muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6017, Karar No: 2020/2426, Tarih: 19.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6017 E.  ,  2020/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53/1-2-3, 58, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...’ın, banka ATM’lerinden para çekerken gördüğü ve hayvancılık işi ile uğraşan katılandan kendisini ... diye tanıtarak elindeki cep telefonunu satma konusunda yardım istediği, bu sırada yanlarına gelen ve uzlaşma neticesinde hakkında düşme kararı verilen sanık ...'nin, diğer sanığın ne sattığı ile ilgili laf kalabalığı yaparak katılanın dikkatini dağıttığı, telefonu katılanın almak istememesi üzerine sanık ...'ın elinde altın saatler olduğunu, bunları satmak istediğini söyleyerek katılana gösterdiği, temyiz dışı sanık ...'nin de inandırıcılığı pekiştirmek için ''bunlar sahte olabilir'' şeklinde sözler söylediği, bu kez yanlarına gelen sanık ...’ın kuyumcu olduğunu belirterek saatlerin değerinin 32.000 TL olduğunu söylediği, bunun üzerine saatlerin satışı konusunda 12.000 TL’ye anlaştıkları, katılanın yanında bulunan 10.000 TL’yi verdiği, kalan 2.000 TL’yi de katılanla birlikte saati alma konusunda anlaşan sanık ...'nin vermesi gerektiği ancak kuyumcu arkadaşının bu parayı ayarlayacağını söyleyerek katılanı telefonla görüştürdüğü ve parayı nereden alacağını tarif ettiği, katılanın tarif edilen kuyumcunun yerine gittiğinde ise kendisini kuyumcu olarak tanıtan sanık ...’ın orada olmadığını gördüğü ve böylece sanıkların toplam değeri 15-20 TL yi geçmeyen imitasyon saatleri değerinin çok üzerinde bedelle satarak katılanı kandıracak surette hileli söz ve davranışlarda bulunarak iştirak halinde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 20/03/2018 tarihli kararın sanığın eşi imzasına 26/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 10/04/2018 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 20/03/2018 tarihli kararın sanığın eşi imzasına 26/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 10/04/2018 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuşsa da, katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları ve teşhisi, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın suçsuz olduğuna ve delillerin eksik değerlendirildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8637, Karar No: 2014/8927, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8637 E.  ,  2014/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/575-2013/70

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 16.10.2007 tarihinde montaj yardımcısı olarak davalının iş yerine girdiğini, iş akdinin iş veren tarafından haksız olarak feshedildiğini, günlük net 32,00 TL ücret aldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. vekili, davacının kendi işçisi olmadığını davacının davalı S. Ltd. Şti.'nin işçisi olduğunu ve bu şirketle aralarında gemi inşasına ilişkin olarak taşeronluk sözleşmesi imzaladıklarını, davacının bu sözleşmeye istinaden 12.01.2010-20.06.2010 arası çalıştığını asgari ücret aldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı S. Gemi San. ve Tic. Ltd. Şti. davacının müvekkili şirkette 12.01.2010-10.07.2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının izin sonrası işe davet edildiği halde başka bir işyerinde çalıştığını beyan ederek iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, davacının işçilik alacaklarının tamamının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı C. Shipping Ltd. Şti. vekili davacının müvekkilini işçisi olmadığını, davacının davalı şirket nezdinde hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını beyanla davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı A. Ter.Turz. San. Tic. Ltd. Şti'ne usulüne uygun dava ve ıslah dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Davalı A. Denizcilik Tic. ve San. A.Ş. vekili davacının müvekkil şirket işçisi olmadığını ve davanın husumetten reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı A. Denizcilik Tic. ve San. A.Ş. yönünden davanın husumet bulunmadığı gerekçesi ile reddine, diğer davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret ve yıllık ücretli alacaklarının kabulü ile genel tatil ücreti alacağının reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. ve S. Gemi San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalılar S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. ve S. Gemi San. ve Tic. Ltd. Şti. ile C. Shipping Ltd. Şti. ve A. Ter.Turz. San. Tic. Ltd. Şti arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi olup olmadığı hususu tartışmalıdır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalılar S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. ve S. Gemi San. ve Tic. Ltd. Şti. ile C. Shipping Ltd. Şti. ve A. Ter.Turz. San. Tic. Ltd. Şti arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi olup olmadığı hususu tartışmalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde işveren, bir iş sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi yada tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar olarak açıklanmıştır. O halde asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için ilk olarak mal veya hizmetin üretildiği bir işyeri olan işverenin varlığı gerekir. Bundan başka işverene ait işyerinde iş alan ikinci bir işverenin varlığı gerekir ki, asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilsin. Alt işverenin başlangıçta bir işyerinin olması şart değildir. Alt işveren, işveren sıfatını ilk defa asıl işverenden aldığı iş ve bu işin görüldüğü işyeri nedeniyle kazanmış da olabilir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Davacının hizmet döküm cetveline göre 16.10.2007-26.12.2008 tarihleri arasında davalı C. Shipping Ltd. Şti.'nde, 26.11.2009-28.12.2009 arası dava dışı E.Makine şirketinde, 12.01.2010-10.07.2010 tarihleri arasında davalı S. Gemi San. Ve Tic. Ltd. Şti. çalıştığı, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi , davalı C. Shipping Ltd. Şti.'nde ve davalı S. Gemi San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nde geçen çalışmaları birleştirilerek hesaplandığı, mahkemece bu hizmet süresine göre hesaplanan alacaklardan davalı A. Denizcilik Tic. Ve San. A.Ş. dışındaki davalıların asıl- alt işveren oldukları gerekçe gösterilerek birlikte sorumlu tutulmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının 16.10.2007-26.12.2008 tarihleri arasında davalı C. Shipping Ltd. Şti.'nde nezdinde davalı A. Ter.Turz. San. Tic. Ltd. Şti tersanesinde çalıştığı, 12.01.2010-10.07.2010 tarihleri arasında davalı S. Gemi San. Ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde davalı S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. tersanesinde çalıştığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacının bu iki çalışma döneminde çalıştığı davalı A. ve C. şirketleri ile diğer davalılar S. ve S. şirketleri arasında işyeri devri ya da asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğu ispat edilemediği anlaşılmış olup, davacının 16.10.2007-26.12.2008 dönemine ilişkin çalışmalarından davalılar S. Mak. Deniz. End. Tic. A.Ş. ve S. Gemi San. ve Tic. Ltd. Şti. sorumlu tutulması isabetsizdir. Davacının davalı S. Mak. Deniz. End. Tic. A. Ş. ve S. Gemi San. Ve Tic. Ltd. Şti. nezdindeki çalışmalarının hizmet döküm cetveline göre kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3051, Karar No: 2018/6163, Tarih: 28.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3051 E.  ,  2018/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve temlik alan davalı ... Yön. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ,dava dışı ... Ticaret Ltd Şti'nin davalı bankadan kullandığı kredinin teminatı olarak davacıya ait 340.000,00TL bedele ipotek verilen gayrimenkulün ... 19 İcra Müdürlüğünün 2013/215 esas sayılı dosyadan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile 170.000,00TL bedelle satıldığını, satıştan sonra ... 19 İcra Müdürlüğünün 2013/215 esas sayılı dosyasından 189.346,00TL miktarında rehin açığı belgesi alındığını, işbu rehin açığı belgesine dayanılarak kalan bakiye tutardan haksız ve hukuka aykırı olarak takip yapıldığını, ipoteğin noterden düzenlenen bir vekaletname ile tesis edildiğini, vekaletnamede müvekkilinin kefalet iradesi bulunmamasına rağmen ipotek belgesinin 14.maddesinde ipotek veren kişinin ipotek limitince borca müştereken ve müteselsilen kefil olduğu beyanının düşüldüğünü, müvekkilinin verdiği vekaletnamede müşterek borçlu ve müteselsil kefil ibaresinin olmaması nedeniyle hakkında rehin açığı belgesi alınarak takip yapılmasının da mümkün olmadığını belirterek takibin iptali ile %20 den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı tarafın iddiasının tapu memurunca onaylanmış olan 16/11/2011 tarih ve 35029 yevmiye nolu ... Tapu Müdürlüğünün İpotek Resmi Senedi hükümlerine ve bu ipoteğin kaynağını teşkil eden 04/07/2011 tarihli genel kredi sözleşmesine aykırı olduğunu, taraflar arasında imzalanan ipotek resmi senedinin 9.maddesi gereğince ipotekli taşınmazın satışının ... 19 İcra Müdürlüğünün 2013/215 esas sayılı takip dosyası üzerinden yapıldığını, ipotek resmi senedi ve genel kredi sözleşmesi hükümlerinin taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda uygulanacak temel kurallar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, noterce düzenlenen ipoteğin tesisine ilişkin vekaletnamede, davacının borca müteselsil kefil olması ve borcun tamamından sorumlu olacağına ilişkin herhangi bir açık yetkinin bulunmadığı, 818 sayılı BK'nın 388 ve 6098 sayılı TBK'Nın 504.maddesi gereğince "vekil, özel olarak yetkili kılınmadıkça...kefil olamayacağı..." yine 818 sayılı BK'nın 389. maddesi ve 6098 sayılı TBK'nın 505. maddesi gereğince "vekilin vekalet verenin açık talimatına uymak ile yükümlü olduğu" dolayısı ile vekaletnamede borcun tamamından kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olarak davacının sorumlu olduğuna ilişkin ipotek senedini imzalayan kefile verilmiş açık bir yetki ve vekalet görevi bulunmadığından, bu durumda vekilin vekaletnamesinde açık yetki olmaması nedeni ile kefalet iradesinin geçersizliğini, alacaklının bildiği veya bilmesi gerektiği, davacının kredi sözleşmesinde de herhangi bir müteselsil kefil olarak isim ve imzasının bulunmadığı, BK'nın özel yetki verilmesini gerektiren hallerin açıkça yasada düzenlendiği, açık ve özel olarak verilmiş bir vekalet bulunmadığı dolayısı ile tapu senedinde vekil tarafından beyan edilen kefalet beyanının vekalet sözleşmesine aykırı olduğu ve vekilin yetkisini aştığı gözetilerek, davacı davada haklı olduğundan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine , davalı tarafın kötü niyeti ispat olunumadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve temlik alan davalı ... Yön. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve temlik alan davalı ... Yön. A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden davacı vekili ve temlik alan davalı ... Yön. A.Ş'den alınmasına, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2260, Karar No: 2006/3595, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2260 E.  ,  2006/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 227 ada 12 parsel sayılı 381.10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde Hazine taşınmazın taşlık, kayalık ve ham toprak gibi yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı Hazine adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesindeki zilyetlikle iktisap koşullarının davalı yararına gerçekleşmediğinin yerinde yapılan keşif,ziraatçi ve jeoloğ bilirkişi raporu ve mahkemenin gözlemi ile saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12.20.-TL. peşin harcın onama harcına mahsubuna 24.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1668, Karar No: 2017/554, Tarih: 29.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1668 E.  ,  2017/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“DAVA: Dava dilekçesinde, kasıtlı ve açıkça yasaya aykırı soruşturma yapılarak tutuklama kararı verildiği; aynı şekilde dosyanın temyiz incelemesine geç gönderildiği ve bozma kararı sonrasında da direnme hükmü kurulduğu ileri sürülerek, 150.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi, talep ve dava olunmuştur.

CEVAP: Cevap dilekçesinde, davanın süresinde açılmadığı ve sorumluluk koşullarının da oluşmadığı savunulmuştur.

GEREKÇE: Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğu hükümlerine dayalı olarak manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalılardan Erdoğan Akduman, yargılama sırasında Askeri Yargıtay Üyesi seçilmiş olup; dosyası ayrılmış ve yargılama davalı ... hakkında yürütülmüştür.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir. (HMK m.114, m.115 ve m.138)

Yargılama aşamasında ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6545 sayılı Yasa'nın 70. ve 86. maddeleri hükümleri uyarınca, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında yapılan her türlü işlem veya alınan kararlar nedeniyle hakimler ve Cumhuriyet savcıları hakkında açılan davaların ağır ceza mahkemeleri tarafından hükme bağlanacağı ön görülmüş; diğer yandan, CMK'nun 142. maddesi ile de zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesi yetkili kılınmıştır. Açıklanan nedenlerle, aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçe uyarınca;

1-6545 sayılı Yasa'nın 70. maddesi ile değişik CMK'nun 141/3. maddesi ile 142. maddesi uyarınca mahkememizin görevsizliğine,

2-Dosyanın talep halinde görevli Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine,

3-Takdiren para cezası tayinine yer olmadığına,

4-Yargılama giderlerinin görevli mahkemede gözetilmesine,”

Dair oybirliği ile verilen 20.01.2015 gün ve 2013/97 E., 2015/8 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

3-Takdiren para cezası tayinine yer olmadığına,

4-Yargılama giderlerinin görevli mahkemede gözetilmesine,”

Dair oybirliği ile verilen 20.01.2015 gün ve 2013/97 E., 2015/8 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkili olan Astsubay Başçavuş ...’in 02.05.2009 tarihinde arabasıyla yanında eşi, çocukları ve misafirleri ile birlikte piknikten dönerken nizamiyeye geldiklerinde, Diyarbakır Askeri Mahkemesi hakimlerinden ...’ın müvekkilinin önünü kestiğini ve müvekkiline “sen bana geri zekalı dedin, bunu nasıl dersin” diyerek sebebini sorduğunu, müvekkilinin “ben öyle bir söz sarf etmedim” şeklinde beyanda bulunduğunu, bunun üzerine hakim ...’ın görevli astsubayı arayarak müvekkilini, ailesini ve misafirlerini Merkez Komutanlığına getirttiğini, gece 23.10’a kadar süren ifade alma işlemlerinin ardından serbest bırakıldıklarını, askeri savcılıkça düzenlenen “belgedir” başlıklı yazıda, “... hakkında kuvvetli suç şüphesi bulunmaması ve tutuklandığı takdirde mağduriyetine neden olunacağı değerlendirildiğinden 03.05.2009 tarihinde 02.20 civarında serbest bırakılmıştır” denildiğini, 04.05.2009 Pazartesi günü müvekkilinin yeniden savcılığa çağrıldığını, ifade işlemlerinin ardından tutuklandığını, askeri mahkemenin kendi görev alanına girmeyen, yargılama yapma yetkisi olmayan suçtan yargılama yapamayacağını ve tutuklama kararı veremeyeceğini, hakim ...’nın kanunun açık ve net hükmünü çiğnediğini, itiraz üzerine müvekkilinin 12.05.2009 tarihinde askeri savcı tarafından serbest bırakıldığını, yargılama sonucunda askeri mahkemece müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini, müvekkilinin ve ailesinin yaşanan bu süreçte üzüntü çektiklerini ve manevi zarara maruz kaldıklarını, müvekkilinin emekli olduktan sonra bu tutuklama olayının yıkıntısını üzerinden atamadığını, sinirlerinin bozulduğunu ve tiroit hastalığına yakalandığını belirterek 150.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Hazinesi vekili davanın süresinde açılmadığını, uğranıldığı iddia edilen zararın dayanağının olmadığını, verilen kararlarda kusur, kast ve ihmalin bulunmadığını, HMK’nın 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delillerin sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan cevap dilekçesinde davacının CMK’da belirtilen tutuklama nedenlerinin varlığı ve askeri disiplinin korunması amacıyla tutuklandığını, bu kararın sadece kendisi tarafından değil üç kişilik heyet tarafından oybirliğiyle verildiğini, tutuklama kararında ne tarafına ne de heyete bir telkin ve tesirin söz konusu olmadığını, taraf tutma gibi bir durumdan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan cevap dilekçesinde davacının CMK’da belirtilen tutuklama nedenlerinin varlığı ve askeri disiplinin korunması amacıyla tutuklandığını, bu kararın sadece kendisi tarafından değil üç kişilik heyet tarafından oybirliğiyle verildiğini, tutuklama kararında ne tarafına ne de heyete bir telkin ve tesirin söz konusu olmadığını, taraf tutma gibi bir durumdan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile görevsizliğe ve dosyanın talep halinde görevli Ankara Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.