muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16563, Karar No: 2022/26554, Tarih: 29.12.2022

Basının bir demokraside bilgi ve fikir iletme yükümlülüğü olan kamusal gözetleyici fonksiyonuyla birlikte değerlendirildiğinde, başvurucunun bir gazeteci olarak politikacılara veya kamusal güç kullanan yöneticilere yönelttiği eleştiriler sırasında söylediği sözlerden.yazdığı yazılardan dolayı cezai yaptırıma tabi tutulmasının ölçülü olduğundan söz edilebilmesi için, ifade özgürlüğüne yapılan müdahalenin gerekçelerinin inandırıcı, başka bir deyişle ilgili ve yeterli olmaları gerekir.

Günümüzde basının "dördüncü güç" olarak tanımlanmasının nedeni yasama yürütme ve yargının faaliyetlerini toplum adına gözetleyerek elde ettiği bilgileri topluma aktarararak temel erk kullanıcılarının faaliyetlerinin denetlenmesini farklı ses ve renklerin toplumda bilgi ve fikir sahibi olmasını sağlamaktır. Demokratik toplum olmanın esas üç parametresi vardır bunlar "hoşgörü, çoğulculuk ve açık fikirliliktir" bunları sağlamada basının yaşamsal önemi vardır. Günümüzde artık basın özgürlüğü kavramının yetersiz kaldığı "medya özgürlüğü" kavramının daha kapsayıcı olduğu kanısındayım. Çünkü son yıllarda ortaya çıkan sosyal medyanın demokratik toplumlarda yarattığı etkiye bakınca internette ifade özgürlüğünün Basın (Medya) özgürlüğünün olmazsa olmazı olduğu kabul edilmelidir.

Sanığın kullandığı ifadelerin türünün, kamusal tartışmalara katkı sunma kapasitesinin, ifadelere yönelik kısıtlamaların niteliğinin ve kapsamının, ifadelerin kimin tarafından dile getirildiğinin, kime yöneldiğinin ve kamuoyu ile diğer kişilerin kullanılan ifadeler karşısında sahip oldukları hakların ağırlığının gerektiği gibi değerlendirilip değerlendirilmediğine bakılmalıdır.

TCK 125. maddede düzenlenen hakaret suçu ile korunan hukuki yarar kişilerin onur, şeref ve saygınlığıdır.

Suçun maddi unsuru ise kişilerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte somut fiil, olgu isnadı veya sövmedir.

Yakınan, kamu görevlisidir. AİHM içtihatlarına göre yukarıda da belirtildiği üzere eleştiriye katlanma konusunda normal vatandaşlara göre daha hoşgörülü olmalıdır. Başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu memurun performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike yaratıp yaratmadığı yakından incelendiğinde yazı içeriğinin Rektör olan katılanın ticaret odasında yaptığı konuşmaya kırıcı ve kaba bir üslupla yazılan cevap niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Yazı anlam bütünlüğünden koparılarak birkaç kelime esas alınarak değerlendirilmiştir. Bu durumda sanığı cezalandırmasını haklı kılacak toplumsal bir talepten söz etmek olanaksızdır. Yani sanığı cezalandırmayı haklı kılacak demokratik toplumdaki gereklilik koşulu gerçekleşmemiştir.

Kamu görevlisinin şöhret ve hakları ile kamu görevlisine duyulan güven ile ifade özgürlüğü arasında yapılacak değerlendirmede somut olayımızda takdir hakkının sanık lehine yani ifade özgürlüğü lehine kullanılması gerekir. Aksi yönde bir değerlendirmenin orantılı olmayacağı bu nedenle;

Kamu görevlisinin şöhret ve hakları ile kamu görevlisine duyulan güven ile ifade özgürlüğü arasında yapılacak değerlendirmede somut olayımızda takdir hakkının sanık lehine yani ifade özgürlüğü lehine kullanılması gerekir. Aksi yönde bir değerlendirmenin orantılı olmayacağı bu nedenle;

Sanığın beraat etmesi gerektiği düşüncesi ile yerel mahkemenin mahkumiyet kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/2743, Karar No: 2017/6571, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2743 E.  ,  2017/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 15/04/2014 tarihli tespit dilekçesinde; 1126 ada 230 parsel sayılı 2.272.00 m² alanlı, kat mülkiyetli, bodrum, zemin, 12 normal katlı, 56 bağımsız bölümlü taşınmazda 37 nolu dairenin müşterek maliki olduğunu, davalılardan ...'e ait 27, ...'e ait 45, ...'e ait 42 ve 51 nolu bağımsız bölümlerde onaylı projeye aykırı olarak her iki balkonların kapatılarak bağımsız bölümlerin içine katıldığını öne sürerek durumun ve mimari projeye aykırı olup olmadığının, mimari estetiğe zarar verip vermediğinin tespitini, 21.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile de balkonların projesine uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı vekili davalılardan ... ve hakkındaki davayı takip etmeyeceğini bildirdiğinden bu davalılar hakkındaki dava dosyasının HMK'nın 150/1. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, diğer davalı ... yönünden davanın kabulüne, davaya konu mahallesi, "" adresinde bulunan davalı ... e ait 42 nolu bağımsız bölümün bilirkişi raporuna ekli kroki (1) de turuncu renk ve (A) ve (B) harfleri ile gösterilen 2.30/1.50 m ölçüsündeki mutfak balkonu ile sarı renk ve (C) ve (D) harfleri ile gösterilen 2.60/1.50 m ölçüsündeki yatak odası balkonuna yapılan camekan imalatlarının yerinden söktürülmesine, balkonların mimari projede gösterildiği şekilde açık hale getirilmesine, duvarların tamir edilerek bina dış cephe renginde dış cephe boyası ile boyanmasına,

Davaya konu adresinde bulunan davalı ...'e ait, 51' nolu bağımsız bölümün bilirkişi raporuna ekli kroki (1) de turuncu renk ve (A) ve (B) harfleri ile gösterilen 2.30/1.50 m ölçüsündeki mutfak balkonu ile sarı renk ve (C) ve (D) harfleri ile gösterilen 2.60/1.50 m ölçüsündeki yatak odası balkonuna yapılan camekan imalatlarının yerinden söktürülmesine, balkonların mimari projede gösterildiği şekilde açık hale getirilmesine, balkon ile mutfak arasındaki 2.30/2.60 m ölçüsündeki ara bölme duvarının mimari projedeki ölçülerde yeniden sıva, boya, pencere ve kapı doğramaları ile birlikte yapılmasına, duvarların tamir edilerek bina dış cephe renginde dış cephe boyası ile boyanmasına, bu işler için davalı ..., taktiren 20 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2017/2743 - 2017/6571

Dava konusu uyuşmazlık projeye aykırılığın tespiti ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

-2-

2017/2743 - 2017/6571

Dava konusu uyuşmazlık projeye aykırılığın tespiti ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre rojeye aykırılığın tespiti ile eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2423, Karar No: 2009/4179, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2423 E.  ,  2009/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile, Kayseri 4.İcra Müdürlüğünün 2007/4627 Esas dosyasından borçluya ait ev adresinde yapılan hacizde davalı 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek, İİK”nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davasının kabulünü istemiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlunun 5 yıl önce Aksaray’a yerleştiğini, dava konusu ev eşyalarının bundan sonra davalı tarafından alındığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK’nun 409/1 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

HUMK’nun 409/1 maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" denilmektedir.

Mahkemece 02.04.2008 tarihli oturumda davacı vekilinin mazereti kabul edilmiş ve mazeret dilekçesine ekli posta pulu ile duruşma gününün davacı vekiline bildirilmesine karar verilmesine rağmen, davalı vekiline .duruşma günü bildirilmemiş ve 07.05.2008 tarihli oturumda duruşmaya gelmediği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış ve üç aylık yasal süre sonunda yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Taraflardan biri mazeret bildirdiği ve mazeretin kabulüne karar verildiği takdirde masraf verilmiş ise onunla,verilmemiş ise duruşmaya gelen ve davayı takip etmek isteyen diğer taraftan alınarak, bu taraf da vermezse veya duruşmaya gelmez ise HUMK’nun 415 madde hükmü uyarınca suçüstü ödeneğinden karşılanarak, mazereti kabul edilen tarafa yeni duruşma günü bildirilmelidir. Mazeretli olduğu kabul edildikten sonra, duruşma günü kendisine bildirilmeyen tarafın yokluğunda karar verilemez.

Bu nedenle, masrafı verilmiş ve ara kararında verilen bu masraf ile duruşma gününün bildirilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, bir önceki celse mazereti kabul edilen davacı vekiline, duruşma günü için tebligat yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olmayan dosyanın işlemden kaldırılması kararına dayalı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 11.06.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19592, Karar No: 2014/9198, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19592 E.  ,  2014/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ...'in kız arkadaşıyla gezerken, katılanın müdür olarak görev yaptığı şirket tarafından yapılan yurt inşaatında işçi olarak çalışan bir kişinin laf atması üzerine suça sürüklenen çocuğun sinirlenerek inşaat halinde olan binanın camlarını tekme atmak suretiyle kırarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ile tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2139, Karar No: 2020/274, Tarih: 13.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2139 E.  ,  2020/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/12/2017 tarih ve 2016/25 E- 2017/537 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/02/2019 tarih ve 2018/731 E- 2019/108 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ülkemizin en büyük çizgi film yapımcısı olduğunu, önceden TRT Çocuk ve Show TV kanallarında yayınlanan “PEPEE” isimli çizgi dizi formatındaki sinema eserinin eser sahibi ve yapımcısı olduğunu, “PEPEE” ibareli markaların ve endüstriyel tasarımların sahibi olduğunu, anılan marka ve tasarımların toplum nezdinde güvenilirlik kazandığını, dava konusu 2014/6299 sayılı “Şekil+PEPEE” ibareli marka başvurusuna davalı şirketlerce 150872, 88638 ve 2001/17714 sayılı markalar gerekçe gösterilerek itiraz edildiğini, itirazlar neticesinde davalı kurumca başvurudan “süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Patates cipsleri. Makarnalar, mantılar, eriteler. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar, Tuz. Hububat (tahıl) ve mamülleri” mal gruplarının çıkarıldığını, markaların benzer olmadığını, markaların bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, iki marka arasındaki salt kavramsal benzerliğin karıştırma ihtimaline yol açmada yeterli olmadığını, şeklin ön planda olduğunu, müvekkilinin bu hususta marka ve tasarımlarının bulunduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek 2015-M-10985 sayılı YİDK kararının iptalini, çıklarılan mallar yönünden tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Doğuş A.Ş. vekili, davacıya ait marka başvurusunun asli unsurunun “PEPEE” olduğunu, anılan ibarenin “PEPE” markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, dava konusu marka başvurusunun müvekkili markalarıyla benzer olduğunu, emtia sınıflarının aynı olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Doğuş A.Ş. vekili, davacıya ait marka başvurusunun asli unsurunun “PEPEE” olduğunu, anılan ibarenin “PEPE” markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, dava konusu marka başvurusunun müvekkili markalarıyla benzer olduğunu, emtia sınıflarının aynı olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait dava konusu marka başvurusunun yazı ve şekil ibaresinden oluşan bir komposizyon olduğu, şekil unsurunun bir çizgi film figüründen oluştuğu ve bunun belirli bir bilinirliğe sahip bulunduğu, markada bulunan şekil unsurunun baskın olması nedeniyle görsel olarak işaretlerin birbirinden rahatlıkla ayrılması karşısında taraf markalarının benzer olmadığı, markalar arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi bağlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne 2015-M-10985 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalılar vekillerinin istinaf bavurularının, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının marka başvurusunun kısmen reddine dair kurum kararının iptali istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalılarca yapılan istinaf başvurusunun ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK 8/1-b maddesine göre, tescili için başvurusu yapılan markanın, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile benzer olması, markaların benzer mal ve hizmetleri kapsaması ve bu suretle halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunması halinde, önceden tescilli yahut tescili için başvurusu yapılan marka sahibinin itirazıyla sonraki tarihli marka başvurusu reddedilir. Ayrıca, markalarda birden fazla asli unsurun bulunması halinde de markanın, her bir asli unsur bakımından, kendisinden önceki markalarla benzerliğinin bulunmaması, marka başvurusundaki her bir asli unsurun önceki markalarla karıştırılmayı önleyecek ölçüde ayırt edici nitelikte bulunması gerekmekle, her bir asli unsur bakımından ayrı ayrı yapılacak değerlendirme sonucunda, asli unsurlardan birinin, önceden tescil edilen veya tescili için başvurusu yapılan markalarla karıştırılma ihtimaline neden olacak düzeyde benzerliğinin bulunması halinde, benzer mal ve hizmetler bakımından önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca benzer ibare içeren marka tescil başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava konusu 2014/6299 sayılı “Şekil+PEPEE” ibareli marka başvurusunun “Şekil” ve “PEPEE” unsurlarından ibaret olduğu, hem kelime hem de şekil unsurunun markada asli unsurlar olarak yer aldığı, başvurunun kısmen reddine dayanak 150872, 88638 ve 2001/17714 sayılı davalılara ait markaların da asli unsurlarının “PEPE” ibaresi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca, dava konusu marka başvurusunda yer alan “PEPEE” ibaresi ile redde mesnet markalardaki “PEPE” ibareleri arasında karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzerliğin bulunduğu, aynı/benzer mallar bakımından dava konusu marka başvurusunun reddine dair kurum kararının yerinde olduğu nazara alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçeyle davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10885, Karar No: 2020/3339, Tarih: 09.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10885 E.  ,  2020/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 22.10.2012 yerine 2013 şeklinde gösterilmesi ve katılan yerine müşteki yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Muş Devlet Hastanesine baş ağrısı şikayeti ile başvuran katılana, sanık doktorun talimatı ile sanık hemşire tarafından katılanın sağ kalçasına Diklaron isimli iğnenin enjekte edildiği, iğneden sonra bacağında ağrı ve uyuşma olduğunu, sonrasında gittiği özel hastanede iğnenin sinire geldiğini öğrendiğini, ağrılarının devam ettiğini beyan eden katılanla ilgili olarak Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu 16.11.2015 tarih 6797 sayılı raporda; kişiye Muş Devlet Hastanesi acilinde ilacın gluteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon ile yapıldığı belirlendiği, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, enjeksiyonların tekniğinin uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazların ortaya çıkabileceğinin tıbben bilindiği ve bu durumun her türlü tıbbı özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbı bir delil tanımlanmadığından tüm bulgular bir bütün halinde değerlendirildiğinde, reçete edilen dikloron enjeksiyonu uygulayan sağlık personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren hekime herhangi bir kusur izafe edilemediğinin oybirliği ile mütalaa edildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıklarıın taksirin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14244, Karar No: 2009/15557, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14244 E.  ,  2009/15557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sırasında davalı şirket vekili 15/04/2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı şirket vekili, mahkemeye sunduğu 15/04/2009 günlü dilekçesi ile Yargılama sırasında dava dosyasındaki bazı taleplerin mahkemece tefrik edilip karara çıkarıldığı, böylece mahkeme hakimince ihsası reyde bulunulduğu gerekçesi ile hakim ... ... Özden istinkafa davet edilmiştir. Konuyu inceleyen merci talebi reddetmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Hakimi çekinmeye davet ancak H.Y.U.Y.'nın 28. Maddesinde belirtilen sebeplerin varlığı halinde mümkündür. Davalı vekilinin mahkeme hakiminin çekinmesine gerekçe olarak gösterdiği nedenler H.Y.U.Y.'nın 28. maddesinde sayılan nedenlerden değildir. Bu yönü ile davalı vekilinin talebinin H.Y.U.Y.'nın 28. maddesi anlamında çekinme değil, aynı yasanın 29. maddesindeki hakimin reddi şeklinde algılanması gerekir. Çekinme talebini değerlendiren merci kararı bu yönü ile doğru görülmüştür.

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13827, Karar No: 2014/6146, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13827 E.  ,  2014/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki farı yanmayan motorsikletle gece vakti aydınlatması olmayan yolda seyri sırasında karşı şerit içerisinde bulunan ...'e çarparak ölümüne sebep olduğu olayda binçli taksirin unsurlarının oluştuğu gözetilerek TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.