muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4383, Karar No: 2023/2717, Tarih: 09.05.2023

Yargılama sonrası haklarında mahkümiyet hükmü kurulan Sanıklar..., ..., ..., ... ile beraat hükmü kurulan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ın aynı zamanda ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2018 tarih, 2015/366 Esas ve 2018/228 karar sayılı dosyasında da sanık oldukları ve sanıkların bu dosyada da incelemeye konu dosya ile aynı mağdurlara ve aynı amaca yönelik eylemleri nedeniyle kovuşturuldukları; incelemeye tabi dosyada olduğu gibi, ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2018 tarih, 2015/366 Esas ve 2018/228 karar sayılı dosyasının da dairemizde ki 2021/4197 esasına kaydedilerek aynı günde incelendiği, bahsi geçen dosya soruşturma ve hüküm tarihlerinin incelemeye konu dosyadan daha önce olduğu ve her iki dosyada olan ortak sanıkların ayrı ayrı iki kere mahkumiyet ve beraat hükümleri aldıkları, Sanıklar ... ve ...’in de aynı şekilde ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2018 tarih, 2015/366 Esas ve 2018/228 karar sayılı dosyasında sanık oldukları ve bu dosyadaki yargılama sonucu Silahlı terör örgütü FETÖ/PDY nın Örgüt içindeki hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesi ile mahkumiyet hükmü aldıkları, aynı şekilde incelemeye konu dosyada ise sanıkların silahlı terör örgütü üyeliğinden mahkumiyetlerine karar verildiği belirlenerek;

Bilindiği üzere muhakeme yapılabilmesinin şartlarından birisi de "Non bis in idem" olarak ifade edilen, aynı fiilden dolayı verilmiş bir hükmün veya açılmış bir davanın bulunmamasıdır. Kanunlarda açıkça yazılı olmadan da uygulanan bir hukuk normu olarak doktrinde de kabul olunan ve muhakeme hukukunun ana ilkelerinden olan "Non bis in idem" ilkesi 1412 sayılı CMUK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir", 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrasında ise; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, sonradan açılmış olan davanın reddine karar verilmesi gerekmekte olup, Mahkumiyet hükmü alan sanıklar..., ..., ..., ... ve beraat hükmü alan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında aynı suçlamalar nedeniyle tekrar görülen davada "non bis in idem" kuralı gereğince davanın CMK 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla hükum kurulması;

Sanıklar ... ve ...’in hakkında ise ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2018 tarih, 2015/366 Esas ve 2018/228 karar sayılı yargılama sonucu Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan aldıkları mahkumiyet hükmü varken, sanıkların aynı suç işleme kararı kapsamında hareket edip etmedikleri, temadinin kesilip kesilmediği, sanıkların kazanılmış hakkı olup olmadığı hususları değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

d) Sanık Mehmet Yeşil Kaya hakkında; “Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme” suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin tanık...’ın beyanlarına atıfta bulunarak yapmış olduğu sanık hakkındaki değerlendirmesinin, aslında yine ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 610-612. sayfalarında beyanı bulunan aynı tanık...’ın anlatımları ile çeliştiği, bu bağlamda gerekçede çelişki oluştuğu, sanığın bulunduğu konum ve rütbesi ile, Garson isimli gizli tanıktan elde edilen veri inceleme raporuna göre örgütle bağlantısı da dikkate alındığında, tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından yeniden duruşmaya çağrılıp, etraflıca anlatımlarına başvurulup, gerekçede oluşan çelişki giderildikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

e) Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi savcısı, katılanlar ve vekilleri ile sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, tutuklu sanıkların üzerine atılı suçların vasıf ve mahiyeti, verilen ceza miktarları, bozma nedenleri ve tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alındığında tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

Muhsin Şentürk Hakan Yüksel Mustafa Doğru Şerafettin Saka Celal Albay

Kararına Uygundur. T.Ç.

Yazı İşl. Md.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/6226, Karar No: 2020/6731, Tarih: 15.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/6226 E.  ,  2020/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in temyiz isteminin, hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'a yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a-Olay tarihinde çiğ köfte dükkanında çalışan sanık ...'e telefonda çiğ köfte siparişi yapıldığı, sanığın siparişi belirtilen adrese götürdüğü esnada yolda temyiz dışı sanık ...'ın çiğ köfteyi sanık ...'den aldığı ve başka siparişler de vererek oradan uzaklaştığı, sanık ...'in diğer siparişi hazırlayıp belirtilen adrese gittiğinde kendisine böyle bir sipariş verilmediğinin söylenmesi üzerine sanık ...'in temyiz dışı sanık ...'ın telefonunu tespit edip telefonda bu mesele yüzünden tartıştıkları, bu olay üzerine temyiz dışı sanık ...'ın yanına üvey kardeşi sanık ...'i de alıp sanık ...'in çalıştığı işyerine gelerek sanık ...'i darp edip birlikte tehdit etmeleri üzerine sanık ...'in sanık ...'e ait aracın camını kırıp mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulup sonucuna göre sanık ... hakkında, TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15147, Karar No: 2020/3130, Tarih: 02.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/15147 E.  ,  2020/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) ... İdaresi vekilinin dava konusu gümrük kaçağı sigaralar nedeniyle sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılan sıfatı alması mümkün olmayan ... İdaresi'nin, hükmü temyiz etme hakkı da bulunmadığından, ... İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde ise;

...Kargo firmasına ait ... plakalı araçta kaçakçılığa konu eşyaların olduğuna dair yapılan ihbar üzerine, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama kararına istinaden yapılan aramada 15 adet ... marka makyaj seti, 6 adet ... marka makyaj seti, 10 adet ... marka parfüm, 5 adet ... marka krem, 15 adet ... marka büyük makyaj seti, 24 adet ... marka ... vitaminli krem, 24 adet ... marka krem, 3 karton (30 paket ) ..., 3 karton (30 paket) ...marka sigaralar, 10 adet ... marka parfüm ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/5823 Esas numarasında kayıtlı Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/42 E., 2014/292 K. sayılı dosyasında sanık hakkında aynı olay ve aynı tutanağa istinaden ayrı dava açıldığından, CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca mükerrer dava açılıp açılmadığının tespiti ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12324, Karar No: 2012/13570, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12324 E.  ,  2012/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, nüfus kaydında davacının kızı olarak görünen ... 'ın anne adının gerçek annesi olan ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kızı olarak kayıtlı bulunan ... 'ın gerçek annesinin ... olduğunu bildirerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları ve tanık anlatımları ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bundan ayrı kabule göre de; anne olduğuna karar verilen Işıl'ın nüfus kimlik bilgilerinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9011, Karar No: 2012/11602, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9011 E.  ,  2012/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 2033,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 27.11.1975 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra itiraz nedeniyle kesinleşmemiş yerlerde 6831 sayılı Yasa gereğince 04.03.1981 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. 766 sayılı Yasa gereğince 1976 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu 160 parsel sayılı taşınmaz tapulama mahkemesi hükmü ile tespit dışı bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılan orman sınırlandırmasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin orman sınırları dışında bırakıldığı, memleket haritasında orman sayılmayan açıklık alanda kaldığı, eğiminin düşük olduğu, 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda 160 parsel numarası verilerek Hazine adına tesbit edilmişse de kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu tapulama mahkemesinin 1979/92 - 1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medenî Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, hükme dayanak yapılan jeolog ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, 25-30 yıl önce imar ve ihyasının insan gücüyle tamamlandığı, taşınmaz üzerinde yer yer kayalıklar olmasına rağmen, hakim karakterin tarım arazisi niteliğinde olduğu, sekiler arasına taşınmazın içinden çıkan kayalardan duvarlar yapıldığı ve kuru tarım arazisi niteliğinde bulunduğu belirtilmiş ise de, dava konusu taşınmazın keşif sırasında çekilen fotoğraflarının incelenmesinde, taşınmazın üzerinde arpa ekili olduğu görülse de, üzerinde köklü kayalıklar ve maki türleri bulunduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar ve ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve

kayalık alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan kaya parçalarının bir kısmının kenarlara atıldığı, bir kısmının teraslamada kullanıldığı, üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı, genel görünüm itibarıyla taşlık ve kayalık olup zilyetlikle kazanılamayacak yer görünümünde olduğu anlaşılmaktadır. Bu tür yerlerde, 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar ve ihyanın tamamlandığından ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Dairemizin 2010/5856 E., 2010/9501 K sayılı kararı ile komşu taşınmazlar yönünden yerel mahkeme hükümü aynı nedenlerle bozulmuştur. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, kayalık ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında kayalık olup; tescile, sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar ve ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 16.10.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5806, Karar No: 2006/7505, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5806 E.  ,  2006/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında davacı taraf vekili 09.03.2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09.03.2006 günlü dilekçesinde “davalı tanığının beyanı üzerine demekki özverili olmayacaksın diyerek ihsası reyde bulunduğu, duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle tarafsız olamayacağı” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ... (....)’in red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 111.40.- YTL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/401, Karar No: 2024/7913, Tarih: 24.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/401 E.  ,  2024/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2340 E., 2023/1867 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/995 E., 2021/329 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının psikolojik rahatsızlığı sebebi ile aralarının açık olduğunu , ortak çocuklara evde ve başkalarının yanında hakaret ettiğini, sürekli evden kaçıp akrabalarının, komşularının evine gittiğini, erkekten uygunsuz cinsel davranışlarda bulunmasını istediğini, erkek ile bayramlarda bayramlaşmadığını, ilişkilerinin olmadığını, kadının 5 ay kadar önce oturdukları mahalleden bir kadınla erkeğin ilişkisi olduğunu iddia ederek dedikodu yaptığını, dedikodular üzerine evlerine gelen kadının annesinin üzerine terliklerle yürüyerek "ayıp değil mi senin kızının benim kocamla ismi çıkmış" diyerek rezillik çıkardığını, kadının o günden sonra evine dönmediğin iddia ederek 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına 30.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Davacı-davalı vekili birleşen dosya cevap dilekçesinde özetle; kadının psikolojik rahatsızlığının olduğunu, erkeğe ve ortak çocuklara başkalarının yanında ve evde hakaret içerir kelimeler ile hitap ettiğini, kadının sürekli evden kaçtığını, bunu alışkanlık haline getirdiğini, kafasında kurduğu şeyleri gerçekmiş gibi anlattığını ve dedikodu çıkardığını savunarak davanın ve fer'îlerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir .

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 11.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiştir, davalı vekili süresinde sonra 23.01.2019 tarihinde beyan dilekçesi sunmuştur.

Davalı- davacı vekili birleşen dosya dava dilekçesinde özetle, erkeğin kadını evden kovduğunu, komşularda kaldığını, aralarındaki anlaşmazlığı gideremediklerini, iddia ederek 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 500,00 TL nafaka ile 90.000,00 TL tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI