muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3389, Karar No: 2020/4, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3389 E.  ,  2020/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/05/2016 gün ve 2014/508 - 2016/148 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/05/2018 gün ve 2016/10727 - 2018/3374 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan, süt ve süt ürünlerini de kapsamında bulunduran, "SÜZME" ibareli 29.sınıf ürünleri içeren 2005/59223; "SÜTAŞ SÜZME" ibareli 29, 30 ve 32.sınıf ürünleri içeren 2010/17591; "SÜTAŞ SÜZME BEYAZ PEYNİR" ibareli 29, 30 ve 32.sınıf ürünleri içeren 2010/17593; "SÜTAŞ SÜZME BEYAZ PEYNİR+ŞEKİL" ibare ve biçimli 29, 30 ve 32.sınıf ürünleri içeren 2009/41176 sayılı markaların sahibi olduğunu, "SÜZME" ibareli markaların uzun yıllardır yoğun bir reklam kampanyası eşliğinde kullanılıp tanıtıldığını, "SÜZME" ibaresinin bir peynir türü veya çeşidinin ismi olmadığını, aksine ilk defa müvekkili tarafından yaratılmış ve kullanılmış bir marka olduğunu, müvekkilinin hak sahibi olduğu patentli ürünle elde edilen peynir ürünlerine müvekkilinin verdiği ismin "SÜZME" olduğunu, davalının "BAHÇIVAN SÜZME" ibareli başvurusu ile müvekkilinin "SÜZME" ibareli markaları arasında iltibas doğacağını, davalı şirketin amacının müvekkili şirket markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlamak olduğunu, kötüniyet içerdiğini, itirazlarının nihaî olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dava, TPMK YİDK kararının iptali ve davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece “SÜZME” ibaresinin 29. sınıftaki peynir ve yoğurt ürünleri için vasıf bildirici olduğu, süt ve süt ürünleri içinde bulunan peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından davalı şirketin “BAHÇIVAN SÜZME” ibareli başvurusunun davacı markalarından soyut ve somut olarak ayırt ediciliğinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından davalı kurum kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne; sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) iptal ve hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Marka başvuruları davalı kurum tarafından Uluslararası Nice Protokolüne göre hazırlanan ve açıklanan mal ve hizmet sınıflarını içeren tebliğ uyarınca tescil edilebilmektedir. Bu doğrultuda dava konusu marka başvurusu ise 29. sınıfta “ Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. ‘Turşular, kurutulmuş meyveler, patates kızartmaları’ hariç olmak üzere kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler.” yönünden tescil edilmiş bulunmaktadır.

Ancak, mahkemece bu kurala aykırı şekilde 29. sınıftaki “süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil)” emtiasından “peynir ve yoğurt” hariç bırakılarak, diğer emtia yönünden YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne dair karar verilmesi, yazım şekli itibariyle infazda tereddüt yaratacak mahiyette olup, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmediğinden Dairemizin 09.05.2018 tarih ve 2016/10727 E.-2018/3374 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün re’sen bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.05.2018 tarih ve 2016/10727 E.-2018/3374 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30086, Karar No: 2016/17046, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30086 E.  ,  2016/17046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise 1 günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve 1 günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3059, Karar No: 2018/12247, Tarih: 17.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3059 E.  ,  2018/12247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı murisi ile davalı arasında kredi teminatlı hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçe vadesi içinde davacı murisinin ölümü üzerine davalıya ödeme yapılması için başvurulduğu halde davalının ödeme yapmaktan kaçındığını belirterek 19.900,00 TL. vefat tazminatının en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan hastalığını kasten gizlediğini ve beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, bu nedenle zararın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan kolon kanseri hastalığını poliçe tanzimi sırasında davalıya bildirmediği, davacı murisi sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, ölüm ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunun alınan raporla saptandığı, HSGŞ C.2.2 maddesi gereği zararın teminat dışı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacı murisi tarafından, poliçe tanzimi sırasında verilen sağlık beyan formunda, hertür kanser dahil hiçbir sağlık problemi olmadığının imzalı biçimde beyan

edildiği, poliçe tanziminden önce kolon kanseri tedavisi gördüğünün gerek tedavi belgeleri ile gerekse alınan uzman bilirkişi raporuyla saptandığı, uzman raporuyla ölüm ile gizlenen rahatsızlık arasında illiyet bağı bulunduğunun da tespit edildiği gözetildiğinde, muris sigortalının beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve zararın teminat dışı olduğuna ilişkin mahkeme kabulünün yerinde görülmesine göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7694, Karar No: 2021/12627, Tarih: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7694 E.  ,  2021/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 20.07.2007 tarihinde, davalılardan ...’e ait özel bina inşaatına ait işyerinde gerçekleşen kaza sonucu vefat eden sigortalı nedeniyle hak sahiplerine bağlanan gelirler ile cenaze giderinden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne dair önceki karar Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de ilam gerekleri yerine getirilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, sigortalı...’nin, davalı ... tarafından inşası üstlenilen özel bina inşaatında, kalıp ve duvar işçisi olarak inşaatı işyerinin 4. katında çalıştığı esnada, 4. kat balkonunun 90 cm kadar yakınından geçen yüksek gerilim enerji nakil hattının değmesi sonucu yüksek gerilimli elektrik akımına maruz kalarak vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada mahkemece verilen karar, davalılardan işveren ...’in kazadan sonraki bir tarihte ... ... İl Müdürlüğüne başvurarak enerji nakil hattının kaldırılması talebinde bulunması ile enerji nakil hattının yerinin değiştirildiği görülmekle, bu işlemin ne şekilde kimler tarafından yapılabileceği, Belediye Başkanlığının bu konuda yetkisinin olup olmadığı, enerji nakil hattı ile ilgili önlemlerin kimin tarafından alınması ve kimlerce ...’a başvurulabileceği yönündeki hususlar da irdelenmek suretiyle davalı işveren ve Belediye Başkanlığının kusur durumunu değerlendirecek şekilde kusur raporu alınması için bozulmuştur. Ancak Mahkemece, sadece ...’a davalı ... tarafından enerji nakil hattının kaldırılması talebinde bulunup bulunmadığı sorulduğu,... tarafından böyle bir başvuru kaydı olmadığı yönünde cevap verildiği, ancak Mahkemece bozmada belirtilen diğer hususlar olan enerji nakil hattının kaldırılması işleminin ne şekilde kimler tarafından yapılabileceği, Belediye Başkanlığının bu konuda yetkisinin olup olmadığı, enerji nakil hattı ile ilgili önlemlerin kimin tarafından alınması ve kimlerce ...’a başvurulabileceği yönündeki hususlarda irdeleme yapılmaksızın kusur raporu alınmıştır.

Öte yandan, dosya içinde mevcut ceza kararında,... ... İl Müdürlüğünün 31.12.2008 tarih ve 6695 sayılı yazı ile Mahkemeye ...’in enerji nakil hattının kaldırılması yönünde olayın meydana geldiği tarihten 3 gün sonra kayda giren dilekçe ile başvuruda bulunduğu da belirtilmektedir.

Öte yandan, dosya içinde mevcut ceza kararında,... ... İl Müdürlüğünün 31.12.2008 tarih ve 6695 sayılı yazı ile Mahkemeye ...’in enerji nakil hattının kaldırılması yönünde olayın meydana geldiği tarihten 3 gün sonra kayda giren dilekçe ile başvuruda bulunduğu da belirtilmektedir.

Mahkemece,yukarıda belirtilen hususlar araştırılmak suretiyle uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilerek elde edilecek sonucu göre karar verilmelidir.

O halde, davacı vekili ile davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14509, Karar No: 2017/1111, Tarih: 13.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14509 E.  ,  2017/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince murisin nüfus kaydına göre MERNİS adresinin "... Mah. ... Sk. No :... İç Kapı No :... ... /..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ...'in ölmeden evvel huzurevinde kaldığı anlaşılmış olup Yargıtay ilamı da gözönüne alınarak kısıtlının ikamet adresinin ... 100. Yıl Atatürk Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.Türk Medeni Kanununun 22. maddesinde de bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, murisin ... 100. Yıl Atatürk Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalmakta iken vefat ettiği, dosya kapsamından bakımevine yerleşmeden önceki son ikametgah adresinin ise "... Mah. ... Sk. No :... İç Kapı No :... .../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkmesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16496, Karar No: 2017/4827, Tarih: 07.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16496 E.  ,  2017/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ...'nin kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, müteahhitlik yapan sanık ...'un, müteahhitlik işini yapmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı ve anılan inşaatın mermer işinin yapımını üstlenen mermerci sanık ...'nin, inşaat işleri ile uğraşmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetlerini kısıtlayacak şekilde sanık ... hakkında '' 2 yıl süreyle inşaat müteahhitliği mesleğinden'', sanık ... hakkında '' 2 yıl süreyle inşaat ustalığı mesleğinden '' yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. ve 10. paragraflarının hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

5237 sayılı TCK'nun 53/1–4. ve 53/5. maddelerinde düzenlenmiş olan hak yoksunlukları ve yasaklılıkları kasten işlenen suçlarda öngörülen tedbirlerdir. TCK’da kural olarak taksirle işlenen suçlar nedeniyle hak yoksunluğu öngörülmemiştir. Bu kuralın istisnası TCK'nun 53/6’ maddesinde düzenlenmiş olan meslek ve sanatın icrasının yasaklanması ile sürücü belgesinin geri alınması oluşturmaktadır.

MUHALEFET ŞERHİ

5237 sayılı TCK'nun 53/1–4. ve 53/5. maddelerinde düzenlenmiş olan hak yoksunlukları ve yasaklılıkları kasten işlenen suçlarda öngörülen tedbirlerdir. TCK’da kural olarak taksirle işlenen suçlar nedeniyle hak yoksunluğu öngörülmemiştir. Bu kuralın istisnası TCK'nun 53/6’ maddesinde düzenlenmiş olan meslek ve sanatın icrasının yasaklanması ile sürücü belgesinin geri alınması oluşturmaktadır.

Failin, belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması durumunda, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilecektir. Failin araç kullanmaya devam etmesi veya meslek ve sanatını icraya devam etmesi halinde aynı nitelikte suçlar işleyebileceği korkusuyla failin tehlikelilik hali gözetilerek uygulanan güvenlik tedbiri niteliğindeki yaptırım ile objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan failin uyarılması öngörülmüştür. Yasaklama ve geri alma, verilen hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girip, cezanın tamamen infazının ardından süre işlemeye başlayacaktır.

Türk Dil Kurumu Sözlüğü'nde meslek; "belli bir eğitim ile kazanılan sistemli bilgi ve becerilere dayalı, insanlara yararlı mal üretmek, hizmet vermek ve karşılığında para kazanmak için yapılan, kuralları belirlenmiş iş" olarak tanımlanmıştır.

Somut yargılamaya konu dosyada, yapım işinin üstlendiği inşaatta işçi olarak çalışan maktulün taksirle ölümüne neden olmak suçundan sanığın mahkumiyetine ayrıca müteahhit olan sanık hakkında TCK'nun 53/6 maddesi uyarınca 2 yıl süre ile mesleğini yapmaktan yasaklanma güvenlik tedbirine hükmedilmiştir. Sanığın, meslek olduğu kuşkusuz olan müteahhitlik mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması durumunda, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi de hakimin takdiri içindedir.

Sanığın inşaat müteahhitliği yaptığına ilişin belediye, çevre ve şehircilik il müdürlüğü gibi resmi kurumlardan meslek kaydı ve belgeleri getirildikten sonra sanığın inşaat müteahhitliği yaptığının belirlenmesi halinde, sanık hakkında TCK'nun 53/6. maddesinin uygulanma olanağı bulunmasına rağmen, inşaat müteahhitliğinin meslek olmadığına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız. 07/06/2017
Yargıtay — Esas No: 2023/2033, Karar No: 2023/2541, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2033 E.  ,  2023/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/17 E., 2023/403 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki konkoradto davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, davacıların iflasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'ın tekstil işletmesi, ...'ın ise Köfte işletmesi bulunduğunu, işletmelerinin aile işletmesi şeklinde olduğunu, müvekkillerinin ekonomik güçlük içinde bulunduğunu, sunulan konkordato projesinin tasdiki ile borçlarını ödeyebileceklerini ileri sürerek, konkordato projelerinin tasdikini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım alacaklılar vekilleri müdahale dilekçelerinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mühlet içerisinde düzenlenen komiser raporlarından ve tüm bilgi ve belgelerden davacıların ilk proje ve revize projelerine göre konkordatonun başarıya ulaşması ihtimalinin bulunduğunun somut verilere dayalı olarak ispatlanamadığı, işletmelerin kar projeksiyonuna göre hedeflenen karın zamanla daha da düştüğü, mühlet içerisinde davacılar her ne kadar bir kısım çekleri iade olarak almış olsalar da mali kayıtlarına göre ödeme kabiliyetlerinin giderek düştüğü, bu hale göre projenin başarıya ulaşma ihtimalinin bulunmadığı, davacıların, alacaklı ... Tekstil firmasının alacağının bir kısmını reddetteği, daha sonra yaklaşık 4.500.000,00 TL borcu proje dışında yaptıkları anlaşma ile kabul ettikleri, bu miktar alacak kabulünün diğer alacaklıların haklarını açıkça zarara uğratacak olduğu, davacı borçluların konkordato komiserinin ve mahkemenin talimatlarına uymadığı gerekçesiyle konkordato projesinin tasdiki talebinin reddine tacir olan davacıların ayrı ayrı iflaslarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri