muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5367, Karar No: 2022/5926, Tarih: 20.09.2022

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı TMK'nın 1024/2. maddesinde ''Bağlayıcı olmayan bir hukukî işleme dayanan veya hukukî sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.'',

3.2.2. 4721 sayılı TMK'nın 1025/1 maddesinde ise ''Bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş veya bir tescil yolsuz olarak terkin olunmuş ya da değiştirilmiş ise, bu yüzden aynî hakkı zedelenen kimse tapu sicilinin düzeltilmesini dava edebilir.'' hükümlerine yer verilmiştir.

3.2.3. Öte yandan, dava açıldıktan sonra da sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 125. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu maddede, “Dava konusunun devri” kenar başlığı altında; “Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay kararında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Sevim hariç davalı ... mirasçıları ile asıl ve birleştirilen davada davacıların sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Ne var ki; 07.02.2022 tarihli ve 2021/7334 Esas ve 2022/820 Karar sayılı kararın (IV/6.3.4.) numaralı paragrafında ...’in mirasçısı ... tarafından mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği, ancak bu kararın henüz kesinleşmediği belirtmiş ise de, Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/110 Esas ve 2020/78 Karar sayılı kararının 03.02.2022 tarihinde kesinleştiği karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucunda anlaşılmıştır.

3.3.2. Hal böyle olunca; Dairenin 07.02.2022 tarihli bozma gerekçelerinden (IV/6.3.4.) numaralı paragrafın çıkarılması gerekmektedir.

VI. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'nin ... dışındaki diğer mirasçılarının karar düzeltme taleplerinin reddine, asıl ve birleştirilen davada davacılar vekilinin karar düzeltme taleplerinin değinilen yön itibariyle kabulü ile Dairenin 07.02.2022 tarihli, 2021/7334 Esas ve 2022/820 Karar sayılı bozma kararından (IV/6.3.4.) numaralı paragrafın çıkarılmasına, takip eden paragraf numaralarının buna göre teselsül edilmesi suretiyle usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 20.09.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17109, Karar No: 2015/10958, Tarih: 03.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17109 E.  ,  2015/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; aynı grup şirketlerinden olan davalı ..'da 29/08/2006-28/02/2011 tarihleri arasında, devir alan ..da ise 01/03/2011-30/11/2012 tarihleri arasında olmak üzere toplam 6 yıl 3 ay 1 gün çalıştığını, 30/11/2012 tarihinde işine son verildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatının, yıllık ücretli izin parasının, fazla mesai ücretinin ve ödenmeyen maaşlarının davalılardan faizleri ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı .. davacının 06.12.2006 tarihinden 01.03.2011 tarihine kadar işyerlerinde çalıştığını ve bu dönemde hak etmiş olduğu ücretlerinin ödendiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 01.03.2011 tarihinden itibaren de diğer davalı Aksan Ltd. Şti'de çalışmaya başladığı için sadece kıdem tazminatı yönünden diğer davalı ile birlikte müşterek sorumlu olduklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşçi devrinde de aynı hükümler uygulanmaktadır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; her ne kadar davalı şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlulukları söz konusu ise de, gerek ihbar tazminatından ve yıllık izin ücretinden son işveren ..'nin sorumlu bulunması, gerekse davalı .. Şirketinin kıdem tazminatından işyerinin devrettiği 28/02/2011tarihine kadar o tarihteki ücret üzerinden fazla çalışma alacağından ise 04/03/2008-28/02/2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden o tarihlerdeki ücretlere göre sorumlu olduğu gözetilerek davalı .. hakkında karar verilmesi gerekirken, bu davalının tüm alacaklardan diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması hatalı olup davalı .. vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ..'ye iadesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15836, Karar No: 2018/28021, Tarih: 24.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15836 E.  ,  2018/28021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... ... Teknik Hizm. Temizlik Otopark Hizmetleri Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin diğer davalı ... tarafından kurulan işyerinde şirket temsilcisi ve işveren vekili olarak çalışırken iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak fesih edildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile Belediye arasında bir iş sözleşmesi bulunmadığını, diğer davalı şirket ile Belediye arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, sadece 2011 yılında üç ay doğrudan alım yoluyla hizmet alındığını, davalı şirketin bağımsız ve özel hukuk hükümlerine tabi bir şirket olduğunu, davacının da şirketi idareye yetkili müdür olarak işveren konumunda bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının şirkette yetkili müdür olarak görev yaptığını, taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının şirketin her türlü faaliyetini tek başına ve tek imza ile yürüttüğünü, davacının sunduğu iş sözleşmesini kendisinin imzaladığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebi ile reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... ... Teknik Hizm. Temizlik Otopark Hizmetleri Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlıkta, öncelikle değerlendirilmesi gereken husus, şirket müdürü olan davacının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrasında, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Limited şirketlerde, şirketi yönetmek ve temsil etmek üzere, müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürlerin, limited şirketin ortakları arasından seçilmesi mümkün olduğu gibi, ortak olmayan üçüncü kişiler arasından da seçilmesi mümkündür. Ortak olup olmadığına bakılmaksızın, müdür, limited şirketin organı sayılır. Dolayısıyla, şirket müdürü ile şirket arasındaki ilişkiyi iş sözleşmesi kapsamında değerlendirme ve şirket müdürlerini işçi sayma olanağı yoktur.

Somut olayda, davacının davalı ait işyerinde 19/01/2011 tarihinde çalışmaya başladığı, şirket ortaklar kurulunun 19/01/2011 tarihli kararıyla (Ticaret Sicili Gazetesi’nin 02/02/2011 tarih ve 7743 sayısında yayımlanan) şirket müdürü olarak atandığı, şirket ortaklar kurulunun 22/04/2014 tarihli kararı ile müdürlük görevine son verilerek yerine yeni bir müdür atandığı dosya içeriğindeki ticaret sicil kayıtları ile diğer bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere, ortak olup olmadığına bakılmaksızın, limited şirketin müdürü, şirketin organı sayılmaktadır. Davacı, şirket müdürü olduğundan taraflar arasındaki ilişki Ticaret Kanunu’na dayanmaktadır. Bahsi geçen çalışma dönemi için, davacı ile davalı şirket arasındaki ilişkiyi iş sözleşmesi kapsamında değerlendirme ve davacıyı işçi sayma olanağı yoktur. Bu durumda, Mahkemece taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığından davaya bakmaya İş Mahkemesi değil, Ticaret Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2587, Karar No: 2012/5499, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2587 E.  ,  2012/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile...Eğitim Rehabilitasyon ve ... Hizmetleri Ltd. Şti. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2010 tarih ve 557-689 sayılı hükmün Dairenin 02.11.2011 tarih ve 7554-15898 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 5,70 TL. kalan harcın davalıya yükletilmesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3718, Karar No: 2023/6072, Tarih: 07.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3718 E.  ,  2023/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/841 E., 2022/556 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/413 E. 2020/211 K.

Taraflar arasındaki üst hakkından kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan Hazine adına kayıtlı 878 parsel sayılı 180.009 m2 yüzölçümlü taşınmazın turizm kompleksi yapılmak üzere 19.12.2005 tarihinde düzenlenen irtifak hakkı sözleşmesi uyarınca Tapu Müdürlüğünün 19.12.2005 tarih ve 3779 yevmiye numaralı resmi senet ile davalı şirket lehine kesin tahsis yapıldığını, Antalya Defterdarlığı’nın 05.11.2012 tarih ve 3388 sayılı yazılarında Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 19.10.2012 tarih ve 24093 sayılı yazısında taşınmaz üzerinde gerçekleştirilecek tesis türünün turizm kompleksinden tesis alanına dönüştürülmesinin ve taşınmaz üzerinde gerçekleştirilecek tesis tür sınıf ve kapasitesinin 1000 yatak kapasiteli, 5 yıldızlı tatil köyü olmasının 20.10.2011 tarihinde uygun görüldüğünü ve 20.10.2011 tarihi itibariyle 237.425,00 TL yeni üst hakkı bedeli hesaplandığını ve yeni üst hakkının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiğine dair noter onaylı yönetim kurulu kararının gönderildiğini, söz konusu değişiklikler nedeniyle tapuda 11.03.2015 tarih ve 800 yevmiye numaralı resmi senedin düzenlendiğini, Antalya Defterdarlığı'ndan alınan 17/07/2013 tarih ve 2274 sayılı yazı ekinde gönderilen Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan alınan 02/07/2013 tarihli ve 129218 sayılı yazıda ise, .... Tur. Tic. A.Ş. adına kesin tahsis işlemi yapılan 878 parsel numaralı taşınmazın 18,626 m2'lik kısmının 1. Derece Arkeolojik Sit Alanı içerisinde kalması nedeniyle tahsis alanının tahsis süresinin Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesinin 7. fıkrası uyarınca söz konusu alandaki planlama çalışmaları durduruluncaya kadar 24/05/2013 tarihinden itibaren dondurulması uygun bulunduğunu, Antalya Defterdarlığının 08/07/2015 tarih ve 21664 sayılı yazısı ekinde gönderilen Kültür ve Turizm Bakanlığından alınan 23/06/2015 tarihli ve 122700 sayılı yazıda özetle; Bakanlıklarınca yapılan değerlendirmede Orman ve Su İşleri Bakanlığının 11/05/2005 tarihli ve 684 sayılı Makam Oluru ile Antalya 1. İdare Mahkemesinin 2014/1800 Esasında açılan davada verilen "yürütmenin durdurulması" kararı uyarınca ... Tur. Tic. A.Ş. adına Bakanlıklarınca tahsis edilen 180.009.0 m2 yüzölçümlü taşınmazın tasarruf hakkının Bakanlıklarına verilmesine ilişkin 29/07/2005 tarihli ve 25 sayılı Bakanlık Makam Olurunun iptal edilmesi nedeniyle Bakanlıklarınca şirket adına yapılan tahsis işleminin dayanağının kalmaması hususları göz önünde bulundurularak ..... Tur. Tic. A.Ş. adına yapılan tahsis işleminin iptal edildiğinin bildirildiğini, resmi senedin üst hakkının bedelin başlıklı 7. maddesi A. maddesinde üst hakkı bedelinin belirlendiğini, davalı şirketin 2013-2014, 2014- 2015, 2015-2016 ve 2016-2017 yıllarına ait irtifak (üst) hakkı bedeli 1.277.161,02 TL anapara ile bu irtifak haklarına vade tarihinden 09/10/2017 tarihine kadar 6183 sayılı kanunun 51. maddesine göre hesaplanan 517.544,51-TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.794

..... Tur. Tic. A.Ş. adına yapılan tahsis işleminin iptal edildiğinin bildirildiğini, resmi senedin üst hakkının bedelin başlıklı 7. maddesi A. maddesinde üst hakkı bedelinin belirlendiğini, davalı şirketin 2013-2014, 2014- 2015, 2015-2016 ve 2016-2017 yıllarına ait irtifak (üst) hakkı bedeli 1.277.161,02 TL anapara ile bu irtifak haklarına vade tarihinden 09/10/2017 tarihine kadar 6183 sayılı kanunun 51. maddesine göre hesaplanan 517.544,51-TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.794.705,53-TL bedeli ödenmediğinin tespit edildiğini belirterek, mülkiyeti Hâzineye ait 878 parsel numaralı taşınmaz üzerinde, .... Tur.Tic. A.Ş. lehine kurulan irtifak (üst) hakkı nedeniyle ödenmesi gereken 2013-2014, 2014-2015, 2015-2016 ve 2016-2017 yıllarına ait irtifak (üst) hakkı bedeli 1.277.161,02 TL anapara ile vade tarihinden 09/10/2017 tarihine kadar 6183 sayılı Kanunun 51. maddesine göre hesaplanan 517.544,51 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.794.705,53 TL alacağın, anaparaya dava tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasa'nın 51. maddesi gereğince işleyecek aylık gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, davanın usulden reddi gerektiğini, Kültür ve Turizm Bakanlığının 02.07.2013 tarih ve 129218 sayılı yazısı ile Bakanlıklarınca yapılan değerlendirme neticesinde; ana tahsis alanının tahsis süresinin Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 17 inci maddesinin 7 inci fıkrası uyarınca, ek alan olarak ön izinli 89.066,59 m2'lik alanın ön izin süresinin ise Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesinin 9. fıkrası uyarınca, 24.05.2013 tarihinden itibaren dondurulmasının uygun bulunduğunun belirtildiğini, davalı Şirketin, Bakanlığın ilgili yazısında istemiş olduğu; 06.03.2013 tarihi ile ek alan ön izin süresinin 24.05.2013 tarihi itibariyle dondurulduğu tarih arasında geçen 2 ay 18 gün için hesaplanan 3.929,62 TL tutarındaki ön izin bedelini, 16.08

.066,59 m2'lik alanın ön izin süresinin ise Kamu Taşınmazlarının Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesinin 9. fıkrası uyarınca, 24.05.2013 tarihinden itibaren dondurulmasının uygun bulunduğunun belirtildiğini, davalı Şirketin, Bakanlığın ilgili yazısında istemiş olduğu; 06.03.2013 tarihi ile ek alan ön izin süresinin 24.05.2013 tarihi itibariyle dondurulduğu tarih arasında geçen 2 ay 18 gün için hesaplanan 3.929,62 TL tutarındaki ön izin bedelini, 16.08.2013 tarihinde ilgili defterdarlığa ödediğini ve makbuzunu kendilerine ilettiğini, ana tahsis alanı için dondurulan kesin tahsis süresinin başlatılacağı tarih itibariyle, o yıl için belirlenen birim maliyetler esas alınarak tespit edilecek turistik tesislerin birim maliyetlerine göre hesaplanacak proje bedelinin %05i oranında belirlenecek yeni bedelin, o yılkı üst hakkı bedeli sayılmak üzere ödeneceğine ilişkin noter onaylı yönetim kurulu kararını bakanlığa iletildiğini, tahsis ve ek alan ön izin işlemlerinin dayanağının kalmaması sebebiyle tahsis ve ön izin işlemlerinin iptal edildiğinin belirtildiğini, müvekkilinin 2005 yılından 2013 yılına kadar tahakkuk etmiş irtifak hakkı bedeli ve gecikme zamlarını idareye eksiksiz ödediğini, üst hakkına ilişkin sözleşmenin batıl olduğu tarihe kadar ödemenin eksiksiz yapıldığını ve bu tarihten sonra geçerli olmayan bir sözleşmeye ilişkin üst hakkı bedeli ve ferilerinin talep edilemeyeceğini, davacının, tapu müdürlüğünden üst hakkın terkinini sağlanabilecekken, idari yaptırım kararının tescili talebinde bulunmadığını, Bakanlık kararı ile iptal edilen üst hakkı neticesinde, üst hakkına ilişkin taraflar arasındaki sözleşmenin batıl olduğunu, bu sözleşme dolayısıyla irtifak/üst hakkı bedeli talep edilemeyeceğini, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından gönderilen iptal bildirimlerinden itibaren de ilgili taşınmazlar üzerinde herhangi bir fiili kullanımı, tasarrufu ve de hak sahipliğinin söz konusu olmadığını davalı şirketin herhangi bir kusur veya ihmali olmadığı, sözleşmeye/resmi senede aykırı davranışı bulunmadığı sabit iken iptale ve idari karara ilişkin işlemin yürürlüğe koyulmasından yine idarenin sorumlu olacağını, üst hakkına ilişkin iptal kararının Bakanlık vesilesi ile verilmesi neticesinde batıl olan üst hakkı sözleşmesi/resmi senet dolayısıyla karar tarihi olan 2013 yılından itibaren söz konusu taşınmazda tasarruf hakkı bulunmayan davalı şirkete karşı davanın açılması ve 2013 yılı itibari ile üst hakkına ilişkin bedel talep edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.