muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6978, Karar No: 2023/1556, Tarih: 23.05.2023

. Davacılar vekili; davacının aracı sıfır araç olarak aldığını, Mercedes marka aracın problemsiz kullanmak için tercih edildiğini, davacının özürlü olup aracın onun ihtiyaçlarında kullanmak için alındığını, ama alındığı günden beri aracının tamir için servisten çıkamadığını, servis tarafından bu şikayetlerin müracaata rağmen giderilmediğini, davacının ve ailesinin mağdur olduğunu, arızaların giderilmediğini, sürekli aynı arızanın tamirden sonra tekrar etmesinden belli olduğunu, aracının sol camlarının kendiliğinden açıldığını, tamirden sonra bir süre düzeldiğini, ancak sonra yine devam ettiğini, bu durumun servis kayıtlarında mevcut olduğunu, araçtaki arızaların tüm tamirlere rağmen giderilmediğini, halihazırda devam ettiğini, arızaların kısa süreli tamirden sonra devamlı olarak tekrar ettiğini, aracın garanti kapsamında bir araç olduğunu, araçtaki üst üste aynı arızaların meydana gelmesinin garanti kapsamında değişim sebebi olduğunu, aracın sıfır alınan bir araç olduğunu, 26 defa servise gittiğini ve halen onarılamadığını, arızaların tekrar ettiğini, aracın lüks segmentte bir araç olduğunu, araç sanki ikinci el bir araçmış gibi araçtaki seslere ve arazılara rağmen kullanılmasının beklendiğini, bilirkişinin raporu ve değerlendirmelerinin hatalı olduğunu, aracın kendinden beklenen konforu, menfaati ve güvenliği sağlayamadığını, aracın sürüş güvenliği ve konforunun kalmadığını, sürüş esnasında ses gelen aracın konforu olduğunun söylenemeyeceğini, bu nedenle eksik incelemeyle ve belirlemeyle karar verildiğini, mahkemece garanti kapsamında değişimin şartlarının değerlendirilmediğini, araçtaki arızaların parça değişimine yol açması ve araçta sürekli arıza çıkması ve tamir görmesinin aynı arızaların tekrarlanmasına davacının katlanılmasının beklenildiğini, dava konusu aracın sürekli tamir ve parça değişimi için serviste kaldığını, davacının aşırı derecede mağdur olduğunu, sıfır alınan aracın iç takımlarının neredeyse tamamen değiştiğini, aracın servis kaydını kontrol eden herhangi bir insanın 26 tane servis kaydı olan aracı almayacağını, bilirkişi ve mahkeme değerlendirme yaparken objektif ve bilimsel değerlendirme yapamadığını, aracın garanti kapsamında değişim şartlarının değerlendirmediğini, aracın misli ile değişim şartlarının oluştuğunu, ayıplı bir aracın piyasa değerinin çok düştüğünü, mahkemece yapılan kabule göre de bilirkişi raporu ve mahkeme kararının aracın değer kaybına yönelik gerçek durumunu yansıtmaktan çok uzak kaldığını, araçta keşif tarihi itibariyle devam eden arızanın olmadığı belirlemesinin yanlış olduğunu, çünkü araçtan hala ses geldiğini, camlardaki problem ve diğer problemlerin devam ettiğini, serviste yapılan tamirler ve parça değişimlerinin çözümlerin geçici olduğunu gösterdiğini, çünkü değişimler ve tamirler sonrasında servis kayıtlarından anlaşılacağı üzere arızaların tekrar ettiğini ve yeni arızalar çıktığını, bu hususun tekrarlanmasının dikkate alınmadığını, araçtaki ayıp oranı ve hesaplanan bedelin hatalı olduğunu, eksik

devam eden arızanın olmadığı belirlemesinin yanlış olduğunu, çünkü araçtan hala ses geldiğini, camlardaki problem ve diğer problemlerin devam ettiğini, serviste yapılan tamirler ve parça değişimlerinin çözümlerin geçici olduğunu gösterdiğini, çünkü değişimler ve tamirler sonrasında servis kayıtlarından anlaşılacağı üzere arızaların tekrar ettiğini ve yeni arızalar çıktığını, bu hususun tekrarlanmasının dikkate alınmadığını, araçtaki ayıp oranı ve hesaplanan bedelin hatalı olduğunu, eksik hesaplama ve değerlendirme yapıldığını, faiz başlangıcının satış tarihi olması gerektiğini belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir

2. Davacılar vekili ek karara yönelik, yerel mahkemece 11.01.2022 tarihli duruşma zaptında davanın kabulüne dendiği halde gerekçeli kararda davalı ... yönünden kısmen kabul, davalı ... yönünden red yazıldığını, davalı lehine vekalet ücretine asıl kararda hükmedilmediğini, ek kararda ise ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yanlış olduğunu, araç üreticisinin aracı ayıplı ürettiğini, aracın ayıpsız verildiğini ispatlayamadığını, serviste yapılan onarımlarda ayıbın düzeltilmesini sağlayamadığını, davanın her iki davalı yönünden kabulüne karar verilmesi gerektiğini, taleplerinin öncelikle aracın ayıpsız misliyle değişimi, olmadığı takdirde araçtaki ayıp oranında satış bedelinden indirim yapılarak satış tarihinden itibaren işleyecek faiz yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiklerini belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ...Ş. vekili, davaya konu aracın hali hazırda ve dava açılırken ayıp sayılabilecek arızasının olmadığını, davacı tüketicinin araçta meydana gelen arızalarda bedelsiz onarım talebinde bulunduğunu, seçimlik hakkını bu yönde kullandığını, araçta meydana gelen arızaların bedelsiz onarımının yapıldığının toplanan delillerle sabit olduğunu, davaya konu araçta meydana gelen arızaların, aracın emniyetli seyir etmesi bakımından bir engel teşkil etmediğini, arızaların parça değişimleri ile giderilmiş olduğunu, bunlardan kaynaklı araçta bir değer kaybı oluşmadığının sabit olmasına karşın; yerel mahkemece, aracın kısa süredeki yüksek servis ziyareti geçmişinin ikinci el piyasa koşullarında aracın rayiç değerinin düşmesine sebep olacağı gerekçesiyle davacıya değer kaybı ödenmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

4. Davalı ...Ş. vekili ek karara yönelik, üretici/ithalatçı firma olan diğer davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, diğer davalının malın kendisi tarafından piyasaya sürülmesinden sonra ayıbın doğduğunu ispat edemediğini, bu kapsamda diğer davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar yerel mahkemece, yapılan onarımlar ve parça değişimleri sonrası araçtaki sorunların giderildiği, ancak aracın kısa süreli yüksek servis girişleri nedeniyle piyasa değerindeki düşüşten dolayı misli ile değişim talebinin yerinde bulunmadığı kabul edilerek, bedelde indirime hükmedilmiş ise de dosyada alınan bilirkişi raporlarına göre, araçtaki dava tarihinden sonra da devam eden ve süreklilik gösteren arıza sayısı dikkate alındığında arızaların devamlılık arz ettiği ve aracın davacı tüketici açısından, kendinden beklenen ekonomik faydayı sağlamadığı, ayrıca 2. el satışında da aracın kısa süredeki yüksek servis geçmişi nedeniyle değer kaybı oluşacağının sabit olduğu, hal böyle olunca aracın geçmişteki ve yargılama boyunca süregelen tüm servis kayıtları gözetildiğinde, her ne kadar en son yapılan keşif anında arızalar giderilmiş olsa da dosya kapsamından arızaların devam ettiğinin ve aracın gizli ayıplı olduğunun anlaşılmasına ve konu ile ilgili 6502 sayılı Kanunun 11/2., 56/3. ve Garanti Belgesi Yönetmeliğinin 9. maddesi hükümleri uyarınca davalı ithalatçının da diğer davalı satıcı ile birlikte misli ile değişim konusunda müteselsilen sorumluluğuna ilişkin yasal şartların somut olayda gerçekleştiği anlaşıldığından, her iki davalıya karşı misli ile değişim talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde satıcıya karşı bedelde indirim, ithalatçıya karşı ise verilen ek kararla pasif husumet yokluğundan davanın reddine dair kararların usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu nedenle davalı ...Ş. vekilinin, kendisi ile birlikte diğer davalının da sorumlu olması gerektiğine yönelik istinaf itirazlarının yerinde bulunduğu ve bu nedenle istinaf itirazlarının kısmen kabulü gerektiği, davacı vekilinin istinaf itirazlarının ise, açıklanan nedenlerle kabulü ile bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden yeniden esas hakkında karar verilmek üzere istinaf incelemesine konu yerel mahkeme kararının ve ek kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile 17.04.2017 tarihli fatura ile satın alınan Mercedes Benz marka 2017 model C 200 D Comfort tip, R9MA6000070783 motor numaralı (ve şasi numarası faturada yazılı bulunan) aracın davalı taraflarca ayıpsız misli ile değiştirilmesine, dava konusu aracın (davacı tarafından tüm takyidatlarından arındırılmış şekilde) davacı tarafından davalılara iadesine, (dava konusu otomobilin ayıpsız misli ile değiştirilmesinin mümkün bulunmaması halinde fatura bedeli olan 122.966,10 TL'den aşağı olmamak üzere İİK'nun 24. madde gereğince işlem yapılmasına) karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; davacının aracı ÖTV indirimi ile aldığını, karar tarihi itibariyle 5 yıl dolduğundan aracı devrederken ÖTV indirimini devlete ödemeden aracı ÖTV bedeli dahil değerlendirebileceğini, aracın fatura bedelinde ÖTV indirimi olmadığını, verilen kararda aracın aynısı temin edilemezse fatura bedelinden az olmamak kaydıyla bedelin İİK 24 üncü maddesi gereğince işlem yapılmasına dendiğini, bu nedenle misliyle değişimin mümkün olmaması halinde sıfır aracın ÖTV bedeli dahil güncel bedelinin faiziyle ödenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili, araçta hali hazırda hiçbir arıza olmadığını, dava konusu araçta süregelen mevcut arıza olmadığını, araçtaki arızaların önemli ayıp olarak nitelendirilemeyeceğini, araçta ayıbın varlığına yönelik tespitleri kabul etmemekle birlikte, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarının tamamında ayıpların önemli ayıplar olmadığına vurgu yapıldığını, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında misli ile değişim kararı verilebilmesi için ayıpların önemli ayıplar olması gerektiğinin hüküm altına alındığını, araçtaki tüm arızaların giderildiğini ve aracın emniyetli sürüşüne engel bir arızası kalmadığını belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı Mercedes Benz Türk A.Ş. vekili, dava konusu araçta süregelen hiçbir arıza olmadığını, dava tarihinden sonra devam eden tek arızanın sol ön camdaki arıza olup, o arızanın da giderildiğini, araçtaki arızaların önemli ayıp olarak nitelendirilemeyeceğini, bir an için dava konusu araçtaki arızalar ayıp olarak nitelendirilse bile, menfaatler dengesi gözetildiğinde misli ile değişim kararı verilmesinin hukuken mümkün olmadığını, dosya içerisinde mevcut tüm raporlarda dava konusu araçtaki ayıpların misli ile değişimi gerektirecek denli önemli olmadığının tespit edildiğini, davaya konu aracın halihazırda hiçbir arızasının olmadığı ve aracın sürüş konforunun, emniyetli seyir etme kabiliyetinin etkilenmemiş olduğunun dosyada mevcut her bilirkişi raporunda sabit olduğunu, HMK'nın 297 nci ve İİK'nın 24/4 üncü maddeleri karşısında Bölge Adliye Mahkemesi'nin terditli karar vermesinin hukuken mümkün olmadığını, dava konusu araçta misli ile değişimi gerektirir hiçbir ayıp bulunmadığından ve bu husus dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporları ile tespit edildiğinden, aracın ayıpsız misli ile değişimi kararı menfaatler dengesine ve Türk Hukuku'nun temelini oluşturan hakkaniyete aykırı olduğundan, istinaf mahkemesinin kararına dayanak gösterdiği Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin T.10.02.2022, E. 2021/3462 ve K. 2022/863 sayılı kararı bu dava bakımından emsal nitelikte olmadığından, HMK'nın 297 nci maddesi uyarınca istinaf mahkemesi terditli karar oluşturamayacağından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, malın ayıplı olmasından kaynaklanan misli ile değişim talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun "tüketicinin seçimlik hakları" kenar başlıklı 11 inci maddesi şöyledir:

"(1) Malın ayıplı olduğunun anlaşılması durumunda tüketici;

a) Satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme,

b) Satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinden indirim isteme,

c) Aşırı bir masraf gerektirmediği takdirde, bütün masrafları satıcıya ait olmak üzere satılanın ücretsiz onarılmasını isteme,

ç) İmkân varsa, satılanın ayıpsız bir misli ile değiştirilmesini isteme seçimlik haklarından birini kullanabilir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

(2) Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi hakları üretici veya ithalatçıya karşı da kullanılabilir. Bu fıkradaki hakların yerine getirilmesi konusunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur. Üretici veya ithalatçı, malın kendisi tarafından piyasaya sürülmesinden sonra ayıbın doğduğunu ispat ettiği takdirde sorumlu tutulmaz.

(2) Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi hakları üretici veya ithalatçıya karşı da kullanılabilir. Bu fıkradaki hakların yerine getirilmesi konusunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur. Üretici veya ithalatçı, malın kendisi tarafından piyasaya sürülmesinden sonra ayıbın doğduğunu ispat ettiği takdirde sorumlu tutulmaz.

(3) Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesinin satıcı için orantısız güçlükleri beraberinde getirecek olması hâlinde tüketici, sözleşmeden dönme veya ayıp oranında bedelden indirim haklarından birini kullanabilir. Orantısızlığın tayininde malın ayıpsız değeri, ayıbın önemi ve diğer seçimlik haklara başvurmanın tüketici açısından sorun teşkil edip etmeyeceği gibi hususlar dikkate alınır.

(4) Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi haklarından birinin seçilmesi durumunda bu talebin satıcıya, üreticiye veya ithalatçıya yöneltilmesinden itibaren azami otuz iş günü, konut ve tatil amaçlı taşınmazlarda ise altmış iş günü içinde yerine getirilmesi zorunludur. Ancak, bu Kanunun 58 inci maddesi uyarınca çıkarılan yönetmelik eki listede yer alan mallara ilişkin, tüketicinin ücretsiz onarım talebi, yönetmelikte belirlenen azami tamir süresi içinde yerine getirilir. Aksi hâlde tüketici diğer seçimlik haklarını kullanmakta serbesttir.

(5) Tüketicinin sözleşmeden dönme veya ayıp oranında bedelden indirim hakkını seçtiği durumlarda, ödemiş olduğu bedelin tümü veya bedelden yapılan indirim tutarı derhâl tüketiciye iade edilir.

(6) Seçimlik hakların kullanılması nedeniyle ortaya çıkan tüm masraflar, tüketicinin seçtiği hakkı yerine getiren tarafça karşılanır. Tüketici bu seçimlik haklarından biri ile birlikte 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca tazminat da talep edebilir."

3.Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/131, Karar No: 2020/327, Tarih: 20.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/131 E.  ,  2020/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, trafonun patladığını, tüm vücudunun yandığını,sağ kolunun kesildiğini, kalıcı işgücü kaybına uğradığını, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.000.00.- TL maddi, 30.000.00.- TL manevi tazminatın olay tarihinden avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının kusurlu olduğunu, trafo binasının tehlike arzettiğini bilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının kusurunun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile esastan reddedilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve mülga 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Buna göre, elektrik iletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, elektrik iletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Bunun yanında; TBK'nun 51/1. (BK'nun 43/1) maddesinde; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler." hükmü getirilmiştir.

Buna göre; zararın kapsamının tayininde, zarar görenlerin de zararın meydana gelmesinde kusurunun olup olmadığının araştırılıp, tartışılması gerekir.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5.maddesinde; Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27.maddesinde; Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir.

Düzenlemeleri yer almaktadır.

Dosyaya sunulan ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında davalı kurumun yönetmelik çerçevesinde kapılarını kilitli tuttuğu, trafo kapısı kilitli olduğundan patlamanın herhangi bir bakım ve onarım eksikliği nedeniyle meydana gelmediği , davalının kusurun bulunmadığı belirtilmiştir . Yetkin ve görevli olmayan davacının, kilitli kapının asma kilidinin kendisi ya da 3.kişilerce kesilerek trafonun içine girdiği , trafoda meydana gelen ark sonucu patlama olduğu, trafo binasının sacla kaplı kabin olduğu, asma kilitinin bulunduğu, davacının trafo binasının içerisine kendi iradesiyle girmiş olduğu, patlamanın davacının trafo binasının içine girdikten sonra meydana geldiği, eğer davacı trafo binasına girmeseydi bu olayın meydana gelmeyeceği, yaşı itibariyle tehlikeyi bilebilecek yaşta olduğu, olayda davacının % 100 kusurlu olduğu, davalının olayın meydana gelmesinde kusurunun olmadığı anılan bilirkişi raporlarında açıklanmıştır .

Davacı, mala zarar verme ve hırsızlığa teşebbüs suçlarından açılan kamu davasında da delil yetersizliği gerekçesi ile beraat etmiştir.818 sayılı Bk.53.maddesi (6098 sayılı TBK 74.maddesi) uyarınca, hukuk mahkemesi hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değildir. Mahkemece ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmaksızın deliller incelenerek değerlendirilmelidir. Enerji nakil hattı sahibi olan davalı tehlike arzeden yapı eserinin yapımı, bakım ve eksikliklerinden sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Davalı ağır özen yükümlülüğü doğuran bir hizmet yürütmektedir. Yaptığı iş nedeniyle her türlü önlemi alması gerekmektedir. Bu durumda, yapı malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağı kesilmemiştir ve ... Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre oluşan zarardan davalı sorumludur.

Mahkemece; davalı kurum açısından, yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin; davacı açısından ise, olaydaki bölüşük kusuruna ilişkin değerlendirmeler içeren, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. ve 27. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.