muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21116, Karar No: 2016/13757, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21116 E.  ,  2016/13757 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin tutum ve davranışları nedeniyle geçerli nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal neden bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 4 gün süre iş bırakma/üretimin durdurulması eyleminin demokratik tepki ve barışçıl bir eylem olduğu yönündeki gerekçesi üzerinde durulmalıdır. Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bir kısım davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu ve feshin asıl nedenin sendikal nedenler olduğu yönündeki kabulü Dairemizce de benimsendiğinden davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay , 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdemi 5 yıldan fazla olduğu ancak 15 yıldan az olduğu görülmekle sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

Davacının kıdemi 5 yıldan fazla olduğu ancak 15 yıldan az olduğu görülmekle sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işine iadesine,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1.50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan ....’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 110,75 TLyargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/1805, Karar No: 2020/4350, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/1805 E.  ,  2020/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nin 24.01.2017 gün, 2015/11630-2017/107 sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına karşı davacı ... tarafından süresinde itiraz edildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Salıpazarı (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi’nin 23/03/2007 tarih, 2005/3-2007/5 sayılı kararının, davacılardan ... tarafından adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nce yapılan inceleme sonucu, 14.11.2019 tarih, 2015/11630-2017/107 sayılı ilamla, davacı ...’nın adli yardım talebinin HMK’nın 336/2. maddesi koşullarına uygun bulunmadığından reddine, temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434/son maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, davacı ... tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesine göre; kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılması gerekmekte olup davacı Yargıtay'da temyiz incelemesi sırasında adli yardım talebinde bulunabilir.

Diğer yandan aynı Kanun’un 337/2. maddesine göre; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Anılan bu yasal düzenlemeler gereğince, Dairemizin Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nce davacılardan ...’nın adli yardım talebinin reddine dair vermiş olduğu karara yapılan itirazı incelemeye yetkili olduğu anlaşılmıştır. Davacılardan ...’nın adli yardım şartlarını taşıyıp taşımadığına yönelik dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; davacı ...’ya Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan herhangi bir gelir/aylık bağlanmadığı, 4/a emekli sigortalı olan eşi nedeniyle sağlık hizmetlerinden yararlanabildiği, adına kayıtlı araç ve gayrimenkul bulunmadığı, yapılan sosyal ekonomik durum araştırma tutanağına göre ev hanımı olduğu, kirada oturduğu, gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda davacının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için gereken temyiz harcını kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından davacı ...’nın adli yardım talebinin reddine dair yapmış olduğu itirazın kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... tarafından adli yardım talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın KABULÜNE, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’nin 24.01.2017 gün, 2015/11630-2017/107 sayılı ilamı ile verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA, davacı ...’nın adli yardımdan yararlandırılmasına, davacı ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7674, Karar No: 2019/112, Tarih: 14.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/7674 E.  ,  2019/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu raporlar ile yerel mahkemenin Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinden aldığı rapor arasında çelişki bulunması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda 5271 sayılı CMK'nın 74. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınacak rapor ile çelişkinin giderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8159, Karar No: 2008/9447, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8159 E.  ,  2008/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki borca itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kendisinin ...’ya bağlı ... Köyünde yaşayan yaşlı birisi olduğunu,davalının bohçacılık yapan biri olarak tanındığını,2005 yılının mart ayında evine satış yapmaya gelen davalıdan 200 YTL lik örtü satın aldığını, vadeli alması nedeniyle davalının ısrarı ile davalının senet imzalattığını,boş olarak kağıda imzasını attırdığını, bilahare senedi 18.000 YTL olarak doldurarak takibe konulduğunu ,daha sonra daha az para karşılığı senedi geri vermeyi teklif ettiğini kendisinin kabul etmediğini, köylerinde ve civar köylerde davalı ve ailesinin bu şekilde mağdur ettiği birçok insan olduğunu bildirerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kendisinin bohçacılık yapmadığını,...’da oturduğunu, okuryazar da olmadığını, davacıya mal satmadığını, davacının oğlunun düğünü için bu miktar parayı borç olarak verip oğlu ... tarafından doldurulan senedi birlikte imzaladıklarını, iddiaların asılsız olduğunu ve bunların yazılı belge ile ispatının gerektiğini bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senede karşı iddiaların yazılı delille ispatı gerektiğinden ve dava konusu olayla ilgili olarak takipsizlik kararı verildiği, takipsizlik dosyasında davacının kendisine ilaçlı sigara verilmesi sonucu kendinden geçerek senedi imzaladığını iddia ettiği halde dinlenen davacı tanıklarının olay sırasında sigara içilmediğini bildirmeleri de dikkate alınarak davanın reddi ile % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’ya bağlı ... Köyündeki evinde iken bohçacılık yapan ve ...’da oturan davalıdan 200 YTL lik örtü satın aldığı,vadeli satış nedeniyle davalının ısrarı ile boş senedi imzaladığını,davalının senedi 18.000 YTL olarak doldurarak takibe koyduğunu,borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiş,davalı bohçacılık yapmadığını, borç paranın davacının istediği ile ...’daki evinde davacının oğlunun düğünü için 18.1.2004 tarihinde verildiğini, tarafların okuryazar olmaması nedeniyle oğlu ... tarafından doldurulan senedin taraflarca imza edildiğini savunmuştur. Davacı tarafından delil olarak sunulan takipsizlik dosyasında dinlenen tanıklar davacının evinde iken gezici bohçacılık yapan davalının 200 YTL lik örtü satarak vadeli satış nedeniyle ısrar üzerine senedin imzalatıldığını ancak 18.000 YTL olarak doldurulduğunu, köylerinde ve civar köylerde bu şekilde birçok insanın mağdur edildiğini bildirmişlerdir. Dosyaya getirtilen diğer takipsizlik dosyalarında davacının anlattığı şekilde bohçacı olarak dolaşan davalının sattığı cüzi şeyler karşılığı boş senetler alarak anlaşmaya aykırı olarak doldurduğuna ilişkin vatandaşların şikayetlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ve ailesi hakkında polis ve jandarma tarafından yapılan araştırmada davalının ...’da oturduğu, il il dolaşarak seyyar satıcılık yaptıkları, davalının ... yazar olmadığı tesbit edilmiştir. Yine davalı ve ailesi, yakınları hakkında dolandırıcılık ve tefecilikten düzenlenen iddianamelerde ve yapılan yargılamada davalının bohçacılık yaptığı,aile olarak ta tefecilik yaptıkları iddia edilmiş olup ... Asliye Ceza mahkemesinin 2003/93 esas ve 2004/85 karar sayılı dosyasında 14.10.2004 tarihli kararında davalının oğlu ... ile beraber dolandırıcılıktan beraat ettiği, tefecilikten mahkum olduğu, bu kararın lehe kanun değişikliğinden sanıklarının durumunun değerlendirilmesi noktasından yargıtayca bozulduğu bu suretle davalının tefecilikten mahkumiyetinin vakıa olarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davalının okuryazar olmayan ve bohçacılıkla hayatını kazanan bir kimse olduğu dosya kapsamından anlaşılmasına göre, farklı şehirlerde oturan tarafların sosyo-ekonomik durumuna göre fahiş sayılabilecek 18.000 YTL kadar parayı davalının davacıya borç olarak vermesi suretiyle dava konusu senedin doldurulmuş olduğu savunması hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği gibi davalı hakkında aynı nitelikli pek çok şikayetin olması ve yine hakkında açılan ceza davaları kapsamı da gözetilerek dava konusu senedin davacının evinde yapılan örtü satışı nedeniyle düzenlenen ancak davalı tarafından anlaşmaya aykırı olarak doldurulan nitelikte bir senet olduğunun kabulü gerekir.Tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller somut olayın kendine özgü

özelliği birlikte değerlendirildiğinde dava konusu senedin bahçacılık yapan davalının davacıya sattığı 200 YTL. değerinde mal bedeli olarak düzenlenidği, bunun dışında taraflar arasında başkaca bir hukuki ilişkinin bulunmadğı anlaşıldığından mahkemece, dava konusu senet nedeniyle davacının 200 YTL. dışında davalıya borçlu olmadğının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6327, Karar No: 2021/8064, Tarih: 08.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6327 E.  ,  2021/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kurulan hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava dışı Ankara ...Yangın Güvenlik Sistemleri Anonim Şirketi'nin davalı ... Belediyesi'nden, 24/06/2013 tarihli altı adet itfaiye aracı alım sözleşmesinden kaynaklı alacaklı olduğunu, ünvanı belirtilen şirketin ise davacı şirkete olan borcunu ödemekte güçlük çekmesi nedeniyle davalı belediyeden olan söz konusu alacağının borca karşılık olmak üzere davacıya temlik edildiğini, temlik işlemi davalıya bildirildiği halde ödeme yapılmaması üzerine davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve haksız itiraz nedeniyle asıl alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; yetki itirazında bulunarak davanın temlik eden dava dışı şirkete de yöneltilmesini talep etmiş, davanın reddi ile asıl alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nün 2015/12721 Esas sayılı dosyasında 7.331.416,56TL asıl alacak, 423.408,24TL işlemiş faiz yönünden takibin devamına, davacının icra inkar tazminat talebi ile davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile icra inkar tazminat talebinin kabulü yönünden yeniden hüküm kurulmuş; hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun " Duruşma yapmadan verilecek kararlar " başlıklı 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi " Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir." ;

1)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun " Duruşma yapmadan verilecek kararlar " başlıklı 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi " Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir." ;

Aynı kanunun 359. maddesinin (2) nolu fıkrası ise; " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermesi gerekmektedir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabul edilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın hüküm kısmının " İcra inkar tazminat talebinin reddine " ilişkin bölümü kaldırılarak; yerine " Yasal şartları oluştuğundan asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, " dair hüküm kurulması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararın diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.