muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3735, Karar No: 2014/8073, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3735 E.  ,  2014/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2012/279-2012/459

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Hasibe ve T.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin yolcusu olduğu aracın karıştığı kaza sonucu yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacının kaza sonucu yüzünde sabit iz kaldığından ekonomik geleceğin sarsılması nedeni ile 10.500,00.-TL, yapılması gerekli estetik ameliyat gideri için 7.500,00.-TL olmak üzere toplam 18.000,00.-TL maddi tazminat, ayrıca 22.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..... Genel Sigorta A.Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hasibe ve T.. A.. vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davacının yüzündeki sabit izlerin ameliyatla giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirlenmiş olması ve halen memur olarak çalışması bakımından estetik ameliyat giderinin ve ekonomik geleceğin sarsılması nedeni ile talep edilen maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 7.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hasibe ve T.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince bedensel zarara uğranılması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince bedensel zarara uğranılması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Ayrıca kural olarak ileride yapılması zorunlu tedavi giderlerinin önceden istenmesi de mümkündür. “Estetik zarar” olarak nitelendirilebilecek tedavi gideri niteliğindeki yapılması zorunlu estetik ameliyat giderlerinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin trafik kazası sonucu yaralandığını, kaza sonucu yüzünde sabit iz kaldığını belirterek estetik ameliyat gideri için 7.500,00.-TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu zarar türü yönünden alınan bilirkişi raporları değerlendirilerek davacının yüzünde oluşan izin estetik operasyonla dahi ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı ve bu hususun kabullenilmesi gerektiği gerekçesi ile talep reddedilmiştir.

Dosya kapsamında bu hususta 3 bilirkişi raporu alınmış, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporuna göre “davacının yüzünde kaza sonucu oluşan yara izlarinin sabit iz niteliğinde olduğu ve bu lezyonların plastik cerrahi müdahalesi ile azaltılabileceği” belirtilmiş, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi uzmanı Doç.Dr. Erol Benlier tarafından düzenlenen raporda “davacının yüzündeki mevcut izler, kalıcıdır ve her hangi bir estetik ameliyatla dahi iyi hale getirilmesi veya tamamen giderilmesi mümkün değildir. Mevcut izlere herhangi bir ameliyat önerisi uygun olmadığı için mahkemenin sorduğu ameliyat masrafı hesabı yapılmamıştır” yönünde görüş sunulmuş, son olarak İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı uzmanlarından oluşan 3 kişilik heyet raporunda ise “karşıdan bakıldığında fark edilebilen izlerin geleneksel cerrahi yöntemlerle düzetmek, ortadan kaldırmak, daha az hale getirmek mümkün olmadığı, izlere uygulanacak lazer tedavileri ile yara izlerinde kısmen düzelme sağlanabileceği, bu tedavinin kendi hastanelerinde uygulanmadığından tedavi gideri masrafı hesabı yapılamadığı” mütalaa olunmuştur.

Tedavi yalnızca tam sıhhate kavuşma için değil kısmen de olsa yapılacak tıbbi müdahale ile iyileşme sağlanmasının mümkün olduğu hallerde zorunlu ise insanın bedensel ve ruhsal sağlığı için gereklidir. Görüldüğü üzere Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı uzmanlarından oluşan 3 kişilik heyet raporunda davacının yüzündeki sabit izlerin kısmen de olsa yapılacak tıbbi uygalamalar ile giderilebileceğinin değerlendirildiği göz önüne alınarak davacının yüzündeki izlerin kısmen de olsa giderilmesi bedensel ve ruhsal sağlığı bakımından zorunlu olup bilirkişi raporlarında belirtilen bu tedavi için gereken giderin belirlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin ekonomik geleceğinin sarsılması nedeniyle ortaya çıkan zararlar BK m. 46/I’de “iktisaden mahrum kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zararlar” şeklinde ifade edilmiştir. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin bu ihlâl nedeniyle ekonomik geleceği sarsılmış olabilir. Bu tür zararlar çalışma gücünün tamamen veya kısmen kaybı nedeniyle ortaya çıkan zararlar dışında ekonomik geleceğin sarsılmasının meydana getirdiği zararlardır. Ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle ortaya çıkan zararlar müstakbel zararlardır ve bu zararlar çalışma gücünde bir azalma olmasa dahi meydana gelmektedir. Vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişi çalışma gücünde bir azalma meydana gelmese dahi iş piyasasında yeni bir iş bulmakta veya eski işini korumakta güçlük çekmekte veya aynı işte çalışsa dahi ihlâlden öncesine nazaran daha çok emek sarf etmek zorunda kalmaktadır. Hatta bu kişiler ihlâl ﬁili neticesinde işlerinden tamamen de çıkarılabilirler. Örneğin, zarar görenin genç bir kız olması halinde bu kişinin evlenme şansının azalması veya beden şeklinin önemli derece değişmesi nedeneyle kaybetmesi ya da mesleğinde yükselmesine engel olması gibi hallerde de zarar görenin ekonomik geleceğinin sarsıldığından bahsedilir.

Vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ekonomik geleceğin sarsılması özellikle mesleği nedeniyle toplumla sürekli iç içe olan kişiler bakımından ayrıca önem arz etmektedir. Örneğin, vücut bütünlüğü ihlâl edilen bir bayan sinema sanatçısının, halkla ilişkiler bölümünde çalışan bir kişinin ya da sağlık alanında doktor, hemşire olarak görev yapmakta olan kişilerin yüzünde sabit bir iz kalması, bu kişilerin çalışma güçlerinde ﬁilen bir eksiklik meydana getirmemekle birlikte iş bulmalarını imkânsızlaştırabilecek, zorlaştırabilecek ya da kariyer olarak yükselmelerine engel olabilecektir. Bu gibi durumlarda zarar gören ekonomik geleceği sarsılarak zarara uğratılmış olur (OĞUZMAN Kemal / ÖZ Turgut, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. B, İstanbul 2009, s. 562).

Somut olayda davacı vekilince davacının kaza sonucu yüzünde sabit iz kaldığından ekonomik geleceğin sarsılması nedeni ile 10.500,00.-TL maddi tazminat talep edilmiş, mahkemece davacının yüz güzelliğine dayalı bir iş yapmadığı, devlet memuru olduğu, her ne kadar hemşirelik mesleğine kabulde yüzde kalıcı bir iz bulunmaması şartı ileri sürülmüş ise de bu durumun mesleğe kabulde önemli olup davacının halen hemşire olarak çalışmaya devam ettiği, tedaviye gelen hastaların yüzündeki sabit iz nedeniyle muayeneden vazgeçmesi gibi durumun söz konusu olamayacağı, mevcut yasal düzenlemeye göre muhtemelen uzun yıllar sonra emekli olacağı, daha erken emeklilik söz konusu olsa dahi serbest çalışması sırasında yüzündeki iz nedeniyle maddi gelirinin azalacağı yönünde ki iddianın ispatlanamadığı ve hayatın maddi gerçekleri ile örtüşmediği gerekçesi ile talebi reddedilmiştir.

Yukarıda 1 numaralı bent altında açıklanan bilirkişi raporlarından ve dosya içerisinde yer alan davacının fotoğraflarından yüzündeki izlerin sabit nitelikte olduğu anlaşılması bakımından, bu bent altında yapılan açıklamalar dikkate alındığında davacı kamu görevlisi hemşire olarak görev yapmakta olup yüzündeki izlerin mesleğe kabulden sonra yapmış olduğu işin sosyal nitelikte insanlarla sürekli iletişim içerisinde olmasını gerekli kıldığı da gözönüne alındığında kişinin yüzündeki yaralanma sonucu oluşan izlerin yalnızca mesleğe kabulde değil kariyer olarak mesleğinde yükselmesinde de etkilerinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bakımdan açıklanan yönlerden gerekli araştırma yapılarak davacının yüzündeki sabit iz niteliğindeki yaralanma nedeni ile ekonomik geleceğin sarsılması sonucu oluşan zararının varlığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-BK'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, davacının kaza nedeniyle yüzünde sabit iz niteliğinde yaralanma oluştuğu anlaşılmaktadır. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, açıklanan dosya kapsamına uygun düşmeyen miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1, 2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı Hasibe ve T.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalılar Hasibe ve T.. A..'e geri verilmesine 22.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26332, Karar No: 2013/19228, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26332 E.  ,  2013/19228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ile hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı yanında 18.10.2001 tarihinde satış danışmanı olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 03.09.2009 tarihinde feshedildiğini, maaş+1.250 tl prim+ev kirası+yemek ücreti ile çalıştığını belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca kanuni hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı, bakiye yıllık izin ve ücret alacaklarının davacının hesabına havale ile ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işveren tarafından gönderilen e-mail mesajında davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince feshedildiğinin belirtilmesi ve davalı tanığı tarafından da işçinin performansının düşük olması sebebi ile işten çıkarıldığının beyan edilmiş olması dikkate alınarak davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı değerlendirilmiş, yargılama sırasında toplanan delillere göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı iki taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1)Davacı temyizi açısından; dava dilekçesinde işçinin maaş+1.250 TL prim+ev kirası+yemek ücreti ile çalıştığı iddia edilmiştir. Hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından prim tespiti yapılamadığından asgari ücrete ev kirası ve yemek yrd giydirilerek bulunan rakama dayanılarak hesaplamalar gerçekleştirilmiştir. İşveren tarafından bordrolar dosyaya sunulmamıştır. Mahkemece öncelikle davacıya ait bordrolar ve banka ekstreleri getirtilerek davacının ücreti ve her ay ödenen primleri belirlenmeli, yıllık ortalaması ücrete eklenerek hesaplamalar yapılmak üzere ek bilirkişi raporu alınmalıdır.

2)Davalı temyizine gelince; cevap dilekçesinde işçinin tüm haklarının banka hesabına yatırıldığı ifade edilmiş, ödemeye ilişkin belge sunulmamıştır. Mahkemece varsa ihbar ve kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarına ilişkin ödemeler banka ekstreleri inceletilerek tespit edilmeli ve hesaplanan alacak miktarlarından tenzil edilmelidir. Eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18378, Karar No: 2006/17240, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18378 E.  ,  2006/17240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av.... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av.... aralarındaki tesbit davası hakkında... İş Mahkemesinden verilen 22/09/2006 günlü ve 2118/1684 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Ziraat Odası ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20086, Karar No: 2014/19298, Tarih: 07.07.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20086 E.  ,  2014/19298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2014/180-2014/301

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Yeliz Aziz Peker tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12052, Karar No: 2017/13807, Tarih: 04.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/12052 E.  ,  2017/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

DAVATÜRÜ:İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından ipoteğin kaldırılması davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "açık rızası bulunmadan” davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından "açık rızası bulunmadan” davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İddia ve savunmanın genişletilebilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. Maddesi (1) "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirilebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasınnın tamamlanmasından sonra iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığını genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. Bu dilekçelerden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir (Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 esas, 2016/522 karar sayılı ilamı). Somut olayda; davalı eş tarafından, dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı banka lehine ipotek tesis edildiği, bu işlem sırasında açık rızasının alınmadığı ileri sürülmüştür. Dava dilekçesinin davalıya 13.05.2015 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, davalı bankanın süresinde cevap dilekçesi vermediği, savunmasının dayanağı olarak süresinde bir delil de (HMK m.l29/l-e) bildirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı banka süresinde cevap vermemiş olmakla, delilleri dikkate alınamayacağından rızanın varlığına dair süresinden sonra bildirdiği dilekçede belirtilen noter belgesi hükme esas alınamaz. Bu nedenle davalı banka tarafından davacı eşin açık rızası alınarak ipotek işleminin gerçekleştirildiği ispatlanamamıştır. Açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçersiz olduğunu kabul etmek zorunludur. Hal böyle olunca, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/5478, Karar No: 2012/5762, Tarih: 24.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5478 E.  ,  2012/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2011 gün ve 2010/968 E. 2011/441 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5000, Karar No: 2019/2829, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5000 E.  ,  2019/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.