muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6874, Karar No: 2012/13077, Tarih: 17.12.2012

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;Sanık ve müdafiin, sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastası olduğunu savundukları, ancak mahkemece suç ve tarihi farklı olan aynı mahkemenin 2008/142 Esas, 2009/247 Karar sayılı dosyasındaki yargılamada alınan Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 28/01/2009 tarihli sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna yönelik raporunun hükme esas alındığı ve bu raporda sanıkta "bipolar affektif bozukluk" bulunduğunun belirtildiği gibi dosyada bulunan sanığın TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönündeki Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Psikiyatri Uzmanı tarafından verilen 11/03/2008 tarihli raporla da çeliştiği nazara alındığında; sanığın tüm tedavi evrakı ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, suç tarihlerinde "cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı" hususunda rapor alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10764, Karar No: 2012/16592, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10764 E.  ,  2012/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2010 gün ve 2006/763-2010/16 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/04/2012 gün ve 2010/16272-2012/6316 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı Fromageries'in tanınmış ve Türkiye'de de tescilli olan "La Vache Qui Rit" (Lavaşkiri) (Gülen İnek) markasının sahibi olduğunu, diğer davacının ise markanın Türkiye'de münhasır lisansını aldığını, müvekkilinin eski ithalatçısı olan davalının, kötü niyetli olarak 2006/01860 sayı ile "Gülen İnek" markasını adına tescil ettirdiğini, bu durumun müvekkili haklarına zarar verdiğini ileri sürerek, davalı adına 2006/01860 sayı ile tescilli "Gülen İnek" markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yurtdışından getirdiği "La Vache Qui Rit" peynirlerinin Türkiye'de satıldığını, müvekkili ile davacı arasındaki sözleşmenin 10/05/2006 tarihli anlaşmayla sona erdiğini, davacının müvekkilinin sarı inek kafası şeklindeki marka kullanımından haberdar olmasına rağmen sessiz kaldığını, markalar arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, davacının emsal olarak gösterdiği gülen inek şeklinin, müvekkili tarafından 1994 yılından bu yana tescilli olarak Trakya markalı krem peynir ürünlerinde kullanıldığını, taleplerin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2006/01860 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6317, Karar No: 2020/2747, Tarih: 12.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6317 E.  ,  2020/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Olay tarihinde, gece saat 00:15 sıralarında, sanık idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri dışında, bölünmüş, görüşün far ışıkları altında açık olduğu yolda seyir halinde iken orta refüjde bulunan boşluktan geçip karşı istikametten gelen araçların kullandığı bölünmüş yol platformuna girerek ters yönde seyrettiği sırada bu yönde seyreden katılan ... idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde otomobil sürücüsü ve aracındaki 4 yolcu olmak üzere toplam 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda; bölünmüş yola ters yönden girerek kazaya sebebiyet veren sanığın eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiği ve temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2449, Karar No: 2010/6666, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2449 E.  ,  2010/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılardan ... tarafından Süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı alacaklı tarafından davalı kiracı ... ve müteselsil kefil ... hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye davacı lehine icra inkar tazminatı verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalılardan kiracı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı kiracı ...'in tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir

2-Alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 7.9.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.2.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık 1750 TL kira parasının en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı olmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. 2009 Eylül kirası olan 1750 TL'yi davalının 5 Eylül 2009 tarihi cumartesiye geldiği için 7 Eylül 2009 pazartesi tarihi akşamına kadar ödeme hakkı bulunmaktadır. Bu durumda Eylül 2009 kirası icra takibine başlandığı tarihte istenebilir hale gelmemiştir.Mahkemece Temmuz ve Ağustos 2009 kiraları için itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 2.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4847, Karar No: 2022/15104, Tarih: 27.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4847 E.  ,  2022/15104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerekiyorsa da, dosyada aslı bulunan suça konu çek üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; Türk Ticaret Kanununda belirtilen zorunlu unsurların tam olduğu, çek vasfını taşıdığı, yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmediği ve aldatıcılık özelliğinin bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 27.09.2022 tarihinde Yargıtay Üyesi ...'un karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/07/2013 tarih 2013/1801 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ...'ın Resmi Belgede Sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 53 ve 58 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde yürütülen yargılama sonunda, atılı suçtan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir. Sanık müdafisinin temyizi üzerine Yargıtay 11, Ceza Dairesinin 04.10.2018 tarih, 2016/9942 E. ve 2018/7666 K. sayılı ilamıyla hükmün eksik inceleme gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra yürütülen yargılama sonucu sanığın yeniden mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafisinin temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde yürütülen yargılama sonunda, atılı suçtan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir. Sanık müdafisinin temyizi üzerine Yargıtay 11, Ceza Dairesinin 04.10.2018 tarih, 2016/9942 E. ve 2018/7666 K. sayılı ilamıyla hükmün eksik inceleme gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra yürütülen yargılama sonucu sanığın yeniden mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafisinin temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerekiyorsa da; dosyada aslı bulunan suça konu çek üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; Türk Ticaret Kanununda belirtilen zorunlu unsurların tam olduğu, çek vasfını taşıdığı ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmediği ve aldatıcılık özelliğinin bulunduğu değerlendirilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma gerekçesinde ‘aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olduğu ve yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece gözlem yapılması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, bu kez temyiz mercii olan Yargıtay ilk derece hakimin yerine geçerek dosyada aslı bulunan suça konu çek üzerinde heyet olarak yapılan inceleme yapıp Türk Ticaret Kanununda belirtilen zorunlu unsurların tam olduğu, çek vasfını taşıdığı ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmediği ve aldatıcılık özelliğinin bulunduğu değerlendirilerek‘ tespit edilerek mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile görüş ayrılığımız temyiz merci olan Yargıtayın ilk derece hakimin yerine geçerek suça konu belge üzerinde maddi inceleme yapamayacağına ilişkindir.

Nitekim, yukarıda anılan ve bozmaya esas alınan Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararında ‘belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu’ açıkca belirtilmiş olmasına rağmen, dairece yapılan temyiz incelemesi sırasında anılan Ceza Genel Kurulu kararına rağmen, heyetçe suça konu çek üzerinde inceleme yapılmış, Türk Ticaret Kanununda belirtilen zorunlu unsurların tam olduğu, çek vasfını taşıdığı ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmediği ve aldatıcılık özelliğinin bulunduğu değerlendirilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Temyiz mahkemesi olarak Yargıtayın görevi hukuk normlarının doğru uygulanıp uygulanmadığını denetlemektir. Kovuşturma aşamasında delillerin takdir ve değerlendirilme yetkisi yargılama yapan hakime aittir. Temyiz aşamasında ise, kovuşturma evresinde olduğu gibi bir delil inceleme ve araştırma olanağı yoktur. Temyiz merci ancak ilk derece hakimi ya da istinaf mahkemesi tarafından toplanan ve değerlendirilen delillerin hukuka uygunluğunu denetleyebilir.

Somut olayda; suça konu çek dosyada delil olarak mevcuttur. Suça konu çekin aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini yargılamayı yürüten ilk derece hakimine aittir. Ceza Genel Kurulu kararı da açıkca bu hususu belirtmektedir. Anılan karara aykırı olarak kovuşturma evresinde tartışılıp değerlendirilmeyen suça konu çek üzerince heyetçe inceleme yapılması ilk derece mahkemesinin delilleri takdir ve değerlendirme yetkisine müdahale teşkil edecektir. Bu şekildeki bir yaklaşımla ilk derece hakimin belge üzerinde yapacağı tespitlere karşı tarafların ... delil sunma ve savunma hakkı kısıtlanmış olacaktır. Ayrıca, hükmün onanması yoluyla hakimin bozmaya karşı direnme hakkına da elinden alınacaktır.

Bu bakımdan; Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum. 27.09.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/480, Karar No: 2013/18162, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/480 E.  ,  2013/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2012 tarih ve 2011/988-2012/653 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığın nezdinde ... II isimli bir kitabın basılmasını üstlendiğini, kitap baskısı yapılarak Temmuz ayında belediyeye teslim edildiğini, söz konusu kitapta yer alan tüm fotoğrafların davacı tarafından çekildiğini, bilimsel tanıların ise halen ... Üniversitesi'nde görev yapan davalı tarafından yapıldığını, davalı kurum tarafından yayımlanan ... I isimli kitabın da aynı şekilde hazırlandığını, 2011 yılı temmuz ayında basılan kitabın kapağında davalının isminin yazıldığını, davalının müvekkiline haber vermeden aynı kitaba ISBN numarası alarak kitabın kendi eseri gibi yayınlanmasını sağladığını ileri sürerek, 5846 sayılı Yasanın 66. ve 67. maddesi uyarınca davalının, davacının vaki haklarına tecavüzünün kaldırılmasına, müvekkilinin isminin kapakta ve iç sayfada yazılmasına, bu durum teknik olarak mümkün olmadığı takdirde kitabın yayın ve basımının durdurulmasına, dağıtımının men edilmesine ve 20.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kitap incelendiğinde kitapta yer alan çiçeklerin sadece fotoğraflarına yer verilmediğini, bu bitkilerin Latince ve Türkçe isimleri, bitkinin adı, ...'de yetişip yetişmediği, bitkinin ömrü gibi teknik konulara da yer verildiğini, bu sebeple kitabın ilmi bir eser niteliğinde olduğunu, ... I ve II adlı kitapların müellifinin müvekkili olması nedeni ile kitapların kapağında müvekkilinin ismine yer verilmesi gerektiğini, kitabın basım ve yayımının ... Büyükşehir Belediyesine ait olması ve masrafların bir kısmının da müvekkili tarafından karşılanmış olması nedeniyle davacının emeğinin çok az olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddiasında belirttiği gibi davacının ... II isimli eserdeki fotoğrafları profesyonel olarak hazırladığı, yine bu çiçeklerin bilimsel açıklamalarının davalı tarafından yapıldığı, bu yönü ile dava konusu kitabın davacı ve davalının ortak katkısı ile hazırlandığı, eser sahipleri arasında birlik durumunun söz konusu olduğu, davalının kendisini tek başına eser sahibi olarak görüp kitaba kendi ismini yazdırdığı, davalının eser sahibine kanunla tanınan hakları tek başına kullanmasının usul ve yasalara aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporuna göre kitaba davacının isminin eklenmesi mümkün olduğundan ... II isimli kitaba davacının isminin kapak ve iç sayfaya eklenmesine, bu lazımeye uyulduğunda kitabın basım ve dağıtımının serbest bırakılmasına, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19132, Karar No: 2013/3315, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19132 E.  ,  2013/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak ise hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanıkların birlikte gezerken, sanık ...'ın müştekinin yanına giderek, kız arkadaşına laf attığını söylediği, müştekinin böyle bir şey olmadığını söylemesi üzerine, aralarında iştirak iradesi olan sanık ...'ın da diğer sanığı desteklemesi üzerine, sanık ...'ın müştekiyi yüzleştirme bahanesi ile telefonunu istediği, daha sonra içerisinden müştekinin sim kartını çıkarıp kendi kartını takıp, kız arkadaşıyla konuşuyormuş gibi yanlarından uzaklaşarak yakınlardaki öğretmenevi binasının arkasına doğru gittiği, bir süre sonra dönmeyince müştekinin telefonunu geri istemesi üzerine sanıklar ... ve ...'ün olay yerinden ticari taksiye binerek uzaklaştıkları somut olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkındaki beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkındaki beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin telefonunu geçici bir süre sanık ...'a vermesinde zilyetliğin tam olarak devrinin söz konusu olmadığı, sanık ...'ın suça konu telefonu kısa süreliğine aldıktan sonra müştekinin rızası olmadan yarar sağlamak maksadıyla ortadan kaybolduğu anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, eylemin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken; suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.