muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2033, Karar No: 2023/2541, Tarih: 03.07.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; geçici mühlet süresinin 3 ay verilmesi gerekirken 2 ay verildiğini, konkordato komiserinin süresinde alacak kayıt başvurusu yapan alacaklıları belirlemediğini, sadece ticari defterde mevcut olan ve proje kapsamında olmayan alacaklılara yönelik sorgu işlemi yapıldığını, satışı yapılan minibüs hattının satış bedelinin alıcılardan tahsil edilmesine rağmen araç ve hattın devrinin yapılmadığını, alıcıların ödediği bedelin taraflara iade edilemediğini, konkordato komiserinin İİK madde 290 kapsamında görevlerini yerine getirmediğini, müvekkillerin bilonçolarının ayrı ayrı değerlendirilmesine rağmen, iki müvekkilin borç miktarının birlikte kabul edilerek her ikisininde iflasına karar verilmesi hukuka uygun olmadığını, ilk derece mahkemesinin alacaklıları zarara uğratma hareketlerinin olduğuna dair gerekçesi hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ... tekstil ile yapılan taahhütnamenin müvekkilin ceza infaz kurumuna alınması baskısı altında vermek zorunda kaldığını, konkordato komiserine bu hususta bilgi verilmesine rağmen bu durumu görmezden geldiğini, borç toplamının yarısının müvekkillerin tasdik duruşmasından önce 7 aylık kesin mühlet süresi içerisinde tasfiye edildiğini, iflas kararı verilmesinin usul ve esasa uygun olmadığını istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; konkordato komiserinin yazılı raporu ile konkordatonun başarıya ulaşamayacağının belirtildiği, iflas kararı verilebilmesi için şirketin borca batıklık şartının aranmasına gerek olmadığı, İİK 292/ son fıkrası gereğince davacıların beyanlarının alındığı, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesindeki hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddesi, İİK’nın 276, 286 , 302, 305, 308. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddesi, İİK’nın 276, 286 , 302, 305, 308. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla yatırılan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4441, Karar No: 2016/749, Tarih: 11.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/4441 E.  ,  2016/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 23/12/2012

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Aralarındaki bağlantı nedeniyle sanık hakkındaki bu dosya ile Dairemizin ....esasında kayıtlı dosya birlikte incelenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında 23/12/2012 tarihinde işlediği ileri sürülen suçtan dolayı 20/03/2013 tarihli iddianameyle temyiz konusu bu davanın, 10/01/2013 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle ise B...4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne.... tarihli iddianame ile .... esas sayılı davanın açıldığı anlaşıldığından; sanığın fiillerinin iki ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlisinin sanıktan 14.12.2012 tarihinde 20 TL karşılığında 1,5 gram esrar, 15.12.2012 tarihinde 20 TL karşılığında 1,7 gram esrar ve yine aynı kolluk görevlisinin 23.12.2012 tarihinde 20 TL karşılığında 2 gram esrar aldığı; kolluk görevlisinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, üç kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26524, Karar No: 2018/2971, Tarih: 19.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/26524 E.  ,  2018/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ... vekilinin temyiz talebine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nin, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan ... vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-... vekilinin temyiz talebine göre yapılan incelemede;

İddianamede müsaderesi talep edilmeyen suça konu kaçak eşyalar hakkında mahallinde her zaman işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın sürücülüğünü yaptığı yolcu otobüsünde yapılan aramada otobüsün bagajında hangi yolcuya ait olduğu tespit edilemeyen siyah çanta içerisinde 500 paket kaçak sigaranın bulunduğu, sanık sürücü çantanın hangi yolcuya ait olduğunu bilmediğini, araç muavini...'nın da çantayı hangi yolcudan aldığını hatırlamadığını beyan ettiği olayda; araç muavini... hakkında suç duyurusunda bulunulmasından sonra kamu davası açılması halinde bu dava ile birleştirilmesi, kamu davasının açılmaması halinde soruşturma evrakının istenerek dosya içine alınması ile delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2010, Karar No: 2019/3723, Tarih: 13.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2010 E.  ,  2019/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2016 tarih ve 2016/50 E. - 2016/523 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/02/2018 tarih ve 2017/1273-2018/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin 2013/106321, 2010/10560, 2009/38523, 2011/36869, 2013/61946, 2013/02481 sayılı ve "AÇ BİTİR", "AÇ BİTİR", "AÇ-BİTİR", "PINAR AÇ BİTİR", "PINAR AÇ BİTİR", "AÇBİTİR KOKTEYL" ibareli markaların sahibi olduğunu, bu ibarenin ayırt edici hale getirildiğini, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "İNAN AL BİTİR" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/45347 sayılı başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak davalı YİDK'nın 2015-M-1831 sayılı kararıyla reddedildiğini, başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2015-M-1831 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde başvuru markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; markaların benzer olmadığını, başvuru markasında “İNAN” ibaresinin ön planda olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kötü niyet iddialarının yersiz olduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; başvuru markası ile davacılara ait markaların benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, başvuru markasının özgün nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili; markaların benzer olmadığını, başvuru markasında “İNAN” ibaresinin ön planda olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kötü niyet iddialarının yersiz olduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; başvuru markası ile davacılara ait markaların benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, başvuru markasının özgün nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markaların 29. sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri” ürünler bakımından aynı/aynı tür olduğu, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne YİDK'nın 2015-M-11831 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 2014/45347 sayılı “İNAN AL BİTİR” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili ve davalı şirket tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun, markaların benzer ürünleri kapsadıkları, başvuru markasındaki “İNAN” ibaresinin “AL BİTİR” ibaresini niteleyen sıfat gibi algılanma ihtimalinin bulunduğu, “İNAN” ibaresinin çatı markası olduğu, “AÇ BİTİR” ibaresinin tescilli olduğu ürünler için ayırt ediciliğinin yüksek olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1201, Karar No: 2019/2600, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1201 E.  ,  2019/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1277, Karar No: 2019/7571, Tarih: 27.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1277 E.  ,  2019/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.09.2018 tarih ve 2018/227-2018/809 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait TV-Radyo Verici-Aktarıcı istasyonlarının enerji ihtiyacının karşılanabilmesi için enerji nakil hatları kurduğunu, elektrik dağıtımı yapan kuruluşların, müvekkilinden izin alınması koşuluyla bu enerji nakil hatlarından, üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebildiğini, enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında tip protokol ve ekli ücret tarifesi uyarınca hat katılım payı ve bakım işletme masrafının müvekkiline ödenmesi gerektiğini, bu kapsamda davalının, Yusufeli-Öğdem TV Verici İstasyonu Enerji Nakil Hattından müvekkilinin bilgisi dışında katılım payı ödenmesine ilişkin yasal sürece riayet etmeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi, KDV ve diğer ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirtilen branşman hatlarının bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından yapıldığını, hat katılım bedelinin davacıya ödeneceğine dair taraflar arasında imzalanmış bir sözleşmenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu Yusufeli-Öğdem TV verici anteninin ve ilgili altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31.12.1999 tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından OG/AG trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak AG çıkışından 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti vererek yararlandığı, hizmet ve menfaat temin ettiği, davacının, davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612.- TL hat katılım payı nedeniyle alacaklı olduğu, bakım ve onarım yapıldığının ispat edilemediğinden bu yöne ilişkin istemin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 5.612,00 TL hat katılım payının KDV'si ve dava tarihinden itibaren avans faizini geçmemek üzere reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 287,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıya peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8563, Karar No: 2014/9420, Tarih: 08.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8563 E.  ,  2014/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/932-2013/1150

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 03/05/2013 tarihinde İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10339 Esas sayılı dosyası ile başlatılan haciz ve tahliye talepli icra takibinde, 2010 yılı Aralık ayı ila 2013 yılı Mart ayları arası kira bedelleri olarak toplam 8.080,44 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; borcu olmadığını, daha önce aynı borca ilişkin İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2013/8165 sayılı takip dosyası ile takip yapıldığını, itirazı üzerine takibin durduğunu, mükerrer takibe itiraz ettiğini bildirmiştir.

İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2013/8165 sayılı haciz talepli takip dosyası ile de davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine 28.03.2013 tarihinde başlatılan icra takibinde düzenlenen takip talepnamesinde; 363,00 TL 2010 yılı Aralık ayı kirası, 4.800,00 TL 2011 yılı kirası, 5.280,00 TL 2012 yılı kirası, 1.452,00 TL 2013 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kiralarının istenilmiş olduğu, davalı tarafından kısmi itirazda bulunulduğu ve kabul edilen kısmın süresi içinde ödendiği anlaşılmıştır. Bu durumda aynı dönem ve alacak için iki ayrı takip yapıldığı, ilk takipte yapılan itiraz üzerine aynı alacak yönünden takibin durmuş olduğu, İ.İ.K.’ nun 269/3. Maddesi gereğince altı ay içerisinde İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8165 sayılı takibine vaki itirazın kaldırılması istenmediğinden aynı alacak için yeniden takip yapılamayacağının anlaşılmasına göre davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12155, Karar No: 2016/10616, Tarih: 13.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12155 E.  ,  2016/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1-... hakkında; TCK'nın 152/1-a, 43/1, 31/3, 62/1, 50/3, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca verilen 5.000 TL adli para cezasının kazanılmış hak kuralı gereğince TCK'nın 50/3, 50/1-b maddeleri uyarınca kamunun uğradığı 60 TL zararın aynen tazmini şeklinde seçenek yaptırımına çevrilmesine,

2-... hakkında; TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/3, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca verilen 4.000 TL adli para cezasının kazanılmış hak kuralı gereğince TCK'nın 50/3, 50/1-b maddeleri uyarınca kamunun uğradığı 55 TL zararın aynen tazmini şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Manisa Cezaevi Rehabilitasyon Bölümünde aynı odada kalan suça sürüklenen çocuklardan Alican'ın 30/01/2009 tarihinde odadaki çeşmeyi kasten kırdığı, yine 31/01/2009 tarihinde kaldığı rehabilitasyon bölümüne ait odadaki tuvalet sifonunu kırdığı; Erkan'ın ise odada bulunan soyunma dolabını yerinden sökerek parçaladığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20481, Karar No: 2013/19118, Tarih: 24.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/20481 E.  ,  2013/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

İnceleme konusu karar, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin bozma kararı bulunmaktadır. Belirtilen nedenle dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19923, Karar No: 2015/9386, Tarih: 01.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19923 E.  ,  2015/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olarak görev yapan doktor sanık ... ile çocuk hastalıkları uzmanı olarak görev yapan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasına, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın katılmasına ilişkin karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.