muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13283, Karar No: 2013/6209, Tarih: 13.03.2013

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; Her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmede açık yüzme havuzu yapılacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmasa da, “... ” adlı proje kapsamında yapılacak bağımsız bölümlerin satışı ile ilgili tanıtım broşüründe “kapalı – açık yüzme havuzu” bulunacağının belirtildiği, bu projeden bağımsız bölüm satın alan dava dışı ... ile davalı arasında yapılan 08.08.2002 tarihli sözleşmenin ilave şartlar bölümünde “tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanabileceği açık havuzun 30.05.2004 tarihine kadar davalı tarafından yaptırılacağı” taahhüdünde bulunulduğu, mahkemece hükme esas alınan 22.06.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda, tanıtım broşürlerinde açık yüzme havuzunun vaat edildiği, broşürdeki vaziyet planı ve maket resimlerinde ise açık yüzme havuzunun yapıldığı 20 parsel sayılı taşınmazın sitenin içinde ve siteye aitmiş izlenimi veren bir görüntüde sunulduğunun belirtilmesine rağmen site içinde yapılması taahhüt edilen açık yüzme havuzunun, mülkiyeti yine davalı şirkete ait 593 ada 20 parsel üzerinde inşa edildiği, yine tanıtım broşürlerinde bu projenin 40.000.m2 alan üzerinde yapılacağı belirtilmesine rağmen tapu kaydına göre 36.440.m2 alan üzerinde inşa edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla 40.000.m2 alan üzerinde inşa edilmesi gereken projenin 36.440.m2 alan üzerinde inşa edilmesi, açık yüzme havuzunun, “...” in yapıldığı 593 ada 53 parselin dışında kalan, mülkiyeti yine davalı şirkete ait olan 593 ada 20 parsel üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, bu hususlar “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının bağımsız bölümü teslim aldıktan sonra BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalıya yapılmış ayıp ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; dava konusu olayda 4077 sayılı Yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece, işin esası incelenerek, BK'nun 202.maddesindeki düzenleme de gözönüne alınıp, gerek Dairemizin gerekse Yargıtayın kararlık kazanmış uyuşmazlığına göre nisbi metod uygulanarak konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığıyla davacının isteyebileceği bedel indirimi miktarının, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14663, Karar No: 2014/38393, Tarih: 04.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14663 E.  ,  2014/38393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/219-2013/237

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Y. Tohum Limited Şirketi'nin ürettiği A. RN F1 domates tohumlarından üretilmiş fideleri diğer davalıdan satın alarak taşınmazına diktiğini, bu cinsin 1.sınıf kaliteli, sertifikalı, yöre şartlarına uygun ve dayanıklı olduğunun belirtildiğini, gereği gibi baktığı halde bir miktar ürün aldıktan sonra fidanların sararıp kurumaya başlaması nedeniyle beklenilen verimi alamayarak zarara uğradığını bildirerek yaptırdığı tesbit sonucu belirlenen zararından fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 6.692,63- TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı tohum firmasının ürettiği tohumlardan yetiştirilen domates fidelerini diğer davalıdan satın alıp diktiğini, gereği gibi baktığı halde fidelerin kuruduğunu ileri sürerek zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalılar, zararın davacının bakım koşullarından meydana geldiğini savunmuşlardır. Mahkemece, üç kişilik bilirkişi heyetinin hazırlamış oldukları rapor hükme esas alınarak dava konusu taşınmazdaki domates bitkilerinin davalı tarafından üretilen A. çeşidine ait olup olmadığının kesin olarak tespit edilemediği, daha önce yaptırılan tespit Raporunda dava konusu tarlada bulunan B.F1 ve A. F1 domates çeşitlerinde de hastalığın %2 ve %10 oranında gözlemlendiğinin bildirildiği, dava konusu domateslerde tespit edilen her iki hastalık etmeninin de tohum, fide üretimi ve yetiştiricilik sırasında tarladan bulaşabilme özelliğinin olduğu, bu hastalıkların hangi aşamada bulaştığının dosya üzerinde yapılan incelemelerden tespit edilemeyeceği, bu nedenle davalıların sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı vurgulanarak davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, gerek yargılama safhasında gerekse temyiz aşamasında aynı firmanın aynı cins domates fidelerinin bahsedilen hastalıklar nedeniyle kuruması sonucu zararlarının tahsili için Turhal Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davalarda düzenlenen bilirkişi raporlarında farklı görüş belirtilerek davanın reddine karar verildiğini bildirerek buna ilişkin delilleri dosyaya sunmuştur. Bahsedilen dava dosyalarından dosya içine getirtilen Turhal Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/106-2013/474 esas ve karar sayılı dosyasının incelenmesinde; bir başka üreticinin davalı Y.Tohum ve kooperatife karşı A. RN F1 Domates fidesinin aynı hastalıklarla bulaşık olması nedeniyle uğradığı zararın tahsili için dava açtığı, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümünden seçilen üç kişilik bilirkişi heyetinin hazırladığı bilirkişi raporunda, hastalığın her aşamada bulaşması mümkün hastalıklardan olduğu, hangi aşamada bulaştığının tespitinin mümkün olmaması nedeniyle davalıların sorumlu olmadığının belirtildiği, yine Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümünden seçilen üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda ise hastalığın fide döneminden sonra otaya çıktığı ve yetiştiricilik sırasındaki iklim ve toprak koşullarından kaynaklandığının belirtildiği, mahkemece bu bilirkişi raporları esas alınarak davanın reddine karar verildiği görülmüştür. Bu durumda; Aynı yörede aynı firmalardan satın alınan aynı cins domates fideleri ile ilgili olarak açılan davalarda alınan bilirkişi raporlarının birbirlerine aksi görüşte oldukları ve bunları esas alan mahkemelerin de farklı kararlar verdiği anlaşılmaktadır

. Bu durumda; Aynı yörede aynı firmalardan satın alınan aynı cins domates fideleri ile ilgili olarak açılan davalarda alınan bilirkişi raporlarının birbirlerine aksi görüşte oldukları ve bunları esas alan mahkemelerin de farklı kararlar verdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, gerek eldeki dava dosyasında gerekse bahsedilen Turhal Asliye Hukuk Mahkemesinin dava dosyasında görevlendirilen bilirkişiler haricinde, üniversitelerin ziraat fakültelerinin bu hastalıklar konusunda uzman bölümlerinden bilirkişi heyeti oluşturularak, dava konusu olayın değerlendirilmesi ile eldeki dava dosyası ve diğer dava dosyalarındaki bilirkişi raporları arasındaki görüş farklılıklarının da etraflıca tartışılıp değerlendirilerek (özellikle yörede daha evvelce yada sonra bu hastalığın görülüp görülmediği, evvelce münavebe olarak hangi bitkinin yetiştirildiği, diğer domates çeşitlerinde de görülüp görülmediği, hastalığın çıkış evresi izah edilerek)taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu alınıp raporlar arasındaki mubayenet giderilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ :Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29914, Karar No: 2020/6989, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29914 E.  ,  2020/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 06.06.2005 – 30.06.2014 tarihleri arasında aralıksız atık su arıtma işinde çalıştığını, yenilenen ihale sonucunda işten çıkartıldığını, ihbar sürelerine riayet edilmediğini, tüm süre boyunca davalı Belediye'ye ait işyerlerinde çalıştığını, haksız fesih nedeni ile kendisine işsizlik ödeneği bağlandığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının sürekli çalıştığına yönelik iddiasını kabul etmemiş ve davacının asgari ücretle çalıştığını, su ve kanalizasyon işlerinin Büyükşehir Belediyesi’nin yetki alanına girdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde işyeri devri halinde devreden ve devralan işverenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, maddeye göre “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”. İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir

Somut olayda, davacı, davalı ... Belediyesinde 30/06/2014 tarihine kadar çalışmış, ardından hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi nedeni ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. 6360 sayılı "Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" uyarınca, ... Valiliği bünyesinde oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı gereği 01/07/2014 tarihinde bir grup personel devir alınmıştır. Davacı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt işvereni olarak faaliyet gösteren ... A.Ş bünyesinde 01/07/2014 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Mahkemece davacının çalıştığı ihale konusu işin 6360 sayılı yasa kapsamında Büyüşehir Belediyesi'ne devredildiği ve ihalenin sona ermesi ile birlikte iş sözleşmesinin de sona erdiği, davacının yeni çalışmaya başladığı işyerindeki aktin ise yeni bir akit kapsamında olduğu ve feshe bağlı hakların oluştuğu gerekçesi ile feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi gereğince işyeri devri ile birlikte iş sözleşmesi de devralana geçer, 6111 sayılı yasa gereği iş sözleşmesinin herhangi bir işleme gerek kalmaksızın devralana geçtiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar Devir, Tasfiye ve Paylaşım Komisyon kararı ekli listesinde yer alan devredilen işçiler arasında davacı işçi yer almamakta ise de 30/06/2014 tarihine kadar devreden işveren .... San. Ltd. Şti.'nde çalıştığı bu şirket tarafından herhangi bir fesih bildirimi yapılmadığı, davacının ara vermeden 01/07/2014 tarihinden itibaren devralan işveren nezdinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında iş sözleşmesinin belirtilen hükümler uyarınca işyeri devri ile birlikte devralan dava dışı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir ile birlikte iş sözleşmesi sona ermediğinden buna bağlı kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının da talep edilmesi mümkün değildir. Söz konusu taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20994, Karar No: 2013/20179, Tarih: 02.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20994 E.  ,  2013/20179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, hafta tatili ile genel tatillerde çalıştığını, fazla mesai yaptığını, aylık ortalama kazancının 2.500.00 TL. civarında olduğunu, bellboy olarak çalıştığını, kazancının tamamen müşteri bahşişlerinden elde edildiğini, işlerin yoğun ve iyi olduğu zamanlarda bu aylık kazancın genelde 3.000.00 TL'yi geçtiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, devamsızlık nedeni ile iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, 2001 yılından beri çalışmasının mümkün olmadığını, iş yerinin ruhsatının 06.09.2004 tarihinde alınarak çalışılmaya başladığını, daha önce oteli işleten firma ile aralarında organik bağ olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır.

Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, davacının kazancının tamamının müşteri bahşişlerinden elde edildiğini beyan etmesi ve yaptığı iş dikkate alındığından davacının fazla çalışma alacağı hesabının yukarıdaki ilkeye aykırı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.7.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13549, Karar No: 2012/6963, Tarih: 12.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13549 E.  ,  2012/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli ve haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının gider pusulasının denetimini yapmadığı, sezon sonunda merkezi kayıtlarda mağazada görünen ürünlerin mağazada bulunmadığı 495 adet ürünü kapsayan 229 adet gider pusulasının hayali olduğunun tespit edildiği, mağaza müdürü olan davacının denetimi eksik yaptığından işyerinde zarar meydana geldiği bu sebeple iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece işyerinde çalışan kasiyerin 6.000,00 TL civarında miktarı zimmetine geçirdiğini bu olayda 1250 metrekarelik mağazada bir müdür iki müdür yardımcısı yerine davacının tek olarak çalıştırıldığı bu açıdan işlere yetişemediği, zimmet olayının da davacının gayreti ile ortaya çıkarıldığı, personelin davranışı sebebiyle mağaza müdürü olan davacının iş sözleşmesinin feshinin ağır bir yaptırım olduğu kanaati ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine  karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının 20.11.2009 tarihinden davalıya ait tekstil ürünleri satışı yapan mağazada müdür olduğu, 02.07.2010 tarihli fesih bildiriminde davacının yükümlülüklerine aykırı davrandığı, denetim görevini yerine getirmediği, özen borcuna aykırı hareket ettiği kendisine duyulan güvenin sarsılması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle fehsedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda işveren tarafından işyerinde bağımsız bir şirkete 13.06.2010 tarihinde davacının müdür olduğu mağazada yaptırılan sayımda 495 adet ürünün karşılığı olan 6.762,00 TL açık çıktığının belirlendiği, kasiyer olarak çalışan Fadime Akşahin'in hayali olarak  düzeldiği  gider  pusulaları  ile  mevcut  olmayan  ürünleri   geri   iade  işlemi  yaparak

Somut olayda işveren tarafından işyerinde bağımsız bir şirkete 13.06.2010 tarihinde davacının müdür olduğu mağazada yaptırılan sayımda 495 adet ürünün karşılığı olan 6.762,00 TL açık çıktığının belirlendiği, kasiyer olarak çalışan Fadime Akşahin'in hayali olarak  düzeldiği  gider  pusulaları  ile  mevcut  olmayan  ürünleri   geri   iade  işlemi  yaparak

suretiyle kasada oluşturduğu farkları zimmetine geçirdiği, davalı tanığı olan bölge müdürünün kasiyerin yaptığı işlemin farkedilemsinin kolay olmadığını ancak normal bir mağzada 10-15 gider pusulası olması gerekirken F. Ş.'in 40-50 civarı gider pusulasının farkedilmesi gerektiğini, mağazada davacının bir dönem tek olarak çalışıtğını ve olaydan sonra müdür yardımcısı verildiğini beyan ettiği olayda; davacının görev süresince üzerine düşen işyeri yükümlülüğünü ihmal edip etmediği meydana gelen zararda bu ihmalin sebep olup olmadığı somut olarak belirlenmeden karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Davacı mağaza müdürü olarak işverenin işyerindeki menfaatlerini korumak ve işyeri faaliyetlerini kurallara uygun ve doğru şekilde tam olarak yerine getirmekle yükümlüdür. Davacının bu şekilde çalışabilmesi içinde işverenin de gerekli olanakları sağlamsı gerektiği de açıktır. Bu kapsamda davacının özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışta bulunup bulunmadığı feshe sebep olan kasa açığı olayında ihmali bir davranışınının diğer bir anlatımla kusurunun olup olmadığı konusunda mağaza işletmeciliği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek kusur ve meydana gelen zarar durumuna göre haklı veya geçerli bir fesih sebebinin olup olmadığı değerlendirilmeli ve olay sonrasında işverenin davacıya olanı güven duygusunun sarsılıp sarsılmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken soyut tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.