muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/144, Karar No: 2019/3276, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/144 E.  ,  2019/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5071, Karar No: 2011/9043, Tarih: 19.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5071 E.  ,  2011/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 tarih ve 2008/551-2010/1086 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davacılar vekili ... ile davalı vekili .... geldi, davetiye tebilğine rağmen davacılardan ... vekili ... duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların dava dışı limitet şirketin ortakları olduklarını, davalının kurucu ortak ve müdür sıfatının bulunduğunu, şirkete ait parayı zimmetine geçirdiğinin sabit olduğunu, özellikle davacı eski ortak ... ile davalı arasında yapılan 05.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesinde açıklandığı şekilde şirkete ait vadeli ve vadesiz YTL, döviz, repo, portföy hesapları ile tahsil ve takasa verilmiş çekler toplamını adına çevirerek ve çekleri de tahsil ederek şirket hesabına yatırması gerekirken kendi hesabına aktardığının belirlendiğini ileri sürerek, şimdilik 25.000.00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların yerinde olmadığını, devir sözleşmesinde davacıların murisi ortağın yer almadığını, dava haklarının bulunmadığını, müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddialar, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların, davalı ile ortak banka hesaplarından şirkete geçen paralardan babalarının hissesine pay verilmediği iddiasının kanıtlanmadığı, davacı ...’ın da yapılan işlemlere başından beri katıldığı, davalı ile birlikte yetkili müdür sıfatının olduğu, şirketten ayrılırken cari hesabına geçen parayı şirketten aldığı ve iade etmediği, dava dışı şirketin 2004-2005 dönemlerine ait hesaplarının vergi incelemesine tabi tutulduğu ve şirketin 429.300.00 TL kardan mahrum kaldığının tespit edildiği, şirketin üç ortağı tarafından vergi cezası ve faizinin ödendiği, tutanağı müdür sıfatı olan davacı ... ile davalının imzaladığı, tarafların murisi ortağın da sağlığında cari hesabından bu ödemeye katıldığı ve bu şekildeki işlemi kabullendiği, üç ortağın birlikte hareket ettikten sonra ortaklardan birinin ölümü ile varislerinin ölen ortak adına tazminat talebinde bulunamayacağı, iddianın kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, limitet şirket müdürü aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, limitet şirket müdürü aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermediği gibi temel alınan bilirkişi raporu da uyuşmazlığı çözmeye elverişli değildir. Somut uyuşmazlıkta istem, mahkemenin kabulünün aksine, şirket hesabına geçen ve davacıların murisi ortak babalarının hissesine tekabül paranın tahsiline ilişkin olmayıp, müdür olan davalının, tarafların ortak olduğu limitet şirketin parasını zimmetine geçirdiği iddiasına dayalı, hüküm altına alınacak tazminatın limitet şirkete verilmesine yöneliktir. Anılan dava, TTK.nun 556 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 309 ve devamı maddeleri uyarınca açılmıştır. Davacı ortakların dolaylı olarak zarara uğradıkları ileri sürülmüştür. Ortakların, ortaklar kurulu kararına gerek olmaksızın böyle bir dava açması mümkündür.

Somut olayda tarafların ortak olduğu limitet şirketin 16.01.1990 tarihinde tescil edilerek tüzel kişilik kazandığı, davalı, davacı ... ile tüm tarafların ortak murisi Halit Ekşioğlu tarafından kurulduğu, bu ortakların müdür sıfatlarının olduğu, davacı ...’nun 05.10.2006 tarihinde ortaklığını davalıya devir ettiği, aralarında devre ilişkin 04.10.2006 tarihli protokol düzenlendikleri, kişisel payının kalmadığı, ortak Halit Ekşiğlu’nun 09.07.2007 tarihinde öldüğü, davacıların miras yoluyla limitet şirkete ortak oldukları hususları uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, tarafların kabulü, 04.10.2006 tarihli devir protokolü ile vergi idaresi tarafından düzenlenen tutanak kapsamlarından aile şirketi niteliğinde bulunan dava dışı limitet şirketin faaliyetlerinin müdür sıfatlı davalı ile yine müdür sıfatı olan davacı ... adına olan banka hesapları üzerinden idare edildiği yönleri de dosya kapsamıyla sabittir. Davacılar, ortak sıfatıyla açtıkları davada açıkça davalı müdürün şirkete ait paraları zimmetine geçirdiğini iddia etmişlerdir. Uyuşmazlık, davalı müdürün şirkete ait paraları gerçekten zimmetine geçirip geçirmediği noktasında toplanmaktadır.

Bu durum karşısında, şirketin faaliyetlerini davalı ile kişisel payını sonradan davalıya devir eden ve miras yoluyla paydaşlığı devam eden ve devirden önce müdür sıfatı bulunan davacı ... adına açılan banka hesapları üzerinden devam ettirdiği dikkate alınıp, zimmetin nasıl gerçekleştirildiği yönünde gerektiğinde davacılara dava dilekçesinin açıklattırılması, devir protokolü hükümleri ve diğer kanıtların değerlendirilmesi, banka hesaplarının araştırılması, dava dışı şirkete ait defter ve kayıtları üzerinde iddiaya yönelik olarak uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması, denetime uygun rapor alınması, davalının şirkete ait parayı zimmetine geçirip geçirmediğinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak (kendisini asaleten temsil eden Av.... dışındaki) davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19637, Karar No: 2007/1815, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19637 E.  ,  2007/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat .....ile davalı ...-Kur Genel Müd. vekili Avukat ........aralarındaki Tesbit davası hakkında Çorum İş Mahkemesinden verilen 26.09.2006 günlü ve 2201/1826 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Çorum Şeker Fabrikası, Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifi, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, Ziraat Odası, ... Ekicileri Kooperatifi ve Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifine üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2016/28275, Karar No: 2016/29095, Tarih: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28275 E.  ,  2016/29095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01.12.2012 den itibaren ... Derneğine bağlı işyerinde çalışırken 04.09.2008'den itibaren işyerinin....firmasına devredildiğini, kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek söz konusu alacakların davalıdan tahsilini talep etmiş, daha sonra,... Derneğine karşı kıdem tazminatı talebiyle,.... İş Mahkemesine açtığı 2011/844 esas sayılı dosya bu dosya ile birleştirilmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Derneği vekili; 04.02.2008'de işyerinin devredildiğini, sorumlulukları bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....... Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili; davanın yersiz açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...Derneği vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı işçi, 01.12.2002-04.09.2008 tarihleri arasında davalı ...'ne ait işyerinde çalışmış, işyerinin 04.09.2008 tarihinde diğer davalı şirkete devrinin ardından da, işyerinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği 11.08.2009 tarihine kadar kesintisiz çalışmıştır. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalılar nezdinde ara vermeksizin yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin hemşire olarak çalıştığı sabit olmakla, davalılar arasındaki ilişki kendi aralarında ruhsat devri olarak nitelendirilmiş olsa da, iş yeri devri niteliğini taşır. Dava konusu alacaklar konusunda işyeri devri hükümlerine göre davalıların sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8139, Karar No: 2024/1140, Tarih: 25.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8139 E.  ,  2024/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/257 E., 2015/31 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Sanığın Temyiz İstemine İlişkin Yapılan İncelemede

Sanığın, yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.11.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemine İlişkin Yapılan İncelemede

...'un olay tarihinde ... İlçe Jandarma Komutanlığına gelerek kendisine ait eşyalarının sanık tarafından çalındığından bahisle ihbarda bulunması üzerine; ilgili kolluk birimince alınan talimat gereği adli işlem yapılmak üzere karakola davet edilen sanığın görevli mağdura hitaben "seninle görüşeceğiz, jandarma değil Allah olsan bile gelip seninle görüşeceğiz, sırtını soydururum işinden ederim, seni kapıya koydururum kim oluyorsun da bir delinin lafına bakıyorsun beni rahatsız ediyorsun, ben hukuku her şeyi biliyorum siz bana bir şey yapamazsınız" şeklinde tehditte bulunduğu olayda; sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1. maddesinde unsurları belirtilen görevi yaptırmamak için direnme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67 nci maddeleri gereğince olağan dava zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin, en son kesen sebep olan sanığa mahkûmiyet kararının verildiği 07.10.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 nci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15036, Karar No: 2013/12264, Tarih: 27.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15036 E.  ,  2013/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhtelif suçlardan hükümlü ... hakkında cezaların 7 yıl 3 ay 45 gün hapis cezası olarak toplanmasına ilişkin İzmir 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 12/08/2009 tarih ve 2009/576 Değişik iş sayılı kararının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 11/04/2009 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/a maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin hakkında uygulanması talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihi olarak belirlenen 25/10/2012 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Salihli İnfaz Hakimliğinin 24/04/2012 tarih ve 2012/141-143 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile koşullu salıverilme tarihinden 6 ay geriye gidildiğinde 1 gün eksik kalan sürenin infaz edilmesine dair SALİHLİ Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2012 tarih ve 2012/627 Değişik İş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 01/06/2012 gün ve 2012/9599/32760 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/06/2012 gün ve KYB/2012/152235 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09/07/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Hükümlü ...'ın 24/04/2012 tarihli disiplin kurulu kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazandığı anlaşılmakla, 6291 sayılı Kanun'un yürülüğe girdiği 11/04/2012 tarihinden önce açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı ve bulunma şartlarını da taşımadığı cihetle 5275 sayılı Kanunun geçici 3/1. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri şeklinde infaz edilmesine karar verilemeyeceği gibi, adı geçen hükümlünün aynı Kanun'un 105/A maddesinde belirtildiği üzere son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmediği yada açık ceza infaz kurumuna ayırılma şartlarının oluşmasından itibaren altı aylık sürenin gerçekleşmemiş olduğu dikkate alındığında bu kanun maddesi hükümlerine göre de cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri olarak infaz edilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yapılan itirazın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

./..

-2-

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Hükümlü ... cezasını infaz etmekte iken 11/04/2009 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a 105/A maddesi ve geçici madde 3. eklenmiş olup;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesininde;

"(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Hükümlü ... cezasını infaz etmekte iken 11/04/2009 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a 105/A maddesi ve geçici madde 3. eklenmiş olup;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesininde;

"(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;

a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan,

koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.

(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde düzenleme yer almakta olup;

Ayrıca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici madde 3 de ise;

"(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan;

a)-Açık ceza infaz kurumunda bulunan,

b)- Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.

./..

-3-

(2) -Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar.

(3)- Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 105 inci maddenin dördüncü fıkrası hükmüne göre mahkûmiyet sürelerinin geriye kalan yarısı kamuya yararlı bir işte çalışmak suretiyle infaz edilmekte olan hükümlüler hakkında aşağıdaki şekilde işlem yapılır:

a) Koşullu salıverilme süresini tamamlamayanların cezalarının infazına 105/A maddesi hükümleri uyarınca devam olunur.

b) Koşullu salıverilme süresini tamamlayanların infaz dosyası 107 nci ve 108 inci maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir." hükmü yer almaktadır.

Somut olaya gelince;

a) Koşullu salıverilme süresini tamamlamayanların cezalarının infazına 105/A maddesi hükümleri uyarınca devam olunur.

b) Koşullu salıverilme süresini tamamlayanların infaz dosyası 107 nci ve 108 inci maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir." hükmü yer almaktadır.

Somut olaya gelince;

Hükümlü ...'ın cezalarının koşullu salıverilme tarihinin 25/10/2012 olduğu ve hükümlünün 24/04/2012 tarihli Disiplin Kurulu Kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazandığı, hükümlünün 6291 sayılı yasanın yürülüğe girdiği 11/04/2012 tarihinden önce açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı ve bulunma şartlarını da taşımadığı, ayrıca hükümlünün cezasının son altı ayını da kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmediği ve açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren altı aylık sürenin de gerçekleşmemiş olduğu dikkate alındığında hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilemeyecektir.

Bu değerlendirmeler ışığında; hükümlünün 6291 sayılı yasa ile değişik 5275 sayılı yasanın 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin yarar isteğinin kabulüne dair Salihli İnfaz Hakimliğinin 24/04/2012 tarih ve 2012/141-143 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2012 tarih ve 2012/627 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince bozma doğrultusunda karar verilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...