muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14887, Karar No: 2013/13218, Tarih: 02.10.2013

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı

sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/13900, Karar No: 2018/9999, Tarih: 01.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13900 E.  ,  2018/9999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya katılma hakkı olan ve duruşmada katılma talebinde bulunan müşteki banka vekilinin bu talebi hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla; müştekinin CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğinde yer alan, İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğü'nün, 2012/1412 esas sayılı icra dosyasının incelenmesinde; borçlu-sanık ...'in araç satın almak için çekmiş olduğu kredi nedeniyle, alacaklıya olan borcunun teminatı olarak satın aldığı araca ilişkin rehin sözleşmesi yapıldığı, borcun ödenmemesi üzerine katılan tarafından icra takibi başlatıldığı, aracın icra müdürlüğüne teslimi için kıymet tespiti sırasında rehinli aracın motorunun, arka koltuk oturma kısmının ve ön farlarının olmadığı, tamponunun kırık, kablolarının çıkık, sol ayna yatağının bozuk durumda olduğunun belirlendiği, aracın üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulduğu iddia olunan eylemin, İcra İflas Kanunu'nun 331. maddesinde düzenlenen alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili davaya bakmanın ve delilleri değerlendirmenin aynı Kanun'un 346. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6523, Karar No: 2013/1121, Tarih: 04.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6523 E.  ,  2013/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine, dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.02.2012 gün ve 199/59 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını belirttiği yaklaşık 200 m2 yüzölçümüne sahip taşınmazın vekil edenlerinin babası ... tarafından 2.8.1969 tarihinde satın alındığını, 40 yılı aşkın bir zamandan beri malik sıfatıyla aralıksız ve çekişmesiz olarak zilyet olduklarını açıklayarak davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, taşınmazın Armutalan Belediyesi hudutları içerisinde olduğunu, Kadastro Kanunun 17.maddesine göre il, ilçe ve kasabaların imar planlarının içinde kalan taşınmazların imar ve ihyayla kazanılmasının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2.5.2006 tarih ve 2003/445 Esas, 2006/139 Karar sayılı hükmüyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 13.11.2006 tarih ve 6348/6882 sayılı ilamıyla veraset ilamına göre davacıların murisi Hasan Uysal’ın mirasçı olarak davacılardan başka eşi Mukaddes’i bıraktığı, davada taksim olgusuna dayanılmadığı, Mukaddes’in ölü olduğu ileri sürülmediği halde dava koşulu üzerinde durulmadığı, TMK'nun 713/3.maddesi gözönünde tutularak Hazine'nin yanında ilgisi yönünden ...'na davanın yöneltilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerektiği belirtilerek bozma sevk edilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, 17.10.2010 havale tarihli ek raporda A harfi ile gösterilen 153,64 m2'lik taşınmazın ½’şer paylı olarak davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ...'si vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.//..

2012/6523 -2013/1121 -2-

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 996, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil istemine ilişkindir.

.//..

2012/6523 -2013/1121 -2-

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 996, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil istemine ilişkindir.

Muğla Valiliği, Kadastro Müdürlüğü Marmaris Şefliğinin 05.01.2011 tarihli yazısına göre uyuşmazlık konusu taşınmaz Marmaris İlçesi, Kemaraltı Mahallesinin ilk tesis kadastro çalışmalarında “kumsal” olarak bırakılmış, dava konusu taşınmaza komşu olan 1 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 4 ada 10 parsel sayılı taşınmaz 16.4.1959 tarihinde tespit edilmiş, tespit işlemi 25.12.1959 tarihinde kesinleşmiştir. Orijinal pafta suretlerinde ise, uyuşmazlık konusu taşınmaz “kumsal” olarak gözükmektedir. Orman Bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 28.7.2008 tarihli rapora göre ise taşınmaz 07.03.1996 gün ve 22573 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Milli Park Sahası” kapsamındadır.

2873 sayılı Milli Parklar Kanununun 15.maddesine göre milli park kapsamında kalan yerlerin tapuya tescili mümkün değildir. Taşınmazın kumluk niteliği itibariyle de TMK'nun 715.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalan yerlerden olması nedeniyle kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmesi mümkün olmadığı gibi, TMK'nun 999.maddesi gereğince de bu tip yerlerin özel mülkiyete konu olacak biçimde tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi olanaklı değildir. Yani kumluk niteliğiyle belirlenen yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Taşınmaz nitelik itibariyle kazanmaya elverişli yerlerden değildir. Davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.112,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Belediye Başkanlığı'na iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4583, Karar No: 2010/1868, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4583 E.  ,  2010/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 04/12/2008

Nosu : 526/649

- K A R A R -

Tarafların arasındaki uyuşmazlığın hasılat kirası niteliğindeki rödovans sözleşmesinden doğan alacağın tahsili talebinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4398, Karar No: 2013/9462, Tarih: 20.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4398 E.  ,  2013/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczin yapıldığı adresi değiştirdiklerini ve hacizli malların halen yeni adreste olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1152, Karar No: 2022/1703, Tarih: 08.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1152 E.  ,  2022/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı, hâkim ...’ı davalı göstererek ... Sulh Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesinde; davalı ...’ın aile mahkemesi hâkimi olup eşi ile kendisinin boşanma davasında hâkim olarak görev yaptığını, mahkemedeki tutum ve davranışlarından dolayı kendisini Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna (HSYK) şikâyet ettiğini, konunun medyada haber olarak yer alması üzerine davalının kendisi hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, Cumhuriyet Savcılığınca takipsizlik kararı verildiğini, ayrıca davalının tekzip taleplerinin reddedildiğini, bunun üzerine davalının “Açıklama” adı altında basında ve internet medyasında duyuru yaptığını, davalının aile birliği içindeki en mahrem iddiaları kamuoyuna açıkladığını, özel hayatın gizliliğini ihlâl ederek suç işlediğini, açıklamanın hâlen internet sitelerinde yayında olduğunu belirterek yayında olan açıklama metninin internet sitelerinden silinmesine-kaldırılmasına ve 1,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

5. ... Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesince de görevsizlik kararı verilerek Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davalı sıfatı ile Maliye Hazinesine dava dilekçesi tebliğ edilmiştir.

Davalı Cevabı:

6. Davalı Maliye Hazinesi vekili; uğranıldığı iddia edilen zararın yasal dayanağının olmadığını, yapılan işlemlerde kusur, kast ve hatanın bulunmadığını, idareye atfedilecek bir kusurun da mevcut olmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delilin sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Cevabı:

6. Davalı Maliye Hazinesi vekili; uğranıldığı iddia edilen zararın yasal dayanağının olmadığını, yapılan işlemlerde kusur, kast ve hatanın bulunmadığını, idareye atfedilecek bir kusurun da mevcut olmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delilin sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı hâkim ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı ile eşinin boşanma davasında hâkimlik görevini yürüttüğünü, yargılama devam ederken davacı tarafından müvekkili hakkında taraflı davrandığı, kasıtlı olarak davalı lehine karar verdiği, ihsas-ı rey niteliğinde eylemlerde bulunduğu ve tanık ifadelerini çarpıtarak zapta geçirdiği iddialarının ortaya atıldığını ve iddiaların ulusal basına da verildiğini, müvekkili tarafından tekzip davası açılarak haberlerin tekzip edildiğini, yayınlanan tekzip metni gerekçe gösterilerek davacı tarafından manevi tazminat davası açıldığını, huzurdaki uyuşmazlığın hâkimin yargılama faaliyetinden değil şahsi olarak yayınladığı tekzip metninden kaynaklandığını, bu nedenle dava konusu olayda Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevsiz olduğunu, müvekkilinin boşanma davasında verilen kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesince onandığını, davacı tarafından sunulan şikâyet dilekçesinin HSYK tarafından işleme konulmadığını, tekzip metninin mahkeme kararı uyarınca yayınlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Dairenin Birinci Kararı:

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24.03.2015 tarihli ve 2014/21 E., 2015/17 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Dava dilekçesinde, davacının açtığı boşanma davasının ihbar olunan hakim tarafından karara bağlandığı; davacının, ihbar olunan hakkında HSYK nezdinde şikayette bulunduğu; bu durumun basına yansıdığı ve ihbar olunan hakimin şikayeti üzerine kovuşturmaya yer olmadığı yönünde karar verildiği; tekzip isteminin de reddedildiği; ihbar olunan hakim tarafından boşanma davası hakkında internet üzerinden açıklama yapılarak özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiği ileri sürülerek; 1,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi, talep ve dava olunmuştur.

CEVAP: Cevap dilekçesinde, hak düşümü süresinin geçirildiği ve sorumluluk koşullarının da oluşmadığı savunulmuştur.

GEREKÇE: Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeniyle sorumlulukları, HMK'nın 46-49. maddelerinde düzenlenmiş bulunmaktadır.Yasada gösterilen sorumluluk nedenleri, örnek niteliğinde olmayıp; sınırlı ve sayılı durumları ifade etmektedir.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgu; davacının tarafı olduğu boşanma davası ile ilgili olarak ihbar olunan tarafından yapılan açıklamalardır. Bu konuda, davacının basına beyanları olmuş ve dava konusu açıklamalar yapılmıştır. Sınırlı ve sayılı hukuki sorumluluk nedenlerinden hiç birisi mevcut değildir. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgu; davacının tarafı olduğu boşanma davası ile ilgili olarak ihbar olunan tarafından yapılan açıklamalardır. Bu konuda, davacının basına beyanları olmuş ve dava konusu açıklamalar yapılmıştır. Sınırlı ve sayılı hukuki sorumluluk nedenlerinden hiç birisi mevcut değildir. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasının takdir edilerek hüküm altına alınması gerekir. Bu konuda, para cezasında yeniden değerleme oranında yapılması gereken arttırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular göz önünde tutulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nın 46. maddesindeki koşullar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-Takdiren 700,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline,

3-Alınması gereken 27,70.-TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 24,30.-TL'nin düşümü ile kalan 3,40.-TL'nin davacıdan tahsiline ve Hazine'ye gelir kaydına,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı yararına takdir edilen 3.000,00.-TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,…” karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun Birinci Bozma Kararı:

9. Özel Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2017 tarihli ve 2015/4-3519 E., 2017/1442 K. sayılı kararı ile; “…Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında işin esasının incelenmesinden önce eldeki davanın, hâkimin yargılamaya ilişkin hizmet kusurundan mı, yoksa kişisel kusurundan mı kaynaklandığı, burada varılacak sonuca göre Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin mi yoksa ... Asliye Hukuk Mahkemesinin mi görevli olduğu hususu ön sorun olarak görüşülüp tartışılmış, uyuşmazlığın hâkimin yargılamaya ilişkin işlemlerinden kaynaklandığı, bu nedenle Özel Dairenin görevli olduğu sonucuna varılarak ön sorun oyçokluğuyla aşılarak işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Bu noktada, Özel Dairece Maliye Hazinesinin resen davalı olarak davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilip edilemeyeceğinin irdelenmesi gerekir.

Bilindiği üzere, davacı, dava dilekçesinde tarafların kimler olduğunu belirtir ve dava, dava dilekçesinde gösterilen taraflar arasında devam eder. Ancak davanın açılmasından sonra dava dilekçesinde gösterilen taraflarda değişiklik yapılması ihtiyacı ortaya çıkabilir. Bu değişiklik örneğin, taraflardan birinin dava sırasında ölmesinde veya dava yürürken dava konusunun devrinde olduğu gibi zorunlu (yasal) nedenlerle olabileceği gibi, davacının iradesine bağlı (iradi) değişiklik şeklinde de olabilir (Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012, s.812).