muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19891, Karar No: 2023/10093, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19891 E.  ,  2023/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/840 E., 2016/653 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali, kasten yaralama, işyeri dokunulmazlığını ihlal, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Düşme, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, bozma

Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... ve katılan sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2015 tarihli iddianamesi ile, katılan sanık ...'nın kasten yaralama suçundan, sanık ...'in cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından ve sanık ...'in işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile, katılan sanık ...'nın kasten yaralama ve sanık ...'in cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetlerine, sanık ...'in işyeri dokunulmazlığını ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanık ...'in iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, hakkında verilen hapis cezası mahkumiyetlerine ilişkin olup, bir nedene dayanmamaktadır.

2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği, müvekkilinin kasten yaralama suçundan beraat etmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'nin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen cezasının ertelenmemesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezada takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği, müvekkilinin kasten yaralama suçundan beraat etmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'nin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen cezasının ertelenmemesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezada takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ...'in iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan cezalandırılması gerektiğine, bu sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı suçundan kurulan hükümde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri koşullarının bulunduğuna ve tüm mahkumiyet hükümlerinde yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in, katılan sanık ...'a ait taş kırma makinesinin çalışmasına izin vermeyerek iş ve çalışma hürriyetini ihlal ettiği, sanık ... ile birlikte katılan sanık ...'ya ait işyerine rızası hilafına girerek işyeri dokunulmazlığını ihlal ettiği ve ...'yı silahla ve cebir, tehditle hürriyetinden yoksun kıldığı, katılan sanık ...'nın da sanık ...'i darp ederek yaraladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından, katılan sanıklar ..., ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından, katılan sanıklar ..., ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hüküm yönünden;

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Işıl Kandemir hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık ..., katılan sanık ... vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6844, Karar No: 2012/12382, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6844 E.  ,  2012/12382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... İl Müdürlüğü'nün dava dışı ... Rehabilitasyon Özel Eğitim Sağlık Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti'den alacağı için Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'ne haciz bildirisinde bulunulduğunu, bu bildiriye dayanak olarak da 6183 Sayılı Kanunun 79.maddesinin gösterildiğini, söz konusu ihbarnamenin 20.11.2007 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiğini, zira söz konusu ihbarname ile müvekkil idareye yapılacak tebliğlerin Vergi Usul Kanunu çerçevesinde olması gerektiğini, buna göre yapılacak tebligatların idarenin en büyük amir yada muavinlerine, bunların dışında da amir tarafından görevlendirilen yetkili memurlara yapılabileceğini, usulsüz tebliğin yapıldığı 20.11.2007 tarihi itibariyle dava dışı Karacanlar Rehabilitasyon Özel Eğitim Sağlık Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti'nin herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, usulsüz tebligat nedeniyle 12/11/2007 tarih ve 052368 sayılı haciz bildirisinin içeriğini 10.4.2009 tarihinde tebliğ edilen ödeme emri emri ile öğrendiklerini, bu sebeple haciz bildirisinin ıttıla tarihinin 10/04/2009 olarak kabulü gerektiğini, ödeme emri tarihi itibariyle de Muhasebe Müdürlüğü'nün Karacanlar Rehabilitasyon Özel Eğitim Sağlık Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti'ne borcunun bulunmadığının tespit edildiğini belirterek davanın kabulü ile haciz bildiriminin ödeme emrinin tebliğ tarihi olan 10/04/20009 olarak düzeltilmesini ve 02.04.2009 tarihi itibariyle de Muhasebe Müdürlüğü'nün Karacanlar Rehabilitasyon Özel Eğitim Sağlık Hizmetleri San ve Tic Ltd Şti'ne borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, haciz bildirisinin 20.11.2007, ödeme emrinin

10.4.2009 tarihinde davacı idarenin evrak Memuru sıfatıyla ... isimli şahsa tebliğ edildiğini, tebliğin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, haczin ve ödeme emrinin kesinleştiğini, davanın SGK Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğinden müvekkili hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, haciz bildirisinin 20.11.2007, ödeme emrinin

10.4.2009 tarihinde davacı idarenin evrak Memuru sıfatıyla ... isimli şahsa tebliğ edildiğini, tebliğin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, haczin ve ödeme emrinin kesinleştiğini, davanın SGK Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğinden müvekkili hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve bilirkişi raporu gereğince haciz bildirisinin davacı idare evrak memuru yetkilisi ... imzasına 20.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan bu tebliğin 213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 98.maddesi çerçevesinde en yetkili amir tarafından yetkili kılınan memur imzasına ve usulüne uygun olarak yapıldığı, keza; davacı idare tarafından 6183 Sayılı Yasanın 79/4 Maddesi uyarınca ihbarnamenin tebliğ tarihinden itibaren en geç bir yıl içerisinde dava açılması gerekirken 03.08.2009 tarihinde Menfi Tespit davası açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilerek aşağıdaki hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Yasanın 79.maddesi gereğince açılmış menfi tespit istemine ilişkindir.

5510 Yasanın 88.maddesi uyarınca kurum alacaklarının tahsilinde 6183 Sayılı Yasanın uygulanması gerektiği,aynı yasanın 101.maddesinde de bu kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer iş mahkemesi yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı SGK tarafından dava dışı borçlunun prim borcu nedeniyle davacı idareye gönderilen haciz ihbarnamesine davacı tarafından yasal süre içerisinde cevap verilmemesi nedeniyle davacı tarafından 6183 Sayılı Yasanın 79 maddesi gereğince davalıya borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup uyuşmazlığa Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılmıştır. Oysa görev hususu res'en dikkate alınarak yukarıdaki yasal düzenleme gereğince davaya iş mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13331, Karar No: 2012/12950, Tarih: 08.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13331 E.  ,  2012/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiarlananın tahliyesi ve 1.950,00.-TL kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine, alacağın kısmen kabulü ile 1.935,00.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, temerrüt ihtarnamesine konu edilen Temmuz 2011 ay kirasına ilişkin davacı tarafça kabul edilen bir ödeme belgesinin bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve kiralananın tahliyesine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağın tahsiline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, dava dilekçesinde ihtara konu ettiği Temmuz 2011 ay kirası ile ödenmediğini iddia ettiği Ağustos ve Eylül 2011 ayları kiraları aylık 650,00.-TL'den toplam 1.950.-TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının dosyaya ibraz etmiş olduğu 22.11.2011 günlü banka ödeme dekontunda davacı hesabına Ağustos 2011 ayı kira bedeli olarak 650,00.-TL'nin, yine 22.11.2011 günlü 2.ödemesinde açıklamasız olarak 650,00.-TL'nin ödendiği görülmektedir. Dairemizin 5.6.2012 günlü geri çevirme kararı ile istenilen banka hesap dökümleri de bu açıklamayı doğrulamaktadır. Bu durumda mahkemece yeniden Eylül 2011 ayı kirası olarak yatırıldığı ileri sürülen 22.11.2011 tarihli 2.ödemenin Eylül kirası olarak yatırılıp yatırılmadığının ilgili banka şubesinden sorulmasından sonra sonucu Dairesinde bakiye alacak üzerinden davanın kabulüne ve davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yapılan bu ödemelerin Mayıs, Haziran 2011 ayları kira ödemeleri olduğunu kabul eden hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2.bentte yazılı nedenle hüküm alacağının tahsiline ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13632, Karar No: 2015/9210, Tarih: 27.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/13632 E.  ,  2015/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1993-01/04/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... Derneği Yönetim Kurulu Başkanlığı nezdinde 1993 yılından itibaren 01.04.2008 tarihine kadar geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacının 01/01/1994-01/04/2008 tarihleri arasında davalı işyeri nezdinde hizmet akdiyle fiilen kesintisiz ve asgari ücret karşılığında çalıştığının” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Öte yandan; “633 sayılı ... Başkanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un ilgili hükümlerine değinmekte de yarar bulunmaktadır.

Anılan Kanun'un “Görev” başlığını taşıyan 1.maddesinde;

“İslam Dininin inançları, ibadet ve ahlak esasları ile ilgili işleri yürütmek, din konusunda toplumu aydınlatmak ve ibadet yerlerini yönetmek üzere; Başbakanlığa bağlı ... Başkanlığı kurulmuştur.”

Öte yandan; “633 sayılı ... Başkanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un ilgili hükümlerine değinmekte de yarar bulunmaktadır.

Anılan Kanun'un “Görev” başlığını taşıyan 1.maddesinde;

“İslam Dininin inançları, ibadet ve ahlak esasları ile ilgili işleri yürütmek, din konusunda toplumu aydınlatmak ve ibadet yerlerini yönetmek üzere; Başbakanlığa bağlı ... Başkanlığı kurulmuştur.”

Aynı Kanun'un “Camilerin ibadete açılması ve yönetimi” başlığını taşıyan 31.07.1998 tarih ve 4379 Sayılı Kanunun 1.maddesiyle değişik 35.maddesinde ise;

“Cami ve mescitler ... Başkanlığının izni ile ibadete açılır ve Başbakanlıkça yönetilir. Hakiki ve hükmi şahıslar tarafından yapıldığı halde izinli veya izinsiz olarak ibadete açılmış bulunan cami ve mescitlerin yönetimi 3 ay içinde ... Başkanlığına devredilir. ... Başkanlığınca buralara imkânlar nispetinde kadro tahsis edilir. Kadro tahsis edilinceye kadar buralarda görev yapanların mesleki ehliyetleri ile ilgili esas ve usuller yönetmelikle düzenlenir.” hükümlerine yer verilmiştir.

... Başkanlığı Görev ve Çalışma Yönergesi'nde camilerin yönetim yetkisi ile camilerin yönetimi ile ilgili işlerin ayrıntılı olarak düzenlendiği görülmektedir. Yönergenin 90.maddesinde hakiki ve hükmi şahısların mülkiyetinde bulunan bütün cami ve mescitlerin yönetimi ve denetlenmesi görevi müftülüklerin görevleri arasında sayılmış; Yönergenin 107 ve 118.maddelerinde de, camilerin yönetimi ve sorumluluğunun imam-hatiplere ait olduğu belirtilmiştir. Yönergenin diğer maddelerinde de bu yönetim ve sorumluluğun kapsamı; namaz öncesi ve sonrası Kur'an okunması; turistlerin cami ziyaretlerinde cami adabına uygun kıyafetle girmelerinin sağlanması; camilerde film çekme, hat ve tezhip gibi sanat eserleri ile tarihi tabloları görüntüleme, araştırma ve inceleme konularında alınan izin üzerine yardımcı olunması; minarelerden fotoğraf çekmek isteyen kişilerin cami görevlilerinin nezaretinde resim çekmelerinin sağlanması; yeni inşa edilecek camilerin kıble istikametlerinin belirlenmesi; gereksiz aydınlatma ve ısıtmadan kaçınılması ve tasarrufa dikkat edilmesi; imam-hatip ve müezzinler arasında nöbet usulünün düzenlenmesi; camilerin bahçelerini ve bahçe duvarlarını kirleten ve kötü görünüm arzeden hususların giderilmesi; cemaati rahatsız eden her türlü seyyar satıcı, dilenci ve ayakkabı boyacılarının cami önlerinden uzaklaştırılmaları konusunda gerekli tedbirlerin alınması; cami temizliği; camilerde hırsızlık olaylarının önlenebilmesi amacıyla camilerin içine ve dışına güvenlik kameralarının yerleştirilmesi; camilerdeki seslendirme cihazlarının kullanımı ve periyodik bakımlarının sağlanması; camilerde yangın olaylarına karşı yangın söndürme tüplerinin konulması ve benzeri konularda alınacak tedbirler olarak sıralanmaktadır. ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 03.02.2010 gün ve 2010/4-4 Esas ve 2010/56 Karar no lu ilamı)

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya ait hizmet cetvelinden davacının 30/06/1966-1987/2 dönemi arasında toplam 232 gün fiili hizmetinin dava dışı işyerlerince Kurum'a bildirilmiş olduğu, tespiti talep olunan dönem içerisinde Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davalı Derneğe ait karar defterinde "... cami tuvaletlerinin bekçisi bakımcısı durumunda olan ...'ın halen ikamet ettiği bölüme şebekeden elektrik alınmasına'' dair 01.07.2000 tarihli Dernek Yönetim Kurulunca alınmış kararın bulunduğu, Dernekler İl Yönetimince 22/03/2009 tarihli Dernek Tüzüğü'nün dosyaya sunulmuş olup Derneğin faaliyete başladığı tarihe ilişkin kaydın Tüzükte yer almadığı, yapılan zabıta araştırmaları ile duruşmalarda da dinlenmiş olan tanıkların tutanağa bağlanmak suretiyle Mahkemeye bildirilmiş olduğu, davalı Derneğe ait işyeri tescil kaydının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı, davalı ve kamu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, caminin maliki davalı ... Cami Derneği' dir. Cami Derneği BK. 58.maddesine göre malik olarak caminin muhafaza ve bakımından sorumlu olup dava konusu dönem içerisinde bu bakım ve muhafaza sorumluluğunu ne şekilde, hangi personel

- ile yerine getirdiği hususu araştırılmaksızın, Derneğe ilişkin kuruluş kaydının, Dernek Yönetim Kurulu Kararlarının var ise vergi kaydının ilgili Kurumlardan istenmeden; Derneğin uyuşmazlık konusu dönem içerisinde 506 sayılı Yasa kapsamına alınabilecek nitelikte faal olup olmadığı belirlenmeksizin, davacının bağımsız ve kendi namına cami içerisinde yer alan tuvaleti işlettiği iddiası karşısında davacı adına vergi kaydının olup olmadığı hususunun araştırılmaksızın, yukarıda da açıklandığı üzere yasal düzenleme sonrası cami ve mescitlerle ilgili olarak oluşturulmuş bir yönetim varsa bunun üç ay içinde ... Başkanlığı'na devredilmesi öngörülmüş olup ilgili Müftülükten yönetimin ... Başkanlığı'na devri sonrası ihtilaf konusu dönem içerisinde görevli cami personeli sorulmak suretiyle caminin bakım ve temizliğinin ne şekilde gerçekleştirildiği hususunda bu personellerin tanık olarak beyanlarını almaksızın, duruşmalarda dinlenen tanıkların yetersiz ve çelişkili beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Bununla birlikte, Dernekte geçen çalışmaların resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Uyuşmazlık konusu dönem içerisinde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin de araştırılması gerekir.