muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/713, Karar No: 2015/203, Tarih: 09.06.2015

Bu sebeplerle, sanık S.. Y..'nın tabanca ile ateş etme fiilinin sanık S.. O... K..'in öldürme fiiline yardım niteliğinde olduğuna ilişkin çoğunluk görüşüne katılma imkanı olmamıştır." düşüncesiyle,

Genel Kurul Başkanı ve üç Genel Kurul Üyesi ise; "olay gecesi sanık S..’in öldürme olayının gerçekleştirileceği E..... Restoran’ın kapısını takip altında tutarak maktulün restoranın çıkışına yönelip yönelmediğini anlamaya çalışması, öldürme eylemini gerçekleştiren S.. ile sık sık konuşması, olay çıkacağını anlayan restoranın güvenlik görevlisi Ö.. S..’nın “hayırdır, ne oluyor çocuklar” diye soru sorması üzerine Ö..’in şüphesini giderici mahiyette cevap vermesi, S..’ın restoran içine girmesi sırasında restoran çalışanı tanık Ç..’yı oyalaması, S..’ın restoran içine girdiğini fark ederek olayı önlemek amacıyla restorana girmek için hamle yapan tanık Ç..'nın kolundan tutarak engel olması, S..’ın restorana girmesinden hemen sonra üzerinde 7.65 tabanca taşıdığı anlaşılan U.. Kılıç’ı el işaretleri yaparak ısrarla restoran kapısının önüne çağırması, S..’ın atışlarını bitirip restorandan çıktıktan sonra U..’un elinden silahı alıp içeriye girerek atışlar yapması, olaydan sonra S.. ile buluşarak polisten kaçması göz önüne alındığında, sanığın kasten öldürme suçunun icrasında üstlendiği rol ile suçun işlenmesine sağladığı katkı neticesinde silahıyla öldürme eylemini gerçekleştiren S..’ın fiilini tamamlamasını sağladığı, bu sebeple suçun işlenişi üzerinde S.. ile birlikte hâkimiyet kurduğu, dolayısıyla kasten öldürme suçuna 5237 sayılı TCK’nun 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığının kabulü gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2012 gün ve 130-204 sayılı direnme hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna yardım etme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, TCK'nun 44. maddesi delaletiyle en ağır cezayı gerektiren kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10430, Karar No: 2022/9465, Tarih: 25.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10430 E.  ,  2022/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler...ve...'ya karşı), cinsel taciz (Ayşıl'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın mağdureler...ile...'ya karşı (2017 Kurban Bayramındaki eylemi) sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, mağdureler... (2017 Şubat suç tarihli eylemi) ile...a karşı cinsel taciz suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2020 gün ve 2020/26 Esas, 2020/50 Karar sayılı hükümlerden sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçları açısından yapılan incelemede istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı TCK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi.

Sanık müdafisinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükmü süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın 24.10.2022 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyizine istinaden yapılan incelemede ilk derece mahkemesince sanık hakkında mağdureler... ile...’a yönelik cinsel taciz suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan Bakanlık vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin temyiz istemine konu diğer suçlar yönünden kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure Işıl’a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Bakanlık vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdur ...’ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yargıtay — Esas No: 2013/190, Karar No: 2014/17836, Tarih: 21.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/190 E.  ,  2014/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/301728

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2010

NUMARASI : 2009/934 (E) ve 2010/250 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Görevli polis memuru olan müştekinin, sanığın arkadaşının kullandığı aracın ruhsat ve şase numarasını kontrolü sonrasında aracın halihazırdaki renginin ruhsatta yazılı rengi tutmadığını tespit etmesi üzerine, işlem yapmaya çalıştığı sırada, sanığın müştekinin görevini engellemeye yönelik olarak söylediği “bana yaka numaranı ver seni buradan sürdüreceğim, siz öldünüz, siz benim kim olduğumu biliyor musunuz” biçimindeki tehdit sözlerinin, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabilecek olması karşısında, kanıtların takdiri ve suçu nitelemenin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, adli sicil kaydı bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, “atılı suçtan doğan zararın tazmini şartı oluşmadığı ve suçun niteliği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık S.. K.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34962, Karar No: 2013/2429, Tarih: 31.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/34962 E.  ,  2013/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın duruşmadan önce eski eşi katılana "görürsün gününü" dediği, yine daha sonra "kendine dikkat et, sağına soluna dikkat et" şeklindeki sözleri söylediğini katılan dışında tanıklar ..... ve .....'in de doğrulamaları karşısında, sanığın TCK'nın 106/1-son cümlesi uyarınca mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14561, Karar No: 2017/1382, Tarih: 07.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/14561 E.  ,  2017/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu kabul etmesi ancak atılı suçu ve sivil giyimli kolluk görevlilerine uyuşturucu madde verdiğini kabul etmemesi karşısında: olaylara ilişkin raporları düzenleyen kolluk görevlileri dinlenilerek, sanıktan uyuşturucu madde alıp almadıkları sorulup, buna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2371, Karar No: 2023/3869, Tarih: 02.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2371 E.  ,  2023/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Dolandırıcılık ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından ... İnfaz Hakimliğinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/2108 Esas, 2022/2116 Karar sayılı içtima kararı ile 11 yıl 26 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın bu cezasının infazı sırasında, Covid-19 nedeniyle izinli sayılması talebinin reddine dair ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26.05.2022 tarihli ve 2022/1249 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezasının onda birini infaz kurumunda geçirmemesi nedeniyle izin

hakkı henüz oluşmadığından bahisle reddine ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/2645 Esas 2022/2666 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/448 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.01.2023 tarihli ve 94660652-105-58-22836-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve 2023/3458 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve 2023/3458 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31.05.2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kuramlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kuramlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kuramlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kuramlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 ... maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31.07.2023 tarihine kadar uygulanır." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Hükümlünün 23.01.2022 tarihinde cezaevine girdiği, koşullu salıverme tarihinin 18.06.2027 olduğu, hükümlü hakkında ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 22.03.2022 tarihli 2022/1926 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükümlünün iyi halli olduğuna, 24.03.2022 itibariyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin uygun olduğuna dair karar verilmesi karşısında Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci

fıkrasının (a) bendinde düzenlenen şartların aranmayacağı gözetilmeksizin itirazın bu yönde kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin konu ile ilgili (5) ve (6) ncı fıkraları;

(5) "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31.05.2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır."

(6) "Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanun'u kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kuramlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kuramlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kuramlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kuramlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 ... maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31.07.2023 tarihine kadar uygulanır."

2.. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi;

“(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22.8.2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22.2.2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar,

açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18.8.2016-29805) 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1.3.1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18.8.2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1.3.1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29.7.2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanun'u, 30.7.1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 221 ... maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

c) 29.7.2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanun'u, 30.7.1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 221 ... maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.”.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Somut olayda; ... İnfaz Hakimliğinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/2108 Esas, 2022/2116 karar sayılı içtima kararı ile 11 yıl 26 ay hapis cezasına ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 05.05.2022 tarihli müddetnameye göre hükümlünün ceza infaz kurumuna 23.01.2022 tarihinde alındığı, hakederek tahliye tarihinin 10.01.2024, koşullu salıverilme tarihinin ise 18.06.2027 olarak belirlendiği, hükümlünün işbu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesinin altıncı fıkrası kapsamında yapılan değerlendirme neticesinde ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22.03.2022 tarihli ve 2022/1926 sayılı kararı ile iyi halli olduğuna, 24.03.2022 tarihi itibariyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin uygun olduğuna dair karar verilmiştir.

4. Alınan bu karar sonrasında yasa gereği açık ceza infaz kurumunda barındırılmaya başlanan hükümlünün, açık ceza infaz kurumunda barındırılsa dahi idari kararla orada bulunduğu, açığa ayrılma hakkını henüz kazanmadığı, geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, “...ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar” şeklindeki düzenlemede dikkate alındığında, hükümlünün infaza konu cezasının süresine ve suç tipine göre açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanabilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre, toplam cezasının onda birini kurumlarda iyi halli olarak infaz etmesi gerektiği, ancak açığa ayrılma hakkını kazandığı takdirde, 5275 sayılı Kanun’un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca izin hakkından yararlanabileceği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün 24.05.2022 tarihli dilekçesi ile yapmış olduğu Covid-19 iznine ayrılması yönündeki talebi üzerine ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26.05.2022 tarihli

5. Hükümlünün 24.05.2022 tarihli dilekçesi ile yapmış olduğu Covid-19 iznine ayrılması yönündeki talebi üzerine ... Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26.05.2022 tarihli

ve 2022/1249 sayılı kararı ile hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre, toplam cezasının onda birini ceza infaz kurumunda geçirmemesi nedeniyle talebinin reddine karar verildiğinden, hükümlünün bu karara karşı yaptığı şikayetin, İnfaz Hakimliğince hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını süre yönünden henüz kazanmadığı, açığa ayrılma hakkını kazandıktan sonra izin hakkından yararlanabileceği gerekçesiyle reddine karar verilmesi yasal mevzuata uygun olduğundan, İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oybirliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12499, Karar No: 2012/6503, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12499 E.  ,  2012/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vek.Av.... ile davalı-karşı davacı vek.Av....'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 19.12.2004 tarihli Patates Üretimi ve Satınalma Sözleşmesi akdedildiğini, davalıya sözleşmede vaat edilen, patates tohumu, kimyasallar ve diğer ürünler teslim edildiği halde davalının sözleşmedeki yükümlülüğünü yerine getiremeyip, taahhüt ettiği tonajın altında ürün teslim ettiğini, davalıya sağlanan tohumların bedelinin de mahsup edilemediğini, toplam 389.34 ton eksik patates üretilerek teslim edilmek suretiyle müvekkilinin zarara uğratıldığını, bu nedenle davalıya teslim edilen toplam tohum ve kimyasal madde miktarı bedeli olan 66.580.61.-TL.nin reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin 183.728.83.-TL.bedelli tohumluk patates, zirai ilaç, gübre ve avans aldığını, davacıya toplam 1.634.580 kg.patates teslim edildiğini, bakiye alacağın banka hesabına yatırılmak suretiyle tarafların hesabının sıfırlandığını, buna rağmen geriye dönülerek talepte bulunulamayacağını bildirerek davanın reddini talep etmiş, karşı davada davacı-karşı davalı tarafından sözleşme gereği müvekkiline verilen patates tohumlarının hastalıklı ve sertifikasız olduğunu, istenilen verimin alınamadığını, tohumların gübre ve zirai ilaçların piyasa fiyatlarının iki katı fiyatlandırılarak mahsup edildiğini, iklim koşulları nedeniyle tüm ülkede % 25-30 civarında verim kaybının ortaya çıktığını, bunu mücbir sebeplerden sayıldığını, elde edilmesi gereken üründen daha az ürün elde edildiğini, bu nedenle toplam 310.142.44.-TL.sözleşmeden kaynaklanan zararın bulunduğunu belirterek, şimdilik 10.000.-TL.lik kısmın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, talebini 62.080.-TL.olarak ıslah etmiştir.