muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3055, Karar No: 2018/4505, Tarih: 16.04.2018

Dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde; ... grubu bünyesinde bulunan ve halka açık anonim ortaklık statüsünde olan Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. ve Milliyet Gazetecilik A.Ş. (yeni unvanı ... Gazetecilik A.Ş.) nin gazete kağıdı ve baskı malzemesi ihtiyacı için ithalatı gerçekleştiren yine ... grubu bünyesinde bulunan ... Dış Ticaret ve Mümessillik A.Ş.(1997-2007 dönemi) ile Işıl İthalat İhracat Mümessillik A.Ş.(2006-2007 dönemi)nin bu alımları bir çok kez doğrudan üretici/satıcı firmalar yerine, ... grubunun/ailesinin sahibi olduğu/kontrolü altında bulundurduğu, off-shore ülkelerde kurulu olan ve yine ... grubunda fiili olarak görev yapan kişilerin yönetici olarak göründüğü, personeli ve müştemilatı olmaması sebebiyle herhangi bir operasyonel yetkisi bulunmayan, ithalat sürecine fiili olarak herhangi bir katkısı olmayan ve bir katma değer yaratmayan off-shore şirketler (... Ltd. ve ... Ltd.) gereksiz yere aracı kılınarak üretici/satıcı birim fiyatlarından daha yüksek bedellerle ithal edilmesi neticesinde halka açık anonim ortaklıklar olan Hürriyet ve Milliyet`in karının/mal varlığının azaltıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, gazete kağıdı ve baskı malzemesi alımı/ithalatı işlemlerinde, ... grubunun kontrolünde olan, dolayısıyla halka açık anonim ortaklıklar Hürriyet ve Milliyet ile ilişkili olan yurt dışında kurulu ... Ltd. ve ... Ltd. Şirketlerinin, ikinci bir aracı olarak dolanlı işlemler için kullanıldıkları ve örtülü/muvazaalı işlemler ile halka açık şirketler olan Hürriyet ve Milliyet'in karının/mal varlığının azaltılarak, örtülü kazanç aktarımı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Burada, emsallerinden bariz şekilde farklı fiyat uygulanması hususu aranmayacaktır. Çünkü, normal şartlarda bu off-shore şirketler, (... Ltd. ve ... Ltd.) ... grubunun/ailesinin kontrolü altında/ilişkili olmasaydı hiçbir şekilde ithalata dahil edilmeyeceklerdi. Dolayısıyla, halka açık anonim şirketler olan Hürriyet ve Milliyet'ten ... grubuna/ailesine kaynak aktarımını gizlemek amacıyla ithalat sürecine hiçbir katkısı bulunmayan off-shore şirketlerin dahil edilmesi Sermaye Piyasası Kanunu 15/son madde fıkrası kapsamında başlı başına yeterli örtülü/muvazaalı bir işlemdir. Kaldı ki, bu örtülü işlemler sonucunda ... grubu/ailesi lehine fakat, halka açık anonim ortaklıklar olan Hürriyet ve Milliyet`in aleyhine olarak aktarılan miktarların büyüklüğü dikkate alındığında, normal şartlarda hiçbir şekilde yapılmayacak olan bu işlemlerin, aradaki ilişki/bağlantı nedeni ile yapılması emsallere göre bariz farklılığı da ortaya koymaktadır.

Tüm bu anlatılanlar ve dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı bulunan suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği ve atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olduğu halde, mahkemeye sunulan 17.05.2011 tarihli bilirkişi heyet raporunun çoğunluk görüşüne göre; "halka açık anonim şirketin faaliyetine yönelik ihtiyaç duyulan malzemelerin ilk elden üretici firmalardan temini yerine, bahsi geçen şirket hissedarları ile irtibatlı off-shore firmalarına kazanç aktarmak suretiyle temin edildiği, eylemin halka açık anonim ortaklığın mal varlığını normale göre azaltıcı bir mahiyet taşıdığı, suçun maddi unsurunun işlemin yapıldığı anda tamamlandığı ve emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat unsurunun da gerçekleştiği" belirtilmiş olmasına rağmen, yasal ve yeterli olmayan azınlık görüşüne itibar edilerek, emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat veya bedel uygulandığı yönünde delil bulunmadığı ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek, atılı suçun unsurlarında yanılgıya düşülmek suretiyle sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece önceki hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/07/2013 tarih ve 2012/1377 Esas, 2013/463 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası yeniden incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/06/2015 gün ve 2013/7-700 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararıyla;

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 gün ve 1377-463 sayılı direnme hükmünün, sanıklar hakkında aynı fiilden dolayı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itiraz üzerine merciince, itirazın reddine karar verilmesinden sonra Cumhuriyet savcısının CMK’nın 173/6. maddesinde belirtilen şarta uymadan iddianame düzenlemesi nedeniyle usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından, mahkemece durma kararı verilerek önceden verilen itiraz dilekçesi hakkında karar vermiş olan itiraz merciinin bu hususta karar vermesi beklenip sonucuna göre hüküm kurulması, nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Bozma üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara itiraz edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/01/2016 gün ve 2015/911 Esas, 2016/1 sayılı kararıyla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına karşı 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmaması, nedeniyle esası incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bozma üzerine yerel mahkemece tekrar önceki hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası yeniden incelenmek üzere Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmekle;

Bozma üzerine yerel mahkemece tekrar önceki hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası yeniden incelenmek üzere Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmekle;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05/02/2018 gün ve 2017/15373 Esas, 2018/769 Karar sayılı kararıyla;

Sanıklar hakkında üzerlerine atılı 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davası sonucu beraat kararı verilmiş olup, iddianamelerdeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna göre 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi ile 27.01.2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesine ait bulunması, nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dairemizin 19/02/2018 gün ve 2018/1482 Esas, 2018/1568 Karar sayılı kararıyla;

Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 05.02.2018 gün ve 2017/15373 Esas, 2018/769 Karar sayılı görevsizlik ilamında ve önceki bozma kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından kararın düzeltilmesine yer olmadığına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle değişik 307. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2018 gün ve 2018/19-74 Esas, 2018/86 Karar sayılı kararıyla;

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 gün ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı kararın direnme niteliğinde olmayıp, eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olduğundan bahisle, dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmesi üzerine dosyanın 05.04.2018 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemize gönderilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/04/2012 gün ve 2011/12736 Esas, 2012/8459 Karar sayılı bozma kararında ayrıntılı şekilde anlatıldığı üzere sanıkların üzerlerine atılı bulunan suç, maddi ve manevi unsurları itibariyle oluştuğu halde, anılan bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/04/2012 gün ve 2011/12736 Esas, 2012/8459 Karar sayılı bozma kararında ayrıntılı şekilde anlatıldığı üzere sanıkların üzerlerine atılı bulunan suç, maddi ve manevi unsurları itibariyle oluştuğu halde, anılan bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/507, Karar No: 2019/864, Tarih: 12.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/507 E.  ,  2019/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-) Sanık ...,... ve ...hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’den 15.12.2011 ve 17.12.2011; sanık ...’dan 02.02.2012, 03.02.2012 ve 06.02.2012 ve sanık ...’den 02.02.2012 ve 03.02.2012 günü uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmaması nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; sanıklar ..., ... ve... tarafından atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

2-)... Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Sanıkların hükme esas alınan suç tarihlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken “09.05.2011 tarihi ve sonrası” ibaresinin yazılması,

4-) TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile ... müdafii temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA,

B-) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

1-) Sanıklar ... ile ...'nin tüm aşamalarda suça konu uyuşturucu maddelerin kendileri tarafından satılmadığını savunmaları karşısında; olay tutanaklarında imzaları bulunan ve uyuşturucu madde alışverişine giren tutanak tanıklarının çağrılarak olay tarihinde suça konu uyuşturucu maddelerin bizzat sanıklar tarafından gizli soruşturmacılara verilip verilmediğinin tespiti bakımından gizli soruşturmacıların tanık koruma kanun hükümleri gözetilerek dinlenip ifadelerinin alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanık ...’den 04.02.2012 ve 24.02.2012 günü uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; sanık tarafından atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-)... Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Sanıkların hükme esas alınan suç tarihlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken “09.05.2011 tarihi ve sonrası” ibaresinin yazılması,

5-) TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA,

C-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 23.05.2018 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında, sanığın ölüp ölmediği araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3518, Karar No: 2023/4730, Tarih: 02.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/3518 E.  ,  2023/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/188 E 2015/521 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/188 Esas, 2015/521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2862 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 2863 sayılı Kanun 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 74 üncü maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1-Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine,

2-Suç işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3-Ceza alması durumunda mağdur olacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü; "Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler incelendi. Olay tarihinde sanıklar hakkında jandarmaya ihbarda bulunduğu, Jandarmanın ihbara binaen ... Konağı mevkisine vardığında sanıklara ait olan ... plakalı aracın ... Konağı etrafında görüldüğü, ... içinin boş olmasından dolayı ... etrafının araştırılmasında çalışır vaziyette 4 kwlik jeneratörün bulunduğu, bu jeneratörden kablo ile kayalık bölüme hat çekildiği, kayalık alanda sanıklar ... ile ...'nün hilti ile kaçak kazı yapıldığının görüldüğü, Jandarmayı fark eden sanık ...'ın olay yerinden kaçtığı, sanıkların üzerlerine atılı Kültür varlıkları bulmak amacı ile izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçunu işledikleri anlaşıldığından mahkumiyetlerine karar verilmiştir. Şartlarının oluşması nedeni ile sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmıştır.

Sanık ... hakkında Kültür varlıkları bulmak amacı ile izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilmemiştir."

Sanık ... hakkında Kültür varlıkları bulmak amacı ile izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilmemiştir."

B. Sanık savunmasında; "Benim tarotum vardır. Ben bu tarot ile taş ocaklarında delik delerim. ... ile ... benim yanımda çalışan elemanlarımdır. ... ve ... adlı kişiler taş ocağı işletiyorlar ve ben onların adına çalışırım. Olay günü beni olay yerine taş numunesi alınacağını söylemek için götürdüler. Orada tarot yolu ile taş numunesi alacağımız sırasında jandarmalar geldi. Ben jandarmalara ... ve ... adına çalıştığımı söyledim ancak onları serbest bıraktılar. Malzemelerime el koydular. Herhangi bir kaçak kazı olayı olmadı. Kamil ve İdris de yanımdaydılar çünkü onlar işçilerimdir. Ben kesinlikle bu suçu kabul etmiyorum. Daha önce jandarmadaki ifadem de doğrudur bu nedenle beraatimi istiyorum, dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

06.06.2015 günü saat 19:30 sıralarında kolluk görevlilerine telefon ile yapılan ihbarda ;... plaka sayılı ... içerisinde bulunan üç kişinin kendisine ... Konağı Kayası’nı sorduklarını, buralarda tarihi yerler olup olmadığını sorduklarını beyan etmesi üzerine olay yerine gidildiği, yol üzerinde söz konusu aracın park halinde olduğu, yapılan araştırmada orman kenarına gizlenmiş çalışır vaziyette jenaratörün bulunduğu, jenaratörden kablo ile ormanın içine doğru hat çekildiği, kayalık alanda sanık Nizameetin Bulut’un ve temyiz dışı sanık ...’nün hilti ile kaçak kazı yaptıklarının tespit edildiği, temyiz dışı diğer sanık ...’ın da kaçtığının görüldüğü olayda;

Olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, keşif yapılmadan ve rapor alınmadan sadece jandarma görevlileri tarafından tutulan olay ve tespit tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/188 Esas, 2015/521 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2271, Karar No: 2018/1090, Tarih: 23.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/2271 E.  ,  2018/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 07.06.1996-08.06.2015 tarihleri arasında çalıştığını, yaş hariç diğer emeklilik koşullarını tamamlaması nedeniyle işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı işyerinde 07.06.1996-08.06.2015 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının işten çıkış iradesinin emeklilik olmadığını, başka bir işte çalışmak için işten ayrıldığını, ayrıca davacının mağaza yöneticisi olması nedeniyle kendi mesailerini kendisinin düzenleyeceğini, bu nedenle de fazla mesai alacağı talep edemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına itibarla davacının davalı işyerinde haftada 2 gün 07:30-21:30 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile, 4 gün ise 07:30-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 20 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle zamanaşımı def'i de gözetilerek talep konusu alacak hesaplanmıştır.