muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7556, Karar No: 2014/31423, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7556 E.  ,  2014/31423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/159273

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/396 (E) ve 2012/377 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, ibadete ayrılmış yer kapsamında kalmayan şadırvanda abdest alan müştekinin, şadırvan askısında asılı bulunan ceketinin cebindeki parayı çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 142/1-a maddesiyle uygulama yapılması,

2-TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, kendi alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerde ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1293, Karar No: 2023/4939, Tarih: 08.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1293 E.  ,  2023/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2034 E., 2022/2121 K.

HÜKÜM/KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/102 E., 2022/192 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 667 sayılı KHK kapsamında kapatılan Gediz Üniversitesi prim borçları nedeniyle tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptali talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın öncelikle hakdüşürücü süre yönünden reddi gereği; esasa ilişkin olarak da, işverenle birlikte müteselsil sorumluluğu bulunan davacı hakkında yürütülen takipte mevzuata aykırılık bulunmadığı beyan edilerek, davanın reddi gereği savunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesince, davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2021/3 Esas sayılı dosyasında prim indirim işleminin iptali için açılan davada alınan bilirkişi raporunda prim indiriminden ve sigorta primi işveren hissesi desteğinden yararlandırılması gerektiğinin belirtildiğini ancak 7103 sayılı Kanunla 5510 sayılı Kanun Ek 17 inci maddesi uyarınca davanın konusuz kalmasına karar verildiğini, davacının istifa ettiği tarihte Kurum'a borç olmadığını, davacının mütevelli üyesi olması nedeniyle tüzel kişiliğin borcundan sorumlu olmadığını, Gediz Üniversitesi'nin mal varlıklarının nakde çevrilerek Kurum'a olan borcun ödenmesi gerektiğini beyanla ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, borcun dava dışı Abdullah Kavuk tarafından ödendiğini, dava açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, borcun dava dışı Abdullah Kavuk tarafından ödendiğini, dava açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında, 7326 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin 13/a fıkrası uyarınca taraflar aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilemeyeceği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesi kararı isabetsiz olduğu gerekçesiyle,

a) Davalı vekilinin istinaf talebinin reddine,

b) Davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüyle; ... 14. İş Mahkemesi'nin, 29.04.2022 tarihli, 2018/102 E, 2022/192 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kararın usul ve kanun aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7326 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 9 uncu maddesinin 13/a fıkrasının son kısmındaki “Borçlularca, bu kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere davadan vazgeçilmesi halinde idarece de ihtilaflar sürdürülmez” ibaresi karşısında, Kurumun ihtilafı sürdürememesi ile aynı maddenin 13/ç fıkrasının “Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz.”düzenlemesini içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Dava konusu Kurum alacağının 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı anlaşıldığından, anılan yasal düzenleme uyarınca taraflar lehine yargılama giderine, avukatlık ücretine ve fer'ilerine hükmedilmemesi, tarafların yaptıkları yargılama giderlerinin de kendi üstlerinde bırakılması isabetlidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Dava konusu Kurum alacağının 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı anlaşıldığından, anılan yasal düzenleme uyarınca taraflar lehine yargılama giderine, avukatlık ücretine ve fer'ilerine hükmedilmemesi, tarafların yaptıkları yargılama giderlerinin de kendi üstlerinde bırakılması isabetlidir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8025, Karar No: 2012/10509, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8025 E.  ,  2012/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sırasında davalı vekili tarafından 21.03.2012 havale tarihli dilekçe ile reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen reddi hâkim talebinin kabulüne ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı taraf, H.M.K.'nın 36. maddesi gereğince hâkimin ihsası reyde bulunduğu ve görüş bildirdiği gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurmuştur. Talebi inceleyen merci ise, bu hususu muhtemel gördüğü gerekçesiyle talebin kabulüne karar vermiştir. Taraflar arasında görülen davanın esasına ilişkin bulunmayan yalnızca usule ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi için ara karar kurulması veya bu hususların hâkim tarafından dile getirilmesi H.M.K.'nın 36. maddesi kapsamında ihsası rey veya bir tarafa görüş bildirmek olarak değerlendirilmez. Bu nedenle, merci tarafından bu hususun muhtemel görülerek talebin kabulü şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/09/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4897, Karar No: 2016/17236, Tarih: 27.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/4897 E.  ,  2016/17236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay öncesinde arkadaş olan katılan ile suça sürüklenen çocuğun olay günü parkta oturdukları sırada, katılanın sigara almak için bir ara suça sürüklenen çocuğun yanından ayrıldığı, ayrılmadan önce de içerisinde cep telefonu, cüzdan, makyaj malzemeleri ile kimliğinin bulunduğu çantayı suça sürüklenen çocuğa emaneten bıraktığı, sigara aldıktan sonra geri dönen katılanın suça sürüklenen çocuğun ve çantasının parka olmadığını gördüğü, ertesi gün suça sürüklenen çocuğu evlerinin önünden geçerken gören katılanın suça sürüklenen çocuğun üzerindeki titreme sesini duyması üzerine telefonunu suça sürüklenen çocuktan aldığı, ancak diğer eşyalarının katılana iade edilmediği olayda, suça konu mal üzerindeki zilyetliğin katılan tarafından rıza ile devredildiği gözetilerek eylemin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesine uyan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgı sonucu aynı yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4678, Karar No: 2014/11657, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4678 E.  ,  2014/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/120-2013/61

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2012/120-2013/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirket ortakları R.. T.. ve İ.. G..'ün 1991 yılından bu yana ortak olarak yiyecek, içecek hizmeti veren işletmeler işlettiklerini, 2003 yılında “M. Kebap İskender” işletme unvanı ile bir işletme işletmeye başladıklarını, R.. T..-İ.. G.. “M. Kebap İskender” adi ortaklığı ile Ankara'da şöhret sahibi olduklarını, işletmeleri için tasarlanmış ve kullanmakta oldukları tanıtım işaretini marka olarak adlarına tescil ettirmek üzere 15.5.2007 tarihinde 2007/26431 numara ile TPE'ne başvuruda bulunduklarını, bu başvurunun “M.” ibaresinin 7/c hükmü kapsamında vasıf bildirdiği gerekçesiyle itiraza rağmen TPE YİDK'nın 2008-M-3791 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilleri gerçek kişilerin 5.11.2007 tarihinde davalı şirketi kurduklarını, şirketin ticaret unvanını da ortaklıklarının başladığı yılı da gösterecek ve geçmişte yine birlikte var ettikleri “M.” tanıtım işaretini tercih ederek “M. 1991 Gıda Tur. Teks. İnş. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.” olarak belirlediklerini, daha sonra davalı şirketten ayrıldıklarını, müvekkillerinin davalı şirketin geçmişte kendi işletmeleri için tasarlanmış ve piyasada ilk kez kendileri tarafından kullanılmış ve tanıtılmış tanıtım işaretini-işletme unvanını/logoyu bir süre kullanmalarına sadece muvafakat ettiklerini ancak, davalı şirketin tamamen kötüniyetle müvekkillerinin tasarladığı logoyu ve ayrıca tek başına şekli/logoyu 43. sınıfa dahil hizmetlerde tescil ettirmek üzere 5.8.2009 tarihinde TPE'ne başvurduğunu, her iki marka ve müvekkilleri adına 7/1-c'den tescil edilmemiş “Mangal” ibareli markanın itiraza rağmen davalı adına 13.10.2011 ve 16.8.2010 tarihlerinde tescil edildiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2009 41754 ve 2009 41756 numaralı markaların 556 sayılı KHK'nın 7. ve 8. maddeleri ile kötüniyetle tescil nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kurulduğu tarihten beri fasılasız ve çekişmesiz olarak kullandığı logoları kendi adına tescil ettirmesinin ve marka tescilinden doğan haklarını kullanmasının kötüniyet olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kurulduğu tarihten beri fasılasız ve çekişmesiz olarak kullandığı logoları kendi adına tescil ettirmesinin ve marka tescilinden doğan haklarını kullanmasının kötüniyet olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin davalıdan devraldığı ticari işletme sebebiyle, tescilsiz markanın kullanılmasından doğan önceye dayalı kullanım hakkına sahip olduğu, bu hakkına dayanarak davalı adına tescilli markaların “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” bakımından KHK'nın m. 8/3 hükmüne göre hükümsüz kılınmasını talep edebileceği, taraflar arasındaki ticari ilişki dikkate alındığında markanın bütün taraflarca tescilsiz kullanılması hususunda mutabakat bulunduğu; davalıların Bestekar Sokaktaki işletmeyi aynı unvanla işlettikleri, aralarındaki ticari ilişki, markanın her iki tarafça da kullanımı ve buna dayanarak marka başvurusunda bulundukları anlaşılmakla kötüniyetli başvuru olarak kabul edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalı şirket adına tescilli 2009/41756 ve 2009/41754 no'lu markaların yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı markalarının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece davalı şirket tarafından 5.11.2008 yılındaki işletme devir sözleşmesi ile birlikte uyuşmazlık konusu markaları oluşturan işaretlerin tescilsiz kullanım haklarının da davacı şirkete devrolunduğu, bu nedenle söz konusu işaret üzerinde davacıların hak sahibi olduğundan bahisle chükümsüzlük kararı verilmiştir. Ancak, davalı savunmasında işletme devrine konu olan işyeri dışında B. Sokak'ta kendisi tarafından işletilmekte olan bir başka işyerinde de hükümsüzlük konusu markaları oluşturan işaretleri kullanmakta olduğunu, bu nedenle 5.11.2008 tarihli işletme devriyle birlikte bu işletmede kullanılan marka ve diğer işaretleri kullanma hakkından feragat etmediğini savunmuştur. Bu durumda, davalı tarafından işletilen diğer işyerinde dava konusu işaretlerin kullanılıp kullanılmadığının araştırılmak suretiyle uyuşmazlık konusu markalar üzerinde hak sahipliğinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4254, Karar No: 2010/4362, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4254 E.  ,  2010/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 672 parsel sayılı 496750 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 20 dönüm fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş iken 24.11.1964 tarihli tapulama tutanağı eki ile tapu kaydı uygulanarak eşit paylarla ... ve ölü ... mirasçıları adlarına tashih ile tespit edilmiştir. Tespite karşı Hazine, Belediye Başkanlığı ve şahısların itirazı üzerine 30.3.1965 tarihli komisyon kararı ile yetkisizlik kararı verilerek dosya Tapulama Mahkemesine gönderilmiştir. ... Tapulama Mahkemesinin 1965/800 Esas ve 1970/558 Karar sayılı ilamı ile Tapulama Komisyonunca itirazların esası hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmiştir. Bunun üzerine Kadastro Komisyonunun 13.2.1971 tarihli kararı ile taşınmaza yönelik tüm itirazların reddine karar verilmiştir. İtirazları Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, tespit malikleri adına senetsizden tescil edilen taşınmazların yüzölçümlerinin 100 dönümü geçtiğini, ... Belediye Başkanlığı İl İdare Kurulu Kararı ile ... Köyü ile belirlenen belediye sınırı kapsamında kaldığını ve bu yerin ... halkının merası olduğunu, ... ve arkadaşları, irsen intikal, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... ... mirasçıları adına tescili gerektiğini ileri sürerek; ... ve ... ... tapu kaydına, ... ise irsen intikal, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... Köyü Tüzel Kişiliği taşınmazın köyün kadim merası olduğu, ... ... yaklaşık 200 dönüm civarındaki bölümü açık artırma ile satın aldıkları ve tapu kaydının bulunduğunu, ... taşınmazın 20 dönümlük bölümünün tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek bu bölümde miras bırakanlar adına kayıtlı bulunan 12/96 payın adlarına müştereken tescili gerektiği iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ... ...'nun, ... Belediyesi'nin ve Hazinenin davasının reddine, davacı ... ... mirasçıları, müdahil davacı ... ..., ...'un davalarının kısmen kabulü ile çekişme konusu 672 sayılı parselden ifrazen oluşan 812 sayılı parselin miktarının 471.313 metrekare olarak düzeltilmesine, teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 5514 metrekare, (D) harfi ile gösterilen 100000 metrekare olmak üzere toplam 105514 mekrekarelik bölümünün ... ... mirasçıları adlarına, (E) harfi ile gösterilen 100000 metrekarelik bölümünün ... mirasçıları adlarına, (C) harfi ile gösterilen 25730 metrekarelik bölümünün 2/3 payının

veraset ilamındaki payları oranında ... ... mirasçıları adlarına 1/3 payının müdahil ... ... adına, (A) harfi ile gösterilen 20000 metrekarelik bölümünün 1/16 payının müdahil davacı ... Kavuk, 1/16 payının müdahil davacı ... adına, kalan 14/16 payın tespit gibi teciline, taşınmazın geriye kalan ve krokisinde (F) harfi ile gösterilen 220.069 metrekarelik bölümünün ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, ... Belediye Başkanlığı vekili, ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili, müdahil ... ... mirasçısı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı ... ... 'ın dayandığı T.Evvel 332 tarih ve 3 sıra numaralı tapudan gelen 3.5.1965 tarih 2 sıra numaralı 25730 metrekare yüzölçümlü tapu kaydının değişebilir sınırlı olup miktarı ile geçerli bulunmasına, kayıt miktarının dava dışı 764 sayılı parsele revizyon görüp, komşu 759 ve 860 sayılı parsellere ilişkin ... Kadastro Mahmekesinin 2004/5 Esas ve 2004/22 Karar sayılı ve Yargıtay'dan geçerek kesinleşen ilam ile de tapuya dayalı haklarının bulunmadığının belirlenmiş olmasına, ayrıca taşınmazda zilyetliklerinin de bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı ... ... mirasçısı ... ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir. temyiz itirazlarının REDDİNE,