muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/34703, Karar No: 2012/150, Tarih: 16.01.2012

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalı işçi 01.04.1990..tarihinde ilk ismi ... sanraki ismi ... Tanıtım olan davalı işyerine girmiş, aynı işyerinde aynı işi yapmakta iken davalı 30.04.1997 tarihinde buradan SSK çıkışı yapılarak ertesi gün davalı ... A.Ş ye grişi yapılmış ve 02.08.2003 tarihinde de sadece ... A.Ş deki çalışmaları için kıdem, ihbar tazminatı ödenerek iş sözleşmesi feshedilmiştir.

Mahkemece, iki şirketin birbirinin devamı olduğu kanıtlanamadığından ve ... A.Ş ye geçerken kıdem ihbar tazminatı ödendiğinden davacının fark kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

İki davalı arasında organik bağ olduğu dosyada da bulunan yargı karalarıyla, kesinleşmiştir. Öte yandan davacı hep aynı, yerde aynı işi yapmış, SKK giriş çıkışları da birbirini takip eder şekilde yapılmıştır. Böyle olunca tüm çalışma süresinin bütün olarak değerlendirilmesi gerekir.

Mevcut durum ve davacının talebi nedeniyle, 01.04.1990 - 02.08.2003 tarihleri arasındaki çalışmalara karşılık Ünilevere geçiş sırasında ödenen kıdem tazminatı avans niteliğinde olduğundan, bu miktarın işleyecek yasal faiziyle birlikte mahsubu, son fesih sonrasında ödenen miktarında faizsiz olarak mahsubu ile varsa bakiye kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/696, Karar No: 2020/10048, Tarih: 07.07.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/696 E.  ,  2020/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, sanığın işgal ve faydalanma eyleminde örtü tahribatı bulunmadığından tazminat hesabına gerek olmadığının tespit edilmesi karşısında, engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında kamu zararının giderilmediği şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 0707/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2080, Karar No: 2011/547, Tarih: 28.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2080 E.  ,  2011/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli 3. Asliye ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava davacının icra takibinde takip dayanağı yapılan çek karşılığında borçlu olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 01.09.2005 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H....K.'nın 20.07.2006 tarih ve 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Asliye Ticaret Mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmaması ve İş Bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik yönünde hüküm kurulup, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Denizli İlinde H....K.'nın 20.07.2006 tarih ve 352 sayılı kararı ile Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş, 21.08.2006 tarihinde de faaliyete geçmiştir.

Bu durumda mutlak olmayan ticari davanın 20.07.2006 günlü H....K. kararından önce açıldığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2519, Karar No: 2009/7269, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2519 E.  ,  2009/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı(3.Kişi) : ... Plastik Ltd. Şti. Davalı(Alacaklı):1. ... Demir ve İnş. A.Ş.

2. ... Reklam A.Ş.

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen Kartal 5. İcra Müdürlüğü’nün 2006/4506 Esas ve Pendik 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1526 talimat sayılı dosyalarının aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15402, Karar No: 2012/215, Tarih: 16.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15402 E.  ,  2012/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ecza Deposu AŞ. ve diğerleri aleyhine 17/12/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Ecza Depo AŞ. ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 21.15 TL'sinin davacılara, 1.189,00 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 16/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43686, Karar No: 2017/28277, Tarih: 07.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43686 E.  ,  2017/28277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ,eldeki davada davalı ... bünyesinde arıza bakım ve onarım teknisyeni elemanı olarak 01.05.2008-15.02.2014 çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yemek ücreti ve yol ücreti istemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamalar 02.06.2009-15.02.2014 tarihleri arasındaki dönem için yapılmıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/13759 esas sayılı dosyasında ise yine aynı davacının, 04.03.2013 tarihli dava dilekçesi ile davalı şirkete bağlı olarak ... ... Dağıtım Müessese Müdürlüğünde 17.09.2011 tarihinde arıza teknisyeni elemanı olarak işe başladığını belirterek fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarını talep ettiği mahkemenin gerekçeli kararından anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2013/13759 esas sayılı dosya ile somut dosya yönünden mükerrer hesaplama yapılıp yapılmadığı hususunda tereddüt hasıl olmuştur. Mahkemece söz konusu dava dosyası getirtilip incelenerek çakışan dönem var ise dışlanmak suretiyle alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9227, Karar No: 2006/11959, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9227 E.  ,  2006/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 11.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle mahkemece hakkında red kararı verilen 671 parsel numaralı taşınmazın davanın açıldığı tarih olan 15.11.2005 günü itibariyle davacının babası Veli adına kayıtlı olup; redde gerekçe yapılan ...'e yargılama devam ederken 26.12.2005 tarihinde satış suretiyle temlik edilmiş bulunması nedeniyle 671 parsel için Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet tevcihinde de yasaya aykırı bir yön bulunmamış olduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi uyarınca Hazineden Harç alınmasına yer olmadığına, 19.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/364, Karar No: 2021/2945, Tarih: 22.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/364 E.  ,  2021/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2020 gün ve 2020/94 E. 2020/107 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/12956, Karar No: 2023/9648, Tarih: 29.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12956 E.  ,  2023/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/70270 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. fıkra 1. cümle, 43/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli ve 2012/499 Esas, 2012/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1. cümle, 43/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli ve 2012/499 Esas, 2012/1008 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.03.2017 tarihli ve 2014/17399 Esas, 2017/9378 Karar sayılı kararı ile;

''..02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,..''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/23 Esas, 2018/816Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1. cümle, 43/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/23 Esas, 2018/816Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1. cümle, 43/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/23 Esas, 2018/816 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/807 Esas, 2021/1984 Karar sayılı kararı ile;

''..17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,..''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1.cümle, 43/1., 251/3. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1.cümle, 43/1., 251/3. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/482 Karar sayılı basit yargılama usulüne göre verilen karara; sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 251/2. maddesi gereğince duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesi kararı verilmiş ve ... 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2021 tarihli ve 2021/545 Esas, 2021/891 sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1. cümle, 43/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Üzerine atılı suçu kabul etmediğine ve beraat etmesi gerektiğine,

2. Suçun ceza ve dava zamanaşımı sürelerinin dolduğuna,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü, sanığın katılanın eşine ait olan ancak katılan adına kayıtlı 0543....... nolu telefonu çaldırıp kapatmaya başladığı, ardından hakaret içeren mesajlar gönderdiği, bunu öğrenen katılanın kendisine ait 0544...... nolu telefondan eşine mesaj gönderilen telefonu aramaya başladığı, ancak telefona cevap verilmediği, daha sonra sanık tarafından mesajların katılana ait telefona "Ben Serikin azrailiyim sen canına susamışsın, senin kulaklarını kesmezsem namerdim, g... kazık çakacağım" diyerek çok sayıda mesajlar gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevil yoluyla ikrarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık ile katılan ve katılanın eşine ait görüşme kayıtlarını içeren bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Katılan beyanı, katılan beyanı ile uyumlu bilirkişi raporu, sanık savunması ve Hukukî Süreç başlığı altında (3), (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Zamanaşımı Sebebi ile Düşme Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1.1. cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre 8 yıl olduğu, aynı suçun olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl olduğunun anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle zamanaşımı süreleri dolmadığı gözetilerek kararda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden;