muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/241, Karar No: 2023/498, Tarih: 24.01.2023

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; yapılan hisse devirlerinde muvazaa bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 24.12.2015 tarih, 2012/251 E. ve 2015/727 K. sayılı kararı ile çıplak payın alacağın temliki hükümlerine göre devredilebileceği, bedeli ödenmemiş veya kısmen ödenmiş olan payların devrinin, devralan kişinin borç yüklenmesi niteliğinde olduğu, bu hâlde borcun nakli işlemi söz konusu olup devir için anonim şirketin onayının gerektiği, muris...'a ait şirket hisse senetlerinin davalı oğlu ... tarafından, babasının kendisine verdiği vekâletnameye istinaden davalılara devrine dair işlemlerin, hisse devirlerinin yönetim kurulu kararı ile onaylanıp pay defterine ayrı ayrı kaydedildiklerinden hukuken geçerli oldukları, bu pay devirlerinin muvazaalı olduğuna dair tanık anlatımları, mevcut bilgi ve belgeler ile taraf beyanları doğrultusunda her hangi bir emarenin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 14.11.2017 tarih, 2016/4164 E. ve 2017/6152 K. sayılı kararı ile davaya konu hisseler üzerinde muris... mirasçılarının iştirak halinde mülkiyet sahibi olduğu, mirasçıların tereke üzerinde ancak oy birliğiyle tasarruf edebilecekleri, Mahkemece, davanın murisin davacı dışındaki mirasçıların davaya muvafakatin alınması veya terekeye temsilci atanması suretiyle görülmesi gerekirken bu hususun nazara alınmamasının doğru olmadığı, ayrıca davaya konu iddia ve talepler gözetildiğinde huzurdaki davanın dava dışı şirketin huzuruyla görülmesi gerektiği, Mahkemece davacı yana dava dışı şirkete karşı dava açması için önel verilip açılan davanın işbu davayla birleştirilmesi gerekirken bu hususta bir değerlendirme yapılmamasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yanın muvazaa iddiasını ispat için tanık deliline dayandığı, ancak tanıkların bilgi ve görgüsünün duyuma dayalı olduğu, davacı tarafça iddiayı ispata yarar başkaca delil de sunulamadığı, yapılan hisse devirlerinin şirketçe onaylandığı ve pay defterine de kaydedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin muvazaanın ispatlanamadığına ilişkin gerekçesinin doğru olmadığını, murisin ...’u vekâletten azlettiğini ve bu hususun tüm davalılarca da bilindiğini, yargılama sürecinde ispatlanan maddi vakıaların, hisse devirlerinin muvazaalı bir şekilde yapıldığını şüpheye yer bırakmayacak bir şekilde ortaya koyduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin muvazaanın ispatlanamadığına ilişkin gerekçesinin doğru olmadığını, murisin ...’u vekâletten azlettiğini ve bu hususun tüm davalılarca da bilindiğini, yargılama sürecinde ispatlanan maddi vakıaların, hisse devirlerinin muvazaalı bir şekilde yapıldığını şüpheye yer bırakmayacak bir şekilde ortaya koyduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davaya konu hisse devir sözleşmelerinin ve bu sözleşmelere muvafakat edilmesine ilişkin davalı şirket yönetim kurulu kararlarının iptali ile hisselerin tekrardan davacının murisi adına tescili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, sözü edilen hisse devirlerinin muvazaalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 416 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23114, Karar No: 2022/19442, Tarih: 11.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/23114 E.  ,  2022/19442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın yeşil reçeteli ilaç kullandığını ve olay günü de ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ilaç yazdırmaya gittiğini beyan etmesi karşısında; sanığın suç tarihinde TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda sağlık kurulundan veya Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7065, Karar No: 2007/183, Tarih: 05.02.2007

1. Hukuk Dairesi 2006/7065 E., 2007/183 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/7065 E., 2007/183 K.**

**- OLASI KAST

- UYARLAMA

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 21 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 52 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Oğlu Musa'yı öldürmekten, Mustafa ile Cevdet'i yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda: 765 sayılı TCK'nın 52, 79, 450/1, 59, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 59/2. maddeleri gereğince müebbet ağır hapis cezası verilen ve kesinleşen bu karara karşı hükümlünün 5237 sayılı Yasa'nın uygulanması ile ilgili uyarlama talebi üzerine talebin reddine dair (Eyüp Birinci Ağır Ceza Mahkemes'O'nden verilen 27.07.2005 gün ve 265/445 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; adam öldürmek suçu yanında yer alan ve 765 sayılı TCK'nın 52 ve 79. maddeleri kapsamında olduğu kabul edilerek, ayrıca herhangi bir yaptırıma tabi tutulmayan mağdurlar Mustafa ve Cevdet'i yaralamak suçları bakımından 5237 sayılı TCK uyarınca yapılacak uygulamada, aynı Kanun'un 21/2. ve 43/2-3. maddeleri nazara alınarak adam öldürmek suçu yanında mağdurların raporlarına göre aynı Yasa'nın 87/3, 62 ve 86/1-3, 62. maddeleri uyarınca ayrıca ceza tayin edilmesi gerekeceği ve bunun da sanık aleyhine olacağı cihetle, 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu derhal anlaşıldığından, duruşma yapılmaksızın uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, hükümlünün temyiz itirazlarının bu itibarla reddiyle, hükmün (ONANMASINA), 05.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23282, Karar No: 2014/25692, Tarih: 01.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/23282 E.  ,  2014/25692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/489-2014/804

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 17.03.2009 tarihinde %23,20 oranında tespit edilen sürekli iş göremezlik için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davalarında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davalarında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, davacının her iki maluliyeti açısından işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11477, Karar No: 2015/30586, Tarih: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11477 E.  ,  2015/30586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/353103

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2008/1154 (E) ve 2013/488 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık duruşmada savunmasında "olay tarihinde arkadaşı Yusuf ile gezerken bir grup çocuğun olduğunu, içlerinden bir tanesinin kızlara laf attıklarını söyleyerek çağırdığını, yanlarına gittiklerinde aralarında önce sözlü olarak tartıştıklarını, daha sonra birbirlerine küfür ederek vurmaya başladıklarını, kalabalık bir grup olduğunu, bu nedenle kavga olayına karışmadığını, bunun üzerine esnafında geldiğini, daha sonra arabanın altından çıktığını, bu olaydan sonra askere gittiğini, askerden geldikten sonra Erdem ile karşılaştıklarında kendisine vurup vurmadığını sorduğunda, ona vuranın sanık olmadığını, bıçağı gömdüklerini, telefonuda sattıklarını söylediklerini, bu kişilere vurmadığını" ileri sürmüş, müştekinin karakoldaki ifadesi duruşmada okunduğunda "ben şahsın ismini bilmiyorum arkadaşım olan Furkan tanır. Ancak görürsem tanırım" dediği, Vakıf Guraba hastanesindeki ifadesi duruşmada okunduğunda "bu ifademde kısmen doğrudur ancak o anda komadaydım" dediği, 30.05.206 tarihli teşhis tutanağı okunduğunda ise "tutanağı kabul etmiyorum, teşhis sırasında Kadir'i görmedim" dediği, babası olan müşteki Cevat da "oğlum komadayken polis memurları geldiler, Kadir'i getirmediler daha doğrusu ben görmedim oğlumun elini tutarak imza atmasını sağladım, polis ısrar ettiği için bu şekilde yapmak zorunda kaldım" dediği yine müşteki Erdem duruşmada "Ben bu olay nedeniyle hastanede komadan yeni çıkmış olduğum zaman polisler bana birşeyler sorduğunda ben kendimden emin olmadığım için rahatsızlığım nedeniyle budur yada değildir diyebilecek durumda olmadığımdan arkadaşım gördü diye söyledim. Arkadaşımda zaten polislere o kişiyi göstermiş. Bu şekilde sanık bulundu" şeklinde beyanda bulunduğu, bu nedenlerle olay sonrası düzenlenen teşhis tutanağının mahkumiyete yeterli olmadığı ve mahkemenin de teşhis tutanağına itibar etmeyerek, olay sırasında müştekinin yanında olan ve sonrasında sanığın evini gösterip yakalanmasını sağlayan tanık Furkan'ın soruşturmadaki beyanını dikkate aldığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ile katılan Erdem ve tanık Furkan'ın mahkemede yüzleştirmesi yapılıp ayrıca tanık Furkan'ın olay hakkındaki bilgisi sorulmadan, yine sanığın savunmasında belirttiği Yusuf isimli arkadaşı tespit edilip (0546 456 83 40 numaralı telefonu vardır) beyanı alınmadan, sanık ile katılan Erdem ve tanık Furkan'dan olay yerinde bulunan şahısların ismi sorularak, bu şahıslar tespit edilip tanık olarak beyanları alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

1) Sanık ile katılan Erdem ve tanık Furkan'ın mahkemede yüzleştirmesi yapılıp ayrıca tanık Furkan'ın olay hakkındaki bilgisi sorulmadan, yine sanığın savunmasında belirttiği Yusuf isimli arkadaşı tespit edilip (0546 456 83 40 numaralı telefonu vardır) beyanı alınmadan, sanık ile katılan Erdem ve tanık Furkan'dan olay yerinde bulunan şahısların ismi sorularak, bu şahıslar tespit edilip tanık olarak beyanları alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

2) Kavganın başlangıcına ilişkin tarafların farklı beyanda bulundukları, katılanın yumrukla vurduğunu söylediği, kavgada sanığın da yaralandığı anlaşılmakla, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

3) Türk Ceza Kanununun 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yer alan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8617, Karar No: 2011/12066, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8617 E.  ,  2011/12066 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.2.2009 gün ve 241-50 sayılı hükmün Dairemizin 28.4.2010 tarih ve 13263-5842 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 1.11.2011 tarih 10/13069-14176 sayılı kararı ile eksiklikler nedeniyle geriçevirme yapılmış; ancak gereği yerine getirilmemiştir. Dikkat ve özen gösterilerek, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/224 E. Sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için, dosyanın yeniden geriçevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki eksikliğin giderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18553, Karar No: 2011/115, Tarih: 17.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18553 E.  ,  2011/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma tarihinden itibaren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38. maddesindeki 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilince, mahkemeye sunulan dilekçede, 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde uyarınca uzlaşmak istenmediği belirtilmiştir.

Dairemiz geri çevirme kararı sonrası gelen tapu kaydının incelenmesinde; karar tarihinden sonra, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18. maddesi gereğince imar uygulaması yapılıp farklı parsel numaraları ile tapuya tescillerinin yapıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmaza ilişkin yapılan imar uygulaması sonucu oluşan yeni parsellerde, davacılarıın malik olup olmadığı, yeni parseller üzerinden davalı idarelere ait enerji nakil hatlarının geçip geçmediği, mahallinde yeniden yapılacak keşif sonunda alınacak raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaza davalı idarelerce 1969-1986 yılları arasında kamulaştırmasız el atılmıştır. Belirtilen nedenlerle;

a)Dava konusu taşınmazdan geçirilmiş davalı ... Müdürlüğüne ait olan 34,5 Kw.lık 2258,28 m2 lik... enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaza 1986 yılında el atıldığından, el atma tarihi itibariyle 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38.maddesinin uygulanamayacağından bu enerji nakil hattı nedeniyle bu işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

b) Davaya konu edilen diğer enerji nakil hatları yönünden ise, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. madde ile;

b) Davaya konu edilen diğer enerji nakil hatları yönünden ise, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılamaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda söz konusu enerji nakil hatları nedeniyle de işin esasına girilerek karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınmayan 79,50-TL. başvurma harcından, peşin alınan 14,00-TL. harcın mahsubu ile kalan 65,50-TL. harcın davacılardan alınmasına, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4746, Karar No: 2016/5510, Tarih: 30.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4746 E.  ,  2016/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın hasılat kirası isteminden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 6. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.