muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3974, Karar No: 2021/3865, Tarih: 30.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3974 E.  ,  2021/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık hakkında fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında ormanlık alandan ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Müşteki ...'ın ihbarı üzerine sanığa ait samanlıkta yapılan aramada sekiz adet kesilmiş ve yanmış vaziyette çam kazıklar ile bir miktar söğüt ve ayva ağaçlarına ait emvallerin ele geçirilmesi olayında ;sanık hakkında dikiliden ağaç kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememiş ise de ele geçirilen nakliye tezkeresiz ve faturasız emvaller ile ilgili olarak 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinde yazılı suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 12. maddesi ile, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 Sayılı Kanun'un 108. maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48927, Karar No: 2012/9605, Tarih: 22.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/48927 E.  ,  2012/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin ekonomik kriz gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacıyı zorunlu nedenlerle ücretsiz izne çıkardıklarını, daha sonra tekrar işe çağırdıklarını ancak buna rağmen davacının işe dönmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının ücretinin asgari ücret olduğu, buna göre fesih tarihinde ücretinin brüt 608,40 TL olmasına rağmen, davacının ücretinin asgari ücret karşılığı brüt 515,40 olarak kabul edip alacak kalemlerini hesaplayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalı ise de, davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı haftada 7 gün, sabah 8:00-akşam 20:00 arası çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ücreti talep etmiştir.

Davacı tanıkları davacının bir gün 08:00-16:00; ertesi gün 08:00-20:00 arası haftanın 7 günü çalıştığını belirtmişler, davalı tanıkları Süleyman Kendirli ve Mehmet Üngör de benzer ifadelerde bulunmuşlardır.

Somut olayda davacı haftada 7 gün, sabah 8:00-akşam 20:00 arası çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ücreti talep etmiştir.

Davacı tanıkları davacının bir gün 08:00-16:00; ertesi gün 08:00-20:00 arası haftanın 7 günü çalıştığını belirtmişler, davalı tanıkları Süleyman Kendirli ve Mehmet Üngör de benzer ifadelerde bulunmuşlardır.

Dosya hesap bilirkişisine verilmiş davacının çalışma sistemine göre ayda 15 gün 08:00-16:00 çalışarak günde 1.5 saat ara dinlenmesi indirilerek toplam 97.5 saat, ayda 15 gün 08:00-20:00 arası çalışarak günde 1.5 saat ara dinlenmesi indirilerek toplam 157.5 saat buna göre ayda 255-180 = 75 saat fazla çalışma tespit etmişse de, fazla çalışmanın haftalık çalışma süresine göre hesaplanması gerektiği, buna göre bir gün 6.5 diğer gün 10.5 saat çalışılması durumunda 7 günlük süre içerisinde toplam 57.5 saat çalışılmış olacağı, haftalık 45 saat çalışma süresi indirildiğinde haftada 12.5 saat fazla çalışma saati bulunacak, takip eden hafta ise bir gün 10.5 saat, diğer gün 6.5 saat çalışılması durumunda 7 günlük süre içerisinde toplam 61.5 saat çalışılmış olacağı, haftalık 45 saat fazla çalışma indirildiğinde takip eden hafta 16.5 saat fazla çalışması bulunmaktadır. Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı konusunda yeniden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/2552, Karar No: 2022/10518, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2552 E.  ,  2022/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...vekili Av. ... tarafından, davalı ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ ve DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 10/10/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 28/03/2019 günlü kararın davalılar vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğünün istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına HMK’nın 353/1-b 2.cümle uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurularak davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ yönünden davanın kabulüne, davalılardan DSİ yönünden yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine dair verilen 03/03/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili Manavgat ilçesindeki Manavgat ırmağı üzerinde alabalık üretimi yaptığını, davalı ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ’nin Manavgat ırmağı üzerindeki hidroelektrik santralinin işletmeciliğini diğer davalı DSİ’den devraldığını, davalı şirketin ırmağa yeterince su bırakmaması sonucu ırmak debisinin düşmesi ve buna bağlı olarak da su sıcaklığı ile tuzluluğun artması nedeniyle 08/08/2016 tarihinde müvekkiline ait iki adet çiftlikte toplu balık ölümleri gerçekleştiğini, davalının eylemi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek oluşan maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı ... Alüminyun Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, davacının iddialarının farazi olduğunu ve ispatının mümkün olmadığını, davaya konu olay ile müvekkilinin faaliyeti arasında illiyet bağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı DSİ vekili, ırmak yatağına bırakılan su miktarının santrali işleten şirket tarafından tespit edildiğini ve oluşabilecek zararlardan da bu şirketin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamında alınan her iki bilirkişi raporunda da balık ölümlerinin sebebinin nehir yatağındaki su debisinin DSİ'nin tebliğ ettiği değerlerden

-2-

Davalı DSİ vekili, ırmak yatağına bırakılan su miktarının santrali işleten şirket tarafından tespit edildiğini ve oluşabilecek zararlardan da bu şirketin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamında alınan her iki bilirkişi raporunda da balık ölümlerinin sebebinin nehir yatağındaki su debisinin DSİ'nin tebliğ ettiği değerlerden

-2-

düşük olması ve nehir suyu debisinin yetersiz kalmasından dolayı deniz suyunun nehrin iç kısımlarına doğru girmesi nedeniyle ani tuzluluk ve sıcaklık yükselmesi sonucu olduğu, oluşan zarardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, mahkememizce alınan 18/02/2019 tarihli bilirkişi raporunda oluşan zararın satış fiyatı, işçilik gideri, yoksun kalınan kar ve tarımsal destek kaybının birlikte hesaplanması şeklinde belirlendiği ve bu raporun hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, hem değişik iş dosyasında sunulan kök ve ek raporda hem de eldeki dava dosyası kapsamında aldırılan raporlarda davacının balık ölümlerine ilişkin iddia ettiği olay ve olguların varit olduğu yönünde görüş bildirildiği, davalı şirketin DSİ tarafından belirlenen kurallara uygun davranmaması ve usulsüz su tutma uygulaması ile balık ölümleri arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, dolayısıyla davalı şirketin balık ölümleri sebebiyle oluşan zararından sorumlu olduğu, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğünün bir kamu tüzel kişiliği olup, kural olarak işlem ve eylemlerinin kamusal nitelik taşıdığı, kamu idaresi niteliğinde olan davalının bakım ve denetim eksikliğinin bir hizmet kusuru olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan DSİ’nin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk dereme mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b bendi 2. cümle gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurularak davalılardan DSİ yönünden yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine, davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalılardan ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 15.796,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret A.Ş 'den alınmasına 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret A.Ş
Yargıtay — Esas No: 2013/2372, Karar No: 2013/23790, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2372 E.  ,  2013/23790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın olayın hemen sonrasında alınan beyanında olay yeri olan cadde üzerinde karşıya geçişi sırasında gümüş rengi toyota marka bir aracın kendisine çarptığına ilişkin ifadesi ile sanığın olaydan 3 saat kadar sonra alınan ifadesinde olay anında idaresindeki otoyla işyerine doğru giderken caddeden dönüş yapacağı sırada ağzına aldığı aletten astım hastası olduğunu zannettiği şahsın aracının önünden geçip sonra aniden dönüş yaparak aracının sağ ön çamurluk kısmına çarparak düştüğü şeklindeki tevil yollu anlatımı ile mağdurun vücudundaki "sol collum femoris" kırığının hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek derecede olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapor içeriği karşısında, sanığın idaresindeki araçla karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpması şeklindeki olayda kusurun bulunduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine sanığın olay gününden altı gün sonra beraberinde getirerek dinlenilmesini sağladığı tanıkların sanık ile aynı yöndeki beyanlarına itibar edilmek suretiyle yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.