muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6227, Karar No: 2014/4344, Tarih: 05.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/6227 E.  ,  2014/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; müvekkilinin davalının sahibi olduğu Dahilde işleme izin Belgesi gereğince imzalanan sözleşme gereği, müvekkilinin davalıya hububat ürünleri ihracatında kullanılmak üzere piyasa fiyatlarının altında buğday sattığını, davalının satın aldığı hububatı fazla randıman düşüklüğü varmış gibi göstererek ihraç ürünlerin de kullanmadığını, iç piyasada satıldığını böylece davalının haksız kazanç temin ederek, sözleşmeyi ihlal ettiğini, müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini belirterek asıl davada fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 5.113.083,19 TL'nin birleşen davada ise 1.017.185,90 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davada; davacının iddiasını dayandırdığı Gümrük Müsteşarlığı Müfettişlerinin düzenlediği soruşturma raporunun soyut iddialardan ibaret olduğunu, müvekkilinin sözleşme gereği bütün edimlerini yerine getirdiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda; asıl ve birleşen davalarda davanın hukuki sebebinin aynı olduğu ve davacının, davalıya devletin ihracatı destekleme politikaları kapsamında davalının sahip olduğu, Dahilde işleme izin Belgesi gereğince piyasa fiyatlarının altında bir fiyatla sattığı buğdayların bir kısmının ihraç edilen hububat ürünü imalatında kullanılmadığı ve bunun da satın alınan buğdayların üretim sürecindeki firesinin yüksek ve randımanın düşük olarak gösterilmek suretiyle yapıldığı, artırılan ucuz buğdayın iç piyasada yüksek fiyatla değerlendirilmek suretiyle davacının zarara uğratıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin ihlal edildiği şeklindeki iddiasının yerinde olmadığı, davalının davacıdan satın aldığı dava konusu buğdaydan üretilebilecek undan daha fazla miktarda un ihracatı yaptığı ve ihracattaki fire ve randıman oranlarının mevzuatta gösterilen sınırlar içinde bulunduğu gerekçesiyle kanıtlanamayan asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı şirket lehine takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/886, Karar No: 2020/19338, Tarih: 22.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/886 E.  ,  2020/19338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarına yönelik incelemede;

... ’nın savunmasında, dava konusu kaçak eşyanın ele geçtiği terasın kendi kullanımında bulunmadığını, arama yapılan binanın üçüncü katında oturduğunu, kendi evinin teras ile bir bağlantısının olmadığını bildirmesi ve arama sırasında olay yerinde hazır bulunması karşısında; tutanak düzenleyicisi tanıklar dinlenilmek suretiyle, sanık ... ’ya ait arama yapılan evin kaçıncı katta bulunduğunun sorularak, kollukça da araştırılıp, sanığın arama yapılan ev ile tüm bağlantısı somut dayanaklarıyla temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulduktan sonra sanık ... ’nın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekli iken bu hususa uyulmaksızın eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

II) Sanık Murat Kavuk'un mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarına yönelik incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık Murat Kavuk hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık Murat Kavuk ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18461, Karar No: 2023/23384, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18461 E.  ,  2023/23384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/977 E., 2016/305 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteğinin; dinlenilen tanıkların birisinin beyanı üzerine eylemin haksız tahrik altında gerçekleştirildiğinin kabul edildiğine, diğer tanıkların böyle bir eylemden bahsetmediklerine, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde haksız tahrik altında işlenmesinin sayılmadığına bu nedenlerle ve resen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın aynı gayrimenkul üzerinde hissedar oldukları, sanığın söz konusu gayrimenkulü satın almayı teklif etmesi üzerine gayrimenkulün değeri konusunda tarafların anlaşamadıkları, bu esnada sanığın katılana yönelik ''yamyam'' şeklinde hakaret ettiği iddiasıyla hakkında açılan davada dinlenilen tanık beyanlarına göre sanığın eylemini katılandan kaynaklı haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin anlaşılması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 07.01.2015 tarihli savunma tarihi olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 07.01.2015 tarihli savunma tarihi olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10474, Karar No: 2017/2759, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/10474 E.  ,  2017/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.11.1995 tarihinden itibaren davalıya ait iş yerinde çalıştığını, iş akdinin 12.12.2013 tarihinde işverenin güvenini kötüye kullanmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğu iddiasıyla sonlandırıldığını, davacının davalı kurumda 18 yıllık devam eden başarılı çalışmaları, eğitimleri, başuzman sıfatında olması nedeni ile kendi alanındaki yurt içi ve dışı deneyimleri, yüksek sicil notlarının nazara alınmaksızın sadece şahsına atfedilen bir takım iddialar ile iş akdinin feshedilmesinin dayanaksız olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğini ve işe iadesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin disiplin kurulu kararı doğrultusunda İş Kanununun 25/II-e maddesine göre haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, haklı nedenle fesih işleminin 4857 Sayılı İş Kanununun 26. maddesine göre belirlenen süreler içinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İşçinin işlediği iddia olunan disiplin suçu yönünden disiplin tahkikatına zamanında başlanmamış olması veya zamanında başlanmış olmakla birlikte, tahkikatın tamamlanıp evrakın feshe yetkili makama intikalinden sonra feshin 6 iş günlük hak düşürücü süre içerisinde gerçekleştirilmemesi haklı nedenle yapılan fesihte haklılığı ortadan kaldırır. Ancak Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre geçerliliğe etki etmez.

Bu itibarla, feshe konu edilen eylem esastan değerlendirilerek usuli işlemler zamanında yapılsaydı haklı fesih nedeninin varlığının anlaşılması durumunda açıklanan nedenle feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek sonuca ulaşılması gerekirken fesih bu yönüyle irdelenmeksizin sadece disiplin tahkikatının zamanında başlayıp başlamadığı ve fesihte 6 iş günlük hak düşürücü süreye uyulup uyulmadığı bakımından bir değerlendirme yapılarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

2- Davalı kurumun 278 sayılı Yasa'nın 14/C maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/159, Karar No: 2011/9832, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/159 E.  ,  2011/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki otosunu saat 22.00 de park ettiğini, ertesi günü saat 07.00 da park ettiği yere geldiğinde otosunun olmadığını gördüğünü beyan ettiği, suçun işlenmesi ile ilgili ikrarda bulunan sanık... alınan tüm beyanlarında suç saati ile ilgili net bir saat belirtmediği kollukta” ....akşam geç oldu Arnavut köye gidecek oto bulamadık....”, Sulh Ceza Mahkemesinde ki sorguda ” alkol almıştık vakit bayağı geç olmuştu, sokaklarda başıboş gezdiğimiz sırada....”, mahkemede ise “..alkol aldık sabahladık,... bir ara sahilin kenarında bir oto gördü...” şeklinde ki net bir saat belirtmeyen beyanlar dışında suç saati ile ilgili dosyada başka bir delil bulunmaması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüzün işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143. maddesince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15813, Karar No: 2019/10542, Tarih: 18.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15813 E.  ,  2019/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay akşamı temyize gelmeyen sanık ...'ın müştekinin işlettiği Sülün Köfte isimli işyerine gelerek müştekiden 5 TL'lik köfte yapmasını isteyerek müştekiye ilk önce 100 TL verdiği, müştekinin de 95 TL para üzerini sanık ...'a verdiği, ardından sanık ...'ın köfte almaktan vazgeçtiğini söyleyerek parasını geri istediği, parasını geri aldıktan sonra tekrar köfte istediğini belirterek yeniden 100TL parayı müştekiye verdiği, son olarak tekrar köfte almaktan vazgeçerek parasını istediği, müştekinin temyiz dışı sanık ...'a 100TL parasını geri verdiği, bu sırada müştekinin vermiş olduğu paradan 50 TL'yi alarak sanık ...'ın içinde beklediği araca binip olay yerinden uzaklaştığı, müştekinin 50 TL zararının olduğu olayda, sanığın eyleminin 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde, sanık hakkında yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5373, Karar No: 2019/16316, Tarih: 24.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5373 E.  ,  2019/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, ... şadırvanlarında bulunan muslukların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemlerde,... Camiindeki eylem yönünden, krokiye ekli fotoğrafa göre ... avlusunda bulunan ve kilitlenebilen bir kapısı olan şadırvanın bina vasfını haiz olması nedeniyle eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, ... Camiindeki eylem yönünden ise görgü tespit tutanağına göre, muslukların, etrafı çevrili olan ... avlusunda bulunan şadırvandan çalındığı ve şadırvanın ibadet yeri olmaması gözetilmeden, TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuklarla beraber, ... ... bahçesinde bulunan ve bina vasfını haiz şadırvandan 6 adet, ... bahçesinde bulunan şadırvandan ise 7 adet musluk çaldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, tek suç kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte camilerden çaldığı 13 adet musluğun değerinin, eşya teşhis takdir kıymet ve teslim tutanağına göre 19,5 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, etkin pişmanlığa ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3 maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

5-5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca en çok 2/3 oranında indirim yapılabileceği gözetilmeden 3/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3749, Karar No: 2021/4382, Tarih: 25.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3749 E.  ,  2021/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 29.03.2019 tarih ve 2015/7-2019/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı ... .... A.Ş.’nden 02.03.2007 tarihinde 2007 model S500 L4matic modelli Mercedes marka aracı 439.168 TL bedelle satın aldığını, 05.03.2007 tarihinde trafiğe çıkan aracın 24.09.2007 tarihinde direksiyonunda titreme başladığını, aracın servise götürüldüğünü, ancak herhangi bir arızanın tespit edilemediği gerekçesiyle 29.09.2007 tarihinde aracın davacıya iade edildiğini, 25.10.2007, 26.10.2007 ve 27.11.2007 tarihlerinde arıza nedeniyle başvurulmasına rağmen arızanın nedeninin tespit edilemediğini, davacının 03.01.2008 tarihinde davalılara ihtarname göndererek ayıbın giderilmesi, olmadığı takdirde sıfır km yenisi ile değiştirilmesi veya aracın bedelinin iade edilmesini istediğini ileri sürerek, söz konusu aracın misli ile değiştirilmesini veya araç bedelinin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Türk A.Ş. vekili, araçta ayıp bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Mercedes Benz Türk A.Ş. vekili, araçta herhangi bir ayıp bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davanın, davalı Mercedes Benz Türk A.Ş. tarafından ithal edilen ve bayisi olan davalı ... Türk A.Ş. Şubesi tarafından 02.03.2007 tarihinde davacıya satışı yapılan... plakalı aracın, direksiyonu çevrildiğinde titreme hissedildiğinden ayıplı olduğu ileri sürülerek, ayıpsız misli ile değiştirilmesi, olmadığı takdirde satış bedelinin iadesi istemine ilişkin olduğu, davaya konu aracın 16.04.2018 tarihinde Gazi Üniversitesi Teknoloji Fakültesi Otomotiv Mühendisliği bölüm laboratuvarında ve ardından Mercedes - Benz Koluman Motorlu Araçlar A.Ş. Balgat/Ankara şubesinde bulunan serviste, teknik incelemeler yapılarak tanzim edilen 13.06.2018 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, aracın 11 yıl 1 ay 14 gün süreyle 284.603 km kullanıldığı, şoför ve yolcuların sürüş güvenliğini tehlikeye atacak bir durumun oluşmadığı tespit edildiğinden, aracın ya da bedelinin iadesini gerektirir bir ayıbın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15803, Karar No: 2011/16457, Tarih: 11.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15803 E.  ,  2011/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Mirasçıları 1-... Kavuk 2- ... 3-...(...) vekili avukat ... 4-... 5-... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.4.2010 gün ve 41-298 sayılı hükmün Dairemizin 11.5.2011 tarih ve 12277-7758 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 11.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.