muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12900, Karar No: 2014/30957, Tarih: 24.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12900 E.  ,  2014/30957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/56

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na ait Kocaeli Valiliği Kocaeli Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi'ne bağlı Gündoğdu'da bulunan Rehabilitasyon ve Bakım Merkezi'nde hasta bakım elemanı olarak İ..Ltd Şti'de 01/08/2009 tarihinde işe başladığını, daha sonra Ö.. İ.. ve Kültür Ltd Şti'de ve çok kısa süreli buna benzer firmalarda çalıştığını 31/07/2013 tarihinde D.. Temizlik Turizm Otomasyon Yemek Hizmetleri San Tic Ltd Şti deki işine son verildiğini, işe girdiği tarihten itibaren iş akdinin feshedildiği tarihe kadar davacının davalı bakanlıkça taşeron firmalar ile yapılan 10 adet sözleşme yapıldığını ve bu sözleşmeler gereği davacının devamlı olarak bu iş yerinde çalıştığını, yapılan bu sözleşmelerin muvazaaya dayalı olduğunu, 31/07/2013 tarihinde davalılar arasında davacının iş yerinin değiştirilemediği nedeni ile şifaen davacının iş akdine son verildiğinin bildirildiğini ve 16/08/2013 tarihinde tebliğ edildiğini, İş Kanunu 19.maddesi uyarınca fesih bildiriminin yazılı olarak bildirilmesinin ve fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesinin zorunlu olduğunu feshin son çare ilkesine uygun davranılmadığını belirterek iş akdi feshinin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatılmaması halinde 8 aylık tutarında tazminata mahkum edilmesine, işe başlayacağı tarihe kadar ücret ve diğer haklarının davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen alınmasına ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili : öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, husumetin diğer davalı firmaya yönetilmesi gerektiğini, davacının Kocaeli Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü dahilinde bakım hizmeti alımı personeli olarak 01/08/2009 tarihinden itibaren farklı şirketler bünyesinde çalıştığını, davalı idare bünyesindeki kuruluşta bakım altında bulunan H.. A.. isimli engellinin 19/03/2013 günü saat 04:50 de yangın merdiveninden aşağı düşerek vefat etmesi sonucu olayın adli makamlara bildirildiğini, il müdürlüğünden soruşturma başlatılması istendiğini ve bakanlık tarafından baş müfettiş görevlendirildiğini, başlatılan soruşturmada olay gecesi kat görevlisi olan davacı ve S..E..ve M.. A..'ın alınan ifadeleri ve kamera kayıtları incelenmesi sounuc maktülün odasının belli aralıklarla kontrol edilmediğinin ve görme engelli olan makdülün yangın merdivenlerine çıkmasına engel olunmadığının ve olay gerçekleştikten yaklaşık bir buçuk saat sonra makdülün bulunduğunu ve olay yerinden kaldırılıp odasına taşındığını ve gelen 112 acil servisine banyodan düştü öldü denilerek olayın kapatılmaya çalışıldığın tespit edildiğini bu rapor doğrultusunda kat görevlisi ve bakım personellerinin kusurlu olduğunun ve yüklenici firmadan ilgili kişilerin değiştirilmesinin istenmesi yönünde görüş bildirildiğinin ve bu doğrultuda gerekli işlemin yapılmasının yüklenici firmadan istendiğinin ancak ilgili firmadan gelen cevapta yasal süreler geçtiği ve sorumlular hakkında yargılamanın devam etmesi sebebi ile kişilerin sorumluluklarının bulunduğunun kesin bir şekilde tespit edilemediği için derhal fesih hakkının kullanılamayacağının belirtildiğini , hizmet işleri genel şartnamesi 11. Maddesi gereğince de yüklenicinin idarenin çalıştırılmasını uygun görmediği personelleri tebliğ tarihinden itibaren belirlenen süre içinde değiştirmek ile yükümlü olduğunu yüklenici firmanın söz konusu personelleri kendi bünyesine alarak diğer organizasyonlarında çalıştırılabileceğini, ilgili maddede idare tarafından kuruluş bünyesinde çalıştırılmasında ya da bulunmasında sakınca görünen elemanların kuruluş bünyesinden alınarak yerine başka kişilerin görevlendirilmesinin gerekliliğinin belirtildiğini, bu nedenle davalı idarenin yüklenici firma çalışanı olan kuruluşta görevli personelin vuku bulan olay neticesinde kuruluştan uzaklaştırılmasının talep edildiği iş akdinin feshedilmesi gibi bir neticenin çıkartılmasının yanlış olduğu, söz konusu olay nedeni ile soruşturmanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/5402 soruşturma nosu ile başlatıldığını ve halen devam ettiğini, muvazaa iddiasını da kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı D.. Temizlik Şti vekili : davalı şirketin Kocaeli Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü tarafından bakım işi için açılan ihaleyi 7 ay süreli olarak 01/01/2013-31/07/2013 tarihleri arasında aldığını ve müdürlük bünyesinde daha önceden beri çalışmakta olan işçilerin ihalenin alındığı tarihler arasında maaş bordrolarını ve sigortalarını düzenleyen aracı şirket olduğunu, ihaleyi her sene farklı bir şirketin aldığını davacının ise en başından beri davalı bünyesindeki il müdürlüğüne bağlı kurumun işçisi olduğunu ve işçiler ile ilgili talimatları veren şartları belirleyenin diğer davalı olduğunu, davacının uygunsuz ve iş ahlakına uymayan davranışları yüzünden 25/06/2013, 19/07/2013,22/07/2013 ve31/07/2013 tarihinde yazılan ayrı ayrı yazılarda ısrarla davacının işine son verilmesi talimatının asıl işveren olan diğer davalı tarafından verildiğini, davalı şirketin işçi alımlarına ve çıkartılmalarına müdahale etme imkanının bulunmadığını, davacının bakmak ile yükümlü olduğu hastalardan Hüseyin Aygur isimli engellinin 19/03/2013 tarihinde yangın merdiveninden aşağı düşmek sureti ile vefat ettiğini, bu nedenle davacı hakkında hem idari hem de cezai soruşturma başlatıldığını, ceza yargılamasının hali hazırda devam ettiğini, diğer davalı tarafından gönderilen yazılarda personel değişikliği yapılmasının ısrarla talep edildiğini ve bunun üzerine davalı şirket tarafından Kocaeli Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkez Müdürlüğüne gönderilen 30/07/2013 tarihli yazı cevabı ile olayda söz konusu personel hakkında ceza davası açıldığını, dava süreci devam ettiğinden bu personel ile ilgili bu süreç boyunca herhangi bir tasarrufa gidilemeyeceğini, fesih için önce ceza davasının sonuçlanması gerektiğini meydana gelen olaydan haberdar oldukları için davalı kurumun diğer işyerlerinin amirlerinin ise söz konusu davacı ile ilgili bir personel değişikliğini kabul etmediklerini, bu ihtimal dışında yapılacak bir fesih işleminin olumsuz bir sonuç doğuracağının bildirildiğini, açıklanan bu hususlar dahilinde davacının iş akdine son verilmesi için davalı şirket açısından zorlayıcı, geçerli ve haklı sebeplerin var olmasına rağmen ceza yargılaması henüz sonuçlanmayan davacı işçinin ihale sonuna kadar işten çıkışının verilmediğini, davacının işten çıkışının tüm işçiler gibi ihale süresinin bitimi tarihinde verildiğini ve her durumda davacının iş akdine son verilmesinin haklı ve geçerli hatta zorunlu sebeplere dayandığını, kaldı ki söz konusu müdürlüğün yeni ihaleyi alan şirket olan dava dışı G.

.. Sosyal ve Destek Hizmetleri Ltd Şti ye yazılan 31/07/2013 tarihli personel değiştirilmesi konulu yazıda da meydana gelen olay nedeni ile davacının işe girişinin yapılmamasının ve söz konusu personeller yerine uygun nitelikte yeni personellerin istihdam edilmesinin talep olunduğunu, davalı şirketten diğer davalı kurum ile yeni ihale alan dava dışı şirket tarafından davacının işe girişinin yapılmadığını, dolayısı ile davacının iş akdinin sona erdirilmesinde davalı şirketin bir kusurunun bulunmadığını sorumluluğun asıl işveren olan diğer davalı kurumda olduğunu belirterek öncelikle usulden bu olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, feshin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı, her ne kadar davacının çalıştırıldığı kurumda hakkında soruşturma başlatılmışsa da davacının o kurum dışında davalı firmanın başka iş yerinde çalıştırma olanağının araştırılmadığı ve bu nedenle feshin son çare olması ilkesine de aykırı davranıldığı ve tüm bu nedenlerle ortada haklı ve geçerli fesih nedeni bulunmadığı gerekçesiyle yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde haklı fesih olgusu için 6 iş günlük hak düşürücü süre geçmiş ise de işyerinde meydana gelen olay nedeniyle işyerinde çalışma düzeninin bozulduğu, işverenin iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, feshin geçerli nedene dayandığı ve davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9630, Karar No: 2012/12429, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9630 E.  ,  2012/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Bıçakçı Köyü, 228 ada 3 sayılı parsel için orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1957 tarihli hava fotoğrafı üzerinde kadastro paftasıyla çakıştırılmadığı gibi hava fotoğrafında taşınmazın kısmen koyu, kısmen hafif koyu renkli alanda gözüktüğü bildirilmiş ise de, kısmen koyu rengin ne anlama geldiği açıklanmadığından taşınmazın hava fotoğrafındaki niteliği hususunda duraksama olmuştur. Ayrıca, hava fotoğrafının stereoskopla yapılan incelenmesinde, taşınmazın üzerinde ağaç ve ağaççık formu bulunduğu belirtilmekle yetinilmiş ve görünen ağaçların niteliğinden bahsedilmemiştir.

Bu nedenlerle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişilerine yeminleri tahtında verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957 yılında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli parselin kısmen açık alan kısmen koyu alanda kaldığı ya da kısmen hafif koyu alanda kaldığını bildirdikleri ancak, bu alanların üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oranını bildirmedikleri, bu uygulamanın hava fotoğraflarının yöntemince uygulanıp uygulanmadığı yönünde tereddüt oluşturacağı kendilerine hatırlatılarak, keşifte uygulandığı bildirilen 1957 yılı çekilen hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, 1957 yılı hava fotoğraflarında konumu gösteren rapor düzenlettirilerek dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5839, Karar No: 2013/9825, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5839 E.  ,  2013/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.12.2009 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen malların, sanığın savunmasında belirttiği gibi başka icra dosyası gereğince haczedilip edilmediği, suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3587, Karar No: 2022/6415, Tarih: 24.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3587 E.  ,  2022/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.05.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı adına vekili Avukat Esranur Aksu ile davacı adına vekili Avukat Merve Gül Ünal geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.09.2009 - 20.04.2014 tarihleri arasında davalı Şirketin Irak ve Afganistan'daki işyerlerinde beton santral operatörü olarak çalıştığını, en son aylık net 1.750,00 USD ücret aldığını, 2012 yılından itibaren ücretinin bir kısmının fazla çalışma gibi gösterildiğini, her gün 07.00- 21.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatili yapmadığını, dinî bayramların ilk günü hariç ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığını, 2012 yılından itibaren ücretlerinin eksik ödendiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, tazminatlarının ödeneceği belirtilerek ibraname imzalatıldığını ancak tazminata ilişkin kısmi ödeme yapıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 18.09.2009 tarihinde mikser şoförü olarak çalışmaya başladığını, 20.04.2014 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini ve kıdem ile ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacının en son 800,00 USD ücret aldığını, işyerinde haftada altı gün 08.00-17.00 arasında çalışma olduğunu, yaz aylarında aşırı sıcaklar sebebiyle gündüz uzun ara vermeler olduğunu, işçilerin çalışma yapmadıkları zamanlarda kendilerine tahsis edilen şantiye içindeki dinlenme tesislerinde vakit geçirdiklerini, dinî bayramlar ve Nevruz Bayramı'nda çalışma olmadığını, Irak' ta cuma günleri tatil olduğu için çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.04.2018 tarih 2015/381 Esas, 2018/273 Karar sayılı ilâmı ile;

"...

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.04.2018 tarih 2015/381 Esas, 2018/273 Karar sayılı ilâmı ile;

"...

Delillerin değerlendirilmesi ve mahkememizce yeterli bulunarak hükme esas alınan bilirkişi raporu neticesinde; davacının 19/09/2009-20/04/2014 tarihleri arasında 4 yıl 7 ay 2 gün süre ile davalı nezdinde yurt dışı şantiyesinde en son aylık net 1.750,00 USD ücret ile çalıştığı,

Davalı tarafından zamanaşımı def'i ileri sürülmüş olması nedeniyle ücret cinsinden alacak talepleri değerlendirilirken dava tarihi olan 24/06/2015 tarihinden geriye doğru 5 yıl gidilerek 24/06/2010 ile fesih tarihi olan 20/04/2014 tarihleri arası için hesaplama yapılacağı,

Taraflar arasındaki iş akdinin tazminata hak kazanılamayacak şekilde sona erdiğinin işveren tarafından ispatlanmasının gerektiği, banka kayıtlarının incelenmesinde, davacı adına 18/04/2014 tarihinde 3.678,00 USD kıdem tazminatı ve 1.493,00 USD ihbar tazminatı ödemesinin yapıldığı, ayrıca SGK çıkış kodunun -işin sona ermesi- olarak gösterildiği dikkate alındığında davacının iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiği ve bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kanaatine varılarak, yeterli bulunarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenen tazminatların mahsubu ile hüküm altına alındığı,

Davacı tarafın 2012 - 2013 ve 2014 yıllarının tüm aylarına ait eksik ödenen ücretlerine ilişkin ücret alacağı talebinde bulunduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre; ücret ödemelerini yaptığını ispat yükü kendisinde bulunan işverenin, ücret bordrolarını eksiksiz şekilde düzenleyip saklaması ve bordrolardaki ücreti ödediğini, işçinin imzası veya banka kayıtlarıyla ispat etmesinin yasal zorunluluk olduğu, somut olayda ise, dosyada ödemeye ilişkin yalnızca banka kayıtlarının olduğu, bu kayıtlara göre ise davacıya fazla mesai açıklamalı ödemeler haricinde toplam 47.010,00 USD maaş ödemeleri yapıldığının tespit edildiği, bilirkişi tarafından davacının talep etmiş olduğu yıllara ilişkin 2 yıl 3 ay 20 günlük ücreti hesaplanarak yapılan toplam maaş ödemesinin mahsubu ile davacının bakiye ücret alacağının bilirkişi raporunda belirlendiği gibi hüküm altına alındığı,

Davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin bulunduğu, kural olarak işbu çalışmaların yapıldığını işçinin, ücretinin ödendiğini ise işverenin ispatlaması gerektiği, yazılı belge bulunmayan hallerde çalışma yapıldığının tanık dahil her türlü delille ispatlanabileceği, dosyamızda davacının çalışma saatlerini ve günlerini gösterir herhangi bir kayıt ve belgenin bulunmadığı, dinlenen tanık anlatımlarından ve davacı tanığı ...'nın beyanından ise haftada 15 saat fazla mesai yaptığı, yine dinlenen tanık anlatımlarına ve davacı tanığı ...'nın beyanına göre davacının iki haftada 1 Cuma günü hafta tatili izni kullandığı, diğer Cuma günü ise hafta tatili gününde çalıştığı, ayrıca resmi bayramların tamamında, dini bayramlarda ise 1. gün haricinde çalışmış olduğu, davalı işverenin ispat edilen işbu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini yazılı delille ispat edemediği anlaşıldığından tanık beyanları dikkate alınarak bilirkişi raporuna göre belirlenen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacak taleplerinden davacı işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günleri göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren % 40 oranında indirim yapıldıktan sonra aşağıdaki şekilde kabulüne dair hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 25.04.2019 tarihli ve 2018/2273 Esas, 2019/1126 Karar sayılı ilâmı ile;

"...

Yargıtay içtihatlarında yurt dışında çalışan işçilerin ücretlerinin yurt içinde aynı işi yapan işçilere nispeten daha yüksek olabileceği vurgulanmıştır.

Ücrete ilişkin beyanlar alınmış ve emsal ücret araştırması yapılmış olup tanık beyanları, işverenlikçe düzenlenen aylık ödeme listesi ve emsal ücret araştırma sonucu da dikkate alınarak hükme esas bilirkişi raporunda tespit edilen en son net 1.750 USD olarak ücretin tespitinde isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Davalı şirket vekili beyanlarına itibar edilen tanıkların davalı işverenlerle husumetli olduklarına dair istinaf sebebi ileri sürülmüşse de bu kapsamda davalı tarafça dosyaya sunulmuş somut delil bulunmadığı gözetildiğinde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2010/2-751 esas 2012/2-387 karar sayılı içtihadına göre esas olan tanığın gerçeği söylemesidir. 6100 Sayılı HMK'nın 255. Maddesi uyarınca da aksine ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Bu kapsamda davalılar vekillerince tanıkların gerçeği söylemediklerine dair ciddi ve inandırıcı delil dosyaya sunulmadığından mahkemece davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmayıp davalı vekillerinin bu yöndeki istinaflarının haklı olmadığı anlaşılmıştır.