muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22236, Karar No: 2018/10258, Tarih: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22236 E.  ,  2018/10258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet eşyası alacağı davası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; davacı-karşı davalı erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı ile ziynet alacağı davasının reddedilen bölümü yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01/10/2018 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. Temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...'nın mesleki mazeretine ilişkin dilekçe verdiği mazeretini belgelendirmediği görülmekle mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Cumali'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Yeliz'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3737, Karar No: 2014/1967, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3737 E.  ,  2014/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/8173

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11.05.2010

NUMARASI : 2009/503 Esas, 2010/158 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde sevk edildiği Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 05.06.2009 günlü, 9426 sayılı raporda mağdurede şizofreni denilen akıl hastalığının mevcut olduğu, akıl sağlığının yerinde olmadığı, delillerle desteklenmediği takdirde tek başına ifadelerine itibar edilemeyeceği, ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun bildirilmesi karşısında, mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna dava dosyasıyla birlikte gönderilerek akıl hastalığı olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı ve mağdureyle ilgili olarak Ezine Devlet Hastanesinde görevli kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından düzenlenen 05.09.2008 tarihli cinsel saldırı muayene raporunda hymenin halka dizimli sağlam olduğu, hymen önünde vajen girişinde 0,5 cm'lik ekimotik alan belirlendiğinin belirtilmesi karşısında, hymenin duhule müsait olup olmadığı, fevhasının genişliği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurenin soruşturma evresinde alınan raporunda şizofreni denilen akıl hastalığı olduğunun bildirilmesi karşısında, mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin ettirilip, aynı Kanunun 462/8. maddesine göre husumet izni alındıktan sonra vasiye 5271 sayılı CMK.nın 238. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulup bu konuda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

Akıl hastası olduğu iddia edilen mağdurenin kovuşturma evresinde istinabe yoluyla Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde beyanı alınırken zorunlu vekil bulundurulmaması suretiyle CMK.nın 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/156, Karar No: 2016/396, Tarih: 11.02.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/156 E.  ,  2016/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2013 tarihli

2012/469 esas ve 2013/429 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 10.12.2013 tarihinde 2012/469 esas ve 2013/429 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 28.03.2014 tarihinde 2014/1753 esas ve 2014/2120 karar sayı ile hükmün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; gizli soruşturmacıların 12.06.2012 tarihinde sanıktan eroin içeren uyuşturucu madde aldıktan sonra, 13.06.2012 tarihinde de sanıktan aynı şekilde eroin içeren uyuşturucu madde aldıkları, alınan ilk uyuşturucu maddeyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun belirlendiğini ve delilinin elde edildiğini, buna rağmen gizli soruşturmacıların sanığı yakalamayıp ikinci kez uyuşturucu madde satın almalarının ayrıca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturmayacağı bu nedenle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu belirtilerek, Dairemizin sanık hakkındaki onama kararının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenle bozulması istenmiştir.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 30.05.2012 tarihinde 2012/1574 değişik iş sayı ile "gizli soruşturmacı" görevlendirme kararına istinaden 12.06.2012 tarihinde gizli soruşturmacıların sanıktan 20 TL karşılığında 0.06 gram eroin içeren uyuşturucu madde aldığı, aynı gizli soruşturmacıların 13.06.2012 tarihinde tekrar giderek sanıktan 20 TL karşılığında 0,04 gram eroin içeren uyuşturucu madde aldığı; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğu, somut olayda ./..

“uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşılmış ve sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 28.03.2014 tarihli 2014/1753 esas ve 2014/2120 karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

“uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşılmış ve sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 28.03.2014 tarihli 2014/1753 esas ve 2014/2120 karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, sivil giyimli kolluk görevlilerinin 12.06.2012 tarihinde 20 TL verip sanıktan 0.06 gram eroin içeren uyuşturucu madde aldığı, aynı görevlinin 13.06.2012 tarihinde tekrar giderek 20 TL verip sanıktan 0,04 gram eroin içeren uyuşturucu madde aldığı; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3027, Karar No: 2023/2129, Tarih: 04.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3027 E.  ,  2023/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1548 E., 2023/320 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/446 E., 2022/437 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilâmıyla ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek baba ile her ayın 1. ve 3. Cumartesi saat 10:00 ile ertesi gün saat 17:00 arası, her yıl okulların ilk sömestre tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10:00 ile Pazar günü saat 17:00 arasında bir hafta süre ile, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 7 Temmuz saat 17:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00 ile ertesi gün saat 17:00 arasında kişisel ilişki tesis edildiğini ancakyaz aylarında tesis edilen kişisel ilişki süresinin müvekkilinin babalık duygularını tatmine elverişli olmadığını, boşanma kararı verildiğinde ortak çocuk Ada 6 yaşındayken şuan 8 yaşına geldiğini, baba-kız ilişkilerinin oldukça ... olduğunu, halası ve halasının çocukları ile yakın bağı ve ilişkilerinin bulunduğunu, onlarla ... vakit geçirdiğini, ancak yazın kurulan ilişkinin çok kısa olması nedeniyle yeterli vakit geçiremediklerini belirterek, daha önce düzenlenen kişisel ilişkinin artırılarak her yıl Temmuz ayında 15 gün, Ağustos ayında 15 gün, Milli Eğitim Bakanlığının her yıl ... ve Nisan aylarında ihsas ettiği ara tatillerde, her ayın 1. ve 3. cuma akşamından pazar günü akşam saatlerine kadar ve her hafta sonu olacak şekilde artırılarak yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Ada ile baba arasınaki kişisel ilişkinin anlaşmalı protokolde belirlendiğini, bunun küçüğün görüştüğü uzman bir pedagogun önerisi üzerine yapıldığını, müvekkilinin baba ile müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ilişkiye azami önem verdiğini, devamı ve artması konusunda özveride bulunduğunu, kişisel ilişkinin artırılarak yeniden düzenlenmesinin çocuğun ... yararına uygun olmayacağını, keza ortak çocuk Ada'nın baba ile verimli ve kaliteli bir ilişki kurmadığını, babanın onu hala ve kuzenleri ile bırakıp dışarı çıktığını, küçüğün bundan rahatsız olduğunu, davacının kişisel ilişki gün ve saatlerine özen göstermediğini, müvekkilinin velâyet hakkını ihlal ettiğini, ortak çocuk Ada'nın baba ile daha ... süre kişisel ilişki kurmak istemediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; baba ile çocuk arasında ki mevcut kişisel ilişkinin yeterli sıklıkta olduğu, kişisel ilişki sıklığının artırılmasının çocuğu olumsuz yönde etkileyebileceği, tanık beyanlarına göre de mevcut kişisel ilişki sıklığının artırılmasını gerektirecek her hangi bir durumun mevcut olmadığı, aksine mevcut kişisel ilişki gün ve saatlerinde dahi babanın çocuğa karşı yeterli ilgiyi göstermediği, çocuğu genelde kök ailesinin yanına götürdüğü ve çocuğuyla istenilen ölçüde vakit geçirmeyerek çocuğu kök ailesinin yanında yalnız bıraktığı, özellikle kendisini bizzat ilgilendiren dava konusunda, menfaati ihlal edilmediği sürece çocuğun görüşünü anne ve babanın istek ve taleplerinden ... tutmanın son derece önemli olduğu, idrak çağında olan çocuğu talebinin aksine babası ile daha sık kişisel ilişki kurmaya zorlamanın çocuğun ... yararına uygun düşmeyeceği, davacı babanın mevcut kişisel ilişki dönemlerinde çocuğuna daha çok vakit ayırarak babalık duygularını yeterli ölçüde yaşayabileceği gerekçesi ile; çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan son tarihli raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, anlaşmalı boşanma ile kurulan kişisel ilişkinin babalık duygularını tatmine yeterli olmadığını, yargılama aşamasında alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, çocuğun anneden etkilendiği hususunun gözardı edildiğini, görgüye dayalı davacı tanık beyanlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın kabulü yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,çocuğun uzman görüşmelerindeki ve mahkeme huzurundaki beyanları ile, 14.04.2021 tarihli rapordaki 2 pisikolog, 1 Sosyal Hizmet Uzmanından oluşan kurulun görüşlerine uygun Mahkemenin ret gerekçesinde bir usulsuzlük görülmediği, kişisel ilişki kurulmasına ilişkin kararların değişen şartlara göre her zaman değiştirilmesinin de mümkün olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrar ederek,anlaşmalı boşanma davası sonrasında kurulan kişisel ilişkinin yetersiz kaldığını, mahkemece kurulan kişisel ilişkinin yetersiz kaldığını, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden son rapora göre karar verilmesinin usul ve yasaya dosya kapsamına aykırı olduğunu, dinlenilen görgüye dayalı tanık beyanları ile baba ile kızın birlikte ... vakit geçirdiklerini, öz bakımına önem verdiklerini beyan ettiklerini, yaz tatilinde kızı ile çok az görüşebildiklerini, kişisel ilişkinin yetersiz kaldığını beyan ederek davanın kabulüne karar verilmesi yönünde temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyeti annede bulunan tarafların ortak çocuğu ve baba arasında boşanma ilâmıyla belirlenen kişisel ilişkinin arttırılmasını gerektirecek koşulların bulunup bulunmadığı ve mevcut kişisel ilişkinin süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü 325 ... maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin 3 üncü fıkrası, 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin 1 ... ve 2 nci fıkrası, 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7363, Karar No: 2022/15814, Tarih: 10.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7363 E.  ,  2022/15814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü ... tarafından, Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli hükmün aynen infazına ve Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesince düzenlenecek olan Sağlık Kurulu Raporu geldiğinde hükümlünün yeniden yargılama talebinin değerlendirilmesine ilişkin ek kararı ile 26.04.2022 tarihli yeniden yargılama talebinin reddine dair ek kararın temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, hükümlü ...’ün temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararların tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7167, Karar No: 2022/8893, Tarih: 24.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7167 E.  ,  2022/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tahliye davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 2022/4354 E.-6238 K. Sayılı 28/06/2022 tarihli kararıyla, kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davalı vekilince bu sefer Daire kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, davalı vekili tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.