muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13956, Karar No: 2011/17864, Tarih: 30.12.2011

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8351, Karar No: 2013/9844, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8351 E.  ,  2013/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2010 gün ve 2010/227 Esas, 2010/644 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana göndermiş olduğu " bu laflara seni yutturacam, yarın bu kadar yeter artık ya yeter ya", " benden günah gitti artık sen düşün gerisini buseciğim yeter", " İzmir'deyim ama şu an ama arkadaşlarımın gözü üzerinde bilki buse", "salak okuldayım zaten çamlıktayım" şeklindeki mesajlarla ilgili tehdit ve hakaret suçlarından zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür.

Müştekinin şikâyet dilekçesi, sanığın ikrarı, sanığın katılana göndermiş olduğu "bak güzelim sadece sevdik suç mu bu ya", " çok güzelsin " gibi mesaj kayıtları ile; mağdureyi zincirleme şekilde cinsel amaçla taciz ettiği sabit olduğu halde, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7045, Karar No: 2010/6459, Tarih: 08.11.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/7045 E., 2010/6459 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/7045 E., 2010/6459 K.**

**- HUKUKSAL OLGU

- KAZANDIRICI ZAMAN AŞIMI ZİLYETLİĞİ

- TAŞINMAZ ÜZERİNDE BULUNAN KAYNAKLAR**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.... Y.....tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 138 ada 36 parsel sayılı 11.246,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı H.... Y.....adına tespit edilmiştir. Davacı M.....Ş.., N......Ç......, A.. K...... ve M...... Ç...... 138 ada 36 parsel sayılı taşınmazın içindeki su kaynağının yarısının kullanımlarında olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 138 ada 36 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi Ö... O.... U.....tarafından düzenlenen 2.4.2009 havale tarihli rapor ve eki haritada mavi renkle işaretli su kaynağının yarısının davacı M.....Ş.., N......Ç......, A.. K...... ve M...... Ç...... tarafından kullanıldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı H.... Y.....tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde, tespit bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında dinlenerek çelişki giderilmemiştir.

Öte yandan sudan yararlanan davacılara ait taşınmazların hangileri olduğu, dava konusu su kaynağının bulunduğu taşınmaza sınır olup olmadığı, davacılara ait taşınmazların ne şekilde bu sudan faydalandığı belirlenmemiş, uzman bilirkişi raporunda da gösterilmemiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan yerleşik görüşe göre, bir taşınmaza malik olan gerçek yada tüzel kişinin, o taşınmazın altında bulunan kaynaklara da malik olacağı yasanın özü ve sözünden anlaşılmaktadır.

Bir taşınmazdaki su kaynağından malik dışındaki kişilerin yaralanabilmesi için, su kaynağının kadim olması, suyun kaynadığı taşınmazın sınırları içinde kalmayacak derecede büyük olması ve malik dışındaki kişilerin de kadimden beri bu su kaynağından yararlanmasına bağlıdır.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan yerleşik görüşe göre, bir taşınmaza malik olan gerçek yada tüzel kişinin, o taşınmazın altında bulunan kaynaklara da malik olacağı yasanın özü ve sözünden anlaşılmaktadır.

Bir taşınmazdaki su kaynağından malik dışındaki kişilerin yaralanabilmesi için, su kaynağının kadim olması, suyun kaynadığı taşınmazın sınırları içinde kalmayacak derecede büyük olması ve malik dışındaki kişilerin de kadimden beri bu su kaynağından yararlanmasına bağlıdır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tutanak tespit bilirkişilerin tümü, keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişiler, tanıklar, uzman fen bilirkişi ve uzman jeolog bilirkişi hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 138 ada 36 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi rapor ve eki haritasında dava konusu mavi renkle işaretli su kaynağının kadim olup olmadığı, davacıların davaya konu su kaynağından 1/2 oranında kadim yararlanma haklarının bulunup bulunmadığı yerel bilirkişi, tespit bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak tespit bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmelidir. Suyun debisi sağlıklı belirlenmeli, bu nedenle bölgede mevsimin en kurak gün yada günleriyle en yağışlı gün yada günleri merciinden sorulup belirlenerek taşınmaz başında belirlenen günlerde ayrı ayrı "debi" belirlenmesi için uzman jeolog bilirkişiden yararlanılmalı, uzman jeolog bilirkişiden su kaynağının çıktığı taşınmazın sınırları içinde kalmayacak derecede büyük olup olmadığı, davaya konu su kaynağının 1/2 oranında davacılara ait hangi taşınmazlarına ne şekilde bağlantısının bulunduğu sorulup saptanmalı, bu konularda ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, uzman fen bilirkişiden dava konusu su kaynağının bulunduğu taşınmaz ve davacılara ait taşınmazları ile sulama şeklini gösterir ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı H... Y......'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davalı H... Y.....'a iadesine, 08.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8362, Karar No: 2013/9297, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/8362 E.  ,  2013/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Köyü 105 ada 31 sayılı parsel (2902 m²) 2006 yılında yapılan kadastro sırasında belgesizden davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın tapuda Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın orman niteleğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 10/11/1988 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 31/10/2006 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmaz 1988 yılında kesinleşen orman sınırı dışında kalsa bile, hem 1963 hem de 1989 tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman sayılan yerlerden olduğu, bilirkişi raporlarına ve dosyaya konulan fotoğraflara göre yoğun taşlık, kayalık halde bulunduğu, komşu 30 ve 42 parsel sayılı taşınmazların 2006 yılında yapılan kadastro sırasında çalılık ve kayalık niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği, 24, 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların ise Hazinenin aynı iddia ile açtığı dava sonucu hükmen orman ve kayalık niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verildiği belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3, 4 ve 5. paragraflarının kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22.10.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17071, Karar No: 2011/7349, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17071 E.  ,  2011/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılardan ... ve ... oğulları, diğer davacı ... ise kardeşi olan ...’ın, birleşen dosyada davalı olan Türk Hava Kurumunun açtığı ... tekamül kursuna katıldığını, yelken kanat ile uçarken kayalıklara çakılarak 14/10/1999 tarihinde vefat ettiğini, yelken kanatın hatalı üretildiğini, yelken kanatın davalı ... Ltd. Şti. Tarafından ithal edildiğini, diğer davalı Fransız ... tarafından üretildiğini, kursu düzenleyen THK nin sorumlu olduklarını ileri sürerek, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00-TL manevi, 2.000,00-TL maddi, diğer davacı ... için 15.000,00-TL manevi, 2.000,00-Tl maddi tazminat olmak üzere toplam 81.000,00 YTL maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar ayrı ayrı; kazanın meydana gelmesinde kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın Reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar eldeki dava ile kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu belirterek tazminat talebinde Bulunmuş olup, Uyuşmazlık zararın meydana gelmesinde davalıların kusuru olup olmadığı, diğer bir anlatımla tüm kusurun ölende bulunup bulunmadığında toplanmaktadır. Dosya içerisinde mevcut Bilirkişi kurulu tarafından tanzim olunan rapor içeriğine göre; Ceza soruşturması esnasında Hava Yüksek Mühendisi tarafından yerinde yapılan inceleme neticesinde kaza nedeninin kesin olarak belirlenemediğine atıf yapılarak, kazaya belirlenemeyen bir sebeple havada kırılan “Keel Tube” ün sebep olduğu, bu parçanın imalat hatası sonucu kırılıp kırılmadığı noktasında yapılan metalürjik incelemede olaya neden olacak kesin kanı niteliğinde bir bulgunun tespit edilemediği belirtilmiştir.

Davalı ..., ... tekamül kursunu düzenleyen kuruluş olup, yelken kanatın davalı ... Ltd. Şti. Tarafından ithal edildiği, diğer davalı ... tarafından ise üretildiği anlaşılmaktadır, Dolayısıyla davalılar kaza nedeni ile ... bu sorumluluktan ancak kendilerine veya yardımcılarına bir kusur yükletilmesinin mümkün olmadığını kanıtlamakla kurtulabilirler. Kusursuzluğun ispatı davalılara aittir. Davalıların kurtuluş beyyinesini getirebilmesi, yani kusursuzluğunu kanıtlayabilmesi için olayın ya mücbir sebepten, yahut da mağdur veya 3. şahsın ağır kusurundan ileri geldiğini ispat etmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu yön gözetilerek inceleme ve araştırma yapılması gerekirken, ispat yükü ters çevrilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davacının air temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına,9.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19002, Karar No: 2014/1326, Tarih: 23.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19002 E.  ,  2014/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/733 Karar no:2013/569

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı- davalı kadın 23.07.2012 tarihinde Pendik 2.Aile Mahkemesinde Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan şiddetli geçimsizlik hukuki sebebine dayalı olarak boşanma davası açmıştır. Davalı-davacı koca da 06.08.2012 tarihinde Pendik l. Aile Mahkemesinde aynı hukuki sebebe dayalı olarak boşanma davası açmış, Pendik l. Aile Mahkemesi 14.08.2012 tarih ve 2012/768 E- 2012/966 K sayılı kararı ile davalı-davacı kocanın açtığı boşanma davasının, davacı- davalı kadının açtığı Pendik 2. Aile Mahkemesinin 2012/733 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar vermiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı- davalı kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş, ancak davalı-davacı kocanın açtığı boşanma davası hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Davalı-davacı kocanın açtığı boşanma davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-davacı kocanın yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen kadının boşanma davası ve fer'ilerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.01.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9379, Karar No: 2016/11872, Tarih: 05.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9379 E.  ,  2016/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/05/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz ve kaçak avlanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının kaçak avlanması nedeni ile merkez av komisyon kararlarına göre belirlenen tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; tarlasında ele geçirilen ve canlı mühre olarak tabir edilen ördeklerin kendisine ait olmadığını, kaçak avcılık yapmadığını, davanın haksız yere açıldığını belirterek, istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davaya konu canlı mührelerin avlanması yasak hayvanlardan olmadığı ve av tarihi itibariyle avlanmasının serbest olduğu yönünde görüş bildiren bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun 6. maddesinde avlanma esas ve usulleri düzenlenmiş olup 2. fıkrasında canlı mühre, tuzak, kapan ve diğer benzeri araç, gereç ve usullerle avlanılması yasak avlanma yöntemleri arasında sayılmıştır. Aynı Yasa 28/son maddesinde ise bu madde hükümlerine göre mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararı verilmiş olsa bile, yasak avlanma ile yaban hayatında ve ekosistemde meydana gelen tahribat ve eksilme nedeniyle tazminata hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalıya ait tarlada ''ayna'' olarak tabir edilen su birikintisi oluşturulduğu, etrafına kazıklar çakılarak bu kazıklara toplam 60 adet canlı ördek bağlandığı, ayrıca ''güme'' diye tabir edilen ateş etme mekanizmaları oluşturularak, usulsüz ve kaçak avcılık için bir sistem kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalının eylemi, kurulan düzenek ve ele geçirilen hayvan sayısı da gözetildiğinde ekositemi de tehdit eder niteliktedir. Her ne kadar; ele geçirilen hayvanların av sezonunda bulunulması nedeniyle avlanması yasak hayvanlardan olmadığı sabit ise de avlanma biçimi itibariyle av yasağı kapsamında olduğundan istemin kabulü gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5409, Karar No: 2019/5508, Tarih: 17.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5409 E.  ,  2019/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 21.01.2013 ve 26.01.2013 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve sanık velisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2399, Karar No: 2007/5299, Tarih: 20.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2399 E.  ,  2007/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan 26.06.2004 keşide tarihli çekin keşideci bölümünde (S.. S.) adı yazıldıktan sonra imzalandığı görülmektedir. Adı geçen hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatılmış ve S. S. vekili tarafından icra mahkemesine başvurularak imzaya itiraz edilmiştir.

Alacaklı vekilinin dosyada konulu olan 09.09.2004 ve 09.11.2004 tarihli cevap dilekçesinde çek altındaki imzanın S. S. Adına vekili A.  S. Tarafından atıldığı ileri sürülmüş ve vekaletnamenin dosyada konulu olduğu görülmüştür. Borçlu tarafından eşi A. S. 'e kambiyo senedi düzenlemek üzere yetki verildiği ihtilaflı değildir. Zira bu olgu gerek vekaletname içeriği ve gerekse borçlunun 15.09.2004 tarihli duruşma sırasındaki imzalı beyanı ile sabit bulunmaktadır.

Mahkemece S.  S. Yönünden imza incelemesi yapılmış ve sonucuna göre hüküm kurulmuştur. Oysa ki, (vekaleten atıldığı) çekte açıklanmasa bile imzanın keşideci olarak ismi yazılı kişinin vekiline ait olduğu iddia edildiğine ve vekaletin varlığı kanıtlandığına göre imza incelemesinin vekil A. S. yönünden de yapılması ve itirazın buna göre değerlendirilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.