muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15924, Karar No: 2024/9549, Tarih: 05.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15924 E.  ,  2024/9549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/522 E., 2022/147 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolduğuna, tanıkların tamamının beyanlarının birbiriyle çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın ezaya sebebiyet verecek ağırlıkta herhangi bir eyleminin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir eylemi olmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; olay tarihinde 2. Kolordu Komutanlığı Hava Savunma Tabur Komutanlığı emrinde görevli olan sanık ...'nin 28.06.2013 tarihinde sabah içtimasında mağdur Hv.Svn.Er Nurullah

Karataş'ı göremeyince öğle içtimasında hazır bulundurulmasını emrettiği, öğle içtimasında mağdurun yine içtimada olmadığı, içtimanın bitmesinden sonra sanığın Tabur karargah binasına doğru yürümekte iken mağduru sivil giyimli olarak gördüğü, olaydan 1 gün önce göğüs travması nedeniyle Çanakkale Devlet Hastanesinden 1 hafta istirahat alan mağdur ...'ın sanığın yanına doğru geldiği ve beni çağırtmışsınız dediği, sanığın, mağdura hitaben hastane dönüşü neden tekmil vermedin, ilaçlarını nasıl alacaksın dediği ve mağdurun göğsüne iki parmağıyla iki kez dokunduğu, mağdurun buna sinirlenerek gerekirse ilaçlarımı da almam dediği, sanığın da sen belgelerini bize teslim edeceksin ki biz de ilaçlarını dışarıdan aldırıp, tedavine başlayalım dediği, mağdurun da bana inanmıyorsunuz, illa kendimi mi keseyim, seni de keserim, kendimi de keserim dediği ve olay yerinde bulunan rütbelilerce mağdurun uzaklaştırıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

Mağdur ..., usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar....,...,...,..,...;'nin ifadeleri ve olay tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

Gelibolu Asker Hastanesi tarafından mağdur adına düzenlenen 28.06.2013 tarihli geçici hekim raporunda; mağdurun hayati tehlikesinin bulunmadığı ve göğüs travması sebebiyle Çanakkale Devlet Hastanesi tarafından 1 hafta istirahatinin uygun görüldüğü bilgilerine yer verilmiştir.

Mağdur ..., usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar....,...,...,..,...;'nin ifadeleri ve olay tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

Gelibolu Asker Hastanesi tarafından mağdur adına düzenlenen 28.06.2013 tarihli geçici hekim raporunda; mağdurun hayati tehlikesinin bulunmadığı ve göğüs travması sebebiyle Çanakkale Devlet Hastanesi tarafından 1 hafta istirahatinin uygun görüldüğü bilgilerine yer verilmiştir.

1632 sayılı Kanun'un “Maduna müessir fiiller yapanların cezası” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrasında “Madununu kasten itip kakan, döven veya sair suretlerle cismen eza verecek veya sıhhatini bozacak hâllerde bulunan veyahut tazip maksadiyle madun hizmetini lüzumsuz yere güçleştiren veya onun diğer askerler tarafından tazip edilmesine veya suimuamelede bulunulmasına müsamaha eden âmir veya mafevk iki seneye kadar hapsolunur.” hükmüne yer verilmiştir. Müessir fiil suçunda korunan hukuki menfaat, kişilerin vücut bütünlüğü ile bedeni, ruhi ve akli sıhhatlerini koruma hakları olduğu kabul edilmektedir. Asta müessir fiil suçunu oluşturan eylemler maddede sayılanlarla sınırlı olmamakla birlikte; astının yakasından tutma, itme, şiddetle bedeni sarsma gibi hareketlerin kişinin psikolojik durumunu ve sıhhatini etkileyen bir eylem niteliğinde olduğu ve müessir fiil teşkil edeceği (Kapatılan) Askeri Yargıtay'ın içtihatlarında da kabul edilmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; olay tarihinde yüzbaşı olarak görev yapan sanığın, er olan mağdurun olaydan önce geçirmiş olduğu göğüs travması nedeniyle acı hissettiğini beyan etmesine rağmen parmağıyla göğsünden itmeye devam etme eyleminin asta müessir fiil suçunu oluşturduğu sabit görülerek, Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa verilen 25 gün kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında 18 gün karşılığı ibaresine yer verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlenmesine ilişkin paragrafta yer alan "...18 gün karşılığı..." ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine "25 gün karşılığı" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15104, Karar No: 2015/12001, Tarih: 01.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15104 E.  ,  2015/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzin Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2005/83-2013/156

DAVACI : S.. K..

DAVALILAR : Hazine - K.. Köyü Tüzel Kişiliği

MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE İLİŞKİN EK KARAR

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davası sonucu, Erzin Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 14/06/2013 gün ve 2005/..-.. sayılı kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, hükmün onanmasına ilişkin Dairece verilen 15/09/2014 gün ve 2014/..-.. sayılı karar, kişiye yükletilen onama harcının ilâmda gösterilmediği belirtilerek dosya yerel mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla ilâmdaki maddî hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK m. 304/1). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin “İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur” şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK m. 304’e göre düzeltilebilecek “yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar”, olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK m. 304’de söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK m. 183 hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, “hükümlerin tashihi” kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 15/09/2014 gün ve 2014/.. - .. sayılı kararında onama hacının gerçek kişiye yükletilmesine karar verilmiş ise de, kararın yazımı sırasında maddi yanılgı sonucu ilamda gösterilmediği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairenin 15/09/2014 gün ve 2014/..-.. sayılı kararının alt kısmına;

LİRA

50,12.-O.H.

24,30.-P.H.

25,82-Kalan (S.. K..'tan tahsiline), ibaresi yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine 01/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4879, Karar No: 2009/11959, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4879 E.  ,  2009/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, l.8.1995- 31.12.2002 tarihleri arasında zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının muris eşi ...’ın 01.08.1995-31.12.2002 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasından yararlanması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının muris eşi ...’ın 01.08.1995-31.12.2002 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasından yararlanması gerektiğinin tesbitine yönelik istemin ise reddine karar verilmiştir.

5763 sayılı Yasa’nın 27.maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen geçici 24.madde gereğince , 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu ile 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre sigortalı olanların 31/3/2008 tarihine kadar olan prim ve sosyal güvenlik destek prim borçları, bu maddenin yürürlüğe girdiği 26.05.2008 tarihini takip eden iki ay içinde, yani 26.07.2008 tarihine kadar yazılı olarak başvurulması kaydıyla, bu maddede belirtilen şartlarla yeniden yapılandırılabileceği düzenlenmiş ve 5797 sayılı Yasa’nın 4.maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen geçici 25. maddesi gereğince 5510 sayılı Kanunun geçici 24 üncü maddesi kapsamına giren borçları anılan madde hükümlerine göre yapılandırılmamış olan işveren ve sigortalıların, bu maddenin yürürlüğe girdiği 19.08.2008 tarihinden itibaren yirmi gün içinde yani 08.09.2008 tarihine kadar yazılı olarak Kuruma başvurmaları kaydıyla, söz konusu madde kapsamına giren borçları bu maddede belirtilen şartlarla yeniden yapılandırılabileceği belirtilerek yeniden yapılandırmadan yararlanma süresi 08.09.2008 tarihine kadar uzatılmıştır.

510 sayılı Yasa bir af yasası olmayıp daha önceden başlamış ve devam eden bir sigortalılıktan dolayı Kuruma ödenmemiş primlerin yeniden yapılandırılarak ödenmesi suretiyle sigortalılara getirilmiş bir yasal imkandır. Gerçekten 5510 sayılı Yasa’dan yararlanabilmek için önceden usulüne uygun olarak başlayıp devam eden bir sigortalılığın bulunması ve 31.3.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim borcunun bulunması gerekecektir. Yani 5510 sayılı Yasa toplu prim ödemesinde bulunmak suretiyle geçmişe dönük olarak sigortalılık statüsü ihdas eden bir Yasa değildir.

Somut olayda davacının her ne kadar o tarihte tespit edilmiş tarım ... sigortalılık süresi yok ise de; tespit kararına esas alınmış 1995 yılından itibaren devam eden ve teslim ettiği ürün bedellerinden yapılmış kesintiler ile 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde sayılan kayıtları bulunmakla, davacı bu dönemde sigortalılık şartlarına haizdir. Davalı kurumun davacıyı sigortalı olarak resmen tescil etmemesi kendi hatasıdır. Mahkeme verilen tespit kararında sadece geçerli ve mevcut olan bir sigortalılığı karar altına almıştır.

Davacı 19.8.2008 tarihli dava dilekçesi ile süresi içinde 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasını talep ettiği halde mahkemece bu yöndeki talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine,

“1-Davanın kabulüne,

Davacının murisi eşi ...’ın 01.08.1995-31.12.2002 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24.maddesi gereğince prim borçlarının yeniden yapılandırılmasından yararlanması gerektiğinin tesbitine ,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,davacı tarafından yatırılan harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde iadesine,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Davacı tarafından yapılan toplam 74,00 YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9580, Karar No: 2013/2062, Tarih: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9580 E.  ,  2013/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 50/1-4, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği görülmekle sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemiyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın gece vakti aydınlatması bulunmayan köyler arası 5.3 metre genişliğindeki hafif virajlı yolda idaresindeki bir yolcu bulunan sepetli motorsiklet ile giderken karşı yönden gelen katılan ...'ın idaresindeki sepetli motorsikletin virajı içerden alarak yolun sanığa ayrılan bölümüne geçmesi ile sepet kısımlarından çarpışmaları sonucu bir kişinin öldüğü birisi şikayetçi olmak üzere üç kişinin yaralandığı olaydan yaklaşık üç saat sonrasında 0.12 promil alkollü olması ve tanık beyanına göre kaza esnasında her iki aracında farlarının yanmıyor olması değerlendirilmekle, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27746, Karar No: 2015/30197, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27746 E.  ,  2015/30197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde işçi olarak çalışırken sendikal bir faaliyeti katılması nedeni ile işten çıkarıldığını iddia ederek davacının işe iadesine ve sendikal tazminatın hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 17/02/2015 tarihinden itibaren iş yerinde yemekhane işgaline katılıp iki gün boyunca çalışmadığını uyarıları rağmen suç teşkil edilen eylemlerin son vermediklerini bu sebeplere bağlı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e ve h bentlerine göre sona erdirildiğini, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 16/02/2015 tarihinde ...., ... ve ... isimli 3 işçi, 18/02/2015 tarihinde ..., ...., ..., ...., ...., ...., ...., ...., .... isimli 9 işçi olmak üzere toplam 12 işçinin işten çıkarılması üzerine, davacı dahil işçilerin 12 işçi arkadaşlarının iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yaptıkları yemekhane eyleminin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve İLO ile benimsenen kurallara göre kısa süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olarak 18.02.2015 tarihde başlayıp 19.02.2015 tarihi saat 11.00 sıralarına kadar devam eden yemekhane eyleminin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddeleri de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmaması, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, Anayasanın 54.maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90.maddesi hükmü uyarınca uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımının söz konusu olduğu veya demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının sendikal bir eyleme katılıp sendika üyesi olması ve işverene gönderilen mektupta isminin olması nedenleriyle işten çıkarılması birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı gerekçesiyle sendikal tazminatın kabulü ile davacının işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığın iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Feshin geçersizliği isteminde, davalı işveren feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat ederse, işçinin, feshin işverenin iddia ve ispat ettiği sebep dışında başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi mümkündür. Bu durumda bu yeni olguyu ispat yükü, işçiye ait olacaktır (4857 sayılı İş Kanunu Mad. 20/II, c. 2).

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur: Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi kanıtlamakla yükümlüdür.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi konusunda tanık deliline dayanmış, davacı ise karşı delil olarak sendikal nedenle fesih nedeni ile tanık bildirmiştir. Mahkemece tarafların tanıklar dinlenmemiş ve İş Mahkemesi'nin 2015/140 esas sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanlarının hükme esas alındığı belirtilmiştir. Her dava kendi içindeki delilleri ile değerlendirilmeli ve tarafların dayandıkları delilerin toplanmaları gerekir. Açıklama ve ispat hakkı hukuki dinlenilme hakkının gereğidir. Mahkemece tarafların bildirdikleri tanıkların dinlenip dinlenmeyeceği konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.