicilere göre daha bilinçli oldukları için markalar arasında iltibas ihtimali zayıf olduğu gibi esasen davalının markasını 2008 yılından itibaren kullandığı, davacının markalarının 2004 yılına dayandığı, davacının ilk kez dava tarihinden önce 17.04.2017 tarihinde davalıya ihtarname gönderilerek ihtilaf çıkarıldığı, davalının ilk kullanımı ile davaya dayanak ihtarname arasında geçen sürede davacının sesiz kaldığının kabulü gerektiği kanaatine ulaşılarak mahkemece verilen red kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11862, Karar No: 2023/19117, Tarih: 30.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11862 E.  ,  2023/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/119 E., 2015/1072 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, sanığın üzerine yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY

1. Sanık ile katılanın evli oldukları, olay tarihinde sanığın katılanı arayarak “... ile birlikte ... otelde nasıl kalabiliyorsun, sen benim namusuma laf atarken sen kendin neler yapıyorsun, bugünde ...'de rezervasyon yaptın, gidin kalın, bu dünyada da ahirette de iki elim yakanda.” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında açılan davada, davaya konu sözlerin söylendiği sanık tarafından kabul edilmiş ise de Yerel Mahkemece söylenen sözlerin eşlerin birbirlerine karşı sadakat yükümlülüğüne riayet konusunda sarf edilmiş sözler olarak değerlendirildiği ve sanığın kastının hakaret olmadığı kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık sözleri söylediğini ikrar etmiştir.

3. Katılanın beyanları uyumludur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 17.03.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 17.03.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/349, Karar No: 2019/4582, Tarih: 19.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/349 E.  ,  2019/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/11/2015 gün ve 2012/96-2015/639 sayılı kararı düzelterek onayan Daire'nin 02/10/2017 gün ve 2016/2586-2017/4901 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ruhsatını aldığı Pascal 5 S isimli haşere ilacına ait kutu tasarımını TPMK nezdinde 2010/04344 sayı ile adına tescil ettirdiğini, davalının, bu tasarımın sadece rengini değiştirerek ürünlerinde kullanıp piyasaya arz ettiğini, davalının bu eyleminin müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini, şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın haksız fiilin başlağı tarihten itibaren faiziyle ve 50.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmenkabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2604, Karar No: 2019/3543, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2604 E.  ,  2019/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/280, Karar No: 2011/4916, Tarih: 18.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/280 E.  ,  2011/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 10 ve 11 nolu işyerleri için aylık 2.250-TL üzerinden 2004 yılı Haziran, Ağustos, Ekim, 2005 yılı Ocak, Şubat ve Haziran ayları kira parası toplamı 13.500-TL kira alacağı ve 7.581,69-TL işlemiş faizin tahsili istemine ilişkin yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, Takibin devamı ve % 40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 9.000-TL asıl kira alacağı ve 4.853,87-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, bu miktar üzerinden % 40 icra tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazlarının reddine,

2-Davacı taraf 3.12.2004 tarihinde yatırılan ve Kasım ayı kirası olduğu belirtilen ödemeyi Aralık ayı kirası olarak kabul ettiğini beyan ettiğine ve 4.2.2005 tarihli belgede imzadan önce ödemenin hangi aya ait olduğu belirtilmediğine ve ayrıca talep edilen diğer aylara ilişkin dekont sunulduğuna göre davalının 2004 Haziran ve Ekim ayları ile 2005 Ocak ayı olmak üzere 3 aylık kira parasını ödediğini belgeleyemediğinin kabulü gerekir.

Davalı taraf borcu olmadığını ve yemin delilini saklı tuttuklarını belirtmiş olmasına göre davacıya ödeme iddiası konusunda yemin verilmesi, davacının yeminden kaçınması halinde davanın reddine, davacı 3 aylık kira bedelini almadığına dair yemin etmesi halinde, faiz alacağı yönünden alacak hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Haziran 2005 kira bedelinin ödendiği ve Mayıs 2005 kira bedelinin talep edilmediği nazara alınmaksızın 4 aylık kira bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/688, Karar No: 2024/4875, Tarih: 16.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/688 E.  ,  2024/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2006 E., 2021/27 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul- Davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/371 E., 2019/206 K.

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Yalova Milletvekili ... tarafından 28.05.2018 tarihinde Balıkesir Mitingi esnasında sarf edilmiş olan "Herkese FETÖCÜ dedin, hain dedin, işbirlikçi dedin. Sen 2001'de partiyi kurarken icazet almak için Prensilvanya'ya gittin mi gitmedin mi? Kiminle gittiğini de biliyorum. Cumhurbaşkanı seçildiğimde kiminle gittiğini açıklayacağım." şeklindeki söz ve ifadeler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, müvekkilinin FETÖ ile mücadelenin öncüsü olmasına rağmen bir terör örgütü ile adının yan yana anılmasının iftira niteliğinde olduğunu, bu sözlerin siyasi eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, eleştiri sınırlarının aşıldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ifadelerin tamamının seçim çalışmaları esnasında halkı bilgilendirmeye yönelik olduğunu, açıklanmasında kamu yararı bulunduğunu, ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, olay tarihinde müvekkilinin cumhurbaşkanı adayı olması nedeniyle halka karşı sorumluluğunun bulunduğunu, konuşmada davacı hakkında sarf edilen sözlerin görünür gerçeğe uygun olduğunu, ayrıca bu sözlerin dosyaya sunulan ...'ün Yenilikçi Hareket isimli kitabına atıf yapılarak beyan edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının söz ve ifadeleri ile davacının terör örgütü ile irtibatlandırılmaya çalışıldığı, bu nedenle kamuoyunu bilgilendirme amaçlı ifade özgürlüğü kapsamında kabul edilemeyeceği, farklı yayın organlarındaki kayıtların dayanak olarak kabul edilemeyeceği, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemenin kişilik haklarına saldırı olduğu yönündeki tespiti yerinde olmakla beraber hükmedilen manevi tazminat miktarının çok az olup hakkaniyete uygun olmadığını, caydırıcı nitelikte olmadığını, saldırının ağırlığının değerlendirilmediğini, kullanılan söz ve ifadelerle müvekkilinin FETÖ ile irtibatlandırılmaya çalışıldığını, davalının ağır kusurlu olduğunu, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu konuşmasında atıf yaptığı dosyaya sunulan ...'ün Yenilikçi Hareket isimli kitabın mahkeme gerekçesinde tartışılmadığını, seçim sürecinde bu kitaba atıf yapılarak davacı tarafa soru yönetildiğini, bu kitabın halen basımının devam ettiğini, yasaklanmış bir kitap olmadığını, verilen kararın ifade özgürlüğü ve hakkaniyet ile bağdaşmadığını, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu konuşmasında atıf yaptığı dosyaya sunulan ...'ün Yenilikçi Hareket isimli kitabın mahkeme gerekçesinde tartışılmadığını, seçim sürecinde bu kitaba atıf yapılarak davacı tarafa soru yönetildiğini, bu kitabın halen basımının devam ettiğini, yasaklanmış bir kitap olmadığını, verilen kararın ifade özgürlüğü ve hakkaniyet ile bağdaşmadığını, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu konuşmanın ulusal, yazılı ve görsel medya organlarında yayınlanmış olması nedeniyle ulaştığı kitlenin genişliği, davacının Cumhurbaşkanlığı sıfatıyla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil etmesi, davacının artık terör örgütü olduğu anlaşılan bir örgütten icazet aldığı yönündeki algı oluşturan soru şeklindeki isnatların kişisel değer yargısı olarak nitelendirilemeyecek oluşu, bunun yanında davalının da siyasi bir kişi olması, konuşmanın seçim ortamında ve seçim mitingi sırasında yapılması, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, paranın satın alma gücü, manevi tazminatın bir ceza olmadığı gibi mal varlığına ilişkin bir zararı karşılama amacı bulunmaması ile bireyin şöhret ve itibarına üstünlük tanırken ileride ifade özgürlüğü hakkının kullanılmasından caydırıcı etki doğurmaması kriterleri esas alınarak demokratik bir toplumda sosyal bir ihtiyacı karşılayacak ve orantılı olacak tutar olarak kabul edilen 10.000,00 TL manevi tazminatın ödetilmesinin davacıda manevi huzuru gerçekleştirecek mahiyette ve manevi tazminatın amacına uygun olacağı, mahkemece fazla miktara karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminat miktarının çok az olup hakkaniyete uygun olmadığını, caydırıcı nitelikte olmadığını, saldırının ağırlığının değerlendirilmediğini, kullanılan gerçek dışı söz ve ifadelerle müvekkilinin FETÖ ile irtibatlandırılmaya çalışıldığını, davalının ağır kusurlu olduğunu, tarafların konumu, zararın ağırlığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü birlikte değerlendirildiğinde tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu konuşmasında atıf yaptığı dosyaya sunulan ...'ün Yenilikçi Hareket isimli kitabın mahkeme gerekçesinde tartışılmadığını, miting esnasında kitabın elinde olduğunun görüntülerde görüleceğini, seçim sürecinde bu kitaba atıf yapılarak davacı tarafa soru yönetildiğini, bu kitabın halen basımının devam ettiğini, yasaklanmış bir kitap olmadığını, verilen kararın ifade özgürlüğü ve hakkaniyet ile bağdaşmadığını, seçimde rakibi olan davacıya yönelik eleştirilerin yöneltildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı Yalova Milletvekili ... tarafından 28.05.2018 tarihinde Balıkesir Mitingi esnasında sarf edilmiş olan "Herkese FETÖCÜ dedin, hain dedin, işbirlikçi dedin. Sen 2001'de partiyi kurarken icazet almak için Prensilvanya'ya gittin mi gitmedin mi? Kiminle gittiğini de biliyorum. Cumhurbaşkanı seçildiğimde kiminle gittiğini açıklayacağım." şeklindeki söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 25 ve 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”