muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36297, Karar No: 2013/37319, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/36297 E.  ,  2013/37319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçu bildirmeme suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; suçu bildirmeme suçundan mahkumiyetine ilişkin Akhisar 2. Asliye Mahkemesince verilen 16.12.2008 tarih 2008/302-503 sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 08.04.2013 tarih ve 2011/36898-2013/9978 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.11.2013 tarih ve 2013/338965 sayılı yazısı ile verilen kararın Bozulması yönünde Dairemize itiraz talebinde bulunulması üzerine, itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.11.2013 tarih ve 2013/338965 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden Dairemizin 08.04.2013 tarih ve 2011/36898-2013/9978 sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 278. maddesi, Anayasa Mahkemesinin 15 Nisan 2012 günü yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. TCK'nın 278. maddesi 6352 sayılı Kanunun 91. maddesiyle yeniden düzenlenerek 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Suçu bildirmeme suçu Yüksek Anayasa Mahkemesi'nin 30/06/2011 gün, 2010/52 Esas-2011/113 Karar sayılı hükmüyle 15 Nisan 2012 tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılıp 05/07/2012 tarihine kadar suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla sanığın hukuki durumunun yeniden takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6755, Karar No: 2022/3824, Tarih: 20.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6755 E.  ,  2022/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki tarihli karar Yargıtay tarafından "Mahkemece, yargılama sırasında vefat eden davalılar ... ile ... mirasçılarını davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, bundan sonra adı geçenlere dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ ettirilerek adı geçenler davaya dahil ettirilmeli, bu yolla taraf koşulu sağlanmalı, yine adı geçenlerin davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, bundan sonra tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişme konusu 118 ada 1291 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısının ... ve müşterekleri olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle taşınmazın Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; fen bilirkişisinin raporunda 118 ada 1291 parsel sayılı toplam 15.195,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Z1 harfi ile gösterilen 13.833,94 metrekere yüzölçümündeki kısmında tarımsal faaliyet yapıldığı, T1 harfi ile gösterilen ve 1.361,80 metrekare olan kısmının maki tipi bitki örtüsüne sahip, taşlık, kayalık olduğu 13.10.2017 tarihli keşif ile belirlenmiş, 1988 yılına ait ... fotoğraflarında çekişmeli taşınmazın bir kısmının maki ile kaplı olduğu bir kısmında ise kullanımın olduğu, 2011 yılına ait ... fotoğraflarında da fen bilirkişisinin raporunda Z1 ile gösterilen kısmın kullanıldığı ve T1 ile gösterilen kısmın maki bitki örtüsüne sahip taşlık, kayalık alan olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca; Mahkemece, fen bilirkişi raporunda T1 harfi ile gösterilen 1.361,80 metrekare alanın kullanıcısız olduğu değerlendirilerek sadece kullanımın bulunduğu Z1 harfi ile gösterilen 13.833,94 metrekere yüzölçümündeki alan yönünden hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile tüm taşınmaz yönünden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; Mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli hak doğmaktadır. O nedenle Mahkemenin Yargıtayca verilen bozma kararına uyması sonunda kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermesi gerekir. Buna göre Yargıtay'ın bozma kararına uymuş olan Mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma gereğince işlem yapmak durumundadır.

Mahkemece bozma kararına uyularak ... ve ... mirasçıları davaya dahil edilmiş ise de, usule uygun olarak adı geçenlerin mirasçılarının delil bildirmesi için süre ve imkan tanınmadığı, ... mirasçıları vekilinin delil bildirmek için süre istemesine rağmen Mahkemece süre verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece ... mirasçılarına delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınarak ,bildirilen delillerin toplanması ondan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bundan zuhul ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin ,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz eden bir kısım davalılara ayrı ayrı iadesine 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/156, Karar No: 2013/3341, Tarih: 05.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/156 E.  ,  2013/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''23.01.2009'' yerine ''03.04.2008'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Haczedilen eşyaların sökülmesinin mümkün olmadığını ve halen kapatmış olduğu işyerinde bulunduğunu beyan eden sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1518, Karar No: 2012/7107, Tarih: 09.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/1518 E.  ,  2012/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK 86/2, 86/3-a, 53, 51/1 md.6 ay hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ile yakınanın 11 yıldır evli olup aralarında aileleri ile görüşme meselesi yüzünden sık sık tartışma çıktığı, olay günü de yakınanın eve girerken kapının önünde annesi ile konuştuğunu gören sanığın bu sebeple yakınan ile tartışmaya başladığı, bu tartışma sırasında yakınana bileziklerini bırak nereye gidiyorsan git diyen sanığın yakınanın bilezikleri vermeyeceğini, bir yere de gitmeyeceğini söylemesi üzerine mutfaktan aldığı pense ile odaya tekrar girerek yakınanı doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp bilezikleri pense ile kırarak almaya çalıştığı, yakınanın direnmesi ve bağırması üzerine komşuların geldiği ve sanığın bilezikleri alamadan evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK’nın 149/1-d maddesinde düzenlenen konutta yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14067, Karar No: 2010/5857, Tarih: 25.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14067 E.  ,  2010/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/03/2008 tarih ve 2006/69-2008/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait İngilizce olarak yazılmış kitabın büyük bir bölümünün davalılar tarafından izinsiz olarak Türkçe’ye tercüme edilmek ve bazı bölümlerinin ise aynen alıntı yapılmak suretiyle basılarak piyasaya sunulduğunu, bu durumun müvekkilinin maddi ve manevi haklarının zarar görmesine neden olduğunu ileri sürerek, FSEK 68. maddesine göre 12.000 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini ve davacının eserden doğan haklarına davalıların tecavüzlerinin menini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının kitabının İngilizce, müvekkilinin bastığı kitabın ise Türkçe olduğunu ve her iki kitabın aynı kesime hitap etmediğini, müvekkili tarafından basılan kitapta davacının kitabının kaynak olarak gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait İngilizce kitabın izinsiz olarak davalılar tarafından tercüme edilerek ve bazı bölümlerin ise aynen alıntı yapılarak basıldığı, buna rağmen davalılar tarafından davacının kitabına atıf yapılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 12.000 YTL maddi ve 4.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacıya ait kitaptan doğan haklara vaki tecavüzün ref’ine ve davalılara ait kitabın basım, yayın ve satışının durdurulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 734.40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10943, Karar No: 2015/13314, Tarih: 23.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10943 E.  ,  2015/13314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Mutlak Butlan Sebebiyle İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliyken yeniden evlenen kimsenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından 23.7.2013 tarihnde düzenlenen davaname ile re'sen açılmıştır.

İptali istenen, ... ile ...'in evliliğinin, ...'in 9.12.2001 tarihinde ölümüyle sona erdiği görülmektedir. Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet savcısı tarafından dava edilemez (TMK. m. 147/1). Bu durumda Cumhuriyet savcısının dava açma hakkı bulunmamaktadır. O halde, davanın Cumhuriyet savcısının dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan butlan kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/3388, Karar No: 2023/5214, Tarih: 12.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3388 E.  ,  2023/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/58 E., 2022/792 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/273 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı Esas No: 2023/3388

fıkrası uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/14423 Esas, 2020/18686 Karar sayılı kararı ile, "eksik inceleme ve eksik ceza tayini" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2021/58 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezasının 10 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, mağdurun burnuna vurmadığına, kırığın olayda meydana gelmediğine, mağduru etkisiz hale getirmek için yanağına vurduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, mağdurun burnuna vurmadığına, kırığın olayda meydana gelmediğine, mağduru etkisiz hale getirmek için yanağına vurduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları, olay tarihinde mağdurun alkollü olarak eve geldiği, babasına hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, bıçakla babasını basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanığın araya girerek mağdura yüzüne vurduğu, mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluştuğu olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adli tıp raporları, sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanlarıyla uyumlu adli tıp raporları ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Düzeltme nedeni yönünden;

Sanık hakkındaki incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci

maddesinin beşinci fıkrası uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2021/58 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında "5271 sayılı CMK'nın 307/5 fıkrası" ibaresinin "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6596, Karar No: 2012/9199, Tarih: 12.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6596 E.  ,  2012/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, muris ... hakkında verilen Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/672–1064 esas ve karar sayılı mirasçılık belgesinde miras paylarının yanlış dağıtıldığını öne sürerek iptali ile yenisinin verilmesi istemi ile dava açmış, mahkemece davanın kabulü ile sözü geçen mirasçılık belgesinin iptaline, yenisinin düzenlenmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafından iptali istenen Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/672–1064 esas ve karar sayılı ilamının incelenmesinde davacısının ... ..., davalılarının ... ve ... olduğu, davanın muris ... hakkında verilen 2011/258 esas sayılı mirasçılık belgesinin iptali istemiyle açıldığı, mahkemece davanın kabulüne, 2011/258 esas sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin düzenlenmesine karar verildiği, taraflarca temyiz edilmeyerek 02.09.2011 gününde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bir başka anlatımla eldeki dava ile iptali istenen mirasçılık belgesinin taraflarının, konusunun aynı olduğu, önceki günlü kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, kesinleşen bu hükmün görülen davanın taraflarını ve mahkemeyi de bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece iptali istenen Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/672–1064 esas ve karar sayılı ilamının taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı sekilde hüküm kurulması isabetsiz davalı ...'nün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğüden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'ye iadesine, 12.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2905, Karar No: 2022/6333, Tarih: 27.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2905 E.  ,  2022/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03/02/2017 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/02/2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu Sivas ili, Merkez ilçesi, 119 ada 21 parsel sayılı taşınmazda dava dışı ... ... tarafından 23.01.2017 tarihinde 1/4 oranındaki payın davalıya satışının yapıldığını, önalım hakkını engellemek amacıyla satış bedelinin tapuda yüksek gösterildiğini ve dava konusu payın gerçek satış bedeli üzerinden önalım ... kullanılması gerektiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazda davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın bedelde muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını, taşınmazın gerçek satış bedelinin tapuda gösterilen bedel olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, ziraat mühendisi ve gayrimenkul değerleme uzmanınca tanzim edilen 04.12.2017 günlü bilirkişi ek raporunda satış tarihi itibari ile dava konusu payın değerinin 69.986,15 TL olduğunun tespit edildiği, tapudaki satış bedeli ile taşınmazın gerçek bedeli arasında farkın muvazaa iddiasını doğruladığı gerekçeleri ile davacının muvazaa iddiası kabul edilerek keşfen belirlenen bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.