muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11775, Karar No: 2011/5108, Tarih: 17.11.2011

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”. Bu madde emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “Ayşe Süzen” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

Dosya içeriğine göre davacı işçi davalı ... Yağ Fabrikası işyerinde çalışmaktadır. Davalı kooperatif hammadde bulunmaması nedeni ile Ocak 2009 ayında mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, diğer işçileri ise 4 ay süre ile ücretsiz izne göndermiş ve ücretsiz izin uygulamasının 4 ay süre ile uzatılmasına Mayıs 2009 ayında karar verilmiştir. Davacı ve diğer işçiler ücretsiz izinde iken Yağ Fabrikası davalı ... tarafından 02.07.2010 tarihli kira sözleşmesi ile diğer davalı ... Tarım Teks. Kim. Mad. San. Ltd. Şirketine 3 yıl süre ile kiralanmıştır. Kira sözleşmesinde “fabrikanın müştemilatı ile kiraya verildiği, kiracı tarafından Çiğit, Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesinde, alınıp satılmasında ve depolanmasında kullanılacak olup, fabrikanın teknik yapısına uymayan her hangi bir yağlı tohum kesinlikle işlenmeyeceği, kiracının, kiralayana ait işletmede çalıştırdığı personellerine karşı İş Kanunu, Sosyal Güvenlik Kanunu ve sair mevzuattan doğan yükümlülüklerini yerine getireceği” hükümlerine yer verilmiştir. Davacının iş sözleşmesi bu kiralama sözleşmesinden sonra davalı ... tarafından “Merkez Yağ Fabrikasının tüm müştemilatı ile birlikte 02.07.2010 tarihli sözleşme ile 3 yıllığına 3. Bir kişiye verilerek faaliyetine son verildiği” gerekçesi ile yağ fabrikasında bulunan tüm personelle birlikte 09.08.2010 tarihi itibari ile feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalılardan ... Yağ Fabrikasında hammadde yokluğu nedeni ile üretim faaliyetini durdurmuş, mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerini askıya almış, onarım işinde çalışan birkaç işçi dışında diğer işçilere ise ücretsiz izin vermiştir. Davalı kooperatif fesih bildiriminde üretim durmasına değil, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirkete müştemilatı ile kiralanmasına dayanmıştır. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi incelendiğinde, Yağ Fabrikasının diğer davalı şirketçe Çiğit, Soya, Ayçiçeği, Kanola, Hardal, Keten tohumu vb. yağlı tohumların işlenmesi amacı ile faaliyette bulunmak üzere kiralandığı görülmektedir. Davalılar arasındaki kira sözleşmesi bir hukuk işlem olup, İş Kanunu’nun 6. Maddesi anlamında devirdir. Yağ Fabrikasının ekonomik bütünlük olarak devredildiği sabittir. Sözleşmede işçilerle ilgili düzenlemeye yer verilmemesi, işyerinin müştemilatı ile devredilmesi, işyerinin devrini ve işçilerin devredene geçmesini engellemez. Zira Yağ Fabrikasının devralan şirketçe faaliyetine devam edileceği açıktır. Faaliyetin devamı içinde mutlaka iş gücüne ihtiyaç olacaktır. Devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı ... tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı ... şirketine geçmiştir. Devralan davalı ... şirketi tarafından ise gerçekleştirilen yazılı bir fesih işlemi bulunmamaktadır. Salt devir iş sözleşmesinin feshin için geçerli neden teşkil etmez. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden ve işyeri artık devralan şirketin işyeri olduğundan, davacının devralan işveren olan davalı ... şirket işyerine işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı Çukobirlik Genel Müdürlüğünün ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece feshin geçerli olduğuna ve davanın reddine dair karar açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ... LDT. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilin ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ... LDT. Şirket işyerine İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilin ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 135.00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 17/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3603, Karar No: 2017/13382, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3603 E.  ,  2017/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesiyle; taraflar arasında boşanma davasına konu edilen evlilik birliğinin kurulması aşamasında kendisine hediye edilen,15 adet cumhuriyet altını,18 gramlık 2 parçalı model, 4 adet 25 gramlık ... burması, 10 gram düz model bilezik, 2 adet Ata altını, 2 adet 11 gramlık içi boş ... burması, 8 adet yarım altın, 10 adet çeyrek altın, 22 adet gramlık altının aynen; olmadığı takdirde, 22.600 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle; krem renkli koltuk takımı, 2 adet halı, 2 adet berceste,1 adet süs koltuğu, mutfak eşyaları, portmanto ile şahsi giyim eşyalarının da davalı tarafta kaldığını beyanla, aynen; olmadığı takdirde, 9.200,00 TL’ nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, krem koltuklar, 2 adet halı, berceste, süs koltuğu, partmonto olarak belirtilen kişisel malların müvekkili ile birlikte alınmış olduğu halde her ne kadar sadece davacı tarafından alınmış gibi bahsedilmiş ise de, kendilerine başvurulduğu takdirde iade etmeye hazır olduklarını; düğünde takılan ziynet eşyalarının ve davacıya ait giyim eşyalarının davacı tarafından evin terk edildiğinde götürüldüğünü müvekkilinde bulunmadığını savunarak; haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; davalı tarafın davacıya şiddet uygulaması sonucu ortak konutu terk ettiğini, terk ettiği sırada cüzdanı bile evden eşya alamadığını, ziynetlerinin eşinin ailesinin evindeki kasada olduğunu, altınların tarafına iade edilmediğini, davalı ise düğünde toplanan altınlarla düğün masraflarına, düğünden sonra eşine giyecek eşyalarına, evin ihtiyaçlarına, tatil için otele harcadığını beyan ettiğini, ziynet eşyalarının birlik gereksinimleri için koca tarafın bozdurulmuş olmasının kocayı iade yükümlülüğünden kurtarmadığını, düğünde takılan altınlar kadına ait olduğunun var sayıldığını, kadına ait olan bu ziynetleri davalı koca tarafından bozdurulduğunu, iade yükümlülüğü bu ziynetlerin kadın tarafından kocaya bağışlandığı veya iade edilmemek koşuluyla kadın tarafından kocaya verildiğine ilişkin dosya içerisinde bir belge ve bilgi bulunmaması gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 2 adet 22 ayar bilezik (2.880,00 TL), 4 adet 22 ayar burma bilezik ( 8.000,00 TL), 1 adet 22 ayar düz bilezik (800,00 TL), 22 ayar 2 adet 2’ li burma bilezik (1.760,00 TL), 14 ayar su yolu seti (1.650,00 TL), 8 adet yarım altın (2.288,00 TL), 2 adet cumhuriyet altını (1.150,00 TL), 10 adet çeyrek altın (1.430,00 TL) olmak üzere toplam 19.958,00 TL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.1)Davacının, ziynet eşyalarının aynen; olmadığı takdirde bedelinin hüküm altına alınmasını talep etmesine rağmen; mahkemece, sadece bedele hükmedilmesi doğru görülmemiş olup; bozmayı gerektirmiştir.2)Türk Medeni Kanunu’nun 6

.430,00 TL) olmak üzere toplam 19.958,00 TL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.1)Davacının, ziynet eşyalarının aynen; olmadığı takdirde bedelinin hüküm altına alınmasını talep etmesine rağmen; mahkemece, sadece bedele hükmedilmesi doğru görülmemiş olup; bozmayı gerektirmiştir.2)Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı ispatlaması gerekir.Bunun yanında, kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı, kişisel harcamalar vs.) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Somut olayda; yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları ... beyanında ‘…gördüğüm kadarıyla küpe, bileklik ve kolyeden oluşan gerdanlık set, kolunda hediyelik bilezikleri vardı ayarını bilemiyorum. Ben kendisine para taktım takarken üzerinde çeyrek altınlar ve gramlık altınlar vardı. İnce hediyelik bileziklerin dışında burma bileziklerde vardı. Takılar takıldıktan sonra gelin odasına gidildi, takı odasından çıktıktan sonra üzerinde takılar yoktu…’, ... beyanında ‘…Gelin odasında bir tek ben vardım. Ben girdiğimde ... in annesi altınları sayıyordu. Tahmini olarak 15 tane yarım altın,2 tane ata altını,10 a yakın çeyrek ve yarım altın,20 den fazla gramlık altın, 6 tane ... burması, sayısını bilmediğim düz bilezik,1 tane gerdanlık set vardı. ... in annesi takıları bir kesenin içine koydu, bunu evimizde bir kasa var içine koyalım diye aldılar bir daha da vermediler.’, ... beyanında ‘…Düğünde kızım ... 'in üzerinde 15 adet cumhuriyet altını, 4 adet ... burması bilezik, 2 adet düz bilezik, 2 adet içi boş tekli ... burması, 2 adet set, 2 adet ata altın, 8 adet yarım altın, 22 adet gramlık altın vardı. ... bu altınların ailesi tarafından kasaya konulduğunu söyledi. Daha sonra bu altınları alamadık.’ şeklinde beyanda bulunmuşlardır.Dosya kapsamından bozdurulduğu sabit olan davacının ziynet eşyalarının, iade edilmemek üzere kocaya verdiğini ispat külfeti davalıya ait bulunmaktadır.O halde, mahkemece; yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıklarının dava konusu altınların bozdurulduğunu beyan ettikleri gözetilmeden ve davacı tanıklarının beyanlarına niçin itibar edilmediği de karar yerinde tartışılmadan; ziynet eşyalarına yönelik davanın kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4529, Karar No: 2023/4971, Tarih: 16.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4529 E.  ,  2023/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16389, Karar No: 2012/6290, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16389 E.  ,  2012/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2010 gün ve 2008/585-2010/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hayat Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın davalı bankadan 05.03.2008 tarihinde kredi kullandığını, diğer davalı sigorta şirketince poliçe tanzim edildiğini, ayrıca üretici kart isimli bir kredi kartı verildiğini, bu kredi dolayısıyla bankaca hayat sigortası yaptırılması gerekirken bunun ihmal ettiğini, sonradan 22.07.2008 tarihinde poliçe tanzim edildiğini, murisin ise 20.05.2008 tarihinde beyin kanaması sonucu vefat ettiğini, sigortanın beyan formunda geçmiş hastalıkların belirtilmediği, diğer ikinci poliçenin ise vefat tarihinden sonra yapıldığı gerekçesiyle ödemede bulunmadığını, bankadan alınan kredi borcunu davacıların ödediğini ileri sürerek, toplam 16.000 TL'nın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Deniz Hayat Sigorta AŞ. vekili, murisin 04.03.2008 tarihli beyan formunda hastalığının olmadığını belirttiğini, sonradan diyabet, tüberküloz rahatsızlığının olduğunun anlaşıldığını, TTK'nun 1290. maddesi uyarınca sigortalının beyan yükümlülüğü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... AŞ. vekili, ölüm ile hastalık arasındaki illiyet bağının tespit edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların murisi ile davalı sigorta şirketi arasında 05.03.2008/2009 arası hayat sigortası tanzim edildiği, sigortanın süresi içinde cayma hakkını kullanmaması ve ek prim talep etmemesi nedeniyle muriste var olan hastalık ile ölüm arasındaki illiyet bağının araştırılmasına gerek olmadığı, bankaya husumet yöneltilemeyeceği, diğer poliçenin murisin vefatı sonrası tanzim edildiği gerekçesiyle, davalı banka yönünden davanın husumetten reddine, davalı sigorta yönünden 12.000 TL'nın tahsiline , fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Hayat Sigorta AŞ. vekili temyiz etmiştir..

Kararı, davalı Hayat Sigorta AŞ. vekili temyiz etmiştir..

Dava, hayat sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece sigorta şirketinin süresi içinde cayma hakkını kullanmadığı, ek prim talep etmediği bu nedenle muriste var olan hastalık ile ölüm arasındaki illiyet bağının araştırılmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalı taraf rizikonun teminat harici olduğunu olayın gerçekleşmesinden sonra öğrendiğini savunmuş olup, sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı takdirde rizikonun gerçekleşmesinden sonra cayma söz konusu olmayacağından, mahkemenin bu yöndeki gerekçesi yerinde değildir.

Bu itibarla mahkemece, davacıların murisinin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı savunulduğuna göre, murisin ölüm sebebiyle bağlantılı olarak konusunda uzman tabibinde içinde bulunduğu bilirkişi heyetinden, Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere (2003/9709 E, 2003/10221 K) ölüm olayı ile mevcut rahatsızlıklar arasında irtibat bulunup bulunmadığı, rahatsızlığın poliçe düzenlemesinden önce mevcut olup olmadığı belirlenip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Deniz Hayat Sig. AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.