muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8, Karar No: 2016/8, Tarih: 13.05.2016

Bu durumda, aksine bir hüküm bulunmadığı için görevli mahkemeyi değiştiren düzenlemenin, 6644 sayılı Kanun hükmünün yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalar için geçerli olduğu kabul edilmelidir. Usulle ilgili değişikliklerin derhal yürürlüğe gireceğine ilişkin ilke, görevli mahkemeye ve görevli mahkemenin değiştirilmesine ilişkinse geçerli değildir. Nitekim HMK'nın Geçici 1/1. maddesinde, "Bu Kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılmış davalarda uygulanmayacağı" hükme bağlanmıştır. Bu düzenleme, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 37. maddesinde yer alan, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz" kuralının gereğidir. Davadan önce kurulmuş bir mahkemede görülmekte olan davanın, çıkarılan kanunla başka bir mahkemeye verilmesi, davaya göre yeni bir mahkeme oluşturma ile aynı anlama gelir. Ayrıca HGK, 4. Hukuk Dairesine göre daha teminatlıdır. Yine, HGK'nın, esastan karara bağladığı dosyayı, görevsizlik kararı ile gönderileceği Yargıtay 4. Hukuk Dairesince karar verilmesinden sonra temyiz mercii sıfatıyla karara bağlayacak olması da, ihsası rey gibi değerlendirilecek ve çelişki oluşturacaktır. Bu hususlar, Anayasanın 90. maddesi hükmü gereği iç mevzuat sayılan AİHS'nin "Adil yargılanma hakkı" ile ilgili 6. maddesine de aykırılık teşkil eder.

Açıklanan nedenlerle, 6644 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin burada uygulanamayacağı görüşündeyim. 13.05.2016

6. Ceza Dairesi Üyesi

KARŞI OY

Dava; Yargısal faaliyet nedeniyle hakimin sorumluluğuna dayandırılan tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca dava reddedilmiş; davacı anılan kararı temyiz etmiş, Yargıtay Büyük Genel Kurulu önüne temyiz incelemesi için gelmiştir.

Temyiz incelemesi için gelen dosyadaki uyuşmazlık, 6644 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK'nın 47. maddesinde yapılan değişikliğin eldeki uyuşmazlığa uygulanıp uygulanmayacağı, dolayısıyla Yargıtay Büyük Genel Kurulunun bu uyuşmazlık temyiz incelemesi görevlinin bulunup bulunmadığı, buna dayalı olarak da Yüksek Hukuk Genel Kurulunun çözümleyip karara bağlandığı uyuşmazlıkta görevli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 47. maddesinde "Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde, Yargıtay Başkan ve üyeleri ile kanunen onlarla aynı konumda olanların fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür. Yargıtay ilgili Hukuk Dairesi'nde tazminat davası sonucunda vermiş olduğu kararlara ilişkin temyiz incelemesi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca; bu Kurulun ilk derece mahkemesi sıfatıyla tazminat davası sonucunda vermiş olduğu kararlara ilişkin temyiz incelemesi ise Yargıtay Büyük Genel Kurulunca yapılır." denilmektedir.

6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Mahkemeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 3. maddesinde "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 47. maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir." "(1) Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hakimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde, Yargıtay Başkan ve üyeleri ile Kanunen onlarla aynı konumda olanların fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesinde ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür. Dava, bu dairenin Başkan ve üyelerinin fiil ve kararlarından dolayı ise yargılama Yargıtay 3. Hukuk Dairesinde yapılır. Verilen kararların temyiz incelemesi Hukuk Genel Kurulunca yapılır. Temyiz incelemesinde kararı veren Başkan ve üyeler katılamaz" denilmektedir.

Uyuşmazlık konusu dava 6644 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce Hukuk Genel Kurulunca açılmış, Hukuk Genel Kurulunca da anılan kanun yürürlüğe girmeden önce esastan karara bağlanmış ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki uyuşmazlıktaki çözümlenmesi gereken sorun; yeni yürürlüğe giren hükümlerin mevcut uyuşmazlıklara uygulanıp uygulanmayacağı ve asıl önemlisi davaya ilk derece mahkemesi sıfatı ile bakan ve esastan karar veren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, göreve ilişkin bozmadan sonra bu kez ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verece olan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi kararını temyiz mahkemesi sıfatıyla inceleyip incelemeyeceği noktasında düğümlenmektedir.

Eldeki uyuşmazlıktaki çözümlenmesi gereken sorun; yeni yürürlüğe giren hükümlerin mevcut uyuşmazlıklara uygulanıp uygulanmayacağı ve asıl önemlisi davaya ilk derece mahkemesi sıfatı ile bakan ve esastan karar veren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, göreve ilişkin bozmadan sonra bu kez ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verece olan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi kararını temyiz mahkemesi sıfatıyla inceleyip incelemeyeceği noktasında düğümlenmektedir.

Genel Kural; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre görülmesi ve çözümlenmesidir. Hukuk Genel Kurulunun 2006/11-58 E, 2006/225 K. ve 2007/11-189 E., 2007/193 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, davanın açıldığı sırada görevli mahkemenin dava açıldıktan sonra görevlinde yapılan değişikliğin artık o davayı etkilememesi gerekir. Bir dava görevli mahkemede doğru olarak açıldıktan sonra, görevle ilgili değişiklikler artık bu davayı etkilememelidir. Zira görevli mahkemede dava açıldıktan sonra yapılan değişiklik, görevsizlik kararı verilmesine neden olursa, o davanın yeni görevli kılınan mahkemeye (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi) gönderilmesi gerekecek ve gereksiz yere zaman ve gerekiyorsa masraf da yapılmış olacaktır. Esasen kişiler dava açtıkları tarihteki mahkemeyi bilerek dava açmak durumundadırlar; bu kişilerden (davacı) müstakbel veya muhtemel Kanun değişikliklerini de tahmin ederek dava açmaları beklenemez. Aksi halde böyle bir uygulama hukuki ve güven ilkesi ile de bağdaşmayacaktır. Herkes dava açıldığı sırada bağlı olduğu mahkeme ve hakim önünde yargılanma, hak arama hakkına sahiptir. Daha sonra yapılan değişikliklerle mahkemenin ve hakimin değiştirilmesi hukuk devleti kavramı ile bağdaşmayan sonuçlar doğurabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu somut olayda hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla esastan karar vermiş olacak, hemde Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin bozmadan sonra esastan veya usulden vereceği kararın temyiz mercii olarak anılan uyuşmazlık hakkında karar vermek zorunda kalacaktır ki, bu da hem ihsası rey itirazlarını, hemde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bu uyuşmazlıkta hem ilk derece mahkemesi olarak hemde temyiz mahkemesi olarak karar verilmesi gibi bir sorunu da ortaya çıkaracaktır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 142. maddesine görev; "mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri Kanunla düzenlenir." Anayasa'nın "Kanuni hakim güvencesi" başlığını taşıyan 37. maddesi, "Hiç kimse Kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz" hükmünü öngörmektedir. Uygulamada ve bilimsel çevrelerde Kanuni hakim güvencesi; uyuşmazlığı yargılayacak ve çözecek olan mahkemenin, o uyuşmazlığın doğmasından önce Kanunen belli olması şeklinde tanımlanmıştır. 1982 Anayasası'nı kabul eden Danışma Meclisinin Anayasa Komisyonunun gerekçesinde, "bu suretle davanın olaydan sonra çıkarılacak bir Kanunla yaratılan bir mahkeme önüne getirilmesi yasaklanmakta yani kişiye yahut olaya görev kişiyi yahut olayı göz önünde tutarak mahkeme kurma imkanı ortadan kaldırılmaktadır. Bu ise tarafsız yargı merciinin ilk gereğidir" denilmektedir. Dikkat edilecek olursa Anayasa'daki bu düzenleme hukuk ya da ceza davaları veya Yüksek Yargı yerleri yönünden herhangi bir ayrım gözetmemiş olup, uyuşmazlığın doğduğu tarihte, bu uyuşmazlığı çözecek olan mahkemenin belli olması durumunda, yargılama yapacak veya yargılamaya devam edecek mahkemeyi gösteren yasal bir düzenleme yapılmadığı takdirde, davanın mutlaka bu mahkeme tarafından çözüme kavuşturulması gerektiği Anayasa buyruğudur.

Şu durumda 13/04/2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki göreve ilişkin düzenlemede görev hususunda eldeki davalara ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığından, her uyuşmazlık meydana geldiği tarihte bu işe bakacak olan mahkemece, olayımızda Hukuk Genel Kurulunca çözümleneceğinden, başka bir anlatımla her dava açıldığı koşullara görev görülüp, çözüleceğinden, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilk derece mahkemesi sıfatıyla görevli, Yargıtay Büyük Genel Kurulu da temyiz mahkemesi sıfatıyla görevle olduğundan işin esasının incelenip karara bağlanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görev yönünden oluşan bozma kararına katılmıyorum.

4. Hukuk Dairesi Üyesi

KARŞI OY

Hukuk Genel Kurulu'nun HMK'nun 47. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi olarak bakıp karara bağladığı işbu dava süresince, yani davanın kendisine intikalinden hüküm verilinceye kadar geçen sürede görevli bir heyet olduğu konusunda çekişme bulunmamaktadır.

Ancak hüküm verildikten sonra HMK'nun 47. maddesi 01.04.2015 tarihli ve 6644 sayılı kanunla değiştirilerek Hukuk Genel Kurulu'nun ilk derece mahkemesi olarak yürüttüğü bu görev 4. Hukuk Dairesi ile 3. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir. Hukuk Genel Kurulu da bu değişiklikten sonra elinde bulunan derdest dosyalar bakımından doğal olarak görevsizlik kararı vermiştir.

Anılan değişiklik HMK'nun 47. maddesinde meydana gelmiştir. HMK'nun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 448. maddesinin amir hükmüne göre "Bu kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır."

Anılan değişiklik HMK'nun 47. maddesinde meydana gelmiştir. HMK'nun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 448. maddesinin amir hükmüne göre "Bu kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır."

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca temyiz incelemesi yapılan Hukuk Genel Kurulu kararı hüküm verilmekle tamamlanmış bir muhakeme işlemidir. Bu itibarla HMK'nun 47. maddesindeki değişiklikten etkilenmesi söz konusu değildir.

O halde temyiz incelemesi yapılan Hukuk Genel Kurulu kararının esasının incelenerek bu yönde bir karar verilmesi gerekirken; eldeki davaya zaman bakımından uygulanması mümkün olmayan kanun değişikliğine dayanılarak anılan kararın Hukuk Genel Kurulu'nca görevsizlik kararı verilmesini teminen bozulmasının yerinde olmadığı görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun görüşüne muhalifim. 13.05.2016

19. Hukuk Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2021/662, Karar No: 2023/5856, Tarih: 21.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/662 E.  ,  2023/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/728 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü; "Tüm dosya kapsamından; Bodrum ilçesi Yalıkavak Dağbelen Mevkiinde İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarının Koruma Kurulu' nun 08.06.1996 gün ve 5831 sayılı kararı ile tescil edilen Kültür Varlığı olarak kabul edilen yel değirmeninin bulunduğu bölgede 107 ada 33 parselde onaylı mimari projesine aykırı uygulamalar yaptığından bahisle sanığın 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanık tarafından Muğla Kültür varlıklarını koruma kurulu tarafından verilen izne aykırı olarak bir kısım yapıların yapıldığı, ancak yetkililer tarafından 18.03.2015 tarihinde yapılan incelemede izinsiz yapıldığı anlaşılan yapıların sanık tarafından kaldırıldığının tespit ediliği, ayrıca kurulun 02.04.2015 tarih-3244 sayılı kararıyla söz konusu parseldeki yeni yapılara ilişkin hazırlanan tadilat projesinin uygun olduğuna ve kullanım izni verilebileceğine karar verildiği anlaşılmış olup, izne aykırı olarak yapılan yapıların sanık tarafından kaldırıldığı, yeni yapılan yapılar ilişkin hazırlanan tadilat projesinin kurul tarafından onaylandığı anlaşılmış olup, izne aykırı olarak yapılan yapıların tamamen kaldırılmış olması ile sanığın üzerine atılı olan suçun maddi unsurunun, hazırlanan tadilat projesinin kurul tarafından onaylanmış olması ile suçun manevi unsurunun somut olayda oluşmadığı ve sanığın suç işleme kastının bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Yalıkavak Beldesi Yeldeğirmenleri mevkinde inşaat için ruhsat almıştık, bunun için gerekli olan izinleri kültür varlıklarını koruma kurulundan da izin almıştık, inşaat bittikten sonra iskan için geldiler temelsiz olan iki adet ahşap kulübenin ruhsatının bulunmaması nedeniyle iskan izni vermediler, ayrıca bu kulübeler nedeniyle hakkımızda suç duyurusunda bulunulmuş ancak belirtilen ahşap kulübeleri biz yerlerinden sökerek kaldırdık, kaldırdıktan sonra tekrar kültür varlıklarını koruma kuruluna başvurduk, onlarda yaptıkları incelemede bu kulübelerin kaldırıldığını görünce gerekli olan izni verdiler daha doğrusu kaldırmış olduğumuz kulübelerin yerine tadilat projesi hazırladık bunların yerine başka ek bir tane ahşap kulübe yapıldı, yapılmış olan tadilat projesi kabul edildi, kuruldan da tadilat projemiz kabul edilerek tarafımıza izin verildi. Hatta bu izin soruşturma aşamasında verilmişti, bu nedenle açılan dava yersizdir, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, beraatime karar verilsin dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Muğla ili, Bodrum ilçesi, Yalıkavak Beldesi, Dağbelen Köyü İzmir II Numaralı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 08.06.1996 gün ve 5831 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen yel değirmenlerinin bulunduğu parsellerden olan 23 pafta, 107 ada, 33 parselde bulunan değirmendeki yapılara ilişkin olarak Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 31.01.2009 tarih 4706 karar sayılı kararı ile değirmenin restarasyon projesine uygun yapıldığı, ancak taşınmaz üzerinde izinsiz olarak iki adet ticari amaçla kullanılan tek katlı yapı yapıldığından bu iki adet yapının kurulun uygun bulunan projesinde görülmediğinden yıktırılmasına karar verildiği, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 31.10.2014 tarihli suç duyurusu ile 29.08.2014 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile Muğla Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 31.01.2009 tarih 4706 karar sayılı, 18.05.2013 tarih 1678 karar sayılı ve 22.03.2012 gün ve 564 karar eki mimari projede iptal edilmiş olan tek katlı yapıların kaldırılmış olduğu ancak söz konusu yapıların yerine onaylı mimari projeye aykırı olarak yeni yapılar yapıldığı tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece yetkililer tarafından 18.03.2015 tarihinde yapılan incelemede izinsiz yapıldığı anlaşılan yapıların sanık tarafından kaldırıldığının tespit ediliği, ayrıca kurulun 02.04.2015 tarih 3244 sayılı kararıyla söz konusu parseldeki yeni yapılara ilişkin hazırlanan tadilat projesinin uygun olduğuna ve kullanım izni verilebileceğine karar verildiği anlaşılması karşısında suçun manevi unsurlarının oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verdiği anlaşılmakla;

Öncelikle dava konusu taşınmaza ilişkin, kurul kararında belirtilen tadilat projesinin onaylı örneği dosya içerisine getirtilerek, mahallinde bağımsız inşaat ve arkeolog bilirkişi refakatinde keşif icrası ile; davaya konu aykırılıkların tek tek irdelenmek suretiyle, tescilli taşınmazın son durumunun, onaylanan projeye uygun olup olmadığının ve tescilli yapıda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, uygun hale getirilmesi ve zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/728 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1197, Karar No: 2010/7436, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1197 E.  ,  2010/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.05.2008 tarih ve 2006/126-2008/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üzüm bağlarının 2006 yılı mahsulünün 27.01.2006 tarihinden itibaren davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 8 Mart 2006 tarihinde don hasarına maruz kaldığını, zararın tespit edildiğini, taraflar arasında kabul edilen ön bilgi formundaki bilgilerin değiştirilerek poliçeye aktarıldığını, hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödenmediğini, toplam zararının 43.750 YTL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, ıslahla 30.625,00 YTL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, Tarım Ürünleri Dolu Sigortası Genel Şartları A.6-1. maddesi uyarınca teminatın gözlerin uyanması ile başlayacağını, hasar olduğu bildirilen tarihlerde gözler uyanmadığı için teminat kapsamında bir hasar oluşmasının mümkün olmadığını, ön bilgi formunun poliçe yerine geçmeyeceği, 08 Mart 2006 tarihinde en düşük sıcaklık -1,51 derece olup bu ısıda gözler uyanmayacağı için zarar meydana gelmesinin söz konusu olmadığını, hasat dönemi Ağustos ayı olduğu için Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/44 D.İş. sayılı dosyasında belirlenen %100 hasar oranın gerçeği yansıtmadığını, hasarın kış donlarından meydana geldiğini, muafiyet uygulamasının sigorta bedeli üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, ön bilgi formuna göre sigorta teminatının aksine bir karar alınmadıkça ön bilgi formunun şirket merkezine fakslanmasından 3 gün sonra başlayacağı, şirket merkezine fakslama yükümlülüğünün ise ön bilgi formunu imzalayan acentede olduğu, üç gün içinde sigorta şirketi tarafından aksine bir karar alındığına dair dosyada bir belge bulunmadığından sigorta teminatının başladığı ve sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerektiği, 8,9 ve 10 Mart tarihlerinde bölgedeki minimum sıcaklığın 0 derecenin altına düştüğü, dolu sigortası özel şartlarının 4. maddesine göre don sigortasında teminatın bağlarda budamanın sona ermesi ile veya her şarta 28 Şubat tarihi itibariyle başlayıp ürün hasadı ile son bulduğu, buna göre teminatın en geç 28 Şubat’ta başladığının kabulü gerektiği, poliçede “poliçe peşin olarak tanzim edilmiş olup tamamı 15.10.2006 tarihinde tahsil edilecektir” ifadesi yer almakta olup davacı tarafça prim ödemesi yapılmadığından TTK’nun 1295. maddesi uyarınca teminatın başlamadığı savunmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, davacıya ait bağda poliçe vadesi içinde don olayı meydana geldiği, omcalar üzerinde hiç ürün olmadığı tespit edildiği için hasarın %100 oranında gerçekleştiği, davalı tarafın ekspertiz yapılan 24.03.2006 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.625,00 YTL'nin 24.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Tarım Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup,mahkemece, davalının ekspertiz raporu tanzim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Dolu Sigortası Genel Şartları’nın B.6.1 nci maddesine göre sigortacı, kesinleşmiş tazminat miktarını en kısa zamanda ve herhalde 30 gün içinde ödemek durumundadır. Bu durum karşısında, davalının zarar miktarını ekspertiz raporu tanzim tarihinde öğrendiği, en geç 30 gün içinde davacıya tazminatı ödemesi gerektiği hususu dikkate alınıp, ekspertiz raporu tanzim tarihinden 30 gün sonrası olan 22.04.2006 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) fıkrasının 1 nci maddesindeki "...24.03.2006 ..." ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "...22.04. 2006..." ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11560, Karar No: 2011/2857, Tarih: 12.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/11560 E.  ,  2011/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi olduğunu, kendisine akineton ve nörodol tablet verildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.