muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6425, Karar No: 2021/10521, Tarih: 21.06.2021

2- Davacının davalı şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı genel müdür olmasına rağmen maaşının düşük gösterildiğini ve toplu iş sözleşmesinde %9 oranında maaş zammına ilişkin hüküm bulunmasına rağmen uygulanmadığı ve düşük ücret üzerinden işçilik alacaklarının ödendiğini iddia ederek bakiye tazminatları ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ise, davacının genel müdür yardımcısı olması nedeni ile toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi, davacının üyelik tarihi itibari ile toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceğini kabul ederek toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım işçilik alacağına karar vermiş, istinaf mahkemesi ise dosyadaki belgelere göre davacının aylık ücretinin tespit edildiğini, belgelerin 2019 yılı hariç imzalı olduğunu ve 2019 yılı ücreti itibari ile davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını belirterek davacının istinaf nedenlerinin reddine karar vermiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 06.05.2019 tarihinde ... sendikasına üye olduğu anlaşılmakla talep, davalı ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.01.2019-31.12.2021 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanabilmektir.

Toplu iş sözleşmesinden yararlanma, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu 39. maddesinde; “ (1) Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanır.(2) Toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanır.(3) Toplu iş sözleşmesinin imza tarihi ile yürürlük tarihi arasında iş sözleşmesi sona eren üyeler de, iş sözleşmelerinin sona erdiği tarihe kadar toplu iş sözleşmesinden yararlanır.(4) Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye olmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye olup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bunun için işçi sendikasının onayı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma, talep tarihinden geçerlidir. İmza tarihinden önceki talepler imza tarihi itibarıyla hüküm doğurur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının 06.05.2019 tarihinde sendikaya üye olduğuna dair üye kayıt fişi dosya kapsamında mevcut olup, davacının anılan toplu iş sözleşmesinin imza tarihinde sendika üyesi olup olmadığı bakımından gerekli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının 6356 sayılı Kanunun 39. maddesi uyarınca 01.01.2019-31.12.2021 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşıyıp taşımadığı belirlenmeli, sonucuna göre davacının fark ücret talepleri ile ilgili olarak bir karar verilmelidir. Davacının, toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden sonra sendikaya üye olduğu sonucuna varılması halinde, ilgili yasal düzenleme ve toplu iş sözleşmesinin 4 md/2-b bendi uyarınca üyeliğin işverene bildirildiği tarih ile fesih tarihi arasındaki süre dikkate alınarak kıstelyevm olarak zam uygulanması ve alacaklar ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3889, Karar No: 2007/3167, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3889 E.  ,  2007/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 224 ada 84 parsel sayılı 231.17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık, çalılık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişme konusu 224 ada 84 parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dayanak vergi kaydının değişebilir sınırlı ve miktarıyla geçerli olduğu, kaydın ihdas tarihinden tesbit tarihine kadar yirmi yılı aşkın süre geçtiği,kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılmaya elverişli bulunduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun l4.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının oluştuğu mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile saptandığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5426, Karar No: 2019/696, Tarih: 16.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5426 E.  ,  2019/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2628, Karar No: 2021/865, Tarih: 29.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2628 E.  ,  2021/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "esere tecavüzün tespiti, men’i ve ref’i ile maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili; müvekkillerine ait eserlerin Haziran 2010 tarihinde gerçekleştirilen “Uluslararası Kadın Hattatlar Sempozyumu ve İcazet Töreni” kapsamında sergilendiğini, davalının dava konusu kitabın hazırlanmasında müvekkillerinin hocasından destek talep ettiğini, birtakım bilgi ve onayların verilmesi şartıyla destek verileceğinin belirtilmesi üzerine kitabın hazırlanması sırasında müvekkillerinin katılımının sağlandığını, ancak anılan şartlar oluşmadan ve onaylar alınmadan, bilgi dahi verilmeksizin “Dünden Bugüne Hanım Hattatlar” isimli dava konusu kitabın basıldığını, davalının telif haklarının tamamı müvekkillerine ait hat eserlerini izin almaksızın kitapta kullandığını, ayrıca müvekkillerine ait biyografilerde hataların bulunduğunu, tecavüzün men’i ve ref’i için davalıya gönderilen ihtarnamelerin sonuçsuz kaldığını, bu durumun müvekkillerinin eserlerinden doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğini, davalının bu yolla haksız kazanç sağladığını, müvekkillerinin ayrıca manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte 30.000TL maddi, her bir müvekkili için 1.000 'er TL den 24.000TL manevi tazminatın tahsiline, davalının bundan sonraki haksız rekabet ve tecavüz teşkil edecek eylemlerinin men’ine ve ref'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; dava konusu kitabın derleme eser niteliğinde olduğunu, müvekkilince kâr amacı güdülmeksizin tamamen eğitsel ve bilimsel amaçla hazırlandığını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) 34. ve 35. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesinin gerektiğini, davacılara ait hat örneklerinin izinsiz yayınlandığına dair iddiaların yersiz olduğunu, anılan hat örneklerinin bizzat davacılar tarafından gönderildiğini, kitabın ansiklopedik bir antoloji niteliğinde olduğunu, davacılardan başka birçok kadın hattatın eser örnekleri ile biyografilerine yer verildiğini, yazılı izne dair iddiaların dürüstlük kuralına aykırı olup hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunu, müvekkiline tüm bilgi ve belgelerin davacılar tarafından gönderildiğini, bu bilgiler üzerinde değişiklik yapılmadığını, davacılara ait hat örneklerinin umuma arz edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 22.05.2014 tarihli ve 2011/123 E., 2014/120 K. sayılı kararı ile; dava konusu hat örneklerinin eser niteliği taşıdığı, FSEK’in 52. maddesi uyarınca eser sahiplerinden alınmış yazılı iznin bulunmadığı, davalı tarafından sunulan yazışmalardan muvafakat olgusunun çıkarılamayacağı, bu kapsamda davacılara ait otuz altı adet eserin izinsiz olarak kullanıldığı, davacılara ödenecek telif bedelinin tespiti için bilirkişilerden rapor alınması yoluna gidilerek FSEK’in 68. maddesi uyarınca tazminatın belirlendiği, haksız fiil nedeniyle manevi zararın bulunduğu, ileride haksız rekabet ve tecavüzün muhtemel olması hâlinde men ve ref’inin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.406,16TL'nin üç katı olan 4.218,48TL maddi, her bir davacı için 250’şer TL den 6.000TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte tahsiline, davalının muhtemel tecavüz ve haksız rekabetinin men’ine ve ref'ine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.06.2015 tarihli ve 2015/2375 E., 2015/7873 K. sayılı kararı ile “…1-Dava, davacılara ait hat eserlerinin davalı tarafından haksız kullanıldığı iddiasıyla haksız rekabet ve tecavüzün men ve ref'i ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.06.2015 tarihli ve 2015/2375 E., 2015/7873 K. sayılı kararı ile “…1-Dava, davacılara ait hat eserlerinin davalı tarafından haksız kullanıldığı iddiasıyla haksız rekabet ve tecavüzün men ve ref'i ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

5846 sayılı Yasanın "işlemeler ve derlemeler" başlıklı 6. maddesinde “Diğer bir eserden istifade suretiyle vücuda getirilip de bu esere nispetle müstakil olmayan fikir ve sanat mahsulleri işlenmedir” şeklinde tanımlama yapılarak aynı maddenin 7. bendinde belli bir maksada göre ve hususi bir plan dahilinde seçme ve toplama eserler tertibinin işleme ve derleme eser mahiyetinde olduğu belirtilmiştir. 5846 sayılı Yasada eser sahibinin husule getirdiği eser üzerindeki haklarına ilişkin bir takım sınırlamalar getirilmiştir. Bu sınırlamalardan biri de 35. maddede düzenlenen alıntı serbestisidir. Bu madde uyarınca alenileşmiş güzel sanat eserlerinin ve yayımlanmış diğer eserlerin, maksadın haklı göstereceği bir nispet dahilinde ve münderacatını aydınlatmak maksadıyla bir ilim eserine konulması yasal kullanım sayılmıştır. Ancak bu çerçevede yapılacak alıntılarda kullanılan eserin ve eser sahibinin adından başka bu kısmın alındığı yerin belirtilmesi şart koşulmuştur.

Somut olayda; davacı tarafından hazırlanan kitap gelmiş geçmiş kadın hat sanatçıları ve onların eserleri hakkında bilgi verilip örneklerin sunulduğu ilmi nitelikli derleme eser mahiyetindedir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği üzere intihal konusu eserler Haziran 2010 tarihinde düzenlenen Uluslararası Kadın Hattatlar Sempozyumu ve İcazet töreninde sergilenip umuma arz edilmiştir. Dava konusu kitaba alınan eserlerde eser sahiplerinin kim olduğu hususu açıklandığı gibi iltibas edilen eser sayısında da dürüstlük kuralının haklı göstereceği ölçüye uygun davranılmıştır. Açıklanan bu hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

8. İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/177 E., 2016/247 K. sayılı kararı ile önceki gerekçelere ek olarak; FSEK’in 1/B maddesinin 1-d bendi ile Bern Sözleşmesinin 2. maddesi kapsamında dava konusu kitabın derleme eser niteliğinde olduğu, anılan kitapta davacıların muvafakatleri alınmadan bilgileri haricinde kadın hattatları tanıtır nitelikte bilgiler ile bazılarının bir adet, bazılarının birden çok eserinin sadece tanıtım amacıyla konulmadığı, ansiklopedik boyda basılan kitapta tam sayfa ve renkli olarak eserlerin izinsiz olarak sergilendiği, derleme eser oluşturulması sırasında iktibas serbestîsi kapsamı dışında kalan hâllerde eser sahibinin adından bahsedilmiş olmasının fiili yasal hâle getirmeyeceği, eser sahibinin muvafakatinin bulunması gerektiği, davaya konu eserin FSEK’in 35. maddesi kapsamında belirtilen ilim ve edebiyat eseri niteliğinde olmadığı, davacıların eserleri ile ilgili 2010 yılında düzenlenen uluslararası kadın hattatlar sempozyumu ve icazet töreninde sergilenmesi sebebiyle umuma arz edildiği belirtilmiş ise de, davacıların hatlarının sempozyuma gelenlerce görüldüğü, sempozyumların ise belli bir konuda daha önce belirlenen konuşmacılar ile açık oturumlar ya da tartışma toplantılarından farklı olarak özel davetli dinleyicilerden oluştuğundan davacıların bazı eserlerinin sempozyumda gösterilmiş olmasının umuma arz sayılmayacağı, davacıların eserlerinin yayın yoluyla kamu geneline ulaştırılmadığı hususu nazara alındığında alenileşmiş güzel sanat eserleri olarak değerlendirilemeyeceği, kitabın hazırlanma amacının kadın hattatları tanıtmaya yönelik olarak değerlendirilse de, eseri hazırlayan davalının da davacıların pozisyonunda kadın hattat olduğu, her hangi bir kurum veya yasal olarak kurulmuş bir meslek örgütü tarafından da kendisine bu hususta görevlendirme yapılmadığı, kitabın parayla satıldığının dosya içerisindeki delillerle de sabit olduğu, ekonomik gelir elde etmek gayesi ile basılan kitapta belirtildiği gibi ansiklopedik boyda eserlerin sergilenmesinin iktibas serbestîsi kapsamında sayılmayacağı, kadın hattatların tanıtımı amacıyla oluşturulacak bir derleme eserde, en fazla eserlerinin tanıtım bilgilerinin yanında daha küçük alanda konumlandırılacağı, davacıların eserlerinin umuma arz edildiği ve dolayısıyla alenileştiği kabul edilmiş olsa dahi, kullanımın izin alınmadan yapıldığı ve FSEK'de belirtilen eğitim ve öğretim kapsamında düzenlenen bir eser olmadığı, bir kurum, dernek ve benzeri hat sanatı ile ilgilenen bölüme özgü de hazırlanmamış olması sebebiyle iktibas serbestîsi kapsamında kalmadığı, bu konu ile ilgili uğraşan kişilere yönelik eğitici ya da detaylı bilgilendirici içeriklerle hazırlanmamış olması sebebiyle ilmi yönünün de bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

9. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

10. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacıların hat eserlerinin dava konusu kitapta kullanımının FSEK’in 35. maddesi anlamında iktibas serbestîsi kapsamında olup olmadığı ve buradan varılacak sonuca göre davacıların aynı kanun çerçevesinde eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

11. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle FSEK’in 35. maddesinde düzenlenen iktibas serbestîsi ile ilgili hukuki kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar bulunmaktadır.

12. İktibas, kelime anlamı itibariyle “ödünç alma, ödünç alınan şey, (edebiyatta) alıntı” anlamına gelmekte olup bu kelimenin hukukî anlamı da kelime anlamıyla uyumludur. Zira bir eserden yapılan iktibas, bedelsiz ve iade edilmek üzere yapılmış bir alıntı olmakla iade, alınan eser sahibine yapılan atıfla olur. Atıf yapılmaması hâlinde ise yapılan alıntı intihale dönüşür. İntihal ise sözlük anlamı itibariyle aşırma, başkasına ait eseri kendisininmiş gibi gösterme, kaynak göstermeksizin başkasının eserinden parça alma anlamında olup hukuk düzenince yasaklanmıştır (Yılmaz, E.: Hukuk Sözlüğü, Ankara, 1976, s. 72; Yavuz, L./ Alıca, T./ Merdivan, F.: Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Yorumu C. I, Ankara 2013, s. 1264). Bu kapsamda iktibas; genel olarak bir eserin veya eserin bir bölümünün başka bir eser içerisinde kullanımı şeklinde tanımlanabilecek olup bu şekilde bir kullanımın Kanun’un belirttiği şartlar dahilinde serbest olması ise iktibas serbestîsi olarak ifade edilebilir (Öncü, Ö.: Fikir ve Sanat Eserleri Hukukunda İktibas Serbestisi ve Sınırları, Ankara 2010, s.22).

13. Ülkemizin de taraf olduğu Edebiyat ve Sanat Eserlerinin Korunmasına İlişkin Bern Sözleşmesi’nin (Bern Sözleşmesi) 10. maddesi iktibas serbestîsi hususunda; “(1) Hukuken topluma sunumu gerçekleştirilmiş bir eserden, mutad uygulamaya uygun bulunmak ve amacın haklı göstereceği ölçüyü aşmamak kaydıyla, basın özetleri şeklinde dergilerden ve gazete makalelerinden yapılan alıntıları da içeren kısa alıntılar yapılmasına izin verilebilecektir. (2) Eğitim amaçlı olarak yayımlarda, yayınlarda veya ses ya da görüntü kayıtlarında resimlendirme yoluyla edebiyat ve sanat eserlerinden yararlanılmasına bu tür kullanımların adil uygulamaya uygun olması şartıyla ve amacın haklı gösterdiği ölçüde izin verilmesi, Birlik ülkelerinin mevzuatı ve taraflar arasında mevcut veya akdedilecek özel anlaşmalar ile düzenlenecektir. (3) Bu maddenin önceki paragraflarına uygun olarak eserlerden yararlanılması halinde, mevcut olduğu takdirde eser sahibinin adından ve eserin kaynağından söz edilmesi gerekir.” düzenlemesini içermekte olup anılan sözleşme, eser sahibinin haklarına getirilebilecek istisnalar ve sınırlamaların bir bölümünü belirlemek yanında, bunların taşıması gereken asgari şartları belirlemiş olması nedeniyle önem arz etmektedir. Bu bağlamda Bern Sözleşmesi, telif hakları konusunda ülkemizin iç düzenlemelerine etkisi bakımından dikkate alınmalıdır (Yavuz/Alıca/Merdivan, s. 38, 39).

14. İktibas serbestîsi, bilimsel ve kültürel alanda ilerlemenin ve bu çerçevede yeni eserlerin ortaya çıkabilmesi açısından elzem bir kavram olup bu husus FSEK’in 35. maddesinde; “Bir eserden aşağıdaki hallerde iktibas yapılması caizdir:

1. Alenileşmiş bir eserin bazı cümle ve fıkralarının müstakil bir ilim ve edebiyat eserine alınması;

2. Yayımlanmış bir bestenin en çok tema, motif, pasaj ve fikir nevinden parçalarının müstakil bir musiki eserine alınması;

3. Alenileşmiş güzel sanat eserlerinin ve yayımlanmış diğer eserlerin, maksadın haklı göstereceği bir nispet dahilinde ve münderacatını aydınlatmak maksadiyle bir ilim eserine konulması;

4. Alenileşmiş güzel sanat eserlerinin ilmi konferans veya derslerde, konuyu aydınlatmak için projeksiyon ve buna benzer vasıtalarla gösterilmesi.

İktibasın belli olacak şekilde yapılması lazımdır. İlim eserlerinde, iktibas hususunda kullanılan eserin ve eser sahibinin adından başka bu kısmın alındığı yer belirtilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre anılan maddede belirtilen şartlar dâhilinde yapılan iktibas, kendisinden iktibas yapılan eserin sahiplerinin haklarına halel getirmez. Başka bir anlatımla FSEK’in 35. maddesinde belirlenen koşullara uyulmadan yapılacak iktibas, kendisinden iktibas yapılan eser sahiplerinin Kanun’dan kaynaklanan haklarının ihlali niteliğinde olup bu şekilde yapılan bir alıntı, intihal sonucunu doğuracaktır.