muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/271, Karar No: 2023/15486, Tarih: 28.02.2023

Somut olayda, sanık hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/1,2,3-a, 125/1 ve 106/1-1 inci cümle maddeleri uyarınca tehdit, hakaret ve kamu görevlisine hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit ve kamu görevlisine hakaret suçlarından beraatine, hakaret suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında tehdit ve kamu görevlisine hakaret suçlarından beraat kararı verilmesi sebebiyle, hakaret suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Kanun'un 'uzlaşma' başlıklı 253/3 üncü maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile hakaret suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde;

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141),

6. Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

(3) ...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Ayrıca aynı Kanun'un 254 üncü maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Sanık hakkında katılan ...e yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açıldığı, aynı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca açılan kamu davasının mağdurunun ise ... olduğu anlaşıldığından, hüküm tarihi itibarıyla katılan ...'e yönelik hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma işlemi yapılmadığının anlaşılması karşısında, hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/982 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5969, Karar No: 2019/3087, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5969 E.  ,  2019/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5713, Karar No: 2015/20032, Tarih: 02.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5713 E.  ,  2015/20032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....................... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, prim alacağı, ihtarname gideri, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ....................... ile karşı taraf adına Avukat .......................geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacakları ve aylık ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, bu hususun davacı tarafından itirazi kayıtsız imzalanan ibraname içeriği ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretlerinin ödenmediği, yine kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğu, son çalıştığı sekiz aylık dönemde ücretlerinin eksik ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda davacının aylık garanti ücret ve km başına prim ile çalıştığı sabittir. Davacı bu çalışma düzeninde yapmış olduğu fazla çalışmanın zamsız kısmını almıştır. Mahkemece davacının fazla çalışma alacağının yalnızca %50 zamlı kısmı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 şeklinde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Somut olayda davacının aylık garanti ücret ve km başına prim ile çalıştığı sabittir. Davacı bu çalışma düzeninde yapmış olduğu fazla çalışmanın zamsız kısmını almıştır. Mahkemece davacının fazla çalışma alacağının yalnızca %50 zamlı kısmı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 şeklinde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8268, Karar No: 2015/25240, Tarih: 04.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8268 E.  ,  2015/25240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/170456

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/166 (E) ve 2014/38 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık İ.. Ç.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, suçun sübut bulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık M.. Ç.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelmesinde;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 8.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gereğince TCK.nun 53. maddesindeki düzenlemelerin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 10 birim gün sayısı 5 güne, aynı yasanın 62. madde uygulanmasıyla belirlenen 8 günün 4 güne ve aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 160 lira adli para cezası ise 80 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18029, Karar No: 2018/5053, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18029 E.  ,  2018/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 17/06/2010 tarihli doğalgaz bağlantı anlaşması yapıldığını, 31/05/2013 tarihinde davalı şirkete ait tesiste yapılan kontrolde otomatik hacim düzeltici cihazının eksik ölçüm yaptığının tespit edildiğini, Uluslararası Gaz Eğitim Teknoloji ve Araştırma Merkezi (...) tarafından hazırlanan raporda OHD cihazının referans basınç ve sıcaklık değerlerinin değiştirildiği için K çarpanı değerini %9,31 hatalı ölçtüğünün belirtildiğini, hata oranı esas alınarak hesaplanan eksik ölçüm miktarından son 1 yıl içerisinde gerçekleşen eksik tüketime ilişkin fatura bedeli olan 99.318,76 TL'nin davalı tarafından ödendiğini, ancak diğer dönemlere ilişkin bedelleri ödeyemeceklerini beyan ettiklerini, Doğalgaz Dağıtım Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği çerçevesinde davalı tarafın kaçak doğalgaz kullanımı sebebiyle 1.117.051,13 TL'nin 31/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sözleşme ve mevzuat hükümleri uyarınca sayaçların otomatik hacim düzeltici dahil sağlıklı işleyişi konusunda kontrol yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu, davacı tarafın muayene yükümlülüğünü usulüne uygun yerine getirmediğini, cihaza müdahalenin kim tarafından nasıl gerçekleştirildiğine ilişkin bilgi verilmediğini, hatalı ölçüm yapıldığının kabulü halinde dahi Doğalgaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 42/1-c m.gereği 1 yılı geçmemek koşulu ile sınırlı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davacı tarafça davaya konu olan cihazın devreye alınmadan önce tüm kontrollerinin yapılması gerekirken yapılmadığı, dolayısıyla sözleşme uyarınca mülkiyeti bakım ve işletilmesi davacıya ait olan cihazın hatalı ölçüm yaptığı iddiası ile davalıdan geçmişe dönük isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Doğalgaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin "kaçak doğal gaz kullanımı" başlıklı 52.maddesine göre; "Dağıtım sistemine veya sayaca ya da tesisata müdahale edilerek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, tüketimin eksik veya hatalı ölçülerek ya da hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak doğal gaz kullanımı olarak kabul edilir. Kaçak doğal gaz kullanımının tespit edilmesinde, dağıtım şirketinin tespitini doğru bulgu ve belgelere dayandırması ve tüketici haklarının ihlal edilmemesi esastır. Kaçak doğal gaz kullanıldığının tespit edilmesi halinde, dağıtım şirketi tarafından tutanak düzenlenir ve kaçak kullanımın engellenmesi için gereken önlemler alınır.

Dağıtım şirketi, kaçak doğal gaz kullandığı tespit edilenlerin doğal gazını keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunabilir. Kaçak doğal gaz kullanım bedeli, yapılan tespit çerçevesinde, ölçüm ve kontrol sonuçlarına göre düzenlenen belgelere dayanılarak hesaplanmak suretiyle, kullanım süresi ve bu süre içerisinde tüketilen doğal gaz miktarı dikkate alınarak dağıtım şirketi tarafından müşteriye tahakkuk ettirilir."Taraflar arasında 17/06/2010 tarihinde doğalgaz bağlantı anlaşması yapıldığı, bu anlaşmanın 3.10.maddesi gereği davalı tarafından temin edilecek RM-B'nin kurulmasının davacı yükümlülüğünde olduğu görülmüştür.

Yine taraflar arasında 17/06/2010 tarihli doğalgaz bağlantı anlaşmasına müteakip, 31.01.2011 tarihinde imzalanan (2011 yılı) doğalgaz satış sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşme uyarınca da davalının doğalgaz kullanımının başladığı, ilk okumanın 01.03.2011 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.Dosya kapsamında bulunan ...'ın 25.06.2013 tarihli yazısı ve ekindeki test raporlarına göre, 26.06.2010 tarihinde elektronik hacim düzelticinin referans basınç ve sıcaklık değerlerinin değiştirildiği, cihazın K çarpanı değerinin %9,31 hatalı ölçtüğünün tespit edildiği bildirilmiştir.

Bu durumda, doğalgaz bağlantı anlaşmasının yapıldığı 17.06.2010 tarihinden sonra ve 31.01.2011 tarihli satış sözleşmesi gereği doğalgaz alımına başlamadan önce, 26.06.2010 tarihinde elektronik hacim düzelticinin referans basınç ve sıcaklık değerlerinin değiştirildiği, tesisata müdahale edilerek tüketimin doğru tespit edilmesinin engellendiği ve böylece Doğalgaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 52.maddesi kapsamında kaçak doğalgaz kullanımı yapıldığı sabittir.Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davalının davacı taraftan isteyebileceği kaçak doğalgaz bedelinin, tespitin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3012, Karar No: 2019/4052, Tarih: 19.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3012 E.  ,  2019/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak amacıyla, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından, usulüne uygun şekilde 28/06/2013 tarihinde tebliğ edilen uyarılı davetiyeye istinaden sanığın tedavi programına başladığı, tedavisi sırasında 27/08/2013 tarihli hastane randevusuna gitmediğinden 03/12/2013 tarihinde kendisine ikinci kez uyarılı devatiye tebliğ edildiği ve sanığın yeniden tedavi programına devam ettiği, ancak... Ruh ve Sinir Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03/04/2014 tarihli yazısı ile sanığın tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından dosyanın kapatıldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında ''ısrar koşulu''nun gerçekleştiği; kaldı ki tebliğnamede bahsedilen ve 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4 (a) maddesinin infaza başlandıktan sonraki dönemle ilgili olduğu ve 28/06/2014 tarihinden sonra başlanacak infaz işlemlerinde uygulanabileceği, ayrıca infaz usulündeki değişikliklerin geriye doğru yürütülemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan ve dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında ''5271 sayılı C.M.K.nun 231/6-b maddesinde belirtilen şartlar gerçekleşmediğinden'' bahisle yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14767, Karar No: 2012/15806, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14767 E.  ,  2012/15806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.ve diğeri aleyhine 31/08/2009 gününde verilen dilekçe ile davacının zilyetliğinde bulunan taşınmaza verilen zarar nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... Enerji Elektrik Üretim A.Şyönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne dair verilen 18/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle her ne kadar murisin tüm mirasçılarının davaya katılımı sağlanmamış ise de, vekaletname ibraz edilen mirasçılar ile davacının miras hissesi ve bu davada hükmedilen miktarlar gözetildiğinden ve bu durumun sonuca etkili olmadığından davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Enerji Üretim A.Ş'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; muristen intikal eden taşınmaza toprak yığılması nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece; davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne yönelik açılan davanın kabulüne, davalı ... Enerji Üretim A.Ş' ye ilişkin açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davada 3.000.00TL maddi tazminatın tahsili istenmiştir. Mahkemece davalılardan ... Enerji Üretim A.Ş hakkında açılan dava husumetten reddedildiği halde adı geçen davalı şirket yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi uyarınca 360,00 TL nisbi vekâlet ücreti tayini gerekirken hiç vekâlet ücreti tayin edilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, düşülen bu yanlıgın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.