muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27273, Karar No: 2018/7285, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27273 E.  ,  2018/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde muavin olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.100 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde muavin olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16541, Karar No: 2016/398, Tarih: 25.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/16541 E.  ,  2016/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, ayrıca sanık ... hakkında kenevir ekme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

2313 sayılı Kanunun 23/5-son cümlesinde bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreci içerdiğinin belirtilmesi ve dosya kapsamındaki adli arama tutanağı, sanık beyanı, ekspertiz raporuna göre de sanığın bahçesi içinde yapılan aramada 170 adet siyah poşet ve saksılardan bazıları içinde 0,5-0,6 cm boylarında kenevir bitkilerinin tespit edilmiş olması karşısında; sanığın uyuşturucu elde etmek amacıyla kenevir bitkisi ektiği ve yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2694, Karar No: 2012/11031, Tarih: 08.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2694 E.  ,  2012/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi uyarınca yüze karşı verilmiş olan karara yönelik temyiz isteminin tefhimden itibaren bir hafta içerisinde yapılması gerekmekte iken, sanığın 23/09/2008 günü yüzüne karşı verilen hükmü bir haftalık yasal süreden sonra 06/10/2008 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12516, Karar No: 2025/565, Tarih: 14.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12516 E.  ,  2025/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/401 E., 2024/401 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı ... Unlu Mamulleri işyerinde 04.05.2007 tarihinde pişirici olarak işe girdiğini, 04.09.2009 tarihine kadar çalıştığını, haftalık 350.00 TL dört haftalık 1.400.00 TL maaş aldığını, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını ileri sürerek davacının 04.05.2007 - 04.07.2009 tarihleri arasında geçen hizmet süresine ilişkin sigorta primlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı işverenler vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkillerinin ortağı olduğu ... Unlu Mamulleri Nak. Bilgisayar Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde çalıştığını, davanın müvekkillerine karşı değil, şirkete karşı açılması gerektiğini, davacının müvekkillerinin ortağı bulunduğu şirkete 27.04.2009 tarihinde işe girdiğini, zaman zaman işten ayrılmakla birlikte aralıklarla 23.11.2011 tarihine kadar çalıştığını belirterek davanın husumetten ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; eylemli ve gerçek çalışmanın varlığının yöntemince tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.11.2014 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının; 01.03.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 120 günlük brüt 57.19 TL, 01.07.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında 180 günlük brüt 60.04 TL, 01.01.2009 - 30.06.2009 tarihleri arasında 180 günlük brüt 62.60 TL, 01.07.2009 - 04.07.2009 tarihleri arasında 4 günlük brüt 65.14 TL ücret üzerinden davalılara ait iş yerinde çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 08.02.2016 tarihli kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalılardan ... Unlu Mamulleri Nakliyat Bilg. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinin 26.06.2006 tarihinden itibaren yasa kapsamında olduğu, davacının bu işyerinden 27.04.2009-11.12.2009; 12.1.2010-31.03.2010 tarihleri arasında otuz günün altında hizmetinin bildirildiği, diğer davalılar adında tescilli işyeri olup olmadığının, vergi mükellefiyetlerinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, davalı işyerinde 27.04.2009 tarihinde yapılan denetimde davacının 24.04.2009 tarihinden itibaren dönemin asgari ücreti ile çalıştığına dair imzalı beyanının denetim tutanağına geçtiği, Ticaret Sicil Müdürlüğünün 10.04.2014 tarihli yazısından davalı şirketin tasfiyesinin 07.02.2014 tarihinde tescil edildiği ve ticaret sicili kaydının terkin edildiğini bildirdiği, somut olayda, öncelikle davalı şirketin tüzel kişiliğinin devam edip etmediğinin araştırılması, devam etmediği takdirde taraf ehliyeti de son bulacağından ihyası gerekirken bu hususun üzerinde durulmayışı, Mahkemece davacının davalı işverenlerden kimin yanında hangi tarihler arasında çalıştığının belirtilmemiş olmasının infazda tereddüt yaratacağı, bunun yanı sıra davacının 27.11.2012 tarihli ilk celsede, dava dilekçesindeki tarihlerin hatalı olduğunu, çalışmasının başlangıç tarihinin, dava dilekçesindeki talebini daraltarak 2008 yılı Mayıs ayı olduğunu beyan etmesine rağmen, davacının 01.03.2008 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmiş olmasının hatalı olduğu, ayrıca davacının davalı işyerinde yapılan denetimde 24.04

.11.2012 tarihli ilk celsede, dava dilekçesindeki tarihlerin hatalı olduğunu, çalışmasının başlangıç tarihinin, dava dilekçesindeki talebini daraltarak 2008 yılı Mayıs ayı olduğunu beyan etmesine rağmen, davacının 01.03.2008 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmiş olmasının hatalı olduğu, ayrıca davacının davalı işyerinde yapılan denetimde 24.04.2009 tarihinden itibaren asgari ücretle çalıştığını beyan etmesi karşısında bu beyanın davacı açısından bağlayıcı olduğunun göz önünde bulundurulmamış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek yapılacak işin, öncelikle davacının davalı şirket işyerinde çalıştığının tespitine karar verilebilmesi için ticaret sicilindeki kaydının terkin edildiği bildirilen davalı şirketin ihyası gerektiğini göz önünde bulundurarak davacıya, davalı şirketin ihyasını sağlamak amacıyla dava açması için uygun süre vermek ve şirketin ihyasını sağlamak, davalı şahıslar adına davalı Kurumda tescilli işyeri olup olmadığını, varsa hangi tarihler arasında kapsamda olduklarını sormak, davalıların vergi mükellefiyetlerinin bulunup bulunmadığını araştırmak, davalı işyerlerine ait ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, davacının çalışmasının sürekli nitelikte olup olmadığını sormak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının davalılardan kimin yanında hangi tarihler arasında çalıştığını hükümde gösterecek şekilde sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğu, ücret tespiti yönünden ise davacının davalı işyerinde yapılan denetimde 24.04.2009 tarihinden itibaren asgari ücretle çalıştığını beyan etmesi karşısında bu beyanın davacı açısından bağlayıcı olduğu göz önünde bulundurulmadan ve asgari ücret üzerindeki çalışma iddialarının yazılı belgelerle ispatlanacağı hususu gözardı edilerek sonuca gidilmesinin yerinde olmadığı, salt tanık beyanları ile davacının ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğunun kabulünün mümkün olmadığından bahisle, usul ve yasaya aykırı verilen karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 13.05.2024 tarihli kararı ile davacı tarafından davanın bozmadan önce 24.06.2014 tarihli celsede 1.kez takipsiz bırakıldığı, davacı tarafından davasının yenilendiği, 13.05.2024 tarihli celsede de davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olmasına rağmen davaya katılmadığı her hangi bir geçerli mazeret bildirmediği, davacının e-duruşma talebinin, dosyada tanık dinlenecek olması, e-duruşma sisteminde bazen tarafların ya da Mahkemeden kaynaklı sorunlar olması nedeniyle ses ve görüntü naklinin olmaması bu durumda duruşmanın ertelendiği, gelen tanığın da dinlenmeden gitmesine neden olduğu bu şekilde yargılamanın uzadığı tecrübe edildiğinden e-duruşmanın kabul edilmediği, bu nedenle davacının duruşmadan sonra sunduğu gerekçelerinde dayanaksız kaldığı, davanın basit yargılama usulüne tabi olduğu, basit yargılama usulünde davanın bir kez takipsiz bırakılabileceği, dosyanın yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılması durumda davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nın 320. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkeme kararında her ne kadar mazaret göstermediklerinden bahsedilse de taraflarınca mazeretlerini de içerir e-duruşma talebinin gönderildiğini, ayrıca yine e-duruşma taleplerinin kabul edilmediğinin duruşma saatine kadar belirlenmediğini, duruşma sonlandıktan sonra e- duruşma talebinin kabul edilmediğinin belirtildiğini, hal böyle iken duruşmanın e-duruşma olarak yapılamayacağının taraflarına Mahkeme tarafından bildirilmediğinden dolayı duruşmaya katılamama durumunda kusurları bulunmadığını, Mahkemenin davanın açılmamış sayılacağına dair verdiği kararın açıkça usule aykırı olduğunu, davacının hak kaybına uğradığını belirterek, hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

1.İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, hükümde belirtilen gerekçelerle yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de karar hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

1.İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, hükümde belirtilen gerekçelerle yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de karar hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

2.Somut olayda, davacı vekili tarafından 13.05.2024 tarihinde yapılacak duruşma için 09.05.2014 tarihinde, duruşma saatinde UYAP sistemi üzerinden duruşmaya katılacakları, herhangi bir teknik problemin yaşanması halinde mazeretli sayılmalarına dair e-duruşma talepli dilekçenin verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece 13.05.2024 tarihli celsede, davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde hazır olmadığı, mazeret bildirmediği ve kendisini bir vekille temsil ettirmediği, iki kez yoklama yapılmasına ve saat 10.33'ye kadar beklenilmesine rağmen hazır olmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 320. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de son duruşma zaptında davacının e-duruşma talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, bu hususa ilişkin ara karar kurulmadan, hatalı değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1414, Karar No: 2024/718, Tarih: 20.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1414 E.  ,  2024/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/236 E., 2023/3 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/138 E., 2021/844 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılardan ...tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının başvurusunun esastan reddine, davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA