muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4237, Karar No: 2012/621, Tarih: 08.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4237 E.  ,  2012/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4 madde fıkraları uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına.5237 sayılı TCK 57/1 madde fıkrası uyarınca sanık hakkında koruma ve tedavi amaclı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine.Sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanık hakkında düzenlenen Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 20.07.2004 tarih 1427 sayılı raporunda, sanığın 'hafif derecede mental reterdasyon' denilen akıl hastalığının bulunduğu ve 765 sayılı TCK.nun 47. maddesinden azami oranda istifade edeceği, cezai ehliyetinin kısmi olduğu"nun belirtildiği; Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu'nun 30.03.2005 tarihli ve 86/993 sayılı raporunda," 'mental reterdasyon ve psikotik eksitasyon' denilen akıl hastalığı saptandığı ve ceza ehliyetinin olmadığının" belirtildiği anlaşılmakla; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-CMK.nun 325.maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş,Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 20.07.2004 tarih 1427 sayılı ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 30.03.2005 tarihli 86/993 sayılı raporuna göre "mental reterdasyon ve psikotik eksistasyon" denilen akıl hastalığı saptanan ve suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Uygulama maddesinin CMK.nun 223/3-a yerine CMK.nun 223/4. maddesi olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki "5237 Sayılı TCK.nun 32/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/3-a.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27953, Karar No: 2016/13105, Tarih: 22.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27953 E.  ,  2016/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değerinin tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hattının 2001 yılında tesis edildiği anlaşılmış olup, bilirkişi raporunda taşınmazdaki binaların yaşının belirtilmeksizin %5- %10 yıpranma payı düşüldüğü görüldüğünden, binanın yapım tarihi araştırılıp enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten sonra yapıldığı anlaşıldığı takdirde bina bedelinin değer hesabına dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Davacı Yakup Hendem'in hissesindeki haczin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10203, Karar No: 2012/13040, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10203 E.  ,  2012/13040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü doğru olup, yasa gereği bu taşınmaza kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak değerlendirilir. Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (i) bendine göre de, bedelin tespitinde etkisi olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınır. Doğaldır ki bu objektif ölçülerin neler oldukları taşınmazın niteliği dikkate alınarak ve değerlendirme esasları gözönünde bulundurulmak suretiyle belirlenir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazisinde değer, taşınmazın yıllık tarımsal gelirinin kapitalizasyon faizine oranlanması suretiyle bulunmaktadır. Kapitalizasyon faizi ise %3-%15 arasında değişmekte olup, bu aynı zamanda arazinin rantı ile satış değeri arasındaki oranı belirlediğinden, uygulanacak kapitalizasyon faiz oranı saptanırken arazinin verimine etkili olan (sulu, taban arazisi, toprağın terkibi, ekilebilecek ürünler) faktörler yanında, satış değerine etkili olabilecek faktörler de (önemli yerleşim birimlerine yakınlığı, tarımsal amaçlı alt yapı olanakları, pazarlama ve ulaşım probleminin olmaması, yerleşim merkezine yakınlığı vs.) dikkate alınır. Maddenin, sözü edilen (i) bendi bu hususlar dışında olup, arazinin değerine etkili olabilecek objektif ölçülere ilişkindir. Bunlar da, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, tarımsal faaliyet ve gerekleri ile ilgili niteliklerdir.Bu nedenle, dava konusu taşınmazın ilçe merkezine 18 km, denize 2 km mesafede olması, yakınlarda en güzel koyların bulunması, rutubet ve sıcaklığın az olması, bağlı olduğu ilçenin tarihi ve turistik özellikler taşıması, sahilden 60-80 km mesafede bulunan . adasının ışıklarının görünmesi, taşınmaza 30 km mesafede turistik tesisler bulunması vs. hususların objektif artış nedeni olamayacağı gözetilmeden %5 oranında objektif nedene dayalı olarak bedelde artış yapılması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18758, Karar No: 2018/5076, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18758 E.  ,  2018/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; düğünde ve kına gecesinde takılan 12 adet gremse (2.5 tam altın değerinde), 9 adet tam altın, 15 adet yarım altın, 25 adet küçük altın, gerdanlık, bilezik ve küpeden oluşan 22 ayar 100 gram set, 8 adet 22 ayar tanesi 30 gram bombeli bilezik, 8 adet 22 ayar tanesi 40 gram örgü bileziğin düğünün akabinde davalı tarafından zorla alınarak davalının annesine muhafaza için verildiğini, eşi ve ailesi tarafından psikolojik ve fiziksel şiddete uğrayarak üzerindeki kıyafetleri ile sokağa atıldığını bu nedenle kişisel ve çeyiz eşyaları ile ziynetlerin davalıda kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kişisel, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 1.500 TL'nin yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, yargılama sırasında talebini 56.435,66 TL'ye yükseltmiştir.Davalı; davacının evden kovularak ayrılmadığını, evi terk ettiğini, dilekçede belirttiği takıların cins ve miktarının doğru olmadığını, davacının iadesini talep ettiği takıları davacının kendi ailesine verdiğini, davacıdan kişisel ve çeyiz eşyalarını teslim almasını istediğini, davacı ve ailesinin buna yanaşmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; kişisel ve çeyiz eşyaları yönünden talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ziynet eşyaları yönünden davanın kısmen kabulü ile 9 adet 22 ayar örgülü bilezik tanesi 35 gram (27.499,50 TL), 6 adet 14 ayar bombeli bilezik tanesi 15 gram (4.910,40 TL), 1 adet 22 ayar set takımı (kolye, bileklik, küpeden oluşan) 120 gram (10.476,00 TL), 1 adet 18 ayar kordon 60 gram (4.077,60 TL), 22 adet çeyrek altın (3.361,16 TL), 2 adet yarım altın (611,10 TL), 9 adet tam altın (5.499,90 TL) olmak üzere toplam 56.435,66 TL bedelli ziynetlerin aynen, olmadığı takdirde yazılı bedellerinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bedel ödendiği takdirde 1.000,00 TL için dava tarihinden, 55.435,66 TL için ıslah harcının yatırıldığı 12.04.2016 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 12 gremise altın, 13 yarım altın, 3 çeyrek altın, 2 bombeli bilezik yönünden talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dava, kişisel, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- HMK 26.maddesi hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır.Dava konusunu, davacı belirler. Mahkeme de ancak davacı tarafından belirlenen konuda karar verebilir. Mahkemece, davacının talebinden fazlasına da karar verilemez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.Somut olaya gelince; davacı tarafından 8 adet 22 ayar tanesi 40 gram örgü bilezik talep edildiği halde, mahkemece 9 adet 22 ayar 35 gram örgü bileziğin aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde dava tarihindeki değeri olan (27.499,50) TL'nin davacıya ödenmesine hükmedilmiş, mahkemece, davacının 8 adet bilezik talebi dışına çıkılarak taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde 9 adet bilezik hakkında karar verilmiş, bu hali ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.O halde mahkemece yapılacak iş; davacının ziynet eşyası talebi yönünden taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak yeniden inceleme ve değerlendirme yapıp hüküm tesisi yoluna gitmek olmalıdır.SONUÇ: Yukarıda 1.bentte belirtilen nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan gerekçe ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davalı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3177, Karar No: 2019/5603, Tarih: 18.12.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3177 E.  ,  2019/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı şirket arasında kitap alım satımından kaynaklanan ticari ilişki bulunduğunu, bu ticari ilişki nedeniyle davalının davacıya 19.746,72 TL borçlu olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine Anadolu 21. İcra Müdürlüğü'nün 2013/26575 esas sayılı dosyası ile başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, davalı şirkete satmak için verdiği ve satılmayan kitapların iadesini gerçekleştirmediğini, davalının borcu bulunmadığını, davalı şirket tarafından davacıya gönderilen toplam 16.032,05 TL tutarlı iade faturalarının davalı şirkete iade edildiğini, davacı tarafın yükümlülüklerini yerine getirmediğini, satılmayan kitapları iade almadığını, davalının davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi kök ve ek raporuna göre, davacının davalıya pazarladığı, ancak davalı tarafından satılamayan kitapların tekrar davacıya iade faturası ile iade edildiği şeklinde bir uygulamanın her iki tarafın ticari defter kayıtlarından tespit edildiği, taraflar arasında satılmayan kitapların iadesi durumunda iade edilen kitap bedellerinin borçtan düşülmesi yönünde yerleşmiş bir teamül olduğu, benimsenen bilirkişi kök ve ek raporu dikkate alınarak takip konusu alacak tutarı olan 19.746,72 TL den 26 adet iade faturalarına konu 16.032,05.-TL’nin düşümü ile davacının davalıya takipten dolayı 3.714,67 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafından davalı hakkında İstanbul Anadolu 21. İcra Müdürlüğü’nün 2013/26575 esas sayılı dosyasıyla başlatılan takibe itirazın kısmen iptali ile, 3.714,67 TL alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 2/2 maddesi uyarınca yıllık % 13,75 ticari avans faizi yürütülmek sureti ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, davalının yerinde görülmeyen tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından davalıya yapılan kitap satışından kaynaklanan cari hesap alacağının tahsilini amaçlayan itirazın iptali davasıdır. Yapılan bilirkişi incelemesinde her iki tarafın ticari defterlerinin de usulüne uygun tutulduğu ve birbirini doğruladığı, davacının davalıdan takip talebinde yazılı miktar kadar alacaklı olduğu, davacı defterindeki bakiye alacak ve davalı defterindeki bakiye borç kayıtlarından anlaşılmaktadır. Aralarında yazılı sözleşme olmayan tarafların, davacı tarafından davalıya satılan, ancak davalı tarafından nihai tüketiciye satılamayan kitapların davacıya iade edileceği ve davacının iade aldığı kitap bedellerini davalı borcundan düşmesi şeklinde teamül haline gelmiş fiili bir uygulama olduğu tarafların ticari kayıtlarından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki ihtilaf, davacı tarafından davalıya iade edilmek istenen 26 adet iade faturasına konu 16.032,05.-TL tutarındaki kitapların davacı tarafından kabul edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Ancak davalının iade faturasına konu kitapların, davacı tarafından teslim alınması hususunda takip tarihinden önce davacıyı temerrüte düşürmediği ve itirazın iptali davalarının da takip tarihindeki haklılık durumuna göre sonuçlandırılması gerektiği için mahkemenin davacının gerçekleşen sabit alacağından bu bedelleri düşerek davayı kabul etmesi doğru olmamıştır. Esasen davalı iadesi gereken kitapları da fiilen yedinde bulundurmaktadır. Bu itibarla davalının iade talebi ayrı bir dava konusu olup, iş bu davada takas mahsup olarak değerlendirilmesinin koşulları oluşmamıştır. Bu itibarla mahkemece davanın tamamen kabulü yerine kısmen kabulü yerinde olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2572, Karar No: 2019/3529, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2572 E.  ,  2019/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26079, Karar No: 2016/4322, Tarih: 24.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26079 E.  ,  2016/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde yapılan yol kontrolünde durdurulan otobüste yapılan aramada, muavin olan sanığa ait 14 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği cihetle, sanığın aşamalardaki savunmasında dava konusu sigaraları şahsi ihtiyacı için aldığını ve ticari amacının olmadığını beyan ettiği, dosya kapsamına göre eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı ve satışa arz edilmiş halde de yakalanmadığının anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının aksine mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde yazılı şekilde beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9645, Karar No: 2014/39024, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9645 E.  ,  2014/39024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/2-2013/875

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ile Ü.. Y.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazandığı halde ödenmediğini ve yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TOKİ vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, halen çalıştığından yıllık izin alacağının reddi gerektiğini, fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davalı B.. AŞ vekili, müvekkilinin davada husumet ehliyeti olmadığını, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını, davacı ile müvekkili arasında iş akdi olmadığını, hiçbir zaman müvekkilinin çalışanı olmadığını savunmuştur.

Davalı Ü.. Y.. vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, iş sözleşmesinde İstanbul Mahkemelerinin yetkili tayin edildiğini, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım işçilik alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil taleplerinin kabulüne, yıllık izin talebinin reddine, B.. A... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar Ü.. Y.. ve Toki vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan Ü.. Y.. ve Toki'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.