muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/474, Karar No: 2013/19762, Tarih: 11.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/474 E.  ,  2013/19762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in işletmeciliğini, sanık ...'nun mesul müdürlüğünü yaptığı Elmasburnu Piknik ve Mesire Alanı'nın plaj kısmında aniden havanın bozulması ve dalgaların yüksekliğinin artması sonucu emniyet şeridinin ilerisinde bir botun devrilmesi sonucu kurtarma faaliyetlerinin olduğu esnada plajın kayalık kısmında açıkta bulunan iki kişinin ölmesi şeklinde gelişen olayda, sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yapılan yargılamada suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durmuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28292, Karar No: 2012/29691, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28292 E.  ,  2012/29691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların Ulaştırma Bakanlığı ve Devlet ... Yollarının açtığı ihale neticesinde ...- ... 2. Etap Hızlı Tren Projesi Kesim 1 ve Kesim 2 yapımı edimini üstlendiğini, davacının bu kapsamda işyeri olan tünellerde çalıştığını, hizmeti süresince her gün sabah 07.00'de işe başladığını, öğlen otuz dakika yemek molası verdiğini, başkaca ara dinlenmesi kullanmadan akşam 19.00'a kadar çalıştığını, onbeş günde bir vardiya değiştiğini, gündüzcülerin gece çalışmaya devam ettiklerini, buna göre gündüzcü olanların Pazar günü 19.00'da işi bıraktığını, Pazartesi günü 19.00'da ... başı yaptıklarını, gece çalışanların ise Pazar günü saat 07.00'de işi bırakıp Pazartesi günü sabah 07.00'de ... başı yaptıklarını, gece vardiyasında çalışanların da otuz dakika yemek molası dışında ara vermediklerini, yani davacının çalışılan her gün günde üç saat otuz dakika fazla çalışması olduğunu, ayda yirmialtı gün (bazen her gün) çalışma olduğundan davacının aylık en az yaklaşık doksanbir saat fazla çalışmasının bulunduğunu, dini bayramlardan ... bayramında üç gün, kurban bayramında dört gün izin kullandıklarını, resmi tatil günlerinde ise çalıştıklarını, ayda dört gün izin kullanması gerekirken çalıştığı süre içerisinde bu izinlerin elliiki gününü kullanamadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketler nezdinde demiryolu inşaatında çalıştığını, bütün alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, zaman zaman fazla mesai yaptığını, ne kadar fazla mesai yaptıysa bu miktarı müvekkilinin hesapladığını ve yine davacının banka hesabına yatırdığını, davacının iddia ettiği gibi öğle yemekleri için otuz dakika mola verilmediğini, 1,5 saat yemek arası kullandırıldığını, taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları, ibraz edilen kayıt ve belgeler değerlendirilerek bilirkişi raporuna göre talepler hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Tanık anlatımlarıyla kanıtlanan fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği Dairemizin istikrarlı bir uygulaması halini almıştır. Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi ... tatili ücreti alacaklarının indirim yapılmaksızın kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Öte yandan delil durumuna göre hükme dayanak bilirkişi raporunda yapılan % 15 indirim seviyesi yeterli değildir. Yapılan işin niteliği de dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece daha yüksek bir oranda indirime gidilerek anılan alacaklar hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/904, Karar No: 2014/1059, Tarih: 17.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/904 E.  ,  2014/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki hükmün infazı aşamasında, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen itirazın reddine ilişkin 16.08.2013 tarihli ve 2013/462 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.12.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 11.04.2011 tarihinde 2010/185 esas ve 2011/223 karar sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu,

b) İnfaz aşamasında hükümlünün 23.10.2011 tarihinde ceza infaz kurumundan firar etme eylemine ilişkin olarak ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nca 21.11.2011 tarihinde 2011/17 karar sayı ile 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasının (ı) bendi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası verildiği, aynı eylem nedeniyle hükümlü hakkında açılan kamu davası sonunda ise ...Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.05.2013 tarihinde 2013/68 esas ve 2013/221 karar sayı ile “hükümlünün meydana gelen deprem sırasında zorunluluk hali nedeniyle ceza infaz kurumundan kaçtığı ve 3 gün sonra kendiliğinden teslim olduğu gerekçesiyle, TCK'nın 25. maddesinin 2. fıkrası ve CMK'nın 223/3-b maddesi uyarınca hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği,

c) Hükümlünün cezasının kalan kısmını açık ceza infaz kurumunda infaz etmek istemesi üzerine 31.07.2013 tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'na alındığı,

d) ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığı'nca 12.08.2013 tarihinde 2013/43 karar sayı ile hükümlünün daha önce kapalı ceza infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı, bu nedenle ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesinin gerektiğine karar verildiği,

d) ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığı'nca 12.08.2013 tarihinde 2013/43 karar sayı ile hükümlünün daha önce kapalı ceza infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı, bu nedenle ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesinin gerektiğine karar verildiği,

e) Hükümlünün bu karara itiraz etmesi üzerine, ... İnfaz Hakimliği'nce 13.08.2013 tarihinde 2013/1196 esas ve 2013/1193 karar sayı ile hükümlünün ...Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada 23.10.2011 tarihinde meydana gelen deprem nedeni ile ailesinin akıbeti hakkında endişe duyarak, onlara bir an önce ulaşmak ve yardımcı olmak amacı ile ceza infaz kurumundan kaçtığı ve 3 gün sonra ailesinin durumunun iyi olduğunu gördükten sonra kendiliğinden teslim olduğu, hükümlünün kaçması nedeni ile hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.05.2013 tarihinde 2013/68 esas ve 2013/221 karar sayı ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle, hükümlünün itirazının kabulüne, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 12.08.2013 gün ve 2013/43 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği,

f) Cumhuriyet savcısının, ... İnfaz Hakimliği'nin kararına itiraz etmesi üzerine, ... . Ağır Ceza Mahkemesi'nce 16.08.2013 tarihinde 2013/462 değişik iş sayı ile "itirazın reddine" karar verildiği

Anlaşılmıştır

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre, hükümlünün cezasının infazı için ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada, 23/10/2011 tarihinde cezaevinden firar ettiğinin anlaşılması karşısında, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/e maddesinde yer alan “ Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler……..açık kurumlara ayrılamaz.” hükmü gereği hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı, bu halde hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 12/08/2013 tarihli ve 2013/43 sayılı kararının yerinde olduğu gözetilmeksizin yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.08.2013 tarihli kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

Hükümlü ...'ın, kapalı ceza infaz kurumuna iadesine gerekçe olarak gösterilen firar eylemine ilişkin olarak, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.05.2013 tarihinde 2013/68 esas ve 2013/221 karar sayı ile “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi, belirtilen hükmün kesinleşmesi, bu durumda hükümlü hakkında aleyhe yorum yapılarak firar eylemi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesinin mümkün olmaması karşısında; kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9776, Karar No: 2019/1614, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9776 E.  ,  2019/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19747, Karar No: 2012/22053, Tarih: 11.07.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/19747 E.  ,  2012/22053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Zaman aşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12/05/2011 tarih ve 2011/1 sayılı ve 09/02/2012 tarih ve 2012/1 kararlarına göre, temyiz incelme görevi Yargıtay Yüksek 12. Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12429, Karar No: 2012/12191, Tarih: 28.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12429 E.  ,  2012/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2011 gün ve 2011/677 E. 2011/110 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/873, Karar No: 2008/860, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/873 E.  ,  2008/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden dolayı borçlu ...'nın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6719-2007/983 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile, 2004 sayılı İİK’nun 347.maddesinde “Bu bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmünün yer aldığı, Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2005/4297 esas sayılı dosyasına göre, ödeme emrinin 03.06.2005 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı vekilinin 11.06.2005 tarihinde Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünden haciz talep etmekle mal beyanında bulunulmadığını öğrendiği, bu tarihten 3 aydan fazla süre geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayette bulunulmuş olunmasına ve mal beyanında bulunmama fiilinin işlendiği 11.06.2005 tarihinden itibaren karar tarihi olan 08.03.2006 tarihine kadar bir yıldan fazla bir sürenin geçmiş olmasına göre, kanuni süresinde yapılmayan şikayet dilekçesine ve suça konu fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıldan fazla sürenin geçmiş olmasına rağmen mahkumiyet kararı verilmiş olmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 06.11.2007 gün ve 56181 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.12.2007 gün ve K.Y.B.2007/250915 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2005/4297 esas sayılı takip dosyasında alacaklı vekilinin en son icra işlemini 26.08.2005 tarihinde gerçekleştirmek suretiyle fiili öğrenmiş olmasına rağmen sanık hakkında İİK’nun 347.maddesinde belirtilen üç aylık süre ve her halde bir yıllık süre geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayet dilekçesi verdiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bozmanın niteliği karşısında tebliğnamede belirtilen diğer hususları tartışmakta hukuki yarar görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/6719-2007/983 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu ... hakkındaki davada şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, hükümlü hakkındaki cezanın ÇEKTRİLMEMESİNE, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2008 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1482, Karar No: 2018/1568, Tarih: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1482 E.  ,  2018/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı davranmak suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda beraatlerine dair, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 gün ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/04/2012 gün ve 2011/12736 Esas, 2012/8459 sayılı kararıyla;

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 15/son madde fıkrasında "Halka açık anonim ortaklıklar; yönetim, denetim veya sermaye bakımından dolaylı veya dolaysız olarak ilişkili bulunduğu diğer bir teşebbüs veya şahısla emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak gibi örtülü işlemlerde bulunarak karını ve/veya mal varlığını azaltamaz." hükmü bulunmakta olup, anılan yasanın 47/A-6 madde fıkrası uyarınca da "Bu kanunun 15 inci maddesinin son fıkrasında belirtilen işlemlerde bulunarak karı veya mal varlığı azaltılan tüzel kişilerin yetkilileri ve bunların fiillerine iştirak edenler ..." in cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Kanun metninden anlaşılacağı üzere, "örtülü işlem" kanunda açıkça tanımlanmamış, ancak, "... emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak gibi örtülü işlemler..." ifadesi kullanılarak örtülü işlemlere örnek verilmiştir. Bu şekilde örnekleme yoluyla sayma yöntemi, örtülü işlemlerin yalnızca emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat tespit edilmesi halinde suç olarak kabul edilebileceği algısını ortadan kaldırdığı gibi, böyle bir ilişki olmasaydı hiç yapılmayacak veya farklı bir şekilde yapılacak olan muvazaalı işlemlerin de bu madde kapsamında suç olarak değerlendirilmesini mümkün hale getirmiştir. Başka bir anlatımla, ilişkili şirketlerle yapılan işlemlerde sadece emsalinden bariz şekilde farklı fiyat uygulanması değil, normal şartlarda yapılmayacak olan bir işlemin, sırf aradaki ilişkinin/bağlantının varlığından ötürü yapılması halinde de bu madde kapsamında suç olarak değerlendirilmesini gerektirecektir.

Anılan madde hükmü dikkate alındığında, ilişkili şirketlerle yapılan ve halka açık anonim ortaklığın karını ve/veya mal varlığını azaltan her türlü örtülü/muvazaalı işlemin bu madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, "emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat, ücret ve bedel uygulamak tabirinin yasada yazılı sınırlayıcı olmayan örtülü işlem örneklerinden biri olduğu, bu sebeple örtülü işlemin fiyat farklılığından başka bir şekilde gerçekleşmesi durumunda "emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat ..." ın suçun unsuru olarak kabul edilmesine imkan bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde; ... grubu bünyesinde bulunan ve halka açık anonim ortaklık statüsünde olan Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. ve Milliyet Gazetecilik A.Ş. (yeni unvanı ... Gazetecilik A.Ş.) nin gazete kağıdı ve baskı malzemesi ihtiyacı için ithalatı gerçekleştiren yine ... grubu bünyesinde bulunan ... Dış Ticaret ve Mümessillik A.Ş.(1997-2007 dönemi) ile Işıl İthalat İhracat Mümessillik A.Ş.(2006-2007 dönemi)nin bu alımları bir çok kez doğrudan üretici/satıcı firmalar yerine, ... grubunun/ailesinin sahibi olduğu/kontrolü altında bulundurduğu, off-shore ülkelerde kurulu olan ve yine ... grubunda fiili olarak görev yapan kişilerin yönetici olarak göründüğü, personeli ve müştemilatı olmaması sebebiyle herhangi bir operasyonel yetkisi bulunmayan, ithalat sürecine fiili olarak herhangi bir katkısı olmayan ve bir katma değer yaratmayan off-shore şirketler (...) gereksiz yere aracı kılınarak üretici/satıcı birim fiyatlarından daha yüksek bedellerle ithal edilmesi neticesinde halka açık anonim ortaklıklar olan Hürriyet ve Milliyet`in karının/mal varlığının azaltıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, gazete kağıdı ve baskı malzemesi alımı/ithalatı işlemlerinde, ... grubunun kontrolünde olan, dolayısıyla halka açık anonim ortaklıklar Hürriyet ve Milliyet ile ilişkili olan yurt dışında kurulu ... Şirketlerinin, ikinci bir aracı olarak dolanlı işlemler için kullanıldıkları ve örtülü/muvazaalı işlemler ile halka açık şirketler olan Hürriyet ve Milliyet'in karının/mal varlığının azaltılarak, örtülü kazanç aktarımı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Burada, emsallerinden bariz şekilde farklı fiyat uygulanması hususu aranmayacaktır. Çünkü, normal şartlarda bu off-shore şirketler,(...)... grubunun/ailesinin kontrolü altında/ilişkili olmasaydı hiçbir şekilde ithalata dahil edilmeyeceklerdi. Dolayısıyla, halka açık anonim şirketler olan Hürriyet ve Milliyet'ten ... grubuna/ailesine kaynak aktarımını gizlemek amacıyla ithalat sürecine hiçbir katkısı bulunmayan off-shore şirketlerin dahil edilmesi Sermaye Piyasası Kanunu 15/son madde fıkrası kapsamında başlı başına yeterli örtülü/muvazaalı bir işlemdir. Kaldı ki, bu örtülü işlemler sonucunda ... grubu/ailesi lehine fakat, halka açık anonim ortaklıklar olan Hürriyet ve Milliyet`in aleyhine olarak aktarılan miktarların büyüklüğü dikkate alındığında, normal şartlarda hiçbir şekilde yapılmayacak olan bu işlemlerin, aradaki ilişki/bağlantı nedeni ile yapılması emsallere göre bariz farklılığı da ortaya koymaktadır.

Tüm bu anlatılanlar ve dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı bulunan suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği ve atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olduğu halde, mahkemeye sunulan 17.05.2011 tarihli bilirkişi heyet raporunun çoğunluk görüşüne göre; "halka açık anonim şirketin faaliyetine yönelik ihtiyaç duyulan malzemelerin ilk elden üretici firmalardan temini yerine, bahsi geçen şirket hissedarları ile irtibatlı off-shore firmalarına kazanç aktarmak suretiyle temin edildiği, eylemin halka açık anonim ortaklığın mal varlığını normale göre azaltıcı bir mahiyet taşıdığı, suçun maddi unsurunun işlemin yapıldığı anda tamamlandığı ve emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat unsurunun da gerçekleştiği" belirtilmiş olmasına rağmen, yasal ve yeterli olmayan azınlık görüşüne itibar edilerek, emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat veya bedel uygulandığı yönünde delil bulunmadığı ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek, atılı suçun unsurlarında yanılgıya düşülmek suretiyle sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece önceki hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/07/2013 tarih ve 2012/1377 Esas, 2013/463 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası yeniden incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/06/2015 gün ve 2013/7-700 Esas, 2015/241 sayılı kararıyla;

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 gün ve 1377-463 sayılı direnme hükmünün, sanıklar hakkında aynı fiilden dolayı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itiraz üzerine merciince, itirazın reddine karar verilmesinden sonra Cumhuriyet savcısının CMK’nun 173/6. maddesinde belirtilen şarta uymadan iddianame düzenlemesi nedeniyle usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından, mahkemece durma kararı verilerek önceden verilen itiraz dilekçesi hakkında karar vermiş olan itiraz merciinin bu hususta karar vermesi beklenip sonucuna göre hüküm kurulması, nedeniyle sair yöneleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Bozma üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara itiraz edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/01/2016 gün ve 2015/911 Esas, 2016/1 sayılı kararıyla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına karşı 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmaması, nedeniyle esası incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bozma üzerine yerel mahkemece tekrar önceki hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2017/46 Esas, 2017/165 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası yeniden incelenmek üzere Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmekle;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05/02/2018 gün ve 2017/15373 Esas, 2018/769 sayılı kararıyla;