muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16607, Karar No: 2023/3771, Tarih: 11.05.2023

Söz konusu konuşmanın yapıldığı dönemlerde özellikle güneydoğu illerinde terör örgütü PKK/KCK'nın çıkar ve amaçları doğrultusunda devletin bu bölgedeki otoritesini zayıflatmak ve örgüt otoritesini sağlamak için sözde öz yönetim direnişi adı altında hendek kazma faaliyetleri gerçekleştirilerek güvenlik güçlerine yönelik olarak silahlı saldırıların yapıldığı, sanık ...'ün ayrıntılı şekilde gösterilen yapmış olduğu konuşmalarda güvenlik güçlerimizin terör örgütüne yönelik yürüttüğü operasyonları engelleyici ve bunlara tepki gösteren, örgüt mensuplarını ise yüceltici, örgütün silahlı faaliyetlerini destekleyici mahiyette beyanlarda bulunğu kanaatine varılmış, yine sanık ...'ın da PKK/KCK terör örgütünün sözde marşı olan, içerisinde PKK/KCK terör örgütlerinin elebaşısı Öcalan, başkan Öcalan sözlerinin geçtiği PKK/KCK terör örgütünün elebaşısını övücü ve sahiplenici marşı söylediği böylece sanıkların karar tarihi itibariyle halen silahlı faaliyetlerine yoğun şekilde devam eden PKK/KCK terör örgütünün cebir, şiddet, tehdit içeren eylemlerini meşru gösteren, bunları öven ve teşvik edici şekilde konuşma yaparak ve marş söyleyerek üzerlerine atılı terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu işledikleri sabit olduğundan bu suçtan eylemlerine uyan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2 nci maddesi gereğince cezalandırılmaları cihetine gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... yönünden Dairemizin ...Esas sayılı dosyaları ile aynı ... yapılan incelemede;

a) Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, 08.02.2016 günü Mersin Forum Atıf Yılmaz Meydanında gerçekleşen protesto eylemine katılan ve PKK/KCK terör örgütünün sözde marşı olan ÇARXA SOREŞE (DEVRİM MARŞI)nı okuduğu tespit edilen sanığın mahkumiyetine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanığın temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

b) Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanığın temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Sanık hakkında Dairemizin 2021/12154 ve 2021/12158 Esasına kayıtlı olup aynı mahkemenin dava dosyalarının da terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin olduğu nazara alındığında, dosyaların birlikte incelenerek gerekir ise birleştirilip sanığa atılı eylemlerin gerçekleştiği tarihler dikkate alınarak söz konusu eylemlerin TCK'nın 43 üncü maddesinde belirtilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektiren tek suçu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A-Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçe bölümünde (a) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.11.2017 tarihli ve 2017/2847 Esas, 2017/2446 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçe bölümünün (b) başlığında açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.11.2017 tarihli ve 2017/2847 Esas, 2017/2446 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2016/4463, Karar No: 2016/7011, Tarih: 19.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/4463 E.  ,  2016/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların askerlik görevlerini yaptıkları sırada birlik yemekhanesine açık olan camdan girerek iki adet traş makinesi, bir adet saç kurutma makinesi, iki paket çay, ekmek, köfte ve domates çaldıkları, mahkemece suça konu eşyalar ile yiyeceklerin değerinin 100-150 TL kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu eşyalar ile yiyeceklerin değeri az olmadığı gibi suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle de, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini gerektirir yasal şartların oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10862, Karar No: 2011/10020, Tarih: 28.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10862 E.  ,  2011/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Yozgat Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "...k" adresinin, 03.08.2011 tarihli polis adres araştırma tutanağı ile Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu, kısıtlı adayının Rehabilitasyon Merkezine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Yozgat" adresi olduğu,...Zihinsel Özürlüler Rehabilitasyon Merkezinin 13.09.2011 günlü cevabi yazıları ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. Ve 22. Maddeleri (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2802, Karar No: 2023/593, Tarih: 24.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/2802 E.  ,  2023/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... ve katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 129/3 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının yerinde olmadığına, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı yönünden ise vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ... ve sanık ...'ın komşu oldukları, aralarında eve pencere açılması mevzusundan tartışma çıktığı, katılan sanık ...'ın sanık ...'ın babası olan ...'a yönelik "Benim ardıma bakacak kimsem yok, sizi yaşatmam, korkmam öldürürüm." şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, sanık ...'ın ise katılan ...'a yönelik "Çok konuşma, daha senin evini başına yıkacağım, burada çingene diye kimse kalmayacak, ananı avradını sinkaf ederim, oraya gelirsem sizi deşerim." şeklindeki sözlerle tehdit ve hakaret ettiği, iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden;

1. Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tehdit suçu yönünden, katılan ...'ın beyanından başka delil bulunmaması, hakaret suçu yönünden ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen vekâlet ücretine hükmedilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, 5271 sayılı Kanun'un 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 inci maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322 nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1800 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15423, Karar No: 2023/4380, Tarih: 20.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15423 E.  ,  2023/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/257 E., 2022/415 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Önceki hükmün onaylanmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere dosyanın daha önce Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2012 tarihli ve 2012/80 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten nitelikli yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2012 tarihli ve 2012/80 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/9886 Esas, 2014/30182 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ek kararı ile, hükümlü yönünden yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına ve dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

4. Duruşma açılmak suretiyle bu şekilde yeniden yapılan yargılama neticesinde Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2014/723 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararı önceki cezanın onaylanmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ek kararı ile, hükümlü yönünden yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına ve dosyanın yeni esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

4. Duruşma açılmak suretiyle bu şekilde yeniden yapılan yargılama neticesinde Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2014/723 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararı önceki cezanın onaylanmasına karar verilmiştir.

5. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2014/723 Esas, 2017/99 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/15954 Esas, 2021/953 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30.03.2012 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu belirtildiği halde, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca 03.10.2016 tarihinde düzenlenen raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığının belirtildiği, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporu ile Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu arasında çelişki olduğu anlaşılmakla, Adli Tıp Genel Kurulundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılarak bu çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile önceki cezanın onaylanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın katılanın burnuna yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek kemik kırığına ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaraladığı belirtilmiştir.

2. Yargılamanın yenilenmesine konu olayda hükümlü tarafından yeni delil olarak daha önceden dinlenmeyen üç tanık ve iki adet fotoğraf bildirildiği, hükümlüye ait askerlik yaptığı dönemdeki fotoğrafları da ilgili askerlik şubesinden temin edilerek Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesinden rapor alındığı, 23.02.2016 tanzim tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda katılana ait olduğu bildirilen 6 adet fotoğrafın incelenmesi neticesinde söz konusu fotoğraflarda manipülasyon bulguları tespit edildiği kanaatine varıldığı, hükümlü tarafından bildirilen tanıklardan H.G. "Ben şuan ismini vermek istemediğim bir kişiden, evlenmeden önce tarihini hatırlamadığım bir zamanda ...'yi eşeğin teptiğini ve burnundaki izin bu şekilde oluştuğunu duydum." demiş; lüzum üzerine tanığa bu bilgiyi kimden aldığı hususu sorulmuş: Ben ...'yi eşek teperken orada değildim. Gözümle görmedim. Kimden duyduğumu ise taraflar arasında kavga ve husumet oluşmasın diye söylemek istemiyorum. demiş, tanığa maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi adına bu bilgiyi kimden aldığı hususu ısrarla yeniden sorulmuş, 'Ben bunu kimden öğrendiğimi söyleyemem.", tanık G.S."Katılan ile herhangi bir husumetim yoktur ancak geçmişte bir kırgınlığımız olmuştu. Askere aynı dönemlerde gittik. Birbirimizin asker eğlencesine gelmiştik. Ben katılan ile hiç çok yakın mesafeden bu sıralarda muhatap olmadığımdan yüzünde herhangi bir iz çökük varmıydı dikkat etmedim. Bilgim, görgüm yoktur.", tanık G.K. ise "Katılan ile 2009 senesinde İstanbul Sariyer de bir sitenin güvenlik görevlisi olarak beraber çalışmıştık. Sanığın burnunun ortasından kenarına doğru bir iz vardı. Ancak ben bu izin ne şekilde oluştuğunu ona hiç sormadım. Ayrıca burnunda tıkanıklık vardı. Niye tıkanık diye sorduğumda burnumda et var ameliyat olacağım demişti." demiş; lüzum üzerine tanığa, katılana iyice yaklaşması ve burnuna bakması söylenerek 2009 senesinde katılanda bulunduğunu belirttiği izin şuan ki iz ile aynı olup olmadığı hususu sorulmuş: o tarihten bu yana altı sene geçti. Ancak hatırladığım kadarıyla 2009 senesinde burnunda var olan iz şuan ki burnundaki iz ile aynıydı." şeklinde ifade verdiği, yargılamanın yenilenmesi talebine konu hükümlü tarafından sunulan fotoğraflar ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, 23.02.2016 tanzim tarihli raporda belirtildiği üzere dosyada yer alan ve incelemeye sunulan fotoğraflarda manipülasyon bulguları söz konusu olup bu durum itibariyle söz konusu fotoğraflar hukuka uygun, denetime elverişli ve hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi açısından kabul görmediği, diğer yandan tanık beyanları dikkate alındığında katılanın yüzündeki izin daha önceden var olup olmadığı konusunda tartışmaya yer vermeyecek şekilde kesin ve net bir tanık beyanı mevcut olmadığı, yalnızca tanıklardan G.K

.K.'nın beyanında katılanın burnunda iz olduğu ifade edilmiş ancak söz konusu izin de olay tarihinin üzerinden altı yıl geçtiği için hatırladığı kadarıyla şu anki izle aynı iz olduğunu tereddüt etmek suretiyle ifade ettiği, bu bağlamda da tanık beyanları yeni delil sebebiyle yargılamanın yenilenmesi açısından kabul görmemekle hükümlü hakkında 2012/80 Esas, 2012/256 Karar sayılı ilâmı ile verilen cezanın kesinleşmesinden sonra hükümlü tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş ve bu talep kabul edilerek yeniden yargılama yapılmış ise de toplanan deliller sonrasında hükümlünün lehine olabilecek herhangi bir durum saptanmadığından 2012/80 Esas, 2012/56 Karar sayılı ilâmı verilen cezanın onaylanmasına karar verildiği, ayrıca Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 2020/15954 Esas, 2021/593 Karar sayılı ilâmında belirtilen raporlar arasında çelişki Adli Tıp Kurumunun 24.02.2020 tarihli ve 492 karar numaralı raporuyla giderildiği, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturacak şekilde olduğu kabul edilmiştir.

3. Hükümlü savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, fotoğraflar, adlî raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bozma sonrası Adlî Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 492 sayılı "Dava konusu olaya bağlı kişi hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerde tarif edilen ve kişinin 24/02/2022 tarihinde Üst Kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin, belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden ilk bakışta fark edilebildiğine göre yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" şeklindeki raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/257 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararında hükümlü müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.