muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2454, Karar No: 2025/5857, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2454 E.  ,  2025/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/230 Esas, 2023/230 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2022/228 Esas, 2022/784 Karar Sayılı Ek Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 20.12.2022 tarihli dilekçeyle kısıtlının ... Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezi'ne yerleştirildiği ve adresinin Merkez/Kırşehir olduğunu beyan ederek, gereği için talepte bulunmuştur.

Mahkemece 29.12.2022 tarihli ek kararıyla vasinin talebinin kabulüyle kısıtlının Kestel/Bursa olan adresinin Merkez/Kırşehir olarak değiştirilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Kırşehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2024 Tarihli ve 2023/230 Esas, 2023/230 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece, yapılan kolluk araştırmasında kısıtlının ... Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon Aile Danışma Merkezi'nde hali hazırda ve daha önce kalmadığı, UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlının yerleşim yerinin Kestel/Bursa olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 411 inci maddesi uyarınca yetkili vesayet dairesinin belirlenmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vasi tarafından yapılan talep üzerine Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği, ancak Kırşehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesine yerleşim yeri değişikliğine ilişkin her hangi bir talepte bulunulmadığı, yine kısıtlının yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin vesayet makamı olan Kırşehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı anlaşılmakla, vesayet dosyasının takibi ile Kırşehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Kırşehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1033, Karar No: 2024/8534, Tarih: 11.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1033 E.  ,  2024/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/10 E., 2023/2150 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/209 E., 2022/779 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, kararın kaldırılarak tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarını kabul etmediklerini, kadının kusurlu olduğunu iddia ederek kadının davasının reddine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dosya kapsamına göre, davalının annesinin ve kardeşlerinin evliliğe müdahale ve davacıya ağır laflar ettikleri iddia edilmiş ise de, davacı tanıklarının bu konudaki beyanlarında davalının annesinin evliliğe müdahale ettiği, gelini hakkında olumsuz konuştuğu sabit olmuş ise de annesinin bu olumsuz tutumları anında davalının da orada bulunduğuna veya annesine müdahale etmediğine, davalının bu durumdan haberdar olduğuna dair bir beyanlarının bulunmadığı, bu durumda davalıya kusur atfedilemeyeceği, davalının çocuk sahibi olmak için tedaviden kaçındığına dair bir iddia ve ispatın da bulunmadığı kabul ve taktir edildiği gerekçesi ile; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi nin davanın reddine ilişkin verdiği kararın ise doğru olmadığı, davacı tanığı E. G. talimatla alınan beyanında ''... en son taraflar davalının ailesi ve ablasının kendisine karşı kırıcı davranması sebebiyle bu aşamaya gelmiştir, kardeşim davalının ailesinin yanına gittiğinde kendisini aşağıladıklarını ancak davalının bu olaya karışmadığını söyledi, ben de davalıyı arayıp durumu anlattığımda ben karısının köpeği olmuş demesinler diye o anda olaya karışmıyorum ancak daha sonradan anneme söylüyorum diyerek beyanda bulunmuştur.'' demek suretiyle davalı erkeğin ailesinin evliliğe müdahalesi ve davacı kadına ağır laflar etmelerine davalı erkeğin sessiz kaldığının sabit olduğu, gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu davacının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde, yazılı gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru görülmediğinden, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davacının davasının kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre boşanmalarına karar verildiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile; davanın kabulü tarafların 4721 sayılı Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci/ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur tespiti ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur tespiti ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7171, Karar No: 2010/10129, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7171 E.  ,  2010/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, taraflar arasındaki hasılat kirası sözleşmesi ile belirlenen kira bedelinin uyarlanması istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 3.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 3.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5706, Karar No: 2013/10783, Tarih: 10.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5706 E.  ,  2013/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümle, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli menkullerin taşındığı yeni adresinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5688, Karar No: 2019/14490, Tarih: 25.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5688 E.  ,  2019/14490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Fidan ekim sahasını bozma eylemine yönelik hükmün incelenmesinde, fidan ekim sahasından, fidan yetiştirilmek için hazırlandıktan sonra, ekilen tohumların fide halini almış oldukları yerlerin anlaşılması, suça konu yerin, fidelerin ekim sahalarından sökülerek orman yetiştirmek üzere dikildiği ağaçlandırma alanı (fidan dikim alanı) olması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/1. ve 91/2. maddelerine uyan suçu oluşturacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nİn 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22734, Karar No: 2014/16554, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22734 E.  ,  2014/16554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde alacakaranlıkta saat 20.45 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki otoyla, yol çalışması nedeniyle bölünmüş yolun diğer bölümünün kapalı olmasından dolayı ... - ... istikametine çift yönlü çalışan, meskun mahal dışı, 7 m genişliğindeki, 2 m banketi bulunan, görüşü far ışığında açık, sağa hafif virajlı yol üzerinde ... istikametinden ...istikametine, mahal ve yol şartlarının üzerinde ve 120 km hızla seyir halindeyken, diğer şeride geçerek, karşı yönden kendi şeridinde nizami olarak gelmekte olan ölen ...'ın yönetimindeki otomobile sol ön kısmından çarpması sonucunda ...'ın öldüğü olayda; mahkemece de isabetle kabul edildiği üzere olayda asli ve tam kusurlu olan sanık hakkında, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler, hak ve nasafet kuralları dikkate alınarak, temel ceza tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, teşdiden ceza tayinine, lehe hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3842, Karar No: 2024/62, Tarih: 08.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3842 E.  ,  2024/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

TARİHİ

:

SAYISI

:

2020/1008 Esas, 2022/560 Karar

HÜKÜM

:

Yeniden hüküm kurularak davanın kabulü

TEMYİZ EDEN

İLK DERECE MAHKEMESİ

TARİHİ

SAYISI

:

:

:

:

Davalı vekili

İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

16.11.2017

2015/187 E., 2017/327 K. Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, bünyesindeki Lipton markalarının ve bu markanın kullanmış olduğu çay ürünlerinin satışa sunulduğunu paketlerin ... yaratıcısı, ambalaj kompozisyonu fikir sahibi, yaratıcısı ve ilk kullanıcısı olduğunu, davalının 2013/58290 tescil no'lu markasının, müvekkiline ait 2004/08953, 2010/02869, 2009/55252, 2002/ 27872, 2007/36264 ve 2007/43256 tescil no'lu markalarındaki bir çok unsurun biraraya getirilmesi ile oluşturulduğunu, davalının hiçbir teknik zorunluluk bulunmamasına rağmen müvekkilinin tescilli markalarındaki ana zemin rengini, kelime konumlandırma biçimini, markanın arkasında bulunan ... figürünü, çay yaprağı motifini, yaprağın üzerindeki damlacığı, kelimeleri çeviren san ... hareyi, çay bardağını ve arka fondaki ... desenlerini aynen kullanmasının kötü niyetli olduğunu, müvekkiline ait LİPTON markasının tanınmış marka olduğunu, davalı eyleminin aynı zamanda müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının müvekkili şirketin marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulmasına ve tecavüz sonucu oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, kötü niyetli olarak tescil ettirilen ve müvekkili şirketin markasıyla iltibas yaratan 2013/58290 tescil numaralı "... Karadeniz Demlik Poşet Siyah Çay" + Şekil markasının hükümsüzlüğüne ve sicilinden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; marka tescil süresinde davacı tarafın itirazına rağmen ilgili kurum tarafından benzerlik olmadığı gerekçesiyle davacı itirazının reddedildiğini, dava konusu markanın 22.05.2015 tescil edildiğini, iki yıl geçtikten sonra dava açılmasının kötü niyetli olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu markayı hukuken korunan bir hakkına dayanarak kullandığını, müvekkili şirketin satışlarına esas ve asli unsurun "..." logosu, davacının ise "LİPTON" logosu olduğunu, dolayısıyla bu iki markanın birbirinden farklı olduğunu ve tüketicinin bunu ayırt ettiğini, iltibasa yol açacak bir benzerliğin söz konusu olmadığını, davacı tarafın karşılaştırma yaptığı ürün ambalajının davacı adına tescilli olmadığını ve bu yüzden bu ambalajı davalıdan önce kullanıyor olduğunun ispatlanması gerektiğini, "..." un en az "LİPTON" kadar tanınırlığa sahip olduğunu, tüketicinin bu iki markayı ambalaj benzerliği sebebiyle karıştırma ihtimalinin olmadığını, müvekkili firmanın kullandığı renklerin kimsenin tekeline ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 2013/58290 tescil numaralı ürün ambalajı şeklindeki markasının davacının tescilli markası ile iltibas tehlikesi oluşturmadığı, davacı tarafın kullanım sonucu söz konusu ambalaj üzerinde ... hak sahibi olabilmesi için davalı markasının başvuru tarihinden önce bu ambalajı ticari faaliyetlerinde kullanarak ayırt edicilik kazandırdığının ispatlanması gerektiği, bu nedenle davalı ürün ambalajı şeklindeki dava konusu markanın davacı tescilli markaları ile iltibas tehlikesi oluşturmadığı, davalının tescilli markasını kullandığı gerekçesiyle davacı tarafından davalı şirket aleyhine açılan marka hakkına tecavüz, haksız rekabetin tespiti, son verilmesi ve markanın hükümsüzlüğü talepli davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin çay ürünlerinin satışa sunulduğu paketlerin ... yaratıcısı, ambalaj kompozisyonun fikir sahibi ve ilk kullanıcısı olduğunu, müvekkilinin marka ve tescilli/tescilsiz ambalaj tasarımlarına dayalı haklarının, davalı şirket tarafından sistematik bir biçimde ihlal edildiğini, davacının 2002, 2004, 2007, 2009 ve 2010 yıllarında çay paketleri ve logolarını tescil ettirdiklerinin, ancak ana zemin renginin, kelime konumlandırma biçiminin, markanın arkasında bulunan ... figürünün, çay yaprağı motifinin, ambalajlara hakim ... ve ... renklerin davalı markasında kullanıldığını, davalı markasının davacı adına tescilli 2004/08953, 2002/27872, 2007/36264, 2007/43256, 2009/55252, 2010/02869 markalardaki birçok unsurun bir araya getirilmesi suretiyle oluşturulduğunu, markalar arasındaki benzerlikten dolayı haksız rekabete sebebiyet verildiğinin İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2013/154 E. sayılı dosyası ile tespit edildiğini ve bu sebeple 2009/63901 tescil no.lu markanın hükümsüzlüğüne karar verildiğini, Lipton'un tanınmış marka olduğunu ve ... Çay'ın kullandığı benzerlikler sebebiyle tüketici tarafından iki ürünün karıştırılmaya müsait olduğunu, bütüncül olarak müvekkili markaları ile karıştırılabilir nitelikte olduğunu, davalının hiçbir teknik zorunluluk bulunmamasına rağmen müvekkilinin tescilli markalarındaki unsurları aynen kullanmasının kötü niyetini gösterdiğini, müvekkilinin öncelikli ve ... hak sahibi olduğunu, davalı adına tescilli 2013/58290 sayılı ürün ambalajı şeklindeki markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç