muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12423, Karar No: 2013/1248, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12423 E.  ,  2013/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Sanığın, bilet almak üzere ... otobüs terminaline gelerek Otogar kahvehanesinin önünde parkedilmiş araçların yanına aracını park eden katılanla park hususunda tartışması, bu tartışma sırasında katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması, aracının ön farını kırması şeklinde gerçekleşen olayda mala zarar verme ve yaralama suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12672, Karar No: 2017/30, Tarih: 16.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12672 E.  ,  2017/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresindeki komşuları ile birlikte gösterir pafta örneği getirtilerek çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların ada ve parsel numaraları tespit edilerek bu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile tedavüllü tapu kayıtlarının ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, hükmen oluşmuş iseler ilgili dava dosyalarının,

2) Davalı taşınmazın bulunduğu Kurşunlu Köyünde 1974 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve askı ilân tutanaklarının tamamı ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınırı noktalarıyla birlikte gösterir renkli, onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Kurşunlu Köyünde çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde şehir imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbitenin ve imar planı haritaları,

4) Çekişmeli taşınmaza komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyalarının,

5) Çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir orijinal kadastro paftasının getirtilmesi ve çekişmeli taşınmaz ve çevresinin yörede yapılan tapulama çalışmalarında tescil harici bırakılıp bırakılmadığı, tescil harici bırakılmış ise ne olarak tescil harici bırakıldığının tapu müdürlüğünden sorularak,

6) 1940 tarihli hava fotoğrafları ile 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a- Orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1940 ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (dava konusu taşınmazın fen bilirkişileri tarafından üzerinde gösterilmiş kadastro paftası örneğinin), yine, kadastro paftasının ölçeğinin de hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu komşu parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri,

b - Yine, 1974 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı krokili ek rapor alınıp,

c) Bundan ayrı, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemeye tâbi tutularak, taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı, kullanım durumu ile hava fotoğraflarındaki koyu rengin, memleket haritasındaki yeşil rengin nereden kaynaklandığını açıklayan müşterek imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2193, Karar No: 2014/7688, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2193 E.  ,  2014/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Cinsel eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ve şikâyetten vazgeçme nedeniyle her iki suçtan açılan kamu davalarının düşmesine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Bakım ve Rehabilitasyon merkezinde kaldığı anlaşılan mağdureye ait dosya içerisinde koruma kararına rastlanılmadığından, mağdure hakkında 2828 sayılı Kanun uyarınca alınmış koruma kararı bulunup bulunmadığı, şayet var ise koruma kararının hüküm tarihinde devam edip etmediği hususları araştırılıp, varsa koruma kararının aslı veya onaylı örneği denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya eklendikten sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25035, Karar No: 2014/26019, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/25035 E.  ,  2014/26019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/276-2012/92

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 28.06.2008-21.03.2011 tarihleri arasında yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini fazla çalışma çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 09-18 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma yapması halinde karşılığının ödendiğini, işçi tarafından yapılan feshin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu belirtilerek davacının işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü 9-18 saatleri arasında günde 9 haftada ise 54 saat çalıştığı kabul edilerek haftalık 9 saat fazla çalışma alacağı saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre hesaplanmıştır. Hesaplama yapılırken ara dinlenme süresi düşülmemiştir. Davacının günlük çalışma süresinden İş Kanunun 68. maddesi uyarınca 1 saat ara dinlenme düşülmesi gerekmektedir. Bu durumda davacının haftalık çalışma süresi 48 saat olup yaptığı fazla çalışma ise 3 saattir. Ayrıca davacıya yaptığı sefer başına 10 TL ödeme yapıldığı dosya içindeki bilgi ve belgelere göre sabittir. Bu durumda davacı yaptığı fazla çalışmanın zamsız kısmını almış olduğundan haftalık 3 saat üzerinden, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12988, Karar No: 2014/4988, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12988 E.  ,  2014/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/60643

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2009

NUMARASI : 2008/608 (E) ve 2009/492 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mesleği şoförlük olan sanığın sevk ve idaresindeki .. plakalı araçla, Mersin Gümrük Müdürlüğü’nce tescilli transit beyannamesi muhteviyatına göre serbest dolaşımda olmayan 19.360 kg JP 8 yükünü Irak'a götürmek üzere teslim aldığı aracı Habur Gümrük Müdürlüğü’ne götürdüğü, burada yapılan tartım ve kontrollerde 510 kg yük eksikliğinin tespit edildiği belirtilerek sanığın eksik çıkan bu yükü mağdur nakliyeci firma ile aralarındaki hizmet ilişkisine aykırı olarak kendi yararlarına sarf ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında mazota hiçbir şekilde müdahale etmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle mühürlerde oynama olup olmadığının araştırılması, tankerin yola çıkmasından Habur Gümrük Kapısında kantara çıkarılıncaya kadar geçen sürenin tespiti ile hava sıcaklığı ve havalandırma delikleri nedeniyle ne kadar miktar malın zayi olabileceğinin tespitiile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11614, Karar No: 2012/22569, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11614 E.  ,  2012/22569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hüküm kurulurken uyarlama talebinin reddi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine ''765 sayılı TCK ile yapılan uygulama hükümlü lehine olduğundan uyarlama talebinin reddi'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24396, Karar No: 2013/18318, Tarih: 04.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/24396 E.  ,  2013/18318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.09.2013 gün ve 2013/14899/59869 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.10.2013 gün ve KYB 2013/334593 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2012 tarihli ve 2012/24478 soruşturma, 2012/3588 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Pendik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/01/2013 tarihli ve 2012/22364 soruşturma, 2013/41 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 29/03/2013 tarihli ve 2013/504 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre eylemin resmi belgede sahtecilik olarak belirlenmesi karşısında, suç yerinin belgenin düzenlendiği yer olan İstanbul ili Pendik ilçesi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemine konu olan yargı yerini belirleme hususunu inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.