muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13755, Karar No: 2013/11164, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13755 E.  ,  2013/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Karabük Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 2009/139 Esas, 2009/248 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından; mağdurenin intiharı ile başlatılan soruşturmada, sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirildiği iddia olunan basit cinsel istismar ve alıkoyma eylemlerinin intiharın doğrudan sebebi olmayıp, sanığın, mağdure ile evinde seviştiğine dair söylemleri etrafa yayması ve bunu tanık ...'e de söylemesi üzerine, ...'in intihar olayından önceki gece mağdurenin evine giderek anne ve babası ile konuşmaya çalışması ve tanığın, sanık ...'in eylemlerini ailesine anlatmasından çekinen mağdurenin öğle vaktine doğru TV vericilerinin bulunduğu yüksek yerden atlayarak intihar ederek yaşamına son vermesi olduğu; sanığın, mağdurenin rızayla evine geldiğini ve kendisini öptüğünü ve mağdurenin intihar etmeden önceki gece mağdurenin saat 24.00 sıralarında yeniden evine gelerek kendisinden tanık ...'in olayları babasına anlatmasını engellemesi için yardım istediğini ifade etmesi, mağdurenin annesi olan müşteki ...'in de beyanında ...'in evlerine geldiğinde kızı hakkında konuştuktan sonra gittiğini, daha sonra gelen eşinin mağdureyi sorduğunda kızının o gece evde olmadığını fark ettiğini söylemesinin de sanığın bu beyanını doğrulaması ve zorla cinsel istismara uğrayan mağdurenin sanıktan yardım istemeye gitmesinin de hayatın olağan akışına uygun görülmemesi karşısında, cinsel istismar olayı esnasında mağdurenin burnunun kanaması sonucu mağdurenin giydiği belirtilen badiye kan bulaştığı, bu nedenle sanığın cinsel istismar eylemine son verdiğinin iddia edilmesine rağmen Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 19.06.2009 tarihli raporu içeriğinden badi üzerinde kan lekesi bulunmadığının belirtilmesine nazaran; intihar eden

mağdurun tanık ...'ye anlattığı olayın doğruluğunun saptanması bakımından; 30.05.2009 tarihli rızaen teslim tutanağında üzerinde IRK yazılı ve arka kısmında kan lekesi bulunduğu belirtilen beyaz renkli badinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, söz konusu badi üzerinde mağdurenin burnundan aktığı belirtilen kan izi olup olmadığı, belirtilen lekenin kan izi olmaması durumunda ne lekesi olduğu hususunda rapor tanzim edildikten sonra ve sanığın savunmasında ismi geçen ... isimli şahsın da tanık olarak dinlenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1132, Karar No: 2019/12732, Tarih: 10.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1132 E.  ,  2019/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 29.04.2015 tarihli dilekçe ile sadece hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre önceden işlediği suçlar nedeniyle hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine karar verilen sanık hakkında tedavi gördüğü yerler tespit edilerek, bu tedavi evraklarının getirilmesinin ardından, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine, 15.01.2014 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık suçuna ilişkin ve yine 13.08.2014 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık suçuna ilişkin düzenlenen 16.01.2015 tarihli raporlara dayanılarak, eksik kovuşturma ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2764, Karar No: 2011/3260, Tarih: 23.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2764 E.  ,  2011/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/33938

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a,62,53 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/11/2010 gün ve 211/274 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükümlü ... müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/4, 59, 31, 33, 36.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısmına “5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan emanete kayıtlı suç eşyalarının müsaderesine”, “37,169 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19130, Karar No: 2016/11132, Tarih: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19130 E.  ,  2016/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : 1- Katılan sanık ... hakkında ...'a yönelik;

a –Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62, 52 maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası,

b-Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62, 52 maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası,

c-Hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62, 52 maddeleri uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...’nın, yol üzerinde yürümekte olan ...’un koluna kamyoneti ile çarpması neticesinde aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ...’nın ...’a eliyle vurduğu, yine “ananı avradını sinkaf ederim” dediği ve ...’un gözündeki ve cebindeki gözlüğün zarar gördüğü; ...’un da ...’nın arabasının far, sinyal lambası ve dikiz aynasını kırdığı ve tehdit ettiği; ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ...’nın ise herhangi bir yaralanmasının bulunmadığı, iddia edilen olayda;

1-Katılan sanık ... hakkında ...'a yönelik mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa, adli para cezası tercih edilerek sonuç ceza olarak takdir ve tayin olunan 2.000,00 TL, 1.740,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezalarının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraati yönünde kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19096, Karar No: 2013/21090, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19096 E.  ,  2013/21090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı konusunda "...karar tefhiminden veya tebliğinden itibaren..." denilmek suretiyle yanılgıya yol açılarak 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı davranılması nedeniyle temyiz süresinin işlemeye başlamayacağı değerlendirilmekle, katılan sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Eylem nedeniyle katılan ...'da meydana gelen sağ suborbitalde 2 cm kesinin olduğunun bildirilmesine göre, katılanın mevcut raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yüzünde sabit iz olup olmadığı hususunda raporunun aldırılması, yüzde sabit iz olması halinde görev hususu da düşünülmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu anlaşılmasına göre, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken hatalı gerekçe ile uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1955, Karar No: 2013/4040, Tarih: 05.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1955 E.  ,  2013/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/03/2011 gün ve 2007/53-2011/198 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/11/2012 gün ve 2011/11341-2012/17890 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılardan ... ile ortağı olduğu şirketlerdeki hisselerinin devri hususunda anlaşmaya vardıklarını ve iki protokol yapıldığını, bu protokollerden birincisine göre müvekkilinin, ... Güvenlik Ltd.Şti’ndeki hissesinin tamamını davalılara devretmeyi taahhüt ettiğini, devirden sonra yapılacak işlemler ve tarafların hak ve yükümlülüklerin protokolde ayrıntılı olarak gösterildiğini, taraflar arasında yapılan anlaşma uyarınca birinci protokolle birbirini tamamlayacak şekilde ikinci bir protokol yapıldığını, aynı tarihi taşıyan ikinci protokolde de davacının, ...Güvenlik Eğitimi Kurumu Ltd. Şti’ndeki % 33 hissesinin tamamını şirketin diğer ortaklarına devretmeyi taahhüt ettiğini, devir bedeli olarak da 100.000 TL kararlaştırıldığını, bu bedelin senetlere bağlandığını ve üçüncü kişi ...'a yediemin olarak teslim edildiğini, ilk protokol gereği noterden devrin yapıldığını ancak ikinci protokol gereklerinin yerine getirilmediğini, davacı müvekkilinin kandırıldığını, ilk protokole göre yapılan hisse devrinin hile yolu ile yapıldığını ileri sürerek, hisse devrinin iptaline, protokolde geçen 100.000 TL’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, taraflar arasında düzenlenen protokollerin niteliği itibariyle devir vaadini amaçlamakla birlikte, kanunun emredici hükmü gereğince resmi şekilde yapılmadıkları için geçersiz bulundukları, ayrıca her iki protokolün de birbirinden bağımsız nitelik taşıdığı, devir işleminin birlikte yapılması halinde geçerlilik taşıyacağı hususunda taraflar arasında bir anlaşmanın da mevcut olmadığı, hile iddiası açısından bakıldığında, protokole göre her iki şirketteki payların 06.06.2006 tarihinde devredileceği ifade edilmekle birlikte, davacının, noter huzurunda kendi serbest iradesiyle bu tarihte sadece tek şirketteki payını devrettiği, diğer şirketteki payının devralınmamasına karşın durumu bile bile devir işlemini yapmak ve daha sonra ortaklar kurulu kararına imza atmakla diğer şirketteki hissesi devredilmemesine rağmen işlem yapmaya devam ettiği, bu nedenle davacının hisse devrinin hileli olduğuna ve iptali gerektiğine ilişkin talebinde haklı bir yön bulunmadığı, taraflar arasındaki devir işlemleri gerçekleştirilen ... Güvenlik Ltd. Şti ile ilgili olan protokolde devir bedeline karşılık olarak... A.Ş’den alınacak olan 96.774,75 TL’nın davacıya bırakıldığı, ...plakalı araç satışının da davacıya ait olduğunun ifade edildiği, bu ödemeler ile ilgili her hangi bir talep ve itiraz bulunmadığı gibi, noter onaylı devir sözleşmesinde davacı karşı tarafı ibra etmiş bulunduğundan payın devrine ilişkin alacağından dolayı her hangi bir hak ve talebinin kalmadığını kabul etmiş bulunduğu, davacının terditli talebinde ileri sürdüğü 100.000 TL’lık ödemenin ise pay devir işlemleri yapılmamış olan ... Güvenlik Eğitimi Ltd.Şti’ndeki payların devrine bağlı olarak yapılacağını, bu protokol kanunda öngörülen şekilde yapılmadığı gibi alacağın dayanağını oluşturan pay devrinin de gerçekleştirilmediği, bu durumda hisse devir işlemleri yapılmamış olduğundan bu talebin de haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4312, Karar No: 2014/5178, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4312 E.  ,  2014/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2004/432-2012/428

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin müşterek çocuğu Özge’nin, davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 16/06/2004 tarihinde çarpması sonucu vefat ettiğini ileri sürerek, şimdilik 6.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı H.. S.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, yargılama sırasında davacılara toplam 9.700 TL ödeme yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücünün 4/8, yaya küçüğün 4/8 oranında kusurlu olduğu, yargılama sırasında davalı sigorta şirketi tarafından davacılara maddi tazminat ödendiğinden konusuz kalan maddi tazminat talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı baba için 15.000 TL, davacı anne için 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hüseyin’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı H.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacıların 08.06.2011 tarihli yenileme dilekçesi, kendisini vekille temsil ettiren ve vekaletnamesi de dosya içerisinde bulunan davalı H.. S.. vekili Avukat F. N.’a tebliğ edilmeden karar verilmiştir. Anayasanın 36., HMK 27 (HMUK 73) maddelerinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi gibi yenileme dilekçesinin de Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün davalı H.. S.. yönünden bozulması gerekmiştir.Bozma neden ve şekline göre davalı H.. S.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı H.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. S..'ya geri verilmesine 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13143, Karar No: 2023/720, Tarih: 21.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13143 E.  ,  2023/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2009 tarihli ve 2009/180 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gece vakti mağdur ... ile katılanlar ... ve ...'ya ait olan üç adet atı çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle ayrı ayrı üç kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2012 tarihli ve 2009/115 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan üç kez 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2012 tarihli ve 2009/115 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.03.2014 tarihli ve 2013/12871 Esas, 2014/5912 Karar sayılı kararı ile suçların gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği belirtilerek sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2014/19 Esas, 2014/33 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan üç kez 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2014/19 Esas, 2014/33 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.07.2018 tarihli ve 2016/2550 Esas, 2018/8480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik hükümlerin onanmasına, katılan ...'ya yönelik hükmün ise; sanığın bozma sonrası yürütülen yargılama sırasında katılanın zararını gidermek istemesi nedeniyle, sanığa tazmin edilecek zarar ve makul süre bildirilip ödeme yeri gösterildikten sonra sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...'ya yönelik hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-g, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; katılanların istikrarlı beyanları, sanığın hayatın olağan akışına aykırı savunması, tanık ...'in anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, sanığın olay günü gece vakti olduğu kesin olarak tespit edilemeyen zaman diliminde, mağdura ait olup harman yerinde yere çakılı vaziyette bağlı halde bulunan atı çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Mağdur ... soruşturma aşamasında; 27.06.2009 günü saat 15:00 sıralarında evinin arka tarafında bulunan boş arsaya zinciri ile yere çakmış olduğu 1.500,00 TL değerindeki atının çalındığını 28.06.2009 günü saat 07:00 sıralarında fark ettiğini, çalınan atının bulunamadığını, kovuşturma aşamasında; çalınan atının ölü olarak ele geçirildiğini, sanık tarafından elden ödeme suretiyle zararın giderildiğini beyan etmiştir.

3. 29.06.2009 tarihli olay yeri inceleme raporunda; suça konu atın boş çayırlık alan içerisinde kazık tabir edilen sapaya bağlı halde iken çalındığı belirtilmiştir.

4. 30.06.2009 tarihli ihbar tutanağına göre; saat 10:06'da kolluk görevlilerini arayan bayan şahsın, ... adlı şahsın gece vakti ... ilçesinin köylerinden üç at çaldığını birinin yolda öldüğünü, diğer ikisinin adı geçen şahsın ahırının arka tarafında bağlı olduğunu ihbar ettiği anlaşılmıştır.

5. 30.06.2009 tarihli tutanaklar ile; sanığın ikametinde yapılan arama sonucu ihbarda geçen ahırın arka kısmındaki bahçe içerisinde dört adet atın bağlı vaziyette görüldüğü, ikisinin temyiz dışı katılanlar ... ile ... tarafından teşhis edildiği belirlenmiştir.

6. Sanık aşamalarda; ikametinin arka kısmında kolluk görevlilerince bulunan temyiz dışı katılanlar ... ile ...'ya ait atları, 29.06.2009 günü ikametinin yan tarafındaki tarlada görüp getirdiğini, polisi aramanın aklına gelmediğini, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE