muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18762, Karar No: 2013/778, Tarih: 16.01.2013

3- Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, davalı elektrik dağıtım şirketinin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu bulunduğu kabul edilerek bilirkişi kurulu tarafından belirlenen hat katılım payının anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan raporda, davaya konu tesisin 2010 yılı maliyeti belirlendikten sonra davalı ... tarafından "Bir Başka Müşteri Mülkiyetindeki Branşman Hattı ve Müştemilatına Yeni Müşteri Bağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar" başlıklı belgedeki formüllere ve tespit edilen değerlere göre hesaplama yapılarak hat katılım bedeli bulunmuş ise de hesaplamaya esas alınan değerlerin neye ilişkin oldukları ve ne şekilde tespit edildikleri açıklanmamıştır. Bu haliyle denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ile bu tarihte yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınmak suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetime elverişli ek rapor ya da yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4- Öte yandan, mahkemece tarafların selefleri olan kurumlar arasında yapılan sözleşme ve ilgili yönetmelik hükümlerinde işletme ve bakım masraflarına yönelik bir hüküm bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmiştir. Davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır. Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı dağıtım şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi, şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı dağıtım şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4 üncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20322, Karar No: 2013/14800, Tarih: 16.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20322 E.  ,  2013/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işyerinde " İş Geliştirmeden Sorumlu Genel Müdür Yardımcısı" olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkette genel müdür yardımcısı olarak değil sadece bir acente çalışanı olduğunu,işyerinde çalışan işçi sayısının 9 olduğunu, davacının davranışları ve yetersizliği nedeniyle tazminatları verilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayanmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, ... iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı tarafından şirkete ait organizasyon şeması sunulmuş olup davacının genel müdür yardımcısı olarak doğrudan genel müdüre bağlı olduğu, şirketin uygulama modeli başlıklı çalışma düzenine dair açıklamaları içeren belgeye göre de davacının, ziyaret programlarını genel müdür onay ve talimatları doğrultusunda düzenleyeceği açıklanmış ve yine davacıya şirket tarafından verilen kartvizitte genel müdür yardımcısı olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca dosyaya sunulan bordrolarda davacının ücretinin 2012 ve 2011 yılları itibariyle brüt olarak 6.500,00-7.000,00 TL civarlarında olduğu, davalı şirketin söz konusu acentesinde çalışanları gösterir hizmet döküm belgelerinde şubede en yüksek ücreti aldığı da anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar ve davacının iddiası dikkate alındığında davacının, yurt dışı kaynaklı davalı şirketin Türkiye yapılanmasında genel müdüre bağlı genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı ve doğrudan genel müdürün direktifleri uyarınca çalıştığı görülmekle işveren vekil yardımcısı olarak kabulü gerekir. Dolayısıyla davacının, iş güvencesi hükümleri kapsamı dışında kaldığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacının işveren vekili olmadığının kabulü ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir. ... 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile kalan 3,15 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 62,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, KESİN olarak 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67255, Karar No: 2012/7887, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67255 E.  ,  2012/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d-f.maddeleri kapsamında kaldığı buna ilişkin değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tekirdağ Nöbetci Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2011 tarihli ve 2011/59-27 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2011 tarihli ve 2011/59-27 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2011 tarihli ve 2011/124 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06.06.2011 gün ve 2011/7365/32157 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2011 gün ve 2011/233631 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.01.2011 tarihli iddianamede şüpheli ...'ın "kredi kartı ile ödeme yapacağını söyleyerek müştekiden mazot aldıktan sonra, kredi kartı bakiyesinin yetersiz olduğu ve üzerinde nakit para bulunmadığını söyleyerek müştekinin güvenini sağlamak için petrol istasyonuna geldiği araç plakasının yazılı olduğu ancak gerçek bilgileri içermeyen ve renkli fotokopi olan motorlu araç tescil belgesini müştekiye verip daha sonra parayı ödememek suretiyle" eylemini gerçekleştirdiği iddia edilmiş olması karşısında, sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelinin müştekiye güvenini sağlamak için petrol istasyonuna geldiği araç plakası yazılı ancak gerçek bilgileri içermeyip renkli fotokopi olan motorlu araç tescil belgesi üzerinde yaptırılan kriminal inceleme sonunda alınan ve söz konusu belgenin aldatma yeteneğini haiz olduğunu belirten rapor ile işlendiği iddia olunan dolandırıcılık eylemi sırasında kamu kurumu olan Trafik Tescil Şube Müdürlüğünün maddi varlığı olan araç ruhsatının kullanılması nedeniyle eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin diğer delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınmaksızın itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2011 tarihli 2011/59 esas, 2011/27 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2011 tarihli 2011/124 Değişik ... sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3042, Karar No: 2010/3922, Tarih: 07.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3042 E.  ,  2010/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 283 parsel sayılı taşınmazın sınırlarını beton kazık ve tel örgüyle çevirmek isteğinde yaklaşık 1850 m2 lik bölümün köy boşluğu olduğundan bahisle sınır dışında bırakılması için davalılarca baskı yapılarak taşınmazdan uzaklaştırıldığını, bu kısma tel çekilmesini engelleyip yol boşluğu olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiklerini ileri sürüp, muarazanın giderilmesini ve davalıların bu bölüme elatmalarının önlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait çaplı taşınmaz bakımından davalı köy tüzel kişiliğinin muaraza yarattığı, davalı ...'in köy tüzel kişiliğini temsilen davada hasım olarak gösterildiği saptanmak suretiyle karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 198.77.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 07.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25918, Karar No: 2013/10081, Tarih: 16.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25918 E.  ,  2013/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Ürgüp Mal Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İhsan Çetin isimli şahıs tarafından 04/07/2008 tarihli dilekçesi ile “...Otel” isimli işletmede izinsiz inşaat yapıldığının ihbarı üzerine, Kurul görevlilerince 09/07/2008 tarihinde mahallinde yapılan inceleme neticesinde, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 18/11/1983 gün ve 18225 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 10/07/1976 tarihli, A-69 sayılı kararı ve Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 12/11/1999 tarihli, 1123 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan taşınmazda mevcut ...Otel isimli işletmenin bizatihi kendisinin kaçak olarak yapıldığının, söz konusu işletmenin kuzey kısmına tek katlı, dışı ahşap görünümlü, içi betonarme, bir dizi mekanlar inşa edildiğinin, izinsiz olarak yapılan ve rehabilitasyon merkezi olarak adlandırılan, tabela ve pankartlarla desteklenen izinsiz uygulamaların durdurulmasına karar verilmesi gerektiğinin rapor edildiği, dava konusu taşınmazın, müşterek maliki ... ile ... Eğitim Turizm İnşaat Temizlik ve Nakliye Ticaret Limited Şirketi adına şirket müdürü ... arasında düzenlenen, 01/05/2008 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile rehabilitasyon merkezi olarak kullanılmak amacıyla kiralandığı, sanık ... 'ın belirtilen sözleşmede şahit olarak imzasının bulunduğu, Ürgüp Ticaret Sicil Memurluğunun cevabi yazıları ile 15/01/2008 tarihinde kurulan ...Eğitim Turizm İnşaat Temizlik ve Nakliye Ticaret Limited Şirketinin, kuruluşunda ortaklarının İlhan Canpolat ve Necdet Alevli olduğunun, 04/04/2008 tarihinde hisse devri yapıldığının, devir sonucu ortaklarının ... ve ..., şirketi temsile yetkili müdürünün de yine ... olduğunun bildirildiği, sanığın savunmasında, ...'in suça konu yerde özürlü bakım merkezi açma hususunda kendisine ortaklık teklif ettiğini, bu aşamadan önce suça konu yerin ... tarafından kiralandığını, dava konusu tadilatları adı geçen şirketin yaptığını, kendisi ortaklığa dahil edildikten sonra özürlü bakım merkezi açmak için sosyal hizmetler il müdürlüğüne resmi başvuruda bulunduğunu, sit alanına herhangi bir şekilde izinsiz müdahalede bulunmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla dava konusu yapıyı rehabilitasyon merkezi olarak kullanmak gayesiyle kiralayanın ...Eğitim Turizm İnşaat Temizlik ve Nakliye Ticaret Limited Şirketi adına temsile yetkili müdürü ... olduğu, sanığın suç tarihinde şirkette ortaklığının ve temsil yetkisinin bulunmadığı, söz konusu müdahalelerin sanık tarafından yapıldığına dair delil mevcut olmadığı, kaldı ki, mahkemece 15/03/2010 tarihinde icra edilen keşifte suça konu yapının kaldırıldığının tespit edildiği, keşfe katılan arkeolog ve mimar bilirkişiler tarafından ortak olarak hazırlanan rapor ile söz konusu yapının yıkılması ile sit alanının eski haline getirilerek doğal yapısına kavuşturulduğunun belirlendiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun da oluşmadığı, sonuç olarak, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13152, Karar No: 2010/1083, Tarih: 16.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13152 E.  ,  2010/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ün yargılanması sırasında; Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2009 gün ve 2009/52 E. 2009/2 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15856, Karar No: 2019/2063, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15856 E.  ,  2019/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11590, Karar No: 2012/31275, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11590 E.  ,  2012/31275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği belirlenerek yapılan incelmede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1015, Karar No: 2014/21773, Tarih: 22.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1015 E.  ,  2014/21773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması ve gün adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yelinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün 1.fıkrasında "günlüğü 20,00 TL den" ve 4.fıkrasında "günlüğü takdiren 20,00 TL den" ibarelerinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2.maddesi gereğince" ibaresi eklenmek ve hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8826, Karar No: 2012/18119, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8826 E.  ,  2012/18119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/02/2011 tarih ve 2009/216-2011/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan müvekkiline ait erik ağaçlarının don olayı nedeniyle hasara uğradığını, bu olay nedeniyle meydana gelen zararın davalı tarafından giderilmediğini ileri sürerek, 10.206 TL'nin 05.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihbarı üzerine yapılan inceleme sonucunda, sigortalı üründe teminat altında bulunan riske bağlı bir hasar bulunmadığının, sadece döllenme yetersizliği nedeni ile dökümlerin olduğunun tespit edildiğini, çiçeklenme döneminde yaşanan don olayının döllenme yetersizliğine yol açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya ait ürünleri sigortaladığı, sigortalı ürünlerde yaşanan don olayı neticesinde hasar meydana geldiği, hasarın tamamının döllenme yetersizliğinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.790,80 TL'nin 05.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hasar bedelinin rizikonun gerçekleştiği tarihteki poliçede gösterilen bedel üzerinden ödenecek olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.