muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/514, Karar No: 2021/181, Tarih: 28.04.2021

Tanık ...’un özetle; sanığın daha önce Adalet Bakanlığında ve HSYK'da başmüfettişlik yaptığını, 2011 yılındaki Yargıtay üye seçimlerinde HSYK'daki Yargıtay ve Danıştaydan gelen üyeler dışındaki on yedi üye ile birlikte çalışma kararı aldıklarını, Kurul'daki cemaat mensubu olduklarını düşündüğü sekiz isimle Genel Sekreterin evinde toplandıklarını, Ömer Köroğlu, Ahmet Kaya, Resul Yıldırım, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, Bülent Çiçekli, Teoman Gökçe ile ayrıca ... ve ...'in de ilgili görüşmede bulunduklarını, bu sekiz ismin daha önceden üç yüz üç yüz elli kişilik bir liste hazırladıklarını ve seçimin bu liste içinden yapılmasının uygun olacağını söylediklerini, kendilerinin tüm isimlerin ilgili listeden seçilmesinin mümkün olmadığını söylemeleri üzerine bu kez isimlerin tek tek sayılması sırasında cemaatçi HSYK üyelerinin kendilerine yakın olduklarını düşündükleri isimlerde ısrarcı olduklarını, sanığın da burada cemaat mensubu üyeler tarafından istenen isimlerden birisi olduğunu, bu sebeple sanığın cemaat bağlantısı olduğunu düşündüklerini, 2013 yılında Yargıtayda cemaat mensubu olmadığını bildikleri isimlerin katıldığı yemekler tertip ettiklerini, sanığın da bu yemeklere cemaatle irtibatı devam ettiği gerekçesiyle çağırmadıkları isimlerden olduğunu,

Tanık ...’nin özetle; sanığı Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulunda müfettiş olduğu dönemden simaen tanıdığını, 2011 yılında Yargıtay üyelerinin seçilmesi için hazırlıkların başladığı dönemde HSYK Genel Sekreteri Mehmet Kaya’nın daveti üzerine evine gittiklerini, bu evde HSYK üyeleri Ahmet Berberoğlu, Ömer Köroğlu, Nesibe Özer, Resul Yıldırım ile ... ve ...'in, HSYK Genel Sekreter Yardımcıları Muzaffer Bayram ve Engin Durnagöl ile Yargıtaydan Tetkik Hâkimi ve Savcılar Muzaffer Özdemir ve Nazmi Dere yanında birkaç kişinin daha olduğunu, görüşme esnasında Mehmet Kaya’nın elinde üç yüz elli dört yüz kişilik bir listenin bulunduğunu, bu listeyi kendisi, ... ve ... dışında orada bulunanların daha önceden hazırlamış olduklarını anladığını, listenin duvara yansıtılarak isimler üzerinde tek tek konuşulduğunu, sanığın da cemaatten olan Kurul üyeleri ile Genel Sekreter Yardımcıları ve Yargıtaydan gelen tetkik hâkimlerinin ittifak hâlinde seçilmesini istedikleri isimler arasında olduğunu, neticede isimler görüşülüp bittiğinde kendilerinin karşı çıkmasına rağmen yapılan sayımda seksen civarında ismin belirlendiğinin ortaya çıktığını, akabinde Mehmet Kaya, Nazmi Dere, Ahmet Berberoğlu ve Önder Aytaç’ın evin salonundan ayrıldıklarını, beş on dakika sonra geri geldiklerinde Ahmet Berberoğlu’nun “Hocaefendiye danışılmış, arkadaşlar yüz kırktan aşağısına razı olmasınlar demiş, benim için tartışma bitmiştir, biz yüz kırktan aşağısına razı değiliz.” dediğini, o günkü görüşmenin seksen kişiye razı olmamaları üzerine kavgayla bittiğini, konuyu görüşüp durumu aktardıkları Müsteşar Ahmet Kahraman’ın uzlaşılmasını söylediğini, bunun üzerine gerçekleştirilen daha sonraki görüşmelerde sayının yüz yedi yüz sekize çıktığını, sanığın ilk seksen kişilik listede mi yoksa sonradan eklenenler arasında mı olduğunu hatırlamadığını,

Tanık ...'un özetle; kendisinin 1988 ve 2011 yılları arasında o dönemde cemaat olarak bilinen FETÖ/PDY yapılanması içerisinde kesintili olarak ve örgütün arzuladığı şekilde olmamak kaydıyla yer aldığını, 2004-2005 yılında Marmaris'te Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı sırada sanığın Marmaris'e gezi amaçlı geldiğini, sanığın aynı yerde görev yapan ve bu yapı içerisinde yer alan Hâkim Gökmen Demircan ile tanışıklığı olduğunu, Gökmen Demircan'ın sanığı arkadaşları olarak tanıştırdığını, arkadaşlardan kastının yapılanma içerisinde bulunan kişilerden olduğunu belirtmek olduğunu, 2005 yılında kendisinin Adalet Bakanlığına geçtiğini, 2008-2010 arasında geçici görevlendirme ile TBMM'de çalıştığını, 2010 yılında Adalet Bakanlığı Müfettişliğine görevlendirildiğini, bu dönemde sanığın HSYK müfettişi olarak görev yaptığını, daha sonra da Yargıtay üyeliğine seçildiğini, bu yapılanma içerisinde Bakanlıkta, Yargıtayda ve Teftiş Kurulunda çalışanların birbirini tanımamasının normal olduğunu, ancak Teftiş Kurulunda aynı birimde çalışanların yapılanma içerisinde olan kişileri tanıdığını, bu nedenle görev yaptığı süre içerisinde sanığın yapılanma içerisinde yer aldığını bildiğini, 2008 yılında fiilen görevden ayrıldığı için sanığın bu tarihten sonraki pozisyonunu ve duruşunu bilemediğini, bu yapılanma kapsamında sohbetlere gidip gitmediğini, himmet, bağış, kurban adı altında para verip vermediğini bilmediğini, ancak o dönemde yapı içerisinde bulunan kişilerin bu örgütün faaliyetlerine katılmaması durumunda diğer üyelerce bu durumun duyulup mahalle baskısı oluşturulmaya çalışıldığını, kendisi çalıştığı dönemde sanığın toplantılara katılmadığı şeklinde olumsuz bir şey duymadığını, sanıkla herhangi bir ortak faaliyete katılmadığı için somut olarak örgüt faaliyeti kapsamında "şunları yaptı" diyemeyeceğini ancak sanıkla samimiyetleri olduğu için bu yapılanma içerisinde olduğunu bildiğini,

Tanık ...'un özetle; sanığı sadece Yargıtaydan tanıdığını, ikili konuşmalarda FETÖ/PDY üyesi olduğunu duyduğunu,

Tanık ...'in özetle; 19. dönem hâkim adayı olduğunu, askerden dönenlerden oluşan ara bir dönem oldukları için sayılarının fazla olmadığını, devre arkadaşlığı ve devre toplantıları kapsamında zaman zaman bir araya gelerek yemek yediklerini, sanığın da bu yemeklerde bulunan isimlerden olduğunu, ancak bunun bir cemaat birlikteliği niteliğinde olmadığını,

Tanık ...'in özetle; sanıkla Teftiş Kurulu Başkanlığında beraber çalıştıklarını, kendisinin 2004 yılında Kurula geldiğini ve 2011 yılında buradan ayrıldığını, sanığın adli yargı müfettişi, kendisinin ise idari yargı müfettişi olduğunu, o dönem idari yargıda başmüfettiş olan ve örgüte mensup Gürsel Ceylan'ın sanık hakkında "bizim arkadaşlardandır" ifadesini kullandığını,

Tanık ...'in özetle; sanıkla Teftiş Kurulu Başkanlığında beraber çalıştıklarını, kendisinin 2004 yılında Kurula geldiğini ve 2011 yılında buradan ayrıldığını, sanığın adli yargı müfettişi, kendisinin ise idari yargı müfettişi olduğunu, o dönem idari yargıda başmüfettiş olan ve örgüte mensup Gürsel Ceylan'ın sanık hakkında "bizim arkadaşlardandır" ifadesini kullandığını,

Tanık ...'ın özetle; kollukta müdafi huzurunda şüpheli sıfatıyla alınan ifadesinde özetle örgütün mahrem yapılanmasının içinde 2012'den itibaren Ankara ilinde hâkim ve savcıların orta okula giden çocuklarını askeri liselere hazırladığını, yapı içerisindeki görevinin "Balgat Büyük Bölge İlk Öğretim Mesullüğü" olduğunu, ilgilendiği çocukların içerisinde babası hâkim olan Bekir Giray Kıvrıl'ın da bulunduğunu belirtip Bekir Giray Kıvrıl'ı fotoğraftan teşhis ederek 2014 yılında Deniz Askeri Lisesini kazandığını, Ankara'da hâkim olan babasının bu durumdan haberdar olduğunu, çocuğunu bilinçli olarak gönderdiğini, çocuğun daha sonra okuldan atıldığını, ancak sanığı tanımadığını, kovuşturmada alınan beyanında ise özetle; sanığı tanımadığını, yapıyla ilgisini bilmediğini, ancak daha önce verdiği beyanlarının doğru olduğunu, babası hâkim olan Bekir Giray Kıvrıl'ı tanıdığını, babasını tanımadığını, Bekir'den de babasıyla ilgili yapıyla alakalı bir söylemine şahit olmadığını,

Beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın adının geçtiği bazı örgüt mensupları arasındaki Bylock yazışmalarının;

363824 ID numaralı Bylock kullanıcısı olup yargının sivil imamlarından Nejat kod adlı Mehmet Baysal ile 59344 ID numaralı Bylock kullanıcısı olduğu değerlendirilen eski Yargıtay üyesi Ali Akın arasında geçen 04.12.2015 tarihli yazışmanın; "abi bu davalar ile ilgili kanaatimce ayrı şu abilerden bir kısmının fikrini alsak. Müfettiş kökenli abiler... Mehmet Arı 22 H. D., Ali Eryılmaz, Oktay Acu 18 H. D., Ali Yıldız 20 H. D., İbrahim Kır 7 H. D. VE ... 16. H. D. Bu abilerden yararlanalım",

481085 ID numaralı Bylock kullanıcısı olduğu değerlendirilen eski Yargıtay Ceza Genel Kurulu Tetkik Hâkimi Süleyman Bozoğlu ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin kararı ile örgüt üyesi olmaktan mahkum edilen ve 396841 ID numaralı Bylock kullanıcısı olduğu tespit edilen eski Yargıtay üyesi Ahmet Kütük arasında geçen 09.01.2016 tarihli yazışmanın; "Halit abiyi siz çözebilir misiniz", "Halit abi için randevu alırmısınız. Ne zaman müsait olur. Ve giriş çıkış bakımından nasıl hareket tarzımız olmalı",

Şeklinde olduğu tespit edilmiştir.

Şeklinde olduğu tespit edilmiştir.

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kriptolu haberleşme programı olan ve münhasıran bu örgüt mensupları tarafından kullanılan Bylock uygulamasına ait IP adreslerine, adına kayıtlı olan 505 353 5314 numaralı hat üzerinden 13.08.2014 -14.02.2015 tarihleri arasında 5279 kez bağlantı yaptığı anlaşılmıştır. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda, sanığa ait HTS kayıtları incelendiğinde iletişim tespiti verileri ile HIS(CGNAT) verileri arasında teknik açıdan herhangi bir uyumsuzluğa rastlanılmadığı, dosyadaki veriler göz önünde bulundurulduğunda 505 3535 53 14 numaralı GSM hattından Bylock IP'lerine giriş yapıldığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Sanığın savunmasında özetle; iddianamede somut delil ve olgulara dayanılmadığını, iddiaların görevle ilgili olması nedeniyle görevli yargı yerinin Anayasa Mahkemesi olduğunu, Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi gereği ise görevin Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunduğunu, suçüstü hâlinin bulunmadığını, yetkisiz savcılıkça soruşturmaya başlandığını, tüm soruşturma işlemlerinin hukuka aykırı olduğunu, delillerin soruşturmaya başladıktan sonra ve hukuka aykırı olarak elde edildiğini, tanık beyanlarının gerçekleri yansıtmadığını ve CMK'nın 148. maddesi gereği yasak delil niteliğinde olduğunu, gıyabında hazırlanan listelere göre pazarlık konusu yapılarak üye seçildiği iddiasını kabul etmediğini, Bylock yüklemediğini ve kullanmadığını, Bylock'un hukuka aykırı delil olduğunu, gıyabındaki yazışmaların aleyhine delil olarak kullanılamayacağını, IP çakışmasının söz konusu olmuş olabileceğini, HIS/CGNAT ve HTS kayıtlarının uyuşmadığını, bilirkişi raporunun eksik ve çelişkili olduğunu, oğlu Bekir Giray Kıvrıl'ın Deniz Askeri Lisesinde bir müddet okuduğunu, ancak ikinci sınıfın ikinci yılında kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, suçlamaları kabul etmediğini,

İfade ettiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, silahlı terör örgütünde örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyonla hareket ederek örgüt adına faaliyetlerde bulunduğu, bu suretle FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hüküm celsesine katılan üye hakim Cafer Aşık'ın heyetten çekinmesini gerektiren sebeplerin bulunmadığı, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Ancak, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyallerde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 450 TL bilirkişi ücretinin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesi kararının 12. fıkrasındaki “1050,00 TL olmak üzere toplam 1.905,30 TL'den” ibaresinin çıkarılması ve yerine “600 TL olmak üzere toplam 1.455,30 TL'den” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; sanığın örgüt hiyerarşisi içindeki konumu, faaliyetlerinin kapsam ve yoğunluğu, mevcut delil durumu dikkate alındığında temel ceza olarak belirlenen 7 yıl hapis cezasının orantılılık, ölçülülük kriterleri ile hakkaniyete uymadığı, teşdit yapılmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından alt sınırdan ceza tayin edilmesinin sanığın örgüt içerisindeki konumu ve faaliyetleri ile uyumlu olacağı,

Şeklindeki düşüncelerle karşı oy kullanmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli ve 16 - 77 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyallerde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 450 TL ücretin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 12. fıkrasındaki “1050,00 TL olmak üzere toplam 1.905,30 TL'den” ibaresinin çıkarılması ve yerine “600 TL olmak üzere toplam 1.455,30 TL'den” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, oy çokluğuyla,

2)Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3)Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından, oy çokluğuyla,

4)Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.04.2021 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21959, Karar No: 2020/3850, Tarih: 09.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/21959 E.  ,  2020/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... AŞ' nin şehir hatları işletmesinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaktayken 2007'de emekli olduğunu, daha sonra 30.01.2008'de emekli olduğu Haliç tersanesinde tekrar elektrik teknisyeni olarak işe başladığını, 30.01.2008'den önce işyeri İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı davalı ...'ya devredildiğini, davacı çalışmaya devam ederken ... AŞ. bir kısım iş ve faaliyetleri ile özelleştirilip ayrıldığını bu kez arada hiç boşluk bırakmadan İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde kurulan İstanbul Şehir Hatları AŞ. nezdinde çalışmaya başladığını, 31.12.2011 de geçerli bir neden olmadan iş akdi feshedilerek işten çıkarıldığını, son olarak davalı ... Org. Ltd. Şti. işyerindeki işçileri devraldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Şehir Hatları AŞ. vekili, davacının diğer davalıların çalışanı olup müvekkil şirket personeli olmadığını, davacı ile müvekkil arasında herhangi bir hizmet akdi bulunmadığını, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili şirketin İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nden devraldığı iskeleler ve gemileri işletmek üzere organizasyonu tamamlayarak 30.09.2010 tarihinde hizmet vermeye başladığını, ... ile müvekkili şirket arasında hiçbir şekilde devir işlemi söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir hizmet akdi bulunmadığını, tek yetkili işveren olarak bünyesinde çalıştıran diğer davalı atölye hizmetleri alımı yapan yüklenici şirket olduğunu, müvekkili şirket nezdinde davacının hiçbir kaydı bulunmadığını, bu nedenlerle müvekkil şirkete husumet yönetilmeyeceğini, ... ile yüklenici diğer davalı arasındaki ilişkisin kesinlikle işçi teminine yönelik bir ilişki olmayıp hizmet alımı işi olduğunu, zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Org.Ltd. Şti. vekili, davacının işinin diğer davalı şirketin asıl işi olduğunu, başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi olarak işlem görmesi gereken davacının mezkur taleplerden şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, husumetten davanın reddi gerektiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığunı savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı İstanbul Şehir Hatları AŞ. vekili ve Davalı ... Org.Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.