muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/20208, Karar No: 2022/5494, Tarih: 27.09.2022

Diğer taraftan, 7201 sayılı Kanuna 4829 sayılı kanun ile eklenen 25/a maddesi gereğince yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki ... Büyükelçiliği veya konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu halde bildirimi ... Büyükelçiliği veya konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve 30 gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ... Büyükelçiliği veya konsolosluğa başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur. Yabancı ülkede bulunan Türk vatandaşlarına kanunun 25/A hükmü uyarınca tebligat bildiriminin yapılamaması durumunda kanunun 28. maddesinde düzenlenen ilanen tebligat usulünün izlenmesi gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; gönderilen istinabe evrakı kapsamında yurt dışında örgüt mensubu oldukları iddiası ile haklarında kovuşturma yapıldığı ve 11.12.2002 tarihinde tutuklandıkları daha sonra da kefaletle salıverildikleri bildirilen, süreçte müdafii atanmadığı gibi karar başlığında adının belirtilmesine rağmen soruşturmada görev alan müdafiine de duruşma günleri bildirilmeyen sanık ... ile yine müdafii yardımından yararlandırılmadıkları ve de haklarında süreçte kırmızı bülten hazırlanması yahut iade evrakı tanzim edilmesi de istenen, yakalama kararı çıkartılan ve bu minvalde gerek soruşturma gerekse kovuşturmadan haberdar edilemeyen, yurt dışında yaşadıkları belirlenmesine ve bildirilmesine rağmen, adreslerinin tespitine yahut istinabelerine tevessül edilmeden, gaiplik veya kaçaklık kararı da verilmeyen sanıkların, yurt dışında işledikleri tespit ve iddia olunan eylemlerine istinaden silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında verilen düşme kararının; sanıklar ... ve ...'e tebliğ edilmemiş olması; yerleşim yeri adreslerinin bulunduğu belirtilen sanıklar ... ve ... yönünden belirtilen adreslerin aslında ailelerinin yerleşim yeri adresleri olduğunun ve bu adreslerde bulunmadıklarının, yurt dışında yaşadıklarının belirlenmesi ve bu kapsamda gönderilen tebligatların da iade edilmiş olması; soruşturma aşamasında yakalanan ve yurt dışında ikamet ettiğini beyan eden sanık ...'e ait tebligatın ise soruşturma aşamasında görev alan ve kovuşturmadan haberdar edilmeyen avukata tebliğ edildiğinin görülmesi karşısında, talebe konu karar usulüne uygun olarak kesinleştirilmediğinden istemin bu aşamada reddine karar verilmiştir.

VI- SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

VI- SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarih ve 2022/25753 sayılı kanun yararına bozma isteğinin, ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2016/196 esas, 2017/522 sayılı kararının kesinleşmemesi nedeni ile öngörülen şartlar oluşmadığı için yerinde görülmediğinden, bu aşamada

REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/191, Karar No: 2019/1259, Tarih: 26.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/191 E.  ,  2019/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43, 62, 52, 53.

TCK'nın 207/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler; sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın dondurulmuş gıda, peynir, süt, bal, ve yine temizlik grubu ürünlerinde pazarlama faaliyeti yürüten katılan ... Gıd. Tem. Mob. Atom. Pet. Nak. Turs. San. Tic. Ltd. Şti'de ücret + prim üzerinden gezgin satıcı olarak görev yaptığı, söz konusu bu görev içeriğinde ilgili alıcı şirket, mağaza vb yerlere katılan şirketin faaliyet alanında bulunan ürünleri pazarladığı ve yine gerek peşin manada gerekse daha sonra ödenecek paraların tahsilat işini yaptığı, 2010 yılı içerisinde şirket adına tahsil ettiği paraları sahte irsaliye faturaları, tahsilat makbuzları vb özel belgede sahtecilik işlemleri yaparak kendisine şirkete ödenmesi için verilen bir kısım parayı yatırmayarak kullandığı, şirketten ayrıldığı 2011 yılı 10. ayına kadar söz konusu işlemleri aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birçok kez tekrarladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması ve tüm dosya kapsamından atılı suçların teselsül halinde sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması ile yerlerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5679, Karar No: 2015/8849, Tarih: 14.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5679 E.  ,  2015/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/175560

MAHKEMESİ : Of Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

NUMARASI : 2009/237 (E) ve 2010/174 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasını satın almak veya kabul etmek

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürülüğe giren 08.10.2015 gün ve 2010/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

1-)Sanık S.. T.. hakkında suç eşyasını satın almak veya kabul etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1999/1661 Esas, 1999/1311 Karar sayılı ilamı ile neticeten hükmolunan adli para cezasının 27.09.2002 tarihinde infaz edildiğinin, bu surette infaz tarihi ile suç tarihi arasında 3 yıldan fazla bir zaman geçtiğinin anlaşılmasına karşın, TCK'nın 58/2-b maddisine aykırı olarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık S.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1-)Sanık A.. T.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

../...

a-)Olayın cereyan ettiği şadırvanın ibadeta ayrılan yerlerden olması için ibadete ayrılan yerin içinde olması gerektiği, ibadete ayrılan yerin dışında ise bu yerin TCK'nın 142/1-b veya 141/1. maddesinde belirlenen yerlerden olup olmadığının gerekirse keşif yapılıp denetime olanak verecek biçimde belirlenerek sonucuna göre eylemin TCK'nın 142/1-b ya da 142/1-a maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken belirtilen sabıkasının denetimli serbestlik tedbirine ilişkin olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağının, sözkonusu ilam yerine adli sicil kaydında yer alan Araklı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/21 Esas, 2007/41 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3244, Karar No: 2024/3796, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3244 E.  ,  2024/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2283 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti yapma, nitelikli hırsızlık, hırsızlık, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından İstanbul Anadolu 1. İnfaz Hakimliğinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1916 değişik iş sayılı içtima kararı ile 15 yıl 50 ay 69 gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulüne dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 17.08.2023 tarihli ve 2023/543 sayılı kararının onaylanması talebinin reddine, açık ceza infaz kurumuna ayrılma kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 3. İnfaz Hakimliğinin 17.08.2023 tarihli ve 2023/8899 Esas, 2023/8894 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/2283 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-34-28323-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve 20243/20633 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve 20243/20633 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, kapalı kurumdan firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı belirtilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 58/3 üncü maddesinde "Çocuk eğitimevlerine nakiller kurum görevlisinin nezaretinde yapılır. Açık ceza infaz kurumlarına nakiller ise kurum görevlisi olmaksızın yapılır. Bu hâlde hükümlünün, aynı il sınırları içinde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde aynı gün içinde; farklı illerde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde ise kurum amirinin kırksekiz saati geçmeyecek şekilde belirleyeceği süre içinde, nakledildiği açık ceza infaz kurumuna giriş yapması gerekir. Belirlenen sürelerde açık ceza infaz kurumuna giriş yapmayan hükümlüler hakkında 97 nci madde hükümleri uygulanır" şeklinde düzenleme bulunması,

Hükümlü hakkında düzenlenen 02.08.2017 tarihli hükümlü nakil belgesinde, hükümlünün kurum yanında kurum görevlisi olmadan nakledildiğine dair hususun ve hükümlünün de nakledildiği kuruma teslim olacağına ilişkin beyanının yer alması, gerek nakli düzenleyen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 58/3 üncü maddesinde, gerekse nakil belgesinde, kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledilen hükümlünün, nakil sürecinde halen kapalı ceza infaz kurumu hükümlüsü mü, yoksa açık ceza infaz kurumu hükümlüsü mü olduğuna dair bir kayıt bulunmaması hususu dikkate alındığında,

Hükümlünün 02.08.2017 tarihinde Arhavi K 1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan firar ettiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna ayrılmayacağı yönünde karar verildiği, sanığın 02.08.2017 tarihli hükümlü nakil belgesi ile Arhavi K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan Ardahan Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği, ancak hükümlünün 03.08.2017 tarihinde Ardahan Cezaevine teslim olmayarak firar ettiğinin anlaşıldığı, kapalı cezaevinden nakline karar verilen hükümlünün açık ceza infaz kurumuna teslim olmaması durumunda, bu hususta açık bir düzenleme bulunmadığından, lehine değerlendirme ile açık ceza infaz kurumundan firar ettiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün Arhavi K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği sırada, İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 01.08.2017 tarihli ve 2017/115 karar sayılı kararı ile kalan cezasının Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazının uygun olacağına karar verildiği ve Cumhuriyet Başsavcılığına onay için gönderildiği, onay işlemi sonrası Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün 02.08.2017 tarihinde kendisine 24 saat süreyle izin verilmek suretiyle Ardahan Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği, kapalı ceza infaz kurumundan ayrılan hükümlünün izin süresi bitiminde teslim olmayarak firar ettiği anlaşılmakla, henüz açık ceza infaz kurumuna teslim olmamış olsa da, hakkında açık ceza infaz kurumuna ayrılması yönünde karar verilen ve fiilen kapalı ceza infaz kurumundan ayrılışı yapılan hükümlünün firar eyleminin kapalı ceza infaz kurumundan firar olarak değil açık ceza infaz kurumundan firar olarak değerlendirilmesinin gerektiği gözetilerek hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, firar eyleminin kapalı ceza infaz kurumundan firar olarak kabulü suretiyle verilen İnfaz Hakimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/2283 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2051, Karar No: 2014/6905, Tarih: 03.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2051 E.  ,  2014/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/120-2013/80

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı N.. K.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 15.03.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı önceki üye C. G. kooperatif hissesini devraldığını, üyeliğin kabulü için davalı kooperatife yaptığı başvurusunun, üyeliğin N.. K..'a devredildiği ve üyelik tesisinin bu kişi adına yapıldığı gerekçesiyle reddedildiğini, oysa, üyeliği ilk müvekkilinin devraldığını ileri sürerek, müvekkilinin kooperatifin 299 no'lu üyesi olduğunun tespiti ile tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, müvekkili kooperatifin önceki üyesi C. G. kooperatif üyeliğini diğer davalıya devrettiğini bildirerek kooperatife başvurmaları üzerine müvekkilinin davalıyı üyeliğe kabul ettiğini, davacının başvuru yaptığı tarihte, devredenin üyeliğinin bulunmadığını, davanın açılmasında müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı N.. K.., davacının ileri sürdüğü devir işleminin, devir tarihinden yaklaşık bir yıl sonra kooperatifin bilgisine sunulduğunu, oysa, başvurunun bir ay içerisinde yapılması gerektiğini, kooperatif yönetim kurulu kararıyla 12.01.2012 tarihinde ortaklığa kabul edilip kendisine ortaklık senedi verildiğini, devredilen taşınmazı halen konut olarak kullandığını, davanın yasal dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı N.. K.., davacının ileri sürdüğü devir işleminin, devir tarihinden yaklaşık bir yıl sonra kooperatifin bilgisine sunulduğunu, oysa, başvurunun bir ay içerisinde yapılması gerektiğini, kooperatif yönetim kurulu kararıyla 12.01.2012 tarihinde ortaklığa kabul edilip kendisine ortaklık senedi verildiğini, devredilen taşınmazı halen konut olarak kullandığını, davanın yasal dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda, kooperatifin eski ortağının C. G. olduğu hususunun taraflar arasında ihtilafsız olduğu, Küçükçekmece 6.Noterliği'nin 15.03.2011 tarih ve 15302 yevmiye nolu kooperatif üyeliği hisse devir sözleşmesinde devreden ortak olarak C. G., devralan ortak olarak davacı M.. Y..' ın gözüktüğü, kooperatiflerde açık kapı ilkesi gereğince ortaklığın devrinin mümkün olduğu, her ortağın anasözleşmede ortaklık şartlarını taşıyan üçüncü bir kişiye bu hakkı devredebileceği, devir hususunun herhangi bir şekil şartına bağlı tutulmadığı, devrin kooperatife bildirilmesi hususunun devir için bir geçerlilik şartı olmayıp, sadece bir ispat vesilesi olduğu, devir keyfiyetinin kooperatife bildirilmemiş olmasının taraflar arasındaki devri sakatlayan bir durum olmadığı, devredenin kooperatif ortağı olması ve devir iradesinin açıklamış bulunmasının yeterli olduğu, Noterlik sözleşmesi ile C. G. ait ortaklık payının davacıya devredilmesi nedeniyle anılan kişinin ortaklık payının kalmadığı, ancak C. G. daha sonraki tarihte kooperatife başvurarak kendisine ait ortaklık payını N.. K.. adlı diğer ortağa 10.01.2012 tarihinde devrettiği, C. G. ortaklığını 15.03.2011 tarihinde devretmiş olduğundan herhangi bir kooperatif ortaklığı kalmadığı, olmayan bir kooperatif ortaklığının devrinin de söz konusu olamayacağından 12.01.2012 tarihli yönetim kurulu kararında yazılı bulunan devir işleminin geçerli bir devir sözleşmesine dayanmamış olup, devir tarihi itibariyle davacı M.. Y..' ın üstün hakka sahip olduğunun açıklandığı, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğundan hükme esas alındığı belirtilerek, davanın kabulü ile davacının davalı S.. K..'nin 299 no'lu üyesi olduğunun tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı N.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir. Dosya kapsamından dava dışı C.G. davalı kooperatifteki payını 15.03.2011 tarih ve 15302 yevmiye sayılı devir sözleşmesiyle davacıya devrettiği, aynı şahsın 10.01.2012 tarihli devir dilekçesiyle üyeliğini davalı N.. K..'a devrettiği, 12.01.2012 tarih ve 244 sayılı yönetim kurulu kararıyla davalı N.. K..'ın kooperatif üyesi olarak kabul edildiği görülmüştür.