muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/715, Karar No: 2019/2470, Tarih: 01.04.2019

Karara karşı taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 01/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13468, Karar No: 2023/8101, Tarih: 19.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13468 E.  ,  2023/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2020 tarihli ve 2020/9047 Esas, 2020/12577 Karar sayılı ilâmı ile;

"1) Katılan ... Işıl'ın, eşi olan sanık tarafından evde bulunan ütü ile başına vurulması sonucu yaralandığının iddia edildiği olayda, katılanın ... ilinden otobüsle ... iline gittiği ve bir gün sonra 02/11/2015 tarihinde ... Çekirge Devlet Hastanesine saat 21:35’te müracaat ederek muayene olduğu, düzenlenen adli raporunda katılanda bel bölgesinde L 1 vertebra transvers process kemik kırığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, bir şahsın bel kısmında mevcut kırık oluştuktan sonra otobüsle yolculuk yapıp yapamayacağının, sanığın katılan tarafından anlatılan kafasına ütü ile vurulması eylemi ile kırık arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının uzman bir doktordan sorularak görüş alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Oluşa, beyanlara ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanı silahtan sayılan ütü ile yaralaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

2) Oluşa, beyanlara ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanı silahtan sayılan ütü ile yaralaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/357 Esas, 2021/344 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, alınan son raporun yetersiz olduğuna, isnat olunan eylem ile kırık arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile sanığın suç tarihinde evli oldukları, sanığın eve sarhoş geldiği, tartıştıkları, mağdurun eşine "Sen ne biçim insansın boşanacağım" dediği, sanığın eline aldığı ütünün sivri kısmı ile mağdurun başına vurarak hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarını (2.) orta derece etkileyecek L1 vertebra transvers process kemik kırığına neden olacak nitelikte yaraladığı belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımı, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin kısmen yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına, hükmün gerekçesinde sanığın mağdurun başına ütünün sivri kısmı ile vurduğunun kabul edilmesine ve hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin yanında suçun silahla işlendiği de belirtilerek (e) bendinin de gösterilmesine rağmen devamında sanığın suçu ütü vasıtası ile işlediği yolunda iddiadan başka delil olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak gereği sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adîl yargılanma ve savunma haklarının ihlâlinin söz konusu olmadığı, bozma sonrası alınan rapor ile diğer tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tüm dosya kapsamı ile saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/357 Esas, 2021/344 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7849, Karar No: 2013/15571, Tarih: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7849 E.  ,  2013/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü :Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... İnşaat San ve Tic A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... İnşaat San ve Tic A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalıların üstlendiği hızlı tren demiryolu inşaatında tünel işçisi olarak 07.00-19.00 ve 19.00-07.00 saatleri arasında günde yarım saat yemek molası ile çalıştığını, vardiyaların iki haftada bir değiştiğini, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının bankaya yatırılan ücretinin içinde fazla çalışma ücreti alacağının da olduğunu, iş sözleşmesinde davacının fazla çalışma ücretinin ücreti ile birlikte ödenmesini kabul ettiğini, davacının davalıyı ibra ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda; davacının fazla çalışma ücreti alacağı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup Mahkemece hakkaniyet indirimine gidilmesi yerinde ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilerek davacının fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18138, Karar No: 2012/17489, Tarih: 16.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/18138 E.  ,  2012/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 49l/ilk, 522. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 11/03/2003 tarihli ve 2002/821 esas, 2003/138 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 62. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesine 11/03/2003 tarihli ve 2002/821 esas, 2003/138 sayılı ilamıyla ilgili ihbarda bulunulmasına ilişkin, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/43 esas, 2008/11 sayılı kararı üzerine, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 09/07/2010 tarih ve 2010/493 sayılı mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi kararının kesinleşmesi sonrasında, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanmasının sanık lehine olduğu değerlendirilerek sanık hakkındaki 4 ay hapis cezasının aynen infazı yönündeki, TEKİRDAĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2010 tarihli ve 2010/444-615 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 23.06.2011 gün ve 2011/8306/35675 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2011 gün ve KYB/2011/240763 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 27.09.2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlendiği, anılan maddede bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere denetim süresinin öngörüldüğü, erteli hükmün 04/04/2003 tarihinde kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçtikten sonra, 28/10/2006 tarihinde ikinci suçun işlendiği de gözetildiğinde aynen infaz kararı verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Başka suçtan hükümlü olarak Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...'in duruşmada hazır edilmesi için yazıldığı, ancak hazır edilmediği ve yokluğunda 29.11.2010 tarihli hükmün verildiği, bu kararın 09.12.2010 tarihinde sanığın babası imzasına tebliğ edildiğinin anlaşılmasına göre; sanığın, kararın tebliğ edildiği 09.12.2010 tarihinde başka suçtan Tekirdağ Kapalı

Ceza İnfaz Kurumunda veya sevk edildi ise başka yer cezaevinde tutuklu veya hükümlü olarak bulunup bulunmadığı araştırılıp, saptandıktan sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9699, Karar No: 2013/8837, Tarih: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9699 E.  ,  2013/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik-dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 10 Ay Hapis ve 80.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e ve 63. maddelerin uygulanması

1-Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği, sanıkta yakalanan ve dosya içerisinde mevcut "Silah Taşıma Ruhsatının" renginin soluk olması, kağıt yapısı ve üzerinde mühür bulunmaması, "Araç Komutanı Kartının" baskısının bozuk olması, üzerindeki desenlerin net oluşturulmaması, fotoğrafın bulunduğu bölümde düzensiz bir görünüm arzetmesi, askeri kısaltmaların uygulamadan farklı olması, "Türk Silahlı Kuvvetleri Kimlik Kartının" üzerindeki fotoğrafın bulunduğu bölümde düzensiz bir görünüm arzetmesi, kimliğin er-erbaş kimliği olmasına rağmen fotoğrafın subay elbiseli olması, üzerindeki tarihlerin anlamsız günleri içermesi ve tüm bunların ilk bakışta dikkat çektiğinin anlaşılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olması karşısında, aldatma yeteneğinin nasıl oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde sanığın sahtecilik suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

2-Sanık müdafiinin, 19.11.2008 tarihli son oturumda sanık lehine olan hükümlerin uygulanması talebinin “ertelemeyi" kapsadığı da gözetilerek bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/92, Karar No: 2008/155, Tarih: 03.06.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/1-92 E., 2008/155 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/1-92 E., 2008/155 K.**

**- TEHDİT**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 52 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

C... Lokantasını birlikte işletmekte olan A.K.... Ü.... ve M..... C...’nin ortaklıktan ayrılmalarının ardından; A.K.... Ü.... ve onun yanında yer alanlarla, M..... C...’nin babası M..... H.... C... ile kardeşleri Ö... Y.... C... ve M...... S.....C... arasında geçen olayların sonuncusu olan ve 16.09.2003 tarihinde M..... H.... C...’ye ait işyeri önünde M..... H.... C...’nin ölümü, S.... (M...) T.... ve A.K.... Ü....’in de yaralanması ile sonuçlanan olayla ilgili olarak taraflar arasında yaşanan tüm olayları kapsayacak şekilde iki ayrı iddianameyle açılan kamu davaları sonunda; Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesince 07.10.2005 gün ve 276-269 sayı ile; “

“(Diğer suçlarla ilgili hükümler yanında) …

…2- Sanık M...... S.....C...'nin; a- Şahısta hata sonucu babası maktul M..... H.... C...'yi kasten öldürdüğü ve S... T.... hayati tehlike geçirerek 25 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, suç tarihi ve yapılan hesaplamalar sonucu 765 sayılı TCK hükümlerinin 5237 sayılı Yasa hükümlerine nazaran daha lehe hükümler taşıdığı anlaşıldığından, eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 52 ve 79. maddeleri delaletiyle 449. maddesi uyarınca 24 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca sanığa verilen ağır hapis cezasının 24 sene hapis cezasına çevrilmesine, sanık atılı suçu haksız tahrik altında işlediğinden 765 sayılı TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 18 sene hapis cezası ile tecziyesine, olayın oluş şekline göre bu olayda ağır tahrik hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, sanığın tevilli ikrarı lehine indirim sebebi kabul edilerek 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 15 sene hapis cezası verilmesine, olayın oluş şekline göre, sanık hakkında ayrıca S... T....’ı öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına yer olmadığına, 31. ve 33. maddelerin uygulanmasına,”

” hükmedilmiştir.

Bu hükümler; (diğer bazı sanıklar ve müdahiller tarafından temyiz edilmekle birlikte) sanık M...... S.....C... müdafileri tarafından sanık lehine, katılan S.... T.... vekili tarafından da sanık M...... S.....C... aleyhine temyiz edildiğinde; Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.11.2006 gün ve 2623-5280 sayı ile; “

“Eyüp C... dışındaki müdahillerin yasal süreden sonra vaki temyiz isteminin reddine,

Müdahale dilekçesi maktülün ölümünü kapsadığı, tehdit suçuna yönelik olmadığı, temyiz dilekçesinin ise tehdit suçundan verilen beraat hükmünü kapsadığı cihetle tehdit suçundan verilen beraat hükümleri inceleme dışı bırakılarak incelemenin M...... S.....ve Ö... Y.... hakkındaki hükme hasren yapılmasına karar verildi.

“Eyüp C... dışındaki müdahillerin yasal süreden sonra vaki temyiz isteminin reddine,

Müdahale dilekçesi maktülün ölümünü kapsadığı, tehdit suçuna yönelik olmadığı, temyiz dilekçesinin ise tehdit suçundan verilen beraat hükmünü kapsadığı cihetle tehdit suçundan verilen beraat hükümleri inceleme dışı bırakılarak incelemenin M...... S.....ve Ö... Y.... hakkındaki hükme hasren yapılmasına karar verildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M...... S.....ve Ö... Y....’un suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Ömer yönünden tahrike ve takdire, sanık M...... S.....yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık M...... S.....ve Ö... Y.... müdafilerinin M...... yönünden meşru müdafaa hali bulunduğuna, sübuta, eksik incelemeye, tahrikin derecesine, Ömer yönünden eksik incelemeye, meşru müdafaa hali bulunduğuna, suç vasfına, müdahiller S.... ve A.K.... vekilinin sanık Ömer yönünden tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-…

…….

2- Sanık M...... S.....hakkındaki hükmün incelenmesinde;

a) Sanığın hasmını hedef alıp ateş ettiği istikamette kendi babası olan maktülün de bulunduğunu görmesine ve onun da isabet alabileceğini öngörmesine rağmen, babasını sakınmadan yaptığı ateşler sonucu onu vurup öldürmesinde haksız tahrik indiriminden yararlanamayacağı da gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesinin 2. cümlesinde belirtilen ağırlaştırılmış müebbet hapsin, müebbet hapse tahvili ve 62. madde ile de cezanın indirime tabi tutulması gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesi,

b) Sanığın esas hedefi olan mağdur müdahil S....’e yönelik eylemde onu sırtından vurup ağır şekilde yaralamasından dolayı tahrik altında öldürmeye teşebbüsten ayrıca ceza verilmesi gerekirken tatbik yeri bulunmayan 52 ve 79. maddelerin tatbiki suretiyle ceza verilmemesi,

c)…

……….

Kanuna aykırı olup, sanık M...... S.....müdafii ve müdahiller A.K.... ve S.... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan sanıklar M...... S.....ve Ö... Y.... hakkındaki hükmün bozulmasına, maktülün ölümünden dolayı aleyhe temyiz bulunmadığından sanık M...... S.....hakkında bu suçtan verilen ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre, sanık M...... müdafilerinin tahliye isteminin reddine…

….”

” karar verilmiştir.

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesince 25.05.2007 gün ve 16-137 sayı ile;

“(Diğer suçlarla ilgili hükümler yanında)

2- Sanık M...... S.....C...’nin;