muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4623, Karar No: 2016/5730, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4623 E.  ,  2016/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle bulunduğu adresin “... Kaymakamlığı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi ... Mah., ... Caddesi, No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de, ... ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün talep dilekçesi ekindeki sosyal inceleme raporundan kısıtlı adayının 2009 yılından itibaren bakımevinde kaldığı, kısıtlı adayının babasının hayatta olduğu ancak kısıtlı adayı ile ilgilenmediği, kısıtlı adayının başka kimsesinin olmadığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8636, Karar No: 2019/16853, Tarih: 24.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8636 E.  ,  2019/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hakaret ve silahla tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, beyanını destekleyen Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.01.2012 tarihli raporunda ''sağ kaş iç kısmında vücut eksenine paralel seyirli yaklaşık 1.5x0.1 cm üzeri sütür izli deriden seviye ve renk farkı gösteren skar olduğu, yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta dikkat çektiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu'' tespit edilmesine ve tanık ....'nin ....'un beyanına göre sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/877, Karar No: 2018/1929, Tarih: 15.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/877 E.  ,  2018/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından, asıl davada davalı ... aleyhine 26/08/2011, birleşen davada davalı ... aleyhine 02/01/2012 gününde verilen dilekçeler ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın husumet nedeni ile reddine; birleşen davanın kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi birleşen davada davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen davada davacı hazine tarafından, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, asıl davanın husumet nedeni ile reddine; birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacı, Demokratik Toplum Partisi'nin Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, inceleme sonucunda partinin Kağıthane İlçe teşkilatında 71.518,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 71.518,00 TL nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen davada davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın davalısının kapatılan partinin ilçe sekreteri olduğundan sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle husumetten reddine; birleşen davanın davalısı hakkında alınan en son bilirkişi raporu doğrultusunda birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 E-2009/4 K. sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen Demokratik Toplum Partisi (DTP) nin başvurusu üzerine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) nin 12/01/2016 tarihli "Demokratik Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, AİHM kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3960, Karar No: 2014/7034, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3960 E.  ,  2014/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/09/2013 tarih ve 2013/308-2013/1158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatının alınması ve hat katılım payının ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil abonelere enerji nakil hatlarının kullandırılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı elektrik dağıtım şirketinin açıklanan yasal prosedüre uymaksızın ... ... verici istasyonu enerji nakil hattından, diğer davalıya müstakil abonelik şeklinde enerji kullandırıldığının tespit edildiğini, bunun karşılığında ise müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 3.545 TL'nın 30.09.2005 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Çamlıbel Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, müvekkili şirketin abonesi konumundaki diğer davalının elektrik enerjisi almış olduğu ...'a ait ... tesisine, davacıya ait olan trafonun ... çıkışından enerji verildiğini, davacıya ait hatta ortak olunmadığını, ayrıca hattın eski maliki ... ile ... arasında yapılan abonelik sözleşmesi uyarınca ...'ın kendi tesisleri için aldığı enerji karşılığında hat katılım payının ödenmeyeceğini, dava konusu enerji alınan yerin de ...'a ait ... tesisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalı elektrik dağıtım şirketinin, davacıya ait enerji nakil hattından diğer davalıya müstakil abonelik tesis ederek enerji kullandırdığı, gerek tarafların selefi olan ... ile Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasında akdedilen 08.07.1996 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 2. maddesi ve gerekse Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca davalı ...nin hat katılım payını davacı kuruma ödemekle sorumlu

bulunduğu, hat katılım bedelinin yönetmelik hükümleri gözetilerek bilirkişiler vasıtasıyla tespit edildiği, her ne kadar davacı tarafça söz konusu hattın işletme ve bakım masrafları da talep edilmiş ise de yukarıda anılan sözleşme uyarınca bu masraflardan davacının sorumlu olduğu, ilgili yönetmelikte de masraflara ilişkin hüküm bulunmadığı, ayrıca davacının işletme ve bakım masrafı yaptığını da kanıtlayamadığı, davalı dağıtım şirketinin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz istenebileceği gerekçesiyle, davanın Çamlıbel Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile, 324,32 TL hat katılım bedelinin 03.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, işletme ve bakım masrafı bedelinin tahsili yönündeki talebin reddine, diğer davalı yayın kuruluşu hakkındaki davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6273, Karar No: 2021/1549, Tarih: 11.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6273 E.  ,  2021/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01/07/2002-15/08/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti talep etmiş olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, Dairemize devredilen 21.Hukuk Dairesi’nin 25/02/2019 tarih, 2018/2347 Esas 2019/1327 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereği tam olarak yerine getirilmeksizin usule aykırı olarak, “Davanın kısmen kabulü ile davacının 112.3971.34.27 sicil numaralı işyerinde 09/07/2004- 15/08/2007 tarihleri arasında davacının asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin ayrı ayrı reddine” dair hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde, davanın yasal dayanağını (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi oluşturmaktadır. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Bir önceki bozma ilamımızda, davacının öğrenci olduğu dönemde çalışmasının mümkün olmadığı, tespiti istenen tarih aralığında bahsi geçen halk otobüslerinde muavin olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na kimin bildirildiğinin sorulması ve davacının çalışması hakkında gelecek yazı cevabı da göz önünde bulundurarak ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkeme dairemizin anılan bozma kararına uyduğu halde, bozma ilamının gereği yerine getirmemiştir. 6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK m. 31 gereğince, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce hâkim, m. 31 ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, davacının öğrenci olduğu dönemde çalışmasının mümkün olmadığının gözetilmelidiği, dosyada Büyük Şehir Belediyesi’nce gönderilen otobüs sefer formları yer aldığı halde ve ‘...’ muavin olarak bildirilmişken bu konuda bir değerlendirme ve araştırma yapılmadığı, Mahkemece tespiti istenilen döneme ilişkin olarak davacının otobüs sefer formlarına bir itirazı olup olmadığının sorulmadığı anlaşılmakla, yapılacak iş; Büyükşehir Belediyesince otobüs sefer belgelerinin ihtilaflı tüm dönem için eksiksiz gönderilmesi sağlanmalı, gelen evraklarda muavin olarak yazan isimler dikkate alınarak, bozma ilamı öncesi gelen evraklarda muavin olarak “...” in isminin yer aldığı ve bu kişinin davacının kardeşi olup olmadığı irdelenerek çalışma olgusu hiçbir tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya konulduktan sonra karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22066, Karar No: 2006/25088, Tarih: 28.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22066 E.  ,  2006/25088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu yetkiye itirazın yanı sıra, takiple ilgili diğer itiraz ve şikayetlerini ileri sürmüştür.

Mahkemece borçlunun 20.03.2006 tarihli celseye katılmadığı, mazeretininde belgesiz olduğundan kabul edilmediği ve davanın HUMK.nun 409/1.gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Borçlu 28.06.2006 tarihli dilekçesiyle ekinde ibraz etmiş olduğu Artvin Devlet Hastanesi Baştabibliğince düzenlenmiş 09.06.2006 tarihli 20 günlük resmi raporla birlikte, müracaata bırakılan davasının yenilenmesini talep etmiştir. Borçlunun bu talebi HUMK.nun 166 ve devamı maddelerinde öngörülen eski hale getirme isteği olup, raporda öngörülen mani halin kalkmasına müteakip süresi içerisinde yapılmış olduğunun kabulü gerekir. Diğer yandan HUMK.nun 409.maddesi uyarınca mazeretli durum sebebiyle yasada öngörülen 3 aylık süre içerisinde Mahkemece verilmiş bulunan kararın süresi içinde yenilendiğinden, yenileme talebi dikkate alınarak işin esası ile ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, eski hale getirme talebinin yasal olmadığından reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de, İİK.nun 160/a-1-son cümlesi aynen; "İcra Mahkemesi Hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmesede gereken kararı verir" hükmünü içermekte olup, mahkemece bu yasal düzenleme karşısında borçlunun yetki itirazı konusunda bir karar verilmesi gerekirken borçlunun gelmediğinden bahisle dosyanın HUMK.nun 409.maddesi gereğince davanın işlemden kaldırılmasına ve bilahare açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5140, Karar No: 2018/13339, Tarih: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5140 E.  ,  2018/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanığın eyleminin, 5187 sayılı Kanun'un 24/1. maddesi gereği sadece adli yaptırım öngörülen bir suçu oluşturacağı, bu suçun alt ve üst sınırları göz önüne alındığında 5237 sayılı Kanun'un TCK 75. maddesi gereği ön ödemeye tabi suçlardan olduğu anlaşılmakla,

Mahkemece, soruşturma aşamasında yetkili Cumhuriyet savcısı tarafından hazırlanan ön ödeme işleminin 5187 sayılı Kanun'un 24/2. maddesinde öngörülen yaptırımın alt sınırı üzerinden, yani 20.000 TL ödenmesi için çıkartılan ön ödeme işleminin usulüne uygun yapılmadığının tespitiyle, sanığın eylemine uyan aynı Kanun'un 24/1. maddesinde yazılı adli para cezasının alt sınırından, yani 5.000TL üzerinden hesaplanacak ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesi gerekirken, ön ödeme işlemleri usulüne uygun yerine getirilmeksizin yargılamaya devam edilmesi,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "yeniden yayım" başlıklı 24. maddesi;

"Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yeniden yayımlayanlar beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

Bu eserleri, yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen, süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlayanlar yirmimilyar liradan kırkmilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar." hükmünü amirdir.

Buna göre yeniden yayım suçunun (24/1. madde) maddi unsurları;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Kaynak göstermeksizin yeniden yayımlamak olup,

Suçun faili; haber ajansı yayınları dahil olmak üzere bir süreli yayında var olan haber, yazı ve resimleri kaynak göstermeksizin yayımlama (neşir) faaliyetini gerçekleştiren kişi, suçun konusu; süreli yayında yayımlanan haber, yazı veya resim, suçun mağduru; bu haber, yazı ve resimler üzerinde hak sahibi olan kişilerdir. Suçun yaptırımı; 5.000 TL'den 10.000 TL'ye kadar adli para cezasıdır.

Bu suçun nitelikli halinin (24/2. madde) unsurları ise;

- Bir süreli yayında yayımlanmış haber, yazı ve resimleri,

- Yeniden yayım hakkı saklı tutulmuş olmasına rağmen,

- Süreli yayın sahibinin izni olmadan yeniden yayımlamaktır.