muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8, Karar No: 2020/2438, Tarih: 10.02.2020

.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, suça sürüklenen ... hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine, kasten yaralama suçu yönünden ise mahkûmiyetine karar verildiği, sanık hakkında incelemeye konu kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemenin uygulama imkanının kalmayacağı, bu hali ile kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; kasten basit yaralama suçuna ilişkin İstanbul 1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ve 2017/107 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36006, Karar No: 2016/2218, Tarih: 28.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36006 E.  ,  2016/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, akti tazminat ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalı şirketin Kazakistan'ın Tengiz bölgesindeki işyerinde çalışırken yabancı uyruklu işçilerin linç amaçlı saldırısı sonucu haklarının ihlal edildiğini beyanla davalarının kabulü ile akdi tazminat, maaş, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olayda kusurlarının bulunmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının can güvenliğini tehlikeye sokan saldırıya maruz kalmaları nedeni ile akdi sonlandırdığı, bu olayın davacıya akdi haklı nedenle fesih etme imkanı verdiği, davacı tanıklarının iddiayı doğrulayan ve yemin altında verdikleri beyanları nedeniyle fazla mesai yapıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle bir kısım taleplerin kabulüne karar verilmiş, iş sözleşmesinin belirli süreli olmadığı gerekçesiyle akti tazminat isteği reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda diğer alacaklar gösterildiği halde akti tazminat bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise akti tazminat isteğinin reddine karar verildiği açıklanmıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/428, Karar No: 2015/13918, Tarih: 29.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/428 E.  ,  2015/13918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davacı-davalı kadının da eşine tartışmalar sırasında ''seninle evleneceğime bir abdal, bir çingene ile evlenseydim'' şeklinde sözler söylediği, eşinin annesine “orospu” dediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığı davalı-davacı erkekte olsa da, davacı-davalı kadının az da olsa kusurlu olduğu ve davalı-davacı erkeğin davası yönünden 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı erkeğin boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır. Ne var ki davalı-davacı erkek, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmünü temyizin kapsamı dışında bırakmış ve boşanma hükmü usulen kesinleşmiştir. Bu durumda erkeğin boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır. O halde, bu husus gözetilerek davalı-davacı erkeğin boşanma talebi hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ile dava tarihindeki haklılık durumu dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekalet ücretiyle ilgili olarak hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı erkeğin davası ve kusur belirlemesi yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/14548, Karar No: 2014/4365, Tarih: 07.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14548 E.  ,  2014/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 37. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/44-2012/98

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2011/44-2012/98 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.03.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. B.. Ö.. ile davalı vekili Av. E.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kiracı olarak bulunduğu tekstil ürünleri deposu olarak kullandığı işyerinde 26.10.2006 tarihinde çıkan yangında müvekkilinin talebi üzerine Büyükçekmece 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/224 D.İş. sayılı dosyasında yapılan tespit neticesinde toplam 1.837.600,00 TL hasar meydana geldiğinin bildirildiğini, davalı tarafça ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.500.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararını ispat etmesi gerektiğini, sigorta eksperince yapılan tespitte davacının yandığını iddia ettiği emtiaların çok büyük bir kısmının ..Tekstil Kumaş Ltd. Şti’nden alınmış göründüğünü, ancak alış faturaları ile stok durumu ve yandığı iddia olunan emtia miktarının uyuşmadığını, anılan şirketin adresinde bulunamadığını, stok durumunun gerçeği yansıtmadığını, girişi olmadığı halde dar dokuma kumaş talebinde bulunulduğunu, davacının ticari defterlerindeki kayıtların sağlıksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigorta hukuku uyarınca ispat etmek durumunda olduğu gerçek zararını, usulüne uygun tutulmadığı anlaşılan ticari defterlerine göre mali kayıtlarında ağırlıklı olarak paravan olduğu vergi kurumu raporu ile tespit edilen ..Ltd. Şti'den aldığını ileri sürdüğü faturalara ve mallara dayandırdığı, ancak basiretli tacir olarak davranma yükümlülüğünde olan davacı şirketin (.. Ltd. Şti'nin piyasaya sahte fatura temin amaçlı şirket olduğunun tespit edilmesi karşısında) talebini .. Ltd. Şti'den satın aldığını ileri sürdüğü faturalara ve depodaki niteliği düşük mallara dayandırması nedeni ile davasını ispatlayamadığı, davalının gerçek olmayan hasar talebini ödememekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili, müvekkilince tekstil deposu olarak kullanılan işyerinde 26.10.2006 tarihinde çıkan yangında tekstil malzemelerinin yandığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı sigorta şirketi ise davacının depoda bulunduğunu iddia ettiği tekstil ürünlerinin çok büyük bir kısmının, hakkında sahte fatura tanziminden soruşturma yürütülen dava dışı.. Tekstil Kumaş Ltd. Şti’nden alınmış göründüğünü, stok durumunun gerçeği yansıtmadığını, yangında yanan ürünlerin ise kırpıntı, parça artık kumaş olarak nitelenen ticari değeri bulunmayan mallar olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacının talebini ..Tekstil Kumaş Ltd.Şti.den satın aldığını ileri sürdüğü faturalara ve depodaki niteliği düşük mallara dayandırması nedeni ile davasını ispatlayamadığı, davalının gerçek olmayan hasar talebini ödememekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davacının hasar bildirimi üzerine davalı sigorta şirketi tarafından görevlendirilen eksper tarafından yapılan inceleme ve araştırma sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda, yanan malların %90’a yakınının yırtık, kırpıntı, kesik kumaş, şerit, kurdele vb. tekstil çöpü denilen mallardan ibaret olduğu bildirildikten sonra bu mallara ilişkin hasar yekunun 54.150,00 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece alınan son bilirkişi raporunda ise davacının ibraz ettiği faturalar davacının defter kayıtları ile birlikte incelendiğinde 1.847.600,00 TL’lik malın 1.695.732,00 TL’lik bölümünün dava dışı ...Tekstil Kumaş Ltd. Şti’den alındığı bildirilmiştir. Davalı sigorta şirketince .. Tekstil Kumaş Ltd. Şti’nin sahte fatura tanzimi için kurulan bir şirket olup bu şirkete ait faturaların dikkate alınmaması gerektiği yönündeki savunması haklı olarak mahkemece de kabul edilmiştir. Ancak davacı taraf, ... Tekstil Kumaş Ltd. Şti. dışında bakiye 151.868,00 TL’lik daha başka firmalardan alınan ve sahteliği yönünde olumsuz bir tespit bulunmayan firmalara ait faturalara da dayanmıştır. Mahkemece, ekspertiz raporundaki hasar tespiti ve davacının dayandığı .. Tekstil Kumaş Ltd. Şti. dışındaki firmalara ait faturalar konusunda hiçbir araştırma ve değerlendirme yapılmadan yazılı gerekçeyle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17801, Karar No: 2013/17081, Tarih: 03.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/17801 E.  ,  2013/17081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı alacaklı Artenius Türkpet Kim. Mad. Ve Pet. Amb. Malz. San. AŞ. ile davalı 3.kişi Şadırvan İçecek AŞ. aralarındaki dava hakkında ...İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 21.2.2012 gün ve ... Esas ve 2012/133 Karar sayılı hüküm Dairemizin 18.6.2013 gün, ... Esas ve 2013/9304 sayılı Kararı bozulmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacı alacaklı Artenius Türkpet Kim. Mad. ve Pet. Amb. Malz. San. AŞ. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 219,00 TL para cezasının davacı alacaklıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 50,45 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 3.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2309, Karar No: 2025/4214, Tarih: 26.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/2309 E.  ,  2025/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/557 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/557 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 53, 58. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.03.2025 tarihli ve 2024/13621 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/44125 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/44125 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; olay günü müşteki ile şüphelinin tartıştığı sırada müştekinin burnuna yumrukla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda 3. derece kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı iddia edilen olayla ilgili olarak Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2022 tarihli ve 2022/9197 soruşturma, 2022/5725 esas numaralı iddianamesiyle açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonunda, sanığın silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; müştekinin aşamalardaki beyanlarından da anlaşıldığı üzere sanığın elinde silah bulunduğu esnada, silah bulunan eliyle yumruk atarak müştekinin yaralanmasına neden olduğu, silahla yaralamanın söz konusu olmadığı gözetilmeden, sanığın eyleminin silahla işlendiğinden bahisle ceza artırımı yapılmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında alınan adlî muayene raporuna göre mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) dereceli kemik kırığına neden olan yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında alınan adlî muayene raporuna göre mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) dereceli kemik kırığına neden olan yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece hükümlünün cezasından silah nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan hükümlünün aşamalardaki savunmalarında mağdura bir tane yumruk vurduğunu, tabancanın üzerinde olduğunu ancak çıkarmadığını, mağdurun aşamalardaki beyanlarında hükümlünün burnuna elinin ayası ile vurduğunu, tabanca ile vurmadığını bildirmiş ise de; hükümlünün mağdura vurduğu sırada elinde tabanca bulunması, adlî muayene raporuna göre mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarına etki derecesi orta (3.) derece kemik kırığına neden olduğunun tespit edilmesi dikkate alındığında hükümlünün cezasından silah nedeniyle artırım yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2121, Karar No: 2015/3424, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2121 E.  ,  2015/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405 maddesi uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; kısıtlı adayının sürekli olarak ... Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Kısıtlı adayının UYAP ortamında alınan nüfus kaydındaki adresi ile ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 10/09/2014 tarihli cevabi yazısında bildirilen son adresinin “... köyü, ... mevkii, .../...” adresi olduğu ve kısıtlı adayının ... ilindeki bakım kurumuna yerleştirilmesinin mahkemelerini yetkili hale getirmeyeceği belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi ise “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerini içermektedir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan Rehabilitasyon Merkezi adresinin Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlının yerleşim yerinin adrese dayalı kayıt sistemi, ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün 10/09/2014 tarihli cevabi yazısına göre, Rehabilitasyon Merkezine yatmadan önceki yerleşim yerinin “... Köyü, ... Mevkii, .../...” adresi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.