muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14413, Karar No: 2011/7338, Tarih: 16.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14413 E.  ,  2011/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2009 tarih ve 2005/384-2009/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Dalyan’ın tarihi ve doğal güzelliklerini, sosyal etkinliklerini, ulaşım ve konaklama hizmetlerini anlatan çeşitli yazı ve fotoğraflardan oluşan bir gezi kitabı hazırladığını, Dalyan’daki ticari işletmeler, yaşayan halk ve özellikle turistler için önemli bir referans kitap haline geldiğini, kitabın FSEK anlamında eser niteliğinde bulunduğunu, davalı şirketin yayınladığı Tempo Dergisi’nin 08.07.2004 tarihli Temmuz sayısı ekinde “A’dan Z’ye Dalyan Rehberi” isimli kitapta müvekkilinin eser sahibi olduğu kitabın fotoğraflarından ve metin bölümlerinden izinsiz alıntılar yapıldığını ileri sürerek, sözleşme yapılmış olması halinde isteyebilecekleri bedelin veya emsal veya rayiç bedel itibarıyla uğradıkları zararın üç kat fazlasından şimdilik 5.000 YTL maddi tazminat ile 5.000 YTL manevi tazminatın tahsilini, FSEK’nun 68.maddesi gereğince talep ettikleri maddi tazminatın elde edilen kardan az olması durumunda FSEK’nun 70/son maddesi gereğince elde edilen karın tahsilini talep etmiş, ıslahla 16.500,00 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kitapta verilen bilgilerin çevre tanıtımı ve bölgenin tarihine yönelik olması sebebiyle anonim olduğunu, sahibinin hususiyetini taşımadığı için eser olarak nitelendirilemeyeceğini, kitabın Dalyan Belediyesi’nin siparişi üzerine ve belediye tarafından temin edilen materyaller kullanılarak hazırlandığını, bu hususun kitap içeriğinden anlaşıldığını, kitabın eser olduğu kabul edilse dahi 5846 sayılı Yasa’nın 18/2 maddesi uyarınca hak sahibinin Dalyan Belediyesi olduğunu, müvekkilinin de bizzat Dalyan Belediye Başkanı tarafından teslim edilen dokümanlardan faydalanmak suretiyle Dalyan Rehberi’ni hazırladığını, kitabın muhtelif kişilerin katkıları ile oluşturulduğunu, münhasır hak sahibinin davacı olmadığını, davacının eser sahibi olmaması sebebiyle manevi haklarının ihlal edilmediğini, kitabın müellifinin isim ve itibarını zedeleyecek şekilde yayınlanmadığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça hazırlanan Dalyan Gezi Rehberi’nin içeriği, hazırlanma şekli, özgün bir üslupla bir araya getirilmesi ve plan açısından 5846 sayılı Kanun’un 2. maddesi uyarınca ilmi ve edebi eser olduğu, davalı taraf kitabın içeriğindeki bilgilerin anonim olduğunu savunmuş ise de FSEK kapsamında korunanın fikir olmayıp, fikrin ifade biçimi olduğu, dava konusu kitapta eser sahibi olarak davacının adı geçtiği için FSEK’nun 11. maddesindeki karineden yararlanacağı ve aksini davalının ispat etmesi gerektiği, kitapta belediye başkanına ait sözlerin bulunması, aynı bilgilerin Belediyenin internet sitesinde yer almasının davacı ile Dalyan Belediye Başkanlığı arasında FSEK 18/2. maddesi anlamında bir ilişki olduğunu göstermeye yeterli olmadığı, kitabın birden çok kişinin katkılarıyla oluşturulup davacının münhasır hak sahibi olmadığı savunulmuş ise de katkı sağlayan kişilerce herhangi bir talepte bulunulmadığı, davalının yayınladığı eserin büyük ölçüde davacının eserinden alıntı olduğu, davalıya ait kitapta eser sahibinin adının zikredilmediği, kaynak gösterilmediği, davacı eser sahibinin çoğaltma, yayma haklarının ihlal edildiği, meslek kuruluşunun görüşü de alınarak dava konusu eserden kaynaklanan telif ücretinin 5.500,00 olarak belirlendiği, FSEK’nun 68.maddesine göre 3 katının talep edilebileceği gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulüne, 16.500 TL’nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, takdiren 3.000 TL.manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 716,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15022, Karar No: 2012/16923, Tarih: 19.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15022 E.  ,  2012/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeni iktisap ve yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kiracı olarak oturduğu taşınmazı 30.3.2011 tarihinde davacı şirketin satın aldığını, süresinde ihtiyaç nedenine dayalı ihtar tebliğine rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini belirterek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı ekonomik nedenlerle zor durumda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın hukuksal dayanağı 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesinde düzenlenen yeniden inşaat sebebine dayalı tahliyedir. Davacının dilekçesinde dava konusu taşınmazı yıkıp yeniden inşaat yapmak üzere taşınmaza ihtiyacının olduğunu belirtmesi davanın az önce açıklanan hukuksal niteliğini değiştirmez. Dosya kapsamından taşınmazın yıkılıp yeniden inşaat yapılacağı anlaşıldığından uyuşmazlığın belirtilen çerçevede ele alınarak onaylı projenin temini,yerinde keşif yapılması, projenin yerine uygulanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken değerlendirmede hataya düşülerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12651, Karar No: 2005/13980, Tarih: 29.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12651 E.  ,  2005/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akdağmadeni Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2005

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalı adına tespit ve tescil edilen 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve zilyetlikle iktisap edilemeyecek yerlerden olduğunu ileri sürüp; tapu iptali ve Hazine adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazın babasından intikal ettiğini,babası adına tapu ve vergi kaydı bulunduğunu belirtip; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın sonradan ihya edilmeye çalışılan kayalık, taşlık vasfında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, imar ve ihya ile kazanılamayacağı ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı Hazine çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık kayalık nitelikteki yer olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Gerçekten de yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarının iddiayı doğruladığı anlaşılmaktadır.

Ne varki; davalı taşınmazın babasından intikal ettiğini savunmuş ve 10.5.1956 tarih 21 nolu tapu kaydına dayanmıştır.Savunmanın doğrulanması halinde tapu kaydına değer verilmek suretiyle çekişmenin çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ancak, mahkemece savunma dayanağı tapu kaydının çekişmeli yere uygulanması yeterli değildir.

Bilindiği üzere; harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik

varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki

varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki

yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; 123 ada 9 parsele ilişkin kadastro tespit tutanaklarının ve dayanak belgelerinin getirtilmesi, dayanak tapunun başka parsele revizyon görüp görmediğinin araştırılması, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle soruşturmanın tamamlanarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3678, Karar No: 2023/920, Tarih: 22.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/3678 E.  ,  2023/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (c) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (c) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/354 numaralı iddianamesiyle Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 26.04.1994 tarih ve 242 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı ilanı edilen Karantina Adası'nın nerede ise tamamına yeni fidanlar diktiği, adanın kuzey eteklerinde tiyatro yapısının denize olan bağlantı kısmında ... makinası ile yapılan temizlik sırasında zemine müdehale ettiği ve deniz seviyesinde bazı görünür kalıntıların üzerlerini toprakla kapattığı, tescillli taaffuzhane binası içinde doğramaları ve duvarları belirli bir seviyeye kadar boyadığı, peyzaj düzenlemesi yaptığı, adanın güneybatı bitiminde deniz kenarında ... makinaları ile dolgu duvar inşasını gerçekleştirdiğinden bahisle 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesine muhalefet suçunu işlediğinden mahkememize kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama neticesinde iddia, sanık savunmaları, tanıklar ... ve ...'ın beyanları, bu beyanları destekler Karantina Adası'nın 1992 tarihinde başlatılan Liman ... Mevkii Kazı Kurulu Başkanı olan Prof. Dr. ...'ın 03.01.2015 tarihli dosyada bulunan bilirkişi raporunda Karantina Adası'na ağaç getirilerek dikildiği konusunda daha sonraki yıllarda bir tespit yapılamadığına, buna karşın kuşlar ve diğer hayvanlar tarafından tohumların taşınabilmekte ve kendiliğinden yeşerdiğine, bu tür olayların Liman ... kazı alanında çok defa izlendiğine, ada yönetimi tarafından örülen küçük duvarların ancak ağaçların devrilmesini önleyebildiğine, Dr. ... Başkanlığında kazı kurulu tarafından yürütülen tiyatro çalışmaları sonucunda herhangi bir tiyatro kalıntısına rastlanmadığna, bu çalışmalardan çıkan toprağın alanda bırakıldığına, arazi yapısının ... makinaları ile çalışmaları önlediğine, bu nedenle kazı toprağının atılamadığına ve Karantina Adası'ndaki bakımla ilgili faaliyetlerin tahribat olarak değerlendirilmemesi gerektiğini bildirmesi karşısında sanık ...'nun üzerine atılı 2863 sayılı Muhalefet suçunu işlediğinin sabit olmaması ve üzerine atılı suçla ilgili kastının bulunmadığı anlaşıldığından sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e, c maddeleri gereğince beraatine" karar verilmiştir.

2. Klazomenia Kazı Başkanı ve bakanlık temsilcisi tarafından düzenlenen 10.10.2013 tarihli rapor ile Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26.04.1994 tarih ve 242 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalan Karantina Adası'nın neredeyse tamamında yeni fidanlar (zeytin, çam ve palmiye) dikildiği, adanın kuzey eteklerinde tiyatro yapısının denizle olan bağlantı kısmında ... makinası ile yapılan temizlik sırasında zemine müdahale edildiği ve deniz seviyesindeki bazı görünür kalıntıların üzerlerinin toprakla kapatıldığı, tescilli tahaffuzhane binası içinde doğramaların ve duvarların belirli bir seviyeye kadar boyandığı, peyzaj düzenlemesi yapıldığı, adanın güneybatı bitiminde deniz kenarında ... makineleri ile dolgu ve duvar inşası yapıldığı belirtilip, raporda izinsiz uygulamaların ada yetkilisi olan sanık tarafından gerçekleştirildiği değerlendirilmiştir.

3. Sanık hazırlık aşamasında verdiği ifadesinde, 2008 yılının Eylül ayından itibaren ... Karantina Adası'nın müdürlüğünü yaptığını, adaya ağaç diktirmediğini, ağaçların, kuşların ve rüzgarın tohum taşımasıyla kendiliğinden yetiştiğini, büyüyen ağaçların fazlalığını ayıklattırdığını, bu nedenle ağaçların yeni dikilmiş gibi göründüklerini, adanın kuzey eteklerinde bulunan tiyatro yapısında ... makinesi ile zemine herhangi bir müdahalede bulunmadıklarını, ... Kazı Başkanlığı tarafından yürütülen kazı çalışmaları sırasında çıkan toprağın bu alana yığıldığını, tescilli tahaffuzhane binasında herhangi bir tadilat yapılmadığını sadece koruma amaçlı kapı ve pencerelerinin açılarak havalandırıldığını, adanın güneybatısında bulunan eski duvarın yıkılmış taşlarını zemine müdahale etmeden eski temel üzerine yerleştirerek düzenlettirdiğini, duvarın yıkılmaması için deniz kenarında bulunan kumları duvarın arkasına attırdığını, duvarı yapmalarındaki asıl sebebin dalgaların kıyıya vurarak anakaraya ve asırlık palmiye ağaçlarına zarar verilmesini engellemek olduğunu beyan ettiği, duruşmada, kolluk beyanıyla benzer mahiyette savunma yaptığı anlaşılmıştır.

4. Tanıklar ... ve ...'ın sanık savunmasıyla benzer mahiyette beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

5. Hazırlık aşamasında dosyaya sunulan 12.01.2015 havale tarihli raporda, dışarıdan ağaç getirilerek ada üzerine dikildiği konusunda bir tespitin yapılamadığı, hayvanlar tarafından tohumların taşınmasıyla ağaçların kendiliğinden yeşerdiği, ada yönetimi tarafından kıyıda örülen küçük duvarların ağaçların devrilmesini önlediği, arazi yapısının alanda ... makinesi ile çalışmaya engel olduğu, bakımla bağlantılı faaliyetlerin tahribat olarak değerlendirilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "12.11.2013 ve öncesi" şeklinde gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "12.11.2013 ve öncesi" şeklinde gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

2. Mahkemece hükme esas alınan 12.01.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, tescilli tahaffuzhane binası içindeki doğramaların ve duvarların belirli bir seviyeye kadar boyanması, peyzaj düzenlemesi yapılması ve adanın güneybatı bölümünde dolgu yapılmasına ilişkin tespitler bulunmadığı anlaşılmakla, mahallinde inşaat mühendisi ve peyzaj mimarı bilirkişiler refakatinde yeniden keşif icra edilerek anılan eylemlere ilişkin olarak teknik veriler ve bilimsel açıklamalar içeren rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora itibar edilmek suretiyle beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/758 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18730, Karar No: 2014/11389, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18730 E.  ,  2014/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, bankadan emekli maaşını çektiği ve yolda yürürken yanına sanık ...’ın geldiği ve birlikte konuşmaya başladıkları, bu esnada sanığın yola eğildiği ve yerden daha önceden kurguladığı üzere içerisine dolar konulmuş mendili aldığı ve katılana gösterip "ne yapalım" diye sorduğu, katılanın "polise teslim edelim" deyince, sanığın parayı paylaşmayı teklif ettiği ve parayı saymak için ileri doğru yürüdüklerinde sanığın suç ortağı olan sanık ...’nun yanlarına geldiği ve 2 kişinin kendisine ait dolar ve euroları alarak kaçtığını söylediği, sanık ...’ın lafa girerek "bizim kimsenin haram parasına ihtiyacımız yok" diyerek cebinden para çıkardığı ve katılana "sen de paralarını çıkar" dediği, katılanın cebindeki maaşını çıkardığı, bu esnada sanık ...’ın, sanık ...’ya göstermek için paraları katılanın elinden aldığı ve "işte bizim paramız var" dediği, bunun üzerine ...’nun olay yerinden ayrıldığı, sonrasında sanık ...’ın mendil içindeki paranın içerisine katılanın parasını koymuş gibi gösterip, tomar halinde katılana verip yanından ayrıldığı, katılanın mendili açtığında ise

içerisinde kağıt parçalarının olduğunu ve kendi parasının olmadığını gördüğü, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla, haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “365 gün", "304 gün" ve "6080 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.