muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17690, Karar No: 2015/30429, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17690 E.  ,  2015/30429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/412545

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2014/58 (E) ve 2014/772 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde yanında aynı olayla ilgili olarak hakkında CMK'nin 231.maddesi uygulanan ağabeyi Serkan ile birlikte, eşi olan mağdurun yüzüne birlikte vurarak, Serkan'ın yumruk darbesi ile mağdurun burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanıkların birlikte yere düşen mağdura tekme ile vurmaya devam ettikleri anlaşılmakla, her ne kadar mağdurun burnunda kırığa neden olan yaralanma S.. K..'ın eylemi neticesi gerçekleşmiş ise de, sanık İrfan'ın da aynı suç işleme kararının icrası kapsamında müşterek fail olarak eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından ve mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9728, Karar No: 2023/2290, Tarih: 02.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9728 E.  ,  2023/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/246 Esas, 2022/516 Karar

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2012 tarihli ve 2012/1199 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuğun gece vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve hakkında yaş küçüklüğünden ek KYOK kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte şikâyetçinin iş yerine kepengine zarar vermek suretiyle girmeye çalışırken yakalandığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 31/2, 151/1, 31/2. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 05.02.2014 tarihli ve 2012/238 Esas, 2014/111 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilip, bu karar 23.05.2014'te kesinleşmiş, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 25.05.2015 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suç sebebiyle ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararıyla açıklanmıştır.

3. ... 5. Çocuk Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/10087 Esas, 2022/8094 Karar sayılı kararıyla açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı duruşma davetiyesinin 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemece suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un142/1-b, 143, 35/2, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.500,00 TL adlî para cezası ile mahkûm edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 22.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, zamanaşımının dolduğunu, suça sürüklenen çocuğun mahkûm olmasına yetecek delil bulunmadığını, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğini, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 22.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, zamanaşımının dolduğunu, suça sürüklenen çocuğun mahkûm olmasına yetecek delil bulunmadığını, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğini, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 12.02.2012’de gece vakti sayılan saat 03.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile hakkında yaş küçüklüğünden ek KYOK kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte şikâyetçinin iş yerine kepengine zarar vererek girmeye çalışırken olayı gören ve aynı zamanda bekçi olan tanık ...’un düdük çalması ve durumu polise bildirmesi üzerine yakalandığı, soruşturma evresinde suçunu inkâr edip, kovuşturma evresinde uyuşturucu madde kullandığından olayı hatırlamadığını savunduğu, bu sebeplerle mahkemece suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkûm edildiği tespit edilmiştir.

2. 12.02.2012 tarihli Tutanak dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk müdafii her ne kadar zamanaşımının dolduğunu iddia etmiş ise de, suç tarihinde 12 - 15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk için 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 143. maddelerinde belirtilen ceza süresi bakımından aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık ve 11 yıl 3 aylık zamanaşımlarının dolmadığı anlaşılmıştır. Tanık ...'un suça sürüklenen çocuğu hem ihbar hem de teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiğinin anlaşılması sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/246 Esas, 2022/516 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19048, Karar No: 2015/37394, Tarih: 03.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19048 E.  ,  2015/37394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Yakınanın 09.02.2009 günü saat 17:30'da alınan ilk ifadesinde; saat: 15.00 sıralarında evinin kapısının çaldığını tanımadığı çingene diye tabir edilen iki bayanın geldiğini, birincisinin iki tane altın dişi olan uzun boylu esmer 30-35 yaşlarında, ikincisinin orta boylu hafif kilolu yuvarlak yüzlü beyaz tenli 30-35 yaşlarında olduğunu, birisinin elinde bohça bulunup "sana bir şeyler satalım" dediklerini, "bir şey almayacağım" diye karşılık vermesi üzerine bir bardak su istediklerini, evden bir bardak su getirip verdiğini, suyu içerken bir şeyler söyleyip daha sonra bardağı kendisine gösterdiklerini, "bardağa bak" demeleri üzerine baktığını sonrasını hatırlamadığını, ayıldığında kolunda bulunan bir adet altın künye ve bir tane altın alyans ile yatak odasında bulunan beş adet altın yüzük, bir tane fantezi bilezik, bir küçük altınının çalınmış olduğunu anladığını iddia ettiği,

09.02.2009 tarihli olay yeri inceleme tutanağı ve raporuna göre; olay yerinde tasnif ve teşhise elverişli herhangi bir iz ve bulguya rastlanılmadığı,

Dosya kapsamına göre olaydan sonra yakınanın adli raporunun alınmadığı,

10.02.2009 tarihli sabıkalılar albümü teşhis tutanağında; yakınana sabıkalılar fotoğraf albümü verildiğinde sanık ... olayın faillerinden biri olarak teşhis ettiği tespitine yer verildiği, ancak tutanak ekinde teşhise konu olan sanığa ait fotoğrafın ve varsa teşhiste kullanılan diğer fotoğrafların bulunmadığı,

Hazırlık aşamasında ifadesi alınamayan sanığın, mahkemede alınan savunmalarında; suçlamayı ısrarla kabul etmediği,

Yakınanın mahkemenin 16.02.2010 tarihli oturumdaki beyanında, ilk ifadesinden farklı olarak; evde yalnız olarak bulunduğu saat 15:00 sıralarında kapı çaldığını, kapıyı açtığında penye ve eşarp satmak isteyen iki kadın bohçacı gördüğünü, kabul etmeyince bir bardak su istediklerini, suyu getirince içlerinden birinin içtiğini, dibinde bıraktığı bir iki yudum suya bir şeyler okuduğunu, fal bakar gibi açıklamalarda bulunup, bardağa bakmasını istediğini, bardağa baktıktan sonra kendisinden sarı şeyleri getir dediklerini, sersemleyerek ne istedilerse getirip onlara verdiğini söylediği,

Aynı oturumda huzurda bulunan sanık ayakta, oturarak ve yandan yakınana gösterildiğinde, yakınanın sanığın suça katılanlardan biri olduğunu, kesin olarak tanıyıp teşhis ettiğini ifade ettiği,

Bu açıklamalar ışığında;

Aynı oturumda huzurda bulunan sanık ayakta, oturarak ve yandan yakınana gösterildiğinde, yakınanın sanığın suça katılanlardan biri olduğunu, kesin olarak tanıyıp teşhis ettiğini ifade ettiği,

Bu açıklamalar ışığında;

Sanığın fiziksel özelliklerinin duruşmada gözlemlenip tutanağa geçirilerek, 10.02.2009 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına konu olan fotoğraf ilgili sabıkalılar albümünden getirtilip, sanığa ait olup olmadığı tespit edilerek dosya arasına alınıp, yakınanın ilk ifadesindeki eşkal bilgilerinin sanıkla ne şekilde örtüştüğü saptandıktan sonra, yağma suçunun zor unsurunu oluşturan cebir ve tehdidin olayda ne şekilde meydana geldiği ile yakınanın kendi beyanları arasındaki aykırılıklar giderilip varsa kendisini bilemeyecek hale nasıl getirildiği hususları da resen araştırılıp, karar yerinde açıklanarak tartışılmadan eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de; yakınanın zararını kovuşturma aşamasında gideren sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/2-3. maddesi uyarınca 1/3 oranına kadar ceza indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3644, Karar No: 2012/9641, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3644 E.  ,  2012/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2010 tarih ve 2009/184-2010/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Can Köfte Akhisar+şekil” ibareli marka başvurusunun 3. şahıs adına tescilli “Can Gıda+şekil” ibareli marka mesnet gösterilerek, TPE tarafından nihai olarak reddedildiğini, ancak markaların birbirine benzemediğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının 2008/48719 sayılı “Can Köfte Akhisar+şekil” ibareli marka başvurusunun 43. sınıfta tescilini talep ettiği, 3. şahıs markası olan “Can Gıda+şekil” ibaresinin 42. sınıfta tescilli olduğu, işaretler karşılaştırıldığında 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi kapsamında aynı yada ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları TPE'nin ancak itiraz halinde aynı KHK'nin 8/1-(b) bendine göre yapabileceği incelemeyi re'sen yaptığı gerekçesiyle YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu işaretlerin 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi anlamında aynı yada ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10, Karar No: 2018/57, Tarih: 20.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/10 E.  ,  2018/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 26.09.2013

Sayısı : 86-300

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'in TCK'nun 188/3, 62, 52/2-4, 53 ve 54. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 3.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.09.2013 gün ve 86-300 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 10.07.2017 gün ve 14986-3397 sayı ile onanmasına karar verilmiş,

Daire üyeleri M. İsmet Yörük ve R. Başkaya; "Olay günü evinde esrar bulundurduğu bilgisi alınması üzerine, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığın evinde yapılan aramada toplam net 477 gr esrar bulunmuştur.

Sanık savunmasında; uzun zamandır uyuşturucu kullandığını, evinde bulunan esrarı da içmek amacıyla bulundurduğunu söylemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın savunmasının aksine, uyuşturucu maddeyi başkası için temin ettiğine veya ticaret için bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu..." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.10.2017 gün ve 341172 sayı ile;

"...Evinde esrar bulundurduğu bilgisi alınması üzerine, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığın evinde yapılan aramada toplam ağırlığı 1363,66 gram olan kenevir ele geçirildiği, 18.03.2013 tarihli ekspertiz raporunda bu miktardan net 477,281 gram esrar elde edilebileceği belirtilmiştir.

Sanık savunmasında; uzun süredir uyuşturucu kullandığını, evinde bulunan esrarı da kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmiştir.

Dosyadaki mevcut delillere göre; sanığın savunmasının aksine, uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 20.11.2017 gün, 7611-5808 sayı ve oyçokluğuyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu mu yoksa kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu mu yoksa kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Gaziantep Narkotik Büro Amirliği görevlilerince yapılan istihbarat çalışmaları neticesinde, Süleyman Şah Mahallesi, .... sayılı adreste ikamet eden sanığın, evinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu bilgisinin elde edilmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yazılı arama emrine istinaden 28.02.2013 tarihinde saat 18.00 sıralarında görevlilerce söz konusu adrese gelindiği, kapıyı açan sanığa konu hakkında bilgi verildikten sonra evde yapılan aramada; girişe göre sağ tarafta bulunan odadaki iki ayrı siyah poşet ve aynı odada içindeki minderin altında folyo, gazete kağıdı ve beyaz renkli kağıda sarılı dört pakette olmak üzere toplam altı parça hâlinde farklı miktarlarda suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle 28.02.2013 tarihinde, sanığın üzerinde ve evinde arama yapılması için yazılı emir verildiği,

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen rapora göre; ele geçirilen altı parça hâlindeki maddenin toplam net 477,281 gram esrar olduğu,

Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Vücut İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliği tarafından düzenlenen raporda; içerisinde uyuşturucu madde ele geçirilen gazete kağıtlarının üzerinden elde edilen üç adet vücut izinin mukayeseye elverişsiz olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık ...; yaklaşık on yıldır esrar kullandığını, görevlilerce ele geçirilen uyuşturucu maddeleri, içki içmek için gittiği yerde kayaların arasında sıkıştırılmış bir poşetin içinde bulduğunu, esrarı evine getirip ayrı bir poşete koyduğunu, çocuklarının görmemesi ve dışarıda içebilmek için uyuşturucu maddeyi dört ayrı parçaya ayırdığını, günlük ortalama 15-20 gram esrar kullandığını, kimseye uyuşturucu madde satmadığını savunmuştur.

Anlaşılmaktadır.

Sanık ...; yaklaşık on yıldır esrar kullandığını, görevlilerce ele geçirilen uyuşturucu maddeleri, içki içmek için gittiği yerde kayaların arasında sıkıştırılmış bir poşetin içinde bulduğunu, esrarı evine getirip ayrı bir poşete koyduğunu, çocuklarının görmemesi ve dışarıda içebilmek için uyuşturucu maddeyi dört ayrı parçaya ayırdığını, günlük ortalama 15-20 gram esrar kullandığını, kimseye uyuşturucu madde satmadığını savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin suç ve hüküm tarihininde yürürlükte bulunan 3. fıkrası; “Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” biçiminde olup, madde gerekçesinde de vurgulandığı gibi üçüncü fıkrada, uyuşturucu ve uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre; uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, sevk edilmesi, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır. Fıkradaki suçun oluşabilmesi için maddede belirtilen seçimlik hareketlerden herhangi birisinin yapılmış olması gerekir.

Aynı Kanunun “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak” başlıklı 191. maddesinin suç ve hüküm tarihininde yürürlükte bulunan 1. fıkrası ise; “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiş olup, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak fiilleri suç olarak tanımlanmıştır.

Uyuşturucu madde bulundurma eyleminin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun tespitinde belirgin rol oynayan husus, bulundurmanın amacıdır. Ceza Genel Kurulunun 15.06.2004 gün ve 107-136 ile 06.03.2012 gün ve 387-75 sayılı kararları başta olmak üzere bir çok kararında da belirtildiği üzere, uyuşturucu madde bulundurmanın, hangi maksada matuf olduğunun belirlenmesinde dikkate alınması gereken ve öğreti ile uygulamada da kabul görmüş olan bazı kriterler bulunmaktadır.

Bunlardan ilki; failin bulundurduğu uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış içine girip girmediğidir.

Bunlardan ilki; failin bulundurduğu uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış içine girip girmediğidir.

İkinci kriter, uyuşturucu maddenin bulundurulduğu yer ve bulunduruluş biçimidir. Kişisel kullanım için uyuşturucu madde bulunduran kimse, bunu her zaman kolaylıkla erişebileceği bir yerde, örneğin genellikle evinde veya iş yerinde bulundurmaktadır. Buna karşın uyuşturucunun ev veya iş yerine uzakta, çıkarılıp alınması güç ve zaman gerektiren depo, mağara, samanlık gibi bir yere gizlemesi kullanma dışında bir amaçla bulundurulduğunu gösterebilir. Yine, uyuşturucunun çok sayıda özenli olarak hazırlanmış küçük paketçikler halinde olması, her paketçiğin içine hassas biçimde yapılan tartım sonucu aynı miktarda uyuşturucu madde konulmuş olması, uyuşturucu maddenin ele geçirildiği yerde veya yakınında, hassas terazi ve paketlemede kullanılan ambalaj malzemelerinin bulunması, kullanım dışında bir amaçla bulundurulduğu hususunda önemli belirtilerdir.

Üçüncü kriter de, bulundurulan uyuşturucu maddenin çeşit ve miktardır. Uyuşturucu madde kullanan kimse genelde bir ya da benzer etki gösteren iki değişik uyuşturucu maddeyi bulundurur. Bu nedenle değişik nitelikte ve farklı etkileri olan eroin, kokain, esrar ve amfetamin içeren tabletleri birlikte bulunduran sanığın bunları satmak amacıyla bulundurduğu kabul edilebilir. Kişisel kullanım için kabul edilebilecek miktar, kişinin fiziksel ve ruhsal yapısı ile uyuşturucu veya uyarıcı maddenin niteliğine, cinsine ve kalitesine göre değişiklik göstermekle birlikte, Adli Tıp Kurumunun mütalaalarında esrar kullananların her defasında 1-1,5 gram olmak üzere günde üç kez esrar tüketebildikleri bildirilmektedir. Esrar kullanma alışkanlığı olanların bunları göz önüne alarak, birkaç aylık ihtiyaçlarını karşılayacak miktarda esrar maddesini ihtiyaten yanlarında veya ulaşabilecekleri bir yerde bulundurabildikleri de adli dosyalara yansıyan ve bilinen bir husustur. Buna göre, esrar kullanan faillerin olağan sayılan bu süre içinde kişisel olarak kullanıp tüketebilecekleri miktarın üzerinde esrar maddesi bulundurmaları halinde, bulundurmanın kişisel kullanım amacına yönelik olmadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;