muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18997, Karar No: 2015/4061, Tarih: 10.03.2015

Alman Hukukunda BGB 846 hükmü gereği, tehlike sorumluluğundan doğan bir haksız fiil sonucu yaralanan veya ölenin desteğinden yoksun kalan 3.kişilerin, tehlike sorumluluğu esaslarına göre sorumlu olan kişiye karşı yöneltikleri tazminat taleplerinde yaralanan veya ölenin birlikte kusuru dikkate alınmaktadır.

İsviçre Hukukunda desteğin kusurunun, destek görenlerin tazminat alacaklarını olumsuz yönde etkileyebileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte, doktrinde tazminat miktarının belirlenmesinde mağdur desteğin müterafik kusurunun mutlaka dikkate alınacağı kabul edilmektedir (Oser, Schönenberger, Das Obligationenrecht.Art 1-183).

İsviçre Fedaral Mahkemesi de, sigorta şirketinin mevcudiyeti halinde ölen desteğin kusurunun davacı tarafın tazminat miktarında evleviyetle dikkate alınacağını vurgulayarak sigorta yoluyla korumanın söz konusu olduğu hallerde sigorta şirketini genel hukuk normları üzerinde sorumlu tutmanın söz konusu olamayacağını, davalı sigorta şirketinin ölen desteğin müterafik kusuru oranında tazminat talebinden indirim isteyebileceğine hükmetmiştir (BGE 113 11 328, Prof Dr Saibe Oktay Özdemir - Hukuki Mütalaa).

Desteğin ölümü nedeniyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri de etkilediği nasıl kabul ediliyorsa desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışların da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağı (Gökyayla S.252, Tekinay-Akman- Burcuoğlu-Altop S.650) Türk Hukuk Doktrininde genelde kabul görmektedir.

Konunun ZMSS yönünden incelenmesinde de, 2918 Sayılı KTK 85/1, 91/1 ve ZMSS Genel Şartlarının A.1 maddesi hükümlerinden de anlaşıldığı üzere sigortacının (ZMSS) sorumluluğuna gidilebilmesi için;

A-Bir sigorta sözleşmesi bulunması,

B-Bir zararın gerçekleşmesi,

C-İşletenin 2918 Sayılı KTK 85/1 maddesine göre sorumlu olması gerekmektedir.

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154, Bozer- Sigorta sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin temyiz isteminin kabulü ile dava red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2024/3145, Karar No: 2024/4579, Tarih: 02.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3145 E.  ,  2024/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1075 E., 2024/226 K.

SAYISI : 2019/109 E., 2021/222 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı tarafından, kayalık vasfı ile Hazine adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle eldeki davanın açıldığı, taşınmazın sınırında 102 ada 1 nolu orman parseli bulunmakla Mahkemece orman araştırması yapıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 8. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

02.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/129, Karar No: 2007/135, Tarih: 12.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-129 E., 2007/135 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/YYB-129 E., 2007/135 K.**

**- GÖREVLİ MERCİİ

- İDARİ PARA CEZASI**- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 20 ]

- 1705 S. TİCARETTE TAĞŞİŞİN MEN’İ VE İHRACATIN MURAKABES... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Ergin K.........'nın bayisi olmadığı firmaların tüplerini satışa sunmak suretiyle emirlere muhalefet suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davası sonunda; Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesince 20.03.2001 gün ve 551-327 sayı ile; sanığın 765 sayılı Yasanın 526. ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca sonuç olarak 159.705.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 2. Ceza Dairesince 18.09.2002 gün ve 17832-15180 sayı ile görev yönünden bozulmuştur.

Daha sonra; dosya, Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesince 28.11.2002 gün ve 1180-1105 sayı ile görevsizlik kararı verilerek, asliye ceza mahkemesine gönderilmiş, Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince de, 20.09.2005 gün ve 3-910 sayı ile; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5307 sayılı Yasanın 8/1 ve 16/4. maddeleri gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmek suretiyle Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna tevdi edilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından bu konuda verilmiş bir karar bulunmamaktadır.

Enerji Piyasası Daire Başkanı Zekeriya G…

…… (Başkan adına) tarafından yazılan ve arkasına EPDK nun genel nitelikli bir kararı da eklenmek suretiyle Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilen 26.12.2006 tarihli yazısı ile; bu konuda kurumun yetkili olmadığı belirtilerek iade edilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "henüz 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmadığından, görev uyuşmazlığı da doğmadığı nazara alınarak, dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği" görüşünü içeren 26.05.2007 gün ve 64415 sayılı tebliğnamesi ekinde Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1)Yargılama konusu maddi olayın;

Sanık Ergin K.........'nın yetkili bayii olmadığı halde, katılan firmaya ait LPG tüplerini satışa sunması tarzında gerçekleştiği,

2- Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözülmesi gereken hukuki ihtilafın;

Yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda ortaya çıktığı,

3-Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

2- Yerel Mahkeme ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözülmesi gereken hukuki ihtilafın;

Yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda ortaya çıktığı,

3-Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ve benzeri kuruluşlar yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- 4628 sayılı Yasanın 5. maddesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun oluşumu düzenlenmiş olup, 5307 sayılı Yasanın 20. maddesiyle anılan Yasaya eklenen 5/C maddesinde ise, Kurulun sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG) piyasası ilgili görevlerine yer verilmiştir. Maddenin son fıkrasında, "Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümlerine, çıkarılan yönetmelik hükümlerine, Kurul tarafından onaylanan tarife ve yönetmeliklere, lisans hüküm ve şartlarına, teknik düzenlemelere ve Kurul kararlarına aykırı davranıldığı durumlarda idarî para cezası vermek, lisansları iptal etmek." Kurulun görevleri arasında sayılmıştır.

Hal böyle iken Mahkemenin görevsizlik kararı üzerine, yaptırım uygulama bakımından kısmen kaza yetkisi verilmiş bulunan makamlardan olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunca karar verilmesi yerine, Daire başkanı yazısıyla gönderilen dosyada, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca henüz usulünce verilmiş bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlıktan söz edebilmek olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, gereğinin yerine getirilmesini ve görevsizlik kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca verilebilmesini temin için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararına karşı kaza yetkisini haiz Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından verilen ve selbi görev uyuşmazlığı oluşturan bir karar bulunmaması nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemeyeceğinden, dosyanın incelenmeksizin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'na iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 12.06.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16624, Karar No: 2017/1274, Tarih: 21.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16624 E.  ,  2017/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, tek yönlü yolun, sağ şeridinde seyir halinde iken, sol tarafında bulunan cebe girmek için manevra yaptığı sırada, arkasında sol şeritte seyir halindeki katılan motosiklet sürücüsünün sanığı sollamaya çıktığı ve sanığın aracının sol arka kısmına çarptığı olayda; sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki keşfe binaen alınan bilirkişi raporu ve İstanbul Adli Tıp Kurumunun raporu, dosya oluş ve kapsamına uygun olup, olaydan 6.5 ay sonra mahkeme heyetince yapılan keşif sırasında, kaza tespit tutanağındaki çarpma noktasının 200 metre gerisinde gösterilen aynı model motosiklete ait sinyal far kırıklarının, sanığın kusur durumunun belirlenmesinde etken olmaması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın motosiklet sürücüsü katılanın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7468, Karar No: 2023/3131, Tarih: 24.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/7468 E.  ,  2023/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 822 parsel sayılı 5.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 127 ada 35 parsel numarasıyla ve 5.347,77 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 814 parsel sayılı 9.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 127 ada 28 parsel numarasıyla ve 9.181,51 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş, bu tespitlere ... tarafından itiraz edilmesi üzerine ise Kadastro Komisyonunca 28.05.2019 tarihli komisyon kararı ile 127 ada 35 parsel sayılı taşınmazın 4.874,07; 127 ada 28 parsel sayılı taşınmazın ise 9.655,21 m2 yüzölçümlü olarak tespit ve tesciline karar verilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kadastro komisyon kararı sonucunda kendisine ait eski 822 (yeni 127 ada 35) parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalıya ait eski 814 (yeni 127 ada 28) parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı, çekişmeli 822 parsel sayılı taşınmazı 2001 yılında satın aldığı ve önceki maliklerle birlikte 40 yılı aşkın süredir bütün olarak zilyetliklerinde bulundurulduğu iddiasına dayanarak taşınmazlara ilişkin komisyon kararlarının iptali ile iddiasına konu kısmın adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının yerinde olmayıp, çekişmeli 127 ada 28 parsel sayılı taşınmazı izale- i şuyu davası sonucunda 1999 yılında cebri icra yolu ile satın aldığını, taşınmazı satın aldıktan sonra zeytin ağacı dikmek sureti ile komisyon kararı ile belirlenen sınırlar doğrultusunda kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI