muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11443, Karar No: 2018/4410, Tarih: 08.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11443 E.  ,  2018/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2015 gün ve 2013/454-2015/10 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/06/2016 gün ve 2015/15102-2016/6701 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın asıl borçlu...Tarım Ürn.Zirai İlaç Alet Gübre ve Toh. Trak. Seracılık Ekip ve Sis. İmalatı İşl. Tes. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. ile düzenlediği kredi sözleşmelerinden üç tanesine davacının şahsi teminat için imza attığını, asıl borçlunun bankaya olan borçlarını ödeyemez hale gelmesi üzerine borçların yapılandırılma sözleşmeleri yaptıklarını, davalı bankanın davacıya hesap kat/muacceliyet ihtarnamesi gönderdiğini, imzalanan sözleşmelerin üzerinden yılların geçmiş olması, davalı bankanın ısrarı ve tehdidi, zamanın giderek daralması, müvekkilinin tüm ticari itibarını yitirecek olması riski ile yüzleşmesi, kefil olduğuna inandırılması, cebri icra tehdidinin bulunması sebebiyle davacının 23/08/2013 tarihinde kendi hesabından asıl borçlunun hesabına tüm haklarını saklı tutarak 460.000 TL ödendiğini ileri sürerek; 460.000 TL nin ödeme tarihi olan 23/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan geri alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3422, Karar No: 2025/2190, Tarih: 18.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3422 E.  ,  2025/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2642 E., 2022/3460 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/341 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/2642 Esas, 2022/3460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, eksik araştırmaya, meşru savunmaya, haksız tahrike, öldürme kastının bulunmadığına, gerekçenin yetersiz ve dayanaksız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, eksik araştırmaya, meşru savunmaya, haksız tahrike, öldürme kastının bulunmadığına, gerekçenin yetersiz ve dayanaksız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanık ... ile katılanlar ... ve ...'in önceye dayalı arazi sınır anlaşmazlığı sebebiyle önce sözlü tartışma yaşadıkları, sanığın kadastro tarafından konulan sınır belirleme kazığını sökmeye çalıştığını, gören katılan ... ve ...'in olay yerine gelerek sanığa karşı koydukları ve jandarmaya haber verdiklerini söyledikleri, bu süreçte devam eden tartışmayı, tanıklar ... ve Sevgül'ün de izlediği, sanık ...'in arabasına doğru yöneldiği ve yaklaşık 50 metre kadar gidip geri döndüğü, ardından arabadan elinde silah ile indiği ve katılan ...'e doğru ateş ettiği, bu esnada sanığın elindeki silahı gören katılan ...'in sanığa engel olmak amacıyla üzerine atladığı, sanığın yaptığı atışlar sonucu katılan ...'in kasık bölgesine giren 2 adet merminin kalçasından çıktığı 1 merminin ise katılanın dizine geldiği, katılan ...'in de sol uyluk bölgesinden yaralandığı, silahının mermisi biten sanığın arabasına yöneldiği ve silaha mermi koymaya çalıştığı, ancak tanıkların bağırması, yardım çağırması ve etraftakilerin müdahale amacıyla toplanması sonucu sanığın panikleyerek olay yerinden kaçtığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, ...'e yönelik kurulan hükümde vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığının anlaşıldığı, katılanlardan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz veya davranışın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanığın katılan ...'e yönelik eyleminde ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılan ...'e yönelik kurulan hükümdeki bozma nedeni dışında hükümler hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın katılan ...'e yönelik eylemi neticesinde sol kasığından giren iki merminin sol kalçasından çıktığı, Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 11.02.2022 tarihli raporuna göre katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve vücutta kemik kırığı tarif edilmediği anlaşılan olayda, sanık hakkında katılan ...'e yönelik eyleminde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca asgari düzeye yakın bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde makul düzeyde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/2642 Esas, 2022/3460 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2022/2642 Esas, 2022/3460 Karar sayılı kararının "teşebbüse ilişkin ceza miktarı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17912, Karar No: 2013/372, Tarih: 10.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17912 E.  ,  2013/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2011 tarih ve 2010/309-2011/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile muris ... arasında noter tasdikli hisse devir sözleşmesi yapıldığını, müvekkillerinin davalı şirketteki hisselerini muris ...’e devrettiklerini, bu devir işlemlerinin şirket ortaklar kurulunca alınan kararla ortaklarca da kabul edildiğini, devir nedeniyle tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, ancak devredilen payların devralan ortak tarafından şirket pay defterine işlenmemiş olduğunu, Ticaret Sicili Gazetesi'nde tescil ve ilan ettirilmediğini ileri sürerek davacıların hisselerini davalılara devrettiklerinin tespitine, devrin pay defterine kaydı ile Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davalı şirketin ekonomik kriz nedeniyle faaliyetine son verdiğini beyan etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, dava konusu hisse devirlerinin bu devirlerin tarafları yönünden geçerli olduğunun tespitine, hisse devirlerinin pay defterine kaydı ve Ticaret Sicil Gazetesi'ne tescil ve ilanına ilişkin istemlerin ise TTK.’nun 520. maddesindeki koşulların davacılar yararına gerçekleşmediği belirlendiğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20484, Karar No: 2012/7483, Tarih: 29.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20484 E.  ,  2012/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Ankara Şube Müdürlüğü'nce hazırlanmış 08.01.2007 tarihli raporda belirtildiği üzere mağdur ...'in bıçakla yaralanma sonucu "hayati tehlike geçirdiği, sol bacakta nabızların alınmadığı, siyatik sinir lezyonunun organ işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu" yaralanmasının "uzuv tatili" niteliğinde olduğunun belirtilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-e, 87/2-b-son maddeleri uyarınca cezasının alt sınırının 8 yıldan aşağı olamayacağı, bu durumda 765 Sayılı TCK'nin 456/3 maddesindeki cezanın alt sınırının 5 yıl olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk lehine olduğu halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24265, Karar No: 2012/22983, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24265 E.  ,  2012/22983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4180, Karar No: 2016/14268, Tarih: 19.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4180 E.  ,  2016/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin davalı yanca haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece verilen hüküm Dairemizin 10.09.2015 tarih, 2014/19337 Esas-2015/14589 Karar sayılı kararı ile fazla çalışma alacağı ve yıllık izin ücreti yönünden bozulmuş, A, B ve D fıkralarında hüküm altına alınan alacaklar ise bozma dışı bırakılmıştır.

Mahkemece verilen hüküm Dairemizin bu kararı ile bozulmakla tamamen ortadan kalktığı ve bozma sonrası tüm alacaklar için yeniden hüküm kurulacağı açık olup hükmün A, B ve D fıkralarında hüküm kurulduktan sonra “ Bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına “ cümlesinin eklenmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının A, B ve D fıkralarında kurulan hükümden sonra eklenen "Bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" sözcüklerin çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6035, Karar No: 2011/7255, Tarih: 06.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6035 E.  ,  2011/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-5, 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK' nın 179/3-2. maddesi gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan, müdafinin sanık hakkında verilen hükümde TCK'nın 50 ve 51. maddeleri uyarınca tedbire çevirme ve ertelememe konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, alkolmetre ile yapılan ölçümün yanlış yapıldığına, eksik inceleme ve yetersiz kanıtla hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın alkol alarak yanında mağdur ... da olduğu halde ... plakalı farları yanmayan aracı ile saat 04.20 sıralarında hareket halinde iken 93158 kod numaralı... plakalı resmi polis aracının dikiz aynasına çarparak olay mahallinden kaçtığı, bu durumun anons edilmesi üzerine olayla ilgili çevrede araştırma yapan müşteki ...'ın yönetiminde bulunan 93157 kod numaralı 34 A 5910 plakalı resmi polis aracının sanığın aracıyla karşılaştığı esnada sanığın bu kez de kendi şeridi yerine karşı şeritte bulunan resmi polis aracının şeridine girerek bu araca çarptığı, çarpma sonucu müşteki polis memuru ...'ın hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, yanında bulunan polis memuru ...'ın hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayda, 145 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli şürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak somut olay itibariyle bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca yalnızca yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak hükmün BOZULMASINA 06/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13711, Karar No: 2015/21666, Tarih: 18.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13711 E.  ,  2015/21666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 14. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/322-2014/905

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazın, davalı erkek tarafından diğer davalıya malik olmayan eşin rızası alınmadan satıldığından bahisle Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince . davalı H. adına olan tapu kaydının iptali ile yeniden davalı eş adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu “emsal davalarda" gerekçesi aşağıya "aynen" alınan 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar ve 15.04.2015 günlü kararı ile "yeni bir uygulamaya" geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

Emsal Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan yerel mahkemenin '‘direnme gerekçesinde" açıkça belirtildiği üzere TMK m. 194 hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi "konulmuş olmasa da" eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır.

Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa dahi aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu" değil “açıklayıcı" şerh özelliğini taşımaktadır.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan" bir işlem için verilebilir.

Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, "emredici" niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak "belirli olan" bir işlem için verilebilir.

"Türk Medeni Kanununun madde 193. hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin " açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez. aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları smırlayamaz. Bu cümledcn hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi "tek başına" bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma "ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir.

TMK m. 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bîr şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “açık" olması gerekir.

Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutunu malik olmayan davacı eşin rızası alınmadan davalı Halis'e satmıştır. Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde eşin “açık rızası" alınmadan yapılan işlemin Hukuk Genel Kurulunca da açıkça ifade edildiği üzere “geçerli olduğunu" kabul etmek imkansızdır. Eş söyleyişle eşin "açık rızası alınmadan" yapılan işlemin “geçersiz olduğunu" kabul etmek zorunludur.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2015 (Çrş.)