muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15517, Karar No: 2014/18168, Tarih: 18.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15517 E.  ,  2014/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar, ..., ..., ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ..., ... ve ...'un mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve ... müdafii, sanık ... ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'in beraatine, sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafinin, raporlara itibar edilemeyeceğine, sanıklara objektif kusur verildiğine, katılanın ise sanıkların asli kusurlu olduğuna, sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkındaki beraat, sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanın sair temyiz itirazının reddine ancak;

Ölenin, sanığın sahibi olduğu köfte salonunda zaman zaman çalıştığı, olay tarihinde köfte salonunda suların kesilmesi üzerine ölenin su deposuna bakmak üzere salondan ayrıldığı, ancak yaklaşık 120 metre mesafede bulunan yere doğru sarkmış elektrik teline takılarak elektrik çarpması sonucu öldüğü olayda, sanığa işveren olarak kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15361, Karar No: 2016/1799, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15361 E.  ,  2016/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2015 tarih ve 2004/464-2015/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ..., davalı .... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... istikametine giden trenden Kaynarca durağında inerken kapıların birden kapandığını, montunun kapıya sıkıştığını, 400 metre sürüklendiğini, davalıların ağır kusuru ile yaralandığını ileri sürerek şimdilik 20.000 TL manevi, 80.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 24.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talep sonucunu 98.475,19 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı ..., davacının son anda trene binmek isterken kazanın meydana gelmesinin kuvvetle muhtemel olduğunu, olayın tamamen davacının kusurundan meydana geldiğini, yolcuların inişini ve binişini kontrol ettikten sonra düdükle işaret verdiğini, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, davacının son anda trene binmek isterken düşmesinin kuvvetli muhtemel olduğunu, olayın tamamen davacının kusurundan doğduğunu, müvekkiline atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 28.10.2003 tarihinde davalı ...'ın kondüktör olarak görevli olduğu Kaynarca tren istasyonunda trenin durduğu, davacının trenden inerken montunun kapanan kapıya sıkıştığı, ilerleyen tren tarafından sürüklenerek yaralandığı, tren kapılarının kondüktörden gelen hareket işareti ile makinist mahallinden kumanda ile kapatıldığı, davacıya atfı kabil kusur bulunmadığı, davalı kondüktör ...'ın olayda %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 98.475,19 TL maddi tazmnat ile 5.000 TL manevi tazminatın 28.10.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazla manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ..., davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ..., davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ...'ye ait trende meydana gelen kaza nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalı kondüktör ...'ın tam kusurlu olduğu, davalı ...'nin ise kusursuz sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 806'ncı maddesinin ilk fıkrası "Taşıyıcı, yolcuları gidecekleri yere sağ ve salim olarak ulaştırmakla mükelleftir.", ikinci fıkrası ise "Yolcuların kazaya uğramaları halinde bundan doğacak zararları taşıyıcı tazmin eder. Yolcunun kaza neticesinde ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalan kimseler dahi uğradıkları zararlara karşılık taşıyıcıdan tazminat istiyebilirler. Şu kadar ki; taşıyıcı, kazanın kendisine veya yardımcılarına yükletilmesi mümkün olan bir kusurdan doğmadığını ispat ettiği takdirde bu iki haldeki tazminattan kurtulur" şeklinde düzenlenmiş olup mahkemenin, davalı ...'nin kusursuz sorumlu olduğu yönündeki gerekçesi yerinde değildir. Ayrıca, 28.10.2003 günü meydana gelen kaza ile ilgili olarak davacı, aynı gün emniyet amirliğinde verdiği ifadede "Tren istasyonunda inmek isterken önümüz kalabalıktı, daha bizler inmeden tren hareket etti, ben de hareket halindeki trenden inmek için ayağımı dışarı attım, ancak ayağım kaydı ve tren ile peron arasına düştüm" şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece, kusur konusunda görüşüne başvurulan bilirkişi raporlarında çelişki bulunduğu gibi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranının da hukuk mahkemesini bağlamayacağı nazara alınarak olayın vuku şeklinin tam olarak açıklığa kavuşturulması, davacının yukarıdaki beyanının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davalı ...'ın tam kusurlu, davalı ...'nin ise kusursuz sorumlu olduğunun kabul edilmesi doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2- Mahkemece, aktüerya hesabı için görüşüne başvurulan bilirkişi tarafından yerleşik Yargıtay uygulamaları gereğince ... yaşam tablosu uygulanmak suretiyle değil... isimli tablo ve sistem üzerinden hesaplama yapılması da doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3- Davalı ... vekili tarafından ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı defiinde bulunulmuş, mahkemece, ceza zamanaşımı nedeniyle bu defii reddedilmiştir. Ancak olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 459/1. maddesi uyarınca davalı ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi ve ıslah tarihi olan 24.12.2014 tarihinde 765 sayılı TCK'nın 102. maddesi uyarınca ceza zamanaşımı süresinin dolmuş bulunması nazara alındığında ıslah tarihi itibariyle davanın zamanaşımına uğradığı gözetilmeksizin yazılı şekilde zamanaşımı defiinin reddine karar verilmesi de doğru olmamış, davalı ... yararına bozmayı gerektirmiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... Genel Müdürlüğü yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30361, Karar No: 2015/15731, Tarih: 26.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30361 E.  ,  2015/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçlarından dolayı doğrudan verilen sonuç para cezasının miktarı itibariyle, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, tanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’nın olay akşamı ...’ün düğün yerine suça sürüklenen çocuk ...’in beyaz renkli bir araçla geldiği ve biraz gezdikten sonra aracın motorunun durması üzerine tekrar çalıştırılamadığı bu süretle aracın çalıntı olduğunu öğrendiklerine yönelik savunma ve beyanları, tanık ...nın olaydan ve aracın bulunmasından iki gün sonraki 29.10.2012 tarihi akşamına atıfta bulunarak “olay gecesi sanıklardan ... ile polislerin söylemesiyle krem rengi olduğunu söylediği araçla gezdiklerine” dair beyanı, müştekinin aracının ise Doğan marka bal köpüğü kahvesi rengi olduğunun anlaşılması karşısında, olay akşamı ...’ün düğününün olup olmadığı, var ise suça sürüklenen çocukların düğün yerinde bulunup bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk ...’ın düğün yerine geldi ise hangi araçla geldiği çelişkiyi giderecek şekilde araştırılmadan, suça konu aracın 27.10.2012 tarihinde bulunarak müştekiye teslim edilmesine rağmen, 29.10.2012 günü krem rengi bir araçla suça sürüklenen çocuğun gelerek biraz gezdiklerine yönelik tanık ...’nın olayla ve suça sürüklenen çocuklar ve tanık ...’ün beyanıyla örtüşmeyen beyanına ne şekilde itibar edildiği karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11344, Karar No: 2016/3056, Tarih: 24.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11344 E.  ,  2016/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket temsilcisi ... ile davalı vek.Av....'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı şirket temsilcisi ile avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilince kiralanan besi çiftliğinde besi çayırı yetiştirmek için davalıdan tohum satın alındığını, tüm zirai işlemlerin devlet kontrolünde yapılmış ise de ekimi yapılan tohumlardan çayır yetişmediğini, değişik iş tespit raporuyla da uğranılan zararın saptandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında ıslah dilekçesi sunarak 88.744,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince satılan tohumların sertifikalı ve orijinal olup, ayıplı bulunmadığı gibi çimlenmeyen tohumların müvekkilince satılan tohumlar olduğunun da belli olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca kanıtlanan davanın kabulüyle 88.744,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf tespit raporuna itiraz dilekçesinde ve yargılamanın tüm aşamalarında davaya konu tohumların bizzat kendisinin satmış olduğu tohum olduğunun ispatlanması gerektiğini savunmuştur. O halde mahkemece bu savunma üzerinde durularak halen kapalı ambalaj içinde bulunan ve ekilmeyen tohumların üzerinde davalının sattığı ürün olduğuna dair herhangi bir işaret ve emare bulunmaması halinde, davacı defter ve kayıtları üzerinde mali müşavir bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak uyuşmazlık konusu ürünün ekimi öncesindeki sezon döneminde davacının başka firmadan tohum alıp almadığının tespitiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9902, Karar No: 2021/12421, Tarih: 20.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9902 E.  ,  2021/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ...’ı kasten basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/258 Esas, 2020/122 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.03.2021 tarihli ve 2021/3347 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 tarihli ve 2021/40508 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bu sorunun CMK'nin 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir. Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 43/2. maddesi uyarınca tehdit, aynı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince de kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/258 Esas, 2020/122 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15266, Karar No: 2019/5557, Tarih: 30.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15266 E.  ,  2019/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 12.7.2002 tarihinde davalı hastanede, sezeryan ile doğum yaptığını, doğumdan hemen sonra karnında bir şişlik ve sancılar olduğunu doğumu yaptıran diğer davalı doktora çeşitli kereler bildirdiği halde gaz giderici ilaçlar verilerek geçeceğinin söylendiğini, bir hafta sonraki kontrolde yine aynı yanıtı aldığını, ... gün sonra göğsünde iltihaplanma olması nedeniyle aynı hastaneye gittiğinde davalı doktor ve başka bir doktorun antibiyotik ilaç verdiklerini, karnındaki şişlik ve ağrılarla ilgili hiçbir işlem yapılmadığını, 10 kg zayıflayarak yataktan çıkamaz hale geldiğini, 40 gün sonra üşüme ve titreme nöbetleri ile hastaneye gittiğinde çekilen usg sonucu davalı doktorun karnında büyük bir kitle olduğunu söyleyip ameliyat önerdiğini, davalıya güveni kalmadığı için başka bir hastanede ameliyat olduğunu, karnında gazlı bez unutulduğu için abse oluştuğunu ve ameliyat sırasında kitle ile beraber 46 cm uzunluğunda bağırsağının da kesilerek çıkartıldığını, patoloji raporunda yabancı cisimden bahsedildiğini, davalıların sezeryan sırasında karında yabancı cisim unutarak ve şikayetlerini ilk günden itibaren iletmesine rağmen gerekli tedaviyi yapmayarak zarar görmesine neden olduklarını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir

Mahkemece, davanın maddi tazminat yönünden feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüyle toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK' nın "hukuki dinlenilme hakkı" başlıklı 27. maddesine göre, "1- davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. 2- bu hak, a) yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) açıklama ve ispat hakkını, c) mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir."