muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8920, Karar No: 2012/91, Tarih: 10.01.2012

Mahkemece; .... İdare Mahkemesinin 2004/786 E-441 K sayılı kararı ile davacı şirkete ait nakliye işlerini yapmak üzere serbest hamal çalıştırıldığı, bunların kendi nam ve hesabına çalışan kişiler olması nedeniyle ödeme bordrolarında gösterilmediği, ödeme belgelerinin gider pusulaları ile belirlendiği hususunun tespit edilerek, şirket hakkında müfettiş raporuna dayanılarak tahakkuk ettirilen idari para cezasının iptaline karar verildiği, bu şekilde davacı şirket hakkında 506 sayılı Yasanın 140. maddesinin uygulama olanağının kalmadığı, idari para cezasının iptal edilmesi nedeniyle davacı şirketin 506 sayılı Yasada gösterilen yükümlülükleri yerine getirmemiş olmasından bahsedilemeyeceğinden, 23.03.2004 tarih 10/KD/06 sayılı müfettiş raporunun iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olup, davaya konu olan 23.03.2004 tarih 10/KD/06 sayılı müfettiş raporundaki tespitler ve bu rapor dayanak alınarak yapılan Kurum işlemleri araştırılıp bu konuda inceleme ve araştırma yapılmaksızın, 21.07.2003 tarih... sayılı müfettiş raporundan kaynaklı olduğu anlaşılan idari para cezasının iptali gerekçe gösterilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece; öncelikle davaya konu olan işlemin dayanaklarından olduğu anlaşılan 21.07.2003 tarih ... sayılı müfettiş raporu celbedilmeli, her iki müfettiş raporuna dayanak alınarak yapılan kurum işlemleri ve sonuçları, prim borçları ve idari para cezaları araştırılıp, müfettiş raporlarına dayanılarak yapılan Kurum işlemlerinden hangilerinin iptalinin istendiği ve hangi işlemler nedeniyle tahakkuk ettirilen borçtan dolayı borçlu olunmadığının tespitinin talep edildiği hususlarında davacıya talebi açıklattırılarak, uyuşmazlık konuları açık bir şekilde belirlenmelidir.

Prim borçları ile ilgili olarak 506 sayılı Yasanın 79. Maddesinde ; “ Fiilen veya işyeri kayıtlarından tespit edilecek her türlü bilgiden ya da kamu kuruluşları tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı tespit edilen sigortalılara ait olup, bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgeler Kurumca resen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir.

İşveren, tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edebilir. İtiraz tahsilatı, durdurur. İtirazın reddi halinde, işveren kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili mahkemeye başvurabilir. Yetkili mahkemeye başvurulması prim borcunun tahsil ve takibini durdurmaz.” düzenlemesi yer almakta olup, prim borçları nedeniyle yasada öngörülen hak düşürücü sürede davanın açılıp açılmadığı belirlenmeli, davanın süresinde olduğunun saptanması halinde, idari para cezaları hakkında idari yargıda açılan davalardaki saptamaların prim borcuna yönelik uyuşmazlığın çözümünde bağlayıcı olmayacağı yönü de gözetilerek, işin esasına girilerek, tarafların göstereceği deliller toplandıktan sonra hasıl olacak uyarınca karar verilmelidir.

Kurumca verilen idari para cezaları nedeniyle borçlu olmadığının tespitine yönelik talep ile ilgili olarak; davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 Sayılı Kanunun 140. maddesinde; idari para cezasını gerektiren haller, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı hangi mahkemede dava açılabileceğinin özel bir şekilde belirlenmiş olduğu, buna göre; cezayı gerektiren haller oluştuğunda Kurumca verilecek idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebileceği, itirazın reddi halinde, red kararının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare Mahkemesinde dava açılabileceği, idari para cezasına karşı süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde idare Mahkemesinde dava açılmaması hallerinde idari para cezası kesinleşeceği ve artık İş mahkemesinde menfi tespit davası açılamayacağı hususu gözetilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12143, Karar No: 2015/16588, Tarih: 18.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12143 E.  ,  2015/16588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/369-2013/947

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi şirket vekili, Bursa 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3687 takip dosyasında müvekkili şirketin bir kısım menkullerinin haczinin yapıldığını, Tekirdağ İcra Müdürlüğü aracılığı ile istihkak iddiasına ilişkin dilekçe ve fatura gönderilmesine rağmen, 17/05/2013 tarihinde tekrar hacze gelindiğini, cebri icra tehdidi altında 31.000,00 TL'nin müvekkili tarafından ödendiğini, hacze konu eşyaların müvekkiline ait olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile haczedilen mallar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını, yatırılan 31.000,00 TL'nin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz yapılan adresin .. Enerji Santrali Elektrik Üretim San. ve Tic. AŞ.'ye ait olduğunu, davacı şirket .. Enerji....A.Ş.'nin muhasebe işlerini yürütmekte ise de borçlu şirketin ekonomik sıkıntıya düşmesi sebebiyle .. Enerji...Şirketi üzerinden ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, .. Enerji...A.Ş.'nin de borçlu ile bağını göstermelik olarak koparmak adına vergi levhasını haciz mahalline taşıdığını, .. Enerji ...A.Ş. ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğunu, İ.. T.. F.. 'ın her iki şirket müdürü ve ortağı olduğunu, telefon ve faks numaralarının, faaliyet alanlarının aynı olduğunu, haciz yapılan adreste hem .. Enerji...A.Ş.'nin hem de bu şirketin muhasebecisinin vergi levhalarının birlikte bulunduğunu muvazaalı işlemler yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; borçlu şirketin ticaret sicil adresinin "İstanbul Çatalca .. Caddesi No:14" olarak tescil edildiği, aynı adresin .. Enerji San. Ltd. Şti. olarak da 2007 yılında kullanıldığının sabit olduğu, bu iki şirket arasında hukuki ve organik bağ kabul edilse dahi haczin gerçekleştirildiği “.. Mah. .. Cad. No:.. .. Apartmanı K:6 D:14 ..” adresinin ticaret sicil kayıtlarıyla uyarlılığının bulunmadığı, haciz yapılan adresin davacı şirket tarafından kullanıldığının Şişli İlçe Emniyet Müdürlüğü, .. Apartman Yöneticiliği'nden gelen müzekkereler ile de sabit olduğu, davalı takip alacaklısı tarafından anılan adreste .. Enerji...A.Ş. ortakları ile davacı şirket ortakları arasındaki bağa dayanılarak işlem yapılmış olmasının, firmanın da takip borçlusu firma ile faaliyet alanının ilgisinin bulunmadığı nazara alındığında yapılan işlemde İİK. hükümleri gereği, muvazaalı işlem olarak takip borçlusu şirketin hukuka aykırı olarak istihkak iddiasında bulunan şirket lehine veyahut o şirket çerçevesi içinde ekonomik hayatını sürdürdüğü ve lehine büyüdüğü de ispat edilmiş olması gerekirken, hukuki ve organik bağ için yeterli sebep kabul edilen anılan hususların gerçekleşmediği, takip borçlusunun başka şirketlerle ortaklığına dayanılarak haciz işlemi gerçekleştirilmesinde hukuken korunacak hak bulunmadığı, bu itibarla 17/05/2013 tarihinde haczedildiği kabul edilen 31.000,00 TL. üzerindeki haczin usul ve yasaya aykırı olarak gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96. ve diğer maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava dışı .. Enerji... San. ve Tic. A.Ş., takip borçlusu .. M.. T.. Elektrik... Ltd Şti ve davacı 3. kişi şirket arasındaki ilişki, bağ veya bağlantılar ile dava dosyasının tam olarak aydınlatılması bakımından;

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96. ve diğer maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava dışı .. Enerji... San. ve Tic. A.Ş., takip borçlusu .. M.. T.. Elektrik... Ltd Şti ve davacı 3. kişi şirket arasındaki ilişki, bağ veya bağlantılar ile dava dosyasının tam olarak aydınlatılması bakımından;

Davacı 3. kişi şirketin, takip borçlusu ... Ltd Şti'nin ve dava dışı .. Enerji .. San. ve Tic. A.Ş'nin ilk kuruluşundan itibaren adresleri, hisse ve ortak değişiklikleri dahil tüm ortak yapıları ve yetkili temsilcileri dahil tüm ticaret sicil kayıtlarının, davacı şirketin tüm çalışanlarını gösterir SGK kayıtlarının ve davacı şirketin ortaklarının SGK kayıtlarının getirilerek incelenmesi, faaliyet konusu muhasebe ve mali danışmanlık olan davacı şirketin dava dışı şirketler .....A.Ş. ve .....Ltd Şti'ne bu türden bir hizmet verip vermediğinin, verildi ise hangi tarihler arasında bu şirketlerin davacı şirketle çalıştığının belirlenmesi için ilgili yerlerden buna dair kayıtların getirtilmesi ve bu araştırmalar sonucu elde edilecek bilgi ve belgelerin dosyada bulunan diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 554,65 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37374, Karar No: 2012/160, Tarih: 16.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/37374 E.  ,  2012/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işe geç gelme gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde ücretinin 600,00 TL olduğunu belirterek işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Bilirkişi raporunda davacının ücretinin 608,40 TL olduğu kabul edilerek hesap yapılmıştır. 1086 sayılı HUMK.nun 74. (H.M.K. 26.) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı gereği Mahkemece davacının ücretinin 600,00 TL. olduğunun kabulü ile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin aşılması hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi

gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının fazla çalışma ücretinin hesabında fazla çalışma yapılan her dönem ücreti belirlenip buna göre hesaplama yapılması gerekirken tüm çalışma dönemi için son ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır.

4- Davacının yaptığı fazla çalışmaların süreleri dikkate alındığında daha makul bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin % 50 hakkaniyet indirimi yapılması da fahiş olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/863, Karar No: 2014/2978, Tarih: 17.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/863 E.  ,  2014/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2002

NUMARASI : 1998/1975-2002/300

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar .. Turz. A.Ş. İflas memuru Av. M. T.. A.. S.. (ölü) S.. S.., R.. S.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davalı kefil ...Eller Otomotiv yönünden itirazın kısmen iptali ile takibin 1.025,220 DEM üzerinden 729.618 DEM asıl alacağa takip tarihinden itibaren %40 temerrüt faizi uygulanarak, diğer koşullarla takibin devamına” denildiği halde, gerekçeli kararda “ Davalı kefil ... Eller Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden itirazın kısmen iptali ile 729.618 DEM asıl alacağa takip tarihinden itibaren %40 temerrüt faizi uygulanarak diğer koşullarla takibin devamına, fazla istemin reddine” denilmiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK'nun 381/2 (HMK.md 298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar ...Turz. A.Ş. İflas memuru Av. M. T.. A.. S.. (ölü) S.. S.., R.. S.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17461, Karar No: 2016/10152, Tarih: 03.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/17461 E.  ,  2016/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, taraflar arasında düzenlenen rehabilitasyon merkezi işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 13. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4756, Karar No: 2013/9136, Tarih: 12.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4756 E.  ,  2013/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç: Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen ancak ikametinde muhafaza ettiğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından, mahcuz malların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.