muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6488, Karar No: 2016/3927, Tarih: 11.04.2016

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki sözleşmeler ile kararlaştırılan reklam ve isim hakkı bedellerinin ödendiği hususlarının kanıtlanamamış olmasına göre, mümeyyiz davalı ... vekilinin belirtilen hususlara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalı tarafça franchise sözleşme feshinin davacı tarafın kusurundan kaynaklandığı ileri sürülmüştür. Mahkemece sözleşmenin feshinde davalı tarafın kusurlu olduğu kabul edilerek cezai şart bedeline hükmedilmiş ise de, sözleşmenin sona ermesine kusuru ile sebep olan tarafın cezai şart isteme hakkı yoktur. Davalı, davacı tarafından kendisine gönderilen çiğköfte emtiasının bozuk olduğunu ileri sürmüş ve buna dair delil tespiti ve tanık beyanlarına dayanmıştır. Bu durumda davalı tarafça ismi bildirilen tanıklar da dinlenerek, sözleşmenin feshinde davacı şirketin de kusuru bulunup bulunmadığı değerlendirilmek suretiyle, cezai şart bedeline ilişkin hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ile bu yöne ilişkin talebin kısmen kabulü doğru olmamış, hükmün bu nedenle mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin reklam ve isim hakkı bedeli istemlerine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yarına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8914, Karar No: 2017/19447, Tarih: 20.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8914 E.  ,  2017/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; fen bilirkişisinin 01.07.2014 ve 15.01.2015 tarihli raporlarından, dava konusu taşınmaza el atıldığı anlaşılmakta ise de; bu el atma Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının Pamuk Hidroelektrik Santrali yapımı inşaatı çalışmaları nedeniyle olup, davalı şirket Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı adına iş yapmaktadır. Şirket ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında yapılan sözleşme bunlar arasındaki iç ilişkiye ilişkin olup, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının sorumluluğunu kaldıracak mahiyette değildir.

Bu nedenle Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının da davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19312, Karar No: 2015/14029, Tarih: 07.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19312 E.  ,  2015/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/09/2014

Numarası : 2013/544-2014/668

SGK İl Müdürlüğü'ne ve işyerinin bağlı bulunduğu Vergi Dairesine müzekkere yazılarak son işveren ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin işleticisinin ad ve adreslerinin tespit edilerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27871, Karar No: 2016/8997, Tarih: 11.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27871 E.  ,  2016/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 03/05/2012 tarihli 6541 sayılı raporuna dayanılarak suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen azalttığı kabul edilerek hakkında TCK'nın 32/2 maddesi uygulanmış ise de ilgili sağlık kurulu raporunun ....1. Çocuk Mahkemesinin 2011/801 esas sayılı dosyası nedeniyle dosyamız suçlarından farklı olan gece vakti kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçları ile ilgili olduğunun anlaşılması karşısında ...... 1. Çocuk Mahkemesinin 2011/801 esaslı dosyasında suça sürüklenen çocuğun hangi yaş aralığında olduğu tespit edilmediği de gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği fiilllerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde suç tarihinde akıl hastası olup olmadığına dair TCK'nın 32/1-2 maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2916, Karar No: 2012/2585, Tarih: 23.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/2916 E.  ,  2012/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Düzey Tüketim Malları Sanayi Pazarlama ve Tic. A.Ş.

Vekili : Av. ...

2-Ankara Un San A.Ş.

Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2009 tarih ve 2006/587-2009/133 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Düzey Tüketim Malları Sanayi Paz. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... ile Ankara Un San. vekili Av. Işıl Sarıkaya dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra Işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.01.1997 yılında devraldığı, "SİNANGİL UNLARI"nın, 1963 yılından bu yana gıda sektöründe yer alan ve Türkiye'de paket halinde un üretimini ilk defa gerçekleştiren tanınmış bir marka olduğunu, söz konusu markayı aynı zamanda, renk, estetik ve yazılış karakteri ile grafik tasarımı yönünden ambalaj dizaynı olarak da kullandığını, davalılardan Ankara Un San. A.Ş.'nin, tescilli markasını tescil edildiği gibi kullanmayarak, müvekkili markasının kompozisyonuna adeta monte etmek suretiyle kullanarak, ürünlerini bu şekilde piyasaya sürdüğünü, anılan davalının distribütörü olan diğer davalının ise, müvekkili markası ile iltibas yaratan söz konusu ürünlerin dağıtımını yaptığını ve davalıların bu suretle müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün durdurulmasını ve giderilmesini, davalı markalarının hükümsüzlüğünü, marka hakkına tecavüz dolayısı ile üretilen emtialara ve bu emtiaların üretilmesine yarayan araç, cihaz, makine gibi vasıtalara el konulmasını, davalı markasını taşıyan her türlü tanıtım araçlarının ve bunların çoğaltılmasına yarayan klişelerin imhasını, her bir davalı için ayrı ayrı 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, davacı vekili 01.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini, davalılardan Ankara Un San. A.Ş. yönünden 42.119,11 TL, diğer davalı ... Tic. A.Ş. yönünden 44.979,13 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Ankara Un San. A.Ş. vekili, müvekkilinin 1969 yılından bu yana faaliyette bulunduğunu ve söz konusu ihtilaflı ürününü 1991 yılından itibaren "Ankara Un" unvan ve markası ile piyasada satışa sunduğunu, müvekkili ve davacıya ait ambalajlarda ise, firmaların isimlerinin yazdığı ve birbirine benzemeyen işaretlerin kullanıldığını, tecavüzün söz konusu olamayacağını ve davacı taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. .../...

Davalı Ankara Un San. A.Ş. vekili, müvekkilinin 1969 yılından bu yana faaliyette bulunduğunu ve söz konusu ihtilaflı ürününü 1991 yılından itibaren "Ankara Un" unvan ve markası ile piyasada satışa sunduğunu, müvekkili ve davacıya ait ambalajlarda ise, firmaların isimlerinin yazdığı ve birbirine benzemeyen işaretlerin kullanıldığını, tecavüzün söz konusu olamayacağını ve davacı taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. .../...

2010/2916

2012/2585

-2-

Davalı ... Tüketim Malları San. Tic. Paz. A.Ş. vekili, diğer davalı ile 30.04.1999 tarihinde genel satıcılık sözleşmesi uzatılmayarak sona ermesine karar verildiğini, müvekkilinin Ankara Un'un distribütörü olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, 556 sayılı KHK'nin 42.maddesinde hükümsüzlük davası açılabilmesi için 5 yıllık süre öngörüldüğü, davalı markalarının ilk tescilinin 1988 yılı olduğu, davanın ise 09.06.1999 tarihinde açıldığı, hükümsüzlük davası açmak üzere öngörülen ve makul olan 5 yıllık süre içinde dava açılmadığından, davacı yanın sessiz kalmak suretiyle dava açma hakkını kaybettiği, davalı Ankara Un A.Ş.'nin ürettiği ve diğer davalı tarafından da satışa arz edilen un ambalajları üzerinde davalının tescilli ve şekil markalarını koymayarak, davacının ambalaj şekil markasında mavi zemin üzerine kırmızı şeritle çapraz yazılı çift koç ibaresi ile benzerlik arz edecek şekilde, tek koç, çift koç, tek yıldız, çift yıldız markalarını da çağrıştırır şekilde ibareler yazarak ve renkleri ve yazılardaki tonları dahi aynen kullanmak suretiyle 556 Sayılı KHK'nin 9/1-b maddesi hükmüne aykırı hareket ederek davacı yanın markadan kaynaklanan haklarına tecavüz ettiği, davalı hareketinin TTK'nun 56 ve 57/5.maddesi gereğince haksız rekabette oluşturduğu gerekçesiyle davanın her iki davalı yönünden de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, markaya tecavüzün durdurulması, giderilmesi, davalı markalarının hükümsüzlüğü, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davacı vekili 01.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davalılardan Ankara Un San. A.Ş. yönünden 42.119,11 TL, diğer davalı yönünden ise 44.979,13 TL olarak ıslah etmiş, mahkemece, yazılı şekilde ıslahla artırılan kısımla ilgili ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

2-Dava, markaya tecavüzün durdurulması, giderilmesi, davalı markalarının hükümsüzlüğü, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davacı vekili 01.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davalılardan Ankara Un San. A.Ş. yönünden 42.119,11 TL, diğer davalı yönünden ise 44.979,13 TL olarak ıslah etmiş, mahkemece, yazılı şekilde ıslahla artırılan kısımla ilgili ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

Oysa, markaya tecavüz özünde bir haksız eylem olup, mahkemece, ıslahla artırılan kısımda dahil olmak üzere hükmedilen tüm maddi tazminat miktarı ile ilgili olarak istem gibi dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi yerine bu kalem tazminat istemi ile ilgili olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, dava, 09.06.1999 tarihinde açılmış olup, davacı taraf dava dilekçesinde "reeskont" faizi ile tahsil isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile de "en yüksek ticari faiz oranı" ile tahsili talep edilmiş olması karşısında, dava tarihi de nazara alınarak dava dilekçesindeki "reeskont" faizinin ticari faiz olarak anlaşılması gerekir. Kaldı ki, ıslah dilekçesi ile "en yüksek ticari faiz oranı" ile tahsil isteminde de bulunulmuştur.

Bu durumda mahkemece, davacının maddi tazminata ilişkin tüm alacağının dava tarihinden 01.01.2000 tarihine kadar reeskont, bu tarihten itibaren ise avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi yerine yazılı şekilde temerrüt faizine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

.../...

2010/2916

2012/2585

-3-

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.753,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Ankara Un San. A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.155,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Tüketim Malları San. Paz. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı Davalı

Ankara Un San.A.Ş. Düzey Tüketim A.Ş.

2.858,25 H 2.360,20 H

1.105,05 P 1.105,00 P

1.753,20 BK 1.155,20 BK

05.03.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2009/6769, Karar No: 2010/12794, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6769 E.  ,  2010/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... olarak görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2008/397-2009/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Antalya Şubesi’nde 17.06.2008 günü yapılan inceleme sonucu 01.02.2008 tarihli fiş torbasının şube temizlik görevlisi tarafından yanlışlıkla çöpe atıldığı kanaatine varılarak tutanak düzenlendiğini, fiş torbasının dökümünün liste olarak şube tarafından çıkarıldığını ileri sürerek, 01.02.2008 tarihli fiş torbasının kaybedildiğine ilişkin TTK'nun 68. maddesi gereği zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, tacirin TTK’nun 68. maddesi hükmünden yararlanabilmesi için defterlerin korunması amacıyla gereken dikkat ve ihtimamı göstermiş bulunması, ziyaa uğramanın onun iradesi dışında meydana gelmiş olması gerektiği, somut olayda davacı bankanın fiş torbasının korunmasında gereken dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29926, Karar No: 2019/3208, Tarih: 11.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29926 E.  ,  2019/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... isimli şirketin 2004/Mart tarihinde İstanbul'da mücevher fuarında sonrasında ise İsviçre Basel fuarına katıldığını ve en son Türkiye’de şirketin kurulması ile işlerin takibi ve şirketin kurulmasının ardından şirkette işe devam etmesi için anlaşıldığını, şirketin tüzel kişilik kazanmasının ardından da çalışmaya başladığını, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 01/03/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdine 03/08/2011 tarihinde haksız şekilde son verildiğini, son ücretinin net 3.000 Euro olduğunu, 2011/6-7-8 aylarına ait aylık ücretlerini alamadığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, çoğu zaman hafta sonlarında dahi çalıştığını, şirketin fuara katılması nedeni ile Pazar günleri ve resmi tatillerde çalışmak zorunda kaldığını karşılığının ödenmediğini, mücevher sektöründe çalışanlara yıllık satış ciroları üzerinde %3 oranında prim ödenmesi teamülünün olduğunu, davalı şirketinde vaadi olmasına karşın yapılan satışlar üzerinden ödenmesi gereken primlerin ödenmediğini, çalışmaya başladığı 01/03/2004 tarihinden 2005/7 tarihine kadar sigortası yapılmaksızın çalıştırıldığını, bu nedenle daha düşük emekli aylığı aldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, prim, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirket ile ... isimli şirketin hiçbir hukuki ilişkisinin bulunmadığını, ayrı tüzel kişiliklerinin olduğunu, davacının Hollanda’dan gelen müdürün yabancı olmasından istifade ederek bankaya götürüp bir takım imzalar attırdığını ve parayı müdür alıyormuş gibi yaparak parayı kendi çantasına aldığını, müdüre vermemesi ve şirkete iade etmemesi üzerine suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının şirketin parasına el koymak suçundan kurtulmak amacıyla davayı ikame ettiğini, davacının şirketten alacağının bulunmadığını, uhdesinde bulundurduğu paranın aslında şirketin kendisine ödemeye hazır olduğu yasal alacağı olan 2.623 TL olduğunu, bunun haricinde kanunen hiçbir alacağının bulunmadığını, davacının genel müdür olması nedeniyle tüm kayıtları istediği gibi tuttuğunu, tüm izinlerini kullandığını, giriş çıkış saatleri ve izinleri bakımından kimseye danışmadığını, davacıya borcun bulunmadığını, alacağın bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirketin tasfiyeye girmesi nedeni ile davacının 30/07/2011 itibari ile işine davalı işverence haksız şekilde son verildiği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai ve prim alacak taleplerinin reddine, kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili alacak talebinin tamamen kabulüne, yıllık izin ve ücret alacaklarının ise kısmen kabulü suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki sözleşmenin, hizmet sözleşmesi ve davalının işçi sayılıp sayılmayacağı ve mahkemenin görevli olup, olmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ortak sıfatı taşımayan davalı limited şirketi dava dışı ... isimli kişi ile birlikte temsile yetkili müdürü olan davacının, iş akdinin tazminat gerektirecek şekilde feshedildiğinden ve işçilik haklarının ödenmediğinden bahisle şirkete karşı açtığı davada, şirket ile müdür arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Genel olarak tüzel kişiler, hak ehliyetine sahip kişiler olarak, yaradılışı gereği insana özgü niteliklere bağlı durumlar dışındaki bütün haklara sahip olabilirler. Keza fiil ehliyetine sahiptirler, dolayısı ile kendi eylemleri sonucu hak sahibi olabilir, sahip oldukları hakları kullanabilir ve bunlar üzerinde tasarrufta bulunabilirler. Tüzel kişi soyut bir varlık olduğuna göre onun iradesini oluşturacak ve oluşan iradeyi açıklayacak organları vardır. Hukuk düzeni organların belirli kişi veya kişilerden oluştuğunu kabul etmiştir. Tüzel kişide genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulu gibi organlar bulunur. Genel kurul ortakların oluşturduğu karar organı iken, seçimle oluşan yönetim kurulu temsil, denetim kurulu ise denetim organıdır. Limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere ortaklığa müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürler limited ortaklığın ortaklarından seçilebileceği gibi, ortak olmayan kişilerden de seçilebilir (TTK m. 540, 541). Limited ortaklık sözleşmesinde ortaklığın idare ve temsili ayrıntılı biçimde gösterilebilir. Sözleşmede aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla ortaklık işlerini idare ve temsile yetkilidir. Bu durumda limited şirketin ortak müdürleri organ olmaları nedeniyle yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisini kullanabilir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görünmez, Şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle ortak müdürlerin konumunu iş yasası kapsamında değerlendirme olanağı yoktur.

Ortak olan ile olmayan müdür arasında yetki ve sorumluluk açısından hiçbir fark yoktur. Çünkü ortak olan müdür ile olmayan müdür sıfatın geri alınması hali hariç aynı hükümlere tabi tutulmuştur.