muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5098, Karar No: 2020/2734, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5098 E.  ,  2020/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/02/2019 tarih ve 2018/228 E. - 2019/59 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/10/2019 tarih ve 2019/1826 E- 2019/2041 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına TPMK nezdinde 2015/06187 sayı ile tescilli "evital caropella", 2014/81850 sayı ile tescilli "evital", 2014/73473 ve 2014/76856 sayı ile tescilli "şifa garden evital" markalarının, Doytat Şirketi adına tescilli 2008/34101 sayılı marka, Seçkin Şirketi adına tescilli 2001/24510 sayılı marka, Bosca Şirketi adına tescilli 2013/01997 sayılı marka ve ... adına 2008/47678 sayı ile tescilli marka ile benzer şekilde kullanımı sebebiyle kötü niyetle tescil edilmiş olduğunu, davalı yan kullanımının söz konusu şirket ve kişilerin Sınai Mülkiyet Kanun’undan doğan ve TTK‘dan doğan haklarını ihlal eder nitelikte olduğunu, markaların aynılık derecesinde benzer olduklarını ileri sürerek davalı adına TPMK nezdinde tescilli anılan markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili adına tescilli markaların hükümsüzlüğünü istemekte menfaat sahibi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemeince, 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 25/2 maddesine göre, aynı Kanun’un 6. maddesi hükmü kapsamında iltibas iddiasına dayalı olarak markanın hükümsüzlüğünü menfaati olanlar, Cumhuriyet Savcıları ile ilgili kurum ve kuruluşların isteyebileceği, davacının zarara uğrama tehlikesi altında veya dava konusu markaları kullanabilme olanağına da sahip bulunmadığı, bu itibarla davacının hukuki yararının bulunmadığı, davacı yetkili ile davalı arasında Bakırköy 9. Aile Mahkemesinin 2018/150 D.İş sayılı dosyasından da anlaşıldığı üzere ihtilaf bulunduğu, bu durumda davanın kötü niyetle açıldığı gerekçesi ile davacının davasının hukuki yarara ilişkin dava şartı yokluğu sebebi ile usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararının yerinde olduğu, davacı tarafın davalı ile aynı sektörde faaliyet gösterdikleri ve bu nedenle de hukuki menfaatin bulunduğuna ilişkin istinaf sebebinin de yerinde olmadığı, zira davacının iştigal alanının "...her türlü gıda maddelerinin üretimi, toptan ve perakende alımı, satımı, ithalatı, ihracatı, yaş meyve, sebze alımı, ithalatı, taze ve kuru tüm meyveler, bisküvi, çikolata, şekerleme ve benzeri maddeler, bebek mamaları, dondurulmuş, kurutulmuş, konservesi yapılmış besin maddelerinin pazarlanması..."gibi pek çok alandan oluştuğu, somut uyuşmazlık yönünden davalının hangi markasının davacının hangi iş ürünü, ünvanını yahut işletme adını etkilediğinin açıkça belirterek somutlaştırılmadığı, keza davacının zarara uğrayan veya uğrama ihtimali bulunan ya da söz konusu işareti kullanabilme olanağı haksız biçimde kısıtlanan yahut kısıtlanma tehlikesi altında olan bir tüzel kişi olduğuna ilişkin delil ibraz edilmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karear verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8857, Karar No: 2021/125, Tarih: 11.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8857 E.  ,  2021/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, kararın hüküm fıkrasında, bilirkişi raporunda davacı lehine hesaplanan 32.934,69 TL fazla çalışma ücreti alacağından %30 oranda indirim yapıldığı açıklanmasına rağmen indirim sonucu oluşan toplam alacak miktarının kararda gösterilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin "1" numaralı bent çıkartılarak yerine;

"1- Bilirkişi raporu ile hesaplanan net 32.934,69 TL fazla çalışma alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra belirlenen net 23.054.28 TL fazla mesai ücret alacağının, 1.000,00 TL'sine dava tarihi olan 26/06/2015 tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihi olan 22/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine," yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7450, Karar No: 2012/11499, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7450 E.  ,  2012/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1108 ve 1109 parsel sayılı taşınmazlara bitişiğinde bulunan 190 ve 191 parsel maliki olan davalı ...'in haksız yere müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, bu yerlerdeki ağaç, kazık, tel, çitin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Hazine, dava konusu yerin kadastroda yol olarak ayrıldığını, davalı ... ise davacı taşınmazlarına müdahale etmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının müdahalesinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/575, Karar No: 2016/3547, Tarih: 18.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/575 E.  ,  2016/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ile, özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Sanığın Denizli merkezde faaliyet gösteren Y... Özel Eğitim Ve Rehabilitasyon Merkezi’nin müdürü olduğu, katılanın özürlü kızı S.. C..'in 2009 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında okulda eğitim görmemesine rağmen, eğitim görmüş gibi aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planları düzenlendiği, bu belgelere katılanın imzası taklit edilerek sahte olarak atılmak suretiyle Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları için değişik zamanlarda düzenlenen suça konu 3 adet sahte belgeyi İı Milli Eğitim Müdürlüğü'ne ibraz ederek 5580 sayılı yasaya göre gösterilmesi gereken %3 ücretsiz öğrenci listesinde katılanın kızını gösterip ücretsiz olması gereken başka öğrencilere fatura düzenleyip bu faturayı kullanarak kendisinin yararına kamu kurumunun zararına olacak biçimde haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” amir hükmü uyarınca, ..... .......... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi kurucusu sıfatıyla suça konu sözleşmeyi imzalayan sanığın kurumdaki yetki ve görevi şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra anılan kurumda yönetici ve öğretmen olarak görev yapması halinde hakkında anılan Yasanın 9. maddesinin 5. fıkrasının (b) bendi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınıp sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20933, Karar No: 2016/21337, Tarih: 13.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/20933 E.  ,  2016/21337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2)Borçlu ...’ün temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından aralarında ...’ün de bulunduğu borçlular hakkında ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2012/17880 esas sayılı dosyası ile rehin açığı belgesine dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinde, örnek (7) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçluların yasal süresi içinde icra müdürlüğüne itiraz etmeleri ile icra takibinin durdurulduğu, alacaklı tarafça yasal süresi içinde icra mahkemesine itirazın kaldırılması talebinde bulunulduğu, mahkemece takibe dayanak rehin açığı belgesinin borçlulardan sadece ... hakkında düzenlenmiş olduğu gerekçesi ile adı geçen borçlu yönünden itirazın kaldırılması talebinin kabulü ile icra inkar tazminatına karar verildiği görülmektedir.

Rehin açığı belgesi, kimin hakkında düzenlenmiş ise, ancak onun açısından İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerden sayılır.

Somut olayda alacaklı tarafından takibe dayanak 314 ve 317 nolu ödünç sözleşmeleri kapsamında borç alan ve ipotek veren asıl borçlu ... hakkında ... 10.İcra Müdürlüğü’nün 2011/3362 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapıldığı, takip konusu taşınmazın ihale bedeli, alacağı karşılamaya yetmediği için İİK’nun 152. maddesi uyarınca 16.07.2012 tarihli rehin açığı belgesi düzenlenerek alacaklıya verildiği, iş bu rehin açığı belgesine istinaden alacaklının borçlu ... hakkında ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2012/17846 Esas sayılı dosyasında genel haciz yolu ile ilamsız takip başlattığı anlaşılmaktadır.

Alacaklının yine aynı rehin açığı belgesine dayalı olarak başlatmış olduğu, itirazın kaldırılmasına konu, ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2012/17880 Esas sayılı dosyasında ise takibin, ödünç sözleşmeleri kapsamında borç alan ve ipotek veren asıl borçlu ...’e kefil olan ... ve ... hakkında başlatıldığı, ancak takipten evvel ...’ün vefat etmiş olması sebebi ile takip borçlusu olarak muris ...’ün mirasçılarının borçlu olarak gösterildiği, bu kapsamda murisin eşi olması sebebi ile mirasçı olan ...’ün de borçlular arasında yer aldığı görülmektedir.

Takibe dayanak rehin açığı belgesi, muris ... hakkında düzenlenmediğine göre, rehin açığı belgesine dayalı olarak, takipte, murisin mirasçısı sıfatı ile yer alan ... hakkında da itirazının kaldırılmasına karar verilemez. Kaldı ki, yukarıda izah edildiği üzere, borçlu ... hakkında rehin açığı belgesine dayalı olarak ... 37. İcra Müdürlüğü’nün 2012/17846 Esas sayılı dosyasında müstakil bir icra takibi yapıldığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, borçlu ... yönünden de itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen borçlu hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'ün temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu ...'ün sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2733, Karar No: 2010/8937, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2733 E.  ,  2010/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.10.2008 tarih ve 2007/182 - 2008/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı, kiraz ve şeftalinin Türkiye-Almanya arası karayoluyla taşınması konusunda davalı ile 3.150 EURO karşılığında anlaştıklarını, malların alıcıya ulaştığında donmaya dayalı olarak zarar gördüğünü, ekonomik değerini kaybettiğini, fatura değerinin 39.301 EURO olduğunu, davalının yapılan takibe haksız olarak itiraz etiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımanın hangi sıcaklıkta yapılacağı konusunda kendilerine bildirim yapılmadığını, sorumlulukları olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşıyıcının CMR hükümlerine göre, teslim aldığı tarihten teslim edeceği tarihe kadar doğacak hasardan sorumlu olduğu, hasarın ürünlerin düşük sıcaklıkta taşınmasından kaynaklandığı, taşıyıcının hasar gören ürünlerin oranına göre zararı karşılayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, İzmir 20.İcra Müdürlüğü'nün 2007/4278 sayılı takibe yapılan itirazın iptaline,takibin 16.350,39 YTL asıl alacak, 3.940,21 YTL işlemiş faiz üzerinden devamına, icra takibinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ile alıcı Alman firması tarafından yaptırılan ekspertiz raporunda, kiraz % 20, kayısı % 22, şeftalinin ise tamamının hasarlı olarak belirlenmesine, davacının bu hasar miktarının dışında, ürünlerin tamamının zarar gördüğünden bahisle tazminat talep etmiş olmasına, mahkemece kısmen kabul kararı verilerek, hasar gören ürünler yönünden tazminatın belirlenmesine, bakiye tazminat talebine ilişkin olarak, dosya içerisinde tercümesi bulunan 24.06.2006 CMR senedine göre alıcı firma tarafından ürünlerin ihtirazı kayıtla teslim alınmasına, iddia edilen bakiye kısımla ilgili olarak davacının alıcı Alman firmasından talepte bulunma imkanının olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 257.85 TL harcın temyiz edene iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23591, Karar No: 2010/40901, Tarih: 27.12.2010

9. Hukuk Dairesi 2008/23591 E., 2010/40901 K.

**9. Hukuk Dairesi 2008/23591 E., 2010/40901 K.**

**- GÖREV**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 540 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 541 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 545 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 161 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 162 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 449 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi İçinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, ortağı olduğu davalı şirkete ait hastanede uzman doktor olarak çalışmasına rağmen, ücretinin ödenmemesi üzerine yapılan ilamsız icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı şirket, davacının yönetim kurulu üyesi ve murahhas aza olup iş mahkemesinin görevsiz olduğunu bildirdiği gibi, davacının alacaklı değil şirkete borçlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflarca sunulan kanıtlar ve yaptırılan bilirkişi incelemesine göre; davacının şirket ortağı olması yanında şirkete ait hastanede hizmet sözleşmesi Üe uzman doktor olarak görev yaptığı iş sözleşmesinden doğan alacaklarının ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Sorun; yanlar arasındaki sözleşmenin, hizmet sözleşmesi ve davacının işçi sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Limited Şirket Müdürünün ve ortağının şirketteki çalışması karşılığında işçilik haklarından doğan alacaklarının olduğu İddiasıyla açtığı davada, şirket ile müdür ve ortak arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Karar davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Sorun; yanlar arasındaki sözleşmenin, hizmet sözleşmesi ve davacının işçi sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Limited Şirket Müdürünün ve ortağının şirketteki çalışması karşılığında işçilik haklarından doğan alacaklarının olduğu İddiasıyla açtığı davada, şirket ile müdür ve ortak arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Genel olarak tüzel kişiler, hak ehliyetine sahip kişiler olarak, yaradılışı gereği insana özgü niteliklere bağlı durumlar dışındaki bütün haklara sahip olabilirler. Keza fiil ehliyetine sahiptirler, dolayısı ile kendi eylemleri sonucu hak sahibi olabilir, sahip oldukları hakları kullanabilir ve bunlar üzerinde tasarrufta bulunabilirler. Tüzel kişi soyut bir varlık olduğuna göre onun iradesini oluşturacak ve oluşan iradeyi açıklayacak organları vardır. Hukuk düzeni organların belirli kişi veya kişilerden oluştuğunu kabul etmiştir. Tüzel kişide genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulu gibi organlar bulunur. Genel kurul ortakların oluşturduğu karar organı iken, seçimle oluşan yönetim kurulu temsil, denetim kurulu ise denetim organıdır. Limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere ortaklığa müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürler İimited ortaklığın ortaklarından seçilebileceği gibi, ortak olmayan kişilerden de seçilebilir (TTK m. 540, 541). Limited ortaklık sözleşmesinde ortaklığın idare ve temsili ayrıntılı biçimde gösterilebilir. Sözleşmede aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla ortaklık işlerini idare ve temsile yetkilidir. Bu durumda İimited şirketin ortak müdürleri organ olmaları nedeniyle yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisini kullanabilir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görünmez, Şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu ne-denlerle ortak müdürlerin konumunu iş yasası kapsamında değerlendirme olanağı yoktur.