muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13769, Karar No: 2018/15165, Tarih: 14.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13769 E.  ,  2018/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın olay günü, kavga olayına karışması ardından olaya müdahale etmek üzere gelen emniyet görevlilerine hitaben "benim tanıdıklarım var, size hesap soracağım, sizinle hesaplaşacağım, kaçakçılıkta ... Ağabeyi tanıyorum, ona iş veriyorum, bu alemde beni herkes tanır, bana hesabını vereceksiniz, hırsızlık mı yaptık, adam mı öldürdük, siz beni dövdünüz, burnumu kanattınız, sizi savcıya şikayet edeceğim" demek suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de, bu sözlerin bir bütün halinde Anayasal şikayet hakkını kullanacağını bildirme niteliğinde olduğu ve sonuç almaya elverişli, objektif olarak müştekiler üzerinde ciddi bir korku veya endişe doğuracak nitelikte bulunmaması, ayrıca tüm dosya kapsamı ile sanığın müştekilere yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olabilecek cebir veya tehdit niteliğinde herhangi bir davranışının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

2) Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla kişiye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2 maddesinin uygulanması gerektiği,

3) Dosyada yapılan yargılama gideri miktarının 20 TL'nin altında olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca, yapılan masrafların hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4924, Karar No: 2011/10131, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4924 E.  ,  2011/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişiler vekili, İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2008/23342 Takip, Bakırköy 11. İcra Müdürlüğünün 2009/2788 talimat sayılı dosyasından, 23.7.2009 günü haczedilen mahcuzların müvekkili şirketlere ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu şirket yetkilisinin huzurunda yapıldığını ve haciz mahallinde borçluya ait belgeler bulunduğunu, haciz sırasında hazır bulunan ...'nın davacı ... borçlu şirketlerin yönetim kurulu başkanı ve ortağı olduğunu, haciz adresinin borçlunun fiilen kullandığı adres olduğunu belirterek davanın reddini, %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Borçluya tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; haczin davacının uzun yıllardır ticari faaliyetini sürdürdüğü adreste yapıldığı, borçlunun ise haciz adresinde ticari faaliyette bulunduğuna dair resmi bir kaydın bulunmadığı, ödeme emrinin borçluya haciz adresinden başka Bir adreste tebliğ edldiği, davacı tarafından ibraz edilen faturalarda tanımlı emtianın haciz tutanağında yer alan emtia ile uyuştuğunun tespit edilemediği gibi davacılardan ... A.Ş.'ye ait demirbaş amortisman defteri, demirbaş muavin defteri ve vergi dairesine verilen 2008 yılı kurumlar vergisi beyannamesine göre isim benzerliği olan menkullerin bir bölümünün davacı kayıtlarında yer almakla birlikte ayırt

edici özelliğinin bulunmaması nedeniyle yardımcı defterlerdeki hangi demirbaşların haciz tutanağında yer alan mahcuzlardan hangisini temsil ettiğinin tespit ve değerlendirilmesi yapılmamış ise de mahcuzların davacının ticari faaliyetini sürdürdüğü iş yerinde bulunduğu ve son defa davacının uhdesinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, mahcuzların davacıya aidiyetinin tespitine hacizlerin fekkine, şartları oluşmadığından icra inkar tazminatına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Somut olayda dava konusu haciz davacı 3.kişi ... Testil San ve Dış Tic. A,Ş'nin ticari sicil adresinde ve anılan şirket ortağı ve yetkilisi ... Karamolla'nın huzurunda yapıldığından İİK.'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi davacı 3.kişi ... A.Ş. yararına olup aksinin davalı alacaklı tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir.Alacaklı vekili, haczin aynı zamanda borçlu şirketin de ortağı olan ... Karamolla'nın huzurunda yapılması, haciz mahallinde borçlu şirkete ait belgelerin bulunması, aynı işi yapmaları, ortakları arasındaki organik bağ nedeniyle borçlu ve davacı 3.kişi şirketlerin tek merkezden yönetildiğini belirtmiş bu konuda ticari sicil kayıtları, takip dosyası, ticari defterlerin delil olarak değerlendirilmesini istemiştir. Ticari sicil kayıtlarından haciz adresinin davacı 3.kişi ... A.Ş'ye ait olduğu ve ortaklarının Karamolla Soyadını taşıyan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., yetkililerinin ise ... ve ... olduğu, davacı ... Metal San ve Tic. A.Ş'nin adresinin haciz adresi dışında ... Sokak No:... kat ..., ortaklarının ise ..., ..., ..., ..., ... ve inter ... olup yetkililerinin ... ve ... olduğu, davalı borçlu şirketin ise adresinin Tekstilkent ... Blok No:... Esenler olup ortaklarının ... ve ... Karamolla, yetkilisinin ... olduğu anlaşılmaktadır. Haciz mahalli her ne kadar davacı ... A.Ş.'nin ticari sicil adresi ise de dava konusu haciz davacı 3.kişi ile borçlu şirket ortağı ... 'nın huzurunda yapılmış ve haciz mahallinde borçlu şirketin muavin defteri ile borçlu şirket adına bilgisayarda açılmış sayfa bulunmuştur. Davacıların delil olarak sunduğu faturalar ile davacı ... A.Ş.'nin yardımcı ticari defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda, faturadaki malların mahcuzlarla uyumlu olmadığı,amortisman,demirbaş muavin defteri ve 2008 yılı vergi beyannamesinde mahcuzların bir bölümüyle isim benzerliği olan malların davacı kayıtlarında yer almakla birlikte ayırt edici özelliklerinin bulunmamaması nedeniyle yardımcı defterlerdeki hangi demirbaşın, mahcuzlardan hangisini temsil ettiğinin tesbit ve değerlendirilmesinin yapılamadığı belirtilmiş ve davacı 3.kişiler vekili tarafından bilirkişi raporuna bir diyecekleri olmadığı belirtilmiştir.

Dosya kapsamı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde dava konusu haczin borçlu şirket ortağının huzurunda yapılmış olması, davacı 3.kişi şirketler ile borçlu şirket arasındaki organik bağ, haciz mahallinde borçlu şirkete ait belgelerin bulunması, yerel Mahkeme kararının borçluya ticaret sicil adresinde Tebligat Kanununun 35.maddesi gereğince tebliğ edilmesi, dava konusu mahcuzların davacı tarafından sunulan faturalara uygun olmadığı, bunların ticari defterlerde kayıtlı olduğunun ispatlanamaması gibi fiili ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde davalı alacaklının mülkiyet karinesinin aksini ispatladığının kabülü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabülü isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 1.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1024, Karar No: 2019/3488, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1024 E.  ,  2019/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6260, Karar No: 2022/5360, Tarih: 21.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6260 E.  ,  2022/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekili ve davada taraf sıfatı bulunmayan ... Ecza Deposu A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin ilaç alım satımı ile uğraştığını, dava dışı borçlunun eczacı olması nedeniyle kendisine borçlu olduğunu, davalı ile muvazaalı olarak yüksek bedelle bonolar tanzim ederek sıra cetvelinde 1.sırada yer aldığını, sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı borçlu ile müvekkilinin aile dostu olduğunu, bu nedenle borçluya nakdi yardım yaptığını, karşılığında bono aldığını, alacaklarının davacı alacağından önce doğduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 tarihli ilamıyla bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve dava dışı ... Ecza Deposu A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1) Mahkemece ... Ecza Deposu A.Ş. tarafından ikame edilen davanın 13.11.2020 tarihinde tefrikine karar verildiği anlaşıldığından bu şirket davada taraf olarak yer almamaktadır. Bu itibarla taraf sıfatı bulunmayan ve temyiz hakkı olmayan ... Ecza Deposu A.Ş.vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, dava dışı ... Ecza Deposu A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde dava dışı ... Ecza Deposu A.Ş.'ne iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20356, Karar No: 2014/23591, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20356 E.  ,  2014/23591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/391-2014/534

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 21.10.2008 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak %37,00 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/202, Karar No: 2021/4885, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/202 E.  ,  2021/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı Kastaş ...Alt Yapı Sondaj Kazık ve... A.Ş vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993-2012 yılları arasında davalı işverenin yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde genel saha formeni/süpervisör olarak 2.450 USD ücretle çalıştığını, dönem içerisinde günde 3 öğün yemek barınma-ısınma-aydınlatma gibi imkanların davalı işverenlik tarafından karşılandığını, haftanın 7 günü 07.00-22,23.00 saatleri arasında çalıştığını ayda 2 hafta tatilini kullandığını, dini bayramların ilk günü hariç tüm bayram ve genel tatillerde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının saat ücreti ile çalıştığını, yurt dışında çalışması nedeniyle çalışılan yer hukukunun uygulanması gerektiğini, davacının proje bazlı olarak belirli süreli sözleşmeler ile aralıklı olarak çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, fazla çalışma yapmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler hafta tatili ve fazla mesai alacakları için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta fazla mesai, hafta tatili alacaklarının hesaplanmasında davacının puantaj kaydında izinli olduğu belirtilen, Türkiye’de bulunduğu 04.09.2010-19.09.2010 tarihleri arasındaki sürenin hesaplamadan dışlanması gerekirken dışlanmaması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6945, Karar No: 2018/3975, Tarih: 29.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6945 E.  ,  2018/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nun 156/1, 62, 52/2-4, CMK 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması; açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile; açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraatine ilişkin hüküm, katılan ve vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen karara dair yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraatine ilişkin hükme dair yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, katılana verdiği borç nedeniyle aldığı senedi 40.000 TL olarak doldurup icraya koyduğu iddia edilen olayda; senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğuna dair delil elde edilemediğinden 5237 TCK'nın 209/1 maddesinde aranan "kısmen veya tamamen boş kağıdın verilme nedenine aykırı olarak doldurmak" unsuru gerçekleşmediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurunun oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ve vekilinin sanığın suçu işlediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.