muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1559, Karar No: 2013/4143, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1559 E.  ,  2013/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması ve üretim giderlerinin içerisine de tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ile genel idari ve beklenmeyen giderler dahil edilmemesi gerektiği halde; resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faizi ile genel idare giderleri ve tarla kirası karşılığı düşülmeden buğdayın masrafı 163,15 TL iken 176 TL, kavunun 485 TL iken 585 TL alınmak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5615, Karar No: 2019/6355, Tarih: 20.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5615 E.  ,  2019/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkemesi :AĞIR Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarihli ve 2011/785 esas ve 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Sanıklar ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

C- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

C- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2013 tarih ve 2014/1486 numaralı iddianamesi ile sanığın 05/11/2013 tarihinde saat 21:00 sıralarında yapılan üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirilmesine ilişkin olarak açılan kamu davasının sonucunda, Bursa 5. Ağır ceza Mahkemesi’nin 23/01/2014 tarih ve 2013/751 esas 2014/25 karar numaralı kararı ile TCK’nin 188/3, 62 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 50 gün karşılığı 1000 TL adli para cezasına hükmedildiği, kararın 09/05/2016 tarihinde onanarak kesinleştiği,

Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2014 tarih ve 2014/231 numaralı iddianamesi ile sanığın gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerine 13/10/2013 ve 05/11/2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satma eylemlerine ilişkin olarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2014 tarih ve 2014/231 numaralı iddianamesinin düzenlendiği, temyize konu Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15/04/2014 tarih ve 2013/598 esas 2014/117 karar numaralı kararı ile sanık hakkındaki 05/12/2013 ve 11/03/2014 tarihli iddianamelere konu eylemler nedeni ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kabul edilerek, TCK’nin 188/3, 43/1,62. maddeleri ile 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezasından Bursa 5. Ağır ceza Mahkemesi’nin 23/01/2014 tarih ve 2013/751 esas 2014/25 kararında hükmedilip kesinleşen ceza miktarı düşürüldükten sonra sanığa neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 12 gün karşılığı 240 TL adli para cezasına hükmedildiği görülmekle incelenen tüm dosya içeriğine göre gizli soruşturmacıların sanık ...’dan 13/10/2013 ve 05/11/2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıkları ve akabinde aynı gün ( 05/11/2013 günü) Rıdvan’ın 21:00 sıralarında yakalanması üzerine yapılan üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirildiği anlaşılmakla;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirlemek için suç delilini elde etme olduğu,sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınması ve sanıktan ikinci alımın yapıldığı 05/11/2013 tarihinde yakalandığında üzerinde uyuşturucu madde bulunmasının ayrıca bir suç oluşturmayacağı, bu nedenle sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; sanık tarafından atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek sanık hakkında TCK’nin 43. madesi uyarınca ek cezaya hükmedilmesi,

2) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 20/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/137, Karar No: 2016/249, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/137 E.  ,  2016/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/358517

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2015

NUMARASI : 2015/968 D. iş

KONU : Müddetnameye itiraz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi, yargı yerinin belirlenmesi istemiyle dosyanın Yargıtay Yüksek (5.) Ceza Dairesi yerine, sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; dosyanın ilgili Yargıtay Yüksek (5.) Ceza Dairesine (GÖNDERİLMESİNE), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4427, Karar No: 2007/3847, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4427 E.  ,  2007/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 124 ada 32 parsel sayılı 6442.17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların taşlık, kayalık ve hali niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile; çekişmeli 124 ada 32 parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı renk ile taralı (b) harfi ile gösterilen 973.9 metrekarelik kısmının Hazine adına, kalan kısmının davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından taşınmazın kalan kısmı yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2254, Karar No: 2006/5367, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2254 E.  ,  2006/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 12 parsel sayılı 244 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ağaçlık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiş, davacı Yönetim ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 8-10 civarında olduğu, üzerinde çalılık, fundalık, 15-25 yaşlarında akasya ve kiraz ağaçları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen ... alanda kalmakta ise de, her ... rengin ormanı ifade etmediği, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ... arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporu, taşınmazın orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; rapora ekli memleket haritasında semboller görünmemekle birlikte ... rengin hangi tarım bitkisini simgelediği raporda yeterince açıklanmamaktadır. Bu durumda, memleket haritasındaki görünümün, çekişmeli taşınmazın konumunu tam olarak açıkladığından sözedilemez.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve o tarihten hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman ... orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan

fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 20/02/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11205, Karar No: 2021/11011, Tarih: 06.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/11205 E.  ,  2021/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/01/2018 tarih ve 2015/2 Esas, 2018/13 Karar nolu kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 24/06/2021 tarih 2019/4829 E.-2021/5362 K. sayılı kararıyla davalı ...’in adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı ...’in yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in yerinde görülmeyen itirazının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 06/12/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1964, Karar No: 2017/5724, Tarih: 13.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1964 E.  ,  2017/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma güç kaybına uğrayan sigortalı işçi.... için Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davalılardan rücuan ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizin 20.03.2012 günlü ve 2011/17267 E. 2012/5321 K. sayılı ilamıyla; “meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, iş güvenliği konularında uzman makine mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten kusur raporları arasındaki çelişkiyi de giderecek yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. Kabule göre de; davanın teselsül hükümlerine dayalı olarak açılmadığı, davalı işverenin kusur sorumluluğu esasına dayalı olarak %60 kusur oranına göre Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı gözetilmeksizin, Kurum alacağının %90’ından sorumlu olduğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” denilerek bozulmuştur.

Eldeki dosyada, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporunda davalılardan... İnş. San. Tur. Mad. ve Tic. A.Ş.’nin % 30, . ... Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin % 70 oranında kusurlu olduğu tespit ile mahkemece bu oranlar kabul edilerek % 100 kusur oranı üzerinden kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair hüküm kurulmuştur. Ancak, Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece yapılması gerekenler;

1- 506 sayılı Yasanın 26. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilecek olan ... 1. İş Mahkemesinin 2006/161 Esas sayılı dosyasına kayden sigortalı tarafından davalılardan .... Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan tazminat davası dosyası getirtilmeli,

2- Davalı işverenlerden... İnş. San. Tur. Mad. ve Tic. A.Ş. işyerinde davacının, hangi ortamda çalıştığı, ne iş yaptığı hususu sigortalıdan da sorularak belirlenmeli, sigortalının ne zaman meslek hastalığı şikayetlerinin başladığı, ilk başvurunun ne zaman yapıldığı hastane kayıtları da incelenerek tespit ile... İnş. San. Tur. Mad. ve Tic. A.Ş. işyerinde meslek hastalığının oluşup oluşmadığı irdelenmelidir.

2- Davalı işverenlerden... İnş. San. Tur. Mad. ve Tic. A.Ş. işyerinde davacının, hangi ortamda çalıştığı, ne iş yaptığı hususu sigortalıdan da sorularak belirlenmeli, sigortalının ne zaman meslek hastalığı şikayetlerinin başladığı, ilk başvurunun ne zaman yapıldığı hastane kayıtları da incelenerek tespit ile... İnş. San. Tur. Mad. ve Tic. A.Ş. işyerinde meslek hastalığının oluşup oluşmadığı irdelenmelidir.

3- Ayrıca, Hukuk Genel Kurulu'nun 1997/10-181 E, 1997/446 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sigortalının işyerinde çalışmasından önce, aynı koşullarda çalışılan başka işyerlerinde çalışmış olması halinde, sigortalının meslek hastalığının oluşmasında, bu çalışmalarının da etken olduğunun anlaşılması halinde müterafik illiyet söz konusu olup, müterafik illiyette, müteselsil mesuliyetten bahsedilemez.

Meslek hastalığının meydana gelmesinde, davalılar birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasında birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkıları bulunduğundan davalıların kusurları oranında Kurum alacağından sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde müşterek ve müteselsil sorumluluğa karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, uyulan bozma kararı gereklerine göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.