muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19028, Karar No: 2015/7590, Tarih: 25.05.2015

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ...'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ....nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ....den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçeleri ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine "davanın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısı yönünden reddi gerektiği, davalı Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi yönünden ise sair temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine "davanın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortacısı yönünden reddi gerektiği, davalı Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi yönünden ise sair temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı vekilinin uyuşmazlıkta ...'nin de sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ... işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı ... şirketinin temyiz isteminin ... yönünden de kabulü ile dava tamamen red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2023/3263, Karar No: 2023/7670, Tarih: 08.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3263 E.  ,  2023/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2018 tarihli ve 2017/114 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Beşikdüzü T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 25.01.2022 tarihli ve 2022/552 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair ... İnfaz Hakimliğinin 04.02.2022 tarihli ve 2022/517 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/119 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2023 tarihli ve 94660652-105-61-11216-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve 2023/31925 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve 2023/31925 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinde yer alan ''1- Hükümlülerden; a)...cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir. (2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca; c) 29.7.2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanun'u, 30.7.1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 221 ... maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması... şartı aranır. ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması..., '' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,
Yargıtay — Esas No: 2015/10397, Karar No: 2015/10248, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10397 E.  ,  2015/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 07.08.2014 tarihli dava dilekçesi ile, işleticisi olduğu, mağazanın tadilat ve dekorasyonunun yapılması için davalıya 2 adet çek ve 4 adet senet verdiğini, davalının, edimini sözleşmeye uygun yerine getirmemesi nedeniyle 2 adet senedin bedelsiz kaldığını; ancak, davalının, 10.000.-TL bedelli bonoya istinaden kambiyo senedine özgü icra takibi başlattığını belirterek, borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, "Tarafların ticari işletme sahibi tacir oldukları, dava konusu senedin tarafların ticari işletmesini ilgilendirdiği ve ihtilafın bonadan kaynaklı olduğu ve davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "Her iki tarafın da tacir olmadığı ve uyuşmazlığın yapılan eser sözleşmesinden kaynaklandığı, bu nedenlerle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş; karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, kambiyo senedi özelliklerini taşıyan bonodan kaynaklanmakta olup, TTK'nın 4/1-a ve 5/1 maddeleri gereğince, mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10908, Karar No: 2010/7557, Tarih: 20.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/10908 E.  ,  2010/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Zorlama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’ın değişmeyen savunmasında atılı tehdit suçunu işlemediğini söylemesi, olay yerinde bulunan köy muhtarı tanık ...’ın da sanığın tehdit içeren söz söylemediğini beyan etmesi, müşteki ... ve oğlu tanık ... ...’in aşamalarda farklı anlatımlarda bulanmaları karşısında; Anlatımlar arasındaki çelişkiler yüzleştirilerek giderilmezse yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu açıklanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelme ile hükümlülük kararı verilmesi,

2)Kabule göre de; sanığın geçmiş erteli hükümlüğü hakkında 5252 sayılı yasanın 9. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinden, mahkemesine bildirimde bulunmakla yetinilmesi yerine aynın çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9151, Karar No: 2025/4533, Tarih: 14.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/9151 E.  ,  2025/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1052 E., 2020/388 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca 15.220,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesine 5 ay süre ile el konulmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 58/7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; çarpmanın katılan geçişini tamamladıktan sonra olduğuna, bilirkişi raporu ile adli tıp raporu arasında çelişki olduğuna, tanık ...'un ifadesinin dikkate alınmadığına, yeni bir bilirkişi raporu alınmasının zorunlu olduğuna, oluşa uygun olmayan raporun hükme esas alındığına, kararın katılanlar lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; istinaf mahkemesince sanığın olay yerinden kaçtığı , olaydan sonraki davranışları kapsamında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına ancak sanığın olay yerinden kaçmadığına, kazayı farketmediğine, tutanaklarda olay yerinin karanlık olduğunun zapta geçtiğine, yola doğru uzanan çalılıklar düşünüldüğünde sanığın ağaç dallarına çarpmış olabileceğini düşünmesinin olağan kabul edilmesi gerektiğine, sanığın kaçmasının söz konusu olmadığına, pişmanlığını ve üzgünlüğünü dile getirdiğine, hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, asgari hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, sanığın sürekli olarak %89 engelli raporu bulunduğuna bu nedenle hapis cezasının onanması halinde telafisi imkansız zararlar doğabileceğine, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21/12/2015 günü mağdur yaya ...'nin ikametinin karşısında bulunan ...'na gitmek üzere saat 18:00 sıralarında geceleyin ikametinden çıktığı, meskun mahalde gece vakti, aydınlatması mevcut, iki yönlü yolun solundan kaplamaya girerek yolun sağına kadar geldiği sırada cadde üzerinde sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde olan sanık ...'ın otomobilinin sağ ön kısmıyla koyu renk giyimli mağdur yayaya çarptığı, çarpmanın etkisiyle yol kenarına düşen ...'nin kaldırıldığı hastanede öldüğü, olay mahallinde asfalt zeminli yolda tek gidiş tek dönüş şeridinin bulunduğu, kaza yerine yakın bölümde herhangi bir trafik levhasının yer almadığı, caddenin ilçe merkezine gidiş istikametine doğru sol tarafında 50 metre aralıklarla aydınlatma direklerinin bulunduğu, sağ tarafında ise ağaçlık bir alanın olduğu, yine ilçe merkezine gidiş istikametinde asfalt zemin üzerinde 7.80 metre uzunluğunda fren izi bulunduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanağında; "Araç sürücüsü olan sanığın 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a maddesinde düzenleme altına alınan 'Araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak' kuralını ihlal ettiği, yaya ...'nin ise, aynı Kanunun 68/1-c maddesinde düzenlenen 'Yaya yollarında, geçitlerde veya zorunlu hallerde taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunmak' kuralını ihlal ettiği kanaatinin bildirildiği, mahallinde keşif yapıldığı, sonrasında da Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden rapor alındığı, raporda sürücü sanık ...'ın otomobil ile seyri sırasında aracının hızını far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamaması, olay yerine geldiğinde solundan kaplamaya girerek yolun sağına kadar gelmiş olan yayaya karşı fren tedbirine başvurmasına rağmen duramayarak aracının sağ ön kısmı ile çarptığı olayda tali kusurlu olduğunun bildirildiği, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sabıkasının bulunduğu belirtilerek sanığın TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, sanığın olay yerinden kaçması, olaydan sonraki davranışları, tekerrüre esas teşkil eden sabıkasının bulunması nazara alındığında sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanamayacağı halde uygulanmasına karar verilmesinin, sanığın taksirle yaralama suçundan tekerrüre esas teşkil eden sabıkasının bulunması, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan denetim süresi dolmuş olsa da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alındığında sanığa verilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmeyeceği halde sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesinin, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının, yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara ödenmesine karar verilmemesinin, sanığın şoförlükle geçimini temin etmesi ve tali kusurlu olması gözönüne alındığında, sürücü belgesinin mağduriyetine yol açacak şekilde geri alınmasına karar verilmesinin, kabule göre de; sanığa verilen uzun süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinde, sanığa 15.200,00TL adli para cezası verilmesi gerekirken 15.220,00TL adli para cezası verilmek sureti ile fazla ceza tayininin dosya kapsamına uymadığı ve yasaya aykırı olduğu değerlendirildiğinden katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf nedenleri belirtilen nedenlerle kısmen yerinde görülerek ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında TCK'nın 85/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

21/12/2015 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 22/12/2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Demre Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.