muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/399, Karar No: 2020/154, Tarih: 05.03.2020

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında sanığın, önündeki aracı sollamak amacıyla gerekli kontrolleri yapmadan karşı şeride geçmesi nedeniyle kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunun belirtilmesi, sanıkta alkol tespit edilmediğine ilişkin olayın ertesi gün alınan bilirkişi raporuna rağmen sanığın arkadaşı olup olay sırasında sanıkla aynı araçta bulunan olayın tek tanığı...'ın kolluk ve savcılık ifadelerinde, sanığın olay öncesinde alkol aldığını ve kendisini uyarmasına karşın sollama yapmak amacıyla hızlı gitmeye devam ettiğini beyan etmesi, tanığın bu beyanının trafik kazası tespit tutanağı ve olay yeri inceleme raporlarında yer alan ölenlerin çarpmanın etkisiyle çarpışma noktasından 10 ve 20 metre uzağa savruldukları bulgusu ile doğrulanması, yine aynı raporlarda kazanın meydana geldiği yolun 6,30 metre genişliğinde, asfalt kaplama ve iki yönlü; havanın açık ve zeminin kuru olduğunun belirtilmesi nedeniyle kazanın dış bir etkenden değil, hız sınırının çok üzerinde seyrettiği anlaşılan ve karşı şeride geçen sanığın kusurundan kaynaklandığının anlaşılması ve iki kişinin ölümüyle sonuçlanan olayın vahameti birlikte değerlendirildiğinde; iki yıldan on beş yıla kadar hapis cezasını gerektiren taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan dolayı Yerel Mahkemece "Suçun işleniş şekli, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı" nazara alınıp, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 9 yıl olarak belirlenmesinde gösterilen gerekçelerin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olup, TCK'nın 3. maddesinde yer alan "orantılılık" ilkesini ihlâl etmediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkili olup dosyadaki maddi olguları inceleyemez ve maddi vakaların denetimini yapamaz, mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını değerlendiremez, sadece hükmün bir kanun ihlâl edilerek kurulup kurulmadığına bakar. Diğer anlatımla temyizde, uyuşmazlığın sadece hukuki yönü, yani ilk derece veya BAM tarafından tespit edilen maddi olayın hukuk normları karşısındaki durumu ele alınarak, hukuk normlarının maddi olaya doğru bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı, norm ihlâli olup olmadığı denetlenmektedir. Bu yapılırken alt mahkemelerin tespit ettiği maddi olay, inceleme dışı kalacak, yerel ve istinaf mahkemesi tarafından saptanan olgular ve hükme esas alınan deliller üzerine kurulan hükümde, hukukun doğru ve eksiksiz uygulanıp uygulanmadığı araştırılacaktır. Yine temyiz sebebiyle sınırlı inceleme kuralı gereğince, sadece katılan temyizi ile sanık lehine bozma yapılamaz. Aynı kurala bağlı olarak temyiz sebebi olarak gösterilmeyen nedenle itiraz yoluna da başvurulamaz. Açıklanan sebeplerle ilk derece veya BAM tarafından tespit edilen maddi olayın hukuk normları karşısındaki durumunu ele alarak temyiz incelemesi yapan Özel Daire kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının isabetli olmadığına ilişkin itirazın Ceza Genel Kurulunca incelenemeyeceği," düşüncesiyle, itirazının değişik gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiği yönünde oy kullanmış,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi de; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.03.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2723, Karar No: 2020/1767, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2723 E.  ,  2020/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Japon Yenine endeksli konut kredisi kullandığını, süreç içerisinde kurun öngörülemeyecek biçimde değer kazandığını ve bu nedenle sözleşmeye katlanılmasının artık mümkün olmadığını ileri sürerek; sözleşmenin değişen koşullara göre uyarlanmasına ve kredinin kullanımı sırasında kendisinden haksız alınan masrafların iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, uyarlama şartlarının oluşmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Japon Yeni'ndeki artışın beklenmeyen hal olduğu, sözleşmenin kurulduğu sıradaki varolan dengenin daha sonra davacı aleyhine bozulduğu, ancak uyarlamanın sözleşmenin yapıldığı tarihten değil de davanın açıldığı tarihteki TL cinsinden sabit faizli krediye endekslenmesi gerektiği, davanın açıldığı tarihten bu yana, davacının sabitlenen değerden daha fazla ödeme yapması durumunda aradaki farkın da davacıya verilmesi gerektiği, ayrıca davacıdan değişik adlar altında alınan haksız tahsilatların iadesi gerektiği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı bankaya 206.521,58 TL borçlu olduğunun tespitine, ödemelerin sabit taksitli kredi şeklinde aylık 3.177,26 TL (65 ay) olarak davalı bankaya ödenmesine, haksız tahsil edilen 2.680,00 TL dosya masrafının iadesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır. Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık (Clausula Rebüs Sic Stantibus-beklenmeyen hal şartı-sözleşmenin değişen şartlara uydurulması) ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır. İşte bu bağlamda hakim, somut olayın verilerine göre alacaklı yararına borçlunun edimini yükseltmeye veya borçlu yaranına onun tamamen veya kısmen edim yükümlülüğünden kurtulmasına karar verilebilir ve müdahale ederek sözleşmeyi değişen koşullara uyarlar. Bununla birlikte her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan "irade özgürlüğü", "sözleşme serbestisi" ve "sözleşmeye bağlılık" ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai, tali (ikinci derecede) yardımcı nitelikte olup, ancak uyarlama kurumunun şartlarının mevcudiyeti halinde anılan kurumun uygulanması gündeme gelebilecektir. 6098 Sayılı T.B.K yürürlüğe girmesinden evvel, mevzuatımızda uyarlama kurumuna ilişkin bir düzenleme olmamakla birlikte, taraflar arasındaki sözleşme koşullarının daha sonra önemli ölçüde değişmesi halinde değişen bu koşullar karşısında (Clausula Rebüs Sic Stantibus -beklenmeyen hal şartı- sözleşmenin değişen şartlara uydurulması) ilkesi bağlamında ve M.K. 2. maddesinden de yararlanılmak suretiyle sözleşmenin yeniden düzenlenmesinin mümkün bulunduğu ve karşılıklı sözleşmelerde edimler arasındaki dengenin bozularak "işlem temelinin çökmesi" halinde M.K. 1, 2 ve 4'üncü maddelerinden yararlanılması gerektiğine dair öğreti ve uygulamada yerleşik bir kabul mevcut iken 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK’nın 138. maddesi ile bu husus yasal bir düzenlemeye de kavuşturulmuştur. Aşırı ifa güçlüğü başlıklı bu yeni düzenleme, öğreti ve uygulamada sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesinin istisnalarından biri olarak kabul edilen, “işlem temelinin çökmesi”ne ilişkindir. Ancak az yukarıda ifade edildiği üzere "sözleşmeye bağlılık" ilkesi esas olup, sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai nitelikte bir kurum olmakla yasa koyucu tarafından da bu kurumun uygulanması ancak anılan madde de belirtilen dört koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlanmıştır

. Aşırı ifa güçlüğü başlıklı bu yeni düzenleme, öğreti ve uygulamada sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesinin istisnalarından biri olarak kabul edilen, “işlem temelinin çökmesi”ne ilişkindir. Ancak az yukarıda ifade edildiği üzere "sözleşmeye bağlılık" ilkesi esas olup, sözleşmeye müdahale müessesesi istisnai nitelikte bir kurum olmakla yasa koyucu tarafından da bu kurumun uygulanması ancak anılan madde de belirtilen dört koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlanmıştır. Bunlar; Sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü durum ortaya çıkması, bu durumun borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıkması, yine bu durumun sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirmesi ve borçlunun borcunu henüz ifa etmemiş olması veya ifanın aşırı ölçüde güçleşmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olması halidir. Bu dört koşulun birlikte gerçekleşmesi halinde ise borçlunun, hâkimden sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını isteme hakkı bulunmaktadır.

Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği, ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgu olduğu, davacının, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanma yolunu tercih etmiş bulunduğu, buna göre işlem temelinin çökmesinden bahsetmenin olanaklı olmadığı, bununla birlikte, eldeki davanın, kredi sözleşmesinin üzerinden belirli bir zaman geçtikten sonra açılmış olması da nazara alındığında, sözleşmenin davacı tarafından benimsendiğinin kabulü gerektiği, bu nedenle yukarıda belirtilen tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, bu talep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/11787, Karar No: 2017/3451, Tarih: 22.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11787 E.  ,  2017/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan başka bir olay için alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2-Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin Sağlık Kurulu Raporunda sanık hakkında ceza ehliyetinin tam olduğu, soruşturma sırasında ise Adli Tıp Kurulu Raporunda ceza ehliyetinin gelişmemiş olduğunun bildirildiği belirlenmekle her iki rapor arasındaki çelişkinin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2657, Karar No: 2013/4733, Tarih: 01.07.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2657 E.  ,  2013/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TALEP: Isparta E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunan ...'ün, kuş kafesi içerisinde gizlenmiş vaziyette falçata uçları ve kıl testere ele geçirilmesi eylemi nedeniyle hakkında 5271 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun 44/3-g maddesi gereğince 15 gün süreyle hücreye konulması cezasıyla cezalandırılmasına dair Isparta E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 12/07/2012 tarihli ve 12/636 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin İnfaz Hakimliği'nin 21/12/2012 gün ve 2012/263 Esas, 2012/515 sayılı kararını içeren infaz dosyasının kapsamından anlaşıldığı vurgulanmak suretiyle;

Hükümlü ...'ün, cezaevinde yasak aletler bulundurmasının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 15 gün süreyle hücreye koyma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kurul kararına yapılan itirazın SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE karar verilmiş ise de; ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendilerine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereği zorunlu olduğu, Disiplin Kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı düşüncesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. Maddesi uyarınca anılan kararın bozulmasına ilişkin Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/04/2013 gün ve 94660652-105-32-2433-2013/6784/27340 sayılı istemleri Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/05/2013 gün ve 2013/156008 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle, okundu, gereği konulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-OLAY: Hükümlü ... hakkındaki dosya kapsamından;

a-Hükümlünün, tasarlayarak öldürme suçundan Isparta E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü iken; hakkında düzenlenen 06/07/2010 tarihli cezaevi infaz görevlilerince düzenlenen tutanakta 06/07/2010 tarihinde bir ihbar üzerine C-7 koğuşuna arama için gidildiği, hükümlü Muammer Yalçın ve Metin Yelken'in, ifadesine göre hükümlü ...'e ait kuş kafesi içinde tahtadan yapılma yemliğin içine özel bölmeyle gizlenmiş vaziyette üç adet tam, bir adet yarım olmak üzere büyük falçata ucu, 7 adet tam ve bir yarım olmak üzere küçük falçata ucu ile 25 adet kıl testere ele geçirildiğinin belirtildiği;

b-Anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 12/07/2012 gün ve 2012/636 sayılı kararıyla tutanakta belirtilen eylemi nedeniyle 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 44/3-g maddesinde belirtilen kesici, delici yaralayıcı bereleyici... alet bulundurmak fiilini işlediğinden 15 gün hücreye koyma cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, itiraz yöntem ve sürelerinin usulüne uygun belirtildiği, kararın yasal unsurları taşıdığı saptandığı,

c-Isparta İnfaz Hakimliği'nin 21/12/2012 gün 2012/263 Esas, 2012/515 Karar sayılı kararıyla hükümlünün talebinin kabulüne,vurgulanan İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nca vaki kararın kaldırılmasına karar verildiği, kararda da başvuru süresi, yöntemi, itiraz biçimi, merciinin usulüne uygun gösterildiği;

d-İnfaz Hakimliği kararının, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca 31/12/2012 tarihinde görüldüsünün yapıldığı, 09/01/2013 tarihinde aynı hakimliğe itiraz yapıldığı, itirazın 10/01/2013 tarih aynı esas ve karar üzerinde süresi içerisinde itiraz olmadığından itirazın reddine, inceleme mercii olan aynı yer Ağır Ceza Mahkemesince itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiğinin vurgulandığı;

e-Isparta Ağır Ceza Mahkemesi 21/01/2013 gün 2013/146 değişik iş sayılı kararıyla İnfaz Hakimliği'nin kararına yasal 7 günlük süre içerisinde itiraz edilmediğinden karar kesinleştiğinden, kararın usul ve yasaya uygun olduğundan, itirazın reddine karar verildiği,

Dosya kapsamından belirlenmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Hükümlü ... hakkında; tayin edilen hücre cezasının infaz hakimliğince kaldırılmasını müteakiben Savcılığa tebliğinden itibaren 7 günlük sürenin geçmesinden sonra, süre koşulundan merciin itirazının reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olup olmadığının belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Dosya kapsamından belirlenmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Hükümlü ... hakkında; tayin edilen hücre cezasının infaz hakimliğince kaldırılmasını müteakiben Savcılığa tebliğinden itibaren 7 günlük sürenin geçmesinden sonra, süre koşulundan merciin itirazının reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olup olmadığının belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Hükümlü ... hakkında; 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanun'un 44/3-g maddesi uyarınca 15 gün süreyle hücreye koyma cezasıyla cezalandırılmasına yönelik Disiplin Kurulunun kararının hükümlünün müdafii huzurunda duruşma açılarak, infaz dosyası incelenerek, konulan disiplin cezasının yasaya aykırı olduğundan bahisle infaz hakimliğince kaldırılmış olduğu açıktır. İnfaz Hakimliğinin yaptığı işlem diğer ifadeyle yargılaması, delilleri takdir etmesi, 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun 5 ve 6 madde hükümlerine uygun olduğu dosya kapsamıyla belirlenmiştir. Kanun yararına bozmaya konu edilen karar itirazın inceleme merciince süre yönünden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı biçimindeki yaklaşım 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun 6 maddesindeki yasal düzenlemeye uygun düşmediği açıktır. Anılan madde içeriğinde; İnfaz Hakiminin kararlarına karşı şikayetçinin veya ilgili Cumhuriyet Savcısı tarafından "kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde CMK hükümlerine göre acele itiraz yoluna gidilir". biçimindeki düzenleme karşısında itirazın süre yönünden reddine ilişkin; gerek infaz hakiminin, gerekse itiraz merciinin (ACM.nin) kararlarının mevzuata uygun olduğudur.

Bu itibarla infaz hakimliğinin kararı kesinleşmiş bulunmaktadır. Kanıtların değerlendirilmesi ve takdirinde yanılgıya düşüldüğü gerekçesiyle kanun yararına bozma cihetine gidilmeyeceği; keza eksik soruşturma yapılarak karar verilmiş olması, hükmün kanun yararına bozma yoluyla bozulmasını haklı kılmayacağı CMK.nun 309 madde hükmünde açıkça vurgulanmıştır. İnfaz Hakimliğinin vermiş olduğu disiplin cezasının kaldırılmasına ilişkin kararında; takdirine ilişen husus, kanun yararına bozmaya konu edilmediğinden, keza süre yönündeki red kararının doğru olmadığı biçimindeki düşünce yasaların öngördüğü hükümlere uygun düşmediğinden, kanun yararına bozma isteminin bu gerekçelerle yerinde olmadığından reddine, karar vermek gerekmiştir.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında;

1)Isparta Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/01/2013 gün ve 2013/146 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 309 maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesine bağlı Yüksek Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteminin reddine,

2)Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01/07/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4094, Karar No: 2014/4958, Tarih: 14.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4094 E.  ,  2014/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2012/2011-2012/1950

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 972 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında paylı malik olan murisinin “Süleyman kızı S... A..” biçiminde yazılı kimlik bilgilerinin “İsmail kızı S.. A..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.