muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12560, Karar No: 2013/16704, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12560 E.  ,  2013/16704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Tehdit,bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Fatsa İlçesi ... köyü muhtarı olan katılan sanık ... 'nun aralarında husumet bulunan katılan sanık ...'ın evinin etrafına çakmış olduğu kazıkları söküp, sinkaflı sözler sarfettiği, "seni öldüreceğim ulan" diyerek tehdit ettiği, buna karşılık katılan sanık ...'ın da ...'a hitaben sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu iddia edilmiş ise de, katılan sanık ...'ın mala zarar verme ve tehdit suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararı ile hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinden bahisle her iki sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33570, Karar No: 2020/4433, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33570 E.  ,  2020/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’ın,... Eğitim ve Rehabilatasyon merkezinin kurucusu; sanık ...’nin ise bu merkezin müdürü olduğu, diğer sanık ...’nun da aynı merkezde öğretmen olarak görev yaptığı, rehabilitasyon merkezine devam eden ... isimli öğrencinin 24/01/2012 tarihinde derse katılmadığı halde katılmış gibi gösterilerek iki saatlik ders ücretinin Milli Eğitim Müdürlüğü'nden tahsil edildiği, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanık savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, ... isimli öğrencinin derse katılıp katılmadığının kesin bir şekilde tespit edilemediği, öğrenci velisi olan...ın...'ı eğitim merkezine devamlı gönderdiğini beyan ettiği anlaşılmakla; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3989, Karar No: 2024/2196, Tarih: 11.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3989 E.  ,  2024/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 E., 2022/54 K.

Taraflar arasında görülen Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 2014 yılı Ağustos ayına ilişkin olarak beyin ve sinir cerrahi kliniği hastaları için davacı tarafından düzenlenen sağlık hizmet faturalarında haksız kesintiler yaptığını, kesinti nedenine ilişkin açıklama bulunmadığını ileri sürerek, işlemin iptali ile fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere kesinti tutarı olan 54.008,00 TL'nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; müvekkili Kurumun davacı ... Kuruluşuna uygulamış olduğu idari işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye ve mevzuata uygun olduğunu, herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/22 E., 2016/ 230 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporunda toplam 50.835,00 TL kesinti yapıldığının ve yapılan kesintinin yerinde olmadığının tespit edildiği, raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/396 E., 2020/5742 K. sayılı ilamıyla; SGK uzmanı, hukukçu ve Sayıştay emekli uzman denetçisi olan üç bilirkişinin hazırladıkları bilirkişi kurulu raporuna davalı tarafından nedenleri açıklanarak itiraz edildiği, Mahkemece itirazın karşılanması sağlanmaksızın anılan bu raporun hükme dayanak alındığı, raporu hazırlayan bilirkişilerin konunun uzmanı olmadıkları için sundukları raporun tereddütlü ifadeler içerdiği ve uyuşmazlığı aydınlatıcı nitelikte olmadığı, Mahkemece; içinde beyin ve sinir cerrahi uzmanı doktor bilirkişinin de bulunduğu önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan uyuşmazlığı aydınlatan, itirazları da karşılayan, taraf ve Yargıtay denetime elverişli rapor alınmak suretiyle, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; konusunda uzman bilirkişi heyet tarafından düzenlenen 04.05.2021 tarihli raporunda ve 17.12.2021 tarihli ek raporda, davalı Kurum tarafından davacı hastane hakkında yapılmış olan toplam 50.835,18 TL kesinti işleminden 2 hasta yönünden yapılan 9.551,60 TL kesintinin yerinde olduğu, diğer hastalar için yapılan 41.283,58 TL kesintinin ise yerinde olmadığı hususlarının tespit edildiği, raporun uyuşmazlığı aydınlatan itirazları da karşılar şekilde ve denetime elverişli olduğu, hükme esas alınabilecek vasıf ve mahiyette olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı Kurumun davacı ... kuruluşunda Temmuz 2014 ayında yatarak Beyin ve Sinir Cerrahi hastalarından yapmış olduğu 41.283,58 TL'lik kesintinin yerinde olmadığından bu miktar yönünden işlemin iptalini, bu miktarın davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; bozma ilamından sonra alınan raporda da itirazlarının karşılanmadığını, itirazların neden karşılanamadığının gerekçesiyle izah edilmediğini, davacının davasını ispat etmesi gerektiğini, ispat külfetinin Kurumda olmadığını, faturaların SGK uzmanlarınca mevzuat açısından incelendiği gibi tıbbi uygunluk açısından da incelenebileceğine dair Danıştay kararının bulunduğunu, Kurum tarafından faturaların dilekçede sayılan mevzuat çerçevesinde incelendiğini, bilirkişilerce de bu çerçevede incelenmesi gerektiğini, bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporun herhangi bir hukuki dayanak belirtmeden kesinti işlemlerinin yerinde olmadığına dair hususlar gerekçelendirilmeden, sözleşme ve SUT hükümlerinin hangi maddelerine aykırı olduğu belirtilmeden hazırlandığını, raporun bu haliyle hükme esas alınamayacağını ileri sürerek, hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ve kesintinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmış olmasına, bilirkişi raporunda her bir kesinti yönünden inceleme yapılmasına raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmasına göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2055, Karar No: 2021/1208, Tarih: 12.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2055 E.  ,  2021/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ziynet alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 25.12.2012 tarihli dava dilekçesinde; davalıların kardeş olduklarını, müvekkili ile davalılardan Cihangir’in 11.09.2005 tarihinde evlendiğini, sonrasında Kadıköy 5. Aile Mahkemesinin 10.10.2012 tarihli ve 2010/324 E., 2012/767 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, düğünde takılan ziynetlerden ince olanların satılarak 26 tane kalın bileziğe dönüştürüldüğünü, bu altınların evde saklanmasının tehlikeli olması nedeni ile davalı ... tarafından teslim alınarak aile kasasına götürüldüğünü, müvekkile ait altınların Berna’nın altınları ile karışmaması adına teslim edilen altınlara ilişkin belge düzenlendiğini, bu belgenin boşanma davasının yargılaması aşamasında davalı ... tarafından kabul edildiğini ancak altınların müvekkiline iade edilmediğini, davalılardan Cihangir’in ise altınları işyerinin ihtiyaçları için bozdurduğunu beyan ettiğini ileri sürerek dilekçe ekinde yazılı belgede belirtilen 5 adet tam altın, 32 adet yarım altın, 136 adet çeyrek altın, 1 adet gremse, 26 adet bilezik, 1 adet bileklik ve 1 setten oluşan ziynet eşyalarının davalılardan aynen iadesi olmadığı taktirde tahsil tarihindeki altının satış kuru üzerinden bedelinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalılar vekili 15.01.2013 tarihli cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, müvekkil ve ailesinin ait oldukları kültüre göre geline takılan altınların satılmasının ayıp olduğunu, sunulan belgenin hukukî nitelik arz etmediğini, üzerinde imza bulunmadığını, davacının iddia ettiği miktarın gerçeği yansıtmadığını, bilgi notu niteliğindeki tutanakla birlikte bir takım ziynet eşyalarının Berna’ya teslim edildiğini, kalan kısmın davacının takmak üzere davacıda kaldığını, ancak evlendikten bir yıl sonra davacının boşanma davası açtığını, dava açmadan önce altınlarını Berna’dan aldığını, bilgi notunun da bu şekilde davacının eline geçtiğini, bu altınları bozdurarak elde ettiği nakit parayı adına kayıtlı banka hesabına yatırdığını, tüm bunların boşanma dava dosyasında ispat edildiğini, hiçbir geliri olmayan davacının hesabına 29.465TL tutarındaki nakit girişini açıklaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesinin 28.01.2015 tarihli ve 2012/1084 E., 2015/42 K. sayılı kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları birlikte değerlendirildiğinde güvenlik açısından imzasız tutanakta bildirilen 5 adet cumhuriyet altını, 32 adet yarım altın, 136 adet çeyrek altın, 1 adet gremse altın, 6 adet bilezik, 1 adet set ve 1 adet bilekliğin davalılardan Berna’nın bankada bulunan kasasına konulduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlığın bulunmadığı, uyuşmazlığın davalılar tarafından bu altınların kasadan alınarak davacıya iade edilip edilmediği noktasında olduğu, dolayısıyla davalılar tarafından alınarak kasaya konulan altınların iade edildiğine yönelik ispat yükünün davalılarda olduğu, ancak davalıların üzerine düşen ispat yükünü yerine getiremediği, bu yönden ziynetlerin davalıların zimmetinde olduğunun kabulünün gerektiği, iade edilecek değerlerin değerlendirilmesinde ise cumhuriyet, yarım, çeyrek ve gremse adı altında belirtilen altınların Türkiye’deki kuyumculuk sektörünün gelişimi, altın tasarımı üzerinde yoğun yapılan çalışmalar, yeni tasarımlar ve süslenmede gelinen nokta değerlendirildiğinde bu altınların kadının ziyneti olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile bu altınların iadesi isteminin reddedildiği, davalının ortak konutta hırsızlık olduğuna yönelik iddialarının ise iki kez hırsızlık olayı yaşandığı ispat edilen ve bu nedenle güvenli olmayan konuta altınların döndürülmesinin de söz konusu olmadığı dolayısıyla hırsızlık olayları sırasında altınların konutta bulunduğunun kabulüne mahkemece olanak verilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 26 adet 22 ayar 650 gram ve 56.843TL. değerinde bilezikler ile 14 ayar 60 gram ağırlığında 3.283TL değerinde 1 adet set takımı, 14 ayar 8 gram 438TL değerinde 1 adet bileklik olmak üzere toplam 60.564TL değerinde ziynet eşyasının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya iadesine, iadesi mümkün olmadığı taktirde tahsil tarihindeki altının alış kuru üzerinden Türk Lirası olarak davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarihli ve 2015/6528 E., 2016/3792 K. sayılı kararı ile;

“…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

“…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

Mahkemece; reddedilen ziynet eşyaları yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu ziynetlerin yatırım aracına dönüşmesi nedeniyle ziynet sayılamayacağı belirtilerek yanılgılı değerlendirme ile bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/412 E., 2016/691 K. sayılı kararı ile; tam, yarım ve çeyrek altın gibi altınların günümüz ekonomik koşulları, gelenek ve göreneklerde meydana gelen değişiklikler nedeniyle ziynet eşyası olarak kullanılmasının söz konusu olmadığı, bunların özellikle yatırım aracı olarak kullanıldıkları, yatırım aracına dönüşen bu altınların ziynet sayılamayacağı, dolayısıyla kadına bağışlanmış sayılmasının da mümkün olmayacağı, takı törenlerinde kadına ziynet olarak takılan ve kullanılanların dışında kalan altın ve paraların bir keseye konulduğu ve katılımcıların maksadının bu eşyaları taraflardan birisine bağışlamak olmadığı, bu yatırım araçları ile amaçlananın düğün masraflarına katkı, kalan olur ise yeni çiftlerin otomobil veya konut almasına destek mahiyetinde olduğu, takı töreninde takı takanların bunları kadına bağışlama iradelerinin var olduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle 5 adet tam altın, 32 adet yarım altın, 136 adet çeyrek altın ve 1 adet gremse altının iadesi isteminin reddine dair direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı yasal süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tam, yarım, çeyrek ve gremse adı altında isimlendirilen altınların ziynet eşyası niteliğinde sayılıp sayılamayacağı, buradan varılacak sonuca göre davacının bu altınlara ilişkin ziynet eşyası alacağı davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü bakımından medeni usul hukukuna hâkim olan ilkelerle ilgili yasal düzenleme ve kavramların açıklanmasında yarar vardır.

13. Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Taraflarca getirilme ilkesi” başlıklı 25. maddesi “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Kanunla belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz.” hükmünü taşımaktadır.