muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1210, Karar No: 2010/7548, Tarih: 28.06.2010

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ön bilgi formuna göre sigorta teminatının aksine bir karar alınmadıkça ön bilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından 3 gün sonra başlayacağı, şirket merkezine fakslama yükümlülüğünün ise ön bilgi formunu imzalayan acentede olduğu, üç gün içinde sigorta şirketi tarafından aksine bir karar alındığına dair dosyada bir belge bulunmadığından sigorta teminatının başladığı ve sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği, 8,9 ve 10 Mart tarihlerinde bölgedeki minimum sıcaklığın 0 derecenin altına düştüğü, dolu sigortası özel şartlarının 4. maddesine göre don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şarta 28 Şubat tarihi itibariyle başlayıp ürün hasadı ile son bulduğu, buna göre teminatın en geç 28 Şubat’ta başladığının kabulü gerektiği, poliçede “poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir” ifadesi yer almakta olup davacı tarafça prim ödemesi yapılmadığından TTK’nun 1295. maddesi uyarınca teminatın başlamadığı savunmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, davacıya ait bağda poliçe vadesi içinde don olayı meydana geldiği, omcalar üzerinde hiç ürün olmadığı tespit edildiği için hasarın %100 oranında gerçekleştiği, davalı tarafın ekspertiz yapılan 24.03.2006 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.400 YTL'nin 24.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22/04/2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nci maddesindeki ‘...24/03/2006 ...’ ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ‘...22/04/2006...’ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12980, Karar No: 2015/11853, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12980 E.  ,  2015/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2013/328-2015/153

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. T.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalı S.. T.. ile dosyada temyiz dilekçesi bulunmayan S.. T.. 07.10.2015 tarihli dilekçeleriyle temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdiklerinden temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S.. T..'ın temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. T..'a geri verilmesine 9.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9163, Karar No: 2013/10951, Tarih: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9163 E.  ,  2013/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

27.01.2011 günlü oturumda sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan kararın hüküm fıkrasında, kanun yollarına başvuru süresi “tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren” şeklinde CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun biçimde gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2011 gün, 2011/9-13 Esas, 2011/3 karar sayılı ve 01.02.2011 gün, 244-14 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, sanığın savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve yasa yollarına başvuru için yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip bulunan sanık müdafiinin, temyiz süresinin kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, yasa yolu bildirimindeki bu eksiklik müdafii açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı cihetle, 27.01.2011 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 23.02.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö.S.G.
Yargıtay — Esas No: 2014/15713, Karar No: 2015/25376, Tarih: 13.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/15713 E.  ,  2015/25376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay günü katılanla aynı avlu içerisinde ayrı evlerde yaşadığı resmi nikahlı eşi ...'ın torunu olan sanık ...'ın dedesine bayram ziyaretine geldiğini ve sonrasında üvey torunu ...'ın katılan'a ait evin önünde gelerek "dedemden boşanacaksın" diyerek burnuna tahra ile vurduğunu ve elinde bıçak olduğu halde "ölümün benim elimden olacak" diyerek evin kapısını tekme ile kırması sureti ile üzerine atılı suçları işlediği iddi edilen olayda; sanık savunmaları, tanık beyanları, olay yeri görgü tespit tutanağı, genel adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9661, Karar No: 2017/12232, Tarih: 06.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/9661 E.  ,  2017/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, ipoteğin kaldırılması davasının reddine ilişkin karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "davaya konu ipoteğin, dava konusu ipotek konulan taşınmazın satın alınması sırasında kullanılan kredi sebebiyle verildiği ve bu durumda ipotek tesisine davacı eşin açık rıza vermiş sayılacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa da aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık nzası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Somut olayda, davalı eş dava konusu taşınmaz üzerinde diğer davalı şirket lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Ancak toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın davalılardan ... tarafından 30.04.2010 tarihinde satın alındığı, aynı tarihte davalı banka lehine ipotek tesis edildiği ve tarafların taşınmazı satın aldıkları tarihten bir hafta sonra taşınmaza taşındıkları, dolayısıyla dava konusu İpoteğin tesis edildiği tarihte taşınmazın tarafların aile konutu olmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de, yukarıda açıklanan sebeple ile davanın reddine dair karar sonucu itibariyla doğru olup, gerekçenin değiştirilmek suretiyle hükmün onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçenin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/5465, Karar No: 2012/28607, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5465 E.  ,  2012/28607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın olay günü gündüz vakti idaresindeki araçla 1999 doğumlu katılanın kullanmış olduğu bisiklete çarparak katılanı yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanık ve tanık olarak dinlenen eşi ... 'in katılanın yolun solundan aniden yola girdiğine yönelik, katılanın ve olaydan hemen sonra bilgisine başvurulan tanık ...'nin sanık ile çelişen beyanları, sanığın aracında meydana gelen hasarın sağ farda olması ile ölçeksiz tanzim edilen 26.05.2007 tarihli olay yerini gösterir tutanak bir arada değerlendirilip, mapsgoogle programı ile yapılan incelemede katılanın yola girmiş olduğunu iddia ettiği 50. Yıl Mahallesi Muhtarlık Binası ile kaza yeri olarak gösterilen Fazilet Camii önü arasında 30-50 mt. uzaklık olduğu görüldüğünden, mahallinde tutanak mümzileri, katılan, sanık ve kazayı gören tanıkların katılımı ile keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporunun sonucuna göre sanığın kusur durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak hükmün BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5198, Karar No: 2009/6064, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5198 E.  ,  2009/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde yerel mahkeme kararının davalı vekilince duruşma istemli olarak temyiz edildiği ve duruşma gideri olan 9.00 TL.nin alındığının temyiz dilekçesine şerh edildiği anlaşılmış, Dairemizin 12.03.2009 tarihli kararı ile de duruşma tebligat giderinin mürafaalı temyiz edenden istenerek dosyaya eklenmesinden sonra yeniden gönderilmesi istemiyle geri çevirme kararı verilmiştir.

Anılan karar uyarınca dosya yeniden Dairemize gönderilmiş ise de duruşma gideri olarak pul eklenmediği gibi geri çevirme kararının yerine getirilmesini temin amacıyla yerel mahkemece yapılmış bir işleme de rastlanılmamıştır.

Belirtilen nedenle yeniden yazışmamaya neden olunmayacak şekilde işlem yapılarak eksiklik giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4990, Karar No: 2013/602, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4990 E.  ,  2013/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık, hakaret, mala zarar verme, tehdit, olası kastla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında tehdit suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, CMUK'nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun olası kast ile yaralama,mala zarar verme, hakaret ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelmeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3091, Karar No: 2012/37169, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3091 E.  ,  2012/37169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay gecesi katılanın dükkanının camları ile dükkan içerisindeki bir kısım züccaciye eşyasının kimliği belirsiz bir şahıs tarafından kırılması sonrası, katılanın sanık ...'den şüphelendiğini bildirmesi, olay gecesine ilişkin temin edilen kamera görüntülerini inceleyen tanık polis memurunun ifadelerinde üzerinde siyah bir mont ve açık renkli pantolon bulunan şahsı seçebildiğini, failin şekli, boyu, üzerindeki kıyafetleri, davranış şekilleri ve kendisini daha önceden tanıyor olmasından dolayı kamera kayıtlarındaki kişinin sanık ... olduğunu net olarak söyleyebileceğini beyan etse de, incelenen kamera görüntüsünde elinde bir cisim bulunan şahsın hareket halinde görülmesi ancak yüzünün net olarak görünmemesi, camın kırılması anı ile ilgili bir görüntünün de bulunmaması; kamera görüntüsünü inceleyen katılanın CD görüntüleri her ne kadar net olmasa da sanığı iyi tanıdığını, onu hal ve hareketlerinden tanıdığını, ayrıca sanığı o gün gördüğünü, üzerinde aynı kıyafetlerin bulunduğunu söylese de karakoldaki ilk ifadesinde sanığın o günkü kıyafetine ilişkin herhangi bir bilgi vermemiş olup sonradan bu hususa ilişkin tanık ifadesi doğrultusunda beyanda bulunması, sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamayı reddetmesi karşısında, mahkemenin atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.100,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy;

Karşı oy;

Sanık ...'in olay tarihinde katılan ...'e ait züccaciye dükkanının camlarını kırdığı iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde verilen sanığın delil yetersizliği nedeni ile beraatine dair, mahkeme kararına onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyleki;

Sanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifade ve kovuşturma aşamasındaki sorgusunda; katılan ile akraba olduklarını, olay gecesi kendisine silahla tehdit eden katılan ... Evin'i şikayet için gece saat 23.30 sıralarında polis karakoluna gidip, ifade verdiğini, suçlamaları kabul etmediğini CD görüntüsündeki şahsın kendisi olmadığını beyan ettiği;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında olayı görmediğini, olayın aralarında husumet bulunan ... tarafından yapıldığından şüphelendiğini ayrıca kamera görüntülerindeki şahsın sanık ...'e ait olduğunu belirttiği;

Kemara kayıtlarını inceleyen ve yargılamada tanık olarak dinlenen polis memuru ...'ün beyanlarında; görüntü kayıtlarını belirttikten sonra, sanığın boyu, şekli üzerindeki kıyafetler, davranış şekilleri ve sanığı daha önceden tanıyor olması nedeni ile görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğunu net olarak söyleyebilirim dediği;

Ayrıca ihbar ve olay yeri tutanağında olayın 26.04.2010 gecesi 02.45 sıralarında meydana geldiği, katılan ...'in züccaciye dükkanı ile ... Evin'e ait kasap dükkanına ve ...'e ait Vestel Bayii'ne ait işyerinde mala zarar verme suçunun meydana geldiğinin belirtildiği,

İhbarda bazı işlerlerinin camlarının elinde kazma olan siyah giyimli bir kişi tarafından kırıldığının ve sanığın Merkez Camisine doğru kaçmakta olduğunu belirtildiği dosyanın incelenmesinden anlaşılmış olup;

Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin bulunması sanığın olay gecesi silahla tehdit edilmesi iddiası ile karakola müracat etmesi, tanık beyanı ve kamera görüntülerinde elinde sopa olan şahsın sanık ... olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın silahla tehdit edildiğine ilişkin soruşturma dosyası, olay gecesi olay tutanağında belirtilen..., ve ...'in işyerlerine yönelik mala zarar verme suçlarına ait soruşturma evrakları da celbedilip, gerektiğinde bu olaylara ilişkin kamu davası açılmış ise birleştirilerek deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğu kanaatinde olduğumdan, eksik incelemeye dayalı beraat hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Karşı Oy Karşı Oy

... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2013/9513, Tarih: 15.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3168 E.  ,  2013/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Fizik Tedavi Rehabilitasyon Romotolodji Nöroloji Merkezi Tur. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.06.2012 tarih ve 2011/192 2012/325 sayılı hükmün Dairenin 21.11.2012 tarih ve 26952-26139 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.