muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5993, Karar No: 2013/9370, Tarih: 17.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5993 E.  ,  2013/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.09.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların halen işyerinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, malların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayininin gerektiği, gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3649, Karar No: 2012/9465, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3649 E.  ,  2012/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2006 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli ... köyü, 539 ada 4 parsel sayılı 2678,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit edilmiş olup, halen tapuda aynı şekilde kayıtlıdır. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında taşlık ve kayalık yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkeme hükmü, davacı Hazineye 05.11.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra Hazine vekili tarafından 08.12.2011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE 25/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4772, Karar No: 2007/5396, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4772 E.  ,  2007/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, faturaya dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 07.09.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5178, Karar No: 2019/6544, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5178 E.  ,  2019/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/04/2018 tarih ve 2018/6-2018/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010 yılında kurulduğunu, tablet bilgisayarlar akıllı telefonlar ve e-kitap okuyucuları tasarladığını ve “Reeder” markasıyla faaliyet gösterdiğini, davalının da 2013 yılında kurulduğunu ve “Calıbro” markalı e-kitap okuyucusunu pazarladığını, ancak ürün tanıtımı için gerçekleştirilen reklamlarda kullandığı ifadeler ve görsellerin haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca “Calıbro” marka e-kitap okuyucusunun Türkiye'nin mağaza ile bütünleşik ilk e-kitap okuyucusu olduğunu iddia ettiğini ancak bunun doğru olmadığını ve aldatıcı nitelikte bir reklam olduğunu ileri sürerek haksız rekabetin men'i, ref'i, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 35.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin hiç bir surette aldatıcı veya yanıltıcı reklam yapmadığını, Calıbro’nun Türkiye’deki ilk ve tek e-kitap okuyucusu olduğunu, ülkemizde birden fazla e- kitap okuyucusu olsa da müvekkilinin ürününün sadece ve tam anlamıyla e-kitap okuyucusu olduğunu, davacı tarafın ürününün ise bir tablet bilgisayar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili müvekkilinin hiç bir surette aldatıcı veya yanıltıcı reklam yapmadığını, Calıbro’nun Türkiye’deki ilk ve tek e-kitap okuyucusu olduğunu, ülkemizde birden fazla e- kitap okuyucusu olsa da müvekkilinin ürününün sadece ve tam anlamıyla e-kitap okuyucusu olduğunu, davacı tarafın ürününün ise bir tablet bilgisayar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bozma ilamında anılan bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin reklamlarında, “Türkiye' nin ilk ve tek e-okuyucusu” ifadelerine yer verildiği, 2010 yılında davacı şirketin yanı sıra üç e-kitap üreticisinin daha bulunduğu, salt bu tespitin dahi davalı şirketin reklamlarında “ilk” ve “tek” sıfatlarını gerçeğe aykırı bir biçimde kullandığını gösterdiği, TTK'nın 55/a-2 madde bendinde, kendisi, ticari işletmesi, işletme işaretleri, malları, iş ürünleri, faaliyetleri hakkında gerçek dışı veya yanıltıcı açıklamalarda bulunmanın haksız rekabet niteliğinde olduğunun düzenlendiği, davalının reklamlarında, ilk ve tek olmamasına rağmen gerçeğe aykırı şekilde “Türkiye'nin ilk ve tek e-okuyucusu” ifadelerine yer vererek TTK'nın 55/a-2. maddesi kapsamında haksız rekabet teşkil eden eylemde bulunduğu, eylemin niteliği ve ağırlığı, tarafların dosyaya yansıyan itibari ve ekonomik durumları itibariyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının reklamlarında yer verdiği "Türkiye'nin ilk ve tek e-okuyucusu" ifadesinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının haksız rekabet teşkil eden işbu eyleminin ortadan kaldırılmasına, bu şekilde yapılan reklamların yasaklanması sureti ile haksız rekabetin men’ine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 647,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2720, Karar No: 2023/9730, Tarih: 25.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2720 E.  ,  2023/9730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1898 Esas, 2022/3959 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eruh Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/256 Esas, 2021/328 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13184, Karar No: 2014/764, Tarih: 06.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13184 E.  ,  2014/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2005/29-2012/556

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ü..Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 141 ada 48 parsel sayılı 2433,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle H.. S.. adına tespit edilmiştir. Davacı Ş.. S.., çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin eşit olarak taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, Üzümlü Köyünde bulunan temyize konu 141 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tamamı 100 pay kabul edilerek; 20 payının Hüseyin oğlu K.. S.., 20 payının Hüseyin oğlu H.. S.., 20 payının H.. kızı Fa..S.. (A..), 5 payının A.. oğlu M.. A.., 15 payının M..kızı A.. A.. (E..), 5 payının Kerim oğlu İ.. K.., 5 payının K..oğlu M.. K.., 5 payının K.. oğlu İ.. K.., 5 payının K..kızı E.. K..(E..) adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı H.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 141 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tarafların kök murisi Hasan oğlu H.. S..'e ait olduğu, kök murisin mirasçıları arasında yöntemince taksime konu olmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Temyize konu 141 ada 48 parsel sayılı taşınmaz yönünden keşif yapılmamış, taraf delilleri toplanıp değerlendirilmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Çekişmeli 141 ada 48 parsel sayılı taşınmaz yönünden yöntemince taksim araştırması yaptırılmalı, ispat külfetinin taksime dayanan tarafta olduğu göz önünde bulundurulmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenmeli, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davalı H.. S.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2223, Karar No: 2013/6610, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2223 E.  ,  2013/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ...Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/873, Karar No: 2024/1178, Tarih: 06.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/873 E.  ,  2024/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1635 E., 2023/1618 K.

DAVA TARİHİ: 21.03.2018

HÜKÜM/KARAR: Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22.11.2022 tarihli ve 2021/14497 Esas, 2022/15165 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede; 22.11.2022 tarihli ve 2021/14497 Esas, 2022/15165 Karar sayılı bozma kararında belirtildiği üzere davacı temyiz talebinde haklı olup, Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine oy çokluğu ile karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

06.02.2024 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelmesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve özellikle "dava konusu olayın trafik kazası olmamasına, sürücünün kasıtlı olarak aracı ile davacının üzerinden üç kez geçerek yaralanmasına sebebiyet vermesine, aracın olayda silah olarak kullanılması itibariyle uyuşmazlığın 2918 sayılı yasa kapsamında olmaması nedeniyle güvence hesabının sorumlu tutulmamasına" göre davanın reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi direnme kararının onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5343, Karar No: 2015/3617, Tarih: 04.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5343 E.  ,  2015/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde

ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."