muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15240, Karar No: 2013/3604, Tarih: 18.03.2013

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda "davacının 3.kişi sıfatıyla dava açtığı, destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacıya yansıtılamayacağı, ZMSS'nin işletenin 3.kişilere verdiği zararları teminat altına almasına göre işleten veya sürücünün tam kusurlu olsalar bile desteğinden yoksun kalanların davalı ZMSS'den tazminat talep edebilecekleri" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafık kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafık kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sürücünün tam kusuru nedeniyle işleteni bulunduğu araçta vefat eden desteğin 2918 sayılı yasanın 91/son maddesi gereğince sürücü kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu bulunduğundan TBK 52/1.maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğunu üstlenen davalı ZMSS'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımakda sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2012/466, Karar No: 2012/661, Tarih: 05.10.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/5-466 E.  ,  2012/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARINMAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

Taraflar arasındaki “Tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih (Kapatılan) Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 24.09.2009 gün ve 2008/287 E.-2009/282 K. Sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 27.01.2011 gün ve 2010/18058 – 2011/1372 sayılı ilamı ile;

“... Mahkemece yapılan incelemede, davacının tapu ile malik olduğu dava konusu taşınmazın imar planında çocuk bahçesi olan kısmında kalan binalarının davalı idare tarafından yıkıldığı, bu alanda demir kazıklar çakılarak delikli plastik bantla ayrılmış ve üzerine çocuk bahçesi levhasının asılmış olduğu ve bu suretle taşınmaza davalı idarece fiilen el atıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne Dairemizin 24.05.2010 gün 2010/3904-8902 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, davacının tapu ile malik olduğu dava konusu taşınmaza davalı idarece fiilen el atıldığı anlaşılmakla esas hakkında inceleme yapılarak sonucuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun  geçici 3. maddesinin atfı  dikkate alınarak  1086 s.HUMK.nun 429.maddesi gereğince   BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,aynı Kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  05.10.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/320, Karar No: 2001/334, Tarih: 04.04.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/21-320 E., 2001/334 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/21-320 E., 2001/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tespit ve iptal" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 5.7.2000 gün ve 2000/270 E-690 K.sayılı kararın incelenmesi davalı SSK. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 17.10.2000 gün ve 2000/6855-6972 sayılı ilamı ile;

(...Davacının yaşlılık aylığı almakta iken yeniden sigortaya tabi işte çalışmaya başladığı ancak bu çalışma karşılığı sosyal güvenlik destek primi ödemediği gibi tüm sigorta kollarına ilişkin primi dahi ödemediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu tür bir çalışma ise, yasaca öngörülmemiştir. Bu durumda 506 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca davacının belirtilen her iki türde prim ödenmeden geçirilen süre yönünden aylıklarının kesilmesi ve bu yöndeki kurum işlemi doğru bulunmasına karşın Hukuk Genel Kurulu Kararına yanlış anlam verilerek davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı SSK. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kurum işleminin iptali ve aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, biriken aylıkların faiziyle birlikte ödenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, yaşlılık aylığı almakta iken 15.10.1997 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, 21.10.1997 tarihinde SSK Müfettişlerince yapılan denetimden sonra işveren tarafından verilen 4 aylık Sigorta Primleri Bordrosunda kendisinin işe giriş ve çıkış tarihlerinin bildirilerek primlerinin de ödendiğini, buna göre 21.10.1997 tarihinde işten çıktığının bu bordro kapsamı ile belli olduğunu, kurumun bu bilgiye rağmen 2000 yılına kadar bekleyip, hiç bildirim yapmadan tespit tarihinden üç yıl sonra maaşını kestiğini ve ödenenleri de toplu olarak istediğini, yapılan işlemin yasal olmadığını ifadeyle eldeki davayı açmış, delilleri arasında da işverenin bu bildirimini göstermiştir.

Davalı kurum vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Hukuk Genel Kurulunun 17.02.1999 gün ve 1999/10-60-105 sayılı ilamına dayanılarak kurumun davacıya anayasal haklarını bildirmesi gerektiği, yapılan işlemlerin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Özel Daire; Mahkemece Hukuk Genel Kurulu kararına yanlış anlam verildiği, davacının kuruma yazılı başvurusu olmadığı gibi, ne genel sigorta kollarından ne de güvenlik destek primlerini yatırmadığı, kurum işleminin doğru olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Daire; Mahkemece Hukuk Genel Kurulu kararına yanlış anlam verildiği, davacının kuruma yazılı başvurusu olmadığı gibi, ne genel sigorta kollarından ne de güvenlik destek primlerini yatırmadığı, kurum işleminin doğru olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; Yaşlılık aylığı almakta ola sigortalının yeniden çalışması durumunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasasının 63. maddesi uyarınca yapılacak işleme ilişkindir.

Kural olarak; Yaşlılık aylığı almakta iken yeniden çalışmaya başlayan sigortalıya 506 sayılı Yasanın 63. maddesi ile alternatifli bir sistem getirilmiştir. Buna göre yaşlılık aylığı almakta olan kişi bu sistemlerden birini tercih ederek çalışmasını sürdürebilecektir. Sözü edilen 63. maddenin (A) bendinde gösterilen birinci sistemde yeniden çalışmaya başlayan sigortalı yaşlılık aylığını kestirecek ve normal sigortalı gibi çalışmasını sürdürecektir.Sözü edilen maddenin (B) bendinde belirlenen ikinci sistemde ise yaşlılık aylığı almakta olan kişi yeniden çalışmaya başlaması durumunda sosyal güvenlik destek primi adı altında prim ödeyerek çalışmaya devam edebilecektir. Yasa her iki halde de sigortalıya bir tercih hakkı getirmiştir. Hangi sistemi tercih edeceğini aylık sahibi kendisi belirleyecek ve durumunu ortaya koyacaktır. Ayrıca maddenin son fıkrasında da tercih edilen sistemler arasında geçiş olanağı sağlanmıştır.

Diğer taraftan; Sigortalının emekli aylığı almakta iken yazılı başvuruda bulunmadan ancak genel sigorta kollarına ait primi yatırarak yeniden çalışmaya başlaması halinde işe giriş bildirgesi (maaş tahsis numarasını da içeren) ve prim bordrosu kuruma verilmişse bu durumun 63 maddenin B bendinde aranan yazılı başvurmaya ilişkin bir irade bildirimi olarak kabul edilmesi gerekir. Kurumun bu irade bildirimi karşısında yapacağı işlem iştirakçilerinin Anayasal Sosyal Güvenlik haklarını hatırlatmak ve onları bilgilendirmek ve 63. madde yönünden tercihini belirlemek için uyarmak, ödenen primlere göre de gereğinde mahsup işlemini yapmak olmalıdır.

Mahkemece dayanılan Hukuk Genel Kurulu (17.02.1999 gün ve 1999/10-60-105 sayılı) kararında da bu ilkeler ayrıntısı ile vurgulanmıştır.

Ne var ki mahkeme anılan Hukuk Genel Kurulu kararına dayanırken karar içeriğinin yorumunda hataya düşmüştür.

Dosya kapsamından işçinin 15.10.1997 tarihinde işe başladığı ve kuruma 63. madde kapsamında yeniden çalışma olgusu ve seçtiği sistemi bildiren açık bir yazılı başvuruda bulunmadığı açıkça anlaşılmakta ise de irade bildirimi yerine geçecek bir bildirge ya da prim bordrosunun varlığı açıkça davacı tarafça da ileri sürüldüğü halde araştırılmamıştır.

Ne var ki mahkeme anılan Hukuk Genel Kurulu kararına dayanırken karar içeriğinin yorumunda hataya düşmüştür.

Dosya kapsamından işçinin 15.10.1997 tarihinde işe başladığı ve kuruma 63. madde kapsamında yeniden çalışma olgusu ve seçtiği sistemi bildiren açık bir yazılı başvuruda bulunmadığı açıkça anlaşılmakta ise de irade bildirimi yerine geçecek bir bildirge ya da prim bordrosunun varlığı açıkça davacı tarafça da ileri sürüldüğü halde araştırılmamıştır.

Öncelikle davacının işyerinde çalıştığı işveren tarafından SSK müfettişlerinin tespitini takiben işe giriş bildirgesinin verildiği ve tespit tarihi olan 21.10.1997 tarihinde de çıktığına ilişkin bildirimlerin yapıldığı , bu döneme ait 4 aylık prim bordrosu ile de buna göre primlerinin yatırıldığı yönündeki iddiaları ile yine dosyada bulunan SSK Müfettişi tarafından düzenlenen 21.10.1997 tarihli İşyeri Denetim Raporunda yer alan Ankara SSK Grup Başkanlığına yapılan resen bildirim üzerine bordro tanzim edildiğine ilişkin açıklamanın sonucunun araştırılması gerekir. Bunun yanında, Sosyal Sigortalar Kurumu Tahsisler Daire Başkanlığının Kurumun Çankaya Sigorta Müdürlüğüne yazdığı dosya içinde örneği bulunan 14 Ocak 2000 tarih ve 18988 sayılı yazısında da "Sigortalının 15.10.1997 tarihinden itibaren olan tüm çalışmalarını gösterir prim tahakkuk cetvellerinin (işten ayrılmış ise ayrılış tarihi de belirtilmek suretiyle)" Başkanlıklarına gönderilmesi istenmiş, bu yazının cevabı ise araştırılmamıştır. Şu durumda mahkemece yapılacak iş; Yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınarak yapılacak araştırma sonucunda varılacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Mahkemece anılan eksiklikler tamamlanmadan eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının açıklanan nedenlerle ve değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davalı SSK.vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.4.2001 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16984, Karar No: 2013/17965, Tarih: 16.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/16984 E.  ,  2013/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davac.... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin,....özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi olarak faaliyet gösterdiğini,.... müfettişlerince yapılan denetim sonucunda; psikolojik danışman ve rehber öğretmenlerin kuruma kayıtlı engellilerin derslerine giremeyecekleri halde bu öğretmenlere ders verdirilmesi suretiyle yersiz ödeme yapıldığının belirlendiği, müvekkilinin bu nedenle .... ile geri ödemeye ilişkin 14.07.2008 tarihli protokolü imzaladığını, bir süre sonra müvekkilinin hukuka aykırı olduğunu belirlediği protokolün iptali ile tahsil edilen tutarların tekrar kendilerine geri ödenmesini davalı kurumdan talep ettiğini, ancak bu taleplerinin davalı kurumca zımni olarak ret edilmesi üzerine .... mahkemesinde dava açtıklarını davanın ise adli yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle görev yönünden reddedilerek kesinleştiğini ileri sürerek; taraflar arasında yapılan 14.07.2008 tarihli protokolün iptalini ve bu protokol gereğince yapılan ödemelerin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

....

-2-

Davacı ....sayılı davada; aynı vakıalara dayanarak taraflar arasında yapılan 14.07.2008 tarihli protokolün iptalini ve bu protokol gereğince yapılan ödemelerin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davalara cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacıların borçlandırma nedeniyle davalı kuruma ödediği tutarların sebepsiz zenginleşmeye yol açtığı, bu zenginleşmenin davalı açısından hukuken kabul edilemeyeceği, öte yandan davacılar ile davalı arasında düzenlenen protokollerin de davacıların hür iradesi ile imzalanmadığı, müfettiş baskısı altında imzalandığının tanık beyanları ile sabit olduğu, bunun aksinin de davalı kurumca ispatlanmadığı, Borçlar Kanununda hüküm bulan sözleşme serbestisi açısından gerekli olan serbest irade unsurunun mevcut olmadığı, bu hali ile ortada bir irade fesadının varlığının kabul edilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve dosyadaki belgelerden; davacı kuruluşların özel eğitim kurumları hakkında kanun hükümleri kapsamında engellilere rehabilitasyon hizmetleri verdikleri, bunun karşılığında verdikleri hizmete göre fatura karşılığı.... ücret aldıkları, ancak ....müfettişlerince yapılan denetim sonucunda davacı kuruluşlardan alınan hizmetin mevzuata uygun olmadığının belirlendiği, bu nedenle davacı kuruluşların hizmet sözleşmesi uyarınca alınan ücretin iadesi için .... ile ayrı ayrı protokol imzaladıkları anlaşılmaktadır.

Şu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın; davacılar ile ....ı arasındaki hizmet sözleşmesi ile bu sözleşme uyarınca alınan ücretin iadesine ilişkin protokolden kaynaklanmış olmasına göre, husumetin ....yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki birleştirilen davalarda, husumetin doğrudan illerde Bakanlıkları temsil eden .... yöneltildiği, dava dilekçelerinin .... tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; ... aleyhine dava açılması temsilcide yanılma olarak kabul edilerek, dava dilekçesi ve duruşma gününün ....tebliğ edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması ve Bakanlığın delilleri toplandıktan sonra delillerin takdir olunup istemin sonuçlandırılması gerekirken, yazılı şekilde ... aleyhine hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/9559, Karar No: 2019/10706, Tarih: 17.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9559 E.  ,  2019/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143 ve 146. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve ceza müddeti süresince denetim süresi belirlenmesine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli ve 2006/843 esas, 2007/675sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/05/2019 gün ve1857-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/05/2019 gün ve2019/47768 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli 2006/843 esas, 2007/675 sayılı ek kararının, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/26188 esas, 2014/14186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, adı geçen sanıkların müştekinin bakkal dükkanı önünde kapıları açık ve anahtarı kontak üzerinde bulunan aracını hırsızlamak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2- Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması, adlî sicil kaydında da hapis cezasını gerektiren bir mahkûmiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması nedeniyle söz konusu cezasının ertelenmesi hususları birlikte nazara alındığında, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 06.05.2009 tarihli ve 2007/292 E., 2009/213 K. sayılı mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 23.05.2012 tarihli ve 2012/3902 E., 2012/12085 K. sayılı ilamı ile bozulduğu ve bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesince verilen 07.09.2012 tarihli ve 2012/241 E., 2012/295 K. sayılı mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 25.02.2014 tarihli ve 2013/6890 E., 2014/6067 K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmakla; aynı olayın diğer faili olan ve hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2007 tarihli ve 2006/843 E., 2007/675 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet(erteli hapis cezası) kararı verilen sanık ... yönünden yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11918, Karar No: 2014/29017, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11918 E.  ,  2014/29017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/135-2014/33

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, M.. İ... M..olarak çalışırken 2006 yılında Genel Müdür Yardımcısı olarak atandığını, 2011 yılının Haziran ayında Genel Müdür Yardımcısı pozisyonunun kaldırılması nedeni ile yeniden M.. İ.. M.. olarak çalışmasının teklif edildiğini ve bu teklifi kabul ettiğini, teklifi kabul ettiği ay ücretinin tam olarak ödendiğini,ancak sonraki aylarda ücretin eksik ödenmeye başlandığını ve bu sebeple ücret ödemelerini ihtirazi kayıt ile aldığını, Bölge Çalışma Müdürlüğüne başvurarak ücretinin eksik ödendiğinin tespit edildiğini bunun üzerine iş akdinin davalı işveren tarafından İş Kanunu 17. ve 22. maddeleri uyarınca feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yeniden yapılandırma sonucu davacının önceki görevi olan Genel Müdür Yardımcılığı pozisyonunun kaldırıldığını, bunun üzerine yapılan teklif sonucu İdari ve M..İ.. M.. olarak çalışmayı kabul ettiğini, bu kabul ile İ.. ve M.. İ..M.. maaşını da kabul etmiş sayıldığını ve iki yıl süre ile İadri ve M.. İ.. M..maaşını aldığını, ancak işverenin haberi olmadan bordroları ihtirazi kayıtla imzaladığının sonradan öğrenildiğini, bunun üzerine yazılı bildirimle İ..ve M.. İ.. M.. ücretini kabul edip etmediğinin sorulduğunu, davacının kabul etmediğini bildirmesi üzerine iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının alt görev kabulü bulunmakla birlikte ücretinin düşürüleceği ile ilgili yazılı kabulü olmadığı, ücretin düşürülmesinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olduğunu ve davacının kabulü bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı, Genel Müdür Yardımcılığı pozisyonunun kapatılması sonrası kendisine yapılan M.. İ.. M. teklifini kabul ettiğini ancak ücretinin eksik ödendiğini ve eksik ödenen ücretlerin ödenmesini talep etmesi üzerine de iş akdinin feshedildiğini belirtilerek işe iadesini istemiştir.