muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12596, Karar No: 2021/10824, Tarih: 20.12.2021

Öte yandan, Ceza Genel Kurulan göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına sanığın itiraz hakkı bulunmasına rağmen 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile 231. maddenin 6. fıkrasına eklenen "Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez" cümlesi ile getirilen düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 534-15 sayılı kararında belirtilen itiraz merciin esasa müessir inceleme yapabileceğine ilişkin kabulü birlikte değerlendirildiğinde; hakkında verilecek olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz hakkı bulunan sanığın, esasa müessir incelemeye yönelik yaptığı itirazların hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasını kabul etmediği şeklinde yorumlanması mümkün değildir. Zira, suçlamayı kabul etmeme ile hakkında verilen karara itiraz etme olguları birbirlerinden farklı anlam ve sonuçlar taşıyan hususlar olup itiraz suçlamayı kabul etme sebebine ilişkin olabileceği gibi başka birçok nedene yönelik de olabilir. Aksinin kabulü, esasa müessir incelemeye yönelik itirazda bulunmak isteyen sanığın, itirazının reddine karar verilmesi durumunda artık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı da verilemeyeceği düşüncesiyle karara itiraz etme hakkını kullanıp kullanmama konusunda çekince göstermesine yol açan, uluslararası sözleşmeler ile Anayasa'da bir temel hak ve özgürlük olarak tanımlanan hak arama özgürlüğünün tam anlamıyla kullanılmasına engel teşkil eder nitelikte daraltıcı bir yorum olacaktır ki bu durum hak arama özgürlüğünün önündeki engelleri kaldırmak adına hareket ederek söz konusu düzenlemeyi getiren kanun koyucunun amacına aykırılık teşkil edecektir (CGK'nun 03.07.2018 tarih, 2017/19-479 Esas ve 2018/327 Karar).

Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Türkiye Büyük Millet Meclisini, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ve devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan cezalandırılması istemi ile açılan, süreçte birleştirilmesine karar verilen dosyada yargılanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rızasının olmadığını beyanla beraatine karar verilmesini isteyen diğer sanık Abdulbari ile birlikte yargılandığı davada, yokluğunda yapılan ilk duruşmada, TCK'nın 301/3 maddesinin her iki sanık yönünden nazara alınmasını talep eden vekaletnamesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yetkili kıldığı müdafiileri eşliğinde yaptığı savunmasında beraatine karar verilmesini talep ederek, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rızasının olup olmadığını daha sonra avukatları aracılığıyla açıklayacağını beyanla duruşmalardan bağışık tutulan, esasa yönelik beyanda bulunmaları için süre verilen müdafiilerinin yerine, yetki belgesi ile duruşmaya katılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden hem de aynı eylemden yargılandığı belirtilen ağır ceza mahkemesi dosyası ile birlikte savunma yapacağından yeniden süre verilmesini isteyen avukatın bulunduğu duruşmada verilen karar ile birleştirilmesine karar verilen ancak; süreçte birleştirme yönünden ortaya çıkan uyuşmazlığa istinaden verilen 30.03.2020 tarihli mercii kararı sonrasında, gerek merci kararının gerekse birleştiği dosyanın duruşma gün ve saatinin sanık veya müdafiilerine bildirildiğine dair evrak veya bilgiye rastlanılmayan davanın 01.10.2020 tarihli duruşmasında tefhim olunan hükümle, atılı suçtan hapis cezası ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık hakkında verilen karara, sanık müdafiince esasa ilişkin olarak itirazlarda bulunulmasının yanı sıra sebeple bağlı olmadan incelemeye yetkili merciiye sunulan dilekçede, kararın usule aykırı olduğundan bahsedilerek kaldırılmasının istendiğinin görülmesi karşısında; duruşmanın temel ilkelerinden olan yüz yüzelik ve doğrudanlık ilkeleri ile sözlülük kuralı gereğince, süre isteyen sanık ve müdafiilerinin duruşmada hazır edilip beyanları alınması gerekirken bu işten zuhulle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi yerinde bulunmamakla, netice itibari ile verilen merci kararında isabetsizlik görülmediğinden istemin reddine karar verilmiştir.

V-SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarih ve... sayılı sayılı kanun yararına bozma isteğinin, CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20155, Karar No: 2015/15669, Tarih: 13.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20155 E.  ,  2015/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2009/117-2014/489

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalıya ait köpeğin müvekkili olan davacıya saldırmak suretiyle burnunu parçaladığını ve sağ el işaret parmağının 2 boğumundan kopardığını, davacının bu olay nedeni ile maddi ve manevi zarara uğradığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslah yoluna başvurularak, maddi tazminat talebi 30.000 TL'ye çıkarılmıştır.

Davalı vekili savunmasında, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesini, karşı tarafın yoğun kusuru ve davacının şeker hastası olup, yaraların geç kapanmasında bu durumun da etkili olacağı gözetilerek, olayın özellikleri de dikkate alınarak daha uygun bir manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 35.000 TL maddi ve 3000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, somut olayda, davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL maddi tazminat talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile de, bu talebini arttırarak 30.000 TL'ye çıkarmıştır.

6100 sayılı HMK 26. maddesi (HUMK 74. Madde) gereğince; hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Öyle ise mahkemece, davacının talebi ile sınırlı olarak maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu talebin aşılması suretiyle hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6475, Karar No: 2011/15338, Tarih: 27.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6475 E.  ,  2011/15338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bilirkişi raporunda suça konu yerde ölü ve diri örtü temizliği yapılarak bağ çubuğu dikildiği belirtilmesine göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/2 maddesi yerine 93/1 maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5802, Karar No: 2014/21429, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5802 E.  ,  2014/21429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/63408

MAHKEMESİ : Bergama Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2006/593 (E) ve 2010/528 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık A. S..'ın, aldığı araç karşılığında katılan K.. C..'e 5200 TL bedelli senet verdiği, senet bedelini ödeyemediği ve bir süre sonra katılanı, çalışmış olduğu mobilyacı dükkanına çağırarak senet karşılığında çek vereceğini söylediği, katılanın kardeşi tanık A.. C..'in, sanık A.. S..'ın diğer sanık E.. Ç.. ile birlikte çalıştığı dükkana gittiği, yanında 5200 TL'lik sanık A.. S.. tarafından imzalanmış katılana verilen senedi de götürdüğü, dükkana gittiğinde sanık A.. S..'ın dükkanda bulunmadığı, sanık A.. S.. ile birlikte aynı mobilyacı dükanında çalışan sanık E.. Ç..'in o sırada dükkanda bulunduğu, sanık E.. Ç..'in sanık A.. S..'ın dükkanda bulunmadığını çeki kendisine bıraktığını söyleyerek suç konu çeki tanık A.. C..e verdiği ve senedi aldığı, sanık Ahmet'in işinin olduğunu çeki kendisine verdiğini söylediği, çeki alan katılanın verilen çekin çalıntı olduğunu bankaya ibrazı sırasında anladığı somut olayda; "önceden doğmuş" bir zarar veya borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borcun hileli davranışlar sonucu doğmaması nedeniyle dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmayacağı gözetilmeden sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. S.. müdafii ve sanık E.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7316, Karar No: 2012/17738, Tarih: 23.05.2012

8. Ceza Dairesi 2009/7316 E., 2012/17738 K.

**8. Ceza Dairesi 2009/7316 E., 2012/17738 K.**

**- İFADE HÜRRİYETİ

- SUÇU VE SUÇLUYU ÖVME

- SUÇUN UNSURLARININ OLUŞMAMASI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 13 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 14 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 25 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 26 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 215 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 9 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 10 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü:

"İşlenmiş bir suçun" veya "işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin" alenen övülmesi TCK'nın 215. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Kişinin, işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 90/5. maddesinde yer alan "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır." hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan "İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi" (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, "Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar", ikinci fıkrasında ise, "Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin ön-lenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir." denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen, ürkütücü, şok edici, hoşa gitmeyen fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir (Handyside/Birleşik Krallık, Castells/İspanya vb. Kararlar).

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a) Şiddet, bir araç olarak öngörülüyorsa,

b) Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c) Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d) İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir (Sürek/Türkiye, no. 1, Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer/Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı).

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme "yakın ve mevcut tehlike" ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir (Zana/Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı).

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir. İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır (23.09.1994 tarihli Jersild - Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski-Polonya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen-Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna-İtalya kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak-Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş-Türkiye kararı; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın-Türkiye kararı).

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak-Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş-Türkiye kararı; 09.03.2004 tarihli Abdullah Aydın-Türkiye kararı).

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır (Gözel ve Özel/Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı).

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanık tarafından kaleme alınan dilekçede, cezaevinde yatan bir hükümlünün sağlığına ilişkin birtakım endişelerden söz edilerek, bu kapsamda bazı taleplerde bulunulmuştur. Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadığı, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında "sayın" denilerek onun sağlığı ile ilgili kendi değer yargısını içeren düşüncelerini açıklayan sanığın eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Skaka/Polonya - 27 Mayıs 2003, Korku/Türkiye - 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

S o n u ç: Açıklanan nedenlerle; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10106, Karar No: 2014/1825, Tarih: 13.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10106 E.  ,  2014/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar ve miras bırakan yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişi tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Keşifte uygulandığı bildirilen 1958 ve 1981 tarihli memleket haritalarının dayanağı olan hava fotoğraflarının ilgili yerlerden getirtilmesi; daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmazlar ve çevresinin memleket haritası ve hava fotoğraflarında hangi sembolle gösterildiği ve ne olarak göründüğü, yeşil renkte gözükmesi halinde yeşil rengin sebebinin belirtilmesi aynı zamanda eski ve yeni tarihli hava fotoğrafında taşınmazlardaki bitki örtüsünün ne olarak gözüktüğün açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5407, Karar No: 2019/6928, Tarih: 09.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5407 E.  ,  2019/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2019 gün ve 2019/68 E. 2019/77 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3553, Karar No: 2022/4816, Tarih: 15.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3553 E.  ,  2022/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Varlıbaşlar Yapı Sanayi ve Turizm Yatırım Anonim Şirketi tarafından Ataşehir Batı Bölgesi 1. Kısım 4. Bölge Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı işi projesinde yer alan 3346 ada villa temel altı fore kazık işçiliği işlerine ait imalat ve montajların yapım işini 07.10.2010 tarihli sözleşme ile ... Etüd Müşavirlik ve Mühendislik Anonim Şirketine verildiği, ...un ... Şirketinde opetaör yardımcısı olarak çalıştığı, olay anında trafo binası inşaatı sırasında forekazık makinası adı verilen makine ile 13 metre derinliğinde 80 cm genişliğinde çukur kazıldığı bu çukurlar içerisine demirler döşendiği, anılan çukurlardan kuzeyde yer alan çukurun başında ...’un bulunduğu ve çukurun derinliğini ölçtüğü sırada, kot farkını ölçmeye yarayan mira adı verilen üzeri m/cm ölçekli ve 4 parçadan oluşan el aletinin bir parçasını çukura düşürdüğü, düşen parçayı alabilmek için çukura girdiği ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 01.02.2012 tarihli raporunda, ‘’her ne kadar kuyuda oksijen düzeyi ve toksik gaz bulunup bulunmadığı araştırılmamışsa da otopside tespit edilen travmatik bulguların ölüm oluşturacak nitelikte olmaması, kişiyi kuyuya düştükten sonra onu kurtarmak için indirilen kişinin rahatsızlanması sonucu çıkartılarak tedavi amacıyla hastaneye götürülmesi birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümünün oksijensiz ortamda kalmaya bağlı asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği olayda,

1- Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;