muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38698, Karar No: 2013/2935, Tarih: 24.01.2013

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. ... kararları da bu yöndedir (... 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız

karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(... 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiği ve dönüşümlü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. 12/24 esasına göre çalışmada vardiya değişimi haftalık ise çalışma 1,5 saat ara dinlenmesi düşümü ile günde 10,5 saat olup 1. hafta 4 gün, 2. hafta 3 gün, 3 hafta 4 gün, 4. hafta 3 gün çalışma yapıldığı ortadadır.

Mahkemece tanık beyanlarındaki dönüşümün aynı hafta içinde olup olmadığı tekrar araştırılarak haftalık dönüşüm şeklinde ise bir hafta gündüz, bir hafta gece çalışması nedeni ile İş Kanunu 41. maddedeki hususlar ile özellikle gece çalışma halindeki fazla çalışma hususu da dikkate alınarak her bir hafta ve aynı hafta içerisindeki gece-gündüz çalışması ayrımı yapılarak varsayıma dayalı yapılan hesabın kabulü hatalıdır.

3- Genel bütçeye dahil olup Harçlar Kanunu 13/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu tartışmasız olan ... Bakanlığı aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2211, Karar No: 2019/3526, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2211 E.  ,  2019/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/360, Karar No: 2011/313, Tarih: 18.05.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/20-360 E., 2011/313 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/20-360 E., 2011/313 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ordu Kadastro Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.03.2008 gün ve 2004/116 E.- 2008/138 sayılı kararın incelenmesi Davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.11.2008 gün ve 2008/14729-16848 sayılı ilamı ile;

(…

…Kadastro sırasında, Kabadüz İlçesi, Gelinkaya Köyü 102 ada 12 parsel sayılı 7246.59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden çalılık niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı M…

….. Ö…

…… adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davacı Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 5003.97 m2, yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 2242.62 m2 yüzölçümündeki bölümünün tesbit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmamıştır.

Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; taşınmazın üzeri gürgen ve meşe cinsi orman ağaçları ile kaplı olduğu bildirilmiştir. Meşe ağacı tohumu ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar vs. gibi etkenlerle taşınarak çimlenip yetişmesinin olanaklı olmadığı, dolayısıyla davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş ve hava fotoğraflarının da bu senelerde çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerden yeniden oluştuğu bilimsel bir gerçekliktir.

Bu nedenlerle; eylemli biçimde orman niteliğinde bulunan ve 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne de yönelik Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, memleket haritası ve hava fotoğraflarında açık alanda bulunduğundan orman sayılmayan yerlerden olduğuna ilişkin bilimsellikten uzak bilirkişi raporu dayanak yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı Orman Yönetimi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı Orman Yönetimi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozmadan sonra 23.09.2009 günlü tensip tutanağının 2.maddesinde açıkça "Dosyanın Orman Bilirkişisi Z…

….. Ç…

…..'a tevdi edilerek bozma doğrultusunda ek rapor aldırılmasına, …

….ücret takdirine" karar verilmiş; yargılama aşamasında da söz konusu rapor alınarak ve açıkça 01.02.2010 tarihli bu ek rapordaki olgulara dayanılarak direnme olarak adlandırılan 27.10.2010 günlü karar verilmiş; hüküm davacı Orman Yönetimi vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir. (1086 s. HUMK.429 mad.)

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek yeni bir inceleme yaparak, gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda ise; Mahkeme bozma doğrultusunda bilirkişi raporu alınmasına karar verip; aldığı rapordaki olgulara dayalı gerekçelerle direnme olarak adlandırdığı kararı vermiştir. Mahkemenin kararı, bozmadan esinlenerek ve eylemli uyma teşkil edecek şekilde yapılan incelemeye dayalıdır.

Hal böyle olunca; Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu karar usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmayıp; eylemli uyma yoluyla yapılan inceleme ve tamamen yeni bir gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğindedir.

Bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi ise, Hukuk Genel Kurulu'na değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Orman Yönetimi vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 20.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1831, Karar No: 2016/3651, Tarih: 30.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1831 E.  ,  2016/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Samsun Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının taşıma sözleşmesinden kaynaklı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, taşıma sözleşmesinin Türk Ticaret Kanununun 850. ve devamı maddelerinde düzenlendiği, taşıma işlerinden kaynaklanan davaların mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi ise uyuşmazlığın TTK'nın 4/1. maddesinin b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan dava ve işlerden olmadığı, davaya bakmakla asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı şirkete 2012 yılında servisçilik yapmaya başladığını ve 2013 yılı Ağustos ayına kadar bu işi yaptığı, bu servisçilik hizmeti sırasında ... Üniversitesine personel taşıdığını, personel taşıdığı gün için 100,000.-TL ücret alacağını, bu ücretin mazot olarak ödeneceğini, ancak kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle taşıma ücretinden kaynaklanan 5.156,00.-TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanununun 850 ve devamı maddelerinde düzenlenen taşıma işinden kaynaklanmasına göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7895, Karar No: 2018/12206, Tarih: 21.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7895 E.  ,  2018/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

... vekilince yapılan şikayet üzerine yapılan tespit üzerine Ankara 19. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/159 değişik iş sayılı arama kararına istinaden 24.09.2013 tarihinde yapılan denetimlerde, ... Sokak üzerindeki sanıklardan ...’ın yetkilisi olduğu ve üzerinde ... Dil Eğitim ibaresi yazılı 1/26 kapı numarası bulunan işyerinin karşısındaki, üzerinde kitap olduğu görülen masanın arkasında oturan ve polis memurlarını görünce kaçmaya başlayan olayın diğer sanığı ...’ın yakalanması üzerine masa üzerinde yapılan denetimde 14 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiğinin 24.09.2013 tarihli tutanak ile tespit edildiği, sanık ...’ın suçlamaları kabul etmeyerek, arama sırasında bulunan kitapların kendisine ait olmadığını ve ...’ın işçisi olarak çalışmadığını beyan etmesi, sanık ...’ın ise, orta alanda bulunan seyyar tezgahta kitap sattığını ve tezgahın diğer sanığa ait olduğunu ancak kendi adına satış yaptığını, yakalanan kitapların baskın esnasında paniğe kapılan müşterilere ait olabileceğini ileri sürmesine karşın, sanığın yanında çalıştığını söylediğine ilişkin soruşturma aşamasında alınan beyanını mahkeme huzurunda kabul etmesi ayrıca tutanak mümzinin, sanık ...’ın olay esnasında tezgahın başında bulunduğunu ve polis arkadaşları görünce kaçmaya başladığını, olayın çok ani gelişmesi üzerine bir kısım polis arkadaşların da tezgahlara müdahale ettiğini, bu yüzden kitapların tezgaha başkası tarafından ya da müşteriler tarafından bırakılmasının mümkün olmadığını beyan etmesi karşısında, her ne kadar alınan arama kararının hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı kabul edilerek sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanıklardan ...’a ait işyerinden bağımsız olarak orta alanda bulunan tezgahta kitap satışı yapıldığının tespit edilmesi üzerine suça konu 14 adet bandrolsüz kitabın muhafaza altına alınması karşısında, elde edilen kitapların arama kararına istinaden yapılan arama sonucu ele geçirilmediği kabul edildiğinde, sanıkların dosya ile uyumlu olmayan ve çelişkili savunmaları, tutanak mümzinin olay tutanağını doğrular şekildeki beyanı, ele geçirilen materyallerin korsan ve bandrolsüz olması dikkate alınarak sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38100, Karar No: 2015/14563, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38100 E.  ,  2015/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/165682

MAHKEMESİ : Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/302 (E) ve 2013/298 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın üzerine atılı suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı itibariyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca istinabe suretiyle sorgusunun yapılamayacağının gözetilmemesi,

2) Sanığın Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan savunmasında Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü iddia etmesi karşısında; sanığın tüm tedavi evrakları temin edilerek olay tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi anlamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda adli raporunun alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 22/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.