muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6427, Karar No: 2014/14466, Tarih: 05.11.2014

Nispi nem açısından büyük yangın tehlike endeksinin % 16 ile % 32 bağıl nem değerleri arasında en çok çıkmakta olduğu ve büyük orman yangını oluşturabildikleri gözlenmiştir. Tüm yangınlarda ortalama nispi nem değeri de % 28,07'dir. Bu çalışmada % 41 ila % 57 bağıl nem oranlarında da büyük orman yangınlarının çıkmış olduğu gözlenmiştir.

Eğim açısından yangın tehlike endeksinin % 8 ile % 35 arasında eğim değerleri arasında oldukları ve büyük orman yangını oluşturabildikleri gözlenmiştir. Ortalama eğim değeri de (tüm yangınlar ortalaması) % 17'dir.

Yangın çıkış tarihlerine göre büyük orman yangınlarının incelenmesi sonucu ülkemizde çıkan büyük orman yangınlarının % 77,20'si Temmuz-Ağustos aylarında çıkmış bulunmaktadır ve en kritik sezon olarak bu iki ayda çok dikkatli önlemler alınmalıdır.

Sahile yakın bölgelerde çıkan büyük orman yangınları (ada ve yarımada yangınları): İncelenen tüm büyük yangınların % 61,42'sinin deniz etkisine açık ormanlık bölgelerde meydana geldiği gözlenmiştir. Bu denizsel etkili yangınların denize mesafeleri 5­15 km arasındadır.

Karasal kökenli büyük orman yangınları (iç kesimlerde çıkan): İncelenen tüm büyük yangınların % 38,57'sinin deniz etkisine uzak karasal ormanlık bölgelerde meydana geldiği gözlenmiştir. Bu karasal etkili yangınların her ne kadar denizden uzak görülseler de iç kesimlerden denize doğru akan akarsu vadilerinde olduğu ve dolaylı olarak bu vadilerin rüzgar vd.meteorolojik koşullardan etkilendikleri görülmüştür.

Enerji nakil hatlarına yakınlığına göre

İncelenen tüm büyük yangınların % 27, 60'ının enerji nakil hatlarına yakın ormanlık bölgelerde meydana geldiği gözlenmiştir. Yangın başlama noktalarının yakınlarında 34,5 ve 15,4 KW' lık enerji nakil hatları bulunan ve dolaylı olarak ENH ile ilişkilendirilen bu yangınlardaki hangi meteorolojik koşullar ile yangın ilerleme hızları ilgili kurumlara daha sonraki araştırmalara ışık tutmak amacıyla çalışmada sunulmuştur.

Meşcere tiplerinin (yanıcı tipi) yanma hızlarına göre :

Meşcere tipleri genel yangın hızları değerlendirildiğinde genel büyük yangın ilerleme hızlarının saatte 3,96 ila 6,22 km/h arasında değiştiği, ortalama en hızlı büyük yangınların ab tipi genç meşcerelerde çıktığı, en düşük yangın hızının da d tipi yaşlı meşcerelerde çıktığı gözlenmiştir. Ortalama yangın hızı 4,768 km/h olan büyük yangınlarla mücadele çalışmalarında bu hızlara göre planlama yapılarak yeni mücadele stratejileri geliştirilmelidir

Bugüne kadar orman yangınlarına karşı etkin bir mücadele sürdüren OGM mevcut ekipleri ve mücadele imkanları ile her yönden yangın çıkabilme ihtimaline karşı sabit merkezi noktalarda bekleyip -yangın başlama haberi geldikten sonra- harekete geçmek durumunda olan bir eylem planı geliştirebilmiştir (Pasif Savunma Sistemi). Ancak bu yeni bilgiler ışığında bugüne kadar çıkmış büyük yangınların genel kritikleri doğrultusunda mevcut sistem ile yangınların büyüme riskini azaltma imkanı olamadığından AKTİF SAVUNMA SİSTEMİ'ne geçilmelidir.

Bu yeni savunma stratejisinde bir gün önceden meteorolojik erken uyarı sistemi (MEUS) ile alınan bilgiler doğrultusunda ertesi gün yangın çıkma riski çok fazla olan Orman Bölge Müdürlüklerinde yangınlar başlamadan önce (!) yedek ekipleri ve önleyici ve caydırıcı olmak amacıyla hava devriyesi (helikopter veya keşif uçakları) çıkartması gerekmektedir.

Çalışmadan görülebileceği üzere büyük yangınların ilk 1-2 saatinde yangın ana ilerlemesini gerçekleştirmektedir. Bu aşamadan sonra bölgeye aktarılan helikopterler yangının ilerleme ucundan ziyade yan hatlarda soğutma faaliyeti yaparken; hava araçlarının geldikleri diğer ormanlık bölgelerde de büyük hava gücü zafiyeti oluşmakta ve yeni yangınlar çıktığında mevcut tüm güçler büyük yangınlara kaydırıldığından daha büyük alanlar da kaybedilebilmektedir.Yangın büyüdükten sonra yangın bölgesine çağrılan tüm helikopterler zamanında varamadıkları ve aynı zamanda kaybedilen büyük ekonomik maliyetleri (milyon dolarlar) göz önüne alındığında, yangın öncesi önleyici yangın önleme-keşif uçuşları için mevcut helikopterlerden birinin tahsis edilmesinin çok daha ekonomik olacağı görülmektedir.

Büyük yangın çıkma riski en fazla olan temmuz ve ağustos aylarında söz konusu bölgelere keşif ve önleyici destek amaçlı ek hava gücü (helikopter ve uçak) takviyesi yapılmalı ve özellikle bu iki ayda hava araçlarının sayısı arttırılmalıdır.

Büyük orman yangınlarını önleyici tedbirler olarak en önemli husus yangın sezonu öncesi yangın emniyet şeritlerini temizlemek değil, ormanların sınırından veya içinden geçen küçük ve orta ölçekli ENH'nın altında kalan ormanlık alanların temizlenmesi olmalıdır.

Yukarıda bilgiler ışığında somut olayımızda müterafik kusur hesaplanırken, davaya konu yangının hangi ölçekte bir yangın olduğu (küçük, orta, büyük) büyüyen orman yangınlarında belirleyici birincil etmenin rüzgar hızı ve yönü sonra nisbi nem ve yüksek sıcaklık olduğu bilimsel çalışmalarda belirtildiğine göre, olay günü rüzgarın hızı, bağıl nem oranı, davacı idarenin yangına müdahalesindeki etkin gücü gibi faktörler dikkate alınarak Uzman Bilirkişi Kurulu tarafından düzenlenecek rapor doğrultusunda karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Somut olayda ise; kusur yönünden hesaplama yapan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi elektrik mühendisi olduğundan aralarında orman mühendisi bilirkişi bulunmadığından anılan rapor doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Somut olayda ise; kusur yönünden hesaplama yapan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi elektrik mühendisi olduğundan aralarında orman mühendisi bilirkişi bulunmadığından anılan rapor doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Bu durumda mahkemece; önceki bilirkişilerden farklı ve konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan ( orman ve elektrik mühendislerinden oluşacak şekilde ) uyuşmazlık hakkında Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor aldırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. BK. 43.maddesi hükmü gözetilerek tazminattan takdir olacak oranda indirim yapılmasının gerekip gerekmediğinin de teknik olarak belirlenmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bunlardan ayrı olarak davanın kabulüne karar verilmesine rağmen hüküm kısmında davalı ve dahili davalıların isimleri açık açık belirtilmeden,zararın davalıdan tahsiline karar verilmesi şeklinde hüküm tesisi ile hükümde karışıklığa neden olunması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17041, Karar No: 2013/15366, Tarih: 30.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17041 E.  ,  2013/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ....adına ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 31/05/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz ve kaçak avlanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının kaçak avlanması nedeni ile,.... Kararlarına göre belirlenen tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, tarlasında ele geçirilen ve canlı mühre olarak tabir edilen ördeklerin kendisine ait olmadığını, kaçak avcılık yapmadığını, davanın haksız yere açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, suç tutanağında belirtilen canlı mührelerin, davalı tarafından avlanan yabani av hayvanları olduğu ispat edilemediğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, davalıya ait tarlada ayna diye tabir edilen su birikintisi oluşturulduğu, etrafına kazıklar çakılarak bu kazıklara toplam 60 adet canlı ördek bağlandığı, ayrıca güme diye tabir edilen ateş etme mekanları oluşturularak, usulsüz ve kaçak avcılık için bir mekanizma kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalının, tarlasında kurulan bu mekanizmadan haberdar olmadığı, rızası hilafına üçüncü kişiler tarafından kurulduğu hayatın olağan akışına uygun ve makul bir düzeyde açıklanamamıştır. 4915 sayılı ....Kararları uyarınca usulsüz av bakımından canlı veya cansız hayvan ayırımı da yapılmamıştır. Öte yandan, canlı mühre olarak kullanılan ördeklerin yasak avlanma harici bir nedenle ele geçtiğinin ispatı davalı tarafından yerine getirilmesi gereken bir yükümlülüktür. Şu halde, ispat yükünün halen davacıda olduğunun kabulü ile yasak avlanmanın ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Yerel mahkemece, ele geçen ördeklerin avlanması yasak hayvanlardan olup olmadığının araştırılması, bu kapsamda olduğunun belirlenmesi durumunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ispat yükünün davacıda olduğundan bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

....

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 30/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

....

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 30/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.30/09/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/16904, Karar No: 2013/24367, Tarih: 11.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16904 E.  ,  2013/24367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Şikayetçinin 26.07.2008 günü alınan raporunda burnunda kırık olduğunun belirtilmesi, Adli Tıp ve dairemiz uygulamalarına göre, kemik kırıklarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin değerlendirilmesi karşısında, eylemin TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, bu suçtan dolayı yargılama yapmanın üst dereceli mahkemenin görevine girdiği ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9071, Karar No: 2010/11419, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9071 E.  ,  2010/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İlçe Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki domates, biber, patlıcan, hıyar için en yüksek, buğday ve karpuzda ise dekar başına ortalamanın üstünde verim miktarı alınmak suretiyle taşınmazın net gelirinin dolayısıyla değerinin yükseltilmesi,

Doğru görülmemiştir

Doğru görülmemiştir

Mahkemece taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinin açıkça ve denetime olanak verecek biçimde ve bir nolu bozmada değinilen hususlar doğrultusunda araştırılıp saptanması, bunun sonucunda taşınmazın fiilen sulandığının kesin olarak belirlenmesi, susuz olduğunun anlaşılması halinde kuru tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin ortalama verilere göre değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin %6 oranında alınması, İlçe Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin (kuru-sulu ayrımı yapılarak) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek, ortalama değerleri esas alan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22689, Karar No: 2017/1893, Tarih: 23.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22689 E.  ,  2017/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek tarafından 19/02/2015 tarihli celsede dinlenilmeyen tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçilmiştir. Aynı celse hazır bulunan davacı kadın vazgeçme konusunda mazeretli olan vekilinin beyanının alınmasını istemiş, davacı vekilinin mazereti ve vazgeçmeye ilişkin beyanı alınmak üzere duruşma ertelenmiş ise de, davacı vekilinin vazgeçmeye muvafakati olup olmadığı tespit edilmeden tahkikat sonlandırılmıştır. Hukuk Muhakemeleri kanununun 196. maddesi "delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez" hükmünü içermektedir. Davalının vazgeçtiği tanıklarına ilişkin davacı tarafın bu konuda izni olup olmadığı sorulmalı, vazgeçmeyi kabul etmediği takdirde bu tanıkların dinlenmesi için gerekli delil avansı davacı tarafından karşılanmak suretiyle, dinlenilmeyen davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 240 vd. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak davet edilerek dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2847, Karar No: 2017/4988, Tarih: 12.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2847 E.  ,  2017/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli şekilde öldürmek, nitelikli şekilde gasp ve gaspa teşebbüs etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; TCK'nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, 149/1-a-c-d-h, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 52/2, 53, 63. maddeleri uyarınca; 1 yıl 8 ay hapis ve 1000.00 TL adli para cezası

2- Sanık ... için; TCK'nun 149/1-a-c-d-h, 39/2-c, 62, 53,63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası, CMK’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Murat ve Yeliz’in, yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için kasten öldürme ve nitelikli yağma, sanık ...’ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının ve sanık ...’ın, nitelikli yağmaya iştirak eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim sebebi ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; temyiz ..

dilekçelerinde delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına, öldürme ve yağma suçlarından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin duruşmalı temyiz incelemesinde, çelişkili beyanlara dayanılarak hüküm kurulduğuna, hts raporlarına göre sanığın suç tarihinde Fethiye'de değil Dalaman'da olduğuna, tanık ...'nin sadece soruşturma aşamasında dinlenildiğine ve talimatlı ifadesi ile yetinildiğine, olayın Murat tarafından kurgulandığına ve kendisinden ayrılmasını hazmedemeyince suça bulaştırdığına, atılan mesajlardan bu hususların anlaşıldığına, sanık ... müdafiinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç işleme kastı bulunmadığına, sanık ...'ın sözünden çıkamadığı için eyleme katılır gibi göründüğüne, yağma eyleminin de ispatlanmış olmadığına, sanık ... müdafiinin; bir sebebe dayanmayan, katılan ... vekilinin; sanık ... da dahil tüm sanıkların maktulü tasarlayarak öldürdüklerinin sabit olduğuna, ayrıca öldürmeye ve yağmaya teşebbüsten ayrıca cezalandırılmaları gerektiğine, tüm sanıkların canavarca hisle hareket ettiklerinin kabulü gerektiğine ve verilen cezaların yetersiz olduğuna, Cumhuriyet savcısının, delillerin hatalı değerlendirildiğine, tasarlama şeklindeki suç vasfına, sanık ...’ın öldürme suçundan beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar Murat ve Yeliz hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların, 05/01/2013 tarihinden 1 hafta kadar önce, ...'nün aracını durdurup parasını zorla almayı planladıkları, Nif Köyü yolunda yanlarında diğer sanık ... da olduğu halde ...'nün aracını sanık ...'in durdurduğu, sanık ...'ın saklandığı, maktulün sanık ...'ı fark etmesi üzerine aracıyla olay yerinden uzaklaştığı, 05/01/2013 tarihinde ise yine aynı şekilde öncelikle sanıkların, ...'nün aracını durdurup parasını zorla almayı planladıkları, sanık ...'ın Kemer Saklıkent kavşağında beklediği, sanıklar Murat ve Yeliz'in, maktulün aracının önünü gece vakti kesip bıçak ve silah kullanarak parasını almak istedikleri, ...'nün araçtan inmemesi ve telefonla yardım istemeye çalışması üzerine sanık ...'in tabanca ile sanık ...'ın ise bıçakla ...'yü öldürdükleri ve cebindeki parayı aldıkları olayda; sanıkların kastlarının tek bir yağma suçuna yönelik olduğu anlaşıldığından, sanıkların ilk eylemleri nedeniyle yağmaya teşebbüs suçundan ayrıca cezalandırılmaları gerektiğine yönelik bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar Murat ve Yeliz hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanıklar Murat ve Yeliz hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık ... hakkında nitelikli yağmaya yardım suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;