muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8705, Karar No: 2024/4773, Tarih: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8705 E.  ,  2024/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/773 E., 2021/1270 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 16.03.2021 tarihli ve 2021/4965 Esas 2021/4191 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verdiği, 25.10.2021 tarihli ve 2021/773 Esas, 2021/1270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında lehe hükümler uygulanmasına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ile ...'ın akrabalarına uyuşturucu madde sattığını iddia ettikleri mağduru fikir ve eylem birliği içinde darp ettikleri, sanıkların darp eylemleri neticesinde mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep oldukları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/773 Esas, 2021/1270 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/773 Esas, 2021/1270 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6087, Karar No: 2019/3605, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6087 E.  ,  2019/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5731, Karar No: 2009/6229, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5731 E.  ,  2009/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üstbirlik üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkin davada verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalı üst birlik üyeliğinden parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle yönetim kurulu kararı ile ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece verilen, ihraç kararından sonra yönetim kurulunca alınan karar ile davacının yeniden üyeliğe kabul edildiği için davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, Yargıtay 11. HD'nce bozulmuştur. Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davalı üst birlik yönetim kurulunun aldığı kararının yeniden üyeliğe kabul kararı olmadığı, ihraç kararı kesinleşmediği için üyeliğin devam ettiği ve buna göre genel kurula katılabilecekleri hususunda bir tespit kararı olduğu, bu kararın ihraç kararından dönüldüğü veya yeniden üyeliğe kabul kararı olduğu şeklinde yorumlanamayacağı, ayrıca davacının üyeliğinin benimsendiği ve yeniden üyeliğe kabul edildiği kabul edilse bile ortada verilmiş bir ihraç kararı bulunması nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği, belirtililerek, mahkemece işin esasına girilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerektiğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıya gönderilen ihtarnamelerin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.60.TL. onama ilam harcının temyiz eden taraftan alınmasına,

06.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3320, Karar No: 2008/9774, Tarih: 29.05.2008

2. Ceza Dairesi 2008/3320 E., 2008/9774 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/3320 E., 2008/9774 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASI VE HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 324 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Eşini kasten yaralama suçundan sanıklar S.... G.. ve G.... G..'ün yapılan yargılamaları sonucunda; MAHKUMİYETLERİNE dair (AVANOS) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.6.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 19.2.2008 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

1-Sanık S.... G.. hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “

“kasıtlı bir suçtan mahkum olmama”

” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık S.... G.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Karşılıklı suç işleyen sanıklardan sebebiyet verdikleri yargılama giderinin alınması yerine, yazılı şekilde müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

23,50 YTL yargılama giderinin sanık S.....’dan alınmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık Güllü Göl hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Karşılıklı suç işleyen sanıktan sebebiyet verdiği yargılama giderinin alınması yerine, yazılı şekilde müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

b-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-Engelli olması nedeniyle görevlendirilen tercümanın giderleri yargılama gideri sayılamayacağı ve Devlet Hazinesince karşılanması gerekirken sanığa yüklenerek 5271 sayılı CMK.nun 324/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13232, Karar No: 2025/9040, Tarih: 14.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13232 E.  ,  2025/9040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/325 E., 2021/819 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın açıklamalarının üzerine atılı suçun unsurlarını ihtiva ettiğine ve ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmeyerek, Tebliğnamedeki sanığın eyleminin üzerine atılı suçun unsurlarını oluşturduğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6022, Karar No: 2018/5195, Tarih: 26.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6022 E.  ,  2018/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin 05/03/2012 tarihinde kolluğa verdiği ifadede, bahse konu iş yerinde 20/11/2011 tarihinde pencere korkulukları kırılmak suretiyle içeri girilerek ve içerideki çelik kasa delinerek 20.000 TL değerindeki para ve ziynet eşyasının çalındığını, bu olayla ilgili kolluğa olayın olduğu gün müracaat ettiğini, 04/03/2012 günü ise, gece 01.00 sıralarında oğlunun uyanması ve ikametinin altındaki iş yerinin kepenginin zorlandığına dair sesler duyduğunu söylemesi üzerine balkona çıktığında, caddenin köşesinde bir araç farının yandığını, aşağı indiğinde kepenkte bulunan asma kilidin bağlı olduğu demirin kırıldığını, ancak iş yerine girilmediğini beyan ettiği; dosya arasında bulunan iletişimin tespiti ve dinlenmesine ilişkin kayıtların, kolluk tutanaklarının, ifadelerin ve diğer tüm soruşturma ve kovuşturma aşamasını kapsayan evrakların 04/03/2012 tarihinde gerçekleşen ve teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık olayına ilişkin olduğu, buna karşılık yargılamaya konu olan 21/05/2012 tarihli iddianamede ise, suç tarihinin 20/11/2011 olarak gösterildiği ve buna bağlı olarak da anlatımının bu tarihte gerçekleşen ve iş yerindeki kasadan 20.000 TL değerindeki para ve ziynet eşyasının sanıklar tarafından çalındığının iddia edilmesine yönelik olduğu; ancak 20/11/2011 tarihinde gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin dosyada herhangi bir belgenin bulunmadığı gibi, bu tarihe ilişkin tek beyanın da müştekinin 04/03/2012 tarihinde gerçekleşen hırsızlığa teşebbüs olayıyla ilgili olarak verdiği ifade sırasında iş yerinde 20/11/2011 tarihinde de hırsızlık olayı meydana geldiğine ve bununla ilgili müracaatta bulunduğuna ilişkin olması karşısında, sanık hakkında 04/03/2012 tarihli teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık eyleminden dolayı dava açılıp açılmadığı belli olmadığından, öncelikle müştekinin müracaatta bulunduğunu belirttiği ve yargılamaya konu 20/11/2012 tarihli eyleme ilişkin tüm evrakların aslı ya da onaylı suretleri dosyaya konulduktan sonra, 04/03/2012 tarihli eylemden dolayı dava açılıp açılmadığı araştırılarak, dava açılmış olması halinde mümkün ise birleştirilmesi, olmadığı takdirde TCK'nın 43. maddesinin şartlarının oluşup oluşmadığı da nazara alınarak o dosyanın getirtilip incelenerek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2152, Karar No: 2012/7926, Tarih: 16.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2152 E.  ,  2012/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2010 tarih ve 2009/776-2010/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalıya ait emtiayı taşıdığını, bunun karşılığında da 21.05.2007 tarihli faturayla 1,087.70 Euro navlun ücreti kazandığını, yapılan takibe davalının itiraz ettiğini, belirterek haksız olarak yapılan itirazın iptaliyle %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınan malzemelerin müvekkili şirket temsilcisine Amerika'da teslim edilmediğini, GTİP numarasının bakliyat ürünü olarak düzenlenmesi gerekirken buğday tohumu olarak düzenlendiği bu nedenle ürünleri Amerika'ya ihraç edemediklerini, düzenlenen fuarda bu ürünleri teşhir edemedikleri için de ticari kayıplarının olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuş, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm delillere göre, davacının sunduğu fatura ve diğer belgelerin yabancı dilde olduğu ve bunların tercümesinin gerektiği, ürünün gümrükte beyan edilen numarasının ne olduğu, teslim alınan ürünün gerçekte ne olduğu hususlarının tespitine ilişkin delillerin davacı tarafca sunulması gerektiği halde kesin mehile rağmen davacının başkaca her hangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisi nedeniyle oluştuğu ileri sürülen alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece verilen kesin süre gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kesin mehil verilmesine ilişkin 29.03.2010 günlü ara kararda dosyadaki ingilizce belgelerin tercüme ettirilmesi ve diğer delillerin bildirilmesi için davacı vekiline 10 günlük kesin süre verildiği, kesin mehilin sonuçlarının anlatıldığı belirtilmişse de bu sonuçların neler olduğu açıkça belirtilip zapta geçirilmediği anlaşılmakla verilen mehlin kesinliğinden söz edilemez. Bu nedenle, usulüne uygun olmayan kesin mehille davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddi yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz talebinin kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9899, Karar No: 2022/11089, Tarih: 28.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/9899 E.  ,  2022/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.Ç : ...

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafisinin, suçun sabit olmadığına, sanık ... müdafisinin; katılan ...'nın beyanlarının çelişkili olduğuna, müvekkilinin suçu işlemediğine, eksik incelemeye, sanık ... müdafilerinin; mağdur ...'ın dinlenmediğine, diğer mağdurların talimatla sorgularının yapıldığına, kamera kayıtlarının mahkeme huzurunda incelenmediğine, kısa kararın yoklukta verildiğine, suçun sabit olmadığına, sanık ... müdafisinin; sanığın kastının olmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ...'in kastının bulunmadığına, bir anlık sinir ile mağduru basit şekilde darp ettiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin; suça sürüklenen çocuğun suçu işlemediğine, aracın iadesi amacı ile suçun işlediğine dair, sanık ...'in ise; bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 28.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.