muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10137, Karar No: 2007/10651, Tarih: 19.09.2007

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ...... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır.Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı ) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli Memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli hava fotoğrafından hemen sonra düzenlenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş hava fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu hava fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait hava fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17383, Karar No: 2021/17549, Tarih: 16.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17383 E.  ,  2021/17549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Şikayetçi ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Olay günü yapılan denetimlerde, sanığa ait tezgahta 155 adet bandrol yükümlülüğüne aykırı olduğu değerlendirilen kitap ele geçirilmesi eyleminde, 155 adet kitaptan 30 tanesinin orjinal olduğu belirlenerek sanığa iade edilmesi, geriye kalan 125 adet kitabın ise bilirkişi raporuna göre 9 adedinin usulüne uygun bandrollü olduğu, 99 adedinin bandrolsüz, 15 adedinin başka bir esere ait olan bandrol yapıştırılmış ve 2 adet kitabın sahte bandrollü olduğunun tespit edilmesi, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, ek gelir temin etmek amacıyla suça konu kitapların bir kısmını bit pazarından aldığını, bir kısmının ise çocuklarına ait olduğunu ve bandrollerin sahte olduğunu bilemeyeceğini beyan etmesi karşısında; ele geçirilen sahte bandrollü kitapların sayısı, sanığın adli sicil kaydı ile başka dava dosyasının bulunmaması ve sanık savunması dikkate alınarak, bilirkişi raporuna göre bandrol yükümlüğüne aykırı olduğu değerlendirilen 116 adet kitaptan 2 adedinin sahte bandrollü olduğunu bilerek satışa arz ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, sanık hakkında TCK'nun 44. maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanunun 81/9. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6330, Karar No: 2015/8460, Tarih: 10.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6330 E.  ,  2015/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/195942

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

NUMARASI : 2009/128 (E) ve 2010/147 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

A) Sanık müdafiinin hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Mahkemenin sanığın A... Bakım ve Yetişkin Zihinsel Özürlüler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gördüğü gerekçesiyle Barodan CMK'nın 150. maddesi uyarınca müdafii tayin edilmesi talep ettiği, sanığın alınan 01.07.2009 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltan bir akıl hastalığı veya zihinsel engelli olmadığının belirtilmesi ve sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında, müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, sanığa müdafii tayin edilmesini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10217, Karar No: 2017/60, Tarih: 10.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10217 E.  ,  2017/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2016 gün ve 2016/177 E. 2016/110 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2322, Karar No: 2017/4676, Tarih: 05.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2322 E.  ,  2017/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyma kararının Cumhuriyet savcısının da hazır olduğu celsede mütalaası alınarak mahkeme heyeti tarafından verilmesi gerektiği gözetilmeden, 25.11.2015 tarihinde yapılan celsede naip hakim tarafından bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 tarih, 2011/33 Esas – 2012/10 Karar sayılı beraat kararının içeriğinde, kararın davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verildiği belirtilmiş ise de, beraat kararının başlığında davacının (sanığın) müdafi olarak Av. ...'ın isminin yazıldığı, kararın ise Av. ...'in yüzüne karşı verildiğinin belirtildiği dikkate alınarak, ceza dava dosyasının aslının eksiksiz olarak celp edilip incelenerek, vekaletname, yetki belgesi, gerekçeli karar tebligatları ve özellikle karar celsesi olan 17.01.2012 tarihli duruşma tutanağı ile tüm duruşma tutanakları başta olmak üzere davacı (sanık) ile ilgili belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, ceza dava dosyasında davacının (sanığın) müdafinin kim olduğu, karar celsesinde hazır bulunduğu belirtilen Av. ...'in davacının (sanığın) müdafi olup olmadığı, diğer bir avukat tarafından yetkilendirilip yetkilendirilmediği, dolayısıyla beraat kararının davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verilip verilmediği, kararın davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verilmemiş olduğunun anlaşılması halinde ise gerekçeli kararın davacının (sanığın) müdafine hangi tarihte tebliğ edildiği, beraat kararının davacı (sanık) yönünden hangi tarihte kesinleştiği, mahkemece düzenlenen şerhte kesinleşme tarihi olarak belirtilen 29.03.2012 tarihinin doğru olup olmadığı ve neticede 29.03.2013 tarihinde açılan tazminat davasının 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde açılıp açılmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2181, Karar No: 2015/8473, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2181 E.  ,  2015/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/641-2014/136

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2014 gün ve 2013/641-2014/136 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/11/2014 gün ve 2014/10951-2014/17801 sayılı kararı aleyhinde daalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili Ö.. T..'nün "B." unvanı ile işlettiği A.A. Bir Turizm Ltd. Şti'yi, işyeri adresinden tahliye ettikten sonra birlikte yaşadığı davalı S.. Ö.. adına kiralanan taşınmazda inançlı işlem yoluyla "S.. Ö..-A. Gıda ve Turizm Ticaret” adıyla tescil ettirdiğini, kendisine ait tüm demirbaşların yeni işyerine aktarılarak kira ve tüm peşinatların müvekkilince karşılandığını, kullanılan banka kredilerinin bu işyerine harcandığını, ancak davalının işyerinin kendisine ait olduğunu iddia ettiğini, davalı K.. B..'nin ise müvekkilinin borçlarını ödeme konusunda varılan anlaşma kapsamında para verdiğini, davalıların 12.03.2008 tarihli sözleşme ile davalıların işyeri ortağı olarak gösterildiklerini ileri sürerek, dava konusu “A. G.'nın” müvekkillerine ait olduğunun tespitini, davalı S.. Ö.. adına olan işyeri kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini, muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25146, Karar No: 2014/86, Tarih: 13.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/25146 E.  ,  2014/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü saat:18.00 sıralarında yüzü burnuna kadar kaşkol ile örtülü şekilde benzin istasyonuna giderek aracını istasyonun çıkış kısmında durdurup pompaların olduğu yerde bulunan yakınana bakar mısın diyerek yanına çağırıp silah doğrultup üzerindeki tüm paraları istemesi ve yakınanın da üzerinde bulunan 135 TL yi sanığa vermesi şeklinde gelişen eylemin; 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-b-h maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 27.01.2009 gün ve 2008/6-203-2009/3 sayılı kararında belirtildiği gibi, Nitelikli yağma suçunu yaptırıma bağlayan, 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde "Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 5237 sayılı TCY’nın 2. maddesinin 3. fıkrasındaki; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” hükmü dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, gösterilen teşdit gerekçesi ve birden çok bend ihlali karşısında sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6276, Karar No: 2006/8094, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6276 E.  ,  2006/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 219 ada 3 parsel sayılı 5425.12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiş, komisyon kararı ile daha sonra krokide “A” harfi ile gösterilen 1.376.32 metrekarelik kısmı 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığından Hazine adına , “B” ile gösterilen 3961.26 metrekarelik kısım ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kayalık olduğu, zilyetlikle kazanılamayacağı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin komisyon kararı gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazın davalı adına tescile karar verilen ve temyize konu olan bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı zilyetlikle mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi anlatımı, uzman ve teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve kroki ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 21.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.