muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2032, Karar No: 2018/1356, Tarih: 04.04.2018

Somut olayda mahkemece iş bedelinden 1.000,00 TL'nin iadesiyle 4.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Oysa davacı vekili dava dilekçesinde davalılardan tahsiline şeklinde talepte bulunmuş olup, müteselsilen tahsil talebi bulunmadığı halde talebin dışına çıkılarak, sonuçları farklı olacak biçimde müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan 1. ve 2. paragraflarda yazılı bulunan "ve müteselsilen" sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25920, Karar No: 2014/3755, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25920 E.  ,  2014/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yönetimindeki otomobille hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan seyir edip, tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan, zamanında tehlikeyi fark etmesi ve etkin tedbir almasını geciktirecek ölçüde, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde, 174 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanığa TCK'nın 85/1. maddesi gereğince tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılması sonucu, sanık hakkında, 2 yıl 16 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekirken, TCK'nın 61. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, ayların yıla dönüştürülüp, 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunması,

2- Taksirle işlenen suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendindeki, “3 YIL 4 AY” ibaresinin, “2 YIL 16 AY” şeklinde düzeltilmesi, hükmün 7. bendinin hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14023, Karar No: 2010/20433, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14023 E.  ,  2010/20433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında " Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18903, Karar No: 2015/25337, Tarih: 10.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18903 E.  ,  2015/25337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, sefer primi, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ihtar gideri alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı işyerinde 01/06/2007-01/03/2012 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, ücret ve sefer priminin de eksik ödendiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, sefer primi, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, ihtar gideri, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında, davacının iddia edilen tarihler arasında ... 'de çalıştığını, ... ve davalı olarak gösterilen ... 'nin birbirinden bağımsız iki ayrı tüzel kişilik olduğunu, bu nedenle husumet itirazlarının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı ... ile dava dışı ... nin ortaklarının ve adreslerinin aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davacının, işverenin unvanında “...” yerine “....”yazmak suretiyle husumet tevcihinde yaptığı hatanın, “kabul edilebilir yanılgı” olarak kabulü ile HMK 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12684, Karar No: 2013/20349, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12684 E.  ,  2013/20349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu edilen 620 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 645.200,00 m2 olduğu halde, en son tarihli fen ve elektrik bilirkişi raporlarında dava dışı 619 parseldeki enerji nakil hattı ile ilgili rapor düzenlendiği gibi, mahkemece resen yapılan bedel tespitinde de taşınmazın yüzölçümü 20.834,58 m2 kabul edilmek suretiyle bedel belirlendiğinden yapılan inceleme ve kurulan hüküm doğru değildir. Bu itibarla;

Dava konusu 620 parsel sayılı taşınmazdan geçen enerji nakil hattının izdüşümü ve pilon yerinin yüzölçümleri fen ve elektrik bilirkişilerinin ortak düzenleyecekleri rapor ile kesin olarak belirlendikten sonra enerji nakil hattının taşınmazda oluşturduğu değer kaybı oranı da belirlenip, buna göre irtifak ve pilon yeri bedeli tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/408, Karar No: 2018/114, Tarih: 20.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2014/408 E.  ,  2018/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 09.10.2008

Sayısı : 163-172

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.10.2008 tarih ve 163-172 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.12.2013 tarih ve 3308-14926 sayı ile;

"6136 sayılı Kanunda ve TCK'nun 174. maddesinde düzenlenen ve kasten işlenebilen bu suçlardan sanığın sorumlu tutulabilmesi bakımından sanığın kastını ve ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerin mevcut olmadığının belirlenmesi yanında örgütün faaliyeti çerçevesinde taşınan eşyanın 'silah ve patlayıcı olma' niteliğinin ortaya konulması gereklidir.

Bu çerçeveden bakıldığında; Dairemizin 08.02.2013 tarih ve 2011/1772 esas, 2013/2156 sayılı kararında da açıklandığı üzere silahlı terör örgütü üyeleri, örgüt üyesi olarak ve kasten taşıdıkları bu tür eşyadan kastları mevcut olduğu sürece sorumlu tutulacaklar, olayın özelliğine göre en kısa zamanda teslim olmaları koşuluyla, örgütten ayrılma ve teslim olma iradesini oluşturmalarından itibaren bu eşyayı taşımalarında kural olarak kastlarının mevcut olmadığı kabul edilecektir.

Somut olayda; kırsalda örgütün faaliyeti çerçevesinde 1 yıl boyunca taşıdığı silahla birlikte teslim olan sanığın silahının, 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğunun ve atılı suçun maddi ve manevi unsurlarıyla birlikte oluştuğunun, bu suça ilişkin manevi unsurun kaçmasına kadar mevcut olduğunun ve bu tarih itibarıyla da dava zamanaşımı süresinin de dolmadığının açıkça anlaşılması karşısında, sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması gerekirken manevi unsurun değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.03.2014 gün ve 63544 sayı ile;

“Yerel mahkeme tarafından sanık hakkında TKP/ML-TİKKO terör örgütü üyeliği suçundan açılan kamu davasında etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nun 223/4-a ve TCK'nun 221/2. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, vahim ateşli silah taşıması suçunda kast yokluğu nedeniyle CMK'nun 223/2-c maddesince beraatine ve sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan TCK'nun 204/1, 62 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Cumhuriyet savcısı tarafından sanık hakkında 6136 sayılı Kanun yönünden kurulan beraat kararı temyiz edilmiş ve Yüksek Daire tarafından bu beraat kararı sanığın cezalandırılması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Yüksek Dairenin kararının yerinde olmadığı değerlendirilmiştir. 5237 sayılı TCK'nun 221. maddesindeki düzenlemede, etkin pişmanlıktan yararlanan kişilerin varsa bu kapsamda değerlendirilen diğer eylemlerinden ceza almaları gerektiğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Sanığın eylemi örgüt üyeliği olarak kabul edildikten sonra ve etkin pişmanlığın koşulları da oluşmuşsa bu kapsamda sanığın tüm eylemleri nedeniyle etkin pişmanlıktan yararlanması gerekmektedir. Örgüte üye olma suçundan hakkında etkin pişmanlık nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişiye, diğer eylemleri nedeniyle ceza verilmesi etkin pişmanlığın ruhuna da aykırı bir durumdur. Etkin pişmanlıktan maksat, kişilerin bulundukları örgüt ortamından kurtarılarak topluma kazandırılmaları, verecekleri bilgiler ile örgütlerin çökertilmesi veya oluşturacakları zararların önlenmesidir. Ayrıca örgütten ayrılmayı düşünen bir kişinin, ayrıldığının anlaşılması hâlinde artık örgütün hedefi hâline geleceği bilinen bir gerçektir. Güvenli bir yere ulaşana kadar bu kişinin silahını savunma için yanında bulundurması gerektiğinin de kabul edilmesi gerekmektedir. Yine örgüt mensubu olduğu bilinerek halkın içine girecek olan örgüt üyesinin bulunduğu yerde hayatta kalması için de silahının en azından caydırıcı bir unsur olarak yanında bulunması da kabul edilmelidir. Sanığın diğer tüm eylemleri de örgüt üyeliği ile anlam kazanmaktadır. Asıl eyleminden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişinin diğer eylemleri nedeniyle cezalandırılması hakkaniyete de aykırıdır. Etkin pişmanlığın örgüt üyesi kişiler tarafından tercih edilebilir hâle gelmesinde bu şekildeki uygulamaların mutlak faydası da olacaktır. Sanığın örgüte ait bir silahı yanında getirerek örgüte bir zarar verdiği hususu da değerlendirilmelidir

. Sanığın diğer tüm eylemleri de örgüt üyeliği ile anlam kazanmaktadır. Asıl eyleminden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişinin diğer eylemleri nedeniyle cezalandırılması hakkaniyete de aykırıdır. Etkin pişmanlığın örgüt üyesi kişiler tarafından tercih edilebilir hâle gelmesinde bu şekildeki uygulamaların mutlak faydası da olacaktır. Sanığın örgüte ait bir silahı yanında getirerek örgüte bir zarar verdiği hususu da değerlendirilmelidir. Yine sanık güvenlik güçlerine teslim olup yanında getirmediği ancak güvenli bir yere bıraktığı silahının yerini söyleyip bulunmasına yardım etseydi yine de cezalandırılması yoluna gidilecek miydi? Örgütten ayrılarak güvenlik güçlerine teslim olmaya karar veren ve bu kararını gerçekleştiren bir kişinin artık örgüt üyeliği kapsamındaki suçları için suç işleme kastının bulunmadığı kabul edilmeli ve yerel mahkeme tarafından verilen beraat kararının onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.04.2014 tarih ve 3621-4423 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun kanuni unsurlarının oluşup oluşmadığının, oluştuğunun kabulü hâlinde 5237 sayılı TCK'nun 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Tunceli ili Hozat ilçesinde bulunan Çağlarca Jandarma Karakolu görevlilerince düzenlenen 17.07.2008 tarihli tutanakta; aynı gün saat 16.00 sıralarında TKP/ML-TİKKO terör örgütü mensubu olduğunu beyan eden sanık ...'ın yanında getirdiği kaleşnikof marka tüfek, bu tüfeğe ait şarjör ve 30 adet fişek ile birlikte teslim olduğunun belirtildiği,

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 24.07.2008 tarihli uzmanlık raporunda; suça konu tüfeğin 7,62x39 mm çapında fişek atan, kaleşnikof marka, dipçikli, yarı ve tam otomatik bir tüfek olduğu, ateş etmesine engel mekanik bir arızasının bulunmadığı, 30 adet fişeğin 7,62x39 mm çap ve tipinde olup bu ölçülere uygun ateşli silahlarda kullanılmak üzere imal edildiği, söz konusu fişeklerden on adediyle yapılan deneme atışlarında tamamının patladığı, incelemeye konu tüfek ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği taşıyan ateşli silah ve fişeklerden olduğu, ayrıca bahse konu tüfeğin niteliği itibarıyla aynı Kanun'un 12. maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğu bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Sanık ... .... kolluk ve savcılıkta; 2005 yılında İstanbul ilinde yaşarken eşinden boşandıktan sonra bunalıma girdiğini, bu süre zarfında TKP/ML-TİKKO terör örgütü tarafından yayımlanan gazeteyi okuyarak örgüte sempati duymaya başlaması üzerine yaklaşık bir yıl bu gazetenin dağıtımına yardımcı olduğunu, bu süre içerisinde "Şişman" lakaplı ... isimli şahsın kendisine TKP/ML-TİKKO terör örgütünün propagandasını yaptığını, 2007 yılı Eylül ayında örgütün İstanbul Sarıgazi sorumluluğunu yapan, açık kimliğini bilmediği “Amca” lakaplı şahsın telkin ve teşvikleri sonucu örgüt adına silahlı faaliyette bulunmak için kırsala çıkmaya karar verdiğini, 13.09.2007 tarihinde kendisi gibi örgüte katılacak olan Özgür isimli arkadaşıyla Malatya iline geldiklerini, ertesi gün örgüt mensuplarının yardımıyla önce Elazığ iline, oradan Tunceli ili Pertek ilçesine geçtiklerini, Yamaçoba köyünde bir evde dört gün kaldıktan sonra örgütün kırsal alanda faaliyet gösteren mensuplarıyla Kinzir ormanında buluştuklarını, örgütün kırsal yapılanmasına bu şekilde katıldıktan sonra Aliboğazı bölgesinde bir ay boyunca siyasi ve askeri eğitim aldığını, bu eğitimlerin sonunda kaleşnikof marka tüfek, 60 adet fişek ve el bombasının kendisine verildiğini, ardından bu tüfekle atış eğitimi aldığını, 2007 yılı Kasım ayında kış üslenmesine geçildiğini, bu dönemde askeri ve siyasi eğitimin devam ettiğini, ayrıca PKK/KONGRA-GEL terör örgütü üyesi olan Azat kod isimli şahsın, el yapımı patlayıcı hazırlanması, tuzaklama yapılması, patlayıcıların döşenmesi ve imhası konularında eğitim verdiğini, 2008 yılı Mart ayında kış üslenmesinden çıkıldığını, bu dönemde örgüt mensuplarınca güvenlik güçlerine yönelik silahlı eylemler gerçekleştirildiğini, ancak kendisine güvenilmediği için bu eylemlere götürülmediğini, 17.07.2008 tarihinde elini ayağını yıkayacağını söyleyerek dereye indikten sonra yanında bulunan kaleşnikof marka tüfek, bu tüfeğe takılı şarjör ve 30 adet fişekle beraber hızla kaçmaya başladığını, bu durumu fark eden Özgür kod isimli örgüt mensubunun açtığı iki el ateşin kendisine isabet etmediğini, ormanlık alanda koşarak tüfeğiyle beraber Çağlarca Karakoluna teslim olduğunu,

Sorgu ve mahkemede; 2007 yılı Ekim ayında örgüte katıldığını, 1-2 ay boyunca silah eğitimi aldığını, daha sonra kaleşnikof tüfeğin kendisine verildiğini, örgüt mensupları ve faaliyetlerine ilişkin aşamalarda ayrıntılı bilgiler verdiğini, pişman olduğunu ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun kanuni unsurlarının oluşup oluşmadığı:

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi için öncelikle “kast” kavramı üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK'nun "Kast" başlıklı 21. maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.