muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8911, Karar No: 2017/264, Tarih: 17.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/8911 E.  ,  2017/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait ... Enerji Santrali işinde çalıştığını, bu işin yüklenicisinin davalılardan ... Enerji Elektrik Üretim ve Madencilik A.Ş., taşeronunun ise ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ayrıca fazla çalışma karşılıklarının da ödenmediğini iddia ederek; ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin tüm davalı ... Enerji Elektrik Üretim ve Madencilik A.Ş.’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 124 üncü maddesinin 3 üncü ve 4 üncü fıkralarına göre; dava dilekçesinde tarafın yanlış ve eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması, ayrıca maddi bir hatadan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan hallerde hakim taraf değişikliği talebini karşı tarafın rızasını aramaksızın kabul edebilir.

Davacı işçi davalılara ait Irak ... Enerji Santrali işinde çalıştığını, bu işin yüklenicisinin davalılardan ... Enerji Elektrik Üretim ve Madencilik A.Ş. olduğunu iddia ederek, bu Şirketi davalı mevkîinde göstermiştir.

Adıgeçen davalı Şirket ise husumet tevcihinin hatalı olduğunu, davacının çalıştığı projenin Şirketleri tarafından değil, ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.’nce yürütüldüğünü, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece husumete ilişkin itiraz konusunda olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde muvazaalı işlem iddiasında bulunulmadığı, davacı işçinin çalıştığı projenin yapım sözleşmesinde taraflar arasında ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.’nin gösterildiği, keza ... Büyükelçiliği’nde alınan “iş alındı belgesi”nde de işveren olarak bu şirketin belirtildiği görülmüştür.

Mahkemece husumete ilişkin itiraz konusunda olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde muvazaalı işlem iddiasında bulunulmadığı, davacı işçinin çalıştığı projenin yapım sözleşmesinde taraflar arasında ... Enerji San. ve Tic. A.Ş.’nin gösterildiği, keza ... Büyükelçiliği’nde alınan “iş alındı belgesi”nde de işveren olarak bu şirketin belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda, davacının davalı mevkiinde ... Enerji San. ve Tic. A.Ş. yerine ... Enerji Elektrik Üretim ve Madencilik A.Ş.’yi göstermesi husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olup, Mahkemece 6100 sayılı Kanun’un 124 üncü maddesi gereğince usulüne uygun taraf değişikliğine gidilip, taraf teşkili tamamlanarak yargılamanın yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10409, Karar No: 2017/1528, Tarih: 27.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/10409 E.  ,  2017/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

I-)Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan inceleme;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan inceleme;

1-)Sanığın ... ve... adına düzenlenmiş bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planında sahtecilik yapmak suretiyle üzerine atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin kabul olunduğu somut olayda; sanık yapmış olduğu savunmalarında suça konu belgeyi diğer sanığın alıp imzası eksik olan ...’e imzalatıp getireceğini söylediğini ve ertesi gün imzalanmış şekilde getirdiğini kendisinin de bunun üzerine belgeyi imzaladığını beyan etmesi, ...’in de tanık olarak vermiş olduğu ifadesinde söz konusu belgeleri ...’in yanında çalışan ... vasıtasıyla gönderdiğini fakat kendisinin imzalamadığını beyan etmesi karşısında; sanığın resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı fakat sanığın işinde gerekli dikkat ve özeni göstermeden söz konusu belgeleri imzalayarak 5237 sayılı TCK’nun 257/2. maddesinde düzenlenen görevi ihmal suçunu işlediği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

III-)Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan inceleme;

1-)Sanığın ... ve ... adına düzenlenen bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planında sahtecilik yapmak suretiyle üzerine atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin kabul olunduğu somut olayda; sanığın ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin sahibi ve kurucu müdürü olduğu 5580 sayılı kanunun 9. maddesinde sayılan kişilerden olmadığı bu haliyle eyleminin 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulmuş olması

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5432, Karar No: 2019/310, Tarih: 09.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5432 E.  ,  2019/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde ''belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına'' karar verilebileceğinin belirtilmesine karşın servis şoförlüğünün meslek veya sanat icrası olarak sayılmayacağı gözetilmeden “sanığın öğrenci servis şöförlülüğünün gerektirdiği dikkat ve özen hükümlerine aykırı davranışı dolayısıyla mahkum olduğu dikkate alınarak, sanığın TCK'nın 53/6. maddesi gereği 1 yıl 6 ay süre ile öğrenci servis şöförlüğü yapmaktan yasaklanmasına,” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden 7. paragrafın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34004, Karar No: 2017/2695, Tarih: 11.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34004 E.  ,  2017/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay günü saat 20.30 sıralarında, arama kararına istinaden kolluk tarafından durdurulan sanığın içinde bulunduğu araçta yapılan aramada, aracın bagajında valiz içerisinde toplam 18 şişe Gürcü menşeli, bandrolsüz içki ele geçirildiği olayda, sanık aşamalardaki savunmasında, Gürcistan'da ikamet ettiğini, olay günü saat 19:00 sıralarında Rize iline gitmek için Sarp sınır kapısından Türkiye'... giriş yaptığını, sınır kapısını geçtikten sonra yolcu minibüsüne bindiğini, yanında 1 adet kendine ait siyah renk el çantası olduğunu, başka eşyası olmadığını, Arhavi ilçesine geldiklerinde jandarmanın yaptığı kontrolde minibüsün bagajında valiz içinde içkiler yakalandığını, kendisinin bu valizle ilgisinin olmadığını, valizler bagaja yerleştirilirken bir kısım yolculara yardım ettiğini, minibüsün muavini bu nedenle valizin kendisine ait olduğunu zannetmiş olabileceğini ancak yakalanan içkilerin kendisine ait olmadığını ifade etmesi, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık ...'ın ise araçta muavin olarak görev yaptığını, olay günü saat 19.30 sıralarında Sarp sınır kapısından Rize iline gitmek üzere yolcularla birlikte hareket ettiklerini,20.30 sıralarında jandarmanın araçlarını durdurduğunu, aracın bagajında yapılan aramada valiz içerisindeki kaçak içkilerin ele geçirildiğini, suça konu kaçak içkilerin ele geçirildiği valizi Sarp sınır kapısından Rize iline gitmek üzere araca binen sanığın elinden alarak bagaja yerleştirdiğini, sanık suça konu içkiler yakalanınca valiz benim değil diyerek inkar ettiğini belirtmesi karşısında, aracın muavini olan ...'ın tanık olarak dinlenmesi, olay tarihi itibariyle sanığa ait ülkeye giriş kaydının olup olmadığının araştırılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1 .fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1 .fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5523, Karar No: 2020/2007, Tarih: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5523 E.  ,  2020/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüzün yağışlı havada şehir içindeki mülk yolundan çift yönlü yola geçiş üstünlüğüne riayet etmeden çıkmak istediği sırada, solundan yol üzerinde seyretmekte olan motorsikletin kendi aracının sol ön far kısmına çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün yaralı olarak kaldırıldığı hastanedeki tedavisinin ardından 24.03.2014 tarihinde kolluğa başvurarak oluşu bu şekilde anlatarak şikayetçi olduğu ve ertesi gün hayatını kaybettiği, kendisinde kalp ve damar hastalığı bulunan kişinin ölüm sebebinin künt kalça travmasına bağlı femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin, ölüm ile kaza arasında illiyet bağının bulunduğunun bildirildiği, sanığın aşamalarda kaza mahallindeki evin bahçesinden çıkmadığını, ölenin kendisinin çıkacağını düşündüğü için fren yaparak kaydığını, kesinlikle aracına çarpmadığını iddia ettiği; ancak olaydan sonra olay yerine giden ölenin kardeşi Hüseyin'in aracın sol ön far kısmının hasarlı olduğuna yönelik beyanı üzerine araçta yapılan incelemede aracın sol ön çamurluğunun boyalı, ön tampon ve sol ön farın tamir gördüğünün anlaşıldığı; dolayısıyla sanığın savunmalarına itibar edilmeyerek asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa ve kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (4) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1095 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23599, Karar No: 2014/5372, Tarih: 20.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/23599 E.  ,  2014/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/269427

MAHKEMESİ : Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

NUMARASI : 2010/154 (E) ve 2011/218 (K)

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların yetkilisi bulunduğu ..Gıda firması adına, kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansları kapsamında, 2900/15.06.2005, 3225/02.07.2005, 61464/17.08.2005 sayı - tarihli gümrük giriş beyannameleriyle vergiden muafen ithal edilen ayçiçeği tohumu, ayçiçeği tohumu ham yağı ile ham soya yağı ürünlerinin, A. S.. firmasına 18.06.2005, 05.07.2005 ve 30.09.2005 tarihli faturalarla satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.1 Dolaşım Sertifikalarının Consignee (Alıcı) kutusunda; Notify: A. S.. Yağ ve Gıda Endüstrisi Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paraların .. Yağ ve Gıda Firmasına A.Se..Firması tarafından aynı miktarda havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri A.S.. tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendilerine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediklerinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek, ...suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanun’un 3/2 madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis

ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp, sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının takdiri ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısı ile katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8882, Karar No: 2013/12760, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8882 E.  ,  2013/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, uğranılan zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan ...'ın davacı şirkette filo hesap işleri yöneticisi, diğer davalı ...'ın ise tır filo müdürü olarak çalıştığını, davalıların tır filoda çalışan şoförlere kötü davrandıklarını, haklarını yediklerini, haksız işten çıkarmalar yaptıklarını, geçiş belgelerini işverenin bilgisi dışında yurt dışında şoförlere sattırıp bedelini yaplaştıklarını, verilen iş avanslarında açıklar bulunduğunu tespit ettiklerini, bunun üzerine yazılı savunmalarının istendiğini, her iki davalının da yazılı savunma vermediklerini ve istifa ederek ayrıldıklarını, ancak davalıların istifaları ile yetinilmeyip haklı nedenle iş akitlerinin feshedildiğini ve haklarında suç duyurusunda bulunduklarını, davalılardan ...'a sürücülere dağıtılmak için verilen ve seferi ilgilendiren harcamalara dair iş avanslarında Euro ve TL hesaplarında açık olduğunun tespit edildiğini, diğer davalı ...'ın davalı ...'ın hesaplarını kontrol etmek ve onaylamak yükümlü bulunduğunu, bu sebeplerle davalıların davacı şirkete zarara uğrattıkları iddiaları ile uğranılan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, açılan hesaplarda davalı ...'ın tasarruf yetkisi bulunmadığını, yapılacak her kasa hareketinde şirket genel müdüründen onay ve imza alınması gerektiğini, iş avanslarında açık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, açılan hesaplarda davalı ...'ın tasarruf yetkisi bulunmadığını, yapılacak her kasa hareketinde şirket genel müdüründen onay ve imza alınması gerektiğini, iş avanslarında açık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...’ın davacı şirkette tır filo hesap işleri yöneticisi, davalı ...’ın ise tır filo müdürü olarak çalıştıkları, davalı ...’ın iş avanslarının şoförlere verilmesinden dozvola belgelerinin takip edilmesinden, sürücü cari hesaplarının harcamalara dair fatura ve makbuzları girmek suretiyle kesinleştirilmesinden sorumlu olduğu, davalı ...’ın ise, tır filo hesap yöneticisi yapılan işlemleri takip ve kontrolünden sorumlu bulunduğu, davacı işveren tarafından 25/04/2007 tarihinde tutulan tutanakta iş avansında 13.758.-Euro 44,293.00.-TL açığın bulunduğunun bildirildiği, bu eylem nedeniyle Cumhuriyet Savcılığın yapılan suç duyurusunda “açığın ne zaman nerede hangi yöntemlerle ESAS NO : 2011/8882 meydana geldiğinin tespit edilemediği, bu eyleme ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı” gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, mahkememizin bu karara bağlı olmadığı, davacı şirket tarafından 2007 yılına ait tacirlerin tutması gereken defterlerin tutulduğu, açılış kayıtlarının yapıldığı, kapanış kaydının mevcut olduğu, davalı ...’ın davacıdan iş avansları adı altında aldığı paralara ilişkin ödeme makbuzları düzenlendiği, bu makbuzlarda davalının imzasının bulunduğu, harcama ile ilgili bu belgelerin defter ve kayıtlara işlendiği, bu kayıtlara göre davalı ...’ın 4.900 Euro ve 37,933.47. TL açığın nereden kaynaklandığının belli olmadığı, davalıların kendilerine tebliğ edilen görev tanıkları gereği, bu açıktan sorumlu olacakları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir.

Davacı işveren, dava dilekçesinde davalıların çalıştığı dönemde davalı ...'a verilen avanslardan kaynaklı kasa açığı bulunduğu hukuki olgusuna dayanarak adı geçenin ve denetim görevini yerine getirmeyen diğer davalının sebebiyet verdikleri zararın tazminini istemiş, yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporundan 25.4.2007 tarihinde 45.785,89 TL, 25.5.2007 tarihinde ise 37.933,47 TL kasa açığı bulunduğu belirtilmiştir. Bunun yanı sıra davacı ...'ın açtığı işe iade davasında davacının kasa açığına sebebiyet verdiği olgusunun ispat edilemediği belirtilmiş ve mahkemenin bu kararı değinilen gerekçe ile birlikte kesinleşmiştir. Ayrıca davacı ihtarnamede 4.100,00 TL kasa açığı olgusuna dayanmasına karşın fesih yazısında bu hususa değinmemiştir.