muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5402, Karar No: 2013/5255, Tarih: 18.03.2013

semeresiz bırakmak için muvazaalı işlemler ile bütün faaliyetlerini diğer davalı şirketler ve bu şirketlerin davalı ortakları aracılığı ile yürüttüğünü ileri sürerek davalılar tarafından ayni hak ileri sürülen tüm malvarlığının Davalı Bateks ... ... San.ve Tic.A.Ş, ...,..., ..., ... ve Şengül İnş.Malz.San.ve Tic.Ltd.Şti'ne aidiyetinin tesbitine ve muvazaa sebebi ile, Tapuda davalılar adına hüküm altına alınması, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde tapu kaydının tashihine gerek olmaksızın, Borçlar Kanunu 18 vd. Maddeleri ve muvazaa davalarına aykırı düşmeyen tasarrufun iptaline ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması, İİK 277 vd maddeleri gereğince taşınmaz üzerinde müvekkil banka yönünden cebri icra yapabilme yetkisinin verilmesini, davalıların tespit edilecek diğer malları yönünden Trafik Tescil Müdürlüklerine, Tapu Sicil Müdürlüklerine, Bankalara müzekkereler yazılarak sahiplerinin Bateks ... ... San. ve Tic.A.Ş, ..., ..., ..., ... ve Şengül İnş Malz.San.ve Tic.Ltd.Şti olduğunun ve buna göre kayıtlarının düzeltilmesinin hüküm altına alınmasına, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde tapu ve/veya sicil kaydının tashihine gerek olmaksızın, Borçlar Kanunu 18 vd maddeleri ve bu hükümlere aykırı düşmeyen tasarrufun iptaline ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması ve İİK. 277 madde gereğince müvekkil bankaya taşınmaz üzerinde cebri icra yapabilme yetkisinin verilmesine,Kredi borçlusu firma ve kefiller muvazaa, kanuna karşı hile ve namı müstear ile diğer davalı firmalar ve bu firmaların ortakları adı altında faaliyetlerine devam etmekte olduğundan ve ayrıca 5411 sayılı yasanın vermiş olduğu yetkiler de göz önünde bulundurularak davalı Kredi borçlusunun tasfiye olunacak alacaklar hesabına 30.04.2001 tarihi itibarı ile aktarılmış olan 720.110,67 TL olan alacaklarının tasfiye olunacak alacak tutarına esas ana para üzerinden ve 30.04.2001 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ....03.2011 tarihli oturumda dosyanın işlemden kaldırılmasına, ....06.2011 tarihinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin trafik kazası geçirip ölmesi nedeniyle davacı Banka mazeretli sayıldığına göre belirlenen yeni duruşma gününün davacı tarafa usulüne uygun olarak bildirilip sonucuna göre hareket edilmesi gerekirken davacı taraf mazeretli sayıldığı halde duruşma günü bildirilmeksizin takip edilmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılması, bilahare de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyizi itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/902, Karar No: 2014/5043, Tarih: 25.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/902 E.  ,  2014/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2010/15-2012/37

Davacı O.. R.. vekili Avukat N.. Ö.. tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 23/02/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat M..K.. B.. geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinin başlığında davalı olarak “M..S..’a velayeten S.. S..” gösterilmiştir. Davacı vekili tarafından sunulan 26.04.2010 tarihli cevaba cevap dilekçesinde; davalılardan S.. S..’a yöneltilen davanın esasen TMK’nın 369. maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna dayandığı, ancak dava dilekçesinde sehven “M..S..’a velayeten” denildiği, davalıların “M..S.. ve velayeten S.. S..” olduğu, yani davalı S.. S..’ın da ev başkanı olarak davalı gösterildiği belirtilerek dava dilekçesine açıklık getirilmiştir.

Cevaba cevap dilekçesi davalılar vekiline 15.06.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen; davalı tarafça, iddianın genişletilmesine muvafakatleri olmadığına dair bir itirazda bulunulmamıştır. Şu durumda; davacının davalılardan S..S..’a yönelik davasının TMK’nın 369. maddesine dayandırıldığı kabul edilmelidir.

Ev başkanının sorumluluğu, TMK’nın ikinci kitabında yer almaktadır. Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanun'un 4/1. maddesi gereğince TMK'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK md 118-395,5133 sayılı kanun md 2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağı hüküm altına alınmıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Şu durumda dava konusu uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde çözümleneceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Şu durumda dava konusu uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde çözümleneceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Başlangıçta dava açılırken, davalı olarak "davalı Mehmet'e velayeten S.. S.." davalı olarak gösterilmiştir. Dilekçenin sonuç kısmında da bu husus tekrarlanmıştır.

Her nekadar davacı vekili 26/04/2010 tarihli dilekçesinde MK 369. maddesinden bahsederek dava dilekçesini tavzih ettiğini bildirmişse de bu kez "M..S.. ve velayeten S.. S.." demek suretiyle davalı sayısını arttırmıştır. Tavzih suretiyle taraf değiştirilemeyeceği gibi davalının açık izni olmadan davaya taraf eklenemez. (HMK 124)

Islah suretiyle dahi taraf değiştirilemez.

Bu durumda davaya Asliye Hukuk Mahkemesi'nde ve M..S.. aleyhine devam edilmesi doğrudur. İşin esasının incelenmesi gerekirken kararın görev yönünden bozulmasına yönelik çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 25/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/27402, Karar No: 2016/8345, Tarih: 02.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27402 E.  ,  2016/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli belgelerden ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.09.2010 gün, 2010/1312-2405 sayılı ilamıyla rahatsızlığı nedeniyle sanığa...’ın vasi olarak atandığı, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 26.07.2010 tarih ... nolu Sağlık Kurulu Raporuna göre de sanıkta “Demans (bunama) saptanmış, bu durumuyla ayırt etme gücünden yoksun bulunduğu,sürekli bakıma muhtaç olduğu, kendisine vasi atanması gerektiği, mahkemede dinlenmesinde yarar bulunmadığının” bildirildiğinin anlaşılması karşısında, dosyada mevcut ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 26.07.2010 günlü Sağlık Kurulu Raporunun içeriğine göre, suç tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinden yararlanıp yararlanamayacağı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5932, Karar No: 2010/3748, Tarih: 14.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5932 E.  ,  2010/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 102 ada 91 parsel sayılı taşınmazın doğusunda ve kuzeyinde bulunan komşu Yelten köyü çalışma alanında kalan komşu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazı bir arada gösteren kadastro çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

2-Dava konusu 102 ada 91 parsel sayılı taşınmazın doğu ve kuzey sınırında bulunan Yelten Köyü çalışma alanında kalan komşu taşınmazların parsel numaraları belirlendikten sonra bu parsellere ait onaylı tutanak örneği ile varsa tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden, dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili mahkemesinden, getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 14.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13193, Karar No: 2016/9308, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13193 E.  ,  2016/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında TCK’nın 152/1-c, 62, 51/1-3, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve tehdit suçlarından sanık ...’ın beraatine, mala zarar verme suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, birlikte hareket ederek, 2009 yılı mayıs ayında katılanın bahçesine girerek 80 adet akasya ağacından yapılma fraktı kazıklarını alıp, kendi bahçesinin etrafını çevrelemede kullandıkları, durumun fark edilmesiyle katılana ait fraktı kazıklarının iade edildiği, 2009 yılı eylül ayında, sanıkların katılanın evinin önüne gelerek “dışarı çık seni vuracağım”, ”yazıklar olsun sana, senin evini de bahçeni de yakacağım” şeklinde tehdit ettikleri, yine 2009 yılı Mayıs ayında, sanıkların katılanın bahçesine girip, gül, fındık ve meyve ağaçlarına tarım ilacı dökerek zarar verdikleri, sanıkların bu halde hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarını işledikleri iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... yönünden mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında mahkumiyete ilişkin cezanın ertelenmesine rağmen, TCK 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanması

Kanun’a aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, TCK’nın 53. madde uygulanmasına ilişkin kısmının çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20103, Karar No: 2012/15648, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/20103 E.  ,  2012/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanıklar ..., ..., ..., ... ve...'ın özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri yöneticilerinin bağışa zorlanmasıyla ilgili anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun belirtilmesi, görevlendirilecek uzman bilirkişiden, diğer özel eğitim kurumlarına yapılan ödemelerle karşılaştırmalı inceleme yapması da istenerek ... adlı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinin ödemelerinde gecikme olup olmadığı, gecikme varsa nedeni, bağışlanan malzemelerin demirbaş defterine kayıt işlemi için faturanın zorunlu olup olmadığı ve sanıkların iddianamede belirtilen eylemlerinin, kamunun somut maddi zararına veya kişilerin mağduriyetine ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanmasına yol açıp açmadığı konusunda görüş alınması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan SHÇEK Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9716, Karar No: 2014/7757, Tarih: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9716 E.  ,  2014/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/69608

Mahkemesi : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30/12/2011

Numarası : 2010/283 - 2011/1182

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan F.. İ..'in fabrikada bakım müdürü, sanık S.. A..'ın farin ünitesinden sorumlu mühendis, sanık B.. A..'nın helezon makinasını çalıştıran işletme teknisyeni, sanık S.. K..'nin de işçi olarak çalıştığı Ç.. AŞ'ye ait çimento fabrikasında yaklaşık beş yıldır makine bakım işçisi olarak çalışan ölenin, olay günü silo içindeki beton bölme kaynatma borularının temizliğini ve montajını yaptıkları sırada, şeritle güvenlik önlemi alınmış farin silo altı bölümüne geçerek bu kısımda boru montajı ile uğraşırken, helezonun çalışmaya başlaması üzerine helezon makinasına sıkışarak öldüğü olayda; olay günü saat 08:00 sularında ve 11:00 sularında sanık Serdal'ın helezon kısmını kontrol ederek sanık Burhan'a makinayı çalıştırması için telefonla aradığı, sanık Burhan'ın güvenlik kontrolünün yapıldığı yönünde verilen bilgi üzerine bilgisayarlı sistemle helezon makinasını çalıştırdığı, ölene iş güvenliği konusunda eğitim verildiği, olay sırasında ölenle birlikte çalışan işçi tanıklar R.. Ö.. ve A.. Ö..'ın olaydan hemen sonra ifadelerinde; helezon kısmına geçerken işletme kısmına mutlaka haber verilmesi gerektiğinin tüm işçiler tarafından bilindiğini beyan ettikleri, ölenin kazanın meydana geldiği bölüme geçerken işletme kısmına haber verilmesi gerektiğini bilebilecek durumda ve tecrübede olduğu, sanıklar F.. İ.. ve B.. A..'nın savunmalarında ve fabrikada işçi olarak çalışan N.. S..'ın kolluktaki beyanında belirttiği gibi fabrikada genel uyarıcı sistemin bulunduğu ve bu sistemin işe başlamadan önce sesli uyarı sisteminin çalıştığı da dikkate alınarak; dosyanın bir kez de İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği kürsüsünden seçilecek üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek; sanıklara kusur yükleyen bilirkişi raporlarının gerekçelerinde de belirtildiği şekilde; mevcut çalışma şartlarında bakım sırasında çalışmaya devam edilip edilemeyeceğinin, helezonun üzerinin kapatılmasında zorunluluk olup olmadığının ve kazanın meydana geldiği farin helezon bölümünde ayrı bir ışıklı sesli uyarıcı ikaz sisteminin bulunmasının gerekip gerekmediğinin tespit edilerek bu konularda sanıklara yüklenebilecek kusur bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde yazılı şekilde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7734, Karar No: 2023/387, Tarih: 08.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7734 E.  ,  2023/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/748 Esas, 2016/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 53, 58/6 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılanın zararının karşılanması için kendilerine olanak tanınmadığına ve kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın olay günü ... Mahallesi ... Sokakta bulunan ... Camii'nin tuvaletine gittiği, içerisinde 4 adet cep telefonu, kimlik kartları, banka kartları, pasaport, sürücü belgesi ve bir miktar para bulunan çantasını tuvaletin duvarındaki çiviye astığı, daha sonra abdest almak için şadırvana geçtiği, bu sırada sanığın gündüz saat 12.30 sıralarında suça konu çantayı alıp gittiği, çaldığı cep telefonlarından birine kedisine ait hattı takıp kullanması sonucu sanığa ulaşıldığı, bu şekilde sanığın bina içinde hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşıldığı, güvenlik kamera kayıtları, katılanın aşamadaki beyanları, CD izleme tutanağı, görüntülerin çözümüne ilişkin alınan bilirkişi raporu, HTS kayıtları, sanığın ikrarı içeren savunması ve tüm dosya içeriğiyle eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu tespit edilerek, sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiş, HTS kayıtları ile sanığın adli sicil kaydı dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1) Sanık müdafinin katılanın zararının karşılanması için kendilerine olanak tanınmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Sanığın 18.03.2016 tarihli 7. celsede zararı karşılamak için süre talep ettiği, ancak sonraki celselerde katılanın zararını karşılamadığı anlaşılmakla, kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168 inci maddesinden uygulama yapılmamasında isabetsizlik görülmemiştir.