muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2114, Karar No: 2018/5749, Tarih: 05.12.2018

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli kararıyla, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunu bildirir kanaat raporu uyarınca denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına karşın Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin anılan raporuna ilişkin herhangi bir kan tahlili veya tıbbî belgenin denetimli serbestlik dosyasında bulunmadığı gerekçesiyle durma kararı verilmiş ise de; hakkında denetimli serbestlik tedbiri infaz edilen şüpheli hakkında Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 15/02/2017 tarihli ve 211.09 sayılı yazısı ile şüphelinin uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği hususunda heyet raporu tanzim edildiği, resmî belge niteliğindeki raporun tıbbî dayanaklarının araştırılması hususunun mahkemece verilecek bir ara karar ile her zaman mümkün bulunduğu ve denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilen rapora tıbbî belgelerin eklenilmemiş olmasının ısrar şartının gerçekleşmediğinin kabulü için yeterli olmadığı gözetildiğinde kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/274 esas, 2017/382 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/10/2017 tarihli kanun yararına bozma istemine konu kararıyla, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunu bildirir kanaat raporu uyarınca denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına karşın Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporuna ilişkin herhangi bir kan tahlili veya tıbbî belgenin denetimli serbestlik dosyasında bulunmadığı gerekçesiyle durma kararı verilmiştir. Denetimli serbestlik dosyasının incelenmesinde, hakkında denetimli serbestlik tedbiri infaz edilen şüpheli hakkında Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 15/02/2017 tarihli ve 211.09 sayılı yazısı ile şüphelinin uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği hususunda kurul raporu düzenlendiği, resmî belge niteliğindeki raporun tıbbî dayanaklarının araştırılması hususunun mahkemece verilecek bir ara karar ile her zaman mümkün bulunduğu ve denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilen rapora tıbbî belgelerin eklenilmemiş olmasının ısrar şartının gerçekleşmediğinin kabulü için yeterli olmadığı anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

D)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/274 esas, 2017/382 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32841, Karar No: 2015/20518, Tarih: 16.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32841 E.  ,  2015/20518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde hakkındaki hüküm kesinleşen ... ile birlikte alkollü olarak parkta oturdukları sırada orada bulunan mağdur çocuklar ... ve ... 'e laf atmaları sonrasında tartışmaları sonrasında, iki mağduru darp ederek BTM ile iyileşir şekilde yaraladıkları, mağdur çocuklar oradan kaçınca mağdur ...'ün kullandığı ve babası müşteki ...'e ait bisiklete vurarak çamurluğunu kırmak suretiyle zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme ve yaralama suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/02/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5377, Karar No: 2022/5979, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5377 E.  ,  2022/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.04.2022 tarih ve 2022/342 E. - 2022/384 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davanın alacak istemine ilişkin olduğu, Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince Dairemizin 22.10.2020 tarih 2020/283 E. - 2020/4376 K. sayılı bozma ilamı sonrasında 18.01.2022 tarihinde Hakimler ve Savcılar Genel Kurulu'nun 07/07/2021 tarihli 608 numaralı ve 08/07/2021 tarihli ve 31535 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı ile Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kurulmasına ilişkin kararın 01/09/2021 tarihi itibariyle uygulanacağından Asliye Ticaret Sıfatıyla bakılan dosyada mahkemenin bu tarih itibariyle görevli olmayacağı, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu ve her aşamada re'sen gözetilmesi gerektiği, davaya devam olunması sırasında Asliye Ticaret Mahkemesi kurulması nedeniyle işbu kararın görevsizlik kararı niteliğinde olmayıp kesin nitelikte bir devir kararı olduğu gerekçesiyle dosyanın Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi'ne devredilmesine karar verildiği, dosyanın devredildiği Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesince ise, 14.04.2022 tarihinde Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi, Hakimler Savcılar Kurulu Genel Kurulu'nun 07/07/2021 tarihli, 608 numaralı kararı ile, 01/09/2021 tarihinde faaliyete geçtiği, mezkûr 07/07/2021 tarihli ve 608 sayılı kararda derdest dosyaların devredileceği yönünde bir ibare bulunmadığı, mahkemeye gönderilen davanın 01/09/2021 tarihinden önce açılmış olduğu, bu nedenle mahkemenin dosyayı görmekle görevli olmadığı gerekçesi ile davanın görev nedeniyle usulden reddine, görevli mahkemenin Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine karar verildiği, bu kararın davacı vekilince temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemelerin göreviyle ilgili temel düzenlemeyi içeren HMK. 1. maddesi; “Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir”, hükmünü amirdir. Ticaret mahkemelerinin görevini düzenleyen TTK 5/2. maddesinde ise aynen: “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır” denilmektedir. Dava tarihinde henüz asliye ticaret mahkemesi bulunmamakla, dava doğru yerde, yani asliye ticaret mahkemesi sıfatı ile asliye hukuk mahkemesinde açılmıştır.

Genel görevli asliye mahkemelerinin baktığı işlerin tür ve sayıca çoğalması üzerine zaman zaman uzman mahkemeler kurulmaktadır. Asliye hukuk mahkemeleri bünyesinden ayrılan bazı uzman mahkemelere mevcut dosyaların devrine yönelik geçiş hükümleri konulmuştur. (Aile mahkemelerinin kurulması gibi) Bu halde halen görülmekte olan dosyaların yeni görevli mahkemeye devredilmesi gerektiği izahtan varestedir. Yeni mahkemenin ihdasıyla birlikte işin devrine yönelik özel hüküm bulunmaması halinde ise, mevcut mahkemelerin elindeki dosyaları göndermeksizin esastan karar bağlaması tabii hakim ilkesinin de doğal sonucudur. Belirtilen nedenlerle dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,19/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, dava dışı keşideciye çek karnesi veren davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle davacı hamilin uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Çerkezköy Asliye (2) Hukuk Mahkemesince görülmekte iken 18.01.2022 gün 2020/1149 esas - 2022/10 karar sayılı kararla "H.S.K.'nun 07.07.2021 tarih ve 608 sayılı kararı ile Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesinin kurulduğu, yargı çerçevesinin de Tekirdağ İli mülki sınırları olarak belirlendiği" gerekçesiyle dosyanın Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,

Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.04.2022 tarih ve 2022/342-384 sayılı kararı ile de "dava tarihi itibariyle uyuşmazlıkta Çerkezköy Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu" gerekçesiyle davanın usulden reddine, dosyanın görevli Çerkezköy Asliye 2. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın davacı vekilince temyizi üzerine çoğunluk görüşü doğrultusunda Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6102 sayılı TTK 4/1-f maddesinde ifade edilen ticari dava niteliğindedir.

Nitekim dava, yerel Asliye Hukuk Mahkemesine Ticaret Mahkemesi sıfatıyla açılmıştır.

6102 sayılı TTK 5/3 maddesi ile de Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesinin arasındaki ilişki, görev ilişkisi olarak öngörülmüştür.

Görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınan kurallardan olup, yargılama süresince mahkemenin uyuşmazlıkta görevli olması gerekmektedir.

Nitekim dava, yerel Asliye Hukuk Mahkemesine Ticaret Mahkemesi sıfatıyla açılmıştır.

6102 sayılı TTK 5/3 maddesi ile de Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesinin arasındaki ilişki, görev ilişkisi olarak öngörülmüştür.

Görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınan kurallardan olup, yargılama süresince mahkemenin uyuşmazlıkta görevli olması gerekmektedir.

5235 sayılı Yasa'nın 5. maddesinde Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak Hukuk Mahkemelerinin Adalet Bakanlığınca kurulacağı, Yasa'nın 7. maddesinde de yargı çevresinin Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Kurulunca belirleneceği düzenlenmiştir.

Nitekim, açıklanan yasal düzenlemeler gereğince HSK Genel Kurulunun 07.07.2021 tarih ve 608 sayılı kararı ile yargı çevresi Tekirdağ İli mülki sınırları olmak üzere Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş ve 01.09.2021 tarihinde faaliyete geçmiştir.

6102 sayılı TTK 5/2 maddesinin "bir yerde Asliye Ticaret Mahkemesi varsa, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4. madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca Ticaret Mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesince bakılacağı" hükmü gereğince 01.09.2021 tarihi itibariyle Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinin, Ticaret Mahkemesi sıfatı sona ermiş olup, bu tarihten itibaren Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesine artık ticari dava açılması mümkün olmadığı gibi eldeki ticari davalara bakması da mümkün değildir.

Kaldı ki H.S.K. Genel Kurulunun 07.07.2021 tarihli kararında derdest davaların Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesine devredilmeyeceği, mahkemelerince sonuçlandırılacağı konusunda bir geçiş hükmü de bulunmamaktadır.

6102 sayılı TTK 5/2 maddesindeki açık hüküm karşısında 01.09.2021 tarihi itibariyle Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinin Ticaret Mahkemesi sıfatı sona erdiğinden, görev kurallarının niteliği gereği artık Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi uyuşmazlıkta görevli bulunduğundan Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesinin usul ve yasaya aykırı kararı bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi kararının bozulması gerekirken yazılı şekilde onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/11630, Karar No: 2013/9707, Tarih: 28.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/11630 E.  ,  2013/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili davalı yanca müvekkiline iki adet bononun ödenmesi için ihbarname gönderildiğini bonolardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve lehdar ile hiçbir hukuki ilişkileri bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imzanın davacıya ait olduğunu bononun lehdar hanesinin açık olarak dava dışı ...’ten alındığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her ne kadar bonolardaki imzaların davacıya ait olduğu anlaşılmış ise de, bonoların lehdar hanesi açık olarak düzenlendiği ve düzenlenirken kambiyo senedi vasfında olmadığı bu nedenle davalının meşru hamil sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Tedavüle çıkartılırken unsurları tam olmayan, tarafların doldurma yetkisine uygun bir şekilde lehdar veya daha sonraki hamiller tarafından tamamlanmasını uygun gördükleri, doldurulunca baştan itibaren bütün unsurları tam bir bono gibi geçerli sayılan bono açık bonodur.

Açık bonoda taraflar imza dışında bütün unsurlarını bilerek açık bırakıp bunların daha sonra herhangi bir hamil tarafından doldurulmasını, böylece tedavüle çıkartılırken geçerli bir bononun oluşturulmasını amaçlamışlardır.

Somut olayda, davacı imza inkarında bulunmuş ise de yapılan incelemede imzaların davacıya ait olduğu anlaşılmıştır.

Davalı bonoların lehdar hanesinin açık olarak (açık bono) kendisine verildiğini ve tedavüle lehdar hanesinin doldurularak çıkarıldığını bildirmiş olup bu durumda davalı meşru hamildir.

Bu durumda mahkemece kanıtlanamayan davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, davalı vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4200, Karar No: 2022/4830, Tarih: 18.07.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4200 E.  ,  2022/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kayalık olarak tespit harici bırakılan yer hakkında kazandırıcı zamanaşımına ve zilyetliğe dayalı olarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12156, Karar No: 2014/14386, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12156 E.  ,  2014/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/574-2013/717

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/147, Karar No: 2012/6006, Tarih: 27.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/147 E.  ,  2012/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre düzenlenen ve davalı işverene %100 kusur izafe edilen 04.09.2009 tarihli kusur raporunu hükme dayanak kılarak, %100 istem ve kusur oranına karşılık gelen ilk peşin değerli gelir ve masraf tutarının tahsiline karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; 12.08.1965 doğumlu sigortalının 06.07.1992-07.01.2005 arası dönemde davalı işyerinin “Çelikhane Kontinü bölümünde” makine bakım işçisi olarak çalıştığı, 07.01.2005 tarihinde Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından “mesleki sideroz” tanısı konularak, 31.01.2005 tarihi itibariyle tozsuz ve dumansız ortamlarda çalışması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Meslek hastalığı, 506 sayılı Kanunun 11. maddesinde açıkça ifade edildiği gibi; işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir. Kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının bu özelliği dikkate alınarak belirleme yapılmalıdır. Ayrıca 506 sayılı Yasanın 18/2. maddesinde yer alan; “Meslek hastalığı; sigortalı olarak çalıştığı ve böyle bir hastalığa sebep olacak işten veya işyerinden ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ise sigortalının bu Kanunla sağlanan yardımlardan yararlanabilmesi için; eski işinden veya işyerinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için; yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması gerekir.” hükmü gözden uzak tutulmamalıdır. Kusur raporu, bu hususları nazara almadığından, yetersiz görülmüştür.

Somut olayda, sigortalının, .... sicil dosyası getirilmediğinden, daha önceki çalışma yerleri ve sürelerinin belirlenemediği görülmektedir. Mahkemece, sicil dosyası da celbedilerek öncelikle; sigortalının, yüksek ısı, buhar, toz ve duman ile demir tozlarına maruz kalacak biçimde başka iş yeri çalışma süreleri ve bu çalışmalar nedeniyle ....göre meslek hastalığı halinin gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmalı, varlığının belirlenmesi halinde ise,iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, her bir işyerinin kusur aidiyet ve oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi yönünde yeniden kusur raporu alınmalı,tüm dosya içeriği ve meslek hastalığının oluş şekline göre kaçınılmazlık unsurunun bulunup bulunmadığı, dayanak olgu ve gerekçeleriyle tartışılarak, bulunuyor ise bunun oranı açıklanmalı, bu yönde teselsül hükümlerine dayanılamayacağı da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde; davacı Kurum avukatı ile, davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.