muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/319, Karar No: 2024/878, Tarih: 06.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/319 E.  ,  2024/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/358 E., 2022/1097 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : ... vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/210 E., 2021/326 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekili tarafından HMK’nın 336/2 inci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı, UYAP ortamından yapılan sorgulamada davalı adına kayıtlı taşınmazların bulunduğu anlaşılmış olup, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 inci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/14713, Karar No: 2017/452, Tarih: 19.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/14713 E.  ,  2017/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin Taliki veya İptali

Dairemize ait 21.06.2016 gün, 2016/8827 Esas, 2016/10969 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, geri çevirme kararında belirtilmesine rağmen ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/11177 Esas sayılı takip dosyasının eksik olarak onaylı suretinin gönderildiği, eksik olarak gönderilen bu takip dosyasında ise takip talebi, icra emri, icra emrinin tebliğine ilişkin tebligatların bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu haliyle geri çevirme kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim deneteminde gerekli dikkat ve özen gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

... İcra Müdürlüğü'nün 2015/11177 Esas sayılı takip dosyasının aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1797, Karar No: 2018/8948, Tarih: 03.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1797 E.  ,  2018/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, .... eczanesinin sahibi olduğunu, 26/08/2014 tarihinde askere gittiğini,.... isimli eczacı ile anlaşarak eczanesine mesul müdür olarak atandığını, davalının buna itirazının olmadığını, mesul müdür ....’ın daha önceden sözleşme fesih cezası olduğu gerekçesiyle 2014 yılı Temmuz ve Ağustos ayına ilişkin 58.503,62 TL reçete bedelinin kurum tarafından ödenmediğini, davaya konu ilaç bedellerinin ödenmemesinin haksız olduğunu, ....’ın eczanesinde mesul müdür konumunda çalışan olduğunu, söz konusu reçete de yazılı bulunan ilaçların davalının sigortalıları tarafından alınıp kullanıldığını ileri sürerek; 58.503,62 TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı SGK Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak peşin yatırılan 1.028,10 TL harcın davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 600,00 TL bilirkişi ücreti ile 72,00 TL posta ve tebliğ gideri toplamı 672,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/364, Karar No: 2019/3418, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/364 E.  ,  2019/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7280, Karar No: 2025/3342, Tarih: 27.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/7280 E.  ,  2025/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1192 E., 2022/953 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/11 E., 2019/188 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların imtiyaz sahibi, eser sahibi, yayın yönetmeni ve sorumlu müdür olduğu ... Gazetesinin 01.10.2015 ve 25.02.2016 tarihli nüshalarında kaleme alınan köşe yazıları nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 1,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kararın yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazısında kamuoyunun bilgilendirilmesinin amaçlandığını, görünür gerçeğe uygun olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilleri ... ve ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden de köşe yazılarının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu köşe yazılarının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu köşe yazılarının basın özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğine dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu köşe yazılarında hiçbir somut delil bulunmadan müvekkili hakkında örgüt üyeliği isnadında bulunulduğunu, yeterli araştırma yapılmadan kaleme alınan gerçek dışı köşe yazıları nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu köşe yazılarında hiçbir somut delil bulunmadan müvekkili hakkında örgüt üyeliği isnadında bulunulduğunu, yeterli araştırma yapılmadan kaleme alınan gerçek dışı köşe yazıları nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; ... Gazetesi'nin 01.10.2015 ve 25.02.2016 tarihli nüshalarında kaleme alınan köşe yazıları nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve hükmün yayınlanması talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu köşe yazılarının toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, yazıların basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu köşe yazılarında geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7905, Karar No: 2023/667, Tarih: 16.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7905 E.  ,  2023/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27/06/2016 tarih ve 2016/2271 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, TCK 142/2.h, 143/1, 53/1-2, 63/1; 116/4, 53/1-2-3 (mağdur ...'ye yönelik eylemi); TCK'nın 142/1-e ve 143/1 (mağdur ...'a yönelik eylemi) maddeleri kapsamında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açılmıştır.

B. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/442 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 168/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 6 ay denetim süresine,

3. Mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 168/1, 62, 51 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın ertelenmesine, 1 yıl 6 ay denetim süresine ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın haksız ve yersiz olduğuna ve gerekçeli kararın taraflarına tebliğini talep etmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 168/1, 62, 51 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın ertelenmesine, 1 yıl 6 ay denetim süresine ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın haksız ve yersiz olduğuna ve gerekçeli kararın taraflarına tebliğini talep etmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ün 22.06.2016 günü geceleyin saat 22.20 sıralarında mağdur ...'in ... Mahallesi ... 1 Nolu Sokak No:...'de bulunan oturduğu apartmana geldiği, sanığın mağdurun oturmakta olduğu 4. Kata çıkıp daire kapısı önünde bulunan ayakkabılık içindeki mağdura ait ... marka kırmızı siyah renkli (150,00 TL.) ayakkabıyı çalıp buradan ayrıldığı, daha sonrada Sanığın 23.06.2016 günü saat 02.15 sıralarında mağdur ...'in cadde üzerine park ettiği traktörünün arkasında açıkta duran 30 litrelik içi mazot dolu bidonu çalıp buradan ayrıldığı, mağdurların kolluğa müracaatı ile olayla ilgili soruşturmanın başlatıldığı, her iki hırsızlık olayına ilişkin kamera kayıtlarının temin edilerek incelendiği, dosya içerisinde bulunan görüntü inceleme ve tespit tutanaklarından hırsızlık olaylarını gerçekleştiren kişinin sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında, olay tarihinde hap kullandığını, kendinde olmadığını, ne yaptığını hatırlamadığını, olay nedeniyle pişman olduğunu beyan ettiği, sanığın mağdurların uğradığı zararları soruşturma aşamasında giderdiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin talebi üzerine gerekçeli kararın sanık müdafiini usulüne uygun tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

1.Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

2.Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın olay günü saat 02.15 sıralarında mağdur ...'in cadde üzerine park ettiği traktörün arkasında açıkta duran 30 litrelik içi mazot dolu bidonu çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK'nın 141/1. maddesine göre sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/442 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararında sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/442 Esas, 2016/600 Karar sayılı kararında sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

(Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın gerçekleştirdiği eylemin TCK 141/1 maddesi ile açıktan hırsızlık suçunu mu yoksa TCK 142/1-e ile âdet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmıș eşya hakkında hırsızlık suçunu mu oluşturduğu noktasında toplanmaktadir.

Müsnet Olayımızda;

Sanığın 23.06.2016 günü saat 02.15 sıralarında tarım işi ile uğraşan mağdur ...'in ... Mahallesi ... Caddesi No:...’da park halinde bulunan ... plakalı traktörünün kepçesi üzerinde bulunan 30 litrelik içi mazot dolu bidonu hırsızlayıp buradan ayrıldığı, olaya ilişkin olarak, mahallinde ziraat ile uğraşan şahısların traktörünün arka kısmında yedek mazot bidonu taşıyıp taşımadıkları hususunda bir adet olup olmadığının araştırılması, böyle bir adet var ise TCK 142/1-e maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğidir.