muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17004, Karar No: 2007/14843, Tarih: 02.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/17004 E.  ,  2007/14843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatih 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :16.6.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; 2230 ada 3 praselde kayıtlı taşınmazın 1/6 payının Arnavut tebalı A, 1/6 payının da yine Arnavut tebalı E adına kayıtlı olduğunu, bu kişilere ait hisselerin, kayyımla idaresine karar verildiğini, kayyımla idare süresinin 10 yılı doldurduğunu ileri sürerek, A ile E'nın gaipliklerine, bu kişiler adına kayıtlı payların Hazine adına tesciline ve tapu kaydına konan şerhlerin de kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Taşınmazın tapu kaydı üzerindeki şerh, 4.2.1992 tarih ve 323 yevmiye numarası ile konulan A ve E hisseleri için İstanbul Defterdarının kayyım tayin edildiğine dairdir. Davacı, taşınmazın tapu kaydındaki şerhlerin kaldırılmasına da karar verilmesini istediğine göre, dava; kayyımlığın kaldırılmasını da içermektedir.

Kayyımlığın kaldırılması isteklerinde Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. (TMK.477) Görev kamu düzenine ilişkindir ve yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden gözetilir. O halde bu istek yönünden tefrik kararı verilerek, kayyımlığın kaldırılması isteğinin görevsizlik nedeniyle görevli ve yetkili Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2007 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2016/12248, Karar No: 2017/7610, Tarih: 13.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12248 E.  ,  2017/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-30.09.2013 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında '' akım trafolarının S ve T fazlarından sayaca giriş yapmadan akım trafolarına kauçuklu bir şekilde bağlı olduğunun'' tespit edildiği, aldırılan bilirkişi raporunda, tutanakta belirtilen şekilde elektrik tüketilmesi durumunda sayacın tüketimi eksik kaydedip kaydetmeyeceği hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediğinin tespiti amacıyla tutanak tanıkları dinlenip yeniden bilirkişi raporu aldırılmadan, yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Alınacak ek bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7354, Karar No: 2021/13000, Tarih: 04.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7354 E.  ,  2021/13000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2020 gün ve 2020/8 Esas ve 2020/98 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık müdafii, kurum vekili ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği düşünüldü;

...'nün sanık hakkında maktule yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan doğrudan zarar görmediği, bu suça yönelik katılan sıfatı ve kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz talebinin CMK 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında; maktule yönelik tasarlayarak ve eşe karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan Artvin Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.12.2019 gün 2018/1495 Esas ve 2019/5435 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, sanık hakkında maktulü tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 82/1-a, 39/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2020 gün ve 2020/8 Esas ve 2020/98 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin delillerin değerlendirilmesinde hata edildiğine, sübuta, suç vasfına, kurum vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

1-Sanık ... ile hakkında tefrik kararı verilen sanık Mahmut'un birlikte plan yaparak maktulü bularak öldürmeye karar verdikleri, sanık Mahmut'un suç tarihinden kısa bir süre önce edindiği aracı Behrem'e verdiği, Behrem'in maktulün yerini öğrenebilecek tek kişi olan maktulün kardeşi Saliha'yı ...'dan alarak Ardanuç'a getirdiği, yol boyunca nerede olduklarını Mahmut'a bildirmek suretiyle sürekli iletişim halinde olduğu, Behrem'in maktulün ve mağdur ...in bulunduğu yeri öğrendiğinde sanık Mahmut'a telefon ile bildirdiği, sanık Mahmut'un olay yerine gelerek maktule ve mağdur Cemal'e yanında bulundurduğu tabanca ile çok sayıda ateş ettikten sonra sanık ...'in sevk ve idaresindeki araç ile sanık Mahmut'u olay yerinden kaçırdığı anlaşılan olayda sanık hakkında Artvin Ağır Ceza Mahkemesince nitelikli öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla, TCK'nin 39. maddesi gereğince de 18 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, Dairemizin 10.12.2019 gün 2018/1495 Esas ve 2019/5435 Karar sayılı kararı ile hükmün vasıftan bozulduğu, ancak bozmada TCK'nin 39. maddesi uyarınca tayin edilen ceza yönünden hukuka aykırılık tespit edilmediği bozma sonrası Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2020 gün ve 2020/8 Esas ve 2020/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 82/1-a. maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına rağmen sanık ...'in suça katılım düzeyi ve yardımın niteliği dikkate alınarak 15 yıldan 20 yıla kadar ceza öngören TCK'nin 39. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, bozma ilamında belirtilmesine rağmen TCK'nin 39. maddesinin uygulanması sırasında sanığın eylemleri ve mahkemenin kabulü değişmediği halde gerekçe de belirtmeksizin alt sınırdan 15 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

2-Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Artvin İl Müdürlüğünün kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan kurum vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2020 gün ve 2020/8 Esas ve 2020/98 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14826, Karar No: 2016/6225, Tarih: 27.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/14826 E.  ,  2016/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ........ ve .. hakkında beraat, sanık ...................... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanık..........'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık Behrem hakkında 29.06.2011 tarihli aramada ele geçen 688 karton kaçak sigara ile ilgili olarak her gönderi için ayrı ayrı açılan davalar neticesinde, ............ 1. Asliye Ceza Mahkemesince.......... Esas, .......... Esas,......... Esas ve ......... Esas numaralı dosyalar üzerinden ayrı ayrı yapılan yargılama sonucunda mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmakla;

Sanığa atılı eylemin sübutu halinde her dört gönderi için sadece tek suç oluşturacağının kabulüyle; sanık ........hakkında Dairemizin ........ K. ve ........... K. numaralı ilamları da gözetilerek yukarıda esas numaraları yazılı dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların celbedilip değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8760, Karar No: 2010/13386, Tarih: 14.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8760 E.  ,  2010/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 04/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 715 ada 1, 714 ada 2, 739 ada 1 ve 736 ada 9 parsel sayılı taşınmazlarda 2/3 pay sahibi V.. E..'nun, Türk Vatandaşı olup, 29.05.1959 tarihinde öldüğünü; F.. S.. (Ö..) isimli kişinin V.. E..'nun tek mirasçısı olduğuna ilişkin aldığı veraset belgesine istinaden adına intikalini sağladıktan sonra, bu şekilde edindiği tüm payı satış yoluyla elden çıkarttığını, F.. S.. (Ö..) adına intikale dayanak anılan veraset ilamının Üsküdar 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 6.10.1987 günlü, 1978/ 51 esas, 1987/ 1358 karar sayılı kararıyla iptal edilerek, Arnavut uyruklu A.., R.. ve H..'ın sadece taşınır mallar yönünden V.. E..mirasçıları olduklarına, taşınmazlar yönünden ise, iki ülke arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) bulunmadığından 2644 sayılı Tapu Kanunun 35. maddesi hükmü gereğince Hazinenin mirasçı olduğunun tespitine karar verildiğini ve kesinleştiğini, yolsuz tescil durumunun söz konusu olduğunu; çekişme konusu taşınmazlarda, F..S.. (Ö..)'dan satın almak suretiyle edindikleri pay halen adlarına kayıtlı bulunan davalılar ile birlikte bu şekilde edinenlerden satın almak suretiyle kayıt maliki olan davalıların iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir

Asli müdahiller V.. E..'nun A.. uyruklu mirasçıları; 31.10.2003 tarihinde hasımsız olarak açtıkları veraset davası sonucu V.. E..'nun Arnavut uyruklu mirasçıları olduklarına dair Eyüp 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.10.2004 tarih 2003/1020 esas, 2004/ 1068 karar sayılı veraset ilamını ibraz ederek, Hazinenin açmış olduğu eldeki davada, mirasbırakanları V..E..'ya ait çekişme konusu taşınmazlardaki 2/3 oranındaki payların davalılar adlarına tapu kayıtlarının iptali ve adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Bir kısım davalılar, Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi gereğince, sicilin aleniyeti ve güvenirligi ilkesi gereği, taşınmazı sicilden edinen iyiniyetli kişiler olduklarını, iktisapları korunması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlar, diğerleri davaya yanıt vermemişlerdir

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlardaki 1/3 pay yönünden davanın açılmamış sayılmasına, miras bırakan V.. E..'ya ait 2/3 pay yönünden ise; asli müdahillerin davasının reddine, çekişme konusu ..ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, diğer çekişme konusu 715 ada 1,.. ada 2 ve ..ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlardaki 1/3 pay yönünden davanın açılmamış sayılmasına, miras bırakan V.. E..'ya ait 2/3 pay yönünden ise; asli müdahillerin davasının reddine, çekişme konusu ..ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, diğer çekişme konusu 715 ada 1,.. ada 2 ve ..ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili, asli müdahiller vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.12.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat Ö.. B.. ile diğer temyiz edenler vekilleri Av.S.. Ö.., Av.G.. A.., Av.Ş. T.., Av.R.. Ö.., Av.Y.. C.. ile temyiz edilen vekili Av.S.. K.., Av.H.. E.. T.., Av. I.. T.., davalı asil M.. Ç..geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat ile temyiz edilenler vekili avukatlar ile temyiz edilen asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; .. ada 1, 714 ada 2,..ada 1 ve 736 ada 9 parsel sayılı taşınmazların paylı mülkiyet üzere olduğu ve taşınmazlarda V.. E..'nun 2/3 oranında payının bulunduğu; 1/3 payın ise haklarındaki dava takipsiz bırakılan diğer davalılara ait olduğu, 1/3 paya yönelik davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, sözü edilen 1/3 pay yönünden bir temyiz itirazının bulunmadığı ve anılan açılmamış sayılma kararının çekişme konusu taşınmazlardaki 1/3 pay yönünden kesinleşmiş olduğu, eldeki davanın V.. E..'ya ait 2/3 paya ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve kayıtların tetkikinden; çekişmeli taşınmazlardaki 2/3 pay sahibi V. E..'nun, Türk Vatandaşı olduğu, 29.05.1959 tarihinde öldüğü; F.. S.. (Ö..) isimli kişinin hasımsız olarak açtığı veraset davası sonucunda, Üsküdar Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.12.1977 günlü, 1977/2426 esas, 1977/2243 sayılı kararıyla V. E.'nun tek mirasçısının F.. S.. (Ö..) olduğuna karar verildiği; F. S. (Ö.)'inde bu veraset ilamına istinaden, V..E..'nun çekişme konusu taşınmazlardaki 2/3 payını üzerine intikalini sağladıktan sonra, bu şekilde edindiği tüm payı 1978-1980 yılları arasında satış yoluyla elden çıkarttığı, kayden bir ilgisinin kalmadığı; F.. S.. (Ö..)'dan satın almak suretiyle edindikleri pay halen adlarına kayıtlı bulunan şahıslar ile birlikte diğer edinenlerden satın almak suretiyle kayıt maliki olan kişilerin eldeki davada davalı olarak yer aldıkları; sonradan dava dışı kişiler tarafından F.. S.. (Ö..)'dan aleyhine açılan ve Türk uyruklu V..E.nun Arnavut uyruklu olduğu anlaşılan mirasçılarının ve Hazinenin asli müdahil olduğu verasetin iptali davası sonucunda, Üsküdar 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 6.10.1987 günlü, 1978/51 esas, 1987/1358 sayılı kararıyla, Arnavut uyruklu A.., R. ve H.'ın sadece taşınır mallar yönünden V. E. mirasçıları olduklarına, taşınmazlar yönünden ise, iki ülke arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) bulunmadığından 2644 Sayılı Tapu Kanunun 35. maddesi hükmü gereğince" taşınmazlara ilişkin sadece Hazinenin mirasçı olabileceği" gerekçesiyle Hazinenin mirasçı olduğunun tespitine ve bu nedenlerle F.. S.(Ö..) tek mirasçı olarak kabulüne ilişkin Üsküdar Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.12.1977 günlü, 1977/2426 esas, 1977/2243 karar sayılı veraset ilamının iptaline karar verildiği ve yasal yollardan geçmek suretiyle kesinleştiği; bunun üzerine davacı Hazinenin, Üsküdar 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1978/51 esas, 1987/1358 karar sayılı veraset ilamına dayanarak, V. E..'nun çekişme konusu taşınmazlardaki 2/3 payın

davalılar üzerindeki sicil kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istediği; aynı mirasçılık belgesinde V.E.'nun Arnavut uyruklu mirasçıları olduğu saptanan R., H. ile A.'ın 19.9.1986 tarihinde ölümü nedeniyle eş ve çocukları B., E., N., F. ve B.'ın, 31.10.2003 tarihinde hasımsız olarak açtıkları veraset davası sonucu V. E.'nun Arnavut uyruklu mirasçıları olduklarına dair Eyüp 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.10.2004 tarih 2003/1020 esas, 2004/ 1068 karar sayılı veraset ilamını ibraz ederek, Hazinenin açmış olduğu eldeki davada, mirasbırakanları V. E.'ya ait çekişme konusu taşınmazlardaki 2/3 oranındaki payların davalılar üzerindeki tapu kayıtlarının iptaliyle, adlarına tescil talebiyle harç yönünden adli mühazeret kararıda alarak asli müdahale talebinde bulundukları görülmektedir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, asli müdahillerin Arnavut uyruklu oldukları ve miras yoluyla taşınmaz elde etmelerine yasal açıdan olanak bulunmadığı gerekçesiyle davalarının reddine; iptal edilen veraset ilamıyla taşınmazlardaki V. E. payının intikalini sağlayan F. S.(Ö.)'nın satış yaptığı ve halen üzerlerinde sicil kaydı bulunan davalılardan N. H., İ. K., S. K., Y. G., Y. T., N. D., M. Ç. ve Ş. B. mirasçıları E. B.,İ. B.,Y.B. ve İ.B. 'ın birinci el durumunda bulundukları, adlarına sicilin yolsuz oluştuğu bu nedenle edinimlerinin korunamayacağı gerekçesiyle adı geçenlere yönelik Hazinenin davasının kabul edildiği; F. S.(Ö.)'dan edinenlerden satın alanlar ile onlardan sonraki el durumunda olan maliklerin iyiniyetli oldukları, TMK'nun 1023 maddesinin koruyuculuğu altında bulundukları, iktisaplarının geçerli olduğu kabul edilerek haklarındaki davanın reddine karar verildiği; kararın, davacı Hazine, asli müdahiller V. E.'nun Arnavut uyruklu mirasçıları; haklarındaki dava kabul edilen davalılar M. Ç., İ. K., S. K., Y. G., Y.T., N. D. ve Ş. B. mirasçıları E..B.,İ. B.,Y. B. ve İ. B. ile haklarındaki dava reddedilen davalılardan Ş. Y. tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Gerçektende, çekişme konusu taşınmazlarda 2/3 pay sahibi olan V. E.'nun Türk Vatandaşı olduğu ve 29.05.1959 tarihinde öldüğü sabittir.

Bilindiği üzere, TMK'nun 575. maddesi (743 sayılı Kanuni Medeninin 517. maddesi ) hükmü gereğince, miras, miras bırakanın ölümüyle açılır. Aynı Yasanın 599. maddesi uyarınca, varsa mirasçıları ölüm anında tereke üzerinde yasal olarak hak sahibi olurlar. Miras bırakandan intikal eden taşınmazlar bakımından da TMK'nun 705. maddesi hükmü gereğince tescilden önce mülkiyet hakkına haiz olurlar.

Buna rağmen, miras bırakanın hiç bir mirasçısı bulunmaz ise, o takdirde TMK'nun 501. maddesi hükmünce (743 Sayılı Kanuni Medeninin 448. maddesi) Hazinenin son mirasçı olarak tereke üzerinde hak sahibi olacağı tartışmasızdır.

Somut olayda; Hazineninde müdahale yoluyla taraf olduğu ve derecattan geçerek kesinleşen Üsküdar 2.Sulh Hukuk Mahkemesine ait 978/51 esas sayılı mirasçılık belgesinde, çekişme konusu taşınmazlarda 2/3 pay sahibi olan V.E.'nun mirasçısız olmadığı, aksine Arnavut uyruklu eldeki davanın asli müdahilleri R., H. ile A.'ın; A.'ın ölümüylede eş ve çocukları B., E., N., F. ve B.'ın V.E.u mirasçıları oldukları açıktır.

Öyleyse, Hazinenin son mirasçı sıfatıyla çekişme konusu taşınmazlarda mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının varlığından bahsedilemez. Öte yandan, çekişme konusu taşınmazlardaki V.E.'dan gelen 2/3 pay yönünden Arnavut uyruklu kişilerin kaçak ve yitik kişilerden olmadıkları, bu sebeple ve bu konudaki mevzuat hükümleri ile beraber 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2. maddesinde öngörülen, kanunlar gereği Devlete kalan taşınmazlardan olduğu kabul edilemeyeceği gibi anılan payın Devlete kalmadığı da sabittir.

Bu durumda, davacı Hazinenin çekişme konusu edilen taşınmazların ve bunlardaki söz konusu çekişmeli payların mülkiyetini edineceğinden söz etme olanağı bulunmadığı gibi, gerek 6.1.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan 28.4.1961 gün ve 5/1142 Sayılı Kararname hükmü ve gerekse 2644 Sayılı Tapu Kanunun, 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasa ile bazı ilaveler getirilen 35. maddesi hükmü, aralarında karşılıklılık ilkesi bulunmayan Devlet vatandaşlarına ait taşınmazların mülkiyetinin Hazineye ait olacağına ilişkin bir hüküm içermemekte, aksine, sicil kaydının muhafaza edilmesiyle birlikte yabancı uyruklu kişilerin temliki tasarrufları önlenmiş ve yabancı uyruklu kişilerin kanuni miras yoluyla edindikleri taşınmazlar ve sınırlı ayni hakların intikal işlemlerinin yapılarak tasfiyeye tabi tutulacağı öngörülmüştür.

Esasen, dosya içerisinde bulunan Dış İşleri Bakanlığı Emlak Daire Başkanlığına ait 3 Haziran 2005 tarihli, 940-30/2005/KOED/238169 sayılı yazıylada, Arnavutluk ile Türkiye arasında miras yoluyla taşınmaz edinilebileceğinin bildirildiği görülmektedir. Bu düzenleme karşısında Üsküdar 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 6.10.1987 gün ve 1978/51 Esas 1987/1358 sayılı veraset ilamına değer izafe edilmemiştir.

Bunun yanı sıra, aynı yönde hüküm içeren 5718 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılan 2675 sayılı yasanın 22. maddesi ve 5718 sayılı Yasanında 20. maddesinin 3. fıkrası da aynen " Türkiyede bulunan mirasçısız tereke Devlete kalır " hükmünü içermekte olup, mirasçısı bulunan tereke üzerinde Hazinenin mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı kabul edilmiştir.

O halde, yukarıda açıklanan tüm bu ilkeler ve yasal düzenlemeler gözetildiğinde, Hazinenin, somut olay bakımından dava hakkının varlığının tasfiye hükümlerinden kaynaklanacağı tartışmasız olup, kendi adına tapu iptal ve tescil istekli Hazinenin davasının bu istek bakımından reddine karar verilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmazlardan 736 ada 9 parsel sayıl taşınmaz yönünden davanın reddine karar verildiği; iş bu taşınmazda V.. E.'ya ait 2/3 payın, F. S. (Ö. )'nın satışından sonra paydaş olanlar ile diğer 1/3 payın sahibi olan paydaşların taraf olduğu Üsküdar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/43 esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davası sonucunda, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine ilişkin verilen karar üzerine yapılan ihale ile taşınmazda pay satın alan tüm paydaşların, taşınmazın tamamını davalı S. T.'na 30.6.2004 tarihinde satış yoluyla temlik ettikleri, davalı S. T.'nun ediniminde kötüniyetli olmadığı, TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğunda bulunduğu isabetle değerlendirilerek, çekişme konusu 736 ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın tümden reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Buna görede, davacı Hazine ile asli müdahillerin (varsa sicillerin tutulmasından kaynaklanan tazminat hakları, bu hususu ayrı bir dava konusu yapabilecekleri nedeniyle) sair temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.