muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6538, Karar No: 2019/3631, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6538 E.  ,  2019/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10783, Karar No: 2012/18366, Tarih: 03.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10783 E.  ,  2012/18366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden bahisle usulden ret kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, ...'da astsubay olarak görev yaparken, iç güvenlik ve terörle mücadele görevi kapsamında kıt’a halinde ... ili, ... ilçesi, ... Üs Bölgesine intikal ettiğini, gözetleme ve dinleme yapan askerleri kontrol amacıyla devriye gezerken, zeminin kayalık ve kaygan olması nedeniyle uçurumdan düşmesi sonucu ağır şekilde yaralanıp sakat kaldığını, idarece görev yapamaz kararı verildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı bakanlık, yargı yolu itirazında bulunarak, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle usulden ret kararı verilmiş, davalı bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3. maddesinde, “Her türlü idarî eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davalara Asliye Hukuk Mahkemeleri bakar. İdarenin sorumluluğu dışında kalan sebeplerden doğan aynı tür zararların tazminine ilişkin davalarda dahi bu hüküm uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir. Bu madde hükmü ile, sadece kişinin vücut bütünlüğüne verilen maddi zararlar ile buna bağlı manevi zararların ve ölüm nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararların tazmini konusu kapsama alınmış ve bu tazminat davalarına bakma görevi Askeri Yüksek İdare Mahkemesinden alınarak Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Bu şekilde uygulamaya giren kanun hükmünün, İdari Yargı ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin görev alanını düzenleyen Anayasanın 125, 155 ve 157. madde hükümlerine aykırı olmasından dolayı Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 tarih ve Esas: 2011/35, Karar: 2012/23 sayılı kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 19.05.2012 tarih ve 28297 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmıştır.

Davacı, görevi kapsamında devriye gezerken, zeminin kayalık ve kaygan olması nedeniyle uçurumdan düşmesi sonucu ağır şekilde yaralanıp sakat kalmasından dolayı uğramış olduğu zararın tazmini istemi ile davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3. maddesine göre görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Ancak yargılama devam ederken HMK'nun 3. maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine, mahkemece yargı yolu caiz olmadığından usulden ret kararı verilmiştir. Şu durumda, davacının iradesi dışında gelişen hususlar dikkate alındığında, davalı bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (4.) bendinin hükümden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6142, Karar No: 2012/13508, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6142 E.  ,  2012/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2010 tarih ve 2009/216-2010/382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli BECERİ markasıyla ayniyet oluşturacak şekilde BECERİ ibaresini ihtiva eden davalı şirket tarafından yapılan marka başvurusuna itirazlarının TPE YİDK tarafından kısmen kabul edilerek , "mayalar, kabartma tozları, unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama sürecini geciktirici doğal maddeler" çıkartılarak marka başvurusunun bu emtialar dışındaki mallar için tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, ancak dava konusu markanın başvuru kapsamından çıkarılmayan “makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, hububat ve mamulleri”nin de müvekkilinin tescil kapsamında yer alan emtialar ile doğrudan ilişkili olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının kısmen iptali ile bu emtialar bakımından markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, mal sınıfları farklı olduğu için KHK. 8/1-b maddesi anlamında bir iltibas tehlikesinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markası ile davalı şirket adına tescil edilen markanın bazı mal sınıfları yönünden benzerlik arzettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne TPE YİDK kararının “hububat (tahıl)” ürünleri açısından iptaline, bu emtia yönünden davalı şiket adına tecilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37861, Karar No: 2013/22582, Tarih: 02.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/37861 E.  ,  2013/22582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/83570

MAHKEMESİ : Espiye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2007

NUMARASI : 2007/93 (E) ve 2007/140 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından sanığın ve arkadaşı tanık Mehmet'in kavgaya karışması nedeniyle polis karakoluna getirildikleri, mağdur polis memurlarından Ş..A..'ın, tanık Mehmet'e “ Gel, lavaboda elini yüzünü yıka, seni doktora götüreceğiz” dediği, ifadesinde belirttiği üzere tanık Mehmet'in Cumhuriyet savcısı tarafından görülmesini istemesi nedeniyle kanlı yüzünü yıkamak istemediği, bu sırada olay yerine gelen sanığın “Siz buna bir şey yapamazsınız” diyerek mağdur Ş..A..'ın yüzüne tokat vurmak suretiyle adı geçeni basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif yaraladığı, açıklandığı üzere gelişen olayda, sanığın eylemin 5237 Sayılı TCK.nun 265/1.maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı hususundaki delilleri değerlendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4257, Karar No: 2011/5788, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4257 E.  ,  2011/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesine göre, tevliyetin tesbiti mahkemeye, tevcihi ise Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait idari bir görev olmasına rağmen mahkemece davacının mütevelli olarak atanmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ikinci satırında yer alan "mütevelli olarak ATANMASINA" ibaresinin çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/815, Karar No: 2025/315, Tarih: 16.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/815 E.  ,  2025/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/447 E., 2023/507 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında her yıl yenilenen sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, davalı Kurumca 12.08.2014 tarihli yazı ile müvekkiline ait hastane tarafından 16 hastaya sunulan 18 adet sağlık hizmetinin 2012 yılı sözleşmesinin (7.5.4) maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle hakkında 40.000,00 TL cezai şart ve 480,60 TL muayene ücreti olmak üzere toplam 40.480,60 TL kesinti işlemi uygulanacağının bildirildiğini, ancak hasta dosyaları incelendiğinde müvekkiline ait hastane tarafından sözleşmeye uygun şekilde hizmet sunulduğunun anlaşıldığını, davalının kesinti işlemini haklı kılacak bir delil de sunmadığını ileri sürerek; Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın önlenmesini, kesinti yapılması halinde ise 40.480,60 TL'nin kesinti tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya ait hastaneye gelen ... A.Ş. unvanlı iş yeri çalışanlarından 4 kişinin 06.09.2012 tarihinde İç Hastalıkları polikliniğine, 9 kişinin 12.09.2012 tarihinde Kulak Burun Boğaz (KBB) polikliniğine, 1 kişinin 01.09.2012 tarihinde üç ayrı polikliniğe, 1 kişinin 05.09.2012 tarihinde ve 1 kişinin de 15.09.2012 tarihinde KBB polikliniğine başvurduklarının tespit edildiğini, aynı tarihte birden fazla hastanın aynı polikliniğe başvurmasının ancak hiçbirine reçete verilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olup davacının aynı gün çok sayıda sigortalının tarama amaçlı muayenesini Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) hükümlerine aykırı olarak Kuruma hastalık koduyla fatura ettiği kanaatine varıldığını, bu nedenle davacı hakkında 4 ayrı muayene tarihi için 40.000,00 TL ve 18 adet muayene için faiz hariç 480,60 TL toplamı 40.480,60 TL cezai şart uygulandığını, cezai işlemin sözleşme ve mevzuat hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.09.2015 tarihli kararıyla; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacıya 12.08.2014 tarihli yazıyla bildirilen kesinti işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile işlemin iptaline, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.09.2015 tarihli kararıyla; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacıya 12.08.2014 tarihli yazıyla bildirilen kesinti işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile işlemin iptaline, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 05.12.2018 tarihli ilamıyla; Mahkemece emekli Sayıştay denetçisi, beyin ve sinir cerrahisi uzmanı ile kadın hastalıkları ve doğum uzmanı bilirkişiler tarafından düzenlenen 07.07.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davaya konu cezai işlemin davacı hastanenin Kulak Burun Boğaz ve Dahiliye servislerinde tedavi gören hastalara ilişkin olarak uygulandığının anlaşıldığı, o halde konusunda uzman sağlıkçı bir bilirkişinin katılımı ile oluşacak bilirkişi heyetinden denetime uygun rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulmasının ve kabule göre de davacı tarafça yatırılan başvuru harcından her türlü harçtan muaf olan davalı Kurumun sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, hükmün davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

2.Mahkemenin ilam başlığında belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan rapora göre, davacıya ait hastaneye gelen ... A.Ş. unvanlı iş yeri çalışanlarından 16 kişinin KBB ve İç Hastalıkları polikliniklerine aynı tarihlerde ve hemen hemen aynı şikayetlerle başvurduğu, başvuranlardan herhangi bir tetkik istenmediği, tanılara uygun reçete yazılmadığı ve tedavi uygulanmadığı, serum takılma ve benzeri işlem kaydına rastlanılmadığı, bu durumda davacı sağlık kuruluşunun ... A.Ş. ile yönlendirme ve işbirliği yaptığının, aynı gün çok sayıda sigortalının tarama amaçlı muayenesinin yapılmasına rağmen yapılan işlemlerin SUT hükümlerine aykırı olarak hastalık koduyla davalı Kuruma fatura edildiğinin kabul edilmesi gerektiği, hal böyle olunca davacı tarafından davalı Kuruma 16 hasta için fatura edilen toplam 18 muayene ücreti 480,60 TL'nin davacının alacaklarından mahsubuna yönelik cezai işlemin taraflar arasındaki sözleşmenin (7.5.4.) maddesine uygun olduğu; ancak yönlendirmenin tek bir fiil olup muayene tarihleri itibariyle ayrı ayrı yönlendirme yapılmadığı, bu durumda davalı Kurum tarafından 4 ayrı muayene tarihi (01.09.2012, 06.09.2012, 12.09.2012, 15.09.2012) için 10.000,00'er TL'den toplam 40.000,00 TL cezai işlem uygulanmasının sözleşmenin (11.1.2) maddesi hükmüne aykırı olduğu, taraflar arasında 30.03.2016, 13.01.2017 ve 29.01.2018 tarihlerinde imzalanan sözleşme hükümlerinin de davacı lehine olup söz konusu sözleşme hükümlerinin uygulanması halinde kesilmesi gereken ceza tutarının (16\*500,00 TL)=8.000,00 TL olduğu, fazlaya ilişkin 32.000,00 TL'lik cezai işlemin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumca davacı hakkında uygulanan 40.480,60 TL cezai şarttan 32.000,00 TL'lik kısmın mevzuata aykırı olup yerinde olmadığının tespiti ile bu kısma yönelik kesinti işleminin iptaline, davalı Kurum işleminin 8.000,00 TL cezai işlem ve 480,60 TL muayene ücreti olmak üzere toplam 8.480,60 TL'nin davacı alacaklarından kesinti yapılması şeklinde uygulanmasına karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde sonradan imzalanan sözleşmelerdeki lehine olan hükümlerin uygulanmasına yönelik bir talebinin bulunmadığını, davaya konu cezai işlemin taraflar için bağlayıcı olan 2012 yılı sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi ile düzenlenmiş olduğunu, tacir olan davacının imzaladığı sözleşme hükümlerine uyma zorunluluğu bulunduğunu, cezai şart miktarı davacının ekonomik yönden mahvına sebep olacak derecede olmadığından cezadan indirim yapılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre değerlendirilmesi gerektiğini, davanın açıldığı 2014 yılında 2012 yılı sözleşmesi dışında lehe hüküm içeren bir sözleşme de bulunmadığından davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı Kurum tarafından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesine dayalı olarak davacı hakkında uygulanan cezai işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, hükme esas alınan denetime elverişli bilirkişi raporunda; davacı sağlık kuruluşunun dava dışı ... A.Ş. ile işbirliği içerisinde hareket ederek bu şirket tarafından hastaneye yönlendirilen çok sayıda sigortalıyı aynı gün tarama amacıyla muayene etmesine rağmen yapılan işlemleri SUT hükümlerine aykırı olarak hastalık koduyla davalı Kuruma fatura ettiğinin tespit edildiği, buna göre davacı tarafından Kuruma fatura edilen toplam 18 muayene ücretinin davacının alacaklarından mahsubuna yönelik cezai işlemin taraflar arasındaki sözleşmenin (7.5.4.) maddesine uygun olduğu, ne var ki yönlendirmenin tek bir fiil olup muayene tarihleri itibariyle ayrı ayrı yönlendirme yapılmadığından davalı Kurumca 4 ayrı muayene tarihi için 10.000,00'er TL'den toplam 40.000,00 TL cezai işlem uygulanmasının sözleşmenin (11.1.2) maddesi hükmüne aykırı olduğu, 2012 yılı sözleşmesinin anılan maddesine göre davacı hakkında uygulanması gereken cezai şart miktarı 10.000,00 TL iken, taraflar arasında daha sonra imzalanan 2016, 2017 ve 2018 yılı sözleşmeleri uyarınca uygulanması gereken miktarın her bir hasta yönünden 500,00 TL olmak üzere 16 hasta için 8.000,00 TL olduğu, davacının dava açmakla lehine olan sözleşme hükümlerinin uygulanmasını istediği kabul edileceğinden dava dilekçesinde bu hususta ayrıca bir talepte bulunmamasının davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4636, Karar No: 2018/767, Tarih: 01.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4636 E.  ,  2018/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, Sığma Kasabasında bulunan 8 ayrı parselde 2009 yılında pamuk ektiğini beyan ederek İlçe Tarım Müdürlüğü'ne başvurduğu, bu beyanları esas alınarak ÇKS belgesi düzenlediği, ancak yerinde yapılan tespitler sonucunda belirtilen parsellerde pamuk ekimi yapılmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanığın sahte arazi bilgileri formları ve çiftçi belgesi düzenlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 2009 yılı çiftçi kayıt sistemine dahil olan çiftçilere mazot, kimyevi gübre ve toprak analizi destekleme ödemesi yapılmasına dair 2009/41 sayılı tebliğin 12. maddesinde başvuru sırasında istenecek belgeler arasında “ilgili yıl içerisinde araziyi işlediğine ve üretim yaptığına dair muhtar onaylı belge”nin bulunmadığı ancak tebliğin aynı maddesine göre çiftçi kayıt sisteminde ilgilinin kayıtlı olması ve kayıtlı ise bu bilgilerinin güncelleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, “2009 yılı içerisinde arazilerini işlediğine ve üretim yaptığına dair” belgelerin ilgili yılda destekleme primi müracaatı sırasında düzenlenmesinin ve muhtar imzasının zorunlu olup olmadığı, belgenin hangi mevzuat uyarınca tanzim edildiği, yine aynı tebliğin 16/1-a maddesi kapsamında, sanığın 2009 yılı öncesinde “Çiftçi Kayıt Sistemine” kayıtlı olup olmadığı ve suça konu belgelerin çiftçi kayıt sistemindeki bilgilerin güncellenmesi için zorunlu olup olmadığı araştırılıp, ayrıca sertifikalı tohum desteğinden faydalanma için yine söz konusu suça konu belgelerin düzenlenmesinin zorunlu olup olmadığı, suça konu belgelerin tek başına yeterli olup olmadığı, belgelerin içeriğinin doğruluğunun ilgili kurum tarafından araştırılması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı belirlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumumun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.