muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3822, Karar No: 2014/18314, Tarih: 09.06.2014

Diğer davalı yapılan tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece davalı doktorun bir ihmal ve kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, görme kaybı şikayeti üzerine davalı doktor tarafından yapılan tedavi sırasında hipofizde tümör olduğunun tespit edilmemesi nedeniyle geç teşhise dayalı olarak görme yetisini kaybettiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK m. 386-390). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastane ve doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Az yukarıda açıklandığı üzere, doktor tedavi nedeniyle yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur.

Dava konusu uyuşmazlık itibariyle,davacının davalı doktora başvurusu sonrasında katarakt teşhisi konularak davalı göz merkezinde ameliyatının gerçekleştirildiği,ameliyat sonrasında görme kaybında bir iyileşme olmadığı,davacı hasta yakını tanıkların beyanına göre davalı doktor tarafından hastanın göz sinirlerinde zayıflık olduğu söylenerek ilaç tedavisinin uygulandığı,bu hususu davalı doktorun mahkemeye ibraz ettiği 18.02.2010 tarihli dilekçede teyit ederek,davacı hastada devam eden miyopi ve sinir zayıflığı olduğunun tespit edildiğini,bir hipofiz tümörü şüphesinin uyanmadığını,göz şikayetlerinde MR çekilmesine ilişkin rutin bir uygulama olmadığını beyan ettiği,bu kapsamda mahkemece davalı doktorun etkin bir teşhis ve tedavi uygulaması yapıp yapmadığının tespiti amacıyla adli tıp kurumundan bilirkişi raporu alındığı,adli tıp kurumu tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda davacı hasta hakkında ilk muayenede sol gözüne yapılan katarakt endikasyonunun yerinde olduğu ve yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu,ancak ameliyat sonrası davacı hastanın görmesinin artmaması üzerine ileri nörolojik ve

radyolojik muayene isteyip istemediğinin belirlenemediği,mevcut verilerle hekimlere atfı kabil bur kusur olup olmadığı hususunda tıbben yorum yapılamayacağı rapor edilmiştir.Adli tıp bilirkişi raporu hazırlanması safhasında dosyadaki eksik tıbbi evrakların temini amacıyla iki defa dosyanın geri çevrilerek ilgili sağlık kuruluşlarından davacı hakkında uygulanan tedavilere ilişkin evraklar istenmiş olup,sağlık kuruluşları tarafından mevcut evrakların gönderildiği,bu tedavi evrakları arasında davacı hasta hakkında davalı doktor tarafından ameliyat sonrasında ileri nörolojik ve radyolojik muayene yapılması yönünde bir çalışma yapıldığına dair belgenin bulunmadığı,davalı doktorun savunmaları ve özellikle 18.02.2010 tarihli dilekçesinde hipofiz tümörü şüphesi oluşmadığından MR çekilmediğini ve başkaca ileri tetkik ve muayenenin yapılmadığını zımnen kabul ettiği,aksi yönde bir iddiasının da bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu veriler ışığında adli tıp raporunun olayı aydınlatmaya elverişli ve yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, Mahkemece Üniversitelerin ilgili bilim dalından seçilecek akademik kariyere sahip (3) kişilik kurul vasıtasıyla davacıya,davalı doktor tarafından yapılan yapılan ameliyat sonrasında görmesinde bir artış olmaması üzerine tıbben yapılması gerekli tıbbi tetkik ve incelemelerin yapılması halinde hipofiz tümörüne ilişkin rahatsızlığının erken teşhisinin mümkün olup olmadığı ve hipofiz tümörü rahatsızlığının erken teşhisi halinde hastanın mevcut görme yetisine kaybetmesinin önlenmesi imkanı bulunup bulunmadığı hususu açıklığa kavuşturulacak şekilde, Davacıya uygulanan teşhis ve tedavide davalı doktor ve hastaneye izafe edilecek bir kusur bulunup bulunmadığı üzerinde durularak,hazırlanacak yeni bilirkişi raporu sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken,eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8563, Karar No: 2014/8423, Tarih: 16.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8563 E.  ,  2014/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/162-2013/122

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalılar işyerinde 27.11.2007-15.02.2011tarihleri arasında kurumsal çözüm merkezi müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin şirket müdürü tarafından geçerli sebep bulunmaksızın feshedildiğini, net 1.300,00 TL maaş aldığını, haftanın 6 günü 08:30-19:30 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, resmi bayramlarda çalışmadığını, 2011 Şubat ayı ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 27.11.2007-31.01.2010 tarihleri arasında davalı C. Mobil şirketinde davadışı Turkcell şirketindeki işlerde çalıştığını, iş ortaklığının sona ermesi nedeniyle davacının iş sözleşmesinin 31.01.2010 tarihinde feshedildiğini, iş arama izni verildiğini, detaylı ve rakam içeren ibraname ile alacağı bulunmadığını tanıklar huzurunda yazılı olarak beyan ettiğini, bu şirketteki son ücretinin brüt 1.000,00 TL olduğunu, 24.02.2010-15.02.2011 tarihleri arasında C. iletişim şirketinde kurumsal çözüm merkezi müdür yardımısı olarak çalıştığını, davacının bu görevini ihmal ederek şirket çalışanlarından müdür ile başka bir çalışan ile firma sahibinden habersiz cihazları itibarı olmayan kişilere vererek firmayı 50.000,00 TL'yi aşkın riskin içine soktuğunu, bu durumun kendisine sorulması üzerine 15.02.2011 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, son aylık brüt 1.732,00 TL ücret aldığını, davacının son ücretinin yatırıldığını, sözleşmede ve bordroda belirtilenden başka düzenli geliri bulunmadığını, davacının belirttiği şekilde fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, müdür yardımcısı olarak işveren vekili sıfatı taşıdığını ve kendi iş saatlerini düzenlediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada bulunan 31.01.2010 tarihli davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı ve maaş ödemesi olarak miktarların belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu miktarlar mahsup edilmeden hesaplama yapılması hatalıdır. Hal böyle olunca ibranamede kıdem tazminatı ve maaş alacağı ödemesi olarak belirtilen miktarların hesaplanan bu alacak kalemlerinden mahsup edilmesi gereklidir.

2-Dosyada bulunan 31.01.2010 tarihli davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı ve maaş ödemesi olarak miktarların belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu miktarlar mahsup edilmeden hesaplama yapılması hatalıdır. Hal böyle olunca ibranamede kıdem tazminatı ve maaş alacağı ödemesi olarak belirtilen miktarların hesaplanan bu alacak kalemlerinden mahsup edilmesi gereklidir.

3-Davacı 2011 Şubat ayı ücretinin ödenmediğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının son ücretinin yatırıldığını beyan etmiştir. Dosyada davalı tarafın sunduğu maaş ödemesi açıklamalı banka dekontu bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece ödemeye ilişkin banka dekontundaki miktar hesaplanan ücret alacağından mahsup edilmeden karar verilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece dosyada bulunan maaş ödemesi açıklamalı dekonttaki tutar ücret alacağından mahsup edilerek karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19300, Karar No: 2010/7667, Tarih: 30.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/19300 E.  ,  2010/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 5833 YTL adli para cezası, 2-Katılan ...'ye karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 3-Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 4-Katılan ...'na karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 5-Katılan ...'ya karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 6-Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 7-Katılan ... 'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 8- Katılan ... a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 9-Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 10-Katılan ...'ya karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 11-Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 12-Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri

gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4083 YTL adli para cezası, 13-Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 2916 YTL adli para cezası, 14-Katılan ... 'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 2916 YTL adli para cezası, 15-Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4666 YTL adli para cezası, 16-Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 4666 YTL adli para cezası, 17--Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 2333 YTL adli para cezası, 18-Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 503/1,522 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 3500 YTL adli para cezası, 19-Sanığa verilen cezaların 765 s. TCK'nın 71,72 maddeleri gereğince toplanarak 18 yıl 36 ay hapis ve 71743 YTL adli para cezası ile cezalandırılması

Hapis cezalarının toplanmasında bir hesap hatası bulunmadığından tebliğnamede yer verilen aksi düşünceye iştirak olunmamıştır.

Hapis cezalarının toplanmasında bir hesap hatası bulunmadığından tebliğnamede yer verilen aksi düşünceye iştirak olunmamıştır.

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, suçun sübut bulmadığına, unsurları itibariyle oluşmadığına, 59. maddenin uygulanması konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmediğine, adli para cezası tayininin yanlış olduğuna, CMK’nun 231/5-6 maddelerinin uygulanma olasılığı nedeniyle hükmün bozulması ve 80. maddenin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararlarının, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci

hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği ve adli para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden anılan yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ ödenmeyen para cezasının muaccel olduğu tarihten itibaren 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına ve aynen infaza ilişkin” kısmı çıkarılarak, “mahkemesine bildirimde bulunulmasına” tümcesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25311, Karar No: 2016/10870, Tarih: 30.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25311 E.  ,  2016/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2012/346-2015/376

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karışılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle taşınmazın tüm değerinin yüzde dördü oranında değer düşüklüğü olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü olduğunu kabul eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3401, Karar No: 2024/3625, Tarih: 09.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3401 E.  ,  2024/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1710 E., 2023/7 K.

DAVA TARİHİ : 07.10.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/435 E., 2021/580 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ilk olarak kayınpederi ...'nin babası olan ... ile yaptığı 15.04.1979 tarihli taşınmaz satış sözleşmesine istinaden 17 adet altın karşılığında Nevşehir ili, ... Köyü, Köy içi mevkiinde bulunan taşınmazı ve üzerindeki evi satın aldığını, sonrasında aynı taşınmazın 26.03.1981 tarihli sözleşme ile yaklaşık 17 altın karşılığında müvekkilinin eşinin dayısı olan ...'e satıldığını, daha sonra ...'nin müvekkiline paranızı harcamayın ben size tarla alayım diye söyleyerek söz konusu altınlarını alarak iş bu 17 adet tam altın karşılığında dava konusu 164 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesini müvekkilinin ad ve hesabına satın aldığını, ancak taşınmazı kendi adına tescil ettirdiğini, sürekli taşınmazı devredeceğini söylemesine rağmen 16.01.2016 tarihinde vefat ettiğini ve dava konusu taşınmazı devredemediğini müvekkilinin ne taşınmazı ne de altınlarını alamadığını belirterek 164 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin tapu kaydının iptali ile müvekkilinin adına tescilini, tapu iptali ve tescilin mümkün olmaması halinde müvekkilinin alacağı olan 17 adet tam altının (gremse) aynen yahut bugünkü değeri üzerinden mislen davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; muris ...’ nin davacının bahsettiği altınları alarak kendi adına bir taşınmaz almadığını, taşınmaz alım satımının ancak tapuda gerçekleştirilebileceğini, tapu dışında başkaca alım satım yapılmasının mümkün olmadığını, sözü edilen sözleşmelerin gayri menkul satışı ile ilgili her hangi bir belge niteliği taşımadığını, davacı tarafın altınlarının murise verilmesiyle ilgili delil niteliğine sahip bir belge olmadığını, tanık dinlenmesine muvafakatinin bulunmadığını, davacı tarafın murise verdiğini iddia ettiği altınları ancak yazılı belge ile ispat edilebileceğini, satış sözleşmesinin geçerli olduğunun düşünülmesi halinde bile davacının alacağına dayanak gösterdiği sözleşmelerin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar ... ve ... ortak dilekçelerinde; davacının dava dilekçesinde bahsettiği sözleşmelerde muris ...’nin taraf olmadığını, muris ...’nin davacının bahsettiği gibi altınları alarak kendi adına taşınmaz almadığını, taşınmaz alım satımının ancak tapuda gerçekleştirilebileceğini, davacı tarafın altınlarını muris ...’ye verilmesiyle ilgili delil niteliğine sahip belge olmadığını, davacının tanık dinletmesi talebine muvafakatlarının olmadığını, satış sözleşmelerinin gerçek ve geçerli olduğunun düşünülmesi halinde dahi sözleşmelerin zamanaşımına uğradığını dile getirerek davanın reddini ileri sürmüştür.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacı tarafın davasını kabul ettiğini, kabulü neticesinde dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “davacının tapu iptal ve tescil talebi yönünden dosya kapsamından murisin taşınmazı davacının altınları ile satın aldığının sabit olduğu, ancak tapu kaydının muris adına kayıtlı olduğu, tapu devrinin sadece resmi şekilde düzenlenebileceği gözetildiğinde tapu iptal ve tescil davasının kanıtlanamadığı, bedel iadesine yönelik davacı talebi yönünden ise; taraflar arasındaki yakın akrabalık ilişkisi nedeniyle tanıkla davanın ispat edilebileceği, keşif esnasında dinlenen tanıkların beyanlarından taşınmazın davacının vermiş olduğu 17 adet gremse altın ile alındığının ispatlandığı, bu hususta taşınmazı satın alan diğer paydaş ...'nin de beyanının mevcut olduğu, davacının vermiş olduğu 17 adet altının bedelinin bilirkişi tarafından 79.050,00 TL olarak belirlendiği” gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine, 17 adet gremse altının bedeline ilişkin talebinin kabulü ile 79.050,00 TL bedelin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar ... ve ... istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri