muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5974, Karar No: 2014/8195, Tarih: 17.12.2014

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı kooperatif denetçileri vekilinin tüm, davalılardan M.. Ö.. vekilinin aşağıdaki bentlerin, davalılardan S.. S.., E.. A.., Ş.. U.., M.. K.., Y.. V.. vekillerinin ise aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, kooperatif yönetici ve denetçileri aleyhine açılmış tazminat istemine ilişkindir.

Davacı kooperatif yöneticileri ile dava dışı yüklenici firma arasında 11.11.2001 tarihinde dış cephe boya işine ilişkin sözleşme yapıldığı, yoğun yağış ve 2001 krizinin etkileri altında bulunan davacı kooperatifin 11.11.2001 tarihli sözleşme ile keşide ettiği çek bedellerini ödemediği, sözleşmede çek bedellerinin ödenmemesi halinde keşide tarihinde temerrüde düşüleceği, temerrüt tarihinden itibaren de aylık % 12 oranında vade farkı ödenmesinin kararlaştırıldığı, 22.04.2002 tarihi itibariyle 11.11.2001 tarihli sözleşmenin küçük bir kısmının ifa edilebildiği, davalı yöneticilerin sözleşme ile kararlaştırılan vade farkını ödememek, 2001 krizi etkisini biraz olsun ötelemek amacıyla dava dışı yüklenici ile protokol imzaladıkları, bu protokol ile fazladan 16.260,75 TL ödemeyi kabul etseler dahi, anılan kriz, davacı kooperatif ortaklarının % 60’lık kısmının ödemelerini aksatmaları ve sözleşme ile kararlaştırılan aylık % 12’lik vade farkı ile yapılacak ödemeler toplamı nazara alındığında, fazladan ödeme yapılması kararlaştırılan meblağın makul seviyede olduğu, bu nedene dayalı olarak da davalıların bu isteme yönelik tazminattan sorumlu olmadıklarına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu istem bakımından kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

3)Davalılardan M.. Ö..’ün 09.02.2002 tarihinde yönetim kurulu üyesi olarak göreve başladığı, 18.08.2002 tarihinde de görevinin sona erdiği dosya kapsamı ile sabittir.

Öte yandan, dörtlü vitrifiye işine dava dışı yüklenicinin 05.05.2001 tarihinde başladığı, sözleşmenin de aynı tarihli olduğu, sonrasında bu davalının göreve geldiği anlaşılmıştır. 23.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda da davalı M.. Ö..’ün davaya konu dörtlü vitrifiye nedeniyle doğan tazminattan sorumlu olmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve anılan hususlar tartışılmadan, davalılardan M.. Ö..’ün dörtlü vitrifiye nedeniyle doğan zarardan sorumlu olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Bu durumda, mahkemece, davalılardan M.. Ö..’ün dörtlü vitrifiye nedeniyle sorumlu olup olmadığı, yukarıda anılan hususlar çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sorumluluklarına karar verilen diğer davalılar ile 09.02.2002 tarihinde göreve başlayan bu davalı hakkında da sorumluluk kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, davalılardan M.. Ö..’ün dörtlü vitrifiye nedeniyle sorumlu olup olmadığı, yukarıda anılan hususlar çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sorumluluklarına karar verilen diğer davalılar ile 09.02.2002 tarihinde göreve başlayan bu davalı hakkında da sorumluluk kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı kooperatif denetçileri vekilinin tüm, davalılardan M.. Ö.. vekilinin 2 ve 3 numaralı bentlerin, davalılardan S.. S.., E.. A.., Ş.. U.., M.. K.. Y.. V.. vekillerinin 2 numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan M.. Ö.., S.. S.., E.. A.., Ş.. U.., M.. K.. Y.. V.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan M.. Ö.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, M.. Ö.. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının asıl davada davacıdan alınmasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27347, Karar No: 2015/20158, Tarih: 15.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27347 E.  ,  2015/20158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...şirketi tarafından üretilen svarovsky marka votkayı davalıdan satın aldığını, votkanın bir kısmını misafirleri ile birlikte tükettikten sonra içinde böcek olduğunu far ettiklerini, 10.000,00 TL nin davalılardan tahsili ile mahkeme kararının gazetede ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, mahkeme kararının 4077 sayılı yasa gereği ulusal bir gazetede ilanına, masrafın davalı tarafça karşılanmasına karar verilmiş; hüküm davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı firma tarafından üretilen ve satın almış olduğu votkanın içinden böcek çıktığını, bu durumu farkettiğinde misafirleri ile birlikte olduğunu ve votkanın büyük oranda tüketilmesinden sonra bunu farkettiğini beyanla manevi tazminat ve verilecek kararın ulusal bir gazetede ilan edilmesini istemiş, davalı ise davanın reddini dilemiştir. 4077 sayılı yasanın 23/5 ve devamı maddelerinde, Tüketici Mahkemesince uygun görülen tedbir kararlarının masrafı daha sonra haksız çıkan taraftan alınmak üzere ülke düzeyinde yayınlanan gazetelerden birinde Basın İlan Kurumunca ve ayrıca varsa davanın açıldığı yerde yayınlanan mahalli bir gazetede derhal ilan edileceği, kanuna aykırı durumun ortadan kaldırılmasına yönelik Tüketici Mahkemesi kararlarının ise masrafı davalıdan alınmak üzere aynı yöntemle derhal ilan edileceği hükme bağlanmıştır. Bu hüküm ürünün güvenliğinin tehlike boyutuna bağlı olarak verilen tedbir kararlarına ilişkin olup bu tür olaylarda ilan kararı verilmesi uygun değildir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin mahkeme kararının ulusal bir gazetede ilanına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Allco İçecek San. Ve Tic. A.Ş.' nin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8367, Karar No: 2018/1371, Tarih: 19.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/8367 E.  ,  2018/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, almakta olduğu emekli aylığının yeniden hesaplanarak eksik ödenen aylıkların toplu olarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının dava dışı işyerinden eksik bildirilen prim ödeme gün sayısının tespiti ile aylık bağlama oranının yeniden tespiti ve emekli aylığında gerekli artırımın yapılması talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “8984 gün prim ödeme süresi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı tahsisinde aylık bağlanma katsayısının %74 olarak uygulanması gerektiğinin tespitine, %74 aylık bağlama katsayısına göre davacıya eksik ödenen aylıkların ödenmesi gerektiğinin tespitine”, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ilk işe giriş bildirgesinin Karayolları 1.Bölge 18.yol etüd ekibi işyerinden 10.11.1952 tarihinde verildiği, 30.03.1979 tarihli tahsis talebi üzerine davacıya 01.04.1979 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamındaki 6685 gün prim gün sayısı dikkate alınarak yaşlılık aylığı tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının dava dışı Karayolları Bölge Müdürlükleri işyerlerinde geçen çalışmasının bildirilenden daha fazla olduğunu bu sebeple yaşlılık aylığının düşük hesaplandığını iddia ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece işbu davada taraf sıfatı olmadığı halde Karayolları Bölge Müdürlükleri işyerlerinde geçen ancak davalı Kuruma bildirilmeyen hizmet süresi belirlenip buna göre yaşlılık aylığının yeniden hesaplanarak karar verilmiş olması hatalıdır. Zira davacının hizmet cetveline geçmeyen prim gün sayısı, yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasında dikkate alınamaz.

Yapılacak iş, davacıya hizmetinin eksik bildirildiğini iddia ettiği işverene karşı dava açmak üzere süre vermek, işbu davayı bekletici mesele yapmak, hizmet tespiti davası sonunda prim gün sayısının değişmesi durumunda bu durumun yaşlılık aylığında değişiklik yaratıp yaratmayacağının değerlendirilmesi için davalı Kuruma müracaat etmek üzere davacıya yeniden süre vermek ve davalı Kurum işlemine göre davanın konusuz kalması ihtimalini göz önüne alıp değerlendirerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5967, Karar No: 2019/7686, Tarih: 09.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5967 E.  ,  2019/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/05/2019 gün ve 2019/253 E. 2019/239 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7030, Karar No: 2015/14476, Tarih: 27.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/7030 E.  ,  2015/14476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'nin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesi uyarınca cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine dair, ... Hâkimliğinin 30/01/2014 tarihli ve 2014/63-63 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile ... Hakimliğinin kararının kaldırılmasına, hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2014 tarihli ve 2014/91 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.04.2014 gün ve 26732 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 gün ve KYB. 2014-173634 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 10 ay 37 gün içtimalı hapis cezasının infazına 27/01/2014 tarihinde Açık Ceza İnfaz kurumunda başlanmış ise de, hükümlünün cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2008 tarihli ve 2008/158 esas, 2008/676 sayılı kararı ile 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'a gönderildiği ve kararın henüz kesinleşmediği, bu suça ilişkin hapis cezasının üst sınırının 14 yıla kadar hapis cezası olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan “ Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kuramlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." ile bu hüküm esas alınarak düzenlenen Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin açık ceza infaz kuramlarına ayrılamayacaklar başlıklı 8/2. maddesinde yer alan "Kapalı kurumda hükümlü olup;

a) İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

a) İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, bu durumları devam ettiği sürece açık kurumlara ayrılamaz” şeklindeki düzenlemelere nazaran, 10 ay 37 gün hapis cezasının infazına başlama tarihinde hükümlü hakkında üst sınırı 7 yıldan az olmayan başka suçtan kovuşturma devam etmesi nedeniyle, cezasının infazının Açık Ceza İnfaz Kurumunda yapılması hukuken imkan bulunmayan hükümlünün sehven açık ceza infaz kurumunda bulunmasının infazda kazanılmış hak olmaz ilkesi gereğince lehine yorumlanamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 05.02.2015 günlü, 2014/486 esas, 2015/106 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin inceleme görevinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27.maddesi ile eklenen geçici 14.maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararına göre, Yargıtay Yüksek 19.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/603, Karar No: 2013/211, Tarih: 06.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-603 E.  ,  2013/211 K.**

* İCRA DAİRESİNİN, İLAMLARIN HÜKÜM BÖLÜMÜNÜ AYNEN İNFAZLA GÖREVLİ OLMASI

* İCRA DAİRESİNİN VE SINIRLI YETKİLİ İCRA MAHKEMESİNİN HÜKÜMDE YER ALMAYAN BİR HUSUSU YORUM YOLUYLA İLAMA EKLEYEMEMESİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 16

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 41

**"İçtihat Metni"**

Şikayet kanun yoluna başvuru nedeniyle yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin kabulüne dair verilen 27.01.2010 gün ve 2009/1070 E-2010/15 K.sayılı kararın incelenmesi karşı taraf davalı (alacaklı)-kiralayan vekili tarafından istenilmesi üzerine, karar önce Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 27.01.2010 gün ve 2010/9205 E–2010/22482 sayılı ilamıyla onanmış; karşı taraf-kiralayan vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 07.06.2011 gün ve 2010/31028-2011/11942  sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi kabul edilerek;

(...Alacaklının 10.07.2008 tarihli tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlattığı takibe itiraz üzerine, Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2008 tarih ve 2008/1849-2656 sayılı kararı ile "itirazın iptaline, takibin devamına, davalının takip talebinde belirtilen İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanı Dış Hatlar Terminali market ve kafeteryaları zemin kat A ve B holü gidiş adresindeki taşınmazlardan tahliyesine" karar verilmiş, verilen karar Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin 17.09.2009 tarih ve 2009/7096-7354 sayılı kararıyla onanmıştır.

HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. 1997/776 K. Sayılı kararında vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.

Somut olayda, alacaklı Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kesinleşen kararında, marketin de tahliyesine karar verildiğinden yetkisi sınırlı olan icra mahkemesi artık burasının kira sözleşmesinde yer almadığı gerekçesiyle tahliyesine yönelik işlemin iptaline karar veremez. İcra mahkemesi icra dairesinde yapılan infazın ilama uygun yapılıp yapılmadığını denetleyebileceği gibi gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle ilama uygun infazın yapılmasını da sağlayabilir.

Mahkemece kesinleşen ilama uygun infaz yapılmasını teminen kararın bozulmasına karar vermek gerekirken, kararın sehven onandığı görülmekle alacaklının karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 07.10.2010 tarih ve 2010/9205-22482 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428.maddeleri uyarınca bozulmasına...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 07.10.2010 tarih ve 2010/9205-22482 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428.maddeleri uyarınca bozulmasına...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra memuru işleminin şikayet kanun yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Pendik 1.İcra Müdürlüğü'nün 2008/6938 Esas sayılı dosyasında (tahliye taahhüdüne dayalı); alacaklı-kiralayan vekili tarafından 24.07.2008 tarihinde borçlu-kiracı hakkında başlatılan icra takibinde; Sabiha Gökçen Hava Alanı Dış Hatlar Market ve Kafeteryaları (Zemin kat A ve B Holü Gidiş) adresindeki gayrimenkulün tahliyesi ve boş olarak teslimi istenilmiştir. Borcun sebebi “26.12.2005 başlangıç tarihli ve 24 ay süreli yazılı kira sözleşmesi, 10.07.2008 tarihli tahliye taahhüdü” gösterilmiştir. Takibe dayanak gösterilen 10.07.2007 tarihli tahliye taahhüdünde, kiracının, Sabiha Gökçen Uluslararası Havaalanı Dış Hatlar Terminalinde işletmecisi olduğu kafeterya alanlarını (A Holü 140 m²; B Holü 140 m²)  10.07.2008 tarihinde tahliye edeceği yazılıdır.

Tahliye emri, borçlu-kiracıya 30.07.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, anılan borçlu-kiracı şirket vekili tarafından 30.07.2008 havale tarihli dilekçesiyle takibe itiraz üzerine, Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2008 tarih ve 2008/1849-2656 sayılı kararı ile "İtirazın iptaline, takibin devamına, davalının takip talebinde belirtilen İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanı Dış Hatlar Terminali market ve kafeteryaları zemin kat A ve B holü gidiş adresindeki taşınmazlardan tahliyesine" karar verilmiştir. Anılan kararın davalı-kiracı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 17.09.2009 gün ve E:7096, K:7354 sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği, davalı-kiracı tarafın karar düzeltme isteminin aynı Daire'nin 11.2.2010 gün ve 13474 E-1329 K. sayılı ilamıyla reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Alacaklı-kiralayan vekili tarafından yukarıda belirtilen mahkeme ilamı ile Yargıtay onama ilamı gereğince borçlu-kiracının mecurdan tahliyesi talep edilmiş, memurlukça talebin yerinde görülmesi üzerine, kiracının A ve B holündeki kafeteryalardan tahliye edildiği, bu arada mini marketin de tahliyesinin istenildiği, ancak gecenin ilerleyen saati ve gerekli elemanın bulunamaması nedeniyle marketin tahliyesine ilişkin infazın talep üzerine ertelenmesine karar verildiği, dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Şikayetçi-kiracı vekili, eldeki şikayeti ile; Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2008 tarih ve 2008/1849-2656 sayılı kesinleşen ilamının kapsamına 15.03.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesine konu olan mini marketin girmediğini, bu nedenle icra memurunun bu yerden de tahliye işleminin yapılmasına yönelik kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf-kiralayan vekili, şikayetin reddini dilemiştir.

Mahkemece, “...İncelenen takip dosyasında takip talepnamesinde dayanak kira sözleşmesi ve takipte itirazın iptali ile ilgili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1849 E., 2008/2656 sayılı kararının, 26.12.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiralanan yer ile ilgili olup, davacı tarafın şikayet dilekçesinde bahsedilen 8,63 m² büyüklüğündeki mini market 15.03.2006 tarihli  sözleşme ile kiralanan yer olup, takip konusu yerle ilgisi olmadığı...” gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karşı taraf-kiralayan vekilinin temyizi üzerine, karar önce onanmış; karşı taraf-kiralayan vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bu istem kabul edilerek Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü karşı taraf-kiralayan vekili, temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2008 tarih ve 2008/1849-2656 sayılı kesinleşen ilamına uygun infaz yapılması gerekip gerekmediği, noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, ilamların infazı sırasında icra müdürlüklerince ilamın hüküm kısmı dikkate alınarak kararların infazının yapılması gereklidir. İcra dairesi, ilamların hüküm bölümünü aynen infazla görevlidir. Sınırlı yetkili icra mahkemesinin hükümde yer almayan bir hususu yorum yoluyla ilama eklemesi ya da var olan bir hususu çıkarması olanağı yoktur. Bu bakımdan takibe konu ilamın hüküm kısmı ilamlı icranın şeklini de belirler. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.12.2005 gün ve E:2005/12-730, K:769; 25.6.2008 gün ve E:2008/12-451, K:453; 17.6.2009 gün ve E:2009/12-239, K:2009/268 sayılı ilamları).

Bunun yanında, ilamın icra dairesince infazı özellikle ilama aykırı ise, borçlu ilama aykırı infaz işleminin iptali veya düzeltilmesi için icra mahkemesine şikayet yoluna başvurabilir (İİK.nun 41, 16.maddeleri). Şikayeti inceleyecek icra mahkemesinin yetkisi ise sınırlıdır.

Bu nedenledir ki, yerleşik yargısal uygulamada, ilamların infaz edilecek kısmının, hüküm bölümü olduğu, hükmün içeriğinin aynen infazı gerektiği ve gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili icra mahkemesinin ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip olmadığı kabul edilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.10.1997 gün ve E:1997/12-517, K:1997/776; 22.03.2006 gün ve E:2006/12-92, K:2006/85; 25.06.2008 gün ve E:2008/12-451, K:2008/453; 03.03.2010 gün ve E:2010/12-124, K: 2010/110 sayılı ilamları).