muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6491, Karar No: 2022/1406, Tarih: 22.02.2022

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1. İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2. Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, 3. Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken, diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde, İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesi söz konusu olabileceği gibi, HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüde de sebebiyet verilebilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.2 maddelerine dayanılarak istinaf başvurusunun kabul edilmesi suretiyle, ... Kadastro Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/12 Esas, 2018/38 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, yerel mahkeme hükmünün "...düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine..." şeklinde hüküm tesis edilmiş olup, buna göre İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılmadığı ve hükmün yeniden tamamen kurulmadığı izlenimi uyanması nedeni ile tereddüt hasıl olmakla birlikte, İstinaf Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında bu tereddütün giderilmesi bakımından hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/989 Esas, 2019/216 Karar sayılı kararının ilk paragrafındaki "...düzeltilerek..." ibaresinin hüküm yerinden çıkartılmasına ve yerine "...kaldırılarak..." ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddeleri uyarınca hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1576, Karar No: 2018/6290, Tarih: 15.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1576 E.  ,  2018/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, şikayetçinin kasiyer olarak görev yaptığı BİM isimli markete gelerek para bozdurmak istedikleri, kasiyeri lafa tutarak aralarında para alışverişi yaptıkları ve marketten ayrılmalarından sonra şikayetçinin kasada 100 TL tutarında paranın eksik olduğunu fark ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemlerin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/2-b maddesi gereği hüküm kurulması,

2-Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/83 Esas, 2012/449 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10700, Karar No: 2019/17729, Tarih: 03.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10700 E.  ,  2019/17729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında suç tarihinde Aydıncık Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen adli raporda “alın sağ kısımda sağ kaş üzerinde 3x3x2 cm lik düzensiz (parçalı) doku kayıplı yaralanma, kanama; sağ diz üstünde ön yüzde 5x5 cm ekimoz, sıyrık; sağ kol dış arka yüzde 5x5 cm sıyrık, ekimoz; göğüs sağ alt ve yanda ekimoz” bulunduğunun ve yüzünde kalıcı iz olacağının belirtildiği, ancak meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve anılan lezyonların sert bir cisimle vurma ya da düşme sonucu oluşup oluşmayacağı hususlarında olay tarihinden en erken altı ay sonra, mağdurun tüm film, grafi ve tedavi evrakları, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde eylemin şikayete tabi olduğundan bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5095, Karar No: 2016/5597, Tarih: 26.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/5095 E.  ,  2016/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü .. yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tohum satım sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12878, Karar No: 2023/8373, Tarih: 05.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/12878 E.  ,  2023/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/108 E., 2016/283 K.

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların tarlasında bulunan sınır kazıklarını sökmesi şeklindeki iddia olunan eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde yer ... mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 12.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10215, Karar No: 2010/9936, Tarih: 22.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/10215 E.  ,  2010/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ...'un yargılanmaları sırasında; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 gün ve 2010/123 E. 2010/170 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9925, Karar No: 2020/7380, Tarih: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9925 E.  ,  2020/7380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın havuz görevlisi olarak çalıştığı siteye misafir olarak gelen 23 yaşındaki katılanın suç tarihinde siteye ait aqua parktaki kaydıraktan başı yüzü aşağı gelecek şekilde ters olarak kaymasıyla 1.10 metre derinliğindeki havuzun zeminine yüzünü çarparak burnunda 2. derece kırık olacak ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralandığı, sitenin yönetim kurulu başkanı olan temyiz dışı diğer sanık ...’ın mahkumiyetiyle hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılarak havuz görevlisi olan sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasına göre havuza gelenleri ters şekilde kaymaması hususunda uyarıda bulunması, katılanın tehlikeyi idrak edecek yaşta ve olgunlukta olması sebebiyle sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10964, Karar No: 2006/704, Tarih: 01.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10964 E.  ,  2006/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 25.2.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.3.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının sair itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanç gösterilene bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inanç gösterenin tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla, inanç gösterilen kişi, inanç gösteren namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona yani inanç gösterene geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde, bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı (HUMK.m.292) niteliğinde bir belge varsa inanç sözleşmesinin “tanık” dahil her türlü delil ile kanıtlanması olanaklıdır.

İddiasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa her türlü delille kanıtlayamayan davacının yemin deliline dayanması durumunda mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

./..

2005/10964-2006/704

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Kayıt maliki olan davacının babası ... ...'in dönem dönem davacıya yazdığı mektuplar içeriğine göre de; davaya konu taşınmazın davacı adına alındığını ya da üzerine yapılan binanın onun adına yapıldığını ihsas eder bir içerik de taşımadığı anlaşıldığından tevhidi içtihat kapsamında yazılı bir delil başlangıcının varlığından da sözedilemez. Ancak davacı, dava dilekçesinde açıkça "yemin" deliline dayanmıştır. Kati delil niteliğindeki yemin deliline dayanıldığından davacı tarafa kullanacaklarsa bu hakları hatırlatılmadan eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3744, Karar No: 2022/10717, Tarih: 06.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3744 E.  ,  2022/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümülülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün 3. bendinde adli para cezası miktarının 120 gün yerine 7 gün olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelmede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14319, Karar No: 2018/7875, Tarih: 30.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14319 E.  ,  2018/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurlar ... ve ... ile sanıklar ... ve ...'in olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadelerine ve mağdurların adli raporlarındaki yaralanma bulgularına, cd izleme tutanağındaki tespitlere göre, suçun iştirak halinde işlendiği anlaşılmakla; sanık hakkında hükmolunan cezalardan TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı ONANMASINA, 30.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13898, Karar No: 2016/5360, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13898 E.  ,  2016/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli müzaheretten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden Yeliz'den alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/260, Karar No: 2016/93, Tarih: 01.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/260 E.  ,  2016/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ..-... sayı ile;

"Şikayetçinin sokağa kilitlemeden bıraktığı 3 tekerlekli motosikleti ittirerek çalıştıran ve çalan sanığın eyleminin, motosikletin boyun kilidi ile kilitli olup olmadığı araştırılarak boyun kilidi ile kilitli olduğunun tespiti halinde; TCK'nun 142/2-h maddesindeki suçu aksi halde aynı Yasa'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile aynı Yasa'nın 142/1.e maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

"Sanık ve müşteki beyanları karşısında suça konu motosikletin kilitli olmadığına ilişkin bir uyuşmazlık bulunmadığı; Özel Daire kararının ayrıntıları Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih, 2012/1411-1852 sayılı kararında da belirtilen 'Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın iki bina arasındaki açık alana kilitsiz olarak park edilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu' yolundaki görüşe de aykırı olması nedeniyle, dosya içeriğine uygun bulunan hükmün bozulmasına ilişkin kararın isabetli olmadığı" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Ceza Dairesi tarafından ... gün ve ...-... sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç niteliğinin tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun kilitlemeden sokağa parkettiği üç tekerlekli motosikleti sanığın ittirerek çalıştırıp götürdüğü, başka bir eve hırsızlık için girdiğinde yakalandığı,

Mağdurun, çalınan motosikletini evinin önündeki sokağın kenarına kilitlemeden park edip kısa süreliğine evine girdiğini, dışarı çıktığında motosikletin çalındığını anladığını, motosikletini sürekli bu şekilde evinin önüne bıraktığını, başkalarının da motosikletlerini benzer şekilde park ettiklerini ifade ettiği,

Mağdurun kilitlemeden sokağa parkettiği üç tekerlekli motosikleti sanığın ittirerek çalıştırıp götürdüğü, başka bir eve hırsızlık için girdiğinde yakalandığı,

Mağdurun, çalınan motosikletini evinin önündeki sokağın kenarına kilitlemeden park edip kısa süreliğine evine girdiğini, dışarı çıktığında motosikletin çalındığını anladığını, motosikletini sürekli bu şekilde evinin önüne bıraktığını, başkalarının da motosikletlerini benzer şekilde park ettiklerini ifade ettiği,

Sanığın, bir evin önünde park halindeki motosikleti çaldığını, motosikletin kilitli olmadığını, ancak itekleyince çalıştığını, binerek uzaklaştığını, bir başka hırsızlık suçunu işlerken yakalandığını beyan ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141. maddesinde; "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hırsızlık suçunun basit hali düzenlenmiş, "Nitelikli Hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin konumuza ilişkin 1. fıkrasında ise suç tarihinde;

"(1) Hırsızlık suçunun;

a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında,

b) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,

c) Halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşya hakkında,

d) Bir afet veya genel bir felâketin meydana getirebileceği zararları önlemek veya hafifletmek maksadıyla hazırlanan eşya hakkında,

e) Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklindeki düzenleme ile suçun bir kısım nitelikli hallerine yer verilmiştir

5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırımı 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 62. maddesiyle “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak 142. maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanma şartları üzerinde durmak gerekmektedir.