muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7968, Karar No: 2013/1882, Tarih: 20.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7968 E.  ,  2013/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Nak. Pet. Ürn. ve Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ...Konut Yapı Koop arasındaki davadan dolayı Kuşadası 3.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.07.2011 tarih ve 2009/186-2011/336 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla. Dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemiz'in 01.11.2012 tarihli 2011/6922 Esas 2012/6704 Karar sayılı geri çevirme ilâmında .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/115 D. iş sayılı tespit dosyasının temin edilerek birlikte gönderilmesi istenildiği halde mahkemece geri çevirme kararının gereği yerine getirilmediğinden; Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/115 D. iş sayılı tespit dosyasının temin edilip birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu hususta gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi hususunda ilgililerin dikkatinin çekilmesine, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21114, Karar No: 2016/13755, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21114 E.  ,  2016/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece 4 gün süren eylemin demokratik tepki ve barışçıl bir toplu eylem olduğu yönündeki gerekçesi dikkate alındığında;

Dairemiz incelemesinden geçmiş bulunan 1 güne kadar iş bırakma eylemi demokratik tepki ve barışçıl nitelikte toplu eylem olarak değerlendirilmiş ve fesih nedeni yapılmamıştır. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 12.04.2013 tarih ve ... sayılı ilamı) Aynı şekilde işyerinde 5-6 saat süren iş bırakma eyleminin de bu kapsamda değerlendirildiği ve fesih gerekçesi yapılamayacağı belirtilmiştir. (Bknz. Yargıtay 7 HD; 11.06.2014 tarih ve ... sayılı ilamı) Görüldüğü üzere Dairemizce 1 günü aşmayan demokratik tepki ve barışçıl nitelikteki toplu eylemler fesih nedeni olarak değerlendirilmemektedir. Buna karşılık somut olayda işçilerin 4 gün süren eylemleri olduğu tespit edilmiştir. Aynı dönemde ve aynı nedenlerle başlayan ve 1 günden fazla süren (1 hafta, 10 gün ya da daha fazla) toplu eylemlerin yaşandığı başka işverenler aleyhine açılan bazı davalarda yapılan temyiz üzerine fesihlerin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verildiği ya da yerel mahkemelerce verilen ret kararlarının onandığı görülmüştür. (Bknz Yargıtay 9 HD; 11.03.2016 tarih ve ... sayılı ilamı; Yargıtay 22 HD; 19.04.2016 tarih ve ... sayılı ilamı )

Hal böyle olunca, mahkemece dört gün süren eylemlerin, demokratik tepki ve barışçıl nitelik taşıdığı belirtilerek, diğer nedenlerle birlikte değerlendirildiğinde işveren feshinin geçersiz olduğu kabul edilmiş ise de; bir günden fazla sürdüğü sabit olan eylemlerin, işyerinde iş akışını ve düzenini bozacağı açık olup, davalı tarafından yapılan feshin en azından geçerli nedene dayandığının kabulü gerekmesine karşın, somut uyuşmazlıkta davalı işverence, eyleme katılan işçilerin, iş akitlerinin sonlandırılmayacağı yönünde güvence verilmesi ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, feshin geçersiz olduğu tespitinin bu nedenle yerinde olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmakla davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2179, Karar No: 2016/15769, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2179 E.  ,  2016/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan F.. S.. vd. ve B.. T.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış, davalılardan F.. S.. vd. ve B.. T.. hakkında; bozma öncesindeki kararı temyiz etmediklerinden, bu kararın kendileri yönünden kesinleştiğinden bahisle yeninde karar verilmesine yer olmadığına, davalılar A.. E.., F.. S.. ve Nagihan Ayanoğu aleyhine açılan davanın ise kamulaştırma bedeli kesin sürede depo edilmediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili, davalı F.. S.. v.d ve davalı B.. T.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, bir kısım davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına diğerleri yönünden ise davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)A.. S.., E.. S.., S.. S.., B.. T.., D.. E.., E.. S.., İ.. S.., E.. S.. Ve G.. O.. hakkında açılan davada mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından adı geçenlerin payları ile ilgili olarak yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

.../...

-2-

ESAS NO : 2016/2179

KARAR NO : 2016/15769

2)Davalılar A.. E..,F.. S.. ve Nagihan Ayanoğu paları için ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelleri adı geçenlere ödenmiş ise kendilerinden tahsili ödenmemiş ise bankadan bloke edilen bedelin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Haklarında açılan dava reddedilen davalıların payları idareye geçmiş ise bu kişilerin payı yönünden tapu kaydının iadesine dair karar verilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, davalı B.. T.. payına düşen kamulaştırma bedeline 13/08/2010 tarihinden, ilk karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın;

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, davalı B.. T.. payına düşen kamulaştırma bedeline 13/08/2010 tarihinden, ilk karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın;

a) Hüküm fıkrasının ilk paragrafının çıkarılmasına, yerine (Davalılar A.. S.., E.. S.., S.. S.., B.. T.., D.. E.., E.. S..,İ.. S.., E.. S.. Ve G.. O..'ın paylarının 23/03/2011 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre kamulaştırma bedelinin 265651,00 TL olduğunun tespitine),

b) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak; Dava konusu taşınmazda davalılar A.. S.., E.. S.., S.. S.., B.. T.., D.. E.., E.. S..,İ.. S.., E.. S.. Ve G.. O..'ın paylarının iptali ile davalı idare adına tesciline, diğer davalılar A.. E..,F.. S.. ve Nagihan Ayanoğu'nun payları davacı idare adına tescil edildi ise bu tescil işleminin iptali ile yeniden adlarına tesciline),

c) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak;(İlk mahkeme kararı ile davalılar A.. E.. ve Nagihan Ayanoğu'na 20.427,00-TL'şer; F.. S..'na ise 306.405,00TL olarak belirlenen zemin bedeli ile üç aylık vadeli hesapta bloke edilen 92.779,00 TL muhdesat bedelinin (işlemiş faizi ile birlikte) ödenmiş ise kendilerinden tahsili ödenmemiş ise bankadan bloke edilen bedelin davacı idareye iadesine),

d) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davalı B.. T..!a ödenecek kamulaştırma bedeline 13/08/2010 tarihinden 19/04/2011 tarihine kadar faiz işletilmesine,),

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7916, Karar No: 2012/12146, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7916 E.  ,  2012/12146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.12.2010 tarih ve 2009/268-2010/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini, elektrik dağıtım firmalarının müvekkiline ait enerji nakil hatları üzerinde herhangi bir müşterisinin bağlantı talebini karşılamaksızın kendi ihtiyaçları için kullanımları durumunun da üçüncü kişi kullanımı gibi değerlendirildiğini, bu nedenle davalının belirtilen enerji nakil hatlarından enerji kullanması halinde müvekkiline hat katılım payı ödemek zorunda olduğunu, bu kapsamda davalının Yusufeli-Demirkent enerji nakil hattından müvekkilinin bilgisi dışında ve katılım payını ödemeksizin 04.07.2002 tarihinden itibaren enerji kullandığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.856,46 TL'nin 04.07.2002 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ve diğer ferileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, davalının davacıya ait enerji nakil hattından kendisine şebeke tesis etmesi ve bu tesisten başka aboneleri yararlandırması nedeniyle Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi kapsamında davacıya hat katılım payını ödemekle yükümlü bulunduğu, ödenmesi gereken meblağın, bu konuda piyasada mevcut bir cari fiyat bulunmadığından mevzuatta öngörülen ilkelerden hareketle takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.500 TL ana paraya dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle 9.542 TL'nin davalıdan tahsiline, ana paraya yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı şirketin dava konusu enerji nakil hatlarını davacı dışındaki abonelerine elektrik sağlamak için kullanmasına ve bu kapsamda davalının sorumluluğunun

kanundan doğmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıya ait enerji nakil hatlarının, davacıya katılım payı ile işletme ve bakım bedeli ödenmeksizin davalı tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kendi mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarının, davalı tarafça bedeli ödenmeksizin kullanıldığını ileri sürmüş, davalı vekili ise söz konusu hatların bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını kabul etmiştir. 01.03.2003 tarihine kadar yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği'nin 13. maddesinde "Teşekkül veya şirket, abonenin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla; abonenin mülkiyetindeki branşman çıkışından bir başka istek sahibine elektrik satabilir. Abone mülkiyetindeki branşman hattından, teşekkül veya şirketin abonesi olarak enerji alacak bir başka abone, teşekkül veya şirketin o yıla ait enerji nakil hattı kilometrik birim fiyatına göre hesaplanan hat katılım bedelini branşman hattı sahibine ödemek zorundadır." denildikten sonra aynı yönetmeliğin 19. maddesinde bu bedelin ne şekilde tespit edileceği düzenlenmiştir. 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8. maddesinde de benzer şekilde düzenleme yapılmış ve hat katılım bedelinin hangi kriterlere bağlı olarak belirleneceği ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. Açıklanan yönetmelik hükümleri karşısında, davacıya ait enerji nakil hatlarının davalı tarafça kullanıldığı da uyuşmazlık konusu olmadığından davacının söz konusu enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında katılım payı istemesi mümkün olup esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, abonelere ait enerji nakil hatlarının yeni bir abone tarafından kullanılması halinde eski aboneye ödenmesi gereken hat katılım payı bedelinin davalı tarafça belirlenmediği, davacı kurumun yönetim kurulu kararı ile belirlediği hat katılım bedelinin hangi esaslara dayandığının belirsiz olduğu açıklandıktan sonra herhangi bir hesaplama yapılmaksızın davacının talep edebileceği hat katılım payı tutarının 3.500 TL olduğu belirtilmiştir. Gerekçesiz ve denetime açık olmayan işbu rapor, hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. O halde mahkemece, öncelikle davalı şirketin dava konusu hat katılım bedelini belirleyip belirlemediğinin tespit edilmesi, şayet belirlenmemiş ise yukarıda anılan yönetmelik hükümlerindeki kıstaslar dikkate alınmak suretiyle uzman bir bilirkişi kurulundan davaya konu hat katılım bedelinin tespiti konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, dava konusu edilen katılım payı ve bakım gideri alacağı bakımından davalı şirketten faiz istenebilmesi için öncelikle davalı şirketin temerrüde düşürülmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu husus araştırılmadığı gibi harçlandırılarak müddeabih haline getirilmemiş birikmiş faiz alacağının hüküm altına alınmış olması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, davacı tarafça söz konusu enerji nakil hatlarının işletme ve bakım ücretlerinin de tahsilinin istenilmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmaması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle taraflar, (4) nolu bentte yazılı nedenle ise davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2355, Karar No: 2017/3872, Tarih: 05.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2355 E.  ,  2017/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/11/2011 tarihli ve 2010/727 esas, 2011/1127 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 163/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 75. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2016 tarihli ve 2016/251 esas, 2016/360sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 08/03/2017 gün ve 700/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2017 gün ve 2017/17076 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre işletmeciliğini sanığın yaptığı iddia edilen ... köfte isimli işyerinde katılan şirketin şifreli olarak yayınladığı Lig TV yayınını müşterilerine izlettiğinden bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; ...l Platform İletişim Hizmetleri A.Ş’den tespiti yapılan Lig TV yayınında kullanılan kart sorularak herhangi bir kişi ya da kuruluş adına bireysel veya ticari abonelik sözleşmesi bulunup bulunmadığının araştırılması ile eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı içtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarından ibarettir.

Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı içtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarından ibarettir.

İnceleme konusunu oluşturan davada olduğu gibi eksik kovuşturma ile karar verildiğinden ya da olayla ilgili delillerin toplanıp değerlendirilmesi yapıldıktan sonra verilen kararlarla ilgili olarak, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı bulunmadığı gibi, eksik kovuşturma durumunda koşulların varlığı halinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulabileceği nazara alınarak (İSTANBUL) 75. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 10.11.2016 gün ve 2016/251E., 2016/360 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1789, Karar No: 2012/2729, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1789 E.  ,  2012/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, ancak borcu olmamasına rağmen müvekkiline ve kefil olduğu iddia edilen kişilere yazı gönderilerek mevcut borcun ödenmesinin istenildiğini, ayrıca önceki yıllardan da müvekkilinin borcu bulunmamasına rağmen müvekkilinden ve kefillerden haksız yere tahsilat yapıldığını,davalı tarafından müvekkiline gönderilen yazıda fer'ileri hariç 661,46 TL. borcun 31.08.2008 tarihine kadar ödenmesi aksi takdirde icra takibi başlatılacağının bildirildiğini, ayrıca müvekkiline kefil oldukları belirtilen..., .... ve ...'e gönderilen yazıda 3.752,38 TL'yi 31.08.2008 tarihine kadar ödemelerinin istendiğini, böylece müvekkilinin kefiller ile birlikte 4.413,84 TL. borcu bulunduğu iddia edilerek ödenmesinin istenildiğini, müvekkilinin kooperatife borcu olmadığını, kendisini borç altına sokacak bir işlem yapmadını ileri sürerek, kooperatife 4.413,84 TL. borcu olmadığının tespiti ile daha önceden kendisinden ve kefillerden haksız olarak tahsil edilen 8.314,58 TL'nin davalıdan istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif ortağı olduğunu, 02.04.2002 tarihinde havuç tohumu satın aldığını, bu nedenle borcu bulunduğunu, zamanında açılmayan dava hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davacı ve kefillerden yapılan tahsilatın haksız olmadığını, ihtarnamelerde talep edilen borcun da ödenmeyen tohum bedeline ilişkin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıdan 02.04.2002 tarihli 227649 nolu fatura ile 15.09.2002 tarihinde ödenmek üzere 500 gr havuç tohumu aldığı, bunun karşılığı 3.150,00 TL. borçlandığı, 15.09.2002 tarihinden dava tarihi olan 20.03.2009 tarihine kadar işlemiş faiz toplamının 4887,90 TL. olduğu, dava tarihindeki toplam borç miktarının 8.037,50 TL. olduğu, bu borcun 6.642,18 TL'sinin ödendiği bakiye 1.395,72 TL. borcun kaldığı, davacının talebinin 4.413,84 TL. borç bulunmadığı olduğu, bu durumda davacının borçlu olduğu miktar düşüldüğünde 3.018,12 TL. borcunun bulunmadığının tespit edildiği, grup kefaleti nedeniyle ödediği ve istirdadını talep ettiği alacağın ise Borçlar Kanunu'nun 62 ve 66. maddelerince zamanaşımana uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının 3.018,12 TL. borcu olmadığının tesipitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, istirdat talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.