muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21142, Karar No: 2024/7535, Tarih: 30.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu alacakların ait olduğu söz konusu çalışma dönemi yönünden çalışma yapılan ülke hukukunun uygulanması gerektiği kabulü ile bilirkişiden hesap raporu alındığı, davacının davalı işyerinin Rusya'daki şantiyesinde 21.08.2006-24.02.2016 tarihleri arasında aralıklı olarak çalıştığı, 29.12.2017-18.03.2018 tarihleri arasında ise Cezayir ülkesindeki şantiyede çalıştığı, en son aylık net 2.000,00 USD ücret aldığı, dosya kapsamında dinlenen ve davacı ile birlikte çalışma yapılan süre ile sınırlı olarak değer verilen tanık beyanları doğrultusunda davacının fazla çalışma yaptığı, dinî bayramların bir günü hariç diğer günleri ile millî bayram ve 15 günde bir hafta tatili gününde çalıştığı, Rusya Federasyonu İş Kanunu'nda yer alan düzenlemelere göre bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya itibar edilerek mazeretli ve raporlu olunan günler ile çalışılamayan günler nedeniyle %30 oranında indirim yapıldıktan sonra net 8.917,11 USD fazla çalışma alacağı, net 653,27 USD ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile net 1.714,82 USD hafta tatil alacağı bulunduğu, Cezayir ülkesinde yapılan çalışma yönünden, tanıkların bu ülkede çalışmalarının olmadığı, talep konusu edilen alacakların davacı tarafından ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; dava konusu alacakların tespitinde Rusya ve Cezayir hukuku şeklinde iki farklı ülke hukuku uygulanmasının kabul edilemeyeceğini, yabancı hukukun uygulanmasının kamu düzenine aykırı olduğunu, İŞKUR tarafından hazırlanan matbu sözleşmelerin, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 20 ve devamı maddeleri karşısında genel işlem koşulu olup geçersiz olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden Rusya hukukuna göre hesaplama yapıldığını, Cezayir ve Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 111, 152 ve 153 üncü maddelerine göre fazla çalışma alacağının 2 katı zamlı ücretle hesaplanması gerektiğini, davalı yönünden usuli kazanılmış hak nedeniyle 1,5 kat olarak hesaplanarak hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu, hüküm altına alınan miktar ve hesaplama yapılan sürenin alacaklardan indirim yapmaya elverişli olmadığını, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olup kaldırılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere tanık beyanına göre yapılan alacak hesaplamasında %30 indirimin az olduğunu, davacının hizmet süresinin ve ücretinin hatalı tespit edildiğini, ücretin brüt ücrete çevrilmesinin hatalı olduğunu, huzurdaki davanın iş sözleşmesinin tarafı olmayan Şirkete karşı hatalı olarak ikame edildiğini, Rusya’da faaliyet göstermekte olan Türk vatandaşlarına iş yarım bırakılarak ulusal bayram ve genel tatilleri dikkate alınarak izin verilmesinin mümkün olmadığını, tanıkların beyanlarının çalışma dönemleri ile sınırlı olarak hesaplamaya esas alınması gerekirken tüm çalışma süresi açısından tanık beyanlarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret talepleri açısından Mahkemece aldırılan 02.01.2023 tarihli bilirkişi raporunda Rusya Federasyonu İş Kanunu'nda yer alan düzenlemeler esas alınarak ve davacı tanıklarının sadece Rusya ülkesinde gerçekleşen çalışma dönemine tanıklık ettikleri de gözetilerek hesaplamaların yapıldığı, ek bilirkişi raporunun mutad işyeri hukukuna uygun şekilde düzenlendiği, İlk Derece Mahkemesince ek bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı tarafa husumet yöneltilip yöneltilmeyeceği, davacının hizmet süresi ve aylık ücret miktarı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanması ile vekâlet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir:

" (1) İş sözleşmeleri, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî koruma saklı kalmak kaydıyla, tarafların seçtikleri hukuka tâbidir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir:

" (1) İş sözleşmeleri, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî koruma saklı kalmak kaydıyla, tarafların seçtikleri hukuka tâbidir.

(2) Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde iş sözleşmesine, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz.

(3) İşçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.

(4) Ancak hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri yerine bu hukuk uygulanabilir."

3. 5718 sayılı Kanun'un 2, 5, 8, 24, 40 ve 44 üncü maddeleri.

4. Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun ilgili hükümleri

5. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/16498 Esas, 2022/16753 Karar sayılı kararında usuli kazanılmış hak ilkesi şu şekilde açıklanmıştır:

"...

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan ... ifade etmektedir.

4. Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

..."

3. Değerlendirme

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda İlk Derece Mahkemece verilen 01.07.2020 tarihli ilk kararda; Türk hukukuna göre hesaplama yapılan 27.03.2020 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; uyuşmazlığa Rusya hukukunun uygulanması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin sözü edilen kararı ortadan kaldırılarak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 152 nci maddesi düzenlemesi uyarınca, günlük ilk 2 saatte ücretin 1,5 katı, sonrasında ise ücretin 2 katı fazla çalışma ücreti ödeneceğinin düzenlendiği belirtilmiş; ancak davacının ilk kararı istinaf etmemesi nedeniyle davalı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesiyle fazla çalışma ücreti 1,5 kat üzerinden hesaplanmıştır.

Ne var ki İlk Derece Mahkemesince 01.07.2020 tarihli ilk karara esas alınan 27.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda; Türk hukuku hükümlerine göre hesaplama yapılmış olup bu hesaplamanın davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğunun kabul edilmesi mümkün değildir.

Yapılacak iş; Rusya Federasyonu İş Kanunu hükümlerine göre fazla çalışma alacağının hesaplanması, bu şekilde belirlenen miktar hüküm altına alınırken davacının 01.07.2020 tarihli ilk kararı istinaf etmemesi nazara alınarak miktar itibarıyla davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesidir.

3. Kabule göre ise, alacaklar belirlenirken yapılan indirim nedeniyle davalı lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesi Dairemizin yerleşik içtihadıdır. Bu husus dikkate alınmaksızın davalı lehine vekâlet ücreti belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9527, Karar No: 2017/8223, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9527 E.  ,  2017/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 14. Asliye Ticaret ve ... 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi uyarınca ödenmeyen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 14. Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlık alacağın tahsiline ilişkin bulunduğu, herhangi bir ticari ilişkiden kaynaklanmadığı, uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesinden sayılan ticari davalardan olmadığı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "Ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında düzenlenen temlik sözleşmesi uyarınca, davacının ... ... Kurumundan olan alacağının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının edimini yerine getirmediğini belirterek alacağının tahsilini talep etmiş olup, TTK'nın 4/1-f maddesi uyarınca bankacılık işlerinden kaynaklanması nedeniyle mutlak ticari nitelikte olduğu anlaşılan uyuşmazlığın, ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13239, Karar No: 2015/13222, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13239 E.  ,  2015/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2015

NUMARASI : 2014/255-2015/16

Davacı S.. M.. vekili Avukat Murat tarafından, davalılar C.. M.. ve diğeri aleyhine 29/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalı C.. M..'na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının davalı C.. M..'na yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Akçakoca ilçesi Melenağzı köyünde bulunan müşterek mülkiyete konu 728 parsel nolu taşınmazda babası Sabri Mutioğlunun 1/4 hissesinin bulunduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan depoyu diğer hisedarların muvafakatı ile işyeri olarak kullandığını, 2010 yılında diğer paydaşlardan olan davalılar tarafından deponun çatısının yıkıldığını, kapının kırılarak işyerindeki eşyaların yan taraftaki depoya konularak kullanılamaz hale getirildiğini belirterek maddi zararının tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların taşınmaza ve eşyalara zarar verdiğinin kanıtlanamadığı, tanık H.. K..'un tadilat işlemlerinin bizzat kendisi tarafından gerçekleştirildiğini beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların müştereken malik bulundukları taşınmazda ahşap yığma bina şeklinde yapılan iki bölmeli depoyu diğer hissedarların rızası ile davacının 2005 yılına kadar işyeri olarak kullandığı, 2005 yılından 2010 yılına kadar boş kaldığı, 2010 yılında taşınmazda diğer maliklerin rızası alınmadan tadilata başlanması ve taşınmaza bitişik hazine arazisine kazıkların çakılması üzerine Akçakoca Kaymakamlığı İdare Kurulu Bürosu'nun 04/10/2010 gün ve 2010/06 sayılı kararı ile davalı C.. M..'nun hazineye ait taşınmaza tecavüzünün men'ine karar verildiği, davalı C.. M..'nun idari tahkikat sırasında dava konusu taşınmazda emlakçı bürosu açmak için tadilata başladığına ilişkin beyanda bulunduğu, izinsiz yapılan tadilat nedeniyle 12/10/2010 tarihinde il özel idaresi tarafından yapı tatil tutanağı düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır (TMK m. 692/1).

Dava konusu somut olayda, davalı C.. M..'nun müşterek mülkiyete konu taşınmazda emlak bürosu açmak için diğer maliklerin rızasını almadan tadilat işlemlerine başladığı ve taşınmazın mevcut çatısını yıkmış olduğu sabittir. Yıkılan çatı nedeniyle davacı babasının payından dolayı miras hissesi oranında zarara uğramıştır. Davacının, taşınmaza verilen zararının ve diğer zararlarının kapsamının belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının davalı C.. M..'na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2017, Karar No: 2013/6142, Tarih: 17.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2017 E.  ,  2013/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve duruşma da açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19162, Karar No: 2014/19499, Tarih: 28.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19162 E.  ,  2014/19499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

Şikayete konu Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3466 Esas sayılı dosya aslının temyiz incelenmesine esas olmak üzere eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9951, Karar No: 2012/2182, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9951 E.  ,  2012/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak ya- rarlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve ta- nıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/871, Karar No: 2016/5298, Tarih: 31.05.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/871 E.  ,  2016/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, suçun kanuni tanımında yer alan fiili diğer sanık ... ile birlikte eylem ve fikir birliği içinde gerçekleştiren sanık ...'un, TCK'nın 37. maddesi kapsamında sorumlu tutulması gerekirken hakkında TCK'nın 39. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, Ancak;

...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “bitki tohumu” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu maddelerden alınan numunelerin” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.