muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8734, Karar No: 2015/1140, Tarih: 03.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8734 E.  ,  2015/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ...., ...... Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresindeki komşuları ile birlikte gösterir pafta örneği,

2) Davalı taşınmazın bulunduğu ......... Köyünde 1974 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve askı ilân tutanaklarının tamamı ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınırı noktalarıyla birlikte gösterir renkli, onaylı orman tahdit harita örneği,

3) 1971 yılında yapılan kadastro çalışmasına ilişkin kadastro paftası örneği,

4) 1940 tarihli hava fotoğrafları ile 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) a - Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1940 ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritası (1/5000, 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (dava konusu taşınmazın fen bilirkişileri tarafından üzerinde gösterilmiş kadastro paftası örneğinin), yine, kadastro paftasının ölçeğinin de hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (...... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu komşu parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri,

b - Yine, 1974 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı krokili ek rapor alınıp,

c- Bundan ayrı, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemeye tâbi tutularak, taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı, kullanım durumu ile hava fotoğraflarındaki koyu rengin, memleket haritasındaki yeşil rengin nereden kaynaklandığını açıklayan müşterek imzalı ek rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/448, Karar No: 2024/3600, Tarih: 06.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/448 E.  ,  2024/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1591 Esas, 2022/1332 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/458 E., 2019/217 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2017/75954 sayılı "DİYAR BAHARAT+şekil" ve 2005/14436 sayılı “DİYAR” ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı ...'ın, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2017/26757 sayılı “DİYAR-I MANDA+şekil” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin markalarının kapsamı ile aynı/aynı tür veya benzer mal ve hizmetler için tescil edilecek markanın müvekkilinin markası olduğu izleniminin edinileceğini, dava konusu markanın müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ve başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2018-M-7958 sayılı kararının iptaline ve başvurunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili lehine tescil edilen "DİYAR-I MANDA" şeklinde kavramsal bir bütün (manda diyarı) dahilinde okunup algılanması, başvuruda yer alan "manda" görselinin de bu kavramsal algıyı destekler mahiyette olması gibi husular birlikte dikate alındığında, markarın ihtiva ettikleri tüm unsurlarla birlikte görsel, işitsel ve kavramsal yönden bütünüyle bıraktıkları izlenim itibarıyla iltibasa yol açabilecek düzeyde benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu markanın kapsamındaki 29 ve 30. sınıf malların davacı markası kapsamında da aynen yer aldığı, 35. sınıf hizmetlerin ise davacının 2005/14436 sayılı markası kapsamındaki 29 ve 30. sınıf mallar ile benzer olduğu, başvuru markasında "DİYAR" kelimesinin bütün içerisinde tek başına ayırt ediciliğinin bulunmadığı, markada kelime ve renk kombinasyonlarının kullanıldığı, bu unsurların tümünün birden markanın ayırt edici karakterini oluşturduğu, davacının itiraza mesnet "DİYAR" ibareli markasının ise beyaz zemin üzerine standart harflerle yazılmış kelimeden oluştuğu, taraf markaları bütün olarak değerlendirildiklerinde aralarında benzerlik bulunmadığı, tanınmışlığın ispatlanamadığı, kötü niyeti ispata yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, raporun karara aynen geçirildiğini, bunun sonucu olarak hukuki dinlenilme haklarının ve gerekçeli karar yazılması gereğinin ihlal edildiğini, kararın Anayasa'nın 141 inci maddesi anlamında bir gerekçe taşımadığını, müvekkili markasının uzun yıllardan beri kullanılması ve mağazanın tanınırlığı nedeniyle "DİYAR" markasının tanınmış marka statüsüne kavuştuğunu, taraf markalarının da benzer olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2017/75954 nolu markasının başvurusunun dava konusu markadan sonraki tarihli olması nedeniyle iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmayacağı, dava konusu başvuru ve itiraza mesnet 2005/14436 nolu marka arasında "DİYAR" ibaresinin esas unsur olarak yer almasından kaynaklı benzerliğin açık olduğu, başvuruda yer alan "MANDA" ibaresinin ve şekil unsurunun başvurunun davacının markasından farklılaşmasını sağlamadığı, zira markaya konu ibarelerin ilk ve başlangıç kısımlarının sonraki kısımlarına göre tüketicilerin bütüncül intibalarının oluşumunda daha baskın nitelikte olduğu, somut uyuşmazlıkta da bu durumun söz konusu olduğu, işaretler arasındaki benzerlik koşulunun oluştuğu anlaşılmış ve ilk derece mahkemesinin aksi yöndeki değerlendirmesinin yerinde bulunmadığı, ancak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının somut uyuşmazlığa uygulanabilmesi için karşılaştırılan markaların kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği şartının da gerçekleşmesi gerektiği, dosya kapsamındaki bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davacının itiraza mesnet markası 29, 30 ve 32. sınıflarda bulunan mallar için tescil edildiği, davalıya ait başvuru ise 29 ve 30. sınıftaki mallar ile 35. sınıftaki hizmetleri kapsadığı, davalının markasının emtia listesinde yer alan 29. sınıfta (Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler.), 30. sınıftaki (Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez.) malları ile 35. sınıfın son alt grubundaki (Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç

. Kuru yemişler. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez) yönünden emtia benzerliğinin gerçekleştiği, bu itibarla somut olayda 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının somut olaya uygulanabilme şartları bulunduğu için başvuru kapsamındaki benzer mal/ hizmetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine karar verilmesinin doğru bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin tanınmışlığa ve kötü niyete ilişkin değerlendirmelerinde ise bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin markası ile davalı markasının ayniyet derecesinde benzer olduğu istinaf mahkemesi tarafından da kabul edilmişse de davalı marka başvurusunun tüm sınıflar yönünden reddi yerine 35. sınıf mal ve hizmetler için reddetmediğini, davalı marka başvurusunun müvekkil markasının tanınmışlığı da dikkate alınarak tüm sınıflar yönünden reddedilmesi gerektiğini, markaların DİYAR kelimesinden türetilmesi sebebiyle görsel, anlamsal ve işitsel benzerlik bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkil markalarıyla aynı tonda ve aynı şekilde okunabileceği ortalama tüketici bakımından karıştırılmaya sebebiyet vereceğini, ortalama tüketici zihninde davalı taraf markası duyulduğunda müvekkil şirket markasının çağrışacağını, bunun yanı sıra müvekkil şirket markaları ile davalı yan markası arasında mal/hizmet sınıfları bakımından ayniyet söz konusu olduğunu, taraf markalarının benzer alıcı kitlesine hitap etmeleri, benzer ihtiyaçları giderebilecekleri, son kullanıcı ve tüketici profilleri, birbirlerinin yerine ikame olasılıklarının bulunması, birinin diğerini tamamlama imkanının bulunması, rekabet etme olanakları, kullanım amaçlarının ortaklığı Yerel Mahkemece değerlendirilmeyerek hataya düşüldüğünü, müvekkil şirketin Türkiye'nin 81 ilinde 12.000'i aşkın mağazasında satışını yaptığı marka ibaresi ile toplumun her kesimine hitap etmekte olup, tüketiciler nezdinde seri marka izlenimi olan markalarının tanınmış marka vasfını haiz olduğunu davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin markasında diyar kelimesini öne çıkaran farklı renk kullanımı veya harflerin büyük-küçük yazılması şeklinde bir durumun mevcut olmadığını, DİYAR-I MANDA adlı markada manda resmi, ot-süt tasviri ve diyarı manda kelimesi bir bütünlük arz edecek şekilde tasarlanmış ve bu şekilde tescil edildiğini, kullanılan kelime öbekleri, tasvirler ve renk kombinasyonu birlikte değerlendirildiğinde diyar kelimesinin müvekkilime ait "DİYAR-I MANDA " markasında hiç bir şekilde öne çıkmadığını, istikrar kazanmış yargısal içtihatlarda markayı oluşturan kelimelerin aynı olması tek başına karıştırılma sebebi görülmediğini, iltibas için ortak kelimelerin öne çıkmasını sağlayacak renk kombinasyonu, harf büyüklüğü ve başka şartların arandığını, bu unsurlar bulunmadan bir kaç harfin aynı veya benzer olması yargısal mercilerce iltibas için yeterli görülmediğini, DİYAR-I MANDA markası bir bütün olarak incelendiğinde söz öbeği+manda resmi+ot ve süt tasviri + renk kombinasyonu+ tek düze yazı stili ve tek düze yazı renklerinden oluşan bir marka olarak tasarlanıp tescil edildiğini, "DİYAR" kelimesi müvekkilin markasında öne çıkmaktan ziyade yardımcı unsurlardan biri olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1126, Karar No: 2015/1116, Tarih: 28.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1126 E.  ,  2015/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın muhtelif mahallelerde içme suyu şebeke rehabilitasyon ve yeni şebeke inşaatı işinde boru döşeme işçilik taşeronluğunu konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17097, Karar No: 2020/4864, Tarih: 04.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17097 E.  ,  2020/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01.08.2010-22.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde en son mağaza müdürü olarak çalıştığını, en son 1.650,00.-TL ücret aldığını, resmi kayıtlarda ücretinin 1.200,00.-TL olarak gösterildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının bordroda gösterilen ücret üzerinden ödendiğini, reyon görevlisi olarak çalışanların 08.00-18.00 ve 12.00-22.00 saatleri arası haftanın 6 günü çalıştıklarını, mağaza sorumlusu/müdür/müdür yardımcılarının 08.00-18.00 ve 12.00-22.00 saatleri arası haftada 5 gün çalıştıklarını, 6.gün 08.00-22.00 saatleri arası çalışıldığını, 2014 Mart ayı sonrası 08.00-16.30 ve 13.30-22.00 ve 6 gün 08.00-22.00 saatleri olarak yeniden düzenlendiğini, mağazada 1 sorumlu müdür ve yardımcısı olduğundan, yıllık izin döneminde davacının yılda en az 14 gün 08.00-22.00 saatleri arası çalıştığını, dini bayramların yarısında çalıştığını, diğer tatil günlerinde de çalışma olduğunu iddia ederek; fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, ücretinin gerçek ücreti üzerinden hesaba yatırıldığını, kıdem tazminatının ödendiğini, kendisi ayrıldığı için ihbar tazminatı ödenmediğini, 10.922,99.-TL kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanarak ödendiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılması durumunda ödendiğini, tatil günleri çalışması karşılığı izin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı işyerinde davacının reyon sorumlusu olduğu dönemde haftada 6 gün 08:00-18:00 veya 12:00-22:00 vardiyalarında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 54 saat çalıştığı, 9 saat fazla mesai yaptığı; müdür yardımcısı ve müdür olarak çalıştığı dönemde ise haftada 5 gün 1 saat ara dinlenmesi ile 08:00-18:00 veya 12:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı, 6.gün ise muadili personelin hafta tatili, yıllık izin, mazeret izni gibi sebeplerle bulunmamasına bağlı olarak tek çalıştığından 08:00-22:00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, sonuç itibariyle davacının reyon sorumlusu olarak görev yaptığı dönemde haftada 9 saat; müdür yardımcısı ve müdür olarak çalıştığı dönemde ise haftada 12 saat fazla mesaisinin bulunduğu anlaşılmakla; fazla mesai hesabının buna göre yapılması gerekirken, çalışma döneminin tamamı için haftada 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13306, Karar No: 2014/14837, Tarih: 08.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13306 E.  ,  2014/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/802-2013/441

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.12.2010 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi uyarınca davalının ceza dosyasında davalının vekilliğini üstlendiğini ancak davalının bu sözleşme uyarınca ödemesi gereken vekalet ücretini ödemediğini, davalı hakkında bu nedenle başlatılan icra takibine karşı davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek takibe yönelik itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, takibin yetkili icra dairesinde yapılmaması nedeniyle davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı avukat tarafından davalının yargılanmakta olduğu ceza dosyasındaki vekilliğin üstlenilmesine rağmen sözleşme ile kararlaştırılan vekalet ücretinin davalı tarafça ödenmemesi nedeniyle alacağın tahsili amacıyla başvurulan icra takibine yönelik itirazın iptali isteminden ibarettir. Mahkemece sözleşmenin ifa edildiği yer Kartal olduğundan Pendik İcra Daireleri ve Mahkememeleri yetkili olmaması ve ayrıca taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre yetkili yerin Kadıköy olması gerekçe gösterilerek takibin, takip tarihinde yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. HMK' nun 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Davalı taraf Pendik ilçesinde ikamet etmekte olup, genel yetki uyarınca icra takibi Pendik'te yapılabilir. Davacı da Pendik icra dairesinde takip yapmış olup doğru yerde takip yapıldığından mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı gerekçe ile takibin yetkisiz icra dairesinde yapılmasından bahisle davanın reddine dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararn BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.