muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7309, Karar No: 2020/1175, Tarih: 23.01.2020

Dava, kamulaştırılarak üzerinde irtifak hakkı tesis edilen taşınmazdaki enerji nakil hattının sökülmesi üzerine taşınmazın tapu kaydındaki irtifak hakkı terkini karşılığında idarece takdir edilen ve davacı tarafından bedelin fazla olduğunun tespiti ile fazla ödenen kısmın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın geldisi olan ve tamamı 5000 m² yüzölçümlü 1132 parselin 1276 m²'lik kısmı için TEK lehine Ambarlı ... 154 KV enerji nakil hattı sebebiyle kamulaştırma kararı alındığı ve tapuya irtifak hakkının tescil edildiği, ifrazlar sonucu dava konusu taşınmazın 2021 ada 4 parsel olarak 261 m² yüzölçümü ile 15.05.1989 tarihinde tapuya tescil edildiği, söz konusu irtifakın 261 m²'lik bölümünün dava konusu taşınmazda kaldığı, 13.03.2008 tarihli ... Yönetim Kurulu kararı gereği enerji nakil hattının iptal(demonte) edildiği, davacının taşınmazı 08/02/2013 tarihinde satın aldığı, ...'ın 06/03/2013 tarihli yazısı ile ''demonte edilen enerji nakil hattının 05/03/2013 tarihinde güncel değerinin 103.278,00 TL bellirlendiği, bu bedelin ödenmesi halinde enerji nakil hattının terkininin sağlanacağının'' davacıya bildirildiği, bunun üzerine bildirilen bedelin 07/03/2013 tarihinde davacı tarafça idarenin hesabına ödenerek tapu kaydında ... lehine olan irtifak hakkının terkin edildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu uyuşmazlık Kamulaştırma Kanununun 22.maddesi uyarınca tarafların anlaşmasıyla vazgeçme ve devir değil dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının deplase edilmesi nedeniyle söz konusu irtifak hakkının bedeli karşılığı terkini, yani Borçlar Hukuku anlamında bir icap ve kabul ilişkisi temeline dayanmakta olup irtifak hakkı bedelinin; Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin 11.maddesinin hükümleri kıyasen uygulanarak belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken; değerlendirme tarihinin davacı tarafça bedelin idareye ödendiği 07/03/2013 tarihi olduğunun kabulü ile öncelikle arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın emsal incelemesi yapılarak değeri belirlendikten sonra dava konusu taşınmazın tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının taşınmazdan geçiş güzergahı dikkate alınıp söz konusu enerji nakil hakkı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer düşüklüğü oranı belirlenip taşınmazın tamamının değeri ile bu oranın çarpılması sonucu irtifak tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer kaybının hesaplanmasıdır. Bu sonuca göre de davalı idarece belirlenen ve davacı tarafından ödenen 103.278,00 TL bedel ile mahkemece belirlenen bedel arasında bir fark olup olmadığının tespitidir.

Mahkemece bu yönteme uyulmadan hesap yapan rapor doğrultusunda karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Mahkemece bu yönteme uyulmadan hesap yapan rapor doğrultusunda karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Davalı idare dava tarihine kadar temerrüde düşürülmediğinden hükmedilecek bedelin tamamına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13780, Karar No: 2011/626, Tarih: 24.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13780 E.  ,  2011/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 382 ada 14 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan evi ve depolarının davalılar tarafından haksız olarak kullanıldığını, kendisinin kullanımına da engel olduklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Yeliz, taşınmazı kiraladığını belirtmiş, diğer davalı ise bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazdaki ev ve yapılara, davalıların müdahalesinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın elattıkları ve çapın iptale kadar geçerli olduğu belirlenerek dava kabul edildiğine göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 445.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 24.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8831, Karar No: 2013/9882, Tarih: 26.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8831 E.  ,  2013/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahcuzları satış mahalline getirmeyen sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına neden olup olmadığı mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11279, Karar No: 2011/11894, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11279 E.  ,  2011/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suç tutanağında, sanık ...'in tarlasında yığılı halde ele geçen ... kazıklıkları ... köyden sanık ... isimli şahsın ... münübüs ile getirdiğini ifadesi, tutanağın tanziminde tanık olarak hazır olan ... ...'nin de sanık ...'in bu ifadesini doğruladığının belirtilmesi karşısında ... ...'nin de tanık olarak dinlenerek ve gerektiğinde tanık ... ... ve sanık ... diğer sanık ...'la yüzleştirilerek kazıkları getiren ve ... münübüsü olan sanığın ... olup olmadığı hususunun araştırılması ayrıca ... köyü muhtarı da tanık olarak dinlenip köylerinde kırım için çalışıp nakliye ile odun satan sanık ... dışında ... isimli başka bir şahsın olup olmadığı ayrıca yargılanan sanık ...'ın üzerine kayıtlı veya kullanımında olan veya kullandırdığı mavi renkli (...) münibüsünün bulunup bulunmadığı hakkında bilgisi alınarak sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1249, Karar No: 2015/2138, Tarih: 08.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1249 E.  ,  2015/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/48235

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/11/2013, 2013/275 (E) ve 2013/340 (K)

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak; Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan bir gün önce amcasının kızına laf attığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk kavga ettiği ile maktülün de aralarında bulunduğu arkadaşlarının olay günü topluca saldırdıkları, suça sürüklenen çocuğu ve olaya müdahale etmek isteyen annesini, vücutlarının çeşitli yerlerinden ekimoz vasfında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp darp ettikleri sırada suça sürüklenen çocuğun, maktulü göğüs bölgesinden bıçaklayarak kalp yaralanması sonucu öldürdüğü, temyiz dışı iki arkadaşını da yaraladığı olayda, maktülden gelen ve haksız tahrik teşkil eden eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında, 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca oluşa uygun makul bir ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde en alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1344, Karar No: 2020/5926, Tarih: 18.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1344 E.  ,  2020/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte 16/12/2011-30/04/2012 ve 01/07/2012- 31/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını, haftanın her günü 08:00'da işe başlayarak 15-16 saat çalıştığını, Cumartesi-Pazar günlerinde ve milli bayramlarda da çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, trafik cezasından kaynaklanan alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, dava dilekçesindeki çalışma sürelerinin insan tabiatına uymadığını, davalıda gece 24:00'a dek çalışılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davalıda dini-milli bayramlar ile hafta tatillerinde de çalışılmadığını, zamanaşımının gerçekleştiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Yargıtay incelemesi sonucunda Mahkeme kararı hakkındaki bozma ilamına uyulduğu, SGK kayıtlarına göre, davacının 21/12/2012 tarihinde dava dışı Baynak şirketinde çalışmaya başladığı, davacının duruşmada alınan beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde davalıya ait işyerinde 01/07/2012-21/12/2012 tarihleri arasında çalıştığı, Yargıtay bozma ilamına göre düzenlenmiş dosya kapsamına uygun 14/06/2019 tarihli bilirkişi ek raporuna göre davacı işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönünde bulundurularak TBK 51 ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldığı gerekçesi ile trafik cezasından kaynaklanan alacak talebi haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesaide yapılan takdiri indirim bakımından;

Fazla mesai takograf kayıtlarına yani belgeye göre hesaplanmıştır. Bu nedenle takdiri indirime tabi tutulmaması gerektiği gibi, bozma öncesinde fazla mesai ücretinden takdiri indirim yapılmamış ve bu durum bozmaya konu edilmemiş olmasına göre bozma sonrasında fazla mesai ücretine takdiri indirim uygulanması davacının usuli müktesep hakkının ihlali olup, bozmayı gerektirmiştir.

Fazla mesai ücreti takdiri indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Fazla mesai takograf kayıtlarına yani belgeye göre hesaplanmıştır. Bu nedenle takdiri indirime tabi tutulmaması gerektiği gibi, bozma öncesinde fazla mesai ücretinden takdiri indirim yapılmamış ve bu durum bozmaya konu edilmemiş olmasına göre bozma sonrasında fazla mesai ücretine takdiri indirim uygulanması davacının usuli müktesep hakkının ihlali olup, bozmayı gerektirmiştir.

Fazla mesai ücreti takdiri indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26863, Karar No: 2014/20983, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26863 E.  ,  2014/20983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/286256

Mahkemesi : Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/06/2012

Numarası : 2010/68 - 2012/53

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin 21/03/2012 havale tarihli dilekçe ile kamu davasına katılma talebinde bulunduğu halde bu talep değerlendirilmeden hüküm kurulduğu görülmekle, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK' nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, Gölpazarı İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan ihbarda, Gölpazarı ilçesi, G.. köyü mezarlığında kaçak kazı yapıldığının bildirilmesi üzerine kolluk görevlileri tarafından saat 02:00 sıralarında bahse konu yere gidildiğinde, hakkında tayin edilen ceza ertelenen T.. Y.. ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen G.. A.., A.. A.., O.. E.., M.. Ç.., C.. A.., İ.. K.. ve Y.. K..'ın kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıkları sırada suç üstü yakalandıkları, bu kişiler alınan ifadelerinde, olay günü, bahse konu yerde yaklaşık 1-1,5 saat kazı yaptıktan sonra, sanıklardan A.. A..'i telefon ile arayıp, kendilerini alması için olay yerine gelmesini söylediklerini beyan etmişler ve bu ifadeler sanıklar tarafından doğrulanmış ise de, sanık T.. A..'in suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde, olay günü kazı yapmak için bahse konu yere geldiklerini ve diğer sanık A.. A..'le birlikte farları kapalı bir şekilde araç ile etrafı kontrol edip, gözcülük yaptıklarına ilişkin beyanı, 30/05/2010 tarihli olay tutanağında imzası bulunan Ö.. K..'ün mahallinde yapılan keşifte alınan 13/01/2010 tarihli ifadesinde, kazı yapan kişileri yakaladıktan sonra, ihbarda bahsi geçen beyaz minibüsü aramaya başladıklarını ve bu aracı kazı yerine 500-600 m. uzaklıkta, gece vakti farları sönük bir şekilde hareket halinde bulduklarına ilişkin beyanı, kazı yaparken suç üstü yakalanan kişilerin, olay yeri yakınına O.. E.. tarafından tahsis edilen traktör ile gittiklerini beyan etmelerine karşın bu traktöre ilişkin dosya kapsamı itibariyle herhangi bir tespit bulunmaması, ayrıca bu kişilerin kazı yapmak için hep birlikte gece saatlerinde kazı yapılan yere gitmek amacıyla Geyve'den Taraklı'ya otobüs ile gitmelerinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, bu kapsamda, sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla, tescilli olmasa dahi, 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz taşınmaz üzerinde yapılan kazı eylemine iştirak ettikleri, atılı suçu işledikleri tüm dosya kapsamı itibariyle sübuta erdiği halde, mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, beraatlerine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/19524, Karar No: 2007/892, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19524 E.  ,  2007/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ..... ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ...... aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 gün ve 2235/1858 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle; ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası,Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsulleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi ve Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapları eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4853, Karar No: 2018/9772, Tarih: 21.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4853 E.  ,  2018/9772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı 25.05.2010 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 12.06.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Mart ayı dahil kira artışından kaynaklanan kira farkı alacağı ile 2015 yılı Nisan ayı kirası 946,75 TL ve 2015 yılı Mayıs ayı kirası 1.020,21 TL olmak üzere toplam 8.966,96 TL’nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 20.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 23.07.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, her ne kadar tarafına 2015 Mayıs ayı kirasının ödenmediğinden bahisle takip başlatılmış ise de bu kirayı ödediğini, ayrıca takipte belirtilen meblağların fahiş ve hatalı olduğunu, kira farkı borcu bulunmadığını, 2010 tarihinden 2015 tarihine kadar kira sözleşmesinde yazılı olan meblağ olan 700 TL’yi her ay ödediğini, kira sözleşmesinde yazan artırımın sadece o yılı bağlayacağını, zaten kira sözleşmesinin matbu olduğunu, kira bedelini davacının bildirdiği hesaba düzenli olarak yatırdığını, alacaklının da hiç itiraz etmediğini, şu an için kira artış farkını isteyemeyeceğini, zamanaşımına uğradığını, kira borcu bulunmadığını bildirerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesi ile, davacı tarafından gönderilen ihtar ile 2015 Mayıs ayı kirasının 700 TL olarak istendiğini ve müvekkili tarafından da bu miktar üzerinden ödendiğini, 2015 Nisan ayı kirasının da daha önce elden ödenmiş olunmasına rağmen temerrüde düşmemek amacıyla ikinci kez ödendiğini, davacının kira bedelinin 1.500 TL’ye çıkartılmasını istediğini, müvekkili kabul etmeyince de kötüniyetli olarak iş bu davayı açtığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporunda kira farkı alacağı toplamının 6.592,45-TL olduğu ve kira alacağının ise 2015 Mart ayına ait 924,58-TL olmak üzere takibe konu edilmesi gereken toplam alacağın 12.06.2015 tarihi itibariyle 7.517,03-TL olması gerektiğinin belirtildiği, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine, ... 3. İcra Dairesinin 2015/5168 Esas sayılı dosyasında asıl alacak 7.517,03-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacağın %20 'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 günlük süre içerisinde ödeme yapılmadığından dolayı davalının kiralanan taşınmazdan temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 25.05.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira bedeli aylık 700,00 TL olarak kararlaştırılmış olup, sözleşmenin özel şartlar 6.maddesinde, “kiracı kontrat bitiminde kira rayiç bedelinin yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında artışını şimdiden kabul ve taahhüt eder” hükmüne yer verilmiştir. Tarafların serbest iradeleriyle kararlaştırılan bu koşullar geçerlidir ve tarafları bağlar. Ancak davalı tarafından dosyaya sunulan ve davacıya gönderildiği iddia olunan 05.05.2015 tarihli ihtar ile, söz konusu taşınmazda 25.05.2010 tarihli kira sözleşmesi gereği aylık 700 TL kira bedeli ile kiracı olarak oturulmakta olduğu, her ayın 25-30’u arasında bankaya yatırılması gereken 700 TL kira bedelinin bugüne kadar yatırılmadığı, Mayıs ayı 700 TL kira bedelinin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içerisinde ödenmesi, aksi takdirde dava açılacağı bildirmiştir. Davacı alacaklı taraf söz konusu ihtarnameye karşı aksi bir beyanda bulunmamıştır. Buna göre 2015 yılı Mayıs ayı itibariyle kira bedelinin 700 TL olduğunun kabulü gerekir. Yine her ne kadar mahkemece 2015 yılı Mart ayı kira alacağı da hesaba dahil edilerek karar verilmiş ise de, davacı tarafça yalnızca 2015 yılı Mart ayı kira farkı takibe konu edilmiş olup, Mart ayı kirası talep edilmediğinden, Mart ayı kirasının da hesaba dahil edilmesi doğru değildir. Takibe konu edilen 2015 yılı Mayıs ayı kirası 14.08.2015 tarihinde takip tarihinden önce, 2015 yılı Nisan ayı kirası ise 26.05.2015 tarihinde 30 günlük yasal süre içerisinde ödenmiş olup, davalının da aylık 700,00 TL üzerinden kira bedellerini ödediği kabul edildiğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.