muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36871, Karar No: 2015/11982, Tarih: 06.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36871 E.  ,  2015/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/154430

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2012/50 (E) ve 2013/202 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıkların müştekiyi yüzünde ve burnunda kemik kırığı meydana gelecek ve sabit ize neden olacak şekilde yaraladıklarına dair idda ve kabul karşısında; temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanıklar hakkında hükmolunan ve ertelenen ceza için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Emre ve Şenol müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6193, Karar No: 2011/9818, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6193 E.  ,  2011/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bilidirdiği ... Belediyesi ... Mahallesi ... mevkinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 18/09/2009 havale tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile işaretli 7020,65 m²'lik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tescilin, aynı rapor ve krokide (A) harfiyle işaretli 9865.06 m2, (C) harfiyle işaretli 1343.80 m2 ve (D) harfiyle işaretli 621.94 m²'lik kısımlara yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından (B) harfiyle işaretli bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 01.03.1977 tarihinde ulanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 16/08/1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece, krokide (B) harfi ile gösterilen temyize konu taşınmazın, orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek, davacı adına tesciline karar verilmiş ise de; delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere taşınmazın genel görünümü itibarıyla taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların tamamen temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması suretiyle temizlendiği ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşısız olduğu açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez.

Öte yandan dava konusu taşınmazın hükme esas alınan uzman orman bilirkişi ...’ın raporunda, çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 15 olduğu, 1961 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile ... alanda kaldığı bildirilmiştir.

Öte yandan dava konusu taşınmazın hükme esas alınan uzman orman bilirkişi ...’ın raporunda, çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 15 olduğu, 1961 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşile ... alanda kaldığı bildirilmiştir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılan yerdir. 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p maddesinde "üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağı." şeklinde tanımlanmış ve yine aynı yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlığını taşıyan 26/j maddesinde "orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağını" aynı maddenin 2. fıkrasında "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" öngörülmüştür. Ayrıca, 02.12.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların her zaman yapılabilecek orman kadastrosunda da orman sınırı içine alınabileceği öngörülmüştür. Tüm bu bulgular, yasa ve yönetmelik maddelerine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve imar ihya zilyetlik koşullarının oluşmadığı anlaşılmasına rağmen, mahkemece yasa ve yönetmelik hükümleri yanlış değerlendirilerek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ... şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11545, Karar No: 2014/9028, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11545 E.  ,  2014/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), hayâsızca hareketlerde bulunmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hayâsızca harekette bulunmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlere ilişkin temyize gelince;

Oluşa uygun kabule göre; sanığın olay günü parkta arkadaşlarıyla birlikte oturan mağdure ...'ye cinsel amaçla “Kız hepsi senin mi” diyerek laf attığı ve bu olaydan üç gün sonra ise yine, sanığın yolda yürüyen mağdure ...'ya cinsel organını çıkartıp gösterdiği olayda, her iki mağdureye karşı ayrı ayrı gerçekleştirilen eylemlerin cinsel taciz suçunu oluşturduğu, keza mahkemece de hükmün gerekçesinde sanığın her iki mağdureye karşı cinsel taciz suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, bu suçtan iki kez mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/76, Karar No: 2014/22047, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/76 E.  ,  2014/22047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50, 52, 52/4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte iki katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı nazara alındığında mahkemece alt sınırdan ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusuru bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanların otomobilinin farının yanmadığına, katılanların ise cezanın miktarına, paraya çevrilmesine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14994, Karar No: 2015/20166, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14994 E.  ,  2015/20166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/47867

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/102 (E) ve 2012/1310 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin sanık S.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık Z.. A.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık S.. A.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık 25/11/2011 tarihinde talimat yoluyla alınan savunmasında, atılı suçları işlemediğini, 2006 yılında kimliğini kaybettiğini ve cezaevine hiç girmediğini kimliğini kullanan bir başkasının benzer bir suçtan Trabzon cezaevine girdiğini,sanık Z.. A.. ise atılı suçu S.. A..'ın kardeşi S.. A.. ve temyiz dışı diğer sanıkla birlikte işlediğini ve S.. A..'ın sanık S.. A..'a ait kimliği kullandığını ileri sürmesi, 13/03/2012 tarihli oturumda benzer bir suçtan Trabzon E Tipi cezaevinde S.. A.. kimliği ile tutuklu bulunan şahsın getirtilen fotoğrafı ile suçun işlendiği işyeri kamera kaydındaki 2 numaralı şahsın benzediği ancak talimat yoluyla savunması alınan S.. A..'a ait fotoğraftaki kişiye benzemediğinin belirtilmesi karşısında, sanık ile kardeşi S.. A..'a ait muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, iş yerinin güvenlik kamerası kayıtları ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına gönderilip, karşılaştırılmasının sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5873, Karar No: 2020/2619, Tarih: 04.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5873 E.  ,  2020/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/03/2016 gün ve 2014/641 - 2016/251 sayılı kararı bozan Daire'nin 17/07/2018 gün ve 2016/9529 - 2018/5070 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen dava davacılar vekili, Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/399 E ve 2014/422 Karar sayılı dosyasıyla davalı şirkete kayyum olarak atanan müdürler kurulu üyesi ... tarafından düzenlenen genel kurul toplantısına davetiyesinin hukuka aykırı düzenlediğini, gündemin ilan edilmeden tebliğ edildiğini, müdürler kurulunun faaliyet dönemine ait yıllık faaliyet raporunun okunup finansal tabloların müzakere edilip müdürler kurulu üyelerinin ibra ve azlinin gündeme gelebileceğini, kayyumun gönderdiği davetnamede bu sıraya riayet edilmediğini, davalıların bir araya gelme sebebinin 18.05.2009 tarihli genel kurul kararıyla 10 yıllık süre için müdür olarak atanan şirket ortaklarından ..., ..., ...'ın müdürlük görevinden azli ile şirket ana sözleşmesi 14. maddesi doğrultusunda yeni müdürler seçilmesi olduğunu, müdürler kurulu başkanının belirlenmesi, müdürlerin yetkilerinin belirlenmesi ile birlikte imza ile yetkili kılınmalarına ilişkin gündem sırasının kanuna ve usule aykırı şekilde değiştirildiğini, bu durumun BK’nın 19. ve 20. maddelerine aykırılık teşkil ettiğini, toplantıya davet aşamasında karar alınmayışı, ilan edilmeyişi, iki toplantı arasında iki haftalık süre bırakılmayışı muhalefet şerhi olarak toplantı tutanağına geçirilmesi talep ve icra olunmuş ise de davalı genel kurulun çoğunluk üyeleri tarafından kaale alınmadığını ileri sürerek şirketin toplantıya davetin ve toplantıda alınan 29/09/2014 tarihli genel kurul kararlarının butlanla batıl olduğundan iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurul toplantısına çağrının usulsüz olmasının tek başına genel kurul kararlarının iptalini gerektirmeyeceği, şirket bilançoları ve muhasebe kayıtlarının toplantı gününden en az 15 gün öncesinden davacı şirket ortaklarının bilgisine sunulmasının gerektiği, TTK 447. maddesine göre muhalefet şerhinin tutanağa geçirildiği, talebin gündemle ilgisi olmadığından reddine karar verildiği, davacı ortakların TTK 447. maddesi anlamında bilgi alma haklarının engellendiğine kanaat getirildiği, toplantı tutanağının 3/a bendine göre 18/05/2009 tarihli genel kurul kararının 1.maddesi gereğince 10 yıllık süre için müdür olarak atanan şirket ortaklarından ..., ... ve ...'ın müdürlük görevinden herhangi bir sebep gösterilmeksizin azline oyçokluğuyla karar verildiği ve süresiz olarak müştereken imzayla yetkili olmak üzere ... ve ...'ın oy çokluğuyla müdür olarak seçilmiş olduğu, bu haliyle hiçbir sebep gösterilmeksizin davacıların müdürlük görevinden azledilmiş olması ve süresiz olarak başka bir ortağa imza yetkisi verilmiş olması nedeniyle davacı şirket ortaklarının şirketteki görevlerine son vermek amacıyla toplantının yapıldığı ve TBK’nın 27. maddesi kapsamında davacıların kişilik haklarına aykırılığın mevcut olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulü ile 29/09/2014 tarihli genel kurulda alınan kararların batıl olduğunun tespitine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 151,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 954,90 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl ve birleşen davalarda davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27932, Karar No: 2020/1074, Tarih: 22.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27932 E.  ,  2020/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işçisi olarak alt işverenlerde çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nün tüm, davalı ... Turz. İnş. Tem. Bilgi İşl. Otom Gıda Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nün tüm, davalı ... Turz. İnş. Tem. Bilgi İşl. Otom Gıda Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında, davalı ve dava dışı şirket arasındaki hukuki ilişkinin niteliği bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.Somut olayda, davacının 01.01.2006-11.02.2014 tarihleri arasında davalı asıl işveren ...'nde en son dava dışı MSD temizlik firması işçisi olarak, 01.01.2006-31.12.2013 tarihleri arasında ise devreden davalı alt işveren ... Turz. İnş. Tem. Bilgi İşl. Otom Gıda Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Mahkemece devreden işverenin kıdem tazminatı yönünden tüm süreden müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun kabulüyle kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ise de varılan sonuç hatalı olmuştur. Bu nedenle, davalı ... Turz. İnş. Tem. Bilgi İşl. Otom Gıda Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin kıdem tazminatı yönünden kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10098, Karar No: 2015/6805, Tarih: 02.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10098 E.  ,  2015/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2014/71 D İş Esas - 2014/71 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davası sırasında davacı vekili tarafından 17.06.2014 havale tarihli dilekçe ile; "...duruşma esnasında hâkimin davalı tarafa veraset ilâmı sundunuz ama bu çok açık değil, davalı ile hisse satıcıları arasındaki akrabalık durumları ve dereceleri hakkında ayrıntılı çalışma yapıp sunun, bunun için 1 ay süre yeter mi ve duruşma gününe kadar süre verelim" şeklinde beyanda bulunması, itiraz üzerine "itiraz etmeyin, ben böyle istiyorum bu konuda Yargıtay İçtihadı var" şeklindeki sözleri ile davalı tarafa yol gösterdiği ve ihsası reyde bulunduğu..."gerekçesi ile hâkimin reddini talep etmiştir.

Reddedilen hâkimin talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davacının 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/07/2015 günü oy birliği ile karar verildi.