muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25892, Karar No: 2019/12678, Tarih: 16.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25892 E.  ,  2019/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 30/03/2013 tarih 382619 nolu fatura ile yonca tohumu satın aldığını, tarlasına ektiği halde tohumdan meydana gelen hastalık yüzünden zarara uğradığını ileri sürerek; 150.589,89 TL bedelin davalı şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı, davanını reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 150.589,89 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tohumculuk Kanunu'nun kapsam başlıklı 2. maddesinde " Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar." şeklinde düzenleme getirilmiştir. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesinde" fiillerin ayrıca suç sayılma hali haklı saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bu zararları, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, herhalde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir." hükmünü içermektedir. Yasa hükmünde bahsedilen süre, hak düşürücü nitelikte olup, taraflar ileri sürmese bile nazara alınıp uygulanması gerekir. Davacı dava açmadan önce Elmalı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013-4 D.iş sayılı dosyasıyla delil tespiti yaptırmış, bilirkişi raporu davacıya tebliğ edilmiş ise de, tebliğ tarihi tebligat evrakından anlaşılamamıştır. Mahkemece, 2013-4 D.iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunun davacıya tebliğ edildiği tarih tespit edilerek, 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca davanını süresinde açılıp açılmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4004, Karar No: 2013/9800, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4004 E.  ,  2013/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2012 tarih ve 2011/130-2012/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil davacının 2004-2011 yılları arasında dava şirket bünyesinde bordrolu olarak çalıştığını ve 16 Şubat 2011 tarihinde emekli olduğunu, davacının müdürlük yaparken şirketin piyasadaki itibarını korumak ve yasal takibe maruz kalmasını engellemek amacıyla iyi niyetli olarak sonradan kendisine ödeneceği inancıyla davalı şirket namına bir çok harcamalar yaptığını bu hususun şirket kayıtlarında açıkça görüleceğini tüm bunlara rağmen darboğazdan kurtulamayan şirketin taşınır ve taşınmaz mallarının satışa çıkarıldığını, müvekkilin alacağının tahsili amacıyla takip yaptığını, davalı şirketin takip dosyasına kabul ettiği 2.821,84 TL dışında itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek davalının itirazının iptali ile % 40'dan aşağı olmayacak şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava değerinin ne kadarının maaş ne kadarının elden ödenecek alacak olduğunun belli olmadığını, davacı tarafın davalı şirkete ait muavin defterindeki kayıtlar ile elden ödemeleri ispatlamış olduğundan bahsettiğini şirket yönetim kurulunca alınmış bir karar olmadan davacının davalı şirkete kendi hesabından para aktarabilmesi ve şirket adına elden ödemeler yaparak borçlandırıcı işlemler yapabilmesinin görevi kötüye kullanmış sayılacağını muavin defterlerinin yardımcı defter olduğunu bağlayıcılığının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete değişik tarihlerde paralar verdiği bu hususun muavin defterine işlendiği, bu ödenen paralardan bir kısmının davacıya geri ödendiği ancak 18.402,00 TL'nin davacı tarafça şirkete verilmesine rağmen şirketçe davacıya iade edilmediği, 18.402,00 TL'ye 16/02/2011 tarihinden takip tarihi olan 03/05/2011 tarihine kadar %9 yasal faiz yürütülerek davacının faiz alacağının 344,85 TL olduğunun hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasındaki itirazının 18.402,00 asıl alacak ve 344,85 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.746,85 TL üzerinden iptali ile takibin bu kısım yönünden devamına, bu kısımdan arta kalan ve itiraza konu talebin reddine, davacının alacağı şirket kayıtlarında belli olmasına rağmen davacının icra takibine itiraz eden davalı şirket kötü niyetli görüldüğü gerekçesiyle de asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının müdür olduğu dönemde davalı şirkete verdiğini iddia ettiği borcun tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davacının borç verdiğini iddia ettiği tutarların davalının defterinde kayıtlı olduğunu bildiren bilirkişi raporuna dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı bu tutarların deftere kaydedildiği tarihte davalı şirketin müdürüdür. Bilirkişi 18.12.2010 tarihinde 8.000,00 TL, 31.12.2010 tarihinde 10.000,00 TL'nin davacı tarafından davalıya verildiğini belirtmiş ise de bu tarihler itibariyle davalı şirketin nakit paraya ihtiyacı olup olmadığı, davacı tarafından verildiği iddia edilen paraların hangi harcamalarda kullanıldığı konusunda şirkete ait defterler üzerinde herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda davacının davalı defterleri dışında başkaca delili bulunmadığı ve davalı aleyhine değerlendirilen kayıtların davacının müdür olduğu dönemde yazıldığı göz önüne alınarak, borç verildiği iddia edilen paralar ile davalı şirketin ne gibi ihtiyaçlarının karşılandığı, nerelere ödemeler yapıldığı hususlarında bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1522, Karar No: 2013/14436, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1522 E.  ,  2013/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanık hakkında ... fındık tarım satış kooperatifinin şirketi olan ... A.Ş.nin müdürü olarak görev yaptığı sırada yapılan kasa sayımında 16.829,96 TL açık bulunduğu ve bu açığın sanık tarafından zimmete geçirildiği, sanığın bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmış ise de bilirkişi kurulu raporuna göre sanığın görev yaptığı şirkette kasa açığının tespiti yapıldığı sırada mal stok tespiti yapılmadığından yalnızca fiili kasa sayımı yapılarak açığın belirlendiği mal stok sayımının kasa açığının tespiti anında yapılmasının gerektiği, daha sonra yapılacak olan stok sayımlarının olayın aydınlanmasında her hangi bir katkısının olmayacağı dolayısıyla sanığın kasa mahsuplarını zamanında yapmamak, hesapları muntazaman ve gereği gibi tutmamak şeklindeki kusurlu hareketlerinden dolayı bu açığın meydana geldiği, kasa açığının gerçek açık olup olmadığının belirlenmesinin mümkün olmadığı, açığın tespit edildiği tarihte mal stokunun sayımı yapılsa idi açık karşılığı fazla mal çıkma ihtimalinin mevcut olduğu bu nedenle sanığın atılı güveni kötüye kullanma suçunu

işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11940, Karar No: 2023/7066, Tarih: 21.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11940 E.  ,  2023/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1165 E., 2022/1520 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/515 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1165 Esas, 2022/1520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, teşebbüsün derecesine

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, haksız tahrik ve lehe olan hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, teşebbüsün derecesine

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, haksız tahrik ve lehe olan hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanığın resmi olarak evli oldukları, aynı işyerinde çalıştıkları, olay tarihinden önce sanığın annesi ile tartıştığı, bu sebeple olay tarihinde bu hususta ifade vermeye gittiği, ifade sonrası katılan ile sanığın yanlarında çocuklarıyla işlettikleri ...Sarayı isimli işyerine geldikleri, sanığın bir süre sonra işyerinden ayrılıp üzerini değiştirerek yeniden geldiği ve katılan ile işyerinde konuşmaya başladıkları, sanığın katılanı konuşmak için işyeri dışına çıkartmak istediği ancak katılanın kabul etmediği, sanığın katılandan bu defa evin anahtarını istediği, katılanın vermek istemediği, ancak sanığın ısrar etmesi üzerine anahtarı verdiği, katılanın ayağa kalkması üzerine sanığın üzerinde bulundurduğu ruhsatsız silahı çıkarttığı ve katılana doğrultarak ateş ettiği ancak silahın tutukluluk yaptığı, şarjörü çıkartıp takmak suretiyle akvaryumu siper eder şekilde bulunan katılana yeniden doğrultarak ateş ettiği, katılanın yaralanmasıyla olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.09.2021 tarih sayılı raporuna göre; "Kişinin yaralanmasının, hayati tehlikeye, 6. derece kemik kırığına, duyu ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu "

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayın tasarlanarak ya da canavarca hisle gerçekleştirildiğine dair somut delillerin mevcut olmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir söz veya eylem bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1165 Esas, 2022/1520 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22393, Karar No: 2022/2721, Tarih: 21.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22393 E.  ,  2022/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’a ait aracın camı kırılarak, eşi ...’nın çantasının çalınması şeklinde meydana gelen olayda, sanık ...’in 28.11.2014 tarihli ifadesinde “etrafı kontrol etmek için nil köfte isimli lokantaya girdim. Etrafa bakındım ve devamında dışarı çıkıp kapının önünde park halindeki aracın camını orta boy bir taş ile kırdım ve içeriden çantayı aldım. Hızla araca bindim ve farlar sönük biçimde benzinliğe doğru ilerledik. Sonra inegöl istikametine doğru yola çıktık. Çantayı açtım, içinde 200 tl para vardı.” şeklinde ikrarda bulunduğu, müşteki ...’nın kolluk beyanında çantasında 200 TL para olduğunu ifade ettiği, 28.11.2014 tarihli teşhis tutanağına göre müşteki ...’in sanık ...’i “olay günü lokantada sağa sola bakarken gördüğü şahıs” olarak canlı teşhis ettiği, sanıklar ... ve ...’in, temyiz dışı sanık ... ile birlikte aynı araçta olduklarını aşamalarda beyan etmeleri ve EDS kayıtlarına göre sanıkların kullandığı arabanın suç saatinde, olay yerine yakın olduğunun tespit edilmesi karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7532, Karar No: 2019/11144, Tarih: 30.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7532 E.  ,  2019/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, mağdurelere karşı bedensel temasta bulunmaksızın laf atma şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3990, Karar No: 2013/5254, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3990 E.  ,  2013/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1.Sulh Hukuk ve Edirne Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... adresi olduğu, Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü Yenişehir Polis Merkezi Amirliğinin 04.10.2012 günlü tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/7584, Karar No: 2016/3720, Tarih: 25.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7584 E.  ,  2016/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sahtecilik suçlarında yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma yeteneğine sahip olması gerektiği cihetle; suça konu çek üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen zorunlu unsurları barındırdığı, bu unsurlar içerisinde hesap ve çek numaralarının kabartma olacağına dair bir unsur bulunmadığı cihetle; sahteliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın çeki katılana verdiğini kabul etmesi, aldığı kişinin kimlik ve adres bilgilerini verememesi ve aralarındaki ticari ilişkiyi delillerle ispatlayamaması da birlikte değerlendirildiğinde yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine subjektif ve herkesçe dikkat edilemeyecek ancak bu konularda bilgili kişilerin dikkatini çekebilecek hususlara dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.