muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16591, Karar No: 2019/2713, Tarih: 28.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16591 E.  ,  2019/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki bağıştan rücu davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 28/07/2010 tarihinde evlendiğini, davalının evlendikten 2 ay sonra evi terk ettiğini daha sonra tarafların boşandıklarını ve kararın boşanma yönünden kesinleştiğini, davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunun mahkemece kabul edildiğini belirterek, ... 1. Noterliğince düzenlenen 30/07/2010 tarih ve 11990 yevmiye numaralı mehir senedi ile davalıya bağışlamayı taahhüt ettiği ziynet ve eşyalar yönünden bağıştan rücu ettiğinin tespitine, ayrıca mehir senedinde tahahhüt edilip davalıya teslim edilmiş ziynetlerin değeri olan 16.980 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sadakat yükümlülüğünü yerine getirdiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanma davasında taraflar her ne kadar eşit kusurlu sayılmış iseler de kadının telefonla başkaları ile güven sarsıcı şekilde görüşmeler yaptığı, bu durumun koca yönünden katlanılmasının düşünelemeyeceği, davacı yönünden bağıştan rücu şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... 1. Noterliğinin 11997 yevmiye numaralı 30/07/2010 tarihli mehin senedinde 22 ayar 20 gr on adet bilezik, 14 ayar 3 gr bir adet tek taş yüzük, 14 ayar 4 ger bir çift küpe toplam 210 gr altının dava tarihi olarak 16980 TL nin ayrıca aynı senette 90 gr altın, 1 adet buzdolabı, 1 adet çamaşır makinesi, fırın televizyon yatak odası takımı oturma odası takımı, salon takımı, masası gümüşlüğü, bir adet yatak, dört adet halı, bir adet elektrikli süpürgesi yönünden bağıştan rücu ettiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda; dava, davalıya mehir senedi ile bağışlanan ziynet ve eşyalara yönelik bağıştan rücu istemine ilişkindir.

Davacı ile davalının 28/07/2010 tarihinde evlendikleri, davacı tarafından davalıya bağışlamayı taahhüt ettiği ziynet ve eşyalara yönelik ... 1. Noterliğinin 30/07/2010 tarih ve 11990 yevmiye numaralı mehir senedinin düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir.

2-) Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda; dava, davalıya mehir senedi ile bağışlanan ziynet ve eşyalara yönelik bağıştan rücu istemine ilişkindir.

Davacı ile davalının 28/07/2010 tarihinde evlendikleri, davacı tarafından davalıya bağışlamayı taahhüt ettiği ziynet ve eşyalara yönelik ... 1. Noterliğinin 30/07/2010 tarih ve 11990 yevmiye numaralı mehir senedinin düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir.

Davadaki uyuşmazlık, mehir senedi ile bağışlanan ziynet ve eşyalar yönünden bağıştan rücu koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 295 /2. (mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 244/2) maddesinde bağışlananın, bağışlayana veya onun ailesinden bir kimseye karşı kanundan doğan yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranması halinde bağışlayanın bağışlama sözünü geri alabileceği ve bağışlama konusunun geri verilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen ... 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/953 E., 2012/844 K. sayılı kararında; tarafların eşit oranda kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Bu durumda, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 295/2 maddesinde düzenlenen bağışlamanın geri alınması koşullarının gerçekleştiğinden sözedilmesi mümkün değildir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9649, Karar No: 2015/12582, Tarih: 09.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9649 E.  ,  2015/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2012/412-2014/541

Davacı İ..B.. vekili Avukat G.. B..tarafından, davalılar İ.. S.. ve diğerleri aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar M.. S.. ve İ.. S.. için davanın reddine, davalı E.. S.. için kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı E.. S.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4104, Karar No: 2019/5378, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4104 E.  ,  2019/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/07/2017 tarih ve 2016/432 E. - 2017/357 K. sayılı kararın davalılar TPMK ve Ha Gen Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/1676 E- 2018/564 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2015/38277 sayılı “Penti Dekolte+Şekil” ibareli marka başvurusunun, davalı şirketin 2011/71498, 2001/07830, 2011/71495, 2011/71501, 2012/19207 sayılı ve "DECOLTE", "DEKOLTE", "DEKOLTE", "DESKOLTE, "DKLT" ibareli markalarına dayalı itirazı üzerine diğer davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu başvurunun, müvekkilinin seri markalarından biri olduğunu, davalı şirketin itirazına mesnet markalar ile karıştırılmasının mümkün olmadığını, başvuru konusu ibarenin bir bütün olarak “Penti Dekolte +şekil” unsurlarından oluştuğunu, başvurudaki esas unsurun “dekolte” ibaresi olmadığını, müvekkilinin "Penti" markası altında satışını yaptığı çeşitli ürünler için o ürüne özgü tanımlayıcı nitelikte birkaç unsur ile marka oluşturduğunu, tüketici algısının "Penti" ibaresinde toplandığını, “dekolte” kelimesinin tanımlayıcı unsur olarak başvuruda yer aldığını ileri sürerek, YİDK’in 2016-M-9247 sayılı kararının iptaline, marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin itirazına mesnet markalarla başvuru konusu marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, marka kapsamlarındaki malların da aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında görsel, sescil ve kavramsal olarak benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında görsel, sescil ve kavramsal olarak benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı kurum ve davalı şirket vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum ve davalı şirket vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 16/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20784, Karar No: 2017/2831, Tarih: 16.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20784 E.  ,  2017/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu ... ... ... marka aracını davalı şirkete .../04/2009 - .../.../2009 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kasko sigortası yaptırdığını, müvekkilinin .../05/2009 tarihinde karşıdan gelen aracın uzun farlarını yakması nedeniyle hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonrası düzenlenen doktor raporunda müvekkilinin alkollü olduğunun belirtildiğini, bu rapor üzerine müvekkiline kasko bedelinin ödenmediğini, karşı tarafa hasar bedelinin ödendiğini, davacı şirketin ödemiş olduğu hasar bedelinin tahsili için Kadirli .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/413 esas sayılı dava dosyası ile rücuen alacak davası açtığını, bu dava nedeniyle müvekkili hakkında iki ayrı düzenlenen raporlarda müvekkilinin alkollü olduğunun söylenemeyeceğinin belirtildiğini beyan etmiş, 39.000,00 TL kasko bedelinin .../05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4607, Karar No: 2012/40179, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4607 E.  ,  2012/40179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, “sınırda mental retarde” tanısıyla akli sağlığının yerinde olmadığına dair psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenmiş rapor bulunduğu anlaşılmasına göre, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'ndan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan usulüne uygun şekilde raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken tek doktor raporu ile yetinilerek eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4259, Karar No: 2024/709, Tarih: 16.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4259 E.  ,  2024/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/564 E., 2019/509 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Sanıklar hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/156 Esas, 2018/305 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/564 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen gözetilen gerekçelerle birlikte usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine,

2.Bölge Adliye Mahkemesi Savcısının Temyiz Sebepleri

Tanık Y.A.'nın beyanına yönelik araştırma yapılmaması, kolluk görevlilerinin beyanlarının alınmaması, mağdurenin sanıklara cinsel istismar suçu bakımından ithamda bulunmadığı halde gasp suçu bakımından neden ithamda bulunduğunun gerekçeli kararda tartışılmamasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2018 tarihli iddianamesi ile "şüphelilerin 15 yaşından küçük mağduru gece vakti sayılan saat diliminde "benimle cinsel olarak birlikte olacaksın, yoksa senin paran sıfırlanır, cinsel birliktelik yaşarsak daha çok para kazanırsın" şeklinde tehdit ederek evine götürmeyip zorla alıkoyarak Şlam Yolu-Dut Limanı yolu kesişme noktasında olan mevkiiye götürdükleri ve burada mağdurun çantasını cebir uygulamak suretiyle alarak içinden 590,00 TL parayı alıp olay yerinden kaçtıkları bu kapsamda şüphelilerin üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair kamu davası açmaya yeter şüphe oluşturacak yeterli delil elde edildiği anlaşılmakla," gerekçesiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. İlk derece Mahkemesince, sanıkların suçlamaları kabul etmediği, mağdurun beyanında adı geçen Yeliz isimli arkadaşının yapılan tüm araştırmalara rağmen bulunamadığı, sanıkların mağdurun şikâyeti üzerine olay günü yakalandıkları, sanıklar kolluk görevlilerince kesintisiz takip sonucu hemen yakalanmamış iseler de, aynı gün kimlikleri tespit edildikten sonra yakalandıkları, sanıkların üzerinden bir miktar para çıktığı ancak mağdurun sanıkların kendisinden zorla 590,00 TL parasını aldıklarını beyan etmesine rağmen sanıkların üzerinde ele geçirilen paraların miktarının toplamının 590,00 TL olmadığı, daha az olduğu, beyanı alınan tanık A. A.'nın; sanık ...'ın kendisine para karşılığı cinsel ilişkiye girebileceği birisinin telefon numarası olup olmadığını sorduğunu bunun üzerine kendisinin sanığa daha önce başka bir arkadaşından aldığı mağdurun telefon numarasını verdiğini belirttiği bu durumun sanıkların savunmalarını desteklediği, mağdurun olaydan sonra alınan adli raporunda herhangi bir darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtildiği, hususları birlikte dikkate alındığında sanıkların olay günü mağdurun iddia ettiği şekilde mağdurun çantasında bulunan cüzdanının içerisinden 590,00 TL parasını zorla aldıkları hususunda şüphe oluştuğu, mağdurun aşamalarda alınan çelişkili beyanlarına değil, sanıkların aşamalardaki özü itibarıyla istikrarlı savunmalarına itibar edilmesi gerekeceği, nitelikli yağma suçundan cezalandırılmalarına yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise kasten hareket etmiş sayılamayacaklarından üzerilerine atılı birden fazla kişi tarafından birlikte, çocuğa karşı, cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Tanık beyanı tespit edilmiştir.

4. Katılanın yaralanmasının olmadığına ilişkin adli raporu temin edilmiştir.

5.Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve BAM Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve BAM Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/564 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararında katılan vekili ve BAM Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12261, Karar No: 2020/10354, Tarih: 23.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/12261 E.  ,  2020/10354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla on sekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 5 yıl 4 ay olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 21/02/2014 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde asli dava zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmekle, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

II) Sanıklar ... ve ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Gazipaşa İlçe Jandarma Komutanlığı görevli personelinin, 17/01/2013 günü saat 02:35 sıralarında, Gazipaşa D 400 Karayolu Zeytinada Köyü mevkiinde Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/01/2013 tarih ve 2013/6 d. iş sayılı önleme arama kararına istinaden ....isimli seyahat firmasına ait otobüste yaptıkları aramada, ön sağ kapı yanı teker üstü, dışarıdan bakıldığında bagaj olduğu anlaşılamayan ve gizli bie telle açılabilen bölümde, siyah poşete sarılı bir şekilde 850 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gelişen olayda, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında sigaraların kendisine ait olduğunu, muavin şoförler görmeden bagaja koyduğunu beyan etmesi, sanık ...'ün şoför olduğunu ve bagajla ilgisi olmadığını, sanık ...'ın ise muavin olduğunu Silopi’den yola çıkan otobüse Nusaybin’den bindiğini, sigaralardan haberi olmadığını savunmaları karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.