muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17849, Karar No: 2015/31114, Tarih: 03.11.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2011/365-2014/53

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.12.2001 tarihinde Gençlik Spor Genel Müdürlüğüne bağlı Spor Uzmanı olarak Türkiye Satranç Federasyonunda çalışmaya başladığını, Federasyonun özerk statüye geçmesi ile 15.03.2005 tarihinde Federasyonun Genel Sekreterliğine getirildiğini, 08.03.2008 tarihinde de İstanbul Bölge Müdürlüğüne atandığını, davacı davalının İstanbul Bölge Müdürü olarak çalışmakta iken iş akdinin Federasyon tarafından 11.08.2008 tarihinde hukuka aykırı şekilde feshedildiğini, davalının işten çıkarmakla kalmadığını, spor uzmanı olan davacının başka bir federasyonda çalışmaması için Türkiye’deki 59 federasyona davacı aleyhine yazı yolladığını, davacının işe iadesi amacıyla açılan davada işe iadesine karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini, ancak Yargıtay 9. HD tarafından onanarak 06.01.2011 tarihinde kesinleştiğini, davacının noter ihtarnamesi ile 07.01.2011 tarihinde işe başlama isteğini davalı yana bildirdiğini, bu ihtarnamenin 13.01.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, davalının 02.02.2011 tarihli noter ihtarı ile davacıya işe başlaması ve kendisine eski ücreti olan 2.100 TL’nin aylık ücret olarak ödeneceğini bildirdiğini, davacının iş akdinin feshedildiği 11.08.2008 tarihinden davalı yanın işe başlatma ihtarnamesini keşide ettiği 04.02.2011 tarihine kadar 2,5 yıl süre geçtiğini, davalının çalışanlarına bu süre zarfında birkaç kez ücret artışı yaptığını, ancak davacıya en son 2,5 yıl önce ödenen ücretle işe başlamasının tebliğ edildiğini, davalı federasyona noterliğin 04.02.2011 tarihli ihtarnamesi ile işe başlatılmak istenilen ücretin 2,5 yıl önceki ücret olduğu, bu tarihten sonra federasyon çalışanlarına yapılan ücret artışlarının ücrete yansıtılması gerektiği, bunun İş Kanununun 5 maddesinde yer alan eşit davranma ilkesi gereği olduğu, bu nedenle işe başlatma iradesinin gerçek ve samimi olmadığı bildirilmiş ise de, davalı tarafça ücretin artırılacağına ilişkin hiçbir bildirimde bulunulmadığını, bu nedenle işbu davanın açılmasının zorunlu hale geldiğini, davalı federasyonun işe başlatma konusunda samimi olmadığının dava süresince davacının başka bir işte çalışmaması için Türkiye’deki tüm federasyonlara gönderilen yazıdan ve yüzme federasyonu başkanına gönderilen e mail mesajından da açıkça anlaşılacağını, bu mesajda davalı federasyon başkanının davacıyı suç işlemiş bir kişi olarak gösterdiğini ve davacıya cezai işlem yapılacağını iddia ettiğini, yine yüzme federasyonu başkanından davacı için gereğinin yapılması ve kendisine bilgi verilmesinin istirham edildiğini, sadece bu mesajın bile işe iade etme niyetinin olmadığının açık göstergesi olduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, işe iade kararı uyarınca 5 aylık brüt tazminat ile 4 aylık ücret alacağının eksik ödenen kısmı, yıllık izin, bayram ve hafta tatili alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işe iade kararının onanarak kesinleştiğini, davacının 07.01.2011 tarihli ihtarname ile işe başlatılmasını talep ettiğini, 4 aylık giydirilmiş ücreti ve yargılama giderlerinin banka hesabına ödendiğini, kendisine noter kanalı ile gönderilen 02.04.2011 tarihli ihtarname ile fesihten önce yapmış olduğu görev yerinde aynı görevle 2.100 TL olan ücretle işe başlamasının uygun bulunduğunun bildirildiğini, daha sonra 04.02.2011 tarihinde keşide edilen ihtarname ile ihtar tarihinden itibaren 1 aylık sürenin sonu olan 07.02.2011 tarihi itibariyle işe girişinin yapılacağı, bu nedenle 07.02.2011 tarihinde işbaşı yapması gerektiğinin bir kez daha kendisine bildirildiğini, davacının işe başlayacağı varsayılarak işe giriş bildirgesi verildiğini, davacının bu ihtardan sonra da işbaşı yapmadığını, kendisinin 04.02.2011 tarihinde keşide ettiği ihtarnamenin federasyona ulaştığını, ihtarname içeriğinden davacının işbaşı yapmayacağının anlaşıldığını, bunun üzerine işten çıkışının yapıldığını, davacının iş akdinin askıda kaldığı dönemde Türkiye Yüzme Federasyonunun genel sekreterliği görevine getirildiğini ve halen burada çalıştığını, dava dilekçesinde federasyonun niyetinin kendisini işe başlatmamak olduğunu iddia etmiş ise de, gerçekte davacının prestijli ve geliri yüksek olan bu işinden ayrılmak istemediğini, ancak diğer yandan müvekkili federasyondan tazminat alabilmek için müvekkili federasyonun niyetinin kendisini işe iade etmek olmadığını iddia ettiğini, müvekkilinin mahkeme kararını yerine getirdiğini, davacıya 2 kez ihtarname göndererek işe başlamasını istediğini, davacıya iş akdinin sona ermesinden önceki iş koşullarına uygun olarak işe başlatılacağının da bildirildiğini, işe iade kararında davacının zamlı ücretle işe başlatılmasına ilişkin hüküm bulunmadığı gibi, uygulamada da işverenin sorumluluğunun iş akdinin feshinden önceki koşullarda işbaşı yaptırılması ile sınırlı olduğunu, asgari ücretin üstünde olmak koşuluyla ücret miktarında artış yapılmasının işverenin inisiyatifinde olan bir husus olduğunu, davacının ücretine zam yapılmasını gerektiren yasal bir zorunluluk bulunmadığından davacının işe başlamamak için ileri sürdüğü gerekçenin haklı ve geçerli olmadığını, davacının iş akdinin askıda olduğu sürede başka bir işe girdiğini ve buradaki çalışmasına devam etmek istediği için yapılan çağrıya rağmen işbaşı yapmadığını, bu nedenle işe iade işleminin yapılmadığı gerekçesi ile talep ettiği kıdem, ihbar tazminatı ve 5 aylık ücret tutarındaki talebinin reddi gerektiğini, davacının 4 aylık ücret alacağının resmi kayıtlar üzerinden hesaplanarak ödendiğini, yıllık izin, bayram ve hafta tatili alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 11.08.2008 tarihinde feshedildiği, Beyoğlu 2. İş Mahkemesi’nin 2008/360 esas, 2009/174 karar sayılı ilamı ile işe iadesine, 4 aylık ücretin ve işe başlatılmaması halinde işçiye ödenmesi gereken tazminat miktarının 5 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verildiği; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/37141 E - 2010/34948 K sayılı kararı ile onandığı, davacının, Üsküdar 4. Noterliğinden 07.01.2011 tarih, 839 Y. Sayı ile keşide ettiği ihtarname ile “İşe başlatılma” talebinde bulunduğu, ihtarnamenin davalıya 13.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği; davalının Ankara 43. Noterliğinden keşide ettiği 02.02.2011 tarih, 3621 Y. Sayılı ihtarname ile “fesihten önceki görev yerinde aynı görevle, 2.100,00 TL olan aylık ücretle işe başlamasının uygun bulunduğunu” davacıya bildirdiği; davacı tarafından Beykoz 2. Noterliğinden davalıya keşide edilen 04.02.2011 tarih, 5556 Y. Sayılı ihtarname ile “işe başlatılmak istenen ücretin 2,5 yıl önceki ücret olduğunun, sonraki ücret artışlarının ücrete yansıtılması gerektiğinin” bildirildiği, davalı tarafından bu talebin kabul edildiğine ilişkin bir belge sunulmadığı; cevap dilekçesinde “davacının zamlı ücretle işe başlatılmasına ilişkin hüküm bulunmadığı, işverenin sorumluluğunun iş akdinin feshinden önceki koşullarla işbaşı yaptırmakla sınırlı olduğu” bildirilerek bu hususa açıklık getirildiğinin görüldüğü, iş sözleşmesinin, davacının işe başlatılma ihtarnamesinin davalıya tebliğ edildiği 13.01.2011 tarihinden 1 ay sonra, 13.02.2011 tarihinde fesih olunduğunun kabulü gerektiği, davacının, 28.12.2001-11.08.2008 tarihleri arasındaki kesintisiz hizmet süresi 6 yıl 7 ay 13 gün olarak tespit edildiği, davacının 6 yıl 7 ay 13 gün olan hizmet süresine 4 aylık süre eklenmesi ile kıdem tazminatında esas alınacak süre 6 yıl 11 ay 13 gün olarak tespit edildiği, davacının, 11.08.2008 tarihindeki aylık ücretinin net 2.145,63\_TL, brüt 2.994,60 TL olduğu, 13.02.2011 tarihindeki ücretin brüt 4.487,00 TL ve kıdem tazminatı tavanının 2.623,23 TL olduğunun tespit edildiği, davalının, iş sözleşmesini fesihte haksız olduğunun tespit edildiği, işe davette samimi olmadığı, boşta geçen süre ücretinin ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işe başlama talep tarihi göz önünde bulundurularak, geçersiz sayılan ilk fesih tarihi ile bu tarih arasında işyerinde çalışan işçilere zam yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, bütün işçilere zam yapıldığı tespit edildiği takdirde davacının davasının bu kararda olduğu gibi kabulü, bütün işçilere zam yapılmadığının tespiti halinde işverenin zam yapma zorunluluğu olmadığı hususu da göz önünde bulundurularak davacının işe başlamadığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7759, Karar No: 2013/1701, Tarih: 28.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/7759 E.  ,  2013/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aynı olay nedeniyle Elektrik Üretim AŞ’nin Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanı, Genel Müdür Yardımcısı ve Yönetim Kurulu Üyesi olan ..., ....,......,.....,.... ve......, hakkında, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/170 Esas sayılı dosya üzerinden yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, iki davanın birleştirilmesinin gerekip gerekmediği düşünüldükten sonra, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20342, Karar No: 2014/22247, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20342 E.  ,  2014/22247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/274-2014/550

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %11 oranındaki sürekli iş göremezlik için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8478, Karar No: 2014/2172, Tarih: 29.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8478 E.  ,  2014/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/100335

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2011/269 (E) ve 2011/503 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada mevcut Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 26/07/2010 gün 3664 No.lu Sağlık Kurulu Raporunun içeriğine göre, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki ile gerektiğinde gözlem altına alınarak varsa önceki raporları da incelenmek suretiyle suç tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalıp azalmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesinden yararlanıp yararlanamayacağı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35864, Karar No: 2013/25492, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35864 E.  ,  2013/25492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitmesi gerekçesiyle işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin belirli süreli olduğunu, ihale süresinin bitmesi nedeniyle iş akdinin sonlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyerinin miras yoluyla intikali, 4721 sayılı Türk Medenî Kanun’un 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün, 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Basın İş Kanunu’na tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir. Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir. İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.  İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).