muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2530, Karar No: 2024/3281, Tarih: 08.10.2024

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/270 Esas sayılı davasının sonucunun TBK'nın 74. ve HMK'nın 165. maddeleri uyarınca bekletici ön mesele sayılıp beklenerek, kesinleştiğinde ceza dosyası ve eklerinin de dosya içerisine alınıp, yukarıda 2 nolu bentte belirtilen açıklamalar kapsamında ceza dosyasındaki deliller ve kesinleşen hususlar var ise bu hususlar dikkate alınarak değerlendirme yapılıp yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi heyetinden tutanaklara yönelik rapor alınması, eğer beraat kararı kesinleşir ise tüm dosya kapsamındaki deliller ile TBK’nın 40-48. maddeleri uyarınca davalı çalışanının dava konusu işlerde, ceza dosyasındaki tutanaklar haricinde, yaptığı işlemlerin olup olmadığı ve var ise işlemlerin davalı tarafından onaylanıp onaylanmadığının araştırılarak bu şekilde imzalanan ve davalı tarafından kabul edilen işler var ise bu hususun da değerlendirilmesi, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/21343 sayılı dosyası bakımından, taraflar arasında Atatürk Havalimanı Önü Katlı Kavşak ve Bağlantı Yollarının Düzenlenmesi İşinin Altyapı ve Deplase işlerine yönelik kazı malzemesinin nakli işinin sözleşme dışı iş mi, sözleşme kapsamında iş mi olduğu ve İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/21344 sayılı dosyasında ödenmediği gerekçesi ile hakkında takip başlatılan mavi 064 mm ocak malzemesi ile ilgili işin yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise sözleşme dışı iş olup olmadığının tespit ettirilip, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/21341 sayılı dosyada ödenmesi talep edilen alacak için taraflar arasındaki dava konusu işe yönelik sözleşmenin 7.3. maddesindeki düzenlemeler de dikkate alınacak şekilde kesin hesap çıkartılması ve bu konularda raporlar arasındaki çelişkiler giderilip Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp kesinleşen hususlar da dikkate alınarak sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; eksik inceleme, hatalı değerlendirme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; eksik inceleme, hatalı değerlendirme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davalısının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; ilk derece mahkemesi kararının temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2754, Karar No: 2019/142, Tarih: 08.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2754 E.  ,  2019/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/09/2015 tarih ve 2015/138-2015/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % ... oranında hissedarı olduğunu, ortak ...’ın yetkisi bulunmadığı halde müvekkilinin bilgisi dışında ortaklar kurulunu toplantıya çağırdığını, 28.02.2013 tarihli ortaklar kurul toplantısına ... ve...’un katıldığını, 1 nolu gündem maddesi ile...’un sahip olduğu hisselerin 30.11.2012 tarihli hisse devir sözleşmesi uyarınca ...’a devrinin kabul edildiğini, anılan kararda hissesini devreden...’un da oy kullandığını, 20.03.2009 tarihli ortaklar kurul kararı ile 5 yıllığına müdür atanan ...’ın hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden müdürlük görevi sonlandırılıp müdür olarak ...’ın atandığını, yine ortak olmayan ...’ın da dışarıdan müdür olarak atandığını, alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek 28.02.2013 tarihli ortaklar kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre; somut olayda usulsüz çağrı değil, çağrısız bir toplantının söz konusu olduğu, ... 617/.... maddesi göndermesiyle ... 416. maddeye uygun çağrısız genel kurulun olayda olmadığı, davacının genel kurula katılmadığı, davalı şirketin 28.02.2013 tarihli kararları yoklukla malul olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile yokluğun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2181, Karar No: 2025/2158, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2181 E.  ,  2025/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1251 Esas, 2024/2255 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/346 Esas, 2023/365 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27482, Karar No: 2020/11637, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27482 E.  ,  2020/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık ... bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.12.2010 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.02.2012 günü yeniden işlemeye başladığı, sanık ... bakımından da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.12.2010 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.01.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların olay tarihinde belediyenin şantiyesi olan alandan açıkta bırakılmış kalıp tahtalarını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1e ve 67/4 maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 05/09/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1321, Karar No: 2020/2918, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1321 E.  ,  2020/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin Uyap üzerinden sunduğu vekaletname ibrazına ilişkin e-imzalı olarak 12.07.2018 tarihinde gönderdiği evrakın ekinde temyiz talebine ilişkin süre tutum dilekçesi de bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık müdafinin, sanığın yüzüne karşı 05.07.2018 tarihinde verilen kararı süresinde temyiz etmesi nedeniyle tebliğnamedeki, sanık müdafinin temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddini talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın idaresindeki araçla geceleyin aydınlatması bulunmayan otoyolda şağ şeritten seyri sırasında, arızası sebebiyle emniyet şeridine far ışıkları kapalı şekilde parketmiş ve arızasını gidermek amacıyla gelen yardım ekibine ait aracın da dörtlülerini yakar vaziyette arızalı tırın arkasına parketmiş vaziyette olduğu mevkiiye geldiğinde, araçları farketmeyerek önce yardım ekibinin aracının sol arka yan kısmına daha sonra da öndeki tırın sol arka yan kısmına çarpması sonucu tamir amacıyla olay yerinde bulunan katılanın kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, cezanın fazla olduğuna, katılan vekilinin ise; cezanın yetersiz olduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11285, Karar No: 2011/15347, Tarih: 17.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11285 E.  ,  2011/15347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2009 gün ve 2007/279-2009/145 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.04.2011 gün ve 2009/11782 - 2011/4125 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile oğlunun Zonguldak Gaz Petrol Tic. Ltd. Şti.’ndeki paylarını davalılara devrettiğini ancak, devrin müvekkilinin zor durumda olmasından yararlanılarak yapıldığını ve devir bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, gabin ve devir bedelinin ödenmemesi nedeniyle devir işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ve ortağının şirketteki paylarını müvekkillerine devrederek devir bedelini peşin aldıklarını, devrin davacının isteği ile gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının şirketteki payını noterde yapılan devir sözleşmesiyle davalılara devrederek devir bedelini peşin aldığı, gabin veya payın bedelsiz devralındığı iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 11.04.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/100, Karar No: 2021/3283, Tarih: 05.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/100 E.  ,  2021/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde yeniden keşif yapılarak, taşınmazın niteliği, yol olarak kullanılıp kullanılmadığı, dere niteliği bulunup bulunmadığı, kim tarafından, ne şekilde ve ne kadar süredir kullanılmakta olduğu konularının taraf tanıkları ve yerel bilirkişilerden sorularak açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde HMK 'nun 261. maddesi gereğince giderilmesine çalışılması, tanık ve bilirkişi sözlerinin ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, dere ve yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan davaya konu taşınmaz hakkında, yol olarak tespit harici bırakılan kısmın halihazırda kullanılan bir yol olup olmadığı, genel yol niteliği bulunup bulunmadığı, ayrıca derenin kuru dere niteliğinde olup olmadığı, kuru dere niteliğinde ise yağmur ve kar sularını taşıyan, taşkınları engelleyen doğal bir görevinin bulunup bulunmadığı konularında uzman bilirkişilerden Yargıtay denetime uygun gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 13.02.2017 havale tarihli teknik bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 132,88 metrekarelik kısmın aynı ada son parsel numarası verilmek üzere davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 13.02.2017 tarihli jeolog ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Jeolog bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, taşınmazın dere yatağı üzerinde olduğu, derenin kuru dere olmasına rağmen yağışlı dönemlerde sel ve taşkınlara maruz kaldığı ve taşınmazın üzerinde bulunan evin bir kısmının dere yatağında kaldığı hususlarının tespit edildiği, dosyadaki fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği görülmekte olup, öte yandan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin, yağış olduğu takdirde derenin taştığını ifade etmiş olmaları karşısında, bu nitelikteki taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddesi gereğince zilyetlikle kazanılamayacağı ve bu nedenle davacı yararına iktisap koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4846, Karar No: 2011/4843, Tarih: 28.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4846 E.  ,  2011/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/06/2007 gününde verilen dilekçe ile icra memurunun kusuru nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, icra memurunun kusuru nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, açık artırmada satın aldığı taşınmaza ilişkin satış ilanında, taşınmaz üzerinde bina olduğu belirtildiğinden açık artırmaya katıldığını; ancak, açık artırmadan sonra taşınmaz üzerinde bina olmadığının anlaşıldığını ileri sürerek, davalının kusuru nedeniyle uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise, zamanaşımı def'inde bulunmuş, istenen tazminatın haksız ve fazla olduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaz üzerinde bina olmadığını Adana İcra Hukuk Hakimliği'nin 2003/ 2411 Esas sayılı dosyasının 03.10.2003 günlü oturumunda okunan bilirkişi raporu ile öğrenen davacının, 27.01.2006 günlü açık artırmada satın aldığı taşınmaz hakkında açık artırma tarihinden çok önce bilgi sahibi olduğu anlaşıldığına göre, kendi kusurlu eylemi nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü zarardan, davalının sorumlu tutulmasını isteme hakkı bulunmadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin reddedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.