muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3659, Karar No: 2018/7726, Tarih: 04.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3659 E.  ,  2018/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/11/2017 tarihli ve 2013/10075 soruşturma, 2017/11157 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Gebze 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/11/2017 tarihli ve 2017/2817 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'ın bel fıtığı rahatsızlığından dolayı Gebze'de bulunan Özel Yeni Yüzyıl Hastanesi'nde şüpheli doktor tarafından 16/09/2011 tarihinde ameliyat edildikten sonra sol ayağının diz kapağından aşağısını hissetmediğini, aradan geçen 1,5 yıllık süre içerisinde de herhangi bir iyileşme olmadığını, sonrasında öğrendiğine göre ameliyat esnasında sinir damarlarının kesildiğini ve ayağının felç olduğunu öğrendiğini beyan ederek şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 12/05/2017 tarih ve 3459 sayılı kararda yer alan, '' Nuri kızı 1965 doğumlu ... hakkında düzenlenen adlî ve tıbbî belgelerde yukarıya kaydedilen bilgi ve bulgular birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar müzekkeremiz ile 14/09/2011 tarihli lomber MR CD hâlinde istenmiş olsa da gönderilmediğinin anlaşıldığı, 14/09/2011 tarihli lomber MR raporu incelendiği, sinir köklerine bası yapan disk hernileri için yapılan cerrahi girişimler arasında söz konusu ameliyat şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bu tür ameliyatlardan sonra klinik şikayetlere neden olan bulgularda tam düzelme olamayabileceği, bunun yanı sıra ameliyat sonrasında ortaya çıkan nüks herni ve kas gücü azlığının bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbî kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, söz konusu klinik tabloyu gidermeye yönelik medikal ve cerrahi tedavi yapılabileceği, takip yönetiminin uygun olduğu, dolayısıyla ilgili hekimlere atfı-kabil kusur tespit edilmediği oy birliği ile mütalaa olunur.'' şeklindeki görüşe istinaden şüphelilere kusur yüklenilemediğinden Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Karara esas alınan Adlî Tıp Raporunda, ameliyat esnasında müştekinin sinir damarlarının kesilmesi sonucu ayağının felç olması, ameliyattan sonra müştekinin sol ayağının diz kapağından aşağısını hissetmemesi (his kaybı) ve aradan geçen 1,5 yıllık süreye rağmen herhangi bir iyileşme olmaması iddialarına ilişkin somut olaya özgü değerlendirme yapılmaksızın genel olarak ameliyat sonrasında ortaya çıkan nüks herni ve kas gücü azlığının bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbî kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği nazara alındığında, Adlî Tıp Kurumu tarafından incelenemeyen 14/09/2011 tarihli lomber MR CD ilgili kurumdan temin edilerek tüm hastane evrakı ve soruşturma dosyası ile birlikte bir Üniversite Hastanesinin Beyin Cerrahi Bölümüne gönderilerek inceleme yaptırılması ve bu hususta bir rapor aldırılmak suretiyle şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve tespiti gerekirken, yetersiz ve eksik inceleme ile verilen Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02/05/2018 gün ve 94660652-105-41-384-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin tüm tedavi ekrakları ve Adli Tıp Kurumu'nca istenen tetkik raporlarının gönderilmesinin ardından tanzim edilen 12.05.2017 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporuna göre ''sinir köklerine bası yapan disk hernileri için yapılan cerrahi girişimler arasında söz konusu ameliyat şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bu tür ameliyatlardan sonra klinik şikayetlere neden olan bulgularda tam düzelme olamayabileceği, bunun yanı sıra ameliyat sonrasında ortaya çıkan nüks herni ve kas gücü azlığının bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, söz konusu klinik tabloyu gidermeye yönelik medikal ve cerrahi tedavi yapılabileceği, takip yönetiminin uygun olduğu, dolayısıyla ilgili hekimlere atfı kabil kusur tespit edilmediği'' hususunun belirtildiği, her ne kadar adli tıp raporunda 14.09.2011 tarihli MR CD'sinin gönderilmediğinden bahsedilmiş ise de, söz konusu MR'a ait rapora istinaden görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında karara dayanak yapılan raporda herhangi bir eksiklik bulunmadığı dolayısıyla kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararına yönelik itiraza dair Gebze 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 28/11/2017 tarih ve 2017/2817 Değişim İş sayılı kararının yerinde olduğu kanaatine varılmıştır.

Tüm bu nedenlerle kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Gebze 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/11/2017 tarih ve 2017/2817 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14439, Karar No: 2012/13050, Tarih: 13.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14439 E.  ,  2012/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla, anılan Yasanın yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in suç tarihi itibariyle Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. Beyoğlu İşletme Müdürlüğü emrinde kaçak takip şefi olarak görev yaptığı, müşteki İbrahim Gürbey'in sahibi olduğu Çağdaş Börek Salonları isimli işyerinde kaçak elektrik kullanıldığından bahisle tutulan tutanaklar nedeniyle elektrik sayaçlarının sökülerek laboratuvarda incelenmesine karar verildiği, inceleme sırasında ismini vermeyen ve elektrik kurumundan aradığını söyleyen bir şahsın müştekiye telefonda, sökülen elektrik sayaçlarının muayene sonuçlarının belli olduğunu, 95000-98000 YTL para cezası kesileceğini, ancak 50000 YTL verirse bu işi kapatabileceklerini söylediği, müştekinin ...'ta çalışan arkadaşı olan tanık ...'ya durumu anlattığı, bu tanığın da ... ... İşletme Şefliğindeki yetkililere durumu bildirdikten sonra kaçak takip şefi olan sanık ... ile konuyu görüştüğü, olayı anlatması üzerine sanık ...'in "faturaları çıkartacak olan benim, ben ne dersem o olur" diyerek pazarlık yapıp 10000 YTL'lik kısmı kendisine, 20000 YTL'lik kısmı da kaçak elektrik parası olmak üzere 30000 YTL'ye müşteki ile aracı vasıtasıyla anlaştığı, tanık ....'nın başlangıçta 4000 YTL'lik parayı sanığa verdikten bir süre sonra polislere haber vererek seri numaraları alınmış 6000 YTL parayı 15/11/2005 tarihinde kararlaştırılan şekilde sanığa verdiği, sanığın bu parayı alarak çekmecesinin içindeki çantasının içine koyduğu, kısa bir süre sonra odaya giren sivil giyimli polis memurlarınca suça konu paranın burada bulunduğu, ... İşletme Şefliğinin yetki durumuna ilişkin cevabi yazıları ve bilirkişi raporuna göre sanığın sayaç üzerinde teknik elemanlarca yapılan incelemede herhangi bir etkisinin olmadığı ve bu inceleme sonucunda verilecek olan cezanın hesaplanmasında ya da tahakkuk ettirilmesinde herhangi bir yetkisinin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

...'in oluşa uygun olarak kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunun hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlenerek suçun esaslı unsurlarında değişiklik yapılması karşısında, yeni düzenlemeler ve unsurlarının oluşması durumunda görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık fiilleri de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9434, Karar No: 2014/31654, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9434 E.  ,  2014/31654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/347426

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 20. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2012/14 (E) ve 2013/18 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında beyanı tespit edilip müştekinin beyanını doğrulayan sanık ve müştekinin çocukları H. Z. Y.'ın usulüne uygun tanık sıfatıyla beyanı tespit edilmeden eksik incelme ile sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16526, Karar No: 2020/11499, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16526 E.  ,  2020/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2019 tarihli ve 2018/549 esas, 2019/68 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/03/2020 gün ve 94660652-105-01-2737-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2020 gün ve 2020/46813 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2019 tarihli kararının, diğer sanıklar tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosya aslının ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderildiği gözetilerek onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve... karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında birden fazla kişi ile tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde birden fazla kişi ile tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından beraatine, mala zarar verme suçları yönünden mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinde diğer sanık ...’in üzerine atılı olan ve uzlaşma kapsamında olmayan birden fazla kişi tarafından birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile uzlaşma kapsamında olan mala zarar verme suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamında olamayacağı, ancak sanık ...’in birden fazla kişi tarafından birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat etmesi ve bu beraat kararının kesinleşmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; aynı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanık ...'in de hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15358, Karar No: 2014/18787, Tarih: 29.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15358 E.  ,  2014/18787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/113-2014/377

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez hale gelen sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 15.973,50TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda öncesinde kesinleşmiş kaçınılmazlık olgusu bulunduğundan sürekli iş göremez duruma düştüğü olaya dair kusur raporu alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edilecektir. Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunu çözümlemiştir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12475, Karar No: 2016/3873, Tarih: 31.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12475 E.  ,  2016/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.01.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin yüksek gerilim hattından sağlanan elektriği işletmekte olduğu kum ocağı tesislerinde kullanmak üzere özel elektrik trafosu kurduğunu, davalının bu trafodan ..., ...ve .... köylerine elektrik enerjisi sağladığını ileri sürerek davalının haksız kullanımı nedeniyle ecrimisil talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu özel hattın geçtiği ve devamında kurumun dikmiş olduğu 3 adet direğin bulunduğu yerin ve dava konusu hattın davacıya ait olmadığını bu nedenle ecrimisil talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmazına elatma söz konusu olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde eklenen 13.07.2012 tarihli, 562-1818 sayılı davacıya hitaben yazılmış yazı " İlgili dilekçede,.....,... İlçesi,...Köyünde yapmış olduğunuz özel enerji nakil hattın devamında bilginiz haricinde ... ve...köy grubuna enerji verildiğini ve bu nedenle yapmış olduğunu hattın muamele bedeli veya kamulaştırılmasını istemektesiniz.

Söz konusu olan hattı ... ve ... köy grubundan ayırmak için en kısa süre içerisinde yapacağımız yeni enerji nakil hattı ile ... ve... köy grubu hattının irtibatı sağlanıp mağduriyetiniz giderilecektir."

şeklinde olup elektrik enerjisinin davacının trafosundan hat çekilmek suretiyle sağlandığı kabul edilmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının trafosundan geçen elektrik enerjisinin davalı tarafından hat çekilmek suretiyle.... ve.... köy grubuna iletildiği özellikle yukarıda belirtilen davalıya ait yazı cevabında bu hususun davalının kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak dava konusu yerden ve enerji nakil hattından davalının hangi oranda yararlandığı, bu yararlanmanın bedeli tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4822, Karar No: 2007/12286, Tarih: 10.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/4822 E.  ,  2007/12286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 1.12.2006

Davacı  1.7.1989-12.9.2006 tarihleri arası SSK'lı  süreleri hariç  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe, davacının 01.07.1989 ile 12.09.2006 tarihleri arasında 506 sayılı yasaya tabi çalışmalar dışında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının 01.07.1989 ile 12.09.2006 tarihleri arasında çakışan SSK’lı hizmetleri dışında kalan sürede davalı kurumda  Tarım-Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmişse de varılan bu sonuç 1.09.1992-01.12.1997 tarihleri arasında kalan dönem bakımından hatalı olmuştur. Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.