muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11385, Karar No: 2009/515, Tarih: 19.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11385 E.  ,  2009/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİDYAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, taşlık kayalık niteliği nedeniyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit görüp tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tarıma elverişsiz kıraç ve kayalık yer olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerin tapusunun iptali ile 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesine göre Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre çekişme konusu taşınmazın tamamının tarım arazisi niteliğinde olmadığı sadece A harfi ile işaretli bölümün kısa bir süre önce sürülmüş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle davalı adına olan tapu kaydının iptal edilmiş olması kural olarak doğrudur.Ancak, mahkemece niza konusu yerin tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmaksızın Hazine adına tescile karar verilmiştir.Oysa, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesine göre Hazine lehine tescil kararı verilebilmesi için bilirkişi aracılığıyla bu yönlerin belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, niza konusu yerin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesine göre tarım alanına dönüştürülebilecek veya ekonomik yarar sağlayacak ve ayrıca niteliği itibarı ile özel mülkiyete konu edilecek yerlerden olup, olmadığı belirlenerek ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek Hazine adına tescile karar verilmesi doğru değildir.Davalının temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18577, Karar No: 2015/5216, Tarih: 16.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18577 E.  ,  2015/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe, meslek hastalığına bağlı olarak %11 oranındaki sürekli iş göremezliğinin 11.11.2008 tarihinde artarak %37,20 oranına yükselen davacının %26,20 oranındaki fark maluliyeti için manevi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece, davacının öncesinde aynı işveren aleyhine %11 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti için açtığı tazminat davasında alınan ve %80 oranında davalı işveren, %20 oranında ise davacı işçi kusurunu belirtir rapor esas alınarak manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de varılan bu neticeye eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise yani işverenin meslek hastalığının oluşumunda kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edilecektir. Yukarıda açıklanan bu hususlar meslek hastalığının artması halinde oluşan fark maluliyet içinde geçerlidir. Fark maluliyete dayanılarak açılan tazminat davalarında maluliyetteki artış oranının ayrı bir olay olarak değerlendirilmesi ve sigortalının fark maluliyetinin oluşumunda işveren kusurunun ayrıca tespiti gerekir.

Somut olayda, davacının %26,20 oranındaki fark maluliyetinin oluşumunda tarafların kusur oranları ayrıca ortaya konulmadan sigortalının önceki %11 oranındaki meslek hastalığı maluliyetine göre alınan rapordaki kusur oranları gözetilerek neticeye varılması doğru olmamıştır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, davacının %26,20 oranındaki fark maluliyeti için işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Ayrıca Mahkemenin kabul ve uygulaması bakımından da hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır.

Yapılacak iş, davacının %26,20 oranındaki fark maluliyeti için işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Ayrıca Mahkemenin kabul ve uygulaması bakımından da hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine

16.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10870, Karar No: 2014/6340, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10870 E.  ,  2014/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanık ... hakkında TCK'nın 281/1, 35, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olaydan 1 saat 45 dakika sonra alınan raporda 164 promil alkollü olan sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde seyrederken, sağ tarafta bakkalın önünde park halindeki aracın arkasından ve kaldırımdan kaplamaya giren 5 yaşındaki çocuğa aracının sağ tarafı ile fren izi olmadan çarparak, ölümüne neden olduğu olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

02.09.2010 tarihli ilçe emniyet müdürlüğünde görevli polis memurlarınca tutulan tutanak ve tutanak içeriğini doğrulayan tanık polis memuru ...’in beyanında; olay yerinden kaçan kırmızı kamyonetin ilçede yapılan arama üzerine, sanığın evinin bahçesinde park halinde, yıkanmış vaziyette bulunduğu, sağ far lambasının kırık olması üzerine, olay yerindeki kırık far lambası ile mukayesesinin yapılması amacıyla, sanığa aracı emniyete getirmesinin söylendiği ve yanında görevli polis memuru da bulunduğu sırada sanığın aracı bulunduğu yerden çıkarıp aracın sağ ön farını duvara çarptığı ve orada bulunanlara “gördünüz değil mi aracın sağ tarafını ben vurdum.ben kaza yaptım.şahitsiniz” dediği, atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, bu açıklama karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.03.2014 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7020, Karar No: 2012/277, Tarih: 18.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/7020 E.  ,  2012/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ANKARA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, satın almak suretiyle kayden maliki olduğu .. ada .. parsel sayılı taşınmazdaki E-Blok .. nolu bağımsız bölüme ilişkin olarak davalılar arasında yapılan kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, geçerli olmayan kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazı kullanan davalı Işıl'ın fuzuli şagil durumunda bulunduğunu ileri sürerek, kira sözleşmesinin iptali, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalılar, kira sözleşmesinin geçerli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin iptali, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden,  çekişme konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazdaki E-Blok . nolu bağımsız bölüm davalı F.. adına kayıtlı iken cebri icra yoluyla dava dışı 4.11.2003 A.. Ç..' ye satışının yapıldığı, açılan ihalenin feshi davasının reddedilerek 24.2.2006 tarihinde kesinleştiği ve cebri ihale nedeniyle 31.3.2006 tarihinde A.. Ç.. adına tescil edildiği, A.. tarafındanda satış suretiyle 16.5.2006 tarihinde davacıya devredildiği ve halen taşınmaza davacının kayden malik olduğu; öte yandan, Ankara 13.Noterliğinin 21.12.2005 tarih, 66554 yevmiye nolu 22.12.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazın davalı F.. M.. tarafından kızı olan diğer davalı I.. M..'e 5 yıl süreyle kiraya verildiğine ilişkin kira sözleşmesinin 29.12.2005 tarihinde tapuya şerh verildiği, bilahare şerhin 31.3.2006 tarihinde terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalılar arasında yapılan kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, geçerli olmayan kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazı kullanan davalı I..'ın fuzuli ş.. durumunda bulunduğunu ileri sürerek kira sözleşmesinin iptali, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır. Dosyada mevcut kayıt ve belgelerden, Ankara Gayrimenkul Satış (22) İcra Müdürlüğünün 2002/764 esas, 31.3.2006 günlü yazısıyla davaya konu taşınmazı İ.İ.K'nun 135/2. maddesi hükmü uyarınca düzenlenen tahliye emri gereği boşaltması kendisine bildirilen davalı F.. tarafından, ihale alıcısı A.. Ç.. aleyhine tahliye emrinin iptali istekli açılan davanın, Ankara.2.İcra Hukuk Mahkemesinin, 1.6.2006 günlü, 2006/254 esas, 2006/415 sayılı kararıyla, F.. ile I.. M.. arasında  düzenlenen   22.12.2005  başlangıç  tarihli  5  yıl  süreli  kira   sözleşmesine   göre   halen

taşınmazda I..'ın oturduğu gerekçesiyle F.. hakkında düzenlenen tahliye emrinin iptaline karar verildiği; yine, davalı I.. M.. tarafından, A.. Ç.. aleyhine, ihale alıcısı tarafından gönderilen tahliye emrinin noterlikçe onaylı kira sözleşmesi bulunması nedeniyle iptali istekli olarak açtığı dava sonucunda da Ankara 2.İcra Hukuk Mahkemesinin,19.12.2006 günlü, 2006/253 esas, 2006/890 karar sayılı kararıyla "22.12.2005 başlangıç tarihli 5 yıl süreli noter tasdikli kira sözleşmesi" ile davacısı I..'ın kiracı olduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle  tahliye emrinin iptaline karar verildiği, sözü edilen her iki kararında temyiz edilmeksizin kesinleştiği görülmektedir. Bu durumda, davalılar arasında kiracılık ilişkisinin kurulduğu Ankara 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 2006/253 esas ve  2006/254 esas sayılı kesinleşmiş kararlarıyla sabit olup, bu durumun halefiyet yoluyla davacıyı bağlayacağıda kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir.

O halde, davalı I..'ın geçerli kira sözleşmesine dayalı olarak, haklı ve geçerli bir sebeble  çekişmeli taşınmazda oturduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca,davanın reddine  karar verilmesi gerekirken,  yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru  değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir.  Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.01.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2949, Karar No: 2011/1700, Tarih: 15.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2949 E.  ,  2011/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak 11.Hukuk Dairesi' nin 15.03.2011 gün ve 2009/10405 esas 2011/2752 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ortağı ...'ndan 27.12.2007 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesi ile kooperatif ortaklığını devraldığını, bu durumun ihtarname ile davalı kooperatife bildirildiğini ve kooperatif ortaklığına kabul ve tescilinin talep edildiğini, bu talebinin davalı tarafından devir işlemlerinde muvazaalı bir durumun söz konusu olduğu, hissesi devralınan ...'na hissesini devreden ...'in devir sözleşmesini feshettiği, bu nedenle ortada hukuki bir sorun olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, kooperatif ortaklığını usulüne uygun bir şekilde devralan ve bu durumu kooperatife bildiren, kooperatif anasözleşmesine göre ortak olma şartlarını taşıyan müvekkilinin ortaklığa kabul edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine, ortaklığının pay defterine işlenmesine ve kooperatif kayıtlarına tescili ile ortaklık haklarından faydalandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davalı kooperatifin ortaklığını, 5 nolu ortak ...'ndan 27.12.2007 tarihli noterde düzenlenmiş hisse devir sözleşmesi ile devraldığı, bu hususta davalı kooperatife ihtarname gönderdiği, kooperatifin ise hisseyi devreden ...'nun ortaklığı 11.12.2007 tarihinde ...'den devralmış olduğunu, 13.12.2007 tarihinde ...'in kendilerine Hakan'la olan devir sözleşmesini feshettiğine ilişkin ihtarname çektiğini, davacıya devir yapan kişinin hukuken üye olmaması nedeni ile davacıya yaptığı devir sözleşmesinin geçersiz olduğunu bildirdiği, ancak ...'nun davalı kooperatifin ortağı olduğu ve bu ortaklığını geçerli bir devir sözleşmesi ile davacıya devrettiği, pay devir sözleşmesinin noterden düzenlendiği ve aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde bulunması karşısında pay devredenin davada taraf olmasının gerekmediği, mevcut devir sözleşmesi gereğince davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi' nin 15.03.2011 tarih, 2009/10405 Esas ve 2011/2752 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7742, Karar No: 2018/2631, Tarih: 20.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7742 E.  ,  2018/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek ...'in attığı tuğlayla mağduru burnundan yaraladığını belirttiği, tanıklar .... ve ...'in de sanık savunmasını doğrulayan anlatımları karşısında; hangi delile neden üstünlük tanındığı hükmün gerekçesinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirmesi yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/74, Karar No: 2009/436, Tarih: 23.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/74 E.  ,  2009/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kalamış Yelken Spor Kulübü Deneği vekili avukat .... ile Hazine vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.12.2006 tarih ve 330-432 sayılı hükmün Dairenin 3.10.2008 tarih ve 4594-11646 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170,00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 3.40 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 23.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12726, Karar No: 2009/12093, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12726 E.  ,  2009/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 16.7.2009

Nosu : 44-199

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davalı çiftçiye satılan patates tohumu bedelinden kaynaklanmasına ve davalının sıfatına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/7770, Karar No: 2016/7713, Tarih: 19.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7770 E.  ,  2016/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2016 gün ve 2016/181 E. 2016/184 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1848, Karar No: 2017/8033, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1848 E.  ,  2017/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve aslî müdahil ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 26.12.2011 tarihli dava dilekçesinde ... köyü 108 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına tespit edildiğini, davalıların kadastro tespitine itiraz dosyasında dava konusu taşınmazları davacılara miras payları oranında vermeyi kabul ettiklerini belirterek davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazların davacılar adına tapuya tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Asli müdahil ... kendisinin de davacılar gibi ... varislerinden olup davalılar adına kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras hissesi oranında davacılar ve kendisi adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında davaya asli müdahil olarak katılan Hazine 20.02.2014 tarihli duruşmada, dava konusu taşınmazlarda imar-ihyanın tamamlanmadığı taşlık ve kayalık niteliğinde olduklarını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olmaları sebebi ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinilemeyeceğini belirterek taşınmazların Hazine adına kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonucu davacılar ve asli müdahil ...’in davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu 108 ada 2 ve 3 parsellerin “orman içi boşluk, taşlık-kayalık” vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ve asli müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde olduğu ve 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında bulunduğu, bu gibi yerlerin orman niteliğinde olup, zilyetlikle kazanılamayacağı saptanarak hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 19/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.