muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1348, Karar No: 2014/2082, Tarih: 18.02.2014

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183). İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine Uyuşmazlık Hakem Heyetinde destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2018/2816, Karar No: 2019/3551, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2816 E.  ,  2019/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13214, Karar No: 2023/12963, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13214 E.  ,  2023/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/567 E., 2023/1392 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/246 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalar bakımından sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 10.05.2000-04.02.2011 tarihleri arasında ...'ye fabrikada işçi olarak çalıştığını, davacının 2000- 2009 yılları arasında fabrikanın Z-Kalender W-Up bölümünde; 2009 yılından işten çıkış tarihine kadar ise Kimya Sahası denilen bölümde çalıştığını, davacının işe başlamadan önce sağlık raporu aldığını, bu raporda herhangi bir rahatsızlık tespit edilmediğini, davacının bel ağrısı, boyun ağrısı, sol elinin 4 ve 5 inci parmaklarında ağrı ve uyuşma, güçsüzlük şeklindeki rahatsızlıklarının 2007-2008 yılları arasında başladığını, sonrasında yakınmalarının hızla arttığını ve tedavilerine başlandığını, ancak her seferinde tekrar aynı işe başlatıldığını, davalı Kurum tarafından 16.09.2013 tarih ve 0018084 sayılı kararı ile davacının ... Maltepe MHH 18.01.2013 tarih ve 91 sayılı Sağlık Kurul Raporu değerlendirilmesi sonucu, söz konusu raporda tanısı konulan Ulnar Sinir lezyonu, Servikal disk bozuklukları radikulopati ile İntervertebral disk bozuklukları hastalıklarının mesleki olduğuna, MKGAO: %0 (Yüzde sıfır) olduğuna, kontrol gerekmediğine, yardıma muhtaç olmadığına ilişkin karar verildiğini, davacının sağlık kurul kararına itiraz ettiğini, bu itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu tarafından durumunun yeniden değerlendirmeye alındığını, 15.01.2014 tarihli kararı ile daha önce tespit edilen sıfır maluliyet oranında herhangi bir değişiklik olmadığını belirterek davacının meslek hastalığı dolayısıyla oluşan maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı ... Lastikleri T.A.Ş. vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Adapazarı'nda kurulu bulunan lastik fabrikasında muhtelif araçlar için tekerlek lastiği üretimi yaptığını, davalılardan ...'ın 2010-2011 yılları arasında üretim işçisi olarak çalıştığını, 04.02.2011 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davalının işten ayrıldıktan bir süre sonra yaptığı başvuru üzerine kendisinde tanısı konulan ''Servikal Disk Bozukluğu, İntervertebral Disk Bozukluğu ve Ulnar Sinir Lezyonu'' rahatsızlıklarının diğer davalı Kurum tarafından meslek hastalığı olarak kabul edildiğini, bu tür hastalıklara işçi tarafından işyerinde yapılan işler dışında pek çok faktörün neden olabileceğini, davalı ... Kurumunun sigortalıda tanısı konulan rahatsızlıkları meslek hastalığı kapsamına almasının yerinde olmadığını, işbu davanın arasında bağlantı bulunan ... 1. İş Mahkemesinin 2017/970 E. sayılı dava dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı ... Lastikleri A. Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı işçide tanısı konulan Unlar Sinir Lezyonu, Servikal Risk Bozuklukları ve İntervertebral Disk Bozuklukları hastalıklarının diğer davalı Kurum tarafından meslek hastalığı sayılmış olmasını kabul etmediklerini, müvekkili işverenin işyerindeki çalışma şartlarının ve davacının tüm çalışma süresi boyunca yaptığı iş, hareket ve işlemlerin, kaldırdığı ağırlıkların kendisinde böyle bir hastalığın oluşmasına sebebiyet verecek nicelik ve nitelikte olmadığını, belirtilen rahatsızların meslek hastalığı kapsamına alınacak tür ve vasıfta olmadığını, bu nedenle davacının rahatsızlıklarının mesleki olmadığının tespiti bakımından davacı ve diğer davalı SGK'ya husumet yöneltilerek dava açılmış olduğunu, söz konusu davanın sonucunda verilecek olan kararın görülmekte olan bu davayı doğrudan etkileyeceğinden o davanın sonucunun veya o dava dosyasının mahkememizin bu dosyasıyla birleştirilmesini veya kararın beklenmesini talep ettiklerini, müvekkili işverenin iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik her türlü iş güvenliği tedbirlerini aldığını, davacıda tanısı konulan bu rahatsızlıkların niteliği itibariyle meslek hastalığı kapsamına almasının yerinde olmadığını belirterek açılan haksız davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; ... Başkanlığı Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığı tarafından 2013/7038 E. 96/9637 20.12.2013 tarihli kararı ile maluliyet oranın %0 olarak tespit edildiğini, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 05.06.2015 tarih ve 2838 sayılı raporu ile iş kazası geçiren işçinin tüm raporlarının tetkiki ile maluliyet oranı %34,2 olarak belirlendiğini, müvekkili Kurum tarafından sigortalıya ait gerekli raporların incelenmesi sonucu maluliyet oranının tespit edildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalılar ... ve ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Birleşen davada davalılar ... ve ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava bakımından açılan davanın kabulü ile Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.10.2021 tarih ve 1696 Karar sayılı raporuna göre davacı ...’ın meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 8.0 olduğunun tespitine, birleşen 2017/1136 Esas sayılı dava bakımından açılan davanın reddine, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.10.2021 tarih ve 1696 Karar sayılı raporuna göre davacı ...’ın meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 8.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkemece verilen kararın yasaya ve usule aykırı olduğunu, davacının diğer davalı şirket nezdinde çalışırken yakalandığı meslek hastalığı sebebi ile maruz kaldığı sürekli iş göremezlik oranının % 0,00 olduğunun Kurum sağlık sunucuları tarafından tespit edildiğini, Kurum sağlık sunucuları tarafından belirlen maluliyet oranında davacının iddia ettiği gibi bir eksiklik veya yanlışlık bulunmadığını, buna aykırı Adli Tıp Kurumu raporlarına istinaden davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı-birleşen davada davacı ... Lastikleri T.A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin Adapazarı’nda bulunan lastik fabrikasında muhtelif araçlar için tekerlek lastiği üretimi yapıldığını, ...'ın da 2000-2011 yılları arasında üretim işçisi olarak 04.02.2011 tarihine kadar çalıştığını, daha sonra kendisinde tanısı konulan “Servikal Disk Bozukluğu, Intervertebral Disk Bozukluğu ve Ulnar Sinir Lezyonu” rahatsızlıklarının diğer davalı Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edildiğini, ancak bu rahatsızlıkların sigortalıda herhangi bir maluliyete yol açmadığının belirtildiğini, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporları ile davalı Kurum tarafından meslek hastalığı olarak kabul edilen “Servikal Disk Bozukluğu ve Intervertebral Disk Bozukluğu” hastalıklarının birleşen davada iddia ettikleri gibi meslek hastalığı sayılamayacağının anlaşıldığını, Kurum tespitine itiraz davası olarak açtıkları işbu davanın belirtilen hastalıklar yönünden haklılığının sabit hale geldiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken tümüyle reddinin dosya içeriğine ve hukuka aykırı olduğunu, davacıda mevcut "Ulnar Sinir Lezyonu” rahatsızlığının çalışma koşulları dışında herhangi bir başka nedenden de kaynaklanabilecek nitelikte bir hastalık olduğunu, dosya içeriği itibariyle bu rahatsızlığın müvekkili işyerinden kaynaklı olduğunun kesin biçimde söylenemeyeceğini, söz konusu hastalığın meslek hastalığı olarak kabul edilemeyeceğini, buna rağmen, Adli Tıp Kurumu tarafından müvekkilinin işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklandığı yönünde herhangi bir tespit ve gerekçe de göstermeden hastalığının meslekî olarak kabul etmesinin hukuka aykırı olduğunu, bahse konu hastalığın sigortalıda herhangi bir sürekli maluliyet bırakmadığına ilişkin diğer davalı Kurum Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile de Adli Tıp Kurumu kararı arasında da açık çelişki bulunduğunu, buna rağmen İlk Derece Mahkemesinin “Ulnar Sinir Lezyonu” hastalığının meslek hastalığı olduğu ve sigortalıda % 8 oranında sürekli maluliyet oluşturduğu yönünde karar vermiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davada davalı ... ile birleşen davada davacı asıl davada davalı ... Lastikleri T.A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davada davacı vekili şirket ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davada davacı şirket vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davada davacı şirket vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı/birleşen davada davalı ...'ın meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.08.2019 tarih ve 14398 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı/birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/435, Karar No: 2013/14160, Tarih: 02.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/435 E.  ,  2013/14160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu bonoda bedelin rakamla yazıldığı bölümdeki "7" rakamının diğer rakamlardan farklı olarak siyah mürekkepli kalem ile sonra gelen "5" rakamının ise sürşarj ve tamamlama yöntemiyle tahrifen yapıldığının ilk bakışta dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle iğfal kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; yasal unsurları itibariyle oluşmayan yüklenen suçtan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.