muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/960, Karar No: 2022/1490, Tarih: 25.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/960 E.  ,  2022/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama, mala zarar verme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, iş bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün cezasının infazı sırasında iki kez açık ceza infaz kurumundan firar ettiğinden bahisle reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 29/03/2021 tarihli ve 2021/3191 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 1. İnfaz Hakimliğinin 02/05/2021 tarihli ve 2021/5935 Esas, 2021/7241 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2021 tarihli ve 2021/1532 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1. İnfaz Hakimliğinin 02/05/2021 tarihli kararına yönelik itirazın, hükümlünün iki kez firar ettiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 6. maddesine nazaran hükümlünün iyi halli olması halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği, dosyada iyi hal tespitine ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, hükümlünün iyi halli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2)Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre,

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlün talep etmesi, koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde,

Hükümlünün şartları taşımadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması ya da ayrılma koşullarını taşımakla birlikte iradesi ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunması durumunda, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber;

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1)30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3)Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1- Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

2- Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği,

Somut dosya kapsamında ise; hükümlünün 11/02/2021 tarihli müddetnamesinde, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan istisna suçlardan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 4 yıl 2 hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2017 tarihli ve 2014/557 Esas, 2017/507 sayılı kararı bulunduğu, bu halde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün iyi halli olduğunun belirlenmesi halinde dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının mümkün olmadığı gibi,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 27/04/2016 ve 10/11/2018 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/12/2021 gün ve 94660652-105-34-21581-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2021 tarihli ve 2021/1532 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19002, Karar No: 2007/10676, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19002 E.  ,  2007/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ...... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü vekili Avukat ..... aralarındaki tesbit davası hakkında. Çorum İş Mahkemesinden verilen 18.9.2006 günlü ve 1541/1421 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının,Tarım Kredi Kooperatifi, ... Ekicileri Kooperatifi, Ziraat odası ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4945, Karar No: 2024/1518, Tarih: 20.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4945 E.  ,  2024/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 E., 2023/186 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçundan iki kez cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2.Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli kararı ile ;sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyraınca beraatine karar verilmiştir.

3.Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan "...sanığın iki ayrı mağdura karşı bir gün arayla gerçekleşen ve aralarında hukuki ya da fiili irtibat bulunmayan iki ayrı kişiye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına teşebbüs ettiği anlaşılmakla eylemine uyan TCK.nın 109/2, 109/3-f ve aynı Kanunun 35/2. maddeleri gereğince (iki defa ayrı ayrı) cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil elde edilmediğine, mağdurların çelişkili ve soyut beyanının olduğu, lehine takdiri indirim uygulanmaması ve teşebbüs hükümlerinin 3/4 oranında yapılmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, mazeret ibraz etmesine rağmen yokluğunda karar verildiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın bir gün arayla yaşları küçük mağdurlar ... ve Beyza'yı cebir kullanmak suretiyle kaçırmaya çalıştığı, bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın bir gün arayla yaşları küçük mağdurlar ... ve Beyza'yı cebir kullanmak suretiyle kaçırmaya çalıştığı, bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurların birbiriyle tutarlı anlatımları, olay ve yakalama tutanağı, teşhis tutanağı, sanığın savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu yeterli delil elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesini uygulamam gerekçesi ve teşebbüs oranına ilişkin takdiri, olayın geldiği aşama ve vehameti gözetildiğinde yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin karar duruşmasından önceki celse de mazeretli olduğu ve mahkeme tarafından bu mazeretinin kabul edilerek duruşmanın ertelendiği hususu da gözetilerek sanık müdafiinin karar duruşmasında sunulan mazeretin mahkemesince gerekçesi açıklanarak reddedilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık olmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22583, Karar No: 2015/24428, Tarih: 07.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22583 E.  ,  2015/24428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, feshin haklı ve geçerli nedenlere dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ise şirkette alınan işletmesel karar gereği 01.08.2012 itibariyle ekspres ve süpermarket format mağazalarında aylık ücretli takım liderliği pozisyonunun, opsiyonlu mağaza müdür yardımcılığı olarak değiştirildiğini, işbu kararın tüm çalışanlar gibi davacının bilgisi dahilinde olduğunu, davacının protesto ederek hiçbir karar paneline katılmadığını, bu doğrultuda yöneticileri tarafından verilen talimatlara ısrarla uymamayı tercih ettiğinden şirket için iş akdinin feshinden başka çare kalmadığını, akdin İş K. 25/II md.’si gereği haklı nedenle feshedildiğini, fesih tarihinde herhangi bir sendika üyeliği bulunmayan davacının ... kapsamı dışında tutulmak maksadıyla böyle bir sürecin uygulandığı iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, opsiyonlu mağaza müdür yardımcılarının ... kapsamına dahil olduklarını, savunmuştur.

Mahkemece, Davacının, davalı şirkete ait .... Mesir Mağazasında takım lideri olarak çalışmakta iken 01.08.2012 tarihinde Ekspres Opsiyonlu Mağaza Müdür Yardımcısı görevine getirilmek istendiği, davacının bu görevi yazılı olarak kabul ettiğinin ispat edilemediği, her iki taraf tanık beyanlarından, davacının bu görevi, mağaza müdür yardımcılarının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakları bulunmadığı ve kendisi de bu görevi kabul etmesi durumunda ... hükümlerinden yararlanma hakkını kaybedeceği için kabul etmediğinin anlaşıldığı, davacı her ne kadar işyerinde akit sendikaya (.....-İş Sendikası) 07.05.2013 tarihinde üye olmuş ise de taraflar arasında 26.02.2013 tarihinde imzalanan ...'in 01.07.2012-30.06.2015 yürürlük süreli olduğu, İşletme toplu iş sözleşmesinin 4/B-(d) maddesinde de; “Küçük format (Süpermarket ve Ekspres Market) mağazalarında, taze gıda bölge müdürü, müdür ve müdür yardımcılarının” bu toplu iş sözleşmesinin kapsamı dışında kalacaklarının öngörüldüğü, Davalı tanığı .....'ın da takım lideriyken sendikal haklardan faydalanabildiğini, ancak müdür yardımcısı oldukları zaman ise sendikal haklar arasında yer alan ikramiye, yakacak yardımı hususlarından faydalanamadığını, bu nedenle bu değişikliği kabul etmek istemediğini açıkca ifade ettiği anlaşılmakla, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının, aylık ücretli takım liderliği pozisyonunda çalışmakta iken, ekspres ve süpermarket formatlarda mağaza pozisyon yapı değişikliği ile iş tanımının 01.08.2012 tarihi itibariyle opsiyonlu mağaza müdür yardımcısı olarak, sendikal haklardan yararlanmasını engeller nitelikte aleyhine yapılmak istenen değişikliği yazılı olarak kabul ettiği davalı tarafından kanıtlanamadığından, kabul etmediği bu değişiklik dayanak yapılarak düzenlenen toplantılara katılmadığı gerekçesiyle iş akdinin feshinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilmiş ve karar verilirken işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 5 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek is...nası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu kapsamındaki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Dairemizin 2013/19137 E, 2013/13064 K. Sayılı 10.07.2013 günlü ilamı gereği davacı işçinin kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak tazminat miktarı belirleneceğinden emeklilik kriteri işe başlatmama tazminatının alt sınırdan belirlenmesinde dikkate alınmayacaktır.

Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Dosya içeriğine göre, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine dair Mahkeme kararı gerekçesi isabetli olup davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak davacının çalışmasının 5 yılın altında olduğu anlaşıldığından işe başlatmama tazminatının davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın fesih nedeni ve çalışma süresi dikkate alınarak 4 aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Davalı vekilinin bu yöne dair temyiz itirazı yerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harç giderinin davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6.Davacının yapmış olduğu 702,35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.