muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11273, Karar No: 2012/2577, Tarih: 26.03.2012

05/10/2000 tarihli ana iddianamenin 4. bölümündeki anlatıma ve sevke göre sanıklar ... ve ... haklarından da bu fiilden dolayı kamu davası açıldığı halde bir karar verilmemesi,

Atılı suçu zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık ... hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması,

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın hükmün 6/a-c-d benlerine ve 17. bendin 6. fıkrasına konu edilen zimmet, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Belediye Encümeninin almış olduğu 15/02/1999 gün ve 39 sayılı kararla Mandıralar 1718 ada 7 nolu parselin sanık ...'in yetkilisi olduğu Özel Ansa Sağlık Hizmetleri A.Ş.'ne, aynı tarihli ve 41 sayılı kararla aynı yerde 1738 ada 7 nolu ve 1241 ada 26 nolu parsellerin ...'e satışına karar verildiği, ancak bu kararların belediye kayıtlarında bulunmadığı, encümen tutanak defterindeki bilgilere göre anılan sayılı kararların kağıt alımı ve kepçe parası ödenmesine ilişkin olduğu ve dolayısıyla sahte oldukları, bu sahte kararlara dayanılarak Tapu Sicil Müdürlüğünde 13/04/1999 tarih ve 2330 yevmiye nolu işlemle adı geçen şirkete, 16/04/1999 gün ve 2519 yevmiye nolu işlemle ...'e belediye başkanı ... tarafından satılarak tapularının devredildi, şirket adına alım işleminin sanık ...'ın tarafından yapıldığı, satış senetlerinde düşük gösterilen taşınmaz bedellerinin de ödenmediği ve belediye hesaplarına intikal ettirilmediğinin iddia ve kabulü karşısında, sanıkların fiillerinin belediye başkanı olan sanık ...'ın koruma ve gözetimle yükümlü olduğu taşınmazların başkasına mal edinilmesi ve dolayısıyla nitelikli zimmet vasfında olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 212 ve 40/2. maddeleri dikkate alınıp lehe yasa belirlendikten sonra buna göre uygulama yapılması yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

05/10/2000 tarihli ana iddianamenin 7. bölümündeki anlatıma ve sevke göre sanık ...'ın sahte kararı onaylayıp tapuya vermek suretiyle suça katıldığı iddia edilerek kamu davası açıldığı halde bu sanıkla ilgili karar verilmemesi,

Sanık ...'ın sabit kabul edilen eylemleri bütün halinde nitelikli zimmete katılma vasfında olduğu halde, bölünerek sahtecilikten mahkümiyetine, zimmete iştirak ve dolandırıcılıktan beraetine karar verilmesi,

Zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ve lehine görülen 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması,

Sanık ...'ın 17/06/2002 günlü iddianamede yer alan ve sahtecilik ve dolandırıcılıktan dava açılan fiiliyle ilgili (hükmün 12/a-b bentlerine konu olan) verilen hükümlerin incelenmesinde;

Zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ve lehine görülen 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması,

Sanık ...'ın 17/06/2002 günlü iddianamede yer alan ve sahtecilik ve dolandırıcılıktan dava açılan fiiliyle ilgili (hükmün 12/a-b bentlerine konu olan) verilen hükümlerin incelenmesinde;

Belediye yazı işleri müdürü olan sanığın mükerrer olarak bastırdığı muhasebe kayıtlarında gözükmeyen 35501-35550 seri nolu bir cilt tahsilat makbuzunu kullanarak 31/03/1997 ve 10/12/1998 tarihleri arasında tahsil ettiği paraları kayıtlara intikal ettirmeyerek zimmetine geçirdiği, ilgili belediye 25/10/2001 günlü yazısında sanığa para tahsil görev ve yetkisinin verilmediğini bildirmiş ise de, sanığın hazırlıktaki beyanına göre tahsilatı yapan servis elemanlarının mazeretli olduğu zamanlarda fiilen tahsilat yaptığı, ayrıca görevi nedeniyle belediyenin para ve mallarını koruma yükümlülüğü bulunduğundan mahkemece eylemin müteselsil nitelikli zimmet kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; zimmet sayılan eyleminin içerisinde kalan “sahte bastırdığı makbuzları kullanması” ayrıca dolandırıcılık kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilerek hükümde çelişki yaratılması, 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesi dikkate alınarak unsurlarının varlığı halinde sahtecilikten de hüküm kurularak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gereğine uyulmaması ve hakkında aynı kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Sanık ...’un hükmün 13. bendine konu icbar suretiyle irtikap suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

10/11/2000 tarihli iddianame içeriğine göre özetle “Antalya Emniyet Müdür Yardımcısı olarak görev yapan sanığın organize suç örgütünün başında yer alan ... ile ilişkisinin bulunduğu, bu kişiyi rant da pay almaya çalışan diğer gruplara karşı koruduğu ve bu şekilde görevini kötüye kullanarak ...'dan menfaat temin etmek suretiyle irtikap suçunu işlediğinin” iddia edilmesine rağmen, “... ve ... ile kurduğu yakın ilişki nedeni ile bölge halkı üzerinde taşınmazlarını devretmeleri konusunda baskı oluşturduğu, böylece icbar sureti ile irtikap suçunu işlediğinden” bahisle iddianamede yer almayan fiilden dolayı hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

İcbar suretiyle irtikap suçunun, kamu görevlisinin yürüttüğü görevin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle ferdi icbar etmesi, belli bir manevi şiddete ulaşmış manevi cebrin etkisinde kalan ferdin hukuka aykırı olduğunu bilmesine rağmen kamu görevlisinin haksız işlemini önlemek zorunluluğunda kalarak ona veya başkasına yarar sağlaması veya vaatte bulunması ile oluşacağı gözetilerek, sanığın haksız işlemlerinin ve kullandığı cebrin neler olduğu ve kimlere yönelttiği, kimden ne kadar çıkar sağladığı ve bunları gösteren kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan noksan gerekçe ile hüküm kurulması,

İrtikap suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ve lehine görülen 5237 sayılı TCK'nın 250. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması,

Sanık ...'in hükmün 14. bendine konu ikna suretiyle irtikap suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay tarihinde Antalya Tapu Kadastro Bölge Müdürü olarak görev yapan sanığın Çalkaya Belediyesi sınırları içindeki kamu arazilerini, sanık ... Başkanı ... ile birlikte pazarlayan sanıklar ... ve ... ile çıkar ilişki içine girdiği eylemleri ile onları yönlendirdiği ve böylece ikna sureti ile irtikap suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiş ise de; bu suçun oluşması için mağdurun, kamu görevlisinin istediği çıkarın yasa ve görevi gereği verilmesi gerektiğine hileli davranışlarla inandırılmış olması gerektiği, somut olayda ise menfaati sağlayan kişilerin meşru zeminde bulunmamaları ve sağladıkları çıkarın yasal olmadığını bilmeleri nedeniyle ikna suretiyle irtikap suçunun unsurlarının gerçekleşmediği, ancak elde ettiği yarar karşılığında yaptığı işlemlerin görevine girmesi ve yasaya uygun yapılmış olup olmamasına göre rüşvet almak veya görevi kötüye kullanma suçlarını oluşturabileceği nazara alınarak, yaptığı işlemlerin neler olduğu, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişilerle vardığı anlaşma çerçevesinde yapılıp yapılmadığı, anlaşma ya da sağlanan çıkarın işin yapılmasından önce olup olmadığı ve miktarı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine noksan inceleme ve hatalı nitelendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

İrtikap suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ve lehine görülen 5237 sayılı TCK'nın 250. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması,

Sanık ... ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

10/11/2000 tarihli ek iddianame içeriğine nazaran bu sanık hakkında müteselsil dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurumaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar, müdafiiler, O Yer C.Savcısı ve katılan hazine vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26/03/2012 tarihinde verilen iş bu karar 28/03/2012 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiileri Av. ... ve Av. ...'in yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/1173, Karar No: 2012/1279, Tarih: 29.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1173 E.  ,  2012/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2011 gün ve 2011/35 E. 2011/37 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25462, Karar No: 2017/710, Tarih: 02.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25462 E.  ,  2017/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Cezalandırılma İsteminin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aynı suç nedeniyle daha önce cezalandırıldığının anlaşılması karşısında, "davanın reddine" karar verilmesi gerekirken mahkemece “yeniden cezalandırılma isteminin reddine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından “yeniden cezalandırılma isteminin reddine” ifadesi çıkartılarak, yerine hüküm fıkrasına "davanın reddine" ifadesi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20357, Karar No: 2014/23592, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20357 E.  ,  2014/23592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/313-2014/433

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 30.09.2010 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 0,00’dan %13,20 ye yükselmesi nedeniyle %13,20 oranındaki artan bölüm için, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden iadesine, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9066, Karar No: 2012/1033, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9066 E.  ,  2012/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. Ö......

DAVALILAR : 1-...

VEKİLİ : Av. ...

2-...

VEKİLİ : Av. ... Bacak

FER'İ MÜDAHİL : Havaş Havaalanı Yer Hiz. A.Ş

VEKİLİ : Av. ...

İHBAR ALINAN : Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı

VEKİLİ : Av. Gü........

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2007/407-2009/878 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 24/05/2006 tarihinde İstanbul Atatürk Hava Limanı C Terminalinde çıkan yangında müvekkili şirket tarafından sigortalı emtiaların hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, yangına sebebiyet veren kusurlu kişilerin işvereni ve yangının meydana geldiği yerin maliki davalı DHMİ’nin ve antrepoyu işleten davalı S Sistem Loj. A.Ş.’nin zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 14.965 USD’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı DHMİ vekili, müvekkili hakkındaki davanın idari yargı görevine girdiğini savunarak, görev itirazında bulunmuştur.

Davalı S Sistem Loj. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aynı olay sebebiyle başka kişiler tarafından açılmış benzer davada çıkan olumlu görev uyuşmazlığı üzerine verilen Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 05/10/2009 tarihli 2009/167 esas, 2009/226 sayılı kararında DHMİ hakkındaki davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinin hükme bağlandığı, anılan karar yargı merciini bağlayıcı nitelikte olmasa da, iş bu davada usul ekonomisi yönünden dikkate alındığı gerekçesiyle davalı DHMİ hakkındaki davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, adli yargının görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davalı S Sistem Lojistik A.Ş. hakkındaki davanın tefrik edilerek yargılamanın tefrik edilen dosya üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S Sistem Loj. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/9066

2012/1033

S.2

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı ve davalı S Sistem...

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

01/02/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2013/24020, Karar No: 2013/19642, Tarih: 09.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/24020 E.  ,  2013/19642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2,4, ve 53 (iki kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün ve 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İSTANBUL ANADOLU 18. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin) 23/10/2009 tarihli ve 2009/821-1094 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05/06/2013 gün ve 2013/9211/35647 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2013 gün ve KYB/2013/218054 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09/07/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin, önceden islenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde uygulanacağı cihetle, sanığın tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2008 tarihli ve 2008/700-733 sayılı kararına konu 2 yıl 4 ay hapis cezasının kesinleşme tarihinin 10/11/2008, sanığın üzerine atılı yargılamaya konu suçların işlendiği tarihin ise 15/07/2008 olarak kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında;

Sanığın yüzüne karşı okunan İstanbul 18.Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesi) 23.10.2009 tarih 2009/821 Esas-2009/1094 sayılı kararında temyiz başvuru süresinin “tefhim mi yoksa tebliğden itibaren mi başlayacağı”, “kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği” gösterilmeyerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle kararın henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

İstanbul 18.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2009 gün ve 2009/821- 2009/1094 sayılı karara ilişkin esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4109, Karar No: 2013/5647, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4109 E.  ,  2013/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki evliliğin iptaline ilişkin davada Yahyalı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince Yetkisizlik, Bakırköy 5. Aile Mahkemesi ve Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince de ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığının bulunması sebebiyle mutlak butlanla batıl olan evliliğin iptaline ilişkindir.

Bakırköy 5.Aile Mahkemesince, davalıların beyanlarına göre gerçekte hala yeğen olmayıp yanlışlığın nüfus kayıtlarının yanlış tutulmasından kaynaklandığı ve 5490 s.Kanuna göre nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunan davanın asliye hukuk mahkemesince görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 8.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, Aile Mahkemesince taraflara nüfus tashihi davası açmaları yönünden süre verilip, oluşacak duruma göre evliliğin iptali hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması evliliği mutlak butlanla batıl kılar (TMK.md.145/4). Mutlak butlan davası, Cumhuriyet savcısı tarafından res'en açılır. Bu dava ilgilisi olan herkes tarafından da açılabilir (TMK.m.146).

Somut olayda, ... ile ...'ın arasında 129/1. maddesi gereğince evlenmeye engel olacak derecede hala-yeğen) akrabalık ilişkisi bulunduğu iddiasına dayalı olarak, Cumhuriyet Savcısı tarafından davaname ile; evliliğin iptali istenmiştir. Bu durumda, davanın nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunmadığı, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 145/4.maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptaline ilişkindir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, talep evliliğin butlanına ilişkin olduğundan 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 5. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.