muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16004, Karar No: 2012/4740, Tarih: 29.03.2012

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... vasisi ...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ...; müvekkilinin babası ...ile amcası ...'in 234 parselden ifraz edilen 834 ve  835 sayılı taşınmazlar ile 236 parselden ifraz edilen 838, 839 ve 840 sayılı taşınmazları 1985 yılında 1/2'şer pay itibariyle satın aldıkları, Orman Yönetimi ve Hazinenin bu parsellere yönelik Kadastro Mahkemesinde dava açmaları üzerine ...ve ...'in davaya katıldıkları ve kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri,  Pendik Kadastro Mahkemesince 18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı ilam ile ... köyü 834, 835, 838, 839, 840 ve dava dışı bir kısım taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verildiği, ancak bu arada Kadıköy 1.Aile Mahkemesinin 8.4.2004 gün 2004/540-535 sayılı kararıyla ...'e kızı ...'in vasi olarak atandığı, ...'in Pendik Kadastro Mahkemesinin  18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı kararını tesadüfen temyiz süresinin son günü öğrenerek temyiz ettiği, kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.3.2010 gün 2010/2130 - 4283 sayılı ilamıyla kısmen onama kısmen bozma kararı verildiği, ancak bundan sonraki tüm işlemlerin vesayet altına alınan ...'in vasisi ...'e tebliğ edilmesi gerekirken ...'in vekiline tebliğ edildiği, vasi tayinine ilişkin kararın verildiği 08.04.2004 tarihinden itibaren vekilin görevinin son bulduğu, bu tarihten sonra vasi atanan   müvekkilinin yokluğunda yapılan işlemlerin geçersiz olduğu,  Pendik Kadastro Mahkemesince 2010/23-17 sayılı karar ile Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 31.3.2010 gün 2010/2130 - 4283 sayılı onama -bozma ilamına   uyularak 834, 835, 839 ve 840 sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescillerine ilişkin hüküm onandığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 838 parselin ise ... ve   ... adlarına tescile karar  verildiği, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiğinden   yargılamanın yenilenmesi yoluyla Pendik Kadastro Mahkemesinin 01.12.2010  gün 2010/23 - 17 sayılı ilamının kaldırılarak   Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.3.2010 gün 2010/2130 - 4283 sayılı ilamının yeniden vasi olan müvekkiline tebliğ edilmesi ve bu andan itibaren aleyhine gelişen tüm usuli işlemlerin yeniden yapılmasına karar verilmesi istemiyle temyize konu davayı açmıştır. Mahkemece 22.9.2011 tarihli ek kararla işin niteliğinden vekalet ilişkisinin son bulmadığı, vekilin temsil yetkisi ile hareket ettiği, vasi tarafından karardan haberdar olunduğu, süresinde temyiz yoluna gidilmiş olduğu, devam eden süreçte işlemlerin aynı vekil ile yürütüldüğü, kaldı ki hacir altına alınma tarihi olan 08.04.2004 tarihinde ileri sürülebilecek bir hususun uzun süren yargılama sürecinde kendi kusuru ve ihmali ile mahkemeye sunulmamış olduğu, kötü niyetin

korunamayacağı bu nedenle yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiş, hüküm  ... vasisi ...  vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, HYUY’nın 445. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi istemidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp   kesinleşen orman kadastrosu, 1981 ve  1984 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma işlemleri, daha sonra  1988 yılında  yapılıp kesinleşmeyen  aplikasyon ve  2/B madde uygulaması vardır.

Dava, HYUY’nın 445. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi istemidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp   kesinleşen orman kadastrosu, 1981 ve  1984 yıllarında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma işlemleri, daha sonra  1988 yılında  yapılıp kesinleşmeyen  aplikasyon ve  2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunan  ... vasisi ... vekilinin 8.9.2011 tarihli dilekçeyle ; Pendik Kadastro Mahkemesince 18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı ilam ile ... köyü 834, 835, 838, 839, 840 ve dava dışı bir kısım taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verildiği, ancak bu arada Kadıköy 1.Aile Mahkemesinin 8.4.2004 gün 2004/540-535 sayılı kararıyla ...'e kızı ...'in vasi olarak atandığı, ...'in Pendik Kadastro Mahkemesinin  18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı kararını tesadüfen temyiz süresinin son günü öğrenerek temyiz ettiği, kararın Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 31.3.2010 gün 2010/2130-4283 sayılı ilamıyla kısmen onama kısmen bozma kararı verildiği, ancak bundan sonraki tüm işlemlerin vesayet altına alınan ...'in vasisi ...'e tebliğ edilmesi gerekirken ...'in vekiline tebliğ edildiği, vasi tayinine ilişkin kararın verildiği 8.4.2004 tarihinden itibaren vekilin görevinin son bulduğu, bu tarihten sonra vasi atanan   müvekkilinin yokluğunda yapılan işlemlerin geçersiz olduğu,     yargılamanın yenilenmesi yoluyla Pendik Kadastro Mahkemesinin 1.12.2010  gün 2010/23-17 sayılı ilamının kaldırılarak   Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 31.3.2010 gün 2010/2130-4283 sayılı ilamının yeniden vasi olan müvekkiline tebliğ edilmesi ve bu andan itibaren müvekkili aleyhine gelişen tüm usuli işlemlerin yeniden yapılmasına karar verilmesi istemiyle temyize konu davayı açtığı, böylelikle dava dilekçesinde dahi  ...'in Pendik Kadastro Mahkemesinin  18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı kararını tesadüfen temyiz süresinin son günü öğrenerek temyiz ettiği belirtildiğine buna rağmen  ...'in Kadıköy 1.Aile Mahkemesinin 8.4.2004 gün 2004/540-535 sayılı kararıyla ...'e vasi olarak atandığını kadastro mahkemesine bildirmediği, ...'in vekalet  verdiği avukat  tarafından Pendik Kadastro Mahkemesinin  18.11.2009 gün 2008/5-2009/14 sayılı kararının temyiz edildiği ve yargılamanın aynı avukat tarafından takip edilip sonuçlandırıldığı, vasi tarafından ...'in vekilinin  görevine son verilmediği,  böylece vekalet ilişkisinin son bulmadığı, vekilin temsil yetkisi ile hareket ettiği anlaşıldığına göre yargılamanın yenilenmesi koşullarının  oluşmadığı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1896, Karar No: 2022/2149, Tarih: 10.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/1896 E.  ,  2022/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : YUNAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ...Gıda A.Ş.'nin yaptıkları anlaşma doğrultusunda tarlasına ekmesi için patates tohumları temin ettiğini, davalı ...Gıda A.Ş.'nin patates tohumlarını diğer davalı ...Zirai Ürünler A.Ş.'den tedarik ettiğini, patates tohumlarını 200 metrekare olan tarlasına 30/04/2015 tarihinde ektiğini, ekilen tohumlara gerektiği gibi bakmasına rağmen herhangi bir büyüme ve gelişme olmadığını, aldığı tohumların incelenmesi için tespit yaptırdığını, tespit raporunda "patates tohumlarının... ve Kuru Çürüklük hastalığı ile viral açıdan yapılan incelemeler sonucunda ise Patates Y virüsü (PVY) tespit edildiğini, zararın 351.337,70 TL olduğunun belirtildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, zararın şimdilik 200.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; davanın zararın tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her halde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılması gerektiği, mahkemenin 2015/27 Değişik iş dosyası ile 28/05/2015 tarihinde keşfe gidildiği, alınan bilirkişi raporu ile zararın tespit edildiği, zirai bilirkişi raporunun 28/07/2015 tarihinde dosyaya sunulduğu, eldeki davanın 21/04/2016 tarihinde açıldığı, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davanın 2015 Haziran ayından itibaren altı ay içinde açılması gerekirken 20/04/2016 tarihinde açıldığı, 5533 sayılı Kanunun 11. maddesinde belirtilen altı aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, davalı ...Gıda A.Ş. nin davalı ...Zirai Ürünler A.Ş.'den tedarik ettiği patates tohumlarını tarlasına ektiği, vaat edilen özelliklere uygun yetişmediği gerekçesi ile 28/05/2015 tarihinde tespit yaptırdığı ancak bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, davalı ...Gıda A.Ş. nin davalı ...Zirai Ürünler A.Ş.'den tedarik ettiği patates tohumlarını tarlasına ektiği, vaat edilen özelliklere uygun yetişmediği gerekçesi ile 28/05/2015 tarihinde tespit yaptırdığı ancak bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

5553 Sayılı Tohumculuk Kanununun " Kapsam" başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.” şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu Kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, Kanun'un bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde” ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, ilgili bölümü şöyledir; " Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde her halde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Dava, zarara uğrayanın, zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir. Her ne kadar derece mahkemesince davacının, yetiştirdiği ürüne ilişkin zararının tohumdan kaynaklandığını yaptırdığı tespit sonucu hazırlanan bilirkişi raporunun tebliği ile öğrenmiş olduğu kabul edilmiş ise de, bilirkişi raporu davacıya tebliğ edilmemiş olması nedeniyle öğrenmenin gerçekleştiği kabul edilemeyeceğinden davanın süresinde açıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; davanın süresinde açıldığının kabulü ile esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8562, Karar No: 2016/5859, Tarih: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8562 E.  ,  2016/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve Davalı ....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı trafik kazasında motosiklet sürücüsü olan müvekkillerinin desteği ...'un vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile küçük ... için 80.000,00 TL, maddi tazminat ile 40.000,00 TL, manevi tazminat, davacılar anne ... ve baba ... için 30.000,00'er TL, davacı kardeş ... için 20.000,00 TL, manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak kaydı ile) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın davalılar ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar hakkında açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 43.152,00 TL, ... için 27.244,13 TL, ... için 31.974,20 TL, maddi tazminatın 15.08.2008 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketinin hükmedilen tazminat miktarının tamamından, davalılar ... ve ...'nun ... için hükmedilen tazminatın 28.644,66 TL'lık kısmından, ... için hükmedilen tazminatın 116.346,48 TL'lık kısmından, ... için hükmedilen tazminatın 19.184,52 TL'lık kısmından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına, (davalı ... şirketi yönünden faizin 07.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek şekilde), davalılar ... ve ... aleyhine açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL, davacılar ... ve ... için 10.000,00'er TL, ... için 8.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. Maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.

2- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. Maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.

KTK. nun 91 inci maddesi hükmü ile KZMSS'da sigortacının sorumluluğu aynı yasanın 85/1 inci maddesindeki işletenin sorumluluğu esasına dayandırıldığından, işletenin KTK 'nun 86/2 inci maddesi uyarınca zarar görenin birlikte kusurunu ileri sürebildiği durumlarda, onun bu sorumluluğunu zarar görene karşı yüklenen sigortacının da zarar görenin birlikte kusurunun ispatlandığı durumlarda, sigortacının sorumlu olduğu tazminat miktarından indirim yapılması gerekir. (Işıl Ulaş Zarar Sigortaları Hukuku, syf: 993).

Somut olayda, Adli Tıp Kurumundan alınan ve uzlaştırıcı nitelikteki kusur raporunda davalı sürücü ... %60 oranında, müteveffa sürücü Müslüm ise ise %40 oranında kusurlu bulunmuştur. Mahkemece alınan Avukat ...tarafından düzenlenen hesap raporunda, davalı sürücünün %60 kusuruna gözetilerek yani müteveffa sürücünün %40 müterafik kusuru nisbetinde indirim yapılmak sureti ile davacı baba ... için 16.346,48 TL, davacı anne ... için 28.644,66 TL ve davacı küçük ... için 19.184,52 TL, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplandığı halde mahkemece, destek sürücünün müterafik kusur indirimi yapılmaksızın bulunan maddi tazminata karar verilmiştir. Oysa ki davalı sürücü ve ZMM sigortacısının sorumluluğu davalı araç sürücüsünün kendi kusuru nisbetindedir. Tazminat miktarından müteveffanın kusuru nisbetinde indirim yapılmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Kaldı ki davacı vekili dava dilekçesinde, davacı anne ... için ve baba ... için 30.000'er TL manevi tazminat talep etmiş ancak davacı anne ve baba için maddi tazminat talep etmemiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde davacı anne ve baba için maddi tazminat talep etmediği halde ıslah dilekçesi ile davacı anne ve baba için maddi tazminat talep etmişse de başlangıçta talep edilmeyen maddi tazminatın ıslah yolu ile talep edilmesi mümkün olmadığından, davacı ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin reddi gerekirken, yanılgılı şekilde kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5090, Karar No: 2011/1980, Tarih: 06.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5090 E.  ,  2011/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava konusu taşınmaz bölümünün kadastro çalışmalarında çalılık, taşlık ve kayalık vasfıyla tespit harici bırakıldığı belirlendiğine, dosyada uyulan bozma ilamı gereğince orman incelemesi yapıldığına ve orman bilirkişi raporundaki açıklamalara göre, 26.1.2009 tarih 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararı gereğince hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21101, Karar No: 2015/11791, Tarih: 24.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21101 E.  ,  2015/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Havanın yeni karardığı vakitte, katılan, idaresindeki motosiklet ile, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü 7,20 metre genişliğindeki düz ve aydınlatmasız caddede alkollü halde seyir halindeyken, ileride, arka trafiği yeterince kontrol etmeden yola çıkış yapmak üzere yolun sağında park halindeki aracını hareket ettirerek sola yönelen sanığın idaresindeki otomobilin sol ön yan kısmına çarpıp yaklaşık 12 metre ileriye savrularak hayati tehlike geçirecek, 4. derece kemik kırığı oluşacak ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olaydan hemen sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ve kovuşturma evresinde tarafların katılımı ile yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda park halindeki aracıyla kontrolsüz şekilde yola çıkan sanığın tam kusurlu olduğu sonucuna varıldığı; sanığın ve aynı araçta bulunan annesi ve kardeşinin ilk ifadelerinde katılanın idaresindeki motosikletin farıyla ilgili herhangi bir beyanda bulunmadıkları, kovuşturma evresinde tanık olarak dinlenen sanığın annesinin motosikletinin farının yanmadığı yönündeki beyanı ve yine sanık tarafından kovuşturma evresinde hazır edilen akrabası ... görgüye dayalı olmayan benzer şekildeki ifadeleri doğrultusunda ... İhtisas Dairesince motosikletin farının olay anındaki konumuna göre kusur durumu terditli olarak belirtilmiş ise de, soruşturma evresinde dile getirilmeyip kovuşturma evresinde sanık ve yakınları tarafından ileri sürülerek suçtan kurtarmaya yönelik beyanlara itibar edilemeyeceği ayrıca katılanın alkollü oluşunun sanığın olay anındaki kusur durumunu ortadan kaldırmayacağı, bu haliyle asli kusurlu olduğu gözetilerek, sanığın mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.