muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7915, Karar No: 2014/10744, Tarih: 31.03.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde ilk olarak 01/06/1997 tarihinde çalışmaya başladığı ve çalışmalarının aralıklarla devam ettiği, 1997 yılından 2008 yılına kadar farklı zamanlarda toplam 2500 gün çalışmasının bulunduğu, çalışmaların belirsiz süreli ve zincirleme iş akdine dayalı olması sebebiyle birlikte değerlendirilmesi gerektiği, toplamda 6 yıl, 10 ay ve 10 gün çalışmasının bulunduğunu, davalı yanca davacının iş akdinin haklı feshine ilişkin olarak dosyaya bilgi ve delil sunulmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, işyerinde çalışma aralıkları ve bu aralıkların yayıldığı süreç, yapılan işin niteliği de nazara alındığında işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmadığı, tanık beyanlarından davacının davalı işyerinde fazla çalışmasının bulunduğunun tespit edildiği ancak davacının bulunduğu pozisyon itibariyle; işlerin yoğun olduğu sürelerle işyerine gelmesi ve çalışanlara gerek çalışma süreleri ve gerekse çalışma koşulları yönünde talimatlar vermesi dikkate alınarak, kendisi için verdiği bir fazla çalışma talimatlarının davalı işvereni bağlayıcılığı olamıyacağı bu nedenle davacının fazla mesai alacağına hak kazanmadığı, öte yandan davacının tüm çalışmalarının belirsiz süreli ve devamlı bir çalışma dönemini kapsadığı ve bu sebeple yıllık izne hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalıya ait işyerinde turizm sezonunda ve sezon dışında fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş, davalı ise fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece, tanık anlatımlarından davacının fazla mesaisinin bulunduğu tespit edilse de davacının pozisyon itibariyle fazla çalışma alacağına hak kazanmadığı, gerekçesi ile talep red edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle tanık beyanlarına göre davacı üst düzey yönetici konumunda değildir. Çalıştığı otelde bir dönem yiyecek içecek işleri müdürü, geri kalan zamanlarda ise otel müdürü olarak görev yapmış olup, otel sahibi şirketin yönetecilerinin davacıyı denetler konumda olduğu ve mesainin davacı tarafça belirlenmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının yiyecek içecek müdürü olduğu dönem ve bu dönemdeki çalışma saatleri taraflar ile tanıklara açıklattırılıp, çalışılan sektörün koşulları göz önünde tutularak yaz-kış ayrımı yapılıp, davacının çalışma saatleri belirlenmeli ve tespit edilen rakamdan uygun oranda takdiri indirim de yapılmak süretiyle sonuca gidilmelidir.

3-Yukarıdaki bentte belirtilen fazla çalışma ücreti hesaplandığında, davacının şirkete olan borcunun kendi kabulü ve şirket vekilinin sunduğu muavin defteri ile diğer işveren kayıtları incelenerek belirlenip mahsubu da değerlendirilmelidir.

F) Sonuç:

3-Yukarıdaki bentte belirtilen fazla çalışma ücreti hesaplandığında, davacının şirkete olan borcunun kendi kabulü ve şirket vekilinin sunduğu muavin defteri ile diğer işveren kayıtları incelenerek belirlenip mahsubu da değerlendirilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/374, Karar No: 2019/3420, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/374 E.  ,  2019/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4382, Karar No: 2016/10485, Tarih: 19.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4382 E.  ,  2016/10485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yolsuz tescilin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.12.2015 gün ve ... Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 264,60 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 19.12.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya ve toplanan delillere ve özellikle dava konusu parselin kadastro sırasında tapulama harici bırakılan tepelik ve kayalık bir yer olduğu ve daha önce devlet- vatandaş işbirliği ile yapılan köyün içme suyu hattı

...
Yargıtay — Esas No: 2020/1227, Karar No: 2021/993, Tarih: 04.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1227 E.  ,  2021/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 10/03/2014 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/11/2016 günlü karara karşı davalı ...'in istinaf başvurusu üzerine yapılan incelmede; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/03/2021 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11190, Karar No: 2014/16361, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11190 E.  ,  2014/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Niksar Sulh Hukuk Mahkemesi, Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olan ... adresinin bakım ve rehabilitasyon merkezinin adresi olduğu anlaşılmış olup, dosya kapsamından kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce ... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Niksar Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince Niksar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3905, Karar No: 2012/301, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3905 E.  ,  2012/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Babasını öldürmek

HÜKÜM : TCK 32 maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın babasını öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 27.01.2010 tarih ve 2010/130 sayılı raporuna göre "atipik pisikoz " denilen akıl hastalığı saptanan ve suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2620, Karar No: 2016/10404, Tarih: 21.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2620 E.  ,  2016/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan ..., ... Enerji Tesisler San.Tic.Ltd.Şti, ..., ... vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Enerji Tesisler San. Tic. Ltd. Şti, ve ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/10/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Enerji Tesisler San. Tic. Ltd. Şti, ve ... vekilleri Avukat ... ile ... vekili Avukat ... geldiler. Karşı taraf ile diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 29/01/2016 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsiz bulunmamasına göre, davacılar ile davalılardan ..., ... Enerji Tesisler San.Tic.Ltd.Şti, ... ve ... vekillerinin

yerinde görülmeyen bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 21/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9416, Karar No: 2009/11070, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9416 E.  ,  2009/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, 6547 ada 1 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu ayrıca taşınmazdaki B Blok 17 nolu dükkanı da dava dışı yüklenici G... şirketinden satış vaadi sözleşmesi ile satın alarak kat mülkiyetine geçiş işlemleri tamamlanıncaya kadar dükkana isabet eden arsa payını da devraldığını, davalının anılan taşınmazı haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı M.., çekişmeli taşınmazda eşi S..’nin paydaş olup, dava dışı yüklenici G.. şirketi ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini eşi S..’nin tapu iptal ve tescil davası açtığını belirterek reddi savunmuştur.

Birleşen dava dosyasında ise davacı S.., anılan dükkanın G..şirketi ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine ait olduğunu, davalı R..’in taşınmazda hak iddia ettiğini oysa davalı adına oluşan tapu kaydının sözleşmenin 9. maddesine göre yolsuz nitelikte bulunduğunu belirterek davalı tapusunun iptali ile G.. şirketi adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne; Birleşen davanın ise, sözleşme gereğince davacı Selviye’ye verilmesi gereken dükkanlardan birisinin dava konusu dükkan olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı M. G.. ve birleşen dosya davacısı S. G.. tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.02.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler M. G.., S. G.. ile temyiz edilen vekili Avukat F.P.. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asillerin ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleşen dava tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 06.10.1997 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve dükkan karşılığı düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince aralarında birleşen dosya davacısı S. G..’nin de bulunduğu arsa malikleri tarafından 1421 ve 1472 parsel sayılı taşınmazlarda % 70’i yüklenici G..şirketine % 30’u arsa sahiplerine ait olmak üzere ticaret merkezi yapılması amacıyla sözleşme düzenlendiği; 1421 parselde S..’nin 190/20736 payının bulunduğu anılan taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak oluşan 6547 ada 1 nolu parselde 77/2400 payın S... adına tescilinden sonra S..’nin bu parseldeki 54/2400 payını 05.11.2001 tarihinde

G...şirketine satış yoluyla devrettiği, keza yüklenici G..şirketi tarafından 27.06.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile 1421 nolu parselde yapılacak inşaattaki B Blok 17 nolu dükkanın asıl dosya davacısı R..’e satıldığı ve 6547 ada 1 nolu parseldeki G.. şirketine ait 66/2400 payın 11.07.2003 tarihinde R...’e devredildiği, böylece çekişme konusu 6547 ada 1 nolu parselde R..ve S..’nin paydaş oldukları taşınmazda kat mülkiyeti ve kat irtifakının tesis edilmediği anlaşılmaktadır.Davacı R.., çekişme konusu dükkanın dava dışı yüklenici şirket tarafından kendisine satıldığını ve birleşen dosya davacısı S..’nin eşi olan davalı M.. tarafından taşınmazın işgal edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, birleşen dava dosyasında ise davacı S.. 17 nolu dükkanın kendi payına isabet ettiğini, yüklenici şirketin arsa sahiplerinin onayını almadan 3. kişilere satış yaptığını ve davalı R.. adına yapılan tescilin yolsuz olduğunu belirterek tapu kaydının iptali ile yüklenici adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Ne varki, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/611 esas sayılı dava dosyasında davacı S... tarafından G.. şirketi aleyhine 08.06.2007 tarihinde tapu iptal ve tescil davası açıldığı, anılan davanın derdest olup sonucunun eldeki davayı etkileyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/611 E. Sayılı dava dosyasının neticesinin beklenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Asıl dosya davalısı M.. ve birleşen dosya davacısı S..’nin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4227, Karar No: 2025/2683, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4227 E.  ,  2025/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2003/13637 numaralı ve “...” ibareli markasının 05. sınıf mallarda tescilli olduğunu, bu markayı mesnet göstererek davalı şirketin 2019/122779 numaralı ve “...” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkilin itiraza mesnet markasının iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzer olduğunu, müvekkilinin markası ile itiraz konu markanın 05. sınıfta yer alan aynı ve ilintili malları kapsadığını, davalının başvuru markasının müvekkilinin seri markası sanılacağını ve davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in ve 2020-M-9653 sayılı kararının iptaline, 2019/122779 başvuru nolu ve “...” ibareli marka başvurusunun tescil edilmiş olması halinde 05. sınıfın tümü bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin başvuruya konu markasının ilaç markası olarak kullanılacağını, davacının itiraza mesnet markasının 05. sınıfta yalnızca “Kozmetik ve parfümeri ürünleri ile sabunların üretiminde kullanılan doğal ürünler. Odalar, taşıt araçları ve diğer mekanlar için koku gidericiler, koku vericileri kişisel kulanım dışındaki deodarantlar” için tescilli olduğunu ve krem formundaki kozmetik ürünlerinde kullanıldığını, müvekkil şirket tarafından antiemetik tablet için tescili istenen “...” markasının bu alanda kullanılan pek çok ilaç markasında yer alan “EME” ibaresi ile kimyasal bir bileşik olan “...” ibaresinin birleşimi ile oluşturulduğunu, “...” ibaresinin organik bir bileşik olduğunu, davacı firmanın “...” ibaresinin bilinen bir anlamının bulunmadığını, 05. sınıfta yer alan emtianın tüketici kitlesini doktor, eczacı, diş hekimi, ilaç mümessilleri gibi meslek mensuplarının oluşturduğu dikkate alındığında dava konusu markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, “...” markası ile satışa sunulacak olan bulantı-kusma karşıtı ilaçla, davacı yanın “...” markasıyla satmakta olduğu krem formundaki ürünler arasında orta düzey bilinçlenmiş tüketicilerin de ticari ya da hukuki bağ kurulma olasılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "..." ibareli markası arasında dava konusu edilen 2019/122779 sayılı markanın kapsamında yer alan "05.06: İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. 05.07: Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları'' malları yönünden ortalama tüketici kesimi nazarında görsel ve sesçil benzerlik oluştuğu; ortalama tüketici kesimi nezdinde başvuru kapsamındaki anılan mallarda davacının "..." ibareli markalı ürününü satın almak isterken davalının "..." ibareli başvuru markalı ürünü satın almak şeklinde bir yanılgı yaşayabileceği, taraf markaları arasında bu mallar yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanıunu'nun (SMK) 6/1 hükmü uyarınca iltibas koşulunun oluştuğu, belirtilen emtia dışında kalanlar açısından iltibas koşulları oluşmadığı gibi başvuru markasındaki mallar açısından davacının başvuru üzerinde SMK'nın 6/3 hükmü anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliğinin kanıtlanmadığı, yine tanınmışlık koşulunun ve kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TÜRKPATENT 2020-M-9653 sayılı YİDK kararının 2019/122779 sayılı markanın kapsamında yer alan ''05.06: İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. 05.07: Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları'' malları yönünden kısmen iptali ile markanın bu mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı Kurum vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları arasında "-..." ibaresinin ortaklığından kaynaklı benzerlik bulunduğu, başvuruda bu ibarenin önünde yer alan "E" harfinin başvuruyu görsel ve işitsel olarak itiraza mesnet markadan yeterince uzaklaştırmadığı, emtia benzerliğinin gerçekleştiği mallar açısından taraf markalarının aynı mallar üzerinde kullanılmasının SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimaline sebebiyet verebileceği, öte yandan SMK'nın 6/5 hükmündeki tanınmışlık koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili ile davalı Kurum vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 22.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.