muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11665, Karar No: 2013/7925, Tarih: 28.05.2013

Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).

Diğer taraftan, zarar görenin kusurlu davranışı ile zararın ortaya çıkmasına veya artmasına sebebiyet vermesi halinde tazminat miktarının indirimine sebep olmasının temelinde dürüstlük kuralı bulunmaktadır. Bir kimsenin hem uğradığı zarara veya uğradığı zararın artmasına sebep olması, hem de bunun tamamını bir başkasından istemesi hukuki açıdan doğru değildir. Kişinin kendi kusurunun sonuçları başkasının sırtına yüklenemez(Gökyayla S.252 Nomer S.87). Aksinin düşünülmesi, dürüstlükle bağdaşmayacağı gibi çelişkili davranış yasağına da girmektedir.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur-desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı ... şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal

varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi

varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi

önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2021/5777, Karar No: 2023/5065, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5777 E.  ,  2023/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/221 E., 2016/234 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, bu nedenle karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; hüküm tarihi itibariyle kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine 1.800,00 TL vekalet ücreti yerine 1.500,00 TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanların iştiraken maliki oldukları ... Köyü ... Mevkii 358 parsel no'da bulunan taşınmaza Germencik İcra Müdürlüğünce sınır tespiti amacıyla konulan kazıkları yerinden söküp attığı ve katılanlara ait tarlayı sürmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırmaya tabi olmasına karşın uzlaştırma hususu taraflara sorulmamıştır.

IV. GEREKÇE

Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararında, sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7051, Karar No: 2024/9491, Tarih: 03.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7051 E.  ,  2024/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1994 E., 2023/1983 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaneli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/192 E., 2022/106 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ... işyeri ile ilgili olarak düzenlenen 25.07.2019 tarih ve 2019/AB/30 sayılı, ... işyeri ile ilgili olarak düzenlenen 31.07.2019 tarih ve 2019/AB/31 sayılı ve Mukaddes Patır işyeri ile ilgili olarak düzenlenen 29.08.2019 tarih ve 2019/AB/36 sayılı denetmen raporlarının ve eklerinin, ayrıca davacının sahte sigortalılık nedeniyle iptal edilen sigortalılık sürelerine ilişkin başka denetmen raporları varsa tamamının ekleri ile birlikte celbi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11686, Karar No: 2011/12765, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11686 E.  ,  2011/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ile davalı ... vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.10.2010 gün ve 29-399 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu çeklerin arka yüzlerinde cirolar varsa denetlenebilmesi açısından arka yüzlerini de gösterir şekilde tasdikli örneklerinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9532, Karar No: 2015/2463, Tarih: 11.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9532 E.  ,  2015/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın idaresindeki kamyonetle meskun mahal sınırları içinde gece vakti, bölünmüş asfalt kaplama 10.5 metre genişliğindeki, aydınlatma lambalarının bulunduğu yolda, kaza yerine yaklaşım yönünden sırayla 70 km azami hız levhası, yolun sağında ve solunda yaya geçidi bilgi levhası, hemen ilerisinde yatay yer işaretlemesi yapılarak yaya geçidi alanının belirlendiği, yaya geçidi çizgisinin 3.80cm ilerisinde orta ayırıcıda yayaların karşıdan karşıya geçişlerinde kullanmaları için parke taşı ile düzenleme yapıldığı belirlenen mahalden sanığın seyrine göre sol tarafından yola girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya aracının sol ön tampon, çamurluk, far kısımlarıyla çarparak ölümüne neden olduğu olayda mahal şartlarına göre hızını ayarlamayan sanığın asli kusurlu kabulü gerekirken tali kusurlu kabul edilerek eksik ceza tayini ve olay yerinden kaçtıktan sonra yaklaşık bir saat sonra olay yerine geri döndüğü anlaşılan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının paraya çevrilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ertelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6747, Karar No: 2011/8080, Tarih: 07.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/6747 E.  ,  2011/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 08/04/2010 gün ve 2009/8230-2010/4130 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vasisinin karar düzeltme istemi üzerine dairenin 21/10/2010 tarihli 2010/9020 esas-2010/10705 karar sayılı ilamı ile karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş, davacı vasisinin yeniden verdiği dilekçe üzerine yerel mahkemece davacının yeniden inceleme-temyiz tabelinin reddine dair 01/12/2010 tarihli kararın dairemizin 23/02/2011 tarihli kararı ile ek kararın onanmasına karar verilmiş, davacı vasisinin bu karara karşı karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenerek görüşüldü;

Kesinleşmiş karara karşı tekrar karar düzeltme istenemeyeceğinden dilekçenin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11347, Karar No: 2012/3652, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11347 E.  ,  2012/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6748, Karar No: 2019/1008, Tarih: 19.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/6748 E.  ,  2019/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2011 tarih, 2009/1028 esas ve 2011/121 karar sayılı hükmü ile bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26/04/2016 gün, 2015/14434 esas ve 2016/2457 karar sayılı kararı ile "Bozulmuş olduğu iddia edilen gıda maddeleri ile ilgili üretim yerinden numune alınıp alınmadığı, alınmış olduğu takdirde bu numuneler üzerinde inceleme yaptırılıp, dava konusu maddenin üretim yerinde mi, satış yerinde mi bozulduğunun araştırılması, bunların tespitinin mümkün olmaması halinde bilirkişinin işletmenin sorumluluk derecesinin tespit edilmesi açısından; “iyi düzenlenmiş bir bakteriyolojik izleme planı ve raporlarının, hijyen kontrol işlemleri vb. gibi hususların rapor ve evraklarının incelenerek karar verilmesinin uygun olacağı, ayrıca kesimhanede söz konusu partinin öncesi ve sonrasında kesim işlemi yapılan partilere ait laboratuvar analiz raporlarının incelenmesi, işletmeye getirilen canlı tavuklarda... olup olmadığı, yetiştirme döneminde ve kesim öncesinde kalifiye bir laboratuvar tarafından yapılmış laboratuvar muayene sonuçlarını inceleyerek bir karara varılabileceği, bu olayda depolamaya ilişkin izleme planı ve raporlarının, depolama ortam sıcaklıklarının ve hijyen kontrol işlemleri vb. gibi hususların rapor ve evraklarının incelenerek karar verilmesinin uygun olacağı kanaatindeyim.” şeklindeki beyanı dikkate alınarak savunmasının aksi kanıtlanamayan sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması" gerekçe gösterilerek bozulduğu, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/12/2016 tarih, 2016/465 esas ve 2016/940 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararı üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

KARAR:

1- Dairemizin 26/04/2016 gün, 2015/14434 esas ve 2016/2457 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/12/2016 tarih, 2016/465 esas ve 2016/940 karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.