muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15873, Karar No: 2024/5053, Tarih: 06.05.2024

2.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/515 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 02.11.2013 tarihinde birinci derece askerî yasak bölgede yapılan önleyici hizmet devriyesi esnasında Kıyıgören Piyade Hudut Karakolu sorumluluk sahasında ANTP36C3 paftasında 19-20 no'lu hudut kazıkları arasında, Asi nehri kenarında devriye yolunda bir şahsın aracına yükleme yaptığının tespit edilmesi üzerine ''DUR'' ihtarında bulunulduğu, şahsın dur ihtarına uymadığı, havaya ateş edilmesi sonrası sanığın teslim olduğu anlaşılmakla, ... plakalı araçta yapılan aramada 50 adet 60 litrelik plastik bidonda toplam 3.000 litre kaçak motorin ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Suça konu akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun ise geçersiz olduğu tespit edilmiştir. Sanık savunmalarında çiftçilikle uğraştığı için dava konusu akaryakıtı kullanmak için aldığını beyan etmiştir. Malen sorumlu ... beyanı, araç ruhsat sureti ve nakil aracına ilişkin teknik bilirkişi raporu dava dosyasında yer almaktadır.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine yapılan yargılamada, sanığın 31.10.2013 ve 02.11.2013 tarihli eylemleri yönünden gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

A. ... Plakalı Nakil Aracı Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki ''İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir.'' şeklindeki düzenleme gereği nakil aracının müsaderesi için iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiği cihetle malen sorumlu ... tarafından nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek iadesine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı akaryakıt ile birlikte yakalanan sanığın eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı akaryakıt ile birlikte yakalanan sanığın eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın 31.10.2013 tarihli eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, 02.11.2013 tarihli eyleminin ise 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi kapsamında kaldığı ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesinin delaletiyle anılan Kanun'un 3/1, 3/1-2. cümle, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu cihetle; suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/1-2.cümlenin yollamasıyla 3/1, 3/1-2.cümle, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında teselsül eden suç nedeniyle en ağır gümrüklenmiş değere konu eylemdeki miktar esas alınıp buna göre de eşyanın değerinin suç tarihi olan 2013 yılı itibarıyla pek hafif olduğu nazara alınmadan hafif değerde olduğu kabul edilerek 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası uyarınca cezadan 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında teselsül eden suç nedeniyle en ağır gümrüklenmiş değere konu eylemdeki miktar esas alınıp buna göre de eşyanın değerinin suç tarihi olan 2013 yılı itibarıyla pek hafif olduğu nazara alınmadan hafif değerde olduğu kabul edilerek 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası uyarınca cezadan 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyaların toplam gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olmakla, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

5.5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17512, Karar No: 2012/20967, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17512 E.  ,  2012/20967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının işveren vekili yardımcısı konumunda olduğunu ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, ayıca iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işveren vekili olmadığına kanaat getirildikten sonra davanı kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile organizasyon şemasına göre, davacı yerine görevlendirilen ...'ın doğrudan CEO' ya bağlı olarak ve Kanal Türk Radyo Grup Direktörü olarak çalıştığı, davacının da fesihten önce bu görevde olduğu, bu hali ile davacını davalı işveren işletmesinde genel müdür yardımcısı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik görüş ve uygulamasına göre genel müdür yardımcıları işveren vekili yardımcısı sayıldığından 4857 sayılı Kanunu'nun 18. maddesinin son fıkrasındaki düzenlemeye göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir.

Mahkemece, davacının işveren vekili yardımcısı olduğu ve bu sebeple iş güvencesinden yararlanamayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19124, Karar No: 2013/33017, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19124 E.  ,  2013/33017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça konu çekin dosyada delil olarak saklanması başka yargılamalarda delil olarak ileri sürülmesine engel teşkil etmeyeceğinden tebliğname bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA

II- Sanık hakkında hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelmesine gelince;

Katılan ...'in soruşturma aşamasında 27.09.2004 tarihli ifadesinde olay tarihinde saat 23:30 sıralarında yattıklarını, ertesi gün 07:00 sıralarında uyandıklarında hırsızlığı fark ettiğini ifade etmesi, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğini kabul etmemesi karşısında eylemin gece saatlerinde gerçekleştiğine ilişkin kesin delil olmaması karşısında sanık lehine yorum yapılarak eylemin gündüz işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında kalan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının sorgu tarihi olan 10.12.2004 gününden; dolandırıcılık suçlarının ise öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 07.11.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılanlar ..., ...., .... Medikal Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1557, Karar No: 2011/1486, Tarih: 17.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1557 E.  ,  2011/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kültür ve Turizm Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/03/2000-16/11/1999 gününde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 08/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ..., ... ve... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; davacı idare, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayımlar Daire Başkanlığı deposundaki sayımlarda eksik çıkan kitaplar nedeniyle uğradığı zararın, aynı yerde şube müdürü, ambar memuru, personel ve idari işler şube müdürü ile bu kitapları hırsızlık yoluyla aldığı ve kitapçılara sattığı gerekçesiyle daktilograf olarak görev yapan davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalılar ise, kitapları dışarı çıkarıp satanın davalılardan ... olduğunun anlaşıldığını, kendilerinin görevlerini yaptıklarını, görev sürelerinin değerlendirilmesi halinde tüm zarardan sorumlu tutulamayacaklarını, kitapların dışarı çıkarılmasını önlemek için bugüne kadar hiç önlem alınmadığını, bu konuda eksiklik olduğuna ilişkin istemde bulunulmadığını, binanın yeterince korunamadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, kitapları dışarı çıkartıp kitapçılara satmakla suçlanan davalılardan ...'nun hırsızlık suçundan yargılanarak beraet ettiği ve kitapların korunmasıyla ilgili bir görevi bulunmadığı gerekçesiyle hakkındaki istemin reddine; kitapların korunması için gerekli önlemleri almadıkları, zamanında sayım ve denetim yaparak eksikliği saptamadıkları, görevlerini savsayarak zarara yol açtıkları gerekçesiyle diğer davalıların zararın %25’lik bölümünden sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu kitapların bulunduğu depo ve çevresindeki fiziki koşulların kitapların depodan rahatlıkla çıkarılmasına uygun olduğu, bina çevresinde sarhoş ve başıboş kişilerin barındığı, bekçilerin gece saatlerinde binadan dışarı çıkamadıkları ve depoyu yeterince koruyamadıkları, bu olgulardanın kitapların çalınmasının kolaylaştığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu kitapların bulunduğu depo ve çevresindeki fiziki koşulların kitapların depodan rahatlıkla çıkarılmasına uygun olduğu, bina çevresinde sarhoş ve başıboş kişilerin barındığı, bekçilerin gece saatlerinde binadan dışarı çıkamadıkları ve depoyu yeterince koruyamadıkları, bu olgulardanın kitapların çalınmasının kolaylaştığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, haklarında sorumluluk kararı verilen davalıların özensiz ve savsama niteliğindeki davranışları yanında, yukarıda sayılan olguların da zararın oluşmasında etkili olduğu gözetilerek, daha alt düzeyde tazminat ile sorumlu tutulmamış olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davalıların 2.500,00 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulmaları suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...5.216,98...” ve “...6.693,39...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...2.500,00...” ve “...3.976,41...”sayı dizilerinin yazılmasına; aynı bendin asıl davada harç alınmasına ilişkin ilk paragrafında yer alan “...281,72...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...135,00...” sayı dizisinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “...626,00 TL nispi...” biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine “...575,00 TL maktu...” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “...1.878,11...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.204,11...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin yedinci paragrafında yer alan “...311,20...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...149,18...” sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalılardan ..., ... ve Fahattin Tosun yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4663, Karar No: 2014/19522, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4663 E.  ,  2014/19522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

23.11.2008 tarihli iddianameyle sanık hakkında "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davası açılıp, mahkemece 09.04.2009 tarih ve 2008/295 Esas, 2009/47 sayılı kararla her iki suçtan beraat kararı verildiği, kararların katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.07.2012 tarih ve 2011/11705 Esas - 2012/24563 Karar sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden hüküm kurulmadığı, katılan vekilinin yeniden değerlendirme sonucu ''elektrik enerjisi hakkında hırsızlık'' suçundan verilen 03.12.2012 tarihli karara yönelik temyizinin de olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen 09.04.2009 tarihli ilk karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18020, Karar No: 2016/10492, Tarih: 16.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/18020 E.  ,  2016/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 -Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine eklediği ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ait 26/02/2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre sanığın "Atipik Afektif bozukluk" tanısıyla tedavi gördüğü anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda 5271 sayılı CMK’nın 74. maddesine göre sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre;

2 -Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.