muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28008, Karar No: 2013/5931, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28008 E.  ,  2013/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkette mühendis olarak çalıştığını, 15.10.2005 tarihinde şirket yetkilisi ...'nın kendisini odasına çağırdığını iş sözleşmesini fesih edeceklerini, gerekli belgeleri imzalamasını söylediğini, bu belgeleri imzalamak istememesi üzere aralarında tartışma çıktığını, yumrukla vurarak burnunu kırdığını, olay nedeniyle güç kaybına uğradığını ve manevi olarak yıprandığını ileri sürerek 1.000.00 TL maddi 5.000.00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının iş aktinin feshedilmesi üzerine şirket müdür ile tartıştığını, konuşmak için çağrıldığı odayı kilitlediğini ve davalının dışarı çıkmak için iteklemesiyle düştüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya 4857 ve 552l sayılı Kanunların 1.maddeleri hükmü gereğince İş Mahkemeleri görevlidir. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak ayrı bir iş mahkemisi olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekir. O halde, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla verilmiş bulunan karar bozulmalıdır. Bozma nedenine göre davacının öne sürdüğü temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5483, Karar No: 2015/24013, Tarih: 19.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5483 E.  ,  2015/24013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın Dolandırıcılık suçundan: Mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan: mahkumiyetine

1- Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline İADESİNE,

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bireyselleştirilmiş Eğitim Çalışma ve Rehabilitasyon Planınlarına göre ... ve ... için 2009 yılı Ocak ayında 3'er kez hizmet verildiğinin belirtilmesine rağmen ... velisi ... mahkemedeki beyanında kızının 2 kez gittiğini, ... velisi ... ise çocuğunun bu mekeze hiç gitmediğini beyan etmesi, sanığın, merkezin sadece 2009 yılı Ocak ayında 1 ay kadar eğitim yapıldığını savunmasına rağmen Aralık(2008) ayı için belgeler tanzim olunduğunun anlaşılması, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen benzer beyanları, anılan merkezde çalıştığını söyleyen tanık ...'in “Ben Barış 51 Rehabilitasyon merkezinde yaklaşık 2,5 ay kadar çalıştım, benim çalıştığım dönemde okula kayıtlı 8 tane özürlü öğrenci vardı, haftanın 3 günü bu çocukların evlerinden alınıp eğitim merkezine getirilip eğitim verilmesi gerekirken çocukların çoğu gelmiyordu, ben bu merkezin yetkilisi ...’nin sanki tüm öğrenciler gelip eğitim almış gibi belgeler düzenlediğini orada çalıştığım için gördüm, ayrıca Mersin İlinde ... isimli bir öğretmenin hiç gelip derslere katılmadığı halde derslere katılmış gibi gösterildiğini de biliyorum, benim bu merkezde çalıştığım 2,5 ay içerisinde bu öğretmen bir gün bile bu merkeze gelmedi, hiçbir kez kendini görmedim, bildiğim kadarıyla sadece diploması getirtildi, kendisi gelmedi, ancak derslere katılmış gibi belgeler düzenlendi “şeklindeki açıklaması, tanık ...'ın da ...'ün okulda hiçbir zaman ders vermediğini söylemesi, öğrenci ... velisi ..., aşamalardaki kızının 2009 yılının Ocak ayının tamamı ile Şubat ayının ilk haftası hizmet aldığını beyan etmesine rağmen Aralık(2008) yılı için belgeler düzenlenmiş olduğunun anlaşılması, tanık ... 03.06.2009 tarihli soruşturma aşamasında ... gelmediği zaman ara sıra derslere girdiğini açıklaması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde öğrencilere hizmet verilmediği halde devam edilmiş gibi belge düzenlendiğinin anlaşılması karşısında imza ya da parmak izlerinin velilere ait olması içerik itibariyle sahte hale gelen belge nedeniyle suçun oluşmasına engel teşkil etmemesi, suça konu belgelerin bir kısmında “kurum müdürü” ya da “kurucu-müdür” sıfatıyle sanık adına atılı imzanın bulunması, 4483 sayılı yasa uyarınca soruşturma izni verilmiş olması, savunmasında rehabilitasyon merkezinin sahibi ve sorumlu müdürü olduğunu kabul etmesi ve aksini gösterir herhangi bir delilin de yer almaması, 5580 sayılı Yasanın 9. maddesi gereği özel öğretim Kurumlarında görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler'in “Yetki, sorumluluk, ödül ve cezalar ile bunların uygulanması” bakımından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerine tabi olacağından sanığın yönetici olmasından dolayı belgelerin niteliğinin sonuca etkili olmaması, suça konu belgelerin bir kısmının farklı tarihlerde tanzim edilmiş olmaları ve sanık tarafından Aralık (2008)ve Ocak(2009) yıllarına ait belgelerin farklı tarihlede -08.01.2009 ve 23.01

.01.2009 ve 23.01.2009- İl Milli Eğitim Müdürlüğüne sunulması nedenlerinden dolayı tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11764, Karar No: 2015/19646, Tarih: 03.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11764 E.  ,  2015/19646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PINARHİSAR ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/109-2013/182

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı abonenin P.Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yapmış olduğu başvuru neticesinde Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine olarak davalının talebinin kabulüne ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen 700.60 TL tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ve tüketiciden bundan sonraki dönemlerde bu ücretlerin kesilmemesine karar verildiğini, oysa kayıp kaçak bedelinin daha önce olmayan bir bedelin uygulamaya sokulmasından değil maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinden kaynaklandığını ve müvekkilinin yürürlükte olan mevzuat gereği uygulamakla yükümlü olduğu tarifelerle belirlenmiş olan tarife bileşenleri içerisinde yer aldığını, dava konusu olan bedellerin tahsilinin hukuka aykırı olduğu iddiasının müvekkiline yöneltilmesinin son derece haksız olduğunu bu durumda tarifeleri belirleyen Kurul kararlarına karşı Danıştay'da dava açma yoluna gidilebileceğini ileri sürerek Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı abone hakkındaki kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde;4077 sayılı kanunun özel bir kanun olup mevcut genel hükümlerin önüne geçtiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedelinin elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu birimlerin EPDK'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği ve bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının EPDK'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangibir işlemde bulunamayacakları, Enerji Piyasası Kanununun 12. maddesinde Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olması çerçevesinde Pınarhisar Hakem Heyetinin kendi görevine girmediği bir konuda karar verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik abonesi olan davalıdan tahsil edilen kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava; elektrik abonesi olan davalıdan tahsil edilen kaçak kullanım ücreti bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletişim bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davacıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.(aynı ilkeler H.G.K. 21.05.2014 gün ve 7-2454 E.-679 K. sayılı ilamı ile de benimsenmiştir,)

Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda anılan ilkeler ve Hukuk Genel Kurulu'nun Kararı gözetilerek kayıp-kaçak, dağıtım, sayacı okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12103, Karar No: 2013/7614, Tarih: 23.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12103 E.  ,  2013/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 7.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ..., işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ... şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 16.1.2013 gün 2012/17-1491 esas 2013/74 karar sayılı ilamları uyarınca) göre davalı vekilinin dava konusu edilen tutar yönünden aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davalı kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davalı ... şirketinin dava açılmadan önce temerrüde düşürüldüğü kanıtlanamamış olmakla dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile hüküm kurulması gerekirken kaza tarihinden faiz uygulanması doğru görülmemiş ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2 maddesi delalaetiyle HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 numaralı bendinde yer alan "kaza" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "dava" ibaresinin eklenmesine hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONAMMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.5.2013 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

Uyuşmazlık, 2918 sayılı KTK.dan doğan, tehlike sorumluluğu nedeniyle sürücünün vefatı halinde desteğinden yoksun kalanların tazminat taleplerinde, ölen desteğin müterafik kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil edip etmeyeceği, desteğin kusurunun işleten ve araç ZMSS.ini düzenleyen sigorta şirketini ne şekilde etkileyeceğine ilişkindir.

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler gözden geçirildiğinde;

6098 sayılı TBK.nun 51/1 maddesinde "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği" ,

TBK. 52/1 maddesinde " zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamanen kaldırabileceği",

TBK 53/3 maddesinde "ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların" ölüm halinde uğranılan zararlardan bulunduğu,

2918 sayılı KTK 85/1 maddesinde "Bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibinin doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulacağı",

2918 sayılı KTK 85/son maddesinde " işleten ve araç işleticisi teşebbüs sahibinin, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu", olduğu,

2918 sayılı KTK 86/2 maddesinde " sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin, kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse hakimin durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebileceği",

2918 sayılı KTK 91/1 maddesinde "İşletenlerin, bu Kanununun 85. maddesinin 1 fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmalarının zorunlu" bulunduğu,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumlluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1 maddesinde "sigortacının poliçede tamınlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı KTK ya göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği... " öngörülmüştür.