muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/52372, Karar No: 2013/34758, Tarih: 24.12.2013

2- Fazla çalışma ücretleri ve hafta tatili ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağının düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir (Yargıtay 9.H.D. 23.5.1996 gün 1995/37960 E, 1996/11745 K.). Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Somut olayda davacı işçi şoför olup günlük hasılatın sabit bir kısmını işverene vermiş ve hasılatın kalan kısmını çalışma karşılığını ücret olarak almıştır. Bu şekilde hasılatın bir bölümü üzerinden ücret ödenmesine dair sistem bir tür yüzde usulü çalışmadır. Bu itibarla davacı işçi çok çalıştığı günlerde daha çok kazanmak suretiyle fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretlerinin zamsız kısmını aylık ücret içinde almıştır. Hesaplama kalan zam kısmına göre yapılmalıdır. Başka bir anlatımla fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti % 150 zamlı ücret yerine % 50 zam kısmına göre hesaplanmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9103, Karar No: 2023/4558, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9103 E.  ,  2023/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait Giresun Merkeze bağlı Hamidiye köyünde kayıtlı 875 parsel sayılı taşınmazın etrafındaki tel ve kazıkları söküp atarak aracını taşınmazın içine park ederek rızası dışında kullandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın tevil yoluya ikrarı ve bilirkişi raporuna göre; sanığın, katılanın bahçesine çekmiş olduğu tel ve kazıkları kaldırmak suretiyle katılanın taşınmazının sınırlarını bozup değiştirip otopark olarak kullandığı anlaşılmakla; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5270, Karar No: 2012/7727, Tarih: 27.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5270 E.  ,  2012/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı kooperatif vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde bir kısım davalılar Vek.Av. ... ile davacılar Vek.Av. ... gelmiş, diğer davalılardan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalıların davalı kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olduğunu, yeni üye kaydı için genel kuruldan yetki alınmadan usulsüz üyelik kayıtlarının yapıldığı, bu şekilde 13.08.2006 tarihli, 2005 yılı olağan genel kurulunda 32 olarak dondurulmuş olan üye sayısının 44'e çıkartıldığını ileri sürerek Kooperatifler Kanununun 19. maddesine aykırı olarak aidat alınmadan yapılmış arsa pay devirlerinin iptali ile üye sayısının 32'ye düşürülmesini, seçilme yeterliliğini yitiren yönetim kurulu asil ve yedek üyeleri ..., ..., ..., ... ve ...'nın yönetim kurulu üyeliklerinin iptalini,kooperatife yeni kayyım tayin edilmesi için yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili kayyım tayinine gerek olmadığını, Kooperatifler Kanununun ve ana sözleşmenin genel kurulun takdirine bıraktığı hususlarda mahkemenin bir karar veremeyeceğini, ortaklık kayıtlarında bir usulsüzlük olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; iptali istenen yönetim kurulu kararlarında Kooperatifler Kanununun 19. maddesine aykırı olarak iptali istenen yönetim kurulu kararlarında karar altına alınan üyeliklerin bölündüğü, bazılarında ise üyeliklerinin sabit tutularak arsa paylarının başkalarına devredildiği ve bu kişilerinde üye olarak kabul edildiği, arsa payı ile üyeliğin birbirinden ayrılmasının mümkün olmadığını, iptali istenen yönetim kurulu kararlarının Kooperatifler

Kanununun 19, 55 ve 62. maddelerine aykırı olduğunu, yönetim kurulu kararlarının bu nedenle iptali gerektiği, davacıların yönetim kurulu üyeliklerinin iptaline ilişkin istemleri hakkında ise yargılama aşamasında Birkaç tane genel kurul yapılıp yönetim kurulu üyeliklerinin iptali istenen kişilerin dışında kişilerin üye olarak seçildiği bu yönde bu nedenle karar vermeye yer olmadığı, kayyım tayini talebinden vazgeçildiği gerekçeleriyle davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine,kooperatif yönünden açılan davanın kabulü ile davaya konu yönetim kurulu kararlarının iptaline, yargılama aşamasında yeni yönetim oluşması nedeniyle K.K. 55/2. maddesi gereği seçilme yeterliliğini yitiren yönetim kurulu üyelerinin asil ve yedek üyelerinin mutlak butlanla batıl olduğu yönündeki talebin konusuz kalmış olması nedeniyle bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına, kayyım tayini talebinin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle verilen temyiz dilekçesinde sadece hükmü temyiz ediyorum ibaresinin yer alması, temyiz nedenlerinin gösterilmemesi ve gerekçeli temyiz sebeplerinin ise temyiz süresi geçtikten 4 ay sonra verilmiş olması karşısında, davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31813, Karar No: 2015/32503, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31813 E.  ,  2015/32503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2013/329-2015/137

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan B.. Boru Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden B... Boru Kanal Temizleme Görüntüleme Rehabilitasyon Taah. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9605, Karar No: 2020/13849, Tarih: 19.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9605 E.  ,  2020/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Müştekinin annesine hakaret ettikten sonra eline aldığı briketle annesine vuracağı sırada komşuları olan sanıkların, müştekinin annesini koruma maksatlı olaya müdahele edip müştekinin burnunu kırmaları eyleminde sanıklar hakkında TCK’nin 29. Maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4234, Karar No: 2008/3438, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4234 E.  ,  2008/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 227 ada 6 parsel sayılı 3714.10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası sonucu 29.11.2001 tarihli taşınmazın davacı ... adına tesciline ilişkin mahkeme kararı, 8. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 9.10.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Kadastro Mahkemesinde kesinleşmiş tescil kararına ilişkin dava dosyası da kadastro tespit tutanağı için açılan dava dosyası içine alınarak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline; 21.5.2004 tarihli ve Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, Dava Hakkı Temliknamesi” başlıklı senetle taşınmazı davacıdan satın aldığı iddiası ile davaya katılan müdahil davacı ...'in davası yönünden mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre müdahil ... 'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle müdahil ...'in davası yönünden verilen görevsizlik kararının ONANMASINA,

2- Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davacı ...'ın davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Kesin hüküm oluşturduğu kabul edilen Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.11.2001 tarihli kararıyla, uzman bilirkişi raporunda (A), (B) ve (C) harfleriyle gösterilen kısımların ((B) harfiyle gösterilen kısım içinde kalan 39 metrekare büyüklüğündeki kayalık kısım hariç olmak üzere) davacı ... adına tesciline karar verilmiş ve temyiz incelemesinden geçen karar kesinleşmiştir. Mahallinde 9.3.2007 tarihinde yapılan keşif ve uygulamadan sonra dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporu ve ek raporunda Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olan yerler ile çekişmeli taşınmazın aynı yer olduğu bildirildiği halde, tescil ilamı krokisinde (B) ile gösterilen

kısmın içinde kalan 39 metrekare yüzölçümündeki kayalık kısmın neresi olduğu açıklanmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile yeniden keşif yapılarak; Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.11.2001 tarih 2000/250-2001/1111 sayılı tescil ilamı krokisi, Kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle mahalline uygulanmalı, tescil krokisine göre davacı adına tescile karar verilen kısımlar ile tescil harici bırakılan kısımların nereleri olduğu belirlenmeli tescil ilamı kapsamında kalan kısımların davacı ... adına tesciline, kayalık kısım kapsamında kalan bölümün ise kadastro dışı bırakılmasına karar verilmelidir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2422, Karar No: 2014/3118, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2422 E.  ,  2014/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Tekst. Nakl. Petr. Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline kaskolu araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğunu, sigortalı aracın pert olduğunu, 31.500 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasarlı aracın 22.300 TL'sına satıldığını belirterek bakiye 9.200 TL'nın davalı sigortacıdan temerrüt tarihinden, diğer davalılardan ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... AŞ vekili, sigortalının kusuru oranında poliçe limiti ile gerçek zarardan sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Teskt. San. Ltd. Şti vekili müvekkilinin aracının diğer davalı ... şirketine trafik dava dışı ... Sigorta AŞ'ne kasko sigortalı olduğunu, zararın sigorta şirketlerinden talep edilmesi gerektiğini, tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın ... Sigorta AŞ'ne ihbarını ve reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.200 TL'nın davalı ... şirketinden dava tarihinden, davalılar .... Tekst. Ltd. Şti ile ...'tan ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... Tekst. Nakl. Petr. Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacı tanıklarının olayın akabinde resmi görevliler huzurunda verdikleri ifadelerinde davalı tarafa ait aracın markasını, rengini, plakasını açıkça belirtmelerine davacıya sigortalı araçtaki boya izinin davalı aracının rengiyle uyumlu olmasına göre davalı .... Tekst. Nakl. Petr. Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 628,45 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8668, Karar No: 2021/10355, Tarih: 15.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/8668 E.  ,  2021/10355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Müşteki Yeliz Kaya'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki Yeliz Kaya'nın 27.05.2015 tarihli talimat duruşmasında alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini beyan ettiği ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Müşteki Yeliz ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... arasındaki boşanma davasının 12.11.2013 tarihinde açıldığı, aynı tarihli tensip ara kararı ile küçük ...'nin velayetinin geçici olarak davacı anneye verildiği ve baba ile şahsi ilişki kurulduğu, dosya üzerinden verilen işbu kararın davalı ...'a 21.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, incelemeye gelen ve çocuğun dedesi olan ...'ın bu tarihten önce 12.11.2013 tarihinde müşterek çocuk ...'yi annesinden alarak Giresun'a götürdükleri, dolayısıyla kararın hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'a tebliğ edilmeden önce mağdurenin babası ve dedesi tarafından annesinden teslim alınmış olduğu, bu nedenle suç unsurlarının oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan CMK.nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.