muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/147, Karar No: 2013/299, Tarih: 11.06.2013

Olayın gerçekleştiği yerin yakınlarında ahırı bulunan M.A.aşamalarda benzer nitelikte; olay tarihinde ahırda hayvanlarla uğraştığı sırada "babama deyiveririm M." şeklinde bir kız sesi ve sonrasında peşi sıra "baba" diye bağırmasını duyduğunu, sonrada kendisinin ne oluyor diye bağırdığını, bu sırada iki kişiyi kaçarken gördüğünü, birini gocuğundan M. P.olduğunu anladığını, diğerinin tanımadığını, mağdurenin yanına gittiğinde, mağdurenin M.P.ve S.K.'nın kendisini kaçırmaya çalıştığını söylediğini, mağdurenin kılık kıyafetininde bir anormallik görmediğini, mağdurenin kendisini gördüğünde kılık kıyafetini düzeltme çabası içine de girmediğini söylediği,

Mağdurenin annesi H.T. aşamalarda benzer nitelikte; olay tarihinde evinde oturduğu sırada kızının "anne" diye bağırmasını duyduğunu, hemen dışarı çıktığını, kızının bir ayağında terlik olmadığını gördüğünü, ne oldu diye sorduğunda ise sanıkların ağzının kapatarak zorla sürüklediklerini söylediğini dile getirdiği,

Mağdurenin komşusu olan S.G.aşamalarda benzer nitelikte; olay tarihinde düğünden döndükten sonra evde otururken dışarıdan "anne" diye bağırma sesi duyduğunu, pencereden baktığında M.A.'yu ve mağdureyi gördüğünü, yanlarına gittiğinde mağdurenin annesininde geldiğini, mağdurenin sanıkların kendisini zorla götürmek istediklerini söylediğini, mağdureyi gördüğünde üzerinde düğündeki kıyafeti olduğunu, üzerinde toz, toprak olup olmadığını fark etmediğini ifade ettiği,

Sanık S.K.'nın babası B.K. 14.10.2002 tarihinde savcılıkta; olayı 13.10.2002 günü duyduğunu, oğluna sorduğunda, oğlunun böyle bir şey yapmadığını, iftira attıklarını, kızı zorla kendisine vermeye çalıştıklarını söylediğini, bunun üzerine oğluna eğer o kızı alırsan seni evlatlıktan reddederim dediğini belirttiği,

Görgüye dayalı bilgisi olmayan ve soruşturma sırasında beyanı alınmayan mağdure S. T.’ın amcasının karısı A.T.mahkemede; olay tarihinde kayın validesinin evinde misafirlikte olduğunu, olayı duyduğunda dışarı çıktığını, mağdure ve annesinin çok heyecanlı olduklarını gördüğünü söylediği,

Görgüye dayalı bilgisi olmayan ve soruşturma sırasında beyanı alınmayan mağdure S. T.’ın amcası M.T. mahkemede; olay tarihinde annesinin evinde misafirlikte olduğunu, saat 21.00 sıralarında yeğeni S.'ın telaşlı olarak bir şekilde içeriye girerek, sanıkların S.'i zorla sürüdüklerini ve kaçıp gittiklerini söylediğini, daha sonra eşiyle görüştüğünde mağdurenin çok perişan halde olduğunu gördüğünü beyan ettiği,

Görgüye dayalı bilgisi olmayan ve soruşturma sırasında beyanı alınmayan mağdure S. T.’ın amcası M.T. mahkemede; olay tarihinde annesinin evinde misafirlikte olduğunu, saat 21.00 sıralarında yeğeni S.'ın telaşlı olarak bir şekilde içeriye girerek, sanıkların S.'i zorla sürüdüklerini ve kaçıp gittiklerini söylediğini, daha sonra eşiyle görüştüğünde mağdurenin çok perişan halde olduğunu gördüğünü beyan ettiği,

Sanık M. P.soruşturma aşamasında 14.10.2002 tarihinde verdiği ilk ifadesinde; S. ve S.'in birbiriyle konuşup görüştüklerini, düğünden dönerken S.'ın S.le konuşacağını bu nedenle S.'in evlerinin yakınlarında bulunan yıkık binada beklemesini istediğini, bir müddet burada bekledikten sonra gelen olmayınca ayrıldığını, eve doğru giderken S.ile S.'i konuşurken gördüğünü, S.'ın gel birlikte gidelim diye seslendiğini, S.'in kendisini görünce bağırmaya başladığını, S.'ın da kaçmaya başladığını, peşi sıra kendisininde kaçtığını, S.'in niye bağırdığını bilmediğini, S.'ın S.'e kendisiyle ilgili bir şeyler söylemiş olabileceğini ifade ettiği,

Sorguda farklı olarak; yıkık binada 5-6 dakika kadar bekledikten sonra S. ve S.'in gelerek S.in evlerinin 30-40 metre kadar ilerisinde ağaçlık alanda oturmaya başladıklarını, rahat hareket ettiklerini, cinsel ilişkiye girdiklerini görmediğini, birbirine yakın şekilde oturup konuştuklarını, bir süre bekledik sonra eve gitmek için ayrıldığı sırada S.'in gelmesi için seslendiğini, yanlarına giderken S.'ın S.'e bir şeyler söylediğini, bunun üzerine S.'in "hayır M.yapmasın" dediğini ve bağırdığını, olay sonrasında S. ile giderlerken S.'ın S.'le konuşurken cenabet olduğunu söylediğini savunduğu, mahkeme ve keşifte de benzer nitelikte savunmalarda bulunduğu,

Sanık S.K. soruşturma aşamasında 15.10.2002 tarihinde verdiği ilk ifadesinde; olay tarihinde düğünden dönerken M.e S.'in düğünde kendisine güldüğünü bu nedenle S.'le konuşmak istediğini söylediğini, S.'in evlerinin önünden geçerken S.'in çağırdığını, bahçede konuşalım dediğini, M.'i beklemesi için yıkık binaya gönderdiğini, bahçeye girdikten sonra S.in öpmeye başladığını, S.i ittiğini, bu arada M.'i çağırdığını, M.gelince S.in bağırmaya başladığını, S.'in öpmesi nedeniyle boşaldığını,

Sorguda farklı olarak; M.le S.'in evlerinin önünden geçerlerken S.'in seslendiğini ve görüşmek istediğini söylediğini, S.ile yaklaşık bir yıldır arkadaşlık yaptığını, ancak son bir aydır köyde S.'in başka erkeklerle ilişkisi olduğuna ilişkin dedikodular çıkması nedeniyle konuşmadığını, bu nedenle S.'in kendisi ile konuşmak istemiş olabileceğini, yol üzerinde ayak üstü konuşurken, S.'in  "gelen giden olur bahçeye gidelim" demesi üzerine bahçeye girdiklerini, S.'in öpmeye başladığını, kendisinin de S..'i öptüğünü, fakat S.'in daha fazla yaklaşmak istemesi üzerine M.e seslenerek gidelim dediğini, bu sırada S.'in başındaki örtüyü çıkarak bağırmaya başladığını ifade ettiği, mahkeme ve keşifte de benzer nitelikte savunmalarda bulunduğu,

Mağdure ve sanıkların suç tarihinde 18 yaşından büyük oldukları,

Anlaşılmaktadır.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında ve tüm dosya içeriği gözönüne alınarak değerlendirildiğinde;

Somut olay bu açıklamalar ışığında ve tüm dosya içeriği gözönüne alınarak değerlendirildiğinde;

Sanıklar S.ve M.'in aşamalarda istikrarlı bir şekilde üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri, mağdure S.'in sanık S.'la arkadaşlıkları olmadığını beyan etmesine rağmen sanık S.'ın mağdure S.'le daha önceden tanıştığını, yaklaşık bir yıldır arkadaşlık yaptıklarına ilişkin beyanının sanık M. tarafından doğrulanması, mağdurenin olay tarihinde olay yerine gelen kişilere ve babasının müracaatı sonrası savcılıkta verdiği ilk ifadesinde sanıkların kendisini kaçırmaya çalıştığını, başka bir şey yapmadıklarını beyan etmesine karşın, adli raporların alınmasından sonra sanık S.ın zorla ırzına geçtiğini ifade etmesi ve bu bağlamda beyanları arasında çelişkiler olması, mağdurenin sanık M.'e karşı söylediği "babama deyiveririm M. sözünün olayın yakınlarında bulunan tanık M. ve "anne" diye bağırmasının yine olay yakınlarında evlerinde bulunan mağdurenin annesi H. T.ve komşuları S.G.tarafından duyulması karşısında, olayın mağdurenin anlattığı şekilde gerçekleştiğinin kabulü halinde mağdurenin sanıkların tarafından zorla sürüklenerek götürüldüğü ve S..'ın ırzına geçtiği sırada bağırması durumunda sesinin komşuları ve ailesi tarafından duyulabileceğinin anlaşılması, ayrıca bu hususu doğrular biçimde tanık M.'nın olay tarihinde mağdurun "babama deyiveririm M. sözünü duyduğunu, öncesinde bir söz duymadığını beyan etmesi, mağdurenin vücudunda ve özellikle de cinsel organı çevresinde zorla ırzına geçildiğine dair bulguların olmaması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mağdureyi zorla kaçırıp, sanık S.'ın sanık M.'in yardımıyla mağdurenin zorla ırzına geçtiği şüphe boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Sanıkların, kesin bir kanaat vermekten uzak olan mağdure S.'in çelişkili beyanlarına dayanılarak atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi, evrensel bir ilke olan şüpheden sanık yararlanır ilkesine ayrılık oluşturacaktır.

Bu itibarla, atılı suçu işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanıkların beraatı yerine mahkumiyetine karar veren yerel mahkeme mahkumiyet hükmü ve Özel Daire onama kararı isabetsiz olduğundan Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan ondört Genel Kurul Üyesi; "sanıkların suçlarının sübuta erdiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABÜLÜNE,

2-Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.04.2012 gün ve 2564-4474 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2006 gün ve 37-56 sayılı kararının sanıkların beraatı yerine mahkumiyetine hükmolunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan ondört Genel Kurul Üyesi; "sanıkların suçlarının sübuta erdiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABÜLÜNE,

2-Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.04.2012 gün ve 2564-4474 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2006 gün ve 37-56 sayılı kararının sanıkların beraatı yerine mahkumiyetine hükmolunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2013 günü yapılan birinci müzakerede gerekli çoğunluk sağlanamadığından, 11.06.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23478, Karar No: 2014/16478, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23478 E.  ,  2014/16478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık yönetimindeki otomobili ile gece vakti, aydınlatması bulunmayan, yerleşim yeri içerisinde bölünmüş, tek yönlü, düz, eğimsiz, asfalt kaplama, 10 metre genişliğindeki 3 şeritli yol kenarları 90 cm yükseklikte bariyerlerle kapalı ve ıslak zeminli otoyolda, orta şeritte seyir halindeyken köprü altına geldiğinde, karşıya geçmeye çalışan 14 yaşındaki yaya çocuğa aracının sol ön far, tampon ve kaput kısımlarıyla çarparak ölümüne neden olduğu olayda; olay yerinin şartları ve özellikleri nazara alındığında, sanığa sadece hızından dolayı kusur atfedilebileceği ancak araca ait fren izinin tespit edilememesi nedeniyle sanığın hızı konusunda tanık dinlenilmesinin afaki yorumlardan ibaret olacağı ve ölenin ağabeyi olan katılanın otopsi işlemi sırasındaki ifadesi de nazara alındığında; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16101, Karar No: 2015/4406, Tarih: 17.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16101 E.  ,  2015/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.03.2015 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri desteği ...'ın idaresindeki, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçla karıştığı kazada vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma nedeni ile 6100 sayılı HMK 107. maddesi gereğince fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ... ve ... için ayrı ayrı 8.000,00.-TL, ... ve ... için ayrı ayrı 2.000,00.-TL olmak üzere toplam 20.000,00.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı ... vekili, müvekkile sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucu davacıların tazminat talep etme haklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddiyle kardeşler ... ve ... yönünden destekten yoksun kalma zararlarının bulunmadığı gerekçesi ile taleplerinin reddine, baba ... için 25.112,76.-TL, anne ... için 36.685,72.-TL olmak üzere toplam 61.798,48.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddiyle kardeşler ... ve ... yönünden destekten yoksun kalma zararlarının bulunmadığı gerekçesi ile taleplerinin reddine, baba ... için 25.112,76.-TL, anne ... için 36.685,72.-TL olmak üzere toplam 61.798,48.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına, dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca) göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 4.222.00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17/03/2015 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.