muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7726, Karar No: 2016/6625, Tarih: 12.05.2016

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm; davalının ise diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminata ilişkindir.

Davanın konusunu; davalının .. esas sayılı dosyaya 04/03/2010 tarihli cevap dilekçesinde kullandığı “ ..” ifadeleri teşkil etmektedir.

“ .. ” ifadesinde yer alan .. tarafından söylenmiş, günümüzde de herkes tarafından kullanılmakta ve bilinmektedir. .. merdi, kendini överken hırsızlığını söyler. Başka bir deyişle harbi çingene marifetini anlatmak isterken hırsızlığından bahseder anlamındaki söz; bir marifetmiş gibi yaptığı ahlak dışı, övünülmeyecek şeyleri ballandırarak anlatan kişilere karşı söylenir.

“ .. ” ifadesinde yer alan deyim .. adlı eserinde anlatıldığı üzere bir şair zamanın hükümdarını yeren bir şiir yazar. Hükümdar da şairi sarayına çağırtır. Ceza olarak üzerindeki elbiseleri soydurarak kış gecesi dışarı attırır. Şair sokakta sığınacak yer ararken köpekler saldırır. Kovmak için yerden taş almak isterken, yerler donmuş ve taş yerinden oynamadığından alamamış ve köpeklere atamamıştır. Çaresizlik karşısında elin kolun bağlı olduğunu anlatan bir sözdür. Ortadaki garipliği anlatmaya yarar.

“ .. ” ifadesi de bir olayda zarar verdiği kişiyi susturmak, failin hem suçlu hem güçlü olduğunu ifade etmek için toplumda yaygın olarak kullanılan atasözleri ve deyimlerdendir.

Bu ifadelerde; ne hırsız kelimesi hırsızı ifade etmektedir. Ne kıpti kelimesi çingeneyi ifade etmektedir. Nede köpekler kelimesi köpeği ifade etmektedir. Bunların hepsi bir mecaz ve anlam kayması ile bambaşka bir anlama ulaşmıştır.

Bilindiği üzere sözcüklerin hafızası vardır. Öyle ki toplumun yaşayışına, kültürüne, algısına dair pek çok iz taşır. Zaman içinde bir sözcük pek çok anlama bürünür. Başka sözcüklerle birlikte bir araya gelerek bir bütünlük içinde yeni anlamları karşılar. Kullanılan sözcüklerin özellikle deyim ve atasözlerinde somut anlamlarından çıkarak anlam bütünlüğü içinde eridiği görülmektedir. Bu nedenle deyimler ve atasözleri bir bütün halinde anlam ifade eder. Bölünemez. Sözcüklerin yerleri değiştiği halde aynı anlamı taşımaz.

Davaya konu köpek, hırsız, kıpti gibi sözcükler somut anlamlarını yitirerek bir cümle içinde yeni ve bambaşka bir anlamı karşılamaktadır. Toplumların sosyal derinliği bu sözlerde kendini bulmaktadır; mizah anlayışı eleştiri algısı deyim ve atasözlerine yansımaktadır. Atasözleri ve deyimler ders vericidir. Sözcük oyunları içerir. Kelimelerde mecaz, istiare ve kinaye sanatları vardır.

Davaya konu köpek, hırsız, kıpti gibi sözcükler somut anlamlarını yitirerek bir cümle içinde yeni ve bambaşka bir anlamı karşılamaktadır. Toplumların sosyal derinliği bu sözlerde kendini bulmaktadır; mizah anlayışı eleştiri algısı deyim ve atasözlerine yansımaktadır. Atasözleri ve deyimler ders vericidir. Sözcük oyunları içerir. Kelimelerde mecaz, istiare ve kinaye sanatları vardır.

Görüldüğü gibi söz konusu ifadelerin her biri davalının savunma hakkını kullanırken yeri geldiğinde nedeni belirtilmek suretiyle bir durumun açıklanması için kullanılmıştır. Bu haliyle ifadelerin hiç birinin hakaret kastı taşımadığı her birinin olay açıklandıktan sonra ifadeyi vurgulamak ve savunmayı güçlendirmek amacıyla kullandığı son derece açıktır. Sonuç itibarıyla kullanılan ifadelerden dolayı davacının kişilik hakları zedelenmemiş olup, davanın kısmen kabulüne dair kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan onanmasına dair çoğunluk kararına katılmıyorum. 12/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2015/24839, Karar No: 2017/12344, Tarih: 12.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24839 E.  ,  2017/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 25.11.2011 tarihinde konuşamama, titreme şikayetleri ve yarı bilinç kaybı haliyle davalı özel hastanenin acil servisine başvurduğunu, hastanede beyin tomografisi çekildiği halde tanı konulamadığını ve ertesi gün, nörolojik bir bulgu tespit edilemediği belirtilip taburcu edildiğini, taburcu edildikten sonra aynı gün ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine başvurduğunu ve kan pıhtısının beyin damarlarını tıkadığı ve beyin felci geçirmek üzere olduğunun anlaşıldığını ve bu hastanede tedavisinin başlanıp tamamlandığını ileri sürerek, davalı özel hastanenin özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ve ihmali nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarına karşılık 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı hastane kendilerine yüklenecek herhangi bir sorumluluk bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı hastane kendilerine yüklenecek herhangi bir sorumluluk bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanenin özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; Yargılama aşamasında alınan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporunun sonuç kısmında, “...dilde peltekleşme, sağ kol ve bacakta güçsüzlük şikayetleriyle başvurduğu Özel ... Hastanesinde Nöroloji uzmanı Dr. ... tarafından muayene edilen hastada serebro-vasküler hastalık düşünülerek ... MR yapıldığının anlaşılığı,...- hastalıkta olayın ilk 2-3 saatinde ... MR da lezyon görülemeyebileceği; bu süreçte hastanın takip edilmemesinin ve diffüzyon MR istenmemesinin bir eksiklik olduğu” mütalaa olunurken, alınan Adli Tıp Genel Kurul Raporunun sonuç kısmında, “Dosya kapsamında kişiye ait ilk klinik şikâyetlerin ortaya çıktığı zamanda çekilmiş diffüzyon MR görüntüleri ile bu görüntülemeye ait raporun da bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu görüntüleme raporunun normal olarak bildirilmesi sebebi ile psikiyatri konsültasyonu istendiğinin anlaşıldığı, dolayısı ile daha önce düzenlenmiş Kurul mütalaasına dayanak teşkil eden unsurların yerine getirilmiş olduğu saptandığından dava konusu olayda aynı hal ve şartlarda bir nöroloji uzmanından beklenen özenin gösterilmiş olduğu ilgili hekime atfı kabil kusur ya da ihmal tespit edilmediği” kanaati bildirilmiştir. Davacı, Adli Tıp Genel Kurul raporuna karşı itiraz dilekçesinde raporlar arası çelişkinin giderilmesini talep etmiştir. O halde, Mahkemece; üniversiteden, itirazları karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalının gerekli özen ve dikkati gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı, yapılması lüzumlu ileri tetkik ve tahliller için davacı hastanın başka bir birime yönlendirilmesi gerekip gerekmediği hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/129, Karar No: 2011/236, Tarih: 22.11.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-129 E.  ,  2011/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/85305

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Failin iradesinden hariç ve gayrimelhuz esbabın inzimamı sonucu müstakil faili belli olmayacak şekilde ve zaruretin tayin ettiği hududu ihlal etmek suretiyle ölüme neden olma suçundan sanıklar Ş.Y., S. B., N. C., O.D., C.Ç., N. Y., M. G., M.A.k ve R.A.'ün beraatlerine, sanıklar Ş.Ö. E., Ş. K., İ. T., S.T., B.O.T., B.Ş.ve T.Ç.ın 765 sayılı TCY'nın 448. maddesi aracılığıyla 452/2, 50 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2005 gün ve 227-154 sayılı hükmün sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.12.2006 gün ve 4322-5873 sayı ile;

“Hükme esas alınan tanık M.A.ın dinlenildiği 11.07.2001 tarihli celse başlığında Başkan 16014 sicil nolu hakimin ismi yazılı olduğu halde duruşma zaptının Başkan 40453 sicil nolu hakim tarafından imzalanması, yine aynı celse başlığında üye 40453 sicil nolu hakim yazıldığı halde yerine 29219 sicil nolu hakim tarafından tutanağın imzalanması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesince 23.07.2007 gün ve 30-247 sayı ile; sanıklar Ş. Y., S.B., N. C., O.D., C.Ç., N.Y., M. G., M.A.ve R.A.'ün beraatlerine, sanıklar Ş.Ö.E., Ş.K., İ. T., S. T., B. O.T., B.Ş. ve T.Ç.'ın 765 sayılı TCY'nın 448. maddesi aracılığıyla 452/2, 245/2 ve 59/2. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.02.2009 gün ve 3535-557 sayı ile;

“1) Sanıklar Ş.Y., S.B., N. C., O. D., C.Ç., N. Y., M. G., M.A.ve R.A.yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan müdahiller vekilinin sübuta yöneltilen, takdire ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bozma üzerine verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi onanmasına,

2) Sanıklar Ş.Ö.E., Ş.K., İ. T., S. T., B. O. T., B.Ş. ve T.Ç. yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve sanıkların aşamalarda değişmeyen ve aksi ispatlanamayan savunmalarına göre, maktülde meydana getirilen ve ölüme neden olan yaraların hangi sanık ya da sanıklarca meydana getirildiğini gösterir kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde, sanıkların beraatleri yerine varsayımlara dayanılarak cezalandırılma¬larına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.01.2010 gün ve 213-22 sayı ile;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve sanıkların aşamalarda değişmeyen ve aksi ispatlanamayan savunmalarına göre, maktülde meydana getirilen ve ölüme neden olan yaraların hangi sanık ya da sanıklarca meydana getirildiğini gösterir kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde, sanıkların beraatleri yerine varsayımlara dayanılarak cezalandırılma¬larına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.01.2010 gün ve 213-22 sayı ile;

“…Sanıkların polis memuru olarak görev yaptıkları sırada kendilerine direnen maktüle karşı etkili eylemde bulundukları, öldürme kastı taşımadıkları, ancak mevcut hastalığın etkisiyle maktülün ölümüne neden oldukları, maktülün hastalığını bilmedikleri, görevlerini yaparken zor kullandıkları sırada yasal sınırları aşarak maktülün ölümüne neden oldukları” gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiş, sanıkların 765 sayılı TCY'nın 448. maddesi aracılığıyla 452/2, 245/2 ve 59/2 maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de o yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istemli 30.04.2011 gün ve 85305 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların 765 sayılı TCY’nın 448 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 452/2, 245/2 ve 59/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların yüklenen suçu işleyip işlemediklerinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Silahlı terör örgütü PKK’nın yöneticisi A. Ö.’ın 12.11.1998 tarihinde İ.’nın R. şehrinde yakalanması ve Türkiye Cumhuriyeti adli makamlarınca suçluların iadesi kapsamında Türkiye’ye diplomatik yollardan isteneceğinin basın yoluyla duyulması üzerine adı geçen terör örgütü sempatizanlarınca ülke çapında protesto eylemleri yapıldığı, Hadep yöneticilerinin de bu eylemlere destek vermek amacıyla parti bürolarında açlık grevi uygulaması başlattığı, soruşturma mercilerince, açlık grevlerinin terör örgütünün yönlendirmesiyle yapıldığı ve parti yöneticilerinin terör örgütü ile irtibatlı olduğu iddiasıyla yaptığı istem üzerine Ankara 1 numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesince 18.11.1998 gün ve 263 sayı ile Hadep’in il ve ilçe parti binalarında, 18.11.1998 gün ve 264 sayı ile parti yöneticilerinin ev ve eklentilerinde, Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemesince 19.11.1998 gün ve 81 sayı ile Kocaeli Hadep bürolarında suç delillerinin elde edilebilmesi için gündüzleyin bir defaya mahsus olmak üzere 1412 sayılı CYUY’nın 94 ve devam eden maddeleri uyarınca arama yapılmasına karar verildiği,

Kocaeli Valiliğince 19.11.1998 gün ve 98/177-4 sayılı yazı ile Ankara 1 numaralı Devlet Güvenlik Mahkemesi ve Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemelerince verilmiş arama kararlarını yerine getirmek üzere Kocaeli Emniyet Müdürlüğü personelinin görevlendirildiği, Kocaeli Emniyet Müdürlüğü görevlilerince arama kararlarının gereğini yerine getirmek üzere Hadep bürosunun bulunduğu bina ve çevresinde güvenlik önlemlerinin alındığı, basın yoluyla PKK terör örgütü yöneticisi A.Ö.’ın İtalya’dan Türkiye’ye iadesini engellemek için Hadep bürosunda eylem yapıldığının duyulması üzerine, bina çevresinde de eylemcilere tepki gösteren geniş bir halk kitlesinin toplandığı ve PKK ile A. Ö.aleyhine sloganlar atarak tepkilerini ortaya koyduğu, emniyet görevlilerinin bir kısmının halkı sakinleştirmeye ve protestoları engellemeye çalıştığı, bir kısmının ise arama faaliyetini yerine getirmek için parti bürosunun bulunduğu binaya girdiği, parti bürosunun kapısının kilitli olması nedeni ile görevlilerin içeriye giremediği, eylemcilerin kapıyı açmaları yönünde yapılan ikazlara uymamaları üzerine kapıyı kırarak içeri girdikleri, kırılan kapının arkasında içeride bulunan eylemcilerce oluşturulan barikatla karşılaşan görevlilerin bu barikatı aşmaya çalıştıkları sırada içeride bulunan eylemcilerin emniyet görevlilerine demir ve ahşap sopalarla saldırdıkları, bunun üzerine emniyet görevlilerince zor kullandığı, böylece iki taraf arasında çatışma çıktığı, çatışma sırasında iki taraftan yaralananlar olduğu, emniyet görevlilerinin eylemcilere yönelik müdahale sırasında cop kullandığı, yardıma gelen takviye kuvvet ile çatışma sonrasında eylemcilerin etkisiz hale getirildiği, eylemcilerin gözaltına alınarak bina dışına çıkarılıp polis araçlarına bindirildikleri sırada dışarıda bulunan ve eylemcilere tepki gösteren halk topluluğunun polis koridorunu aşarak gözaltına alınanlara saldırdığı, bu saldırıların yine emniyet görevlilerince engellendiği, gözaltına alınanların öncelikle sağlık kuruluşlarına götürülerek muayeneden geçirildiği, daha sonra haklarında yasal işlem yapılmak üzere emniyete götürüldüğü ve nezarete alındığı, gözaltına alınanlardan olan maktulün de aynı işlemlere tabi tutulduğu,

Maktulün gözaltına alındıktan sonra ve nezarethaneye alınmadan önce İzmit Devlet Hastanesinde 19.11.1998 günü saat 18.30’da yapılan muayenesinde; yüzünde, sırtında, kol ve bacaklarında, omuzlar üzerinde, glutal bölgede yaygın ekimoz ve ödemlerin bulunduğunun belirlendiği,

Maktulü gözaltına alındıktan hemen sonra muayene eden ve 19.11.1998 tarihli raporu düzenleyen doktorun yargılama aşamasında dinlendiği, maktulü hatırlamadığını ve rapor içeriğinin doğru olduğunu ifade ettiği,

Maktulün gözaltına alındıktan sonra ve nezarethaneye alınmadan önce İzmit Devlet Hastanesinde 19.11.1998 günü saat 18.30’da yapılan muayenesinde; yüzünde, sırtında, kol ve bacaklarında, omuzlar üzerinde, glutal bölgede yaygın ekimoz ve ödemlerin bulunduğunun belirlendiği,

Maktulü gözaltına alındıktan hemen sonra muayene eden ve 19.11.1998 tarihli raporu düzenleyen doktorun yargılama aşamasında dinlendiği, maktulü hatırlamadığını ve rapor içeriğinin doğru olduğunu ifade ettiği,

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.11.1998 günlü ölü muayene ve otopsi tutanağında;“sağ kaş üzerinde 3x4 cm. lik, her iki kaş arasında 2 cm.lik, burun sırtında 3x4 cm.lik, sağ göz kapaklarını içine alacak şekilde, sol göz kapağında, sağ elmacık kemiği üzerinde 3x4 cm.lik, sağ ön kol arka yüz diatalinde 2 adet 2 cm. çaplı, sağ el sırtında 3x5 cm.lik, sağ el 3. parmak dip kısmında el sırtına doğru 2 cm. çaplı, sol omuz üst kısmında 3 cm. çaplı, sol omuz dış yüz iç kısmında 6x9 cm.lik, sağ ön kol arka yüz orta kısmında 3 cm.lik, sol dirsekte 3 cm.lik, sol el sırtı 4 ve 5. parmak hizalarında 3x4 cm.lik, elin hipotenar kenarına sarkmış vaziyette, skrotum üzerinde solda 2x2,5 cm.lik, lorta kısımda 2,5x3 ve sağ tarafından 3 cm. çaplı, sağ diz altı dış kısmında 2x3 cm.lik sağ sak ön yüz orta kısmında 5x6 cm.lik (bunun üst kısmında 2x0,5 cm.lik sıyrık (sol diz kapağı alt kısmında 2 cm.lik sol dizde 4 adet l cm. çaplı sol şak dış yüz üst kısmından ayak bileğine kadar 20x5cm.lik sırtta ense bölgesi saçsız deride 3x5 cm.lik, her iki skapuler bölgeyi içine alacak şekilde enlemesine 20x40 cm.lik (yer yer sağlam cilt görüntüleri mevcut), sol lomber bölge dış kısmında 8xl5 cm.lik bir alanda 3x2 cm, 3x4 cm. ve 4x8 cm.lik, sağ dirsek bölgesi alt kısmında 3x7 ve 3x4 cm.lik, sol kalça üst iç kısmımda 3x4 cm.lik, sol kalça dış kısmında 3x5 cm.lik, kuyruk sokumunda 2x3 cm.lik, sağ femur arka yüz orta kısımda 5 cm. çaplı, sol femur arka yüz alt dış kısmında 4x5 cm.lik, sol ayak bileği dış malleol üzerinde 3 cm. çaplı, sol ayak tabanı dış kısmında 3x8 cm.lik, sağ ayak dış malleol üzerinde 2 cm.lik koyu mor renkte ekimoz alanları görüldüğü, ekimoz alanlarının kare kare fotoğrafının çektirildiği, ayrıca boyun sağ alt kısmında, sol hemithoraks alt kısmında, her iki dirsek ön kısmında ve her iki el sırtında tedavi amaçlı, iğne izleri görüldüğünü” şeklinde maktulün yaralarının tarif edildiği,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun 19.03.1999 gün ve 405 sayılı raporunda; “maktul M..Y... hakkında düzenlenmiş hastane evrakı, filmler, ölü muayene ve otopsi raporları dikkate alınarak, maktulun olaydan evvel aktif ve hareketli olmakla beraber kişide hipertansiyonla müterafık- kronik- tıkayıcı kalp damar hastalığı bulunduğu, olay sonucu husule gelen vücutta yaygın ekimoz, laserasyon ve peteşial kanamalar ile multibl kaburga kırığı, plevrada yırtık, hemopnömothorax, atelektazi, göğüs çevresinde ve başa doğru uzanan yaygın cilt altı amfizemi, büyük damarlarında tıkayıcı vasıfta yeni trombüsler, periferik- siyanoz tanımlandığına ve tedavi girişimine rağmen olaydan kısa süre sonra öldüğüne göre, ölümün kronik kalp-damar hastalığına inzimam eden genel vücut ve thorax travması ile komplikasyonlarından ileri geldiği, olay ile ölümü arasında illiyet rabıtası bulunduğunun” belirtildiği,

Olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunmayan katılan İ. Y.. yargılama sırasında özetle; olayı görmediğini, eşi olan maktulün parti binasının içinden kendisini telefon ile arayarak polislerin binayı sardığını ve dışarı çıkamayacağını söylediğini, hastaneye yanına gittiğinde de eşinin yaralı olduğunu ve polislerin parti binasında kendisini sopa ile dövdüklerini, ayrıca karakolda da dövdüklerini söylediğini, karakolda ne ile dövdüklerini söylemediğini, yine kendisini dövenlerin kim olduğunu da söylemediğini, şikayetçi olduğunu,

Diğer katılanlar, sanıklardan şikayetçi olduklarını,

Sanık İ.. T. savunmasında; mahkeme tarafından verilen arama kararının gereğini yapmak için binaya gittiklerinde içerideki eylemcilerin ikazlara rağmen kapıyı açmamaları üzerine kapıyı kırıp içeriye girdiklerini, barikatı aşmaya çalışırken içeridekilerin demir ve tahta sopalar ile saldırısına uğradıklarını, bunun üzerine eylemcileri etkisiz hale getirmek için el ve beden gücü kullanarak mücadeleye başladıklarını, takviye kuvvetin içeri girmesi üzerine içeridekileri etkisiz hale getirebildiklerini, o ana kadar kısmen de olsa çatışma yaşandığını, ancak eylemcilerde gözle görülür ciddi bir yaralanma meydana gelmediğini, gözaltına alınanların ekip otolarına bindirilmesi esnasında halkın saldırısına maruz kalmaları üzerine linç girişimini önlemeye çalıştıklarını, arama işleminin bitmesini müteakip şubeye döndüğünü ve daha sonrada gözaltına alınanların evlerindeki yapılan aramalarda görevlen¬dirildiğini, görevi gereği simasına aşina olduğu ölenin barikatı aşmalarını engellemeye çalışan ve elinde demir sopa bulunan kişiler arasında en ön sıralarda olduğunu bizzat gördüğünü,

Sanık S.T.savunmasında; olay günü mahkemece verilen arama kararını yerine getirmek için kilitli bulunan kapıyı kırıp arkadaki barikatı kaldırmaya çalışan ve bu sırada eylemcilerin sopalı saldırısına uğrayıp onları etkisiz hale getirmek için mücadeleye giren ekip içerisinde olduğunu, mücadelenin sonucunda her iki taraftan da yaralananlar olduğunu,