muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13988, Karar No: 2023/992, Tarih: 25.01.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2014 tarihli ve 2010/21 Esas 2014/474 Karar sayılı ilamı ile davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.05.2017 tarihli 2017/582 Esas 2017/2428 Karar sayılı ilamı ile "...Dosya arasında bulunan ve Öğretmen ve Hukukçu Bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, ... Teftiş Kurulu'nun 09.07.2009 tarihli soruşturma raporuna katılmak mümkün olmadığı gibi mevzuata uygunluk ilkesine aykırılık teşkil ettiği, dava konusu talep ve iddiaların değerlendirilmesinin eksik inceleme ile malül, usul ve yasaya aykırı olduğu görüş ve kanaatini bildirdiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu incelendiğinde, raporun dosya içeriğine ve denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması ve varsa davalının teftiş dönemine ait ticari defterleri üzerinde inceleme yapılarak, müfettiş raporunda tespit edilen olay ve olgularla birlikte davacı kurumun zararı olup olmadığının açık ve denetime elverişli bir şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 13.10.2020 tarihli ve 2018/34 Esas 2020/287 sayılı kararıyla; "...Bozmaya uygun alınan bilirkişi heyet raporu ile kurum zararının bulunmadığının belirlendiği, bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24.03.2021 tarihli 2020/3931 Esas 2021/1387 sayılı kararı ile "...Hükme esas alınan 27.02.2020 tarihli bilirkişi raporunda öğrencilerin RAM raporlarının incelendiği ve isimleri raporda belirtilen seksen öğrenciye grup eğitimi alması gerektiğine ilişkin RAM raporu olmadan bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verildiği anlaşılmakla, bu kaleme ilişkin bilirkişi raporu ile belirlenen davalı kuruma yersiz ödenen 46.380,00 TL kurum zararı yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... RAM raporu olmaksızın bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verilen öğrenciler yönünden oluşan kurum zararı kalemi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği" şeklinde gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile 46.380,00 TL kurum zararının ödeme tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... RAM raporu olmaksızın bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verilen öğrenciler yönünden oluşan kurum zararı kalemi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği" şeklinde gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile 46.380,00 TL kurum zararının ödeme tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın dayanağı olan teftiş raporunda kurum zararının sabit olduğunu, teftiş raporuna göre tam kabul kararı verilmesi gerekirken yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; bireysel eğitim yanında grup eğitimlerinin sağlık kurulu raporlarına dayanarak yapıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; teftiş raporuna dayalı özel eğitim kurumuna yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Buca Özel Günışım Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... ve davalı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine yükletilmesine,

492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1208, Karar No: 2017/3688, Tarih: 13.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1208 E.  ,  2017/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2015 tarih ve 2014/233-2015/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...bank vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili bankanın ve ... menşeili simgesinin ... olduğunu, müvekkilinin iş ve işlemlerini de bu renk tonlarında belgeler ile yaptığını, şubelerinin iç ve dış dekorasyonlarında bu rengin kullanıldığını bu nedenle "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı bankanın itirazı üzerine başvurunun reddedildiğini, daha önce de aynı ibareli marka için başvurduğunu, yine davalı banka itirazı nedeniyle reddedildiğini, bu karara karşı dava açtıklarını, o davada davalı bankanın markası "..." ile müvekkilinin başvurusunun farklı olduğu gerekçesiyle kararın iptaline karar verildiğini, yine aynı gerekçelerle bu kararın da iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı markası ile başvurunun asıl unsurlarının “...” ibaresi olduğunu, markasının kapsamındaki hizmetler bakımından ayırtım gücünün yüksek olduğunu beyanla davanın reddine karar verilemesini talep etmiştir.

Davalı banka vekili; “...” ibaresini ilk müvekkilinin kullandığı, bu nedenle kurum kararının yerinde olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; “... ” marka başvurusu ile “...” markası arasında, kapsamlarında yer alan hizmetler bakımından biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin sunulan hizmetleri satın almak veya tercih etmek isterken bir yanılgıya düşmeyeceği, davalı markası ile davacı başvurusu arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ...bank vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...bank vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı ...bank vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...bank vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...bank vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29374, Karar No: 2013/1403, Tarih: 31.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29374 E.  ,  2013/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının işveren vekili yardımcısı konumunda olduğunu ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, ayıca iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işveren vekili olmadığına kanaat getirildikten sonra, fesihten önce davacının savunmasının alınmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin

tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 4857 sayılı Kanun'un 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile fesih tarihi itibari ile geçerli olan organizasyon şemasına göre, davacını davalı işveren işletmesinde doğrudan genel müdüre bağlı olarak çalıştığı ve genel müdür yardımcısı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik görüş ve uygulamasına göre genel müdür yardımcıları işveren vekili yardımcısı sayıldığından, 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinin son fıkrasındaki düzenlemeye göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Mahkemece, davacının işveren vekili yardımcısı olduğu ve bu sebeple iş güvencesinden yararlanamayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 370,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 370,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 31.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4397, Karar No: 2015/3591, Tarih: 02.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4397 E.  ,  2015/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mağduru, bıçakla batın, sol göğüs ve sol dirsek bölgelerinden, karaciğer, ince ve kalın bağırsak yaralanmalarıyla sinir kesisine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen sanık ... yönünden 13 ile 20 yıl, sanık .... yönünden ise 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak makul cezalar tayin edilmesi yerine, ...'ya 14 yıl, ....'a ise 10 yıl hapis cezası verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar...'un mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9899, Karar No: 2014/9062, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9899 E.  ,  2014/9062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/356-2014/82

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı Axa Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait park halindeki araca çarparak hasarladığını, ihbara rağmen hasarın karşılanmadığını, tespit raporuna göre aracın pert olduğunu, 12.500 TL hasar bedeli ile 400 TL ikame araç bedeli zararı tespit edildiğini, davalılar hakkında icra takibi yapıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali davası açmak için belirlenen sürenin geçirildiğini belirterek şimdilik 12.900 TL tazminatın, 12.500 TL'sının davalı İ.M. Ö.'den kaza tarihinden, davalı sigortacıdan 16.6.2011 (ödeme emrinin tebliğ tarihi) tarihinden işleyecek yasal faizi ile, 400 TL araç mahrumiyeti zararıın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı İ.M. Ö.'den tahsilini talep etmiştir.

Davalı İ.M. Ö., hasar miktarını kabul etmediğini, davacı aracında bu kadar hasarın olmaması gerektiğini, gerçek zarar tesbit edildiğinde poliçe limitine kadar diğer davalının sorumlu olduğunu, limiti aşan kısım olması halinde kendisinin sorumluluğuna gidileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A. Sigorta A.Ş vekili, davacının 22.2.2011 tarihinde ihbarı üzerine hasar dosyası açıldığını, davacı aracı ile sigortalı aracının incelendiğini, sigortalı aracın inceleme tarihinde bir kısım hasarlarının onarılmış olduğunu, araçlardaki hasarların uyumsuz olduğunu, davacı aracının arkasındaki hasarın bu kazada meydana gelmeyeceğini, 15.3.2011 tarihinde 858 TL hasar bedelinin davacı tarafa ödendiğini, kazanın iddia edilen yer, zaman ve şekilde gerçekleşmediğini, 20.000 TL poliçe limiti olduğunu, değer kaybı ve araç mahrumiyetinin teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.683,40 TL bakiye hasar bedeli, değer kaybının (2.041,40 TL hasar + 1.500 TL değer kaybı - 858 TL ödeme) davalı sigortacıdan 16.6.2011, davalı İ.. Ö..'den 20.2.2011 kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsiline, 300 TL ikame araç bedelinin davalı İ.M. Ö.'den kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı A.Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.683,40 TL bakiye hasar bedeli, değer kaybının (2.041,40 TL hasar + 1.500 TL değer kaybı - 858 TL ödeme) davalı sigortacıdan 16.6.2011, davalı İ.. Ö..'den 20.2.2011 kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsiline, 300 TL ikame araç bedelinin davalı İ.M. Ö.'den kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı A.Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı aracının Z. şirketi olan davalı A. Sigorta A.Ş'nin sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile gerçek zarardan sorumlu olmasına, davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybının gerçek zarar kapsamında bulunması nedeniyle davalı sigortacının değer kaybı zararından da sorumlu olmasına göre davacı vekili ile davalı A. Sigorta A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda, 20.2.2011 tarihinde saat 18.40'ta, davalı tarafa ait aracın sürücüsü Ö. T. aracı ile seyrederken araştırma raporunu düzenleyen görevlilere verdiği beyanına göre sağından bir başka aracın aniden çıkması nedeniyle frene basmış, araç kayarak ve dönerek (geldiği istikamete doğru U dönüşü yaparak) yolun sağında park halinde bulunan davacı aracına çarparak hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Kaza tesbit tutanağında sağdan aniden çıkan araçtan sözedilmemiş, sürücü Özkan'ın kavşakta aracını kaydırması neticesinde davacı aracına çarptığı belirtilmiştir. Araştırma raporunda davacı aracının önce arka kısmına sonra da davalı aracının savrulması sonucu sol yan kısmına çarptığı bildirilmiş ise de; kaza tespit tutanağında, ayrıntılı şekilde davacı ve davalı tarafa ait araçlardaki hasarlar bildirilmiştir. Kazanın davalı sigortacıya 22.2.2011 tarihinde ihbari üzerine 23.2.2011, 28.2.2011 ve 9.3.2011 tarihlerinde her iki araç üzerinde de ekspertiz incelemesi yapılmıştır. Davalı tarafa ait araç 1992 model Renault Broadway otomobil olup, eksper incelemesinin yapıldığı tarihlerde bir kısım hasarlarının onarılmış olduğu tespit edilmiştir. Davacı taraf aracı 2006 model Nissan Micra otomobildir. Araçların fotoğrafları dosyada mevcuttur. Davalı aracının bir kısım hasarları giderildikten sonra çekilen fotoğrafları vardır. Yine araştırma raporuna göre davacı aracının en son kaza tarihinden 6 gün önce 14.2.2011 tarihinde her zamanki servisinde bakımının yaptırıldığı ve hasarsız olduğu anlaşılmıştır. Özkan Tekmanlı, aniden gelişen kaza nedeniyle davacı aracının arka kısmına çarpıp çarpmadığını hatırlamadığını beyan etmiştir. Kaza mahallinde yapılan incelemede kaldırımda lastik sürtme izleri olduğu, yol kenarında stop cam parçalarının görüldüğü tespit edilmiştir.