muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3836, Karar No: 2025/1886, Tarih: 18.03.2025

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olduğunu, itiraza konu marka başvurusunun “...” ibaresini esas unsur olarak aynen içerdiğini, “Tarlası Tohum Merkezi ve Toprak Okulu” ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, davacıya ait marka başvurusunun müvekkiline ait markalarla bağlantılı marka izlenimi yaratacağını, seri marka olarak algılanacağını, küçük eklentilerin benzerliği ortadan kaldırmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... başvurusundan çıkartılan ve davaya konu edilen "Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil). Dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri. Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri. Tercüme hizmetleri." ile davalı şirkete ait redde mesnet alınan 2012 68133, 2014 95428, 2011 75015, 2013 14052, 2013 14051, 2013 14050, 2013 14049, 2013 14048, 2013 14047, 2013 14046, 2013 14045, 2012 32058, 2009 46885 sayılı markalar kapsamında bulunan hizmetlerin aynı, aynı tür ve benzer oldukları; dava konusu marka başvurusunda yer alan "Tohum Merkezi" ve "Toprak Okulu" ibarelerinin 41. sınıfta yer alan eğitim ve öğretim hizmetleri bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığı ve tali bir unsur olduğu, marka başvurusunda yer alan şekil unsurunun; "Söz görünümden yüksek sesle konuşur." ilkesi uyarınca "... TARLASI" kelimesine göre arka planda kaldığı, markasal mizanpajda öne çıkan unsurun "... TARLASI" kelimeleri olduğu, bu kelime grubunda yer alan "..." kelimesinin, tek başına olan otonom özelliğini kaybettiğinin söylenemeyeceği, zira "..." ve "TARLASI" kelimelerinin iki ayrı sözcük olarak anlamsal bütünlüklerini kaybetmeksizin markasal mizanpajda yer aldıkları, dolayısıyla "..." kelimesinin, dava konusu marka başvurusunun esaslı unsurlarından birini oluşturduğu, redde mesnet markaların esaslı unsurlarının da müşterek olarak "..." kelimesinden oluştuğu, içinde sektörden kimselerin de bulunduğu bilirkişi heyetinin tanzim ettiği raporda da izah edildiği üzere; "..." ibaresinin antik bir coğrafi alan adı olmasına karşın Türkiye'deki genel alıcı kitlesi bakımından bu ibarenin coğrafi alan adı olarak algılanmasının düşük bir ihtimal olduğu, dolayısıyla bu kelimenin 41. sınıfta yer alan hizmetler bakımından somut ayırt edici niteliği haiz, markasal fonksiyonları icra etme kabiliyeti bulunan bir ibare olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu hale göre; daha önce redde mesnet "..." esas unsurlu markaları gören, işiten, bu markalı hizmetlerden yararlanan, dikkatli ve bilinçli tüketici kesiminin dahi, daha sonra davaya konu 41

. sınıfta yer alan hizmetler bakımından somut ayırt edici niteliği haiz, markasal fonksiyonları icra etme kabiliyeti bulunan bir ibare olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu hale göre; daha önce redde mesnet "..." esas unsurlu markaları gören, işiten, bu markalı hizmetlerden yararlanan, dikkatli ve bilinçli tüketici kesiminin dahi, daha sonra davaya konu 41. sınıfta yer alan hizmetler üzerinde davaya konu marka başvurusunu gördüğünde ya da işittiğinde, davaya konu hizmetlerden faydalanmak için ayıracağı süre içerisinde, bu markayı redde mesnet markaların serisi niteliğinde bir marka zannedebileceği, karşılaştırılan hizmetlerin ayniyet derecesinin yüksek olması nedeniyle iltibas tehlikesinin bertaraf edilmesi için markaları oluşturan işaret benzerliğinin düşük olması gerektiği, ancak somut olayda böyle bir durumun mevcut olmadığı, zira karşılaştırılan markalarda "..." ibaresinin markaların esaslı unsurlarından birini oluşturması nedeniyle işaret benzerliğinin düşük olduğunun söylenemeyeceği, dolayısıyla; bir kısım tüketici kesiminin markaların farklı ticari kökeni işaret ettiğini algılaması ihtimalinde dahi marka sahipleri arasında idari ya da ekonomik bir bağlantı bulunduğu yönünde yanılsamaya düşebileceği, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlık yönünden, öncelikle, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin niteliğinin tartışılması gerektiği, bilindiği üzere "..." İzmir'in Selçuk ilçesi sınırlarında bulunan antik bir kentin adı olduğu, coğrafi yer adlarının, coğrafi işaret anlamını taşımamak kaydıyla yanlarına ilave yapılması suretiyle marka olarak tescilinin mümkün olduğunun kabulü gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04.06.2018 tarih ve 2016/11850 E.-2018/4241 K. sayılı ilamında da, aynı ilkelerin tekrar edildiği ve kötüniyetli yapılmadığı sürece başkalarının da aynı coğrafi yer adını farklı bir takım eklerle marka olarak tescil ettirmesinin mümkün olduğunun kabul edildiği, bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; dava konusu başvuruda çekişmeli "..." ibaresinin yanında "tarlası", "tohum merkezi" ve "toprak okulu" ibareleri, redde mesnet alınan davalı şirketin 41. sınıf hizmetlerde tescilli markalarındaki "..." ibaresinin yanında ise "sports pub", "sailing", "sahne", "dome", "kültür ve sanat merkezi", "hall", "musichall", "live", "center", "arena", "champs" ve "shop" ibarelerinin yer aldığı, bu hale göre, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihadı kapsamında dava konusu başvuruda yeterli ayırt edicilik sağlanmış olup, davalının itiraza mesnet markalarında da "..." ibaresi tek başına tescilli olmadığı, yine dosya kapsamında, davalının "..." ibaresine 41. sınıf hizmetlerde ayırt edicilik kazandırdığının da ispatlanamadığı, o halde, bilinen bir antik kentin adı olması nedeniyle herkesin kullanımına açık "..." ibaresi iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmayacağından ve başvuruda yeterli ayırt edicilik de sağlandığından, somut uyuşmazlıkta iltibas koşullarının oluşmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulü ile YİDK'in 2020-M-11013 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karar, davalı Kurum ile davalı şirket vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 18.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/701, Karar No: 2025/739, Tarih: 22.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/701 E.  ,  2025/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/5 E., 2023/36 K.

Marmaris Kadastro Mahkemesinin, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince inceleme konusu yapılan kararının ... mirasçıları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan değerlendirmede "... adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin ... mirasçıları vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Hakan Pekcanıtez, Muhammet Özekes, ... Akkan, Hülya Taş Korkmaz, Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, C. III, İstanbul, 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Kanun'un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir.

6100 sayılı Kanun'un 336/2 hükmüne göre adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda; adli yardım talepli temyiz dilekçesi dikkate alındığında; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Belirtilen sebeple Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı kanuna uygun olduğundan, ... mirasçıları vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan nedenlerle;

... mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının 6100 sayılı Kanun'un 337/2 hükmü gereğince REDDİNE,

Dosyanın YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.01.2025 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12194, Karar No: 2017/1470, Tarih: 16.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12194 E.  ,  2017/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; 52 yaşında ve dul olup evliliğinden bir erkek çocuk sahibi olduğunu, davalının, müvekkilinin oğlu olduğunu, yaklaşık bir yıl önce kısmi felç geçirmesi nedeniyle bakım ve yardıma muhtaç olduğunu, ... Valiliği Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde kaldığını, yardım nafakası borçlusu davalı oğlunun ise gemi kaptanı olup, ... gelire sahip olduğunu belirterek aylık ....000 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı yararına aylık 400 TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve davalının geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın ....maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba oğul oldukları, davacının 30/04/2013 tarihinden itibaren ... Valiliği Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde kaldığı, ... Devlet Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre %95 engeli olduğu anlaşılmakla birlikte hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması için yazılan müzekkere gereğinin, davacının belirtilen adreste ikamet etmediğinden bahisle, yapılamamış olduğu; davalının ise evli olup lojistik operasyon teknikeri olarak çalıştığı ....750 TL maaşı olduğu, 200 TL lojman kirası ödediği anlaşılmaktadır.

.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının ekonomik ve sosyal durumu yeterince araştırılmadan yanılgılı değerlendirme ile fazla miktarda yardım nafakası takdir edilmiş olduğu anlaşılmakla, davacının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilerek hakkaniyete uygun, daha az miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının ekonomik ve sosyal durumu yeterince araştırılmadan yanılgılı değerlendirme ile fazla miktarda yardım nafakası takdir edilmiş olduğu anlaşılmakla, davacının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilerek hakkaniyete uygun, daha az miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15498, Karar No: 2008/4590, Tarih: 02.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15498 E.  ,  2008/4590 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... ... vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.4.2007 gün ve 115-200 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1970/8 esas sayılı İzale-i şuyu dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8645, Karar No: 2010/4888, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8645 E.  ,  2010/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-depo kirası bedeli davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında gerçekleşen pamuk küspesi alım satımında davalının sattığı küspenin kalitesiz olduğu iddiası ile ödenen paranın istirdadı ödenmeyen bono ile borçlu olunmadığının tespiti ve küspe depoda bekletildiğinden depo kirasının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Dava, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış, davalının yetki itirazı üzerine yetkisizlik kararı verilerek dosya Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Davalı vekili yetkili mahkemeye verdiği cevap dilekçesinde davacının aynı konuda ... Asliye Hukuk Mahkemesinde de dava açtığını, ancak 19.06.2007 tarihli celsede davadan feragat ettiğinden mahkemenin feragat nedeni ile davanın reddine karar verdiğini ve kararın kesinleştiğini, davacının aynı hakka ait yeniden dava açamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın menfi tespit ve istirdat ile ilgili ... Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı davadan feragat ettiği, feragatın kesin hükmün sonuçlarını doğurduğu, bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesindeki feragatın bu davada kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle menfi tespit ve istirdata dair talebin kesin hüküm nedeni ile depo kirası bedelinin tahsili isteminin ise buna bağlı olarak reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/803, Karar No: 2018/13820, Tarih: 11.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/803 E.  ,  2018/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma aşamasında dinlenmeyen müşteki ve tanığın kollukta alınan beyanlarına göre; olay günü sanığın müştekiden 10 TL para istediği, müştekinin sanığa 10 TL para verdiği sırada sanığın müştekinin elinde bulunan 250 TL parayı birden alarak kaçtığını belirttikleri, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında ise olay günü müşteki ile tanığın kendisinden uyuşturucu bulmalarını istediği ve müştekinin kendisine 200 TL para verdiğini, şahıslarla beraber Fevzipaşa meydanına doğru yürüdükleri sırada çevreden insanların laf atmaları üzerine müşteki ile tanığın korkarak kaçtıklarını paranın kendisinde kaldığını savunduğu, olay yeri yakınında Fevzipaşa meydanında kurulu mobese kamera görüntülerinde müşteki, tanık ve sanığın saat 16:04’te Fevzipaşa meydanına birlikte yürüyerek geldiklerinin görüldüğünün anlaşılması karşısında, müşteki ile tanığın kovuşturma aşamasında dinlenerek kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-b veya 141/1 maddelerine uyup uymadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müşteki ile tanığın kollukta alınan beyanlarında sanığın 250 TL parayı aldığını belirttikleri, sanığın ise aşamalarda kendisinde kalan paranın 200 TL olduğunu belirttiği, 14.12.2012 ve 17.12.2014 tarihli tutanaklarda da sanığın müştekiye verilmek üzere kolluğa 200 TL parayı teslim ettiği ve kolluk tarafından da müştekiye 200 TL paranın teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında ceza indirimine muvafakat gösterip göstermediğinin müştekiden sorularak tespit edilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3579, Karar No: 2022/6075, Tarih: 21.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3579 E.  ,  2022/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararından sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği görülmektedir. Bir önceki bozma ilamında açıkça kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, şartların varlığı halinde belli orandaki bir kaçınılmazlığın olabileceğinin göz önünde bulundurulmasının gerektiği belirtilmesine ve mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karşın, anılan hususlar dikkate alınmadan hüküm tesis edilmiştir. Bu sebeple sigortalının celp edilen sağlık raporları ile birlikte sigortalının davalı işverene ait olan işyerinden daha önce nerede ve hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, bu işyerlerinde hangi ortamda ve ne görevle çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli ve bu belirleme yapılırken lüzuma göre davalının çalıştığı yerde keşif de yapılarak eksiklikler giderilmelidir.