muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15419, Karar No: 2023/1096, Tarih: 08.03.2023

Sanığın paylaşımlarının Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 10 uncu maddesinde öngörülen, AİHM ve AYM kararları ile de desteklenen şiddet içermeyen düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğü kapsamında bulunmadığı, alenen gerçekleştirilen eylemle halkın bir kısmını diğer kısmına karşı kışkırtmaya çalışıldığı, paylaşımlarla yasa dışı PKK/KCK Terör Örgütü adına suç işleyen teröristler yüceltilerek kamu düzeni için tehlike oluşturacak bir şekilde ve sonucu gerçekleştirme düzeyinde yoğunluğa ve etkiye sahip olduğu, tanımlanan tehlikenin ülkemizdeki yoğun terör faaliyetleri dikkate alındığında somut ve yakın tehlike teşkil ettiği kanaatine varılmakla, suça konu paylaşımların sanık dışında sanığın Facebook adlı sosyal paylaşım hesabında arkadaş olarak eklediği, diğer kişilerce de görünebilecek ve erişilebilecek internet ortamında yapılması, sanığın kimliği, konumu, paylaşımların yapıldığı yer ve zaman göz önüne alındığında, AİHM kararlarında da belirtildiği üzere, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde doğrudan veya dolaylı çağrı niteliğinde PKK/KCK Terör Örgütünün propagandasını yapmak suçunun oluştuğu ve sanığın eyleminin Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan cezalandırılması cihetine gidilmiştir.

Sanık her ne kadar sosyal paylaşım sitesi olan Facebook isimli internet sitesindeki atılı eylemde terör örgütünün propagandasını yapma kastı ile hareket etmediğini savunmuş ise de, cezai sorumluluktan kurtulmaya dönük bu savunmasına itibar edilmemiştir.

İddianameye konu yukarıda sayılan paylaşımların haricindekilerin ise terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmadığından atılı suçun unsurlarını oluşturmayacağı kanaatine varılmıştır.

Sanığın başkalarının erişimine açık Facebook sayfasındaki paylaşımlarına ilişkin; 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası'nın 7/2 nci maddesi gereğince suç tanımında belirlenen cezaların alt ve üst sınırı arasında cezalar tayin edilirken, 5237 sayılı TCK'nın 61 inci maddesinde gösterilen ölçütler dikkate alınmıştır. Sanığın kastının yoğunluğu, bu bağlamda suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın amaç ve saiki gözetilmiş, aynı Kanun'un 3/1 inci maddesindeki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki hüküm de gözetilmek suretiyle sanığın takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerekmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, CMK'nın 279 ve 280 inci maddeleri gereğince yapılan ön inceleme ve esas inceleme sonunda; duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, gerekçe, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçeleri değerlendirilip, istinaf talep edenin sıfatı ve istinaf dilekçelerinin içeriği dikkate alınarak ayrıca terör örgütü propagandası yapmak suçunun zincirleme biçimde işlendiğinin kabul edildiği somut olayda, gerekçeli karar başlığında son eylem tarihinin (05.06.2016) suç tarihi olarak belirtilmesi gerekirken farklı tarih olarak yazılması ve yine tutuklama tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun 7/2-1, 7/2-2 nci cümle, TCK'nın 43/1, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 ... Hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm kurulmuştur.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunun kabul edildiği, eylemlerinin olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde nitelendirilerek vasfının tayin edildiği, cezayı azaltıcı sebebin niteliğinin takdir kılındığı, savunmalarının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği, incelenen dosyaya göre verilen hükümde usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle herkese açık olan Facebook hesabında silahlı terör örgütü propagandası yapan sanık hakkında 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanunun mer’i 7/2 nci maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11.4.2013-6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17.10.2019-7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27.3.2015-6638/10 md.)

a) (Mülga: 27.3.2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

…….

Tarihi seyir içinde Kanunun 12.4.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7 inci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.2.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanunla, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 7.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanunla yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde, örgütle ilgili olsun veya olmasın şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propaganda yapanların cezalandırılmasının öngörüldüğü ifade edilmiştir.

18.7.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanunla, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

Maddede 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunla suçun unsurları açısından en ciddi değişikliğe gidilmiştir. Buna göre ancak; “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma” durumunda fiil suç teşkil edecektir. Böylece düzenleme, AİHM’in bu konudaki kriterine uygun hale getirilerek son halini almıştır.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanunun 10 maddesi ile, 7 nci maddenin 2 nci fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3. fıkra eklenmiştir.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanunun 10 maddesi ile, 7 nci maddenin 2 nci fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3. fıkra eklenmiştir.

Nihayet 17.10.2019 tarih, 7188 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi ile de 7 nci maddenin 2 nci fıkrasının son cümlesinden önce gelmek üzere “Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz.” cümlesi eklenmiştir. Görüldüğü gibi, safahatta yapılan her değişikliğin ifade ve basın özgürlüğü lehine geliştiği çok açıktır.

TDK’ya göre propaganda; “bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen çalışma, yaymaca” anlamına gelmektedir.

TMK 7/2, 1 inci cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Sanığın kendisine ait olduğunu bildirdiği, inceleme tarihi itibariyle herkese açık olan Facebook hesabına ilişkin olarak düzenlenen İnceleme ve Tespit Tutanağı'nda; atılı suça ilişkin birden fazla paylaşım yapıldığının tespit edildiği, sanığın paylaşımlarının kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, yapmış olduğu paylaşımların PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden ifadeler içerdiği, örgüt mensuplarının kırsala giderek şiddet ve saldırı faaliyetleri yürütmelerinin övüldüğü, açıklama ile de paylaşımın sahiplenildiği, örgüte sempatiyi artırmak ve aktif desteğini sağlamak amacı taşıdığı nazara alındığında eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.03.2018 tarihli ve 2018/366 Esas, 2018/375 sayılı Kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5062, Karar No: 2020/2762, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5062 E.  ,  2020/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/11/2016 tarih ve 2015/259 E- 2016/251 K. sayılı kararın davacı Çamlı Yem A.Ş vekili ile davalılar ... vekili ile TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/10/2019 tarih ve 2018/1466 E- 2019/952 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı Çamlı Yem A.Ş vekili ile davalılar ... vekili ile TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin çok sayıda "PINAR" ibareli markalarının bulunduğunu, bu markaların varlığına ve tüketici nezdindeki bilinirliğine rağmen davalının 16/01/2014 tarihli 2014/04066 numaralı "GÖLPINARI" ibareli marka tescil başvurusuna yapılan itirazlarının diğer davalı TPMK YİDK'nın 28.05.2015 gün ve 2015-M-4297 sayılı kararıyla reddedildiğini ileri sürerek bu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu "GÖLPINARI" markasının 2003 yılından beri 05. ve 29. sınıflarda 2003/20174 numara ile müvekkili adına tescilli olduğunu, daha önce 05 ve 29. sınıflarda tescilli olan markasını 29. ve 35. sınıflarda da tescil ettirmek istediğinde, davacıların itirazları ile karşılaştığını, markalar arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak bir benzerlik bulunmadığını, başlı başına bir anlamı olan "GÖL" kelimesinin ibarenin başına getirilebileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2014/04066 başvuru numaralı "GÖLPINARI" ibareli marka ile davacı ... Mamulleri San. A.Ş. adına itiraza mesnet gösterilen markalar arasında, uyuşmazlık konusu tüm mal ve hizmetler yönünden iltibas oluştuğu, davacı Çamlı Yem Besicilik A.Ş. adına itiraza mesnet gösterilen markalar arasında ise uyuşmazlık konusu 35/06. alt grubunda yer alan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için balık, etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetler yönünden iltibas oluştuğu, davacı ... Mamulleri San. A.Ş. marklarının tanınmış marka olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinin somut olayda uygulama imkanının bulunmadığı, davalının eski tarihli tescilli markalarının, uyuşmazlık konusu mal ve hizmetler açısından, kendisine kazanılmış hak sağlamadığı gerekçeleriyle Pınar Süt Mamülleri San. A.Ş. yönünden davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 28/05/2015 tarih 2015/M-4297 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı adına kayıtlı 2014/04066 sayılı "GÖLPINARI" ibareli markasının tescilli olduğu 31 ve 35. sınıfların tamamı yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davacı Çamlı Yem Besicilik A.Ş. yönünden ise davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 28/05/2015 tarih 2015/M-4297 sayılı kararının 35/06. grupta yer alan "müşterilerin malları elverişli biçimde görmesi ve satın alması için balık etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kurutulmuş konservelenmiş, dondurulmuş pişirilmiş tütsülenmiş, salamura edilmiş, her türlü meyve ve sebzeler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri( belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları elektronik ortamlar katalog v.b diğer yöntemlerle sağlanabilir) hizmetleri" yönünden kısmen iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile davalı adına kayıtlı 2014/04066 sayılı "GÖLPINARI" ibareli markanın, tescilli olduğu 35/06. grupta yer alan "müşterilerin malları elverişli biçimde görmesi ve satın alması için balık etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kurutulmuş konservelenmiş, dondurulmuş pişirilmiş tütsülenmiş, salamura edilmiş, her türlü meyve ve sebzeler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları elektronik ortamlar katalog v.b diğer yöntemlerle sağlanabilir)" hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı Çamlı Yem AŞ. vekili ile davalılar ... vekili ve Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı Çamlı Yem AŞ. vekili ile davalılar ... vekili ve Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 2014/04066 başvuru numaralı "GÖLPINARI" ibareli marka ile davacı ... Mamulleri San. A.Ş. tarafından itiraza mesnet gösterilen markalar arasında, uyuşmazlık konusu tüm mal ve hizmetler yönünden; davacı Çamlı Yem Besicilik A.Ş. tarafından itiraza dayanak gösterilen markalar arasında ise uyuşmazlık konusu 35/06. alt grubunda yer alan 29 ve 31. sınıf malların satışına ilişkin mağazacılık hizmetleri yönünden benzerlik olduğu, davacıların "PINAR" asıl unsurlu markaları ile davalının "GÖLPINARI" ibareli başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, aynı taraflar arasında görülen emsal nitelikteki başka bir davada, davalının "GÖLPINARI" ibareli başvurusu hakkında Dairemizin 20.06.2018 tarih ve 2016/13356 E.- 2018/4597 K. sayılı ilamı ile de aynı sonuçlara varıldığı, davalının eski tarihli 2003/20174 numaralı markasının 29. sınıfta tescilli olup, başvuruda bu mal sınıfı bulunmadığından uyuşmazlık konusu mal ve hizmetler açısından, kendisine kazanılmış hak sağlamayacağı gerekçeleriyle davacı Çamlı Yem A.Ş. ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı Çamlı Yem AŞ. vekili ile davalılar ... vekili ve TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı Çamlı Yem A.Ş vekili ile davalılar ... vekili ile TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı Çamlı Yem A.Ş. ve davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4958, Karar No: 2011/4302, Tarih: 19.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4958 E.  ,  2011/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Işıl Televizyon Yayıncılık AŞ aleyhine 25/04/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/04/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiş ve dairemiz çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Dosya içindeki, bant çözüm raporunun incelenmesinden davacı YÖK Başkanının maaşına zam yapılacağı konusu işlenirken, kullanılan bazı sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu konusunda çoğunlukla aynı düşüncede olmakla birlikte programın sunum tarzı, olaya mizahi bir tarzda yaklaşılmış olması ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkemece hükmedilen tazminat miktarı fazla olup, daha az bir miktara hükmedilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 19/04/2011
Yargıtay — Esas No: 2018/8478, Karar No: 2018/21678, Tarih: 27.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8478 E.  ,  2018/21678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi, davalılardan ... Kalıp Altyapı Sondaj Kazık ve Tecrit A.Ş. avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan... Altyapı Sondaj Kazık ve Tecrit A.Ş. adına Avukat ... ile karşı taraf adına Asil ... ile adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ile avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL. duruşma avukatlık parasının davalılardan ...ne yükletilmesi ile aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.