muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5507, Karar No: 2019/6582, Tarih: 16.10.2019

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a)Sanıklar ... ve ...’ın suç tarihinde ambulans ve araç şoförü olarak zorunlu askerlik hizmetlerini yapmakta olan erlerden olduğu, hadise gecesi üstleri tarafından araçların kullanılması yönünde emir aldıkları, bu emir doğrultusunda, darbeye teşebbüs suçunun icrai hareketlerinden sayılan hürriyeti tahdit fiilinin gerçekleştirilmesine katkı sağlayan sanıkların, yaşları, mesleki bilgileri, olayın gerçekleştiği yer ve zaman itibariyle, verilen emirleri hizmete mütalik olmadığını ve bir suç işleme amacıyla verildiğini bilebilecek durumda olmadıkları TCK 24/1. maddesinde tanımlanan görevin ifası (emrin yerine getirilmesi) bilinci ile hareket ettiklerini tasavvur etmelerine rağmen, dış alemde oluşan olay ile gerçek iradelerinin birbiri ile uyumlu olmadığı, bu şekilde hukuka uygunluk nedeninin maddi şartlarında hata yaptıklarının kabulü ile TCK 30/3 maddesi yollamasıyla 30/1. maddesi hükmü gereğince, sanıkların kasten hareket etmediklerine dair yerel mahkemenin kabulü doğrultusunda, beraatlerine ilişkin hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden;

b)Mahkumiyetlerine karar verilen ve isimleri I nolu bentte yazılı sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın ... silahlı terör örgütünün üst yönetimi tarafından planlanıp, örgütsel faaliyet kapsamında icra edilen, anayasal düzeni zorla değiştirmek amacıyla askeri darbeye teşebbüs suçunun icrası kapsamında Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri olarak görev yapan katılan ...’nın silah tehdidi ile kaçırılıp hürriyetinin sınırlanması eylemine ilişkin olarak, olay günü ortaya koydukları davranışlar itibariyle planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan haberdar olmak suretiyle darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek konusu suç teşkil ettiği açıkça anlaşılan emirler doğrultusunda ülke çapındaki icra hareketleriyle illi bir değer taşıyan icra hareketlerini, aynı şekilde Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alay Komutanlığında görev yapan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’le birlikte planlı bir işbirliği içinde, eylem ve irade birliğiyle gerçekleştirdikleri, suçun icrasında üstlendikleri rolleri, her birinin suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel katkıları da göz önünde bulundurulduğunda fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduklarının kabulü ile “müşterek fail” olarak TCK'nın 37. maddesi delaletiyle 309. maddesinden mahkumiyetlerine dair verilen hükümlere ilişkin olarak;

Sanıklar hakkında TCK’nın 109. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulurken koşulları bulunduğu halde TCK’nın 266. maddesinde düzenlenen arttırım maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından, Anayasayı İhlal suçundan hüküm kurulurken temel ceza belirlendikten sonra önce 3713 sayılı yasanın 5/1. maddesi, sonrasında TCK’nın 266. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanık ...’in eylemlerini değerlendiren mahkemenin CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince kurduğu beraat hükmünde ve sanığa vekalet ücreti tayininde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, beraat eden sanıklar bakımından ise atılı suçun sabit olmadığının gerekçeleri gösterilerek açıklandığı anlaşılmakla; sanıklar ve müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Müsnet suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ... Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün katılanlar lehine vekalet ücretine hükmolunan bölümünden ‘’... Bakanlığı’’ ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere gelince;

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere gelince;

a) Katılan ...’nın hürriyetinden yoksun bırakılması eylemini gerçekleştirmek üzere sanıklar ..., ..., ... ve ...’e kanuna aykırı emir vermek suretiyle eyleme katılmalarını sağladıklarından dolayı haklarında dava açılan Kara Kuvvetleri Komutanlığı Karargahında Albay rütbesiyle görevli olan sanıklar ..., ..., ... ve ...’un darbeye teşebbüs eylemine katılmak amacıyla 15 Temmuz gecesi karargaha geldiklerinin iddia edilmesi, sanıklardan ... ve ... hakkında bu suç nedeniyle Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/46 Esas sayılı dosyasında derdest davanın bulunması, darbeye teşebbüs suçuyla ilgili delillerin bu dosyaya ibraz edilmiş olmasına, sanıkların suçlarının sübutu halinde Anayasayı ihlal suçundan bir kez hüküm kurulabileceği gözetilerek, bu dava ile Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/46 Esas sayılı davasının birleştirililerek her iki dosyadaki deliller değerlendirilmek suretiyle, birleştirme olanağının bulunmadığı takdirde Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/46 Esas sayılı dosyasındaki bu sanıklarla ilgili deliller dosyaya celb edilip, taraflar huzurunda tartışılarak darbeye teşebbüs eyleminin icrası kapsamındaki tüm eylemler belirlendikten sonra, sonucuna göre hukuki durumlarının tayininde zorunluluk bulunması,

b) Kabul ve uygulamaya göre, atılı suçlardan davaya katılma hakkı bulunmayan ... Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedeni, tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21504, Karar No: 2012/3608, Tarih: 15.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21504 E.  ,  2012/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.980,00 TL bedelli icra takibine vaki itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıdan "zirai ilaç ve tohum" aldığını, davacının fatura tanzim ederek APS ile davalıya gönderdiğini, davalının borcu ödememesi üzerine davalı hakkında başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini beyan ederek; takibe vaki itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda; davalının yemini ile davacı alacağının 3.000,00-TL'lik kısmını ispat etmiştir. Davalı icra takibine borçlu olmadığı gerekçesi ile itiraz edip, yargılama sırasında da borcun 3.000,00-TL'lik kısmını kabul edip, icra takibinden ve davanın açılmasından sonra ödeme iddiasında bulunup bu konuda yemin de ettiğine göre Mahkemenin davalının takibin 3.000,00-TL'lik kısmına ilişkin itirazını iptal etmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davayı reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12124, Karar No: 2025/4532, Tarih: 11.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12124 E.  ,  2025/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/155 E., 2021/216 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.02.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, eylemlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11084, Karar No: 2012/2312, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11084 E.  ,  2012/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/15699, Karar No: 2022/210, Tarih: 11.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/15699 E.  ,  2022/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnfaza ilişkin karar hakkında yapılan yargılama sırasında; Çankırı İnfaz Hakimliğiyle Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 2. İnfaz Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çankırı İnfaz Hakimliğinin 02/12/2021 gün ve 2021/455 E. 2021/995 K. sayılı ve 11/01/2021 gün, 2020/420 E. 2021/27 K. sayılı YETKİSİZLİK kararlarının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1090, Karar No: 2019/366, Tarih: 17.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1090 E.  ,  2019/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TALEP EDEN : ...

DAVALILAR :

VASİ

KAYYUM

DAVA TÜRÜ : Mutlak Butlan Nedeniyle Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evliliğin evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalığı olması nedeniyle mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiştir (TMK 145/3). Bu halde çocuklar ile ana ve baba arasındaki ilişkilere boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK m. 157/2). Evlilikleri iptal edilen davalıların nüfus kayıtlarına göre 3 ortak çocukları olduğu görülmektedir. Evlilik mutlak butlan ile ortadan kaldırıldığına göre ergin olmayan çocukların velayetlerinin mahkemece re'sen düzenlenmesi gerekirken bu hususun nazara alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/4888, Karar No: 2008/2077, Tarih: 22.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4888 E.  ,  2008/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkemece dosya 1.10.2007 tarihli dosya gönderme formu ile noksanı ikmal edildiği bildirilerek dairemize gönderilmiştir.

Ancak dairede yapılan araştırma sonucunda dosyanın 2.10.2006 tarih 2006/4465E - 2006/7477K Sayılı kararı ile geri çevrilmesine karar verildikten sonra mahkemece kararda belirtilen eksikliklerin ikmal edilerek dosyanın gönderildiği ve dairemizce temyiz incelemesi yapılarak 9.4.2007 tarih 2007/411E - 2007/1166K sayılı ilam ile bozulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde karar düzeltme vs. istemi olmadığı halde dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın bozma ilamından sonraki gerekleri yerine getirilmek üzere mahalline İADESİNE, gereğini yerine getirmeyenler hakkında yasal işlem yapılabileceği konusunda dikkatlerinin çekilmesine 22.4.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5408, Karar No: 2022/10505, Tarih: 27.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5408 E.  ,  2022/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.09.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenin yurt dışındaki işyerinde 23.01.2008 - 08.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, tazminatları ve bir kısım işçilik ücretlerinin ödenmediği belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini ve ödenmeyen bir işçilik alacağı bulunmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.04.2018 tarihli ve 2015/394 Esas, 2018/283 Karar sayılı kararı ile;

"...

Taraflar arasındaki ... akdinin tazminata hak kazanılamayacak şekilde sona erdiğinin işveren tarafından ispatlanmasının gerektiği, banka kayıtlarının incelenmesinde, davacı adına 23/09/2013 tarihinde 1.581,00 USD kıdem tazminatı ve 840,00 USD ihbar tazminatı ödemesinin yapıldığı, ayrıca SGK çıkış kodunun -işin sona ermesi- olarak gösterildiği, bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca ilk dönem çalışmasının da tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiği ispatlanamadığından hizmet sürelerinin birleştirilmesi gerektiği kanaatine varılarak, yeterli bulunarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenen tazminatların mahsubu ile hüküm altına alındığı,