muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9837, Karar No: 2009/14459, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9837 E.  ,  2009/14459 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.7.2008 gün ve 159-390 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 14.1.2003 tarihli 3903 nolu sevk irsaliyesinin ... ve suretinin istendiği ancak mahkemece her hangi bir açıklamada bulunulmaksızın ve istenilen belgeler eklenmeksizin dosyanın Dairemize geri gönderildiği görülmüştür. Bu nedenle mahkemece gerekli dikkat ve özen gösterilmek sureti ile ve yeniden gecikmeye mahal verilmeksizin eksikliğin ikmal edilerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4760, Karar No: 2008/3850, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4760 E.  ,  2008/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 224 ada 48 parsel sayılı 3028.08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen, taksimen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık, çalılık ve kayalık niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişme konusu 224 ada 48 parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/716, Karar No: 2019/3123, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/716 E.  ,  2019/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/05/2017 tarih ve 2016/148 E. - 2017/198 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 23/11/2017 tarih ve 2017/1006-2017/1058 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2015/28871 sayılı "şekil" ibareli 29. sınıftaki marka başvurusunun, davalı TPMK ...'nın 2016-M-1044 sayılı kararı ile 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c bentleri yönünden, ayırt edici nitelik içermediği ve süt ve süt ürünleri bakımından doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğu gerekçesi ile reddedildiğini, oysa burgu şeklinin malın özgün biçimi olmadığını, ayırt edici niteliğe sahip bir işaret olduğunu ve marka olarak tescil edilebilecek baskı ve çizim niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, davalı TPMK. ...'nın anılan kararının iptalini, dava konusu marka başvurusunun kabulü ile sicile kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın sarmal örgü peyniri görünümündeki şekil unsurlu 29. sınıfta yaptığı marka başvurusunun, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesi kapsamı yönünden, bir teşebbüsün malını, bir başka teşebbüsün malından ayırt ediciliğini sağladığı, çizimle görüntülenebileceği, benzer biçimde ifade edilip, baskı yoluyla yayınlanabilip çoğaltılabileceği, soyut ayırt ediciliğinin bulunduğu, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesindeki koşulların oluşmadığı,peynirlerde klasik olarak tüketici zihninde kare, yuvarlak veya dikdörgen kalıplardan çıkan ürünlerin öne geldiği, halbuki dava konusu görselin, sarmal şeklinde ince bir görsele büründüğünden genel olandan ayrıldığı, ayrıca davacının dosya kapsamında sunduğu delillerden dava konusu şekil markasının, tescilden önce kullanıma dayalı olarak da ciddi anlamda ayırt edicilik kazandığı, dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesindeki koşulların da oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK ...'nın 2016-M-1044 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, marka başvrusunun KHK’nın 7/1-a, 5 ve 7/1-c maddeleri uyarınca reddine ilişkin ... kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içeriği delillerden, davacı tarafın toplamda 13 adet “ÜÇ BOYUTLU PEYNİR ŞEKLİ” için marka başvurusunda bulunduğu ve tüm başvuruların reddedildiği, diğer başvurular için de ... kararının iptali davaları açıldığı ve bunlardan bir kısmının aynı şekilde temyiz incelemesi için Dairemizin önüne geldiği anlaşılmaktadır.

Davacı taraf, markalara konu işaretlerin, malın özgün şekline ilişkin olmadığını ve kullanım sonucu da ayırt edici kılındığı iddiasına dayanmış ve Dairemize ulaşan dosyaların tetkikinden tüm dosyalar için aynı delilleri sunduğu anlaşılmıştır.

556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve bu maddenin yollamasıyla KHK’nın 5.maddesi uyarınca, bir işaretin marka olabilmesi için soyut ve somut ayırt ediciliği birlikte sağlaması şarttır. Keza bir malın tanımlayıcı özelliklerini içeren ibare ve şekillerin de KHK’nın 7/1-c maddesi uyarınca tek başına marka olarak tescil edilmesi mümkün değildir. Bununla birlikte, başkalarının söz gelimi “örgü peynir” gibi geleneksel ürün üretim şekillerini engelleme amacı gütmeyen, ürünün teknik işlevlerine ilişkin olmayan, geleneksel şekillere göre özgün veya kullanım sonucu ayırt ediciliği haiz şekil unsurlarının üç boyutlu şekil markası olarak tesciline bir engel bulunmamaktadır. KHK’nın 7/son maddesi uyarınca, kullanım sonucu ayırt edicilik kazanmış olan markaların tescil başvurularının KHK’nın 7/1-a ve c bentleri uyarınca reddedilmemesi gerekir. Bir ürüne ait üç boyutlu şeklin, ilişkili olmayan mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliğe haiz ve tanımlayıcı olmayan bir işaret olduğu ve marka olabileceği hususunda bir tereddüt bulunmamakla birlikte, bizzat tescil edilmek istenen ürünün görselini içeren üç boyutlu şekillerin, daha ziyade kullanım ve kuvvetli tanıtım ile ayırt edicilik kazanacağı ve tescil engelini aşabileceği kabul edilmelidir.

Davacı taraf tüm marka başvurularına aynı delillere dayandığına göre, özellikle süt ve süt ürünleri emtiası açısından başvuru konusu şeklin, malın doğal yapısına ilişkin bir şekil mi, yoksa benzer peynir emtialarından yeteri kadar ayırt ediciliği sağlamış ve somut ayırt ediciliğe haiz özgün bir şekil unsuru mu olduğu, davacı firmanın ürün kataloğu ve faturaları itibariyle bunlardan hangi şekil unsurunu içeren peynir emtialarının alım-satıma konu edildiği ve şekil unsurunun marka olarak kullanıldığı ve kuvvetli tanıtım ve kullanım sonucu benzer peynir emtiaları ve şekillerine oranla ayırt edicilik kazandırıldığı hususunun bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekirken, sanki her bir başvuruya konu ürün şekli açısından ayrı ayrı kullanım ve tanıtım yapılmış gibi değerlendirilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenle, HMK m. 166 uyarınca, davacı başvurularına konu şekil unsurlarından hangileri için dava açıldığı belirlenerek, tüm davalar arasında bağlantı bulunduğu ve biri hakkında verilecek kararın diğer dosyayı etkileyeceği kabul edilmesi ve tüm dosyaların aynı dosya üzerinde birleştirilerek ve başvurulara konu tüm markalar yönünden ortak bir değerlendirme yapılması, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, başvuru konusu şekillerin malın doğal yapısına ilişkin bir şekil olup olmadığı, geleneksel ve bilinen peynir şekillerine oranla ve görünüm itibariyle onlardan yeterince ayırt ediciliği sağlayıp sağlamadığı, sağlamış ise hangi başvuruya konu şekil unsuru açısından markasal kullanımın olduğu ve kuvvetli tanıtım sonucu şeklin ayırt ediciliğinin sağlandığı hususunda, gerektiğinde önceki bilirkişi heyetlerinden ek rapor alınarak, değerlendirme yapılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davalı TPMK lehine bozulmasını gerektirmiştir.

2- HMK m. 26 uyarınca, “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir” düzenlemesi uyarınca kural olarak Hakim, taleple bağlılık ilkesine riayetle yükümlüdür. Dava konusu başvurunun 29.sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri” mallarını kapsadığı, tüm mallar için başvurunun reddine karar verildiği, davacı vekilinin ise dava dilekçesinin 4.sahifesinde “tescil edilmek istenen emtia süt ve süt ürünleridir” şeklindeki iddia ve talebine rağmen, bu husus değerlendirilmeden ve gerektiğinde davacı tarafa açıklattırılmadan mahkemece, “süt ve süt ürünleri” dışındaki tüm emtialar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi de, hakimin taleple bağlılık ilkesine uygun düşmemiş ve bu nedenle de davalı TPMK yararına hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı TPMK vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının kabulünce, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (3) no’lu bent uyarınca, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27435, Karar No: 2016/6832, Tarih: 12.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27435 E.  ,  2016/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesi ve ekindeki belgelere göre, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamasına veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde suç tarihinde akıl hastası olup olmadığına dair TCK'nın 32/1-2 maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1178, Karar No: 2014/26200, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1178 E.  ,  2014/26200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... beldesinde, kısmen tescil dışı alanda, kısmen Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 18.04.2008 tarih ve 3976 sayılı kararıyla 3. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen bölge içerisinde, kısmen de Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 25.12.1986 tarih ve 2837 sayılı kararıyla belirlenip İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 21.11.1990 tarih ve 1611 sayılı kararıyla 2. derece doğal sit alanı olduğu belirlenen bölge içerisinde kalan ve mülkiyeti Orman İdaresine ait alanda, ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan yol ve bu yol üzerinde enerji nakil hattı yapıldığının tespit edildiği, bu tespit üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 10.11.2010 tarih ve 6622 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar bu karar üzerine, enerji nakil hattı ile enerjinin taşındığı Prencess Turizm İşletmeleri A.Ş. isimli firmanın genel koordinatörü olan sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadesinde, otellerinin ihtiyacı olan enerjinin karşılanması için çizdirilen projenin ... tarafından 2004 yılında onaylandığını, enerjinin geçirildiği hattın 2004 yılından çok önce yapılmış bir hat olduğunu, kendileri tarafından yapılmadığını, kendilerinin sadece hattın bakım ve onarımını yaptıklarını, bu hattın Orman alanı içerisinden geçmesi nedeni ile hattın kullanımı konusunda Muğla Orman Bölge Müdürlüğü'nden izin istendiğini ve taleplerinin onaylandığını, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında örneği bulunan enerji nakil projesinin incelenmesinden anlaşılacağı üzere, projenin 15.04.2004 tarihinde Elektrik Mühendisleri Odası tarafından ve 05.05.2004 tarihinde de ... tarafından onaylandığı, olay hakkında inceleme yapılması için Milas Orman İşletme Müdürlüğü nezdinde kurulan komisyonca düzenlenen 09.07.2010 tarihli inceleme raporunda, davaya konu mevcut yolun, 1959 tarihli hava fotoğraflarında hayvan yolu olarak gözüktüğü,

yörede meydana gelen 1987 yılındaki orman yangını nedeni ile bu alanın tamamen yandığı, bu tarih sonrası birçok yol açıldığı, 1994 tarihli hava fotoğraflarında da davaya konu yolun görülebildiği, söz konusu enerji nakil hattının da, orman yangını sonrasında fakat bölgenin 2. derece doğal sit alanı olduğunun ilan tarihi olan 21.11.1990 tarihinden önce yapıldığı, ...isimli oteli yapan firma olan ... Turizm İşletmeleri A. Ş. tarafından bu hattın bakım ve onarımının yapıldığının tespit edildiği, yine yerinde araştırma yapan kolluk görevlilerince düzenlenen 16.02.2012 tarihli tutanakta, davaya konu direklerin 20 yıl önce dikildiğinin, ancak kimler tarafından dikilmiş olduğunun belirlenemediğinin tespit edildiği, sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulan ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 10.11.2010 tarih ve 6622 sayılı kararında da, davaya konu yolun kullanılmasının uygun olduğunun belirtildiği, yine Prenpa Turizm İşletmeleri A.Ş. tarafından enerji hattının Orman alanından geçirilmesi konusunda izin istendiği ve Orman İdaresince 16.06.2009 tarihinde 25 yıllığına iznin verildiği, açıklanan tüm bu nedenlerle 11.05.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog, inşaat mühendisi, elektrik mühendisi, orman mühendisi ve kadastro teknikerinden alınan bilirkişi heyeti raporunda da belirtildiği üzere, çok önceden dikilmiş enerji nakil hatlarının onarılarak kullanıldığı ve sanık tarafından fiziki müdahale kapsamında yeni bir uygulamanın yaptırılmadığı, uygulamaların fiziki ve inşai müdahale kapsamında değerlendirilemeyeceği, böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10110, Karar No: 2019/9225, Tarih: 02.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10110 E.  ,  2019/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde Genel Kurmay Başkanı olan katılan ...'un oğlunun arkadaşlık ettiği kişinin durumundan hareketle silahlı terör örgütünü koruduğu, kamplara operasyon yaptırmadığı, bu kamplardaki teröristlerin güçlenerek KCK adı altında şehir yapılanmalarına gittiğini, bu kamplardan kentlere gönderilen teröristlerin kent ortasında bomba patlatıp uzman çavuşlarımızı şehit ettiği, bunun müsebbibinin katılan ... olduğu şeklinde toplumdaki itibarını sarsacak ve kişilik haklarını ihlal edecek şekilde yayınlanacağını bilerek röportaj verdiği; bu röportajında ileri sürdüğü iddialardan dolayı katılan hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını veya idari bir yaptırıma maruz kalmasını sağlamak amacıyla hareket etmediği anlaşılan sanığın eyleminin bir bütün olarak katılana hakaret niteliğinde olduğu anlaşılmakla hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.) (K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

Mahkemece sanık hakkında müsnet suçtan sanığın beyanlarının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle suç oluşturmayacağından beraatine karar verilmiştir. Mahkemenin kararı kanaatimizce isabetli ve yerindedir. Sanığın beyanları gazetecilik faaliyetleri kapsamında olup verdiği bir röportaj sırasında ifade ettiği bilgi açıklamaları mahiyetindedir.

AİHS’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü düzenlenmiştir. ... 1976 tarihli ... Krallık kararında; ‘’İfade özgürlüğü, demokratik bir toplumun temel taşlarından biri olup bu özgürlüğün olmadığı bir toplumu demokratik olarak nitelendirmek mümkün değildir. İfade özgürlüğü bir toplumun ilerlemesinin ve her insanın gelişiminin temel koşullarından biridir. Bu fikirler toplum tarafından hoş görülmeyen, şok edici, rahatsız edici, beğenilmeyen görüş ve düşüncelerin de özgürce ifadesini kapsar. Bu durum demokratik bir toplumun olmazsa olmazları olan çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleridir.’’ ifadelerine yer verilmiştir.

İfade özgürlüğü bilgi ve fikir alma ve verme özgürlüğünü de kapsamaktadır. Fotoğraflar, tıbbi sırlar, mülakat görüşmelerindeki olgusal ifadeler de bilgi ve fikir kapsamındadır.

İfade özgürlüğü bilgi ve fikir alma ve verme özgürlüğünü de kapsamaktadır. Fotoğraflar, tıbbi sırlar, mülakat görüşmelerindeki olgusal ifadeler de bilgi ve fikir kapsamındadır.

İfade özgürlüğü ile basın özgürlüğü arasında yakın bir ilişki bulunmaktadır. Zira basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünü gerçekleştirmenin en önemli araçlarından biridir. Basın kavramının içerisine bir gazeteci ile yapılan mülakatın da girdiği gayet açık bir durum olup basın mensuplarının toplumu bilgilendirme görevlerinden dolayı ifade özgürlüğü konusunda daha geniş bir değerlendirmeye sahip olduğunun da kabulü gerekir.

İfade özgürlüğü konusunda hükümete karşı yapılacak eleştiriler konusunda daha geniş bir takdir marjının olduğunun da kabulü gerekir. Zira yürütme organı içerisinde olup icracı makamlardaki şahısların yaptıkları icrai faaliyetler konusunda eleştiriye açık olmaları gerekir. Olayımızda da hükümetin bir bürokratı mesabesindeki devlet yetkilisi olan katılanın da eleştirilirken bu takdir marjı çerçevesinde eleştirilmesi ve yapılacak sınırlamanın başka şahıslara göre daha dar tutulması gerekir.

Olayımızda sanığın yaptığı faaliyet gazetecilik faaliyeti niteliğinde olup basının bilgi verme kapsamında olduğu hususu göz ardı edilmemelidir. Olayımızda her ne kadar kullanılan ifadeler ve verilen haber rahatsız edici ve ciddi boyutlarda olsa da ifade özgürlüğü kapsamındadır. Nitekim röportajın yapıldığı tarihteki ülke konjonktörü de dikkate alındığında şehit olaylarının fazla olduğu ve terörün aşırı bir şekilde arttığı ortamda yapılan bu faaliyet basın faaliyeti ve ifadeyi ve düşünceyi açıklama kapsamında olup mahkemece verilen beraat kararının onanması gerektiğini düşünmekteyiz. Bu sebeple sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.02.07.2019

Mühalif Üye Mühalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/27340, Karar No: 2019/3290, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/27340 E.  ,  2019/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.