muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13404, Karar No: 2016/13381, Tarih: 06.06.2016

4857 sayılı Yasanın 6’ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde .............................. tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (..........................).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (.............................................).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6’ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz.

O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6’ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının iş akdinin nasıl feshedildiğine dair hiçbir açıklamanın bulunmadığı, davalının da iş akdinin feshedilmediğini savunduğu, dosyaya yansımış herhangi bir fesih bildiriminin de olmadığı, bu duruma göre iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sona erdirilmeyip, 16.07.2012 tarihinde işyeri adresini ........................Belediyesi olarak gösteren 1074827 işyeri sicil numaralı ...................... a ait işyerinde dava dışı ..................Belediyesi'nde sigortalı olarak çalışmaya devam ettiği, işyeri devri olup, ortada feshin olmadığı anlaşılmakla davacının feshe bağlı alacaklardan olan kıdem tazminatını talep edemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece davacı tanık beyanlarına göre fazla çalışma ulusal bayram genel tatil ücret alacakları hüküm altına alınmış ise de, davacı tanıklarının kendi beyanlarından davalıya karşı dava açtıkları, davalıyla husumetli olan tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, buna göre fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin usulünce ispatlanamadığı anlaşıldığından bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........................
Yargıtay — Esas No: 2012/32664, Karar No: 2013/6671, Tarih: 18.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32664 E.  ,  2013/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4,62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... adına hükmü temyiz eden Av. ......'ın soruşturma aşamasında baro tarafından görevlendirildiği, yargılama aşamasında ise Av. ...'in görevlendirilmiş olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamenin Av. ...'e tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediği, Başsavcılıkca Av. ......'a katılan tarafından verilen vekaletname bulunup bulunmadığının araştırıldığı ancak Av. ......'ın vekaletname sunmadığı ve katılan adına temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakta 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık müdafinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Olay günü sanığın idaresindeki otobüs ile Ordu istikametine seyri sırasında önünde aynı yönde gitmekte olan sürücü ...'ın kullanmış olduğu otomobili olay mahallinde sollama yasağı bulunmasına rağmen sollamaya çıktığı, sol şeritte seyri sırasında karşı istikametten ... geldiğini görmesi üzerine çarpışmamak için tekrar sağ şeride geçmek istediği sırada sollamaya çalıştığı sürücü ...'ın idaresindeki otomobilin sol ön çamurluk ve far kısımlarına, otobüsün arka sağ yan kısmı ile çarpması sonucu otomobilin yoldan çıkarak yol kenarında bulunan çukura düştüğü olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2- Tam kusurlu olarak üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda sanık hakkında iki sınır arasında ceza tayin edilirken meydana gelen zarar gözetilip adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir ceza yerine temel cezanın tayininde alt sınırdan fazla uzaklaşılması,

3- Keşifte hazır bulunan ve 10/05/2010 tarihli raporu sunan bilirkişilere yemin verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 64/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkının gözetilmesine, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22735, Karar No: 2013/16283, Tarih: 28.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22735 E.  ,  2013/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın muayene olmak için gittiği sağlık ocağında uzun süre beklemesi nedeniyle doktor olan müştekiye "bizi yarım saat bekletemezsiniz, sizi beklemek zorunda değiliz, o elindeki çayı bu sağlık karnesi sayesinde içiyorsun, sağlık karnesini yüzüne çarparsam görürsün" diyerek koluna sağlık karnesi ile vurması şeklinde gerçekleşen olayda mağdurun saygınlığının rencide edilmesi nedeniyle sanığın eyleminin kül olarak kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve sanığın müşteki doktorun kendisini bekletip daha sonrada odadan dışarı çıkartmak istediğini savunması karşısında, TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılmadan suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın sağlık karnesi ile müşteki doktorun koluna vurması karşısında eyleminin TCK'nın 86/3-c maddesinde düzenlenen kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yaralama suçuna uyar nitelikte olduğu, kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme karar verilmesi,

b)Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu itibarla; somut olayda sanığın söylediği iddia olunan "bizi yarım saat bekletemezsiniz, sizi beklemek zorunda değiliz, o elindeki çayı bu sağlık karnesi sayesinde içiyorsun, sağlık karnesini yüzüne çarparsam görürsün" biçimindeki sözlerin objektif olarak kişi üzerinde korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olduğu halde; katılanın korku duymaması ve elverişlilik unsuru bulunmaması nedeniyle tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı yönündeki gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11146, Karar No: 2025/4487, Tarih: 10.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11146 E.  ,  2025/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/240 E., 2020/207 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanması hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın demokratik sınırlar içerisinde görüşünü ifade ettiğine, kameranın uzaktan görüntü alması sebebiyle bilirkişi raporundaki aleyhe hususları kabul etmediklerine, sözlerin söylendiği kabul edilse dahi atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sözlerin ... makamına değil parti genel başkanı sıfatına yönelik olduğuna ve siyasetçilere yönelik eleştiri sınırının geniş tutulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde hakaret; bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövme suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldırılması olarak tanımlanmıştır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve Mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Anayasa'nın 12/2. maddesinde yer alan "Temel hak ve hürriyetler, kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva eder." şeklindeki düzenlemeyle kişilere temel hak ve hürriyetleri kullanırken ödev ve sorumluluklara uyma yükümlülüğü getirilmiştir.

Nitekim Anayasa Mahkemesi Umut Kılıç (B. No: 2015/16643) başvurusu sonucunda 04.04.2018 tarihinde verdiği kararında; "hırsız, katil ..." şeklinde slogan atan başvurucunun ifade özgürlüğünü kullanırken kendisi için de geçerli olan görev ve sorumluluklara uygun davranmadığına ve başvurucunun ifade özgürlüğüne yönelik de bir ihlal olmadığına karar vermiştir.

Açıklamalar ışığında, sanık savunmaları ve olay anına ilişkin DVD çözüm ve tespit tutanağı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1210, Karar No: 2020/6549, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1210 E.  ,  2020/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerin, reçete sahibi kişilerin bilgi ve iradeleri dışında yazıldığını ve içeriğindeki ilaçların reçete sahiplerine verilmemesine rağmen kuruma fatura edilip bedelinin tahsil edildiğini, reçeteleri düzenleyen sağlık ocaklarındaki doktorların hastayı görmeden reçete düzenlediklerini, dava konusu ..., ..., ..., ... Ocaklarında yazılan usulsüz reçetelerin toplam bedelinin 8.560,96 TL olduğunu, 2003 yılı Eczane Sözleşmesinin 22. Maddesi gereğince bu bedelin ayrıca 5 katı tutarı olan 42.804,80 TL cezai şart olmak üzere toplam 51.365,76 TL nın her bir reçetenin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı vekilince konu ile ilgili olduğu anlaşılan reçete sahiplerinden ... , ... , ... , ... , ... , ... ,... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... ’in küpürlerin kendilerine ait olduğunu, ilaçları davalı eczaneden aldıklarını içerir dilekçe fotokopilerini dosyaya sunduğu, davalıların meydana gelen olayda katkıları bulunduğu somut şekilde tespit edilemediği, gerek Emniyet Müdürlüğü doktoru ... ’un beyanı, gerek davalı vekilinin sunmuş olduğu reçete sahiplerinin vermiş olduğu dilekçeler ve gerekse derdest olan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesindeki kanıtlar dikkate alındığında davalının sözleşme hükümlerine uymadığı ve eylemin haksız fiil oluşturduğuna dair yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, bu nedenle davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; İlk derece mahkemesince yargılama aşamasında alınan rapor içeriği, dosyaya sunulan yazılı tanık beyanları, özellikle doktor ... beyanı birlikte değerlendirildiğinde, davalıların davacı kurumun zararına yol açtığı iddia edilen olay ile bağlantılarının ispatlanamadığı ve sahte ve usulsüz reçeteler ve kupürlere yönelik olarak davacı kurumun uygulamış olduğu cezai işlemin, iddiaların soyut nitelikte kalması nedeniyle yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalı eczane tarafından kuruma fatura edilen bir kısım reçetelerin sahte olduğu ve bu sahte reçetelerin ..., ..., ... ve ... Ocağı’nda çalışan doktorlar tarafından yazıldığı gerekçesiyle davacı kurumca teftiş yapılmış ve teftiş sırasında beyanı alınan bazı doktorlar; eczane kalfalarının getirdiği karnelere hastaları görmeden ilaç yazdıklarını kabul etmişler, dinlenen hemşire ... ise davacı eczacının kalfası tarafından getirilen sağlık karnelerine Dr. ... ’ın reçete yazdığını söylemiş, ayrıca sahte olduğu iddia edilen reçete sahibi hastalardan bazıları da "ilaçları istediğimiz halde eczane vermedi, karnemize eczane fazla ilaç yazdırmış" şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Bu nedenle davacı tarafından, fatura edilen sahte reçete bedelleri ve 2003 Yılı Bağ-kur Eczane Sözleşmesi’nin 22. maddesi uyarınca cezai şartın davalılardan tahsili istenmiştir. Söz konusu sahtecilik eylemine karşı ceza mahkemesinde yapılan yargılamada eczacı ve kalfası hakkında delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararı, yargıtay temyiz incelemesi neticesinde zamanaşımı nedeniyle düşme kararı olarak kesinleşmiştir. Ancak uyuşmazlığa konu reçeteleri yazan doktor ... hakkındaki ceza yargılaması devam etmektedir ve ilk derece mahkemesinin kararı; hastalar veya yakınlarının dinlenerek, hastane kayıtlarının karşılaştırılması, hastaların mevcut hastalıkları ile yazılan ilaçların uyumlu olup olmadığının belirlenmesi için bozulmuştur.

Hukuk hakimi T.B.K. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu nedenle davalılara ve dava dışı Dr. ... ’a ilişkin ceza davası dosyaları getirtilmelidir. Ceza yargılamasında tanık sıfatıyla dinlenen hasta beyanları değerlendirildikten sonra gerekirse, davacının delil listesinde hastaların tanık olarak dinlenmesini talep ettiği de gözönünde bulundurularak, ayrıca HMK md. 31 uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında olmak üzere uyuşmazlığın konusunu oluşturan, teftiş sırasında dinlenen, cezai işleme konu reçetelerin sahibi hastaların yeniden tanık sıfatıyla beyanları alınarak dava konusu reçeteler arkasındaki imzaların kendilerine ait olup olmadıkları, reçeteye konu ilaçları alıp almadıkları sorularak; dosyada bir kısmı eksik olan teftiş raporunun tamamı getirtilmek suretiyle tüm deliller değerlendirildikten sonra davalıların kusurlu olduklarının belirlenmesi halinde, olaya uygulanan protokol hükümleri ile 2003 yılı Bağ-Kur protokolünden sonra yürürlüğe giren SGK eczane protokollerinin olaya uygulanması neticesinde, lehe olanı protokol hükümleri uyuşmazlığa tatbik edilerek bir karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözardı edilerek eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.