muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7046, Karar No: 2014/14208, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7046 E.  ,  2014/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/231-2013/581

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkili, şirkete ait işletmelerin yüksek kapasite ile çalışması nedeniyle aylık ortalama 1,5-2 milyon TL tutarında elektrik tüketimi bulunduğunu, müvekkilinin elektrik bedellerini tam ve zamanında ödediğini, ancak davalı kurum tarafından 2011 yılı Nisan ayından itibaren gönderilen faturalarda kullanılan enerji bedelinin dışında haksız olarak K/K bedeli adı altında bedeller tahakkuk ettirilerek tahsil edildiğini, söz konusu aboneliğe ilişkin olarak ekte sundukları fatura fotokopisi incelendiğinde müvekkili adına kayıtlı bulunan 10000220990 nolu aboneliğe bağlı olarak 2011 yılı Haziran ayı faturasında müvekkilinden K/K bedeli adı altında 92.576,72 TL haksız tahsilat yapıldığını, davalı kurum tarafından tahsil edilen bu bedelin tamamen haksız ve mesnetsiz olduğunu, kayıp kaçak kullanım bedellerini tespit ve tahsil etmenin davalı kurumun işi olduğunu, kaçak bedellerinin faturalarını düzenli olarak ödeyen abonelere yüklemenin hukuka ve adalete aykırı olduğunu, bu bedellerin tüm kullanıcılara yansıtılmasının hukuk normlarına aykırı olduğunu, mevcut uygulamanın kaçak kullanımı ödüllendirirken, yasal kullanımı cezalandırdığını, bu nedenle davalı kurumca haksız olarak tahsil edilen 92.576,72 TL kayıp kaçak bedelinin 15/07/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kayıp, kaçak ve sayaç okuma bedelleri de dahil olmak üzere 4628 sayılı kanun doğrultusunda tüketicilerin öngörülen bedelleri ödemek zorunda olduğunu, itiraza konunun muhatabının EPDK olduğunu, kurum kararlarının idari bir işlem olup öncelikle görev itirazında bulunduklarını, davalı tarafından, ihtirazı kayıt

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kayıp, kaçak ve sayaç okuma bedelleri de dahil olmak üzere 4628 sayılı kanun doğrultusunda tüketicilerin öngörülen bedelleri ödemek zorunda olduğunu, itiraza konunun muhatabının EPDK olduğunu, kurum kararlarının idari bir işlem olup öncelikle görev itirazında bulunduklarını, davalı tarafından, ihtirazı kayıt

konmaksızın davaya konu bedellerin müvekkil şirkete ödendiğini, faturada yer alan kayıp/kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanımından dolayı faturada yer alan bir bedel olmadığını, bu bedelin elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, EPDK tarafından ilgili dağıtım şirketlerinin lisanslarına derç edilen kayıp-kaçak hedef oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğunu, 4628 sayılı kanun gereği kurul onaylı tarifelerin hüküm ve şartlarının bu tarifelere tabi olan tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağını, tabi olunan ödemelerden herhangi birisinin yapılmaması halinde, söz konusu hizmetin durdurulmasını da içeren usul ve esasların yönetmelikle düzenleneceğini, bu ödemelerin yapılmaması halinde ki uygulamaların da kanunla belirlendiğini, Enerji Piyasası Düzenleme Kurul kararıyla tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin mevzuata uygun olduğunu, kurul kararı iptal edilmediği sürece de davanın yasal dayanağı bulunmadığını, imzalanan perakende satış sözleşmesinin 5/b maddesinde dava konusu bedelin tahsil edileceğinin düzenlendiğini, davanın reddini, talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kayıp - kaçak bedelinin EPDK'nın kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği, kayıp - kaçak bedelinin belirlenmesi için alınan kurul kararının EPDK'nın bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, 6352 sayılı yasa ile değişik Elektrik Piyasası Kanununun 12.maddesi çerçevesinde kurul kararlarının iptali için açılacak davaların İdare Mahkemelerinde görülebileceğinin açık hükme bağlandığı, ayrıca davacı tarafça talep edilen 92.576,72 TL'nin kayıp kaçak bedeli olmayıp davacı şirketin kullanmış olduğu Enerji Bedeli olduğu, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, haksız olarak tahsil edildiği iddia edilen 92.576,72 TL kayıp kaçak bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık, davalının davacıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık, davalının davacıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurumun çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Ayrıca, davalı tarafından ibraz edilen Perakende Satış Sözleşmesinin 5/b maddesinde, dava konusu bedelin tahsil edileceğine yönelik açık bir düzenleme de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, davalının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınarak, kayıp-kaçak bedelinin tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2125, Karar No: 2007/2163, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2125 E.  ,  2007/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespitiyle kamulaştırma yoluyla taşınmaz üzerinde kurulan irtifakın tescili istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın davalıların murisi adına kayıtlı olduğu ve kamulaştırmayı yapan idarece Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 8. maddesi hükmüne uygun biçimde taşınmaz mal sahiplerine uzlaşma konusunda yönteme uygun çağrı yapılmadan bu davanın açıldığı, davanın yargılaması sırasında davalılardan A.Kadir, Mukaddes, Murat ve Eyüp ...'nun ilk oturumda taşınmaza takdir olunan değerin düşük olduğunu bu nedenle kabul etmediklerini bildirdiği, diğer davalıların ise duruşmalara katılmadığı ve herhangi bir cevap da vermediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan hususlar gözönünde tutulduğunda yukarıda adı geçen davalılar dışındaki davalılara Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 8. maddesi hükmünde öngörülen tebligatlar yapılmadan hakkında dava açılmış olması karşısında mahkemece bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

./..

-2-

2007/2125-2163

Ancak;

Davalılardan A.Kadir, Mukaddes, Murat ve Eyüp... yargılamanın ilk oturumuna gelerek taşınmaza biçilen bedelin az olduğunu bu nedenle kabul etmediklerini açıkça bildirmiş bulunduğuna göre Yasanın 8. maddesinde öngörülen biçimde uzlaşma konusunda tebligat yapılmış olsa bile bu davalıların anlaşmaya yanaşmayacağı (yargılama tutanağına geçen beyanlarından da) anlaşıldığından kendilerine 8. madde gereğince tebligat yapılmasının sonucu değiştirmeyeceği gözetilerek ve dava ekonomisi de gözönünde bulundurularak bu davalılar yönünden davaya bakılıp, toplanacak kanıtlar doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/250, Karar No: 2024/1867, Tarih: 06.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/250 E.  ,  2024/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairece verilen 14.09.2023 tarihli ve 2022/6703 Esas 2023/2243 Karar sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Dosya içeriğine göre; Dairece verilen 14.09.2023 tarihli ve 2022/6703 Esas 2023/2243 Karar sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onana ilamının incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;Davalı vekilinin düzeltme dilekçesinin REDDİNE,Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31494, Karar No: 2019/6969, Tarih: 20.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31494 E.  ,  2019/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından, sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’nın sahibi oldukları rehabilitasyon merkezinde, aynı zamanda başka bir yerde de sigortalı olarak çalışan sanık ...’ü çalıştırmaları neticesinde kurumu zarara uğrattıkları, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından, sanıkların suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16267, Karar No: 2010/1918, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16267 E.  ,  2010/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat olduğunu,davalılar aleyhine ... Kadastro Mahkemelerinde açılan birden fazla tapu iptal ve tescil davalarında davalıların vekili olarak davaları takip ettiğini, davalıların davanın tarafları ile anlaşmaları sonucunda bu dosyaların 16.06.2004 tarihinde karara bağlandığını, ilgili kararların 22.09.2004 tarihinde kesinleştiğini, davalıların vekili olarak bu davaları yaklaşık 10 yıl boyunca takip ettiği aralarında yazılı vekalet ücreti sözleşmesi bulunmadığını, vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davalıdan ayrı ayrı olmak üzere toplam 42000,00 YTL vekalet ücretinin 22.09.2004 tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ... Aydemir‘in dosya içerisinde mevcut veraset ilamına göre davanın açılmasından önce 6.12.1998 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı, aleyhinde hüküm verilemeyeceği gözetilmeden işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davacı avukat olarak davalıların ... Kadastro Mahkemelerinde aleyhlerine açılan davaları üstlendiğini, tarafların bir araya gelerek sulh olmaları sonucunda dosyaların karara bağlanıp kesinleştiğini, vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek şimdilik her bir davalıdan ayrı ayrı toplam 42000 TL vekalet ücretinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.Mahkemece sulh nedeniyle tarafların Av.Kanunu 165 e göre sorumlu oldukları, bilirkişice belirlenen davanın kazanılan bölümü için %10 vekalet ücretinden sorumlu olacakları belirtilmek suretiyle , davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davacı eldeki davasında davalılarla aralarında yazılı ücret sözleşmesi olmadığından davaların kazanılan bölümlerinden doğan vekalet ücretini talep etmektedir..Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile Avukatlık Kanununda 164. maddenin dördüncü fıkrası değiştirilmiş, 164/4. maddede; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı yasa nın Madde 7’si ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” Düzenlemesi getirilmiştir. Ne varki, 1136 sayılı Avukatlık Yasası’na 5043 sayılı Yasayla eklenen Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesi’nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca,artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı yasa’nın 164. maddesinde yapılan değişikliklerinde uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı, tarihteki yürürlükte bulunan Avukatlık Yasası’nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, dava açıldığı, yada tespit yapıldığı tarih, müvekkilin aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, yada vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır. Eldeki davada da, bilirkişi tarafından bu konuda bir ayırımın yapılmamış ve geçici 21.madde dolayısıyla Avukatlık Yasası’nın 5043 sayılı yasa ile değişik 164./4. maddesi yürürlükte imiş gibi dava dosyalarının kesinleştiği tarih baz alınarak ücreti vekalet hesaplanmıştır

. Eldeki davada da, bilirkişi tarafından bu konuda bir ayırımın yapılmamış ve geçici 21.madde dolayısıyla Avukatlık Yasası’nın 5043 sayılı yasa ile değişik 164./4. maddesi yürürlükte imiş gibi dava dosyalarının kesinleştiği tarih baz alınarak ücreti vekalet hesaplanmıştır. Bilirkişi tarafından incelemesi yaptırılan dosyaların dava tarihleri yada cevap dilekçesi verilmiş ise, cevap dilekçelerinin tarihleri gibi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak esas numaralı bulunan dosyaların 1995 yılı ile 2004 yılları arasında olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca her bir davanın hukuki yardımın ne zaman başladığı ayrı ayrı saptanarak buna göre ücretin bu tarihteki yürürlükte bulunan 1136 sayılı Yasanın ücrete ilişkin maddeleri uygulanarak belirlenmelidir. Ancak bu arada ücrete ilişkin yasal düzenlemelerin de hatırlatılmasında fayda bulunmaktadır.