muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10805, Karar No: 2023/10302, Tarih: 04.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10805 E.  ,  2023/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/189 E., 2023/8 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432 nci maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktarın Mahkemenin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının işe iade davası sonucunda işe iadesine karar verildiğini, işe başlatılma talebi üzerine davalının kendisini işe başlattığını, ancak müdür pozisyonunda olup çalışma alanında konumuna uygun olmayan bir noktada küçük bir masa verildiğini, personel tahsis edilmediğini, işe başladığının duyurulmadığını, bilgisayarda yetki açılmadığını, kendisine ... verilmediğini, işverenin işe başlatma iradesinde samimi olmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin farkı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından açılan işe iade davasının kabul edilmesi nedeniyle işe başlama bildiriminde bulunan davacının işe başlamasıyla ilgili davalı Banka tarafından noter kanalıyla ihtar gönderildiğini, davacının gerçek iradesinin işe dönmek olmadığını, işe iadenin neticelerinden faydalanmak istediğini, davalı Bankanın davacıyı tüm özlük hakları korunarak ve işe başladığı tarihe kadar uygulanan zam oranları uygulanarak hesaplanmış ücreti ile işe davet ettiğini, şube müdürü kadrosu olmadığı için müdür unvanının teklif edildiğini, davacıya gönderilen ihtarnamede ise bu hususun belirtildiğini ve ek olarak da boş bir şube müdürlüğü pozisyonu açıldığında buna uygun bir tayinin yapılacağının bildirildiğini, davacının kendisine tahsis edilen masaya ilişkin itiraz ve iddialarının gerçeklikten uzak olduğunu, davacıya imza yetkisi tanınması için bu konuda yönetim kurulu kararı alınması ve bunun ticaret sicilde tasdik edilmesinin belli bir süreç gerektirdiğini, davacının işe iade davasından kaynaklanan boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık ücreti, davacıya ödenen kıdem ve ihbar tazminatından mahsup edilip kalan tutarın da 25.02.2015 tarihinde davacıya ödendiğini, bu hususun dahi davalı Bankanın işe davetinde ve davacının işe başlatılmasında samimi olduğunun kanıtı olduğunu, davacının kendi isteğiyle ... sözleşmesini sonlandırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.02.2016 tarihli ve 2015/112 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararı ile; davacıya tüm özlük hakları korunarak, yapılan zammın da kendisine verilerek ve o tarihte şube müdürü kadrosu boş bulunmadığı için banka genel müdürlüğü, ticari bankacılık bölümünde genel müdür yardımcısına bağlı olarak müdür unvanı ile çalışmasının teklif edildiği, davacıya gönderilen ihtarnamede bu hususun belirtildiği ve ayrıca boş bir şube müdürlüğü pozisyonu açıldığında buna uygun bir tayinin yapılacağının bildirildiği, davacının genel müdür yardımcısına bağlı olarak çalışmak üzere işe alındığı, davacıya genel müdür yardımcısına bağlı olarak çalışan diğer 2 müdürün çalıştığı katta yer verildiği, davacıya imza yetkisi tanınması için bu konuda yönetim kurulu kararı alınması ve bunun ticaret sicilde tasdik edilmesinin belli bir süreç gerektirdiği, davacının Mahkeme kararı üzerine davalı Banka tarafından samimi bir şekilde işe başlatıldığı, ancak davacının 02.03.2015 tarihinde işe gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.....2020 tarihli ve 2016/17355 Esas, 2020/5569 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davacının dosyaya sunduğu fotoğraflardan davacıya koridorun çalışma alanına bağlandığı kısmın hemen girişinde ve camlı bölmeli sekreter masasının önünde açık ve küçük bir masa tahsis edildiği, masanın sair personelin çalıştığı alanın önünde ve en kenarda olup çalışma alanı ve arkadaşlarını görecek şekilde konumlandırılmadığı, masanın koridora baktığı izlenimi uyandırdığı, bu hususların değerlendirilmesi için Mahkemece mahallinde keşif yapılması gerektiği, gerekirse mahallinde tanıkların yeniden dinlenmesi ile keşif sırasında refakate alınacak banka personel idaresi konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak bankacı ve çalışma ekonomisi uzmanı bilirkişiler marifetiyle davalı işyerinde keşif yapıldığı, davacı masasının departman girişinde olduğu, davacının arkasında 2 adet dolap, dolap arkasında genel müdür yardımcısı sekreterinin masası, onun arkasında ise genel müdür yardımcısına ait camekan oda bulunduğu, keşif tarihinde genel müdür yardımcısı sekreterinin masası ve oda bulunmadığı, ofisin tamamen açık olarak düzenlendiğinin görüldüğü, tüm departmanın açık ofis şeklindeki bu salonda konumlandığı, davacıyla aynı pozisyonda olan M.Y. ve Ö.S'nin davacı ile aynı hizada cam kenarında oturdukları, kurumsal bankacılık direktörünün de aynı salonda oturduğu, davacının masasının boyutunun diğer müdürlerle aynı boyutta olduğu, sadece perdelik kısmının bulunmadığı, davacıyla birlikte 4 müdürün açık ofiste birlikte çalıştığı, davacı masasının koridora doğru olmasının ofisin çalışan sayısına göre yetersiz olması karşısında ... başına ... ... bir davranış olarak görülmediği, ofisin alanı ve çalışan müdürler ile personelin sayısı gözetildiğinde yerleşim için fazla bir seçenek olmadığı gibi diğer müdürlerin de konumlarında bir ayrıcalık olmadığı, bu yönüyle davalının işe başlatma hususunda samimi olduğu, işe davet sonrası davacı geçerli görülmeyen sebeplerle işe başlamadığından feshin geçerli hâle geldiği, geçerli fesih hâlinde kıdem tazminatı hakkı doğacağı, ancak davacının işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine hak kazanamayacağı, davacının hak ettiği yıllık izinleri kullandığı, oturma düzeninde davacı ile aynı konumdaki müdürlerin bir ayrıcalığının olmadığı, hepsinin açık ofiste yan yana masalarda oturdukları, davacının kişilik haklarına, hukuka ve ahlaka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi heyetinin banka personel idaresi konusunda uzman kişiler olmadığını, unvan sahibi 4 kişiden biri olan davacının herkesin mecburen geçmek zorunda olduğu departman girişine ve de sekreterin önüne oturtulmasının ... ... olmadığı değerlendirmesinde bulunmanın bilirkişilerin banka idaresinde görev yapmamış olmalarının doğal sonucu olduğunu, davacının masasının sekreter masasının yarısı kadar olduğunu, davacının masasının kendisi ile aynı konumda çalışanların masalarından ayrı bir alanda yer aldığını, davacıya ... ve görev tanımlarının bildirilmediğini, personel tahsis edilmediğini, kendisinin sorumlu olacağı çalışma alanı ve bağlı olacak şubelerin belirlenmediğini, müdür unvanı ile göreve başlayacağının banka geneline duyurulmadığını, diğer müdürlerle birlikte toplantılar yapılmasına rağmen bu toplantılara ve diğer ilgili olması gereken çalışmalara davacının dâhil edilmediğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; işe iade kararı sonrası davacının işe başlatılma talebinde samimi, davalının ise işe davetinde ciddi olup olmadığı ile davacının işe iade sonrası isteklere ve feshe bağlı alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17, 20 ve 21 inci maddeleri ile 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı temyizi yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı temyizi yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19950, Karar No: 2024/2080, Tarih: 27.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19950 E.  ,  2024/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/533 E., 2023/1096 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

1.Suça konu eşya ve nakil aracının müsaderesi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2.Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.Dosya kapsamına göre suç tarihinin 12.04.2011 olduğu, bu tarihten sanıklar hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 27.09.2023 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

II. KARAR

A. Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde ( B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5000, Karar No: 2021/2072, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5000 E.  ,  2021/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1996-16.01.2017 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını ve emekli olarak işten ayrıldığını beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2- İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.Aynı Kanunun 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.). Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır

. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır. Somut olayda davacıya ait hizmet döküm cetveline göre davacı, 01.04.2014-16.01.2017 tarihleri arasında dava dışı ... A.Ş'de çalışmış olup öncesinde ise davalı tarafın alt işverenlerinde çalışmıştır.Mahkemece davacının tüm çalışma döneminden davalının sorumlu olduğu kabulü ile karar verilmiştir. Halbuki Özelleştirme Yüksek Kurulunun 11.07.2013 tarihli kararı ile davalı ...Ş.’nin % 100 oranındaki hissesi dava dışı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne devredilmiştir. Dosya arasında bulunan davacı imzalı iş sözleşmesi devir protokolünde de davacının iş sözleşmesinin 01.04.2014 tarihinde dava ışı ... A.Ş'ye devredildiği görülmüştür. Davacı iş yerinden ise, 16.01.2017 tarihinde ayrılmıştır. Bu itibarla davalı ...Ş.'nin kendi dönemindeki kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağından sınırlı sorumlu tutulması, ve yıllık izin alacağından ise sorumlu tutulmaması gerekirken, aksi yönde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.