muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5083, Karar No: 2023/6104, Tarih: 11.12.2023

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/5313 Esas, 2020/2850 sayılı Kararıyla; davacının ecrimisile ilişkin temyiz itirazının kabulü ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında belirlenen bedele ilişkin çelişki bulunduğu, raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 16.12.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/375 sayılı Kararıyla, bozma ilamına uyularak, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma davalının el atmasının önlenmesine ve eski hale getirilmesine dair verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22.02.2021 tarihli heyet bilirkişi raporu uyarınca davacının ecrimisil talebinin kabulü ile 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihleri arasındaki dönem için 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin ve 9.079,51 TL eski hale getirme masrafının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Dairemizin 24.11.2022 tarihli ve 2022/4309 Esas, 2022/7178 sayılı Kararıyla; davalı vekilinin 15.12.2021 günlü dilekçesi ile bildirdiği mazeretli sayılma isteminin reddine karar verilmesinin davalı asilin hukuki dinlenilme hakkına aykırılık oluşturduğu, mazeret isteminin kabulü ile yeni duruşma gününün belirlenmesi gerekirken davalı vekilinin yokluğunda hüküm kurulmasının doğru olmadığı, ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 177 nci maddesine göre karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneğinin haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilmesi gerektiği, davacı vekili tarafından 14.12.2021 tarihli ıslah dilekçesi dosyaya ibraz edildiği halde bu dilekçe davalı tarafa tebliğ edilmeden hüküm kurulmasının da doğru görülmediği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma kararı doğrultusunda dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tekrar keşif yapıldığı, 22.02.2021 bilirkişi raporunda dava konusu parsel için 05.06.2014 - 11.11.2014 döneminde 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin belirlendiği, toprağın ıslah edilerek tekrar tarıma uygun hale getirilmesi için yapılması gereken uygulamaların ise toplam 9.079,51 TL olabileceğinin rapor edildiği belirtilerek, davanın kabulüne, 09.03.2015 tarihli raporda ''A'' harfi ile gösterilen 19.318,10 m² kısma davalının el atmasının önlenmesine, eski hale getirilmesine dair verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 22.02.2021 tarihli heyet bilirkişi raporu uyarınca davacının ecrimisil talebinin kabulü ile 05.06.2014 - 11.11.2014 tarihleri arasındaki dönem için 72.326,96 TL ecrimisil bedelinin ve 9.079,51 TL eski hale getirme masrafının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, tazminat istemine ilişkin ilk hükmün, bozma ilamı kapsamı dışında bırakıldığından kesinleşmiş olduğunu, bu nedenle bu isteme ilişkin ıslahın geçerli olmadığını, ecrimisil hesabının hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın tarımsal niteliğinin kaybedilmesi ile müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, davacının uzun süre taşınmazı bakımsız bıraktığı için zaten raporda belirtilen işlemleri yaptırması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının dava dilekçesinde belirttiği 1.000,00 TL tazminat istemi hakkında, mahkemenin ilk hükmünde davacının talebi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL tazminata hükmedilmiş olduğu, ilgili hükmün davacı tarafça temyize getirilmemiş olması nedeniyle davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, mahkemenin temyize konu olan son kararında davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin 9.079,51 TL tazminat ödenmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı tarafın yukarıda belirtilen temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “tespit edilen 9.079,51 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmek suretiyle 1.000,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19294, Karar No: 2012/27052, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19294 E.  ,  2012/27052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde, dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hatlarının güzergahı da dikkata alınarak değer düşüklüğü oranları belirtilmek suretiyle 154 KW ...-... hattı ile 380 KW Ankara-İstanbul enerji iletim hatları için irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri mülkiyet bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

380 KW ...-İstanbul Enerji nakil hattı nedeniyle oluşan irtifak hakkı nedeniyle Sultanbeyi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/52 esas, 2001/163 karar sayılı ilamı ile hüküm kurulmuş ve tapuya şerh verilmiş olduğundan,ayrıca fen bilirkişi raporunda, tapu şerhinde ve aynı parsele ilişkin, başka malik tarafından ...'a karşı açılan kamulaştırmasız el atma davasına ilişkin Sultanbeyli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/1111 esas, 2011/293 karar sayılı ilamında 24.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiğinin aksine, bu pilon yerinden bahsedilmediğinden, pilon yerinin mevcut olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11759, Karar No: 2012/42706, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11759 E.  ,  2012/42706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Zeytinburnu Zihinsel Özürlü Çocuklar Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde hizmetli olarak görev yaptığı ayrıca kurum tarafından personel yetersizliği nedeniyle mutemet olarak da görevlendirildiği, suç tarihinde kuruluşta koruma altında bulunan ve özürlüler okuluna giden 12 çocuğa ait yemek bedellerini bankadan çektikten sonra okul idaresi hesabına yatırmadığını iddia etmesi karşısında, eylemin zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdiri ve değerlendirilmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMUK.nun 321-326 maddeleri uyarınca ceza süresi itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11300, Karar No: 2018/7187, Tarih: 18.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11300 E.  ,  2018/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...’i ve sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz olduğu ve itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezası TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılarak sanığa 6 yıl hapis cezası belirlenmesi gerekmesine karşın 5 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

b) Sanık ve arkadaşlarının suç tarihinde gecenin geç saatlerinde içkili bir şekilde sokakta yürürken katılanın içinde bulunduğu grupla karşılaştıkları ve gruplar arasında laf atma meselesinden çıkan karşılıklı kavga sırasında sanığın katılanı bıçakla yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı suça ilişkin olarak bozma öncesi hükümde “Kavganın kim veya kimler tarafından başlatıldığı belli olmadığından” gerekçesiyle sanık hakkında hükmolunan cezada (¼) oranında indirim yapılmış olmasına ve Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.01.2013 tarih ve 2009/5876 Esas- 2013/556 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle bozma yapılmamasına karşın bozma sonrası aynı gerekçeyle sanığın cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9465, Karar No: 2017/3049, Tarih: 21.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9465 E.  ,  2017/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan hakkında ... Devlet hastanesi tarafından düzenlenen 11/03/2013 tarihli adli raporda, yüzde sabit iz açısından değerlendirilmek üzere olay tarihinden 1 yıl sonra kontrolünün uygun olduğunun bildirilmesine karşın, olay tarihinin üzerinden 1 yıl geçmeden katılanın yüzünde sabit iz yönünden 28/10/2013 tarihinde ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapora dayanarak hüküm kurulmuş ise de, adli tıp kriterlerine ve dairemizin yerleşik içtihatlarına göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılan hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair katılana ait raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçtikten sonra yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği ve rapor içeriğinde sol yanak altta dudağın hemen üstünde, açıklığı yukarı bakan, yarım ay şeklinde 3 cm uzunluğunda 0,5 cm genişliğinde etraf cilt dokudan hafif koyu renkte ve hafif çökük yara skarı, bu yaranın alt ucunun hemen dışından iç dudak iç mukozasına doğru uzanan, 1 cm ciltten hafif açık renkte yara skarı saptandığının belirtilmesi karşısında, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/5312, Karar No: 2013/10790, Tarih: 02.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/5312 E.  ,  2013/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde çeşitli projelerde çalıştığını en son yine davalının emir ve talimatları ile ... projesinde temizlik işçisi olarak kesintisiz şekilde çalışmaya devam ettiğini, ... Yapı Kartal projesinin, ...'ın alt işvereni olan ... A.Ş.'ye 10.02.2009 tarihinde devir olunduğunu, bunu sonradan öğrendiğini, kendisinden herhangi bir muvafakatname alınmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının çalışmış olduğu ... A.Ş ile şirket arasındaki sözleşmenin 09.02.2009 tarihinde bittiğini, ihaleyi başka bir taşeron firmanın aldığını, ... projesinde şirketin işi kalmaması nedeniyle davacının atamasının, zorunlu olarak aynı tür görev ve aynı ücret ile RMK Marine/... projesine yapıldığını, davacının bu projede çalışmayı kabul etmediğini, atama formu imzalamaktan da imtina ettiğini, bunun üzerine davacının, işyeri devri kapsamında ... asıl işverenliği bünyesinde ihaleyi alan alt taşeron ... A.Ş. kadrosuna devredildiğini, devirden sonra davacının 10.02.2009 tarihinden itibaren asıl işverene ait eski işyerinde yeni işvereni olan ... A.Ş kadrosunda çalışmaya başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne zarar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).