muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1373, Karar No: 2015/787, Tarih: 28.01.2015

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmeler sırasında; ailenin içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik şartlar, davalıların köy yerinde çiftçilikle uğraşan bir aile olması ve küçüğün orta düzeyde zihinsel engelli olması gözetildiğinde davalıların zarardan sorumlu olmayacağı ileri sürülmüş ise de; bu görüş yukarıda belirtilen gerekçelerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca Mahkemece; işin esasına girilerek zarar kapsamının belirlenmesi ve varsa indirim nedenleri de tartışarak hasıl olacak sonuca göre tazminata hükmedilmesi yönündeki bozma ilamına uyulmak gerekirken önceki hüküm de direnilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 28.01.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10201, Karar No: 2019/8417, Tarih: 21.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10201 E.  ,  2019/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonunda, atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2012 gün ve 2010/80 Esas, 2012/456 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri ile katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.02.2018 gün ve 2017/9497 Esas, 2018/1169 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2018 gün ve 14-2018/82236 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 20.02.2018 gün ve 2017/9497 Esas, 2018/1169 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden REDDİYLE, CMK'nın 308/2. ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2019 tarihinde itirazın kabulü ile sanıkların atılı suçlardan beraati gerektiği yönünde üyeler ... ile ...’in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur hakkında alınan ... Devlet Hastanesinin 26.01.2010 günlü raporunda "Saat 6 hizasında minimal fıssür çatlak olduğu, ekimoz yok, tonu normal 1 derece hemoroit" bulgu ve tanısı olduğu bir gün sonra alınan ve Adli Tıp Kurumu uzmanı tarafından hazırlanan raporda

"anal muayanede yaklaşık 1 cm'lik hiperemik zeminde fıssür izlendi, anal sfınkter tonusu doğal, beden muayenesinde harici travmatik lezyon görülmedi; anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza ve sfınkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi kayganlaştırıcı kullanılması durumunda da iz bırakmayacağı, anüs çevresinin çepeçevre hiperemik olduğunu gösteren bulguların anal bölgeye yönelik ırza geçme ile teşebbüs gibi travmaya uğradığının delil olabileceği gibi mevcut paraziter bir hastalığa bağlı kaşınma gibi bünyesel bir sebepten kaynaklanabileceği" şeklinde bulgu ve tanılar kapsamında mağdurda iki kişinin zorla fiili livatada bulunmasından sonra izlenmesi gereken bulguların bulunmaması, mağdurun beyanlarına ancak kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edileceğine dair Adli Tıp raporu, mağdurun beyanları arasında bariz çelişkiler bulunması hususları dikkate alındığında mağdurun çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığı gibi mağdurun beyanını desteklediği iddia edilen raporların aslında mağdurun ifadesiyle çelişkili olduğu anlaşıldığından, sanıkların delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi ve bu nedenle kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/15225, Karar No: 2013/22116, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15225 E.  ,  2013/22116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2012 gün ve 2012/3-2012/191 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.06.2013 gün ve 2012/15155-2013/13647 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı Migros Ticaret A.Ş.'ye ait işyerinin müvekkili şirket nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, söz konusu işyerinde meydana gelen yangın sonucunda sigortalıya ait emtia yanında demirbaşlar ve binada hasar oluştuğunu, mevcut hasarlara ilişkin olarak dava dışı sigortalıya 65.775,95 TL ödeme yapıldığını, yangına davalı şirkete ait soğutucunun aşırı ısınmasının sebebiyet verdiği ve bu sebeple kusuru bulunduğu gerekçesiyle sigortalıya ödenen 65.775,95 TL'nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkili firmanın kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı Kerevitaş ile dava dışı sigortalı Migros arasındaki buzdolabının teminine ilişkin ilişkiye bakıldığında doğrudan bir ticari ilişki olmadığı, Kerevitaş'a ait dondurulmuş ürünlerin Migros A.Ş'de satılabilmesini teminen Pasifik A.Ş. (tedarikçi) ile dolaylı ilişkisi bulunduğu ve ürünlerle beraber dondurucunun da ariyet olarak üreticiden tedarik edilerek sigortalıya teslim edildiği, bedelsiz teslim edilen buzdolabının ürünlerin muhafazası için bedelsiz verildiği ...aracılığıyla ariyet sözleşmesi bulunduğunun anlaşıldığı, ariyet sözleşmesini düzenleyen TBK 379 (BK299) ve devamı maddelerine göre, ariyet verenin akdin niteliği itibariyle bakım ve onarım yükümlülüğünün olmadığı, bakım ve muhafazayı ariyet alanın yapacağı, dolayısıyla davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10615, Karar No: 2011/3470, Tarih: 28.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10615 E.  ,  2011/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 05.05.2009 tarih ve 2005/529-2009/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı yaş hamur mayasının Mersin Limanından Cidde'ye gemi ile taşındığını, boşaltma limanında konteynerin içindeki paletlerin kırıldığı, paketlerine hasara uğradığı ve sıcaklığın 36 °F olması gerektiği halde mevcut ısının 37 °F, emtianın ısısısının ise 44,1 °F olduğunun tespit edildiğini, sigortalıya ödeme yapıldığını ve TTK 1361. maddesi gereği haklarına halef olunduğunu ileri sürerek, 25.764 TL hasar tazminatının 18.07.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, Mersin Mahkemelerinin yetkili olduğunu iddia ederek yetki itirazında bulunmuş, ayrıca hasarın taşımadan kaynaklanmadığını, zira konteyner gemiye yüklendiği sırada düştüğünü ve hasara uğradığını, sorumluluğun yükleyiciye ait olduğunu, müvekkilinin sadece taşımadan sorumlu olduğunu, emtianın müvekkili tarafından istiflenmediğini, konteyner düştükten sonra gerekli kontrolün yapldığını ve soğutucunun çalıştığı blidirildiği için müvekkilinin gemiye yüklemeyi kabul ettiğini, konteynerin düştüğünün ihbar edildiğini, yarım derecelik ısı farkının hasara neden olmayacağını savunarak davanın reddine, bu kabul edilmediği takdirde parça başına sorumluluk hükümlerine göre hesaplanacak meblağın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yetki itirazı reddedilerek, poliçeye göre yaş maya yükünün kontrollü sıcaklıkta taşıma kaydı olduğu, emtianın FCL, CY/CY esasına göre taşındığı, yani konteynerin yükleyici tarafından dolduruldup istiflendiği, konteynerin gemiye yükleme ve boşaltma işlemlerinin davalının faaliyet sahasında gerçekleştiği, emtianın 36 °F sıcaklıkta taşınması gerektiği halde boşaltma limanında yük sıcaklığının 44,1 °F olduğunun tespit edildiği, arada 8,1 °F derece farkının olduğu, ayrıca soğutma jurnaline göre sıcaklığın yolculuk boyunca farklılıklar gösterdiği, bu hususun bozulmayı hızlandırdığı, taşıyanın sorumluluğunun yükleme limanı stok sahası içinde başladığı, boşaltma limanı stok sahasında bittiği, bu süre içinde oluşan hasardan davalının sorumlu olduğu, taşıyanın hasardan sorumlu olduğu ve aksi durumu davalının ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 22.187,95 TL'nin ödeme tarihi olan 18.07.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalı asiller Maersk Sealand ve Auriga J'den müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Maersk Sealand Şirketine izafeten Marmara Denizcilik A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, deniz taşımasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı, taşıyan ve donatana karşı ayrı ayrı husumet yöneltmiş, ilk bilirkişi raporunda ve sonraki ek raporda hasarın meydana gelmesinde taşıyanın sorumlu olduğunun belirtildiği ve mahkemece bu raporlar doğrultusunda gerekçe oluşturulduğu halde, hüküm kısmında her iki davalının sorumluluğuna karar verilmiştir. Bu durumda kararın gerekçesi ile hüküm kısmı çeliştiği gibi, donatan davalının hangi gerekçelerle sorumlu tutulduğu kararda tartışılmamıştır. Mahkemece, Maersk Ravenna Gemisi Donatanı Auriga J aleyhine açılan davada delillerin tartışılıp değerledirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu davalı hakkında da kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı Maersk Ravenna Gemisi Donatanı Auriga J yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Maersk Sealand Şirketine izafeten Maersk Denizcilik A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Maersk Ravenna Gemisi Donatanı Auriga J'ye izafeten Maersk Denizcilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9901, Karar No: 2011/416, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9901 E.  ,  2011/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmazlarına patates ekimi yapabilmek için davalılardan tohumluk patates satın aldığını, patates tohumlarının 2007 yılı üretimi olması hususunda anlaşmalarına rağmen verilen tohumlukların daha eski tarihli olmaları nedeniyle verim kaybı olduğunu belirterek zararı olan 9.432.48 TL.nın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı şirket, davacıya kendisinin ve diğer davalının patates tohumu satmadıklarını, iddianın yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, HUMK.nun 293/4 maddesi uyarınca yapılan araştırma sonunda yazılı anlaşma hususunda adet oluşmadığı, davacı iddiasının tanık beyanlarıyla ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalılardan aldığı tohumluk patatesin yaşlı olmasından dolayı uğradığı zararın tazminini istemiş, davalılar ise davacıya tohum satmadıklarını savunmuşlardır. Hemen belirtmek gerekirki, davacı davalılardan patates tohumu aldığını yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Bir başka deyişle ispat yükü davacıdadır. Davacı iddiasını ispat zımnında herhangi bir yazılı delil ibraz edememiştir. Her ne kadar mahkemece HUMK.nun 293/4 maddesi uyarınca dava konusu

olan olayda örf ve adet araştırması yapılmış ise de, olayda usulün 293/4 maddesi gereğince araştırılacak bir yön bulunmadığı gibi, bu hususta toplanan delillerde yörede yazılı sözleşme yapılmaması yönünde yerleşik bir teamül ve adetin bulunduğunu gösterir nitelikte bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu olayda yerleşik teamül ve adet bulunduğu kabul edilip, bu bağlamda tanık dinlenerek karar verilmesi olanaklı değildir. Bu itibarla davacının iddiasını yasal delillerle kanıtladığından da söz edilemez. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde vesair delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya iddiasını ispat için davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 168.25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3766, Karar No: 2018/2861, Tarih: 11.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3766 E.  ,  2018/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelenmesinde:

Sanık hakkında tefecilik suçundan 05/04/2011 tarihinde verilen beraat kararına karşı katılan ... vekili tarafından 05/04/2011 tarihinde temyiz davası açılmasına karşın katılan idare vekilinin, 04/05/2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz davasından vazgeçildiğini bildirmesi karşısında; katılan ... vekilinin sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz davası inceleme dışı bırakılarak; katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre Hazinenin tefecilik suçunun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu; katılan ...’in tefecilik suçundan doğrudan ve/veya dolayı olarak zarar gören sıfatı bulunmadığı hal böyle olunca; anılan suç yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı kabulle; katılan ... vekilinin anılan suç yönünden temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-) Sanık hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelenmesinde:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın katılanlar İmam ve eşi Işıl’ın ortağı olduğu dershanede kullanılmak üzere 50.000 TL borç verdiği, katılan ... ve eski ortakları Faruk ile Veli’nin borca karşılık sanığa 12 adeti 2.500 TL, 2 adeti 25.000 TL olmak üzere toplam 80.000 TL tutarlı çekler verdikleri, çeklerin bir kısmının ödendiği, 01/10/2009 vade tarihli çekin ödenmemesi üzerine sanığın katılan ...’ı arayıp “siz beni tanımıyorsunuz, neler yapacağımı bilmiyorsunuz, siz öğretmensiniz ama ben bu yolda adam da vururum” dediği, daha sonra dershaneye gelip alacağı yüzünden katılan ...’a “sen kimsin, şerefsiz, terbiyesiz, kadın olduğuna şükret, erkeğin yanında seni döveceğim, zıvanadan çıkmışsın, sana gününü göstereceğim” dediği olayda; sanığın 50.000 TL'lik alacağının henüz tamamını alamadığı, bu aşamada alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirdiği eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 150/l. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5870, Karar No: 2013/8210, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5870 E.  ,  2013/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... ve katılan ... ile katılan ... Bekler vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay nedeniyle yaralanmayan sanık ...'nun temyiz talebinin kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'nun oluşa, olayda kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporunun yanlı ve bilimsellikten uzak olduğuna, tanık beyanlarının gerçeğe aykırı ve yanlı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine, lehe olan hükümlerin ve takdiri indirimin uygulanmamasına, katılan ... ve katılan ... Bekler vekillerinin ise, sanığa verilen cezanın eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verildiğine, katılan ... yönünden verilen raporda yaralanmanın yüzde sabit iz ve yüzünün sürekli değişikliğine neden olacak şekilde olduğu halde TCK'nın 89/3-d ile 89/2-e fıkraları dikkatte alınmadan karar verildiğine, katılan ...'in ağır (5) derecede, katılan ... Bekler'in ise orta (2) derecede kemik kırığı oluşur şekilde yaralanmalarına rağmen TCK'nın 89/2-b fıkrasının dikkatte alınmadığına, yasal arttırım uygulanmamasına, üst sınıra yaklaşılmadan ve ağırlaştırıcı sebepler uygulanmadan ceza verildiğine, iddianamedeki sevk maddelerinin dikkatte alınmadığına ve ağırlaştırıcı sebepler yönünden ek savunma hakkı tanınmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29865, Karar No: 2019/14187, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/29865 E.  ,  2019/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/06/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde genel müdür yardımcısı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, prim, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde işveren vekili ve imza yetkilisi olarak görev yaptığını, davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, müvekkili şirket ile aynı faaliyet alanında iştigal etmek üzere konuşlandırılan başka bir şirket ile yüksek maaş, kar ve pay ortaklığı konusunda anlaştığını, müvekkili şirket çalışanlarına almış oldukları maaşların çok üstünde bir maaş teklifinde bulunarak iş teklif ettiğni, bu çalışanların bir kısmının istifa yolu ile şirketten ayrılmasına neden olduğunu ve hala bir kısım çalışanlarının istifa etmesi için telkinlerde bulunduğunun tespit edildiğini, bu nedenle İş Kanunun 25/II-e bendi gereğince iş sözleşmesinin fesh edildiğini, tazminat hakkı olmadığını, fazla çalışması da olmayıp prime de hak kazanmadığını, davacının işyerinden alıp da iade etmediği avansların da son ay ücreti ile yıllık izin ücreti alcağından mahsup edildiğini, taleplerinin haksız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça iş sözleşmesinin haklı fesih savunmasının ispatlanamadığı, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca ücret, prim ve yıllık izin ücreti alacakları olduğu ancak fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasnda, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı nedenlerle fesh edilip edilmediği hususunda uyuşmazlık vardır.