muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6093, Karar No: 2023/16012, Tarih: 13.03.2023

B. Hakaret Suçu Yönünden

(A) numaralı bentte belirtilen tartışma esnasında sanığın ayrıca katılana hitaben ''Şerefsiz'' diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçu Yönünden

1. Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tarafsız tanık ...'nin hakaret sözünü duymadığını belirtmesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında Yerel Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32631, Karar No: 2014/6656, Tarih: 08.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/32631 E.  ,  2014/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; Türk Kızılayı ..... Şube Başkanı ve ... ... ... Yaşam Derneği ... ... ... ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi muhasebecisi olarak görev yapan sanık ...'nın, anılan rehabilitasyon merkezinde eğitim gören özürlü çocuklara usulsüz olarak katılan ... Derneğinin zekat yardımından faydalandırdığı, ... ... Otizmle Yaşam Derneği Başkanı olan sanık ...'ün ise adına yardım yapılan özürlü çocukların veli/vasilerine "bu para her ne kadar çocuklar adına yatırıldı ise de, gerçekte bu para rehabilitasyon merkezinde harcanmak üzere verildi" şeklinde telkinlerle özürlü çocukların veli/vasilerini kandırarak bankadan çektikleri parayı kendisine teslimini sağlayarak usulsüz şekilde harcadığı, kendisi ve diğer sanık adına menfaat temin ettiği iddia olunan olayda; Türk Kızılayı Teftiş Kurulu Başkanlığının 22.02.2011 tarihli inceleme/soruşturma raporunda, suça konu yardımların yapılmasında herhangi bir kusur veya usulsüzlük olmadığının belirtilmesi karşısında,... ve ... Derneğinin Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde eğitim gören özürlü çocuklar için Kızılay Derneği zekat yardımının, bu merkezde eğitim gören bir kısım özürlü çocukların veli/vasileri adına gönderildiği, özürlü çocuk veli/vasilerinin bankaya yatırılan bu paranın bir kısmını alarak ...Derneği Başkanı olan sanık ...'e Rehabilitasyon merkezinde harcanmak üzere verilmesi eyleminde, sanıkların üzerlerine atılı dernek veya tüzel kişilerin araç olarak kullanılması suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçeleriyle verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2109, Karar No: 2014/6262, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2109 E.  ,  2014/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 162 ada 5 parsel sayılı 1870,24 yüzölçümündeki taşınmaz, sulh hukuk mahkemesinin 2008/287 Esas sayılı dosyasında davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.Sulh hukuk mahkemesinde, davacı ... tarafından ... aleyhine açılmış olan müdahalenin önlenmesi davası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık yerlerden olması nedeniyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın taşlık ve kayalık niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 21.05.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının malik hanesi açık olarak tutulup re'sen yapılan araştırmada taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3846, Karar No: 2011/4496, Tarih: 18.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3846 E.  ,  2011/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, maliki oldukları 349,359 ve 360 parsel sayılı taşınmazların yanından geçen bahçe yolunun davalılar tarafından kullanıldığını, davalıların şikayeti üzerine yaptırdıkları ölçüm neticesinde belirlenen mülkiyet sınırlarına kazıklar çaktıklarını, ancak davalıların aleyhlerine karşı açtığı elatmanın önlenmesi davasında verilen tedbir kararı ile kazıkların söküldüğünü ileri sürerek, taşınmazların mülkiyet sınırı ile bahçe yolunun tespitine, el atmanın önlenmesine karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunarak, birleşen davalarında davacıların yola vaki el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu yolun keşifte belirlenen değerine göre davaya Sulh Hukuk Mahkemesinin bakması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/938, Karar No: 2021/235, Tarih: 20.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/938 E.  ,  2021/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.11.2017 tarih ve 2016/382 E- 2017/428 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1778 E- 2019/1294 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilki 1994 yılında tescil edilen tanınmış ve ayırtedici unsuru ERİŞ ibaresi olan markalarının bulunduğunu, bu ibarenin aynı zamanda ticaret unvanının da ayırtedici kısmını oluşturduğunu, davalı Kurum kayıtlarında da "ERİŞ" markasının tanınmış marka olarak kayıtlı bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış olduğuna ilişkin mahkeme kararlarının da olduğunu, müvekkili şirketin kurucusu baba ...'in sağlığında miras paylaşımı yaptığını, "ERİŞ" markasının müvekkili şirkete bırakıldığını, diğer kardeşlerin hisselerini devrederek şirketten ayrılmaları sebebiyle ERİŞ markası üzerinde haklarının kalmadığını ve bu durumun mahkeme kararlarıyla da sabit bulunduğunu, şirketten ayrılan...'e sadece sözlü bir mutabakat gereği "ERİŞ" markasını, canlı hayvan, tavuk, piliç, yem ve yumurta ürünleri üzerinde kullanmasına izin verildiğini, adı geçen kişinin mutabakata uymadığını ve kötüniyetli bir biçimde dava konusu başvuruyu yaptığını, davalı şirketin sahibi...'in kurduğu bir başka şirket adına tescil ettirdiği "ERİŞ" ibareli markaların Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 21.01.2014 tarihli kararıyla yumurtalar, hayvan yemleri, canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar hariç olmak üzere hükümsüz kılındığını, kişilerin soyadlarını ancak başkasının markasıyla iltibas yaratmayacak şekilde kullanabileceğini, 01. ve 29. sınıflarda tescili istenen dava konusu 2015/62375 sayılı "ERİŞEN" ibareli başvuruya müvekkilince adına tescilli "ERİŞ" ibareli markalara dayalı olarak itiraz edildiğini, itirazın nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira dava konusu başvuru ile müvekkilinin "ERİŞ" ibareli markaları arasında ayırtedilemeyecek derecede benzerlik olduğunu, aynı ve benzer ürünler için tescil ettirilmek istendiğini, davalı şirketin önceki markalarının dava konusu başvurusu yönünden kendisine herhangi bir hak bahşetmediğini ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 27.06.2016 tarihli ve 2016/M-6503 sayılı kararının iptali ile tescil edilmiş olması halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru kapsamındaki 1. ve 29. sınıf ürünler üzerinde müvekkilinin önceki marka tescillerinden doğan haklarının bulunduğunu, davacı markalarının kapsamlarının ve tanınmışlıklarının sadece un ve yağ emtiasına ilişkin olduğunu, "ERİŞ" ibareli markalar üzerinde bütün aile fertlerinin haklarının bulunduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunmalar, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; "ERİŞEN" ibareli başvuru ile davacının "ERİŞ" ibareli markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 1.sınıftaki, "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, gübreler ve topraklar, işlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler, yangın söndürücü maddeler, kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar." malları ile 29.sınıftaki; "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, patates cipsleri" malları yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markanın aynı işletmenin markası veya idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının gerçekleştiği, davalı tarafın 98/018751, 2008/49897, 2009/51404 ve 2010/18332 tescil sayılı markaları karşısında başvuru markasının 29. sınıf "Yumurtalar ve yumurta tozları" emtiası bakımından kazanılmış hak müessesesinden faydalanabileceği, 29.sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin patates cipsleri" bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluştuğu benimsenen bilirkişi raporundan anlaşılsa da bu mallar yönünden aynı zamanda 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulu oluştuğundan tanınmışlık kriterinin sonuca etkili olmayacağı, iltibas oluşturmayan mallar yönünden davacının markasının tanınmışlığından haksız yararlanacağının, itibarına zarar verebileceğinin veya ayırtedici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 27.06.2016 tarihli ve 2016/M-6503 sayılı kararının dava konusu 2015/62375 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 1.sınıftaki "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, gübreler ve topraklar, işlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler, yangın söndürücü maddeler, kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar." ile 29

.06.2016 tarihli ve 2016/M-6503 sayılı kararının dava konusu 2015/62375 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 1.sınıftaki "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, gübreler ve topraklar, işlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler, yangın söndürücü maddeler, kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar." ile 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, patates cipsleri" yönünden iptaline, bu mallar yönünden 2015/62375 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK ve diğer davalı vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; "ERİŞEN" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ERİŞ" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 1. sınıftaki "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, gübreler ve topraklar, işlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler, yangın söndürücü maddeler, kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar." ile 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, patates cipsleri" malları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacının tanınmış nitelikteki markasının asli unsurunu oluşturan "ERİŞ" ibaresinin dava konusu başvuruda aynen kullanıldığı ve bu ibarenin sonuna eklenen "EN" harflerinin başvuruya yeterli ayırtediciliği sağlamadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı TPMK ve davalı şirket vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı TPMK ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK ve davalı şirket vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,

20.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30484, Karar No: 2013/29775, Tarih: 28.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30484 E.  ,  2013/29775 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat Işıl ... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 18.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.3.2013 tarih ve 385-100 sayılı hükmün Dairenin 18.9.2013 tarih ve 21855-21686 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 11.100.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2013 tarihinden sonra verilen ve 11.100.00 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 18.9.2013 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalı tarafın 7.300,00 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.