muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1161, Karar No: 2008/5552, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1161 E.  ,  2008/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı şirkete kasko sigortalı ... plakalı aracın, trafik kazası sonucu hasarlandığını belirterek, hasar bedelinin tahsili için Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğünün 2006/17364 esas sayılı icra dosyasında yaptıkları takibe vaki itirazın iptaliyle, takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumete ve faize itiraz ederek davacının hayvan çarpmasından dolayı oluşan zararının ödendiğini motor yanması nedeniyle oluşan zararın ise sigorta teminatı dışında bulunduğunu bildirip, davacının icra tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüyle, Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğünün 2006/17364 sayılı dosyasında yapılan takibe itirazın kısmen iptali ile takibin, 8.343,66 YTL asıl alacak ve 348,60 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.692,26 YTL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa avans faizi yürütülmesine ve davacının takipten önce ödenen 1.752,10 YTL tazminat ile ilgili icra takibinde haksız kötüniyetli olduğu anlaşılmakla, 700,84 YTL icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş ve hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın daandığı delillerle gerektirici sebeplere aracın ön tarafında oluşan hasar bedelinin icra takibinden önce tahsil edilmiş olmasına göre. davacı vekilinin tüm. davalı vekilinin aşagıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava kasko sigortasından kaynaklanan tazminatın tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Koruma tedbirlerine ilişkin TTK.nun 1293/1 maddesi hükmüne göre, sigorta ettiren kişi, gerek rizikonun gerçekleşmesinden önce, gerekse rikikonun gerekleşmesinden sonra, zararı önleyecek, azaltacak veya hafifletecek her türlü tedbiri almakla yükümlüdür. Aynı yasanın 1293/2 (1292/son) maddesinde de sigorta ettiren kişi, kasden gerekli önleyici ve hasarı azaltıcı tedbirleri almamış ise, sigorta tazminatını isteme hakkını kaybedeceği ifade edilmiştir.

Öte yandan; ... Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.Ş .7. maddesine göre, yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar teminat dışında kalacağı, aynı genel şartların B.2 maddesinde de; sigortalı ve/veya sigorta ettiren, iş bu sözleşme ile temin olunan rizikoların ve hafifletmeye yarayacak önlemleri almakla yükümlü olacağı kabul edilmiştir.

Öte yandan; ... Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.Ş .7. maddesine göre, yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar teminat dışında kalacağı, aynı genel şartların B.2 maddesinde de; sigortalı ve/veya sigorta ettiren, iş bu sözleşme ile temin olunan rizikoların ve hafifletmeye yarayacak önlemleri almakla yükümlü olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının tilkiye çarpıp kaza meydana geldikten sonra aracını kullanmaya devam ederek gösterge panelindeki motor sıcaklığına dikkat etmeden aracını ... süre ... olarak çalıştırıp, motordaki sıcaklık yükselmesi nedeniyle motorun arızalanmasına neden olduğu dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, bilirkişi Doçent Doktor ... ... raporunda araçtaki motor arızası, aracın hayvana çarpması sonucu değil davacı sürücünün yolda kalmamak için seyrini sürdürmesi amaçlı kasti davranışla meydana geldiğini belitrmiştir.

Bu durumda; TTK.nun 1293 ve 1292/son ve ... Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.7 ve B.2 maddeleri uyarınca aracının ön kısmı ile hayvana çarptıktan sonra zararı azaltmak, hafifletmek için durması gerekirken durmadan yoluna bir müddet devam ederek aracın motor aksamında daha fazla hasarın oluşumuna sebebiyet verdiği, bu zararın teminat kapsamı dışında kaldığından davanın reddine karar vermek

gerekirken yazılı bizimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ayrıca HUMK’nun 275. maddesi gereğince; çözümü ... ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınabileceği, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün konularda bilirkişi dinlenemiyeceğinden hukuki açıklama yapan bilirkişi ... Demirkıran’dan rapor alınması yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bende açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14.00.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33498, Karar No: 2013/6581, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33498 E.  ,  2013/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu rapor ve Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesi'nin 21.02.2011 tarihli çıkış belgesi içeriği gözetildiğinde; sanığın, TCK.nun 32. maddesi anlamında “işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, CMK.nun 74. maddesine göre yapılacak tetkik sonucu tesbit edilip" sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5542, Karar No: 2019/3015, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5542 E.  ,  2019/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/897, Karar No: 2014/8987, Tarih: 05.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/897 E.  ,  2014/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2012/219-2013/425

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “Burger King” markası altında fast-food hamburger restoranı işletmeciliği yaptığını, müşterilik başlangıç tarihinin 19.10.2011 olduğunu, elektriğin müvekkiline verildiği tarihin 20.11.2011 olduğunu, elektrik sayacının 22.02.2012 tarihinde okunarak müvekkiline 52.682,40 TL borç tahakkuk ettirildiğini, müvekkili şirketin dava ve itiraz hakları saklı kalmak kaydıyla 15.03.2012 tarihinde elektrik borcunu ödediğini, 05.03.2012 tarihli dilekçesi ile de itirazlarını yaptığını, müvekkilinin itirazının 09.03.2012 tarihli cevabi yazı ile reddedildiğini, davalının elektrik sayacını geç okuması nedeniyle 21.714,42 TL'nin müvekkilinden haksız tahsil edilmiş bulunduğunu belirterek, bu paranın 15.03.2012 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının sayacının 18.11.2011 tarihinde okunduğunu, daha sonra davacı tarafından 22.11.2011 tarihinde sayaç değişikliğine gidildiğini, sayacın geç okunmasının sebebinin tadilat nedeniyle sayacın olması gerekenden farklı bir noktaya alınması ve bu durumun davacı tarafından müvekkiline bildirilmemesi olduğunu, davacının irtibat hattını kime kurdurmuş ise davayı o kişiye yöneltmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca eşit taraflar arasında ayrımcılık yapılmaması ilkesi gereğince, davalının daha sonra komşu müşterilere de yaptığı gibi davacıya da olağan okuma ve faturalama periyoduna geçtiğinden aylık okumanın daha uygun bir uygulama olduğu, şehir merkezindeki bir ticarethaneye aylık okuma yapılmasının uygun bulunması gerekçesiyle reaktif cezasının 7.238,14 TL olarak uygulanması gerektiği kabul edilerek, bu tutar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, EPDK tarafından dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler ve görevli perakende satış şirketleri tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esaslara ilişkin 3007 sayılı kurul kararının reaktif enerji tarifesi uygulamasının kapsamını düzenleyen 12. maddesi 3. fıkrasına göre; “ilk defa reaktif enerji uygulaması kapsamına giren abonelere yapılacak yazılı bildirim ile 30 gün süre verilerek reaktif enerji ölçü sistemlerini tesis etmeleri istenir. Reaktif enerji ölçü sistemini tesis eden aboneye şirketçe yapılacak buna ilişkin tespit tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi itibariyle reaktif enerji tarifesi uygulanır. Yapılan bildirime rağmen reaktif enerji ölçüm sistemini tesis etmeyen abonelere bildirimin yapıldığı fatura döneminden sonraki ikinci faturalama döneminde 13. maddenin 2. fıkrası ve 14. maddenin 2. fıkrasına göre reaktif enerji uygulaması yapılır hükmünün yer aldığı ayrıca endüktif ve kapastitif sınırların ikisinin birden aşılması başlıklı 15.maddede, 13.ve 14.maddelerde belirtilen endüktif reaktif ve kapasitif reaktif sayaçlardan en yüksek değeri kaydeden sayaç değerinin tamamına reaktif enerji tarifesinin uygulanacağının belirtildiği ve faturalamanın aylık yapılması halinde müşterinin kapasitif ve reaktif ayarlarının düzelterek bir sonraki ay bu bedele maruz kalmayacağı, reaktif enerjinin belirlenen sınırlarının aşılmaması için teknik takibin devamlı olarak müşteri tarafından yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, müşterinin (davacının) reaktif enerji bedelinin aşılmaması için teknik takibi yapmakla görevli olduğu bilirkişi kurul raporunda belirtilmiş olmakla, Anonim Şirket düzeyinde bir tüzel kişiliğe haiz olan ve basiretli bir tacir gibi davranmak zorunda olan davacının sayaç okumasının gecikmesi nedeniyle cezalı duruma düşmemek amacıyla faturaların aylık düzenlenmesi hususunda davalıyı uyarmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; enerji verilmesinden 94 gün sonra sayaç okuması yapan davalının yanında davacının da sayaç okumasının gecikmesi üzerine, davalıyı uyarmayarak, kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterip göstermediği, dolayısıyla BK.nun 98/2 nci maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken BK.nun 44. maddesi uyarınca müterafik kusurlu olup olmadığı mahkemece değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacı şirketin müterafik kusuru nedeniyle 818 sayılı BK. nun 98/2. maddesi (6098 sayılı TBK.nun 114/2) delaletiyle 44. maddesi (6098 sayılı TBK 52) uyarınca indirim yapılıp yapılamayacağı hususlarının değerlendirilip, davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve sözleşme hükümlerine göre belirlenmesi konusunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir

Bundan ayrı olarak kabule göre; davacı vekili, davalı tarafından tahakkuk ettirilen 21.714,42 TL tutarındaki reaktif/kapasitif enerji bedelinden sorumlu olmadığının tespitini talep etmiş. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise reaktif cezasının 1/3 oranında 7238,14 TL uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Davacı hakkında uygulanması gereken reaktif cezasının 7238,14 TL olduğu bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olmakla davacıdan tahsil edilen 21.714,42 TL reaktif/ kapasitif miktardan uygulanması gereken 7238,14 TL'nin mahsubu ile fazla tahsil edilen 14.476,28 TL'nin davacıya iadesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 7238,14 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmediği gibi davacı vekili, müvekkilinden haksız tahsil edilen paranın 15.3.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmesine rağmen mahkemece davacı vekilinin talebi aşılmak suretiyle hüküm altına alınan alacağa 9.3.2012 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2013, Karar No: 2019/12836, Tarih: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/2013 E.  ,  2019/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın üzerine atılı tehdit suçundan verilen 3.000 TL adli para cezasının hapis cezasından çevrildiği ve bu nedenle kesin nitelikte bulunmadığının anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 30/08/2015 tarihli ek karar kaldırılarak, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın 05/06/2015 tarihli talimat duruşmasında, suç tarihinde eşi olan müşteki Yeliz Türk'ün kendisini aldattığı için sinirlenerek suça konu mesajı gönderdiğini savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan

./..

-2-

sanık hakkında, CMK'nın 231.maddesinde belirtilen koşullar değerlendirilmeden, "sabıkalı olması, atılı suçun niteliği, işleniş biçimi, toplumda meydana getirdiği zarar" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeler ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1) ve (2) numaralı bozma nedenleri hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2195, Karar No: 2011/401, Tarih: 20.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/2195 E.  ,  2011/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2008/4 - 2008/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.01.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1941 yılında kurulup, 1983 yılında anonim şirket statüsüne geçtiğini, 21.07.2000 tarihinde de özelleştirildiğini, müvekkilinin henüz A.Ş. statüsüne geçmeden önce her biri devlet memuru olan 8 personelinin merkezi Ankara’da bulunan davalı derneği kurduğunu, müvekkili ile dernek arasında herhangi bir mali yada yönetsel bağlantı bulunmadığını, derneğin tüzüğünün 8. maddesinde yer alan Petrol Ofisi Genel Müdürünün derneğin fahri başkanı olduğuna dair hükmün uygulanmasının bulunmadığını, davalının buna rağmen kendisini kamuoyuna müvekkiline bağlı bir kuruluş olarak gösterdiğini, müvekkilinin isim ve logosunun kullanıldığını, ayrıca Petrol Ofisi ibaresini ve amblemini taşıyan markanın TPE nezdinde tescilli olduğunu, yine 5072 sayılı Kanun’un 2/a maddesine aykırı olarak davalının unvanını kullanmaya devam ettiğini, davalıya çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, davalı derneğin müvekkiline bağlı kuruluş olmadığının tespitine ve davalının bu yönde davranışlarda bulunmasının men’ine, davalı derneğin unvanında bulunan Petrol Ofisi ibaresinin çıkarılmasına, müvekkiline ait logonun kullanılmasının önlenmesine, dernek tüzüğünün 4 ve 8. maddesinde yer ibarelerin çıkarılmasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1954 yılında kurulduğunu, anılan tarihten bu yana unvan ve logo olarak yargılama konusu ibare ve işareti kullandığını, davacının baştan bu yana bundan haberdar olduğunu ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin başlangıçta bir kamu iktisadi kuruluşu olduğu halde 1983 yılında A.Ş. haline dönüştürüldüğü, 1990 yılında Özelleştirme İdaresi Başkanlığı’na bağlandığı ve 21.07.2000 tarihinde %51 hissesinin Türkiye İş Bankası ve Doğan Şirketler Grubuna satıldığı, davalı derneğin ise ilk olarak Ankara Petrol Spor Gençlik Kulubü adıyla 1954 yılında kurulduğu, 1966 yılında Petrol Ofisi Gençlik Spor Kulubü Derneği olarak unvanının değiştirildiği, 14.11.1983 tarihinde yapılan genel kurulda ise Petrol Ofisi Spor Kulubü Derneği adını aldığı, davalı dernek tüzüğünün 8. maddesinde Petrol Ofisi Genel Müdürünün derneğin fahri başkanı olduğunun ifade olunduğu, ancak yargılama sırasında anılan tüzük metnindeki bu ibarenin çıkarılmış olduğu, buna karşın dernek tüzüğünün 4. maddesinde derneğin işaretinin POAŞ ambleminin aynısı olduğunun belirtildiği ve anılan hükmün halen varlığını sürdürdüğü, davacının 14.11.1990 gün ve 123998 sayılı Petrol Ofisi + Şekil ibareli 4. sınıfta yazılı Petrol ve benzeri emtiaları kapsayan markasının aynı zamanda 11.05.2001 gün 2001/8769 sayılı yine 4. sınıfta bulunan emtiaları içeren markasının TPE nezdinde tescilli olduğu, davacı şirket ile davalı dernek arasında mali ve yönetsel veya başka hiçbir bağlantı olmadığı, dolayısıyla davalı derneğin davacıya ait bir kuruluş olmadığının tespiti isteminin kabulü gerektiği, davalı derneğin yetkili temsilcisinin basın yayın organlarında yer alan beyanlarının davacının sosyal ve ekonomik değerine olumsuz etki edecek ve saldırı teşkil edecek mahiyette olduğu, bu nedenle davacı vekilinin “davalı eylemlerinin müvekkilinin kişilik haklarına tecavüz oluşturduğundan bu yöndeki davranışlarda bulunmaktan men’ine karar verilmesi” yönündeki isteminin kabulü gerektiği, davalı eylemlerinin aynı zamanda marka hakkına tecavüz oluşturduğunun da iddia edildiği, bir marka hakkına tecavüz eyleminden bahsedilebilmesi için 556 sayılı KHK’nin 9

. maddesi anlamında anılan markanın kullanılmış olması gerektiği, davalı derneğin yetkili temsilcilerinin basın yayın organlarında yer alan beyanlarının davacının tescilli markalarının kapsamında bulunan herhangi bir mal ve hizmete ilişkin bulunmadığı, davalı dernek yahut onun organları tarafından davacının markası kapsamında bulunan mallar ile ilgili olarak bir karışıklık yaratacak biçimde kullanmadıkları, onun için davalı derneğin yetkili temsilcilerinin söz ve davranışlarının marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, davalı derneğin mücerret davacı şirketin unvanını taşımasının marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilemeyeceği, zira davalının 1966 yılından beri bu adı taşıdığı, aynı biçimde davalı derneğin anılan amblemi yine 1954 yılında bu yana kullandığı, oysa davacının bu ibare ve işareti taşıyan markalarının sırasıyla 1990 ve 2001 yıllarında tescil olunduğu, sonradan tescil edilen bir markaya dayanılarak, anılan markanın tescilinden evvel gerçekleşmiş bulunan hukuki işlem ve eylemlerin hukuka aykırılığının iddia edilmesi ise olanaksız olduğu, davalının anılan markaların tescilinden sonra 556 sayılı KHK’nin 61. maddesi kapsamına girebilecek başka bir eylemde bulunduğunun ise iddia ve ispat edilmediği, dolayısıyla davacının 1990 ve 2001 yıllarında tescil edilmiş markalarına dayanılarak davalı adının terkinini ve kullandığı logonun kullanımının durdurulmasını istemesinin de olanaksız olduğu, davalının Petrol Ofisi adını ve logoyu 1966 yılında bu yana kullanmasına davacının gerek kamu iktisadi kuruluşu olduğu, gerek şirket biçimde örgütlendiği zaman içerisinde hiçbir itirazı olmadığı, davacı şirketin yalnızca hisseleri satın aldığı, davacı şirketin hisselerinin el değiştirdiği tarihe kadar sessiz kalmak yoluyla yitirdiği hakların devir ile birlikte tekrar canlanması yahut ileri sürülebilir nitelik kazanmasının ise olanaksız olduğu, bunca yıl sonra