muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19072, Karar No: 2015/31176, Tarih: 23.11.2015

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkâna sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayın özellikleri dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma yaptığını ve hangi günlerde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktarlardan hangi oranda takdiri indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu sebeple fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı alacakları bakımından, talep içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı çalışma süresini, en son ödenen ücreti, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını belirleyebilmektedir. Tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri de belirleyebilecek durumdadır. Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı alacakları yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

3-Fazla çalışma ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda mahkemece davacı işçinin fazla mesaisinden %70 takdiri indirim yapılması hakkın özünü etkilediğinden isabetli olmamıştır. Fazla mesainin tanık beyanlarına göre tespit edilmiş olması ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak şartıyla daha ılımlı bir takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18585, Karar No: 2014/5236, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18585 E.  ,  2014/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/30695

MAHKEMESİ : Devrekani Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2011/30 (E) ve 2011/97 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanık yargılamanın aşamalarında, olay tarihinde kaçak emval kesimi ve nakli sırasında olay yerinde olmadığını, kesim ve nakil işinden önceden haberi olmadığını beyan etmiş ise de; hazırlık, duruşma ve keşif esnasında dinlenilen zabıt mümziilerinin yeminli ifadelerinde, ihbar üzerine bölmeye yakın bir mesafeye kadar gittiklerini, kamyonun yanındaki taksinin yükleme esnasında farları açık halde ışıklandırma yaptığını, sanığı çok iyi tanıdıklarını, araba plakalarını da önceden bildikleri için kolayca teşhis ettiklerini, sanığın kesinlikle kaçak emval yüklenirken olay yerinde olduğunu, kaçak emval yüklenirken bizzat teşhis ettiklerini beyan etmelerine göre tebliğnamenin 1 nolu bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin tatbikinde, TCK'nin 58/6-7 maddeleri uyarınca, kararda mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden yoksun bırakılacağının kararda gösterilmemesi,

3)Yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 326/2.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2831, Karar No: 2019/3563, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2831 E.  ,  2019/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11188, Karar No: 2013/7869, Tarih: 14.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11188 E.  ,  2013/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının raporuna göre; İzmir Emniyet Müdürlüğü hizmet binası, Bayındır İlçesi Devlet Hastanesi ek binası, Dikili Devlet Hastanesi ve Kiraz Devlet Hastanesi inşaatlarına yönelik başlatılan inceleme sırasında görevlendirilen bilirkişilerce, hakediş ödemelerine esas miktarların onaylı projelere göre yapılması gereken miktarlardan farklı olduğunun ve hakedişlerde fazla ödeme yapıldığının tespit edildiği ancak gerek soruşturma gerekse yargılama sırasında inşaatlardaki fiili duruma ve imalatlara yönelik bir inceleme ve bilirkişi raporunun bulunmadığı, İzmir İl Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünün 07.04.2006 tarihli yazısında; Dikili Devlet Hastanesi ile ilgili olarak 16 nolu hakedişten dolayı kesintinin fazlası ile yüklenicinin alacağından düşüldüğü, Kiraz Devlet Hastanesine yönelik yapının bittiği, müfettiş raporunda belirtilen hususların düzeltildiği, kesin hesabın onandığı, Bayındır Devlet Hastanesi ek bina inşaatı ile ilgili hesabın tasfiye edildiği, kesin hesapta raporda belirtilen hususların giderildiği, İzmir Emniyet Müdürlüğü hizmet binasına yönelik ise 25 cm'lik mini iksa kazık boyları hesabında fazla ödeme bulunmadığı , yerinde fiili ölçüm yapılarak ödeme yapıldığı, kafa kiriş betonları ile ilgili 4 nolu hakedişin çarpım hatası nedeniyle fazla ödendiği ancak 8 nolu hakedişle durumun düzeltildiği hususlarının belirtildiği, mahkemece de bu yazı cevabına dayanılarak ara hakedişlerdeki fazla ya da eksik ödemenin kesin hesabın görülmesi sırasında giderilebileceğinden bahisle sahtecilik suçunu oluşturmayacağı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği ayrıca Dikili Devlet Hastanesi inşaatına ilişkin yüklenici firma yetkilileri hakkında İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/46 Esas 2010/32 sayılı beraat kararının da dairemizin 2011-11188 Esas sayılı dosyasında incelenerek eksik soruşturma ve iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam olunması yönünden bozulduğu görülmekle;

Öncelikle dosyanın, bahsi geçen İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyası ile birleştirilmesi, ihale konusu işlere ilişkin proje, keşif özetleri, ataşman raporları gibi belgelerin dosya içine celbedilip, yapılan işlerin sözleşme ve projelere uygun olup olmadığının ve hakediş raporlarında belirtilen işin projeye uygun ve belirtilen miktarlarda yapılıp yapılmadığının tespiti için mahallinde keşif yapılarak teknik bilirkişilerden bu hususta rapor alınması, Dikili ve İzmir Emniyet hizmet binasına yönelik kesin hakedişlerin yapılıp inşaatların teslim edilip edilmediği, yapılmadığı halde bedeli alınan imalatların olup olmadığının ve kesin hakedişten önce yerine getirilip getirilmediği ayrıca tüm inşaatlara yönelik herhangi bir proje değişikliği yapılıp yapılmadığı hususlarının idareden sorulması ve kamu görevlilerinin olaydaki rolleri ile sonuç üzerindeki etkinlikleri tartışılarak sonucuna göre bedeli ödenen imalatların sonradan usulünce yapılması halinde henüz tamamlanmamış işler için yasa ve nizamlara aykırı olarak önceden ücret ödendiğinin tespiti halinde, eylemin "kamu görevlisinin görevini kötüye kullanması ", fazla ödeme yapılmasına neden olunan imalatların gerçekte hiç yapılmadığı ya da eksik bırakıldığının tespiti halinde ise ödemeye esas alınan belgelerin düzenlenmesi fiilinin 765 sayılı TCK.nun 339. (5237 sayılı TCK.nun 204/2.) maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği” olacağı gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, idarenin cevabi yazısına dayanılarak bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ara hakedişler ile fazla yapılan ödemelerin kesin hesap ve kabul sırasında giderilebilecek olması nedeniyle eksik soruşturma yapılarak yazılı şekilde beraat kararları verilmesi, yasaya aykırı,

2- UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın hükümden sonra 04.02.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3568, Karar No: 2017/3334, Tarih: 11.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/3568 E.  ,  2017/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Saray (Tekirdağ) Sulh Ceza Hakimliği, ... 2. Sulh Ceza Hakimliği ile Gerede Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve ... 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Saray (Tekirdağ) Sulh Ceza Hakimliğinin 29/03/2017 gün ve 2017/55 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9464, Karar No: 2017/3845, Tarih: 19.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9464 E.  ,  2017/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AFYONKARAHİSAR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu 25 adet kenevirin, olay tarihinden 20 gün önce aynı tarladan sökülüp imha edilen Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/448 esas sayılı dosyasına konu 203 kök kenevirden arta kalanlar olduğu, önceki imha işlemi sırasında boyları ufak olduğu için, gözden kaçan 10-30 cm arasındaki, kenevirlerin, sulanıp gübrelenerek bakımların yapılması sonucu büyütüldüğü, tarlaya tohum atılarak yeni ekim yapılmadığı kabul edildiğine göre, iki suç arasındaki kısa süre ve yeni ekim olmayışı karşısında, suç kastını yenileyerek, imha dışı kalan ufak boylardaki kenevirleri tekrar sulayıp, bakıp, büyüten sanığın eyleminin zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek, ağır sonuç doğuran eyleme göre, temel ceza belirlenip TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra, kesinleşmiş hükümdeki ceza miktarı düşülmek suretiyle aradaki fark kadar ek cezaya hükmolunması yerine, müstakil suçtan hüküm kurulması,

Kabule göre, bu suç hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş başka bir suçun denetim süresi içerisinde işlenmediği halde, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin sanık lehine uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7674, Karar No: 2022/17785, Tarih: 27.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7674 E.  ,  2022/17785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 09/03/2021 tarihinde verilen hükmün gerekmediği halde sanığa 23/03/2021 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 23/03/2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanığa yapılan tebliğin ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, sanığın yüzüne karşı verilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 23/03/2021 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.