muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8613, Karar No: 2014/7656, Tarih: 15.05.2014

Kaza 28.4.2012 tarihinde saat 17.20'de meydana gelmiş, resmi görevlilerce düzenlenen kaza yeri terk tutanağında, davacı aracına çarparak giden aracın ..... plakalı mavi renkli Ford araç olduğu belirtilmiştir. Krokiye göre plakası belirlenen araç, sol kısımları ile davacı aracının sağ yan kısımlarına çarpmış, çarpmanın etkisiyle davacı aracının sürüklenmesine, hasarlanmasına sebebiyet verilmiştir. Davalı E.. D.. adına kayıtlı araç ......plakalı, mavi renkli 2006 model Ford Transit kamyonettir. Davacı olayın ertesi günü karakola giderek, davalı aracının rengini, modelini, plakasını bildirerek şikayetçi olmuştur. Davalı sürücü B.. O.. 5.5.2012 tarihinde karakola gelmiş; davacı aracına kendisinin çarpmadığını, mavi renkli bir başka kargo aracının çarptığını, kazayı görünce inip oradakilerle konuştuğunu, 20 gün önce aracının ön kaportasına tuğla düştüğünü bu nedenle macun attırdığını ifade etmiştir. Resmi görevlilerce davalı tarafa ait araç üzerinde aynı gün yapılan incelemede; aracın ön motor kaputuna macun çekildiği, sol ön çamurluk, sol yan ve sağ yan taraflarında sürtme izleri olduğu tespit edilmiştir. Davacı aracı 1992 model Ford kamyonet olup, davacı tarafça yaptırılan tespit raporunda 4.460 TL hasar belirlenmiş; aracın 10 günde tamirinin mümkün olduğu, günlük 50,00 TL'den 500,00 TL araç ikame zararı olacağı bildirilmiştir. Davacı tarafından nakliye faturaları sunulmuştur. Davacı tanıkları N.. D.. ve C.. M.. davacı ile birlikte mobilya montajı işine yardım etmek için gittiklarini, davacı ile kardeşi montaj yaparken kendilerinin balkonda sigara içmeye çıktıklarını, bir anda gürültü koptuğunu, park halindeki davacı aracına mavi kasalı kamyonetin çarparak yolun ortasına doğru sürüklediğini gördüklerini, aracın plakasını alıp davacıya söylediklerini, aşağı indiklerinde davalı aracının kaçtığını söylemişlerdir. Davalı tanığı F.. B.., olay tarihinde sokaktan geçerken davalı Binali'nin neden bu arabayı böyle park etmişler diye bağırdığını duyduğunu ifade etmiş; tanık B.. H.. Belediyede çalıştığı için davalıyı tanıdığını, olay günü davalı aracının arkasında seyrettiğini, yolun sağında davacı aracının park halinde bulunduğunu, davalı aracının yol daraldığı için davacı aracının yanından zor geçtiğini böyle araç park edilir mi diye bağırdığını, davalının aracının arkasından kendinin de geçtiğini, vurma olmadığını söylemiş, diğer davalı tanıkları inşaatta çalıştıklarını, davalıyı tanıdıklarını davacı aracının park halinde olduğunu, davalının kendilerine aracın kime ait olduğunu sorduğunu, akşama kadar orada çalıştıklarını vuranı görmediklerini, davalının da vurduğunu görmediklerini beyan etmişlerdir.

Davacı tanıkları olaya bizzat şahit olup, davalı aracının plakasını, rengini, tipini belirterek bu aracın davacı aracına çarpıp sürüklediğini, çarptıktan sonra kaçtığını ifade etmişlerdir. Davalı aracının, ön motor kaputuna macun çekildiği, sol ön çamurluk, sağ ve sol yan kısımlarında sürtme izleri olduğu resmi görevlilerce tespit edilmiştir. Davalı ön motor kaputundaki hasarın tuğla düşmesi sonucu olduğunu ileri sürmüş ise de, bunu somut delillerle usulüne uygun şekilde kanıtlayamamıştır. Olaydan hemen sonra düzenlenen kaza yeri terk tutanağında da davalı aracının plakası, rengi ve Ford kamyonet olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davacı tanıklarının beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olduğu, beyanların dosyadaki diğer delillerle örtüştüğü, diğer delilleri doğruladığı, davacı aracına, davalı tarafa ait aracın çarparak hasarladığının kabulü ile tespit raporunu düzenleyen bilirkişi dışında İTÜ veya KGM fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan davacı aracında bu kaza nedeniyle meydana gelen hasar miktarının, araçtaki hasar, aracın modeli v.s. gözönünde bulundurularak aracın onarımının mı pertinin mi ekonomik olacağı pertinin uygun görülmesi halinde olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin tespiti, aracın onarım süresi bu süre içinde ikame edilecek aynı özellikteki bir aracın (zorunlu masraflar dışında yakıt v.s.) nakliye ücretinin belirlenmesi konularında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3287, Karar No: 2022/3953, Tarih: 25.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3287 E.  ,  2022/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanık ...'ün, mağdur eşi ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; TCK'nin TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eşi olan mağdur ile arasında ailevi sebeplerden yaşanan tartışmada, önce eşinin boğazını sıkarak kafasını duvara vurduğu, ardından yere yatırarak yerde bir müddet sürüklediği, daha sonra havaya kaldırıp burnuna kafasıyla vurarak nazal kemikte fraktüre neden olacak şekilde yaraladığı olayda, mahalli mahkemece temel cezanın, ''suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu ile güttüğü amaç ve saik dikkate alınarak'' şeklindeki yasal ve yerinde gerekçeler ile TCK'nin 86/1.maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi makul kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün, mağdur eşi ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 25.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16625, Karar No: 2012/11812, Tarih: 18.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16625 E.  ,  2012/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

İddianamede; sanığın işlediği hırsızlık suçu nedeniyle görevlilere gerçekte var olan 1969 doğumlu Mukaddes Kayiş’in kimlik bilgileri ve ismini vermesi şeklinde oluşan eylemi anlatılarak TCK'nun 268. maddesinin yollaması ile 267/1. maddesindeki başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle iftira suçu tavsif edilmiş olması karşısında iddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 9. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43330, Karar No: 2015/34486, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43330 E.  ,  2015/34486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve Birleşen Davada Davacı T.. A.. vekili avukat A.. A.. S.., T.. Alan T.M.S.F. vekili avukat A.. D. K.. ile Asıl Davada Davalı 1-S.. K.. ve diğer 6 kişi vekili avukat M.. S.., Birleşen Davada Davalı S.. B.. Mirasçıları F..-S..-S.. B.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 40. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/12/2011 gün ve 2011/25-2011/131 sayılı hükmün Temlik Alan avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat C.. K.. ile davalı Asil B.. G.. ve vekili avukat M.. K..'nin gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış, davacı vekili avukat C.. K.. duruşma isteminden vazgeçtiğini beyan etti. Beyanı okudu, imzası alındıktan sonra incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, şirket yönetim kurulu üyeleri ve denetçileri hakkında açılan İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/386 Esas sayılı dava dosyası celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23343, Karar No: 2013/26913, Tarih: 31.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/23343 E.  ,  2013/26913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çorum L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya yönelik talebinin reddine Dair Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 11.11.2011 tarih ve 2011/1835 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin Çorum İnfaz Hakimliği'nin 22.12.2011 tarih ve 2011/263-284 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 30.03.2012 tarih ve 2012/5314-19160 sayılı yazısı ile Yasa yararına bozma isteminde bulunulduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 19.04.2012 tarih ve 2012/100118 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi ve gereği görüşüldü:

Tebliğnamede; "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 14/2. maddesine göre çıkarılan Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları Hakkında Yönetmelik'in 10/2. maddesinde yer ... "Hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı, haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararları olan hükümlüler, bu durumları devam ettiği sürece açık ceza infaz kurumlarına ayrılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında hakkında Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2010 tarihli ve 2007/313 esas, 2010/672 sayılı kararıyla kesinleşmemiş mahkûmiyet hükmü bulunan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilmeden itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Sanığın açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunduğu infaz edilen mahkumiyet hükümlerinin yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçları ile ilgili olduğu, bu eylemlerden ağır olan yaralama suçuna bakma görevinin Yargıtay Yasasının 14.maddesine göre, Yüksek 3.Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, anılan Daire ile Dairemiz arasında görev uyuşmazlığı çıktığından, bu hususun çözümü için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/608, Karar No: 2018/2195, Tarih: 21.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/608 E.  ,  2018/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aynı eylemlerinden dolayı açılan ikinci davada, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddi yerine yeniden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, “yeniden ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kısım” çıkarılarak yerine “CMK’nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine” ibaresi eklenmek suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2059, Karar No: 2011/2769, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2059 E.  ,  2011/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, bakmakla yükümlü olduğu oğlu için dik pozisyonlandırma cihazı bedelinin yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Sağlık Bakanlığı Adana Çukurova Devlet Hastanesinin düzenlediği 02.10.2007 tarih 11036 sayılı Sağlık Kurulu raporundaki görüş uyarınca alınan”ayakta dik pozisyonlandırma cihazı “(elektrikli kalkış, elektrikli sürüş)’nın bedeli olan 26.061,30 TL'nin hak edildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın Ek 32. maddesinde, sigortalılar ile Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarayacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçlerin, Kurumca, 34. maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanacağı, onarılacağı, ve tespit edilen süre ve şartlarla yenileneceği, 36/A maddesinde hak sahibi çocuklara verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 10'nun kendilerince ödeneceği, ancak, alınacak katkı miktarının ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemeyeceği bu madde gereğince verilecek protez, araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartları ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edileceği bildirilmiştir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde Kurumun sigortalının "iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek" protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup,

Öte yandan 506 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde Kurumun sigortalının "iyileşmesine yarayacak, yahut işgöremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek" protez, araç ve gereçlerini sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu bildirilmiştir.

506 sayılı Kanunun hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan “işgöremezliği giderme” kavramı aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup,

davacı hak sahibi çocuğa ölüm aylığı bağlandığından uyuşmazlığın çözümünde Kanunun 34. maddesinde yer alan “iyileştirme” kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası’nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanunun Ek 32. maddesinde bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; "iyileşmelerine yarayacak, yahutta işgöremezliklerini giderme amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiğı gibi, hak sahibine "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; "iyileşmesine yardımcı olması" unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; "sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma" olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; “sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme” ifadesi kullanılmıştır

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir."(Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

Somut olaya gelince Adli Tıp Kurulu 3.İhtisas Kurulundan mahkemece alınan 19.01.2009 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, cihazın bazıları hayati tehlike arzeden komplikasyonların hastada ortaya çıkmasını engellemeye yardımcı olarak hastanın hayatiyetinin ve ve sağlığının korunmasına katkı sağlayacağı gibi hastanın geri kalan kuvvet ve yetenekleririni geliştirerek iş ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırıp fiziksel psikolojik,sosyoekonomik ve çalışma hayatı açısından tıbbi durumunun elverdiği en yüksek kapasiteye ulaşabilmesine katkı sağlayacağı,bu nedenle hastanın hastalığı nedeniyle ortaya çıkabilecek komplikasyonları önleyeceği ve rehabilitasyonu açısından gerekli bulunduğu bildirilmiştir. Bu rapor karşısında dava konusu cihazın davacının sağlığını koruyacağı, kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artıracağı, çalışma gücünü yeniden kazandıracağı yani davacının iyileşmesine yardımcı olacağının kabulü gerekir.

Ne var ki; davacı üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak cihazın uygulama ve eğitimi yaptırılıp bilincin açık ve kognitif fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, üst ekstremite motor fonksiyonlarının yerinde olup olmadığı, progresifi hastalığı olup olmadığı, tespit edilip bu cihazı kullanıp kullanmayacağını belirleyen bir rapor alınmamıştır.

Öte yandan her ne kadar davalı SGK Başkanlığınca bu cihazın Kurumun sözleşme listesinde yer almadığı, bu cihaz için herhangi bir fiyat tespiti rakamı belirlenmediği, Sağlık Uygulama Tebliğinde bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığının konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin yalnızca Ticaret Odası görüşü ile sonuca varılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de,5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde başvuru harcı ve vekalet harcının yargılama giderlerine katılmak suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması isabetsiz olmuştur.

Kabule göre de,5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde başvuru harcı ve vekalet harcının yargılama giderlerine katılmak suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması isabetsiz olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9118, Karar No: 2012/8105, Tarih: 16.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9118 E.  ,  2012/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan vekilinin sanıklar hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Sahtecilik suçundan açılan davada doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden katılan idare vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Suçun sübutu halinde Toplu kaçakçılık suçunun oluşacağı gözetilerek yapılan incelmede,

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 16.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.