muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5693, Karar No: 2025/5677, Tarih: 07.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/5693 E.  ,  2025/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/655 E.,2022/151 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık ve müdafiine, 26.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanık 20.03.2022, sanık müdafii 22.03.2022 tarihinde temyiz etmiş ise de, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında temyizin, kanun yoluna başvuru süresinin on beş gün şeklinde belirtilerek yanıltmaya neden olunması nedeniyle temyiz başvurularının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillerin değerlendirilmesi neticesinde önceki kararda değiştirilebilecek bir husus bulunmadığının anlaşılması hâlinde, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün aynen onaylanmasına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bütünüyle hükümden çıkarılarak yerine ''5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323/1. maddesi gereğince, Konya (Kapatılan) 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli 2015/155 Esas ve 2015/521 Karar sayılı kararının aynen onaylanmasına" cümlesinin hükümlere eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5956, Karar No: 2015/324, Tarih: 22.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/5956 E.  ,  2015/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgeyi kapsayan 1960 ve 1984 tarihlerinde düzenlenen memleket haritalarının dayanağın olan hava fotoğrafları çekim tarihleri de belirlenerek bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyası raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişisine verilerek, memleket haritasının ve hava fotoğrafların (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ve hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazların niteliği, çekim tarihinde taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık durumu ile kullanım durumunu ve memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını belirtir şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp, dosyaya konulması,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 950 ada 90 numaralı parsellerin kadastro tutanakları, kesinleşenlere ait tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyalarının, bu dosya içine konulması,

3) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1972 yılında yapılıp 1973 yılında kesinleştiği anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9290, Karar No: 2020/227, Tarih: 16.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9290 E.  ,  2020/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 gün ve 2019/133 E. 2019/206 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10432, Karar No: 2014/9527, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10432 E.  ,  2014/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/343-2014/67

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar F.. D.., E.. D.., M.. D.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı S.. K.. yönetimindeki müvekkiline ait arasöz (itfaiye aracı) anayolda seyir halinde iken diğer davalıların murisi Y.. D.. yönetimindeki aracın tali yoldan aniden, kontrolsüz şekilde ana yola çıkması sonucu meydana gelen kazada, müvekkilinin aracının hasarlandığını, tespit raporuna göre araçta KDV hariç 8.730,00 TL. tutarında hasar meydana geldiğini kaza tutanağında karşı aracın sürücüsü müteveffa Yılmaz'ın olayda asli kusurlu, S.. K..'ın tali kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek şimdilik 8.730,00 TL.'nin kusurları oranında olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile (karşı aracın sürücüsü Y.. D.. mirasçılarının, murisin kusur oranına isabet eden kısımdan müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere)davalılardan tahsilini talep etmiş 09.02.2011 tarihli ıslah dilekçesinde 8.730,00 TL.'nin KDV si ile birlikte davalılardan tazminin istemiştir.

Davalılar Fatma, Emine, M.. D.. vekilleri, müvekkillerinin yasal süresi içinde mirası reddetmemiş olsalarda; terekenin borca batık olduğunun tespiti neticesinde mirasın hükmen reddinin söz konusu olduğunu davaya konu borcun sabit olması halinde terekenin borca batik hali geleceğini ve mirası reddedeceklerine ilişkin beyanlarının 24.11.2010 tarihli ilk celsede de ifade edildiğini, müvekillerinin borca batık olan mirası hükmen reddetmesi neticesinde tazminata hükmedilse bile borçtan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.. K.., olayda kusurunun olmadığını, diğer davalıların murisinin tali yoldan kontrolsüzce ana yola çıktığını, kazayı önlemek için sola kaçtığını, selektör yaptığını, olay anında farlarının yandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı S.. K.. hakkındaki davanın (kusuru olmadığından) reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulü ile 8.730,00 TL. tazminat ve 1.571,40 TL. KDV'sinin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılar Emine, Fatma ve M.. D..'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar Emine, Fatma ve Muhammed B. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre bir kısım davalılar Emine, Fatma ve Muhammed B. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre bir kısım davalılar Emine, Fatma ve Muhammed B. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. HMK'nun 266. maddesi hükmüne göre "Mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." zarar veren tarafı kusuru oranında meydana gelen gerçek zarardan sorumlu olur. Gerçek zararın konusunda uzman bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi gerekir. Davacı taraf, idareye ait araçta meydana gelen hasarın tespiti için Sultandağı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/21 Değişik İş sayılı dosyasında tespit yaptırmış; tespit bilirkişi raporunda KDV hariç 8.730,00 TL. hasar bedeli saptanmıştır. Tespit raporunun davalılara tebliği üzerine, davalı E.. D.. 21.09.2010 tarihli dilekçesi ile rapora itiraz etmiştir. Davacı vekili 8.730,00 TL. + KDV nin tahsili için işbu davayı açmıştır. Yargılama sırasında aracın onaramına ilişkin 10.264,92 TL. tutarında fatura ibraz edilmiştir. Davacı tarafça tek taraflı olarak yaptırılan ve itiraz edilen tespit raporu davalı taraf için bağlayıcı olmaz. Mahkemece, hasar hususunda başkaca inceleme yapılmadan tespit raporunda belirlenen hasar miktarı yönünden dava kabul edilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilerek (tespit raporunu hazırlayan bilirkişi dışında) konusunda uzman bilirkişi yada bilirkişi kurulundan, davaya konu trafik kazası nedeniyle davacı idareye ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti hususunda, tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek (faturalar, tespit raporu, davalı tarafın itirazları, davacının iddiaları v.s.) ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli tespit raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; kaza tespit tutanağında, bir kısım davalıların murisi Y.. D..'in olayda asli, davacıya ait aracın sürücüsü diğer davalı S.. K..'ın tali kusurlu oldukları belirtilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde kaza tespit tutanağına dayanarak, davalı S.. K..'ın tali, diğer davalıların murisi Y.. D..'in asli (birinci derecede) kusurlu olduklarını belirterek 8.730,00 TL. hasar bedeli + KDV nin, kusurları oranında davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı S.. K.. hakkında taksirle ölüme ve yaralanmaya sebebiyet vermek suçundan Sultandağı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan hazırlık soruşturması sırasında trafikçi bilirkişi ve ATK'dan alınan raporlarda, davalı (şüpheli) S.. K..'ın olayda kusurunun bulunmadığı, müteveffa Y.. D..'in %100 kusurlu olduğunu belirtilmiş; ilgili savcılık tarafından bu nedenle Salih hakkında kavuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş; müşteki F.. D..'in Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine yaptığı itiraz da reddedilmiştir.

İşbu dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda yine muris Y.. D..'in olayda %100 kusurlu olduğu, davalı Salih'in kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir. HMK'nın 26. maddesi gereğince "Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka birşeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Bu durumda mahkemece, davacının talebi ile bağlı kalınarak; konusunda uzman (hasar bedelinin tespiti hususunda seçilerek) bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan davalı S.. K..'ın tali kusur oranının tespiti hususunda rapor alınarak belirlenecek tazminattan, davalı Salih'e izafe edilecek kusur oranında indirim yapılarak bakiye tazminattan diğer davalıların sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi davacının talebini aşarak, muris Y.. D.. mirasçıları olan davalıların tam kusura göre fazla tazminattan sorumlu tutulmaları da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Emine, Fatma, M.. D.. vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Emine Fatma ve M.. D.. vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalılar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar E.. D.., F.. D.. ve M.. D..'e geri verilmesine 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20151, Karar No: 2014/21418, Tarih: 17.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/20151 E.  ,  2014/21418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/229505

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/296 (E) ve 2013/275 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- İlgili banka tarafından bildirilen IP numarasının bağlı olduğu telefon hattının kullanıcısı R.. S..ile oğlu M.. S..'ın tanık olarak beyanlarının alınması, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın beyanında ismi geçen “L..” isminde bayanı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile sanığın olay tarihinde kullandığı telefon numarası ya da numaralarının suç tarihine ait görüşme bilgilerinin Telekominikasyon İletişim Başkanlığı'ndan sorularak R.. S.. ve oğlu M.. S.. arasında bir bağlantı olup olmadığının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın beyanında geçen ''L..' isimli bayanın oturduğu dairenin sahibi araştırılarak kendisinden ''L..' isimli bayanın suç tarihi itibari ile dairesinde oturup oturmadığının ayrıca bu kişiye ait eşgal bilgilerinin sorulması, ''L..'' isimli bayanın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi halinde tanık olarak ifadesinin alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suça konu işlemin gerçekleştiği R.. S.. ya da oğlu M.. S..'a ait modem ve bilgisayar kasaları ile dosyanın, bütünüyle bilişim suçlarından anlayan tercihen bilgisayar mühendisi bir bilirkişiye tevdi edilerek bilgisayarlara bağlı modem türlerinin tespit edilmesi, modem hatlarının kablosuz olması durumunda hattın güvenliği için gerekli önlemlerin alınıp alınmadığı, internet bağlantısına dışarıdan girilip girilemeyeceği, IP numarasının değiştirilmesinin mümkün olup olmadığı, bilgisayarlara virüs gönderilerek bilgilerinin alınıp alınmadığı, suça konu işlemin ne şekilde nereden yapıldığı konularında rapor düzenlettirilmesi, sonucuna göre tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. O..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3380, Karar No: 2012/8457, Tarih: 02.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3380 E.  ,  2012/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

Davacı vekili, müvekkilinin ücretleri ödenmediğinden iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek, kıdem ve ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmesini  istemiştir.

Davalı vekili, davanın Bursa ... Hastanesine yöneltilmesi gerektiğini, müvekkilinin sadece ruhsat sahibi ve işletici olduğunu, davacıya ücretlerinin ödendiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının talebi yerinde görülmekle, talepler  hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, A. O.'na yöneltirek ikame edilmiştir. Davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini öne sürerek husumet itirazında bulunmuştur. Mahkemece bu itiraz üzerinde durulmadığı gibi gerekçede de bu hususa değinilmemiştir.

Dosya içeriğinden, davanın tevcih edildiği A. O.'nun ... Hastanesinin doğrudan sahibi mi, yoksa hastaneyi işleten tüzel kişinin temsilcisi mi olduğu anlaşılamamaktadır. Davada husumet, dava koşullarından olup, re'sen dikkate alınıp incelenmesi gereken hususlardandır. Bu nedenle ... Hastanesinin şahsa mı, yoksa tüzel kişiye ait olduğu araştırılıp tespit edilmeli, tüzel kişiye ait olduğu tespit edildiği takdirde A. O.'nunbu tüzel kişinin temsilcisi olabileceğinden temsilde hata durumu çerçevesinde davanın doğru hasma yöneltilerek tevcihteki yanılgı giderilmeli, doğru hasmın göstereceği deliller toplanmalı, bundan sonra sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan husus üzerinde durulmadan karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre şimdilik diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15582, Karar No: 2016/1072, Tarih: 28.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15582 E.  ,  2016/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin teslimine ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, müteveffa ...’ün terekesinin mirasçılarına teslimi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin huzurevine girmeden önceki ikametgah adresinin” ...” adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, müteveffanın ölmeden önce ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı, sürekli kalma niyetiyle yerleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, huzurevi yönetimi ...’ün terekesinin mirasçılarına teslimi için mahkemeye müracaat etmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, müteveffanın nüfus kayıt sistemindeki “...” adresinin huzurevine ait olduğu, huzurevine yazılan müzekkere cevabına göre huzurevine yerleşmeden önce "...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2190, Karar No: 2019/3520, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2190 E.  ,  2019/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12023, Karar No: 2022/4726, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12023 E.  ,  2022/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; Davanın kabulüne dair yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ve davalı ... tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucu arsa niteliğindeki Kırklareli İli, ....İlçesi, ... Köyü, Kayalık mevkiinde bulunan 5725 parsel sayılı taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ve davalı ...'nin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/37, Karar No: 2025/2720, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/37 E.  ,  2025/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/232 Esas, 2015/465 Karar

SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve2015/232 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararının temyiz talepli dilekçe ile sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Temyiz istemine konu sanığın yüzüne karşı verilen kararda, “..5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nun 310. Maddesi uyarınca hükmün sanığa tefhiminden itibaren yedi gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutunağa geçirilmek koşuluyla zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle Yargıtay (temyiz) yoluna başvurabileceğinin taraflara bildirilmesine,..” şeklinde, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiği ve hükmün de sanığın yüzüne karşı 09.10.2015 tarihinde verildiği anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan gerekçelerle, sanığın yüzüne karşı 09.10.2015 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 14.10.2024 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.