muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11917, Karar No: 2010/15050, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11917 E.  ,  2010/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 285 ada 21 parsel sayılı 6500.00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar murisi adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemece kurulan hüküm dosya içeriğine uygun değildir. Şöyle ki, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurul raporundaçekişmeli taşınmazın memeleket haritasında güney, doğu ve batı bölümünün yeşil renkli çalılık alan, diğer bölümünün açık alanda kaldığı, amenajman planında ise meşe baltalığı alanı içerisinde kaldığı, üzerinde yer yer genç meşe ocakları ile kesilmiş meşe ağaçlarının bulunduğu açıklanarak taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu işaretlenmiştir.

Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2008/5389 E-8060 sayılı dosyasında uzman ormancı bilirkişiler ..., ... ile jeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporda "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın 285 ada 43 sayılı Meşebaşı devlet ormanına komşu olup orman bütünlüğü içinde yer aldığı ve ormanın devamı niteliğinde olduğu, üzerinde yer yer meşe ocakları ile meşe köklerinin bulunduğu, yukarıdaki uzman bilirkişi raporunda belirtildiği gibi meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın 285 ada 43 sayılı Meşebaşı devlet ormanına komşu olup orman bütünlüğü içinde yer aldığı ve ormanın devamı niteliğinde olduğu, üzerinde yer yer meşe ocakları ile meşe köklerinin bulunduğu, yukarıdaki uzman bilirkişi raporunda belirtildiği gibi meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması

-2- 2010/11917- 15050

nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmeyeceği, daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olması nedeni ile resmi belgelerde ormanlık alanda gözükmemiş olduğu anlaşılmakla mahkemece kabulü ile çekişmeli 285 ada 21 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 02/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/627, Karar No: 2019/2548, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/627 E.  ,  2019/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7353, Karar No: 2017/2208, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7353 E.  ,  2017/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (sanıklar haklarında katılan sanığa yönelik) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (katılan sanık hakkında mağdure Yeliz'e yönelik)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Son duruşma tarihinin 18.09.2012 olmasına ve duruşma tutanağı başlığında da bu tarih yazılmasına rağmen duruşma tutanağı ile gerekçeli kararın sonunda tarihin 13.09.2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11337, Karar No: 2010/12743, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11337 E.  ,  2010/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalı adına tespit ve tescil edilen 501 ada 51 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki bir kısım yerin taşlık ve kayalık olduğunu, bu bölüme ait tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş. 501 ada 51 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 6607,93 m2 yere ait tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Tüm dosya kapsamı ile davalı adına tapuda kayıtlı bulunan 501 ada 51 sayılı parselin güneyindeki bir bölüm yerin taşlık, kayalık ve tepe olduğu sabittir. Türk Medeni Kanununun 715.maddesine göre aksi ispatlanmadıkça yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar,buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18.maddesinin ilk fıkrası uyarınca da, Hazine adına tespit ve tescil edilecek yerler tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerdir. Dolayısıyla, taşınmazın kaydı iptal edilen bölümünün tapu kaydının iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekirken Hazine adına onun özel mülküymüş gibi tescili doğru olmamıştır.

Davalının diğer temyiz itirazları yerinde değilse de kararın açıklanan nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8353, Karar No: 2010/9028, Tarih: 30.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8353 E.  ,  2010/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak ve uyuşturucu veya uyarıcı madde nakletmek suçlarından sanık ...’nin yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi ile Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2010 tarih, 2010/120 E. 2010/64 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8869, Karar No: 2017/3160, Tarih: 19.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8869 E.  ,  2017/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının işyeri devri konusunda devir sözleşmesi imzaladığını, devir karşılığında davalının 60.000 TL ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, işyerinin davalıya devredilmesine karşın davalının ödeme yapmadığını, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında devir sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede belirtildiği üzere bir kısım ödemelerin yapıldığını, davacının franchising veren firmaya olan borçlarının da müvekkili tarafından ödendiğini, davacının sözleşmede belirtilen miktardan daha fazla borcu çıktığını, devir işlemlerinin yapılabilmesi için borçlarının müvekkil tarafından kapatıldığını, toplam 85.188 TL ödeme yaptığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki 03/02/2010 tarihli iş yeri işletme ve devir sözleşmesi gereğince davalının ödeyecek olduğu toplam devir bedeli 60.000,00 TL olup, uzman bilirkişinin davalı tarafından yapılan ödeme miktarının 62.767,98 TL olarak tespit edildiği, bu durum karşısında davacının davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 03.02.2010 tarihli işletme devir sözleşmesi imzalandığına ilişkin uyşmazlık bulunmamaktadır. Devir alınan işletme dava dışı " franchising" işletmesidir. Sözleşmede devir bedeli 60.000 TL olarak belirlenmiş, bu bedelin 15.000 TL'sinin dava dışı franchising şirketine davacının borcuna karşılık ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bunun dışında 3. kişiye ödeme yapılması konusunda bir kayıt olmamasına karşın mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dava dışı franchising şirketine davacı adına ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sözleşme dışı 3. kişiye karşı davalı tarafından bir ödeme yapılmış ise bunun takas talebi olarak değerlendirilip incelenmesi gerekir. Hal böyle olunca dava dışı franchising şirketinin ticari kayıtları incelenerek işletme devir tarihinde davacının franchising şirketine kira borcu olup olmadığı ve bu borcun davalı tarafından ödenip ödenmediği araştırılarak toplam satış bedeline karşı ne kadar ödeme yapıldığı belirlenip alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4525, Karar No: 2023/6031, Tarih: 09.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4525 E.  ,  2023/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/381 E., 2014/387 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli, 2013/381 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın eşi ve katılan mağdurenin anneannesi olan Faika’nın tanık olarak dinlenmemesinin usülü eksiklik olduğuna, katılan mağdure ve tanık Işıl’ın ayrıntılı ve hayatın olağan akışına uygun beyanlarından da anlaşılacağı üzere adli raporda tespit edilen yaralanmaların cinsel istismar eylemi nedeniyle gerçekleştiğine, katılan mağdurenin beyanlarının itibar edilebilir olduğuna dair psikolog görüşleri dikkate alınarak sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurenin anneannesinin sanık ile resmî evlilik olmaksızın birlikte yaşadığı, yurtta kalan katılan mağdurenin yurttan kaçarak anneannesiyle sanığın beraber yaşadığı eve geldiği, bu süreçte bir gün sanığın banyoya davet ederek "Aşk yaşayalım" dediği, katılan mağdurenin evden ayrıldığı, birkaç gün sonra sanığın ısrarı ile eve dönerek yardım etmek maksadıyla sanığın işlettiği iş yerine gittiği, burada sanığın katılan mağdureye cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, katılan mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın iş yerinin kapısını kilitleyip katılan mağdureyi zorla kolundan tutarak arka tarafa götürdüğü, katılan mağdurenin alt kıyafetlerini zorla çıkardıktan sonra cinsel ilişki amacıyla katılan mağdureyi öne doğru eğdiği ancak katılan mağdurenin direnmesi üzerine eylemini tamamlayamadığı, sanığın bu olaydan sonra katılan mağdureyi olayı kimseye anlatmaması hususunda tehdit ettiği ve yaraladığı iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın katılan mağdureye iki kez tokat attığını ikrar ettiği ancak diğer suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin bir gün sonra annesine ve yurt sorumlusuna anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdure ve annesinin beyanları, savunma, darp raporu, tanık ifadeleri, adli sicil kayıtları dikkate alınarak sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan mağdure ve annesinin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadesi, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/381 Esas, 2014/387 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27895, Karar No: 2011/8303, Tarih: 03.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27895 E.  ,  2011/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/12808 Esas sayılı dosyasının aslının temyiz olunan kararla ilgisi belirlendikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5738, Karar No: 2014/988, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5738 E.  ,  2014/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; ... ünvanlı işyerinin muhasebe sorumlusu olan mağdure ...'nin çalışanı katılana, personelin sigorta pirimlerini oluşturan 1.105 TL'den ibaret parayı bankaya yatırması için teslim edip göndermesi sonrasında, Halkbank şubesine gidip işlem için sıra numarası alan katılanın beklediği sırada, şube içindeki merdivenlerden isimle hitap eden düzgün giyimli sanığın onu çağırdığı, diyalog sırasında işyeri sahibinin ismini de söyleyip "..seni

... mi gönderdi ben şube müdürü ...'ım... sizin işyerinin bir haftadır beklediğimiz evrakı var, onların gelmesi gerekiyor, sen parayı ver ben yatırırım, git evrakı al gel..." diyerek kandırıp, katılandan parayı alarak onu işyerine göndermesi o sırada ortadan kaybolması eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13444, Karar No: 2014/13734, Tarih: 10.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13444 E.  ,  2014/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/127529

MAHKEMESİ : Manyas Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2012/21 (E) ve 2012/30 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre hırsızlık suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın evrakı ayrılan Devran ile birlikte A 101 isimli işyerinde satın aldıkları eşyanın bedeli olarak 100 TL verdiği, sonra bozuk para uzatarak 100 TL'yi geri aldığı ve 100 TL'yi bozmasını istediği, katılan Özge'yi de lafa tutarak oluşturdukları kafa karışıklığı ile 100 TL para vermeden vermiş gibi yaparak bozukluk olarak verilen 100 TL'yi çaldığı ve aynı yöntemle aynı gün .... isimli işyerinde de parüstü olarak verilen 95 TL'yi çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/2-b maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. A.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2476, Karar No: 2013/9557, Tarih: 23.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/2476 E.  ,  2013/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, Samsun yöresinde toptan ve parekende olarak tahum ve tarım ilaçları satışı yapmakta olan müvekkilinin, ithalatçı davalı şirketten Biğ Mara F1 markalı karpuz tohumu olarak bölgedeki üreticilere, Orijinal kutuları içinde bayileri aracılığı ile sattığını ancak 2008 yılında üreticilere satılan bu tohumların tarlaya dikimi yapıldığında elde edilen karpuz bitkisinin ve karpuz meyvesinin Big Mana F1 özelliği taşımadığının gözlemlendiğini, üretimi yapılan meyvenin pazarda satışı yapılamadığı için üreticiler tarafından müvekkilleri ve davalı şirket aleyhine çok sayıda tazminat davası açıldığını, bu nedenle yüklü bir tazminat ve yargılama giderleri ile karşı karşıya kalındığını ve daha fazla zarara uğramamak amacı ile davalı şirketin bilgisi dahilinde ve zararın karşılanacağı sözlü taahhüdü ile üreticilerin zararları karşılanarak davalardan feragat edilmesinin sağlandığını, üreticilere yapılan toplam 454.000,00 TL zarar bedelinin davadan talep edildiğini ancak ödeme yapılmadığını idida ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 454.000,00 TL tutarındaki alacağın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, belgelerde tüzel kişi yetkilisi olarak imzası bulunan, ...'nun aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, çiftçiler tarafından açılmış olan davalarda tüm davalılar yönünden feragat edilmiş olduğundan, müvekkili firmadan talepte bulunulmasının mümkün olmadığını, temlikname belgelerinin her zaman düzenlenebileceğini, söz konusu belgelerin müvekkili firmayı zarara uğratmak ve haksız kazanç sağlamak amacıyla muvazaalı bir şekilde düzenlendiğini, hiçbir geçerliliğinin olmadığını, tohumlarda herhangi bir ayıp olmadığı gibi süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının da bulunmadığını, davalı tarafın kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının dava konusu ettiği miktarda bir ödemeyi üreticiye yaptığını ispatlayamadığı gibi davalıdan bu miktarda bir alacağının mevcut olduğunu da kanıtlayamadığı, mevcut bulunmayan bir alacağın temlik de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.