muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17313, Karar No: 2017/16467, Tarih: 21.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/17313 E.  ,  2017/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.05.2008 tarih, 2006/396 Esas ve 2008/459 Karar sayılı hükmünde sanık ... hakkında, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/935 ve 2001/382 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1138982400 TL ağır para cezasının TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alındığı ve 5237 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca şartlı tahliye süresine eklenmesi gereken sürenin tekerrüre esas alınan ilamdaki cezadan daha ağır olamayacağı nazara alındığında, tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza miktarının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından sanık ... hakkında'' TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimde serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' paragrafından sonra gelmek üzere, ''sanık hakkında önceki hükümde tekerrür uygulamasına esas alınan ilamdaki ceza miktarının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca 1138982400 TL adli para cezası olarak tekerrüre esas alınacak ceza mikarı olarak gözetilmesine'' hükmünün eklenmek sureti ile diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1666, Karar No: 2012/8740, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/1666 E.  ,  2012/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde ikili vardiya sistemi ile çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin ...’a kira ve sabit giderlerdeki fazlalıktan dolayı nakline karar verildiğini, davacının bundan haberdar olduğunu, davacıya bildirimde bulunulan tarihten işyerinin naklolduğu tarihten itibaren kendilerine iş arama ve maddi talepleri için gerekli imkanlar sağladıklarını, kıdem ve fazla mesai ye karşılık ödeme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek davalının davacının iş akdinin haklı nedenle feshettiğini ve ihbar öneli verdiğini ispat edemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunduğu, davacı ile birlikte çalışan davalı işveren tanıkları dahi iki vardiya halinde 08:00-19:00, 19:00-08:00 saatleri arasında çalıştıklarını açıkladığı, davacının fazla mesai yaptığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile ıslah sonrası zamanaşımı dikkate alınarak, hesaplanan miktardan davacının izinli, raporlu ve mazeretli olabileceği günler dikkate alınarak takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak ve davacıya içeriği belirtilmeden yapılan ödemeler önce muaccel olan fazla mesai ücret alacağından mahsup edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile belirlenen fazla mesai ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından zamanaşımı itirazının zamanında yapılmadığı ve savunmanın genişletilmesi yasağı nedeni ile fazla mesai ücretinde zamanaşımının dikkate alınması nedeni ile, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir. Genel olarak savunma nedenlerinin ve bu arada zamanaşımı savunmasının esasa cevap süresi içinde bildirilmesi gereklidir. Ancak, 20/12/1974 gün ve 6155-17127 sayılı Daire kararında da belirtildiği veçhile (bu karar için de yukarıda anılan dergi, sayfa 637 ve devamına bakınız); savunma nedenlerinin ve savunma nedenlerinden olan zamanaşımının yasanın öngördüğü cevap süresi geçtikten sonra ileri sürülmesi, diğer bir ifade ile (savunmanın genişletilmesi), bazı kayıt ve şartlarla mümkündür (HUMK. 202/11). Bu tek şart, savunmanın genişletilmesine karşı tarafın (hasmın) muvafakatidir. Eğer karşı taraf savunmanın genişletilmesine muvafakat etmez ve dolayısıyla (savunmanın genişletildiği) yollu bir itirazda bulunursa, o takdirde ancak mahkemenin ileri sürülen savunma nedenlerini (bu arada zamanaşımı savunmasını) incelemesi olanağı yoktur; bu durumda ise mahkeme hemen savunma nedenlerini reddetmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili yargılama sırasında hesaplanan fazla mesai ücret alacağını 25.12.2009 tarihi dilekçesi ile ıslah sureti ile arttırmıştır. Islah dilekçesi 08.01.2010 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili bir sonraki oturum tarihi olan 18.03.2010 tarihli oturuma gelmemiştir. Daha sonra zamanaşımı defi ileri sürmüş ise de davacı vekili açıkça bu itirazın zamanında yapılmadığını, savunmanın genişletilmesine muvafakatleri olmadığını açıkça beyan etmiştir. Bu itiraz nedeni ile zamanaşımı definin dikkate alınmaması gerekir. Davacının bu açık itirazına rağmen fazla mesai alacağının zamanaşımı itirazına göre yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1504, Karar No: 2010/4485, Tarih: 04.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1504 E.  ,  2010/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Davacı vekili, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan 101 ada 61 sayılı parselin Hazine tarafından yapılan açık arttırma ile ...oğlu ...’ya 08.11.2000 tarihinde satıldığını (dava ... mirasçılarına karşı açılmıştır), esasen ihaleye vekil edeni ile davalıların murisi ...’nın birlikte girdiklerini, açık arttırma sırasında tapunun ancak bir kişi adına çıkabileceğini, bu nedenle vekil edeni ile davalıların miras bırakanı ...ı’nın anlaştıklarını, yapılan açık arttırmaya ...nın tek başına katıldığını, ancak paranın ½ oranında vekil edeni ... ile davalıların miras bırakanı ... tarafından ödendiğini, taşınmaz üzerinde 1990’lı yıllarda ... tarafından ev yapıldığını, vekil edeninin halen içinde oturduğunu, ne var ki, açık arttırmadan sonra vekil edenine ait 513,77 m2 yüzölçümlü taşınmaz bakımından davalıların miras bırakanı ve mirasçılarının tapu vermediğini, herhangi bir devir yapmadıklarını açıklayarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğuna göre, uyuşmazlığın inanç sözleşmesinden kaynaklandığının kabulü gerekir.

Yapılan açıklamalar karşısında taraflar arasında inanç sözleşmesi söz konusu olduğundan hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18417, Karar No: 2006/17258, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18417 E.  ,  2006/17258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... Vekili Av.... Keleş ile davalı ...-Kur Genel Müdürlüğü Vekili Av.... aralarındaki tesbit davası hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 21/09/2006 günlü ve 758/1606 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları ... Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi, Ziraat Odası, ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/113, Karar No: 2016/5203, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/113 E.  ,  2016/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2015

Taraflar arasındaki davadan dolayı ................. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 gün ve 2014/252-2015/203 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davada husumeti T..... A....... vasisi S.. A..'a yöneltmiş, Av. C.. A.. davayı S.. A..'ın şahsından aldığı vekaletnameye dayalı olarak davayı takip etmiş, mahkemenin gerekçeli kararı da aynı vekaletnameye istinaden S.. A.. vekiline tebliğ edilmiştir. Ancak, sunulan vekaletnamede vasi S.. A.. tarafından kısıtlı T. A.... için verilen bir vekalet bulunmamaktadır. Dava itirazın iptali davası olup takip vesayet altında bulunan T.....A............ aleyhine yapılmış ve itirazın iptali davası da T..... A.... vasisi S.. A..'a karşı açılmış olduğundan mahkemece, T....... A....... vasisi S.. A..'ın T...... A........'a vesayeten Av.C.... A......'ı vekil tayin ettiğine dair vekaletnameyi sunması için davalı tarafa süre verilmesi, bu yöndeki vekaletnamenin sunulmaması halinde gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin davalı T....... A........ vasii S.. A..'a tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi ve her halükârda davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için Dairemize iade edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5258, Karar No: 2019/9020, Tarih: 15.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/5258 E.  ,  2019/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, iddianamede belirtilen ve ''seni Bandırma'da yaşatmayacağım, kulandığın tespihinin tanelerini tek tek senin g... Sokacağım" şeklinde söylendiği iddia edilen sözlerin bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün temyizine gelince,

1-Sanığın soruşturmadaki beyanında, yanında olayı gören tanık olmadığını belirtmesine rağmen, sonrasında Cumhuriyet savcısına verdiği ifadede kardeşi ...'nin olayı kısmen gördüğünü söylediği ve duruşmada ise olayın tamamı ile ilgili anlatımda bulunan kardeşi ...'nin bilgisine başvurulduğu, katılanın ise soruşturmadaki beyanında tanık ...'a da sanığın ''seninle işim yok'' şeklinde laf atarak konuştuğunu, tanık ...'ın aşamalardaki beyanında ise sanığın tehdit ve hakaret ettiğini belirtmesine karşın, belirtilen anlatımlar yöntemince tartışılıp reddedilmeden dosya içeriğine uygun olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi

2-Bozmaya uyulması ve suçun oluştuğunun kabulü halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6286, Karar No: 2011/7641, Tarih: 23.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6286 E.  ,  2011/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 gün ve 2008/4 - 2008/109 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.01.2011 gün ve 2009/2195 - 2011/401 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama sırasında özetle; 1941 yılında kurulan Petrol Ofisi'nin 1983 yılında anonim şirket statüsüne geçtiğini ve 21.07.2000 tarihinde de % 51'lik kamu hissesinin özelleştirme yolu ile devir edildiğini, müvekkilinin henüz A.Ş. statüsüne geçmeden önce her biri devlet memuru olan sekiz personelinin merkezi Ankara'da bulunan davalı derneği kurduğunu, müvekkili ile dernek arasında herhangi bir mali ya da yönetsel bağlantı bulunmadığını, derneğin tüzüğünün 8. maddesinde yer alan Petrol Ofisi Genel Müdürü'nün derneğin fahri başkanı olduğuna dair hükmün uygulanmasının bulunmadığı gibi pratik bir sonucunun da olmadığını, davalının buna rağmen, MK'nun 2 ve 3. maddelerine aykırı bir şekilde, kendisini kamuoyuna müvekkiline bağlı bir kuruluş olarak tanıttığını, müvekkilinin ismini ve logosunu kullandığını, ayrıca Petrol Ofisi ibaresini ve amblemini kullanmak suretiyle kamuoyuna yanılttığını, dernek başkanının yazılı basında müvekkilinin itibarını zedeleyici beyanatlarının yer aldığını, müvekkilinin "Petrol Ofisi A.Ş."şeklindeki ticaret unvanının ticaret sicilinde, "Petrol Ofisi" ibaresini ve amblemini taşıyan markanın da Türk Patent Enstitüsü nezdinde tescilli bulunduğunu, davalı derneğin müvekkilinin unvanının ve amblemini kullanmak ve tüzüğünde Petrol Ofisi A.Ş. Genel Müdürü'nün derneğin fahri başkanı olduğuna ilişkin hükmü muhafaza etmek suretiyle müvekkilinin ve markasının tanınmışlığından haksız suretiyle faydalanma gayreti içinde olduğunu, davalının bu eylemlerinin müvekkili ve markasının itibarını zarara uğrattığını, davalı derneğin unvanında 1954 yılından beri "Petrol Ofisi" ibaresinin bulunuyor olmasının kendisi yönünden müktesep hak oluşturmayacağını, davalının "Petrol Ofisi" ibaresinin 5072 sayılı Kanun'un 2/a maddesi hükümleri uyarınca da kullanmaması gerektiğini, davalının kendisine çekilen ihtarnameye rağmen müvekkiline bağlı bir kuruluşmuş gibi faaliyetlerine devam etmesi nedeniyle bu davanın açılması zaruretinin doğduğunu iddia ederek; davalı derneğin davacıya bağlı kuruluş olmadığının tespitini ve davalının Petrol Ofisi A.Ş.'ne bağlı kuruluş olduğunu ihdas edecek beyan ve davranışlarda bulunmasının men'ine, unvanında bulunan Petrol Ofisi ibaresinin çıkarılmasına, müvekkiline ait logonun kullanılmasının önlenmesine, Dernek Tüzüğü'nün 4. maddesinde yer alan ve derneğin işaretini tanımlayan "P.O.A.Ş. Ambleminin aynıdır" ve 8. maddesinde yer alan "Petrol Ofisi Genel Müdürü Derneğin Fahri Başkanındır" ibarelerinin çıkarılmasına, kararın ilanına ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde de belirtildiği üzere müvekkili derneğin 1954 yılında kurulmuş olup, "Petrol Ofisi" ibaresi ile birlikte 54 yıldır kuruluş amacına uygun alanlarda faaliyetlerine kesintisiz olarak devam ettiğini, davacı şirketin % 51 hissesinin özelleştirme çalışmaları sonucunda 21.07.2000 tarihinde ortak girişime satıldığını ve yeni bir yönetim oluşturduğunu, müvekkilinin 2000 tarihinden sonra da faaliyetlerini davacı şirketin bilgisi dahilinde sürdürdüğünü, davacıdan yardımlar aldığını, hatta davacı şirketin talimatı ile derneğe ait futbol klübünün Türkiye Profesyonel Üçünçü Liginden çekildiğini, müvekkili ile davacı arasında organik bir bağın bulunduğunun tartışmasız olduğunu, müvekkilinin kuruluşdan bu güne kadar Petrol Ofisi A.Ş. bağımlı bir kuruluş olarak yönetildiğini, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirket ile davalı dernek arasında mali ve yönetsel veya başka hiçbir bağlantı olmadığı, davalı derneğin yetkili temsilcisinin davacıyı hedef alan ve birçok basın yayın organı ile umuma iletilen beyanlarının davacının sosyal ve ekonomik değerine olumsuz etki edecek ve saldırı teşkil edecek mahiyette olduğu, bunun MK'nun 48. maddesi gereğince şirketin kişilik haklarına tecavüz teşkil ettiği, davalı derneğinin mücerret davacı şirketin unvanını taşımasının marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilemeyeceği çünkü davalının 1966 yılından beri bu adı taşıdığı, aynı biçimde davalı derneğin anılan amblemi yine 1954 yılından bu yana kullandığı, oysa davacının bu ibare ve işareti taşıyan markalarının 1990 ve 2001 yıllarında tescil olunduğu, sonradan tescil edilen bir markaya dayanılarak anılan markanın tescilinden evvel gerçekleşmiş bulunan hukuki işlem ve eylemlerin hukuka aykırılığının iddia edilmesinin ise olanaksız bulunduğu, davalı dernek yahut onun organlarının davacının markası kapsamında bulunan mallar ile ilgili olarak bir karışıklık yaratacak biçimde kullanımlarının bulunmadığı, davalı derneğin yetkili temsilcilerinin söz ve davranışlarının marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, davacının ticaret unvanı davalının anılan ismi dernek adı olarak almasından ve tescil ettirmesinden sonra gerçekleşmiş bulunmasına göre, TTK'nun 54. maddesi uyarınca da dernek adından Petrol Ofisi ibaresinin silinmesinin istenemeyeceği, gerek davacı kurum ve sonradan şirket, gerekse bunlar dışında halk kesimleri tarafından davalı derneğin bu isim ve logo ile tanındığı, taraflar kitlesi edindiği ve bir çok üye kazandığı, davalı şirketin hissedarlarının kendilerinden önceki seleflerinin sessiz kalmasına katlanmak zorunluluğu bulunduğu, davanın açıldığı tarih itibariyle davacı bir kamu kurum yahut kuruluşu olmadığından 29.01.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5072 sayılı Yasa'nın 2/a maddesi hükümlerinin de bu davada uygulanamayacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davalı ... Spor Kulübü Derneği'nin, davacı ...Ş.'ne bağlı bir kuruluş-dernek olmadığının tespitine, davalı derneğin davacı şirkete bağlı bir kuruluş olduğunu ihsas edecek beyan ve davranışlarda bulunmaktan men'ine, MK'nun 25. maddesi uyarınca hüküm özetinin ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2011 gün ve 2009/2195 - 2011/401 sayılı ilamı ile davacı yararına kısmen bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.