muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1205, Karar No: 2018/17022, Tarih: 08.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1205 E.  ,  2018/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, tanık... un beyanına ve mağdurun olayın sıcaklığıyla soruşturma aşamasındaki sanığın elindeki baston ile kafasına vurduğuna dair beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikteki doktor raporunda "sol kulak üstü temporal bölgede, 5cm.x10cm. çapında darbeye bağlı ekimoz ve şişlik" şeklindeki bulgulara göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1897, Karar No: 2024/13948, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/1897 E.  ,  2024/13948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/152 E., 2017/8 K.

ŞİKÂYETÇİ : Maliye

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, şikayetçi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, sanıklar müdafilerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, sanıklar müdafileri yönünden temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, şikayetçi vekili yönünden ise; hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama konusu kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun mağdurunun kamu olduğu, bu suç yönünden doğrudan zarar görmeyen Maliye hazinesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; şikayetçi kurum adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinde Özel Kafadar Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde öğretmen olarak görev yapan sanıkların, bir kısım öğrenciler eğitime gelmedikleri halde, eğitim almış gibi düzenlenen sahte bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planları imzalamak suretiyle “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; suça konu belgelerin aylık toplu olarak imzalatılması ve eylemleri nedeniyle sanıkların doğrudan menfaat temin etmemeleri nazara alındığında, sanıkların zarar verme bilinç ve iradelerinin bulunmadığı, sahtecilik kastıyla hareket etmedikleri ancak, aylık bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını imzalarken gerekli incelemeyi yapmamaları nedeniyle görevlerinin gereklerine aykırı davranmak suretiyle kamu zararına neden oldukları anlaşılmakla, eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2. maddesinde düzenlenen ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve sanıklar hakkında soruşturma izninin talep edildiği 01.04.2008 tarihinden, soruşturma izni verilmesine ilişkin kararın kesinleştiği 17.09.2008 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “görevi kötüye kullanma“ suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

III. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1. Sanık ... yönünden; İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 28.10.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre, "T.C Milli Eğitim Müdürlüğüne Afyonkarahisar" hitaplı (1) adet dilekçe ile 2007 yılı Ekim ayına ait (1) adet "Aylık Eğitim, Çalışma ve Rehabilitasyon Planında" öğrenci velisi Şükrü Yücel adına atılı bulunan imzanın Şükrü Yücel'in eli mahsulü olmayıp, bu belgelerden Aylık Eğitim, Çalışma ve Rehabilitasyon Planında "meslek elemanı ..." ismi karşısındaki imzaları atan şahsın eli mahsulü olduklarının tespit edilmesi karşısında, belirtilen belgelerdeki imzaların sanık ...'a ait olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde belirlenmesi ile gerekirse bu hususta yeniden bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

2. Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulünün gerekeceği, hukuki kesintinin iddianame tarihi itibarıyla oluşacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda; UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanıklardan ... hakkında bu davaya da konu olan Özel Kafadar Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin sahibi sıfatıyla 5237 sayılı Kanun'un 204/2. maddesi gereği kamu davası açıldığı ve yargılamanın Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/55 Esas sayılı dosyası kapsamında yürütüldüğü, yine sanıklardan ... ve ... hakkında da aynı kurumun müdürleri sıfatıyla 5237 sayılı Kanun'un 204/2. maddesi gereği Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/477 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılandıkları anlaşılmakla; dava dosyalarının mümkünse birleştirilmesi, aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi ve eylemlerin zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesinden sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29741, Karar No: 2016/8287, Tarih: 13.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/29741 E.  ,  2016/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Müşteki ... davaya katılmamış ise de 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nın aşamalarda, sigaraların mahalleden tanıdığı diğer sanığa ait olduğu, sonrasında ise muavini ...'e ait olduğu yönünde çelişkili beyanları bulunması, suça sürüklenen çocuk ...'nin ise tüm aşamalarda sadece otobüsün yıkanmasına yardımcı olduğunu, koli teslim etmediğini, hiç bir şekilde sigaralarla ilgisi olmadığını belirtmesi karşısında sanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla, tutanak tanıkları ve araç muavini ... dinlenilerek olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup ayrıntılı beyanları alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3311, Karar No: 2011/15144, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3311 E.  ,  2011/15144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2009 tarih ve 2007/389-2009/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin Pop Boom ibaresinin marka olarak tescili için TPE' ne başvuruda bulunduğunu, müvekkili şirkete ait eti pop kek, pop kek markalarıyla karışıklığa yol açacağı, markanın itibarından haksız olarak yararlanacağı ve markanın itibarını zedeleyeceği gerekçeleriyle davalı şirketin başvurusuna itiraz etmelerine karşın itirazlarının reddedildiğini, bu nedenle YİDK'nun itirazın reddine dair kararının iptali ile davalının marka başvurusunun tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan TPE vekili, davacının itiraz aşamasında ileri sürmediği markaları, dava sırasında ileri sürdüğü, müvekkilince yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Tıltay Gıda San. ve Tic. A.Ş vekili, markaların benzer olmadığı gibi davacıların markalarının tanınmış olmadığını, taraf markalarının tamamen farklı mal ve hizmet grupları içn tescilli olduğunu ve iltibasa yol açmayacağın savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, teknik hususlar bakımından kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "eti pop kek" ve "pop kek" ibareli tanınmış markalarının davalı şirketin başvurusuna tescil engeli oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, teknik hususlar bakımından kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "eti pop kek" ve "pop kek" ibareli tanınmış markalarının davalı şirketin başvurusuna tescil engeli oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

Davacı adına tescilli markaların dikkat çeken asli unsurlarından birisi de "pop" ibaresidir. Dava konusu marka başvurusunu da oluşturan "Pop Boom" ibaresinde asil unsurlardan bir tanesini de pop kelimesi oluşturmaktadır. Her ne kadar işaretler arasında karışıklığa yol açacak derecede benzerlik olup olmadığı araştırılırken işaretlerin bir bütün olarak bıraktıkları izlenimin dikkate alınması gerekmekte ise de, bu değerlendirme yapılırken mukayese edilen işaretlerin, ürünlerin ortalama alıcı nezdinde dikkat çeken başka unsurların da gözetilmesi gerekir. Bu durumda davacının markaları ile dava konusu başvuruyu oluşturan işaretin başka ve dikkat çekici asli unsurunun "pop" kelimesi olduğu anlaşıldığından, işaretler arasında 556 sayılı KHK' nin 8/1- b bendi anlamında bağlantı ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1683, Karar No: 2018/1308, Tarih: 04.07.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1683 E.  ,  2018/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kurum zararına dayalı maddi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.07.2012 gün ve 2007/666 E., 2012/272 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.11.2013 gün ve 2012/17667 E., 2013/17579 K. sayılı kararı ile,

"...Dosya kapsamından, alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı, tarafların iddia ve savunmalarını karşılamadığı, hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, tahsil edilebilir kurum zararının doğup doğmadığı ve davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığı hususunda denetime ve hüküm kurmaya elverişli yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu hususun gözetilmemiş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir...."

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kurum zararından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kurum zararından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili İzmir'in Aliağa ilçesinde kurulu dava dışı... ...ye ait ark ocağı ve haddehane tesislerine elektrik sağlamak üzere mülga TEAŞ ile adı geçen şirket arasında enerji satışı anlaşması imzalandığını, Ege Metal Demir ...nin 1997-1999 yılları arasındaki enerji tüketiminden kaynaklanan faturaya bağlanmış borçlarını ödemediğini, toplam 29.923.777,79 YTL alacağın tahsili için 26.02.2001 tarihinde ilamsız icra takibi başlatıldığını ve firmanın enerjisinin kesildiğini, ancak borçlu firmanın talebi üzerine İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 23.02.2001 tarih ve 2001/612 D. İş sayılı kararı ile enerjinin kesilmesine dair kararın tedbiren durdurulmasına ve kesilmiş bulunan enerjinin ihtiyati tedbir yoluyla açılmasına karar verildiğini, borçlu firmanın İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde açtığı menfi tespit davasının reddine karar verildiğini, firmanın temyizi üzerine kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesince onandığını, hâlen karar düzeltme incelemesinin devam ettiğini, diğer yandan borçlu firmanın itirazı üzerine duran takibin devamı için Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan itirazın iptali davasında menfi tespit davasındaki kararın kesinleşmesi beklendiği için alacağın henüz tahsil edilemediğini, davalar devam ederken TEAŞ’ın 05.02.2001 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile üçe bölündüğünü ve 4628 sayılı Kanun’un 2. maddesinin (d) fıkrasının 1. bendindeki hüküm gereğince müvekkili kurumun TEAŞ’ın yasal halefi olduğunu, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 21.01.2002 tarihli soruşturma raporunda borçlu firmanın Mayıs 1997 ve Kasım 1999 dönemleri arasında ödemediği elektrik faturalarını tahsil etmeyen ve firmanın elektriğinin kesilmesi yönünde gerekli girişimlerde bulunmayan personelin mali yönden sorumlu olduğunun belirtildiğini, sorumlu personel tarafından firmanın elektriğinin kesilmesi ve faturaların tahsili için gerekli işlemlerin yapılması ve Yönetmelikteki yaptırımların uygulanması hâlinde bu kadar büyük miktardaki zararın oluşmayacağını, görevlerini yerine getirmeyen davalıların zarardan sorumlu olduklarını, 12.03.2007 tarihi itibari ile hesaplanan toplam 140.432.952,89 TL kurum zararından her bir davalının görev süreleri dikkate alınarak sorumluluk miktarlarının belirlendiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 140.432.952,89 TL zararın tamamından ...’ün ve ...’nin, 5.281.652,46 TL’sinden ...’ın, 105.623.354,83 TL’sinden ...’nun, 32.965.754,91 TL’sinden ...’in, 135.151.300,43 TL’sinden ...’nın, 29.527.945,60 TL’sinden ...’in sorumlu olmak üzere 12.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı, KDV’si ve yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, alacağın tahsili için açılan itirazın iptali davası devam ettiğinden doğmuş bir zarar bulunmadığını, enerjinin kesilmesinde Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği’nin 50-d maddesi uyarınca yetkinin Bakanlığa ait olduğunu, enerjisi kesilen firmanın başvurusu üzerine Bakanlıktan ve Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği’nden gönderilen yazı üzerine Protokol imzalanarak enerjinin açıldığını, firmanın protokole rağmen borcu ödememesi üzerine enerjinin kesilerek icra takibi başlatıldığını ancak ihtiyati tedbir kararıyla kesilen enerjinin yeniden verildiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda bilirkişi kurulunun düzenlediği raporda süreç anlatıldıktan sonra haksız fiil sorumluluğunun şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda takdirin mahkemeye bırakıldığı, davalıların savunmalarında belirttikleri enerjinin kesilmesi için Bakanlık olurunun gerektiğine dair yönetmelik değişikliğinin 13.07.1999’da yürürlüğe girdiği, davanın 1997-1999 yılları arasındaki borca ilişkin olduğu gözetildiğinde ancak 13.07.1999’dan sonraki enerji kesilmesi girişimleri yönünden dikkate alınabileceği, borçlu firmanın aldığı ihtiyati tedbir kararının menfi tespit davasının sonuçlanmasına kadar devam ettiği, bu dönem içerisinde enerjinin kesilmemesi nedeniyle davalıların sorumlu tutulamayacağı, enerjinin kesilmesinin tahsilat anlamında davacıya katkısı olmayacağı, olsa olsa yönetmelik hükümlerine göre enerjinin kesilmesi gereken tarih ile sonraki dönemde verilen enerjinin bedelinin ödenmemesinden kaynaklanan zarardan söz edilebileceği, Ege Metal ...nin Cumhurbaşkanlığına yaptığı başvuru üzerine Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinden gönderilen yazı üzerine borçlu firma ile taksitlendirme konusunda protokol yapıldığı, ancak firmanın protokol hükümlerini ihlal ettiği, bunun üzerine Bakanlıkça yönetmeliğin 50/a maddesine göre işlem yapılmasının uygun görüldüğü, toplanan delillerden davalıların Ege Metal ...nin enerjisini kasıtlı olarak kesmeyerek kurumu zarara uğrattıklarının iddia ve ispat edilmediği, yazışmalar ve mahkemece verilen tedbir kararı gözetildiğinde bu yönde kasıtları bulunmadığı sonucuna varıldığı, öte yandan kusurlu davranış olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği yönünde yapılan irdelemede de dosyaya yansıyan gerek kurum içi gerek Bakanlık ile olan yazışmalar, tesisin niteliği gereği yazışmalara gösterilen özen ile mahkemenin tedbir kararı ve dava konusu faturalara ilişkin süreç içerisinde kısmi tahsilat yapılmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde davalıların bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.