muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15039, Karar No: 2024/720, Tarih: 12.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15039 E.  ,  2024/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1985 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 926 nolu parsel, 2.486,00 m2 yüzölçümüyle ve arsa niteliğiyle davalı ... adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Hazine; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, çalılık niteliğindeki yerlerden olduğu gerekçesiyle tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemiyle Erdemli Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşmediği ve kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.12.2009 tarihli ve 2009/12364 Esas,-12979 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma kararına uyulmasının ardından çekişmeli taşınmazın Mezitli ilçesine bağanması nedeniyle Mersin Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, sonrasında yargılamaya Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün dahili davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2018/1514 Esas,-4398 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda davalı parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı, davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince her ne davalı parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı, davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin uyumlu olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince her ne davalı parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı, davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin uyumlu olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dosyaya ibraz edilen 01.02.2021 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, davalı parsel üzerinde 8 adet 50-55 yaşlarında aşılı keçiboynuzu, 3 adet 50-55 yaşlarında aşılı zeytin, karışık vaziyette dikilmiş 8-10 yaşlarında limon, zeytin, yenidünya ve keçiboynuzu ağaçlarının bulunduğu, davalı parselin toprak yapısının ise taşlık ve kayalıklarla kaplı olduğu, yüzeyin % 30-40 taşlık ve % 60-70 kayalık olduğu, ekili toprak derinliğinin çok sığ olduğu, imar-ihya işleminin yapılmadığı, davalı parselin doğal yapısının korunduğu bildirildiğine göre davalı tespit malikleri lehine amaca uygun zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığının tespitiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, somut olay ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5711, Karar No: 2013/8645, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5711 E.  ,  2013/8645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.12.2012 gün ve 2012/19522 Esas - 2012/28083 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8. bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı Genel Kurul Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... ve imar planlarını yapan belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43603, Karar No: 2017/28891, Tarih: 18.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43603 E.  ,  2017/28891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve Davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının diğer bir personel ile kavga ederek işyerindeki huzuru bozması sebebiyle iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2013/1750 esas 2013/3960 karar sayılı ilamı ile, tutanak tanıkları dinlenerek işverence düzenlenen 18.02.2009 tarihli tutanakta yazılı olan davacının diğer işçinin kafasına fırça ile vurması şeklindeki olayın gerçekleşip gerçekleşmediği saptanarak çıkacak sonuca göre kıdem ve ihbar tazminatları hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma sonrası yargılama neticesinde, bozma ilamı kapsamı kapsamındaki kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, bozma ilamı dışındaki hususlar hakkında bozma öncesi kurulan hüküm doğrultusunda karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işveren feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işveren feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda tutanak tanıkları dinlenmiş, dosya kapsamındaki delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının işyerinde iş saatlerinde diğer bir şirket çalışanıyla tartışıp kavga etmesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmadığı kanaatine varılmıştır. Ancak, dosya içeriğine göre; işverence düzenlenen tutanakta davacının diğer işçinin kafasına fırça ile vurması şeklinde belirtilen olayın tek görgü tanığı olan Serhat'ın beyanı dikkate alındığında, fırça ile diğer işçinin kafasına vurduğunun ispatlanamadığı, öte yandan söz konusu beyanda davacının bahsi geçen işçiye “ben de senin ağzını burnunu kırarım” şeklinde sözler sarfettiği belirtilmiş ise de, tartışma olayını davacının başlatmadığı anlaşılmaktadır. Davacının sübut bulan sataşma eyleminden dolayı yapılan işveren feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24623, Karar No: 2013/23596, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24623 E.  ,  2013/23596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş...İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı... A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı... A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

2013/24623 -2013/23596 S/3

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

2013/24623 -2013/23596 S/4

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş...İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı...Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/995, Karar No: 2021/2995, Tarih: 14.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/995 E.  ,  2021/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulune dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; üniversitenin Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü tarafından gönderilen yazı uyarınca Eczane Sayım Komisyonu tarafından 06/08/2011, 17/10/2011, 26/10/2011 ve 28/10/2011 tarihlerinde yapılan sayımlarda eczane stoklarında görülen ancak eksik olduğu tespit edilen ilaçlar nedeniyle 129.656,46 TL kamu zararı oluştuğu ve bu zarardan baş eczacı olarak görev yapan davalı ...'ın sorumlu olduğunun tespit edildiğini, komisyon tarafından yapılan değerlendirme neticesinde davalının hastane eczanesinde eczane çalışanlarının görev tanımlarını gerçekleştirmediği, ilaç ve tıbbi malzemelerin tüm zimmet ve sorumluluğunu üzerinde bulundurduğu, depocu olarak görevlendirilen personele zimmet yapmadığı, ilaç çıkışlarında listeler ve ilaç tepsilerini karşılaştırmadığı, ilaç ve tıbbi malzemelerin servis ve ilgili diğer birimlere teslimi sırasında tespit edilen eksiklikleri sorgulamayarak eczaneden tekrar karşıladığı ve baş eczacı olarak eczane yönetiminde zafiyet göstermesinin zararın oluşmasında etkili olduğunun vurgulandığını belirterek, oluşan 129.656,46 TL kamu zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15/06/2020 tarihli ve 2018/3952 esas, 2020/1878 karar sayılı ilamı ile davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek “karar verilen zarar miktarından önemli oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği” gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davalı yararına % 80 oranında hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 29.931,30 TL nin davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 4. fıkrasına uygun olarak dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2547 sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.