muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1627, Karar No: 2023/11613, Tarih: 31.10.2023

. Yerli ve milli değilmi? Elin oğlu uzayda bile tarım yapıyor ama... Böylesini anca biz yetiştiriyoruz yani!" şeklinde ifadelere yer verdiğini, Bakanlık görevi öncesindeki profesyonel hayatındaki çalışmalarını tarife kontejanı açılmasıyla ilişkilendirerek müvekkilinin kendisine veya çevresine çıkar sağladığı imasına yer verildiğini, ayrıca Devletin bir çok kademesinde vatanına ve milletine hizmet etmiş, saygın bir Devlet adamı olan babası Prof. Ekrem Pakdemirli'nin aziz hatırasını hedef aldığını, küçük düşürücü, aşağılayıcı, saygınlığını zedeleyici, rencide edici ifadelere yer verdiğini, müvekkilinin yabancı bir firmaya bir dönem danışmanlık yaptığını, profesyonel hayatında başarılı olduğundan yola çıkarak, davalının uydurma ve kurgu ile müvekkilinin yerelliği ve milliyeti dahil manevi değerlerine dil uzattığını, kamuoyu nezdinde karalama kampanyası başlatmak istediğini, davalının iddiasına konu olan idari işlem ve kararların müvekkilinin tasarrufunda olmadığı gibi, açılan tarife kontenjanın dağıtım yöntemi ile başvuru, usul ve esaslarına ilişkin Ticaret Bakanlığı tebliği yayımlanacağı ve Cumhurbaşkanı Kararı hükümlerinin Ticaret Bakanı tarafından yürütüleceğinin belirlendiğini, mesleği gazetecilik olan davalının sorgulama ve araştırma yapmadan sadece sosyal infial yaratmak ve kamuoyunu etkilemek maksadı ile müvekkilini ve ailesini hedef alan aşağılayıcı ve küçük düşürücü ifadelere yer verdiğini, müvekkilinin Tarım ve Orman Bakanı olması hasebiyle maruz kaldığı bu saldırı nedeniyle manevi zarara uğradığını, kamuoyunda itibarının zedelendiğini, üçüncü kişilerin hakaretlerine maruz kaldığını, davalının haksız fiili örnek alınarak müvekkili aleyhine sosyal linç kampanyası başlatıldığını, davalının da bunu amaçladığını, davalının haksız ve mesnetsiz iddialarla müvekkilinin kişilik haklarına saldırı gerçekleştirdiğini belirterek müvekkili yararına 300.000,00 TL manevi tazminata ve Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddesi ile TBK'nın 58 inci maddesi uyarınca müvekkilinin kişilik haklarına saldırıların ve bu saldırıları gerçekleştiren davalının kınanmasına, mahkeme kararının ülke genelinde trajı 50.000'in üzerinde olan ulusal bir gazetede yayımlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin yazısında gelişen teknolojiden, bu teknoloji ile birlikte gıda alanında yaşanan gelişmelerden bahisle, uzayda, çölde ve topraksız alanda yetiştirilen sebze ve meyveleri anlattığını, yazısının son kısmında ise dünyada yaşanan tüm gelişmelere rağmen Türkiye'nin 200 bin ton patates ithal etmesine değinildiğini, dünyada, uzayda, çölde ve topraksız alanda yetiştirilen sebze ve meyveler mevcutken dünyanın en bereketli topraklarından birine sahip olan ülkemizin patates ithal etmesine sitem ederek, bu durumu eleştirdiğini, davacının Kanadalı patates şirketi McCain Foods'un danışmanlığını yaptığı yönünde iddiaların ortaya çıkması üzerine müvekkilinin bu iddiaya değindiğini, hakaret etmeyip, kesin hükümde bulunmadığını, davacının diğer iddialarını kabul etmediklerini, ülkenin yönetiminde ve idaresinde söz sahibi olan Bakan'ın herhangi bir vatandaşa kıyasla daha sert şekilde eleştirilmesinin söz konusu olduğunu, davacının sosyal linç yaşamasına sebep olduğu iddiasının gerçek olmadığını, sosyal paylaşım platformu olan ekşi sözlük çıktılarından, müvekkilinin köşe yazısından daha önce yazılmış yorumların söz konusu olduğunu, hatta hakkında çok daha önceden yer alan yorumların mahkeme kararı ile sildirdiğinin görüldüğünü, bir kişiyi sevmediğini söylemek hakaret olmayıp, düşünce ve ifade özgürlüğünün bir parçası olduğunu, müvekkilinin sınırları aşmadan hem ifade özgürlüğünü, hem basın özgürlüğünü kullandığını, müvekkilinin davacının babası hakkındaki değindiği konuların hepsinin Meclis gündeminde yer aldığını, milletvekilleri tarafından tartışıldığını, bu konuda soru önergesi verildiğini, davacının siyasi kişiliği bulunduğunu, eleştirilere açık olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının gazeteci olması, patates ithalatına yönelik eleştirilerinin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, köşe yazısında davacının ailesine yönelik beyanların aşağılayıcı ya da küçük düşürücü nitelikte olmadığı, kamuoyunu ilgilendiren ve güncel olan iddiaların sorgulanması, araştırılması ve kamuoyuna aktarılmasının gazetecilik mesleği ve basın özgürlüğünün bir gereği olmasına rağmen, köşe yazısında davacı hakkında "Sıfır gümrükle patates ithal eden tarım bakanımızın..." şeklindeki ifadenin gerçeği yansıtmadığı, davalının bu ifadeleri ile sanki patates ithalinde yetkili kişinin davacı olduğu algısını yarattığı, hukuka aykırı bu ifadeler nedeniyle kişilik hakları ihlal edilen davacının manevi tazminat isteme hakkı doğduğu anlaşıldığından takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından eksik incelemeyle hüküm tesis edildiğini, davalı tarafından kullanılan ifadeler, basın hürriyeti, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarını aştığını, davalı tarafından müvekkili ve ailesi hakkında kamuoyu nezdinde algı yaratmak ve kamuoyunu yanlı yönlendirmek maksadıyla hareket edildiğini, müvekkilinin manevi zararına neden olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının caydırıcı niteliğinden uzak olduğunu, kararın yayınlanması ve davalının kınanması taleplerinin reddedilmiş olmasının da hukuka aykırı olduğunu belirterek kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının çelişkili olduğunu, dava konusu yazının eleştiri niteliğinde ve basın özgürlüğü kapsamında olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının T.C. Tarım ve Orman Bakanı olarak siyasi bir kimliği olduğu, siyaseti seçmekle bilinçli olarak tutum ve davranışlarını kamuoyunun denetimine açtığı, davalının ise gazeteci olduğu, dava konusu edilen köşe yazısının yayınlandığı tarihteki ekonomik gelişmeler ile bu kapsamda patates ithalatına yönelik Cumhurbaşkanlığı kararı alındığı, bu hususun kamuoyunda merakla takip edilen bir konu olup dava konusu köşe yazısına toplumsal ilginin bulunduğu, dava konusu köşe yazısının kamuoyunu ilgilendiren ve güncel olan iddiaların sorgulanması, araştırılması ve kamuoyuna aktarılması kapsamında yazıldığı, köşe yazısının asıl amacının bereketli topraklara sahip bir ülke olan Türkiye’nin patates ithal etme ihtiyacı duyacak durumda olmasının eleştirisi niteliğinde olduğu, patates ithal etme yetkisinin hangi bakanlıkta olduğu hususunun yazının bağlam bütünlüğü esas alındığında ayrıntı niteliğinde olup, sırf bu cümlenin cımbızlanarak manevi tazminata esas alınmasının doğru olmadığı, kaldı ki bu cümle ile davacıya bir suç isnadında bulunduğundan da söz edilemeyeceği anlaşıldığından, kamusal yarar ve toplumsal ilgiye haiz bir konu hakkında kişisel değer yargılarını da katarak ifade özgürlüğü sınırları içinde kalan davaya konu köşe yazısındaki eleştirilere, davacının siyasi kimliği gereği daha fazla katlanması gerektiği gerekçeleriyle davacı tarafın istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kamu yararı gözetilmeyen, haber niteliği taşımayan ve güncel de olmayan hususlarda tahkir edici itham ve isnatlara yer verilmiş olan köşe yazısında kullanılan ifadelerin davacının ve aile bireyleri ile merhum babasının dahi kişilik haklarına açıkça saldırı niteliğinde olduğunu, köşe yazısında gerçeğe aykırı bilgiler verildiğini, hukuka aykırı bir işlem olduğu imasıyla gerçeğe aykırı bir kurgu yaratıldığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının 14.03.2019 tarihli gazete köşesindeki yazısından dolayı kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Anayasa'nın 24 ve 25 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 24 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına, özellikle patates ithal etme yetkisinin hangi bakanlıkta olduğu hususunun yazının bağlam bütünlüğü esas alındığında ayrıntı niteliğinde olup, sırf bu cümlenin cımbızlanarak manevi tazminata esas alınmasının doğru olmadığı, kamusal yarar ve toplumsal ilgiye haiz bir konu hakkında kişisel değer yargılarını da katarak ifade özgürlüğü sınırları içinde kalan davaya konu köşe yazısındaki eleştirilere davacının siyasi kimliği gereği daha fazla katlanması gerektiği yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesine göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13519, Karar No: 2015/24318, Tarih: 10.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13519 E.  ,  2015/24318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/330348

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2009/621 (E) ve 2013/520 (K)

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

Şikayetçiye ait nüfus cüzdanı kullanarak Yapı ve Kredi Bankasından sahte kredi kartı alma ve kullanma eyleminin TCK.nun 245/2. ve 245/3. maddelerine uyan suçları oluşturduğu ve TCK.nun 245/2. ve 245/3. maddelerinde düzenlenen banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarının mağduru ilgili bankalar olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan, bu nedenle açılan davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikayetçi Işıl (D....) A...n vekilinin, kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13989, Karar No: 2010/5639, Tarih: 20.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13989 E.  ,  2010/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2008 tarih ve 2007/224-2008/151 sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, temyiz inceleme tarihi itibariyle, dava değeri HUMK.nun 440/III-1 nci maddesinin değişik hükmünde öngörülen 12.680,00 YTL.lık sınırın altında bulunduğundan, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirkete ait dondurulmuş tavuk ayaklarının davalı şirkete ait tesislerdeki soğuk hava depolarında muhafaza edilmek üzere 08.08.2006 tarihinde davalı şirket yetkililerine teslim edildiğini, davalı şirketin sözkonusu malları kokuşmuş olduğundan bahisle 22.08.2006 tarihinde imha ettiğini ileri sürdüğünü ancak gerçekte imha etmeyip, sözkonusu ürünleri kendi işinde kullanarak haksız yarar sağladığını, davalı şirketin haksız eylemleri nedeniyle müvekkili şirketin zarara uğradığını illeri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 YTL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacıya ait malların kokmuş olduğunu, ekonomik değerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının deposuna konulan tavuk ayaklarının davacının soğuk hava deposundaki soğutucuların satıcı firma tarafından sökülmesi sonucu erimeye başladığı, davalının deposuna taşınması sırasında soğuk zincirinin kırılması nedeniyle ayakların daha fazla kokuşmaya başlaması üzerine imha edildiği, kokuşmuş tavuk ayaklarının ekonomik bir değerinin bulunmadığı, davalının kusurlu olduğunun ispatlanamadığı sonucuna varılarak, davacı ...’nın davacı şirketin yetkilisi olup, bozulan tavuk ayaklarının davacı şirkete ait bulunması nedeniyle bu şahıs tarafından açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacı şirketin açtığı davanın ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacı şirkete ait içinde dondurulmuş tavuk ayağı bulunan koliler davalıya ait soğuk hava deposuna davalı tarafından herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürülmeden kabul edilerek konulmuş ise de yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları ...ve ...verdikleri yeminli ifadelerinde sözkonusu tavuk ayaklarının yer değiştirmeden dolayı çözülüp, tekrar soğuması nedeniyle bozulmuş olabileceğini ve haciz tatbik edildiği sırada da tavukların kokmuş olduğunu bildirmiş bulunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre davacı şirkete ait dondurulmuş gıdanın davalı tarafın tesislerine teslimden önce soğuk zincirinin kırılarak erimeye başladığı, sözkonusu gıdanın bu nedenle bozulduğu anlaşıldığından mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olup, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10648, Karar No: 2023/18075, Tarih: 09.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10648 E.  ,  2023/18075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanığın 08.12.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olup kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanarak sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; hakkında verilen kararı temyiz etmek istediğine ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun ... Birlik Sağlık Ocağında hemşire olarak görev yaptığı, sanığı çocuklarının aşılarının yapılması amacıyla sağlık ocağına çağırması üzerine sanığın buraya hakkında ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk F. Ş. ile birlikte geldiği ve çocuklarının aşı vakitlerinin gecikmesi nedeniyle aralarında çıkan tartışmada sanığın mağdura yönelik "O..., kaşar, s..., k... iki kişi konuşurken üçüncüye b... yemek düşer, a.... koyduklarım..." şeklindeki sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla hakkında açılan davada mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ile tanık H. S.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanık H. S.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanık H. S.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Mağdurun aşamalardaki iddialarının tanık H.S.'nin beyanları ile doğrulanması karşısında sanığın mahkûmiyetine dair ve sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından, Mahkemece, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hüküm açıklandığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılayabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda hakaret eyleminin sağlık ocağının neresinde gerçekleştiği tespit edilip anılan Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2. Sanığın aşamalarda, sağlık ocağına gittiğinde mağdurla aralarında çıkan tartışmada mağdurun kendisine "Çingene degilmisiniz her yaptığınız iş böyle olur." dediği şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Kabule göre de,

2. Sanığın aşamalarda, sağlık ocağına gittiğinde mağdurla aralarında çıkan tartışmada mağdurun kendisine "Çingene degilmisiniz her yaptığınız iş böyle olur." dediği şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Kabule göre de,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14860, Karar No: 2022/10259, Tarih: 29.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14860 E.  ,  2022/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen istikrar bulmuş uygulamalarda belirtildiği üzere (örneğin C.G.K. 13/12/2011 gün ve 356-272 Esas-Karar sayılı kararda olduğu gibi), iddianamede hatalı bir şekilde istenen TCK'nın 35, 39, 145, 168. vb. gibi maddelerin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerekmediği gibi esasen böyle durumda ek savunma verilmesinin ihsası rey oluşturabileceği, bu itibarla tebliğnamede TCK'nın 35. maddesinin uygulanması yönünden sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 29/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.