muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/35863, Karar No: 2013/25493, Tarih: 09.10.2013

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır. Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.  İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda  Mahkemece, davalı şirketin ihale süresi bitiminde işyerini terk ettiği ve davacıya yeni bir iş vermediğinden akdi eylemli olarak feshettiği sonucuna varılarak, feshe bağlı alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacı, belediyeye ait temizlik işlerinde alt işveren işçisi olarak çalışmıştır. Son alt işveren davalı şirketin ihale süresi 31.12.2009 günü sona ermiştir. Davacı, ertesi gün yeni ihaleyi alan dava dışı şirket işçisi olarak aynı işte çalışmaya devam etmiştir. Davalı şirket tarafından yapılmış yazılı bir fesih bildirimi veya kıdem-ihbar tazminatı ödemesi yoktur. Davacı aynı işte ertesi gün yeni ihaleyi alan şirket işçisi olarak çalışmaya devam etmiş olup, alt işverenler arasında işyerinin devri söz konusudur. Bu nedenle iş akdi devam eden davacı, feshe bağlı olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talep edemez. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile alt işveren değişikliği fesih kabul edilerek feshe bağlı isteklerin hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11683, Karar No: 2018/5553, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11683 E.  ,  2018/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin küçük oğlu Osman’ın yapılacak satranç turnuvasına katılmak üzere arkadaşları ile birlikte Balıkesir'e gelirken 04.12.2006 tarihinde davalılardan müteveffa ... 'nın sevk ve idaresindeki diğer davalı ...'na ait ve diğer davalı HDI Sigorta A.Ş. tarafından Zorunlu Karayolu Trafik Sigortası kapsamında sigortalı kamyon ile davacı ...’e ait araç ile çarpışması sonucu müvekkillerinin küçük oğlu Osman'ın aynı sırayı paylaştığı ve kardeşi kadar sevdiği bir arkadaşı ile öğretmenini kaybettiği, diğer bir arkadaşının ise belki de ömür boyu yatağa bağlı ve bilinci kapalı şekilde yaşamak durumunda olduğu, bu olayların çok küçük yaşta hayatın acı gerçekleri ile tanışmasına sebebiyet verdiğini, maneviyatı ile psikolojisini alt üst ettiğini, araç kasko sigortalı olup, sigorta şirketi tarafından sigorta poliçesi uyarınca ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemenin müvekkilinin zararını karşılamaktan uzak olduğunu, şimdilik fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerin çocukları için 500,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatla; aynı şekilde davacı müvekkilleri Mustafa ve Nazmiye içinde bu kazada dolayı yaşadıkları zor günlerin ve sıkıntıların telafisi

için ayrı ayrı her birine 500,00'er TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketinin sorumluluğu poliçedeki teminat ve limitlerle sınırlı olarak olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın meydana gelmesinde müvekkili araç sürücüsü Halil Samsa'nın kusurlu olmadığını, davacı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasında görülen davada davacılara ait araç sürücüsünün cezalandırılmasına karar verildiğini, kazanın oluşu ve sonucunun bu kadar ağır olmasının başlıca nedeninin davacı araç sürücüsünün hız sınırlarını aşmış olmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın meydana gelmesinde müvekkili araç sürücüsü Halil Samsa'nın kusurlu olmadığını, davacı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasında görülen davada davacılara ait araç sürücüsünün cezalandırılmasına karar verildiğini, kazanın oluşu ve sonucunun bu kadar ağır olmasının başlıca nedeninin davacı araç sürücüsünün hız sınırlarını aşmış olmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... mirasçıları vekili cevap dilekçesinde; kazada davacı araç sürücünün kusurlu olması nedeni ile babalarını kaybettiklerini, davacıların taleplerinin yasal olmadığını, dava dışı davacı araç sürücüsünün kusurlu bulunarak ceza dosyası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, davacı ...'nın 500,00 TL maddi tazminat talebinin yasal olmadığını, zira kasko şirketinin aracın değerini tam ve eksiksiz olarak ödediğini, davacıların küçük için talep ettikleri manevi tazminat yönünden ise davacıların istemlerinin adam çalıştıranın sorumluluğu hükümleri uyarınca yerinde olmadığını, olayda hatır taşımasının söz konusu olduğunu, tazminata hükmedilebilecek olsa bile gerek kusur durumu gerekse hatır taşıması ve davacıların kendilerine ait aracın kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle taleplerde indirime gidilmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde davacıların çalışanının kusurlu olduğunu, talep edilen manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye ve karşı tarafın ekonomik olarak yıkımına neden olacak nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı HDI Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kaza ile ilgili şirkete usulüne uygun müracaat yapılmadığını, bu nedenle müvekkili şirket temerrüde düşürülmediğinden davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalısının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunui davacının tazminat talebinin ispatlanması gerektiğini, kaza tarihinden itibaren faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı HDI Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kaza ile ilgili şirkete usulüne uygun müracaat yapılmadığını, bu nedenle müvekkili şirket temerrüde düşürülmediğinden davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalısının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunui davacının tazminat talebinin ispatlanması gerektiğini, kaza tarihinden itibaren faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'in karşılanmayan tedavi gideri talebinin kabulü ile, taleple bağlı kalınarak 50,00 TL tedavi gideri maddi tazminatının davalı HDI Sigorta A.Ş. bakımından dava tarihinden itibaren yasal faizi ile ve poliçe teminat limiti ile sınırlı olmak üzere, diğer davalılar bakımından ise olay tarihi olan 04/12/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacı ...'in araç hasarı nedeniyle karşılanmayan araç hasarına ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacı ...'in manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04/12/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... Belediyesi Başkanlığı ile ... mirasçıları Cemile, Osman, Bilal ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar Mustafa ve ...'in manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

2)Mahkemenin kusur konusunda hükme esas aldığı rapor aynı olaya ilişkin açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E. sayılı dosyada alınan 11.10.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından verilen rapordur. Bu rapora göre davacı araç sürücüsü % 20, davalı araç sürücüsü % 80 oranında kusurlu bulunmuştur. Ancak aynı olaya ilişkin olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/162 sayıyla açılıp görülen ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesince düzeltilerek onanan dasyasında davacı araç sürücüsü % 25, davalı araç sürücüsü % 75 kusurlu bulunmuştur. Mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin2007/162 sayılı dosyası getirtilerek İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden seçilecek bilirkişi kurulundan, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

3) Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinden;

a)Tedavi giderleri açısından

3) Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinden;

a)Tedavi giderleri açısından

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'na çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup mahkemece tedavi giderleri yönünden davacı lehine 50,00 TL’nin kabulüne karar verilmiştir. Bu nedenle karar hükmedilen alacak yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

b)Bozma neden ve şekline göre davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik sair temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, (3) (a) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kesinlikten reddine, (3) (b) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedeni ve şekline göre davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'na geri verilmesine 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19157, Karar No: 2016/5242, Tarih: 05.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/19157 E.  ,  2016/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, kısmi iade dışında, katılanın rızası koşuluna bağlı bulunmadığı, katılan kabul etmediğini belirtmesine rağmen sanıkların 22.05.2015 tarihli duruşmada “katılanın zararını karşılamak istediklerini” ifade etmeleri karşısında, gerektiğinde ödeme yeri de belirlenmek suretiyle sanıklara makul bir süre içerisinde zararı tazmin imkanı sağlanıp, sonucuna göre haklarında TCK'nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31533, Karar No: 2016/3366, Tarih: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31533 E.  ,  2016/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 155/2, 52/2-4, 51/13- maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, katılan şirkete ait mağazada müdür olarak, sanık ...'un ise müdür yardımcısı olarak çalıştıkları, mağazada yapılan sayımda değeri 4.884,77 TL olan 228 adet tekstil ürününün eksik olduğunun belirlendiği, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanıklar hakkında uygulanan ertelemenin hatalı ve cezaların az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4931, Karar No: 2021/1509, Tarih: 03.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4931 E.  ,  2021/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerel mahkeme kararından sonra dosyaya giren sağın vasisin 01.09.2020 tarihli dilekçesi ekindeki Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 22/10/2019 tarihli sanık hakkındaki sağlık kurulu raporunda sanığa organik olmayan psikotik bozukluk tanısı konularak fiil ehliyetine sahip olmadığının ve kısıtlanması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; TCK'nın 32/1-2 maddeleri kapsamında sanığın suç tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5145, Karar No: 2019/2226, Tarih: 06.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5145 E.  ,  2019/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davacı erkeğin, ilk derece mahkemesince kabul edilen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen sadakatsizlik kusurunun yanında ayrıca son olayda davalı eşine fiziksel şiddet uyguladığının, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 350 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 400,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına hükmedilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 26.01.2017 tarihli bu karar taraflarca istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde ve davalı erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile "davalı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği halde, esastan reddine karar verilen bu kısımlar yönünden yeniden eda hükmü kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönlerden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hükmünün 2. bendinden sonra gelen a., b., ç., d., e., f., ve g. bentlerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesine gönderilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2019 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11040, Karar No: 2017/1042, Tarih: 20.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/11040 E.  ,  2017/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle ... ... 9. Sulh Ceza Hakimliği, ... 4. Sulh Ceza Hakimliği, ... (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/06/2014 gün ve 2014/86 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2589, Karar No: 2019/3535, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2589 E.  ,  2019/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17849, Karar No: 2015/31114, Tarih: 03.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17849 E.  ,  2015/31114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2011/365-2014/53

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: