muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/828, Karar No: 2020/551, Tarih: 08.07.2020

26. Islah işleminin ne şekilde yapılacağı 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenmiştir. Buna göre; “Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir.”. Görüldüğü üzere ıslah işleminin gerçekleştirilmesi için 6100 sayılı HMK’da herhangi bir şart öngörülmemiş, ıslahın sözlü veya yazılı olarak yapılabileceği hüküm altına alınmıştır.

27. Islah, 6100 sayılı HMK’nın 177/1. fıkrası uyarınca tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir.

28. “Kötüniyetli ıslah” başlıklı 6100 sayılı HMK’nın 182. maddesi;

“(1) Islahın davayı uzatmak veya karşı tarafı rahatsız etmek gibi kötüniyetli düşüncelerle yapıldığı deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ıslahı dikkate almadan karar verir. Ayrıca hâkim, kötüniyetle ıslaha başvuranı, karşı tarafın bu yüzden uğradığı bütün zararlarını ödemeye ve beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezasına mahkûm eder.” şeklinde düzenlenmiştir.

29. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 27.02.2014 tarihli bilirkişi asıl raporunun taraf vekillerine tebliğ edildiği, davacı vekilinin 21.03.2014 tarihli talep artırım dilekçesi sunduğu ve bu dilekçenin davalı vekiline 24.03.2014 tarihli duruşmada elden tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

30. Mahkemece 24.03.2014 tarihli duruşmada verilen ara karar ile davalı vekilinin sonradan sunduğu bordro ve diğer belgelerin değerlendirilmesi için aynı bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verilmiş, takip eden 15.05.2014, 26.06.2014 ve 22.09.2014 tarihli duruşmalarda ise ek raporun beklenilmesine karar verilmiştir.

31. Ek bilirkişi raporu 26.09.2014 tarihinde dosyaya sunulmuş, 08.10.2014 tarihinde ise davalı vekiline tebliğ edilmiştir.

32. Davalı vekili 10.10.2014 tarihinde ıslah harcını yatırarak cevap dilekçesini zamanaşımı yönünden ıslah ettiğini yazılı olarak bildirmiş, takip eden 19.11.2014 tarihli duruşmada da sözlü olarak zamanaşımı defi yönünde beyanlarda bulunmuştur. Davalı vekilinin yazılı ıslah dilekçesi aynı duruşmada davacı vekiline elden tebliğ edilmiş olup, davacı vekili, davalının ıslah dilekçesini kabul etmediklerini, davanın sonunda yapılması nedeniyle kötü niyetli olduğunu beyan etmiştir.

33. Mahkemece davalı vekilinin ıslah dilekçesi dikkate alınarak yeniden ek rapor alınması için dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, davalı vekilinin zamanaşımı defi nazara alınarak hazırlanan bilirkişi ikinci ek raporu 25.12.2014 tarihli duruşmada taraf vekillerine elden tebliğ edilerek taraflara bilirkişi raporuna karşı beyanlarını bildirmeleri için 3 günlük kesin süre verilmiş, davacı vekili 30.12.2014 tarihli dilekçe ile davalının ıslah dilekçesinin zaman bakımından kötü niyetli ıslah olması nedeniyle reddi gerektiğini belirtmiş, mahkemece 30.12.2014 tarihli duruşmada esas hakkında karar verilmiştir.

34. Öncelikle savunmayı genişletme sayılan hâllerde ve davacı tarafın da açıkça muvafakat etmemesi durumunda davalı savunmasını ancak ıslah yolu ile değiştirebilir ya da genişletebilir.

34. Öncelikle savunmayı genişletme sayılan hâllerde ve davacı tarafın da açıkça muvafakat etmemesi durumunda davalı savunmasını ancak ıslah yolu ile değiştirebilir ya da genişletebilir.

35. Islah, tahkikat bitinceye kadar yapılabilir. Davacının talep artırım dilekçesinin davalı vekiline 24.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği sabit ise de, usul hukukumuzda davalının buna karşı vereceği cevap dilekçesinin süresine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalı vekilinin tahkikat bitinceye kadar cevap dilekçesini ıslah etmesi mümkündür. Dosya kapsamından davalının ıslahının kötü niyetli olduğuna dair davacının soyut beyanı dışında da bir delil bulunmamaktadır. Yargılama süreci yukarıda belirtildiği şekilde olup davalının ıslah dilekçesi üzerine bilirkişiden ek rapor alınmıştır. Ek rapor ile hükmün verildiği duruşma tarihi arasındaki süre makul bir süre olup, bu hâli ile yargılamayı uzatmaya yönelik olmadığı sonucuna varılmıştır.

36. O hâlde mahkemece davalı vekilinin cevap dilekçesini zamanaşımı defi yönünden ıslah etmesinin 6100 sayılı HMK’nın 182. maddesi kapsamında kötü niyetli ıslah olmadığı yönündeki kabulü isabetli olup, bu yöndeki direnme kararı yerindedir.

37. Ne var ki, işin esasına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından yapılan indirim oranı ile ilgili yukarıda gerekçe bölümünde (13-21. paragraflar arasında) yapılan açıklamalar dikkate alındığında direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Davalı vekilinin ıslah talebi yönünden yukarıda gerekçe bölümünde (22-37. paragraflar arasında) yapılan açıklamalar dikkate alındığında direnme uygun bulunduğundan davacı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2811, Karar No: 2022/9224, Tarih: 07.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2811 E.  ,  2022/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nin 18/2. maddesi hükmüne ve Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2021 gün ve 2021/209 E. 2021/151 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1054, Karar No: 2019/3503, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1054 E.  ,  2019/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3006, Karar No: 2015/5286, Tarih: 22.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3006 E.  ,  2015/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :14.10.2014

Numarası :2013/388-2014/340

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı M.. A.. mirasçıları vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı iş nedeniyle alacak istemine, birleşen dava ise, ayıplı binanın yıkılıp yeniden yapım bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili ile davalı M.. A.. mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekir.

2-Davacı ile muris A..S.. arasında Y...Jandarma Hizmet ve Lojman Binası'nın inşaatı için sözleşme imzalandığı ve inşaat devam ederken A..S..'nin ölümü üzerine bu kez S.. S..'nin ikmâl inşaatını üstlendiği, binaların ayıplı olması nedeniyle eksik ve ayıplı iş bedeli istemiyle açılan dava ile bileştirilen Boğazlıyan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/121 Esas, 2004/224 Karar sayılı dava dosyasının yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kabulüyle 64.903,30 TL'nin, birleşen davanın ise, kısmen kabulüyle 556.341,82 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, kararın davacı Hazine vekili ile davalılardan M.. A.. mirasçıları ve S.. Y.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce; davacı işsahibi vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, M.. A.. ve S.. Y.. yönünden araştırmaya yönelik bozulduğu, karar düzeltme aşamasında da harç nedeniyle maddi hata yapıldığı anlaşıldığından maddi hatanın düzeltildiği, anlaşılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ise,

İlk kararı temyiz etmeyen A..S.. mirasçıları açısından kararın kesinleşmesine karşın, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise 609.079,00 TL'nin davalılar A..S.. mirasçılarından tahsiline fazla istemin reddine karar verilmesiyle usuli kazanılmış hak kuralı ihlal edilmiştir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

3-Davalı M.. A..'nun yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince;yine, verilen ilk kararda asıl davada eksik ve ayıplı iş bedeli istenmiş ve bu bedelin istenemeyeceği Dairemizin bozma ilamında belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece bu kez M.. A.. yönünden birleşen davada eksik ve ayıplı işler bedeline hükmedilmiş ve usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı karar verilmiştir.

3-Davalı M.. A..'nun yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince;yine, verilen ilk kararda asıl davada eksik ve ayıplı iş bedeli istenmiş ve bu bedelin istenemeyeceği Dairemizin bozma ilamında belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece bu kez M.. A.. yönünden birleşen davada eksik ve ayıplı işler bedeline hükmedilmiş ve usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamında sadece S.. Y.. ve M.. A.. hakkında asıl davanın reddine ve birleşen davada ise sorumlulukları bulunup bulunmadığı konusunda araştırma yapılması istendiğine göre, mahkemece eksik ve ayıplı iş bedelinden M.. A..'nun sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Bilirkişi kurulu ek raporunda yıkım ve yeniden yapım bedelinden her iki davalının da sorumlu olmayacağı mütalaasında bulunmuş, mahkemece de bu rapora itibar edilmiş, ancak eksik ve ayıplı iş bedeli hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek, asıl davada ilk verilen 07.04.2011 tarih 2005/87-2011/183 sayılı kararın Ahmet Seyfi mirasçıları yönünden kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, M.. A.. ve S.. Y.. hakkındaki davanın reddine, birleşen davada da, yıkım ve yeniden yapım bedelinden M.. A.. ve S.. Y.. hakkındaki davanın reddine, birleşen 2004/121 Esas yönünden verilen hüküm yine A..S..mirasçıları yönünden kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, M.. A.. ve S.. Y..'nın yıkım ve yeniden yapım bedelinden sorumlu olmadığından her iki davalı yönünden açılan davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken, usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek hüküm tesisi doğru olmayıp, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davacı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davacı iş sahibi yararına, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı M.. A.. mirasçıları yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı M.. A.. Mirasçılarına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24835, Karar No: 2015/22782, Tarih: 18.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/24835 E.  ,  2015/22782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesi davacı işverence tek taraflı olarak feshedilmiş olup fesih sebebi açık ve kesin olarak bildirilmediğinden, ayrıca fesih için geçerli bir nedenin varlığı da ileri sürülüp kanıtlanamadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işveren vekili olup olmadığı taraflar arasında ihtilaflıdır. Dosya içerisinde bulunan belirsiz süreli hizmet sözleşmesine göre davacının “bölge müdürü” olarak işe alındığı, sözleşmede davacı ...’ın işçi olarak anılacağı belirtildikten sonra “işçi, işveren vekili tarafından gösterilecek her tür işte çalışmayı, çalışma şartlarında veya işin çeşidinde değişiklik yapılmasını kabul eder.” şeklinde bir hükme yer verildiği, davacının işten ayrılma dilekçesinde fazla mesai talebinin de bulunduğu, dava dilekçesinde de fazla çalışma yaptığı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği, ödenmeyen diğer alacaklarla birlikte dava açılacağı iddiasının bulunduğu, davacı tanığının duruşmadaki beyanında, işyerinde davacı dışında genel müdür bulunduğunu ifade ettiği, davalıların ise bu hususta cevap dilekçesinde, işveren vekili olan davacının fazla mesaisinin olamayacağını savundukları, mahkemece, organizasyon şeması ya da benzeri bir belgenin dosyaya getirtilmediği, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadığı görülmektedir. Davalıların düzenlediği fuar alanlarında çalışmak, organizasyonu yürütmek amaçlı Mersin Bölge Müdürü olarak işe alınan davacının, işveren vekili olmadığı kararın gerekçesinde belirtilmiş ise de, mahkemece, davacının işveren vekili olmadığına ilişkin bu tespitin hangi delile dayandığına dair bir açıklamaya yer verilmemiştir. Mahkemece, bu hususta ayrıntılı araştırma yapılmadığı görülmektedir. Bu nedenle, davacının işveren vekili olup olmadığı yönünden -yukarıda yazılı açıklamalar gözetilerek- öncelikle davacının işe alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunup bulunmadığı ve aynı işyerinde birlikte çalışan daha üst düzeyde yetkililer(genel müdür vs.) olup olmadığı sorularak gerekirse alanında uzman, insan kaynakları uzmanı bilirkişiden ve yine gerekirse işyeri belgeleri üzerinde inceleme yetkisi de verilerek rapor aldırılmak suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile -gerekçesiz olarak- yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7931, Karar No: 2023/12942, Tarih: 02.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/7931 E.  ,  2023/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/333 E., 2022/291 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2017 tarihli ve 2016/211 Esas, 2017/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2018/31 Esas, 2018/163 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2018/31 Esas, 2018/163 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve 2020/10490 Esas, 2021/12412 Karar sayılı kararı ile,

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2018/31 Esas, 2018/163 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve 2020/10490 Esas, 2021/12412 Karar sayılı kararı ile,

"Oluş ve dosya içeriğine göre; olay gecesi polis memuru olan katılan ...'ın sivil olarak arkadaşları tanıklar S. B., A. H. Ş. ve H. Ö.la birlikte iken iki aracın yolu kapatacak şekilde park etmiş olduğunu görerek katılan ...'ın, araçların birinde beklemekte olan sanık ...'ı yolu açmaları konusunda uyardığı, araç dışından olay yerine yaklaşan sanık ...'ın "hayırdır lan sana mı soracağız dayı mısın sen" gibi laflarla katılana kafa attığı, bu sırada olay yerine gelen sanık ...'ın da katılanı darp ettiği, sanıklar ... ve ...'ın vurması üzerine katılanın yere düştüğü sırada katılanın polis memuru olduğunu söylediği, belindeki silahın da görüldüğü, sanık ...'ın "onda silah varsa bizde de var" diyerek ruhsatsız taşıdığı silahı çekerek havaya bir el ateş ettiği, hep birlikte katılanın üzerine çullandıkları, sanık ...'ın katılanın dizlerinin üzerine oturup göğsüne tabanca dayayarak katılanın silahını almaya çalıştıkları, katılanın görev tabancasını vermemek için elleriyle sıkıca silahını tutarak direndiği, bunun üzerine sanık ...'ın tabancasıyla katılanın her iki eline yakın mesafaden ateş ederek katılanı yaraladığı, sanık ...'ın katılanın tabancasını alarak olay yerinden hep birlikte kaçtıkları olayda, sanıkların kaçarken yakın mesafeye katılanın tabancasını attıkları, bulunan tabancanın katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; gece vakti, silahla, birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın yağma ve faydalanma kastı bulunmadığına,

2. Ani gelişen olayda silahı alan sanığın ... olması nedeniyle diğer sanıkların yağma suçuna iştirak etmediklerine,

3. Cezanın ölçülü olmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR