muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8009, Karar No: 2013/23402, Tarih: 20.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8009 E.  ,  2013/23402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.11.2012 tarih ve 2009/131-2012/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dergilerde yayınlanan makalelelerinde ve ilk baskısı 2008'de yapılan ŞİFALI BİTKİLER VE ALTERNATİF TIP adlı eserinde yayımlanmış olan fotoğrafların davalılar ... ve ... tarafından intihal edilmek suretiyle KOZMİK BİLİM IŞIĞINDA ŞİFALI BİTKİLER adlı kitaba kaynak gösterilmeden konduğunu, bu kitabın diğer davalıların ortağı ve yetkilisi olduğu Hayat Yay. İlet Yapı Hiz. Tic. Ltd. Şti. tarafından bu şirketin markası MOZAİK YAYINLARI adı altında basıldığını, müvekkilinin FSEK’ten doğan adın belirtilmesi yetkisi ve eserde değişiklik yapılmaması haklarını ihlal ettiklerini, FSEK m. 16. da düzenlenen manevi hakları ihlal eder nitelikteki bu alıntıların kanunun 35. maddesinde tanımlanan iktibas serbestisi içerisinde de değerlendirilemeyeceğini, izinsiz işleme ve işlemeyi kullanma suretiyle ihlal edilen mali hakları için de FSEK m. 68 çerçevesinde uğradığı zararın üç katını isteme hakkı ve aynı Kanun'un 70. maddesi çerçevesinde davalıların müvekkilinin haklarını ihlal suretiyle sağladıkları kazancı talep etme hakkının da bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıların hukuka aykırı fiilleri sebebiyle müvekkilinin uğradığı zararların tespitine, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkilinin FSEK’in 15. ve 16., BK’nın 49. md. çerçevesinde uğradığı manevi zararlar için toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt

faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini, devam eden tecavüzün ref'i ve muhtemel tecavüzün men'i, dava konusu kitabın davalılar tarafından çoğaltılmasının ve yayınlanmasının önlenmesine, yasaya aykırı olarak çoğaltılmış nüshaların satışının ülke genelinde durdurulmasına ve mevcutların toplatılmasına dair ihtiyati tedbir kararı verilmesine, intihale konu alıntıların dava konusu kitaptan çıkartılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini, devam eden tecavüzün ref'i ve muhtemel tecavüzün men'i, dava konusu kitabın davalılar tarafından çoğaltılmasının ve yayınlanmasının önlenmesine, yasaya aykırı olarak çoğaltılmış nüshaların satışının ülke genelinde durdurulmasına ve mevcutların toplatılmasına dair ihtiyati tedbir kararı verilmesine, intihale konu alıntıların dava konusu kitaptan çıkartılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalılar ..., ... ve...’ın sadece dava konusu kitabın yayıncısı limited şirketin ortakları olduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca dava konusu fotoğrafların internet ortamında herkesin kullanımına açık sıradan özellikler taşıyan ve herkes tarafından çekilebilen bitki fotoğrafları olduğunu, bu nedenle söz konusu fotoğrafların FSEK anlamında eser niteliklerinin bulunmadığını, ayrıca bunların davacıya ait olmadıklarını, fotoğrafların davalıların hazırladığı kitapta kullanılmak üzere bitkilere ilişkin internetteki genel sitelerden alındığını, davacının da bu fotoğrafları kitabına internetten alıntıladığını, davacının idia ettiği hakların hiç bir şekilde ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; FSEK’in 84. md. hükümleri dikkate alındığında, davacıya ait fotoğrafların davalının kitabında birebir 11 adedinin alınmak suretiyle haksız rekabet hükümlerine aykırı davranıldığı, bu nedenle davacının kaybı olarak fotoğraflar için harcanan masraflar dikkate alındığında, 11 adet için 1.100,00 TL masraf yapıldığı, manevi tazminat yönünden talepte bulunulmuşsa da söz konusu fotoğrafların kullanılmasının, davacı taraf için kişilik haklarına zarar veren bir eylem niteliğinde görülmediği, davalılar ...ve ...' nin yayıncı şirketin şirket ortağı olma dışında eylem yönünden sorumluluklarını gerektiren bir hususun olmadığı gerekçesiyle, davalılar ..., ..., ...yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden FSEK 84 ve TTK 58. md gereği davanın kabülü ile davacıya ait 11 adet fotoğrafın davalıların kitabında kullanılmasının haksız rekabet olduğunun tespiti ile tecavüzün önlenmesi ve men' ine, davalıların kitabında yer alan fotografların kitaptan çıkartılmasına, bu fotoğraflarla çıkarılan kitapların piyasaya sürülmesinin engellenmesine, haksız rekabete ilişkin 1.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılar ..., ... ve Hayat Yayın İletişim Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece de davalıların eyleminin 5846 Sayılı Fikir Ve Sanat Eserleri Kanununun 84. ve 6762. Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 56 vd. maddelerine dayalı haksız rekabet oluşturduğunun kabulüyle, maddi tazminata hükmedilmiş, davalıların fiilinin davacının kişilik haklarına zarar veren bir eylem niteliğinde görülmediği gerekçesiyle manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir. Her ne kadar, dava konusu fotoğraflar 5846 Sayılı Kanun hükümlerine göre eser niteliğinde olmasa da davacının mesleki çalışmaları kapsamında edindiği bilgi birikimini kullanmak suretiyle ve belirli bir fikri çaba sonucu cinsini belirlediği şifalı bitkilere ilişkin olarak çekimini gerçekleştirdiği fotoğrafların bir başka kitapta yer almasının davacının şahsiyet haklarının bir parçası olan bilimsel kişiliğini zedeleyici davranış olarak kabulü ve bundan dolayı elem ve üzüntü duyacağı dikkate alınarak davacı lehine hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece manevi tazminat isteminin yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 64,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/835, Karar No: 2020/3372, Tarih: 13.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/835 E.  ,  2020/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Asıl ve birleşen davada davacı ...tarafından, davalı Vardallar ... San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 04/11/2014 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme bedeli ve kazanç kaybına ilişkin tazminat, 29/07/2016 gününde verilen dilekçe ile kazanç kaybına ilişkin tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen 05/04/2018 günlü karara karşı davalının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalının istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 27/12/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 13/10/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenin aykırılık halleri re’sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle eski hale getirme bedeli ve kazanç kaybına ilişkin tazminat, birleşen dava ise kazanç kaybı nedeniyle tazminat istemlerine ilişkindir. İlk derece mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalının istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle eski hale getirme bedeli ve kazanç kaybına ilişkin tazminat, birleşen dava ise kazanç kaybı nedeniyle tazminat istemlerine ilişkindir. İlk derece mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalının istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili; 26/09/2014 tarihinde komşu parselde davalı yüklenicinin inşaatının kazı çalışmaları sırasında müvekkilinin kiracı olarak işlettiği üzeri çelik çatıyla örtülü ve parsel sınırına sıfır konumdaki iki adet halı sahanın ve restoranın zarar gördüğünü, yaptırdıkları tespitte tesisin kullanılamaz hale geldiğinin ve yıkılıp yeniden yapılması gerektiğinin belirtildiğini, tesisin eski hale getirilmesi için gereken maliyetin ve mahrum kalınan kazanç kaybının tazmini gerektiğini belirterek, asıl davada eski hale getirme ve hasar tarihi olan 26/09/2014 tarihinden dava tarihi olan 04/11/2014 tarihine kadar mahrum kalınan kazanç kaybı için 10.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş, birleşen davada kazanç kaybının halen devam ettiğini belirterek ilk dava tarihi olan 04/11/2014 tarihinden birleşen dava tarihi olan 29/07/2016 tarihine kadar 2.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş, yargılama sırasında 20/10/2017 tarihli miktar açıklama dilekçesi ile asıl davada eski hale getirme bedeline ilişkin istemini 184.480,42 TL, 40 günlük kazanç kaybı istemini 18.744,48 TL olmak üzere toplam 203.225,22 TL ye çıkardığını, birleşen davada ise kazanç kaybı talebini 295.699,54 TL ye çıkardığını açıklamıştır.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kiracısı bulunduğu halı saha olarak belirtilen yapı grubunun statik ve çelik konstrüksiyon projesinin olmadığını, kusurun davacıya ait olduğunu, yer altı suyu, toprak yapısı kötü dahi olsa davalının fore kazık sistemini kullanarak inşaatı yaptığını, olayda illiyet bağının ve davalının kusursuz sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; hükme esas alınan 04/04/2016 tarihli ana rapor ve ek raporlar uyarınca asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince; hükme esas alınan 04/04/2016 tarihli ana rapor ve ek raporlar uyarınca asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

a-4271 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683.maddesinde yer alan; “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, Kanun’un 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir. Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

TMK’nun 738. maddesiyle, 737. maddeye benzer daha özel bir düzenleme getirilmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre "Malik, kazı ve yapı yaparken komşu taşınmazlara, onların topraklarını sarsmak veya tehlikeye düşürmek ya da üzerlerindeki tesisleri etkilemek suretiyle zarar vermekten kaçınmak zorundadır. Komşuluk hukuku

kurallarına aykırı yapılar hakkında taşkın yapılara ilişkin hükümler uygulanır.” Bir kimsenin kendi taşınmazında yaptığı hafriyat veya inşaat nedeniyle komşusunun taşınmazına bir zarar vermiş veya onu zarara maruz bırakmışsa, bu zararın hoşgörü sınırlarını aşıp aşmadığını aramaya gerek yoktur. Komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi, eski hale getirilmesi ve tazminat davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, bu tür davalarda etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Komşu taşınmaza yönelen müdahaleden dolayı zarar gören kişi, taşınmazın maliki olmak zorunda değildir. Bu kimseler taşınmaz üzerinde sınırlı ayni hak veya şahsi bir hakka dayanarak zilyet sıfatına sahip olabilirler.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra varsa davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Oluşan zararın kapsamı belirlenirken ise, tarafların zararın oluşumuna hangi oranda etki ettikleri yani müterafik (bölüşük) kusurlarının olup olmadığı belirlenerek, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. 4271 sayılı Kanun’un 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesine etkili olamaz.

Somut olaya gelince; mahkemece zararın kapsamı belirlenirken zararın oluşumunda davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmamış, bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır. Dava konusu olayın gelişimi, davacının kiraladığı tesisin bulunduğu zeminin jeolojik yapısından kaynaklanan hususlar, tesisin yaşı ve yıpranma payı, davacının tesisinin mühendislik kurallarına uygun olarak yapılıp yapılmadığı vb hususlar araştırılarak, zararın meydana gelmesinde davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Mahkemece, davacının tesisindeki halı saha ve çelik çatının mevcut hasarlı durumuyla kullanılamayacağı, sistemin sökülüp yeniden yapılması gerektiği sonucuna varılarak, asıl ve birleşen davada eski hale getirme bedeline ve hasar tarihi olan 26/09/2014 tarihinden birleşen dava tarihi olan 26/09/2016 tarihine kadar toplam 671 günlük kazanç kaybına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Ancak davacının işlettiği tesisin yeniden yapım/onarım süresince kazanç kaybına uğradığının kabul edilmesi gerekir. Şu halde, mahkemece bu yön gözetilerek, davaya konu tesisin yeniden yapım/onarım süresi belirlenip tartışılmadan, davacının kazanç kaybına ilişkin isteminin tümden kabul edilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve davalı

yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/587, Karar No: 2007/1486, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/587 E.  ,  2007/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sigortalı araç için açılan tazminat istemidir.

Dosya kapsamından, davanın 21.03.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/936, Karar No: 2019/3661, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/936 E.  ,  2019/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4563, Karar No: 2015/6222, Tarih: 09.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4563 E.  ,  2015/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/95607

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/14 (E) ve 2012/186 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 2008-2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirkette bireysel sigortalar sorumlusu olarak görev yaptığı 2008 ve 2009 yılları arasında, 23 ayrı müşteriye ait sigorta primi tahsil makbuzlarını muhasebe kayıtlarına geçirmediği ve toplamda 7.000 TL tutarında açık oluşmasına sebep olduğu, şirket içi yapılan denetimler neticesinde bu açığın fark edilmesi üzerine sanığın kendi kredi kartını kullanmak suretiyle oluşan açığı kapatmaya çalıştığı, böylelikle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, bahse konu parayı ve tahsilat makbuzlarını düzenli olarak muhasebeye teslim ettiğini, ancak bu teslim olgusunu ispat edemeyeceğinden araştırmalar neticesinde ortaya çıkan açığın bir kısmını işini kaybetme kaygısı altında kendi kredi kartından ödediğini ifade etmesi ile sanığın tahsil etmiş olduğu paraları muhasebeye teslimine dair şirket işleyişinde belge kullanılmamış oluşu karşısında, dosya kapsamında sanığın savunmalarının aksine cezalandırılmasına yeter nitelikte delil bulunmaması gözetilerek sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15, Karar No: 2012/17, Tarih: 16.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/15 E.  ,  2012/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün karar düzeltme istemine ilişkin olarak Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 15.09.2011 gün 2011/967 esas 2011/328 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-KARAR-

Karar düzeltme isteminde bulunan davalı vekiline Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmaması bakımından dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.