muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6035, Karar No: 2017/5661, Tarih: 12.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/6035 E.  ,  2017/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksi kurum işleminin iptali ile kesilen maluliyet aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının, beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybettiği anlaşıldığından, malül sayılması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). Fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada ise, davacının, maluliyet aylığı şartlarını kaybetmeyip, aylığın bağlandığı 01.04.2007 tarihinden itibaren haiz olması nedeniyle davalı kurumca kesilen aylığının yeniden bağlanması ve maluliyet aylığına hakkı olduğunun tespiti istemi ile dava açıldığı anlaşılmakta iken, mahkemece aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti hakkında bir karar verilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinin tamamen silinmesi ile yerine “1-Davanın kabulü ile, Maluliyet aylığı şartlarını kaybetmediği anlaşılan davacıya, davalı kurumca kesilen maluliyet aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminini iptaline,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1849, Karar No: 2015/4856, Tarih: 07.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1849 E.  ,  2015/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Ş.. ile davalı S.. Ş.., ve birleşen 2013/233 E. sayılı davada davacı S.. Ş.. ile davalı S.. Ş.., ve birleşen 2012/448 E. sayılı davada davacı S.. Ş.. ile davalı S.. Ş.. arasındaki davadan dolayı Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.04.2014 gün ve 2012/382-2014/167 sayılı hükmü onayan Dairemizin 26.01.2015 gün ve 2014/4819-2015/395 sayılı ilâmı aleyhinde davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacı-birleşen dosya davalısına yükletilmesine, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5507, Karar No: 2019/2092, Tarih: 07.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5507 E.  ,  2019/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi eski hale getirme ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 14.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünden almış olduğu 58395 numaralı ve 03.03.2009- 03.03.2019 tarihleri arasında geçerli olan demir işletme ruhsatına ve aynı tarihler arasında geçerli olan demir işletme iznine sahip olduğunu, yasal olarak kullanımına tahsis edilmiş sahanın davalı tarafından enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle işgal edildiğini, enerji nakil hattı nedeniyle 2013 yılından beri çalışamadığını ve üretim yapamadığını ileri sürerek davalının maden sahasına müdahalesinin önlenmesini, enerji nakil hattının kaldırılması suretiyle eski hale getirilmesini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 10.000,00TL üretim zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... İlçesi sınırları içinde kurulacak olan ... III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan enerji nakil hattının müvekkili tarafından tesis edildiğini, davaya konu alanın bir kısmının kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığı gibi bir kısmının orman sahası içinde kaldığından orman idaresinden izin alındığını, ayrıca .... ile aralarında yaptıkları 07.08.2009 tarihli bağlantı anlaşması uyarınca davanın anılan şirkete ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının, davaya konu yere dair Maden İşleri Genel Müdürlüğünden alınmış demir işletme ruhsatının bulunmakta olup enerji nakil hattının ve HES projesinin de idari işleme dayalı olduğu gerekçesiyle idari yargının görevli olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının, davaya konu yere dair Maden İşleri Genel Müdürlüğünden alınmış demir işletme ruhsatının bulunmakta olup enerji nakil hattının ve HES projesinin de idari işleme dayalı olduğu gerekçesiyle idari yargının görevli olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Eldeki davada, davacı tarafından, davaya konu yerle ilgili Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünden alınmış 58395 numaralı ve 03.03.2009- 03.03.2019 tarihleri arasında geçerli olan demir işletme ruhsatına istinaden yani şahsi hakka dayalı olarak elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve maddi tazminat talep edilmiştir. Olayda idarenin herhangi bir eylem ve işlemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan davanın idari yargıyı ilgilendirir bir yönü yoktur. İki özel kişi arasındaki bu uyuşmazlığın çözümü adli yargıya ait olduğundan Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yargılamaya devamla, tarafların tüm delilleri toplanıp birlikte değerlendirilmek suretiyle işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile idari yargının görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23428, Karar No: 2013/18261, Tarih: 03.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23428 E.  ,  2013/18261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada sanığın olay günü, gece vakti idaresindeki araçla park yerinden çıkarken mağdura ait araca çarpması sonucu, kazadan hemen sonra yapılan tespitte 0.79 promil alkollü olduğunun belirlendiği, dosya kapsamından sanığın o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespit edilemediği görülmekle tebliğnamdeki yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet savcısının suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA 03.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9192, Karar No: 2021/2384, Tarih: 09.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9192 E.  ,  2021/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre ; olay günü saat 15.10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, 50 km/s hız limitinin bulunduğu, eğimsiz, düz ve bölünmüş yolun sol şeridinde seyir halindeyken, yaya geçidi üzerine geldiğinde yolun sağ tarafından sol tarafına yayalara kırmızı ışık yanmasına rağmen beraber geçmeye çalışan katılan yayalara aracının sağ ön far kısmı ile çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda 6. derecede kırık ve yüzünde sabit iz olacak şekilde, katılan ... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanığa yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22081, Karar No: 2022/1367, Tarih: 10.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22081 E.  ,  2022/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ... müdafiileri ile sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2017 yerine, 04/03/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların olay günü saat 03.00 sularında, yolda yürüyen katılanın yanına motosikletle yanaştıkları, sanık ...’ın katılana küçük siyah bir tabanca tevcih ettiği ve cep telefonunu zorla aldığı, sanıkların daha sonra motosiklerle olay yerinden ayrıldıkları iddiası ile dava açıldığı, lâkin katılan ...'un olayın birkaç saat sonrasında Şehremini Polis Karakolu'nda saat 08.42'de verdiği ifadesinde, kadın failin yüzünde kask olduğu için yüzünü göremediğini, erkek faili ise bir anlık gördüğünden yüzünün şeklinin tam aklında olmadığını, bu nedenle failler hakkında teşhis işlemi yapamayacağını beyan ettiği, ancak 07/03/2017 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, faillerin ikisini de teşhis ettiği, katılanın istinabe yoluyla alınan kovuşturma beyanında da fotoğraf teşhisini teyit ettiği görülmekte ise de; olayın hemen akabinde karakolda alınan beyanında sanıkların ikisinin de yüzünü görmediğini, teşhis işlemi yapamayacağını beyan etmesi ve sanıkların atılı suçlamayı kabul etmeyip sadece başka bir eylemi gerçekleştirdiklerini kabul etmeleri karşısında, sadece fotoğraf teşhisinin sanıkların mahkûmiyeti için yeterli tek delil olarak kabul edilmesinin olanaklı bulunmadığı, bu çerçevede elde edilen delillerin sanıkların mahkumiyeti için kuşkudan arınmış, kuvvetli ve inandırıcı mahiyette olmadığı gözetilerek, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/226, Karar No: 2018/1237, Tarih: 14.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/226 E.  ,  2018/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... A.Ş. vek. Av. ... arasındaki alacak-menfi tespit davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 13/01/2015 gün ve 2011/522 E. - 2015/10 K. sayılı hüküm davacı vekilince temyiz edilerek Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2016/17113 E. - 2017/6250 K. sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece dava dosyasının yeniden incelenmek amacıyla Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dosyası Dairemizin 25.09.2017 gün 2016/17113 E. 2017/6250 K. Sayılı ilamı ile bozulmuş olup mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece dosya üzerinde usuli herhangi bir işlem yapılmaksızın yeniden 22.12.2017 tarihinde dosya inceleme formu düzenlenerek form ekinde " Mahkememiz dosyasının yapılan incelemesinde verilen hükmün her iki davanın kabulü yönünde olduğu, bozma ilamında ise davanın kısmen kabulü gibi değerlendirilerek davalı lehine vekalet ücreti yönünden bozma kararı verildiği, bu durumun taraflar açısından hak kaybına neden olacağı anlaşılmakla mahkememiz dosyasında bozma kararına yönelik olarak herhangi bir işlem yapılmadan yazımız ekinde iade edilmiş olup, belirtilen hususlarda yeniden değerlendirme yapılarak iadesi gereği arz olunur." şeklinde yazılarak dosyanın yeniden değerlendirme yapılması hususunda dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Mahkemece bozma ilamından sonra ne yapılacağı hususu 1086 sayılı HMUK'nun 429, 6100 sayılı HMK'nın 373. maddelerinde anlatılmış olup bozma ilamına karşı yasa yolları açıkça belirtilmiştir. Mahkemenin Yargıtay Dairesinin bozma ilamını yeniden gözden geçirilmesini isteme yönünde bir yetkisi bulunmamaktadır. Bu husus kasta yakın ağır bir hukuki hata olduğu gibi, disiplin işlemini de gerektirir. Bu nedenle dosyanın tetkiksiz olarak mahkemesine iadesine, ilgili hakim hakkında HSK'ya disiplin işlemleri yapılması hususunda suç duyurusunda bulunulmasına, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10852, Karar No: 2024/12969, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10852 E.  ,  2024/12969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3239 E., 2024/1762 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/109 E., 2022/426 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkillerinin oğlu ... 'in 12.05.2017 tarihinde sağlam raporu alarak askerlik (uzman erbaş) görevine başladığını, kursiyer olarak atandığını, kursiyerliği sırasında enfeksiyon nedeniyle grip olduğunu, revir istirahatı verildiğini, bu istirahate rağmen göreve çıkartıldığını, görevdeyken ateşlenerek ağzından kan geldiğini, ilaç tedavisi uygulandığını, tedavilere cevap alınamaması üzerine yapılan tetkiklerde kalp yetmezliği tanısı konularak vefat ettiğini, uzman erbaş statüsünde ve idarenin kusurlu hizmeti sonrası müteveffanın 5510 ve 5434 sayılı Kanun uyarınca vazife malulü olarak emekliye sevki gerektiğini, Kuruma müracaat edildiğini, Kurumun talebi reddettiğini belirterek Kurum işleminin iptaline, maddi özlük haklarının hakediş tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alındığı, rapora itiraz edilmesi nedeniyle dosyanın Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kuruluna gönderildiği, ATK 2. Üst Kurulunun 28.07.2022 tarihli Raporunda 1996 doğumlu ...'de teşhis edilen miyokardite bağlı ileri düzeyde kalp yetmezliği hastalığının, askerlik hizmetine bağlı meydana gelmediği, bu hastalığın her ortamda geçirilebilecek üst solunum yolu enfeksiyonu sonrasında oluştuğu, bu nedenle kişinin vazife malulü sayılamayacağının belirtildiği;

Adli Tıp Kurulu 2. Üst Kurulu Raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli görüldüğü; davacının vazife malulü olmadığı, kanıtlanamayan davanın reddinin gerektiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Adli Tıp Kurulu 2. Üst Kurulu Raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli görüldüğü; davacının vazife malulü olmadığı, kanıtlanamayan davanın reddinin gerektiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu Raporu ve davacıların murisinin teşhisten vefata kadar olan sürede hastanede tedavi görmesi karşısında; 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi gereğince hastalığın görev sırasında veya görevin etkisiyle meydana geldiği ispatlanamadığından davanın reddine dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili özetle, davacıların ... oğlu uzman çavuş olduğundan, göreve girerken ve belli periyotlarla sağlam raporu aldığını, dolayısıyla hastalığın vazifeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda, ispat yükünün davalıda olduğunu; yine dikkat edildiğinde yargılamanın her aşamasında ve söz konusu raporlarda davacıların oğlunun hastalığı ve ölümünün vazifeden olup/olmadığının tespit edilemediğinden bahsedildiğini, yani kesin olarak "vazife malulü değildir" gibi bir ibarenin bulunmadığını, sonuç olarak, vefatın tamamen vazife kaynaklı olduğunu; dava dilekçesi ekinde sunmuş oldukları emsal kararlar göz önüne alındığında hastalığın vazifenin sebep ve tesiriyle meydana geldiğinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacıların ... oğlunun vazife malulü olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16295, Karar No: 2023/24080, Tarih: 14.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16295 E.  ,  2023/24080 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1167 E., 2016/413 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Tanık K.E.'nin yeminli beyanı, iddiayı doğrular mahiyetteki olay tespit ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde suça konu yerde fuhuş yaptırıldığına dair ihbar gelmesi üzerine Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine görevli ekipler tarafından adrese gidildiği, sanık ile görüşüldüğü, cinsel ilişki ücretinin 200 TL olduğunu eğer istenirse bayan göndereceğini söylediği, bunun üzerine görevlinin 200 TL'yi sanığa verdiği, sanığın görevlinin bulunduğu odaya mağdur ... F.'yi gönderdiği, mağdurun soyunduğu sırada sivil giyimli olan görevlinin fuhuş olayına el koyduğu, sanığın bu şekilde fuhuş suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR