muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4329, Karar No: 2018/15283, Tarih: 06.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4329 E.  ,  2018/15283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülga 2510 sayılı ... Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile aile temsilcisi olarak başvuran davalı ... ve ailesinin, Mahalli ... Komisyonu’nun 12.08.1992 tarih ve 46 no’lu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu 1699 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, ne var ki davalı ...’nin başvuru öncesi ebeveynlerinin devlet eliyle iskan hakkından faydalandığı bu nedenle göçebelik durumu olmadığının tespiti ile Mahalli İskan Komisyonu’nun 27.04.2012 tarih ve 294 no’lu kararı ile 12.08.1992 tarihli komisyon kararı ve hak sahipliğinin iptal edildiğini, kaydın temelsiz kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalılar, Mahalli ... Komisyonu’nun 27.04.2012 tarih ve 294 no’lu iptal kararının iptaline ilişkin idari yargıda açılan davanın sürdüğünü, eldeki davada bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak sahipliğinin iptaline ilişkin komisyon kararının kesinleşen idare mahkemesi kararı ile iptal edildiği ve tescile dayanak olan hak sahipliği kararının ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5676, Karar No: 2014/8490, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5676 E.  ,  2014/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanuna muhalefet suçundan Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı talebinin reddine dair Uşak İnfaz Hâkimliğinin 14.02.2014 tarih ve 2014/110 Esas, 2014/107 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile Uşak İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına ve hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 gün ve 2014/106 D.iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazına 17.06.2013 tarihinde Açık Ceza İnfaz kurumunda başlanmış ise de, hükümlünün nitelikli dolandırıcılık suçu nedeniyle hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca 2012/5133 sayılı dosyası üzerinden soruşturma başlatıldığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 14/4. maddesinde yer alan “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kuramlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." ile bu hüküm esas alınarak düzenlenen Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin açık ceza infaz kuramlarına ayrılamayacaklar başlıklı 8/2. maddesinde yer alan "Kapalı kurumda hükümlü olup;

a) İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sının yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, bu durumları devam ettiği sürece açık kurumlara ayrılamaz.'' şeklindeki düzenlemelere nazaran, 2 yıl 6

a) İşlediği iddia olunan başka bir suçtan dolayı haklarında 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100 üncü maddesine göre tutuklama kararı verilenler,

b) Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sının yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, bu durumları devam ettiği sürece açık kurumlara ayrılamaz.'' şeklindeki düzenlemelere nazaran, 2 yıl 6

ay hapis cezasının infazına başlama tarihinde hükümlü hakkında üst sınırı 7 yıldan az olmayan başka suçtan soruşturma devam etmesi nedeniyle, cezasının infazının Açık Ceza İnfaz Kurumunda yapılması hukuken imkan bulunmayan hükümlünün sehven açık ceza infaz kurumunda bulunmasının, infazda kazanılmış hak olmaz ilkesi gereğince lehine yorumlanamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2014 gün ve 94660652-105-64-2896-2014/7030/25076 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Hükmün içeriğine, sevke, kanun yararına bozma isteyen ihbarname kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2014/1 sayılı Kararına göre, temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6560, Karar No: 2015/3326, Tarih: 15.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6560 E.  ,  2015/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. B.. ile davalılar 1-S.. K.. 2-N.. D.. 3-N.. S.. mirasçıları a)M.. S.. b)A.. S.. ve Birleşen 2005/17 E. sayılı davada davacılar 1-S.. K.. 2-N.. D.. ile davalı A.. B.. ve Birleşen 2005/59 E. sayılı davada davacı S.. K.. ile davalılar 1-A.. B.. 2-A.. B.. arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.12.2009 gün ve 2004/575-2009/419 sayılı hükmü bozan Dairemizin 06.02.2014 gün ve 2013/5642-2014/753 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8408, Karar No: 2013/13692, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/8408 E.  ,  2013/13692 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Görsem Görme Engelliler Özel Rehabilitasyon ... Eğitim Ticaret İnş. Ltd. Şti. ve San. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.6.2010 tarih ve 2004/652 2010/228 sayılı hükmün Dairenin 6.12.2012 tarih ve 26394-28041 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/96, Karar No: 2017/10647, Tarih: 12.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/96 E.  ,  2017/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken, TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle ceza tayini, sonuç ceza doğru olarak uygulandığı ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur babasını TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan telefonla yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralayan sanık hakkında, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğuna ilişkin Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 09/05/2014 tarihli raporu, olay tarihinden itibaren 6 ay geçmeden, 5 ay sonrasında alınmış ise de, 25 Aralık Devlet Hastanesi'nin 06/02/2014 tarihli mağdurun yüzünde sabit iz kaldığını belirtir plastik cerrahi raporunun da bulunması karşısında, mükerrir raporlar yeterli görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5864, Karar No: 2012/12932, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5864 E.  ,  2012/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2008/277-2010/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Güneş Enerjisi kollektörleri ısıtma sistemleri ve benzer alanlarda faaliyet gösterdiğini, “Yeşilgönen” markasını meşhur ve maruf hale getirdiğini, markayı 11. sınıfta 06/09/1995 tarihinde, 9, 11, 19, 37 ve 40. sınıflarda 13/06/2005 tarihinde tescil ettirdiğini, davalının 17/05/2005 tarihinde 2004/12218 sayılı "Enrjgönen" markasını 11, 37 ve 40. sınıfta tescil ettirdiğini, davalı markasının esas unsuru olan "Gönen" kelimesinin karışıklığa neden olduğunu, turuncu rengini kullanmasının da haksız rekabet olduğunu, davalının 1995-2003 yılları arasında müvekkili firmanın Denizli'deki bayiliğini yaptığını ve bu sırada kullandığı telefon numarasının daha sonra da kullandığını, kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı markasının 11, 37 ve 40. sınıflar yönünden hükümsüzlüğünü, markanın ve ticaret unvanındaki "Gönen" kelimesinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile haksız rekabetin önlenmesini, ticaret unvanındaki "Gönen" kelimesinin sicilden terkinini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1997 yılından itibaren Denizli'de faaliyet gösterdiğini,en müvekkilinin markasındaki esas unsurun "enrj" kelimesi olduğunu, "Gönen" kelimesinin ise ilçe ve köy adı olduğunu, renk kombinasyonlarının marka olarak korunabileceğini, davacının turuncu rengi sahiplenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının "Yeşilgönen" markasını ilk kez 1992 yılında tescil ettirdiği, her iki markada "gönen" kelimesinin asıl unsur olduğu, davalının daha önce davacının bayisi olduğu ve bayilikten ayrıldıktan sonra benzer markayı kullanarak aynı alanda faaliyet göstermesinin ve bayi olduğu dönemde kullandığı telefon numarasını kullanmaya devam etmesinin kötü niyetli bir davranış olduğu, davalı markası kapsamındaki 11, 37. ve 40. sınıflardaki mal ve hizmetlerin davacı markalarındaki mal ve hizmetlerle aynı ve benzer oldukları, davalının ticaret unvanında bulunan "gönen" kelimesinin de haksız rekabet oluşturduğu ve davacıya ait marka ile benzer olup iltibas yarattığı gerekçesiyle davalı markasının hükümsüzlüğüne, davalı markası ile ticaret unvanındaki "Gönen" kelimesinin davacı markasına haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve önlenmesine, ticaret unvanındaki "Gönen" ibaresinin silinmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı ile daha önce ticari ilişkide bulunan ve başka ticaret unvanı kullanan davalının bu ilişki bittikten sonra ticaret unvanını iltibas yaratacak şekilde değiştirmesinin kötü niyetli olduğu ve henüz 5 yıllık süre dolmadan davanın açılmış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, davalının işyerinde kendisine ait eski telefon numarasını kullanmasının haksız rekabet olmadığı, davada başka türlü haksız rekabeti kanıtlanamayan davalının tescilli ticaret unvanını ve tescilli markasını kullanmasının haksız rekabet teşkil etmeyeceği, davalının kullanımının yasal kullanım olduğu nazara alınmadan, mahkemece bu eylemlerin haksız rekabet olduğunun kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/572, Karar No: 2019/2532, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/572 E.  ,  2019/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2036, Karar No: 2019/3871, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2036 E.  ,  2019/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına ilişkin istinaf isteminin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...’ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 19.07.2018 tarih ve 2018/2543 esas, 2018/2317 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğinin takdirine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 24/09/2019 gününde Üyeler ... ve ...’nın eylemin kasten yaralama olduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına dair yerel Mahkeme hükmünün istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararı vermiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine de Dairemiz suçun kasten öldürmeye teşebbüs olduğunu kabul ederek, temyiz isteğinin esastan reddine karar vermiştir.

Dairemizin sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna dair kararına katılmamaktayız.

Mağdurun vücudunda bir bıçak darbesi olduğu ve bu darbenin mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu sabittir. Sanığın ikinci kez hamle yaptığı ve mağdurun kaçarak uzaklaştığı, mağdurun arkasından giden sanığın tekrar olay yerine döndüğü ve mağdurunda olay yerine döndüğü artık burada sanığın eylemlerine devam etmediği anlaşılmaktadır. Bu olayda değerlendirilmesi gereken en önemli husus sanığın eylemlerine devam etmemesinin ciddi bir engel nedene bağlı olup olmadığıdır.

Olayın görgü tanığı ... “sol karın bölgesinden bıçakladı, 2. ... sokmak için yeltendi ancak mağdur kaçtı.” Yine bir diğer görgü tanığı ... “sanık ... cebinden çıkardığı bıçakla mağdura saldırdı. Yaşanan arbedede bıçaklandığını fark etmedim. Mağdur kendisini biraz savunmak amaçlı uzaklaştıktan sonra tekrar bize gelirken koltuk altı kısmını tutuyordu ve birden yere yığıldı.” demişlerdir.

Olayın görgü tanığı ... “sol karın bölgesinden bıçakladı, 2. ... sokmak için yeltendi ancak mağdur kaçtı.” Yine bir diğer görgü tanığı ... “sanık ... cebinden çıkardığı bıçakla mağdura saldırdı. Yaşanan arbedede bıçaklandığını fark etmedim. Mağdur kendisini biraz savunmak amaçlı uzaklaştıktan sonra tekrar bize gelirken koltuk altı kısmını tutuyordu ve birden yere yığıldı.” demişlerdir.

Sanığın eylemlerine devam etmemesi ciddi bir engel nedenden kaynaklanmamaktadır. Sanık tekrar tekrar darbe vurma imkanı varken bunu yapmamıştır. Zira olayın ilk olduğu yere geldiklerinde engel bir neden olmadığı halde eylemlerine devam etmemiştir. Bu olaydaki yaralama ve öldürmeye teşebbüs ayrımında en önemli kriter olan ciddi engel neden bulunmadığına göre sanığın kastının yaralama olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle Dairemizin sayın çoğunluğunun sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/27226, Karar No: 2014/24519, Tarih: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27226 E.  ,  2014/24519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2. bendinin denetim süresi ile ilgili 10. paragrafındaki “1'er yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü 37 yaşındaki hastanın, bel ve sol bacak ağrısı şikayeti ile gittiği Özel Çevre Hastanesinde çalışan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık doktor ... tarafından yapılan tetkikleri neticesi sol L 4-5 lomber disk hernisi tanısı ile ameliyat önerildiği ve 14.05.2007 tarihinde hastaya bu doktor tarafından bel fıtığı ameliyatı yapıldığı, operasyon sonrası sol bacakta ağrılarının devam etmesi ve ve sol