muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/287, Karar No: 2024/474, Tarih: 25.09.2024

Bu sebeple 506/m.109 ve 30 ile Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği geçici madde 1 inci hükümlerinde belirlenen prosedür izlenerek; 2011/49 sayılı genelge 3.2.2 maddesine ise farklı ve yanlış anlam verilmeyerek; meslek hastalıkları hastanesinden alınan ‘hekim görüşü’ ve ‘sağlık kurulu görüşü’ ile Kurum müfettişlerince düzenlenen işyeri teftiş raporları, Kurum Sağlık Kuruluna gönderilerek meslek hastalığı konusunda karar alınması, itiraz hâlinde Yüksek Sağlık Kurulundan itirazlar hakkında karar alınması, Yüksek Sağlık Kurulu kararına Kurum dışındaki kişiler tarafından itiraz edilirse evvelce Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alındığından eğer bu raporla Yüksek Sağlık Kurulu kararı çelişirse Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alınması yoluna gidilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gereklidir. Belirtilen prosedür izlenmeden verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup hatalıdır.

Yukarıda belirtildiği gibi prosedür uygulanarak meslek hastalığı konusunda Kurum Sağlık Kurulundan karar alınması ve itiraz hâlinde ilgili prosedürün izlenmesi yönünde direnme kararının bozulması gerekliydi.

3. HGK’nın yüksek çoğunluk görüşüne göre ise belirtilen prosedürün işletilmesi asıl olmakla birlikte; somut olayda prosedürün işletilmesine engel olan bizzat Kurum olmuştur. Bu nedenle Adli Tıp İhtisas Dairesinden alınan rapor yeterli görülerek meslek hastalığı kabul edilmelidir. Bu kabul usul ekonomisi ve dürüstlük ilkelerine de uygundur.

Fakat sosyal güvenlikle ilgili davalar, üç tarafı ilgilendirir. Belirtilen gerekçeler, somut olayda SGK ve sigortalı yönünden doğru olabilir, fakat işverenin durumunu da gözden kaçırmamak gerekir. Usul ekonomisi ve dürüstlük ilkesi ile yorum yapılırken, yargılamanın diğer tarafı olan işverene haksızlık yapmamalıdır. Bunun yegâne yolu kanunda düzenlenen prosedürü izlemektir. Prosedürün takibi tüm tarafların menfaatini koruyan tek yoldur.

Nitekim olayda davalı işveren, hastalığın meslek hastalığı olmadığı, işyerinde hastalığa sebep olduğu belirtilen asbest malzemesinin hiçbir zaman kullanılmadığı, başka kimsenin hasta olmadığı, hastalığın sigortalının özel çevresinden kaynaklandığı yönünde iddialarda bulunmuştur. Fiilen de işyerinde değişik tarihlerde üç defa müfettiş incelemesi yapılmıştır. Bu incelemelerde işyerinde asbest malzemesinin bulunmadığı ve kullanılmadığı tespit edilmiştir. Ancak 1999 öncesi çalışma şartları konusunda belirsizlik bulunmaktadır. Prosedürün göz ardı edilmesi, işveren savunmalarının dikkate alınmamasına ve direkt olarak işverenin sorumluluğuna yol açmaktadır.

Bu sebeplerle, bozma kararı verilmesi gerekirken, çoğunluğun direnme kararının onanmasına yönelik kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/3572, Karar No: 2025/86, Tarih: 15.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3572 E.  ,  2025/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/380 E., 2023/858 K.

KARAR : Başvurunun Kabulüyle Davaların Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/129 E., 2022/633 K.- Birl. Dava 2016/32 E.

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, bilirkişi raporunun olaya uygun ve denetime elverişli olması nedeniyle hükme esas alınmış olduğu, dava konusu işin, T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğü tarafından 21.02.2013 tarihinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu uyarınca davacılara ihale edildiği, 4735 sayılı Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanunu uyarınca 52.125.000,00 TL anahtar teslimi götürü bedel üzerinden davacı ile davalı arasında 20.11.2013 tarihinde yapılan eser sözleşmesine dayalı olarak yapılan işlerin davaya konu edildiği, davacıların oluşturduğu konsorsiyum ile davalı arasında 20.11.2013 tarihli sözleşme ile ... 2000 kişilik öğrenci yurdu yapım inşaatının davacılar tarafından gerçekleştirilmesinin kararlaştırıldığı, davacıların işi ve ilave işleri sözleşme ve projelerine uygun olarak tamamladıkları, işin geçici kabulünün 03.07.2015 tarihinde yapıldığı, fakat; davacıların yapmış olduğu bir kısım fazla imalat bedellerinin ödenmediği, dış cephe alüminyum kompozit cephe kaplaması altına yapılan 19.056 A pozlu taş yünü ısı yalıtım kaplaması imalatının geçici kabul eksiği olmamasına rağmen geçici kabul eksiği olarak değerlendirildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı tarafından sözleşme dışında raporda ayrıntılı olarak belirtilen ek işler yapıldığı. yapılan ek işlerin ve azalışların Kamu İhale Yasası kapsamında yapılan sözleşmenin %10'una kadar olan imalatların sözleşme fiyatlarıyla tutarının 117.972,00 TL ve fiyat farkının 19.222,36 TL olduğu, kamu ihale Yasası kapsamında yapılan sözleşmenin %10'u dışında davacı tarafından yapılan iş bedelinin serbest piyasa şartlarında bedelinin 4.467.105,18 TL hesaplandığı, davacı yüklenicinin yapmış olduğu toplam iş bedelinin KDV hariç 4.604.299,54 TL olduğu, kurumun fazladan yapılan ek işlerin bedelini davacılara ödediğini ispatlayamadığı, kaldı ki davalının bu yönde de herhangi bir iddiasının bulunmadığının anlaşıldığı, taleple bağlı kalınarak asıl dava yönünden davanın kabulü ile 4.514.138,74 TL, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 137.194,36 TL'nin faizi ile birlikte davacılara verilmesine karar verildiği gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 4.514.138,74 TL'nin 25/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 137.194,36 TL'nin 31/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden karar verilerek, bilirkişi raporunda dava konusu her bir imalat kalemine ilişkin belirlenen bedeller ile davacı vekilince talep kalem ve miktarlarının açıklanmasına yönelik 26/04/2018 tarihli dilekçedeki her bir kalem yönünden talep edilen bedeller birlikte değerlendirildiğinde; asıl davada talep edilen zemin iyileştirme ve fore kazık imalatları 2.202.292,33 TL, makine daireli asansör yapılması imalatı 179.138,74 TL, balçık toprağın ihale sınırı dışına götürülmesi imalatı 1.509.371,68 TL, giydirme cephe profil imalatları 35.000,00 TL, çatı çelik kontrüksiyon imalatları 100.000,00 TL, kompact laminant bölme aksesuarları imalatı 200.000,00 TL atık su hattının deplase edilmesi ek drenaj yapılması imalatı 4.166,40 TL, alüminyum kompozit kaplama imalatı 17.848,06 TL olmak üzere toplam 4.247.817,21 TL olduğu gerekçesiyle asıl davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ise, yine aynı bilirkişi raporuyla talep edilebilecek bedel; taş yünü ısı yalıtımı yapılması imalatı için 221.684,16 TL ve yangın merdiveni basınçlandırma fanları frenkans konventörlü imalatı için 40.000,00 TL olmak üzere toplam 261.684,16 TL olarak tespit edilmiş ise de, Mahkemesince birleşen dava kısmen kabul edilerek 137.194,36 TL üzerinden hüküm kurulmuş olmakla istinaf edenin sıfatına göre birleşen davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1. Birleşen davada hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 137.194,36 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu durumda davalı vekilinin birleşen dava yönünden temyiz itirazlarının miktar kesinlik sınırı altında kaldığından reddi gerekmiştir.

3.2. Asıl dava yönünden; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragraf dışında kalan diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.3. İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, karar kaldırılarak asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

3.3. İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, karar kaldırılarak asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (3.1) no.lu paragrafta açıklanan nedenlerle davalı vekilinin birleşen dava yönünden temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE, (3.2) no.lu paragrafta açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (3.3) no.lu paragrafta yer alan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasına (5/a.) numaralı bendi eklenerek “davada reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 41.948,22 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak vekille temsil olunan davalıya verilmesine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi gönderilmesine, 15.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13062, Karar No: 2022/2553, Tarih: 21.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13062 E.  ,  2022/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine, Orman İdaresi, ... ve arkadaşları

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahil Hazinenin davasının kabulüne, diğer davaların reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... mirasçısı ... ile birleşen dosya davacıları vekili ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 104 ada 1, 2, 3,4,5,6,7,8 sayılı parseller sırasıyla 8.879,01 m², 7.899,16 m², 104,19 m², 2.716,13 m², 7.358,98 m², 2.265,90 m², 388,83 m², 433,42 m² yüzölçümü ile 4 sayılı parsel hali arazi vasfıyla , 7 sayılı parsel kayalık-taşlık vasfıyla diğer parseller orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Dava konusu aynı yer 103 ada 40, 41, 56, 57, 58, 59, 61, 62 sayılı parseller sırasıyla 43.098,65 m², 20.789,19 m², 26.887,29 m², 33.335,83 m², 21.859,65 m², 16.290,37 m², 43.863,65 m², 10.119,85 m², yüzölçümü ve 62 sayılı parsel zeytinlik vasfı ile diğer parsellerin tamamı orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Dava konusu aynı yer 102 ada 4 sayılı parsel 455,90 m² yüzölçümü ile belgesizden tarla vasfıyla Huriye Aydın adına tespit edilmiştir.

Dava konusu aynı yer 105 ada 1 ve 2 sayılı parseller sırasıyla 5.849,82 m², 1.655,58 m² yüzölçümü ile hali arazi ve ham toprak vasfı ile hazine adına tespit edilmiştir.

Dava konusu aynı yer 106 ada 1, 2, 3, 4, 5 sayılı parseller sırasıyla 1.934,94 m², 6.609,65 m², 753,94 m², 2.863,75 m², 3.226,61 m² yüzölçümü ile 4 sayılı parsel orman vasfıyla diğer parseller ham toprak ve kayalık-taşlık vasfı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ve asli müdahiller kazandırıcı zamanaşımı, tapu kaydı ve ırsen intikale dayanarak çekişmeli taşınmazların adına tescili istemiyle, birleşen dosya davacıları eski tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşına dayanarak 105 ada 1 ve 106 ada 1 parselin adlarına tescili istemiyle, müdahil Hazine ise 102 ada 4 parselin adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda müdahil davacı Hazinenin 102 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 102 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 103 ada 40, 41, 56, 57, 58, 59, 61, 62 parsel sayılı taşınmazların, 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 parsel sayılı taşınmazların, 105 ada 1, 2 parsel sayılı taşınmazların ve 106 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... ile birleşen dosya davacıları vekili ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 51,50 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8254, Karar No: 2013/11013, Tarih: 02.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8254 E.  ,  2013/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2012

Yanlar arasında görülen tapuda kayıt düzeltimi davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava , tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine, 195 ada 14 ve 222 ada 30 parsel sayılı taşınmazların A.oğlu H. Ç..'na ait olduğu zabıta araştırmasıyla belirlendiği gerekçesiyle anılan parsellere ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

1- Davacının 195 ada 14 ve 222 ada 30 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden; Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle anılan parsellere yönelik usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Karar davalı kurum tarafından temyiz edilmemiş ise de kayıt düzeltim davaları kamu düzenine ilişkin olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanı olan babasının nüfus kütüğünde A.oğlu H. S.. olarak kayıtlı olduğu , 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazların 2009 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden paylı olarak 12553798662 TC nolu 1948 doğumlu A..oğlu H. S..ile S. oğlu C. S.. adlarına tespit edildikleri, itiraz edilmeksizin kesinleşmekle tapuda aynen infazlarının yapıldığı, nüfus kütüğünde A. oğlu H. S.'e ait iki tane kayıt bulunduğu, kayıtlardan bir tanesinin 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespit maliklerinden A.oğlu H.S.. ile aynı kimlik bilgilerine ve TC numarasına sahip olduğu ve anılan kişinin halen hayatta bulunduğu anlaşılmaktadır.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan bu tür işlerde verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmez. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür.

Çekişmesiz açılan bu tür işlerde, yapılan araştırma ile veya hak sahibi olduğunu iddia eden bir kişinin itirazı üzerine ortaya bir çekişme çıkarsa, mülkiyet aktarımına sebebiyet verebilmesi ihtimali ortaya çıktığından, artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmamaktadır. Yargılama usulleri birbirinden farklı olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından, davaya görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilemez.

Somut uyuşmazlıkta Nüfus Müdürlüğü; 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespit maliklerinden A.oğlu H. S.. ile aynı kimlik bilgilerine ve TC numarasına sahip kişinin nüfus kaydını göndermiş olup, zabıta araştırmasında da anılan taşınmazların vefat eden A. oğlu H. S..'e ait olduğu, köyde A. oğlu H. S..'in bulunduğu belirtilmiştir. Duruşmada dinlenen yerel bilirkişilerden A. oğlu M.S..; A.oğlu H. S..'in kardeşi olduğunu, çekişmeli yerlerle ilgisinin bulunmadığını, taşınmazların davacının miras bırakanı A. oğlu H. S..'e ait olduğunu ifade etmiştir.

Yerel bilirkişi M.E..'de; davacının babasının soyadının S.. olduğunu, köyde H. S..'in bulunduğunu, ancak çekişmeli yerlerle ilgisinin olmadığını bildirmiştir.

Bu durumda, mahkemece tapu kaydındaki isimle aynı ismi ve kimlik bilgilerini taşıyan ve halen sağ olduğu anlaşılan A. oğlu H. S..'in olduğu tespit edilmekle davada mülkiyet aktarımına sebebiyet verme ihtimali ortaya çıktığından artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan yoktur. Davacı tarafından A. oğlu H. S.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde çekişmeli yargı usulüne göre ayrı bir dava açılması gerekir.Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü 493 ada 13 ve 498 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar yönünden (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6187, Karar No: 2010/6980, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6187 E.  ,  2010/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, kadastro çalışmaları sonucunda davalı adına tescil edilen dava konusu ... köyü 159 ada 4 parsel numaralı taşınmazın dere yatağı olduğunu belirterek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın dere yatağını olduğunu bildirerek davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı Hazinenin aşağıdaki bent kapsamı dışında diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 715. maddesi hükmü gereğince aktif dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Yararı kamuya ait bu taşınmazlarda özel kanun hükümleri hariç kişilerin tasarruf yetkisi yoktur. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince de dere yatakları, tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir. Dava konusu dere yatağının tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken davacı Hazine adına tescile karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4182, Karar No: 2019/3603, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4182 E.  ,  2019/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8763, Karar No: 2013/13792, Tarih: 13.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8763 E.  ,  2013/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılanın isminin "Salim " yerine ‘Selim’ olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

08.01.2007 tarihinde borçlu ...'in işlerinde haczedilerek işyeri ile ilgisi bulunmadığı halde tesadüfen orada bulunan sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde, işyerinin kapatılarak mahcuzların götürüldüğünün 14.03.2007 tarihli tutanakla belirlenmesi karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.