muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4900, Karar No: 2021/11083, Tarih: 09.11.2021

Somut olayda; davacı eczacının, sahte reçete ve küpürleri davalı kuruma fatura etmesinde kusurunun olmadığı, dosya kapsamı ile sabittir. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ancak, davacının reçete bedelini sorumlu olmayan davalı kurumdan tahsil etmesi mümkün değildir. Zira, üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurum sorumlu tutulamaz. Davacı, reçete bedelini (ve faizini) ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebilir.

Buna göre, mahkemece; protokolün 4.3.6. maddesi uyarınca tesis edilen reçete bedelinin tahsiline dair işlem yönünden davanın reddine, protokolün 5.3.10 maddesi uyarınca tesis edilen cezai şart bedeli ve uyarıya dair işlem yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 nci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık almak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7782, Karar No: 2019/4140, Tarih: 28.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7782 E.  ,  2019/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... lehine, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde sanık hakkında beraat kararı verilen fıkradan sonra gelmek üzere, "Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine 1500 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

a) Mağdur ... hakkında düzenlenen ...Devlet Hastanesinin 01.09.2014 tarihli adli rapor içeriğine göre, nazal sola deviye, grafide nazal kemik fraktürü olduğunun bildirilmesi karşısında, mağdura ait tüm tıbbı evrakın ve mevcut raporların temini ile Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddeleri kapsamında; yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, sabit iz niteliğinde olup olmadığı, mağdurun burnunda kırık olup olmadığı, kırık olduğunun tespiti halinde ise kırığın derecesi de belirtilecek şekilde bu hususlarda rapor aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralıklarının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza türü ve miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1826, Karar No: 2012/2454, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1826 E.  ,  2012/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'e çıkartılan mahkeme kararı tebligatları Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerinde öngörülen koşullara uygun olmaksızın (muhataplar adresinde bulunmadığından bilgi veren komşunun Açık kimlik bilgileri yazılmadan, imzasının alınması gerektiği düşünülmeden) tebliğ edildiğinden yeniden adı geçen davalılara gerekçeli mahkeme kararının usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi beklendikten,

2- Davalılardan ...'a çıkartılan mahkeme kararı tebligatı adı geçenin öldüğü belirtilerek iade edilmiş, daha sonra yeniden aynı adreste yapılan tebligatta ise birlikte çalışan işçisine tebligat yapıldığı açıklanmış ise de, yeniden bu davalı ölü ise veraset ilamı veya nüfus kayıtlarının dosyaya getirtilerek mirasçılarına, değilse kendisine Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresi beklendikten,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9968, Karar No: 2020/5703, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9968 E.  ,  2020/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29/06/2020 tarih ve 2020/57-2020/172 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 461 parsel sayılı taşınmaza tarımsal ürünler ektiğini davalıdan Köylüm F1 (üçgül) biber fidesi aldığını, ürünlerin yetişip hasat zamanı geldiğinde biberlerin farklı nitelikte olduğu ve piyasada değer görmeyen nev'ide biber olduğunu, davalı tarafın farklı nitelikte biber tohumu verdiğini, bu nedene zararının olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL'nin ve tespit giderinin davalı taraftan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile 1.795,63 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2020 tarihinden itibaren 3.920,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyize konu edilen miktar 1.795,63 TL olup, karar tarihi (29.6.2020) itibariyle 3.920,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/410, Karar No: 2020/2186, Tarih: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/410 E.  ,  2020/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarih ve 2019/289 esas 2019/534 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin verilen hüküm sanık müdafii ile katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü, 16:20 sıralarında, azami hız sınırı 50 km/sa olan meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli, sağında solunda yaya kaldırımı bulunan, toplamda 12 metre genişliğinde, düz, eğimsiz kuru asfalt yolda, sürücü belgesiz ve 3,64 promil alkollü vaziyette olan sanık sevk ve idaresindeki kamyoneti ile seyir halinde iken kontrollü kavşağa geldiğinde fren tedbirine başvurmayarak kırmızı ışıkta beklemekte olan ...‘ın sevk ve idaresindeki motosikletin arka kısmına şiddetli bir şekilde çarptığı, çarpmanın etkisi ile motosikletin savrularak önünde beklemekte olan ...‘ın sevk ve idaresindeki aracın arka kısımlarına çarptığı, sanığın ise kontrolünü kaybederek sola savrulup sol ön kısımları ile sol önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan ...‘nın sevk ve idaresindeki aracın yan kısımlarına çarpması ile durduğu, sanığın asli kusurlu olarak ...‘ın künt kafa ve genel vücut travmasına bağlı kosta kemik kırığı ile karakterli beyin kanaması sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın tam kusurlu olduğu yönündeki raporu kabulün mümkün olmadığı, sanığın kusurunun bulunmadığı, ölenin kask takmaması nedeniyle künt kafa travması sonucunda hayatını kaybettiği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, sanığın tahliye edilmesinin gerektiği, lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin, sanığın eyleminin olası kastla öldürme suçunu oluşturacağı, mahkemece bilinçli taksir olarak kabulünün hatalı olduğu, mahkemesinin görevsizlik kararı ile dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekiğine, sanığa en üst sınırdan ceza verilmesi gerekirken az ceza verildiği, sanık lehine takdiri indirim uygulanmasının yerinde olmadığına, katılan ... vekilinin, sanığa en üst sınırdan ceza verilmesinin gerektiği, sanığın kusuru ve alkol durumu dikkate alındığında sanık lehine takdiri indirim uygulanmasınında doğru olmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12.09.2010 tarih, 2019/2203 Esas, 2019/2200 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4392, Karar No: 2020/1818, Tarih: 20.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4392 E.  ,  2020/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/02/2016 gün ve 2007/339 - 2016/175 sayılı kararı onayan Daire'nin 08/06/2018 gün ve 2016/10951 - 2018/4399 sayılı kararı aleyhinde davacı ... dışındaki davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin T.C. ... Ortaöğretim Genel Müdürlüğüne bağlı liselerde okutulacak Edebiyat 1, Edebiyat 2, Edebiyat 3, Türk Dili 1, Türk Dili 2, Türk Dili 3 ve Kompozisyon 1, Kompozisyon 2, Kompozisyon 3 adlı ders kitaplarını yazmakla görevlendirilip, sözü edilen eğitim kurumlarında okutulacak ders kitaplarının yazımında uyulacak koşullara ilişkin olarak bir dizi maddeyi içeren şartnameyi ve şartname ekindeki taahhüt senedini 04.03.1998 tarihinde T.C. İstanbul 8. Noterliğinde imzaladıklarını, telif ücretine konu ders kitaplarını yazdıkları dönemde okullarındaki görevlerini de sürdürdüklerini, anılan şartname ve taahhüt senedinde yer alan hükümler uyarınca yazılan ders kitaplarının MEB Talim ve Terbiye Kurulu'nun kararı ile 1999'da 5 yıl süreyle ders kitabı olarak kabul edildiğini, aynı kurulun dava konusu ders kitaplarının okutulma süresini 2004-2005 eğitim öğretim yılından başlayarak 5 yıllık bir süre için uzattığını, sözü edilen ders kitaplarının T.C. ... Yayımlar Dairesi Başkanlığı'nın onayı ile birçok kez basıldığını, T.C. ...'nın ilgili kurullarınca ders kitabı olarak orta öğrenim kurumlarında okutulması uygun görülen ve basılarak öğrencilerin / öğretmenlerin kullanımına sunulan yayınların telif ücreti istenildiği halde davalı bakanlık tarafından görmezden gelindiğini, oysa T.C. İstanbul 8. Noterliğinde imzalanan 04.03.1998 tarih ve 4374, 4375, 4376 no'lu belgelerde bulunan Edebiyat 1-2-3; Türk Dili 1-2-3; Kompozisyon 1-2-3 adlı Ders Kitabı Şartnamesi başlıklı metnin B.Özel Şartlar başlığını taşıyan bölümün 8. maddesi ile 8. maddede sözü edilen taahhüt senedinin 3. maddesinde yer alan hükümler uyarınca telif ücreti ödenmesi gerektiğini, davalı ile telif ücretine ilişkin olarak başka bir sözleşme imzalanmadığını ileri sürerek, telif ücretlerinden müvekkillerinin payına düşen toplam 518.905,00 TL telif ücretinin (... - ...-...- ... ve ... için 41.00 x 5= 205 TL / ...-Mehmet Yeni Kurtuluş-...-...-...-... ve ... (kendi adına asaleten, kızı ...'na velayeten) ... için 74.100 x 7=518.700-YTL ) fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın bir kısım davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı ... dışındaki davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ... dışındaki davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... dışındaki davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ... dışındaki davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24636, Karar No: 2013/23609, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24636 E.  ,  2013/23609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş ... İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı...A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı...A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.