muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1338, Karar No: 2022/1730, Tarih: 04.03.2022

Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan;

1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma,

2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği,

Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde,

Hükümlünün şartları taşımadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması ya da ayrılma koşullarını taşımakla birlikte iradesi ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunması durumunda, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber,

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1)30/03/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/04/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3)Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1-Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için;

1-Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması,

2-Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması,

Subjektif şartlardan;

3-İyi halli olma

4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği,

Somut dosya kapsamında ise; kapalı ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte olan hükümlünün 03/12/2020 tarihli müddetnamesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/08/2011 tarihli ve 2010/493 Esas, 2011/294 sayılı kararı ile yine aynı suçtan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2006 tarihli ve 2006/2 Esas, 2006/8 sayılı kararın bulunduğu, bu halde hükümlünün iyi halli olduğunun idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmesi durumunda dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının mümkün olmadığı gibi,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 22/08/2015 ve 24/07/2019 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün, mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı ve dolayısıyla 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde belirtilen şartları yerine getirmemekle, cezasının koşullu salıverilmeye kadar olan kısmının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle yapılmasının da mümkün olmadığı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel

Müdürlüğünün 11/01/2022 gün ve 94660652-105-34-15750-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/470 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13370, Karar No: 2014/30736, Tarih: 28.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/13370 E.  ,  2014/30736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, tercih edilen seçenek hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, polis memuru olan müştekiye hakaret etmesi üzerine müştekinin sanığı hakkında adli işlem yapılmak üzere polis noktasına götürmek istediği sırada, müştekinin burnuna vurmak suretiyle yaralaması biçimindeki eyleminin, bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7231, Karar No: 2015/635, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7231 E.  ,  2015/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre basit dolandırıcılık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp

sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Fikir ve eylem birliği içeriğinde hareket eden sanıkların,

13.03.2009 tarihinde www.arabam.com adlı internet sitesinde satılık araç ilanı verdikleri, ilanında gösterdikleri irtibat numarasının şikayetçi ... tarafından arandığı, sanıkların, şikayetçi ile yaptıkları telefon görüşmesinde; ilanda belirttiği aracı satma konusunda sözde pazarlık yaparak anlaştıktan sonra, kaparo bahanesiyle 250 TL para istediği, şikayetçinin, banka havalesi yoluyla sanıkların sahte kimlik kullanmak suretiyle... adına açtıkları hesaba 250 TL para gönderdiği, sanıkların, 250 TL parayı bankadan çekmelerine rağmen bir daha şikayetçi ile görüşmeyerek haksız menfaat temin ettikleri,

04.02.2009 tarihinde .. gazetesinde; ''..1.6 Öğretmenlerden 98 model 11.450 TL'' şeklinde ilanı verdikleri ve ilanında gösterdikleri irtibat numarasının şikayetçi ... tarafından arandığı, sanıkların, şikayetçi ile yaptıkları telefon görüşmesinde; ilanda belirttikleri aracı satma konusunda sözde pazarlık yaparak anlaştıktan sonra, kapora adı altında 100 TL para istedikleri, şikayetçinin, banka havalesi yoluyla sanıkların sahte kimlik kullanmak suretiyle... adına açtıkları hesaba 100 TL para gönderdiği, sanıkların, 100 TL parayı bankadan çekmesine rağmen bir daha katılan ile görüşmeyerek haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

20.01.2009 tarihinde... gazetesinde; ''EMEKLİDEN ihtiyaçtan 1995 model ... full, orjinal, 6250 TL'' şeklinde ilanı verdikleri ve ilanında gösterdikleri irtibat numarasının şikayetçi

20.01.2009 tarihinde... gazetesinde; ''EMEKLİDEN ihtiyaçtan 1995 model ... full, orjinal, 6250 TL'' şeklinde ilanı verdikleri ve ilanında gösterdikleri irtibat numarasının şikayetçi

... tarafından arandığı, sanıkların, şikayetçi ile yaptıkları telefon görüşmesinde; ilanda belirttikleri aracı satma konusunda sözde pazarlık yaparak anlaştıktan sonra, kapora adı altında 500 TL para istedikleri, şikayetçinin, banka havalesi yoluyla sanıkların sahte kimlik kullanmak suretiyle...Yel adına açtıkları hesaba 100 TL para gönderdiği, sanıkların, 500 TL parayı bankadan çekmesine rağmen bir daha katılan ile görüşmeyerek haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, şikayetçilerin beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13126, Karar No: 2012/6288, Tarih: 27.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/13126 E.  ,  2012/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz eden katılan idare vekili hakim tarafından görülerek 27.04.2009 tarihinde havale edilen ve yetkili merciin olurunu içeren dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden temyiz talebinin REDDİNE,

Sanık müdafiinin temyizi yönünden yapılan incelmede;

Suç tarihi olan 13.07.2004 itibarıyla temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi gereğince MÜSADERESİNE, nakil araçlarının ve araç için alınan teminatın sahibine iadesine, 27.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2053, Karar No: 2011/1241, Tarih: 14.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2053 E.  ,  2011/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/10/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ... ile ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Hiz. Ltd. Şti vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 18.40 TL'sinin davacılara, 713.00 TL'sinin de temyiz eden davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1071, Karar No: 2019/13059, Tarih: 11.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1071 E.  ,  2019/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek, davanın reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruluşta 15.12.2014-04.04.2016 tarihleri arasında gider yönetimi uzmanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak ve müvekkilinin raporlu olduğu 04.04.2016 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, davalı işverence yapılan iş akdi feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket nezdinde 15.12.2014-04.04.2016 tarihleri arasında gider yönetimi uzmanı olarak görev yaptığını, davacının iş akdinin performansı ya da işinde yetkin olup olmaması ile ilgili değil, devamsızlığı nedeni ile İş Kanunu'nun 25/II-g bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından; “...davacının iş akdinin 25/03/2016 tarihinden 30/03/2016 tarihine kadar işe devamsızlık yaptığı gerekçesi ile feshedildiği ancak davacının söz konusu dönemlerde raporlu olduğuna dair devlet hastaneleri tarafından düzenlenmiş raporların alınması, davalı şirketin devamsızlıktan iş akdini feshetmeden önce davacının mazeretli olup olmadığını araştırmadığı..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, "...Davacının tutanakla devamsızlığı tespit edilen 25.03.2016 tarihinin, iki günlük raporun son günü olduğu ve rapor bilgisinin ancak 13.10.2016 tarihinde işverenin sistemine düştüğü, 26.03.2016 tarihinin cumartesi gününe denk geldiği ve bu tarih için sağlık raporu ya da başkaca mazeret beyanı bulunmadığı, pazar gününü müteakiben 28.03.2016 (Pazartesi) tutanak tarihinde davacının 28 ve 29/ 03.2016 tarihini de kapsayan iki günlük raporu olduğu anlaşılmakla birlikte işveren sistemine 12.10.2016 tarihinde düştüğü görülmüştür. İş yeri uygulamasında, cumartesi 08:30-13:00 arası yarım gün mesai yapıldığı tanık beyanları ile belirlenmiş olup, davacının devamsızlığına konu 26.03.2016 tarihli tutanağın Cumartesi gününe rastladığı ve bugünü kapsayan rapor ya da başkaca mazerete dair bilgi olmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında işveren sistemine 12.10.2016 tarihinde düşen 28/03/2016 tarihli devamsızlık tutanağı ve yukarıda tespiti yapılan tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının değişik tanıları içerir 29.02.2016 tarihinden 01.04.2016 tarihine kadar olmak üzere bir aylık süreçte hafta başı başlayıp hafta sonu bitecek şekilde 7 ayrı rapor alarak işe gitmemesine, sondan bir önceki rapor bitimi mesai günü olan cumartesi işe gitmemesi ve takip eden iki gün yine rapor alması suretiyle işe gitmemesine işverenin katlanmasının beklenemeyeceği, buna göre işveren feshinin haklı feshin koşullarını taşımasa da geçerli fesih olduğu kanaatine varılmıştır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davacı temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili ise davacının devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davacının iş akdinin davalı işveren tarafından 25.3.2016 tarihinden itibaren mazeret bildirmeksizin devamsızlık yaptığı gerekçesiyle ve haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.