muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5568, Karar No: 2013/165, Tarih: 17.01.2013

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asli müdahillerin tüm, davacı kooperatifler ile davalı S.. Kooperatifi vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı SS B.. G.. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı SS S..K..Yapı Kooperatifi vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı SS B.. G.. Konut Yapı Kooperatifi ile davalılardan SS S.. K..Yapı Kooperatifi arasında Beyoğlu 31. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 12.11.1997 tarih ve 58317 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapılmıştır. SS S..K..Yapı Kooperatifi tarafından SS B.. G.. Konut Yapı Kooperatifi aleyhine Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde; yanlar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine ve sözleşme konusu olan 1 numaralı parsele anılan davalı kooperatifin müdahalesinin men’ine karar verilmesi istemiyle dava açılmış ve mahkemece, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “geriye etkili sonuç doğurur şekilde” feshine ve anılan davalı kooperatifin sözleşme konusu taşınmaza el atmanın önlenmesine karar verilmiş ve mahkemece verilen 24.05.2005 tarih, 2004/695 Esas ve 2005/340 Karar sayılı bu hüküm, Yargıtay incelemesinden de geçmek suretiyle 20.06.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

12.11.1997 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin tarafı olan SS B.. G.. Konut Yapı Kooperatifi yüklenici; SS S..K.. Yapı Kooperatifi ise arsa sahibidir. Yüklenici tarafından yapılan inşaatın, imar mevzuatına uygun ve dolayısıyla “yasal yapı” niteliğinde olduğu, sözleşmenin taraflarının kabulündedir. Yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, kesinleşen mahkeme kararıyla “geriye etkili sonuç doğurur” şekilde fesih olunduğuna ve yüklenici kooperatif tarafından yapılan inşaat yasal yapı niteliğinde bulunduğuna göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği 20.06.2007 tarihi itibariyle; yapılan işin bedelinin, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 61 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince ve “haksız iktisap” kuralları uyarınca, serbest piyasa fiyatlarıyla uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yapılacak keşif ve yaptırılacak inceleme sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda ise; mahkemece, hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporunda yukarıda açıklanan yasal yönteme aykırı olarak, bayındırlık birim fiyatlarına göre iş bedelinin hesaplanması doğru olmamıştır.

Mahkemece yukarıda açıklanan ve Dairemizce düzenli uygulanan “yasal yönteme” göre uzman bilirkişi kurulu oluşturularak, yapılacak inceleme ile yüklenici kooperatifin hakettiği iş bedelinin hesaplanması gereklidir. Ancak, hüküm altına alınan iş bedeli miktarına yönelik yüklenici Kooperatifin temyizi bulunmadığı için, davalı arsa sahibi kooperatifin kazanılmış hakkının bulunduğu da mahkemece gözetilmelidir.

3-Davacılardan SS L..B.. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı SS S.. K.. Yapı Kooperatifi’nin arasındaki uyuşmazlık sebebiyle temyiz itirazları da incelendiğinde de:

1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 8. maddesi hükmünde yapı kooperatifi ortaklık sıfatının kazanılması ve kaybedilmesi koşulları açıklanmıştır. Türk Kooperatif Hukuku açısından kooperatiflerde “açık kapı ilkesi” benimsenmiştir. L..B.. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı SS S.. K..Yapı Kooperatifi arasında yapılan 12.05.1998 tarihli ve bu sözleşmenin eki ve devamı sayılan 08.10.1999 tarihli sözleşmeler incelendiğinde; davacı L.. Yapı Kooperatifi üyelerinin davalı S..K..Yapı Kooperatifi'ne üye olmalarını sağlayan nitelikte sözleşmeler olmadığı açıklıkla anlaşılmaktadır. Anılan davacı Kooperatif de, davalı S.. Kooperatifi'ne aralarındaki sözleşmeler gereğince ödendiği ileri sürülen bedelin tahsilini istemektedir. Yukarıda açıklandığı üzere; davacı L..Kooperatifi, davalı S..Kooperatifi’ne ödendiğini yasal delillerle kanıtladığı bedelin iadesini isteyebileceği, 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 61 ve izleyen maddeleri hükümleri ile “haksız iktisap kuralları” gereğidir.

Davalı S.. Kooperatifi, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'na tabî bir “Yapı” kooperatifidir. 1163 Sayılı Yasa’nın 55/1. maddesi gereğince, kooperatif yönetim kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatif faaliyetlerini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Buna göre, kooperatifi yönetim kurulu temsil eder. Kooperatifi temsile yetkili yönetim kurulu ve dolayısıyla şahıslar, kooperatif namına onun amacının gerektirdiği bütün hukuki işlemleri yapabilir. 1163 Sayılı Kanun’un 59/1. maddesinde öngörülen bu kurala göre, temsil yetkisi kooperatifin amacı ile sınırlıdır. Aynı Yasanın 4/1. maddesinin 2. bendi gereğince, kooperatifin amacı ve çalışma koşullarının ana sözleşmesinde gösterilmesi; 3/1. maddesi uyarınca da, ana sözleşmesinin kooperatif merkezinin bulunduğu yer ticaret siciline tescil ve ilânı zorunludur. O halde, temsile yetkili yönetim organının, dolayısıyla temsile yetkili kişilerin, kooperatifin amacı ve çalışma alanı ile sınırlı işlemleri geçerli olur ve bu hukuki işlemler, kooperatifin tüzel kişiliğini bağlar. Çünkü, kooperatifin amaç ve konu dışında fiil ehliyeti yoktur. Yönetim organının temsil yetkisinin sınırlarını aşarak hukuki işlem yaptığını ve dolayısıyla tüzel kişiliğini bağlayıcı olmadığını kooperatif, her türlü yasal delil ile kanıtlayabilir. Nitekim Yargıtay uygulaması da bu yöndedir (Y.H.G.K.’nın 19.03.2008 gün, 2008/19-267 Esas ve 2008/253 Karar sayılı; Y.15. HD’nin 21.02.2007 tarih, 2006/4471 Esas 2007/1079 Karar sayılı ilâmları).

S.. Kooperatifi yöneticileri hakkında atılı zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından ötürü açılan kamu davası, Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/448 Esas sayısında kayıtlı olup, derdest bulunmaktadır. Davalı S..Kooperatifi’nin yönetim organını oluşturan kişiler hakkında atılı suçlarından ötürü anılan Ağır Ceza mahkemesince, mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi durumunda, bunlar tarafından davacı L.. Kooperatifi’nden aralarındaki sözleşme gereğince, bedel tahsiline ilişkin işlemlerin, davalı kooperatifi bağlayıcı olup olmadığının, yukarıda açıklanan hukuksal nedenlerle mahkemece değerlendirilmesi zorunludur. O halde; sözü edilen ceza davasının sonucunun mahkemece beklenmesi gerekmektedir.

Davalı S..Kooperatifi’nden, davacı L..Kooperatifi’nin ödediği paranın iadesinin gerektiği durumunda ise; mahkemece, “denkleştirici adalet” kuralı gözetilerek talep de aşılmamak suretiyle alacak miktarının belirlenmesi gereklidir. Çünkü haksız iktisabın temeli, “hakkaniyet” ilkesine dayanır. Nedensiz zenginleşmenin asli fonksiyonunu “denkleştirici adalet” oluşturur. İyiniyetli sebepsiz zenginleşmenin iadesinin kapsamı tayin edilirken, iade alacaklısının geçersiz ya da bağlayıcı olmayan sözleşmenin karşı tarafça ifa edilemeyeceğini öğrendiği, bu konuda güvenin sona erdiği an, tespit edilmeli, dava tarihi aşılmamak koşuluyla iadenin talep edilmesi zamanı mahkemece belirlenmelidir (Y.H.G.K. 07.02.2001 tarih 2000/1729 Esas ve 2001/32 Karar sayılı ilâmı).

4-Mahkemece davacıların, davalarında dava değerleri ıslah yoluyla arttırılmış olduğu halde; davası kabul edilen tüm alacağa ıslah tarihi gözetilmeksizin, dava tarihinden itibaren mahkemece temerrüt faizi uygulanması kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle temyiz eden asli müdahillerin tüm; davacı kooperatifler ile davalı S.. kooperatifi vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle kararın davacı SS B.. G.. Kooperatifi ile davalı SS S..Kooperatifleri yararlarına; 3. bentte belirtilen sebeplerle de davacı L.. Kooperatifi ile davalı S..Kooperatifi yararlarına; 4. bentte gösterilen nedenlerle de davalı S..Kooperatifi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden SS B.. G.. Konut Yapı Kooperatifi, SS L.. B.. Konut Yapı Kooperatifi, davalı SS S.. K..Yapı Kooperatifi’ne geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asli müdahiller Belgin, Nilgün, Mehmet, Murat, Deha, Suna, Aysun ve Suat’a geri verilmesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31977, Karar No: 2018/8117, Tarih: 24.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/31977 E.  ,  2018/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamı uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz olan ... ilçesi ... mahallesi 1743 parsel sayılı taşınmazda enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazda oluşan değer düşüklüğü oranının binde altıdan fazla olamayacağı gözetilmeden daha yüksek değer düşüklüğü hesap eden bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulduğu ve mahkemece de bozmaya uyulduğu halde, bozma sonrasında da taşınmazda enerji nakil hattı nedeniyle oluşan değer düşüklüğü oranının yine %1 kabulü suretiyle fazla bedel tespit eden bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2215, Karar No: 2019/3445, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2215 E.  ,  2019/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1905, Karar No: 2011/7943, Tarih: 12.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1905 E.  ,  2011/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 271 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla 823,41 m2 ve 823,46 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan Komisyonun 68 parsel olarak taşlık niteliği ile belirtildiği gerekçesiyle ve davacılar ... ve ...'in işgalinde olduğu açıklanmak suretiyle ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka, imar ihyaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 271 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların taşlık kayalık olmadığı, taşınmazlar üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacılar ... ve ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15821, Karar No: 2015/24168, Tarih: 13.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15821 E.  ,  2015/24168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde borçlunun icra mahkemesine başvurarak, takip dosyasında, İİK'nun 78. maddesi gereğince, süresinde haciz istenmediğinden sonradan banka hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istediği, mahkemece şikayetin reddine hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 78/2. maddesi gereğince, ''Haciz istemek hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer.'' Aynı maddenin 4. ve 5. fıkraları hükmüne göre ise; ''Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır. Yeniden haciz istemek, alacaklı tarafından vukubulan yenileme talebinin borçluya tebliğine mütevakkıftır. İlama müstenit olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harç alınır.''

Bir yıllık süresi (md 78/2) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, bununla ilgili gerekli masrafları icra dosyasına yatırması yada hacizle ilgili işlemlerin icrasının gerçekleştirmesi gerekir. Aksi halde ortada geçerli bir haciz talebinden bahsedilemez. Bu durumda alacaklı ancak, ödeme emrinin tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin (varsa) kalan kesimi içinde yeniden haciz talebinde bulunabilir (Md.78/5).

Anılan sürelerin geçirilmesi halinde alacaklının "haciz isteme hakkı" düşer. Alacaklı, yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlama dayalı olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harç alınır (md 78/5.).

Somut olayda, ödeme emrinin 30.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı vekilinin 13.01.2014 tarihinde borçluya ait taşınmazların haczi talebinde bulunduğu ancak bununla ilgili masrafların yatırılmadığı gibi ilgili tapu müdürlüklerine haciz için müzekkere gönderildiği yahut uyap üzerinden borçluya ait taşınmazlara haciz konulduğuna dair dosyada belge bulunmadığı, takip eden haciz talebinin ise 12/02/2015 tarihinde yapıldığı ancak; alacaklı tarafça harç yatırılmak suretiyle dosyanın yenilendiği ve yenileme talebinin borçluya tebliğine dair herhangi bir işlem yapılmadığı görülmüştür.

Bu durumda, alacaklı tarafın süresinde geçerli bir haciz talebi olmadığı için haciz isteme hakkının düştüğünün kabulü gerektiği, bu kabule göre de alacaklının, yeniden haciz isteme hakkının ancak harç ödenerek takibin yenilenmesi ve yenileme talebinin borçluya tebliğinden sonra doğacağı, dolayısıyla, belirtilen işlemler yapılmadan alacaklının, borçlunun banka hesaplarına yönelik haciz isteme hakkı yoktur.

O halde mahkemece, yukarıda yazılan açıklamalar doğrultusunda şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4530, Karar No: 2025/1562, Tarih: 03.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/4530 E.  ,  2025/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/84-2023/86

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-4600

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/324613

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1-Uyuşmazlık Hakem Heyetinin, Sigorta Tahkim Komisyonu bilirkişi listesinden atanacak 2 (iki) Adli Tıp Uzmanı, 1 (bir) Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon hekimi bilirkişi seçilerek, dosyaya sunulan belgeler üzerinden yapılacak değerlendirme ile iddiaları irdeleyen, çelişkileri açıklayan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde; uyuşmazlık konusu kaza sonucu oluştuğu iddia olunan “gerçek maluliyet” oranını gösteren, denetime uygun rapor alınmasına ilişkin ara kararının,

2-Söz konusu ara kararın taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının, tarafların ara karara karşı itiraz ve beyan dilekçelerinin, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5580, Karar No: 2015/9317, Tarih: 09.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5580 E.  ,  2015/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren vekili yardımcısı olması nedeni ile iş güvencesinden yararlanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işveren vekili yardımcısı olduğu ve dolayısıyla iş güvencesine ilişkin düzenlemenin kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma

sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir.

Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin anılan anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda; davalı işverenliğin 18 fabrikasında birinin müdür yardımcısı olan davacının işyerininin bütününü sevk ve idare etmediği gibi, işçi alma ve çıkarma yetkisi de bulunmamaktadır. Bu anlamda dosyanın esasına girilerek inceleme yapılması gerekirken davacının işveren vekili olduğu kanaati ile davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2820, Karar No: 2019/12615, Tarih: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2820 E.  ,  2019/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına gre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir Ancak;

1-Sanığın jammer tabir edilen sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek aracın içerisine girip aracın içerisinde bulunan eşyaları almak şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.