muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27443, Karar No: 2015/29852, Tarih: 26.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27443 E.  ,  2015/29852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... Turkey şirketinde çalıştığını davalı şirketin 28 mağazasındaki tüm stok ve duran varlıkların, çalışanların ve bu mağazalara ilişkin kira sözleşmelerinin davalı ... .'ye devredilmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, rekabet kurumu tarafından onay verilmesi sonucu 19/02/2014 tarihinde devir alma işleminin tamamlandığını, devir sonrasında ... Turkey tarafından çalıştığı mağazanın mülk sahibinin devre muvafakat vermemiş olması nedeniyle iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, feshin gerçeği yansıtmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, boşta geçen süre için 4 aylık brüt ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken 8 aylık brüt ücreti tutarın tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... . vekili; davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisinin hiçbir zaman olmadığını, diğer davalı şirketin ... markası altında faaliyette bulunduğu 28 adet mağazanın devir alınması hususunda ön anlaşmaya varıldığını, davacının çalıştığı mağazanın devir alınmadığını beyanla husumet ve esas yönlerinden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... . vekili cevap dilekçesinde özetle ; müvekkili şirketin merkezi ...'de bulunan ... isimli uluslararası şirketin ....'de açtığı ..... markası ile tanınan şubesi olduğunu, şirketin ekonomik durum nedeniyle .... şubesinin kapatılmasına karar verdiğini, bu kapsamda 28 adet mağazanın diğer davalı ... ...'ye devredilmesi yönünde anlaşmaya varıldığını, Rekabet Kurumundan ön onay alındığını, onay sonrasında devir işlemlerinin yapıldığını, bir kaç mağazanın mal sahiplerinin devre onay vermemesi nedeniyle devir sağlanamadığından bu mağazaların kapatıldığını, çalışanların yasal haklarının ödenerek iş akitlerinin geçerli nedenle feshedildiğini, şirketin ...'de bulunan faaliyetlerini sonlandırma kararı sonucunda faaliyet konusu iş kalmadığı için feshin son çare olması nedeniyle zorunlu olarak fesih yoluna gittiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı, davacının ... ... nezdinde işe iadesine, mağazaları demirbaş, satılacak ürünler ve çalışanları ile birlikte devreden diğer davalı ... şirketi açısından husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı, davacının ... ... nezdinde işe iadesine, mağazaları demirbaş, satılacak ürünler ve çalışanları ile birlikte devreden diğer davalı ... şirketi açısından husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı ...’nce şirketin faaliyetlerinin sona erdirilmesine karar verildiği, bu doğrultuda 17.12.2013 tarihinde ... Borsası’na ve kamuya bildirimlerde bulunulduğu, şirkete ait mağazaların devri konusunda anlaşmalar yapıldığı, davacının çalıştığı mağazanın maliki tarafından devre muvafakat verilmediği için mağazanın kapatılması gerektiği, tüm mağazaların devir protokollerinin tamamlandığı, diğer mağazaları devralan şirket tarafından davacının iş sözleşmesinin devrinin kabul edilmediği için şirketin Türkiye’deki faaliyetlerini sonlandıracağı davacının çalışabileceği yer kalmadığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca feshedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”. Bu madde emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “....” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

Yargılama sırasında fesih dönemi ve nedeni aynı olan başka bir mahkemede görülen dosyada alınan emsal bilirkişi raporu sunulmuştur. Dosyaya sunulan belgeler ve emsal rapor gözetildiğinde, davalılar arasında davalı ...’ne ait tüm mağazaların, çalışanların, demirbaş ve stokları ile birlikte devralınması konusunda 17.12.2013 tarihinde ön anlaşma yapıldığı, davalılar arasında 22.01.2014 tarihinde yapılan Varlık Satış Sözleşmesi’nin 15.1 maddesinde İş Kanunu 6. Maddesine atıf yapılarak işyeri devri konusunun düzenlendiği, lisans ve sair fikri mülkiyet haklarının yanında davacının da çalıştığı mağazanın da bulunduğu 28 mağazanın mağaza işyerlerinde bulunan 4439 adet demirbaş ile çalışanların devre konu edildiği buna göre devrin gerçekleştiğinin kabul edileceği, devirden sonra davacının çalıştığı mağazanın maliki tarafından kira sözleşmesi uyarınca kiracının değişmesine muvafakat etmemesinin ve bu nedenle mağazanın kapatılmış olmasının devir hususuna etki etmeyeceği, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği açıktır.

Davacının iş sözleşmesi devirden sonra devreden davalı ... tarafından feshedilmiştir. Oysa açıklandığı gibi fesihten önce devirle davacı ve diğer işçilerin iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile devralan davalı ... .... şirketine geçmiştir. Davacıyı devralan ... ....’nin kapanan mağaza dışında birçok mağazasının olduğu, davacının çalışabileceği pozisyonlara işçi alımı yaptığı anlaşıldığından fesih geçersizdir. Davacının iş sözleşmesi devirden sonra feshedildiğinden, davacının devralan işveren olan davalı ... ..... nezdinde işe iadesine karar verilmesi, devirden sonra fesheden ve dava açılmasına neden olan diğer davalı ...’nin ise İş Kanunu’nun 6/5 maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden devralan işverenle birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi isabetli ise de davacının devralan şirket işyerine işe iadesine karar verilmemesi, devralan ve devreden işverenin işe başlatmama tazminatı ile boşa geçen süre ücretinden sorumlu tutulmaması açıklanan gerekçe ile hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ... .... nezdinde İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işyerini devralan davalı ... .... nezdinde İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 270.20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23975, Karar No: 2006/24937, Tarih: 26.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23975 E.  ,  2006/24937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 sayılı Kanun’un 15/1.maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczedilemez. Ayrıca, 277 sayılı Kanun’un 1.maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla belediyelere verilmekte olan payları belediye vergi ve resimleri hükmündedir. Bunun dışında yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre, kamuya tahsis kararı bulunmazsa veya tahsis kararı olup da idare mahkemesince iptal edilse dahi haczedilen paranın niteliği gözetilerek “kendiliğinden kamuya tahsis edilmiş bulunduğu” tespit edildiği takdirde de bunların haczine olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda, alacaklı vekilinin talebi ile 11.05.2006 tarihinde borçlu belediyenin ... Pendik şb’sine hesaptaki paraların haczi için yazı yazıldığı ve bankaca bu yazı üzerine hesaptaki paraların üzerine bloke kurulduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra borçlu belediyenin başvurusu üzerine Kadıköy 2.İcra Mahkemesi’nce 28.06.2006 tarih 2006/574-856 sayılı kararında ...Pendik şubesindeki 2029757 no’lu hesaptaki gelirlerin emlak vergisi gelirlerinden oluştuğu tespit edilerek Kadıköy 1.İcra Müdürlüğü’nün 2006/6743 esas sayılı takip dosyası ile ilgili olarak haczin kaldırılmasına karar verildiği bu karara rağmen icra müdürlüğünce ilgili yasada belirtilen kapsam ve almak vergisi dışındaki paraların dosyaya gönderilmesinin istendiği ve gönderilen bu hesaptaki paralardan alacaklıya 26.07.2006 tarihinde ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. Öte yandan, Pendik Belediye Başkanlığı Hesap İşleri Genel Müdürlüğü’nün mahkemeye hitaben yazmış olduğu 18.10.2006 tarihli yazısında ...Pendik şubesinde bulunan paraların tamamının belediye veznelerinden tahsil edilen posta çeki yada havale yöntemiyle gönderilen vergi harç ve paylardan olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda ilgili bankadan ayrıntılı hesap dökümleri getirtilerek gönderme tarihi itibarı ile ödenen paranın niteliği araştırılıp oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekir. Ayrıca haczedilmezliğe konu banka mevduatından para ödenerek dosya borcunun kapatılması, borçlu şikayetinde haklı çıktığı takdirde ileride bu paraları geri isteme hakkı bulunduğundan haczedilmezlik şikayetinin incelenmesinde hukuki yararı vardır. Şikayetten usulünce feragat (vazgeçme) edilmediği halde mahkemece şikayet ile ilgili olarak olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18058, Karar No: 2020/2344, Tarih: 06.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18058 E.  ,  2020/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müştekinin yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 30/03/2009 tarihli adli raporun ise, olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, müştekinin yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2)Suça sürüklenen çocuğun yaralama eylemi sonucunda müştekinin yüzünde sabit iz kalması nedeniyle, suça sürüklenen ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. ve 87/1-c maddeleri uyarınca verilen cezanın aynı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasından eksik olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 06/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4112, Karar No: 2025/2312, Tarih: 10.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4112 E.  ,  2025/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin "..." ve "..." ibareli markalarının olduğunu, "..." markasının ... nezdinde tanınmış marka olarak da tescilli bulunduğunu, davalı gerçek kişinin 2019/05673 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davaya konu "..." marka başvurusunun, "..." ibaresini olduğu gibi ihtiva ettiğini, bu durumun markalar arasındaki iltibas ihtimalini kuvvetlendirdiğini, öte yandan müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, davaya konu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararında bu durumun dikkate alınmadığını, taraf markalarının aynı/aynı tür emtiada kullanılacağını, davalının tescil başvurusunun kötüniyetli olduğunu ve müvekkilinin markalarının tanınmışlığından yararlanılmak istenildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, dava konusu 2019/05673 sayılı markanın, 29, 30 ve 32. sınıflara özgü 35. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, süresi içinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "...-ETİ ...-...- ..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, markaların bütünselliği ilkesi açısından ortalama tüketici nazarında davalı başvurusunun bütünsel olarak da "..." olarak algılanacağı, buna göre markaların karıştırılmayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davacının tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/ hizmetler algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesi koşullarının bulunmadığı, aynı nedenle SMK'nın 6/4-5 maddesi koşullarının da oluşmadığı, başvurunun kötüniyetli yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı başvurusunun kapsamında 35. sınıf hizmetlerin yer aldığı, davacı tarafça marka başvurusuna itiraz aşamasında, başvurunun tümden reddi talep edildiğinden, eldeki YİDK kararının iptaline yönelik davada, başvuru kapsamındaki tüm hizmetler yönünden, hükümsüzlük davasında ise yalnızca 29.,30. ve 32. sınıf malların satışına özgü 35/05. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden değerlendirme yapılması gerektiği, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında 29,30. ve 32. sınıf malların yer aldığı, başvuru kapsamındaki 35. sınıf hizmetlerin davacı markalarının kapsamında olmadığı, ticari bir malı üretenin, bu malları satışa sunması ticari hayatın bir gereği olduğundan, davacı markalarının kapsamlarında yer alan malların satışına özgü 35/05. sınıftaki mağazacılık hizmetleri, davacı markalarının kapsamlarındaki mallarla benzediği, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil).Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez. Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar.Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri.

mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" yönünden emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği, başvuru kapsamında kalan diğer hizmetler yönünden ise taraf markalarının kapsamları arasında benzerlik bulunmadığı, davacının gerek marka başvurusuna itiraz aşamasında, gerekse de dava dilekçesinde dayandığı 2000/28477 sayılı markanın kapsamında 32. sınıf mallar yer aldığından, yukarıda açıklanan nedenlerle 32. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri yönünden de emtia benzerliği koşulu gerçekleştiği, aksi yöndeki bilirkişi görüşüne itibar edilmediği, dava konusu başvuru ile davacının "...", "... ...", "..." ibareleri markaları arasında benzerlik olduğu, somut uyuşmazlık yönünden SMK'nın 6/1. maddesinin uygulanması koşullarının, yukarıda sayılan hizmetler yönünden gerçekleştiği gözetilerek YİDK kararının iptaline yönelik davanın kısmen kabulü, marka hükümsüzlüğüne yönelik davanın ise kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki yukarıda belirtilen mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline, 2019/05673 sayılı "..." ibareli markanın, 35. sınıfta belirtilen mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiş, karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.