muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/879, Karar No: 2009/882, Tarih: 24.03.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/879 E.  ,  2009/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava hasılat kira sözleşmesi niteliğindeki sözleşmenin yetkisiz kişi tarafından imzalanması nedeniyle geçersiz olduğu öne sürülerek iptali istemine ilişkindir.

Davada tazminat istenmediği gibi muhtesat aidiyetinin tespiti de talep edilmemiştir. Bu haliyle verilen hükmün temyiz incelemesini yapmak görevi dairemize ait değildir.

Davanın kira sözleşmesinden kaynaklanması ve niteliğinin de hasılat kirası olduğu anlaşılmakla başlangıçtan itibaren geçersiz olduğu öne sürülerek iptali istendiğine göre hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait olduğundan görev yönünden dosyanın anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4624, Karar No: 2016/19150, Tarih: 10.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4624 E.  ,  2016/19150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında TCK'nin 32/1 ve 57/1 maddeleri uyarınca koruma ve tedavi altınmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, koruma ve tedavi altına alınacağı hastanenin de belirlenmesi suretiyle infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün 2. fıkrasında yer alan "Adana Doktor Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin yüksek güvenlikli bölümünde" ifadesinin hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45486, Karar No: 2016/7706, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45486 E.  ,  2016/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davasını kabul ettiklerini, başvurusu halinde işe başlatılacağını savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından dava dilekçesi 17/09/2014 tarihinde tebliğ alındıktan sonra 24/09/2014 ve 26/09/2014 tarihlerinde davacının işe iade talebinin kabul edildiği ve başvurusunu takiben işe başlatılacağının bildirildiği, davacı tarafından davalı şirkete işe başvuruda bulunulduğuna dair bir iddia ortaya konulmadığı, davalının çağrıda samimi olmadığı iddasının ispat yükünün davacıya ait olduğu ve davacının, davalı şirketin işe iade talebinin kabulü beyanında samimi olmadığını kanıtlayamadığı, dosyada da davalı şirketin bu beyanında samimi olmadığını gösterecek hiç bir delil bulunmadığı, davalının işe başlama çağrısına rağmen davacının işe başlamadığı gerekçesiyle dosya içeriğinde toplanan tüm deliller ve aldırılan denetime elverişli bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dava devam ederken, davacının işe davet edilmesi aksi ileri sürülmedikçe, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını kabul ettiği şeklinde değerlendirilmelidir. Bu durumda, artık feshin haklı ya da geçerli olup olmadığını incelemeye ve tartışmaya gerek yoktur. Feshin geçersizliği, davalı işverenin yargılama aşamasında davacıyı yeniden işe davet etmesi ile sabittir. Esasen, her dava açıldığı tarihteki hukuki duruma ve şartlara göre değerlendirileceğinden, dava tarihinden sonra yapılan iş teklifinin davanın sonucunu davalı yararına değiştirmesi söz konusu değildir.

Dosya içeriğine göre somut olayda, davacı, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı olup iş akdinin, sebep gösterilmeksizin yazılı bildirimle feshedildiği, dava dilekçesinin davalıya 17/09/2014 tarihinde tebliğinden sonra davalı işverenin mahkemeye, 24/09/2014 ve 26/09/2014 tarihlerinde davacının işe iade talebini kabul ettiği, başvurusu üzerine işe başlatılacağını içeren dilekçeler yazdığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, işyerinde 1 kişilik fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı kadrosu olup bu kadronun dolu olup olmadığının mahkemece araştırılmasını istemiştir. Mahkemece, İl Sağlık Müdürlüğüne yazı yazılmış, İl Sağlık Müdürlüğü, davalı işyerinde fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı kadrosunun 1 kişilik olup kadronun dolu olduğunu bildirmiştir. Dosya içeriğinden, davacının bu nedenle, işverenin davetinin samimi olmadığını beyan ederek iş başvurusunda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, hukukçu bilirkişiden rapor aldırılmış, rapora itibarla, işin esasına girilmeden “davalı işverenin yargılama aşamasında işe iade talebini kabul ettiğinden feshin geçerli olup olmadığının incelenmesine yer olmadığı, işyerinin hastalarına sürekli hizmet vermesi gereken bir kurum olduğu, davacının iş akdinin feshinden sonra işverenin fizik tedavi uzmanı kadrosunda çalışması için başka bir uzman hekimle anlaşmasının doğal olduğu, davacının teklife rağmen iş başvurusu yapmadığı, oysa işverenin belki de mevcut uzmanın iş akdini feshederek davacıyı işe başlatacağı, bu nedenle davacının, davalı şirketin işe iade talebinin kabulü beyanında samimi olmadığını ispatlayamadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, işin esasına girilmeden karar verilmesi yerinde ise de, davalının işe daveti ve davacının iş başvurusu yapmamasına mahkemece yanlış sonuç bağlandığı görülmektedir. Mahkemece, ispat yükü davacıya yüklenerek dava red ile sonuçlandırılmıştır. Oysa, her dava, açıldığı tarihteki hukuki duruma ve şartlara göre değerlendirileceğinden davalının dava tarihinden sonra yaptığı iş teklifi ve davacının bu başvuruyu kabul etmemesinin davacı aleyhine sonuç doğuracak bir şekilde değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde, dosya kapsamı ile davacının davalı işyerinde çalışmaya başlamadığı sabit olup davacının işe davetin samimi olmadığını ispatla yükümlü olduğundan da söz edilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere, davalı işverenin davacı işçiyi yargılama aşamasında işe davet etmesi halinde artık feshin geçersizliği sabit olduğundan işin esası tartışılmaksızın davanın kabulü ile davacının işe iadesine ve sonuçlarına hükmedilmesi gerekir. Bu nedenlerle, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Davacı tarafından peşin yatırılan 25,20 TL harcın alınması gerekli 29,20 TL harçtan mahsubu ile eksik 4,00 TL harcın davalıdan alınarak ....'ye gelir kaydına

6-Davacının yapmış olduğu Yargıtay’a geliş-dönüş dahil toplam 396,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’e göre 1800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider avansının ilgilisine iadesine

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine,31/03/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10868, Karar No: 2015/16646, Tarih: 25.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/10868 E.  ,  2015/16646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/302752

Tekzip talebinde bulunulması üzerine yapılan yargılama sırasında; İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğiyle Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/03/2015 gün ve 2015/300 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18554, Karar No: 2011/114, Tarih: 17.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18554 E.  ,  2011/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma tarihinden itibaren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38. Maddesindeki 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilince, mahkemeye sunulan dilekçede, 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde uyarınca uzlaşmak istenmediği belirtilmiştir.

Dairemiz geri çevirme kararı sonrası gelen tapu kaydının incelenmesinde; karar tarihinden sonra, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18. maddesi gereğince imar uygulaması yapılıp farklı parsel numaraları ile tapuya tescillerinin yapıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmaza ilişkin yapılan imar uygulaması sonucu oluşan yeni parsellerde, davacıların malik olup olmadığı, yeni parseller üzerinden davalı idarelere ait enerji nakil hatlarının geçip geçmediği, mahallinde yeniden yapılacak keşif sonucunda alınacak raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaza davalı idarelerce 1971, 1975 ve 1986 yılları arasında kamulaştırmasız el atılmıştır. Belirtilen nedenlerle;

a)Dava konusu taşınmazdan geçirilmiş davalı ... Müdürlüğüne ait olan 34,5 Kw.lık 2258,28 m2 lik ... enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaza 1986 yılında el atıldığından, el atma tarihi itibariyle 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38.maddesinin uygulanamayacağından bu enerji nakil hattı nedeniyle işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

b) Davaya konu edilen diğer enerji nakil hatları yönünden ise, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. madde ile;

b) Davaya konu edilen diğer enerji nakil hatları yönünden ise, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılamaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda söz konusu enerji nakil hatları nedeniyle de işin esasına girilerek karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/83, Karar No: 2022/711, Tarih: 15.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/83 E.  ,  2022/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuk ...’un TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 103/6, 31/2 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis; suça sürüklenen çocuk ...'un ise TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 103/6, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve mahsuba ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2009 tarihli ve 34-106 sayılı hükümlerin, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 12.11.2012 tarih ve 1117-11129 sayı ile;

“Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 23.12.2013 tarih ve 12-175 sayı ile; önceki hükümler gibi suça sürüklenen çocuk ...’un TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 103/6, 31/2 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis; suça sürüklenen çocuk ...'un ise TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 103/6, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 05.12.2016 tarih, 4105-8255 sayı ve oy çokluğu ile;

“Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun’un 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki ‘Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.’ hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri

“Mahkeme tarafından sanıkların eylemlerini mağdurenin sarhoş olduktan ve kendinden geçtikten sonra gerçekleştirdiklerini kabul etmek suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verilmişse de mağdurenin alkollü içkiyi rızası dışında içtiğine ve sarhoş olduğuna dair dolayısıyla eylemlerin rıza dışı, zorla gerçekleştirildiğine dair mağdurenin tutarsız, kendi içinde çelişen ve tanık ifadesiyle de çelişen beyanları dışında delil bulunmadığı, bu nedenle eylemin ‘reşit olmayanla cinsel ilişki’ suçunu oluşturacağı” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 11.04.2017 tarih ve 78-101 sayı ile; suça sürüklenen çocuk ...’un 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 31/2 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis; suça sürüklenen çocuk ... ise 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 103/1-b yollamasıyla 103/1, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 04.03.2019 tarih, 9098-7764 sayı ve oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. C. Korkarer;

“Mahkeme tarafından sanıkların eylemlerini mağdurenin sarhoş olduktan ve kendinden geçtikten sonra gerçekleştirdiklerini kabul etmek suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verilmişse de, mağdurenin alkollü içkiyi rızası dışında içtiğine ve sarhoş olduğuna dair dolayısıyla eylemlerin rıza dışı, zorla gerçekleştirildiğine dair mağdurenin tutarsız, kendi içinde çelişen ve tanık ifadesiyle de çelişen beyanları dışında delil bulunmadığı, bu nedenle eylemin ‘reşit olmayanla cinsel ilişki’ suçunu oluşturacağı” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.06.2019 tarih ve 36052 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.06.2019 tarih ve 36052 sayı ile;

"...SSÇ'ler ...ve ... ile hakkında kurulan hüküm Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 05.12.2016 gün ve 2016/4105 esas, 2016/8255 karar sayılı kararı ile oy çokluğuyla onanan ve hakkındaki bu karara Başsavcılığımızın 2017/20476 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilen diğer SSÇ... ile mağdur ...'nın aynı okuldan sınıf arkadaşı oldukları, bu nedenle tanıştıkları, SSÇ... ile katılanın arkadaşı tanık ... arasında duygusal yakınlık bulunduğu, 1 Ocak günü sanıklar ile ...'in bağ evinde yılbaşını kutlamaya karar verdiği, daha sonra bir şekilde ...'nın da bu gruba dahil olduğu, giderken aracı...'nın kullandığı, diğer sanıkların alkol almaya başladıkları, bağ evinde de kolaya votka karıştırdıkları, bundan haberi olmayan ...'nın da bir süre sonra almış olduğu alkolün etkisi ile kendisinden geçtiği, ortamdan hoşlanmayan ...'in... tarafından evine bırakıldığı, bu sırada kendinden geçen mağdureye yönelik olarak SSÇ ...'in cinsel ilişkiye girmeksizin mağdureyi öptüğü, vücuduna dokunduğu bu şekilde şehevi hareketlerde bulunarak tatmin olduğu, bir süre sonra aynı şekilde olaya ...'ın dahil olduğu, onun da cinsel ilişkiye girmeksizin aynı şekilde mağdureye cinsel saldırıda bulunduğu, ...'i bırakan...'nın da olaya dahil olduğu ve birlikte eğlenmeye başladıkları, bu arada birbirlerinin fotoğraflarını çektikleri, akabinde SSÇ...'nın bir aşama ileriye geçerek mağdureye anal yoldan organ sokmak sureti ile cinsel saldırıda bulunduğu ve bu durumunda doktor raporu ve Adli Tıp raporu ile tespit edildiği kabulü ile SSÇ'lerın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

SSÇ ...'ın 01.06.1992 doğumlu olduğu ve suç tarihi olan 01.01.2007 günü itibarıyla 15 yaşını ikmal etmediği, suç için öngörülen cezanın 8 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası olduğu, TCK'nın 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince kesintili zamanaşımı süresinin 11 yıl 3 ay olduğu, inceleme tarihi itibarıyla bu sürenin dolduğu anlaşılmıştır.

SSÇ'ler ile tanık ... mağdure ...'nın bilerek alkol aldığını ileri sürmüşlerdir. Yine SSÇ... ve diğerleri mağdurenin kendisine yönelik eylemlere rızasının bulunduğunu savundukları ve bu savunmanın aksine bir delilin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mağdure olay tarihinde 16 yaşını ikmal etmiş bulunmaktadır. Mağdurenin SSÇ'lerin eylemlerine rızasının bulunduğunun kabulü hâlinde rızasıyla aldığı alkolün bu rızayı sakatlamayacağının da kabulü gerekeceğinden SSÇ'ler hakkındaki onama kararına itiraz etmek gerekmiştir." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 21.01.2020 tarih ve 5602-578 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI