muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2742, Karar No: 2015/2640, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2742 E.  ,  2015/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 24.12.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle "...yargılama safhasında tarafsızlık, ihsası rey ve yol gösterme konularında şüphe ve tereddüt konusu yaratılmış olması sonucu, davacı tarafın mahkeme kararı gibi 10.12.2014 tarihli dilekçeyi verme yolunda bir nevi cesaretlendirildiği...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29895, Karar No: 2014/20345, Tarih: 10.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29895 E.  ,  2014/20345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/200977

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/613 (E) ve 2012/542 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, caminin avlusunda bulunan bina niteliği bulunmayan şadırvandaki bakır olukları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki adet ve tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanunun 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen yaşı küçük diğer sanık Cebrail ile birlikte caminin şadırvanından çaldıkları bakır olukları yer göstermek suretiyle iade ettiklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12408, Karar No: 2021/9854, Tarih: 07.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/12408 E.  ,  2021/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nin 11/09/2018 tarih 2018/İHK 7550 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 26.06.2016 tarihinde davalının ...'si olduğu aracın üç taraflı kazada davacının kullandığı motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını, sigorta tarafından yapılan ödemenin eksik olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bakiye 125.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş ıslah ile talebini 190.381,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre başvuru sahibi ... 'in 26.06.2016 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeni ile %20 müterafik kusur indirimi yapıldıktan sonra 263.779,56 TL sürekli işgöremezlik tazminatı alacağı olduğunun tesbitine, başvuru sahibi ... tarafından talep edilen 190.381,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı isteminin (taleple bağlı kalınarak) 119.691,00 TL sinin (başvuru tarihinden sonra 02.01.2018 tarihinde ödendiği için konusuz kaldığından) hakkında karar vermeye yer olmadığına, 70.690,00 TL'sinin 15.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Neova Sigorta A.Ş.'den tahsili ile başvuru sahibi ...' e ödenmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına

karar verilmiş; bu karara davacı vekili ve davalı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 30.05.2018 tarih ve K- 2018/32822 sayılı karara vaki; davalı ... şirketi vekiline ait itirazın reddine, davacı başvuran vekiline ait itirazın ise kısmen kabulü ile hüküm fıkrasının aşağıdaki gibi yeniden kurulmasına, başvuru sahibi ...'in 26/06/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle 310.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı alacağı olduğunun tesbitine, başvuru sahibi ... tarafından talep edilen 190.381,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı isteminin 119.619,00 TL'si (başvuru tarihinden sonra 02.01.2018 tarihinde ödendiği için konusuz kaldığından) hakkında karar vermeye yer olmadığına, 70.762,00 TL'sinin 15.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Neova Sigorta A.Ş.'den tahsili ile başvuru sahibi ...' e ödenmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza tarihi olan 26/06/2016 itibariyle yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının tespiti gerekirken, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nin 14/03/2018 tarihli raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinin uygulandığı ve davacının engel oranının %49 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, maluliyet oranının tespiti açısından kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde usulüne uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla, ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından önceki raporun da irdelendiği yeni bir rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (maluliyet oranı bakımından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; motosiklette sürücü konumunda olan davacının kaza tespit tutanağına göre kask durumunun belirsiz olduğu, maluliyet raporuna göre subaraknoidal ve epidural kanama (beyinde kanama) ile sonrasında ortaya çıkan tremor (titreme) meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacının kafa bölgesinden yaralandığı anlaşılmakla Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, indirim yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, (3) nolu bent yönünden oyçokluğuyla (2) nolu bent yönünden oyçokluğuyla 07/12/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Kaskın kazadan sonra yolun kenarında bulunduğunun, olay yeri inceleme raporuyla anlaşılmasına göre TBK'nın 52. md. uygulamasıyla müterafik kusur indiriminin yapılması için uzman bilirkişiden rapor alınarak kask takılı olsaydı davacıda belirlenen maluliyetin oluşup oluşmayacağı belirlendikten sonra bu hususta karar verilmesi görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun araştırma yapılmadan müterafik kusur indiriminin yapılması yönündeki (3) nolu bozma bendine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/18489, Karar No: 2014/5480, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18489 E.  ,  2014/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Konserve Dondurulmuş Gıda Ltd. Şti.'den alınmasına, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1558, Karar No: 2020/70, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1558 E.  ,  2020/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/02/2018 tarih ve 2017/601-2018/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "meşhur adıyaman çiğköftecisi /...", "... + şekil”, "... ve Çiğ Köfte+ şekil" markalarının sahibi olduğunu, davalı ile aralarında 5 yıldır franchising ilişkisi bulunduğunu, sözleşme ile davalı müvekkilinin vereceği çiğ köfte dışında kendi ya da 3. kişilerce üretilen çiğ köfteleri satmayacağını kabul ettiğini, fakat daha sonra dava dışı kişilerce üretilen ürünleri sattığını, davalının anılan eylemleri nedeniyle müvekkili tarafından sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, fesih sonrasında davalıya ait iş yerinde Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/67 D. İş sayılı dosyasında yapılan tespitte hala franchising sözleşmesi yürürlükteymiş gibi işyerinin işletilmesine devam edildiğinin tespit olunduğunu, davalının 3.şahıslardan aldığı ucuz ürünleri müvekkilinin markası altında satmasının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, davalının haksız ve kötüniyetli filleri nedeniyle müvekkilinin itibarının zedelendiğini, ileri sürerek marka hakkının ihlalinin tespitine, davalının iş yerinde resim, logo, broşür, reklam ürünlerinin kullanımının önlenmesine, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, iş yerinde ...'ın marka ve logosunun kullanılmadığını, müvekkilinin iş yerinin tabelasında kendi fotoğrafının bulunduğunu ve bu logo için de marka başvurusunda bulunulduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, iş yerinde ...'ın marka ve logosunun kullanılmadığını, müvekkilinin iş yerinin tabelasında kendi fotoğrafının bulunduğunu ve bu logo için de marka başvurusunda bulunulduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, verilen ilk kararda manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yargılama harç ve giderlerine bu şekilde hükmedilmediği anılan kısım haricinde hükmün Dairemizce bozma ilamına konu yapılmadığı, bu nedenle bozmaya konu olmayan kısım yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığı, bozmaya konu reddedilen manevi tazminat nedeniyle davalı taraf lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine kısmen kabul hükmüne uygun şekilde hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, kapatılan Bakırköy 2. FSHHM'nin 2014/78 E., 2015/126 K. sayılı ilamının markaya yönelik tecavüzün tespiti, men'i, manevi tazminat, ilan, harç, davacı taraf yararına hükmedilen avukatlık ücreti yönünden hüküm kesinleşmiş olduğundan bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan reddedilen manevi tazminat yönünden 2.200 TL'nin davacıdan tahsiliyle davalıya ödenmesine, yargılama masrafının kabul red oranına göre paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 54,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20763, Karar No: 2024/7930, Tarih: 19.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/20763 E.  ,  2024/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/682 Esas - 2021/980 Karar

DAVA TARİHİ: 24.09.2018

HÜKÜM/KARAR: Ret/İstinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH: 28.02.2020

SAYISI: 2019/463 Esas - 2020/161Karar

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; TRT Çocuk kanalında yayınlanan "Maysa ve Bulut" isimli çizgi filmde yer alan bir sahne nedeniyle davalı milletvekili tarafından 05.08.2018 tarihinde Twitter hesabından "Kadının siluetinden tahrik olan TRT, eşekle ilişkiye giren çocuk içerikli çizgi film yayınlamaktan kaçınmamış. Hayatın gerçekleri olarak yorumluyor herhalde! Skandalsız tek bir günü geçmeyen TRT, artık kendine çeki düzen vermeli!” şeklinde hukuka aykırı paylaşım yapıldığını, dava konusu çizgi film sahnesinin kirli bir zihnin ürünü olarak "hayvana tecavüz" olarak nitelendirilmesinin iftira niteliğinde olduğunu, müvekkili kurumun haksız şekilde linç girişimine maruz kaldığını, çizgi filmin montajsız tüm görüntüleri incelendiğinde bu durumun tespit edileceğini, davalı tarafından sarf edilen sözlerin müvekkili kurumun saygınlığını yok etmeye yönelik, kişilik haklarına ağır saldırı niteliğinde olduğunu belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İstanbul Mahkemelerinin yetkili olmadığını, söz konusu sahnenin tüm Türkiye tarafından yanlış anlaşılmaya yol açabilecek nitelikte olmasından dolayı davacı kurumun eleştirildiğini, müvekkili tarafından yapılan dava konusu paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İstanbul Mahkemelerinin yetkili olmadığını, söz konusu sahnenin tüm Türkiye tarafından yanlış anlaşılmaya yol açabilecek nitelikte olmasından dolayı davacı kurumun eleştirildiğini, müvekkili tarafından yapılan dava konusu paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Maysa ve Bulut" adlı çizgi filmin 24.06.2018 tarihli bölümüne ait efektsiz kayıtlar incelendiğinde, oba sakini karakterin eliyle eşeğin arka ve karın bölgesinden ittirerek bulunduğu yerden götürmeye çalıştığı, herhangi bir cinsel ilişkinin olmadığının tespit edildiği ancak aynı sahnenin yayınlandığı haliyle ve yavaşlatılmadan izlenmesi halinde gerek hitap ettiği 02-12 yaş arasındaki çocuklar gerekse yetişkinler tarafından yanlış yorumlanmaya mahal verebilecek görüntüler içerdiği, hatta gelişim çağındaki çocukların ruhsal sağlığına olumsuz etki edebilecek nitelikte olduğunun anlaşıldığı; milletvekili olan davalı tarafından da, bu sahneye ilişkin olarak birden fazla TV ve radyo kanalları ile yayın yapan ve bir Devlet kuruluşu olan, bu tür yayınları yaparken titiz ve dikkatli olması gereken davacı TRT kurumuna yönelik eleştiri niteliğinde paylaşım yapıldığı; yapılan paylaşımın, rahatsız edici olduğu kabul edilmekle, kişilik haklarına saldırı teşkil etmeyecek eleştiri ve değer yargısı niteliğinde olduğu; hoşa gitmeyen, sarsıcı, hatta rahatsız edici olan dava konusu sözlerin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 10 uncu maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ncı maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki bu ifadelerin eleştiri sınırlarında kaldığı, küçültücü ve hakaret niteliğinde olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkeme gerekçesinin kendi içerisinde çelişkili olduğunu, dava konusu sahnenin cinsel saldırı olarak nitelendirilemeyeceği belirtilmesine rağmen çocuklar üzerinde olumsuz etkide bulunacağının belirtildiğini, bu konuda uzman pedagog bilirkişiden rapor alınması gerekirken mahkemenin uzmanlığı olmayan bir konuda yorumlama yapmasının hatalı olduğunu, yapılan paylaşımın müvekkilinin kurumsal kişiliğine zarar verdiğini, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, davalının ifadelerinin eleştiği değil asılsız isnat niteliğinde olduğunu, kamuoyu nezdinde itibarının korunması gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından yapılan paylaşımın titiz ve dikkatli olması gereken TRT kurumuna yönelik ağır eleştiri niteliğinde olduğu, söz konusu paylaşımın davacı kurumun kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğini, ifade ve eleştiri özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı, davanın reddi yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; mahkeme gerekçesinin kendi içerisinde çelişkili olduğunu, dava konusu sahnenin cinsel saldırı olarak nitelendirilemeyeceği belirtilmesine rağmen çocuklar üzerinde olumsuz etkide bulunacağının belirtildiğini, bu konuda uzman pedagog bilirkişiden rapor alınması gerekirken mahkemenin uzmanlığı olmayan bir konuda yorumlama yapmasının hatalı olduğunu, yapılan paylaşımın müvekkilinin kurumsal kişiliğine zarar verdiğini, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, davalının ifadelerinin eleştiği değil asılsız isnat niteliğinde olduğunu, kamuoyu nezdinde itibarının korunması gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı tarafından 05.08.2018 tarihinde Twitter hesabından yapılan paylaşımın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.