muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3591, Karar No: 2020/3622, Tarih: 28.09.2020

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan sözleşme dışında davalının 239,50 adet kitabı bandrolsüz olarak sattığı, bunun dışında 27,5 adet kitabın da bandrollü olarak satıldığı, diğer kitapların imha edildiği, bandrolsüz satılan kitapların 150,00 TL satış fiyatından KDV düşüldükten sonra kalan 138,00 TL üzerinden %12 telif bedeli istenebileceği, buna göre telif bedelinin 3.966,12 TL olduğu, FSEK'nın 68. maddesine göre davacının bu bedelin üç katı kadar tazminat talep edebileceği, bu tutarın da 11.898,36 TL olduğu, bandrollü satılan 27,5 takım kitabın satış bedellerinden KDV ve basım masrafları indirimi yapılınca satış fiyatının 129,96 TL olacağı, bu fiyat sözleşme gereğince %50 oranında telif ücreti talep edebileceği, bunun da 1.786,95 TL olarak hesaplandığı, ancak, basım masraflarının davalının davacıya gönderdiği maile göre hesaplanması gerektiği, zira bu mailin davalıya ait olmadığının veya içeriğinin aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı, buna göre basım masraflarının 6,83 TL olduğu, satış bedelinden KDV ve basım masrafları düşüldükten sonra birim satış fiyatının 131,17 TL olduğu, %50 telif bedelinin de 1.803,58 TL olacağı, davacının FSEK'ndan kaynaklanan mali ve manevi haklarına tecavüz edildiği, bu nedenle maddi ve manevi tazminat talep edebileceği, sözleşme dışı bandrolsüz satılan kitaplarla ilgili FSEK'nın 68. maddesi uyarınca üç katı kadar tazminat talep edebileceği, olayın özelliklerine, bandrolsüz satılan kitap sayısına, taraflar arasında kitabın basımı konusunda bir sözleşmenin mevcut olmasına, tarafların mali ve sosyal durumlarına göre davalının davacıya 5.000,00 TL manevi tazminat ödemesinin uygun olacağı, her ne kadar ıslah dilekçesi ile talebini artırarak bandrollü satılan 270 takım için 11.927,10 TL, bandrolsüz satılan 239,5 takım kitap için 49.576,50 TL telif tazminatı talep etmişse de, HMK'nın 177/1. maddesi uyarınca ıslah ancak tahkikatın bitirilmesine kadar yapılabileceğinden, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E.- 2016/1 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulune, taleple bağlı kalınarak FSEK 68. madde uyarınca 3 katı kadar 1.000,00 TL telif bedelinin tecavüzün başladığı 20.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, sözleşme gereğince ödenmesi gereken 1.803,58 TL telif tazminatının 721,43 TL'si için 01.04.2012, 262,34 TL'si için 01.05.2012, 65,58 TL'si için 01.06.2012, 65,58 TL'si için 01.07.2012, 98,35 TL'si için 01.09.2012, 524,68 TL'si için 01.12.2012 ve kalan 65,62 TL'si için 01.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 18.196,42 TL maddi ve 15

.803,58 TL telif tazminatının 721,43 TL'si için 01.04.2012, 262,34 TL'si için 01.05.2012, 65,58 TL'si için 01.06.2012, 65,58 TL'si için 01.07.2012, 98,35 TL'si için 01.09.2012, 524,68 TL'si için 01.12.2012 ve kalan 65,62 TL'si için 01.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 18.196,42 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 488,66 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21183, Karar No: 2012/7662, Tarih: 03.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/21183 E.  ,  2012/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

4904 sayılı Türkiye iş Kurumu Kanunu'nun 3/d. maddesine muhalefet eyleminden ... Bankası A.Ş.'nin, aynı Kanun'un 20/d maddesi gereğince 25.000,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Tekirdağ İl Müdürlüğünün 16/01/2009 tarihli ve B.13.1.TİK.2.59.00.00-310.05/23392 sayılı idari para cezasına karşı başvurunun reddine ilişkin Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2009 tarihli ve 2009/45 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2009 tarihli ve 2009/420 değişik iş sayılı sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15/12/2009 gün ve 70735 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2009 gün ve KYB. 2009/289757 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, itiraz eden ... Bankası'nın 4603 sayılı Kanunla Anonim Şirket haline dönüştürüldüğü, anılan Kanun uyarınca bankanın özel hukuk Hükümlerine bağlı olarak personel rejimi ve istihdamı sağlaması amacıyla genel kurul veya yönetim kurullarının yetkili kılındığı, Anayasa Mahkemesi'nin 06/11/2008 tarihli ve 2007/73 esas, 2008/158 sayılı kararında da anılan Kanun kapsamındaki bankaların özel hukuk hükümleri çerçevesinde, bankacılık sektörü ve ekonomik kurallara uygun biçimde verimlilik ve rekabet esaslarına göre çalışması gereken kuruluşlar olduğu, personel rejiminin bu esaslara uygun olması gerektiği, bu personelin Anayasa'nın 128.maddesi kapsamında bulunmadığı için çalıştırılacak personelin, sayısı, unvanı, ücret ve sair mali haklarının bankanın genel kurulu veya yetki devriyle yönetim kurullarınca belirlenmesinin Anayasa'ya aykırı olmadığının belirtilmesi karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.7.2009 gün ve 2009/420 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın KALDIRILMASINA, 03/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7335, Karar No: 2011/6404, Tarih: 09.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/7335 E.  ,  2011/6404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurarak adli mercileri yanıltmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında dosyada mevcut Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 21.03.2006 tarih 730.08.01-6 sayılı raporunda “….. haksızlığa uğradığında aşırı tepkisellik davranışı gözlenebilir…..” denmesi karşısında, kendisine eksik para verildiği ve zarara uğratıldığı inancıyla şikayette bulunup bulunmadığı, dolayısıyla suç kastının olup olmadığı tartışılmadan “suç uydurma” eyleminden hükümlülük kararı verilmesi

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15338, Karar No: 2017/3483, Tarih: 22.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/15338 E.  ,  2017/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sağ ayağının ikinci parmağında bir kızarıklık oluşması nedeniyle 12.10.2010 tarihinde davalı ... Merkezine giderek davalı doktora muayene olduğunu, aynı gün ayağındaki şişliğin tamamının küçük bir operasyonla alındığını ve yaraya gergin bir dikiş atılarak iki gün sonra pansuman için gelmesi gerektiğinin söylediğini, ameliyatlı parmağının morarması üzerine 14.10.2010 tarihinde davalı hastaneye gittiğini parmağının davalı doktor tarafından muayene edildiğini, durumun normal olduğu belirtilerek pansuman yapılıp evine gönderildiğini, dört gün sonra Aile Sağlığı Merkezine yeniden pansuman için giden davacıya aile hekiminin ayağının durumunun çok kötü olduğunu, mutlaka doktoruna görünmesi gerektiğini, kendisinin müdahale edemeyeceğini beyan etmesi üzerine ertesi gün davalı doktora gittiğini, doktorun önceden operasyonun on ikinci gününde alacağını söylediği dikişleri dokuzuncu günde aldığını, ertesi gün ayağındaki yaranın tamamen ayrılıp patlaması üzerine ... Devlet Hastanesi Acil Servisine başvurduğunu, kendisine dört gün boyunca bu hastanede pansuman yapıldığını, kangren tanısı ile bir süre hiperbarik tedavisi gördüğünü ve ayağının parmaklarının kesilmekten kurtulduğunu, halen parmaklarında fonksiyon kaybı, hareket kısıtlılığı olduğunu %1 özürlü raporunun bulunduğunu, tedavi süresince katlanılmaz acılar çektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte 500,00TL maddi tazminat ile 10.000,00TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından gerçekleştirilen operasyon nedeniyle ayak parmağında kalıcı sağlık sorunu yaşadığını ileri sürerek, duyduğu üzüntü ve uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebiyle eldeki davayı açmış, davalılar kusurları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'nun raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 18.4.2014 tarihli raporu ile “davalı doktor tarafından uygulanan teşhis ve tedavi işlemlerinde tıp kararlarına aykırı bir husus bulunmadığı davacının ayak parmağında tespit edilen kitlenin çıkarılmasından sonra ortaya çıkan durum davacıda mevcut bünyesel sistemik periferik arter hastalığından kaynaklandığı yapılan cerrahi müdahale ile illiyet bağının bulunmadığı ve davalının ihmal yada kusurunun tespit edilmediği belirtilmiştir. Bununla birlikte Tabipler odası'nın 01.03.2011 tarihli kararında ise “hastanın ayak parmağındaki kitlenin alınması esnasında aşırı doku ekizyonu ve cildin gergin kapatılması nedeniyle ayakta dolaşımın bozulmasına neden olan amputasyona gidiş tablosu oluşmasından dolayı doktorun tıbbi hata ve ihmali bulunduğu” belirtilmiştir. Bu durumda raporlar arasında çelişki meydana gelmiştir. O halde mahkemece, davacıya yapılan operasyon işlemiyle ilgili tüm bilgi ve belgeler, hastane kayıtları birlikte gönderilerek, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacının itirazları da karşılanmak suretiyle olayda davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı; taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1927, Karar No: 2025/2178, Tarih: 27.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1927 E.  ,  2025/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336/3 hükmü uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10412, Karar No: 2011/11202, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10412 E.  ,  2011/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yan, davalının 29.08.2007 tarihinden 30.09.2009 tarihine kadar elektrik tüketim bedeli olarak 1.032.30 TL borç tahakkuk ettirildiğini, kendilerinin 02.09.2009 tarihi itibarıyla abone olduklarını belirterek haksız yere kesilen elektrik nedeniyle uğranılan zararın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, söz konusu fatura döneminin ... (...) adlı şirketin faaliyet dönemine isabet ettiğini, davanın bu şirkete açılması gerektiğini bildirerek husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, sunulan Enerji Tabii Kaynaklar Bakanlığının yazıları ve devir sözleşmesinden anlaşılacağı üzere fiili devir tarihi itibariyle endeksi okunmamış abonelerin sayaçları fiili devir tarihinden sonra devralan şirket yani davalı şirket tarafından faturalandırılacağı ve tahsil edileceği ancak tahsil edilen fatura bedellerinin devreden şirkete ödeneceği (Sözleşmenin 20.2.3 maddesi), sözleşmede belirtildiği üzere, devir tarihinden önceye ait alacakların tahsili davalı şirket tarafından yapılmasına rağmen tahsil edilen paraların devreden şirkete ait olduğu, dolayısıyla gerek fatura dönemi ve gerekse sözleşmenin açık hükmü uyarınca fatura bedelinin devreden şirkete ait olması dikkate alınarak davalı tarafın husumet itirazlarının yerinde görüldüğü gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının yazılarından, bölgedeki mülkiyeti ...’a ait olan elektrik dağıtım tesislerinin işletme hakkının 30 yıl süreyle, 15.08.2008 tarihinde, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye devredildiği, ...’in ... ’a ait bir hak ve yükümlülüğü devralmadığı, yani fiili devirden önceki tüm haklar, alacaklar ve borçların ... uhdesinde olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan bu yazılar gözetildiğinde dava konusu dönemin devir tarihi olan 15.08.2008 tarihinden önceki 29.08.2007 ile devir tarihinden sonraki 30.09.2009 dönemlerini kapsadığı gözetilerek söz konusu bakanlık yazıları, davalı savunması birlikte değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken, olaya uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1627, Karar No: 2015/6108, Tarih: 10.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1627 E.  ,  2015/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/278509

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi, (Kapatılan İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi CMK 250.

Madde ile Görevli)

ASIL K.TAR. VE NO : İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi, 13/12/2013, 2007/155 (E) ve 2013/172 (K)

EK K.TAR VE NO : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi, 23/06/2014, 2007/343 (E) ve 2013/515 (K)

SUÇLAR : Kasten yaralama, nitelikli yağma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma,

bilerek ve isteyerek yardım etme, öldürmeye teşebbüs, tehdit, 6136

sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık F.. S.. müdafiinin bir haftalık yasal süre içerisinde gerçekleşmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

2- Mahkemenin hüküm tarihinde görevli ve yetkili olduğu anlaşılmakla tebliğnamede yer alan 1 nolu bozma düşüncesine ise iştirak edilmemiştir.

3- Sanıklar Kadir ve İ.. S..'nun V.. K..'u bir kamu davasında Kadir aleyhine tanıklık yapması nedeniyle kasten yaraladıklarının anlaşılması karşısında, TCK'nun 86/3-c maddesinin ayrıca uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Mahkemenin hüküm tarihinde görevli ve yetkili olduğu anlaşılmakla tebliğnamede yer alan 1 nolu bozma düşüncesine ise iştirak edilmemiştir.

3- Sanıklar Kadir ve İ.. S..'nun V.. K..'u bir kamu davasında Kadir aleyhine tanıklık yapması nedeniyle kasten yaraladıklarının anlaşılması karşısında, TCK'nun 86/3-c maddesinin ayrıca uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. S..'nun suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, mağdur V.. K..'u kasten yaralama, örgüt faaliyeti kapsamında mağdurlar B... S... ve C... E.....'ı tehdit, B... D... ve Y.. Y..'ye karşı nitelikli yağma, O.. A..'a (iki kez) S.. U..'a karşı nitelikli yağma, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sanıklar F.. S..., M.. T.., Y.. U..'un suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdurlar B... S....ve C... E...'ı tehdit, B... D..., Y.. Y.., O.. A..'a (iki kez) ve S.. U..'a karşı nitelikli yağma, sanık İ.. S..'nun mağdur V.. K..'u kasten yaralama, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, sanıklar H.. U.., H.. Y.., B.. G..'in, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sanık Ö.. K..,'nın suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, R.. T..'in Örgüte yardım etme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, S.. T..'in örgüte yardım etme, N.. B..'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M... Y... T...'nun suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sanıklar F.. S.. ve Y.. U..'un 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma ve düzeltme nedenleri saklı kalmak kaydıyla suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, beraatlerine karar verilen suçlarla ilgili sanıklar K.. S.., F.. S.., Y.. U.., M.. T.., M... Y... T..., N.. B.., E.. Y.., İ.. B.., H.. Ü.., C.. D.. hakkında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin suçların sübutuna, vasfına, Cumhuriyet savcısının beraat kararları yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,