muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/611, Karar No: 2022/340, Tarih: 11.05.2022

TCK'nın 109. maddesinin altıncı fıkrasında; "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" düzenlemesine yer verilip, gerekçesinde de "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla ya da sırasında, kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler de uygulanır; bu itibarla, kasten yaralama suçunun temel şeklinin gerçekleşmesi hâlinde, maddenin ikinci fıkrasına istinaden cezaya hükmedilmelidir" denilerek, suçun işlenmesi amacıyla ya da suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinden birinin meydana gelmesi hâlinde ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmek suretiyle, anılan neticenin gerçekleşmesi durumunda, mağdurun şahsına zarar verilmiş olması nedeniyle, etkin pişmanlık için aranan "Mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın serbest bırakma" şartı oluşmadığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının kabulü gerekmektedir.

109. maddenin altıncı fıkrasının "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" hükmü göz önünde bulundurulduğunda, bu suçun işlenmesi amacıyla, işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde ve eylemin gerçekleştirilmesi sırasında mağdurun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturacak ve kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerine ulaşmayacak şekilde yaralanması hâlinde, diğer şartların da var olması kaydıyla etkin pişmanlık hükümleri uygulanabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda;

Her ne kadar katılan mağdur ...'ın yaralanması basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte ise de; sanıklar ... ve...ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk...’ın fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek ...'ı cebirle araca bindirip Sugözü olarak bilinen mevkiye götürdükten sonra sanık ...'in ...'ı araçtan indirmesi, bir müddet uzaklaştıktan sonra da mağdure...le aralarındaki ilişkiyi sorgulamak amacıyla ...'ı tekme ... atmak suretiyle darp etmesi, söz konusu darp eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun doğal sonucu olmaması, sanıkların bu eylemleri ile ayrıca katılan mağdurun şahsına da zarar vermeleri ve mağdurun şahsına zarar verilmemesi hâlinin TCK'nın 110. maddesinde yer alan etkin pişmanlığa ilişkin hükmün uygulanma koşulları arasında bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların katılan mağdur ...'a yönelik gerçekleştirdikleri eylemler yönünden haklarında TCK'nın 110. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanıklar hakkında katılan mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

4- Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda;

Sanıklar ... ve...ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuk...’ın fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek mağdurlar ... ve ...'u cebirle araca bindirip Sugözü olarak bilinen mevkiye götürdükten sonra sanık ...'in ...'ı araçtan indirmesi, bir müddet uzaklaştıktan sonra da mağdure...le aralarındaki ilişkiyi sorgulamak amacıyla ...'ı tekme ... atmak suretiyle darp etmesi, daha sonra araca dönüp "Ne bakıyorsun?" diyerek araç içerisinde bulunan ...'a ... atması, sanık ...'in "Defolun gidin." biçimindeki sözleri üzerine ... ile ...’un koşarak olay yerinden uzaklaşmaları, yol üzerinde durdurdukları bir kamyon vasıtasıyla şehir merkezine dönmeleri, 22.01.2013 tarihinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından mağdur ... hakkında düzenlenen raporda; darp ve cebir izine rastlanılmadığının bildirilmesi, sanık ...'in ...'a ... atması eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla, işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde ve eylemin gerçekleştirilmesi sırasında meydana gelmesi ve dolayısıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturması hususları birlikte gözetildiğinde, sanıkların mağdur ...'a yönelik gerçekleştirdikleri eylemler yönünden haklarında TCK'nın 110. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşmediği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

1) İkinci ve üçüncü uyuşmazlık konuları bakımından REDDİNE,

2) Birinci ve dördüncü uyuşmazlık konuları bakımından KABULÜNE,

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşmediği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

1) İkinci ve üçüncü uyuşmazlık konuları bakımından REDDİNE,

2) Birinci ve dördüncü uyuşmazlık konuları bakımından KABULÜNE,

A) Sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.06.2018 tarihli ve 4554-4545 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

B) Sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 21.05.2013 tarih ve 154-358 sayı ile kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar hakkında mağdure ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının ve mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

C) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının birinci ve dördüncü uyuşmazlık konuları bakımından kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılararak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, sanıklar ... ve ...'in mağdurlar ... ve ...'a yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalarının İNFAZLARININ DURDURULMASINA, bu suçlardan sanıkların cezaevine alınmış olmaları hâlinde TAHLİYELERİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadıkları takdirde derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

3) Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 19.04.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede birinci, ikinci ve üçüncü uyuşmazlık konuları bakımından oy birliğiyle, dördüncü uyuşmazlık konusu bakımından ise 19.04.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 11.05.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11826, Karar No: 2013/11786, Tarih: 03.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/11826 E.  ,  2013/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dosya arasındaki fotoğraflardan taşlık, kayalık ve makilik yerlerden olduğu gözlemlenen taşınmazlar üzerinde bulunan harnup ağaçlarının zaman zaman meyvelerinin toplanmasının 27.01.2009 tarih ve 27123 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 15.01.2009 tarihli ve 5831 sayılı Kanunu'nun 8. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Yasayla değişik 2/B bendine göre kullanım sayılmayacağı belirtilerek, davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 810 ve 811 parsel sayılı taşınmazların ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1597, Karar No: 2009/2811, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1597 E.  ,  2009/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk ile Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilerek davacının vasi atanması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının vasi tayin edilmesine ilişkin isteminin Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.06.2008 gün ve 2006/1129-1629 sayılı ek kararı ile reddedildiği, bu kararın Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.06.2008 gün ve 2008/138-138 D.İş kararıyla onaylandığı, Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.05.2006 gün ve 1997/1-506 sayılı kararıyla Çanakkale ... .... kız yetiştirme yurdunda kalan kısıtlının Şanlıurfa 80. Yıl Bakım ve Rehabilitasyon merkezine nakledildiği belirtilerek, T.M.Y.'nın 462/14. Maddesi uyarınca yerleşim yerini değiştirmek üzere izin verildiği gözlenmektedir.

Bu durumda T.M.Y.'nın 412/1 ve 462. Maddeleri anlamında yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20381, Karar No: 2014/21568, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20381 E.  ,  2014/21568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/239-2014/547

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığı nedeni ile % 35 oranında artan sürekli iş göremezliğe dayanan maddi tazminat davasıdır. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7336, Karar No: 2022/8530, Tarih: 12.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7336 E.  ,  2022/8530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/11/2016 tarih ve 2015/688 Esas, 2016/798 Karar nolu kararının davalılardan İbrahim ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 10/01/2022 tarih, 2022/38 E.-2022/61 K. sayılı kararıyla davalılardan İbrahim ...’ın adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (... H./ ... M./ ... M./ ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Bununla birlikte; adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgelerin, ödeme gücünden yoksunluğu tevsik eder nitelikte olmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalılardan İbrahim ...’ın yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan İbrahim ...’ın yerinde görülmeyen itirazının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 12/09/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21611, Karar No: 2015/43201, Tarih: 15.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/21611 E.  ,  2015/43201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre; 23.07.2011 günü saat 00:45 sıralarında ... ili ... Mahalle.... Cad. No: ... sayılı yer önünde bıçakla yaralanan sanık ....'ın tıp fakültesinde genel cerrahi yoğun bakımda tedavi görmesi nedeniyle ifadesinin alınamadığı, bu olayla ilgili olarak mağdur ....'in tekel büfesi olarak çalıştırdığı işyerine gelindiğinde mağdur'un yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriğine göre, üç şahsın alkollü olarak gelip, para vermeden bira istedikleri, kendisinin de bira vermeyince bu şahısların kendisini sopa ile darp ettiklerini, işyerinde bulunan küçük bir meyve bıçağıyla şahıslara müdahale ettiğini beyan ettiği, bu suçla ilgili olarak sorguya sevk edildiğinde, benzer nitelikte beyanda bulunup beraberinde, bira vermeyip parasını istediğinde, “ne parası” diyerek hakaret ve küfür etmeye başladıklarını, bu kişileri dışarıya doğru itekleyip çıkarmaya çalıştığı sırada şahısların bir tanesinin kafasına sopayla vurduğunu, sersemlediğini, kendisini dövdüklerini, bıçakla nasıl yaralandığını ise anımsamadığını ifade ettiği,

Mahkemede ise, işyerinin kalabalık bir muhit olan beşyol ağzında olduğunu, olay tarihinde gece saat 24:00-00:30 sıralarında kendisini ilk kez gördüğü sanık ....'ın işyerine gelerek iki bira istediğini, hal ve hareketlerinden aşırı alkollü olduğu anlaşıldığını, konuşmakta güçlük çektiğini, istediği gibi iki birayı çıkartıp önüne koyduğunu, parasını istediğinde parasının olmadığını söyleyerek, “sonra veririm, ben mahallenin çocuğuyum” gibi laflar ettiğini, kendisinin de prensip olarak veresiye veremeyeceğini söyleyerek biraları alıp geri yerine koyduğunu, bu arada gelip giden müşterilerle de ilgilenmesi gerektiği için sanık ...'dan dışarı çıkmasını istediğini, kolundan tutup ittirdiğini, O'nun da kendisine karşı çıkınca geriye düştüğünü, başını rafa çarptığını, orada bulunan meyve bıçağını alarak ayağa kalktığını, ...'dan dışarı çıkmasını isterken kendisinin yaralandığını anladığını, basit bir yaralanma olarak düşündüğünü, çünkü elinin kesildiğini, sanık ... gittikten sonra gelen müşterilerle ilgilenmeye devam ettiğini, sonra dükkanını kapatıp evine gittiğini, sabahleyin de dükkanı açtıktan sonra polis tarafından karakola götürüldüğünü ifade ettiği,

Sanığın aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde gece parkta bira içtiğini, çok sarhoş olduğunu, içkisi bitince tekrar almak için mağdur Murat'ın işlettiği büfeye gittiğini, iki bira istediğini hayal meyal hatırladığını, parasını ödemek için elini cebine atınca parasının düşmüş olduğunu anladığını, bunun üzerine “mahallenin çocuğu olduğunu, parasını sonra vereceğini” söylediğini, olay yerinde başka bir görgü tanığının da olduğuna ilişkin bir bilginin dosyaya yansımadığı dikkate alındığında;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde gece parkta bira içtiğini, çok sarhoş olduğunu, içkisi bitince tekrar almak için mağdur Murat'ın işlettiği büfeye gittiğini, iki bira istediğini hayal meyal hatırladığını, parasını ödemek için elini cebine atınca parasının düşmüş olduğunu anladığını, bunun üzerine “mahallenin çocuğu olduğunu, parasını sonra vereceğini” söylediğini, olay yerinde başka bir görgü tanığının da olduğuna ilişkin bir bilginin dosyaya yansımadığı dikkate alındığında;

Yağma olayları genelde tanıksız olan eylemlerdir, ancak burada bir iddia ve savunma varsa bunlardan hangisinin olayı doğru şekilde yansıttığı ancak mahkemenin birini diğerine neden üstün kıldığını saptamasıyla mümkün olacaktır. Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması ve mağdurun aşamalardaki değişen beyanı gözetildiğinde, birine diğerine göre ne şekilde üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de; yağma eyleminin geceleyin, işyerinde, silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması harşısında, sanık hakkında TCK'nın 149.maddesinin 1. fıkrasının “d” ve “h” bendlerinin yanısıra “a” ve “c” bendleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.