muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6337, Karar No: 2024/2650, Tarih: 01.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, dava konusu ettiği kitapların eser sahibi olmadığını, zira söz konusu kitapların temelinin, müvekkiline ait dershane öğretmenleri tarafından hazırlanan 2001 yılı basım tarihli kitap olduğunu, o tarihten beri süre gelen ve sadece yaşanılan müfredat değişikliklerine adapte edilmek suretiyle soru çözümü ya da konu anlatımı ekleme, çıkarma, tasnifleme şeklindeki düzenlemeler ile dava konusu kitapların meydana getirildiğini, söz konusu kitaplara davacının adının, müvekkili şirketin sahibi ...’in akrabası olması nedeniyle kendisinin taltif edilmesi amacıyla konulduğunu, davacının eser sahibi olarak kabul edilmesinin dosya kapsamı ile uyumlu olmadığını, davacının haksız kazanç elde etmek amacıyla ve benzer taleplerle açtığı diğer iki davanın reddine karar verildiğini, davacının kötü niyetli hareket ettiğini, aynı kitaplar hakkında iki tane mükerrer men, ref ve yasal olmayan 3 kat tazminat ile manevi tazminat taleplerini içeren derdest dava bulunduğu halde yerel mahkemenin her iki kitap içinde ayrı ayrı tazminata hükmettiğini, bilirkişiler tarafından yapılan tazminat hesaplarının da hiçbir veriye dayanmayan, objektif hiçbir yönü bulunmayan hesaplamalar olup bu şekilde bir hesaplama yöntemi de bulunmadığını, faiz başlangıç tarihi olarak davacının dava dilekçesinde net bir faiz başlangıç tarihi olmadığı halde 2007 ve 2009 basımları için Eylül 2009 tarihinin esas alınmasının da hatalı olup bu yönüyle de yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fahiş bulunduğunu, davacı tamamen kötü niyetle hareket ettiğini, mahkemenin manevi tazminatta bu hususu da değerlendirmesi gerekmekte iken gözardı ederek hüküm kurduğunu, yine net bir faiz başlangıç tarihi olmadığı halde 2007 ve 2009 basımları için Eylül 2009 tarihinin esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hem 3 kat tazminata hem de tecavüzün men ve refine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda, davacının 2007 baskı tarihli kitap yönünden özgün telif oranının %60 olduğunun belirtilmesine ve sonraki ek raporlarda da bu yönden başkaca bir değerlendirme yapılmamasına karşın, bu kitap yönünden hesaplama yapılırken davacının özgün telif oranının %90 olarak kabulünün doğru olmadığı, davalının bu yöne ilişkin istinaf itirazının haklı görüldüğü, 2007 baskı kitap yönünden davacının talep edebileceği telif tazminatı basit bir matematik işlemi ile tespit edilebileceğinden ayrıca bir bilirkişi incelemesine gerek görülmediği, buna göre davacının 2007 baskı tarihli kitap yönünden 11.106,00 TL talep edebileceği, bunun üç katının 33.318.00 TL'ye tekabül ettiği ve 2007 baskı tarihli kitap yönünden davacı lehine bu miktarın hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla temyiz temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi’nin kararı yalnızca “2007 baskı tarihli kitaba ilişkin olarak hükmedilen telif tazminatı” yönünden hatalı bulunmuş, İlk Derece Mahkemesince ödenmesine karar verilen 49.977,00 TL tutarındaki telif tazminatı 33.318,00 TL olarak yeniden hesaplandığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yukarıda belirtilen hesap hariç olmak üzere hukuka uygun olup, kararın yalnızca anılan tazminat yönünden temyiz edildiğini, kök raporda % 60 olarak belirlenen özgün telif oranı, 18.06.2019 tarihli ek raporda % 90 olarak tespit edilmiş olmakla, hesabın bu oran üzerinden yapılmasında hiçbir hukuka aykırılık bulunmadığını, davalı vekilince ne ek rapora karşı verilen 09.07.2019 tarihli itiraz dilekçesinde, ne ıslah dilekçelerine karşı verdiği beyan dilekçesinde, ne de istinaf dilekçesinde, tespit edilen % 90 özgün telif oranına her hangi bir itirazda bulunulmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2007 tarihli kitaba ilişkin telif tazminatı hesabı hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerektiğini, “2007 tarihli kitaba ilişkin telif tazminatı hesabı yönünden” kaldırılmasına, ancak bozma gerekçesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sadece 10. sınıf Fizik Konu Anlatımlı adlı kitabın 2007 basımı için 49.977,00 TL. olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince davacının eser sahibi olduğunun kabulü ile hatalı hukuka aykırı hüküm kurulduğunu, söz konusu kitapların temeli müvekkil... Eğitim ve Öğretim Ltd. Şti. kurucusu ve sahibi olan ... tarafından Ankara... Dershanesi Fizik Zümre Öğretmenleri tarafından hazırlanan 2001 yılı basım tarihli kitap olup, söz konusu kitaplar belirttikleri kitaplarla nerede ise birebir aynı olduğunu, söz konusu kitabın eser sahibinin de davacı olmadığını, sadece o tarihten bu yana süre gelen ve yaşanılan müfredat değişikliklerine adapte edilmek suretiyle sadece soru çözümü ya da konu anlatımı ekleme, çıkarma, tasnifleme şeklindeki düzenlemeler ile dava konusu kitaplar meydana gelmiş olup, bu kitaba da kitabı yazan ve hazırlayan olduğu için değil ...’in akrabası olan davacı ...’in ismi bir taltif olarak konulduğunu, yani kitabın yazarı yaratıcısı davacı olmayıp, her seferinde en baştan sıfırdan ortaya çıkarılan yeni bir eser de söz konusu olmadığını, dava konusu kitaplarda davacının müvekkil şirkete ait eğitim kurumlarının zümrelerinin daha önce oluşturduğu ve davacının hiçbir şekilde hakkı bulunmayan eserlerin kullanılması suretiyle oluştuğu sabit iken bunun gözardı edildiğini, buna rağmen davacının kendisinin bir eser varmış gibi değerlendirme yapılarak 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca tazminat verilmesinin hukuka, hakkaniyete aykırı olduğunu dava konusu edilen kitapların ne kadarının davacı tarafından yazıldığı ispatlanamamışken Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile verilen tazminatın objektif olmadığını, bilirkişiler tarafından yapılan tazminat hesapları da hiçbir veriye dayanmayan, objektif hiçbir yönü bulunmayan hesaplamalar olup bu şekilde bir hesaplama yöntemi de bulunmadığını, mahkemenin davacının 10 sınıf fizik anlatımlı kitap ile ilgili hüküm altına aldığı 3 kat tazminatın faiz başlangıç tarihi olarak davacının dava dilekçesinde net bir faiz başlangıç tarihi olmadığı halde 2007 ve 2009 basımları için Eylül 2009 tarihini esas alması da hatalı olup bu yönüyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu, davacının men ve ref talebinin reddine karar verilmesi gerekir iken aksi yönde hüküm kurulması açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan hakların ihlal edildiği iddiasına dayalı tecavüzün ve muhtemel tecavüzün refi ve meni ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan hakların ihlal edildiği iddiasına dayalı tecavüzün ve muhtemel tecavüzün refi ve meni ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9996, Karar No: 2024/5275, Tarih: 14.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/9996 E.  ,  2024/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/103 E., 2021/793 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına,

nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; erteleme kararı verilmesinin, nakil aracının müsadere edilmemesinin ve tedbir şerhinin kararın kesinleşmesi beklenmeden kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, aleyhe olan tüm hükümler yönünden kararı temyiz ettikleri gerekçesiyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

13.07.2013 tarihinde saat 15.00'de, Ziyaret Hudut Karakolu sorumluluk sahasında, ANT-P36-C1 harita paftasında 62980-05700 koordinatlarında 10-11 nolu hudut kazıkları arasında 1. Derece askeri yasak bölgede ... Antakya karayolu üzerinde mobil yol kontrol ekibi tarafından sanığın kullandığı ... plakalı ... araç durdurularak yapılan aramada 60 litrelik 20 bidon içinde toplam 1200 litre kaçak motorin ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; suça konu motorini aracında kullanmak için bulundurduğunu, ticari amacının olmadığını beyan etmiştir. Suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğuna ilişkin 13.07.2013 tarihli Ulusal Marker Tespit Tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

Sanığın suç tarihlerinde sahibi olduğu ticari nitelikteki kamyonet cinsi araçta ticari miktarda kaçak akaryakıt ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Malen sorumlunun iyi niyetli 3. kişi olduğu gözetilerek, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ve tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın adlî sicil kaydında yer alan hükümlülüğünün kasıtlı suç nedeniyle 3 aydan fazla süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya ilişkin olduğu ve suç tarihi itibarıyla silinme koşullarının oluşmadığı gözetilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-a maddesinde sayılan objektif koşulun gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı ceza ertelenemeyeceği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Olay tutanak içeriğine göre; suç tarihinde ...-Antakya Karayolu üzerinde askeri yasak bölgede icra edilen yol kontrolü sırasında sanığın sürücüsü olduğu araçta dava konusu kaçak akaryakıtın ele geçirildiğinin belirtilmesine ve sanığın savunmalarında suça konu akaryakıtı ... köyünden tanımadığı bir Suriye'li şahıstan aldığını beyan etmesine göre; dava konusu kaçak akaryakıtın gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde eylemin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalacağı hususu da göz önünde bulundurularak, sanık savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesinin karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14896, Karar No: 2012/13554, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14896 E.  ,  2012/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-6111 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerine göre 30.11.2010 tarihine kadar tahakkuk eden Kurum alacaklarının 6111 sayılı Yasa kapsamında yeniden yapılandırılması mümkün olup kesinleşen tespit davasına konu 30.11.2010 tarihinden sonraki dönem yönünden davacının yapılandırma hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından bu hususun kararın infazında Kurum tarafından dikkate alınacağı açık olduğundan dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16872, Karar No: 2013/333, Tarih: 17.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16872 E.  ,  2013/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... İnşaat Taahhüt Ticaret A.Ş. ve Müflis Meksan Makina San.Tic.A.Ş. ile imzalanıp, iptal edilmesi nedeniyle hükümsüz hale gelen mutemetlik sözleşmesine teminat olarak verilen hatır ve teminat bonolarının iade edilmeyerek takibe konulduğunu, Pendik İcra Müdürlüğünün 1992/762 Tal. Sayılı dosyasında cebri icra ile 249 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını alacağa mahsuben, haksız ve gerçekte var olmayan borç ilişkisi nedeniyle kaybettiğini, ileri sürüp daha önce kesinleşen menfi tespit davası nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebiyle açtıkları davanın sonucu beklenerek, tapunun iptali ile cebri icra yoluyla satılan hisselerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, derdestlik itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafça Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 2004/484 Esas sayılı dava ile bu davanın konusu ve sebebi aynı olduğu gerekçesiyle derdestlik itirazının kabulü ile HUMK’nun 194. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3,15 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25433, Karar No: 2012/2019, Tarih: 07.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/25433 E.  ,  2012/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, katılan ...’a karşı yaralama eyleminde katılanın burnunda kemik kırığı (fraktür) oluşmuş olması karşısında eyleminin 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklik öncesi TCY’nın 87/3 maddesi ile 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrası TCY’nın 86/1,87/3 maddeleri karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılmamış olması aleyhe temyiz olmadığından ve vasfa yönelik temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılanlara, aynı suç işleme kararı kapsamında aynı zamanda tek bir fiille tehditde bulunduğunun kabul edilmesi karşısında, zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCY.nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden katılan sayısınca suç oluştuğundan bahisle ayrı ayrı iki kez mahkumiyet kararı verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1006, Karar No: 2011/8592, Tarih: 16.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1006 E.  ,  2011/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece mutlak koruma alanında kaldığı için yıkılan yapı bedeli ile taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.10.2010 gün ve 2010/11664 Esas - 2010/18038 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 185,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 16.05.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava konusu yapı ve ağaçlar kısmen ........., Barajı maksimum su kotunda kısmen de Baraj Mutlak Koruma Alanındadır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan İSKİ İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 10/a maddesi uyarınca idare yapı ve ağaçları kamulaştırmak zorundadır.

Dairemiz yerleşik uygulamasında; Mutlak Koruma Alanında kalan taşınmaza fiili el atma olmasada malikin yararlanma olanağı kalmadığından zemin bedeli verilmektedir.(5.Hukuk Dairesi 30.03.2010 gün ve 2009/21183-2010/5232 sayılı kararı) Tespit harici taşınmazdaki davacının evi yıkılmıştır. Ağaçların kullanımı artık işlevsel değildir.

El atılmamasına karşın zemin bedeli verilebiliyorsa Mutlak Koruma Alanında kalan ağaçların bedelide verilmelidir.

Bu nedenle, karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma kararı kaldırılarak hükmün onanması görüşündeyim. 16.05.2011