muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16356, Karar No: 2023/12008, Tarih: 05.07.2023

7. Olaya ilişkin olarak Gözde Giyim isimli iş yerinden ve Huzur Restaurant isimli iş yerinden temin edilen olayın görüntülerinin kayıtlı olduğu bir adet CD ile ilgili olarak aldırılan 22.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda; "gözde giyim.avi" isimli güvenlik kamerası kaydının incelemesi dosya arasında mevcuttur.

8. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun beyanı, sanıkların savunması, katılan beyanı ile uyumlu adlî muayene raporları, bilirkişi raporu ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların kastı, suçu işleme şekli, suçu işlediği yer ve zaman, suç sonrası oluşan zarar göz önüne alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Katılan Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

I- Sanıklar ..., ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün Temyiz İsteminin İncelemesinde;

4. Katılan Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

I- Sanıklar ..., ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün Temyiz İsteminin İncelemesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesi 19.11.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II- Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmünün Temyiz İncelemesinde;

Gerekçe bölümünün (4) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesi 19.11.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6949, Karar No: 2019/12302, Tarih: 25.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6949 E.  ,  2019/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 17.40 sıralarında, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde , iki yönlü, 6.10 metre genişliğinde, zemini parke kaplama, kuru, eğimsiz, düz, dört yönlü kavşakta, açık havada, gündüz vakti, herhangi bir işaret levhası bulunmayan kavşağa giriş yaptığı sırada otomobilin sol ön yan kısmının gidiş istikametine göre sol tarafındaki 7.8 metre genişliğindeki iki yönlü yoldan gelen katılan ...'ün bisikletin ön kısmıyla ve bisikletin solunda aynı istikamette seyreden sürücü ...'nun idaresindeki otomobilin ön sağ tampon far kısmıyla çarpışmasıyla, katılan ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda, 28/05/2015 tarihli kaza tespit tutanağında sanığın geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkı vermemek suretiyle tam kusurlu olduğunun belirtildiği, 12/02/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise "olay yerinde seyri sırasında kavşakta sol tarafından gelen bisikletle çarpışmadan önce fren tedbiri aldığı olayda atfı kabil kusuru bulunmadığı" belirtilmiş olmakla, bir kez de Karayolları Trafik Heyeti veya Üniversitelerin konu ile ilgili bölümlerinde uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınarak, olayın meydana geliş şekli ve kusur durumunun kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2207, Karar No: 2019/3524, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2207 E.  ,  2019/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10816, Karar No: 2016/1964, Tarih: 09.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10816 E.  ,  2016/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin eczane sahibi olup, davalılar ecza deposu ve ilaç firmasından ilaç satın aldığını, eczacıların stok zararlarının tazminine yönelik Bakanlar Kurulu tarafından alınan karar ile stok zararlarının tazmini hakkında düzenlemede değişiklikler yapıldığını, buna göre depocuya satış fiyatı belirlenirken referans fiyata uygulanan oranların düşüşü nedeniyle eczane stoklarında meydana gelebilecek stok zararlarının firmalar tarafından ecza depolarına, depolar tarafından da eczanelere ödeneceğinin belirlendiği ve bu kapsamda yapılacak işlemlerde ilaç takip sistemine yapılan bildirimlerin esas olduğunu, müvekkilinin bu düzenlemeler kapsamında stok zarar miktarının ilaç kayıt sistemi kayıtları ve fatura gereğince KDV dahil toplam 13.516,02 TL olduğunu ileri sürerek 13.516,02 TL'nin tamamının davalı ... .'den temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizleri ile birlikte; stok zararının 784,25 TL kısmının ise yine temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte diğer davalı ....'den müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, ihtilaf konusu davada müvekkili şirketin aracı konumunda olduğunu ve ilaç firmaları tarafından ödeme yapılması halinde ilgili eczanelere ödemeler yapılacağını, aksi halde ortaya çıkan stok zararlarının giderilmesi için ödeme yapılmasının beklenemeyeceğini, ilaç firmalarının müvekkili ecza deposuna geri ödeme yapmadığından davacıya ödenmesi gereken her hangi bir alacak bulunmadığını, ayrıca davaya dayanak düzenlemenin iptali için Danıştay'da açılmış davaların bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının davasına dayanak yapılan düzenlemelere ilişkin Anayasaya aykırılık iddialarının bulunduğunu, ihtilaf konusu davaya dayanak düzenlemenin iptali için Danıştay'da açılmış davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, talep edilen miktarın hangi kriterlere göre hesaplandığının da belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının davasına dayanak yapılan düzenlemelere ilişkin Anayasaya aykırılık iddialarının bulunduğunu, ihtilaf konusu davaya dayanak düzenlemenin iptali için Danıştay'da açılmış davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, talep edilen miktarın hangi kriterlere göre hesaplandığının da belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, Bakanlar Kurulu'nun 10/11/2011 tarih ve 28108 sayılı resmi gazetede yayınlanan ilaç fiyatlandırma kararnamesinin 2. maddesi ve 3. maddesinin 3. fıkrasında yapılan düzenlemeler ve 14/04/2012 tarihinde resmi gazetede yayınlanan Beşeri İlaçların Fiyatlandırılması Hakkında Tebliğde Değişiklik yapılmasına dair tebliğin 9. maddesi ile yapılan düzenlemelere göre satış fiyatı belirlenirken referans fiyata uygulanan oranların düşüşü nedeniyle eczane stoklarında meydana gelebilecek stok zararlarının firmalar tarafından ecza depolarına, depolar tarafından da eczanelere ödeneceği, bu kapsamda yapılacak işlemlerde eczacılar tarafından ilaç takip sistemine yapılan bildirimlerin esas alınacağı, davacı eczacının davalı ... adına ilaç takip sistemi bildirim tutarlarının 13.516,02 TL, davalı ... adına ilaç takip sisteminde yapılan kayıt tutarının ise 784,25 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen 10.11.2011 tarihli Bakanlar Kurulu Kararının iptali konusunda Danıştay’da iptal davası açıldığı dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu karar gereğince ... tarafından çıkarılan tebliğlerin de anılan Bakanlar Kurulu Kararının Danıştay’ca iptali halinde dayanaksız kalacağı açıkça görülmektedir.

Bu durum karşısında mahkemece Danıştay’da derdest bulunan iptal davasının sonucu beklenmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2293, Karar No: 2021/9289, Tarih: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2293 E.  ,  2021/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı dava konusu taşınmazın sulanıp sulanmadığının araştırılması yönünden kaldırılmak suretiyle alınan rapora göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karara karşı davalı vekilinin istinaf isteminin bedel yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden verilen karar; davalı vekilince temyiz edilmiştir.

./.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/687 Esas, 2017/12 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp, sulu tarım arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...köyü 152 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı % 4 alınmak suretiyle değer biçilmek suretiyle esas hakkında yeniden kurulan hükmün davalı tarafından istinaf isteminin ilk kararı temyiz eden idarenin usuli kazanılmış hakkı da gözetilerek bedel yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilmek üzere yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1036, Karar No: 2012/14109, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1036 E.  ,  2012/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bilirkişi raporunda, dava konusu saha üzerindeki diri örtü ve çayır otları söküldüğü belirtilerek açma yapıldığı tesbit edilmiş olmasına göre cezada artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12660, Karar No: 2024/4565, Tarih: 18.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12660 E.  ,  2024/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1186 Esas, 2023/1982 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/58 Esas, 2023/231 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3575, Karar No: 2012/3627, Tarih: 14.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/3575 E.  ,  2012/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işverene bağlı olarak görev yaptığını, sendikalı olup işyerinde toplu iş sözleşmelerinin uygulandığını, fazla çalışmaların ve genel tatil çalışmalarının işverence ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiş, ıslah ile bu talebini arttırmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının fazla çalışma yaptığı süreler için işyerinde toplu iş sözleşmesinin 18. maddesi uyarınca izin kullandırıldığını, toplu iş sözleşmesinde fazla çalışmanın nakden ödenmesine ilişkin bir zorunluluk bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerine göre 01.04.2003-01.04.2009 döneminde uygulanan sözleşmelerde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak belirlendiği, fazla çalışma ücretinin %100 zamlı ödeneceğinin düzenlendiği, 01.04.2009 tarihinden sonra ise haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak belirlendiği, 45 saate kadar olan çalışmaların fazla süreli çalışma olarak tanımlanıp ücretin %50 zamlı ödeneceği 45 saatin üstünde olan çalışmalarının ücretinin ise %100 zamlı ödeneceğinin belirlendiği, fazla çalışmanın dosya içeriğine göre kanıtlandığı gerekçesiyle davacı lehine fazla mesai ile genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41. inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.