muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10574, Karar No: 2013/12781, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10574 E.  ,  2013/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2009 gün ve 2007/815 Esas, 2009/277 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar hakkında verilmiş koruma kararı bulunmadığı anlaşıldığından Kurumun temyize hakkı bulunmaması sebebi ile SHÇEK vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 07.11.2012 gün ve 606 sayılı Kararı ile Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın ... Anadolu 3. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10945, Karar No: 2014/31680, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10945 E.  ,  2014/31680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/57998

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 28. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/506 (E) ve 2013/879 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan, şikayetçi M.. A..'in 11/07/2013 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını talep ettiği halde kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin usulüne uygun şekilde sorulmadığı, CMK'nin vekili aracılığıyla hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösteren M.. A..'in 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan vekili Av. A.. Y..'in de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair verilen 22/09/2013 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede,

Müştekinin hazırlık soruşturmasındaki beyanlarında, sanık, annesinin sürekli kendisine şiddet uyguladığını, olay tarihinde de burnuna yumruk ile vurduğunu beyan etmesi, bu beyanın adli rapor ile de desteklenmesi karşısında, yargılama sırasında dinlenerek neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18341, Karar No: 2006/17216, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18341 E.  ,  2006/17216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av...... ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av....aralarındaki tesbit davası hakkında... İş Mahkemesinden verilen 25/09/2006 günlü ve 1322/1730 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları... Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Ziraat Odası, Tarım Kredi Koopreratifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/545, Karar No: 2016/7411, Tarih: 14.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/545 E.  ,  2016/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz isteğinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda, katılan ... ile duşakabin yapmak amacıyla anlaştığı, katılanın, işi sürekli ertelemesi nedeniyle yaptıkları telefon görüşmesi sırasında karşılıklı küfürleştikleri, katılan ...'in ağabeyi katılan ...'ın olaya dahil olarak “Biz ...liyiz adamın anasını sinkaf ederiz” demesi üzerine sanığın da ... olduğunu söylediği, katılanın bu kez “PKK bana bir şey yapamadı biz PKK'ya diz çöktüreceğiz, PKK ile savaştık” şeklinde sözler söylemesinin ardından “senin gibi zavallı bir adama PKK ne yapsın” dediğinin tanıklar ... ve ... tarafından da doğrulanması; katılan ...'in iş ortağı tanık ...'nun ise, soruşturma aşamasında, katılan ...'ın “ben ... seninle istediğin yerde görüşelim” demesi üzerine sanığın “ben de PKK'lıyım, arkamda PKK var ne olacak” dediğini beyan etmesine rağmen, yargılama aşamasında katılan ...'ın “ben ...liyim, PKK'lılarla çok mücadele ettik” demesi üzerine sanığın “ben de ...yim, beni de mi PKK'lı zannettin” dediğini ileri sürmesi ve mahkemece çelişki giderilmek istendiği sırada da, “ PKK lafı geçti ancak nasıl geçti hatırlamıyorum” diyerek çelişkili beyanda bulunması karşısında, mahkemece kabul edilen “Ben ...yim, PKK'lıyım, benim arkamda PKK var” şeklindeki sözlerin sanık tarafından söylendiğine dair katılanların soyut beyanları dışında hangi somut delillere dayanıldığı gösterilmeden ve sanığın söylediği kabul edilen bu tehdit sözlerinin ne suretle suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanma niteliğinde bulunduğu somutlaştırılarak açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 106/2 d maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

Tehdit eylemi öncesinde, sanık ve katılan ... arasında gerçekleşen karşılıklı küfürleşme nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4095, Karar No: 2023/435, Tarih: 13.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/4095 E.  ,  2023/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1,62,52/2,53,58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı olmadığına, aralarında yaptıkları taksime göre yıllardır kullandıklarına, suça konu taşınmazın katılana ait olduğunu bilmediğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan adına tapuda kayıtlı bulunan 104 ada 232 parsel numaralı taşınmaza sanığın kazık çakıp etrafını dikenli tel ile çevirerek çevirge yapmak, meyve ağacı fidanları dikmek ve sebze yetiştirmek suretiyle tecavüzde bulunduğu iddia edilmiştir.

2. 16.06.2014 tarihli ... bilirkişi raporunda, suça konu taşınmazda çit çekildiği, ağaç dikildiği ve sebze yetiştirildiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

3. 30.06.2014 tarihli Kadastro bilirkişisi raporunda ise, ... bilirkişisi raporunda sanık tarafından kullanılmakta olduğu belirtilen şikayete konu alanın, katılana ait olan 104 ada 232 parsel numaralı taşınmaz içinde kaldığı belirtilmiştir.

4. Sanık, 1998 yılında kadastro geçtiğini, suça konu taşınmazının bitişiğindeki taşınmazın kendisine ait olduğunu, bu taşınmazı kardeşinden satın aldığını, suça konu taşınmazın katılana ait olduğunu bilmediğini, savcılık tarafından yapılan keşiften bir hafta sonra kadastro memurları ile sınırını belirleyip teli çektiğini beyan etmiş ve uzlaşma teklifini kabul etmemiştir.

4. Sanık, 1998 yılında kadastro geçtiğini, suça konu taşınmazının bitişiğindeki taşınmazın kendisine ait olduğunu, bu taşınmazı kardeşinden satın aldığını, suça konu taşınmazın katılana ait olduğunu bilmediğini, savcılık tarafından yapılan keşiften bir hafta sonra kadastro memurları ile sınırını belirleyip teli çektiğini beyan etmiş ve uzlaşma teklifini kabul etmemiştir.

5. Katılan, sanığın kendisine ait araziyi rızası dışında tel ile çevirip ekip biçtiklerini, kullandıkları için kira da vermediklerini, bu sebeple aralarında bu yer ile alakalı husumet oluştuğunu, tapu kadastroculara ölçüm yaptırdıklarını, ancak halen kullanmaya devam ettiğini beyan etmiş ve uzlaşmayı kabul etmemiştir.

6. Tanık S. D. ifadesinde katılanın beyanlarını doğrulamıştır.

7. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2009 tarihli ve 2008/110 Esas, 2009/30 Karar sayılı dosyasında, suça konu arazi nedeniyle çıkan tartışma esnasında sanığın katılana karşı silahla yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli kararında, iddianame anlatımı, soruşturma aşamasında yapılan keşfe, bilirkişi raporuna, sanık savunmasına, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılana ait 104 ada 232 parsel numaralı taşınmaza kazık çakıp etrafını dikenli tel ile çevirerek çevirge yapmak, ağaç dikmek ve sebze yetiştirmek suretiyle tecavüz ettiği anlaşıldığından sanığın suç işleme kastı olmadığına, suça konu taşınmazın katılana ait olduğunu bilmediğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmediğinden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3907, Karar No: 2011/364, Tarih: 25.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3907 E.  ,  2011/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İzmir 5. Aile Mahkemesinden verilen 17.02.2010 gün ve 895/146 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 1981 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 30318 ada 7 parselin müvekkilinin emekli ikramiyesi ve kişisel gelirleriyle alındığını, davalının herhangi bir destek ve katkısı bulunmadığını, davalının ısrar ve güvence istemesi üzerine taşınmazın tapuda yapılan işlemle davalıya devredildiğini açıklayarak dava tarihindeki değeri üzerinden 80.000 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın müvekkilinin kişisel gelirleriyle alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacının 1/2 katkısı dikkate alınarak taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden belirlenen 44.117 TL alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı vekili, redde ilişkin bölümü davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 27.04.1981 tarihinde evlenmiş, 07.12.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin 09.11.2009 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM.m.170) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. nun m. 202, 225).

Taraflar, 27.04.1981 tarihinde evlenmiş, 07.12.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin 09.11.2009 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM.m.170) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. nun m. 202, 225).

Dava konusu 30318 ada 7 parselin öncesi 2885 ada 17 parsel olup, sırasıyla 30.07.1982 tarihinde pay satışı, 02.12.1985 tarihinde imar yoluyla davacı ... adına tescil edilmiş, 04.08.1986 tarihinde intifa hakkı üzerinde bırakılarak satış yoluyla davalı ... Önel adına tescil edilmiştir. Davacı vekili, davalının ısrarı ve güvence istemesi üzerine satın alınması sırasında satış bedelinin tamamı müvekkili tarafından ödenmesine rağmen eşi Münevver adına tapuya tescil edildiğini ileri sürerek bedel isteğinde bulunmuştur. HUMK. nun 74 ve 76. maddeleri uyarınca olayları bildirmek taraflara, hukuki niteleme hâkime aittir. Somut olayda; taraflar 1981 yılında evlenmişler, taşınmaz 1982 yılında edinilmiş olup 1986 yılında tapuda yapılan işlemle davalı adına tescil edilmiştir. İleri sürülen bu nitelikteki bir işlemin Borçlar Kanununun 234 ve devamı maddeleri gereğince gizli bağış niteliğinde bulunduğu açıktır. Hibe edilen taşınmazla ilgili olarak mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğinde bulunulamaz. Borçlar Kanununun 244 ve devamı maddeleri gereğince bağıştan rücuyu öngören usulüne uygun olarak açılmış bir dava ve istek de bulunmadığına göre, mahkemece davanın tamamının reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasındaki hukuki ilişkiye yanlış anlam verilmesi sonucunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kısmen kabule ilişkin hüküm bölümünün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 596.00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadelerine 25.01.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda; dava konusu 2885 ada 17 nolu parselde davacı ... 1820/1159840 payı 06.09.1982 tarihinde satıcısı Fatma Tüzzehra Semiha Doğangil’den satın almıştır. Bilahare, bu taşınmazda imar uygulaması yapılmış; imar 30318 ada 7 nolu parsel olarak ... adına imar çapı oluşturulmuştur. Davacı, bu taşınmazı Tapu Müdürlüğü önündeki resmi satışla 04.08.1986 tarihinde 1.000.000 TL bedelle davalı ...’ya satmıştır. Açıklanan bu olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, tapuda davacı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu memurluğu önündeki resmi satışla davalıya temlik edilmesi üzerine bu işlemin bağış, gizli bağış olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıt maliki olan bir şahsın kendi üzerinde kayıtlı olan tapulu taşınmazını TMK.706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26. maddesi gereğince tapu memurluğu huzurunda resmi sözleşmeyle bir başkasına temlik etmesi halen de bu işlemin davadaki sıfatlarına göre: İnançlı işlem mi?, Taraf muvazaası mı?, Muris muvazaası mı?, Gizli bağış mı?, Bağış mı? Olup olmadığı konularında toplanmaktadır.

Yukarıda sayılan dava türleri ispat şekilleri ve ileri sürülüş biçimleri bakımından birbirinden ayrı müesseselerdir. Eldeki olayda; resmi sözleşmenin düzenlendiği tarihte tarafların resmi nikahlı evli olmaları nedeniyle yanlar arasındaki uyuşmazlık; inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilmelidir. Ayrıca, tarafların sıfatı bakımından taraf muvazaası olarak ileri sürülmesi de olanaklıdır. Ancak, temlik eden kişi hayatta olduğu için mirasçıları açısından muris muvazaasının ileri sürülmesi şuan için mümkün değildir. Bundan ayrı, olayda bağış olmadığı için bağıştan rücunun koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması da mümkün değildir. Öyle ise, somut olayda tapuda yapılan devir işlemini bağış olarak nitelemek ve bağıştan rücunun koşullarının bulunup bulunmadığını irdelemek Dairenin görevinde olmadığı gibi; bu şekilde bir niteleme yapmak, daha sonraki zamanlarda açılacak davalar için lehte ya da aleyhte ihsası rey olacağından doğru olmayacaktır. Kaldı ki; somut olayda hiçbir şekilde gizli bağışta bulunmamaktadır. 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının tarafların sıfatı ve inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil isteği nedeniyle mutlak surette araştırılıp tartışılması gerekir. Kural olarak, davacının, tapu memuru huzurunda, bedel göstererek, resmi sözleşmeyle, davalıya yapmış olduğu temlik geçerli bir satıştır. Mahkemenin öncelikle inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davasının koşullarının oluşup oluşmadığı, ispatlanıp ispatlanmadığı üzerinde durulması, koşulları varsa iptal ve tescile, yoksa taşınmazın temlik edildiği tarih, eldeki davanın açıldığı tarih dikkate alınarak bedel konusunda araştırma ve inceleme yapılarak davacının isteklerinin irdelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; belirtilen şekilde araştırma, inceleme ve niteleme yapılmadan kısmen kabul kararı verilmesi bu gerekçelerle doğru olmamıştır. Tüm bu sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazları reddedilmeli, buna karşılık davacı vekilinin temyiz itirazlarının inançlı işleme dayalı tapu iptali tescil, olmadığı takdirde bedele ilişkin olarak incelenip bir karar verilmesi gerekirken; belirtilen şekilde karar verilmesi açıklanan nedenlerle doğru olmamıştır. Netice olarak, Dairenin Sayın çoğunluğunca benimsenen nitelemeye ve oluşan kanaatlerine katılmam mümkün değildir. Tüm bu sebeplerle yerel mahkeme kararı bozulmalıdır kanaatindeyim. 25.01.2011
Yargıtay — Esas No: 2018/7558, Karar No: 2019/3752, Tarih: 25.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7558 E.  ,  2019/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçeleri içeriğinden, hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü sanık sıfatıyla temyiz ettiği, hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1) Katılan ... hakkında düzenlenen... Devlet Hastanesinin 28.12.2014 tarihli raporunda, patolojik lezyonun olmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı belirtildiği halde, aynı Hastanenin beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 06.01.2015 tarihli raporunda, tanı olarak "lomber vertebra fraktürü" olduğu belirtildiği ancak, beyin ve sinir cerrahi yönünden yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun bildirildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu, 06.01.2015 tarihli raporda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikteki yaralanmanın ne olduğu hususunun denetime olanak verecek şekilde raporda açıkça belirtilmediği ve kemik kırığı olup olmadığı ve varsa hayat fonksiyonlarına etki derecesi hususunda rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; sanığın eylemi ile katılanda yaralanma meydana gelip gelmediği ve meydana gelmiş ise, bu yaralanmanın niteliği hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti amacıyla, katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ile katılana ait tüm geçici ve kati raporlar temin edilip, en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilerek, katılanın yaralanmasının niteliği hususunda ayrıntılı rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yaşanan kavga olayında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği hususunun tespit edilememesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.