muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/132, Karar No: 2023/124, Tarih: 01.03.2023

Sanık ...'ün; 1997 yılında Emek Camisinde Hizbullah örgütü ile ilişki içine girdiği, ders aldığı, camide küçük çocuklara ders verdiği, cami sorumlusu başkanlığında düzenlenen muhasebe toplantılarına katıldığı, camide ders verdiği çocukların evlerini örgütsel amaçlı ziyaret ettiği, rapor verdiği,. Camisi sorumlusu olduğu, özgeçmiş raporu ve fotoğraf verdiği, örgütsel gizlilik amacıyla Ahi kod adını kullandığı,

Sanık ...'ın; 1996 yılında Arap Şeyh Camiaine giderek örgüte katıldığı, İslami konularda ders aldığı,. Camisinde ders verdiği, daha sonra Hasırlı Camisine giden sanığın cami sorumlusu olarak faaliyet yürüttüğü, faaliyetleri ile ilgili haftalık muhasebe toplantıları düzenlediği, sorumluluğu altında ders verenler ile ders alanların çevrede olan biten ile ilgili rapor yazarak kendisine verdikleri, örgütün ziyaret ekibini kurup, çocukların ailelerini ziyaretlere ve örgüt adına taziyelere gittikleri, örgütsel gizlilik amacıyla ... kod adını kullandığı,

Sanık ...'nin; 1996 yılının son aylarında Küba Camisinde aldığı siyasi eğitime müteakip örgütçe aynı cami yapılanmasında cami sorumlu yardımcısı ve ders elemanı olarak görevlendirildiği, camide küçük yaştaki çocuklara siyasi eğitim verdiği, ... ...'da örgüte yönelik olarak yapılan operasyonlarda ele geçirilen örgütsel dokümanların çözümü sonucu sanığın fotoğraflı özgeçmiş raporunun ele geçirildiği, . ve . Camilerinde çalışma yaptığı, muhasebe elemanı olarak faaliyet gösterdiği, örgütsel raporlar düzenlediği,

Sanık ...'ın; 1990 yılında Ofis Camisinde örgüt mensuplarıyla ilişkiye girdiği, daha önce Ulu Camiide Kur'an dersi aldığı, ders verdiği, 1993 yılında örgüt tarafından Ofis Bölgesi Semt sorumlusu yapılan sanığın, cami sorumlularından aldığı raporları kendi sorumlusuna ilettiği, haftada bir gün cami sorumluları ile toplantı yapıldığı, ... ...'da Hizbullah örgütüne yönelik olarak yapılan operasyon sonrasında örgüt evinde ele geçirilen dokümanlarda sanığın isminin geçtiği,

Sanık ... Selim Yamn'ın; 1990-1991 yıllarında imam hatip lisesinde okumakta iken örgütsel ilişkiye girdiği, okulda Hizbullah-İlimciler grubu ile Rabıta grubu arasında meydana gelen kavgalara katıldığı, okuldan mezun olduktan sonra Hanzade Camisine giderek ders vermeye başladığı, muhasebe toplantılarına katıldığı, derslere gelenlerle ilgili raporlar verdiği, ziyaret grubunda yer alıp örgütsel ziyaretlerde bulunduğu ve ziyaretlerle ilgili rapor tanzim ettiği, örgüte para yardımında bulunduğu, ... ili ... ilçesinde yapılan operasyonda ele geçirilen örgütsel dokümanlarda sanığın fotoğraflı özgeçmiş raporunun bulunduğu,

Sanık ...'ın; 1993 yılında İhsan Kurtoğlu'nun telkinleri sonucu Behrampaşa Camisinde dini ders almaya başladığı, 1997 yılında ...isimli şahısla tanışıp onun telkinleri ile Hüsrevpaşa Camisinde ders alma ve ders verme faaliyetlerinde bulunduğu, cami seydalığına getirildiği, faaliyetleri ile ilgili rapor verdiği, örgütün hücre evlerine yönelik yapılan operasyonlar sonucunda sanığın örgüte verdiği özgeçmiş fotoğrafınnın ele geçtiği, Metin kod adını kullandığı,

Sanık ...'ın; 1995 yılında yasadışı örgüt mensubu olmak suçundan tutuklandığı, l998 yılının Mart ayında tahliye olan sanığın Köşk Camisinde örgüt adına faaliyetlere başladığı, küçük çocuklara ders verdiği, para topladığı, örgütsel gizlilik amacıyla Ömer kod adını kullandığı,

Sanık ...'ın; örgütünün içinde yer alıp Akar Camisinde, ders elemanı olarak faaliyetlerine başladığı, Köşk Camisinde küçük çocuklara ders verdiği, örgüte elaman kazandırmak ve taban oluşturmak için piknik faaliyetleri düzenlediği, örgüte fotoğraflı özgeçmiş raporu verdiği, örgütsel gizlilik amacıyla ... kod adını kullandığı,

Ayrıca, sanıkların eylemlerini kollukta ikrar ettikleri, tüm sanıkların isimlerinin örgütsel belgelerde geçtiği, başka dava dosyasında yargılanan sanıklar ve inceleme dışı sanıkların da sanıkların eylem ve faaliyetleri hakkında beyanda bulundukları anlaşıldığından,

Yukarıda eylemleri belirtilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen Hizbullah örgütünde; gizliliğin temini için kod adı kullanma, özgeçmiş raporları verme, örgütsel toplantılar düzenleme, toplantılara katılma, cami sorumluluğu yapma, propaganda ve tebliğ faaliyetinde bulunma, ziyaret grubunda yer alma, infak adı altında örgüte para yardımı toplama şeklindeki eylemlerinin örgüte üye olma suçunun sübutu için yeterli olan süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk unsurlarını oluşturduğu ve bu suretle örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan sanıkların TCK'nın 314/2. maddesinde tanımlanan silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilmelidir.

Öte yandan; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu'nda yararlanma talepli dilekçe ile Yerel Mahkemede verdikleri beyanlarının, örgüt içerisindeki konum ve faaliyetleriyle uyumlu şekilde katıldıkları eylem ve faaliyetleri hakkında vermiş oldukları bilgilerin mevcut bilgilerle örtüştüğünün İçişleri Bakanlığının raporlarında, bildirilmesi karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinde düzenlenen "Etkin Pişmanlık" hükümlerin sanıklar bakımından uygulanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, tüm uyuşmazlıklar bakımından sonuç olarak; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a ilişkin haklı nedene dayanmayan itirazının reddine, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden değişik gerekçe ile itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a ilişkin İTİRAZININ REDDİNE,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a ilişkin İTİRAZININ DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a ilişkin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.2007 tarihli ve 8370-7131 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

4- ... (Kapatılan) 4. Ağır Ceza Mahkemesince (CMK’nın mülga 250. maddesiyle görevli) verilen 16.03.2007 tarihli ve 297-103 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

5- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçe ile kabul edilerek Özel Dairenin onama kararının kaldırılıp, Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın cezalarının İNFAZLARININ DURDURULMASI için YAZI YAZILMASINA,

6- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4741, Karar No: 2024/5866, Tarih: 14.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/4741 E.  ,  2024/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/730 E., 2024/155 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Sakarya ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 145 ada 4 parsel sayılı 2.270,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1982 yılından beri fındık bahçesi olarak ... oğlu ...' ın kullanımında olduğu " şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına 12.06.2012 tarihinde tespit ve 06.08.2012 tarihinde tescil edildikten sonra 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) uyarınca 13.11.2013 tarihinde ...’a satılarak bu kişi adına tescil edilmiş ve bilahare bu kişi tarafından 02.03.2015 tarihinde ...’a satılmış; aynı yer 145 ada 5 parsel sayılı 5.771,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1990 yılından beri fındık bahçesi olarak ... oğlu ...' ın kullanımında olduğu " şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına 12.06.2012 tarihinde tespit ve 06.08.2012 tarihinde tescil edildikten sonra 6292 sayılı Kanun uyarınca 19.01.2015 tarihinde ...’a satılarak bu kişi adına tescil edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Sakarya ili ... ilçesi ... Köyü 145 ada 5 parselin maliki ve 10 yıldır kullanıcısı olduğunu, taşınmazın 19.06.2009 tarihinde zilyetlik devir sözleşmesi ile ...’dan satın alındığını, ancak taşınmazın yaklaşık 300 m2'lik kısmının ...' ın oğlu ... adına yazıldığını, onun ise bu yeri davalı ...’a sattığını, yapılan tapulama işlemlerinin devir sözleşmesine aykırı olarak kötüniyetli olduğunu, davalı ile aradaki sınırın belli olduğunu, buna göre çapın düzenlenmediğini, sınır üzerinde ağaç kazıklarının da mevcut olduğunu ileri sürerek, taşınmazın bu bölümünün davalının taşınmazı olan 145 ada 4 parselden iptali ile kendi adına tescilini ve kendi taşınmazı olan 145 ada 5 parsele ilavesini talep etmiş, yargılama sırasında 13.04.2015 tarihinde yapılan keşif esnasındaki beyanında da; dava konusu taşınmazın davalı tarafından satıldığının öğrenildiğini, mahkemece seçimlik hakkın anlatıldığını, davaya tazminat davası olarak devam etmek istemediğini, yeni malike karşı tapu iptal ve tescil davası olarak devam edeceğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kabulüne dair önceki karar, dahili davalı ...' ın temyizi üzerine Dairemizce; " dava konusu taşınmazın dava tarihinden önce 6292 sayılı Kanun uyarınca satıldığı, idari işlem niteliğindeki satış işleminin idarece geri alındığı ya da idari yargıda iptal edildiği anlaşılamadığına göre eldeki davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği " gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, hükmüne uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15890, Karar No: 2019/23076, Tarih: 17.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15890 E.  ,  2019/23076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu, daha önceden 3 aydan fazla hapis cezası aldığı, yine sanıktan şikayetçi olan müştekinin zararın olduğunu beyan ettiği ve sanığın müştekinin zararını giderdiğine dair dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı, zararın giderilmediği veya bu konuda bir girişimde de bulunulmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nin 50, 51. maddelerinde yazılı seçenek yaptırım ve erteleme ile CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler uygulanamayacağından tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Müşteki ve tanık Gaye'nin aşamalardaki sanığın müştekiyi bıçakla yaralandığına dair beyanları ve müştekinin ... Hastanesinden 08.06.20014 tarihinde alınan raporunda "burnun üst kısmında yatay şekilde 1 cm boyutunda düzgün kenarlı cilt cilt altı dokuyu içeren düzgün kesi" olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ve mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5799, Karar No: 2014/557, Tarih: 10.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5799 E.  ,  2014/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/298744

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 13/06/2012, 2010/229 (E) ve 2012/162 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme, suç delillerini gizleme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar Muammer ve Tayfun’un “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma”; sanık Halil’in ise "suç delillerini gizleme” suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılmıştır.

2- Sanık Halil’in “suçluyu kayırma” suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

3- Dosya kapsamına göre, maktul Tahsin ile sanıklar Muammer ve Tayfun'un arkadaş oldukları, taraflar arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir çekişmenin dosyaya yansımadığı, olay günü akşam saat 22.00 sıralarında Tahsin’in, yanında Muammer ve Tayfun da olduğu halde birlikte sokak arasında yürüdükleri, bu sırada sol göğüs ve sağ kol bölgelerinden tespit edilemeyen birisi tarafından bıçaklanan maktulün can havliyle, sokağın hemen önünde bulunan, sanık Halil’in işlettiği bakkal dükkanına girdiği, “beni bıçakladılar, kurtar” der demez aldığı darbelerin etkisiyle yere düştüğü, ardından içeri giren Muammer ve Tayfun’un, Tahsin’i dışarı çıkardıkları, akabinde o sırada tesadüfen yoldan geçmekte olan arkadaşları tanık Erol’un otomobiliyle birlikte maktulü hastaneye götürdükleri, Halil’in dükkanında oluşan kan izlerini temizlediği, acilen ameliyata alınan maktulün, yapılan müdahalelere rağmen öldüğü olayda;

Sanıklar Muammer ve Tayfun’un, yapılan soruşturmada, olayın hemen sonrasında alınan, aşamalardan beri değişmeyen ve birbirleri ile temel noktalarda çelişmeyen ifadelerinde, olay günü sokakta yürürlerken döndükleri sokağın köşesinde beş altı kişilik bir grup gördüklerini, bu gruptaki kişileri bir hafta kadar önce de kendi mahallelerinden bir grup ile kavga edenlere benzettikleri için tedirgin olduklarını, hatta Tahsin’in kendilerine "bu şahıslar herhalde bizi takip ediyorlar, bunda bir iş var” dediğini, Tahsin’in bu sözü söylediğinde kendilerinden iki metre geride olduğunu, yürümeye devam ettikleri sırada bir koşma sesi duyduklarını, arkalarına dönüp baktıklarında, bu grup içinden eşkalini verdikleri bir kişinin arkalarında kalan Tahsin’i eli ile iteklediğini gördüklerini, ardından Tahsin’in koşarak Ş.. Gıda isimli bakkala girdiğini, ardından kendilerinin de dükkana girdiklerinde Tahsin’in sol koltuk altını tuttuğunu görerek bıçaklandığını fark ettiklerini, maktulün bayılması üzerine de hastaneye götürdüklerini söylemeleri, bu ifadelerin, hakkında "suçluyu kayırma” suçundan verilen beraat kararı kesinleşen ve olaydan hemen önce maktulü gören M.. A..’in beyanları ile de uyumlu olduğu, tanık Erol’un aracının bagajında bulunan ve üzerinde kan lekesi bulunmayan bıçağın sanıklara aidiyeti ile olayda kullanıldığının tespit edilemediği, bakkalın önünde, sokak üzerinde bulunan kan izlerinin, maktulün dükkandan dışarı çıkarılıp bir süre bekledikten sonra hastaneye götürülmesi karşısında, sanıkların savunmalarının aksine, fiilin dükkanın içinde işlendiğine ilişkin bir delil olamayacağı, hususları bir arada değerlendirildiğinde;

a) Sanıklar Muammer ve Tayfun’un “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan kurulan mahkumiyetleri yönünden yapılan incelemede,

Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde, ayrı ayrı beraatları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, soruşturma sırasında bir çok kez savunmaları alınan sanıklar ve tanıkların ifadelerinde yer alan ayrıntılardaki mazur görülebilecek çelişkilere ve doğruluğu ispatlanamayan maddi delillere itibar edilmek suretiyle, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Sanık Halil’in “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Sanığın olayın hemen ardından dükkanındaki kan izlerini temizlemesinden ibaret eylemini, “suç delillerini gizleme” kastıyla gerçekleştirdiğine yönelik, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde beraatı yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık Halil’in “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Sanığın olayın hemen ardından dükkanındaki kan izlerini temizlemesinden ibaret eylemini, “suç delillerini gizleme” kastıyla gerçekleştirdiğine yönelik, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde beraatı yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Muammer müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede; sanıklar Tayfun ve Halil müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine söre SANIK M.. Y..’IN TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse, derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

10.02.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Y.. müdafii Avukat Ayhan Şahin’in yokluğunda 13.02.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/2005, Karar No: 2021/4689, Tarih: 19.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/2005 E.  ,  2021/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

258 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle Antalya 34. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2021 gün ve 2020/492 E. 2021/1 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14853, Karar No: 2010/3168, Tarih: 23.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14853 E.  ,  2010/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2007 gün ve 2007/210-2007/564 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.09.2009 gün ve 2008/5365 - 2009/9655 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesindeki döviz tevdiat hesabında bulunan 30.500 USD nin şirketi temsile yetkili ... adına düzenlenmiş sahte nüfus kağıdı ile davalı noterce düzenlenen vekaletnameye dayanılarak ... adlı kişi tarafından çekildiğini, bankanın hesapla ilgili olarak şirketçe verilen imza sirküleri ile vekaletnamedeki imzayı kontrol etmeden, vekaletnamede olması gereken vergi numarasının yokluğunu dikkate almadan şirket yöneticisi ...’in verdiği nüfus kağıdı örneği ile vekaletname ekindeki nüfus kağıdı örneğini karşılaştırmadan ödeme yapmaktan, diğer davalının ise vekaletname tanzimi sırasında ibraz edilen imza sirküleri ile vekaletnamedeki ... imzasındaki farklılığa dikkat etmemek ve şirketin vergi numarasını istememek suretiyle vekaletname düzenlemekten dolayı kusurlu ve sorumlu olduklarını ileri sürerek 30.500 USD’nin 25.9.2001 tarihinden itibaren USD’ne uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne dair verilen karar davalılar yararına bozulmuş mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı bankanın B.K.'nun 96.maddesine göre kusursuzluğunu kanıtlamış olduğu, ceza mahkemesinde yapılan yargılamada noterin gereken tüm dikkat ve özeni göstermiş olduğunun belirlendiği, kendisine ibraz edilen nüfus cüzdanının sahteliğini fark etme imkanının olmadığı, noterin düzenlediği vekaletnameye kadar geçen süreçte bir dizi ağır kusurlu hareketlerin mevcut olduğu, davacının uğradığı zarar ile davalı noterin fiili arasında illiyet bağının ortadan kalktığı gerekçesiyle davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.