muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15034, Karar No: 2023/726, Tarih: 20.02.2023

nedeniyle rahatsız olduğu, bu durumu annesi tanık...'nın da fark ettiği, yine evde olduğu 26.07. 2017 tarihinde sanık ...'un kendisi ile görüşmek amacıyla katılandan bulunduğu konumu göndermesini istediği, katılanın istek üzerine konumunu gönderdiği ve sanık ile dışarıda görüştükleri, sanık ...'un katılanı Ümraniye'de bulunan Huzur isimli otele götürdüğü, sanığın 405 numaralı odayı kiraladığı, sanık ile katılanın kayıt yaptıktan sonra odaya çıktıkları, sanığın odaya girer girmez katılanın çıkmasına engel olmak amacıyla kapıyı kilitleyerek anahtarı gömleğinin cebine koyduğu, sonrasında yaklaşık 1,5-2 saat boyunca katılanın vücuduna anal yoldan organ sokmak sureti ile istismarda bulunduğu, katılanın kaçmak istemesine rağmen odanın kapısının kilitli olması nedeniyle kaçamadığı, sanık ile katılanın 12.40'da girdikleri otelden 17.49'da birlikte ayrıldıkları, sonrasında sanığın İstanbul'dan Koyulhisar'a döndüğü, bu süreler boyunca sanık ile telefonla konuşmaya devam ettikleri, bu olaydan yaklaşık 2 ay sonra katılanın Koyulhisar'a döndüğü, katılanın Koyulhisar'a geldiği ilk gün sanığın kendisini arayarak arabası ile evine götürdüğü, ev içerisinde katılanı yine organ sokmak sureti ile cinsel yönden istismar ettiği, bu sırada da evin kapısını kilitleyerek katılanın kaçmasına engel olduğu, bu olayın ertesi akşamında çiğ köfte dükkanında gece 12 civarında ışıkları kapatıp katılana karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğu esnada yine dükkanın kapısını kilitleyerek katılanın kaçmasına engel olduğu, bu olaydan sonra yaklaşık 7 ay boyunca sanığın bazen her gün, bazen de haftada iki üç defa katılanı kendi ikametine, iş yerine, Koyulhisar İlçesi Üçyol mevkiine, iş yerinin karşısında bulunan depoya götürerek kendisine anal yoldan cinsel organını ithal etmek sureti ile cinsel istismarda bulunduğu, sanığın cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği süre zarfının dışında otel odasına girer girmez kapıyı kilitlediği, yine katılanın İstanbul'dan Koyulhisar'a geldiği gün sanığın katılanı araba ile evine götürdüğü, yine başka bir gün çiğköfte dükkanının karşısında bulunan odunlukta ve sanığın abisine ait olan arabanın içinde, odunlukta katılana yönelik eylemlerini gerçekleştirdiği ve bu süre zarfında 15 yaşından küçük olan katılanı cinsel amaçla, birden fazla kez hürriyetten yoksun bıraktığı, bu suretle sanığın katılana yönelik üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübut bulduğu, tüm bu hususların katılan ...'un soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki istikrarlı beyanı, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları, adli muayene raporları, ... kayıtları, Adli Tıp raporu, kolluk tutanakları ile anlaşıldığı ve oluşun bu şekilde gerçekleştiği" kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ayrıca Bakanlığın davaya katılması Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlamadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1770 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/653, Karar No: 2017/1536, Tarih: 04.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/653 E.  ,  2017/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı Başbakanlık ... Başkanlığı ile davalı .. ... Proje Uluslararası A.Ş arasında imzalanan; ... İli .... İlçesi 392 Adet konut, ticaret merkezi, cami, şadırvan ile ada içi altyapı, genel altyapı ve çevre düzenlemesi inşaat işine ilişkin imzalanan sözleşmeden kaynaklanan ayıplı imalâtlar sebebiyle açılmış alacak davası olup, mahkemece dava dilekçesi ve ekleri davalı tarafa tebliğ edilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme ile görevsizlik kararı verilmiş, karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlükte olduğu 16.03.2016 tarihinde açılmıştır. 6100 sayılı HMK'da ilk derece yargılamasında yazılı yargılama usulü beş aşamadan oluşacak şekilde düzenleme yapılmıştır. Bunlar; 1-Davanın açılması ve dilekçeler aşaması (madde 118,126-136), 2-Ön inceleme (madde 137-142), 3-Tahkikat (madde 143-293), 4-Sözlü yargılama (madde 184-186) ve 5-Hükümdür (madde 294). Dava şartları ve ilk itirazlar ön incelemede sonuca bağlanır. Ön inceleme ise dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesinden sonra yapılır (HMK. m.137/1, 139/1 ilk cümle). Buna göre, usule ilişkin kararın verilebilmesi için; dava dilekçesinin davalıya tebliği, cevap süresinin (HMK. m. 127/1) beklenmesi, süresi içinde cevap verilmesi halinde davacıya tebliği, onun cevaba cevap verme süresinin (HMK. m.136/1) beklenmesi, davacı dilekçe verdiğinde bunun davalı tarafa tebliği ve davalının ikinci cevap süresinin beklenmesi zorunludur. Mahkemenin, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verebileceğini öngören aynı Kanun'un 138. maddesi hükmü, dilekçelerin karşılıklı verilmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Bu hüküm, hakime belirtilen hususlar hakkında gerekmiyorsa ön inceleme duruşması yapmaksızın karar verebilme yetkisi tanır. Ön inceleme duruşması yapmaksızın dosya üzerinden karar verilebilmesi için de davanın ön inceleme aşamasına getirilmiş olması gereklidir. Yasa'nın 137/1'inci fıkrasında, ön incelemenin dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra yapılacağının açıkça öngörülmüş olması karşısında, dava şartlarının mevcut olup olmadığının davanın her

aşamasında hakim tarafından kendiliğinden gözetileceğine ilişkin 115/1'inci madde hükmü de bu hususlarda, davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden karar verilebileceğine izin verir tarzda bir yoruma elverişli değildir.

aşamasında hakim tarafından kendiliğinden gözetileceğine ilişkin 115/1'inci madde hükmü de bu hususlarda, davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden karar verilebileceğine izin verir tarzda bir yoruma elverişli değildir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 1086 sayılı Kanun'dan farklı olarak iddia ve savunmanın genişletilmesi yahut değiştirilmesi yasağını dava ve cevap dilekçesinin verilmesiyle başlatmamış; bu yasağı, dilekçelerin karşılıklı verilmesinin tamamlanmasına, bazı hallerde ön inceleme duruşmasına kadar ileriye ötelemiştir. Tarafların bu haklarını kullanabilmeleri, dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesini veya bunun için kanunda belirlenen sürelerin geçmesini gerekli kılar. 6100 sayılı HMK'nın 138’inci maddesi uyarınca dava şartları hakkında dosya üzerinden karar verilebilir ise de; bunun için dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek savunma hakkı tanınması gerekir.

Bu genel anlatımlar ışığında somut olaya gelince; mahkemece davalıya dava dilekçesi tebliğinin yapılmayıp, dilekçeler aşaması tamamlanmadan görevsizlik sebebiyle usulden red kararı verilmesi Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenme hakkına aykırıdır.

Bu nedenlerle mahkemece 6100 sayılı HMK ile öngörülen yargılama aşamalarına uyulmadan, dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeyip dilekçeler aşaması tamamlanmadan görevsizlik sebebiyle usulden red kararı verilmek suretiyle davalının hukuki dinlenilme hakkına aykırı davranılması usül ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y -

Mahkemenin görevli olması Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/1-c maddeye göre dava şartıdır. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir (HMK 1. md.). “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.” (HMK 115. md.).

Yasada açıkça dava şartlarının her aşamada mahkemece kendiliğinden araştırılacağı düzenlendiğinden henüz taraflara tebliğ yapılmadan tensip aşamasında dahi mahkemenin görevsiz olması halinde usulden red kararı verilebilir. HMK 137, 138 ve 140. maddedeki ön inceleme aşamasında dava şartlarının inceleneceğine dair düzenlemeler, henüz incelenmemiş ise tahkikata geçilmeden önce dava şartlarının incelenmesi zorunluluğunu belirtmekte olup görev yönünden bu incelemenin en erken değil, en geç ne zaman yapılması gerektiğini göstermektedir.

Konuya ilişkin HMK 138. maddenin yasa gerekçesi şöyledir: “Usule ilişkin hususlar, şeklî nitelik taşıdıklarından yargılamanın başında, dosya üzerinden de incelenerek karara bağlanabilir. Ancak, mahkeme, kararını vermek için tarafların dinlenmesine ihtiyaç duyuyorsa, bunu da tahkikat aşamasında değil, ön inceleme oturumunda yapacaktır. Böylece dava şartları ve ilk itirazlarla ilgili sorunların, en geç tahkikat başlamadan, ön inceleme duruşması sonunda karara bağlanması amaçlanmıştır.” Bu gerekçe ile de her aşamada görev hususunun incelenebileceğine açıklık getirilmiştir.

HMK hükümlerine göre her aşamada dava şartlarının incelenerek karar verilmesi mümkün olduğu için, kararın hukuka uygunluğu yönünden inceleme yapılması gerekirken, "dilekçeler safhası dolmadan görev konusunda karar verilemeyeceği" gerekçesiyle kararın bozulması" yönünde olan değerli çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/5220, Karar No: 2019/2016, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5220 E.  ,  2019/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25/04/2017 tarih ve 2014/950-2017/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı ... Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı Eyüboğlu İnşaat Taahüt Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taahhüdünde olan köprü inşaatları kapsamında davalılardan Eyüpoğlu Şirketi ile sözleşme imzalandığını, davalının kazık makine ve ekipmanlarının ulaşımını üstlendiğini, bu kapsamda diğer davalı Mos Çelik Şirketine ait çekici ve römork ile müvekkiline ait fore kazık çakma makinesinin taşınması için Ordu'da bulunan inşaat alanına gelindiğini, ancak yükleme sırasında kazık makinesinin devrilerek hasar gördüğünü, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun belirlendiğini, hasarın giderilmesi için uğranılan zarardan şimdilik 270.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Eyüpoğlu Şirket vekili, meydana gelen kazada kusurlu olmadıklarını, yüklemeden haberdar edilmediklerini savunmuş davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Mos Çelik Şirket vekili, müvekkili ile davalı Eyüpoğlu Şirketi ile arasında iş makinesinin taşınması konusunda sözlü anlaşma yapıldığını, kazanın müvekkili şirket elemanının karşı koymasına rağmen vinç operatörünün eğimli arazide yükleme yapmak istemesinden kaynaklandığını, bu nedenle zarardan sorumlu olmadıklarını savunmuş davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... iddialara ilişkin dilekçe sunmamıştır.

Davalı Mos Çelik Şirket vekili, müvekkili ile davalı Eyüpoğlu Şirketi ile arasında iş makinesinin taşınması konusunda sözlü anlaşma yapıldığını, kazanın müvekkili şirket elemanının karşı koymasına rağmen vinç operatörünün eğimli arazide yükleme yapmak istemesinden kaynaklandığını, bu nedenle zarardan sorumlu olmadıklarını savunmuş davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... iddialara ilişkin dilekçe sunmamıştır.

Mahkemece, bozma ilamı, iddia, savunma, toplanan deliller, ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait iş makinesinin taşınması için davalı Eyüpoğlu İnşaat Şirketi ile davacının sözleşme yaptıkları, davalı Mos Çelik Şirketinin ise alt taşıyıcı olarak makineyi taşıdığı sırada meydana gelen kazada aracın hasarlandığı, davacının meydana gelen hasar ve kazanç kaybının tahsili için davalılara karşı derdest davanın açıldığı, davacının davasını alt taşıyıcı Mos Çelik Şirketine yönelttiği, davacının davalı Mos Çelik Metal Şti. aleyhine açtığı davanın kısmen kabulüyle; davacının kabin ve ana bom değiştirilmesi nedeni ile talep edeceği zararın 185.145,00 TL ve faturalı zararların 27.281,90 TL olduğu tespitiyle bu meblağın davanın yönetildiği davalı Mos Çelik şirketinden kaza tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline her ne kadar davalının ağır kusuru veya hilesi bulunmadığından kazanç kaybı talep edilemez ise de mahkeme ilk kararında 7.787,70 TL kazanç kaybına da hükmetmiş olup davalı Mos Çelik bu kararı temyiz etmediğinden ve bu kalem yönünden davacı lehine müktesep hak doğduğundan bu miktarın da tazminat miktarına eklenerek toplam 220.214,20 TL'nin davalı Mos Çelik Şti'den tahsiliyle, davalılar Eyüpoğlu İnşaat Ltd. Şti. ve ... hakkında açılan davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı Eyüboğlu Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin MOS Çelik Metal Makine Sanayi İnşaat Nakliye İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi’ne yönelik temyiz itirazları ile davalı Eyüpoğlu İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketi’nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin MOS Çelik Metal Makine Sanayi İnşaat Nakliye İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi’ne yönelik temyiz itirazları ile davalı Eyüpoğlu İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketi’nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı yan vekilin davalı ... yönünden temyizine gelince; dava dilekçesinde zararın şoför ...’ın kusurlu davranışı nedeniyle meydana geldiği iddia edildiği gözetilerek, anılan davalının haksız fiil hükümleri çerçevesinde varsa kusuru ve oranı belirlenmek suretiyle bu davalı bakımından oluşacak sonuca göre hüküm kurmak gerekirken dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddi doğru olmadığı gibi anılan davalının aleyhine olan ilk hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle davacı lehine oluşan usuli müktesep hakkı ortadan kaldıracak biçimde hüküm kurulması da yerinde görülmemiş, davacı yan vekilinin davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalılardan MOS Çelik Metal Makine San. İnş. Nakl. İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti’ne yönelik temyiz itirazları ile davalı Eyüpoğlu İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti.’nin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalılardan ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Eyüboğlu Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7598, Karar No: 2012/4204, Tarih: 14.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7598 E.  ,  2012/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Oluklu Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair Yeşilyurt (Malatya) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2011 gün ve 128/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 70 dönüm kadar alanın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, taşınmazın 30 – 40 yıldan beri zilyetliğinde olduğunu, imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdiğini, arpa ve nohut ektiğini, sondaj vurduğunu ve taşınmazı suladığını açıklayarak dava konusu yerin adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, 3.7.2009 havale tarihli cevap dilekçesinde; “..davacının dava konusu olan yerde zilyetliğinin olmadığını, taşınmaz üzerinde Yeşilyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/102 değişik işler sayılı dosyasıyla Hazine Avukatlığınca tespit yaptırıldığını, alınan zirai bilirkişi raporunda; söz konusu yerin %35 – 40 meyile sahip olduğunu, mera niteliğini gösterdiğini, taşlık, kayalık ve bor olan alanlardan olduğunun belirtildiğini, tespit yapılan ana kadar tarımsal amaçlı olarak kullanılmadığını, raporda açıkça belirtildiğini, mera bitkileriyle örtülü olup, zilyetlikle edinilecek yerlerden bulunmadığını, iktisap süresinin de dolmadığını açıklayarak davacının davasının reddine, TMK.nun 713/6. fıkrası hükmü gereğince dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı ...’ın davasının reddine, dava konusu taşınmazın Hazinenin özel mülkü olarak tapuya tesciline, bu konuda tapu sicilinin oluşturulmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...’ın davasının reddine, dava konusu taşınmazın Hazinenin özel mülkü olarak tapuya tesciline, bu konuda tapu sicilinin oluşturulmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, toplanan tüm deliller, keşif tutanakları kapsamları ile dosya içerisinde bulunan Yeşilyurt Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1997/102 değişik işler sayılı tespit dosyasının içerisindeki belgeler ile tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın taşlık, kayalık niteliğiyle kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığı, tespitin yapıldığı 1997 yılına kadar tarımsal amaçlı olarak yerin kullanılmadığı %50 meyile sahip olduğu, toprak et kalınlığının olmadığı, humusça çok fakir olduğu, mera vasfını gösteren taşlık, kayalık, bor olan alanlardan bulunduğu, bitki deseni mera bitkileriyle örtülü görüldüğü, 1997/102 değişik işler sayılı tespit dosyasında bulunan zirai bilirkişi raporuyla saptandığı, eldeki dava dosyası bakımından yapılan keşifteki bilgi ve belgeler ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının da bu somut olguyu doğruladığı anlaşıldığından davacı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün esasının ONANMASINA,

Davacı ...’ın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin hüküm fıkrasına dair temyiz itirazlarına gelince; az yukarıda da açıklandığı gibi, dava konusu taşınmazın yüzölçümünün 62366 m2 olduğu, üzerinde mera bitki örtülerinin yer aldığı, kayalık, taşlık, bor alanlardan ibaret bulunduğu, dava dosyası ile 1997/102 değişik işler sayılı dosya kapsamlarıyla sabit bulunduğundan, taşınmazın bu haliyle TMK. nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte bulunmayan taşınmazlardan olduğunun kabulü gerekir. Bu tür taşınmazların TMK.nun 999. maddesi gereğince özel mülkiyete konu olabilecek biçimde tapuya kayıt ve tesciline karar verilemez. Bir yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi için o yerin özel mülkiyete konu olabilecek nitelikteki taşınmazlardan olması gerekir. Somut olayda, taşınmaz mera niteliğinde olduğuna göre özel mülkiyete konu yapılması olanaksızdır. Taşınmazın mera olarak bırakılmasında aynı köy halkından sayılan davacı ...’ın hukuki yararı bulunduğundan, buna yönelik temyiz itirazlarının da incelenmesi gerekmektedir. Meraların mülkiyeti Hazineye ait olup, yararlanma hakkı ise sınırları içerisinde bulunduğu köy ve belde halkına ait bulunmaktadır (4342 sayılı Mera Kanunun m.4 ve devamı). O halde, Hazinenin TMK. nun 713/6. maddesi uyarınca kendi adına tescile karar verilmesi yönündeki isteğinin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş bulunması TMK. nun 715, 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesine aykırıdır.

Davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.