muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/212, Karar No: 2015/3706, Tarih: 17.09.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/212 E.  ,  2015/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bazı kişilerin uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına ilişkin ihbar ve istihbari bilgiler edinilmesi üzerine; gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıklardan 23.05.2014, 24.05.2014, 25.05.2014, 19.06.2014, 04.09.2014 ve 17.09.2014 tarihlerinde uyuşturucu madde ihtiva eden bonzai maddesi satın aldığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık Şaban ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların tutuklulukta geçirdikleri süre gözetilerek tahliye taleplerinin reddine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4795, Karar No: 2012/43821, Tarih: 16.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/4795 E.  ,  2012/43821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/149521

MAHKEMESİ : Yenipazar(Aydın) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2009

NUMARASI : 2008/100 (E) ve 2009/7 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın savunmasında katılanın telefonunu aradığını ancak çaldırıp kapatmadığını, katılanın eşi Yeliz’ in önceden kullandığı bu numarayı arayarak Yeliz ile konuştuklarını bildirmesi, görüşme kayıtları incelendiğinde de sanığın, katılanın telefonunu arayarak 20 ila 130 saniye zaman arasında konuşmalar yaptığı anlaşıldığından sanık savunmasında adı geçen ve tanık olarak dinlenmesini istediği katılanın eşi Yeliz’in tanık olarak dinlenmeden eksik araştırma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden sanığın suçu kabul etmediğinden zararı gidermeyeceği anlaşıldığından biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4273, Karar No: 2022/4277, Tarih: 31.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4273 E.  ,  2022/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki kamyonetle, yerleşim yeri içinde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçmekte olan 1920 doğumlu yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda;

Dosyada mevcut üç bilirkişi raporunun incelenmesinde;

İstanbul Teknik Üniversitesi trafik uzmanı öğretim üyelerinden oluşan üçlü bilirkişi heyetinden alınan 14/12/2015 tarihli ve iki trafik kusur uzmanı, bir iş ve sosyal güvenlik uzmanı üçlü bilirkişi heyetinden alınan 15/04/2015 tarihli raporlarda, sanığın seyri sırasında önüne yeterince dikkatini yoğunlaştırmadığı, yola giren yayayı önceden göremediği için zamanında tedbir almayarak, dikkatsiz hareketleriyle kazaya tali kusuruyla sebebiyet verdiğinin anlatıldığı,

Trafik bilgisi öğretmeninden alınan 27/01/2015 tarihli bilirkişi raporunda, yayanın saniyede 1 metre yol alarak yürüyebileceğinin hesaplanarak, aracın hızının 40-45 km olduğu ve yayanın aniden yola çıktığından bahisle sanığa kusur atfedilmediği,

Sanığın keşiften önceki beyanlarında yayanın aniden yola çıktığını belirtirken, 19/01/2015 tarihli keşifte, yayanın yürüyerek yola girdiğini beyan ettiği, yayanın 1920 doğumlu ve 11 metre genişliğindeki yolun 6 metresini kat etttiği esnada kazanın meydana geldiği gözetildiğinde, yayanın fizyolojik durumu gereği bu mesafeyi oldukça yavaş şekilde geçebileceği dolayısıyla iki tarafında park halindeki araçların bulunduğu yolda, araçların arasından yaya çıkabileceğini de öngörerek azami dikkatle seyrine devam etmek yerine trafiğe yeterli dikkatini vermeyen ve yola girdiğini gördüğünü bildirdiği yayaya çarpmamak için zamanında etkin frene başvurarak çarpışmayı önlemeyen sanığın tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Gerekçeli kararda olayda sanığın kusuru olmadığından bahisle beraatine karar verildiği bildirildiği halde, mahkemece CMK'nın 223/2-e beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15740, Karar No: 2023/5078, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15740 E.  ,  2023/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2634 E., 2019/824 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sürmene Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre; sanığın eyleminin katılan tarafından arazi sınırına dikilen kazıkları yerinden alıp zarar vermeden katılanın arazisine bırakmaktan ibaret olduğu, eylemin bu haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 ncü maddesinde tanımlanan bir hakka dayanmaksızın özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerinin sınırlarını değiştirme veya bozma suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Olay yeri tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında mevcut sınırlarla ilgili yaşanan anlaşmazlık sonrası katılanın, tapu kadastro müdürlüğü müracaat ederek sınırların belirlenmesini istemesi üzerine görevlilerce belirlenen sınırlara diktiği kazık direklerin sanık tarafından sökülüp katılanın taşınmazı üzerine bıraktığı anlaşılmakla; sanığın, sabit olan bir sınırı bilerek değiştirmek suretiyle suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık, katılan tarafından ortak sınıra dikilen kazıkları sökmek suretiyle katılanın arazisinin sınırlarını değiştirilmesi suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sürmene Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20263, Karar No: 2014/24273, Tarih: 19.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20263 E.  ,  2014/24273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun .... maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici .... Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici .... maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi ........2010 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici .... maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına

hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici .... madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasında yer alan “%... ibaresinin silinerek yerine “%40" ibaresinin yazılmasına, ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5875, Karar No: 2009/8297, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5875 E.  ,  2009/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin kayıt ve belge dosyada bulunmamaktadır. Tebliğ edilmişse tebliğ kağıdının dosyasına konulması yada kayıtlara göre temyiz dilekçesinin tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan arpanın dekar başına verimi, üretim gideri ve kg. başına toptan satış fiatı ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13400, Karar No: 2008/14427, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13400 E.  ,  2008/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI

(KISITLI ADAYI) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk ile Erciş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 430. maddesinde; “temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırma ve belgelerden kısıtlı adayı küçüğün anne babasıyla birlikte Tekirdağ’da oturduğu, Tekirdağ Devlet Hastahanesinde 10.09.2007 tarihinde doğumu olduğu, son yerleşim yerinin ... Mahallesi, Kömrük Sokak, No: 7 Tekirdağ olduğu bildirilmekle, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12939, Karar No: 2011/13428, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12939 E.  ,  2011/13428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk, ... 5. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, anne ve babası ayrılmış, babası zihinsel özürlü olan ve 2005 yılı ve öncesinden beri çeşitli rehabilitasyon merkezlerinde bakım altında bulunan zihinsel özürlü kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenmiş nüfus kaydına göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Caddesi, ... Mahallesi, No :4, ..., ... olduğu ve en az 2005 yılından bu yana rehabilitasyon merkezlerinde bakım altında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5208, Karar No: 2016/19485, Tarih: 08.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5208 E.  ,  2016/19485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere kanunî gerektirici sebeplerde ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle gerekçeli kararda belirtilmemiş ise de;bilirkişi tarafından hesaplanan ve ıslah ile talep edilen 10.742,56 TL fazla mesai ücretinin mahkemece 6.982,66 TL olarak hüküm altına alındığı,böylece fazla mesai ücreti alacağından %35 oranında taktiri indirim yapıldığı ve yapılan bu indirimin davacı işçinin yıllık ücretli izinde,mazeretli ve raporlu olduğu günleri karşıladığının anlaşılması karşısında, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9971, Karar No: 2015/5807, Tarih: 15.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9971 E.  ,  2015/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/5-2014/234

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, İkiztaş mahallesi... ada 31, 33, 34 ve 39 parsel sayılı, sırasıyla 21183 m2, 3959 m2, 3226 m2 ve 529 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiş, davacı Hazine, taşınmazların taşlık, kayalık konumda ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile Maliye Hazinesi adına tapuya tescilini talep etmiş, mahkemece, 155 ada 33, 34 ve 39 parsel ile 155 ada 31 parselin (B) ve (C) harfleri ile gösterilen 2854 m2 ve 8409 m2 kısımlarının imar ve ihyası tamamlanmış zeytinlik, sebze ve meyve bahçesi niteliğinde davalı adına; (A) harfi ile gösterilen 9919 m2 kısmının ise taşlık, kayalık niteliğiyle tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2011 gün ve 2011/7930-11721 sayılı bozma kararında özetle; "Taşınmazların ana kayalar ile kaplı, % 15-25 arasında eğimde oldukları, bu haliyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olmadıkları, seri bazda yapılan tahdidin dışında ise de; 1959 yılı memleket haritasında ve 1977 yılı resmî belgelere göre dahi orman sayılan yerlerden olduklarının uzman orman bilirkişi raporu ve toplanan diğer deliller ile tespit edildiği, hal böyle olunca, tüm taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ve taşınmazların orman niteliğiyle tapuya tesciline karar verilmesi gerektiği" açıklanmış, mahkemece direnme kararı verilmesi üzerine;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/11/2012 gün ve 2012/20-440 Esas, 2012/826 Karar sayılı ilâmıyla karar bozulmuştur. Bozma kararında özetle; "Her ne kadar özel daire bozma kararında çekişmeli taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tescilinin gerektiği belirtilmişse de; mahkemece yapılan araştırma ve alınan 25.03.2010 havale tarihli orman bilirkişi raporu ile getirtilen resmî belge ve kayıtlardan, çekişmeli taşınmazların orman tahdit sınırları dışında, orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, 33, 34, 39 parsellerle, 31 parselin (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinde imar ve ihya olgusunun tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl önce tamamlandığı, taşınmazların zeytinlik, sebze ve meyve bahçesi niteliğinde kadim tarım arazileri olduğunun benimsendiği, ancak yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, bilirkişiler tarafından çekildiği anlaşılan fotoğraflardan, taşınmazlarda yapılan imar ve ihya olgusu ile zilyetlikle edinmeye elverişli taşınmazlardan olup olmadığının tam olarak anlaşılamadığı, mahkemece öncelikle memleket haritalarının, topoğrafik haritanın ve hava fotoğraflarının temin edilmesi, uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, her bir taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise tarımsal faaliyete ne zaman başlandığının belirlenmesi için, yakın ve panaromik fotoğraflarla tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki görüntüsünün tespiti, zilyetlik ile imar ve ihya faaliyetlerinin başladığı ifade edilen tarihin öncesine ve sonrasına ait 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelettirilmesi, memleket haritası ve topoğrafik haritayla çakıştırılarak, imar ve ihya edilip edilmediği, imar ve ihya edilmişse ne şekilde edildiği, imar ve ihyanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığının, tarımsal amaçlı kullanıma uygun olup olmadığının, ne zaman kullanılmaya başlanıldığının, eğiminin, üzerindeki ağaçların cinsinin, dağılımının, sayısının, varsa aşı yaşının, ağaçlar dikilmişse dikme yaşının tespit edilmesi, taşlık kayalık kısımları ile zilyetlikle edinmeye elverişli kısımlarının miktarları ile belirlenmesi, taşınmazların imar ve ihya edilerek zilyetlikle edinmeye elverişli hale getirildiklerinin ve kazanma şartlarının oluştuğunun saptanması halinde, davalı şahıs lehine tespit gibi tescil kararı verilmesi; davalı lehine zilyetlik koşulları oluşmadığının ve taşınmazların zilyetlikle edinilebilecek, ekonomik yarar sağlayacak yerlerden olduğunun saptanması halinde, Hazine adına tescil edilmesi; hakim vasfı taşlık, kayalık olan ve zilyetlikle edinmeye elverişli olmayan yerlerin ise, taşlık kayalık vasfı ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmesi gerektiği"ne değinilmiştir.