muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/776, Karar No: 2023/1205, Tarih: 06.12.2023

32. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Sendika Yönetim Kurulunun 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı İstanbul Avrupa Yakası Şubesinin ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin İstanbul Marmara Şubesinde birleştirilmesine dair kararın iptal edilmesinden sonra önceki hukuki duruma dönüleceğinden İstanbul Anadolu Yakası Şubesi ile İstanbul Avrupa Yakası Şubelerinin önceki faaliyet alanlarında yetkili olacakları açıktır. Kesinleşen mahkeme kararlarına göre İstanbul Anadolu Yakası ve İstanbul Avrupa Yakası Şubelerinin yetki alanlarına müdahale edilmemek kaydıyla yeni kurulan İstanbul Marmara Şubesi ile Bursa Şubesinin faaliyet alanlarının belirlenmesi 6356 sayılı Kanun, Sendika Tüzüğü, emredici düzenlemeler ile genel kurul veya genel kurul tarafından verilen yetki çerçevesinde sendika yönetim kurulunun yetkisi dahilindedir.

33. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince Sendika Yönetim Kurulunun 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı kararın iptaline, fazlaya dair istemin ise reddine karar verilmesi gerekmektedir.

34. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işyerlerinin bağlı bulunduğu şubenin değiştirilebilmesi ve/veya kapatılmasına dair yetkinin Anayasa'nın 51 inci maddesi kapsamında hakkın suistimali biçiminde olmayacak şekilde kullanılması gerektiği, soyut gerekçeler ile alınan kararların sendika içi demokrasi ilkesine uygun olmadığı, kesinleşmiş mahkeme kararlarını etkisizleştirmek üzere İstanbul Anadolu Yakası ve Avrupa Yakası Şubelerinin kapatılması yerine yeni kurulan İstanbul Marmara Şubesinde birleştirilmesine karar verildiği, esasen kapatmanın birleştirme ile aynı hukuki sonucu doğurduğu, Sendika Yönetim Kurulunun dava konusu edilen kararları bir bütün hâlinde incelendiğinde kararlar arasında amaçsal ve zamansal olarak yakın bir ilişki bulunduğu, açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

35. Diğer taraftan, bozma kararının (3) numaralı bendinin üçüncü paragrafında "“…sendika genel merkez genel kurul kararı ile İstanbul ilinde “Bursa ilinde Bursa Şube” adında bir şube açılması kararlaştırıldığı...” ifadesinde geçen “İstanbul ilinde” kısmının maddi hataya dayalı olarak yazıldığı değerlendirilmiş ve esasa etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, işaret edilmekle yetinilmiştir.

36. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

37. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

37. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Hukuk Genel Kurulunun önündeki uyuşmazlık, somut olayda Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun 18.09.2020 tarihli ve 420 sayılı İstanbul Marmara Şubesinin açılmasına ve 22.09.2020 tarihli ve 422 sayılı Bursa Şubesinin açılmasına ilişkin kararların hukuka aykırı olup olmadığı ve iptalinin gerekip gerekmediği ile iptaline karar verilmesi gerektiği uyuşmazlık dışı olan 421 sayılı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu kararı ile uyuşmazlık konusu olan 420 ve 422 sayılı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu kararlarının birbiriyle bağlantılı olup olmadığı, bu iki kararın iptal edilmemesinin 421 sayılı kararın iptaline ilişkin kararı etkisiz hâle getirip getirmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Daire ve sayın çoğunluk, somut uyuşmazlıkta anılan kararların birbiriyle bağlantılı olmadığı, bu iki kararın iptal edilmemesinin 421 sayılı kararın iptal edilmesine ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararını etkisiz hâle getirmeyeceği düşüncesindedir. Kanaatimizce aşağıda belirtilen nedenlerle bu sonuca ulaşılması mümkün görünmemektedir:

Anayasa’nın 51 inci maddesinde “sendika hakkı” güvence altına alınmıştır. Buna göre “Çalışanlar ve işverenler, üyelerinin çalışma ilişkilerinde, ekonomik ve sosyal hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için önceden izin almaksızın sendikalar ve üst kuruluşlar kurma, bunlara serbestçe üye olma ve üyelikten serbestçe çekilme haklarına sahiptir.” Bu çerçevede sendikaların üyelerinin sosyal ve ekonomik haklarını elde etmek üzere örgütlenme özgürlüklerine sahip olduğu ve kamu makamlarının bu özgürlüğe müdahale etmemesi gerektiği açıktır. Ancak sendikaların bu özgürlüklerini kullanırken kendilerine tanınan hakları kötüye kullanmamaları gerektiği de izahtan varestedir. Nitekim Anayasa’nın 51 inci maddesinin son fıkrasında sendikaların yönetim ve işleyişinde “demokrasi esaslarına” aykırı hareket edemeyeceği açıkça vurgulanmıştır.

Somut olay bu ilkeler çerçevesinde ele alındığında;

Somut olay bu ilkeler çerçevesinde ele alındığında;

Davacı tarafça, Sendikanın yeni Olağan Genel Kurulunun yapılmasına üç buçuk ay ve şube delege seçimlerine 15 gün kala, peş peşe verilen 420 sayılı kararla İstanbul Marmara Şubesinin açılmasına, 421 sayılı kararla İstanbul Avrupu Yakası ve İstanbul Anadolu Şubelerinin İstanbul Marmara Şubesinde birleştirilmesine, 423 sayılı kararla ise Bursa Şubesinin açılmasına karar verildiği, bu kararların hiçbir makul gerekçesinin bulunmadığı, esas amacın seçilmiş yöneticileri yok edip azınlığı ve muhalefeti bitirmek olduğu ileri sürülerek anılan kararların iptali talep edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından 21-22/10/2017 tarihlerinde gerçekleştirilen 13 üncü Olağan Genel Kurulda İstanbul Marmara Şubesinin açılmasına, İstanbul Avrupa Yakası Şubesi ve İstanbul Anadolu Yakası Şubelerinin kapatılmasına ve Bursa Şubesinin açılmasına karar verildiği, verilen bu kararlar sebebiyle yargı yoluna başvurularak İstanbul Avrupa Yakası Şubesi ve İstanbul Anadolu Yakası Şubelerinin kapatılmasına yönelik kararın iptaline karar verildiği, bölge adliye mahkemesince verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunca bu kez 18.09.2020 tarihinde 420 sayılı kararı ile İstanbul Marmara Şubesinin açılmasına, 21.09.2020 tarihli ve 421 sayılı karar ile İstanbul Avrupa Yakası Şubesi ve İstanbul Anadolu Yakası Şubesinin, İstanbul Marmara Şubesi adı altında birleştirilmesine ve 423 sayılı kararla ise Bursa Şubesinin açılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince İstanbul Avrupa Yakası ve İstanbul Anadolu Yakası Şubelerinin kapatma yönünde hangi gerekli şartların oluştuğu, İstanbul Marmara Şubesinin sorumluluk sahasının İstanbul Avrupa ve Anadolu Yakasındaki işyerlerini de kapsayacak şekilde belirlenmesini gerektirecek hangi durumun mevcut olduğu ve Bursa Şubesinin kurulmasına ilişkin kararlarda hangi gerekli şartların oluştuğu hususunun davalı Sendikaca makul ve objektif bir şekilde ortaya konulamadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin de ifade ettiği üzere işyerlerinin bağlı bulunduğu şubenin değiştirilebilmesi ve/veya şubenin kapatılmasına dair yetkinin Anayasa’nın 51 inci maddesi kapsamında hakkın suistimali biçiminde olmayacak şekilde kullanılması gerekir. Soyut gerekçeler ile alınan kararların sendika içi demokrasi ilkesine uygun olmadığı, kaldı ki aynı olaya ilişkin daha önce 21-22.10.2017 tarihinde gerçekleşen Olağan Genel Kurulunda “İstanbul Avrupa Yakası Şubesi ve İstanbul Anadolu Yakası Şubelerinin kapatılmasına” ilişkin kararın kesinleşmiş mahkeme kararları ile iptaline karar verildiği, bu kez bu kararı devre dışı bırakmak üzere anılan şubelerin kapatılmasına değil kurulan Marmara Şubesi nezdinde birleştirilmesine karar verildiği, aslında söz konusu şubeleri kapatmakla Marmara Şubesi nezdinde birleştirmenin aynı hukuki sonucu doğurduğu açıktır.

İstanbul Anadolu ve Avrupa Yakası Şubelerinin kapatılmasının veya anılan şubelerin Marmara Şubesi nezdinde birleştirilmesinin Sendikanın örgütlenme özgürlüğü kapsamında üyelerinin sosyal ve ekonomik haklarını korumak ve geliştirmek amacıyla değil, sendika içi demokrasiye aykırı olacak şekilde kullanıldığı ve bunun daha önce verilen yargı kararını etkisizleştirmek amacıyla alındığı gerek İlk Derece Mahkemesinin gerek Dairenin ve gerekse de Hukuk Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun da kabulündedir.

Uyuşmazlık konusu edilen 420, 421 ve 423 sayılı kararlar bir bütün hâlinde incelendiğinde peşpeşe alınan bu kararlar arasında gerek amaçsal gerek ise zamansal bakımdan yakın bir ilişki olduğu, Marmara ve Bursa Şubelerinin kurulma amacının İstanbul Avrupa ve Anadolu yakasındaki işyerlerinin sorumluluk sahasını buradan alıp Marmara ve Bursa Şubelerine aktarmak olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim iptali istenen 421 sayılı kararda, Anadolu ve Avrupa Yakası Şubelerinin Marmara Şubesi nezdinde birleştirilmesine karar verilmiştir. Bursa Şubesinin sorumluluk sahasındaki iller ile bunların önceki bağlılıkları dikkate alındığında da aynı sonuca ulaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler karşısında 421 sayılı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu kararı ile uyuşmazlık konusu olan 420 ve 422 sayılı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu kararlarının birbiriyle bağlantılı olduğu, anılan iki kararın iptal edilmemesinin 421 sayılı kararın iptaline ilişkin kesinleşmiş yargı kararını etkisiz hâle getireceği değerlendirilmektedir.

Anayasa’nın 51 inci maddesinin son fıkrasında belirtilen demokrasi ilkesine aykırı olarak alındığı anlaşılan ve kesinleşmiş mahkeme kararlarının yerine getirilmesini engelleyici nitelik taşıyan kararların iptal edilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne iştirak edemiyor, İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerektiğini değerlendiriyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/5163, Karar No: 2024/434, Tarih: 19.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5163 E.  ,  2024/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2018 tarihli ve 2018/202 Esas, 2018/235 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'un, işbu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 09.06.2022 tarihli ve 2022/1804 sayılı kararının, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18 nci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca onaylanması talebinin, hükümlünün almış olduğu disiplin cezasına konu eylemin işleniş şekli dikkate alındığında hükümlünün ceza infaz kurumu kurallarını ihlal ettiğinden bahisle reddine dair ... İnfaz Hakimliğinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/1457 Esas, 2022/1465 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/442 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-24-25770-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve 2023/57571 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve 2023/57571 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Kanun’un "Açık ceza infaz kurumları" başlıklı 14 üncü maddesinin konuyla ilgili 3, 4 ve 6 ncı fıkralarının,

"(3) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına 89 uncu madde uyarınca yapılan değerlendirme sonucunda karar verilir.

(4) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına ilişkin idare ve gözlem kurulu kararları, infaz hâkiminin onayından sonra uygulanır.

(6) (Ek:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin, suç ve ceza türlerine göre, açık ceza infaz kurumlarına ayrılıp ayrılmamalarına, açık ceza infaz kurumlarında geçirecekleri sürelere, kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınmalarına, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınanların kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir."

(6) (Ek:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin, suç ve ceza türlerine göre, açık ceza infaz kurumlarına ayrılıp ayrılmamalarına, açık ceza infaz kurumlarında geçirecekleri sürelere, kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınmalarına, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınanların kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir."

5275 sayılı Kanun’un "Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi" başlıklı 89 uncu maddesinin,

"(1) Hükümlüler, ceza infaz kurumlarında bulundukları tüm aşamalarda, ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında idare ve gözlem kurulu tarafından iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere en geç altı ayda bir değerlendirmeye tabi tutulur.

(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak değerlendirmede, infazın tüm aşamalarında hükümlülerin katıldığı iyileştirme ve eğitim-öğretim programları ile spor ve sosyal faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma kurallarına uyumu ve aldığı disiplin cezaları dikkate alınır.

(3) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanlar hakkında yapılacak açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye ilişkin değerlendirmelerde idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı veya belirleyeceği bir Cumhuriyet savcısı başkanlık eder. Ayrıca, idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı tarafından belirlenen bir izleme kurulu üyesi ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı il veya ilçe müdürlükleri tarafından belirlenen birer uzman kişi katılır.

....(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.....

(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir."

....(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.....

(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir."

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başlıklı 6 ncı maddesinin konuyla ilgili 1-a bendinin,

"(1) Hükümlülerden; a)Toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

.."

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayırma kararı" başlıklı 10 uncu maddesinin konuyla ilgili birinci fıkrasının

"(1)Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerin talepleri üzerine, koşulları taşıdıklarının anlaşılması hâlinde kurum idare ve gözlem kurulu tarafından açık kurumlara ayrılmalarına karar verilir. Hükümlünün koşulları taşımadığının anlaşılması halinde ise talebin reddine dair verilen gerekçeli karar ilgiliye tebliğ edilir..."

Gözlem ve Sınıflandırma Merkezleri ile Hükümlülerin Değerlendirilmesine Dair Yönetmeliğinin "İdare ve gözlem kurulunun görevleri" başlıklı 14 üncü maddesinin ilgili fıkralarının,

" (1) İdare ve gözlem kurulu; mevzuatta verilen diğer görevlerinin yanında hükümlünün kademeli olarak toplumla bütünleştirilmesi ile ilgili aşağıda sayılan görevleri yapar: ...

d) Mevzuatta iyi hâlliliğin arandığı diğer durumlar ile ilgili değerlendirmeleri yapar.

e) 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca bütün hükümlüler hakkındaki ara değerlendirmeleri en geç altı ayda bir yapar.

f) 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan hükümlülerin açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya, kalan cezasını denetimli serbestlik tedbiri altında infaz etmeye veya ceza infaz kurumlarından doğrudan koşullu salıverilmeye esas iyi hâl değerlendirmelerini yapar.

(2) 5275 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca oluşturulan idare ve gözlem kurulu; toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların; açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle kalan cezalarının infazına ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmakta iken koşullu salıverilme hariç olmak üzere ceza infaz kurumlarından doğrudan koşullu salıverilmelerine ilişkin iyi hâl değerlendirmelerini yapar." ve

4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun " İnfaz hâkimliklerinin görevleri " başlıklı 4 üncü maddesinin konuyla ilgili ikinci fıkrasının ise,

"2. Hükümlülerin cezalarının infazı, müşahadeye tâbi tutulmaları, açık cezaevlerine ayrılmaları, izin, sevk, nakil ve tahliyeleri; tutukluların sevk ve tahliyeleri gibi işlem veya faaliyetlere ilişkin şikâyetleri incelemek ve karara bağlamak." şeklinde düzenlendiği,

Yukarıda yer alan düzenlemelere göre, cezasını Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmesi için öncelikle kanunda belirtilen süreleri kapalı ceza infaz kurumunda “iyi hâlli” olarak infaz etmesi gerektiği, İyi hâllilik durumunun ise 5275 sayılı

Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca İdare ve Gözlem Kurulunca belirleneceği, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebiyle ilgili olarak İdare ve Gözlem kurulu tarafından hükümlünün cezaevinde bulunduğu süre içerisindeki gözlem ve raporları üzerinden yapılan değerlendirme sonucunda verilen kararlara yönelik şikayet yoluna başvurulabileceği,

İnfaz hakimliğince, gerek şikayet üzerine gerekse de 7242 sayılı Kanun'un 18 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca onaylanma talebi üzerine gelen dosyalar ile ilgili yukarıda bahsedilen düzenlemeler nazara alındığında, tekrar işin esasına girilerek bir karar verilmesinin mümkün olmadığı, şikayet hakkında incelemenin hükümlünün açık cezaevine ayrılma koşullarını taşıyıp taşımadığı, şekli şartların olup olmadığı ile sınırlı olarak yapılması gerektiği, İnfaz Hakimliğince yerindelik denetimi yapılamayacağı,

Somut incelemeye konu infaz dosyası incelendiğinde;

Adı geçen hükümlü hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2018 tarihli ve 2018/202 Esas, 2018/235 Karar sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09.03.2020 tarihli ve 2020/821 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 16.03.2025, koşullu salıverme tarihin ise 28.06.2023 olarak belirlendiği,

Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluştuğundan bahisle talepte bulunması üzerine, talep dilekçesinin hükümlü hakkında gözlem/gelişim değerlendirmesi yapılarak iyi halli olup olmadığına karar verilmek üzere İdare ve Gözlem Kurulu Sekretaryasına gönderildiği, ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca, hükümlüye ait infaz evrakları ile gözlem ve değerlendirme dosyasında bulunan raporlar ve belgeler tetkik edilerek, hükümlünün iyi halli olduğuna ve 28.06.2022 tarihi itibari ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna karar verildiği,