muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7639, Karar No: 2025/2443, Tarih: 11.02.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, paylaşımlarının bütünü gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10791, Karar No: 2017/4992, Tarih: 15.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10791 E.  ,  2017/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ve ortağına mal satıp teslim ettiğini, fatura bakiyesinin ödenmediğini, alacağın tahsili için ortaklar aleyhine ... İcra Müdürlüğü’nde başlatılan takibe davalının yetki itirazında bulunduğu, yetkili ... İcra Müdürlüğü’nde yapılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, adi ortaklığı temsile yetkili ortak davalı şirketin davacıdan çimen tohumu aldığı, mal bedelinin ödenmesinden davalının dava dışı ... Beton ... Ticaret A.Ş. ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, davacı tarafın takip tarihi itibariyle raporda tespit edilen asıl alacak miktarınca alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kabul edilen miktar yönünden itirazın iptali ile takibin bu miktar yönünden devamına, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Aynı alacak sebebiyle davacı tarafından ... 2. İcra Müdürlüğünün 2012/4712 nolu dosyasında dava dışı ... Beton ... Ticaret A.Ş aleyhine de takip başlatılmış olup bu şirket yönünden takip itiraz edilmeden kesinleşmiş olup, bu dosya üzerinde aynı zamanda davalı hakkında da istemde bulunulduğundan, mahkemece tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsile karar verilmesi gerekirken bu hususta bir açıklama yapılmadan karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir. Ancak bu eksiklik yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sy. HMK'nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sy. HUMK'nun 5236 sayılı kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının hüküm kısmının 1 nolu bendine “davanın kısmen kabulüne” kelimelerinden sonra gelecek şekilde, “... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/4712 nolu dosyalarında tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla” kelimelerinin eklenmesi suretiyle mahkeme kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20372, Karar No: 2014/22246, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20372 E.  ,  2014/22246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/272-2014/486

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, her iki davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %34,48 oranındaki sürekli iş göremezliğinin 06.01.2005 tarihinde artarak %49 oranına yükselmesi nedeniyle %14,52 oranındaki fark maluliyet için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Ayrıca davacı vekili olarak duruşmalara katılan ve 12.06.2014 tarihli hükmü temyiz eden Av.M.. Ç..'ın vekaletname eksikliği geri çevirme nedeni olarak görülse de bozmanın niteliği göz önüne alınarak belirtilen bu eksiklğin bozma kararı sonrasında mahallinde giderilebileceği düşüncesi ile geri çevirme yapılmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3187, Karar No: 2010/6614, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3187 E.  ,  2010/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalının, kendilerine devredilen ... A.Ş'nin, ... Şubesinde ikinci müdür olarak çalışmakta iken, Bankada mevduat hesapları olmadığı halde, 25 kişiye toplam 174.542.248.000 TL, 10.719 Dolar, 11.532 DM ödeme yapmak suretiyle Bankayı zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 40.133.513.317 TL ve 25.400 Doların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, ... 'ye devredilen ... A.Ş.'nin Avcılar Şubesinde ikinci müdür olarak çalışmakta iken, Bankayı zarara uğrattığından bahisle, tazminat istemiyle eldeki davayı açmış olup, 4857 ve 5521 sayılı Kanunların 1.maddeleri hükmü gereğince, hizmet sözleşmelerinden doğan bu gibi uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya ... mahkemeleri görevlidir. ...'da ayrı bir ... mahkemesi bulunduğuna göre, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 11.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26990, Karar No: 2015/45410, Tarih: 26.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26990 E.  ,  2015/45410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/131612

MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2011/94 (E) ve 2012/43 (K)

SUÇLAR : Yağma, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık B.. T.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık B.. T.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık S.. G.. hakkında kurulan hükün incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, 02.04.2007 günü gece saat 01.00 sıralarında yakınandan yağmalanan suça konu cep telefonunun, ilk kez 02.04.2007 günü saat 13.07 de C.. K.. adına 054 .. numaralı hat ve 03.04.2007 günü saat 07.52 de sanık S.. G..'e ait 05... numaralı hat ile kullanıldığı; kolluk görevlileri tarafından bilgisine başvurulan C.. K..'ın, 054..numaralı hattının olup olmadığını hatırlamadığını ancak 6 yıl önce eniştesi olan sanık S.. G..'e kullanması için bir hat verdiğini,sanık Süleyman'ın ise kendisi tarafından kullanılan 05... numaralı hattını inşaatta çalıştığı için başkalarına geçici olarak kullanması için verdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; yakınana ait 3... imei numaralı telefondan 02.04.2007 günü saat 13.07' de Cumhur Kankal adına 05... numaralı hat ve 03.04.2007 günü saat

07.52'de sanık S.. G..'e ait 05.. numaralı hat ile yapılan görüşmelerin kimlerle yapıldığı, bu kişilerin sanık S.. G.. ile bir irtibatının bulunup bulunmadığı, C.. K.. adına 05... numaralı hattın sanık S.. G.. tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13391, Karar No: 2013/31338, Tarih: 09.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/13391 E.  ,  2013/31338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemenin, 18.05.2010 tarihli duruşma zaptına yansıyan sanığa ilişkin gözlemi, sanığın, “sinir hastası” olduğuna ilişkin savunması ve temyiz dilekçesi ekindeki Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin “exsitasyon reaksiyon” tanısı ile tedavi gördüğüne ilişkin raporu karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18271, Karar No: 2011/7798, Tarih: 06.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/18271 E.  ,  2011/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde işgal ve faydalanmada bulunduğunun anlaşılmasına göre; suç tarihinde yürürlükte olan 6831 sayılı Yasanın 93. maddesinin 1. fıkrasına göre verilecek cezanın aynı maddenin 2. fıkrasına göre bir kat artırılması ile tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Müsaderesine karar verilen tesisin değeri üzerinden müdahil idare lehine nispi vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) İşgal ve faydalanma yapılan alanın eski açma sahası olup orman ağacı ve diri örtü kesimi ve temizliği yapılmadığı hususunun orman bilirkişi raporu ile tespit edildiği nazara alınmaksızın katılan kurumun zararının karşılanmamış olmasından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşullar tartışılmaksızın sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ........2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/677, Karar No: 2022/1466, Tarih: 09.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/677 E.  ,  2022/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “karşılıklı boşanma ve bağımsız tedbir nafakası” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen karar, davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı-Karşı Davalı İstemi:

4. Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; tarafların 29.07.2016 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, davalının babasının düğünden önce davacıya “kızımı sana verdiğim gibi almasını da bilirim, ona göre sakın onu üzme” şeklindeki sözlerinin herkes tarafından kınandığını, taraflara düğünde takılan ziynet eşyalarının tümünün davalı tarafından kendisine ait banka kasasına konulduğunu, kına gecesi masraflarının davacı tarafından karşılandığını, düğün salonu ve yemek bedeli olarak da 38.000TL'yi müvekkilinin ödediğini, davalının babasının düğün masraflarını ödemeye yanaşmadığını ve “ben öz kardeşimden dahi kazık yedim, senin abinden kazık yemeni istemiyorum, neden abinin şirketinde senin ortaklığın yok, senin makam koltuğun yok, abin jipe biniyor, sen şirketin aracıyla adam olacağım diye uğraşıyorsun” şeklinde sözler söylediğini, davalının haklı bir sebep olmaksızın ortak evi terk ettiğini ileri sürerek tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000TL maddi ve 50.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı İstemi:

Davalı-Karşı Davacı İstemi:

5. Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, boşanmaya sebep olan olaylarda erkek eşin kusurlu olduğunu, müvekkiline atfedilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığını, davacı ve ailesinin her şeye müdahale ettiklerini, düğünde takılan tüm ziynet eşyalarının davacının ailesi tarafından elinden alındığını ve kendisine iade edilmediğini, evlendikten sonra erkeğin eşine sevgisiz ve ilgisiz davrandığını, sevmediğini söylediğini, tesettürlü olmasını eleştirdiğini, eve geç saatlerde geldiğini, çıkan tartışmada boşanmak istediğini söylemesi nedeniyle kadın eşin ailesinin evine gitmek zorunda kaldığını, aile büyüklerinin araya girmesi sonucunda eşlerin yeniden ortak evde yaşamaya başladıklarını, ancak erkeğin evliliği sürdürmek niyetinde olmadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, neden böyle yaptığı sorulduğunda “evliliği bitirmek amacıyla kasıtlı olarak böyle davrandığını” söylediğini, erkeğin kişisel eşyalarını alarak evden ayrıldığını, evin su ve doğalgazını kestirdiğini, tüm bu nedenlerle kadın eşin babasının evine dönmek zorunda kaldığını ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, Denizli 4. Aile Mahkemesinde açmış oldukları 2016/1105 E. sayılı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 197. maddesine dayalı bağımsız tedbir nafakası davası ile eldeki davanın birleştirilmesine, müvekkili yararına 1.500TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 100.000TL maddi ve 100.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Davada Davacı İstemi:

6. Birleşen davada davacı vekili; tarafların 29.07.2016 tarihinde evlendiklerini, kısa süre sonra erkeğin eve geç gelmeye başladığını, eşine karşı ilgisiz davrandığını, evliliğin ikinci ayı dolmadan ayrılmak istediğini söyleyerek müvekkilinin ailesinin yanına dönmesini istediğini, birlik görevlerini yerine getirmemek suretiyle eşini zor durumda bıraktığını ileri sürerek müvekkili yararına 1.200TL tedbir nafakası ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Birleşen davada davacı vekili; tarafların 29.07.2016 tarihinde evlendiklerini, kısa süre sonra erkeğin eve geç gelmeye başladığını, eşine karşı ilgisiz davrandığını, evliliğin ikinci ayı dolmadan ayrılmak istediğini söyleyerek müvekkilinin ailesinin yanına dönmesini istediğini, birlik görevlerini yerine getirmemek suretiyle eşini zor durumda bıraktığını ileri sürerek müvekkili yararına 1.200TL tedbir nafakası ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. Denizli 2. Aile Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2017/62 E., 2018/252 K. sayılı kararı ile; erkeğin düğün sırasında eşine takılan altınları rızasını almadan ailesine verdiği, ortak evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, davacının, annesinin ve abisinin etkisi altında kalarak onların görüşleri doğrultusunda hareket ettiği, eşine evlilik birliğini sürdürmek istemediğine dair söylemlerde bulunduğu, buna karşılık kadının da aile içerisinde mahrem olan “davacının abdestsiz çıktığı gibi” sözleri ailesine söylediği ve ailesinin bir takım müdahalelerine karşı kayıtsız davrandığı, hâl böyle olunca boşanmaya sebep olan olaylarda erkek eşin ağır kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle karşılıklı açılan her iki boşanma davasının ve birleşen bağımsız tedbir nafakası davalarının ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına 550TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 25.000TL maddi tazminat ödenmesine, erkeğin kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmaması nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.