muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5617, Karar No: 2024/2077, Tarih: 13.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarının davalının savunmalarını yeterince doğrulamadığı, davacı dernek adına 14 Haziran 2015 tarihinde "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu", 4 Haziran 2017 tarihinde " 3 üncü Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu", 29 Nisan 2018 tarihinde aynı isimle maratonlar düzenlendiği, yine dosya içerisinde bulunan 24.07.2015 tarihli 4 Sayılı Kırkpınar Edirne Ajans Medya Grubu özel sayısında davacı dernek adına sınırsız dostluk yarı maratonunun logosu ile birlikte düzenlendiğine dair yazı bulunduğu, dava konusu markanın başvurusu sırasında davalının dernek başkanı olması nedeniyle başvuruyu kendi adına yaptığı, gerçek hak sahipliğinin davalıya ait olmadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle, ayrıca dava konusu markanın yaratılması sürecindeki müvekkilin tek ve asli emeği ile çalışmalarının yeterince ve/veya hiç değerlendirmeye alınmadığını, müvekkili olmadan eyleme geçirilmesi dahi başarılamayan bir faaliyet ile ilgili olarak, marka ve tüm hakların müvekkile değil de davacı tarafa ait olduğunun iddia edilmesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı adına 2017/51922 başvuru numarası ile tescilli "Sınırsız Dostluk Yarı Maratonu" markasının hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ve 25'inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6053, Karar No: 2015/8051, Tarih: 21.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6053 E.  ,  2015/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının velayetin değiştirilmesi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı baba, müşterek çocuk İlayda'nın annede bulunan velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini, bu talebi kabul edilmediği takdirde ise kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Mahkemece, velayetin değiştirilmesine yönelik talebi reddedildiği halde, davacının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/31958, Karar No: 2017/475, Tarih: 17.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/31958 E.  ,  2017/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2-Mahkemece para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına dair verilen kararın incelenmesinde;

Borçlu vekilinin ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihalenin feshi talebinin reddine karar verildiği ve taşınmazın muhammen bedelin yüzde ellisi ve masrafları karşıladığı ve zarar unsuru bulunmadığı gerekçesiyle para cezasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre ihalede zarar unsurunun oluşmadığının kabulü için satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzü veya üzerinde olması gerekir.

Somut olayda, ihaleye konu 144 ada, 12 parsel sayılı taşınmazın muhammen bedelinin 750.000,00 TL olduğu, taşınmazın satış bedelinin ise 644.000,00 TL olduğu, dolayısıyla satış bedelinin muhammen bedelin altında olup tamamını karşılamadığından zarar unsuru yokluğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, ihalenin feshi talebi esastan gerekçelerle de reddedildiğine göre, davacının satış bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, zarar unsuru oluşmadığı gerekçesiyle para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2). maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/595, Karar No: 2007/1487, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/595 E.  ,  2007/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boş çek yaprağının doldurulduğu iddiasına dayalı menfi tesbit istemi niteliğindedir.

Dosya kapsamından, davanın 16.12.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2474, Karar No: 2020/5560, Tarih: 20.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/2474 E.  ,  2020/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 24 parsel sayılı 3.776,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, tapu kaydının iptali ile taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/c maddesi gereğince tescil ve sınırlandırmaya tabi olmayan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu anlaşılmakla çekişmeli 103 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline, dava konusu yerin niteliği gereği tescile tabi olmadığından, davacının tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1364, Karar No: 2018/5596, Tarih: 12.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1364 E.  ,  2018/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İ.İ.K. 121 maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme hükmü, Dairemizin 07.02.2017 tarih, 2015/7702-2017/773 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yargılama yapılmış ve temyize konu karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Eldeki dava, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle hükmün "Yargıtay yolu açık olmak üzere" verilmesi gerekirken "Bölge Adliye Mahkemesinde kanun yolu açık olmak üzere" verilmesi doğru değil ise de, bu husus bozmayı ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün son paragrafında yer alan " iki hafta içerisinde ... Bölge Adliyesinde bulnan İstinaf yolu açık olmak üzere " sözlerinin çıkartılmasına, yerine "8 gün içinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere" sözlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2213, Karar No: 2023/6206, Tarih: 15.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2213 E.  ,  2023/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/138 E., 2021/693 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/693 Karar sayılı kararının, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kamu davasından haberdar edilmesine rağmen 14.02.2014 tarihli dilekçe ile "kurumun katılma imkanı bulunmayıp 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu gereği davaya katılması için Gümrük İdaresine bildirimde bulunulması" nedenleriyle katılma talebinden vazgeçtiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun temyize hakkı bulunmadığından, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2343, Karar No: 2024/9504, Tarih: 04.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2343 E.  ,  2024/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/800 E., 2023/976 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği halde mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, birleşen dosyada, sanığa ait iş yerinde Didim Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/121 Değişik İş sayılı arama kararı gereğince yapılan aramada satıma sunulmak üzere ele geçirilen kitaplardan 22 adetinin başka eserlere ait bandrol taşıdığı, 2 adet kitabın bandrolsüz olduğu, 3 adet kitabın orjinal basım olmadığı ve sahte bandrollü kitap oldukları; asıl dosyada ise Didim 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/139 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada ele geçen kitaplardan, 1 adet kitabın orjinal basım olmadığı ve başka eserlere ait bandrol taşıdığı, 2 adet

kitabın sahte bandrollü olduğu, 11 adet kitabın bandrolsüz olduğu, 20 adet kitabın ise orjinal basım olmasına rağmen başka eserlere ait bandrol taşıdığı tespit edilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Hak sahipleri tarafından, hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içerisinde dosyaya sunulduğu görülmüştür.

Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporları dosya arasına alınmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek kitapların bir kısmını yayın evlerinden bir kısmını ise ikinci el olarak aldığını, bandrolsüz olmadıklarını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 29.05.2023 tarihli ve 2023/4460 Esas, 2023/5255 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtilmiş olduğu üzere, Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararıyla verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10175 Esas ve 2021/10227 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşen 6.080,00 TL adlî para cezasının sanık hakkında neticeten hükmolunan cezadan mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, hükmolunan cezanın, sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi ayrı ayrı hükmolunan 6.080,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Suça konu kitapların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün netice cezaya ilişkin (5) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararıyla verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10175

Esas ve 2021/10227 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşen 6.080,00 TL adlî para cezasının sanık hakkında neticeten hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezasından mahsubuna" ibaresinin eklenmesi; (8) numaralı bendindeki "sanığın neticeten 2 kez 6.080,00-tl adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi çıkarılarak yerine " hükmolunan cezanın bozma öncesi verilen iki kez 6.080,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması; müsadereye ilişkin (11) numaralı bendindeki "54/1. maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine " 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15429, Karar No: 2013/7490, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15429 E.  ,  2013/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına ilişkin payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması T.M.K.nun 2.maddesinde yer alan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz. Kötü niyet iddiası 14.2.1951 gün ve 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Olayımıza gelince; Davalı alıcı kendisine satılan yerin yıllar önce paydaşlar arasında taksim edilerek kullanılageldiğini,taşınmaz üzerinde satın aldığı kısma ev yaptırdığını, bu yerin taşınmaz üzerinde belli ve muayyen bir yer olduğunu,fiili taksim iddiasının tanık ve diğer delillerle değerlendirilmediğini, mahallinde keşif yapılarak imar durumu ve imar çalışmaları sırasında uygulanan haritalar değerlendirilseydi durumun anlaşılabileceğini belirterek temyiz etmiştir. Mahkemece davalının fiili taksim savunması değerlendirilmeden eksik incelme ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece keşif yapılması, tanıklarının dinlenmesi, taşınmaz üzerinde eylemli kullanma olup olmadığının belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33065, Karar No: 2017/11238, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33065 E.  ,  2017/11238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı işverene yazı yazılarak, davacı işçinin ....Lisesi Komutanlığı Basımevi Amirliği işyerinden Pendik .... Basımevi Müdürlüğü’ne nakil tarihinin sorulması ile nakle ilişkin tüm belgelerin, işçi şahsi sicil dosyasının ve nakil tarihinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin gönderilmesinin istenilmesiyle alınacak cevabi yazı ile eklerinin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.