muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16895, Karar No: 2015/5904, Tarih: 14.04.2015

Zorunlu trafik sigortasında sigortacının sigorta sözleşmesinin gereği olarak zarar görene karşı sorumluluğundan söz edebilmek için işleten, motorlu aracın işletilmesinden KTK.85/1 maddesine göre (tehlike sorumluluğu) sorumlu olmalıdır. İşletenin sorumluluğunun bulunmadığı durumda sigortacının sorumluluğu da söz konusu değildir (Çetin Aşçıoğlu- Trafik Kazasından Doğan Hukuk ve Ceza Sorumlulukları 2008 baskı Sayfa 134).

Sorumluluk sigortası türlerinden biri olan Karayolları Motorlu Araçlar ZMSS.de sigorta ettiren durumunda olan işleten ve onun gibilerin, motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı kendilerine düşen hukuki sorumluluğu sigortacı belirli limite kadar karşılamakla yükümlü olup, sigortacının sorumluluğu işletenin hukuki sorumluluğu ile eş değerdir. Sigortacı ondan fazlasından sorumlu değildir. Zira bir meblağ sigortası olmayan sorumluluk sigortası sadece olaydan zarar görenlerin gerçek zararlarını giderme ve zarardan sorumlu olan işleten ve onun gibilerin mal varlığındaki bu tazminat ödemesi nedeniyle oluşacak eksilmeyi önleme amacına yönelik bir pasif sigorta türüdür. Oluşan bir trafik kazası sonucu ölen işleten- sürücünün desteğinden yoksun kalan hak sahiplerinin sorumluluk sigortacısına karşı yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zarar işletene karşı ileri sürülebilecek tutardan fazla ve ayrı olması mümkün değildir.

İşletenin trafik kazası sonucu ölümü durumunda kusurlu olsa dahi kendisinin desteğinden yoksun kalanlara tazminat yükümlülüğü doğmayacaktır (Işıl Ulaş, Uygulamalı Zarar Sigortaları Hukuku 8.baskı sayfa 941).

Sorumluluk sigortalarında destekten yoksun kalanın sigortacıya karşı doğrudan doğruya bir talep hakkı bulunmamaktadır. Zira bu tür sigortalarda sigorta ettiren kendi mamelekinde vukua gelecek muhtemel bir azalmayı teminat altına almaktadır. Burada riziko, sigorta ettirenin mamelekinde vukua gelecek eksilme ihtimalidir. Zarar gören lehine şart koşulan kimse durumunda olmadığından 3.şahsın sigortacıya karşı bir talep hakkı yoktur (Gürsoy-Sigorta Hukuku sayfa 154,.. sayfa 255, Tekinay-sayfa 106, Karayalçın-İşletme Kazaları sayfa 65).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile..e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya.. poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine sürücünün desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı .. aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine "sair temyiz itirazlarının reddine, davacılardan Şahan'ın araç işleteni olması nedeniyle açtığı davanın reddi gerektiği" gerekçesi ile sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı vekilinin diğer davacılar yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne Katılamıyorum.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine "sair temyiz itirazlarının reddine, davacılardan Şahan'ın araç işleteni olması nedeniyle açtığı davanın reddi gerektiği" gerekçesi ile sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Davalı vekilinin diğer davacılar yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne Katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ZMSS işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıd

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı sigorta şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davalı sigorta şirketinin davacı Şaha dışındaki davacılar yönünden de temyiz temyiz isteminin kabulü ile dava tamamen red edilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde Şaha dışındaki davacılar yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2018/8750, Karar No: 2019/2171, Tarih: 06.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8750 E.  ,  2019/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılan ... hakkında, ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.03.2014 tarihli raporda ''yüzünde sabit iz olup olmadığının tespiti için, muayene edilmek ve değerlendirilmek üzere olay tarihinden 6 ay sonra şubemize gönderilmesi '' bildirildiği halde katılanın raporunun aldırılmadığı, belirtildiği üzere tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte katılanın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor tanziminin istenilmesi ve yaralamanın şişe benzeri bir aletle yapılmış olup olmadığı hususunun da sorulması suretiyle yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanıkların cezasından (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, katılan ...’un olay yerinden geçen bayanlara laf atıp peşlerinden giderken sanık ...’in kendisini engellemek istemesi üzerine çıkan kavgada yaralanmanın meydana gelmesine göre, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 06.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14581, Karar No: 2015/34151, Tarih: 01.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14581 E.  ,  2015/34151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/420984

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/78 (E) ve 2014/238 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Tekerrüre esas alınan Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2009 tarihli 2008/620 esas 2009/1003 karar sayılı ilamından daha ağır nitelikte bulunan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2010 tarihli 2009/569 esas 2010/594 karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken yazılı şekilde hatalı uygulama yapılması,

2)Türk Ceza Kanununun 53/1. maddesinin (c) bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmının “TCK’nın 53.maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan TCK’nın 53/2. maddesi hükmü gereğince mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nın 53/3 maddesi hükmü gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına, diğer kişiler bakımından ise TCK’nın 53/2 maddesi hükmü gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53.maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bentindeki hak yoksunları açısından

ise Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesine” şeklinde değiştirilerek, ayrıca hüküm fıkrasının TCK'nın 58. madde uygulaması ile ilgili fıkranın “Sanığın sabıkasında gözüken Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2010 tarihli 2009/569 esas 2010/594 karar sayılı ilamıyla aldığı 3 yıl hapis cezası 30/09/2010 tarihinde kesinleşmiş olduğundan ve tekerrüre esas olduğundan sanık hakkında TCK'nın 58/1. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, ancak CMUK'un 326/son maddesi uyarınca da, Ceza Genel Kurulu’nun 14/06/2011 tarihli E.2011/2-60, K.2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı yasanın 108/2 maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınmayan Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2009 tarihli 2008/620 esas 2009/1003 karar sayılı ilamındaki "6 ay hapis" ceza miktarının esas alınması suretiyle” şeklinde değiştirilmesine, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3271, Karar No: 2011/3303, Tarih: 24.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3271 E.  ,  2011/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/84234

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29, 62, 63 ve 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59, 40. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KADIKÖY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2010 gün ve 320/151 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Uyarlama yargılamasında 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabul edilmesi halinde; CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde yeniden hüküm kurulması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verileceği durumlarda ise yeniden hüküm kurulmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmekle yetinilmesi gerekeceği; düşünülmeden 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabul edildiği somut olayda, CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığından uyarlama isteminin reddine karar verilmekle yetinilmesi yerine, yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Kanununun 448, 51/1, 59, 31, 33 ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.03.1996 tarihli kararıyla ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/84234

Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu bozmadan sonra kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü ve müdafiinin lehe hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA) 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2017/10986, Karar No: 2018/5616, Tarih: 28.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10986 E.  ,  2018/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkında Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesince 21.11.2014 düzenlenen geçici rapora göre; sol orbita, sol maksilla ve os nazalde fraktür, oksipitalde kesiler, periorbital ekimoz olduğu hayati tehlikesinin bulunduğu, 01.12.2014 tarihli beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen raporda ise; olay nedeniyle beyin kanaması geçiren ve ameliyat edilen hastanın hayati tehlikesinin ortadan kalktığının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, katılan vekilinin de katılanın burnundan nefes alamadığını belirttiği anlaşılmakla; katılana ait tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokup sokmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı, kemik kırıklarının birlikte hayat fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkileyeceği hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemi sonucu şikayetçinin hem yaşamını tehlikeye sokacak şekilde hem de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, iki nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10090, Karar No: 2011/1978, Tarih: 28.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10090 E.  ,  2011/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/03/2009 tarih ve 2008/17-2009/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu’nun 506778/454360 sicil numarasında kayıtlı olan davalı Etna Elektrik elektronik Bilgisayar Altyapı ve Servis Hizmetleri Ltd. Şti.’nin 20.000,00TL ana sermayeli şirkette mevcut 6.800,00 TL sermaye hak ve hissesinin tamamını 16/02/2007 tarihli limited şirket hisse devir sözleşmesi ile diğer davalı ...’ ye bütün aktif ve pasifi ile nominal değeri üzerinden devir ettiğini, iş bu devir ile ilgili durumun şirkete bildirildiği ve ortaklar kurulu şirket merkezinde toplanılmak suretiyle 01/03/2007 tarih ve 1 nolu karar ile devre muvafakat verilmiş ve söz konusu devir keyfiyeti pay defterine işlenmiş olup, aynı tarihli oturumda da şirkete Ahmet Kahveci’ nin müdür olarak atandığını ancak; devir keyfiyetinin Ticaret Sicil Gazetesi’nde tescil ve ilan edilmediğinin öğrenildiği, iş bu sebeplerle müvekkilinin davalı şirketteki hissesini 16/02/2007 tarihi itibariyle aktif ve pasifleriyle devrettiğinin tespiti ile bu devir keyfiyetinin İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu’nda tesciline ve Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...’ nin vekili, hisse devir sözleşmesinin hiçbir şekilde şirkete bildirilmediği ve bu durumun pay defterine işlenmediğini, bu işlemin TTK md:520 uyarınca devir için gerekli şekli şartlar oluşmadığından hükümsüz olduğuna iş bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya yanıt vermemiştir.

Mahkeme iddia,savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davanın pay defterine kaydı dışında diğer hususları ispatladığını, ibraz edilen itiraz edilmeyen ortaklar kurulu kararında pay devrinin şirketler defterine işlenmesine ve ayrıca devir alanlardan Ahmet Kahveci’ nin müdür olarak atandığının ve pay defterinin davalı ... ve kardeşi Ahmet’e teslim edildiğinin anlaşıldığı, davalının pay defterinin zayi olduğu gerekçesi ile ibraz etmekten kaçındığı, davacının fiili imkansızlıktan dolayı pay defterine kaydı ispat etmesinin mümkün olmadığından pay defterine kaydın yapıldığının kabul edilmesi gerektiğine TTK 520. maddesindeki merasimlerin tamamlandığından davanın kabulüne, sicile tescil idari nitelikte olduğundan buna ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 388,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.