muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17292, Karar No: 2020/11384, Tarih: 12.10.2020

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının ücretinin davacı ve davacı tanık beyanları nazara alınarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında davacının aldığı aylık ücrete ilişkin uyuşmazlık bulunmasına rağmen mahkemece yeterli araştırma yapılmamıştır. Bu sebeple yapılacak iş, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, davalı işyerinde ya da başka işyerlerinde emsal işçilere ödenen ücretler ilgili meslek odalarından araştırılması, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceğinin sorulması, Türkiye İstatistik Kurumu'nun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama" kısmındaki bilgilerle belirlenmesi ve toplanacak bütün deliller değerlendirilerek davacının gerçek ücretinin belirlenmesidir. Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2638, Karar No: 2016/5122, Tarih: 23.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2638 E.  ,  2016/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

PTT dağıtım görevlisi olan sanık hakkında açılan kamu davasında; "...söz konusu tebligatın yapılması aşamasında tebligatı alan kişiden kimlik belgesini istemediği, karşıdaki kişinin beyanı ile yetinerek tebligatı bu şekilde yaptığı, şüphelinin tebligatı yaparken bu hususa dikkat etmesi gerektiği, bu nedenle görevini gerektiği gibi yerine getirmediği" nin iddia edilmesi, resmi belgede sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması ve CMK'nın 225. maddesi hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi delilleri takdir ve gerekçesi gözetilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18, Karar No: 2013/8704, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18 E.  ,  2013/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 83. maddesi uyarınca, maaş ve ücretlerin borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra müdürünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar indirildikten sonra kalan kısmının haczi mümkün olup, haczedilecek miktar maaş ve ücretin 1/4'ünden az olamaz.

Döner sermaye ile ilgili usul ve esaslar ise, 209 Sayılı Sağlık Bakanlığı'na Bağlı Sağlık Kurumları İle Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'la düzenlenmiştir. Anılan Kanun'da döner sermaye ücretinin maaştan sayılacağına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Söz konusu Kanun'un 5. maddesinin ek fıkrası uyarınca, bu ücret esas maaşa ek olarak verilen bir ödeme olup, tümünün haczedilmesine yasal bir engel yoktur.

O halde mahkemece borçlunun şikayetinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10696, Karar No: 2012/22653, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10696 E.  ,  2012/22653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; dava konusu yerin kesinleşen Orman Kadastrosu sınırları içinde kalmakta olup ormandan diri örtü temizliği yapılarak 2009 yılının Temmuz ayı başlarında açma yapıldığının belirtilmesine göre, sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9029, Karar No: 2012/2294, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9029 E.  ,  2012/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yarar- lanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekti- ğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10968, Karar No: 2016/9925, Tarih: 23.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10968 E.  ,  2016/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53/1, 51/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasının ertelenmesi, 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sanayi sitesinde oto tamircisi olarak çalıştığı, 2009 yılında motoru arızalanan ve tamir için getirilen Renault Broadway marka bir aracı tamir edip kullanmayı istediği, araç sahibinin rıza göstermesi üzerine şikayetçi ...’in 2007 yılı kış aylarında kaza yaptığı ve sanığın işyerine tamir için getirdiği Renault Manager marka aracın motorunu sökerek Renault Broadway marka araca taktığı ve bir süre kullandığı, ancak Renault Broadway marka aracın vergi borcu nedeniyle icra yoluyla satılması üzerine durumun ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde ...’e yönelik hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın savunmalarında şikayetçi ...’in üç yıldır bekleyen aracının tamir masrafları nedeniyle kendisinden para istediğinde aracın zaten borcunun çok olduğunu, tamir etmezse istediğini yapabileceğini söylediğini ifade etmesi, şikayetçi ...’in aracını sanığın tamirhanesine bırakıp kendi beyanına göre 2007 yılında ön tampon, sağ far, sağ çamurluk, kaput ve radyatörü hasar gören aracın tamirini üç yıl boyunca beklediğine dair iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olması sanığın savunması ile bunu doğrulayan tanık ...'in yeminli anlatımları karşısında, sanığın aracın motorunu ...'in rızası dışında söküp bir başka araca takarak kullandığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5080, Karar No: 2016/968, Tarih: 17.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/5080 E.  ,  2016/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (... v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (.../ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır. İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın Nevruz kutlamaları sırasında silahlı terör örgütü kurucusu lehine ifadeler içeren slogan attığı olayda, atılan sloganların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, toplantının olaysız sona ermesi karşısında bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/290, Karar No: 2025/6, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/290 E.  ,  2025/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1032 D.İş, 2022/1028 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-58225

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/215430

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı,

2.Kaza tespit zaptı,

3. Savcılık soruşturma dosyasının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17414, Karar No: 2013/16327, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17414 E.  ,  2013/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şarkışla Sulh Hukuk ve Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Bunun yanında 4721 sayılı TMK'nın Kurumlarda Bulunma başlıklı 22. maddesi “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz” hükmünü içermektedir.

Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan kısıtlı adayının 4 Eylül Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü adresinin TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlının yerleşim yerinin Şarkışla olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12633, Karar No: 2011/4130, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12633 E.  ,  2011/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın 2010 yılı İl Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2009 yılı resmi verilerinin esas alınması yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması ve bilirkişi kurulu raporunda yapılan hesaplamaların denetime olanak verecek şekilde, ürün adı, verim miktarı, toptan satış fiyatı, maliyeti, net geliri biçiminde bir çizelge halinde gösterilmesi gerekmektedir. Bilirkişi kurulunun denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen, ancak destekleme primlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapıldığı anlaşılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/45, Karar No: 2018/4474, Tarih: 16.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/45 E.  ,  2018/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili yapılan incelmede;

1-Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği ve yapılan UYAP sorgusunda ise kararın verildiği 01/11/2012 tarihli celsede başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.