muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2410, Karar No: 2023/2734, Tarih: 03.05.2023

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

Karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan mağdure ile kanuni temsilcilerinin vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/4296 Esas, 2021/3062 Karar sayılı kararı ile olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu eylemlerle ilgili detaylı ifadesinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 08.09.2021 Tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1792 Karar Sayılı Kararı ile Önceki Kararda Direnilmesine ve Sanık Hakkında

a) Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

Karar verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1792 Karar sayılı kararının katılan mağdure ile kanuni temsilcilerinin vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/27658 Esas, 2022/2399 Karar sayılı kararı ile bozma kararı usul ve kanuna uygun görülerek direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2022 tarihli ve 2022/9-257 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1792 Karar sayılı kararında, eksik araştırmaya dayalı olarak hükümler kurulmadığına ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, dosyanın, mevcut deliller çerçevesinde temyiz incelemesi yapılması için Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.12.2021 tarihli ve 9-2021/139199 sayılı, mağdurenin yeniden ayrıntılı beyanı alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması nedeniyle hükümlerin bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ve Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın önce arkadan dokunmayı teklif etmesi mağdure kabul etmeyince de vajinasına dokunması şeklinde gerçekleşen eyleminin devamlılık göstermesi nedeniyle sarkıntılık düzeyini aştığına, eylemlerin zincirleme şekilde oluşması nedeniyle zincirleme suç artırımı yapılması gerektiğine, mağdurenin ruh dünyasının kararması ve tüm erkek yakınlarına mesafeli davranmasına neden olacak travma yaşaması nedeniyle temel cezaların üst sınırdan tayin edilmesinin zorunlu olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın kastının yoğunluğu, eylemin gerçekleştiriliş şekli ve mağdurun durumu ile yaşı nazara alınarak temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mağdurenin ön bölgesine dokunduğu iddiası gerçek ise araya hiçbir engel girmeden, eylemini kendiliğinden bitirmesinin hem hayatın olağan akışına uygun olmadığına hem de bir cinsel arzuyu tatminden ziyade sağlık probleminin olduğu kuşkusunu uyandırdığına, sanığın cezalandırılması yerine ıslah edilmesinin icap ettiğine, Adli Tıptan bu konuda rapor alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Kapsamına Giren Eyleme Yönelik Kabul

Bölge Adliye Mahkemesi, "...sanık öncesinde mağdura karşı 'bak beni sinirlendirme, yanımdaki tahta ile seni döverim' şeklinde tehdit içerir sözler söyleyerek mağduru korkuttuğu, korkan mağdura karşı 'arkanı elleyebilir miyim' şeklinde cinsel istismar amacını açıkladığı, mağdurun izin vermemesi üzerine halen tehdit sebebiyle korku içerisindeki mağdurun ön bölgesini (vajina bölgesini) kısa süreliğine dokunduğu fiili ile sarkıntılık

düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu tehditle işlemiştir..." şeklindeki kabulüyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna esas teşkil eden eylemini belirlemiştir.

2. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Kapsamına Giren Eyleme Yönelik Kabul

düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu tehditle işlemiştir..." şeklindeki kabulüyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna esas teşkil eden eylemini belirlemiştir.

2. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Kapsamına Giren Eyleme Yönelik Kabul

Bölge Adliye Mahkemesi, "...sanık cinsel istismarda bulunmak amacıyla mağdura karşı cami şadırvanının alt katında tornavida olduğu, bu tornavidayı alarak pateni tamir edeceği yalanıyla mağduru cami şadırvanının alt katına götürmüştür. Yani mağdura karşı hile kullanarak mağduru cinsel istismarda bulunacağı yere götürmüştür..." şeklindeki kabulüyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna esas teşkil eden eylemini belirlemiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanığın patenini tamir edeceği hilesiyle katılan mağdureyi cami şadırvanı altında bulunan bir odaya götürdüğü, mağdurenin pateninin tamir edilmesini istemediğini söyleyip odadan ayrılmak istediğini söylemesi üzerine sanığın mağdureyi döveceğini belirtmesinin ardından mağdureye önce kalçasını ellemeyi teklif ettiği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine kıyafeti üzerinden vajinasını ellemesi şeklinde gelişen olayda; sanığın tehdit ifadesi kullanırken cinsel istismar eylemine yönelik mağdurenin direncini kırmak amacı taşımadığı, aksine onun odada kalmasını sağlamaya çalıştığı, kaldı ki mağdureye karşı cinsel amaçlı fiziksel temasta bulunmak için izin istediği gözetilmeden hakkında tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme nazara alınıp sanık müdafii tarafından anılan hukuka aykırılığa ilişkin temyiz sebebi gösterilmemesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Bursa Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suçların sübutuna yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılanlar ile Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

B. Katılanlar ile Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1.Sanığın mağdurenin kıyafeti üzerinden vajinasını elledikten sonra elini hemen çekmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli ve ani gerçekleşip devamlılık arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması ve zincirleme suç artırımı için gerekli olan bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureye karşı gerçekleştirilen birden fazla istismar eyleminin bulunmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurularak sanık hakkındaki temel cezaların suçun işleniş şekli ve özelliği şeklindeki gerekçeler ile alt sınırdan belirlenmesi suretiyle kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

C. Tebliğname Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun direnme gerekçesini yerinde bulduğuna dair kararı karşısında, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1792 Karar sayılı kararında katılanlar ile mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16966, Karar No: 2017/5481, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16966 E.  ,  2017/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ... köyü 1200 parsel sayılı taşınmaz, edinme sebebinde Devletin hüküm ve tsarrufu altında olup kimsenin kullanımında olmadığı belirtilerek, 4.200,09 m2 yüzölçümüyle ve çalılık vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., zilyetlikle kazanım koşullarının yararına oluştuğunu belirterek taşınmazın tespitinin iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 1200 nolu parselin taşlık kayalık çalılık vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 06.03.1991 tarihinde ilan edilip kesinleşen 6831 sayılı Kanuna göre yapılan ... kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın taşlık-çalılık-kayalık vasfıyla ... adına kayıt ve tescili yönünde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı kişinin davası reddolunduğuna göre yargılama giderlerinin üzerinde bırakılması ve davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın ... tarafından açıldığı yanılgısı ile ... lehine Kadastro Kanununun 36/A maddesi gereğince yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının beşinci bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğininden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/3.maddesi gereğince takdiren 300,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlelerinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2269, Karar No: 2021/3563, Tarih: 12.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2269 E.  ,  2021/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30.01.2020 tarih ve 2019/234 E. - 2020/81 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Yağmurca enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu Giresun Merkez Yakurca TV verici anteninin ve ilgili tüm altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31/12/1999 tarihli protokol tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının enerji nakil hattından OG/AG trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak AG çıkışından 04/07/2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti yapılması sonucunda yararlandığı ve hizmet, menfaat temin ettiği, bakım ve onarımın davacı tarafından yapıldığının ispatlanamaması nedeniyle buna ilişkin kısımlar dışlanmak suretiyle olayla ilgili Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 13 ve 19. maddelerine göre hazırlanmış, olaya uygun, hüküm vermeye elverişli 07/01/2016 tarihli bilirkişi raporu ve 01/08/2016 tarihli ek bilirkişi raporu ile tespit edilen davacının davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612 TL hat katılım payı ve KDV'si miktar alacağının bulunduğu anlaşıldığından ve alacak sebebiyle dava öncesinde davalının temerrüde düşürüldüğünün ispat edilememesi nedeniyle dava tarihinden itibaren alacağa avans faizini geçmemek suretiyle reeskont faizi işletilmesi gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 5.612 TL ve KDV’sinin, dava tarihinden itibaren avans faizini geçmemek üzere işletilecek reeskont faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 287,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 36,54 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6372, Karar No: 2018/11665, Tarih: 25.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/6372 E.  ,  2018/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana hitaben söylediği “it iti ısırmaz, kime şikayet edicem, hepiniz aynısınız" şeklindeki sözünün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Barışçıl ve özgür bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

KARŞI OY

Barışçıl ve özgür bir toplum hedefi ancak demokratik yönetim ilkelerinin egemen kılınması ile gerçekleşebilir. Bu kapsamda toplumların gelişmesi, insanlığın ilerlemesi ancak demokratik bir toplumda olanaklıdır.

Bir toplumun demokratik olup olmadığının tespiti hiç kuşkusuz tek parametre ile ölçülemez ancak bunlardan biri var ki olmazsa olmaz ölçütü olan ifade özgürlüğüdür. İfade özgürlüğünün olmadığı bir toplum demokratik toplum değildir.

AİHM’in 07/12/1976 tarih 5493/12 başvuru nolu Handyside-Birleşik Krallık kararında belirttiği artık klasikleşen bir retorik ile söylersek “İfade özgürlüğü, toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişmesi için esaslı koşullardan biri olan demokratik toplumun ana temellerinden birini oluşturur. İfade özgürlüğü, 10. maddenin sınırları içinde, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenmeye değmez görülen 'haber' ve 'düşünceler' için değil, ama ayrıca Devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onlara çarpıcı gelen, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir; bunlar olmaksızın demokratik toplum olmaz. Bu demektir ki, başka şeyler bir yana, bu alanda getirilen her 'formalite', 'koşul', 'yasak' ve 'ceza', izlenen meşru amaçla orantılı olmalıdır.

AİHS 10. md ile güvence altına alınan ifade özgürlüğün sınırsız olmadığı 10/2. madde de belirlenen gerekçelerle sınırlandırılabileceği hüküm altına alınmıştır. Sözleşmede yer alan bu düzenleme AİHS içtihatları ile açıklığa kavuşturularak Avrupa kamu düzeninin yaşam ve hukuk pratiğinin vazgeçilmezi haline getirilmiştir.

AİHM’nin ifade özgürlüğüne yönelik müdahalelerde uyguladığı testi dosyamızdaki somut olaya ilişkin olması nedeniyle sadece başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ile sınırlı tutarak değerlendireceğiz.

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden daha fazla öne sürdüğü “meşru amaç” olagelmiştir. Bundan dolayıdır ki, AİHM, bu alanda ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan geniş çaplı bir içtihat geliştirmiştir.