muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/458, Karar No: 2024/292, Tarih: 09.10.2024

Mahkemede; soruşturma evresindeki beyanlarını tekrar ettiğini, 20.08.2018 tarihinde tanık...’in huzurdaki sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını, kendisinin de geçmişte sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını,

Tanık ... kollukta; uyuşturucu madde kullandığını, 22.08.2018 tarihinde saat 12.00 sıralarında evden çıktıktan sonra yolda bir arkadaşı ile karşılaştığını, birlikte Bağlarbaşı Mahallesine gidip kullanmak için uyuşturucu madde almaya karar verdiklerini, söz konusu yere gittiklerinde yaklaşık iki ay önce kendisinden uyuşturucu madde satın aldığı sanığı gördüğünü, yanına gittiği sanıktan tablet istediğini, uyuşturucu madde için 60 TL talep eden sanığa söz konusu parayı verdiğini, yanından ayrılan sanığın açık adres bilgilerini bilmediği bir sokağa girip buradaki bir evin içerisinden suç konusu tabletleri alarak geri geldiğini, sanıktan üç adet tableti aldıktan sonra Bağlarbaşı Mahallesinden ayrıldığını, yolda ilerlerken tabletlerden bir tanesini içtiğini, evine gitmek için dolmuş duraklarının bulunduğu yere geldiğinde görevlilerce durdurulduğunu, üst yoklaması neticesinde cebindeki şişkinliğin fark edildiğini, bunun üzerine suç konusu tabletleri çıkarıp polislere teslim ettiğini, fotoğraflarının gösterilmesi hâlinde sanığı teşhis edebileceğini,

Mahkemede; sanığı tanıdığını, soruşturma evresindeki beyanlarını tekrar ettiğini, 22.08.2018 tarihinde ele geçirilen suç konusu tabletleri sanıktan satın aldığını,

Tanık ... savcılıkta; olay tarihinde buluştuğu babası ...’un durumundan şüphelenip uyuşturucu madde kullandığını anladığını, uyuşturucu maddeyi kimden aldığını sorması üzerine Bağlarbaşı Mahallesinde ikamet eden Seda Sebepçi’den aldığını söylediğini, bu şahıs dışında Cumhuriyet İlkokulu yakınlarındaki Bayrak Sokakta ikamet eden, Çoban lakabını kullanan, görmesi hâlinde tanıyabileceği bir kişiden de uyuşturucu madde satın aldığını,

Mahkemede; sanığı tanıdığını, soruşturma evresindeki beyanlarını tekrar ettiğini, sanığın uyuşturucu madde sattığını, sanıktan birkaç kez bonzai satın aldığını, ancak söz konusu maddelerin ele geçmediğini, en son aldığı tarihte baygınlık geçirdiğini, sanık ile birlikte hiçbir vakit uyuşturucu madde kullanmadığını, uyuşturucu madde temin edip sanık ile birlikte içmediğini, tam tersine sanıktan uyuşturucu madde satın alıp kullandığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma evresinde; hurdacılık ve oto lastiği tamirciliği yaparak geçimini sağladığını, aylık sabit bir gelirinin bulunmadığını, yaklaşık yedi yıldır esrar ve bonzai kullandığını, söz konusu maddeleri Bağlarbaşı Mahallesinde ikamet eden açık kimlik bilgilerini bilmediği şahıslardan satın aldığını, tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ı tanımadığını, adı geçenlere uyuşturucu madde satmadığını, kendisine iftira atıldığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma evresinde; hurdacılık ve oto lastiği tamirciliği yaparak geçimini sağladığını, aylık sabit bir gelirinin bulunmadığını, yaklaşık yedi yıldır esrar ve bonzai kullandığını, söz konusu maddeleri Bağlarbaşı Mahallesinde ikamet eden açık kimlik bilgilerini bilmediği şahıslardan satın aldığını, tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ı tanımadığını, adı geçenlere uyuşturucu madde satmadığını, kendisine iftira atıldığını,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, uyuşturucu madde kullandığını, tanıklar ..., ... ve ...’ı tanıdığını, diğer tanıklar... ve ...’i ise tanımadığını, tanıklardan ... ve ... ile arasında husumet bulunduğunu, koyunlarını otlattığı yere gelen adı geçenlerin burada sürekli uyuşturucu madde kullandıklarını, bunun üzerine tanıklar ... ve ... ile kavga ettiğini, yine tanıklar ... ve ...’in birkaç kez kullandıkları uyuşturucu maddelerin etkisiyle bayılıp düşmeleri üzerine ceplerindeki paraları ve uyuşturucu maddeleri alıp kaçtığını, tanık ... ile birlikte uyuşturucu madde kullandıklarını, uyuşturucu maddeleri adı geçenin alıp getirdiğini ve birlikte içtiklerini,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (M. Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, s. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (M. Feyzioğlu, s. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, s. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (YCGK., 11.6.2013 tarihli ve 36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

B. Somut Olayda Hukuki Değerlendirme

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

B. Somut Olayda Hukuki Değerlendirme

08.04.2018 tarihinde tanık ...’den beyaz renkli kâğıda sarılı bir paket hâlindeki suç konusu sentetik kannabinoidin, 20.08.2018 tarihinde tanık...’den gazete kâğıdına sarılı bir paket hâlindeki suç konusu sentetik kannabinoidin ve 22.08.2018 tarihinde tanık ...’den beyaz peçeteye sarılı vaziyette iki adet suç konusu tabletin ele geçirildiği kabul edilen olayda;

Tanıklar ..., ... ve ...'in, üzerlerinden ele geçirilen uyuşturucu maddeleri sanıktan aldıklarını ifade etmeleri, bu hususun 20.08.2018 tarihinde tanık... ile birlikte yakalanan ve uyuşturucu maddelerin sanıktan elde edildiğini, kendisinin de daha önce sanıktan uyuşturucu madde aldığını ifade eden tanık ... ile babası ...’un emniyete başvurusu üzerine beyanı alınan ve madde bağımlısı olduğunu açıklaması sonucu hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan ve geçmişte sanıktan birkaç kez uyuşturucu madde aldığını belirten tanık ...’ın anlatımlarıyla doğrulanması, görevlilerce farklı tarihlerde gerçekleştirilen denetimler sırasında suç konusu uyuşturucu maddelerle yakalanan ve birbirlerini de tanımayan tüm tanıkların kollukta gerçekleştirilen fotoğraflı ve canlı teşhis işlemlerinde sanığı net bir şekilde teşhis etmeleri karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği, olay tutanakları ile dosyadaki diğer bilgi ve belgeler dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin sanığa isnat edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübut bulduğuna ilişkin kabul ve direnme gerekçesinin isabetli olduğu ve dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 10-95 sayılı direnme kararına konu hükmündeki gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1479, Karar No: 2021/32, Tarih: 04.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1479 E.  ,  2021/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davacı vekilinin ve davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Yasin ... tarafından kaleme alınan Hürriyet Gazetesinin 29.12.2011 tarihli sayısının ilk sayfasında “Kadın hâkim için ayrımcılık şikâyeti” hemen altında “Erkek bu kadar mağdur edilmez” ve 8. sayfada haberin devamında “Hâkim kadındı beni mağdur etti” başlıklı yazılarda, müvekkilinin taraf olduğu boşanma davası ile ilgili asılsız iddialara yer verilerek haysiyet ve şerefinin ağır şekilde ihlâl edildiğini, haberde müvekkilinin eşini aldattığı, evi terk ettiği ve boşanma davasının da bu yüzden açıldığının iddia edildiğini, bu iddiaların tümüyle gerçek dışı olduğunu, boşanma davasında iddia sahibi dava dışı eski eş...'ın beyanlarının aksine, adı geçen eski eşin çocukları ve eşine psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığı gerekçeleriyle tarafların boşanmalarına ve bu yüzden ağır kusurlu bulunan dava dışı...'ın eşi Serpil Kervan'a tazminat ödemesine karar verildiğini, birinci sayfada manşetten verilen habere 8. sayfada devam edildiğini ve “Çocuklarını attı” alt başlığı ile müvekkili hakkında yine asılsız ve gerçek dışı iddialarda bulunulduğunu, söz konusu haberde “öne sürülüyor-iddia ediliyor” şeklindeki ifadeler kullanılmış ise de bu durumun yayının hukuka aykırılığını gideremeyeceğini, müvekkilinin kocasını aldattığı, başka erkeklerle ilişkisi olduğu ve çocuklarını terk edip başkası ile ilişki yaşadığı iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin tam boy hafif fluleştirilmiş fotoğrafının gazetede servis edilmesi, mahkemenin adı ve hâkimin isminin de açıkça yazılmasının müvekkilinin haberi okuyan milyonlarca kişi nezdinde kınanmasına ve aşağılanmasına sebebiyet verdiğini, boşanma davasının henüz kesinleşmediğini ancak temyiz edildiğini, davalıların müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ve aynı zamanda haksız fiil teşkil eden haberden ötürü sorumlu olduklarını belirterek 15.000TL manevi tazminat ile 131TL maddi tazminatın 29.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davacı taraf, davalılar ..., Yasin ... ve Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.’ye husumet yönelterek dava açmıştır.

Davalı cevabı:

5. Davacı taraf, davalılar ..., Yasin ... ve Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.’ye husumet yönelterek dava açmıştır.

6. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberde davacının isminin geçmediğini, fotoğrafının ise flulandırıldığını ve gözlerinin bantlı olarak verildiğini, davacının aktif husumete sahip olabilmesi için orta seviyede bir okuyucunun yayından davacıyı anlaması veya en azından anlaşılabilir olması gerektiğini, haberde bu koşulun gerçekleşmediğini; ayrıca dava konusu yayın görünen gerçeğe uygun ve güncel olduğu gibi haberde öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğunu, haberin dava dışı...'ın kendisini aldattığı gerekçesiyle davacıya karşı açtığı boşanma davasında hâkimin kadın olması nedeniyle ayrımcılık yaptığı ve kendisini ağır kusurlu bularak 40.000TL tazminata mahkûm ederek haksızlığa uğratıldığı iddiasıyla mahkeme hâkimi Gülay Berkay'ı Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna şikâyet etmesiyle ilgili olduğunu, haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde kamuoyunu ilgilendiren ve yargıya intikal etmiş hususları içerdiğini, haberin konusunun boşanma davasının tarafları olmayıp aksine boşanma davası hâkiminin dava süresince sergilediği iddia edilen tavır ile ilgili olduğunu, davacının iddia ettiği manevi zarar ile müvekkili gazete tarafından yayınlanan haber arasında illiyet bağı bulunmadığını, ayrıca talep edilen manevi tazminat tutarının fahiş olduğu gibi maddi tazminatın da hukukî dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

7. İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.03.2013 tarihli ve 2012/92 E., 2013/121 K. sayılı kararı ile; somut olayda haberin kaynağının Kadıköy 3. Aile Mahkemesinin 2010/320 E. sayılı dava dosyasında verilen karar ve kararı veren hâkimin şikâyet edilmesi ile ilgili olduğu, haberin kararın taraflarından birinin açıklaması üzerine düzenlendiği, verilen karardan yakınan kocanın kararı veren hâkimin kadın olması nedeniyle ayrımcılık yaptığı iddiasında bulunarak Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna şikâyet ettiğini beyan ettiği, mahkeme kararının gerekçesinde "her iki tarafın güven sarsıcı davranışları bulunduğundan kusurlu olduğu, davacı karşı davalının güven sarsıcı davranışlarının dışında sözel ve psikolojik şiddet uygulaması nedeniyle davalı karşı davacıya nazaran ağır kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır." ifadesine yer verildiği, davacı karşı davalı kocanın dava dilekçesinde eşinin kendisini aldattığı beyanında bulunmadığı, aldatılma iddiasının dava sebebi yapılmadığı, kaynak mahkeme kararı olmasına rağmen haberin bu kaynağa uygun verilmediği, taraflardan birinin beyanı esas alınarak mahkeme hâkiminin şikâyet edilmesi ile ilgili haber yapılırken davacı ile ilgili kararda boşanma sebebi olarak belirtilmemiş olan bir husus haber konusu yapılarak davacının kişilik haklarının zarara uğratıldığı, ayrıca izni bulunmaksızın davacının konu ile ilgisi olmayan mayolu bir fotoğrafının kullanılmasının da davacının toplum nazarında ve çevresinde haberde verilen aldatan eş konusu ile bağlantılı olumsuz imaj oluşturacak nitelikte olup, bu hâliyle davalı tarafından verilen haber asıl amacından farklılaştırılmış ve tek yanlı beyan ile konudan uzaklaşmış olup kullanılan ifadeler ve fotoğraf ile davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, haberdeki fotoğraf her ne kadar fluleştirilmiş ise de beyan veren kocanın resmi açık olarak verildiğinden davacı eşin yakın çevresi tarafından tanınmasının mümkün olduğu gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000TL’nin 29.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.05.2014 tarihli ve 2013/13247 E., 2014/7650 K. sayılı kararı ile; “…Dosya içeriğinden, davacının eşi... tarafından davacı aleyhine evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle açılan boşanma davası neticesinde tarafların boşanmalarına karar verildiği, mahkemece tarafların her ikisinin de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olduğu ancak...'ın davacıya nazaran ağır kusurlu olduğu kabul edilerek aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, bunun üzerine...'ın boşanma davasına bakan hâkimi yargılama sırasında ihsası reyde bulunduğu ve taraflı davrandığı iddiasıyla Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'na şikayet ettiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu yayın içeriği bütün halinde değerlendirildiğinde; genel olarak davacının taraf olduğu boşanma davasının ve sonrasında davacının boşandığı eşi...'ın boşanma davasına bakan hâkimi şikâyet etmesinin konu edildiği, olayın veriliş anındaki görünür gerçeğe uygun olduğu, aşırılığa gitmeyen, hatalı-eksik bilgi ve değerlendirmelerin tek başına sorumluluk nedeni olamayacağı, içerikte yer alan bir kısım gerçeğe uygun olmayan ve davacının boşandığı eşini aldattığı yönündeki ifadelerin ayrıntı niteliğinde kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, bu kapsamda yayının basın özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, davalılar yararına hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı: