muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1811, Karar No: 2020/2093, Tarih: 18.06.2020

toplumdaki rolü ve işlevi ile yazıya konu olan faaliyetin niteliği, açıklama veya yayının konusu, kapsamı, şekli ve etkileri, ilgili kişinin daha önceki davranışları, bilgilerin elde edilme koşulları ve gerçekliği ile uygulanan yaptırımın niteliği göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, davacının TBMM 25. dönem Cumhuriyet Halk Partisi ... milletvekili olduğu, 2011 ve 2015 genel seçimlerinde ... ilinden milletvekili adayı olduğu, davalının ise ...'nin yerel gazetesi olan Halk Postası'nın imtiyaz sahibi, yazı işleri müdürü ve köşe yazarı olduğu, davalının sahibi olduğu internet sitesi ve yerel gazetede ...’da Cumhuriyet Halk Partisi’nin yaptığı seçim gezileri, seçim bölgeleri, anılan partiden milletvekili adayı olan davadışı kişiler ile davacı hakkında köşe yazıları yazdığı, davaya konu yayın organlarında 05/05/2015 tarihinde "Eyyy CHP'li kibirli vekil adayı biz çok vekiller gördük", 08/05/2015 tarihinde “CHP’de 1. sıra garanti Av. Ünal”, 30/05/2015 tarihinde “CHP ve Türk Metal İşbirliği İşçi Sınıfı İhaneti”, 13/06/2015 tarihinde “Hani derler ya denize ulaşmadı!”, 14/06/2015 tarihinde “ CHP Ünal’dan zırnık yok!” ve son olarak 04/07/2015 tarihinde “CHP ...’de kan kaybediyor!!!” başlıklı köşe yazılarının yayınlandığı anlaşılmıştır.

İfade özgürlüğünün sınırı, kişilerin şeref ve itibarının korunması hakkıdır. Çatışan bu iki hak arasında dengeleme yapılırken öncelikle dava konusu yayının davacılara ilişkin bölümünün, kamuoyunu ilgilendiren ve kamunun yararına ilişkin bir tartışmaya katkı sağlayıp sağlamadığına bakılmalıdır. Davaya konu yayınlarda davalı tarafından davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadelerin bir kısmının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu, ayrıca davalının davacı hakkında sistematik bir şekilde taciz boyutunda yazılar yazdığı, 05/05/2015 - 04/07/2015 tarihleri arasında davalının davacı hakkında ısrarla devam eden yayınlar yaptığı, bu süre boyunca davalının davacı hakkında altı adet köşe yazısını kaleme aldığı anlaşılmıştır. Davalının davacı hakkında hazırladığı bu sistematik yazı dizisinde kamusal bir yararın varlığından da bahsedilemez. Davalının ısrar eden sistematik yayınlar ile davacı hakkında hakkında yazılar yazdığı dikkate alındığında, dava konusu yazılarda haber verme ve eleştiri hakkının sınırlarının aşılarak, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının şeref ve itibarının korunmasını isteme hakkı, davalının ifade özgürlüğünden üstün tutulmalı ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı kabul edilmelidir. İfade özgürlüğüne bu kapsamda getirilen sınırlama, ölçülü ve orantılı olduğu gibi demokratik toplum düzeninin gereklerine de uygundur.

Şu durumda; kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı yararına 6098 sayılı TBK'nın 58. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda; kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı yararına 6098 sayılı TBK'nın 58. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21310, Karar No: 2015/22171, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21310 E.  ,  2015/22171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

No : 2012/618-2013/491

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini C... C... S... Tic. Merkezi AŞ., P.. C... S... ve Dağ. Ltd. Şti. ve S.. Y.. avukatlarının istemesi ve P... C... S... ve Dağ. Ltd. Şti. avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.12.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. A... E... Ö... ile karşı taraf adına Av. S.. K.. ve temyiz eden davalı C... C...S... Tic.Merkezi A.Ş. adına Av. A...Ş... ve davalı S.. Y.. adına Av. T.. Y... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir. Dolayısıyla medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince, bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs, ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs, ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davalı olarak husumet yöneltilmesine karşın, yargılama sürecinde yetkili makam onayını aldığını beyan eden davacı avukatının, hakkında açtığı davayı takip etmediği bildirimi dikkate alınmaksızın aleyhine hüküm kurulan T... H... A... R... AŞ. nin (dava açılmadan önce) 15.12.2003 tarihinde tasfiyesinin tamamlanıp ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği; bu haliyle de, taraf ehliyetinin bulunmadığı ve (davada taraf olmasının) aleyhine hüküm kurulmasının ancak ihya yapılması durumunda mümkün olduğu, kaldı ki hakkında açılan davanın takip edilmediği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile ve HMK. nın 297. maddesine aykırı olarak infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar C... C...S...Tic. Merkezi AŞ., P... C... S... ve Dağ. Ltd. Şti. ve S.. Y.. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar C... C... S...Tic. Merkezi AŞ., P...C... S... ve Dağ. Ltd. Şti. ve S.. Y..'a iadesine, davalılar avukatları yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2074, Karar No: 2012/791, Tarih: 15.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/2074 E.  ,  2012/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2007/202813

MAHKEMESİ : Söke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/05/2007, 2006/97 (E) ve 2007/121 (K)

SUÇ : Kasten yaralama.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine; olay gecesi arkadaşlarıyla eğlenmeye giden sanığın, yolda yürüdüğü sırada mağdur ve arkadaşlarının, yanındaki bayanlara laf atması üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesi sanığın, mağduru göğüs, batın ve kalça bölgesinden 5 bıçak darbesiyle yaraladığı, göğüs bölgesindeki iki yaranın ayrı ayrı hayati tehlike geçirmesine, büyük damar ve akciğer yaralanmasına neden olduğu olayda;

a)Kullanılan aletin özelliği, darbe adedi, hedef alınan vücut bölgesi ve meydana gelen yaralanmaların niteliği dikkate alındığında, ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması,

b)Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK 53/1 maddesinde yer alan hakları 53/2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar kullanmaktan yoksun kılınmasına karar verildiği halde, aynı yasanın 53/3. madde fıkrasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözönüne alınmasına, 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/355, Karar No: 2021/495, Tarih: 08.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/355 E.  ,  2021/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 kez 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2016/264 Esas, 2018/669 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 23.11.2020 tarihli ve 2020/11191 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli ve 2021/1074 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nin 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir....Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir." şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması hâlinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda; sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten yaralama suçu bakımından

uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı bulunan ve uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçu bakımından beraat kararı verilmiş olması ve kasten basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmamış olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca kasten basit yaralama suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2016/264 Esas, 2018/669 Karar sayılı sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10019, Karar No: 2023/1296, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/10019 E.  ,  2023/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 5.03.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2017/4775 Esas, 2018/12340 Karar sayılı kararı ile hemşire olan sanık hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca usulüne uygun verilmiş ve kesinleşmiş soruşturma izni kararı olmaması nedeniyle soruşturma izni alınması için durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/194 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 223 üncün maddesinin sekizinci fıkrası gereğince durma kararı verilmiştir.

4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/18 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2022 tarih, 2022/137736 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, katılanın sanık tarafından yapılan iğne sonucunda yaralandığına, iğnenin yapıldığı bölgenin Adli Tıp Kurumunca tespit edilmeden eksik rapor düzenlendiğine, rıza formu alınmadan işlemin yapıldığına dolayısıyla suçun oluştuğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2022 tarih, 2022/137736 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, katılanın sanık tarafından yapılan iğne sonucunda yaralandığına, iğnenin yapıldığı bölgenin Adli Tıp Kurumunca tespit edilmeden eksik rapor düzenlendiğine, rıza formu alınmadan işlemin yapıldığına dolayısıyla suçun oluştuğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Adli Tıp Kurumu'nun 28/01/2015 tarihli raporu incelendiğinde "Dava konusu olayda kişiye glüteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan ... personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği'nin" belirtildiği anlaşılmıştır. Ceza hukukunda taksir dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir. Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek ceza failin kusuruna göre belirlenir. Yargıtay'ın emsal kararlarına göre taksirli suçlar, toplumun ya herkese ya da belirli gruplarda meslek icra eden kimselere ortak tecrübe normlarına dayanarak koyduğu, kişileri daha dikkatli olmaya yükümlü kılan kuralların ihlalinden kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmeyen sanığın beyanlarına itibar edilerek 28/01/2015 tarihli raporda da belirtildiği üzere sanığa herhangi bir kusur izafe edilemediğinden sanığın müsnet suç açısından taksirinin bulunmaması sebebiyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir." denilmiştir.

2. Trakya Üniversitesi ... Kurulu tarafından düzenlenen 03.04.2014 tarihli raporda katılanın yaralanmasıyla ilgili olarak "Vücuduna acı veren veya sağlığını yada algılama sorununa yol açmamaktadır.

1-A) Sağ alt ekstremitede kalıcı, distal ekstremite dorfleksiyon kaybına (-4/5 kas gücünde) ve +4/5 planter fleksiyon kas gücü oluştuğu izlenmiştir.

B) Yaşamını tehlikeye sokmamaktadır.

3- Sağ siyatik sinirinin posterior tibial dokunun kalıcı hasarı mevcuttur. İyileşme olasılığı azdır.

5- Kişide mevcut şikayet basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün değildir." şeklinde tespit yapılmıştır.

1-A) Sağ alt ekstremitede kalıcı, distal ekstremite dorfleksiyon kaybına (-4/5 kas gücünde) ve +4/5 planter fleksiyon kas gücü oluştuğu izlenmiştir.

B) Yaşamını tehlikeye sokmamaktadır.

3- Sağ siyatik sinirinin posterior tibial dokunun kalıcı hasarı mevcuttur. İyileşme olasılığı azdır.

5- Kişide mevcut şikayet basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün değildir." şeklinde tespit yapılmıştır.

3.Sanık hakkında ... Kaymakamlığı Yazı İşleri Müdürlüğü tarafından verilen 15.01.2021 tarih, 2021/01 sayılı soruşturma izni verilmemesine yönelik karara katılan vekili tarafından itiraz üzerine ... Bölge İdare Mahkemesinin 26.04.2021 tarih 2021/163-2021/386 sayılı kararıyla itirazın kabulü ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesine karar verilmiştir.

4.... Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.10.2015 tarihli rapor içeriğine göre "Dava konusu olayda kişiye glüteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan ... personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde görüş bildirilerek sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı tespit edilmiştir.

5.Katılanın aşamalarda iğneden sonra bacağında uyuşma olduğunu sanık tarafından geçeceğinin söylendiği halde geçmediğini beyan ederek şikayetinin devam etmekte olduğu anlaşılmıştır.

6. Sanığın aşamalarda üzerinden zaman geçmesi sebebiyle işlemi hatırlamadığına yönelik beyanda bulunup, suçlamaları kabul etmediği görülmüştür.

7. Zamanaşımını kesen son işlem tarihinin 11.09.2014 tarihli sanık sorgusu olduğu, soruşturma izninin alınması için durmada geçen sürenin 300 gün olduğu ve zamanaşımının henüz dolmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE