muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6045, Karar No: 2009/8754, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6045 E.  ,  2009/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 126 ada 626, 624, 625, 630, 629, 627 628 parsel sayılı sırasıyla 1443.42 m2, 6918.65 m2, 964.22 m2, 1494.75 m2, 1198.05 m2 ve 2272.01 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesziden maliki boş bırakılarak tesipt edilmiştir. Davacı ..., genel mahkemede muris ... Yurdakul'dan kalan dava dilekçesinde hudutlarını belirttiği taşınmazın ... mirasçıları adlarına tescile karar verilmesini talep ederek tescil davası açmıştır. Birleşen dosyadaki davacı gerçek kişiler ise çekişmeli 626 ve 624 sayılı parsellerin kendilerine ait olduğu iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın reddi yolunda verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.04.2003 tarih 2003/1291-2974 sayılı ilamı ile " uzman orman bilirkişinin düzenlediği rapor yetersiz olduğundan bahisle çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığı hususunda yeniden inceleme yapılması, tapuda kayıtlı olup olmadığı ve 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar yönünden inceleme yapılması " gereğine değinilerek hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişmeli taşınmazla ilgili olarak kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.02.2005 tarih 2004/488-12 sayılı ilamı ile görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin ... hanesine Hazinenin yazılarak orman vasfı ile sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel 2/B niteliği ile Hazine adına orman alanı dışında bırakılmıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların genel mahkemede tescil davası açılması ve derdest olması nedeni ile ... hanelerinin boş bırakılarak kadastro tespit tutanaklarının düzenlendiği, eski tarihli resmi belgelerde yeşile ... ormanlık alanda kaldıkları, hem taşınmazların etrafında hem de parsellerin sınırlarında 40 yaşında meşe ağaçlarının bulunduğu, Dairemizin 2008/5389-8060 sayılı kararında da belirtildiği gibi "ormancı bilirkişiler ... ..., ... ile jeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde

-2-

2009/6045-8754

-2-

2009/6045-8754

... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde" olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen " davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu, güneyden bu taşınmazlara komşu olan 632 parselin 2/B niteliği ile hazine adına tesbit edilerek kesinleştiği, diğer yönlerden ise taşınmazların 126 ada 636 numaralı gökdağ devlet ormanı ile çevrili oldukları , çekişmeli taşınmazlar her ne kadar orman kadastro çalışmasında 2/B uygulaması ile hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışlar ise de 2/B uygulamasının kesinleşmediği ve eylemli durumda halen taşınmazların orman niteliğini taşıdıkları göz önüne alınarak davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmazların "orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline" karar verilmesi gerekirken hükümde "... hanesine Maliye Hazinesi yazılarak orman vasfı ile sınırlandırılmalarına" denilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükümdeki 1.bentten sonra gelen "………..…..taşınmazların" cümlesinden sonra gelen "... hanesine Maliye Hazinesinin yazılarak orman vasfı ile sınırlandırılmalarına" cümlesinin hükümden çıkartılarak bunun yerine "orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline" cümlesinin eklenmesi sureti ile düzeltilmesine ve hükmün HUMY.'nın 438/7 maddesi gereğince bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 28.05.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5352, Karar No: 2016/4346, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5352 E.  ,  2016/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...’ın açık ceza infaz kurumuna nakil talebi üzerine, adı geçen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 8/e maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesiyle, cezasının kapalı ceza infaz kurumunda devam olunmasına dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2014 tarihli ve 2014/8036-4 sayılı Kararına hükümlü tarafından yapılan şikayetin reddine dair ... İnfaz Hâkimliğinin 30/12/2014 tarihli ve 2014/2350 esas, 2014/2351 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2015/148 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/2. fıkrasında yer alan “Hükümlülerin açık cezaevlerine ayrılmalarına ilişkin esas ve usûller yönetmelikte gösterilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca çıkartılan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/1-c maddesine göre haklarında iyi hal kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç ve daha fazla hücreye koyma cezası alıp, son hücreye koyma cezasının kaldırılması üzerinden üç yıl geçmemiş olanların açık kuruma ayrılmayacağın belirtildiği, somut olayda, hükümlünün kasten yaralama suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezasını ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken ayrıldığı özel izinden dönmeyerek firar etmesi sebebiyle ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 28/01/2012 tarihli ve 2012/109 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, hükümlünün kalan cezasını ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz ettiği sırada,

... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/07/2012 tarihli ve 2012/46 sayılı kararı ile 11 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 28/10/2013 tarihinde kaldırıldığı,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/07/2012 tarihli ve 2012/368 sayılı kararı ile 5 gün hücreye koyma cezası verildiği, 07/09/2012 tarihinde kesinleşen cezasının 11/03/2013 tarihinde kaldırıldığı,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 16/08/2012 tarihli ve 2012/399 sayılı kararı ile 10 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 21/09/2012 tarihinde kesinleştiği ve yasal kaldırma tarihinin 10/04/2013 olduğu,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 23/01/2013 tarihli ve 2013/61 sayılı kararı ile 10 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 01/02/2013 tarihinde kesinleştiği ve yasal kaldırma tarihinin 10/08/2013 olduğu,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 23/01/2013 tarihli ve 2013/61 sayılı kararı ile 10 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 01/02/2013 tarihinde kesinleştiği ve yasal kaldırma tarihinin 10/08/2013 olduğu,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 11/04/2013 tarihli ve 2013/320 sayılı kararı ile 10 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 19/04/2013 tarihinde kesinleştiği ve yasal kaldırma tarihinin 26/10/2013 olduğu,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 19/09/2013 tarihli ve 2013/877 sayılı kararı ile 10 gün hücreye koyma cezası verildiği, cezasının 25/09/2013 tarihinde kesinleştiği ve yasal kaldırma tarihinin 15/04/2014 olduğu, adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 44. maddesinde sayılan eylemlerden dolayı üçten fazla hücreye koyma cezası aldığı ve son hücreye koyma cezasının kaldırılması üzerinden üç yıl geçmemiş olması nedeniyle kalan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmesi gerektiği,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/14257 esas, 2013/29604 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 44/3-1 maddesinde firar fiili karşılığında hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ... kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden ... b) firar edenlerin kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanısıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil edeceği,

Gözetilmeden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 11/08/2016 gün ve 94660652-105-31-5013-2015-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gözetilmeden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 11/08/2016 gün ve 94660652-105-31-5013-2015-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2015/148 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14436, Karar No: 2019/6024, Tarih: 17.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14436 E.  ,  2019/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin KHK ile kapatılan Bucak Sanayici ve İşadamları Derneği’ne hiç üye olmadığı halde, üye olarak gözüktüğünü, bu nedenle katıldığı ihalelerde ihale dışı bırakıldığını, ticari itibarının zedelendiğini belirterek, söz konusu derneğe üye olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair verilen karar hakkında davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/1-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) incelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, 3) yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, ilk derece mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilecektir. Keza, ilk derece mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.l ve aynı Kanun’un 353/(1) - b.2 maddelerine dayanılarak istinaf başvurusunun kabul edilerek Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli ve 2017/352 Esas, 2017/248 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/1-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurması gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine şeklinde hüküm kurulması doğru olmadığından, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmektedir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları (2) nolu bentte gösterilen sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "davacı vekilinin istinaf itirazının kabulüne" ibaresinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK’nin 370/2 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/288, Karar No: 2023/7841, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/288 E.  ,  2023/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1338 Esas, 2022/1939 Kararilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1160 Esas, 2020/955 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2019/1286, Tarih: 05.12.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2234 E.  ,  2019/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karaman İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.09.2014 tarihli ve 2013/168 E., 2014/311 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 08.02.2016 tarihli ve 2014/29268 E., 2016/2874 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı tarafından feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini belirttiği fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ile yıllık izin ücreti ve maaş alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ve davacının tüm alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı taraf lehine hükmedilen vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/2 maddesinde “Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.” öngörülmüştür.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/1. maddesinde, "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz." hükmü yer almaktadır.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinde yapılacak takdiri indirim sonucu davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hakkaniyete aykırı sonuçlara sebep olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Dairemiz uygulaması gereği fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından reddedilen miktarın hakimce uygulanan takdiri indirime dayanması halinde reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemektedir.