muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18120, Karar No: 2014/11252, Tarih: 08.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18120 E.  ,  2014/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/197726

Mahkemesi : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/04/2012

Numarası : 2011/154-2012/67

Suçlar : 1-Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma, 2-Taksirle öldürme

Sanığın, taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Olay günü gece saat 00.15 sıralarında, yetersiz sürücü belgeli sanığın, olaydan 3 saat 15 dakika sonraki ölçüme göre 0,77 promil alkollü şekilde ve arkasında yolcu olarak dayısı mağdur Z.. S.. olduğu halde, 5 metre genişlikte, iki yönlü, meskün mahal dışı, görüşün far ışığında açık olduğu yolda, yönetimindeki motosikletle seyri sırasında, kısa süre önce birlikte alkol alıp oturdukları yerden ihtiyaç için ayrılıp geri gelmemesi nedeniyle aramakta oldukları, olay yeri olan karanlık yolda yürüyen ve 2,48 promil alkollü olduğu tesbit edilen ölen yaya M.. T..’a, geceleyin far ışığında gittiği yola gereken dikkatini vermeden tehlikeli biçimde seyretmesi ve bu nedenle yol içinde bulunan yayayı fark etmeyip yol içinde çarpmasıyla, yayanın ölümüne ve yolcusu olan mağdurun da sol klavikula kemiğinde kırık meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; aşırı alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini bu nedenle kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluştuğu, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanık hakkında tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ve unsurları oluşan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi ,

2)Sanığın, sevk ve idaresindeki motorsikleti ile, ileri derecede alkollü halde ve yola gereken dikkatini vermeyerek ölen yayaya çarpmak suretiyle taksirle ölümüne ve yolcusu olan mağdurun da TCK'nın 89/2-b maddesi kapsamında kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluştuğu, TCK'nın 89/5. maddesi hükmü karşısında, sanığın şikayetçi olmayan ancak nitelikli şekilde yaralanan mağdur Z.. S..'ün yaralanmasına neden olmasından da sorumlu olacağı ve eyleminin -iddianamade belirtildiği şekilde- TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı gözetilerek TCK'nın 85/2 ve 22/3. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılması ve hatalı değerlendirmeyle bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılmamasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini ,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

a)Sanık hakkında hükmedilen 1 Yıl 8 Ay Hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca uzun süreli hapis cezası olması karşısında, paraya çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ,

b) Hapis cezasından çevrilen gün para cezasın adli para cezasına çevrilirken adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi ,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19214, Karar No: 2014/12434, Tarih: 19.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19214 E.  ,  2014/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/175658

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

NUMARASI : 2009/323 (E) ve 2010/23 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Mağdure E.Ö.. ile İstanbul'da arkadaşlık kuran ve ona kendisini bekâr-üstteğmen olarak tanıtan, aynı zamanda MİT' te görevli olduğunu ve önemli mevkilerde tanıdıkları bulunduğunu söyleyen sanığın; duygusal yakınlıklarının ilerlediği bir aşamada "... Seni ve bir yakınını PTT'de sözleşmeli personel olarak ise aldırabilirim..." diyerek mağdurede güven ve inanç sağlamasını müteakip birlikte Ankara'ya geldiklerinde, mağdure E.Ö..'nin eski yengesi mağdure Esra ile sanığı tanıştırması, sanığın ona da aynı vaatte bulunması ve her ikisi için başlangıçta 1.750 TL. evrak parası adı altında para istemesine rağmen onların "... Bu kadar parayı temin edemeyiz..." sözleri üzerine; bilahare"...1.000 TL'yi sizin adınıza temin ettim, siz 750 TL verin..." diyerek bu miktarı mağdurelerden alıp arkadaşı E.Özge ile Ziraat Bankası/Merkez şubesine giderek parayı gerçeğe aykırı biçimde Milli Ticaret A.Ş. unvanlı bir şirket adına havale ettiğini ve böylece çok yakında işe başlayacaklarını söyleyerek haksız yarar sağlaması eyleminin "iki kez dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Mağdure Esra'nın 18.04.2006 tarihli polisteki "...PTT müdür muavini Sinan bey'in kendisini aradığını beni de PTT'de işe yerleştireceğini... bir de kendisine istemiş olduğu 750 TL'yi 17.04.2006 tarihinde verdik..." şeklindeki ifadesi 25.05.2006 tarihli duruşmadaki "...Özge bankamatikten 600 TL çekebildi... şubeden 17 Nisan 2006 günü 15 no'lu vezneden 15 dakika sonra da 150 TL'yi 5 no'lu vezneden yatırdı..." şeklindeki beyanı, mağdure Özge'nin aynı tarihli duruşmada "...kendisine verdiğimiz 750 TL müşterek paramızdır..." ve istinabe suretiyle 21.11.2009 tarihinde alınan "...2006 Haziran veya Temmuz aylarında... sanıktan paramı geri aldım, banka yoluyla gönderdi... şikayetçi değilim..." şeklindeki beyanları nazara alınarak;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; 750 TL'nin 600 TL'sinin mağdure Özge 150 TL'sinin ise mağdure Esra tarafından sanığa verilip verilmediği hususunda oluşan kuşkunun beyanlar yeniden alınarak giderilmesi, sanık tarafından iki ayrı gişeden yatırıldığı belirtilen paralara ait dekontların teminine çalışılması, ..no'lu sabit telefon abonelik kaydının araştırılması, sanık hakkında TCK'nın 168/4. maddesi uygulama şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13099, Karar No: 2012/14676, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13099 E.  ,  2012/14676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Şemsettin Çuhacı ile davacı vekili avukat Gül Özgül Atalay'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, Bahçelievler Özel Medicana Hastanesi'nin işleticisi olduğunu, taraflar arasında yazılı bir sözleşme mevcut olmasa da, davalı tarafından çekilen ihtarnamelerle de açıkça kabul edildiği üzere, grup şirketlerinden olan Işıl ... Hizmetleri AŞ ile davalı arasında daha önce akdedilen 22/11/2005 tarihli ve 5 yıl süreli aynı nitelikteki sözleşme hükümleri doğrultusunda, Bahçelievler Özel Medicana Hastanesinde, tüp bebek merkezi kurularak işletilmesi konusunda davalı şirketle anlaşmaya vardıklarını, anlaşmanın 2 yıl süre ile sorunsuz olarak devam ettiğini, davalı şirketin keşide ettiği 18/10/2007 tarihli ihtarname ile, taraflar arasındaki sözleşme gereğince poliklinik hasılat payının eksik ödendiği ve ayrıca toplam hasılattan da eksik ödeme yapıldığı belirtilerek söz konusu eksik tutarların ödenmesinin talep edildiğini, ihtarname üzerine yapılan incelemede, sehven eksik ödeme yapıldığının anlaşılması sonucunda, davalı şirketin banka hesabına 31/10/2007 tarihinde eksik kalan tutarların yatırıldığını, bu durumun 2/11/2007 tarihli ihtarname ile davalıya da bildirildiğini, ancak davalı tarafından 01/11/2007 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, oysa ki yapılan fesih işlemi haksız olup, sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, sözleşmenin 4.43 maddesinde öngörülen usullere uyulmadığını, haksız fesih nedeniyle gelir ve prestij kaybına uğradıklarını ileri sürerek, sözleşmede öngörülen 200.000 USD tutarındaki cezai şart alacağının, dava tarihinden itibaren Merkez Bankasının döviz üzerinden açılan

2011/13099-2012/14676

mevduat hesaplarına uyguladığı en yüksek faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca uğramış oldukları zararlar nedeniyle de, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 175.000.00 TL tazminat miktarından, şirket nezdinde davalı lehine 3 ay içinde tahakkuk etmesi muhtemel olan hasılat paylaşımından doğacak toplam 75.000.00 TL’lik alacağın mahsubundan sonra kalan 100.000.00 TL tazminat miktarının, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/14651, Karar No: 2015/11207, Tarih: 18.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/14651 E.  ,  2015/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 28/07/2012 -16/11/2012 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 08/11/2012 tarihli işe giriş bildirgesi ile 30/11/2012 tarihli işyerinden ayrılış bildirgesinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacıya ait hizmet cetvelinden bu tarihler arasında geçen hizmetin davalı işyerince Kurum'a tam olarak bildirilmiş olduğu, davacının 08/11/2012 tarihi öncesinde davalı işyerinde geçen hizmetinin tespitini talep ettiği, davalı işyerinin 11/06/2012 ve 19/07/2012 tarihlerinden itibaren iki ayrı- sicil no lu dosya üzerinden ciğer, kokoreç, köfte satımı faaliyetinden dolayı Kanun kapsamına alınmış olduğu, 2012/7-11. aylarına ait davalı işyeri dönem bordrolarının getirtildiği, Kurum tarafından davalı işyerinde herhangi bir denetimin gerçekleştirilmediğinin Mahkemeye bildirilmiş olduğu ve yargılama esnasında davacı bordro tanıkları ile re'sen belirlenen bordrolu tanıkların dinlendiği, bordrolu tanıkların davacının sigortasız çalışmasının Kurum müfettişlerince tespit edilmesi sonrasında davalı işyerince Kurum'a bildirilmiş olduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece bordrolu tanık beyanlarına göre davacının sigortasız çalışmasının Kurum'un müfettişlerince tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında Kurum'un teftiş raporu ile rapora dayanak tutanak ve sair belgelerinin onaylı suretlerinin getirtilmeksizin, yine beyana göre davacının evlilik sonrası 10-15 gün izin kullandığının belirtilmesi karşısında davacının evlilik tarihinin araştırılmaksızın yazılı şekilde sonuca gidilmiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş, Kurum raporu ve var ise rapora dayanak tespit tutanaklarının onaylı suretlerini getirtmek, davacının evlilik tarihini tespit ederek toplanan tüm delilleri birarada değerlendirerek davacının davalı işyerinde geçtiği iddia olunan eylemli ve kesintisiz çalışmasının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit ederek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ......Şti.'ne iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6945, Karar No: 2018/595, Tarih: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6945 E.  ,  2018/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2014 tarih ve 2012/361-2014/513 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının İkizdere-Demirkapı enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada idda, savunma ve tüm dosya kapssamı uyarınca dava konusu İkizdere-Demirkapı TV verici anteninin ve ilgili tüm altyapı tesislerinin mülkiyet ve işletmesi üzerindeki tasarruf yetkisinin tüm ticari hakları ile 31/12/1999 tarihli protokol tarihi itibarıyla davacı tarafa geçtiği, davalının söz konusu enerji nakil hattından OG/AG trafo ve dağıtım sistemi altyapısı ile ilgili olarak AG çıkışından 04/07/2002 tarihinden itibaren enerji dağıtımı hizmeti yapılması sonucunda yararlandığı ve sonuçta bir hizmet ve menfaat temin ettiği Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 13 ve 19. maddelerine göre davacının davalıdan dava tarihi itibarıyla 5.612,00.-TL hat katılım payı ve 3.106,15.-TL bakım-onarım masrafı olmak üzere toplam 8.718,15.-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın bu miktar itibariyle kısmen kabulüne, KDV'si ve dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 18.12.2014 tarihi itibariyle 1.890,00 TL'dir. Dava 8.856,46 TL’nin tahsili talebine yönelik olup mahkemece davanın kısmen kabulü ile 8.718,15 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Temyiz eden davacı yönünden hüküm altına alınan miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının katılım payı ve bakım-onarım bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının katılım payı talebiyle birlikte ayrıca bakım ve onarım masrafı talebi de kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, davalı tarafından kullanılan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek katılım payı ile birlikte ayrıca bakım ve onarım masraflarını da talep etmiş, davalı vekili ise müvekkili tarafından kullanılan dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının müvekkili tarafından yapıldığını, davacı tarafından bakım ve onarımın hiçbir zaman yapılmadığını savunmuştur. Ayrıca, dosya kapsamında, dava konusu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığına dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalının savunması karşısında enerji nakil hatlarının bakım ve onarımının davacı tarafından yapıldığının ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının dava konu ve davalı tarafından kullanıldığı sabit olan enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davacının bakım ve onarım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4- Ayrıca, davacı tarafça dava dilekçesinde faiz oranı olarak reeskont faizi talep edilerek fazlaya ilişkin faiz oranı yönünden zımnen feragat edildiği anlaşılmaktadır. Dava, ticari dava niteliğinde olduğundan bu davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken, davacı, avans faizi oranından farklı oranlarda seyreden reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının talebiyle bağlı kalınarak, kabul edilen miktarın avans faizini geçmemek üzere reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.