muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11900, Karar No: 2015/10033, Tarih: 23.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11900 E.  ,  2015/10033 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi, Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Kazan Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çeklere dayalı alacağın tahsili ve muvazaalı satışın iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenen muvazaadan kaynaklandığı, bu hali ile 6102 sayılı TTK’nın 4. maddesinde sayılan nitelikte bir uyuşmazlık olmadığı gibi iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili hususlardan da kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın taşınmazın aynına ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazların Kazan ilçesinde bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde HMK'nın 12. maddesi gereğince Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünden hüküm kurulmuştur.

Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi ise, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 14.11.2002 tarih ve 520 Sayılı, 27.12.2004 tarih ve 636 Sayılı kararlarına göre 5216 Sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 23.07.2004 tarihinden sonra açılmış olan ticaret davalarının bağlı bulundukları ağır ceza mahkemelerinde oluşturulan müstakil ticaret mahkemelerinde görülmesine karar verildiği, bu nedenle davaya bakma görev ve yetkisinin Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi'nde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Davacının taleplerinden birisinin çekten kaynaklanan alacak istemi olması nedeniyle mutlak ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE23/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7063, Karar No: 2014/17713, Tarih: 23.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7063 E.  ,  2014/17713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/223028

MAHKEMESİ : Isparta Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

NUMARASI : 2008/214 (E) ve 2009/87 (K)

SUÇ : Yaralama (Değişen suç vasfı nedeniyle)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 20/03/2008 tarihli bozma ilamında, olay öncesi ve sırasında görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan taksici Güner ve Hacı Ahmet lakaplı kişilerin açık kimlik ve adresleri araştırılıp bunlarla birlikte A..E.., S..S..ve S.. A.. adı kişiler anlatımlar doğrultusunda etraflıca dinlendikten sonra karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesine ve mahkeme tarafından bozmaya uyulmasına karşın, bu hususların tam olarak yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında;

A..E.. ve S.. A.. adı kişilerin tanık olarak dinlenip katılan ile sanık A.. S..'ın olay öncesinde tanışıklıklarının ve olayla ilgili bilgi ve görgülerinin bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik ve yetersiz soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. S.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre kazanılmış haklarının korunmasına, 23.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3418, Karar No: 2023/2518, Tarih: 27.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3418 E.  ,  2023/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/517 Esas, 2021/611 Karar

HÜKÜM : Açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 11.11.2005 tarihinde yapılan sözleşme ve protokol gereği ticaret yaptıklarını, zaman içerisinde davacı şirketin bir alt şirketi olan...-Su ... A.Ş.'nin de bu sözleşme uyarınca ticarete dahil olduğunu, sözleşme gereği davacı şirketin sene içerisinde davalı şirketten alacağı mallara karşılık davalı şirkete çek keşide ettiğini, satın aldığı malları piyasaya sunarak aldığı müşteri evraklarını davalıya verip kendi çeklerini iade aldığını, karşılıksız kalan çek ya da senetlerin davacı şirkete iade edilerek karşılığında yeni kambiyo senetleri ya da nakit para verildiğini, davalının ürettiği mallar ayıplı çıktığından yaklaşık 800.000,00 TL bedelli malların iade edilmesi ve ekonomik kriz sebebiyle taraflar arasında tanzim edilen 14.10.2009 tarihli protokol ile keşide tarihi gelecek çekleri iade almak üzere daha ileri tarihli çek keşide etme hususunda anlaştıklarını, davacı şirketin yükümlülüklerini tam olarak yerine getirdiğini, protokolün 1 inci maddesi gereğince davalıya protokole istinaden 14 adet çek keşide edildiğini, 2 nci maddesi uyarınca ipotekli gayrimenkulün davalıya devrinin yapıldığını, 3 üncü maddesi gereğince cari hesaplar için 500.000,00 TL bedelli müşteri senetlerinin ciro edilerek davalıya verildiğini, 4 üncü maddesi gereğince davalı şirketin personeli ...'e güneydoğu tahsilatına ilişkin evrakların ciro edilerek teslim edildiğini ancak davalının protokolün 5 inci maddesi gereğince davacı şirkete iade edilmesi gereken çekleri iade etmediğini ileri sürerek davacının 14.10.2009 tarihli protokole istinaden davalıya vermiş bulunduğu toplamda 1.350.000,00 TL bedelli 14 adet çek ve davacı tarafından davalıya verilen ...Bankasına ait 1025662, 1025656 ve 1025663 nolu her biri 100.000,00 TL bedelli toplamda 300.000,00 TL bedelli 3 adet çeke istinaden davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini, şimdilik 1,00 TL alacağın davalıdan istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin yetkilileri tarafından herhangi bir belge ve çek teslim tutanağının tanzim edilmediğini, şirket adına yapılan işlemin geçerlilik kazanabilmesi için imzanın çift imza şeklinde olması gerektiğini, çeklerin niteliği gereği ödeme vasıtası olduğu, çeklerin teminat niteliğinde olduğunu davacının yazılı belgelerle ispat etmesi gerektiğini, çeklerle ilgili bir icra takibinin bulunmadığını, yasal süresi içinde bankaya ibraz edilmeyen çeklerle ilgili davacı tarafça menfi tespit davası açılmasının herhangi bir hukuki yararının bulunmadığını, ...-Su ... A.Ş. ve Mert-Su ... Ltd. Şti. isimli iki şirketin davacı şirketten aldığı mallar karşılığında muhtelif çek verdiğini, davacının davalı şirketten alacaklı olduğunu ileri sürmesinin yasal bir dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 08.10.2015 tarih, 2010/457 E. ve 2015/506 K. sayılı kararı ile 14.10.2009 tarihli protokole imza atan ...’in yönetim kurulu tarafından ticari temsilci olarak atanmış olmasa dahi, davacı şirketlerin edimlerini kabul eden davalı şirketin ticari temsilcinin yetkisine zımnen onay verdiğinin kabul edilerek tanzim edilen protokolün geçerli sayılması gerektiği, verilen çeklerin ödenmemesi halinde davacı şirketlerin sorumluluğunun devam edeceği, gayrimenkulün devir bedelinin tapu senedi fotokopisinin ön yüzünde yer alan beyan değeri kısmında 636.000,00 TL yazması nedeniyle bu rakam üzerinden değerlendirilmesi gerektiği, taraf defterleri ve ticari hesap dökümlerinin incelenmesiyle davacı Mert-Su ... Ltd. Şti.'nin ve davacı...-Su ... A.Ş.’nin davalı ... A.Ş.'nden 08.02.2010 dava tarihi itibariyle alacaklı olduğu gerekçesiyle menfi tespit davasının kabulüne, davacının 300.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, davacının istirdat davası yönünden davasının usulden reddine karar verilmiş davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarih, 2018/2493 E. ve 2019/1460 K. sayılı kararıyla davanın toplam 17 adet ve 1.650.000,00 TL tutarlı çekler için menfi tespit ve 1,00 TL için istirdat davası olduğu, Mahkemece dava için hüküm kurulurken sadece 3 adet çek için hüküm kurulduğu, diğer 14 adet çek için olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, Mahkemenin bu şekilde karar vermesinde davacı tarafından 1.650.000,00 TL tutarlı dava açıldığı halde, davanın 300.001,00 TL üzerinden harçlandırılmış olmasının etkili olduğu ancak dava dilekçesindeki açıklamalar ve talep sonucundan davanın 1.650.000,00 TL bedelli 17 adet çek için açıldığı, davanın harç değerinin tespiti ve eksik harcın tamamlatılması Mahkemece resen yapılması gerektiği, Mahkemece davacıya dava dilekçesi açıklattırılarak, harcın eksik yatırıldığı belirtilip, davacının dava konusu yaptığı çeklerin hangisi olduğu belirlenerek eksik harcın tamamlanıp yargılamaya belirlenmiş ve netleştirilmiş müddeabih üzerinden devam edilmesi gereğine işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 02.01.2020 havale tarihli dilekçesiyle dava konusunu açıkladığı ve davanın hangi çeklere ilişkin olduğunu beyan ettiği, davacıya 2 haftalık kesin süre verilerek 23.722,83 TL harcın yatırılmasının istenilmesine, kesin süre içerisinde yatırılmadığı takdirde 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 30 uncu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 inci maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılacağının ihtar edildiği, davacının yasal süre içerisinde harcı tamamlamadığından dosyanın 11.02.2021 tarihinde işlemden kaldırıldığı, harcın 3 aylık süre geçtikten sonra 13.09.2021 tarihinde yatırıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik harcın yatırılması için üzere süre verildiğini, ancak gelinen aşamada aradan geçen 10 yılı aşkın süre dikkate alınarak usul ekonomisi gereği sadece harcı yatırılan çekler için davaya devam olunması diğer çekler yönünden ise davaya devam etmek istenilmediği beyan edilmesine rağmen Mahkemece mazeretli oldukları duruşmada eksik harç yatırılmadığı gerekçesi ile dosyanın işlemden kaldırıldığı, bu kararın tebliğ olunduğu ve 3 aylık süre içerisinde harç yatırıldığını, Mahkemece harcı yatan 3 çek için davaya devam edilmesi gerektiği halde, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın yanlış olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, somut olayda 492 sayılı Kanun'un 30 uncu ve 6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi şartlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, somut olayda 492 sayılı Kanun'un 30 uncu ve 6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi şartlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 492 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin 14 adet çek bakımından davanın açılmamış sayılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 3 adet çek yönünden davanın başlangıcından itibaren harcı yatırılmış dava bulunduğundan ve davacı vekilinin 11.02.2021 havale tarihli dilekçesindeki beyanında harcı yatırılmış 3 adet çeke yönelik olarak davanın devamını istediğinden, 3 adet çeke yönelik dava yönünden esasa girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu çeklere yönelik olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin 14 adet çeke yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Mahkeme kararının 3 adet çek yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16289, Karar No: 2016/10701, Tarih: 14.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16289 E.  ,  2016/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK’nın 152/1-a, 168/2, 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun Bergama M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu C-3 koğuşunda tutuklu olarak bulunduğu sırada merdiven aydınlatma camını kırdığı iddia olunan olayda;

Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmaları, olay tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun zararı gidermediği halde, Soma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu, anne ve babasının vefat ettiği, vasisinin bulunmadığı ve bu nedenle zararı ödeyecek durumunun olmadığı gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16290, Karar No: 2014/21979, Tarih: 26.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16290 E.  ,  2014/21979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2011/463-2011/1198

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Yozgat Merkez T. Ç. Elektrik AŞ işyerinde çalıştığını , davalılardan K. AŞ'nin 26.07.2010 tarihinde yapılan özelleştirme ile işyerini devraldığını, tüm çalışanların özlük hakları ile birlikte Kolin AŞ'nin işyerinde çalışmaya devam ettiklerini, her iki işverenin asıl işveren olup değişik tarihlerde ihaleler ile taşeron firmalar ile anlaştığını, davacının alt taşeron işçisi olarak görüldüğünü ancak asıl işverenin işyerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Ç.. A.., davacının kendi işçileri olmadığını, ihale makamı olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kolin İnşaat A.Ş. vekili ne davacı, ne de çalıştığı şirketle bir ilişkilerinin olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri devri olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.