muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6205, Karar No: 2021/2471, Tarih: 22.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6205 E.  ,  2021/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2013/19767 sırasında kayıtlı uyuşturucu ihtiva eden 133 adet yeşil renkli tablet ile yeşil renkli bitki parçalarının TCK’nın 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine, aynı emanette kayıtlı uyuşturucu ihtiva etmeyen bitki tohumu ve bitki kırıntısının sahibine iadesine ve aynı emanette kayıtlı paketleme ve sarmada kullanılan poşet ile kağıtların dosyada delil olarak saklanılması yerine TCK’nın 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2) Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmının tamamen çıkartılması ve yerine “ İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2013/19767 sırasında kayıtlı uyuşturucu ihtiva eden 133 adet yeşil renkli tablet ile yeşil renkli bitki parçalarının TCK’nın 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine, aynı emanette kayıtlı uyuşturucu ihtiva etmeyen bitki tohumu ve bitki kırıntısının sahibine iadesine ve aynı emanette kayıtlı paketleme ve sarmada kullanılan poşet ve kağıtların dosyada delil olarak saklanmasına ” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4797, Karar No: 2015/32813, Tarih: 06.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/4797 E.  ,  2015/32813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/245345

Mahkeme : MARDİN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 28.06.2013 - 2013/168 esas ve 2013/185 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanıklar M.. S.. ve S.. S.. hakkındaki inceleme:

Tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş iseler de; bu sanıklar hakkındaki beraat hükümleri temyiz edilmediğinden, hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık D.. S.. hakkında verilen beraat hükmünün avukatlık ücreti yönünden temyizine ilişkin talebin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık müdafii Av. S.. G..'nin Mardin 1. Noterliği'nin 20.05.2013 tarih ve 2846 yevmiye numaralı vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak 26.10.2015 tarihli dilekçesi ile sanık D.. S.. hakkındaki temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2983, Karar No: 2017/12997, Tarih: 17.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2983 E.  ,  2017/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın, olay günü sanık tarafından burnuna yumrukla vurularak darp edildiğine ilişkin aşamalarda değişmeyen beyanlarının Bartın Devlet Hastanesi'nin 26.02.2014 tarihli doktor raporuyla doğrulandığı, dinlenen tanık ...'ın; ''İsmail'i yol kenarında burnu kanar vaziyette yatarken gördüğünü, kaldırıp hastaneye götürdüğünü, İsmail'in, Tolga'nın kendisini dövdüğünü söylediğine'' dair ifadeleri de birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1894, Karar No: 2015/6472, Tarih: 03.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1894 E.  ,  2015/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/241466

MAHKEMESİ : Biga (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/432 (E) ve 2013/474 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Oluş, dosya kapsamı, mahallinde yapılan keşif sonucu orman mühendisi bilirkişinin düzenlediği raporda belirtilen kesim tarihi ile zati yakacak için izin verilen tarihlerin uyumlu olmasına ve zati yakacak için için verilen emvalden suça kazıkların seçilmiş olabileceğinin belirtilmesine göre; yerel mahkemenin beraat kararında ve gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan temsilcisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11701, Karar No: 2015/21859, Tarih: 19.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11701 E.  ,  2015/21859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2013/500-2015/19

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Kenan'ın kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya aile konutundan faydalanma ve oturma hakkım engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötüniyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin “açık rızası” şarttır.

Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı Kenan lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar günlü kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere eşin açık rızası alınmadan yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin "geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenleme ile ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usulve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5963, Karar No: 2016/7161, Tarih: 17.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5963 E.  ,  2016/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Korkuteli Sulh Hukuk ve ... 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının hissedar olduğu taşınmazlardaki kat itifakının terkini ile yeniden tesisine, olmadığı takdirde yeniden kat irtifakı tesisi için vasiye izin ve yetki verilmesi istemine ilişkindir.

Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesinin ... sayılı kararı ile ... kısıtlanarak kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili, 22.05.2015 havale tarihli dilekçeleri ile, daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ... sayılı kararıyla verilen kat irtifakı tesisine izin verilmesi sonucu yapılan kat irtifakının hatalı olduğu gerekçesiyle kat irtifakının terkini ile yeniden kat irtifakı tesis edilmesini, olmadığı takdirde yeniden kat irtifakı tesisi için vasiye izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 12. maddesinde ise "İrtifak haklarına ilişkin davaların, üzerinde irtifak bulunan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğinin" düzenleme altına alınarak kesin yetki kuralı öngördüğü, irtifak hakkının terkini ile yeniden dava dilekçesinde belirtilen şekilde irtifak hakkı tesisi talep edilen taşınmazın ise ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince ise talepçi vasinin isteminin TMK'nın 462/ilk-1. maddesine dayalı olarak yapılan kısıtlının hissedar olduğu taşınmaza ilişkin daha önce oluşturulan kat irtifakının iptali ile yeni kat irtifakı oluşturulması ve yüklenici ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ilgili bağımsız bölümlerin tapusunun kısıtlı adına ve vasiye intikali için ilgili Tapu Müdürlüğünde yapılması gereken devir işlemleri yönünden kendisine yetki verilmesine yönelik olduğu, bu yöndeki iznin ancak vesayet makamı tarafından verilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 12/2. maddesinde "İrtifak haklarına ilişkin davalar, üzerinde irtifak hakkı kurulan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır." hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 12/2. maddesinde "İrtifak haklarına ilişkin davalar, üzerinde irtifak hakkı kurulan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin .... sayılı kararı ile vesayet altına alınan kısıtlıya ait taşınmazların üzerindeki irtifak hakkının terkini ile yeniden tesisine, olmadığı takdirde yeniden kat irtifakı tesisi için vasiye izin ve yetki verilmesi talep edilmektedir. Daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesince .... sayılı kararıyla kat irtifakı tesisine izin verilmiştir. Verilen izin sonucu kat irtifakı tesis edilmiş, ancak davacı vekili kat irtifakının hatalı olduğunu belirterek, mevcut kat irtifakının terkini ve yeniden kat irtifakı tesisini talep etmiştir. Davacının ilk ve öncelikli talebi kat irtifakının terkini ve yeniden tesisidir. Terditli talebi ise kat irtifakı kurulması için vasiye izin verilmesidir. 6100 sayılı Kanunun 12/2. maddesinde düzenlendiği üzere kat irtifakına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. Dava konusu taşınmazlar ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunmaktadır. Her ne kadar vasiye izin verilmesi hususunda vesayet makamı yetkili ise de davacının ilk ve öncelikli talebi hakkında karar verme yetkisinin taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olan ... Sulh Hukuk Mahkemelerine ait olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9609, Karar No: 2013/11068, Tarih: 03.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/9609 E.  ,  2013/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 05.04.2012 havale tarihli dilekçe ile "...bu dosyada dava konusu olmayan davalıya ait olup ...'da kâin taşınmazlarına ilişkin verilen ihtiyati haciz kararının mal kaçırma gayreti gerekçe gösterilerek verilmesi nedeniyle ihsası reyde bulunulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... 'nun, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan tarafın HMK.'nun 42/4. maddesi uyarınca 1500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K.'nun 40/2 maddesi gereğince "Reddedilen hâkimin katılmamasından dolayı mahkeme toplanamıyor ya da mahkeme tek hâkimden oluşuyor ise ret talebi, o yerde asliye hukuk hâkimliği görevini yapan diğer mahkeme veya hâkim tarafından incelenir. O yerde, asliye hukuk hâkimliği görevi tek hâkim tarafından yerine getiriliyorsa, o hâkim hakkındaki ret talebi, asliye ceza hâkimi varsa onun tarafından, yoksa en yakın asliye hukuk mahkemesince incelenir."

Somut olayda, davalı vekili 05.04.2013 tarihli dilekçe ile reddi hâkim yoluna başvurmuş olup, talep 11.05.2013 tarihinde merci sıfatıyla Asliye 1. Ceza Mahkemesi Hâkimi tarafından incelenmiştir. İlk Derece Mahkemeleri Adalet Komisyonu Başkanlığı'nın yazılarından talep tarihi ile inceleme tarihinde asliye hukuk mahkemesinde müstemiren 1/2 yetki ile görevlendirilen iki ayrı hâkim bulunduğu anlaşılmış olup, bunlardan Hâkim ... yönünden reddi hâkim yoluna başvurulmuş olup, bu talebi merci sıfatıyla inceleme yetki ve görevi H.M.K.'nun 40/2. maddesi uyarınca diğer hâkim'e aittir. Bu nedenle, Asliye 1. Ceza Mahkemesinin merci sıfatıyla reddi hâkim talebini inceleme görevi bulunmadığı, görevin kamu düzenine ilişkin olup re'sen gözetilmesi gerektiği ve mutlak bozma sebebi olduğu gözetilmeden verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20662, Karar No: 2013/19989, Tarih: 21.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/20662 E.  ,  2013/19989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 157/1, 52/2. maddesi gereğince 1 yıl hapis, 600 TL pc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin Balıkesir merkez ... Mahallesi ... Caddesinde bulunan ... Kurucusu adlı lokantanın ortağı olduğu, sanığın suç tarihinden dört gün önce işyerine gelerek müştekiye çalışanlarından birinin bir kıza laf attığını bu nedenle kızın yakınları tarafından işyerinin dağıtılması için kendisine 1500 YTL para verildiğini, ancak müştekiyi tanıdığı için kendisine yardımcı olabileceğini karşı taraf ile tekrar görüşerek meseleyi hallettiğini ancak 200 YTL çorba parası vermesi gerektiğini söyleyerek para istediği, bu eylemini birkaç kez işyerine gelerek yinelediği ev telefonunu ve cep telefonunu arayarak müştekiyi “benim kafamı bozma nasıl parayı vermezsin” diyerek tehdit edip korkutarak Halk bankası önünde 100 YTL parasını alması şeklinde gerçekleşen eylem yağma suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı

ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunması, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25744, Karar No: 2015/28278, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25744 E.  ,  2015/28278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ (SOSYAL GÜVENLİK MAHKEMESİ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, bahşiş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ücret, bahşiş ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerine mazeretsiz gelmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ücret, bahşiş ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kabulüne, yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.