muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7857, Karar No: 2024/3674, Tarih: 19.03.2024

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'in Atılı Suça İştirakinin Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay yerine ait kamera görüntüleri, teşhis tutanakları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları karşısında sanık ...'in atılı suça iştirakinin olmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Cezanın Üst Hadden Verilmesinin Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanıkların atılı yağma suçunu, birden fazla kişi ile birlikte, gece vakti işledikleri anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Suçun Vasıflandırmasının Hatalı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. Sanıkların, katılanı ölümle tehdit ederek para ve cep telefonunu aldıkları bu şekilde yağma suçunun unsuru olan tehdidin de gerçekleştiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Gönüllü Vazgeçme Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un Gönüllü Vazgeçme başlıklı 36 maddesinde ise "Fail, suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçer veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlerse, teşebbüsten dolayı cezalandırılmaz; fakat tamam olan kısım esasen bir suç oluşturduğu takdirde, sadece o suça ait ceza ile cezalandırılır." demektedir.

Somut olayda, sanıkların katılanın şikayeti üzerine yakalandıkları anlaşılmakla ilgili kanun hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.Suçun Gece Vakti İşlenmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay anına ait kamera görüntülerinde saatin 20.09 olduğunun ve suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6.Etkin Pişmanlık Hükümleri Uygulanırken Daha Fazla İndirim Yapılması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Olay anına ait kamera görüntülerinde saatin 20.09 olduğunun ve suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6.Etkin Pişmanlık Hükümleri Uygulanırken Daha Fazla İndirim Yapılması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/603 Esas, 2022/889 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6533, Karar No: 2013/8767, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/6533 E.  ,  2013/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Bel-Tur firmasına ait Eskihisar Topçular hattındaki büfelerde kasiyer olarak çalıştığını, sigorta girişlerinin muvazaalı olarak değişik firmalarda gösterildiğini, işyerinin davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işyerini devrlan davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının daha önce çalışığı firma ile aralarında işyeri devri bulunmadığını, davacının altı aylık kıdeme sahip olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı şirket ile dava dışı firma arasında işyeri devri bulunmadığı ve davacının altı aylık kıdeme sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalı şirket ile dava dışı Bel-Tur Ltd. Şti. arasında işyeri devrinin bulunup bulunmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 6. maddesi: “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümleri uygulanmaz.

Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır.” Hükmünü içermektedir.

Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır.” Hükmünü içermektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunması yanında maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresidir.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

Somut olayda, davacının 23.06.2005 tarihinde dava dışı Bel-Tur'a ait Eskihisar Topçular hattındaki büfelerde büfe görevlisi olarak çalışmaya başladığı, işyerinin 09.09.2011 tarihinde davalı BTA Denizyolları ve Limanları Yiyecek ve İçecek Hizmetleri Turizm ...ve Tic.A.Ş. Tarafından devralındığı, davalı şirketin bu durumu internet sitesinden duyurduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalı şirket ile dava dışı firma arasında işyeri devri olup olmadığının belirlenmesi açısından; dava konusu işyerinde Bel-Tur'a bağlı olarak çalışan işçi sayısının ve ara vermeden davalı şirkete bağlı olarak çalışmaya devam eden işçi sayısının, firmalar arasında taşınır ve taşınmaz devri olup olmadığının, her iki firmanın faaliyet konuları ile ortaklarının araştırılması gerekir. Yapılacak bu araştırmadan sonra işyeri devri bulunduğu takdirde davacının altı aylık kıdeme sahip olduğu kabul edilerek ve diğer şartların da bulunması halinde işin esası incelenmek suretiyle bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15870, Karar No: 2015/1132, Tarih: 10.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15870 E.  ,  2015/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 29/04/2014

Numarası : 2013/296-2014/230

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar S.. B.. vekili ile .......... Hizmet Organizasyon San. Tic. Ltd. Şti. yetkili şirket müdürü M. S. tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar S.. B.. vekili ile ........Hizmet Organizasyon San. Tic. Ltd.Şti. yetkili şirket müdürü M. S. 'ın yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı .......... Hizmet Organizasyon San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44468, Karar No: 2017/14594, Tarih: 11.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44468 E.  ,  2017/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında kendisine karşı hakaret içerikli herhangi bir sözcük kullanıldığından bahsetmemesine karşın, mahkeme aşamasında 13.01.2012 tarihinde alınan beyanında mağdurlar tarafından kendisine “katile benziyorsun”, 15.02.2013 tarihli ifadesinde ise “teröriste benziyorsun” şeklinde söylemlerde bulunduğunu belirtmesi ve olaya ilişkin tanıklar ... ve ...’ın bilgi sahibi olduğunu bildirmesi, tanık olarak bilgisine başvurulan ... isimli şahsın alınan beyanında olaya ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgisi bulunmadığını ancak sanığı almak için karakola gittiğinde sanığın burnunda ve kıyafetinde kan bulunduğunu ifade etmesi, ayrıca sanığın soruşturma aşamasında beyan etmemesine karşın mahkeme aşamasında alınan her iki ifadesinde de mağdurlar tarafından darp edildiğini ve kendisine küfür edildiğini söylemesi karşısında, sanık savunmaları ve tanık beyanı arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılarak, bu şahısların anlatımlarına ne suretle itibar edilip edilmediği açıklanıp tartışılmadan, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi ile tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanık hakkında TCK’nın 129. maddesinde düzenlenmiş olan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaksızın, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16595, Karar No: 2018/6594, Tarih: 07.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16595 E.  ,  2018/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, İçişleri Bakanlığının 15.05.2000 tarih ve 1014 sayılı genelgesi ile Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi kapsamında davalıya ... Valiliği tarafından ayni yardım karşılığı olarak verilen inşaat malzemelerinin sözleşmeye uygun olarak kullanılmadığından bedeli 4.168,04 TL'nin yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, köyde hafta sonları ve tatil zamanı kaldığını, Valilikten aldığı malzeme ile amacına uygun olarak evi inşa ettiğini ancak ... İl Özel İdaresinde çalışması nedeniyle ... merkezde oturmak zorunda olduğunu, çocuklarının okuduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının köye yerleşmek niyetinde olduğu ve aldığı yardımlar ile köye ev yaptığı işi gereği ... merkezde kaldığı, köyde taşınmazlarının bulunduğu gerekçesi ile davalının şartnameye aykırı hareket etmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine Dairemiz 02.04.2012 tarih ve 2012/4207 Esas, 2012/8694 Karar sayılı ilam ile “ Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davalının Köye Dönüş Rehabilitasyon Projesi (KDRP) kapsamında 15.07.2002 tarihli ... Valiliğine yaptığı başvuru sonrasında, taraflar arasında imzalanan Köye Dönüş Projesine ait şartname gereğince 03.07.2002 ve 14.09.2002 tarihlerinde Eralan köyünde ev inşa etmek üzere malzeme aldığı anlaşılmaktadır.

Köye Dönüş Projesine ait Şartnamenin 8. ve 9. maddelerinde, "söz konusu proje kapsamında davacı idare tarafından davalıya köyüne geri dönüp yerleşmek şartıyla verilen inşaat malzemeleri ile davalının köyde betonarme ev inşa etmediği veya köye dönüp yerleşmediğinin anlaşılması durumunda geri ödeneceği" kararlaştırılmıştır.

Mahkemece, şartname hükümlerine aykırı hareket eden davalıdan malzeme bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken itibar edilmeyen gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçeleri ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, “1)Davacının davasının kısmen kabulüne

-1.763,04 TL'nin 03/07/2002 tarihinden itibaren işleyecek Ziraat Bankasının vadeli mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

-1.427,80 TL'nin 14/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek Ziraat Bankasının vadeli mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiş hükmün davalı vekilince temyiz üzerine Dairemiz 04.03.2013 tarih ve 2013/2125 Esas, 2013/3417 Karar sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

-1.427,80 TL'nin 14/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek Ziraat Bankasının vadeli mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiş hükmün davalı vekilince temyiz üzerine Dairemiz 04.03.2013 tarih ve 2013/2125 Esas, 2013/3417 Karar sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalının Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunması üzerine ise; Anayasa Mahkemesinin 2013/2734 başvuru numarası, 20.04.2016 tarihli kararı ile Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesinin başvurucunun 5233 sayılı kanun kapsamında hesaplanan zararının giderilmesine katkısı daha önce mahsup edilmiş iken 5233 sayılı kanun ile ilgili bulunmayan bir sebeple açılan dava ile ayni yardım karşılığı olan bedelin iadesine karar verilmesinin başvurucu üzerinde aşırı ve orantısız bir yüke sebep olduğu ve hakkın özüne dokunur şekilde ölçülülük ilkesini ihlal ettiği gerekçesi ile Anayasa’nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, kararın bir örneğinin mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, yeniden yapılan yargılama sonucunda, Anayasa Mahkemesi kararı ve davalının kesinleşen karar uyarınca yaptığı ödemelere ilişkin hesap bilirkişisinin raporu değerlendirilerek davacının davasının reddine, 13.054,49 TL'nin karar tarihi itibariyle yasal faiziyle birlikte davacı kurumdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın Anayasa Mahkemesi kararına uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kesinleşen mahkeme kararına istinaden davacı idareye dosyada bulunan ödeme makbuzlarından da anlaşılacağı üzere 9.900 TL ödeme yapmış; ayrıca 380 TL yargı harcı ödemek zorunda kalmıştır. Bu durumda sadece ödemiş olduğu bu paranın ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte iadesini isteyebilir.

Mahkemece de davacının ödeme yapmak için kullandığını ileri sürdüğü banka kredisinin faizi ve masrafı iade edilecek bedelden mahsup edilmiş ancak, bilirkişi raporuyla tespit edilen işlemiş faiz, asıl alacağa dahil edilmek suretiyle karar tarihi itibariyle faiziyle birlikte tahsiline karar verilerek, TBK'nun 121.maddesinde (BK 104/son) belirtilen faize faiz işletilmesi yasağına aykırı hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, davalının işlemiş faize yönelik talebinin reddiyle davacının maliyeye ödemiş olduğu 9.900 TL ve 380 TL yargı harcından oluşan asıl alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, faize faiz işletilecek şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, davalının işlemiş faize yönelik talebinin reddiyle davacının maliyeye ödemiş olduğu 9.900 TL ve 380 TL yargı harcından oluşan asıl alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, faize faiz işletilecek şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2136, Karar No: 2023/2926, Tarih: 25.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2136 E.  ,  2023/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Kabul - Kaldırma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili, davalı Işılı Köyü Tüzel Kişiliği vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılması suretiyle yeniden hüküm tesis edilerek davanın davalı Hazine yönünden usulden reddine, davalı ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği, ... ili,... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 123 ada 1 parsel sayılı cami ve arsası vasfındaki taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, davacı köyün 1995 yılında davalı köyden ayrılarak müstakil bir köy haline geldiğini, köylerin ayrılması esnasında iki köyün idari sınırının yetkili mercilerce belirlendiğini, cami ve arsası vasfındaki dava konusu taşınmazın kendi idari sınırları içerisinde kaldığını ve iki köy arasındaki sabit idari sınırın kadastro çalışmaları sırasında dikkate alınmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle eldeki davayı açmıştır.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın talebinin zamanaşımına uğradığını, 1995 yılında kurulan davacı köyün bugüne değin dava konusu taşınmazla ilgili herhangi bir talebinin bulunmadığını, davanın sınır uyuşmazlığına bağlı tapu iptali ve tescil davası mı yoksa mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davası mı olduğunun anlaşılamadığını, öncelikle bu hususun açıklığa kavuşturulması gerektiğini, dava konusu parselin davacı köyün idari sınırları içerisinde kalmadığını, davacı tarafın sunduğu krokinin gerçeği yansıtmayan, her iki köy ihtiyar heyetinin ortak iradesiyle değil tek tarafı olarak düzenlenen bir kroki olduğunu, somut olaydaki uyuşmazlığın sınır ihtilafından değil cami ve arsası vasfındaki dava konusu taşınmazın davacı köy adına tapuya tescili isteğinden kaynaklandığını, 442 sayılı Köy Kanunu'nun 3. maddesi gereğince köy sınırlarının öncelikle iki köy ihtiyar heyetleri tarafından, uyuşmazlık halinde ise Devletin yetkili organlarının müdahalesiyle belirleneceğini, konuyla ilgili yönetmeliğin 9/E maddesi uyarınca ana köye ait malların köylerin ayrılması sırasında da yine ana köy sınırları içerisinde bırakılmasının esas olduğunu, dava konusu cami ve arsasının yüz yıldan uzun süredir davalı köyün kullanımında olduğunu, sözkonusu caminin 1903 yılında inşa edildiğini ve 1910 yılından başlayarak günümüze değin davalı ... Merkez Cami olarak kullanıldığını, davacı köyün talebinin iyiniyet ve dürüstlük kurallarıyla bağdaşmadığını, kaldı ki dava konusu caminin merkezi bir konumda olması sebebiyle çevre köylere de hizmet verdiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2019 tarih, 2015/322 Esas 2019/430 Karar sayılı kararıyla davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Kaldırma Kararı