muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7586, Karar No: 2013/9954, Tarih: 26.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7586 E.  ,  2013/9954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet,erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahcuzların evinde bulunduğu ve tasarruf edilmediğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından 27.07.2010 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen mahcuzun suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı,dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7296, Karar No: 2013/2826, Tarih: 30.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7296 E.  ,  2013/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili, karşı dava ise ayıplı imalât nedeniyle sözleşmenin feshi ve ayıplı malın yükleniciye iadesi istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve karşı davanın davalısı yüklenici şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 08.02.2010 günlü bozma ilâmında, ayıp ihbarının süresinde yapılmış olması durumunda Borçlar Kanunu’nun 360. maddesine göre iş sahibinin işin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olması halinde, sözleşmeden dönme, ayıbın bu nitelikte bulunmaması halinde bedelin tenzili ile onarım yapılmasını isteme şeklinde üç seçimlik hakkı mevcuttur. Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, BK’nın 360. maddesine uygun değerlendirme yapmayan bu raporların hükme esas alınması mümkün değildir görüşüne yer verdikten sonra, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan sözleşmede fırının hangi sıcaklıkta çalıştırılacağına dair hüküm bulunmasa dahi, sözleşmenin konusu boru profil fabrikasında yapılan sac tavlama fırınının yanma kısmının yapılması olduğundan, iş sahibinin bu fırından beklediği amaca uygun yapılıp yapılmadığı, ayıpların açık ya da gizli ayıp olup olmadığı, ayıp olduğunun belirlenmesi halinde BK’nın 360. maddesi uyarınca niteliği konusunda rapor alınıp değerlendirilmesi ve davanın sonuçlandırılması gerektiği belirtilmiş, daha önce alınan bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu açık şekilde vurgulanmıştır.

Mahkemece yargılamanın 07.07.2010 günlü oturumunda Dairemizin bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilâmına uyulma kararı verildiğine göre, bozma ilâmına uygun işlem yapılması zorunludur. Mahkemece uyulan bozma ilâmına uygun şekilde konunun uzmanı teknik elemanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulundan Borçlar Kanunu’nun 360. maddesine uygun değerlendirme yapar ... denetimine elverişli rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı ve karşı davanın davalısı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6557, Karar No: 2013/11840, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6557 E.  ,  2013/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve katılanın aynı köyde sınır komşusu oldukları, katılanın evinde yemek yapmakta iken dışarıda iki el silah sesi duyduğu, inekleri sağmak amacıyla evden çıktığında kendisine ait tavuklardan birinin sol bacağının kırık olduğunu gördüğü, sanığın av tüfeği ile vurduğu düşüncesiyle sanığın bahçesinin yakınına gittiği ve tartıştığı, sonrasında evine gitmekteyken yeniden silah sesi duyduğu, baktığında kendisine ait köpeğin burnundan ve ayağından kan geldiğini av tüfeği ile vurulduğunu fark ettiği, sanığın bulunduğu yere döndüğünde sanığın bu kez av tüfeği ile katılana 42 metre mesafeden bir el ateş ettiği, katılanın saçma taneleriyle yaralandığı iddia olunan olayda, sanığın yeni ... buzağısına sahipsiz köpekler zarar vermesin diye havaya ateş ettiğini, ateş ederken katılan ve katılanın hayvanlarının yakınlarda olmadıklarını savunması, katılandaki kızarıklık izlerinin saçma isabetiyle olduğu konusunda kesinlik bulunmaması, olaya ilişkin tanıkta bulunmaması gerekçeleriyle sûbut bulmayan suçlar nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3386, Karar No: 2014/3929, Tarih: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3386 E.  ,  2014/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Alacağın gerçek miktarı belli ve sabit ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte ve böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesi mümkün ise başka bir ifadeyle, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise; alacak likid olup, (Prof. Dr. Ejder Yılmaz, İcra İnkar Tazminatı Açısından“Likid Alacak” Kavramı, Bankacılar Dergisi, Sayı 67, 2008, sayfa 85) icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili sebepler ışığında, alacak miktarının likit olması sebebiyle, takip tarihi itibarıyla % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün, 2. bendinin tamamen silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine "Hükmolunan alacağın % 20'si oranında hükmedilecek icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine" cümlesinin eklenmesine gerekçe ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6076, Karar No: 2013/5196, Tarih: 26.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6076 E.  ,  2013/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada iş sahibi idarenin işyeri teslim borcu yönünden temerrüde düştüğü iddia edilerek sözleşmenin feshi, kesin teminatın iadesi ve uğranılan menfi zararların ve manevi tazminatın tahsili istenmiş, mahkemece yer tesliminde gecikme halinde davacının ancak süre uzatımı talep edebileceği, sözleşmenin feshini talep edemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiş, karar davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin ........ maddesinde sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren ... gün içinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümlerine göre yer teslimi yapılarak işe başlanacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin .../I. maddesinde sözleşmenin imzalanmasından sonra yüklenicinin sözleşmede yazılı süre içinde işe başlayabilmesi için işyeri, eksen kazıkları, someler, röperler vb. nin zemin üzerinde kontrol edilerek yapı denetim görevlisi tarafından yükleniciye teslim edileceği, bu hususta iki taraf arasında ortak bir tutanak düzenleneceği öngörülmüştür. Taraflar arasında 06.07.2011 günlü işyeri teslim tutanağı düzenlenmiş ise de, tutanakta teslim edilen parselin nosu belirtilmediği gibi, şartnamenin yukarıda belirtilen hükmündeki işlemlerin de yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacıya usulüne uygun yer teslimi yapıldığından sözedilemez. Davacı tarafından davalı idareye yazılan 08.08.2011, ....09.2011 ve ........2011 tarihli yazılarda işin yapılacağı arsanın fiilen teslim edilmediği belirtilerek bir an önce inşaatın yapılacağı arsanın belirlenerek fiili teslimin yapılması istenmiş, son olarak gönderilen ........2011 tarihli ihtarnamede de arsa tesliminin fiilen yapılması, aksi halde sözleşmenin feshi yoluna gidileceği bildirilmiştir. Davalı iş sahibi idarece davacı yüklenicinin yer teslimine ilişkin taleplerine olumlu olumsuz bir cevap verilmediği gibi, inşaatın yapılacağı arsa iş sahibi idare tarafından kesin olarak belirlenip yükleniciye fiili yer teslimi de yapılmamıştır. Davalı idarenin cevap dilekçesinde inşaatın yapılacağı parsel olarak gösterdiği parsellerden 250 ada ..., ... ve ... nolu parsellerin dava dışı özel şahıslar adına kayıtlı olduğu ve bu parsellerin kamulaştırılmasına ilişkin davanın ........2011 tarihinde yer teslim

.

.

tutanağından yaklaşık ... ay sonra karara bağlandığı, bu durumun dahi davalı idarece fiilen yer teslimi yapılmadığını açıkça gösterdiği anlaşılmaktadır. Sözleşmeye göre işin süresi 450 gün olup, dava tarihine kadar geçen sürede bu sürenin önemli bir bölümü geçmiş, iş sahibi yer teslim borcu yönünden temerrüde düşmüştür. Yer teslimi konusundaki tahammül ve makul bekleme süresi aşıldığından davacı yüklenici sözleşmenin feshini talep etmekte haklıdır. Bu nedenle mahkemece sözleşmenin feshine ve kesin teminatın iadesine karar verilmelidir. Yüklenici dava dilekçesinde bir ayrım yapmadan ....000,00 TLmaddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğundan yükleniciye talebinin ne miktarının maddi tazminata, ne miktarının manevi tazminata ait olduğu, maddi tazminatın hangi kalemlerden oluştuğu ve her bir kalem için ne miktar istendiği açıklattırılmalı, manevi tazminat istemi şartları oluşmadığından reddedilmeli, maddi tazminat yönünden ise talepleri bilirkişiden rapor alınmak suretiyle değerlendirilmeli, varılacak sonuca göre hüküm verilmelidir.

Mahkemece, sözleşme ve şartname hükümlerinin yanlış yorumlanarak yüklenicinin fesih hakkının bulunmadığından bahisle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/20222, Karar No: 2019/2285, Tarih: 05.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20222 E.  ,  2019/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevablarının Özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatının ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

Davalı ... tarafından dosyaya sunulan banka dekontlarında kıdem ve ihbar tazminatı olarak 17.03.2014 tarihinde 2.605,30 TL ödendiği kayıtlıdır. Mahkemece bu ödeme ıslah dilekçesinden sonra sunulan belgelere davacının muvafakati bulunmaması nedeniyle dikkate alınmamıştır.

Sunulan belgeler borcu sona erdiren nitelikte olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceği Dairemizin istikrar kazanmış kararlarıyla kabul edilmektedir. Ödeme dava açılmadan önce yapıldığından dikkate alınarak mahsup edilmeli ve bakiye alacak hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının belirlenmesi ve fazla çalışma ücretinden indirim yapılıp yapılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sunulan belgeler borcu sona erdiren nitelikte olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceği Dairemizin istikrar kazanmış kararlarıyla kabul edilmektedir. Ödeme dava açılmadan önce yapıldığından dikkate alınarak mahsup edilmeli ve bakiye alacak hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının belirlenmesi ve fazla çalışma ücretinden indirim yapılıp yapılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu uygulama Yargıtayın yerleşik içtihatları ile benimsenmiştir. Yargıtay kararlarında istikrarlı olarak işçinin uzun süre aynı şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, işçinin izinli, mazeretli ve tatil günlerinde dinlenme hakkını kullanmadan yıllarca sürekli çalıştığının düşünülemeyeceği göz önüne alınarak hüküm altına alınan fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından dosya içeriğine uygun bir indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir. Aksine bir kabul yani “takdiri indirim” adı altında indirim oranın tamamen Mahkemece takdir edilmesi gerektiği düşüncesi, uygulama ile varılmak istenen amaç ile bağdaşmayacağı gibi işçinin hakkına ulaşamaması tehlikesine de yol açabilecektir.

Açıklanan nedenlerle fazla çalışma ve tatil alacaklarından yapılacak indirimin “hakkaniyet indirimi” ya da “takdiri indirim “olarak nitelendirilmesi doğru olmayacaktır. İndirim, işçinin yılın belli dönemlerinde çalışmadığı karinesine dayalı olduğundan “karineye dayalı makul bir indirim” ifadesinin kullanılmasının daha doğru olacağı kuşkusuzdur (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 esas.-2017/1557 sayılı kararı).

Fazla çalışma iddiasında, fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak işçi tatil çalışmalarını ve fazla çalışma yaptığını her türlü delille, bu bağlamda tanıkla da ispat edilebilir. İspat konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları ve benzeri belgeler delil niteliğindedir. Ancak çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Ne var ki, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İşçinin tatil günlerindeki çalışmaları ile fazla çalışmaların yazılı belgelere, işveren kayıtlarına veya kesin delillere değil tanık anlatımına dayalı olması durumunda mahkemece, indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının ya da bütün tatil günlerinde çalıştığının kabulünün hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, doğum, ölüm, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli çalıştığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli iş gördürüldüğünün varsayılamayacağı; işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği karinesi göz önünde tutularak, hesaplanan tatil ve fazla çalışma alacaklarından makul bir indirim yapılması gerektiği hususu değerlendirilmelidir.

Nitekim fazla çalışma iddiasının takdiri delil ile kanıtlanması durumunda indirim yapılması gerekeceği hususu Hukuk Genel Kurulu'nun 04.02.2009 gün ve 2009/9-2 esas, 2009/48 karar; 04.11.2009 gün ve 2009/9-419 esas, 2009/475 karar; 05.05.2010 gün ve 2010/9-239 esas, 2010/247 karar; 06.04.2011 gün ve 2010/9-748 esas, 2011/60 karar; 27.04.2011 gün ve 2011/9-41 esas, 2011/237 karar; 14.11.2012 gün ve 2012/9-844 esas, 2012/794 karar; 19.06.2013 gün ve 2012/9-1685 esas, 2013/852 karar. ve 30.10.2013 gün ve 2013/9-254 esas, 2013/1504 karar: 29.01.2016 gün ve 2015/22-1616 esas, 2016/28 karar sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 T, 2015/9-3555 esas, 2018/184 karar sayılı kararı)

Somut olayda; şoför olarak çalışan davacı her gün 08.00-20.00, hatta 08.00- 23.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışmalarına ait fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Dosya içeriğine göre, davacı tanıklarının husumetli olduğu, davalı tarafın ise tanık dinletmediği anlaşılmakla, delil olarak dayanılan görev emirlerine göre davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; söz konusu görevlendirme yazılarından, davacının genel olarak haftanın 5 günü çalıştığı, bazı haftalarda 6 gün çalıştığı, mesaisinin genel olarak saat 08.00'de başladığı, çıkış saatinin değişiklik gösterdiği ve ortalama 19.30 saatleri arasında dönüş yaptığının anlaşıldığı belirtilerek davalı işyerinin faaliyet alanı, davacı tarafından yapılan işin niteliği, tanık beyanları, görevlendirme yazıları dikkate alındığında, davacının günlük bir buçuk saat ara dinlenme tenzili ile ayda iki hafta haftanın 6 günü, iki hafta ise 5 günü 08.00-19.30 arasında çalışarak, iki haftalık çalışmasının bölünmesi suretiyle haftalık 10 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiş, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının kayıtlara göre belirlenmesi sebebi ile bu çalışma ücretlerine indirim uygulanmadan hesaplama yapıldığı ifade edilmiştir.

Mahkemece; fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları işveren kayıtlarına dayalı olduğu gerekçesiyle indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmıştır. Dava dosyasının incelenmesinde bilirkişi tarafından incelendiği belirlenen araç görev emirlerinin bir kısmı dosyada bulunamamıştır. 01.09.2013-30.01.2014 tarihleri arası 5 aylık dönem sunulmuştur. Görev emirlerinin başka dosyaya girmiş olabileceği de araştırılmalıdır. Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporunda, anılan görev emirlerinde belirtilen saatlerin tek tek değil, ortalama ve genel bir şekilde ele alındığı anlaşılmakta olup bu değerlendirme şekline göre fazla çalışma ücretinin kayıtlara göre hesap edildiğinden söz edilemeyeceği de açıktır. Bu itibarla, mahkemece taraflarca delil olarak sunulan işyeri kayıtları haftalık olarak ele alınarak genelleme yoluna gidilmeden fazla çalışma süresi ve fazla çalışma alacağı hesaplanabildiği takdirde, indirim yapılmadan; hesaplanamadığı takdirde ise makul bir indirim yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

4-Davacı İlk Derece Mahkemesi kararı sonrasında sunduğu dilekçe ile ... yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

4-Davacı İlk Derece Mahkemesi kararı sonrasında sunduğu dilekçe ile ... yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır. Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan feragat beyanlarının mahkemece değerlendirilmesi ve karar aşamasında gözönünde tutulması gerekir.

Belirtilen yönler dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.