muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7394, Karar No: 2013/8714, Tarih: 07.06.2013

Bileşik suçta her iki suç bağımsız niteliğini kaybetmekte olup yeni bir suç tipi oluşmaktadır. Buradaki bir unsurun ayrı cezalandırılması için açık bir düzenleme gerekmektedir.(Yağma suçunda kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halinin gerekliliği halinde ayrıca kasten yaralama suçundan cezalandırılır.)

TCK'nın 314. maddesinde düzenlenen suçta kurucu unsur silah ve örgüt üyeliği yöneticiliği olup bileşik suçun niteliği gereği unsurla da ayrıca ceza verilemeyeceğinden silah ve örgüt suçundan bölünmek suretiyle ayrıca ceza verilemeyecektir.

Her ne kadar TCK'nın 314/3. maddesinin suç işlemek için örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümleri bu suç açısından uygulanır şekilde atıf maddesi varsada buradaki atıf bileşik suçun kurucu unsurlarına yönelik bir atıf olmayıp 314. maddesinde örgüt suçları açısından özel bir hüküm olması nedeniyle bu maddede düzenlenmeyen madde niteliğine ve amacına aykırı olmayan diğer hükümler bakımından uygulanacaktır. Kanun koyucunun benzer konulara iki ayrı düzenlemeyi tercih etmesi bilinçli bir tercih ürünü olup, TCK'nın 220/1-2-3. maddesinde düzenlenen suç ile TCK'nın 314. maddesinde düzenlenen suçların nitelikleri itibariyle farklı olup bu hali ile silahlı örgüt mensubunun örgüt faaliyeti kapsamında bulunduğundan, taşıdığı silahın ayrıca bir suç teşkil etmeyeceği nitekim dairemizin istikrarlı kararlarında örgüt üyesinin örgüte silah temininin TCK'nın 315. maddesi kapsamında örgüte silah sağlama olarak kabul edilemeyeceği belirtilmiş olup buna göre örgüt üyesinin silahlı örgüt faaliyeti kapsamında kendisinin kullandığı, taşıdığı, bulundurduğu silah dışındaki silahları örgüte temin etmesi durumunda ayrıca TCK'nın 315 madde de değil 6136 sayılı Kanun veya TCK'nın 174. maddesi gereğince cezalandırılacaktır. Buna karşın kendi bulundurduğu, taşıdığı silahtan dolayı ceza verilmeyecektir.

TCK'nın 220/4.maddesindeki örgüte silah temin edenler ise genel hükümlere göre cezalandırılacaktır.

Yargılama konusu olaya gelince; Kırsal alanda PKK terör örgütü mensubu olarak faaliyet gösteren, örgüt tarafından kendisine verilen örgütsel faaliyette kullandığı silah ile birlikte örgütten kaçarak güvenlik kuvvetlerine teslim olan sanık hakkında yerel mahkeme örgüt üyeliğinde TCK'nın 221/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ise kasıt yokluğundan dolayı beraat kararı vermiştir.

Sayın Çoğunluk tarafından sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyeti gerektiği ayrıca sanığın silah taşıdığı için örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği bu sebeple etkin pişmanlık hükümlerinin 221/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi görüşü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.

Sayın Çoğunluk tarafından sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyeti gerektiği ayrıca sanığın silah taşıdığı için örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği bu sebeple etkin pişmanlık hükümlerinin 221/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi görüşü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.

Yapılan bu değerlendirme sonucuna göre silahlı örgüt üyesine teslim olmak için örgütten kaçtığında silahını örgüte bırakır veya gizlerse silah taşıma ve bulundurma suçundan dolayı ceza almayacağı gibi etkin pişmanlık yönünden lehe olan 221/2. maddesi kapsamında değerlendirilerek, buna karşılık örgüte ait silahı güvenlik kuvvetlerine teslim ederek bu silahın bir daha kullanılmasına engel olan sanık hem 6136 sayılı Kanuna muhalefetten mahkum olacak ( silahın 6136 sayılı Kanunda belirtilen nitelikli silah olması durumundan temel ceza beş yıl hapis artı 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım neticede 7 yıl 6 ay hapis cezası olacak olup örgüt üyeliği cezasıyla eşittir.) hem de suç işleyen örgüt mensubu kabul edileceği için etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını zorlaştıracaktır.

Somut olayda sayın çoğunluk görüşüne göre sanık örgüte ait silahı örgüte terk edip gelseydi konumu çok daha avantajlı olacaktı.

Bu durum iyi niyetli sanıkların daha fazla ceza alması sonucunu doğurur ki gayri adil olduğu gibi kanun amacına da uygun olmadığı açıktır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında yerel mahkemece verilen hükmün yukarıda anlatılan gerekçe doğrultusunda etkin pişmanlık uygulanması yönünden doğrudan ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden ise sonuç itibariyle doğru olduğundan onanması görüşüyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz. 07.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/6150, Karar No: 2016/6143, Tarih: 09.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/6150 E.  ,  2016/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mübaşirlerin parasal konulara ilişkin hukuki statülerini düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar..", 17. maddesindeki "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler." ve 33. maddesindeki "Keşif ve tatbikat mahallinde şahit dinleme gibi mahkeme dışında yapılacak muameleler için iş sahibi tarafından evvelce yatırılmış olan ücret, zabıt katibi tarafından vaktinde vezneden veya Kalem Şefi veya Muavininden avans olarak alınır ve muamelenin yapılması sonunda hakimin izni ile müstehliklerine verilir. Parayı alanları imzaları, taalluk ettiği evrak altına alınır. Avans olarak alınan paranın mahsubu yapıldıktan sonra geriye bir miktar para kalırsa o parayı zabıt katibi vezneye yatırır; vezne bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavinine verir. Bu memurlar artan veya kendilerine verilen parayı sahiplerine reddiyat makbuzu mukabilinde geri verirler. Bu işlerin yapılmamasından veya geciktirilmesinden zabıt katibi ve Kalem Şefi ve Muavini mesuldür." biçimindeki düzenlemelerle, daha sonra yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği ile Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari

ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelikte yer alan hükümler dikkate alındığında ... 2. İcra Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın posta masrafları olarak yazı işleri müdürü tarafından kendisine verilen parayı posta idaresine teslimiyle görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paraların kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağı ve bu nedenle sabit görülen eyleminde zimmet suçunun yasal unsurlarının oluşmayıp, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Dosya içeriğine göre 24/07/2011 olan suç tarihinin karar başlığında 24/03/2011 olarak yanlış gösterilmesi,

TCK'nın 53/5. maddesine göre infazdan sonra başlamak üzere sadece kötüye kullanılmış olan aynı maddenin 1-a fıkrasındaki hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanması yerine memuriyet görevinden kaynaklanan hak ve yetkinin kısıtlanması suretiyle sınırlı uygulama yapılması,

Dosya içeriğine göre 24/07/2011 olan suç tarihinin karar başlığında 24/03/2011 olarak yanlış gösterilmesi,

TCK'nın 53/5. maddesine göre infazdan sonra başlamak üzere sadece kötüye kullanılmış olan aynı maddenin 1-a fıkrasındaki hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanması yerine memuriyet görevinden kaynaklanan hak ve yetkinin kısıtlanması suretiyle sınırlı uygulama yapılması,

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileri ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19947, Karar No: 2013/7611, Tarih: 11.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19947 E.  ,  2013/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... İnş. Enerji. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ... İnş. Enerji Taah. Elk. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, ihale sonunda iş sözleşmesinin sona ereceğini bildiğini, bu sebeple hiçbir hak ve talepte bulunamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili; diğer davalının müvekkilinin taşeronu olmadığını, şirketin faaliyet konusunun sadece enerji üretimi olup, herhangi bir inşaat işinin yapımı olmadığı gibi, enerji nakil hattı yapımının da bulunmadığını, bu sebeple şirketin asıl işveren olarak kabul edilemeyeceğini, yapılan incelemede ... Ltd. Şti. ile ilgili bir kayda rastlanılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin, ihale süresinin sona ermesinden dolayı feshedildiği, feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... İnş. Enerji Taah. Elk. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının iş sözleşmesi ihale süresinin bitimi sebebiyle sona erdirilmiştir. Davacıya tebliğ edilen 09.12.2010 tarihli fesih bildiriminde, usulüne uygun ihbar süresi verildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18798, Karar No: 2023/1415, Tarih: 21.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18798 E.  ,  2023/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/111 E., 2016/326 K.

SUÇ : 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Havsa ( Kapatılan ) Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.10.2010 tarihli ve 2010/49 Esas, 2010/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2820 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 113 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 23.11.2012 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama ve 6136

sayılı Kanun'a aykırılık suçları nedeni ile Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2013/142 Esas, 2013/387 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın, 2820 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 113 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.03.2021 tarihli ve 2016/322157 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesine tevdi olunmuş, anılan Dairenin 01.07.2021 tarihli, 2021/5727 Esas, 2021/20683 Karar sayılı kararı ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

1.Suçlama ile ilgisi olmadığına,

2.Sadece parti üyesi olmak için kimliğini verdiğine, kendisinin ilçe başkanı yapıldığından haberi olmadığına, başkan olduğuna dair kendisine tebligat yapılmadığına, ilçede parti binası dahi olmadığına,

3.Çok az okuma yazma bildiğine,

4.Denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu suç nedeni ile kastının bulunmadığına,

5.Denetim süresi içerisinde işlenen suçun aynı suç olmaması nedeni ile tekerrür oluşmadığına ve hükmün açıklanamayacağına,

6.Sair nedenlere, ilişkindir.

2.Sadece parti üyesi olmak için kimliğini verdiğine, kendisinin ilçe başkanı yapıldığından haberi olmadığına, başkan olduğuna dair kendisine tebligat yapılmadığına, ilçede parti binası dahi olmadığına,

3.Çok az okuma yazma bildiğine,

4.Denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu suç nedeni ile kastının bulunmadığına,

5.Denetim süresi içerisinde işlenen suçun aynı suç olmaması nedeni ile tekerrür oluşmadığına ve hükmün açıklanamayacağına,

6.Sair nedenlere, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Anayasa Mahkemesinin 11.12.2009 tarihli ve 2007/1 Esas, 2009/4 Karar sayılı kararı ile Demokratik Toplum Partisinin kapatılmasından sonra, anılan partiye ait mal varlığının Hazineye geçmiş olması nedeni ile başlatılan tasfiye işlemleri kapsamında, Demokratik Toplum Partisi Havsa İlçe Başkanlığı tarafından 2820 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesi uyarınca tutulması zorunlu olan defterlerin tutulmadığı tespit edilmiş olup, bu husus 16.02.2010 tarihinde tutanak altına alınmıştır.

2.Havsa Kaymakamlığı tarafından sunulan 13.05.2010 tarihli yazısı ve ekinde yer alan belgeler uyarınca, Demokratik Toplum Partisi Merkez Yönetim Kurulunun 02.10.2006 tarihli kararı uyarınca Havsa İlçe Başkanı olarak sanık ...'ın atandığı anlaşılmıştır.

3.Sanık mahkemece tespit edilen savunmasında 2 yıl önce tarihini tam hatırlayamadığı bir gün kahvede otururken kapatılan Demokratik Toplum Partisinin Edirne il başkanı ve yanında birileri ile kahvehaneye geldiğini ve partinin 39 ilde teşkilatının olduğunu, 41 ilde teşkilatlanması gerektiğini bu şekilde seçimlere girebileceklerini, üye gerektiğini söylediğini, bunun üzerine kimliğini verdiğini ancak Havsa da ilçe teşkilatı kurularak bu teşkilatın başkanı yapıldığını bilmediğini, 6-7 ay sonra kongre için davetiye geldiğinde öğrendiğini, iptal ettirmek için İlçe Seçim Kurulu ve Emniyet Müdürlüğüne başvurmasına rağmen kendilerinin bir şey yapamayacaklarını söylediklerini, hatta İl teşkilatına da gittiğini, orada da bir

şey yapamayacaklarını genel merkeze başvurması gerektiğini söylediklerini, sonra bu şekilde kaldığını, defter tutması gerektiğini bilmediğini, zaten başkan olduğunu da sonradan öğrendiği için atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş, Cumhuriyet savcısı tarafından tespit edilen beyanlarında, kendisine başkan olup olamayacağını sorduklarını ve kendisinin kabul etmesi üzerine kimliğini verdiğini ve işlemler yapıldıktan sonra başkan olduğunu beyan ettiği görülmüş, çelişki sorulduğunda ise savcılıktaki ifadeyi kabul etmediğini, Mahkemedeki ifadesinin doğru olduğunu başkan olduğunu bilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

4.İkisinin Milli Emlak servisinde görevli, birinin ise polis memuru olduğu anlaşılan tutanak tanıklarının alınan beyanlarında ise tasfiye işlemleri sırasında herhangi bir defter ve belge ibraz edilemediğini, sanığın, partinin ilçe başkanı olduğunu bildiklerini beyan ettikleri görülmüştür.

4.İkisinin Milli Emlak servisinde görevli, birinin ise polis memuru olduğu anlaşılan tutanak tanıklarının alınan beyanlarında ise tasfiye işlemleri sırasında herhangi bir defter ve belge ibraz edilemediğini, sanığın, partinin ilçe başkanı olduğunu bildiklerini beyan ettikleri görülmüştür.

5.Suç tarihi itibarı ile 2820 sayılı Kanun ile ilgili partinin tüzük ve varsa iç yönetmeliğine göre; ilçe teşkilatında zorunlu defterlerin tutulmasından münhasıran yetkili ve sorumlu kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı hususunda herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2820 sayılı Kanun'a göre tutulması zorunlu defter ve kayıtları tutmadığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın ilçe yönetim kurulu başkanı olduğu dönemde, anılan Kanun ile ilgili partinin tüzük ve varsa iç yönetmeliğine göre; ilçe teşkilatında zorunlu defterlerin tutulmasından münhasıran yetkili ve sorumlu kişi veya kişilerin olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12274, Karar No: 2015/9410, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12274 E.  ,  2015/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2015/363-2015/551

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince, ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “Rızaiye Mah. 10039 Sk. No:16/2 Merkez/OSMANİYE” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün yerleşim yeri adresinin “E. Mah. Çiçekdağı Sokak No:4/2 Pendik/İSTANBUL” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre; cezaevine girmeden önce “E. Mah. Çiçekdağı Sokak No:4/2 Pendik/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5759, Karar No: 2018/10290, Tarih: 22.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/5759 E.  ,  2018/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ... Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun imzaya itiraz nedeniyle icra mahkemesine başvurduğu, ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarih ve 2015/1300 E. 2016/1041 K. sayılı kararı ile takibin durdurulması ile tazminat ve para cezasına hükmedildiği, alacaklı vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... ... Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi 04.04.2017 tarihli, 2017/349 E. 2017/550 K.sayılı kararı ile davalının istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine; hüküm fıkrasının 2. bendinde “Asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davalı alacaklıdan alınarak davacı borçluya verilmesine” ve hüküm fıkrasının 3. bendinde “Alacaklının asıl alacağın %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına dair kısımların hükümden çıkartılmasına" karar verdiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

O halde, ... Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından istinaf isteminin kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken yeniden esas hakkında karar verilmeden ilk derece mahkemesince alacaklı aleyhine hükmedilen para cezası ve tazminatın, ... 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 07/12/2016 tarih ve 2015/1300 Esas 2016/1041 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün bir kısmının kaldırılıp bir kısmının muhafazası şeklinde verilen ... Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren ... Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.