muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18123, Karar No: 2015/22219, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18123 E.  ,  2015/22219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Tarihi : 20.11.2013

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamına göre, kazalı sigortalının, 17.12.2000'de gerçekleşen kaza tarihinde ve sonrasında 13.02.2004 tarihine dek davalılardan TTA nezdinde çalıştığı (Dava tarihi itibariyle Tütün, Tütün Mamülleri, ...A.Ş. olan ve kısaca TTA olarak anılan bu davalının ünvanı, Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 03.02.2012 tarihli oluru ile ...A.Ş. olarak değiştirilmiştir.), davalılar arasında 27.02.2004 tarihinde bir devir işlemi gerçekleştiği, 21. HD'nin 2011/ 8633 – 2012/ 16696 sayılı onama ilamı ile kesinleşen tazminat dosyasında husumetin ..... A.Ş.'ye yöneltildiği, devir nedeni ile davacının alacaklarından davalı şirketin devreden şirket ile birlikte sorumlu oldukları, satış sözleşmesinden de alıcı sözleşme tarihinden itibaren 1475 ve 4857 sayılı İş Kanunları gereğince doğabilecek her türlü mali yükümlülük ve yasal sorumlulukların şirket veya ....A.Ş. tarafından karşılanacağını... ayrıca her iki şirketin devir terihinden itibaren öncesi ve sonrası için yükümlülükleri nedeni ile rücu etmesi de mümkün bulunduğundan, davalı şirketin davacının tazminat alacaklarından sorumlu olduğu gerekçesiyle .... A.Ş.'nin sorumlu tutulduğu; işbu dosyada mahkemece, kazada %75 oranında kusurlu bulunan işveren TTA ile birlikte ....San. ve Tic. A.Ş.'nin de hakkında kesinleşen hüküm nedeniyle sigortalının uğradığı iş kazası nedeniyle oluşan Kurum zararından müştereken ve müteselsil sorumluluğu olduğu sonucuna varılarak yazılı şekilde hüküm tesis ettiği anlaşılmaktadır.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi de, bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağını, iki yıl süreyle evvelki borçlunun da devralanla birlikte müteselsilen sorumlu olacağını öngörmektedir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi de, bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağını, iki yıl süreyle evvelki borçlunun da devralanla birlikte müteselsilen sorumlu olacağını öngörmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.2001 tarihli, ....Esas ve .....Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere; Borçlar Kanunu'nun 179. maddesinin içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi, iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanununun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün kanun hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. (Dr. H. Öser / W. Scöhe-nenberger Borçlar Hukuku Ankara 1950 sh. 905-906) O nedenle, bu müteselsil borç kanun hükmünden (B.K. 179'dan) doğduğundan; teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz.Sorumluluğun zamanı "Devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun nakli kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi B.K. 173 ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, 179. madde bu kurala bir istisna getirmiş alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. (A. Von Tuhr, Borçlar Hukuku, İstanbul 1953, s 845 vd.) Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl, (muaccel borçlar için) devrin, alacaklının ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; işletmenin devir olgusu ve devir sözleşmesi araştırılarak, devir sözleşmesi hükümleri anılan madde kapsamında irdelenerek, davalılardan G. A.Ş'nin (TTA'nın) sorumluluğunun anılan madde hükmü kapsamında devreden işveren olarak ve belirtilen süre ile sınırlı biçimde bulunup bulunmadığı ortaya konulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılara iadesine,15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9180, Karar No: 2020/3414, Tarih: 18.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9180 E.  ,  2020/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlerde "Olay tarihinden yaklaşık 30 yıl önce katılan ile sanık arasında yapılan anlaşma uyarınca katılanın sanığa iki dönüm tarlasını işlemesi için verdiği, bunun karşılığında sanığın da katılana gremse denilen iki adet altın verdiği, para faizsiz, tarla icarsız şeklinde anlaşma yaptıkları, ancak olay günü sanığın ısrarla altınlarını istediği, katılanın da maddi durumu iyi olmadığı için hemen veremeyeceğini beyan ettiği, bunun üzerine taraflar arasında tartışma olduğu, tartışma sırasında sanığın bir anlık kızgınlıkla elinde bulunan nacağı katılana doğru kaldırarak "dışarıya çıkarsan seni geberteceğim, seni öldüreceğim, senin ananı avradını sinkaf ederim, ya altınlarımı vereceksin ya da seni keser öldürürüm" şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği" şeklinde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5128, Karar No: 2019/1988, Tarih: 04.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5128 E.  ,  2019/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 200,00 TL yoksulluk nafakası olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yine davacı kadın lehine 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 17.01.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından; hükmün tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin tazminatların miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde "Boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, tedbir ve yoksulluk nafakası ile ilk derece mahkemesi aşamasında yapılan yargılama giderleri ve vekalet ücreti" hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 2/a, 2/b, 2/c, 2/d, 2/g, 2/ğ, 2/h ve 2/ı bentlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 04.03.2019 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/28193, Karar No: 2016/744, Tarih: 16.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28193 E.  ,  2016/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

#########

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri olarak yer alan müdafii ücretine ilişkin 498 TL’lik kısım çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5609, Karar No: 2015/22441, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5609 E.  ,  2015/22441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü .. Rehabilitasyon Bölümü ..no’lu odada hükümlü olarak bulunan sanığın, saklamış olduğu çakmakla anılan idareye ait 2 adet sünger yatak ile 1 adet battaniyeyi yakması eyleminin “Nitelikli mala zarar verme” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/40456, Karar No: 2016/4179, Tarih: 07.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/40456 E.  ,  2016/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

##########

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ...’ya yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık ... hakkında, birden fazla suçtan hükümlülüğü içeren ilamdaki hangi cezanın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içeren hükümlülüğün infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek, biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a-Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, soruşturma aşamasında dinlenip yargılamada dinlenilmesinden vazgeçilen tanık ...’in, sanığın, mağdura “seni kazığa oturturum” dediğini beyan etmesine karşın, diğer tanıkların, sanığın “Ulan ... neden imalı bakıyorsun” vb. sözler söylediğini belirtmeleri karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

aa-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

bb- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2012/39440, Karar No: 2014/31132, Tarih: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39440 E.  ,  2014/31132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/495-2012/778

DAVA :Davacı, işletme zararının rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Şirket vekili, Şirkete ait özel hastanede mesul müdürlük yapan davalının, üzerine düşen görevleri yapmaması sonucunda Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezasını ödemek zorunda kaldıklarını iddia ederek, zararının tazminini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı Şirket, özel hastane işletmektedir.

Davalı, bu işyerinde uzman doktor olarak 01.06.2007-08.12.2010 arasında çalışmıştır.

Davalı, aynı zamanda 2007 yılında 2 aylık süreyle ve 16.12.2009-30.11.2010 arasında mesul müdürlük yapmıştır.

Mesul müdürlük sözleşmesinde, davalının, Hizmet Yönergesinde belirtilen bütün idari ve mali mevzuattan doğan işlerinden kanunen sorumlu olacağı yazılıdır.

Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesinde, “Mesul müdür, sağlık kuruluşunun faaliyeti ve denetimi ile ilgili işlemlerde, Sağlık Müdürlüğü ve Bakanlığın birinci derecede muhatabıdır. Mesul müdür, idari işlerden bizzat, tıbbi işlerden ise diğer tabiplerle birlikte sorumludur. Mesul müdürün idari işlerinden, sağlık kuruluşunun faaliyetinden ve alt yapı imkânlarının sağlanmasından işleten sorumludur.” düzenlemesi yer almaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumunca 12.01.2010 günü (davalı mesul müdür olduktan 27 gün sonra) yapılan denetimde, “Ücret alınmayacak sağlık hizmetlerine ait tabelanın işyerine asılmaması” sebebiyle, davacı işverene 10.000 TL idari para cezası verilmiş ve işveren bu cezayı ödemiştir.

Davacı işveren, Yönetmelik ve yasal düzenlemeler sebebiyle davalının mesul müdür olması sebebiyle gerekli işlemleri yapmaması sebebiyle cezayı ödemek zorunda kaldıklarını iddia ederek, zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece, Yönetmelik gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işveren tarafından, idari para cezasının iptali için dava açılmadığı anlaşılmaktadır.

Yönetmeliğin 16. maddesinde ve mesul müdürlük sözleşmesinde, mesul müdürün işvereni temsil ettiği yazılıdır. İdari para cezası işverene verilmiş ve işveren de cezayı ödemiştir. Davacı işveren, söz konusu idari para cezasının yasal olmadığını iddia ediyorsa cezayı veren Kuruma karşı iptal davası açma hakkına sahiptir. Davacı işverenin de bu sıfatla işyerindeki gerekli kontrolleri yapma ve düzeltme yetkisi vardır.

Yönetmeliğin 16. maddesinde ve mesul müdürlük sözleşmesinde, mesul müdürün işvereni temsil ettiği yazılıdır. İdari para cezası işverene verilmiş ve işveren de cezayı ödemiştir. Davacı işveren, söz konusu idari para cezasının yasal olmadığını iddia ediyorsa cezayı veren Kuruma karşı iptal davası açma hakkına sahiptir. Davacı işverenin de bu sıfatla işyerindeki gerekli kontrolleri yapma ve düzeltme yetkisi vardır.

Mahkemece, davanın reddi yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.