muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3024, Karar No: 2019/366, Tarih: 16.01.2019

sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 18/05/2015 gün ve 2015-M-3876 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPE vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davalı TPE vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPE vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 16/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/96, Karar No: 2016/2385, Tarih: 14.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/96 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanıklar ...ve .... müdafilerinin süresinden sonra olan duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanık .... bakımından duruşmalı diğer sanıklar bakımından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ile sanıklar .... temyiz dilekçelerinde ve sanık ... müdafiinin duruşma sırasında ileri sürdükleri ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bizatihi bulundurulması suç oluşturmayan tohumların ve kağıt parçalarının sanık ...iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

3-Sanık ... adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin kesin olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünden “Ağzı mühürlü zarf içerisinde şüpheli ... ikametinden elde edilen daralı ağırlığı 18,33 gram hint keneviri tohumu ile 19 adet kağıt parçalarının” ibaresinin çıkartılarak yerine ''ve .... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu maddelerden alınan numunelerin'' ibaresinin eklenmesi ayrıca sanık .. ilişkin hükümden tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılması ile ''kenevir tohumları ile kağıt parçalarının sanık ... iadesine'' ibaresinin ayrı bir paragraf olarak eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

14.03.2016 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... huzurunda, duruşmada sanık ... savunmasını yapmış bulunan ... yokluğunda 16.03.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2020/4434, Karar No: 2022/8256, Tarih: 09.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4434 E.  ,  2022/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 13/05/2014 günü saat 21:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal içi, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın mevcut olmadığı, eğimsiz ve düz yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan üç yönlü kavşağa geldiğinde sola doğru dönüş yaptığı esnada minibüsün sağ arka kısmı ile karşı yön istikametinden kavşağa doğru gelmekte ...'nin idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde ...'nin öldüğü olayda,

Kaza tespit tutanağında: sanığın, sola dönüş kurallarına riayet etmemesi sebebiyle kusurlu olduğu, ölenin ise idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken kaza mahalli olan kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle kusurlu olduğu,

Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından 09/09/2014 tarihinde tanzim edilen raporda ikili bir değerlendirme yapılarak, kaza esnasında motosikletin farı yanıyor ise sanığın asli kusurlu olduğu, ölenin ise tali kusurlu olduğu; motosikletin farı yanmıyor ise sanığın tali kusurlu olduğu, ölenin ise asli kusurlu olduğu,

Keşfe binaen tanzim edilen 18/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda: sanığın manevraları düzenleyen genel şartlara uymaması sebebiyle eşit orana yakın derecede kusurlu olduğu, ölenin ise idaresindeki motosikletin hızını kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması, karanlık yolda motosikletin farını yakmaması, ehliyetsiz ve kasksız olarak seyir etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin ceza miktarına, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük ve E,C ve A2 ehliyeti olan sanığın sürücü belgesinin alt sınırdan çok uzaklaşılarak 1 yıl süre ile sınıfını belirtmeksizin geri alınmasına karar verilmesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/6-1 maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6249, Karar No: 2014/14389, Tarih: 04.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6249 E.  ,  2014/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 26. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/63-2013/193

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, davalı idarenin abonesi olduğunu, kendisinden kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli vs.. adı altında 33.000 TL tahsil edildiğini, bu tahsilatın haksız olduğunu beyan ederek, iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağına ilişkindir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davalı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1 .fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur...” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fıyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hal, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, yani şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek kayıp kaçak bedelinin tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17545, Karar No: 2012/312, Tarih: 16.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17545 E.  ,  2012/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu rahatsızlanan sigortalıya yapılan yardımların davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

Mahkemece, kusur incelemesi yapılırken, meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da, işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda kusurun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alınarak, kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, alanında uzman bilirkişi heyetinden, kusurun oran ve aidiyeti konusunda rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, madenlerde meydana gelen kazalarda uygulama kabiliyeti bulunup, önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, dava dosyasına konu olayda uygulama imkanı bulunmayan 32 yıl formülüne göre düzenlenen kusur raporuna dayalı olarak, sigortalıda meydana gelen hastalığın % 100 kaçınılmazlığa dayandığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19318, Karar No: 2014/9330, Tarih: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19318 E.  ,  2014/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/313101

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2011

NUMARASI : 2011/389 (E) ve 2011/630 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Otobüs muavini H.. K...'ın bagajda ele geçirilen dava konusu sigaraların sanığa ait olduğunu beyan etmesi ile 08/05/2011 tarihli olay tutanağını imzalayan sanığın sigaraların kendisine ait olduğunu kabul etmesi üzerine sanık hakkında dava açılmış olup, sanığın Mahkemede, sigaraların kendisine ait olmadığını savunmuş bulunması karşısında, otobüs muavini H.. K..'ın ve tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenerek olayla ilgili bilgi ve görgülerinin sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sübut halinde sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29529, Karar No: 2023/188, Tarih: 16.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29529 E.  ,  2023/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğin e ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; olay tarihinde sanık ...'ın, müşteki ...'ın işlettiği Köfte salonuna geldiği ve burada bulunan müşteki ... ile tartıştığı, bu tartışma sırasında sanık ...'ın müşteki ...'ya hitaben 'o.ospu, a..na kodumun o.ospusu' şeklinde sözler sarfederek eliyle müşteki ...'ya vurduğu, müşteki ...'ın tarafları ayırmak istediğinde sanık ...'a salladığı yumrukların müşteki ...e isabet ettiği, müşteki ...'ın sanık ...'ı işyerinden çıkarmak isterken bu kez sanık ...'ın da işyerine girdiği, sanıklar ... ile ...ın birlikte müştekileri yumrukla darp ettikleri, sanıkların müştekilere hitaben 'o.ospular' şeklinde ve sinkaflı sözler sarf ettikleri" gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251/1 inci maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/1045 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16636, Karar No: 2018/11040, Tarih: 19.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16636 E.  ,  2018/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında, olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesindeki iddiasını doğrulayan doktor raporu içeriğine göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, mağdurun, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik huzurda alınan beyanına itibar edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.