muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1401, Karar No: 2013/11008, Tarih: 03.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/1401 E.  ,  2013/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin iş sözleşmesini haksız ve ihbar önellerine uymadan feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ücret alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, belirli süreli iş sözleşmesinin askıya alındığını ve davacının alacağının bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya imzalatılmak istenen ibranameyi imzalamaması nedeniyle iş akdinin davalı işverenlikçe haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere dağıtılması hakkında yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve

hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesabında tanık beyanlarına dayalı olarak 2007 ve 2008 yılları için bu süre ile sınırlı alacak hesaplanmış olup, dosyada bulunan bordrolarda 2008 yılında bazı aylarda fazla çalışma ücreti tahakkuku yapılıp imzalı bordro ile ödendiği izlenmektedir. İmzaya yönelik davacının herhangi bir itirazının bulunmadığının tespiti halinde bu aylar dışlanarak alacak hesabı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Bilirkişi raporunda fazla çalışma süresi aylık olarak hesaplanmış olup yasa gereği haftada 45 saati aşan çalışma sürelerinin fazla çalışmayı teşkil edeceği gözetilerek hesabın haftalık çalışma süresine göre yapılmamasıda hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7440, Karar No: 2012/2988, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/7440 E.  ,  2012/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ancak;

1) Katılan ...'a ait 02/08/2005 tarihli geçici raporda, burun kemiğinde kırık saptandığı belirtilip, kesi izinden bahsedilmemiş bulunmasına, katılan'ın olayda sanıkların kendisine vurarak burnunu kırdıklarını ifade etmesine ve 11/09/2006 tarihli adli raporda ise katılan'ın yüzünde ... iz niteliğinde olan kesi izinin mevcut olduğunun gösterilmesine göre, katılan'dan yüzündeki kesi izinin sanıkların eylemi sonucu oluşup oluşmadığı hususu sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5237 Sayılı TCK nun 53/1.maddesi gereğince belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilen sanığın bu haklardan yoksun bırakılma süresinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/148, Karar No: 2006/148, Tarih: 30.05.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-148 E., 2006/148 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-148 E., 2006/148 K.**

**- CEZA HÜKÜMLERİ

- CEZALARIN TAHSİLİ VE İTİRAZLAR

- SAĞLIĞIN KORUNMASI**- 5179 S. GIDALARIN ÜRETİMİ, TÜKETİMİ VE DENETLENMESİNE D... [ Madde 18 ]

- 5179 S. GIDALARIN ÜRETİMİ, TÜKETİMİ VE DENETLENMESİNE D... [ Madde 29 ]

- 5179 S. GIDALARIN ÜRETİMİ, TÜKETİMİ VE DENETLENMESİNE D... [ Madde 30 ]

- 1684 S. UMUMİ MAHKEMELER VE KARAR HAKİMLERİ VE MUSTANTİ... [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Sağlığın korunması ile ilgili yasaklara aykırı üretim yapma suçundan sanık K…

…. Y…

…..'ın 5179 sayılı Yasanın 18. md. del. 29/ı maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davası sonunda Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi 13.09.2005 gün ve 399-380 sayı ile; "sanığın eyleminin 5179 sayılı Yasanın 18. maddesi aracılığı ile 29/1 maddesi kapsamında idari para cezasını gerektirdiği ve bu cezaların tahsili hususunda o yerin en büyük mülki amirinin görevli ve yetkili olduğu" gerekçesiyle CMY'nın 3 vd. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, idari para cezası ile ilgili olarak gereği için dosyanın Tekirdağ Valiliğine gönderilmesine, karar vermiştir.

Vali adına Tekirdağ Vali Yardımcısı E…

…. E…

…. imzası ile Tekirdağ C.Başsavcılığına gönderilen 17.02.2006 gün ve 1250 sayılı yazı ile;

"5179 sayılı Yasanın 29/ı maddesinde "Bu Kanunun 18. maddesinde belirtilen sağlığın korunması ile ilgili yasakları ihlal eden gerçek ve tüzel kişiliğin yasal temsilcileri, üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır ve malların müsaderesine hükmolunur", ayrıca Bakanlığımızın Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı cezai hükümler bölümünün 10. maddesinde 'ağır para cezaları mahkemelerce verilir' biçiminde hükümler bulunmaktadır." gerekçesi ile mukabil görevsizlik kararı verilmiştir.

Yazının havale edilmesi üzerine, Yerel Mahkeme ile Tekirdağ Valiliği arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle bu kez Yargıtay'a gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2005 gün ve 90856 sayılı "dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI

Tekirdağ C.Başsavcılığının iddianamesiyle, aerobik mezofillik bakteri miktarının azami 1000 Kob/Mol olması gerekirken yapılan analizde sanığın ürettiği Bey marka kırmızı sek şarapta 6300 Kob/Mol bulunduğu, sanığın bu şekilde şarap üretip satışa sunduğu iddia edilerek 5179 sayılı Yasanın 18. maddesi aracılığı ile 29/ı maddesi ile cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi; "sanığın eyleminin idari para cezasının gerektirdiği ve bu cezaların tahsili hususunda o yerin en büyük mülki amirinin görevli ve yetkili olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi; "sanığın eyleminin idari para cezasının gerektirdiği ve bu cezaların tahsili hususunda o yerin en büyük mülki amirinin görevli ve yetkili olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Vali adına Tekirdağ Vali Yardımcısı E…

…. E…

…. imzası ile Tekirdağ C.Başsavcılığına gönderilen yazıda; 5179 sayılı Yasanın 29. maddesinin (ı) bendinde eylemin yaptırımı olarak hapis ve ağır para cezasından söz edildiği, idari para cezasının öngörülmediği belirtilmek suretiyle mukabil görevsizlik iradesi ortaya konmuş ise de;

1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kurulunun çözeceği bir görev uyuşmazlığından söz edilebilmesi için her iki görevsizlik kararının da kesinleşmiş bulunması gereklidir. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı, adlî yargı dışındaki bir mercii görevli sayar nitelikte olduğundan, 5271 sayılı CYY'nın 5/2, 223/10 ve 1412 sayılı CYUY'nın 305. maddeleri uyarınca temyize tabidir. Oysa, sanığın yokluğunda verilen bu karar sanığa tebliğ edilmemiş, dolayısıyla kesinleşmemiştir.

Öte yandan, Yerel Mahkeme görevsizlik kararında ve 5179 sayılı Yasanın 30. maddesinde belirtildiği üzere, idari para cezasını verme konusunda o yerin en büyük mülki amiri görevlidir. Bu kişi de İl Valisidir. Ancak mukabil karar, vali yardımcısının imzasını taşımaktadır. Vali Yardımcısı, yasada öngörülen idari para cezasını vermeye yetkili kimselerden olmadığından bu yönüyle de olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan söz edilemez.

Bu iki nedenden ötürü, Ceza Genel Kurulunca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemez. Dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi gerekmektedir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi ve Vali yardımcısının da 5179 sayılı Yasanın 30. maddesinde kaza yetkisi tanınmış mercilerden olmaması karşısında, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, DOSYANIN

İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADE EDİLMEK ÜZERE Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 30.05.2006 günü sonucu itibariyle tebliğnamedeki iade düşüncesine uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1181, Karar No: 2013/6797, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/1181 E.  ,  2013/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kurumun emsal dosyalara gönderdiği yazılardan, 04.05.2012 tarihli Başkanlık Makam Onayına istinaden davacı ile benzer durumdaki sigortalıların aylıklarının yeniden hesaplanıp, bu şekilde hesaplanacak aylık tutarları ile daha önce sigortalıya talep tarihi itibariyle bağlanmış olan aylıklar arasındaki fark tutarlarının yeniden hesaplanan aylıkları ile birlikte defaten ödeneceği, bu nedenle sigortalı hakkında da yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda Ağustos 2012 döneminde ödenecek şekilde yeniden aylık hesaplamalarının yapıldığı ve talep tarihinden itibaren oluşan fark tutarların ödenmesi için ilgili banka şubesine gönderildiği bildirildiğinden, Kurumca sigortalının tahsis talep tarihi itibariyle yeniden hesaplanan aylığının ve 22.04.2010 dava tarihi itibariyle hesaplanan fark tutarın miktarı ile hesaplanan bu fark tutarların davacıya ödenip ödenmediğinin, ödenmiş ise hangi tarihler arasındaki dönem için ne kadar fark tutar ödendiğinin sorularak buna ilişkin dekontun ilgili Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23940, Karar No: 2013/32977, Tarih: 22.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23940 E.  ,  2013/32977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 126. maddesi taşınmaz ihalelerinde artırma ilanının ne şekilde yapılacağını düzenler. Açıklanan maddenin son fıkrası göndermesiyle taşınmaz ihalelerinde de uygulanması zorunlu olan 114. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatine en uygun geleni nazara alınarak tayin olunur.

İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin "taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağı" başlığını taşıyan 49. maddesi açık hükmüne göre; "Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağına; dosya numarası, alacaklı ve borçlunun ad ve soyadları, artırmanın yapılacağı yer, gün, saat, şartnamenin açık bulundurulduğu ilk gün, birinci ve ikinci artırma gün ve saatleri...... diğer gerekli bilgiler yazılır. Şartname, icra müdürü tarafından tarih atılarak imzalanır ve mühürlenir. Tutanağa, tellal ve alıcının da imzası alınır". Aynı yönetmeliğin 50. maddesinde ise, taşınmazın açık artırma ilanında bulunması gereken hususlar düzenlenmiş olup, anılan maddenin (b) bendinde "satışın yapılacağı yer, gün ve saati", .... (e) bendinde de "ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat"'in yazılması gerektiği açık hükme bağlanmıştır.

Somut olayda satış ilanında satışın yapılacağı yerin eski Özel İdare İşhanı Mersin olarak belirtilmesine rağmen ihale  yeni adliye binasındaki 8. İcra Müdürlüğü kaleminde yapılmıştır.Satışın ilanda gösterilen yer dışında (başka bir yerde) yapılmasının satışa ilgiyi azaltacağı ve bu durumun ihaleye katılımı olumsuz etkileyeceği tartışmasızdır.

O halde mahkemece, bu husus  gözönünde tutularak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19346, Karar No: 2013/32951, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19346 E.  ,  2013/32951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde internet cafede oturmakta olan müştekinin oturduğu sandalyeye asılı duran çantasının içerisindeki cüzdanı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Yelken'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11258, Karar No: 2012/3308, Tarih: 01.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/11258 E.  ,  2012/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

1136 sayılı Avukatlık Kanununa aykırı davranmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.12.2009 tarihli ve 2008/4568 soruşturma, 2009/4374 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2010 tarihli ve 2010/78 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.07.2011 gün ve 39499 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2011 gün ve KYB. 2011-258376 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihi itibarıyla ... Barosunda kayıtlı avukat olan şüphelinin, vergi kaydı ve bürosu olmadığı halde avukatlık görevini ifa ettiği yönündeki iddianın, görevinden doğan veya görev sırasında işlenmiş bir suç niteliğinde görülerek, hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 58/1. maddesi uyarınca soruşturma izni verilip verilmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, şüpheli hakkında kamu adına takibat yapılmasını gerektirir suç veya suçlu bulunmadığından bahisle genel hükümler uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu kapsamında avukatların ve mağdurların davayı takip ve katılma hakkı bulunmadığı ve Batman Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı ihbarcı Avukat ... tarafından itiraz edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre Batman Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması hususunun takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Talep konusunda karar verilmesi gerekirken ihsas-ı rey olacak şekilde Adalet Bakanlığına ihbarda bulunulmasına dair çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/247, Karar No: 2013/21333, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/247 E.  ,  2013/21333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelmeye, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA , 25.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22741, Karar No: 2011/13980, Tarih: 26.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22741 E.  ,  2011/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN :Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve

Araştırma Hastanesi

VASİ :...

DAVA TÜRÜ :Vesayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2011 (Pzt.)