muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2674, Karar No: 2025/1090, Tarih: 20.02.2025

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile eski eşi 'ın davalı şirketin ortağı olduğunu, şirket hisselerinin %55'inin dava dışı a, geri kalan kısmının da kendisine ait bulunduğunu, dava konusu 12.02.2016 tarihli genel kurul toplantısına kadar 17 yıl boyunca her iki ortağın da şirketi münferit yetkili müdür olarak temsil ettiğini, ancak 'ın davalı şirketteki çoğunluk payını kötüye kullanarak müvekkilini müdürlükten azlettiğini ve kendisini tek yetkili müdür olarak seçtiğini, tek yetkili olarak usulsüz ve hukuka aykırı olarak işlemler yaptığını, müdür ortak dava dışı 'ın davalı adına kullanılan banka kredilerinden şahsi hesabına usulsüz aktarmalar yaptığını, 'ın kendi işlemlerini ibra etmek amacıyla tek taraflı olarak hazırladığı "gündem maddeleri" ile usulsüz/geçersiz müdürler kurulu yaptığını,'ın müdürler kurulu toplantısı için 13.01.2016 tarihli davet mektubu gönderdiğini, müvekkilince bu davete verilen yanıtta, tek taraflı belirlenmiş gündemle, müdürler kurulunda karar alınamayacağı, bu gündemle yapılacak genel kurulun, tarafların ihtilaflı olduğu bu aşamada "kötü niyetli" olduğunun açıkça bildirildiğini, bu çerçevede müvekkilinin 18.01.2016 tarihinde yapılan müdürler kurulu toplantısında genel kurulun yapılmasına muhalefet ettiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 617.maddesinin (c) bendine göre limited şirketlerde, genel kurulun müdürler tarafından toplantıya çağrılacağı hükmünün yer aldığını, 624.maddesinde ise şirketin birden fazla müdürünün olması halinde, bunlardan birinin genel kurul tarafından başkan olarak atanması gerektiğinin belirtildiğini, ancak davalı şirketin "müdürler arasından başkan seçilmesine" dair herhangi bir kararı bulunmadığını, yine aynı Kanun'un 624/3 hükmü gereği birden fazla müdürün varlığı halinde bunların çoğunlukla karar alabileceği, eşitlik halinde başkanın oyuna üstünlük verileceğini, 'ın, davalı şirkette "müdürlerin başkanı" şeklinde bir sıfatı bulunmadığını, yetkisiz şekilde usulsüz ve geçersiz müdürler kurulu toplantısı yaptığını, bu usulsüz toplantı sonucunda belirlediği gündem maddeleriyle de genel kurul çağrısı yaptığını, usulüz/geçersiz 18.01.2016 tarihli müdürler kurulu toplantısına istinaden yapılan 12.02.2016 tarihli genel kurulu ve genel kurulda alınan kararların da yok hükmünde olduğunu, davacının, genel kurulun usulsüz olduğunu, alınacak kararlara itiraz ettiğini, Serdar Saruhan'ın kötü niyetli olarak, müvekkilinin müdürlükten azli ile kendisinin tek başına müdür olabilmesi için dürüstlük kurallarına aykırı şekilde genel kurul kararları alındığını ileri sürerek, 12.02.2016 tarihli genel kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine, bu talebin kabul görmemesi halinde anılan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı TTK'nın 617. maddesine göre limited şirketlerde genel kurulu müdürlerin toplantıya çağıracağını, davalı şirkette münferiden ve tek başına yetkili olan müdür Serdar Saruhan'ın müdürler kurulu toplantısındaki kararı ile olağan genel kurul toplantısı yapılmasına karar verilmiş olmasında yasa hükümlerine aykırı bir durum söz konusu olmadığını, çağrısız genel kurul için anonim şirket hükümleri uygulanacağından tüm ortakların katılımı ile çağrı şartlarına uyulmaksızın genel kurulun toplanıp karar alabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı müdür 'ın, 18.01.2016 tarihli müdürler toplantısında genel kurul toplantı gündemini belirleyerek çağrı hazırladığı, davacının da hazır bulunduğu müdürler toplantısında davacının genel kurul yapılmasına muvafakatı olmadığını şerh düştüğü, belirlenen günde dava dışı müdür ve ortak ın asaleten, davacının temsilen hazır bulunduğu, davacının şirkette müdürler kurulu başkanı olarak dava dışı ’ın seçildiğine dair bir genel kurul kararının mevcut olmadığını ileri sürerek çağrının yetkisiz kişi tarafından yapıldığından bahisle yokluk iddiasında bulunduğu, ancak 6102 sayılı TTK'nın 617. maddesine göre genel kurulun, münferit iki müdürden biri tarafından toplantıya çağrılmasında yokluk gerektiren bir durum görülmediği, aksi halde bu gibi iki ortaklı ve müdürlü şirketlerde genel kurulun toplanmasının mümkün olmayacağı, bu durumda da şirketin organsızlığı sonucu doğacağı, çağrı yapan münferit yetkili müdür olup, bir müdürler kurulu başkanı da seçilmediğinde göre, müdürün yetkisiz olduğundan söz edilemeyeceği, toplantı ve karar nisabı hususlarında da butlan sebebi olmadığı, karar sırasında veya karardan hemen sonra belirtilen bir muhalefet şerhi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin ana sözleşmesinde konuyla ilgili bir hüküm bulunmadığı görülmekte olup dava dışı ortak ve müdür 'nın 13.01.2016 tarihinde müdürler kurulunu toplantıya çağrı için diğer ortak ve müdür davacıya çağrı gönderdiği, 18.01.2016 tarihinde davacı müdürün bu toplantıya katıldığı, genel kurul yapılmaması yönünde oy kullandığı, her iki ortağın da münferiden yetkili şirket müdürü olduğu, davalı şirkette birden fazla müdür bulunmakla birlikte davalı şirket genel kurulu tarafından bir müdürler kurulu başkanı atanmadığı, dava dışı ortak 'ın tek başına genel kurulu çağrı yetkisi bulunmadığı, ın tek başına aldığı karara dayanarak yaptığı, geçerli bir müdürler kurulu kararına dayanmayan çağrının geçersiz olduğu, geçerli bir çağrı bulunmadan yapılan genel kurul toplantısında, 6102 sayılı TTK'nın 617/3.maddesi atfıyla aynı Kanun'un 416. maddesinde düzenlenen çağrısız genel kurulun şartlarının da mevcut olmadığı, bu durum 12.02.2016 tarihinde yapılan toplantıda alının kararların yok hükmünde sayılmasına neden olacağından, mahkemece davanın kabulü ile davaya konu genel kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, davalı şirketin 12.02.2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 12/02/2016 tarihli olağan ortaklar genel kurulunun yok hükmünde olduğunun tespiti, bu talebin kabul görmemesi halinde genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5227, Karar No: 2015/10825, Tarih: 02.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5227 E.  ,  2015/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava, "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu sürüş, motorlu kalkış, fonksiyonlu) bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dairemizin uyulan önceki bozma kararında, da belirtildiği gibi; 506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32 ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, uyuşmazlığın çözümünde Kanunun Ek 32. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir.

...ı’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda, onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesi'nin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesi'nin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine “dik

./...

pozisyonlandırma cihazı” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

./...

pozisyonlandırma cihazı” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Mahkemece, bozma sonrasında alınan raporun ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin veya çocuk nörolojisi uzmanlarınca birlikte düzenlenmediği; raporun, hastanın davaya konu cihazı kullanıp-kullanamayacağı yönünde inceleme yapılmadan düzenlendiği görüldüğünden, bozma ilamı gereği yerine getirilmemiştir. Bu konuda inceleme yapılırken, hasta üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması, sonrasında hastanın dik pozisyonlandırma cihazı kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; cihazın “Motorlu kalkış motorlu sürüş fonksiyonlu dik pozisyonlandırma cihazı” özelliklerine sahip olduğu gözetilerek, hastanın özür durumuna göre, motorsuz aracı hareket ettirmesinde fiziki güç yetersizliği veya olanaksızlık ya da hareket ettirmesi halinde sağlığının tehlikeye gireceği bir durumun bulunup bulunmadığı; hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihaz kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme sonucunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikle Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve

rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir.”(Yargıtay HGK, 04.03.2009 t., 2009/10-34 E., 2009/104 K.)Yapılan inceleme sonunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanım gereğinin tespitine karşılık, cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz dik pozisyonlandırma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin gereğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3299, Karar No: 2015/2568, Tarih: 25.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3299 E.  ,  2015/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın çalıştığı fabrikadan değişik zamanlarda hırsızladığı far ve kablo gibi malzemelerin bir kısmını satmak için götürürken kolluk görevlilerince yakalanmasının ardından verdiği ifadesinde bir kısım malzemelerin de evde olduğunu beyan etmesi üzerine, Emniyet Müdürlüğünce 17.07.2010 tarihli yazı ile sanığın şifahi beyanından bahsedilerek evinde arama yapılabilmesi için mahkeme kararı istendiği, alınan mahkeme kararı üzerine evinde yapılan arama sonucunda suça konu malzemelerin bir kısmının daha ele geçirilip mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun onayının olup olmadığı sorulup sonucuna göre TCK’nın 168/1-4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6710, Karar No: 2009/15276, Tarih: 09.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6710 E.  ,  2009/15276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2009

Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2008/10620 esas  sayılı takip dosyasının aslının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5786, Karar No: 2011/6042, Tarih: 30.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5786 E.  ,  2011/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/08/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 30/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece 1999/1460 esas sayılı dosyanın fotokopisi çekilerek gönderilmiş ise de, 2/5/2007 günlü oturum sonunda mazeretli kabul edilen Avukat ...'e, yeni duruşma gününün bildirildiği tebligat parçası eksiktir. Tebligat belgesinin yalnız ön yüzünün fotokopisi olup, tebligat işlemi ile ilgili bilgilerin bulunduğu arka yüzü yoktur. Mahkemece belirtilen tebligat parçasının ön ve arka yüzünün birlikte fotokopisinin çekilerek gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29668, Karar No: 2016/3202, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29668 E.  ,  2016/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri olan . ..' in akciğer hastası olduğunu ve davalı hastanede tedavi gördüğünü, hastalığın son aşamasında durumunun ağırlaşması üzerine rahat edebilmesi için davalı hastaneye yatırıldığını, ancak hastanın ölümüne kadar giden süreçte hastanede ekipman, uzman doktor ve yeterli personel bulunmaması nedeniyle hastanın süreci ağrılı ve acılar çekerek geçirdiğini, yapılması grekli müdahalelerin geç yada hiç yapılmadığını, bu nedenle hem hasta hemde davacı hasta yakınlarının psikolojik çöküntü içerisine girdiğini, yeterli ve gerekli tıbbi destek sağlanmadığından davalı hastanenin kusurlu olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hastaya gerekli her türlü müdahalenin yapıldığını, hastanın zaten ileri derece akciğer kanseri olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, hastaya gerekli her türlü müdahalenin yapıldığını, hastanın zaten ileri derece akciğer kanseri olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murisleri . ...' in akciğer kanseri olduğunu ve hastalığın ileri aşamada olduğunu, hastanın son günlerini ağrısız ve rahat geçirebilmesi için davalı hastaneye yatırıldığını ancak hastane ile içine düşülen uyuşmazlık nedeniyle gerekli ekipman, sağlık personeli ve uzman doktor bulundurulmaması neticesinde hastanın son günlerini acı çekerek geçirdiğini ileri sürerek maddi ve manevi zararlarının tazmini istemi ile eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, olayın meydana geldiği tarihte davalı hastanede gerçekten bir sağlık personeli, ekipman yetersizliği yada bahsedildiği gibi uzman doktor bulunmadığı ve gerektiği halde hastaya müdahalede bulunulmadığı gibi iddialar üzerinde durulmadan ve bu hususta uzman bilirkişilerden rapor alınmadan, murisin tedavi gördüğü hastalığın acı çektiren süreçleri olan bir hastalık olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda davacıların tazminat talep etmelerinin dayanağı hastanın ölmüş olması değil ölümünden önce davalı hastane tarafından gerekenlerin yapılmamış olduğuna ilişkin iddialarıdır. Bu durumda mahkemenin görevi, davalı tarafından hastanın ölümünden önceki günlerde hastaya yeterli özenin gösterilip gösterilmediği, gerekli müdahalelerin yapılıp yapılmadığı konusunda üniversitelerin ana bilim dallarından konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalının açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8842, Karar No: 2018/3154, Tarih: 22.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/8842 E.  ,  2018/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mahkemede alınan savunması sırasında Türkiye ve Almanya’da tedavi gördüğünü, ilaç kullandığını beyan etmesi üzerine sağlık kurumuna sevk edilerek...Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen 10.07.2013 tarihli ön raporda “öz bakımının yerinde olmadığı, konuşmalarının yeterince anlamlı olmadığı, akli melekelerinin yeterince olmadığı düşünülmekle birlikte kesin rapor düzenlenebilmesi için ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne müracaatının gerekli olduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.