muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4741, Karar No: 2020/3826, Tarih: 21.09.2020

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/166 esas, 2016/1203 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 21.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25023, Karar No: 2016/589, Tarih: 13.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/25023 E.  ,  2016/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2015

NUMARASI : 2015/132-2015/513

Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08/01/2014 tarihinde yurt dışı satış ve pazarlama sorumlusu olarak çalışmaya başladığın, 08/01/2015 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, sebep olarak 31/12/2014 tarihinde aldığı izin ile ilgili genel müdür yardımcısı Mesut Nurdoğan ve vekaleten işini bıraktığı O.. G.. ile ilgili yazışmalar olduğunun söylendiğini, 05 ocak 2015 tarihinde yeni bir sözleşme imzalandığını, maaşında artış beklediğini, M. N.’a dile getirdiğini, talebinin insan kaynaklarına vermesi gerektiğini, insan kaynaklarından aranarak dilekçesini yazılı olarak vermesini istediklerini bildirdiklerini, müvekkilinin verdiğini, aynı gün akşamı müvekkilinin insan kaynaklarına çağırılarak iş akdinin feshi ile ilgili belgelerin imzalatıldığını, feshin gerçekleştirilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihinde gönderdiği elektronik posta ile sataşmada bulunması, üstleriyle yazışma adabına aykırı davranması ve küçültücü ifadelerde bulunması, 31.07.2014 tarihinde izin konusunda genel müdür yardımcısına bilgi verilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen davacının bu prosedüre uygun davranmaması, davacının çalışma arkadaşları hakkında doğrudan ve dolaylı ibarelerle gerçek olmayan usul ve adaba aykırı tabirler kullanması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının bir günlük izne ayrılırken genel müdür yardımcısına haber verip vermediği hususunda sorun çıktığı, dinlenen tanıklarından birinin genel müdür yardımcısı diğerlerinin ise halen şirket çalışan olduğu, bunlar dışında belge ibraz edilmediği, savunma yapmak istemediğine dair tutağında da bu kişilerce tutulduğu, fesih dayanağı yapılan olayların ve yapılan işlemlerin gelişimi itibariyle feshin son çare olması ilkesine uygun işlemlerin tam ve eksiksiz yapıldığına dair delil de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin dav­ranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken koru­nan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür. Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür. Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (b) fıkrasına göre, işçinin işverene, ailesine veya işverenin diğer bir işçisine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene, aile üyelerinden birine veya diğer bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Böyle durumlarda işçi, anayasanın 25 ve 26’ncı maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir(Dairemizin 26.05.2008 gün ve . Esas, . Karar sayılı ilamı).

İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-b-d-h maddeleri uyarınca feshedilmiştir. Davalı davacının feshe konu yapılan üç davranışıyla ilgili savunmasının istendiğine ancak davacının savunmasını vermediğine ilişkin tutanak sunmuştur. Davacının kendi gösterdiği ve davalı tarafça gösterilen tanıklar davacıdan fesih öncesi savunmasının istendiğini ancak davacının savunma vermediğini doğrulamıştır. Kaldı ki dayanılan fesih nedenine göre davacının savunmasının alınmasına gerek de yoktur.

Davacının iş sözleşmesinin feshine konu yapılan davranışları; 31.12.2014 tarihinde genel müdür yardımcısına bilgi vermeden izne ayrılması, iş telefonundan aranmasına rağmen telefonlara cevap vermemesi ve iş arkadaşı O.. G.. ve genel müdür yardımcısı Mesut Nurdoğan’a gönderdiği mail içeriğindeki söylemleridir. Davacıya genel müdür yardımcısı tarafından tüm izinlerin bilgisi dahilinde olacağını izne çıkmadan önce mesaj veya elektronik postayla kendisine bilgi verilmesini 31.07.2014 tarihli elektronik postayla bildirilmiştir. Dinlenen tanık beyanları ve dosya içeriğine göre davacının genel müdürden izin aldığı, izne çıktığında genel müdür yardımcısının bilgi vermediği anlaşılmaktadır. Davacının yalnızca bu davranışı fesih için haklı veya geçerli bir neden oluşturmaz. Ancak davacının 31.12.2014 tarihinde iş arkadaşına ve genel müdür yardımcısına gönderdiği elektronik posta içeriği dikkate alındığında mailde kullanılan sözlerin ve üslubun davacıyla davalı arasındaki çalışma barışını bozucu nitelikte olduğu, bu mailin işyerinde diğer çalışanlara da yansıdığı davalının davacıyla çalışma ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği davacının davranışlarının fesih için geçerli neden oluşturduğu feshin haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 168.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/11074, Karar No: 2023/2225, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11074 E.  ,  2023/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/125 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/18379 Esas, 2020/1952 Karar sayılı kararı ile, "sanıkların iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirdiklerinin gözetilmemesi, yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmaması, fazla ve eksik ceza tayini, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/42 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz sebepleri, beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirimine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

Sanık ...'in temyiz sebepleri, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun işlettiği restorana sanık ...'nın alkollü bir şekilde gelerek kendisini eve bırakmalarını istediği, mağdurun müşterisi olduğu için şu anda kendisini bırakamayacağını söylediği, sanık ...'nın küfür ettiği, mağdura tokat attığı, mağdurun da karşılık verdiği, temyiz dışı mağdur ...'in araya girerek sanık ...'yı dışarı çıkardığı, mağdurun da dükkanı kapatmak için dışarı çıktığı, sanık ...'nın bıçağın sap kısmı ile mağdurun burnuna vurduğu, sanık ...'nın akrabası sanık ...'in de mağdura vurduğu, sanık ...'nın elindeki bıçağı mağdura doğru savurduğu, mağdurun burnunda hafif (1) derecede kırık oluştuğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif ve yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı anlaşılan olayda, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (B) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Eleştiri nedeni yönünden;

Sanık ... lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı halde gerekçede uygulanmadığı yazılması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması hukuka aykırı ise de takdiri indirim hükmünün sanık ... lehine uygulanmış olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle anılan çelişki bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Düzeltme nedeni yönünden;

İncelemeye konu sanık ... hakkındaki hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanıkların temyiz sebepleri yönünden;

2. Düzeltme nedeni yönünden;

İncelemeye konu sanık ... hakkındaki hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanıkların temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların eylemlerine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yasal şartları oluşmadığından sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/42 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ...'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/42 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında "5271 sayılı CMK'nın 307/4 maddesi" ibaresinin "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23433, Karar No: 2017/17149, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23433 E.  ,  2017/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma öncesi verilen hüküm bozma ilamı ile ortadan kalktığından, tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinden (ilişkin Tapu Müdürlüğüne yazı yazıldığından yeniden yazı yazılmasına yer olmadığına,) cümlesinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.