muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13229, Karar No: 2022/7777, Tarih: 10.10.2022

Tanık ... yargılama aşamasında da ayrıntılı şekilde ancak öz olarak aynı mahiyette beyanda bulunmuştur.

Tüm dosya kapsamı ve tanık ... beyanından 14 yaşındaki kızı ... ile cinsel ilişkiye girdiğini olaydan 15 gün önce öğrenen maktul ... olay günü kızıyla ilişkiye giren sanık ... ile karşılaşınca onunla karşılıklı küfürleşmiş ve birbirlerini darp etmişlerdir, o sırada sanık ...'ın yanında olan amcası diğer sanık ... da yeğeni ile birlikte bu tartışma, kavga ve küfürleşmeye katılmış, ancak araya girenlerce ayrılmışlar, sanıklar oradan uzaklaşırken iki kişi tarafından darp edilen maktul, sanıkların arkasından küfredince bu kez her iki sanık birlikte dönerek önce sanık ... yumrukla maktulü darp etmiş, sanık ... da belindeki bıçak ile maktulün boğazından bıçaklayarak öldürmüşlerdir.

Olayın başından yani maktulün 14 yaşındaki kızı ... ile cinsel ilişki aşamasından maktulün ölümüne kadar geçen aşamada bu olaylardan haberdar olan sanık ...'nın diğer sanık ...'ın ilk ve ağır haksız hareketi olduğu halde bu hareketlere devam ederek tesadüfen karşılaştıkları maktulü diğer sanıkla beraber darp etmesi başlı başına yoğun bir haksızlık içermektedir. Olay yerinde gerçekleşen birinci aşamadan sonra sanıkların oradan uzaklaşır iken maktulün, sanıkların arkasından küfretmesi her ne kadar haksızlık içerse de olayın başından o ana kadar gerçekleşen ve sanıklardan kaynaklanan haksızlığı sanıkların lehine çevirecek boyutta değildir. Bu nedenle sanık ...'nın; "Bana küfretti bu nedenle ben de vurdum." şeklindeki savunması, haksız tahrik indiriminden faydalanmasını netice vermez.

Belirttiğimiz gerekçelerle sanık ... hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği küfür nedeniyle haksız tahrik indirimi yapılması yönündeki Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/250, Karar No: 2023/651, Tarih: 06.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/250 E.  ,  2023/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2015/263138

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 889-315

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, nakil aracının iadesine, kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine ilişkin Altınözü Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.02.2015 tarihli ve 889-315 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince 26.10.2022 tarih ve 8676-16462 sayı ile; "Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 29.09.2014 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün bozulmasına, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre düşürülmesine, kaçak olduğu anlaşılan suça konu eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının hak sahibine iadesine," oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Daire Üyeleri S. T.... ve .....; "03.01.2014 tarihinde sabah saat 07.00 sıralarında Hacıpaşa Hudut Karakolu sorumluluk sahasında ANT-P36-C3 harita pastasında 64340-91450 koordinatlarında 28-29 nolu hudut kazıkları arasında 50 nolu beton kule nöbetçileri gözetleme faaliyetleri esnasında 1. derece askeri yasak bölgede Suriye istikametinden Türkiye istikametine Asi nehri üzerinden 3 (üç) şahsın traktöre yükleme yaptıklarının tutanakla tespit edildiği, mobil yol kontrol unsuru COBRA aracı 5 personel ile olay yerine giderek, 3 (üç) şahsa 'DUR' ikazında bulunulmuş, şahısların durmaması üzerine havaya 8 (sekiz) el ateş edildiği, bunun üzerine 3 (üç) şahsın traktörü römorktan sökerek, olay yerinden uzaklaştıkları ve geride bırakılan iki tekerlekli römork kasasında 50 adet bidon içerisinde yaklaşık 3000 (üç bin) litre kaçak mazotun ele geçtiği olaya ilişkin olarak;

Olayı gerçekleştiren 3 (üç) sanığın olduğu ve bu haliyle eylemin toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinin uygulanması gerektiği, ayrıca sanık ...’nin toplu kaçakçılık suçu sübut bulduğu halde mahkemece tamamen sanığın soyut beyanına dayanılarak beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan sayın çoğunluğun ferdi kaçakçılıktan kurulan beraat hükmüne yönelik zamanaşımı kararına katılmıyoruz." düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 18.01.2023 tarih ve 263138 sayı ile; "... 03.01.2014 tarihinde sabah saat 07.00 sıralarında Hacıpaşa Hudut Karakolu sorumluluk sahasında ANT-P36-C3 harita pastasında 64340-91450 koordinatlarında 28-29 nolu hudut kazıkları arasında 50 nolu beton kule nöbetçileri gözetleme faaliyetleri esnasında 1. derece askeri yasak bölgede Suriye istikametinden Türkiye istikametine Asi nehri üzerinden 3 (üç) şahsın traktöre yükleme yaptıklarının tutanakla tespit edildiği, mobil yol kontrol unsuru COBRA aracı 5 personel ile olay yerine giderek, 3 (üç) şahsa “DUR” ikazında bulunulmuş, şahısların durmaması üzerine havaya 8 (sekiz) el ateş edildiği, bunun üzerine 3 (üç) şahsın traktörü römorktan sökerek, olay yerinden uzaklaştıkları ve geride bırakılan iki tekerlekli römork kasasında 50 adet bidon içerisinde yaklaşık 3000 (üç bin) litre kaçak mazotun ele geçtiği olaya ilişkin olarak; olayı gerçekleştiren 3 (üç) sanığın olduğu ve bu haliyle eylemin toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinin uygulanması gerektiği, ayrıca sanık ...’nin toplu kaçakçılık suçu sübut bulduğu halde mahkemece tamamen sanığın soyut beyanına dayanılarak beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan daire çoğunluğunun ferdi kaçakçılıktan kurulan beraat hükmüne yönelik zamanaşımı kararı usul ve yasalara aykırıdır." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.03.2023 tarih, 1033-2922 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin ferdi kaçakçılık suçunu mu yoksa toplu kaçakçılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup ferdi kaçakçılık suçunu oluşturduğu sonucuna varılması hâlinde Özel Dairenin inceleme tarihinde dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin de değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin ferdi kaçakçılık suçunu mu yoksa toplu kaçakçılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup ferdi kaçakçılık suçunu oluşturduğu sonucuna varılması hâlinde Özel Dairenin inceleme tarihinde dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin de değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

03.01.2014 tarihinde Suriye ile sınır hattı olan Hatay ili, Altınözü ilçesi, Hacıpaşa köyünün askeri yasak bölgesindeki sınır gözetleme kulesinde nöbetçi olan kolluk görevlilerince yapılan gözetleme faaliyetleri esnasında, Suriye'den Türkiye istikametine Asi Nehri üzerinden üç şahsın traktöre yükleme yaptıklarının görülmesi üzerine kolluk kuvvetlerince yapılan müdahale neticesinde şahısların traktöre bağlı römorku bırakıp traktörle kaçtıkları, olay yerinde yapılan ayrıntılı arama-tarama faaliyetleri neticesinde römork ile römorka yüklü 50 adet bidon içerisinde 3000 litre kaçak motorinin ele geçirildiği, olay tarihinden beş gün sonra sanığın kolluğa müracaat ederek olay tarihinde askeri yasak bölgede ele geçirilen römorkun kendisine ait olduğunu ancak yakalanan motorin ile ilgisinin bulunmadığını ifade ettiği,

19.02.2014 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasına göre; ele geçirilen eşyanın CİF değerinin 5.349,75 TL, gümrük vergisinin 6.848.43 TL, gümrüklenmiş değerinin ise 12.178,18 TL olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Sanık aşamalarda; 31.12.2013 tarihinde Suriye sınır hattında bulunan zeytinliğine gittiğini, tarlasını sürerken traktörünün tekerinin patladığını, römorku olay yerinde bırakıp Hacıpaşa beldesine tamir için gittiğini, geri döndüğünde kolluğun römorkuna el koyduğunu öğrendiğini, yakalanan kaçak eşyanın kendisine sorumluluk doğuracağı korkusuyla olayın üzerinden 4-5 gün geçtikten sonra kolluğa müracaat ettiğini, olayla ilgisinin olmadığını savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

5607 sayılı Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddesinin onuncu fıkrası;"Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, kaçakçılık suçunu işleyen kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

5607 sayılı Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddesinin onuncu fıkrası;"Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, kaçakçılık suçunu işleyen kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Suç ve hüküm tarihlerinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun’un 4. maddesinin ikinci fıkrasında ise; "Bu Kanun’da tanımlanan suçların üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında arttırılır." hükmüne yer verilmek suretiyle eylemin üç veya daha fazla kişi ile birlikte iştirak hâlinde işlenmesi durumu, cezada artırım hâli olarak düzenlenmiştir. Bu maddede planlı bir birleşme, devamlılık arz eden hiyerarşik bir yapı söz konusu değildir. Faillerin her biri, fiili ile kaçakçılık suçuna iştirak etmekte ve failler arasında bir menfaat ortaklığı bulunmaktadır. Aynı kaçak eşyayı bilerek taşıyan, satan ya da saklayan kişiler farklı olsa dahi, aralarında önceden topluluk oluşturacak şekilde, en az üç kişinin anlaşarak fiili işlemeleri durumunda kaçakçılık suçunun toplu olarak işlendiği kabul edilecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

03.01.2014 tarihinde Suriye'ye sınır hattı olan Hatay ili, Altınözü ilçesi, Hacıpaşa köyünün askeri yasak bölgesindeki sınır gözetleme kulesinde nöbetçi kolluk görevlilerince yapılan gözetleme faaliyetleri esnasında, Suriye'den Türkiye istikametine Asi Nehri üzerinden üç şahsın traktöre yükleme yaptıklarının tespit edilmesi üzerine kolluk kuvvetlerince yapılan müdahale neticesinde şahısların traktöre bağlı römorku söküp olay yerinden kaçtıkları, yapılan ayrıntılı arama-tarama faaliyetleri neticesinde olay yerinde bulunan römork ile römorka yüklü 50 adet bidon içerisinde 3000 litre kaçak motorinin ele geçirildiği, olay tarihinden beş gün sonra sanığın kolluğa müracaat ederek olay tarihinde askeri yasak bölgede ele geçirilen römorkun kendisine ait olduğunu ancak yakalanan motorin ile ilgisinin bulunmadığını savunduğu olayda;

Her ne kadar olay tutanağında kolluk güçlerince sınır hattında üç şahsın traktörün römorkuna kaçak akaryakıt dolu bidonları yüklerken görüldükleri belirtilmiş ise de sanık haricindeki iki şahsın yakalanamaması ve dosya kapsamında sanık ile yakalanamayan şahıslar arasında kaçakçılık fiilinin işlenmesi hususunda önceden yapılan bir anlaşma veya menfaat birliği olduğuna dair delil bulunmaması karşısında; sanığın inceleme konusu kaçak eşyayı kendi nam ve hesabına aldığının, bu bağlamda eyleminin ferdi kaçakçılık suçunu oluşturduğunun kabulüde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu kabul karşısında; sanığın savunmasının alındığı 29.09.2014 ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle verilen Özel Dairenin 26.10.2022 tarihli ve 8676-16462 sayılı düşme kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1087, Karar No: 2018/211, Tarih: 15.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/1087 E.  ,  2018/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 23.03.2015

Sayısı : 221-153

Kasten nitelikli öldürme suçundan sanık ...'ın, TCK’nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 82/1-g, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.03.2015 gün ve 221-153 sayılı resen temyize tabi hükmün, sanık ve müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.07.2017 gün ve 2373-2576 sayı ile, TCK'nun 53. maddesinin uygulanması yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.09.2017 gün ve 50889 sayı ile;

"...Sanık ...'nin oğlu, sanık ...'ın ise kardeşi olan....'ın, 23.06.2012 tarihinde uyuşturucu alışverişinden doğan bir alacak nedeniyle öldürüldüğü, ....'i öldürdüğünden bahisle hakkında dava açılan ...'nın yargılamasının Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinde sürdüğü, anılan yargılamanın 07.03.2013 tarihinde yapılan ilk oturumunda tutuklu olan sanık ...'nın, öldürme olayı ile ilgili suç teşkil edecek bir eylemi bulunmadığını savunarak ...'nun olaya tanık olduğunu anlattığı, 07.03.2013 tarihli oturuma gelmeyen Seyit hakkında tanık sıfatıyla zorla getirme kararı verilerek duruşmanın 30.04.2013 tarihine ertelendiği, 30.04.2013 tarihinde yapılacak duruşmaya katılmak üzere .... ve ...'ın adliyeye gittikleri, ....'nin yanında bıçak olduğunu sanık ...'a söylediği, adliyede sanıklar .... ve ...'a akrabaları olan sanık ...'nın da katıldığı, saat 15.00 sıralarında duruşma salonunun önünde tanıklık yapmak için bekleyen maktul ...'i gören ....'nin maktul ile konuşmaya başladığı, maktulün tanıklığının 23.06.2012 tarihli olayda yargılanan ...'nın lehine olduğunu düşünen ....'nin bağırarak 'ifade vermeyeceksin' dediği, maktulün tanıklık yapmaktan vazgeçmemesi üzerine sanıklar ve kimlikleri tam olarak tespit edilemeyen yakınlarının maktulün üzerine yürüyerek onu 'sol kaş, burun sol kanat, burun sağ kanat, sağ ve sol elmacık kemiği, sağ boyun ve sol boyun' bölgelerinde ekimoz ve cildi sıyrıklar oluşturacak şekilde darbettikleri, bu sırada sanık ...'nin üzerinde sakladığı bıçağı çıkartarak aşağıdan yukarıya seyirli olacak şekilde maktulün sol göğüs bölgesine bir bıçak darbesi vurduğu, olayı gören polis memurlarının müdahale edip biber gazı sıkmasıyla arbedenin son bulduğu ve kalabalığın dağıldığı, maktulün iç organ yaralanması ve kan kaybı nedeniyle öldüğü olayda; sanık ...'nin fiili doğrudan doğruya gerçekleştiren kişi olduğu hususunda bir şüphe bulunmamaktadır. İddianamede sanık ...'ın eyleme yardım ettiğinden bahisle hakkında TCK'nun 39. maddesinin uygulanması talep edilmiş ise de, annesi olan sanık ...'de bıçak olduğunu bilen sanık ...'ın tartışma sırasında doğrudan maktulün üzerine yürümesi ve onun hareket serbestisini kaldırması karşısında, annesi ....'nin bıçaklı eylemini gerçekleştirmesini sağlayarak öldürme eylemini birlikte gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Diğer sanık ...'nın hukuki durumu ise kanaatimizce gerek mahkemece gerekse Yüksek Yargıtay tarafından hatalı değerlendirilmiştir. Sanık ...'nın, maktule bıçak vurarak ölüm sonucunu doğuran eylemi gerçekleştiren sanık ...'de bıçak olduğunu bildiğine dair dosya kapsamında hiçbir delile rastlanmamıştır. Adliyeye girişte sanık ...'nin X-Ray cihazından geçmesine rağmen üzerindeki bıçağın tespit edilememesi karşısında sanık ...'nın, ....'de bıçak olduğunu bilebilecek durumda olduğunun kabulü de mümkün değildir. Aksine bir düşünce şüphenin sanık aleyhine sonuç doğurmasına neden olacaktır. İnceleme konusu olayda, adliye koridorunda duruşma beklerken sanık ..

...'de bıçak olduğunu bildiğine dair dosya kapsamında hiçbir delile rastlanmamıştır. Adliyeye girişte sanık ...'nin X-Ray cihazından geçmesine rağmen üzerindeki bıçağın tespit edilememesi karşısında sanık ...'nın, ....'de bıçak olduğunu bilebilecek durumda olduğunun kabulü de mümkün değildir. Aksine bir düşünce şüphenin sanık aleyhine sonuç doğurmasına neden olacaktır. İnceleme konusu olayda, adliye koridorunda duruşma beklerken sanık ... ile maktul arasındaki konuşmalara şahit olan sanık ...'nın, ani gelişen kavgaya karışarak tanıklık yapmasını istemediği Seyit'i darp ettiği anlaşıldığından eylemine uyan kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekmektedir. Kabule göre de; hükmün gerekçesinde 'Bir suçun failine, onun haberi olmaksızın, tek taraflı iradeyle, suçun işlenmesine başlamadan önce veya suçun icrası sırasında yardım edilmesi hâlinde, müşterek fail olarak değil, yardım eden olarak sorumlu tutulmak gerekir' şeklinde açıklama yapılmasına rağmen, bu gerekçe ile bağdaşmayacak şekilde sanık ...'nin üzerinde bıçak bulundurduğunu bilmeyen ve bilebilecek durumda da bulunmayan sanık ...'nın, ....'nin öldürme eylemine fail olarak katıldığının kabul edilmemesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar ve dosya arasında bulunan hükme esas alınabilecek deliller değerlendirildiğinde; sanık ...'nın, ani gelişen kavga sırasında maktulü yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaraladığı kanaatine varılmakla, darp sonucu maktulün boyun ve yüz bölgelerindeki yaraların niteliği tespit edildikten sonra eylemine uyan TCK'nun 86/1 veya 2. ve aynı Kanunun 86/3-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması kanuna aykırıdır" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.10.2017 gün ve 1860-3089 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten nitelikli öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten nitelikli öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten nitelikli öldürme suçunu mu, yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce Ceza Genel Kurulu Başkanınca, soruşturma aşamasında tanıklıktan çekinme hakkını kullanmayan ancak kovuşturma aşamasında tanıklıktan çekinme hakkını kullanan tanık ...'ın önceki beyanları ile inceleme dışı sanık ... tarafından sonradan kabul edilmeyen ve müdafii bulunmadan düzenlenen 30.04.2013 tarihli tutanağın hükme esas alınıp alınamayacağının belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle bu konunun değerlendirilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'nın ablası ve inceleme dışı sanık ...'nin gelini olan tanık ...'ın olay günü kolluk tarafından alınan beyanında; yaklaşık bir yıl önce öldürülen....’ın eşi olduğunu, bu olay nedeniyle Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davada ifade vermek üzere olay günü adliyeye geldiğini, inceleme dışı sanıklar .... ve ...ile birlikte koridorda banklarda oturduklarını, bu sırada inceleme dışı sanık ...’nin bir erkekle tartışmaya başladığını, kucağında çocuğu olduğu için tartışmaya karışmadığını, bir müddet sonra inceleme dışı sanık ... ile kayınlarının, tartıştıkları bu şahıs ile kavga etmeye başladıklarını, kavgaya müdahale eden polislerin biber gazı sıktıklarını, olaydan sonra eve gittiğinde birlikte oturdukları kayınvalidesi olan inceleme dışı sanık ...’ye ait çamaşırların yıkanmış hâlde makinede bulunduğunu, kendisinin eve gelinceye kadar kayınvalidesinin eve gelerek kıyafetlerini değiştirmiş olduğunu, olay esnasında sanıkların bıçak kullanıp kullanmadıklarını görmediğini beyan ettiği,

Kovuşturma aşamasında Enez Asliye Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla yapılan 12.12.2014 gün ve 2014/69 sayılı duruşmada, tanık ...'ın tanıklıktan çekinme hakkını kullanmak istediğini beyan ettiği,

30.04.2013 tarihli tutanakta ise; olaydan hemen sonra adliye içinde yakalanan inceleme dışı sanık ...'la polis arama noktasında bulunan odada polis memurlarınca müdafii olmadan yapılan ön mülakatta, bir yıl önce öldürülen kardeşi....’ın duruşması için ağabeyi ...., annesi ..., dayısı ... ve dayısının oğulları Eyüp ve ... ile birlikte adliyeye geldiklerini, duruşmayı bekledikleri esnada tanık sıfatı ile ifade vermek için duruşma salonu dışında bekleyen ... ile kavga etmeye başladıklarını, adliyeye kavga amaçlı gelmediklerini fakat annesi olan sanık ...’nin adliyeye girmeden önce düşmanları olduğu için üzerine bıçak aldığını ve bu bıçağı adliye binasına sokacağından kendilerinin de bilgisi olmasını istediğini, bıçaklama olayını annesi ....’nin gerçekleştirdiğini, kendisinin de suçu üzerine alacağını söylediğini, doktor raporu alındıktan sonra Cinayet Büro Amirliğinde devam eden mülakatta sanığın aynı ifadeleri tekrarladığını ve annesi olan sanık ...’nin olaydan önce adliyeye nasıl bıçak sokabileceğini sorduğunu beyan ettiğinin belirtildiği,

İnceleme dışı sanık ...'ın, 01.05.2013 tarihli savcılık ifadesinde ve 28.04.2014 tarihli oturumdaki savunmasında; 30.04.2013 tarihli tutanak içeriğini kabul etmediğini beyan ettiği,

Yerel mahkemece, ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanı ile 30.04.2013 tarihli tutanağın hükme esas alındığı,

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK’nun 45. maddesi;

"(1) Aşağıdaki kimseler tanıklıktan çekinebilir:

a) Şüpheli veya sanığın nişanlısı.

b) Evlilik bağı kalmasa bile şüpheli veya sanığın eşi.

c) Şüpheli veya sanığın kan hısımlığından veya kayın hısımlığından üstsoy veya altsoyu.

d) Şüpheli veya sanığın üçüncü derece dahil kan veya ikinci derece dahil kayın hısımları.