muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11382, Karar No: 2023/3287, Tarih: 15.06.2023

II. CEVAP

1. Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaları kabul etmediğini, erkeğin yurt dışında iş bulmak amacıyla kendisiyle ikinci kez evlenmek istediğini ve kendisinin de kabul ettiğini, yaşı büyük ortak çocuklarını da yurt dışına götürüp orada bugüne dek kalmalarını sağlayarak madden iyi bir duruma gelmelerini sağladığını, kendisinin yıllarca kadın başına çalışıp çabaladığını, erkeğin bunları hiçe saydığını, 20 yıldır Almanya'da yaşadığını ve kendisini maddî ve sosyal imkanlardan mahrum bıraktığını beyanla açılan boşanma davasını kabul ettiğini, fakat dava tarihi itibariyle kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası bağlanmasını, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatkarar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliğinin gerektirdiği maddî ve manevî görev ve sorumluluklarının hiçbirini yerine getirmediğini, eşini sürekli olarak geri plana attığını, erkek için kendi eş ve dostlarından borç aldığını ancak maddî durumunu düzeltmesine rağmen erkeğin bu borcu kadına bırakarak tekrardan Almanya’ya gittiğini, kadının yıllardır bu borcu ödediğini, Almanya’ya götüreceği vaadi ile kendi istediklerini yaptırdığını, çeşitli bahaneler ileri sürerek yanına götüremediğini söyleyip bunun için uğraşmadığını, her Türkiye’ye geldiğinde kadına hakaret ve küfür ederek tartışma çıkardığını, görüşmekten kaçındığını, en son 2018’in kışında geldiğini ve aynı çatı altında bile kalmadığını, gelir gelmez kendi ailesinin yanına gittiğini, fiziksel şiddet de uyguladığını, 2012 yılında oğlunun düğünü için geldiğinde darp ettiğini, ceza aldığını, her Türkiye’ye geldiğinde de devam ettiğini beyanla erkeğin davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasın, 50.000,00 TL maddî tazminata ve 100.000 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Almanya'ya götüreceğini vaat edip uzun yıllar götürmediği, sen cahilsin, gerizekalı, beyinsiz, mal, çingene diyerek hakaret ettiği ve küçük düşürdüğü, kadının erkeğin borçlarını ödemek için çevrelerinden borç aldığı, bu borçların ödenmesi için para istediğinde küfrederek parasının olmadığını söylediği, birliğin gerektirdiği ortak giderlere katlanma sorumluluğunu üstlenilmediği, şiddet uyguladığı belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile kadının davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata ve erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, her iki dava ve fer'îleri yönünden hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ... erkek vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, taraflar arasındaki sorunların ikinci kez evlendiklerinde de devam ettiğini, Türkiye'de iş bulamayınca Almanya ülkesine gittiğini, eşinin de yanına gelmesini istediğini, kadından kaynaklı sebeplerle gerçekleşmediğini, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulünün yerinde olmadığını, aksi bir kanaate varılsa dahi erkeğin sadece malul emekli maaşıyla geçimini sağladığını, bu nafakayı ödeyebilecek durumda da olmadığını, nafaka miktarının yüksek olduğunu, tanık listesindeki şahısların her iki tarafın da akrabası olduğundan şahitlik yapmaktan çekindiğini, erkeğin malul olduğundan ötürü şiddet uygulayabilecek konumda olmadığını, tazminat takdirinin hatalı olduğunu ve tutarların fahiş olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169, 174, 175, 176, maddeleri 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51, 52 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/554, Karar No: 2019/1378, Tarih: 27.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/554 E.  ,  2019/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan eserin ayıplı olması nedeniyle doğan zararın tazmini talebinden ibaret olup mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar davacı iş sahibi vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi vekili; müvekkili olan üniversite bünyesinde faaliyet gösteren Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesi için merkezi sterilizasyon ünite kurulumuna yönelik ihale yapıldığını, ihale sonucunda gerekli olan ünitenin davalı tarafından kurulduğunu, ancak söz konusu aletlerin işleyiş sırasında arızalandığını, çalışmadığını, sözü edilen durumun hasta sağlığı için tehlike oluşturduğunu, öte yandan müvekkili olan üniversitenin zarara uğradığını, maddi zararın ünite içerisinde bulunan hidrojen peroksit cihazının gerekli sterilizasyon şartlarını yerine getirmemesinden, havalandırma ve iklimlendirme sisteminin gerekli şartları yerine getirmemesinden ve barkodlamaların okunamamasından kaynaklandığını, müvekkili ve davalı arasında yapılan sözleşme gereği, sözü edilen arızaların ortaya çıkması durumunda oniki saat içerisinde davalının müdahale edip arızayı gidermesi gerektiğini, ancak noter aracılığıyla ihtarname keşide edilmesine karşın davalı tarafından ünite müdahalede bulunulup arızanın giderilmediğini, tüketici durumunda müvekkiline satılan hidrojen peroksit cihazının ücretsiz tamir edilmesine veya bu mümkün değilse ayıpsız olanıyla değiştirilmesine, bu da mümkün değilse 40.000,00 TL cihaz bedeline ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizine, iklimlendirme sistemi ve barkodlama sisteminin revize edilerek gerekli bakım ve onarımının yapılmasına, bu bağlamda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 33.120,00 TL'ye yasal faiziyle birlikte hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili savunmasında;hidrojen peroksit sterilizasyon aletinin ayıplı olmadığını, ancak davacı idarenin aletin kullanımı sırasında sarf malzemeleri temin etmemesinden dolayı cihazın gerekli randımanla çalışmadığını, cihazın kullanımından kaynaklanan aksamaların garanti kapsamında değerlendirilemeyeceğini, sarf malzemelerinin cihazın peryodik bakım ve servisinin yapılması yoluyla temin edileceği, buna rağmen müvekkili olan firma tarafından cihazda meydana gelen aksamalardan dolayı sarf

malzemeleri değiştirilmiş ve cihazın kullanılabilir bir hale getirildiğini, havalandırma ve iklimlendirme için müvekkili tarafından gerekli sistemin kurulduğunu, havalandırmanın çalışmaması durumunda sistemin tümden çalışmayacağını, bu nedenle davacının bu yönde ileri sürdüğü beyanları kabul etmediklerini, havalandırma sisteminin üniversitenin talebi ve onayı üzerine çatıya kurulduğunu, ancak kapalı bir alana kurulması durumunda tam kapasite çalışacağını, üniversitenin çatısına yerleştirilen havalandırmanın bakır boruların kışın zarar görmesinden dolayı iklimlendirmenin sorun yaşadığını, bu nedenle davacının kusurlu olduğunu, alet takip ve barkodlama sisteminin ihale şartnamesine uygun olarak müvekkili tarafından kurulduğunu, böylece taahhüdün yerine getirildiğini, hidrojen peroksit sterilizasyon cihazının sarf malzemelerinin müvekkili tarafından karşılanacağına ilişkin sözleşmede herhangi bir hüküm bulunmadığını, bu nedenle garanti kapsamında sorumlu olan müvekkilinden sarf malzemelerinin talep edilmesinin haksızlık olduğunu, sistemin bir bütün olarak çalıştığını aksi durumda ameliyatların yapılamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasında, sterilizasyon ünitesi kurulmasına ilişkin eser sözleşmesi yapılmış, davacı iş sahibi iş bu dava ile eserin ayıplı olduğunu iddia ederek ayıplı ifa nedeniyle ayıpbın rezive yaplarak giderilmesini ve tazminat isteminde bulunmuş, davalı yüklenici ise ayıplı ifa olmadığını, kullanımda ve periyodik bakımda gerekli parçaların değiştirilmemesinden kaynaklanan sorunlar yaşandığını ileri sürmüş olup uyuşmazlık ayıplı ifa bulunup bulunmadığı, bulunmakta ise ayıplı ifadan kaynaklanan talepler olarak davacının taleplerinin yerinde olup olmadığı hususundadır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında bilirkişilerden ayrı ayrı raporlar alınmış ise de, uyuşmazlık hususu alınan raporlarla açıklığa kavuşturulmamıştır ve raporlar hüküm kurmaya elverişli olmadığından hükme esas alınamaz. Davacı yapılan işin ayıplı olduğunu iddia ettiğine göre ayıbın bulunup bulunmadığı, bulunmakta ise ayıbın niteliği ve derecesinin uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenip TBK 475. maddesi hükümlerine göre değerlendirilip yapılması zorunludur. O halde mahkemece yapılacak iş; HMK 266 ve devamı hükümlerine uygun seçilecek uzman medikal malzemeci,bilgisayar mühendisi ve mikrobiyoloji uzmanından oluşacak heyetle mahallinde keşif yapılması,alınacak rapora göre davanın sonuçlandırılması zorunludur. Eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16567, Karar No: 2013/9459, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16567 E.  ,  2013/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü gündüz saat 12:40 sıralarında, 7 m genişliğinde, bölünmüş tek yönlü, meskun mahal içi, sağında 50 cm banketi olup, kaldırımı bulunmayan, yol şerit ve banket çizgileri mevcut, görüşü açık yolda, yönetimindeki otomobiliyle ters yöne girerek banketi de kapatır şekilde seyir halindeyken, seyir yönüne göre soldan yol kenarındaki evden yola giriş yapan müşteki yayaya, ters yönde seyir halindeyken çarpması şeklinde meydana gelen olayda, tam kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu dikkate alınarak temel cezanın TCK'nın 22/3. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- Müştekinin olay nedeniyle burnundan ameliyat olduğunu açıkça ifade ettiği ve doktor raporunda burnunda nazal fraktür bulunduğu ve bu burun kırığının redükte edildiği belirtildiği halde, sanığın cezasında TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3378, Karar No: 2012/9416, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3378 E.  ,  2012/9416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/06/2010 gün ve 2010/4423-7933 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı, eğiminin yüksek olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 159 ve 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde ise üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli taşınmazınöncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere göre taşınmazın genel yapısının taşlık ve kayalık olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu, M.Y.'nın 715/2. ve 3402 Sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 23/05/1987 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3578, Karar No: 2014/4573, Tarih: 20.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3578 E.  ,  2014/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

2- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası,

3- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası,

4- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 63, 52/2 ve 54 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktül ...’ı öldürme, mağdurlar ... ve ...’i kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiilerinin eksik incelemeye, meşru savunma koşullarının varlığına, TCK.nun 27. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme ve yaralama kastı bulunmadığına, sanığın yaşının küçük olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz İtirazlarının reddiyle;

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

2- Maktül ...’ın 01.07.1995 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin aynı Kanunun 82/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Sanık ...’nın ve yanında bulunan arkadaşı ...’ın, yoldan geçmekte olan bir kıza laf atıp küfür etmeleri üzerine, laf atılan kızı tanıyan maktül ve mağdurlar ile sanık ... ve ... arasında tartışma çıktığı, maktül ve mağdurlar ile arkadaşlarının, sanığı ve ...’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp etmeleri üzerine, sanığın da tabanca ile ateş ederek maktülü vurup öldürdüğü, mağdurlar ... ve...’ı ise yaraladığı anlaşılmakla; failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde failin haksız tahrik hükümlerinden yararlanması gerektiği, buna göre somut olay değerlendirildiğinde, laf atmak suretiyle ilk haksız hareketin sanık ve arkadaşı ...’dan geldiği kabul edilse dahi, bu fiile karşı gösterilen ve vücut bütünlüğüne yönelen tepki dikkate alındığında, etki tepki dengesinde dengenin sanık lehine bozulduğu kabul edilerek, sanık yararına asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.