muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12952, Karar No: 2013/19127, Tarih: 13.11.2013

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi’nce görev emirlerinin fazla mesai

anlamına gelmediği, günlük ve aylık yazdırma belgelerinin davacı işçilerce doldurulduğu, davacının fazla mesai yaptığına dair belgeye rastlanmadığı, idarenin fazla mesai yapılmaması yolunda talimatı bulunduğu belirtilerek eksik araştırma ile sonuca varıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Somut olayda, Mahkemece daha önce verilen karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi’nce görev emirlerinin fazla mesai

anlamına gelmediği, günlük ve aylık yazdırma belgelerinin davacı işçilerce doldurulduğu, davacının fazla mesai yaptığına dair belgeye rastlanmadığı, idarenin fazla mesai yapılmaması yolunda talimatı bulunduğu belirtilerek eksik araştırma ile sonuca varıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası alınan raporda davacının 08:00-17:00 saatlerinin dışındaki çalışmaları fazla çalışma olarak kabul edilmiştir. Diğer yandan bilirkişi işçilerin çalışmadan geçirdiği Cumartesi ve Pazar günlerini de çalışma süresinden saymış ve Cumartesi günleri 4 saat, Pazar günleri 8 saat çalıştığını kabul etmiştir. Davacı tarafından savunulmadığı halde aracın yükleme boşaltma sırasında geçen süreleri de bilirkişi 4 saat çalışılmış olarak kabul etmiştir. Bilirkişi yine dosya da bulunan ve davacı tarafından düzenlenen görev kağıtlarıyla günlük ve aylık randıman ve sarfiyat defterlerinden yola çıkarak, aracın markası modeli beygir gücü dikkate alınmadan- yüklü iken 30-40 km boş iken 40-50 km hızla seferlerde yol aldığı, çıkış ve varış saatlerinin yol süresini gösterdiği, katedilen mesafeye göre çalışma sürelerinin belirlendiği, KTK 98 maddesinde 9 saatlik araç kullanma süresi öngörülmüş ise de bunun üzerinde seyahat edilebildiği gerekçeleriyle bu verileri dikkate alarak haftalık değil sadece dış sefere çıktığı iki tarih aralığındaki sefer sürelerini fazla çalışma olarak kabul ederek hesaplama yapmıştır.

Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre ağır vasıta şoförlerinin araç üzerinde çalışma süresinin 9 saati aşamayacağı düzenlemesi mevcuttur. Bilirkişi raporunda aracın davacı tarafından sunulan çıkış ve varış sürelerini dikkate almış olup, ortalama bir hız tespiti yoluna gitmiştir. Davacının günlük mesai saatlerinin üzerinde çalıştığına ilişkin tek kayıt kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen çıkış varış saatlerini gösteren belgedir. Bunun dışında tanıklar tarafından davacının hangi tarihte hangi seferde kaç saat mesai yaptığı, haftalık 45 saatlik çalışma süresinin ne kadar aşıldığına dair beyanları yoktur. Davacının çıkış ve varış saatlerinde sürekli araç kullandığını gösteren takograf kayıtları da yoktur. Dolayısıyla davacının yolda ne kadar dinlendiği bilinmeden sadece çıkış-varış sürelerine bakarak bu saatler arasında araç kullandığının kabulü yerinde değildir. Takograf kayıtları da her zaman günde kaç saat sürüş yapıldığına ilişkin yeterli bir kanıt değildir. Bilirkişinin davacı tarafından iddia edilmeyen yükleme boşaltma sürelerinde çalıştığı ve aynı şekilde hafta sonlarında da çalıştığı ispatlanamadığı halde sırf o tarihte başka bir ilde bulunması nedeniyle cumartesi 4 Pazar günü 8 saat çalıştığı şeklinde bir kabul de faraziyeden öteye geçmemektedir. Bilirkişinin

günlük 08:00-17:00 saatlerinin dışındaki çalışmaları fazla çalışma olarak hesaplaması, bugüne kadar haftalık 45 saatin üzerindeki çalışmaları fazla çalışma kabul eden yerleşmiş uygulamaların tamamen dışında kabul edilemez bir hesap yöntemidir.

Yukarıda açıklandığı üzere bugüne kadar yerleşik fazla çalışmanın hesaplanmasına ilişkin ilkelerin hiçbiriyle uyuşmayan, faraziyelere dayalı hesap içeren raporun yerinde olmadığı açıktır. Mahkemece mevzuat, dosya kapsamı ve savunmalara da uygun bir şekilde iş hukuku alanında uzman bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelere dayalı rapor doğrultusunda davanın kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40661, Karar No: 2016/8722, Tarih: 28.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/40661 E.  ,  2016/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Işıl Çulhaoğlu geldi. Temyiz eden davalı taraftan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 512,30 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18453, Karar No: 2015/3204, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18453 E.  ,  2015/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2010/236-2014/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1980'li yıllardan itibaren Antalya'da köfte-piyaz satışıyla ilgili faaliyet gösterdiğini, davacının Türkiye genelinde "..." markasının tescilini almak istediğini, ancak söz konusu markanın tescilinin İsmail H... isimli kişi tarafından alındığını öğrenmesi üzerine bu kişiden Antalya'da kullanım hakkını marka lisans sözleşmesi ile satın aldığını, ... tabelasıyla faaliyet gösteren davalının söz konusu hukuka aykırılığı gidermesi için ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin tebliği üzerine davalının söz konusu tabelasını kaldırarak bu sefer ... tabelasını astığını, davalının anılan eylemleri ile müvekkilinin marka hakkına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, davalının müvekkili markasına tecavüzünün tespiti ile 20.000 TL maddi tazminat ve yoksun kalınan karın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın sahip olduğu ... köfte markasının küçük ve sınırlı bölgede hizmet veriyor olması nedeniyle münhasıran kullanılmadığını, bölgede ... soyadlı birçok kişi olup benzer işletmelerin çoğunlukta olduğunu, davalının soyadı ... olan davacının yeğeni ... ile birlikte işletme açtıktan sonra aralarında yaşadıkları ticari anlaşmazlık üzerine ortaklıklarını sona erdirdiklerini, müvekkilin kötüniyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının TPE'nin 2006/66675 sırasında kayıtlı ... markasının 43. sınıfta tescilinin yapıldığı ve 29.12.2006 tarihinden itibaren koruma altında olduğu, davalı tarafından işletmesinde kullanılan ... işletme adını kullanması eyleminin 556 sayılı KHK'nın 9 ve 61. maddeleri kapsamında davacının markasına tecavüz oluşturduğu, davacının sadece lisans bedeli yönünden maddi tazminat talebi olduğunu bildirmesi karşısında davacıya ait markanın niteliği, kullanış şekline göre Antalya Ticaret ve Sanayi Odası'ndan alınan yazı cevabının olayın oluşuna daha uygun bulunduğu, buna göre ortalama lisans bedelinin 6.000 TL olması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacı markasına davalının tecavüzünün önlenmesine, 6.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu markanın tescilli bulunduğu dava dışı üçüncü kişi ile davacı arasında ... İli sınırlarını kapsayan inhisari lisans sözleşmesi bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 307,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22085, Karar No: 2014/5904, Tarih: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22085 E.  ,  2014/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kan dırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezi ile sanıklar ... ve ...'nin yetkilileri oldukları ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ile ilgili olarak Milli Eğitim Başkanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda; ... isimli öğrencinin Ekim 2007 ve Kasım 2007 aylarına ilşkin ödeme evraklarında, hem ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi hem de... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine kayıtlı olduğunun göründüğü bu öğrenci için her iki kuruma da ödeme yapılarak Milli Eğitim Bakanlığının zarara uğratıldığı, ilgili mevzuat gereğince anılan kurumların 2007 yılının eylül ayı ile 2008 yılının şubat ayına kadar belli oranda ücretsiz okutması gereken öğrenci sayısından eksik sayıda öğrenci bildiriminde bulundukları ve bu öğrenciler için toplam 8.281,44 YTL fazla ödenek aldıkları, ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde eğitim alan ...'ın aynı zamanda ... Uygulama ve İş Eğitim Merkezine 2007 yılının ağustos ayından 2008 yılının mart ayına kadar devam etmesine rağmen söz konusu dönem içerisinde adı belirtilen kişiye grup eğitimi verilerek haksız olarak devletten 527,40 TL ödenek alındığı, kurumda özel eğitim alan öğrencilerden ..., ..., ... ile ... ....’in, 2007 yılının aralık ayında başka kurumlarda da özel eğitim aldığı, bahse konu öğrencilere kurum tarafından 1,468,80 YTL ücret tahakkuk ettirildiği, ... Rehabilitasyon merkezinde çalışan personelden ..., ..., ..., ..., ...,... ile ... isimli aday öğretmenlerin ve... Rehabilitasyon merkezinde aday öğretmen olan ...'ın, 2007-2008 yıllarında “Yönetici ve Öğretmenlerin Çalışma Saatlerinin Özel Eğitim Kurumlarında Görevlendirilen Personelin Adaylık İşlemleri İle Sicil ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönerge” hükümlerine aykırı olarak ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü’nün 12.09.2006 tarih ve 57482 sayılı tereddüt edilen hususlar konulu yazısında özetle “… Temel ve hazırlayıcı eğitim sürecinin tamamlanması halinde uygulamalı eğitime başlaması gerekir. Bu nedenle aday öğreticiler temel ve hazırlayıcı eğitimler sırasında derse giremezler ve öğrenciyi değerlendiremezler. Aday öğreticiler temel ve hazırlayıcı eğitimlerinin başarı ile tamamlamadan derslere girmiş ise gerekli tespitin yaptırılması ve ilgililerin girmiş oldukları derslerin tekrarlattırılarak öğrencilerin mağduriyetinin giderilmesi gerekmektedir” şeklinde yazısı bulunmasına rağmen anılan kurumların bu durumu ortadan kaldıracak herhangi bir eylemde bulunmadıkları gibi adı belirtilen aday öğreticilerinin temel ve hazırlayıcı eğitimi tamamlamadan özel eğitim öğrencilerinin bireysel ve grup seanslarına girerek kurum tarafından bunun karşılığı olarak devletten 99

.058,80 YTL tutarında ücret tahakkuk ettirildiği bu şekilde sanıkların kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların dolandırıcılık suçunu oluşturabilecek nitelikte ve kamu kurumunu aldatmaya yönelik hileli hareketler sergileyerek haksız menfaat temin ettiklerine ilişkin herhangi bir eylemlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; somut olayda dolandırıcılık suçunun kurucu unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8240, Karar No: 2012/2770, Tarih: 11.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8240 E.  ,  2012/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., İ..., ..., ..., ..., ... haklarında kasten öldürme suçuna yardımdan beraatlerine,

2- Sanık ... hakkında TCK.nun 81/1, 62, 53, 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis,

3- Sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı TCK.nun 81/1, 39/1, 62, 53 maddeleri gereğince 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ün suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında elde

edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin suç vasfına, beraat eden sanıkların mahkumiyeti gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

A) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün olaydan bir gün önce... Kapalı Cezaevine tutuklu olarak getirildiği ve kendi isteği üzerine can güvenliği nedeniyle muvakkat koğuşa tek olarak yerleştirildiği, maktulün husumetli olduğu sanıklardan ... ve ...'in yemek dağıtımı sırasında görevli memur ...'i koğuş içerisine çekerek kalabalık bir grupla ellerinde bulunan şiş, demir boru, makas, maket bıçağı, metal ve tahta parçalarıyla maktulün koğuşuna geldikleri, koğuşun kilidini kırarak maktule saldırdıkları, bu esnada hastaneden gelen sanık ...'in de maktule saldıranlara katılarak maktule vurduğu ve maktulün aldığı darbelere bağlı olarak öldüğü olayda;

a) İnfaz koruma memuru olan tanık ...'in beyanlarına göre, sanık ...'in kendisini koğuşa çekerek maktulün koğuşunun anahtarını istediği daha sonrada maktulün koğuşuna gittiği, sanık ...'in de maktule vurulma esnasında koğuşa girerek kendisininde maktule vurduğu, olayın meydana geliş şekli, maktulde meydana gelen yaralar göz önüne alındığında sanıklar ... ve ...'in de eylem üzerinde ortak hakimiyet kurdukları anlaşılmakla; TCK.nun 37.maddesi delaletiyle olayda asli fail kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık ...'in eylemine katıldıkları kabul edilerek TCK.nun 39.maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıklar ... ve ...'in tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu anlaşılmakla, haklarında 5237 sayılı Yasanın 58. Maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileriyle katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi

bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklar ... ve ...'in asli fail oldukları ve sanıklar ... ile ... hakkında TCK.nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinden bozulması, sanıklar ..., ... ve ...'ın beraat kararlarının onanması yönüyle oybirliğiyle, eylemin tasarlanarak işlendiği ve sanıklar ..., ... ve ...'ın suçunun sübuta erdiği yönüyle Başkan vekili ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla, 11.04.2012 gününde karar verildi.

K A R Ş I O Y :

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan önce ... ... Kaya isimli kişinin öldürülmesinden dolayı aranan maktulün, olaydan bir gün önce tutuklanarak... Kapalı Cezaevine getirildiği ve kendi isteği üzerine can güvenliği nedeniyle muvakkat koğuşa tek olarak yerleştirildiği, maktulün cezaevine geldiğini öğrenen sanıkların maktulü öldürmek için plan yaptıkları,bu amaçla şiş,makas,demir boru,maket bıçağı, tahta ve metal parçalar temin ederek olay günü yemek dağıtımı sırasında kapıyı açan görevli memuru içeri çekip hep birlikte maktulün bulunduğu koğuşun kapı kilidini kırarak ellerindeki aletlerle maktule vurup öldürdükleri olayda;

Olaydan sonra maktulün koğuş kapısı üzerinde tespit edilen mukayeseye elverişli parmak izlerinden birisinin sanıklardan ...' in sağ el orta parmağına uyması, sanık ...'in ilk hükümden sonra gönderdiği dilekçede ve bozmadan sonra 11.10.2010 günlü oturumdaki beyanlarında “olayı tek başına gerçekleştirmediğini, ..., ..., ..., ... ile birlikte gerçekleştirdikleri” yönündeki beyanları, olayın meydana geliş şekli, kısa sürede maktuldeki yaralanmaların tek bir kişi tarafından yapılmasınının hayatın olağan akışına aykırı olması, kullanılan aletlerin sayısı gözönüne alındığında sanıklar ..., ... ve ...'in de olaya asli fail olarak katıldığı, maktulün cezaevine geldiğini öğrenen sanıkların öldürmek için plan yaptıkları, suç aletlerini önceden hazırladıkları ve yemek dağıtımı saatini bekleyerek

eylemlerini bir linç girişimi şeklinde gerçekleştirdiklerinden tasarlamanın da unsurları oluştuğu görüşünde olduğumdan, sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerinin onanması ve suç niteliğini kasten insan öldürme olarak kabul eden sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.