muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13793, Karar No: 2019/18235, Tarih: 13.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13793 E.  ,  2019/18235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince değerlendirilerek davalı idare vekilinin başvurusunun bedel yönünden esastan reddine, davacının payı yönünden yeniden hesaplama yapılarak 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 177 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile davacının payı yönünden yeniden hesaplama yapılarak 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/172, Karar No: 2016/7750, Tarih: 09.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/172 E.  ,  2016/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda; ... ortağı olan davacı hakkında, 21.10.2009 tarihinden itibaren önceki müdürlerin görev süresinin sona ermesi ve anılan şirkette şirket müdürü seçimi yapılmaması nedeni ile davacının da temsil ve ilzama yetkili müdür sıfatına sahip olduğu gerekçesi ile davacı hakkında şirketin prim borçlarından dolayı davaya konu ödeme emirlerinin tanzim anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, ödeme emrinin konusu olan 2009/10-2011/5. aylar arasındaki prim borçları yönünden 5510 sayılı Yasanın 88. maddesi ile getirilen özel nitelikteki düzenlemedir. Bu maddeye göre, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.”. Bu özel düzenleme karşısında da, davacının temsil ve ilzama yetkili olduğu tarihler arasındaki dönemde muaccel hale gelen şirketin borçlarından işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı belirgindir.

Hal böyle olunca öncelikle dava dışı şirkete ait tüm ticaret sicil kayıtları getirtilerek, 21.10.2004 tarihinden itibaren şirketi temsil ve ilzama yetkili müdürlerin beş yıllık görev süresinin dolmasından sonra müdür seçiminin yapılıp yapılmadığı araştırılarak, müdür seçimi yapılmadığının belirlenmesi halinde, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 540. maddesinin 1.

fıkrasının “Aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatiyle şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar.” hükmü gereği, davacının pay oranına bakılmaksızın şirkette temsil ve ilzama yetkili müdür sıfatına sahip olduğu ve şirketin borçlarından işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gözetilerek, ancak, şirketin prim borcundan müteselsilen sorumlu olan üst düzeydeki yönetici ve yetkililerin borcun haklı nedenle ödenemediği savunmasında bulunabilecekleri ve haklı nedenin varlığı halinde prim borcundan dolayı Kuruma karşı işverenle birlikte mütesesilen sorumlu tutulamayacakları göz önünde bulundurularak, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10532, Karar No: 2025/811, Tarih: 13.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10532 E.  ,  2025/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 10.06.2022 tarihli ve 31862 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ''Denizli, Malatya ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemelerinin Kurulmasına İlişkin Karar'' ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete geçmesi, 25/08/2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesiyle 5235 sayılı Yasaya eklenen ek madde 1'in "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25. maddesi uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce İlk Derece Mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 27.09.2024 gün ve 2024/2005 Esas, 2024/1244 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20719, Karar No: 2021/13694, Tarih: 27.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20719 E.  ,  2021/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 36/3-a maddesine muhalefet etmekten kabahatli Yeliz Erdemir hakkında 2.018,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ödemiş Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 09/12/2019 tarihli ve MA 48929064 sıra nolu idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan itirazın kabulü ile idarî para cezası karar tutanağının iptaline, kabahatli Duygu Gökçe hakkında ilgili trafik biriminin idari para cezası düzenlemesine ve kararına itiraz edilen kurum lehine 755,00 Türk lirası maktu vekâlet ücreti verilmesine ilişkin ÖDEMİŞ Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2020 tarihli ve 2020/323 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/70330 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesinde yer alan "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekâlet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." şeklindeki hükümler gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kendisini vekille temsil ettirmeyen kurum yararına vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ÖDEMİŞ Sulh Ceza Hakimliğinin 23.03.2020 tarih, 2020/323 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15065, Karar No: 2015/45430, Tarih: 26.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15065 E.  ,  2015/45430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/123562

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2009

NUMARASI : 2009/344 (E) ve 2009/542 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık Mustafa hakkında, katılanlar S.. A.. ve S.. A..'a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından; sanıklar Fırat , Murat akır ve Ş.. Ç.. hakkında, katılan S.. A..'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerin temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılanlar S.. A.. ve S.. A.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar Fırat , Murat ve Ş.. Ç.. hakkında, katılanlar S.. A.. ve S.. A..'a yönelik yağma; katılan S.. A..'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olaydan önce sanık Fırat ile katılan Sami'nin ortak oldukları, katılan Sami'nin işleri kötü gitmesi nedeniyle sanık Fırat'a olan borcunu ödeyemediği,olay günü sanıklar Fırat ve Murat'ın, katılan Sami'yi kendilerine

ait işyerine götürdükleri, burada alıkoydukları, sanık Şehmus'la birlikte darp ettikleri; sanık Fırat'ın, silahla katılan Sami'yi tehdit ettiği; bunun üzerine katılanın, diğer katılan Seyhan ile yakınan Avni'yi telefonla arayarak borç meselesini konuşacaklarını söyleyerek sanık Fırat'a ait işyerine çağırdığı; katılan Seyhan ve yakınan Avni'nin, işyerine geldiklerinde, katılan Sami'nin darp edilmiş olduğunu gördükleri; sanıkların, tehdit ve darp ederek katılan Sami'ye 50.000-TL'lik senet imzalattıkları, katılan Seyhan ile yakınan Avni'nin de silahla tehdit edilmeleri üzerine korkarak senedi kefil olarak imzaladıkları; dosyada bulunan adli muayene raporunda katılan Sami'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirlendiği, yine dosya içerisindeki kriminal raporunda dava konusu senedin sanık F.. Ç..'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların katılan S.. A..'a yönelik eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle 86/2, 106/2-a,c maddelerindeki alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama ve tehdit suçları ile aynı Yasanın 109/2-3-a,b maddelerindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; katılan S.. A..'a yönelik eylemlerinin ise, aynı Yasanın 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-a,c maddesindeki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar S.. A.. ve S.. A.. vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5183, Karar No: 2012/24826, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5183 E.  ,  2012/24826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... Üniversitesi Tıp FakültesiHastanesi'nin14.01.2008 günlü Sağlık Kurulu Raporu ile parapleji teşhisi konulan ve "elektrikli merdiven çıkma cihazı ve pasif egzersiz cihazı" kullanması gerektiği yönünde görüş bildirilen davacının, bu cihazları satın almak için ödediği 22.949,85 TL nin yasal faiziyle ödenmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının cihaz bedeli alacağı 20.092,95TL nin 21/01/2008 tarihinden itibaren ( başvuru tarihi) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın Ek 13.maddesi gereğince,Sağlık sigortası yardımları, hastalık ve ... kazası hallerini kapsar.Sağlık Yardımları, hastanın:

a)Hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuar tetkiklerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması,

b)Teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müesseselerine yatırılması,

c)Tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması hallerini kapsayacağı, bu kanunun Ek 11. maddesinde zorunlu sigortalı olanlar ile eş ve bakmakla yükümlü oldukları çocukları, ana ve babalarının belirtilen sağlık yardımlarından yararlanacakları, aynı Kanunun ek madde 13/son fıkrasında ise, ayakta yapılan tedavilerde poliklinik muayene ücretinin ve verilen ilaç bedellerinin %20’si sigortalı ve hak sahipleri, %10’nu aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanacağı, ... kazası ve meslek hastalığı sonucu verilecek olanlar hariç, protez araç ve gereç bedellerinin %20’si sigortalı ve hak sahipleri, %10 ise aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanacağı, ancak katkı payı tutarı sigortalılarda birinci gelir basamağının bir buçuk katını, aylık alanlarda ise birinci gelir basamağının %65’ini geçemeyeceği bildirilmiştir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; ... kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır.

a) Pasif egzersiz cihazı yönünden;

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı pasif egzersiz cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince Adli Tıp Kurumu 3.Adli Tıp İhtisas Kurulundan mahkemece alınan FTR uzmanının yer almadığı,Ort.ve Trv. ve Nöroloji uzmanlarından oluşan 31.05.2010 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı"nın raporda belirtilen ciddi,bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yeteneklerini geliştirerek ... ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp,fiziksel,psikoloji,sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine de katkı sağlayacağı,bu nedenle davacının hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek ve yaşamsal tehlike yaratabilecek komplikasyonları önleyeceği,ancak spastik tetraplejik olan kişinin eğitim hayatına kazandırılması yönünde yarar beklenmediği bildirilmiştir.Oysa dava konusu dik pozisyonlandırma cihazının değil, elektrikli merdiven çıkma cihazı ile pasif egzersiz cihazı bedelidir.

Öte yandan sigortalının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak pasif egzersiz cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan sigortalının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak pasif egzersiz cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu cihaz yönünden Yapılacak ...; a-) davacının üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor almak, b-) cihazın ödemeye esas bedelinin tespiti yönünden davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sanayi ve Ticaret Bakanlığından davaya konu pasif egzersiz cihazının başkaca ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak bu firmalardan davaya konu cihazın alınış tarihindeki satış bedelini sormak, raiç bedel araştırması yapılarak, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle ve ticari örnekseme olması yönünden aynı teknik donanım ve pratik kullanım ile "iyileştirmeye" yarayacak başkaca cihazların dava konusu cihaz ile karşılaştırılmasının yapılıp, faturayı düzenleyen şirketten ithalat belgelerini getirtip ticari

defterlerinden sözkonusu cihazın firmaya giriş fiyatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiyatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

b) Elektrikli Merdiven Çıkma Cihazına gelince; Bu cihaz her türlü tekerlekli sandalyede oturan kişinin sandalyesinden kalkma veya kaldırıma gereksimi doğmaksızın, merdivenlerden indirilip çıkarılmasına yardımcı olan bir cihazdır.

Öte yandan, TC Anayasasının 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe girmekle esas alınması gereken Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır.

Görüldüğü üzere konuya ilişkin yasal mevzuat, sigortalı veya hak sahibi için Kurumca bedelinin karşılanması gereken cihazın, sigortalı veya hak sahibi yönünden "iyileştirme" unsuruna katkısının bulunmasını aramaktır.

Anılan yasal düzenlemeler kapsamında veya hak sahibine cihaz temini yönünden; aranacak temel unsur; "iyileşmesine yardımcı olması" olduğuna göre, bu kavramdan ne kastedildiğinin ortaya konulması gerekir.

Görüldüğü üzere konuya ilişkin yasal mevzuat, sigortalı veya hak sahibi için Kurumca bedelinin karşılanması gereken cihazın, sigortalı veya hak sahibi yönünden "iyileştirme" unsuruna katkısının bulunmasını aramaktır.

Anılan yasal düzenlemeler kapsamında veya hak sahibine cihaz temini yönünden; aranacak temel unsur; "iyileşmesine yardımcı olması" olduğuna göre, bu kavramdan ne kastedildiğinin ortaya konulması gerekir.

Aynı düzenlemeler uyarınca; iyileşmeye yardımcı olma kavramının, sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur.Aksi düşünce ile iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde ortez ve protez kullanımının ilk günkü sağlığa kavuşturması söz konusu olmadığından sağlık yardımı kapsamı içinde değerlendirilmesinin mümkün olamayacağı da açıktır.

Hukuk Genel Kurulu'nun konuya ilişkin 04.03.2009 gün ve 2009/10-34 E., 2009/104 K. Sayılı kararında da belirtildiği gibi sigortalı veya hak sahibinin cihaza hak kazanması için aranan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir ifade ile sağlığı koruma; çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının, cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kiliniklerinde yatırılarak yapılacak uygulama ve eğitim sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile tespiti ve cihazın gerekliliğinin bu yolla tespiti aranmaktadır.

Dava konusu cihaz hastanın, yardımcısı veya bakıcı tarafından ulaşımının sağlanması sırasında ve sadece merdiven çıkılan bölgede kullanım özelliğine sahip olup, kullanım şekli itibariyle hastanın kendisi tarafından kullanımı mümkün olmadığından kendi ihtiyaçlarını görme kabiiyetinde bir artış sağlamayacağı, ulaşıma katkısı dışında doğrudan hastalık yönünden iyileştirici bir etkisinin bulunmadığı, hasta dışında bir kullanıcı gerektiğinden hastanın çalışma gücüne bir katkı da sağlamayacağı açıktır.

Öte yandan T.C. Anayasasının 65. maddesi uyarınca; Devlet, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, bu görevlerin amaçlarına uygun önceliklerini gözeterek mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirme yükümü altında olup; sosyal güvenliğe ilişkin ve yukarıda açıklanan yasal mevzuat, sigortalı veya hak sahibi olmayan, bunların yardımcısı, refakatçisi veya bakıcısı konumunda olanların kullanımı için tasarlanmış cihaz bedellerinin karşılanması veya bu kişilere sağlık yardımı yapılması gereğine ilişkin hiçbir hüküm de içermemektedir.

Yukarıda açıklanan ilkelerin ışığında dava konusu merdiven çıkma cihazı bedelinin, Kurumca karşılanmasına imkan bulunmamaktadır.