muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8770, Karar No: 2010/596, Tarih: 21.01.2010

Davalılar ...ve ... vekili, müvekkillerinin işyerini boşaltarak davacılara teslim etmiş olduklarını, davacıların anlaşma gereği kalan borçlarını ödemek yerine haksız ve mesnetsiz olarak dava açarak kalan borçlarını ifadan kaçındıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli yetkili hamil olduğunu savunarak, müvekkili hakkındaki davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu eczanenin içindeki eşyalarla birlikte davacılara teslim edildiği, davacıların eczaneyi işletmek üzere Eczacı ...’in mesul ve sahip müdürlüğünde girişimde bulundukları ancak davacıların eczacı olmadıkları ve muvazaalı eczane açma girişimi olarak görüldüğünden Muğla Eczacılar Odası tarafından davacılara ruhsat verilmediği, davalıların edimini yerine getirmiş oldukları, eczanenin devir ve teslimini gerçekleştirdikleri, uyuşmazlığın davacılara eczane işletme ruhsatı verilmemesinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalılardan ...ve ... tarafından işletilen eczanenin davacılara devredilmesi nedeniyle ödenen para ve verilen senetlerin devre konu eczanenin işletilememesi, devrin gerçekleşmemesi sonucu bedelsiz kaldığının tespiti ve ödenen tutarın istirdadı istemlerine ilişkindir.

Davacılar, davalılar ...ve ...’in işlettiği eczanenin ruhsatını alamadıklarından çalıştıramadıklarını, eczaneyi işletemediklerini, bu nedenle ödenen miktarın ve verilen senetlerin karşılıksız kaldığını ileri sürmüşler, davalılar ...ve ... de davaya verdikleri yanıtta işlettikleri eczanenin devir ve teslimi konusunda davacılar ile toplam 50.000,00 YTL bedel üzerinden anlaştıklarını, peşin olarak anlaşılan 30.000,00 YTL’nin kendilerine ödendiğini, işyerinin devir ve teslimi gerçekleştiğinde iade edilmek üzere 30.000,00 YTL bedelli senedin de davacı ...’ye teminat olarak verildiğini, kendisinden eczanenin devir ve tesliminde söz konusu senedin iade edileceğine dair yazının da alınmış olduğunu bildirmişlerdir.Davalılar ...ve ... tarafından davacı ... lehine 30.000,00 YTL bedelli senet verildiği, ancak bu senedin ödeme tarihi kısmında 29.10.2023 tarihinin yazılı bulunduğu anlaşılmıştır.Davacılar, davalıların 2023 ödeme tarihli senet düzenleyerek baştan itibaren kötü niyetli olduklarını, ruhsat alınamayacağını bildikleri halde devir işlemini yaptıklarını ileri sürmektedirler.

Dosya kapsamından, taraf beyanlarından davacılar ile davalılardan ... ve ...arasında bu davalıların işlettiği işyerinin devri konusunda bir anlaşmaya varıldığı, ancak taraflar arasında devir kapsamını ve koşullarını düzenleyen yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı anlaşılmıştır.Hayatın olağan akışı içinde bir işyerinin devir alınmasının nedeni o işyerinin amacına uygun şekilde işletilmesine yöneliktir.Bir işyerinin devrinde genelde devredilen sadece işyerinin içindeki emtialar, büro malzemeleri, demirbaşlar olmayıp, bunlardan daha çok o işyerinin işletilmesi için gerekli yasal izinler, o işyerinin tanınmışlığı, mevcut ve potansiyel müşteri durumu, işyerinin elde ettiği veya elde etmesi mümkün görülen kazancı, gelecekteki durumu, yatırım olanakları gibi bir işyerinin verimli bir şekilde işletilmesine, kar etmesine etki edebilecek tüm unsurlar devir sırasında gözetilmekte, devir bedeli de bütün bu unsurlar, işyerinin devralana sağlaması mümkün görülen yararlar göz önüne alınarak belirlenmektedir.Bu durumda somut olayda devre konu işyerinin bir eczane olması nedeniyle devir konusunun sadece emtia, eşya ve demirbaş olduğunun kabulü mümkün değildir.Taraflar arasında devir tarihi de göz önüne alındığında kararlaştırılan devir bedeli, davalılar tarafından davacı tarafa teminat olarak verilen senet, bu senedin eczanenin devri halinde iade edileceğine ilişkin davacı taahhüdü ve Muğla Eczacı Odasının dosyaya gelen yazısı bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacıların en başından beri eczaneyi devir almaktaki amaçlarının o yeri eczane olarak işletmek olduğu, bu hususun devri yapan davalılar tarafından da bilinmemesinin mümkün olmadığı, ancak eczacı olmayan davacıların ruhsat alamamaları nedeniyle eczaneyi işletemedikleri anlaşılmıştır.Bu durumda taraflar arasındaki devrin sadece işyerinde bulunan mal, eşya ve büro malzemesinin devrine yönelik değil, bunlardan daha önemlisi işyerinin eczane olarak işletilmesi için gerekli yasal iznin devrine yönelik olduğunun kabulü ile mahkemece bir eczanenin bir başkasına devrine ilişkin yasal koşulların neler olduğu konusunun araştırılması, gerektiğinde bu konuda uzman bir kişiden rapor alınarak sonucuna göre davacıların devraldıkları eczaneyi işletmelerinin yasal açıdan mümkün olmadığı anlaşılır ise taraflar arasındaki devir sözleşmesinden beklenen amacın gerçekleşmemesi nedeniyle davacılara devri yapılan emtia, mal ve eşya değeri kadar davalıların bedele hak kazanacaklarının kabulü ile tarafların bu yöndeki delillerinin toplanarak devir bedelinden davalıların ne kadarını hak ettiklerinin devir tarihi itibariyle tespit edilmesi ve buna göre davacıların istemlerinin değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3708, Karar No: 2018/12814, Tarih: 26.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3708 E.  ,  2018/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2015 gün ve 192-449 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelmesine esas olmak üzere;

...... 1. İdare Mahkemesinin 2009/1265Esas,2010/1713Karar sayılı kararı üzerine yeni bir imar düzenlemesi yapılıp yapılmadığının karar alınıp alınmadığının çekişme konusu 2201 ve 2202 parsel sayılı taşınmazların geçerliliğini koruyup korumadığının ilgili belediyeden açıkça sorulması, alınacak cevabı yazı ile yeni parseller oluşmuşsa ...... kayıtlarının ...... Müdürlüğünden istenip evraka eklenmesi, geri çevirmeye konu evrakların eksiksiz temin edilip edilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7095, Karar No: 2017/68, Tarih: 17.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7095 E.  ,  2017/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, Nitelikli yağma

Hüküm : 1-5237 sayılı TCK'nın 302/1, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-d-f-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63.

maddeleri uyarınca makumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.09.2015 tarihinde Kulp-Lice karayolunun Lice ilçesi ... köyü girişinde ellerinde silahlarla ... terör örgütü üyesi tarafından yoldan geçen araçların önü kesilip örgüt propagandası yapılarak kimlik kontrolü yapıldığı, mülkiyeti ... Otomotiv Petrol Nakliyat San. ve Tic. A.Ş'ne ait olan ve ... Mağazalar A.Ş. (...) tarafından kiralanan ... plakalı araçla ...'ın da saat:15.00 sıralarında Diyarbakır ili Kulp ilçesinden ... ilçesine doğru seyir halindeyken olay yerinden geçtiği sırada 1 kadın, 1 erkek örgüt üyesi tarafından durdurularak kimlik kontrolünün yapıldığı, bu sırada sivil giyimli sanığın da bu iki örgüt mensubunun yanında olduğu, örgüt mensuplarının yağmaladıkları aracı oraya götür diyerek sanığa teslim ettikleri, sanığın da araca binerek Lice istikametine doğru gittikten sonra yaklaşık 20 dakika sonra olay yerine bu kez olaydan 4 gün önce 15.09.2015 tarihinde yine aynı yerde ...'ın kullandığı ... A.Ş.'ye ait yağmalanan ... plakalı ... marka araçla geri döndüğü, fiil üzerinde hakimiyet kurduğu, ...'ın beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne nazaran amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, nitelikli yağma suçunun sübutu kabul edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12385, Karar No: 2021/1719, Tarih: 18.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12385 E.  ,  2021/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Vasiyetnamenin açılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, vasiyetnamenin açılmış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, mirasçılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar, mirasçılardan ...’na 14/05/2019 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HUMK’nın 437. maddesinde öngörülen sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 28/05/2019 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Mahkeme tarafından İçtihadı birleştirme kararı doğrultusunda 31/05/2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verilmiş, ek karar usulüne uygun şekilde 27/06/2019 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ek karar temyiz edilmemiştir.

Mahkeme tarafından gerekçeli karar tebliğ şablonunda ihtarat içermediği gerekçesi ile mirasçılara yeniden tebliğe çıkarılmış ve mirasçı ...’na kararın 15/08/2019 tarihinde yeniden tebliği ile 16/09/2019 tarihinde temyiz edilmiştir. Ancak mahkeme tarafından her ne kadar gerekçeli karar ihtarat içermediği gerekçesi ile yeniden tebliğe çıkarılmış ise de bu ihtaratı içermemesi tebligatı usulsüz hale getirmemektedir. Dolayısıyla mahkeme tarafından gerekçeli kararın yeniden tebliğe çıkarılmış olması ilgililere yeniden temyiz hakkı vermemektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mirasçılardan ...’nun temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3688, Karar No: 2015/1589, Tarih: 25.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3688 E.  ,  2015/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eşi ile birlikte yaşadığı evde yapılan haciz işlemi sonrasında anlaşmazlıkları nedeniyle evden ayrıldığını beyan eden sanığın, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuz malların kaybolmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.052015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27740, Karar No: 2023/541, Tarih: 24.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27740 E.  ,  2023/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği suçtan doğrudan zarar gören şikâyetçi ...'ın 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümleri temyiz yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, mazeret dilekçesi sunmuş olmasına karşın, mazereti kabul edilmeyerek, şikâyetçi sıfatıyla müvekkil ve vekil sıfatıyla dinlenilmeden, iddiaları ve delilleri sorulmadan sadece sanığın ve tanığın beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmuş olması verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olması ve re'sen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi ile sanığın kayınpeder ve damat oldukları, olay gününde karşılaştıklarında damat olan sanığın müştekiye karşı sinkaflı küfür ederek "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan davada, sanığın tehdit suçunu işlediğinin sabit olmadığı, hakaret suçunun ise karşılıklı olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi ile sanığın kayınpeder ve damat oldukları, olay gününde karşılaştıklarında damat olan sanığın müştekiye karşı sinkaflı küfür ederek "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan davada, sanığın tehdit suçunu işlediğinin sabit olmadığı, hakaret suçunun ise karşılıklı olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçi vekilinin, 19.02.2016 tarihli mazeret dilekçesi ile kalp sorunu olması nedeniyle kardiyalog randevusunun olduğu, 11.20 de yapılacak olan duruşmaya katılamayacağını, duruşmanın 13.30'a ertelenmesine, yetişememesi halinde ise mazeretli sayılmasına karar verilmesini talep ettiği ancak ilk derece mahkemesince, şikâyetçi vekilinin mazeretini belgelendirmemesi nedeniyle mazereti kabul edilmeyerek, yapılan ilk duruşmada sanık hakkında atılı suçlar bakımından beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmakla, Mahkemece şikâyetçi vekilinin mazeret beyanına göre, mazeretini delillendirmek üzere süre vererek ve söz konusu kararın da tebliğini sağlayarak süre sonunda karar verilmesi yerine, suçtan zarar gören şikâyetçinin, 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü ve 234 üncü maddeleri gereğince davaya katılma ve mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilmek suretiyle meram anlatma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Sair yönleri incelenmeyen, Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16145, Karar No: 2012/20282, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16145 E.  ,  2012/20282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığı sonucu % 14,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 15.480 TL maddi tazminatın, 35.000 TL manevi tazminatın 15.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talbin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 27.01.2009 tarihli bilirkişi raporunda; meslek hastalığında davalı işverenin % 93.5 oranında kusurlu olduğu, % 6.5 oranında da kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu belirtilmiştir. Meslek hastalığının ve buna yol açan nedenlerin tespiti öncelikle tıbbi bir konu olduğundan bunu belirleyecek bilirkişinin de konunun uzmanı olması zorunludur. Hükme dayanak alınan kusur bilirkişi raporu iş güvenliği uzmanı olduğu belirtilmeyen 2 Maden Yüksek Mühendisi ve 1 Maden Mühendisi tarafından düzenlenmiştir. Oysa olayda sağlıklı bir çözüme ulaşılabilmesi için sigortalıda meslek hastalığının meydana gelmesindeki kusur durumunun; iş güvenliği uzmanı kimya mühendisi, (maden mühendisi ) ve tıp doktoru ile oluşturulacak bir bilirkişi kurulu tarafından düzenlenecek raporla belirlenmesi gereklidir. Öte yandan hükme dayanak alınan raporda İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak ve özellikle işyerinin, davacının çalışmış olduğu ortamların niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, davalı işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi

hususların ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptanılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 27.01.2009 tarihli kusur raporunun konunun uzmanlarından oluşan bir bilirkişi kurulu tarafından düzenlenmediği gibi İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içermediğinden hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin rapor almak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin rapor almak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43098, Karar No: 2013/5303, Tarih: 13.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43098 E.  ,  2013/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğe itirazların reddine, ancak;

1) ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03/06/2010 tarihli raporunda mağdurun burnunda meydana gelen çatlağın değerlendirildiği, 26/12/2009 tarihli raporda ise sırtta bulunan yaranın işaretlendiği ancak bu yara hakkında rapor tanzim edilmediği anlaşıldığından ,sanığın eylemi sonucu mağdurun sırtında oluşan yara hakkında rapor alınmadan hüküm tesisi,

2) Sanığın 28/12/2009 tarihli savcılık ifadesinde suçta kullandığı sopanın 40 cm uzunluğunda olduğunu ve bu sopayla mağdurun sırtına birkaç kez vurduğunu beyan etmesine, sanığın bu eyleminin mağdur, diğer sanık ve tanık beyanlarıyla da sabit olmasına göre, sanığın suçta kullandığı ve nitelikleri belirli olan sopanın silah olarak kabulü gerekli iken aksi kanaat ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.