muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1043, Karar No: 2015/7948, Tarih: 28.05.2015

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Olayda destek 8/8 oranında kusurlu bulunduğundan, işletene izafe edilmesi gereken işletme kusurunun varlığıda iddia ve ispat edilmediğinden, davalı ... işletenin sorumluluğunu üstlendiğinden, desteğin kusuru kendilerine yansıyan davacıların tazminat istemleri TBK 52/1 maddesi gereğince tamamen kaldırılmalıdır.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2011/17415, Karar No: 2012/3006, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17415 E.  ,  2012/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık iş sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Dosya arasında daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23/12/2010 tarih 2010/20461 esas 2010/39680 karar sayılı geri çevirme kararı bulunmaktadır. 14/02/2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen ve 18/02/2012 tarihli 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 09/02/2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararının Ortak Hükümler başlığı altındaki 2 maddesinde bu kararın yürürlüğe girmesinden önce eksiklikleri nedeniyle mahalline geri çevrilen dosyaların temyiz incelmelerinin aynı Dairece yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda temyiz incelemesi dosya arasında geri çevirme kararı bulunan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görev alanına girmektedir.

Dosyanın yukarıda açıklanan nedenlere göre temyiz incelemesi görev alanında kalan Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE 01/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15811, Karar No: 2018/8841, Tarih: 16.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15811 E.  ,  2018/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece kanun yararına bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Mukaddes'i yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında Vahap'ı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin 25.10.2007 tarih ve 2005/1141 Esas, 2007/879 sayılı kararının 01.11.2007 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği ve Dairemizin 22.10.2014 tarih, 2014/24494 Esas, 2014733586 Karar sayılı kanun yararına bozma ilamının bu hüküm hakkında olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8482, Karar No: 2012/594, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8482 E.  ,  2012/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/04/2010 tarih ve 2008/559-2010/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... tarafından Leasing All Risks Sigorta Poliçesi ile sigortalı hidrolik kazık makinesinin sondaj çalışmaları sırasında motor piston başlık yuvalarının kırılması ile hasarlandığını, davalının hasar bedelinin çok altında ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 7.000 TL’nin 30/04/2008 ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinde “beher hasarda makine başına minimum 5000 Euro, hasarın %20’sine muafiyet uygulanacaktır” şeklinde muafiyet hükmünün bulunduğunu, tespit edilen 5.591 Euro hasar bedelinden 5.000 Euro muafiyet tenzili ile kalan 591 Euro karşılığı 1.182 TL’nin sigortalıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, emtianın 1.091.999,99 Euro değerinin olması nedeniyle poliçedeki 5.000 Euro muafiyet şartının yerinde olduğu, hasar onarım bedeli olan 5.591,61 Euro’dan muafiyet düştükten sonra kalan 591,61 Euro karşılığı 1.182 TL’nin sigortalıya ödendiği, ancak ödenmeyen %18 KDV’nin talep edilebileceği gerekçesiyle 1.182 TL’nin %18 KDV’si olan 213 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının gerçek zararı KDV dahil edilmeden hesaplanmıştır. Oysa, KDV ödeyen ve ödeyeceği muhakkak olan davacının gerçek zararına dahil olan KDV miktarının da içerisinde bulunduğu bedel üzerinden muafiyet düşülüp, bakiye miktarının hüküm altına alınması gerekirken, bu hususun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

.../...

2010/8482

2012/594

S.2

SONUÇ: Yukarıda, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

02/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2020/1155, Karar No: 2020/6983, Tarih: 10.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/1155 E.  ,  2020/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 9. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 9. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile baba hanesine kayıt ve mirasçı olduğunun tespiti talepleri yönünden ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı ile davalılar vekilleri tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.11.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat ..., davalılar vekili Avukat ... ve karşı taraftan ihbar edilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, evlilik birliği dışında 17.08.1942 tarihinde doğan davacı ...'nın babasının davalıların murisi 01.01.2015 tarihinde vefat eden ... olduğu ileri sürülerek terditli olarak ölüme bağlı tasarruf yolu ile evlilik dışı doğan çocuğun tanınması, bu talep kabul görmez ise babalığın hükmen tespiti ile davacının, baba olduğu tespit edilenin nüfus kaydına tescili ile mirasçı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiş; Mahkemece, babalığın hükmen tespiti talebinin kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince "Davacının ...'ın nüfus hanesine tescili ve ...'ın yasal mirasçısı olduğunun tespiti taleplerinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf isteğinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının bu bölümlerinin kaldırılmasına, bu bölümlerin düzeltilerek yeniden karar verilmesine,

Davacının ...'ın nüfus hanesine tescili talebinin, bu aşamada hukuki yararı bulunmadığından usulden reddine, davacının babalık hükmüne ilişkin idari işlem yapılmasını sağlamak amacıyla Nüfus Müdürlüğüne başvurmakta muhtariyetine,

Davacının ...'ın yasal mirasçısı olduğunun tespiti talebinin bu aşamada hukuki yararı bulunmadığından usulden reddine," karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacının ...'ın nüfus hanesine tescili talebinin, bu aşamada hukuki yararı bulunmadığından usulden reddine, davacının babalık hükmüne ilişkin idari işlem yapılmasını sağlamak amacıyla Nüfus Müdürlüğüne başvurmakta muhtariyetine,

Davacının ...'ın yasal mirasçısı olduğunun tespiti talebinin bu aşamada hukuki yararı bulunmadığından usulden reddine," karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, ergin kişi tarafından baba olduğu iddia edilen ve 01.01.2015 tarihinde vefat eden ... mirasçıları aleyhine terditli olarak açılan; ölüme bağlı tasarruf yolu ile evlilik dışı doğan çocuğun tanınması, bu talep kabul görmez ise babalığın hükmen tespiti ile davacının, baba olduğu tespit edilenin nüfus kaydına tescili ile mirasçı olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi de dahil istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi durumunda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, babalık hükmüne yönelik herhangi bir hüküm kurulmadan İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının düzeltilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması ve yeniden tüm talepler hakkında hüküm kurulmamış olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 2.540,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 2.540,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15444, Karar No: 2013/15457, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15444 E.  ,  2013/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Canpolatlar Müh.İnş....Tic.Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının kullandığı aracın müvekkiline ait park halinde bulunan araca çarpması ile müvekkilinin aracında meydana gelen değer kaybının değişik iş dosyası ile tespit edildiğini belirterek 2.500,00 TL değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; davacının aracının sol ön camının farını çatlattığını, başka hasar olmadığını, davacının da kendi aracına zarar verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Canpolatlar Müh. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Canpolatlar Müh.İnş....Tic.Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 102,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Canpolatlar Müh İnş. San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1381, Karar No: 2023/5292, Tarih: 07.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/1381 E.  ,  2023/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2126 E., 2021/1041 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2018/133 Esas, 2020/49 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/2126 Esas, 2021/1041 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hukuka uygun olması nedeniyle hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Tanık Ahmet'in beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve sanık ...'ı korumaya yönelik olduğuna,

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hukuka uygun olması nedeniyle hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Tanık Ahmet'in beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve sanık ...'ı korumaya yönelik olduğuna,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Olay tutanağı içeriğinin gerçeği yansıtmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Sanığa ek savunma hakkı hatırlatılmadan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriği, tutanak tanığı beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, olay günü uyuşturucu satışının önlenmesine yönelik yapılan çalışmalarda ... ... Sokakta sivil giyimli gezen kolluk görevlilerinin polis olduğunu anlamayan sanık ...'ın kolluk görevlilerine hitaben "eşya lazım mı" diye sorması üzerine...'ın kolluk görevlilerince yakalandığı sırada tanık Ahmet'in şifaen sanık ...'tan uyuşturucu madde satın almaya geldiğini beyan ettiği, sanık ...'ın üzerinde yapılan aramada çizgili defter yaprağına sarılı halde 3 adet kilitli şeffaf poşet içerisinde sentetik kannabinoid ele geçirildiği, sanık ...'ın olay anında sentetik kannabinoidi sanık ...'dan aldığını sanık ...'nın halen 2059. Sokakta dolaşmakta olduğunu söylediği, sanık ...'nın olduğu yere giden kolluk görevlilerinin sanık ...'yı yakaladıkları ve üzerinde biri çizgili defter kağıdına sarılı olmak üzere 2 parça halinde kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoidin ele geçirildiği olayda; sanık ...'nın, sanık ...'a sentetik kannabinoid satttığı ve satmak amacıyla sentetik kannabinoid bulundurduğu, sanık ...'ın ise satmak amacıyla sentetik kannabinoid bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,

isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;