muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/153, Karar No: 2021/7785, Tarih: 09.11.2021

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemenin 19.12.2014 tarih 2013/339 esas 2014/298 karar sayılı ilamının "2,08 promil alkollü olarak sebebiyet verdiği kazada eşi ve kızı ölen sanık hakkında hükmedilen cezanın, TCK'nın 22/6. maddesi gereğince 1/2'sinden 1/6'sı kadarına indirilmesi gerekirken (3/6, 4/6, 5/6 oranlarında) hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılması, ayrıca TCK'nın 22/6. maddesinde belirtilen oranlar sanık hakkında uygulanırken, mağduriyetinin gözetilmesi gerektiği; ancak mahkemece mağduriyet göz önünde bulundurulduğu halde "bu sonuca kendisinin süreklilik arz eden eylemlerinin yol açtığı" şeklindeki yetersiz gerekçe ile cezasından asgari oranda indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması" gerekçesiyle Dairemizin 28.09.2017 tarihli 2016/2042 esas 2017/6771 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası mahkemenin 22.03.2018 tarih 2017/213 esas 2018/103 sayılı kararının ise; “Meydana gelen kazada eşinin ve kızının ölümüne sebebiyet veren sanığın mağduriyetinin fazlalığı ile TCK'nın 3. maddesinde "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanun hükmü gözetilmeksizin, cezasından TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini” gerekçesiyle Dairemizin 21.03.2019 tarih, 2018/4912 esas 2019/3854 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği halde, sanık hakkında hükmedilen cezadan TCK’nın 22/6. maddesi gereğince indirim yapılırken, meydana gelen kazada eşinin ve kızının ölümü sebebiyle mağduriyetinin fazlalığının göz önünde bulundurulması gerektiğine yönelik yukarıda bahsedilen bozma ilamları doğrultusunda asgari hadden uzaklaşılarak indirim oranı belirlenmesi gerektiği gözetilmeden iki bozma kararını etkisiz kılacak şekilde sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20156, Karar No: 2010/3354, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/20156 E.  ,  2010/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 109 2 ve 3 parsel sayılı sırasıyla 11.150 ve 107,58 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu aldındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Diğer davacı ise, taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu iddasıyla açmış olduğu davadan feragat etmiştir. Mahkemece Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1947 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 14.04.2004 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın üzerinde çok yaşlı palamut meşeleri bulunduğu, ... yapısının ... ormanlarla benzer yapıda olduğu, uzman bilirkişiler tarafından üzerindeki orman ağaçlarının ... orman parsellerinden tohumlanma yolu ile geldiği açıklanmışsa da; ormancılık bilimine göre meşe ağacı tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer alması ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olamayacağı ,bu tür taşınmazların, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a ve j maddesi ve aynı maddenin 2. fıkrası gereğince komisyonlarca sınırlandırma dışı bırakılmış olmasının orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bırakılsa da 4999 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince “herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle” her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 17.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10679, Karar No: 2018/17934, Tarih: 10.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/10679 E.  ,  2018/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 20.11.2014 tarih 2013/520E-2014/547 K sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemiz'in 22.10.2018 tarih ve 2018/2285-2018/14530 sayılı ilamı ve oy çokluğu ile hırsızlık suçundan eylemin TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.11.2018 tarih ve 2015/77948 sayılı yazısı ile sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı, yerel mahkeme hükmünün onanması yönünde itirazda bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemiz'e gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.11.2018 tarih ve 2015/77948 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 22.10.2018 tarih ve 2018/2285-2018/14530 sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurul'una GÖNDERİLMESİNE, 10.12.2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bilindiği gibi kavun ve karpuz taşıması, yükleyip boşaltılması oldukça zor ve külfetlidir. Üstelik her indirip yüklemede zedelenir, kırılır ve zayiat verilir. Bu nedenlerle kavun ve karpuz satan esnaf satacağı yere ya da araca bir kez yerleştirdikten sonra kolay kolay ürünlerin yerini değiştirmez, değiştiremez. Buna bağlı olarak da satış yapılacak yere bir kez indirilip yerleştirilir, araçta satılacak ise de yine de bir kez yerleştirilir. Sonra o kısım bitinceye kadar yeri değiştirilemez, taşınmaz.

Yaz meyveyeleri olduğu için de üstü sadece küçük bir branda ile örtülür.

Tüm ülkede adet ve kullanım gereği kavun ve karpuz tezgahları açıkta bırakılır. Bu adet gereği açıkta bırakılma nedeniyle çalınması halinde açıktan hırsızlık değil TCK 142/1-e maddesinde düzenlenen adet gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmaktadır. Bu nedenle yerel mahkemenin kararı yerindedir. Eylemin açıktan hırsızlık oluşturduğu gerekçesiyle bozma kararı veren çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Karar onanmalıydı.
Yargıtay — Esas No: 2012/13545, Karar No: 2012/15174, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13545 E.  ,  2012/15174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2006/16867, Karar No: 2006/18595, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16867 E.  ,  2006/18595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kooperatif ile üyesi arasındaki aidat giderlerinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 02.04.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/355, Karar No: 2019/3414, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/355 E.  ,  2019/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1899, Karar No: 2015/7005, Tarih: 15.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1899 E.  ,  2015/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/09/2014 tarih ve 2014/1525-2014/293 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2002 yılı Temmuz ayı itibari ile Ar-Ge Mühendisi olarak çalışmaya başladığını, davacının 2006 yılında bu şirkette Ar-Ge müdürü olarak çalışmasına devam ettiğini ve 2009 yılından itibaren Genel Müdür sıfatı ile çalıştığını, müvekkilinin en son aylık net ücretinin 5.085,00 TL olduğunu, müvekkilinin davalıya gönderdiği ihtarname ile 1475 sayılı Yasa'nın 14/5 maddesi uyarınca hak ettiği kıdem tazminatının tarafına ödenmesini talep ederek işten ayrıldığını, davalı şirketin kıdem tazminat alacağını ödemediklerini ileri sürerek, 15.000,00 TL kıdem tazminatının faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı firmada işçi olmadığını ve bizzat şirketin kurucu ortağı ve yönetim kurulu üyesi ve genel müdür olduğunu, şirket ortaklarının iş hukuk açısından işçi statüsünde olmadığını ve kıdem tazminatına hak kazanamadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kıdem tazminatının İş Kanunu'nda düzenlenen bir tazminat türü olduğu, davacının davalı şirketin kurucu ortağı olup genel müdür sıfatı ile çalıştığı ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olup şirketi temsil yetkisine sahip olduğu, bu durumda davacının işçi sıfatını taşımadığı, kıdem tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18047, Karar No: 2014/29195, Tarih: 11.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18047 E.  ,  2014/29195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/108494

MAHKEMESİ : Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/257 (E) ve 2012/28 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kullandığı karaköse beldesindeki tarlada üç ayrı yerde toplanan çalıların yanmış olduğu, tarlanın üçte birisinin sürülü olduğu, ateşin tarla yanında bulunan ormana sıçraması sonucu 10 dekar örtü yangınına sebep olduğu suç tutanağı içeriğinde , zabıt mümzileninin beyanlarında belirtilmiş olması karşısında mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, yangının sanığın kullandığı tarladan çıkıp çıkmadığı yanan yerin orman alanı olup olmadığı tesbit edilip, olay günü sanığın tarlasında çalışıp çalışmadığı tarla komşuları dinlenip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılış şekilde hükmün tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26966, Karar No: 2017/11175, Tarih: 05.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26966 E.  ,  2017/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... için eylemine uyan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre asli zaman aşımının gerçekleştiği görüşüne, suçun gece vakti işlendiği dikkate alınarak iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddelerinin uygulanması sonucunda sonuç cezanın 7.000,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kurulan hükümde “7300 TL” sonuç adli para cezasının “7.000,00 TL” adli para cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4076, Karar No: 2018/7053, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4076 E.  ,  2018/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçme eyleminden dolayı kabahatli ...Makarna Un İrmik Gıda San. Tic. A.Ş. hakkında 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 30. maddesi gereğince 46,50 Türk lirası geçiş ücreti ve 465,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Karayolları ... Otoyol Bakım İşletme Şefliğinin 10/11/2015 tarihli ve UA 705575 sayılı idari para cezası kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin ...Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/1524 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/07/2017 gün ve 4647 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/08/2017 gün ve KYB. 2017-48028 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

...Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/1524 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 10/11/2015 tarihli ve 705575 sayılı idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/1524 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.