muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/21991, Karar No: 2012/36529, Tarih: 07.11.2012

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan  indirilmesi gerekir. İşçiye her ay  ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline  ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(... 9.HD. 21.03.2012  gün, 2009/48913 E,  2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde ...’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (... 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; ..., 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (... 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, yerel mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışma yaptığı taktiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanarak tespit edilmesine rağmen, yukarıda yazılı ilke kararlarımız doğrultusunda fazla çalışma ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/845, Karar No: 2019/9832, Tarih: 28.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/845 E.  ,  2019/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı yapma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; örgüt mensubu olmaktan mahkum olan sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda zamanaşımı içinde mahkemesince hüküm kurulabileceği gözetilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinini ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21952, Karar No: 2012/25873, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21952 E.  ,  2012/25873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hüküm kurulurken uyarlama talebinin reddi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hükümlü hakkında yeniden hüküm kurulmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine ''765 sayılı TCK ile yapılan uygulama hükümlü lehine olduğundan uyarlama talebinin reddi'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5850, Karar No: 2016/3312, Tarih: 30.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5850 E.  ,  2016/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında Sistem Kullanım Anlaşmasının bulunduğunu, davalı şirket tarafından, anlaşmanın 10. maddesi uyarınca, maksimum enerji alış ve maksimum enerji veriş kapasitelerinin aşıldığı gerekçesiyle düzenlenen toplam 791.795,72 TL tutarında, 572335, 572336, 572337, 572338 ve 532339 sayılı beş adet faturanın gönderildiğini, 23.02.2011 tarihinde tebliğ edilen faturalara 03.03.2011 tarihinde itiraz edilerek faturaların davalı tarafa iade edildiğini, fatura bedellerinin ihtirazi kayıtla ödendiğini, davalı tarafın sadece 572336 sayılı faturaya yaptıkları itirazı kabul ettiğini, diğer itirazları kabul etmediğini, davalı tarafça daha sonra, yine aynı maddeye dayanılarak 572517 ve 572518 sayılı, toplam 1.785.383,36 TL tutarında iki adet fatura daha düzenlendiğini, bu faturaların 09.03.2011 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkili şirket tarafından bu faturalara 09.03.2011 tarihinde itiraz edilerek faturaların davalı tarafa iade edildiğini, fatura bedellerinin ise ihtirazı kayıtla ödendiğini, 572335 ve 572337 sayılı faturaların zamanaşımına uğradığını, düzenlenen tüm faturaların Sistem Kullanım Anlaşmasının 10. maddesine dayandığını, bu maddenin müvekkili hakkında mevcut şartlarda uygulanmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirket tarafından enerji alışına ilişkin herhangi bir ihlâlin söz konusu olmadığını, ihlâl olduğu kabul edilse dahi, taraflar arasındaki anlaşma uyarınca ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için anılan madde uyarınca kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulması ve bu uyarıda ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturalarının esas ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek, altı adet fatura bedeli olan 2.576.161,30 TL'nin 790.777,94 TL'sinin 10.03.2011 tarihinden, 1.785.383,36 TL'sinin ise 24.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın adli yargının görev alanında olmayıp idari yargının görevli olduğunu, taraflar arasında 07.01.2004 ve 14.08.2009 tarihlerinde Sistem Kullanım Anlaşması imzalandığını, davacı tarafça, söz konusu anlaşmaya aykırı olarak sözleşmede belirlenen maksimum enerji alış ve maksimum enerji veriş kapasitelerinin aşılması nedeniyle aynı sözleşmenin 10. maddesi uyarınca cezai fatura düzenlendiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırılık nedeniyle oluşan ihlâl nedeniyle yapılan hesaplamanın mevzuata uygun olduğunu, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde düzenlenen bazı

ihlâllerin süreklilik arzeden ihlâller olduğunu ve dolayısıyla düzeltilebilecek nitelikte ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın, taraflar arasındaki anlaşmada belirtilen maksimum enerji alış ve veriş kapasitesinin aşıldığı iddiasıyla düzenlenen ceza faturaları nedeniyle davacı tarafından yapılan ödemelerin isdirdadı istemine ilişkin olduğu, taraflar arasında imzalanan Sistem Kullanım Anlaşmasına davacı tarafça uyulmadığı gerekçesiyle davalı tarafından cezai faturalar düzenlendiği, bu fatura bedellerinin davacı şirket tarafından ihtirazi kayıt ile ödendiği, Elektrik Piyasasında İletim ve Dağıtım Sistemlerine Bağlantı ve Sistem Kullanımı Hakkında Tebliğ'in 1. maddesi uyarınca, Sistem Kullanım Anlaşmaları'nın anılan Tebliğe uygun olması gerektiği, 5. maddesi uyarınca, iletim sistemi kullanıcısının, sistem kullanım anlaşmaları revize edilmeden maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alamayacağı, bunun ihlâli halinde ... tarafından ihlâlin düzeltilmesi için tespit tarihinden itibaren bildirimde bulunulması halinde elektrik enerjisinin kesilebileceği, ihtilafa konu faturalara ilişkin sistem kullanım anlaşmasının incelenmesinde, aynı düzenlemeye anlaşmanın 2. maddesinde yer verildiği, cezai şartların ilaveten 10. maddede düzenlendiği, 10. madde uyarınca, kullanıcının, ilgili mevzuatın, taraflar arasında imzalanan bağlantı anlaşmasının ve bu anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi halinde söz konusu ihlâlin ...'ın uyarısına rağmen yukarıda belirtilen süre içinde sona erdirilmemesi durumunda, ...'ın belirlenen cezai şartları uygulayacağı ve ...'ın uğradığı zararların ayrıca tazmin edileceğinin hüküm altına alındığı, maddeden de anlaşılacağı üzere ilgili mevzuat ya da anlaşma hükümlerinin ihlâli halinde ...'ın uyarıda bulunması gerektiği, uyarıdan sonuç alınamaması halinde anılan maddenin altında, çizelgeyle belirtilen ihlâllerin karşılığında yer alan cezaların ödenmesinin talep edilebileceği, davalı tarafça, madde uyarınca gerekli uyarının yapıldığına dair bir belge olmaması nedeniyle davacının 2.576.161,30 TL'nin isdirdadı talebinin yerinde olduğu, davacı tarafından ödenen fatura bedellerinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilinin gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile, 2.576.161,30 TL'nin, 1.785.383,36 TL'sinin 16.03.2011 tarihinden, 790.777,94 TL'sinin ise 05.04.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca, davacı tarafça ihtirazi kayıtla ödenen bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca, davacı tarafça ihtirazi kayıtla ödenen bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki “Sistem Kullanım Anlaşması”nın cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli ...'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda, ..., aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ...'ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir." hükmünü içermektedir. Hangi ihlâlin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâller, bu tabloda, "Kullanıcının bağlantı noktasına maksimum enerji veriş kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi vermesi" ve "Kullanıcının bağlantı noktasından maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâllerin karşısında, "Her takvim yılının sonunda kullanıcının sisteme verdiği enerjinin gücünün en yüksek olduğu değerle maksimum

veriş kapasitesi arasındaki her bir MW için o yılın Aralık ayı sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin 12 misli ceza uygulanır.” ve "Her takvim yılının sonunda kullanıcının sistemden aldığı enerjinin gücünün en yüksek olduğu değerle maksimum alış kapasitesi arasındaki her bir MW için o yılın Aralık ayı sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin 12 misli ceza uygulanır.” şeklinde ceza yaptırımlarına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından bağlantı noktasına maksimum enerji veriş kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi verilmesi veya bağlantı noktasından maksimum enerji alış kapasitesinin üzerinde elektrik enerjisi alınması durumunda, davalı ... tarafından uyarıda bulunulması, uyarıda verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı tarafça, yargılama aşmasında, 2010 yılı maksimum enerji alış kapasitesinin aşılmasına ilişkin 2.246.538,40 TL için iade faturası düzenlenmesi halinde iade edileceği açıklanmış, temyiz dilekçesinde de bu tutarın 12.10.2012 tarihinde davacıya iade edildiği belirtilmiş, bir kısım dekont örnekleri sunulmuştur.

2-Davalı tarafça, yargılama aşmasında, 2010 yılı maksimum enerji alış kapasitesinin aşılmasına ilişkin 2.246.538,40 TL için iade faturası düzenlenmesi halinde iade edileceği açıklanmış, temyiz dilekçesinde de bu tutarın 12.10.2012 tarihinde davacıya iade edildiği belirtilmiş, bir kısım dekont örnekleri sunulmuştur.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden söz konusu tutarın ödenip ödenmediği, ödenmişse tarihi hususunda açıklama alınması, gerekirse davacı ... banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, bu tutarın ödenip ödenmediğinin belirlenmesi, sonucuna göre, bu miktarın konusuz kalıp kalmadığı hususunun değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda, (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1388, Karar No: 2015/4087, Tarih: 24.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1388 E.  ,  2015/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, bozma nedeni saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin vasfa, tahrike, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen vesair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Aralarında yol verme meselesi nedeniyle husumet bulunan sanık ile maktülün olay günü tesadüfen karşılaştıkları, kimin başlattığı belli olmayan kavga sonucunda maktülün sanığı darp ettiği, sanığın almış olduğu darbeler sonucu burun kemiğinde çatlak, sağ bacak ve sol uyluktan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve olay yerinden ayrıldığı, kendisinden yaklaşık 20 yaş küçük olan maktülün kendisini bu şekilde dövmesini hazmedemeyen sanığın, arabasında bulunan av tüfeğini alarak yaklaşık 3 saat sonra, maktülün oturmuş olduğu kahvehaneye gittiği, burada maktüle 3 el ateş ederek öldürdüğü olayda,Maktülün yumruk ile sanığa vurarak, burnunda çatlak oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ibaret haksız eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile 12-18 yıl arası uygulama yapılırken, tahrikten dolayı asgariye yakın oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde indirim yapılarak fazla ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/20015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5937, Karar No: 2019/3073, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5937 E.  ,  2019/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5439, Karar No: 2012/27876, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5439 E.  ,  2012/27876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Olay nedeniyle yaşamını yitiren ...'ın eşi Mukaddes Çakır'ın dava ve duruşmalara katılmadığı, ayrıca kendisine gerekçeli kararın da tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanılmadığından varsa dosyasına konulması, aksi halde gerekçeli kararın usulünce tebliği yapılarak tebliğ belgesinin ve hükmü temyiz etmesi halinde temyizle ilgili tebliğnamede düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na isteme aykırı olarak TEVDİİNE, 19.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.