muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12629, Karar No: 2021/1235, Tarih: 18.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12629 E.  ,  2021/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... hakkında Pınarbaşı Devlet Hastanesi Acil Polikliniğince tanzim edilen 21.03.2016 tarihli raporda, “mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderileceği” tespiti yapılmasına rağmen, aynı hekim tarafından tanzim edilen 19.04.2016 tarihli raporda, “mağdurun burnunda (1.) derece iyileşmiş kemik kırığı mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği” belirtilmiş olduğu gibi, ayrıca bu raporda açıkça hafif-orta-ağır şeklinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin ne olduğu da gösterilmediğinden, bu haliyle adli raporların çelişkili ve hüküm kurmaya elverişli olmadıklarının anlaşılması karşısında, mağdurun tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, kemik kırığının etki derecesinin ne olduğu, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre, hükmün (5) numaralı paragrafında, sanığa TCK’nin 86/1, 87/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca verilen 10 ay 25 gün hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sanığın cezasının 325 gün adli para cezası yerine, 75 gün adli para cezası olarak çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3729, Karar No: 2014/12210, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3729 E.  ,  2014/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/408-2013/844

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde davalı taraflarca temyiz edilmekle, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı K.. Enerji A.Ş., U.. Enerji A.Ş. vekili Av.C.. K.., davalı D.. İnş. ve Tic.A.Ş. vekili Av.A.. T.. ve karşı taraftan davacı Ö.. A.. vekili Av.O.. B.. geldiler, Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş; davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş. yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılar K.. Enerji A.Ş. ve U.. Enerji A.Ş.'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3423, Karar No: 2024/4506, Tarih: 23.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3423 E.  ,  2024/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/403 E., 2016/85 K.

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.02.2024 tarihli ve 2021/1423 E., 2024/681 K.

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 19.02.2024 tarihli ve 2021/1423 Esas, 2024/681 Karar sayılı kararına karşı sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2024 tarihli ve KD-2024/82781 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün 5237 sayılı TCK'nın 139/1. Maddesi gereğince anılan suçun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, katılan mağdure Buse Kazık tarafından verilen 12.07.2016 tarihli ve 12.07.2016 hakim havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinin her ne kadar aynı tarihli üst yazı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına fiziken de gönderileceği belirtilerek Uyap üzerinden gönderme işlemi yapılmış ise de Tebliğname düzenlendiği ve temyiz inceleme tarihinde dosya arasında bulunmadığı ve Uyap üzerinden de inceleme dışı kaldığı belirtilerek düzeltilerek onama ilâmının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun TCK'nın 139/1. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 12.07.2016 hakim havale tarihli dilekçe verdiği ve temyiz incelemesi sırasında inceleme dışı kaldığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 19.02.2024 tarihli ve 2021/1423 Esas, 2024/681 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun TCK'nın 139/1. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 12.07.2016 hakim havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği, sanığında 24.02.2016 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçme olur ise kabul edeceğine dair beyanı nedeniyle sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 134/2. 139/1. 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5436, Karar No: 2024/153, Tarih: 15.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5436 E.  ,  2024/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/278 E., 2022/102 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen ve temyiz incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Pendik ilçesi, ... Mahallesi 6 No.lu parseli mülkiyet hakkına sahip ... mirasçılarından Köy Senedi ile satın aldıklarını, Pendik Kadastro Mahkemesinin 21.09.2011 tarihli ve 2011/6 Esas, 2011/95 Karar sayılı kararı ile hüküm altına alınan davada taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesciline karar verilmesine rağmen taşınmazın ... 'ın mirasçıları adına tesciline karar vermek yerine, sehven ... 'ın üst soyu ... mirasçıları adına tesciline karar verilerek taşınmazın hak sahibi olmayan ... mirasçıları adına tescil olduğunu, açık bir maddi hata sonucu hukuka aykırı yapılan tescilin yolsuz olduğunu, müvekkillerince taşınmazın ... mirasçılarının payları oranında iktisap edinilebildiğini, taşınmazda yolsuz olarak tescil edilen davalılara ilişkin kaydın terkinine, taşınmazın tamamının eşit paylarla davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Pendik Kadastro Mahkemesinin 21.09.2011 tarihli ve 2011/6 Esas, 2011/95 Karar sayılı kesinleşen kararına dayanılarak tescil edildiğini, müvekkillerinin mirasçı iken davacıların mirasçı olmadıklarını, kadastro dosyasına ibraz edilen veraset ilamına göre kadastro mahkemesinin tescil kararı verdiğini, davacıların dosyaya sunduğu Gayrimenkul zilyetliği alım-satım ve devir teslim senedinin şekil ve esas bakımından mülkiyet devreden senet olmadığını, gayrimenkul mülkiyetinin devri ve iktisabının kanunen şekle bağlı olduğunu, bu nedenle davacıların hukuki niteliği olmayan özel bir senede istinaden tapu kayıtlarının iptalini istemeye hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 07.07.2015 tarihli ve 2013/417 Esas, 2015/238 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 07.07.2015 tarih ve 2013/417-2015/238 Esas, Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 07.07.2015 tarihli ve 2013/417 Esas, 2015/238 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 07.07.2015 tarih ve 2013/417-2015/238 Esas, Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2019 tarih ve 2018/5102 Esas, 2019/3096 Karar sayılı ilâmı ile; "....Eldeki dava; kadastro tespitinden sonra (ancak tespitin kesinleşmesinden önce) harici satın almaya dayalı olarak çekişmeli 6 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış olup, Pendik Kadastro Mahkemesi'nin 21.09.2011 tarih 2011/6-95 Esas ve Karar sayılı ilamıyla ... mirasçıları dışında kalan ve adlarına tescil hükmü oluşturulan ... ve arkadaşlarına ait paylara yönelik tapu iptali ve tescili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları, dayandıkları deliller ile çekişmeli taşınmazın tesciline esas Kadastro Mahkemesinin ilamına ait dava dosyasının birlikte değerlendirilmek suretiyle işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulü ile İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi 6 No.lu parselin davalılar adına kayıtlı olan 12/15 hissesinin tapu kaydının iptali ile, bu hissenin davacılar adına ayrı ayrı 1/3’er hisse oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili, Pendik Kadastro Mahkemesi kararıyla ... mirasçıları olarak adlarına pay tescili yapıldığını, davacıların harici sözleşme uyarınca ... ’a düşen payları tapuda kendi adların tescil ettirdiklerini, ancak davalıların adi yazılı satış senedinin tarafı olmadıklarını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca Kadastro Mahkemesi kararının kesin hüküm oluşturduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Temyize Cevap

Davacılar vekili temyize cevap dilekçesinde, kararın bozmaya ve hukuka uygun olduğunu savunarak onanmasını talep etmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitinden sonra (ancak tespitin kesinleşmesinden önce) harici satın almaya dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Dava, kadastro tespitinden sonra (ancak tespitin kesinleşmesinden önce) harici satın almaya dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439’uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacılar; "Gayrimenkul Zilyetliği Alım Satım ve Devir Teslim Senedi" başlıklı ve tarihsiz harici satış sözleşmesine dayalı olarak ... mirasçılarından satın aldıkları payların tapuda kendi adlarına tescil edilmesi ile söz konusu taşınmazda paydaş olmuşlardır. Keza harici sözleşme; davacılar ile ... mirasçıları arasında düzenlenip, bu sözleşmede yer alan tüm mirasçılar da tapuda kendi paylarını davacılara devrettiğine göre; dava konusu taşınmazda Kadastro Mahkemesi Kararı gereğince paydaş haline gelen ... mirasçıları olan davalıların harici satış sözleşmesinin tarafı olmadıkları ve davacılara karşı pay tesciline yönelik herhangi bir sorumlulukları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması isabetsizdir. Hâl böyle olunca; hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10983, Karar No: 2012/15174, Tarih: 04.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10983 E.  ,  2012/15174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 152.maddesinin birinci fıkrasına göre; "Rehin, satış isteyenin alacağına derece itibariyle rüçhanı olan diğer rehinli alacakların tutarından fazla bir bedelle alıcı çıkmamasından dolayı satılamazsa veya satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir belge verilir." Aynı maddenin 3 ve 4.fıkralarına göre ise; "Alacaklı, satış yapılmamışsa artırma gününden, satış yapılması halinde satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde haciz yolu ile takip talebinde bulunursa yeniden icra veya ödeme emri tebliğine lüzum yoktur. Rehin açığı belgesi, borç ikrarını mutazammın senet mahiyetindedir."

Bu madde hükmüne göre rehin açığı belgesi verilmesi için, öncelikle bir rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılması zorunlu olup, bu takipte rehnin İİK.nun 116 ve 129.maddelerindeki nedenlerle satılamaması veya rehin satılıpta, satış bedelinin, takip konusu alacağı karşılamaması şartlarından birinin gerçekleşmesi gereklidir.

Somut olayda ise takip talebine dayanak yapılan 1.9.2010 tarihli rehin açığı belgesi, İzmir 9.İcra Müdürlüğü'nün 2010/8944 esas sayılı takip dosyasından verilmiş olup, bu takipte alacaklı Münir Kaçira tarafından borçlu H. Z.hakkında 16.12.2008 tarihli toplam 100.000 TL bedelli iki ayrı noterden düzenlenmiş borç ve rehin sözleşmesine dayalı olarak ilamlı icra takibi başlatılarak borçluya örnek 4-5 icra emri gönderildiği, ancak rehinli araçların trafik kaydına rehin işlenmediğinden, araçların üçüncü kişilere satılması dolayısıyla açıkta kalan alacak yönünden 1.9.2010 tarihli 100.000 TL miktarlı rehin açığı belgesi düzenlendiği görülmüştür. Anılan bu belge İİK.nun 152.maddesinde belirtilen usullere uyularak alınmadığından İİK.nun 68.maddesinde öngörülen borç ikrarını içeren belge sayılamaz. Öte yandan ilam niteliğinde bulunmayan rehin açığı belgesine dayalı olarak ilamlı icra takibine başlanması da mümkün değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2038, Karar No: 2013/2291, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2038 E.  ,  2013/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin kararın açıklandığı son celsede hızır bulunduğu ve kararın sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği, sanığın 10/11/2010 günü yüzüne karşı verilen hükmü, müdafisinin 05/01/2011 günlü dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonraki temyizi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 31/01/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/427, Karar No: 2021/402, Tarih: 16.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/427 E.  ,  2021/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 121-265

Uyuşturucu madde ithal etme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince 06.10.2017 tarih ve 48-432 sayı ile; sanık ...’ın TCK’nın 188/1-4, 188/5, 192/3, 62/1, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri 18 yıl 9 ay hapis ve 80 TL adli para cezası, sanık ...’ın ise TCK’nın 188/1-4, 188/5, 62/1, 61/7, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 30 yıl hapis ve 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiş, resen de istinafa tabi olan hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 05.02.2018 tarih ve 121-265 sayı ile “istinaf başvurularının esastan reddine” karar verilmiştir.

Bu kararın da sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 07.01.2020 tarih, 3694-102 sayı ve oy çokluğu ile “Temyiz istemlerinin esastan reddine” karar verilmiş,

Daire Üyeleri ... ve A. F. ...: "1- Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile CMK'nın 230. maddesinin 1. fıkrası gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde ve gerekçeli olması, gerekçenin ise sanıkları varsa mağdurları, davanın diğer taraflarını ve herkesi inandırıcak tutarlılıkta olması, sanıkların lehindeki ve aleyhlerindeki deliller belirtilerek bu delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve rededilenlerin belirlenmesi, ulaşılan kanıya göre sanıkların sabit kabul edilen ve suç oluşturan eylemleri açıklanarak bunların nitelendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının saptanması gereklidir.