muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18779, Karar No: 2023/3985, Tarih: 04.05.2023

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.

(Farklı Gerekçe) (Farklı Gerekçe)

FARKLI GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı gereğince özel araçların "umumi veya umuma açık yer" kapsamında olmadığı, bu sebeple dosyamızda 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin (b) bendinin uygulanma koşulları bulunmadığı şeklindeki Bölge Adliye Mahkemesi kararının doğru olduğu yönündeki çoğunluk görüşüne; yasa koyucunun fıkrada belirtilen kurumların özelliğini ve burada verilen hizmetin niteliğini gözeterek söz konusu düzenlemeyi yapmış olması, sözü edilen kurumlara 200 metreden daha yakın mesafede aracın uyuşturucu satışı için tezgah gibi kullanılması halinde satıcının araca uyuşturucu almak için binip inecek şahısları denetleyerek ve aralarında ayrım da yapmayacak olması, aracın satış sırasında özel amaçla kullanılmıyor olması hususları nazara alındığında umumiyet hususunun da gerçekleştiği, kaldı ki sanıkların kullanıcıların aracına bineceği nokta itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin (b) bendi kapsamındaki yere 200 metreden daha az mesafede 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki seçimlik hareketlerden satışa arzın da gerçekleştiği, dolayısıyla şartları oluşmasına rağmen, İlk Derece Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin (b) bendine ilişkin uygulamasının Bölge

Adliye Mahkemesince kaldırılmasının isabetli olmadığı, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu husus eleştiri konusu yapılarak temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesinin yasa koyucunun amacına uygun olduğu düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluğun gerekçesine katılmıyoruz. 04.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2013/14638, Karar No: 2015/30130, Tarih: 29.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14638 E.  ,  2015/30130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/224461

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2010/1934 (E) ve 2011/438 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Evli olan katılana yakınlık duyarak çeşitli tarihlerde gönderdiği mesajlarda kendisini kaçıracağından bahisle tehdit içeren sözler sarfetmesi nedeniyle katılanın Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunması sonrasında, bu kez yeniden ve çok sayıda mesaj göndererek cinsel taciz ve tehdit içeren sözler sarfeden sanığın, gönderdiği 05/10/2010 tarihli mesajda da "Benim olmazsan seni bulup öldürecem laf anla nerdesin o savcılık işini açıkla bana" şeklinde tehdit etmesi karşısında, evli olan katılana yönelik gittikçe şiddeti artan biçimde tehdit içeren sözler sarfeden sanığın bu eyleminin, objektif olarak korkutuculuk özelliği taşıdığı ve zincirleme biçimde işlenen tehdit suçu nedeniyle TCK'nın 106/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, delil takdirinde hataya düşülüp, eylemin ciddi nitelikte olmadığı ve korkutuculuk özelliğinin bulunmadığı şeklindeki yetersiz ve dosya içeriğindeki kanıtlarla uyumsuz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18314, Karar No: 2006/17204, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18314 E.  ,  2006/17204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av.... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av.... aralarındaki tesbit davası hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 22/09/2006 günlü ve 2132/1697 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları ... Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2284, Karar No: 2014/9746, Tarih: 05.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2284 E.  ,  2014/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/11/2013

Numarası : 2011/522-2013/575

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde genel yayın müdürü olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin sonlandırılmadığını, ödemelerdeki aksamalar nedeniyle kendisinin sadece sigortasının yatması karşılığı daha az iş yapmayı kabul ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinden çıkışının 03.08.2011 tarihi itibarıyla Kuruma bildirildiği yönündeki SGK kayıtlarının, dava tarihine kadar ön muhasebe işleri ile sınırlı olarak davalı işyerinde çalışmasını sürdürdüğü yönündeki savunmayla çelişmesi karşısında, iş akdinin davalı işverenlik tarafından Basın İş Kanunu’nun 212 sayılı Kanunla değişik 6. maddesi kapsamında sona erdirildiği sonuç ve kanaatine ulaşılarak, bilirkişi tarafından Basın İş Kanunu’nun 212 sayılı Kanunla değişik 6. maddesine göre hesaplanan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının hak ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında gazetecinin kıdem hakkı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinde, gazetecinin kıdem hakkı özel biçimde düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre, meslekte geçecek olan beş yılın büyük önemi vardır. Beş yıl çalışma süresinin dolması ile kıdem tazminatı talep hakkı doğabilmekte ve işveren feshinde uygulanabilecek olan ihbar öneli beş yıllık kıdemin ardından üç aya çıkmaktadır. Yine, dört haftalık yıllık ücretli izne hak kazanabilmek bakımından, gazetecinin bir yıllık hizmeti aranmakta, on yılı aşan kıdem halinde ise bu süre altı haftaya çıkmaktadır.

Gazetecinin meslek kıdemi, gazetecinin meslekte geçirdiği toplam süreyi ifade eder. Kıdem tazminatı ve yıllık izin bakımından meslek kıdemi, gazetecinin gazetecilik mesleğine ilk girişinden itibaren geçerli olmaktadır. İşçinin başka işverenlere ait işyerlerinde edindiği kıdemi sonraki işverenler açısından belli yükümlülükler getirmektedir. Bunun nedeni, kıdemli gazeteciyi çalıştırmanın işveren için önemli bir fayda sağlaması ve yararlanan işverenin de bunun sonucuna katlanması gerekliliğindendir. Yasada kıdem hakkının özel olarak düzenlenmesi, gazetecilik mesleğinin belli bir birikimin sonucu edinilebildiğine işarettir. 5953 sayılı Kanunun 9 uncu maddesi hükmüne göre, gazetecinin sicillerinin mülki amir ve Başbakanlık Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğünce tutulması da meslek kıdeminin kayıt altına alınarak korunması çerçevesinde öngörülen bir düzenlemedir.

Gazetecinin meslek kıdeminin belirlenmesindeYasanın 9 uncu maddesi uyarınca işverenin verdiği beyannamedeki bilgilerin işlendiği sicil kayıtları esas alınır. Ancak, gazetecinin meslek kıdeminin daha önce başladığını her türlü yazılı belge ile kanıtlaması mümkündür. Gazeteci ile işveren arasında yazılı bir sözleşme yapılmamış olması ya da işe başladığının ilgili kurumlara bildirilmemesi hallerinde dahi, meslek kıdeminin her türlü delille ispatı mümkündür.

Gazetecinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için meslek kıdeminin en az beş yıl olması şarttır. Ancak, bir defa beş yıllık kıdemin kazanılması durumunda her bir işveren yanında yeni bir beş yıl kıdem şartı aranmaz.

5953 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin sekizinci fıkrasında, bir defa kıdem tazminatı alan gazetecinin kıdeminin yeni işe giriş tarihinden itibaren hesaplanacağı kuralı mevcuttur. Anılan hüküm, uygulamada gazetecinin kıdemini sıfırlanması olarak bilinse de, en az beş yıllık meslek kıdeminin sıfırlanması söz konusu olmaz. Bahsi geçen düzenleme, gazetecinin aynı dönem için birden fazla kıdem tazminatı almamasını öngörmektedir. Başka bir anlatımla, gazetecinin önceki işverenden kıdem tazminatını alması durumunda, son işverenin önceki döneme ait meslek kıdeminden sorumlu tutulamayacağı kabul edilmelidir.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Basın çalışanlarıyla ilgili 5953 sayılı Yasada kıdem tazminatı hesabında giydirilmiş ücret üzerinden hesaplama yapılacağı öngörülmemiştir. Bu nedenle kıdem tazminatı brüt ücret üzerinden hesaplanmalı ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 25/7 maddesine göre kıdem tazminatının yirmidört aylığı aşmayan tutarı için gelir vergisi uygulanmamalıdır. 5953 sayılı Kanunda kıdem tazminatı tavanı öngörülmemiş olmakla, hesap yönünden bir üst sınırlama da bulunmamaktadır. Yine anılan Yasada fesih tarihinden itibaren faiz ödeneceği ve bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme de yer almamıştır. Bu itibarla gazetecinin kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi doğru olmaz. İşverenin temerrüde düşürüldüğü tarih ya da dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmelidir.

Ayrıca Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir.

Somut olayda, gazeteci olarak Basın İş Yasasına tabi olan davacının, kıdem ve ihbar tazminatını hak ettiği kabulü doğrudur. Günlük %5 zamlı ücret alacağı talebi hüküm altına alınırken yapılması gereken indirimden hiç bahsedilmeden hüküm kurulması açılacak bir ek davada sorun çıkaracağından mahkemece, hüküm gerekçesinde bu konuda da bir açıklama yapması gerekirken bu hususu eksik bırakarak yazılı şekilde karar verilmesi ayrıca kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmüş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 5.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42824, Karar No: 2013/5201, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42824 E.  ,  2013/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan sanığın çocuklarının tanık sıfatı ile bilgilerine başvurulmayarak eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2) Katılanın 16.04.2009 ve 21.04.2009 tarihli adli raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

3) Sanığın eşi Yeliz'in soruşturma ifadesinde "katılan beni taciz etti, ben de ittirdim, bahçe merdiveninden düştü. Katılan daha önce de beni taciz etti savcılığa şikayet etmiştim'' şeklindeki beyanı karşısında; Katılan hakkında bu konuda yapılan bir şikayet olup olmadığının, tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yönünden araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35063, Karar No: 2014/1508, Tarih: 23.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35063 E.  ,  2014/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2013/29-2013/285

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 6352 Sayılı Kanunu'nun 29.madesi ile değişik 126. maddesi taşınmaz ihalelerinde artırma ilanının ne şekilde yapılacağını düzenler. Açıklanan maddenin son fıkrası göndermesiyle taşınmaz ihalelerinde de uygulanması zorunlu olan 114. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ıle yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatine en uygun geleni nazara alınarak tayin olunur.

İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin "Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağı" başlığını taşıyan 49. maddesi açık hükmüne göre; "Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağına; dosya numarası, alacaklı ve borçlunun ad ve soyadları, artırmanın yapılacağı yer, gün, saat, şartnamenin açık bulundurulduğu ilk gün, birinci ve ikinci artırma gün ve saatleri, taşınmazın tapu kaydı ve niteliği; varsa borçlunun taşınmazla temin edilmiş kişisel borçlarının da alıcıya intikal edeceği; tapu sicilindeki diğer bilgiler ve taşınmaz üzerindeki mükellefiyetler; takdir olunan kıymet ....diğer gerekli bilgiler yazılır. Şartname, icra müdürü tarafından tarih atılarak imzalanır ve mühürlenir. Tutanağa, tellal ve alıcının da imzası alınır". Anılan Yönetmeliğin 50. maddesinde ise, taşınmazın açık artırma ilanında bulunması gereken hususlar düzenlenmiş olup, anılan maddenin (d) bendinde "kararlaştırılan zaman artırma bedeli takdir edilen yüzde altmışını bulmadığında, en çok artıranın taahhüdü baki kalmak üzere artırmanın on gün daha uzatılmış olacağı ve onuncu gün aynı yer ve saatte taşınmazın ençok artırana ihale edileceği", (e) bendinde de "ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat"'in yazılması gerektiği açık hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, 02.11.2012 tarihli taşınmaz açık artırma şartnamesinde taşınmazın muhammen bedeli olan 90.000,00 TL doğru olarak gösterilmişken, satış ilanında 90.000,00 TL (Yüz Yirmi Bin Türk Lirası) olarak gösterilmiş ve 16.11.2012 tarihli Milat Gazetesinde aynı şekilde ilan edilmiştir. Satış ilanında taşınmazın muhammen bedeli olan 90.000,00 TL (Yüz Yirmi Bin Türk Lirası) olarak gösterilmesi satışa ilgiyi azaltacağı ve bu durumun ihaleye katılımı olumsuz etkileyeceği tartışmasızdır.

O halde mahkemece, bu husus gözönünde tutularak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, bu husus gözönünde tutularak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16584, Karar No: 2015/11832, Tarih: 25.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16584 E.  ,  2015/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/178-2014/428

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, psh sayaç okuma bedelinin iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddi cihetine gidilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurumun abonelerinden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.