muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3993, Karar No: 2018/12828, Tarih: 15.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3993 E.  ,  2018/12828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu ... Madencilik Enerji Tarım Ürünleri Tersane İşletmeciliği Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin iflasına karar verildikten sonra ... tarafından şirkete ait defter ve belgeler üzerinde Mali Müşavire yaptırılan incelemede; işyerine ait 2009 yılına ait defterlerin mevcut olmadığı, 2008 ve 2010 yılına ait defterlerin tasdiklerinin yapılmamış olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özeni göstermeyerek 2004 sayılı İİK.nun 310/5 maddesi gereğince taksirli iflas suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

TCK.nun 162. maddesinde “Tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özenin gösterilmemesi dolayısıyla iflâsa sebebiyet veren kişi, iflasa karar verilmiş olması hâlinde’’ cezalandırılacağının öngörüldüğü, Türk Ticaret Kanunu'nun 66 ve devamı maddelerinde, tacirlerin bir kısım defterleri tutmak zorunda olduğu kabul edilse de, 5237 sayılı TCK.nun 162. maddesindeki düzenlemeye göre ilgili defter ve belgelerin ibraz edilmemesi ya da usulüne uygun tutulmamasının borçlunun iflasına neden olması halinde önem arz edeceği, borçlunun ilgili ticari defter, kayıt ve belgelerin açılış ve kapanış tasdiklerinin yapılmamış olmasının taksirli iflas suçunu gerçekleştirmek için başlı başına yeterli olmayacağı, sanığın ticari defter, kayıt veya belgeleri usulüne uygun tutmaması şeklindeki eyleminin, şirketin iflasına sebebiyet verecek şekilde illiyet bağının kurulmasına yönelik olarak yapılmış olmasının gerekmesi, ayrıca mahkemece sanığın eylemlerine yönelik bilirkişi incelemesi de yaptırılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, iflasına karar verilen sanığın yetkilisi bulunduğu şirkete ait defter ve belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku Öğretim üyesi ile Mali Müşavirden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak TCK.nun 162. maddesinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı, taksirli iflas suçunun unsurlarından olan bu eylemlerin sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin iflasına sebebiyet verip vermediği, başka bir deyişle taksirli iflas suçunda iflas olgusu ile sanığın tacir olmanın gerekli kıldığı dikkat ve özeni göstermemesi şeklindeki eylemleri arasında uygun bir illiyet bağının olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, hukuk yargılaması sırasında iflas dairesince konusunda uzman olmayan bilirkişiden alınan mevcut bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19102, Karar No: 2016/4499, Tarih: 18.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/19102 E.  ,  2016/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 04/02/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan, 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 51/1-3, 52/2, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen 26.09.2012 tarih, 2011/474 esas, 2012/470 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık tarafından temyiz edilen hüküm incelendi;

5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesine göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, ancak denetimli serbestlik tedbiri olarak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememesi halinde mahkemece durumu değerlendirilerek, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesi yönünde karar verilmek suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Nevşehir ili, merkez Kavak köyü, 1825 sayılı parselin önünde bulunan ve tapulama harici olan arazide yer alan bir kayalığın, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.11.1999 tarih, 1123 sayılı kararıyla belirlenen 1. derece doğal sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer aldığı, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan denetimde, sanık ... tarafından kayalığın önüne briket örülerek, kapalı bir mekan oluşturulduğunun, içerisinde kalan kayalığın hilti marifetiyle kazılarak alan genişliğinin sağlandığının tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanığın eylemi fiziki ve inşai müdahale niteliğinde görülerek 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesi ile mahkumiyete karar verilmiş ise de, dosya

./.

kapsamında bulunan olay yerine ait fotoğrafların incelenmesiyle, hilti marifetiyle kazılan ve tahrip edilen kayanın, bölgenin doğal sit alanı olarak kabul edilmesine esas teşkil eden doğal yapılardan olduğu, yargılama esnasında yerinde yapılan 19.07.2012 tarihli keşfe iştirak eden arkeolog-sanat tarihçi bilirkişiden alınan raporda, sanık tarafından yapılan izinsiz uygulamanın inşai müdahale niteliğinde olduğunun, ancak uygulamanın doğal dokuyu bozduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde açıklanan “korunması gerekli tabiat varlığına zarar verme” suçundan hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8405, Karar No: 2010/3663, Tarih: 10.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8405 E.  ,  2010/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Adana Yelken İhtisas ve Su Sporları Derneği tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, eski dernek başkanı ile dernek arasında vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine karşı önerilen isteme ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Adana Yelken İhtisas ve Su Sporları Derneğinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 446,88 TL harcın davalı taraftan alınmasına, 10.6.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8348, Karar No: 2015/6016, Tarih: 26.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8348 E.  ,  2015/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Akçakoca Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan dava açıldığı, mahkemece anılan suçtan beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet Savcısının 29.05.2011 tarihli temyiz dilekçesinde; mala zarar verme suçundan ek savunma hakkı verildiği ancak bu suçtan karar verilmediği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunulduğu, mahkeme mala zarar verme suçu bakımından herhangi bir hüküm verilmediği dolayısıyla kurulmayan hükmün temyize konu olamayacağından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca o yer Cumhuriyet savcısının tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında; iddianamedeki suça göre hırsızlıktan dava açılmış ise de; iddianamedeki anlatım, "müştekinin, 8/90 hissesinin olduğu Kepenç köyü, 111 ada 6 parsel sayılı fındık bahçesi olarak kullandığı taşınmazının sınırlarını belirtmek için dikmiş olduğu 6 adet kazık ve 9 metre tel örgüden ibaret olan avlalarını, aynı parsel üzerinde payı bulunan, aralarında taksim sözleşmesi yapmış olduğu, yukarıda açık kimlik bilgileri yazılı şüpheli tarafından sökülerek götürüldüğü" şeklindedir.

İddianamedeki bu anlatımdan 6 adet kazık ve 9 metre tel örgünün söküldüğü anlaşılmaktadır. Ancak sökülen bu şeylerin götürülüp götürülmediği konusundaki değerlendirmede, mahkemesince sökme fiilinin sabit olduğunun belirlendiği; bu şeylerin götürülmeyip arazide bırakıldığından bahisle hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiştir.

Bu durumda, iddianamedeki anlatım mala zarar verme suçunun da işlendiğini kapsadığından, mahkemece 17.02.2011 günlü oturumda ek savunma verildiği gibi bu konuda karar verilmesi gerekirdi.

Kuşkusuz mala zarar verme suçundan iddianameyle dava açılmadığı kabul edildiğinde, dava açılmayan ve karara bağlanmayan bir konuda temyiz incelemesi yapılamaz.

Ancak, somut olayda iddianamedeki anlatımda mala zarar vermeye de işaret edilmesi ve mahkemenin bunu tespit etmiş olması da gözetildiğinde; iddianamedeki fiilin hırsızlık kabul edilmeyip hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesine göre, aynı fiilden mala zarar vermeden hüküm kurulması mümkün olmayacağından, bu hususta değerlendirme yapılması için hükmün bozulması yerine, temyiz isteminin reddine ilişkin yüksek çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/11361, Karar No: 2013/14999, Tarih: 30.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11361 E.  ,  2013/14999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan senetteki imza ve yazıların müvekkiline ait olmadığını belirterek, müvekkilinin sözkonusu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu senedin arka yüzündeki imzanın müvekkili yanında imzalandığını, bu nedenle sadece arka yüzündeki imza ve yazı yönünden inceleme yapılmasını talep ederek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu senedin ön yüzündeki yazı ve imzalar davacıya ait olmamakla birlikte, bu senedin arka yüzündeki davacıya ait yazı ve imzanın senet içeriğinin ve borcun kabulü anlamına geldiği gerekçesiyle davanın reddine ve İİK'nun 72/4 maddesi gereğince 6.000 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.Uyuşmazlık konusu senedin keşideci kısmındaki imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiş olup, senedin arka yüzündeki ibare ve imzanın keşideciye ait olmasının sözkonusu senede kambiyo senedi niteliği kazandırmayacağı dikkate alınmaksızın, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12189, Karar No: 2011/11796, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12189 E.  ,  2011/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Kaymakamlığı Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R -

Dava, kısıtlının vasisinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ...’de bulunan rehabilitasyon merkezinde bulunmasının ikametgahını etkilemeyeceği nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının ...'de bulunan Rahabilitasyon Merkezinde kalması nedeniyle ikametgahının artık ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

TMK’nun 412. Maddesinde, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği belirtilmiş olup, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının ikametgahının değiştirilmesine izin verilmediği anlaşılmış olmakla, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nun 22. ve 23. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18635, Karar No: 2016/5977, Tarih: 16.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18635 E.  ,  2016/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan satın alınan ...sisteminin 21/04/2010 tarihinde davalı tarafından müvekkiline kasko sigortalı araca takıldığını, 24/04/2010 tarihinde hatalı olarak montajı yapılan far sisteminden çıkan yangın sonucu aracın hasara uğraması nedeniyle müvekkilince 13/08/2010 tarihinde 27.650,00 TL hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini beyanla 27.650,00 TL 'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, ekspertiz raporuna göre yangının araca sonradan monte edilen X... sisteminden kaynaklandığını ancak yangının far sisteminin montaj veya kurulum hatasından kaynaklandığına yönelik dosyada bir bulguya rastlanılmadığını, ödemenin poliçe kapsamı dışında olduğunu, far sistemini satın alarak araca taktıran araç sahibi ve sürücüsünün birinci derecede kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kabulü ile; 27.650,00 TL tazminatın dava tarihi olan 11/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava yangından kaynaklanan kasko rücu istemine ilişkindir.

HMK 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

2-Dava yangından kaynaklanan kasko rücu istemine ilişkindir.

HMK 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan makine mühendisleri ve öğretim üyelerinden aldırılan bilirkişi heyet raporunda davacıya kasko sigortalı aracın yanmasının araçtaki elektriksel donanımla ilgili bir sebepten kaynaklandığı, yanma olayının sebebinin araca sonradan bu tip araçlarda kullanılmak üzere tanımlanmış herhangi bir Xenon far mevcut olmamasına ve bu tip aracın fabrika üretiminin fiziksel yapısına teknik olarak uygun olmadığı açıklanmasına rağmen, bu hususun da servislerce bilinmesi gerekirken aksi şekilde satın alınarak monte edilmiş ...., farın satışı ve montajıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Davalı vekili raporda sigortalı aracın yanmasının araçtaki elektriksel donanımla ilgili bir sebepten kaynaklandığı belirtildiğinden yangının çıkış sebebi konusunda elektrik elektronik alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerektiğinden bahisle de bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece bu husus değerlendirilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece içerisinde elektrik-elektronik mühendisleri ile makine mühendisi bulunan otomotiv kürsüsünden seçilecek bilirkişi heyetinden, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak davacıya kasko sigortalı araçtaki yangının gerçek çıkış nedeninin belirlenmesi suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29584, Karar No: 2020/15166, Tarih: 14.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29584 E.  ,  2020/15166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat ve özen yükümlülüğünü aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik suçtan zarar gören ... vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçi ... vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla şikayetçi ... vekilinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik suçtan zarar gören ... vekili ile sanıklar ... ve ..., tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’un 09/04/2015 tarihli duruşmada hazır edilmesi için ...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen cevapta adı geçen sanığın kurumdan firar etmesi nedeniyle istenilen gün ve saatte hazır bulundurulamayacağının bildirilmesi nedeniyle mahkemede hazır edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanık ... yönünden tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a-UYAP kayıtlarına göre, sanık ...’ın hüküm tarihinde ... Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, sanığın hükmün açıklandığı 09/04/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'na gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi ... davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi ... vekili ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25747, Karar No: 2020/11616, Tarih: 13.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25747 E.  ,  2020/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde dava dışı işverene bağlı posta dağıtım elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı taraf davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin/bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kısmi davaya ilişkin dava dilekçesinde kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davanın tüm alacaklar yönünden kısmi dava şeklinde açıldığı açık olduğuna göre, mahkemece davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının dikkate alınmaması hatalıdır. Ancak, davacının dava dilekçesindeki talebinin 3000TL olduğu dikkate alındığında ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan bir alacak bulunmadığından, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer taraftan, mahkemece fazla çalışma ücreti yönünden dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi bir başka hatalı yön olup bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının “3- Bilirkişi raporuna göre hazırlanan net 4.107,32 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin KISMEN KABULÜ ile, 3.875,12 TL’ nin dava tarihi olan 28/05/2015 tarihinden itibaren, işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, FAZLAYA DAİR İSTEMİN REDDİNE,” şeklindeki 3. bendi tamamen silinerek yerine,