muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6332, Karar No: 2022/3528, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6332 E.  ,  2022/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.12.2018 gün ve 2016/421 - 2018/721 sayılı kararı bozan Daire'nin 08.06.2021 gün ve 2020/5765 - 2021/4862 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Hollanda'da mukim bir sigorta şirketi olduğunu, davacı tarafından kargo ve lojistik mali sorumluluk sigortası ile dava dışı Gezairi Transport S.A.L'ye ait ürünlerin sigortalandığını, ürünlerin Türkiye'den Irak'a nakliyesinin davalı tarafından üstlendiğini, tahliye ve taşıma esnasında maruz kalınan yüksek sıcaklık nedeni ile ürünlerde değer kaybı olduğunu, davacı şirketin poliçe kapsamında hasar bedelini sigortalısına ödediğini, anılan zararın tazmini için davalı aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı şirketin itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu ileri sürerek, icra takibine itirazın iptalini, alacağın %20'sinden aşağı olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davasının aktif davacı sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1821, Karar No: 2022/6339, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1821 E.  ,  2022/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.12.2018 tarih ve 2017/87 E. - 2018/1368 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.12.2020 tarih ve 2019/885 E. - 2020/1520 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 10/08/2015 tarihinde "Elektrik Alım/Satım Çerçeve Sözleşmesi" akdedildiğini, bu sözleşme kapsamında yapılan protokoller uyarınca, davacının davalı şirketten elektrik enerjisi satın aldığını ve borçların teminatı olarak 3 adet teminat mektubunun davalıya teslim edildiğini, 01/01/2016-31/12/2016 tedarik dönemi için akdedilen protokole göre davacının davalıdan tedarik edeceği enerji birim fiyatının hesabında referans alınan değerlere perakende satış hizmeti (PSH) tutarının dahil edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, nihai tüketiciye satılan elektrik enerji bedelleri ile ilgili endekslemede perakende tedarikçilerin son kullanıcı-tüketiciye yansıttıkları PSH, kayıp kaçak gibi ek bedellerin davacı şirkete yansıtılmayacağının kararlaştırıldığını, EPDK'nın 30/12/2015 tarihli 29578 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan tebliği ile, 01/01/2016 tarihinden itibaren PSH bedelinin ismen kaldırıldığını, ancak bu defa bu kalemin perakende enerji bedelleri içerisine dahil edilerek nihai tüketiciye yansıtılmaya devam edildiğini, örtülü olarak yansıtılan PSH tutarının EPDK tebliğinin geçici 3. maddesi uyarınca 0,007233kr/kWh olarak kararlaştırıldığını ve nihai tüketiciye uygulanan çıplak enerji fiyatlarına örtülü PSH eklendiğini, taraflar arasında akdedilen protokol uyarınca bu bedelin davalı tarafından yapılan hesaplamalardaki enerji bedelinden indirilmesi gerektiği halde 2016 yılı faturalarında buna uygun hesaplama yapılmadığını, davacının bu yıla ilişkin tüm ödemelerde çekince koyduğunu, davalının aleyhe olacak şekilde 01/01/2016 döneminden itibaren enerji fiyatının 0,45kr/kWh referans alarak faturalandırıldığını, EPDK’dan bu konuda görüş alındığını, taraflar arasındaki ikili anlaşmalarda PSH bedelinin 0,007233kr/kWh olarak enerji bedelinden düşülmesi gerektiğinin ifade edildiğini, davalının buna rağmen mutabakata aykırı şekilde fazla fatura kesmeye devam ettiğini, 2016 yılına ilişkin dönemde fazladan 481.819,79 TL PSH bedelinin tahsil edildiğini, davalıya hitaben ihtarname keşide edilerek, 2016 yılında protokole ve taraflar arasındaki yazılı mutabakata aykırı olarak tahsil edilen 481.819,77 TL’nin davalının davacı şirketten olan Aralık 2016 dönemi enerji bedeli alacağından mahsup edildiğinin bildirildiğini, bu miktarda kesilen iade faturasının da davalıya ihtarname ekinde tebliğ edildiğini, ancak davalının keşide ettiği ihtarname ile bu tutarın iade edilmesini, aksi takdirde teminat mektubunun nakde çevrileceğini bildirdiğini ileri sürerek, davalının elinde bulunan 3 adet teminat mektubu bedelinin nakde çevrilmesinin önlenmesine ve davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının uygulamalarının taraflar arasında akdedilen sözleşme ve protokollere uygun olduğunu, 31/12/2016 tarihli fatura bedelinin davacı tarafca eksik ödenerek, iade faturası gönderildiğini, davalının süresinde keşide ettiği ihtarname ile iade faturasına itiraz edildiğini, süresi içinde ödeme yapılmaması halinde davacı tarafından teslim edilen teminat mektubunun paraya çevrileceğinin bildirildiğini, ödeme yapılmadığından teminat mektubunun paraya çevrilerek eksik ödenen tutarın faizi ile tahsil edildiğini, davalının mevzuat ve sözleşmeye uygun tahsilat yaptığını, akdedilen protokol uyarınca birim fiyat belirlemesinde net enerji bedeline göre hesaplama yapıldığını, parekende enerji satış fiyatlarının düzenlenmesi hakkında tebliğin geçici 3. maddesinin taraflar arasındaki protokole uygulanamayacağını, 01/01/2016 yürürlük tarihli tebliğ dışında EPDK tarafından PSH bedeline ilişkin başka bir düzenleme yapılmadığını, ikili anlaşmaların EPDK'nın onayına bağlı olmadığını, davacının çekince koymadan ödeme yaptığını, iddialarının mesnetsiz olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında akdedilen 10/08/2015 tarihli "Elektrik Alım/Satım Çerçeve Anlaşması", protokol ve revize protokoller uyarınca, davacı şirket tarafından, davalı şirketten elektrik enerjisi satın alındığı ve ticari ilişkinin devam ettiği, uyuşmazlığın 01/01/2016-31/12/2016 tarihleri arasında davalı tarafından düzenlenen elektrik satış faturaları içine PSH bedeline ilişkin fazladan bir tahsilatın örtülü bir şekilde eklenip eklenmediği ve bu bedelin iade edilip edilmeyeceğine ilişkin olduğu, EPDK’nın cevabi yazısında, 30/12/2015 tarihli 29578 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan "Parekende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğin" geçici 3. maddesinin tedarikçiler ile tüketiciler arasında imzalanan ikili anlaşmalara ilişkin olduğunun bildirildiği, 01/01/2016 tarihi öncesinde piyasa katılımcıları arasında imzalanan ikili anlaşmalarda "Düzenlenen Enerji Fiyatı" olarak refere edilen fiyatın, bu tarihten sonraki karşılığının hesaplanmasında, tebliğin gecici 3. maddesinde yer alan PSH bedelinin aktif enerji bedelinden düşülmesinin düzenlemeye uygun olduğu, piyasa katılımcılara arasındaki anlaşmalarda ise PSH bedelinin anlaşma fiyatına eklenmesinin öngörülmemiş olması kaydıyla, düzenlenen enerji fiyatını referans alan anlaşma fiyatının 01/01/2016 öncesi ve sonrasındaki tutarlılığını sağlamak için dönüştürme yapılması gerekmektedir." denilerek referans fiyat olarak 0,007233 TL/KWh bedelinin uygun olduğunun belirtildiği ancak bu konuda EPDK tarafından bir düzenleme yapılmadığının ifade edildiği, 01/01/2016 tarihinden sonraki dönem için dava konusu edilen PSH bedelinin aktif enerji bedeli içerisinde bulunduğunun EPDK tarafından kabul edildiği, taraflar arasındaki sözleşmede PSH bedelinin anlaşma fiyatına eklenmesinin öngörülmediği, 01/01/2016 tarihi öncesi ve sonrasındaki dönemlerde tutarlılığın sağlanması için EPDK’nın söz konusu tebliğinin geçici 3. maddesinde belirtilen referans PSH bedelinin tarife tablolarında yer alan ilgili enerji bedelinden düşülmesi gerektiği sonucuna varıldığı, bilirkişi raporu ile dava konusu 2016 yılı tüm aylarını kapsayan dönem faturalarında davalının davacıdan PSH bedeline ilişkin olarak davacının teminat mektuplarını tazmin etmek suretiyle 30/01/2017 tarihinde 481.820,00 TL tutarında tahsilat yaptığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 481.820.-TL’nin 30/01/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında satıma konu elektrik enerji birim fiyatının nasıl tespit edileceğinin protokolle kararlaştırıldığı, protokolde yer alan açık düzenlemeye göre perakende satış hizmetleri (PSH) bedellerinin birim fiyatın belirlenmesinde hesaplamaya dahil edilmeyeceği, 2015 yılı ve öncesi elektrik enerjisi fiyatlarının tespitinde PSH bedelleri ayrı bir kalem halinde belirlenerek fiyatlar içine dahil edilirken, tüketicilerin açtığı davalar sonucunda nihai tüketici fiyatlarına bu bedellerin yansıtılmasının haksız olduğuna mahkemelerce karar verildiği, enerji fiyatlarının içinde ayrı bir kalem olarak PSH bedellerinin yer alması uygulamasına 2016 yılından itibaren son verildiği, PSH bedelleri fiyat tespitinde ismen kaldırılmış ise de elektrik enerjisi birim fiyatları içinden bu bedellerin tamamen çıkartılmadığı, nihai fiyat içinde örtülü olarak yer almaya devam ettiği, EPDK tebliğinin geçici 3. maddesinde de PSH bedellerinin nihai fiyat içinde yansıma oranlarının belirtildiği, buna göre taraflar arasında imzalanan protokolle belirlenen fiyat içinde PSH bedelinin yer almayacağı açıkça kararlaştırıldığından. 2016 yılından itibaren düzenlenen faturalarda nihai bedel içinde yer almaya devam eden ve tebliğin geçici 3. maddesinde belirlenen PSH bedeline tekabül eden kısmın davalı tarafça düzenlenen fatura bedellerinden indirilmesi gerektiği, tebliğle belirlenen PSH katsayısının davalı tarafça düzenlenen fatura bedellerinden düşülmek suretiyle davacıdan fazladan tahsil edilen miktarın bilirkişi raporu ile tespit edildiği, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ile tespit edilen bu bedel üzerinden ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 24.683,82 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25106, Karar No: 2022/25251, Tarih: 13.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25106 E.  ,  2022/25251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Tehdit suçunun oluşabilmesi için tehdit oluşturan sözlerin ya mağdura karşı söylenmesi ya da iletme kastı taşıyan fail tarafından mağdura iletmesi muhtemel bir kişiye karşı söylenmesi gerektiği, yargılama konusu olayda sanığın katılanın komşusu olan ...’ı arayarak söylediği “Feride o kazıkları çıkarsın yoksa sonu iyi olmaz” şeklindeki sözlerinin muhataba iletme kastı bulunarak söylenmiş olması karşısında, suçun unsurlarının oluştuğu, sanığın TCK’nın 106/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

Suçlamaları kabul etmeyen ve olay günü işyerlerinde olduklarını söyleyen sanıkların, hakaret eylemlerine ilişkin dinlenen tanık ...’ın soruşturma aşamasında balkona çıktığında sanıkların katılanlara hakaret ettiklerini duyduğunu, yargılama aşamasında ise sanık ...’ın hakaret ettiğini, oğulları olan diğer sanıkların da olay yerinde olduğu şeklinde beyanda bulunması karşısında, tanık ...’ın aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişki giderilerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan, ayrıca sanıkların olay günü işyerlerinde bulunup bulunmadıkları da araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2893, Karar No: 2019/4319, Tarih: 02.07.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2893 E.  ,  2019/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada:

Davacı, davalıların 5543 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıklarını ileri sürerek iskana başvurduklarını, ... İskan Komisyonunun 30/06/1998 tarih ve 120 nolu kararına istinaden, 498 parsel sayılı taşınmazın davalılara temlik edildiğini, ... ve İskan Bakanlığı müfettişlerince başvuru sahibi olan aile reisinin göçebe olmadığı, ayrıca hak sahipliğine müracaat tarihinden ve hak sahipliği kararı alınmadan önce sigorta kaydının bulunduğu, bu nedenle göçebelik durumu olmadığından yerleşik hayata geçiş amacı taşıyan iskandan faydalanmaması ve hak sahipliklerinin iptal edilmesi gerektiği hususunun tespit edilmesi üzerine, ... İskan Komisyonunun 14/12/2011 tarih ve 2011/123 nolu kararı ile davalıların hak sahipliğinin iptal edildiğini davalıların bu karara karşı ... İdare Mahkemesinde açtıkları davanın retle sonuçlandığını ileri sürerek dava konusu 498 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ..., 5543 sayılı Kanun’a getirilen 7.madde ile 2510 sayılı yasa döneminde kazanılan hak sahipliklerinin korunacağının hüküm altına alındığını, tarafından İdare Mahkemesinde açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın hatalı olduğunu, ancak söz konusu karar ile ilgili, eşine yapılan tebligatın şehir dışında olduğu bir döneme denk gelmesi nedeni ile temyiz edilemeden kesinleştiğini, sehven kesinleşen bu karara dayanarak tapunun iptalinin istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “… her ne kadar idare mahkemesinde açılan iptal davasının reddine karar verilmiş ise de, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6945 sayılı ile Kanun 5543 sayılı İskan Kanunu’na eklenen Geçici 7/3.maddesinde yer alan düzenleme dikkate alındığında davalıların hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir ...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Çevre ve Şehircilik Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına

02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/803, Karar No: 2015/21399, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/803 E.  ,  2015/21399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, aralarında husumet bulunan şikayetçinin ikametinin bulunduğu yere giderek, yanında getirdiği sopa ile vurarak önce şikayetçinin ikametinin pencere camını, daha sonra ise şikayetçinin ikametinin önünde park halinde bulunan ... plakalı aracının farlarını ve camlarını kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın ikrarı, şikayetçi beyanı, olay yeri tespit ve görüntü inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğine ve mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1277, Karar No: 2021/10898, Tarih: 22.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1277 E.  ,  2021/10898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın esastan reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacıların başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalıların imtiyaz sahibi, yönetim kurulu başkanı, eser sahibi olduğu ... Gazetesinin 01/04/2015 tarihli nüshasında ve aynı tarihli www.aydinlikgazete.com isimli internet sitesinde "havuzcular dikkat dikkat" başlığı ile yayınlanan yazıda yer alan söz ve ifadelerin müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini beyan ederek, gazete yayını için her bir davacı yönünden ayrı ayrı 37.000,00 TL manevi tazminat ile internet yayını için her bir davacı yönünden ayrı ayrı 37.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile yayın isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu yayının davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk

kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 22/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10987, Karar No: 2013/10390, Tarih: 18.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10987 E.  ,  2013/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, rehabilitasyon hizmet temini sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteminden ibarettir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.