muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22808, Karar No: 2012/36539, Tarih: 07.11.2012

Bu açıklamalar karşısında iş akdinin davalı tarafından haksız feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı halde yerel mahkeme tarafından aksi kanaatle bu iki alacağın reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretinin doğru ve isabetli olarak tespit edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan  indirilmesi gerekir. İşçiye her ay  ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir. İşçinin fazla çalışmasının kanıtlanamadığı veya çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiği aylar için böyle bir indirime gidilmez.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline  ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012  gün, 2009/48913 E,  2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, özellikle davacının birinci dönem çalışmaları için hesaplanan fazla çalışma sürelerinin yukarıda yazılı ilke kararımız kapsamında fahiş olduğu, örneğin yaz aylarında haftalık 53 saat fazla mesai yapıldığı belirtilmişse de bunun mümkün olamayacağı açıkça anlaşılmıştır.

Yukarıda yazılı nedenlerle fazla çalışma sürelerinin,ilke kararımız doğrultusunda yeniden hesaplanması gerektiğinden, bu husus nazara alınmadan fazla çalışma süre ve ücretinin fahiş olarak belirlenmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8068, Karar No: 2014/7511, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8068 E.  ,  2014/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların çocuğu olan küçük ... ...'ya çarptığını, davacının sağ kolunun kırıldığını, yüzünde ve burnunda yaralar oluştuğunu, çenesinde de bir kırık meydana geldiğini, ön dişlerinin ise tamamen kırıldığını, 10 gün süreyle serumla beslenmek zorunda kaldığını, gelişme çağında olması nedeni ile dişlerinin 18 yaşına kadar yapılamayacak durumda olduğunu, geçirdiği kazanın ve sonrasında yaşadığı tedavi süreci nedeni ile ...Üniversitesi Çocuk ve Ruh Sağlığı Bölümü'nde psikolojik tedavi gördüğünü, davacının tedavi süresince anne ve babasının da manevi acı ve üzüntü duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere muayene ve tedavi giderleri toplamı 11.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların duydukları manevi üzüntüler sebebi ile küçük ...için 5.000,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL olmak üzere 10.000,00 TL manevi tazminatın toplamı 21.000,00 TL'nin meydana gelen haksız fiil sonucunda vermiş olduğu zarar ve tazminat bedelinin olayın gerçekleştiği tarih olan 25/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile iş gücü kaybı için

8.709,79 TL, tedavi gideri için 1.129,27 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...dan olay tarihi olan 25/11/2007 tarihinden itibaren, davalı ...'den dava tarihi 24/07/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 3.000,00 TL, davacı ... için 1.500,00 TL, davacı ... için 1.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...dan olay tarihi olan 25/11/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 787,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ... A.Ş'nden alınmasına 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11844, Karar No: 2021/11279, Tarih: 29.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11844 E.  ,  2021/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamından, sanığın orman alanına bitişik bulunduğu anlaşılan tarlasında temizlik amacıyla çalı ve otları tutuşturması sonucu yangının ormana sirayet ettiği ve ormanlık alanda 164m2 lik alanın yandığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin, 6831 sayılı Kanunun 110/3. maddesinde düzenlenen taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek 6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangının etkili olduğu 164m2 lik orman alanında kısmen yanan 10 adet ağacın hayatiyetini kaybetmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği ve gerçek zararın 225 TL olduğunun tespit edildiği ve sanığın savunmasında yangını söndürmeye çalıştığını beyan etmesi karşısında; 6831 sayılı Orman Kanununun 110/3-2. cümlesi uyarınca sanığın yangının söndürülmesine ve etkilerinin azaltılmasına yönelik çabaları ile zarar azlığı nedeniyle cezasında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangının etkili olduğu 164m2 lik orman alanında kısmen yanan 10 adet ağacın hayatiyetini kaybetmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği ve gerçek zararın 225 TL olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığa gerçek zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nun 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2617, Karar No: 2012/12737, Tarih: 29.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2617 E.  ,  2012/12737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Sanığın tüm aşamada köyün sığırlarını otlatırken yangın çıkan mevkiiden geçtiğini ancak yangın çıkarmadığını, izmarit atmadığını üzerindeki isin sobadan olduğunu savunmasına, 08.08.2007 tarihli jandarma tutanağında belirtilen sanığın vücudunda tespit edilen yanık izlerinin tutanakta imzaları olan tutanak tanığı jandarma eri ... ile köy muhtarının yeminli ifadelerinde açıkça doğrulanmamasına, ilçe ... hastanesinden bir ... sonra alınan raporda da sanığın muayenesinde vücudunda yanık izlerine rastlanmadığının tespitine ve sanığın olay günü yangına sebebiyet verecek şekilde herhangi bir eylemini gören ve bilenin olmamasına göre oluşan şüpheden sanığın yararlanması esası da gözönüne alınarak sanığın yüklenen suçtan beraati gerekirken yazılı gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

I- Lehe kanun tesbiti bakımından 5728 sayılı kanun ile özel nitelikte 6831 sayılı Kanuna getirilen değişiklikler ile değişiklik öncesi 6831 sayılı Orman Kanunundaki hükümlerinin bir bütün olarak somut olaya denetime imkan verecek şekilde uygulanarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Bilirkişiden ekonomik değeri olmayan süceyrat yansa dahi süceyratın, tohumların, bitki örtüsü, yangın nedeniyle yanan alandaki oluşan toprağın verim gücündeki azalma, yok olan canlı varlıkların değerleri esas alınarak yangın nedeni ile oluşacak gerçek zarar miktarı konusunda ek rapor alınarak 6831 sayılı Kanununun 110/3. maddesindeki indirim uygulanıp uygulanmayacağının tartılışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5264, Karar No: 2023/11046, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5264 E.  ,  2023/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/99 Esas, 2023/406 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/150 Esas, 2021/334 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18279, Karar No: 2014/15205, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18279 E.  ,  2014/15205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketine kasko poliçesi ile sigortalı ... plakalı araca, davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu... plakalı aracın çarpması neticesinde, müvekkiline sigortalı araçta hasar meydana geldiğini, aracın perte ayrıldığını, araç bedelinin sigortalısına ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; ...plakalı aracı 25/12/2008 tarihinde ...8. Noterliği'nin 44810 yevmiye nolu senediyle...'a sattığını, zilyetliği devrettiğini ve ...'yı tanımadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin kendisine yeşil ışık yanarken kavşaktan geçtiğini, kusuru bulunmadığını, kaskolu araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, müvekkilin aracının farlarının çalıştığını, kaskolu aracın makul bir miktara onarılabileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 9.250,00 TL'nin 24.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, davalı ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna ve aşağıda dökümü yazılı 315,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 6.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.