muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6372, Karar No: 2018/11665, Tarih: 25.09.2018

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma amacıyla ifade özgürlüğünün kısıtlanması ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden daha fazla öne sürdüğü “meşru amaç” olagelmiştir. Bundan dolayıdır ki, AİHM, bu alanda ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan geniş çaplı bir içtihat geliştirmiştir.

Bu alandaki temel tartışma konusu, ifade özgürlüğünün kullanılması ile kişilik haklarına yönelik saldırı arasındaki sınırın nasıl ve hangi ölçütlere göre saptanacağı ile ilgilidir. Kişilik hakkının korunma gerekçesiyle ifade özgürlüğü kullanılamaz bir hale getirilmemelidir. Kişilik Haklarının Korunması Sözleşme’nin 8. maddesi tarafından güvence altına alınan bir haktır. AİHM’in Sözleşme’nin 8. ile 10. maddeleri arasında bir çatışma olduğunda, başka bir anlatımla terazide bir yanda “kişilik hakları”, diğer yanda “ifade özgürlüğü” bulunduğu durumlarda, tercihini daha çok ifade özgürlüğünden yana kullandığı söylenebilir. Bu nedenle kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığına kuşku yoktur.

Ancak müstehcen, saldırgan, aşağılayıcı, onur kırıcı, şiddeti teşvik eden veya nefret içeren söz ve yazı ile hakaret, sövme, kötüleme, iftira, sırf ar ve hayâ duygularını incitmeyi amaçlayan düşünce açıklamaları hukukun koruma alanı dışında kalırlar.

AİHM’in içtihatlarında kabul edilebilir eleştirinin sınırı bakımından bir hiyerarşi oluşturduğu söylenebilir. Buna göre kabul edilebilir eleştirinin sınırı en geniş anlamda bir siyasal organ söz konusu olduğunda geçerli olmakta, bunu sırası ile politikacılar, kamu görevlileri ve sıradan vatandaşlar takip etmektedir. Somut olay ile sınırlayarak kamu görevlileri yönünden incelersek,

Devlet memurlarının, görevlerini yerine getirirken performanslarını etkilemeyi ve kamuoyunun bu kişilere olan güvenine zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı ve hakaret içerikli saldırılara karşı korunmaları zorunludur.

AİHM, 10. madde çerçevesinde, devlet memurlarına yönelik izin verilebilen eleştirinin sınırlarının kamu makamının kapsamı ve niteliğine ve bu makama verilen yetkilere bağlı olduğunu kabul etmiştir.

Devlet memurları siyasetçilerden farklı olarak, kendilerini kamuoyunun denetimine açmamakta; ayrıca görevlerini yerine getirirken kamuoyunun güvenine ihtiyaç duymaktadırlar.

Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin kişiliği yada şöhretinin yanında o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Bununla birlikte, kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş memurlarının, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin kişiliği yada şöhretinin yanında o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Bununla birlikte, kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş memurlarının, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, önüne, devlet memurlarına karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili yargısal bir başvuru geldiğinde, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu memurun performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike yaratıp yaratmadığı yakından incelemektedir.

AİHM, Janowski/Polonya davasında, ilk olarak, kabul edilebilir eleştirinin sınırları bakımından sıradan bir vatandaş ile kamu görevlileri arasında bir fark olduğunu kabul etmiştir. Ancak Mahkeme’ye göre, kamu görevlileri için kabul edilebilir eleştiri sınırı, siyasetçiler için kabul edilen eleştiri sınırı kadar geniş değildir. Elbette kamu görevlilerinin her bir kelime ve davranışlarını, siyasetçilerin yaptıkları ve yapmaları da gerektiği gibi, çok açık bir şekilde kamu denetimine açtıkları söylenemez. AİHM, kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirebilmeleri için toplumun güvenini kazanmaları gerektiğini vurgulayarak görevleri sırasında sözlü saldırılardan korunmaları gerektiğine işaret etmiştir.

AİHM kararlarında vurgulandığı üzere ifade özgürlüğüne getirilen sınırlamanın meşru bir amaca yönelik olması yetmez ayrıca bu sınırlamanın demokratik toplumda gerekli olduğunun da ispatlanması gerekir. Bunun sınırları ise müdahalenin zorlayıcı bir toplumsal talebe dayanması ile ölçülü olması zorunluluğudur.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olayı değerlendirecek olursak; Yakını hastalanan sanığın olayı 112 acile bildirdiği, eve gelen 112 acil görevlileri ile tartıştığı, daha önce gelen görevlilerin de hastası ile ilgilenmediğini söylediği, bunun üzerine katılanın isterse şikayetçi olabileceğini söylemesi üzerine sanığın “iti iti ısırır mı” dediği,

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın katılana söylediği “iti iti ısırır mı” sözünün hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.

TCK 125. maddede düzenlenen hakaret suçu ile korunan hukuki yarar kişilerin onur, şeref ve saygınlığıdır.

Suçun maddi unsuru ise kişilerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte somut fiil, olgu isnadı veya sövmedir.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın katılana söylediği “iti iti ısırır mı” sözünün hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.

TCK 125. maddede düzenlenen hakaret suçu ile korunan hukuki yarar kişilerin onur, şeref ve saygınlığıdır.

Suçun maddi unsuru ise kişilerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte somut fiil, olgu isnadı veya sövmedir.

Olayımızda sanığın yapacağı şikayetin etkin bir şekilde soruşturulmayacağı inancını bütün toplum tarafından bilinen bir deyim ile kırıcı, kaba bir şekilde ifade ettiğinin kabulü gerekir. Sanığın sözleri şikâyetin sonuçsuz kalacağına dair bir değer yargısının ifadesidir. AİHM kararlarında vurgulandığı gibi değer yargısına müdahale ifade özgürlüğüne müdahaledir. Sanığın bu değer yargısının altında daha önceden de hastası ile yeterince ilgilenilmediği inancı ve buna ilişkin yakınma vardır. Bunun ötesinde yakınanın onur ve saygınlığını incitecek bir sövme veya somut fiil isnadı yoktur. Suçun maddi unsuru oluşmamıştır.

Yakınan, kamu görevlisidir. AİHM içtihatlarına göre yukarıda da belirtildiği üzere eleştiriye katlanma konusunda normal vatandaşlara göre daha hoşgörülü olmalıdır. Başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu memurun performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike yaratıp yaratmadığı yakından incelendiğinde; Sözlerin söylendiği yer kamusal bir alan olmayıp sanığın evidir. Söylenme amacı acil bir hastaya müdahale edilmesini sağlamaktır. Bu durumda sanığı cezalandırmasını haklı kılacak toplumsal bir talepten söz etmek olanaksızdır. Yani sanığı cezalandırmayı haklı kılacak demokratik toplumdaki gereklilik koşulu gerçekleşmemiştir.

Kamu görevlisinin şöhret ve hakları ile kamu görevlisine duyulan güven ile ifade özgürlüğü arasında yapılacak değerlendirmede somut olayımızda takdir hakkının sanık lehine yani ifade özgürlüğü lehine kullanılması gerekir. Aksi yönde bir değerlendirmenin orantılı olmayacağı düşüncesiyle sanığın beraat yönündeki yerel mahkeme kararının onanması yerine bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2019/6271, Karar No: 2020/3753, Tarih: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6271 E.  ,  2020/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-a-c maddeleri gereğince, beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü sanık idaresindeki kamyonet ile gece vakti, saat 21:50 sıralarında, meskun mahal ve bölünmüş tek yönlü yolda seyir halindeyken kontrolsüz dört yönlü dönel kavşağa geldiğinde, kendi yönüne “Dur” işaret levhası bulunmasına rağmen, kavşağa girdiği ve sağından gelerek kavşağa giren katılan idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucu motosiklet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağı, mahkeme keşfine binaen alınan trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden alınan kusur raporlarında, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği; kavşakta aydınlatma direkleri ve kameranın olduğu, kamera görüntüsünden motosikletin far ışıklarının yanmadığının tespit edildiği ancak bu durumun sanığın kusur durumunu etkilemeyeceği sonucuna varıldığı, sanığın aracının içinde yolcu olarak bulunan annesinin kolluk ifadesinde “..İdil aracı durdurdu sağa sola baktı ve yolun boş olduğunu görünce karşıya geçmek için hareket etti. Yolu yarıladığımızda ben sağdan gelmekte olan farları sönük halde yanmayan motosikleti gördüm ve kızıma İdil motor diye seslendim, bunun üzerine İdil karşıya geçmekten vazgeçerek aracın yönünü kocabaş köprüsüne çevirdi...” ifadesi ile arka koltukta oturan kız kardeşi Buse’nin de benzer ifadesi karşısında; sanığın kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1581, Karar No: 2011/3732, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1581 E.  ,  2011/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmadan fesh edildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve işe başlatılmama durumunda boşta geçen süre ücreti ile işe başlatılmama tazminatına karar verilmesi istemiş; davalı ise iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanılarak iş kanunun madde 25/ II-h hükmü uyarınca fesh edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının, iş sözleşmesini işyeri olan otobüsü terk ederek kendisinin feshettiği, işe iade isteğinde samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacının, davalı şirkette ikinci kez 21/05/2008 tarihinde çalışmaya başladığı, şirketin şehirler arası sefer yapan otobüslerinde muavin olarak görev yaptığı, 02/10/2009 tarihinde ...-Ankara seferinde muavin koltuğuna yolcu oturtulması üzerine “her zaman böyle yapıyorsunuz,” diyerek görevine devam etmeyip İzmit’te (Kocaeli’nde) otobüsten indiği, bu hareketinden dolayı iş sözleşmesinin işveren tarafından 09/10/2009 tarihli yazılı bildirimle İzmit otogarında görevini bitirmeden aracını terk ettiği belirtilmek suretiyle İş Kanunu’nun 25-II-h maddesi gereğince fesh edildiği anlaşılmaktadır. Olay günü davacının görev yaptığı otobüste muavine tahsisli koltuğa yolcu oturtulduğu, sefer sırasında bu durumun düzeltilmesine ilişkin talebin işveren vekilince kabul edilmediği dosya kapsamıyla sabittir. Bu durumun önceden de meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Davacının görev yaptığı yolcu otobüsünde muavine tahsisli koltuğa yolcu oturtulmasıyla iş koşullarının davacı aleyhine esaslı şekilde ağırlaştırıldığı gibi işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarına da aykırı davranıldığı açıktır. İş koşullarında işveren tarafından tek taraflı olarak işçi aleyhine esaslı değişiklik durumda işçiden ağırlaştırılmış koşullarda iş görme borcunu yerine getirmesi beklenmemelidir. Öte yandan iş güvenliği ve işçi sağlığına aykırı durumun talep edilmesine karşın düzeltilmemesi halinde İş Kanunu’nun 83. maddesinin 3. fıkrası hükmü gereğince işçinin iş görmekten kaçınma hakkı doğar.

Somut olayda, şehirler arası otobüste muavinlik yapan davacı işçinin sefer sırasında iş şartlarının aleyhine esaslı şekilde değiştirilmesi bu suretle iş güvenliği ve işçi sağlı kurallarına aykırı çalıştırılmak istenmesi nedeniyle iş görmekten kaçınma hakkı doğmuştur. Davacının bu hakkını kullanarak otobüsten inmesi iş sözleşmesinin Mahkemece kabul edildiği gibi kendisinin fesh ettiği anlamına gelmeyeceği gibi bu durumun işverence haklı ya da geçerli fesih sebebi yapılması mümkün değildir. Aksinin düşünülmesi davacının yaptığı iş ve işyerinin özelliği dikkate alındığında hakkaniyetle bağdaşmaz.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 58.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 01.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3638, Karar No: 2023/7680, Tarih: 19.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3638 E.  ,  2023/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E. 2016/72 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın piyasaya sürmek amacıyla sahte para muhafaza ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun, çiğ köfte dükkanına gelen sanık ve yanındaki suça sürüklenen çocuk İ.K.'nın dürüm alarak vermiş oldukları 50,00 TL'lik banknotun sahteliğini anlayarak kolluğa müracaat ettiği belirlenmiştir.

3. 23.11.2015 tarihli kolluk tutanağı ile mağdurun verdiği eşgal bilgilerine göre sanık ve yanındaki suça sürüklenen çocuk İ.K.'nın yakalandığı, sanığın yapılan üst aramasında mağdura verdiği aynı seri numaralı 3 adet 50,00 TL'lik banknotun ele geçirildiği, yol kenarına attığı cüzdan içerisinden de 12 adet iki farklı seri numaralı 50,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. 23.11.2015 tarihli teşhis tutanağı ile mağdurun, kendisine 50,00 TL'lik banknot veren şahıs olarak sanığı kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

4. 23.11.2015 tarihli teşhis tutanağı ile mağdurun, kendisine 50,00 TL'lik banknot veren şahıs olarak sanığı kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

5. T.C. ... Bankası İstanbul Şubesinin 01.12.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 8 adet B256 145 999, 4 adet B444 636 248, 4 adet B658 158 444 seri numaralı 50,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuk İ.K. hakkında Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ile parada sahtecilik suçundan verilen cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın 16.12.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm fıkrasında sanığın isminin "..." yerine sehven "..." olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Mağdurun anlatımı, teşhis tutanağı ve diğer kolluk tutanakları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, alışveriş yapmak suretiyle sahte paraları tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/955, Karar No: 2017/104, Tarih: 09.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/955 E.  ,  2017/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/06/2015 tarih ve 2015/425-2015/502 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...O. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 25/10/2011 tarihinde taşımaya elverişli olarak davalı ... Uluslararası Kurye Hava ve Deniz Kargo Taş. Ltd. Şti’ye teslim ettiği balık emtiasının aynı gün davalı şirket tarafından diğer davalı ...Ş’ye "bozulabilir kargo" statüsünde teslim edildiğini, kargonun 26/10/2011 tarihinde sevk edildiğini ve aynı gün ... Gümrüğüne teslim edildiğini ancak İsviçre makamlarının dava konusu emtiada yaptığı incelemede uygun sıcaklıkta muhafaza edilmeyen ürünlerin kesin el koyma ve imhasına karar verildiğini, bunun sonucunda müvekkilinin 7.130,00 ... Frangı zarara uğradığını ileri sürerek 7.130,00 İsviçre Frangının karşılığı olan 14.361,24 TL’nin zarar tarihinden itibaren ve 1.530,00 Euro karşılığı olan 3.819,03 TL taşıma ücretinin de fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; taşımaya konu balıkların olması gereken soğuklukta kutulara konulmaması nedeni ile doğan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, depolama ve paketleme aşamasında müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, davacının konvansiyon uyarınca süresi içerisinde ihbarda bulunma mükellefiyetini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ulusl. Kurye Hava ve Deniz Kargo Taş. Ltd. Şti. vekili; müvekkilinin taşıyıcı değil komisyoncu olması nedeniyle davanın husumetten reddi gerektiğini, yükün ... Balıkçılık tarafından ambalajlandığını, yetersiz veya uygun olmayan ambalaj nedeni ile sıcaklığın taşıma sırasında yükselmiş olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; havayolu taşıması sonucu zayi olan mal nedeniyle davacının gerçekleşen 14.361,24 TL zararından davalı taşıyıcıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.361,24 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...O. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ...O. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ...O. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ...O. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...O. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 735,02 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8061, Karar No: 2013/7515, Tarih: 27.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8061 E.  ,  2013/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki karpuz tohumu satımından kaynaklanan zarar bedelinin tazmini istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.