muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22312, Karar No: 2011/4908, Tarih: 28.03.2011

Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, davalı tarafın dava konusu olan ...'daki iş merkezine ilişkin temyizi yoktur. Davalıların temyizi, Tuzla ve Gezbe'deki taşınmazlara ilişkindir.

Bu taşınmazlardan Tuzla'daki 2.kat ve 3.katın ... ve Fehime tarafından, Gebze'dekinin Kenan tarafından mesken olarak kullanıldığı iddia edilmektedir. Kural olarak müşterek ve iştirak halindeki mülkiyete tabi taşınmazlar da paydaşlar intifadan men edilmedikçe ecrimisil istenemez, bunun istisnası ise, doğal ve hukuksal semere elde edilerek tasarrufta bulunan taşınmazlarda intifadan men şartı aranmaz. İntifadan men dava şartı olup, mahkemece re'sen gözetilir. İntifadan men şartı yemin dahil her türlü delil ile ispatlanabilir. Mahkemece, bu taşınmazlar (evler) için ihtarname tebliğ tarihi olan 17.07.2008 (aynı zamanda dava tarihi) öncesi döneme ilişkin intifadan men şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin deliller tam olarak toplanmadan hüküm kurulmuş olması;

Tuzla'daki taşınmazdaki rehabilitasyon merkezi olarak kullanılan yer ile ilgili olarak ta; davalı tarafın cevap ve bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde bildirdiği hususlarla ilgili olarak bu yerin ecrimisil istenen dönemin hepsinde davalılarca kullanılıp kullanılmadığı, iyileştirme yapılarak rehabilitasyon merkezi haline getirilip getirilmediği, getirilmiş ise ne zaman getirildiği, şayet iyileştirme yapılmış ise iyileştirme tarihinden itibaren iyileştirme hususu nazara alınmadan (eski hali ile) değerlendirme yapılıp buna ilişkin deliller toplanıp buna göre kira miktarı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu konularda araştırma yapılmamış olması,

Yine temyize konu taşınmazlar için bilirkişi raporlarında murisin ölüm tarihi 18.05.2003 ile dava tarihi 18.07.2008 arasında ecrimisil hesabı yapılması gerekirken 2003 ve 2008 yılının tamamı nazara alınarak fazla miktarda ecrimisil hesabı yapılmış olması;

Murisin taşınmazlardaki hisse ve davacının veraset ilamındaki hisse durumuna göre bilirkişilerce ve mahkemece fazla hesap yapılarak fazla miktarda ecrimisile hükmolunmuş olması ... görülmemiş, asıl davanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü gerekmez.

Karşı dava yönünden ise; karşı davacılar 22.09.2008 tarihli harç makbuzunu yatırarak dava açmışlardır. Nitekim, mahkemece de gerekçeli kararda harç makbuzunun zuhulen gözden kaçtığı belirtilmiştir. Karşı davanın esasına girilerek ve buna ilişkin deliller toplanarak sonucuna göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ... görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7600, Karar No: 2018/7426, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7600 E.  ,  2018/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2018 gün ve 2017/493 Esas, 2018/173 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure Medine'nin velayet hakkına sahip annesi Yeliz'in, yargılama sırasında sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesine karşılık, hakkında kamu davası açılan sanığın, mağdurenin babası ve müştekinin resmi nikahlı eşi olması nedeniyle mağdureyi bu dosyada temsil etmesi hususunda temsil kayyımı tayin edilerek yokluğunda kurulan hüküm ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, mağdurenin yaşı itibariyle onu temsilen davaya katılma ve hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan temsil kayyımına tebliğ edilmesi gerektiği anlaşıldığından, öncelikle ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tayin edilecek temsil kayyımına tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24956, Karar No: 2014/25999, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24956 E.  ,  2014/25999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/255-2013/206

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 07.05.2003-22.03.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının evlilik sebebiyle 22.03.2008 tarihinde tazminatlarını alarak işyerinden ayrıldığını, fazla çalışma ücretlerinin kararlaştırılan ücrete dahil olduğu iş sözleşmesinde açıkça yazılı olduğunu, davacının günde fiilen on iki saat çalıştığı yolundaki iddianın gerçek dışı olduğunu, böyle bir çalışmanın hayatın olağan akışına uygun düşmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin şahit ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir.

Davacı işçinin, 31.05.2004-22.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde bilgi işlem büro elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesini evlenmesi sebebiyle feshettiği, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinin davacı şahit beyanları değerlendirilerek hesaplandığı, davacının haftanın altı günü 09:00-21:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftada on sekiz saat fazla mesai yaptığının kabul edildiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece yüzdeotuzdan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan fazla mesai ücreti alacaklarının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece yüzdeotuzdan az olmamak şartıyla takdiri indirime gidilmesi uygun olacağından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21377, Karar No: 2010/3172, Tarih: 01.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21377 E.  ,  2010/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, yanlar arasındaki hasılat kirası hükümlerine tabi sözleşmeden kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9916, Karar No: 2021/11580, Tarih: 30.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9916 E.  ,  2021/11580 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan ... (kapatılan) Devlet Güvenlik Mahkemesinin 09/09/2002 tarihli ve 1998/172 esas, 1998/247 karar sayılı kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü ...'nün, açık görüşlerdeki süre ve kişi sayısı sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair ... 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 04/12/2019 tarihli ve 2019/5489 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 10/12/2019 tarihli ve 2019/5554 esas, 2019/5612 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın iptaline ve kurul kararının onanmasına dair mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/4042 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre hükümlünün, ceza infaz kurumu idaresi tarafından müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında kapalı görüşte uygulanması gereken ziyaretçiler ile teker teker görüştürülme usulünün açık görüşte de kendisine uygulanmak suretiyle ziyaretçileriyle onar dakika görüşmek zorunda bırakıldığını belirterek, mağduriyetinin giderilmesini talep etmesi üzerine, ... 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüşebileceği kişilerin ve uygulanacak görüş usulünün Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin 11 ve 12. maddelerinde açıkça düzenlendiğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08/04/2019 tarihli ve 2018/5386 esas, 2019/2121 karar sayılı ilâmında; "...somut olay değerlendirildiğinde; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri, hükümlü ve tutukluların açık görüşte kimlerle, ne kadar süreyle görüşebilecekleri konusunda yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla; hükümlünün şikayetinin kabulüne dair ... İnfaz Hakimliğinin 21/08/2017 tarihli ve 2017/1874 Esas, 2017/1672 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı Kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden..." şeklinde belirtildiği üzere,

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar başlıklı ikinci kısım birinci bölümünde kapalı görüş usulü, ikinci bölümünde ise açık görüş usulü düzenlenmiş olup; kapalı görüşle ilgili bölümünde yer alan Yönetmeliğin 10. maddesinde yer alan, "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir. Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir."

Yönetmeliğin 11. maddesinde yer alan, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanları; eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi dışında kimse ziyaret edemez."

Yönetmeliğin 12. maddesinde yer alan, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir." Yönetmeliğin açık görüşle ilgili bölümünde yer alan 14. maddesine göre; "Hükümlü ve tutuklular, anne, baba, eş, çocuk ve torunlarıyla ayda bir gün açık görüş yapabilir. Görüş günleri kurumca belirlenir. Kınama cezası dışında disiplin cezası almış ve bu cezası kaldırılmamış hükümlü ve tutuklular açık görüşten faydalanamaz. Koşullarının uyması durumunda kapalı görüş hakkı saklıdır."

Yönetmeliğin 15. maddesinde yer alan "Hükümlü ve tutuklular, Bakanlıkça uygun görülen, dinî ve milli bayramlar ile özel günlere mahsus olmak üzere, belirlenen tarihlerde, anne, baba, eş, çocuk, torun, büyükanne, büyükbaba ve kardeşleriyle açık görüş yapabilir. Bakanlıkça belirlenen yakınları olmayan hükümlü ve tutuklular, üçüncü dereceye kadar olan akrabalarından en çok üç kişiyle görüşebilirler. Ancak; bu fıkra hükmü, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında uygulanmaz."

Yönetmeliğin 15. maddesinde yer alan "Hükümlü ve tutuklular, Bakanlıkça uygun görülen, dinî ve milli bayramlar ile özel günlere mahsus olmak üzere, belirlenen tarihlerde, anne, baba, eş, çocuk, torun, büyükanne, büyükbaba ve kardeşleriyle açık görüş yapabilir. Bakanlıkça belirlenen yakınları olmayan hükümlü ve tutuklular, üçüncü dereceye kadar olan akrabalarından en çok üç kişiyle görüşebilirler. Ancak; bu fıkra hükmü, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında uygulanmaz."

Yönetmeliğin 17. maddesine yer alan; "Açık ziyaretler, bir saatten fazla olmamak kaydıyla 09.00 - 17.00 saatleri arasında yaptırılır. Ziyaret süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işler. 18. maddesine göre; Hükümlü ve tutuklu sayısının, verilen açık görüş günü sayısına bölünmesi suretiyle, görüş gününe kadar gruplar oluşturulur, her grubun görüş günü ve saatleri, ailelerine bildirilmek üzere, hükümlü ve tutuklulara tebliğ edilir ve hazırlanan program ayrıca koğuşlara ve ziyaretçilerin görebileceği uygun yerlere asılır. Belirtilen gün ve saatler dışında görüş yaptırılmaz, bir defa görüş yapan hükümlü ve tutuklular ile ziyaretçilere aynı görüşle ilgili olarak ikinci defa izin verilmez. Her grubun açık görüşü bittikten sonra, görüş yerinde bulunan hükümlü ve tutuklular, görevliler nezaretinde dikkatli bir şekilde arandıktan sonra koğuş veya odalarına götürülerek burada sayılır. Kimlikleri, fotoğraflı belgelerle kontrol edilir, grup mevcudunun tam olduğunun anlaşılması üzerine, ziyaretçilerin kurum dışına çıkmasına izin verilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar hakkında kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri konusunda ilgili Yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı cihetle, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı gözetilmeden, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/4042 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3181, Karar No: 2020/449, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3181 E.  ,  2020/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...’e karşı işlediği iddia olunan nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve katılan kurum vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, gerekçenin yetersizliğine ve diğer hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2020 gününde Üyeler ... ve ...'in suçun sübutuna yönelen karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında, resmi nikahlı eşi Kadriye'yi kasten öldürdüğü iddiası ile açılan kamu davasının geçirdiği soruşturma ve koğuşturma aşamaları neticesinde Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince verilen beraat kararının temyiz incelemesi sonrasında heyetimizce hükmün onanmasına dair verilen sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz.

ŞÖYLE Kİ;

Sanık tüm aşamalarda müsnet suçlamayı kabul etmediğini,maktulenin kendisinin camdan atlamak suretiyle intihar ettiğini belirtmektedir.

Olayın bizzat görgü tanığı da bulunmamaktadır.

Bu nedenle dosyadaki maddi deliller ve kısmen savunma ile tanık beyanları önem arz etmektedir.

Öncelikle, sanık savunmasında ölen eşi ile tartıştığını, eşinin kendisini pencereden sokağa atlamak suretiyle intihar ettiğini, belirtmektedir.

Olay yeri inceleme ekibince, olayın sıcaklığı ile toplanan maddi deliller irdelendiğinde,maktulenin kendisini aşağı attığı iddia edilen yer olan yatak odasının penceresinin kapalı olduğu, pencere mandalı yada pervazlarında hiçbir parmak izinin bulunmadığı, tespit edilmiştir.

Dairemizin daha önceki bozma kararındaki karşı görüş doğrultusunda,içinde fizik uzmanının da bulunduğu ayrı bir bilirkişi incelemesi yapılarak, maktulenin pencereden atlaması yada atılması durumu da irdelenmek suretiyle, düştüğü nokta itibarıyle değerlendirme yapılmış, ancak her iki durumda da maktulenin bulunduğu noktaya düşmesinin mümkün olabileceği, bu hususun adli tahkikat ile anlaşılabileceği rapor edilmiştir.

Dairemizin daha önceki bozma kararındaki karşı görüş doğrultusunda,içinde fizik uzmanının da bulunduğu ayrı bir bilirkişi incelemesi yapılarak, maktulenin pencereden atlaması yada atılması durumu da irdelenmek suretiyle, düştüğü nokta itibarıyle değerlendirme yapılmış, ancak her iki durumda da maktulenin bulunduğu noktaya düşmesinin mümkün olabileceği, bu hususun adli tahkikat ile anlaşılabileceği rapor edilmiştir.

Tüm dosya kapsamındaki beyanlar doğrultusunda, sanık ile maktul arasında devam edegelen geçimsizliklerin bulunduğu, maktulenin bu nedenle müteaddit kereler müşterek evi terk ederek baba evine gittiği, ancak daha sonra sanıkla yaşadıkları eve döndüğü, olay gününden hemen öncede, sanığın başka kişilerle gece geç saatlere kadar internet başında chetleştiği, bu nedenle yine maktule ile aralarında tartışma çıktığı, hatta maktulenin evdeki bilgisayarı fırlatarak kırmasına karşın, olay gününde, bu kez sanığın yeni bir pc getirdiği, bu kerede evdeki modemin olmadığını ve maktule tarafından onunda saklandığını öğrenmesi üzerine aynı gece yine aralarında tartışma yaşandığı sabittir.

Yine, mahkemece dinlenilen tanık (sanığın annesi) ... kısaca beyanında, oğlu sanık ile aynı apartmanda oturduklarını, gece saat 03.00 civarında kapının şiddetli bir şekilde çalındığını, açtığında kucağında torunu ile oğlunun geldiğini, kendisinin çocuk hastalandı zannederek ne olduğunu sanığa sorduğunda, “anne Kadriye atladı” demek suretiyle çocuğu kendisine bırakarak aşağıya maktulün yanına indiğini beyan etmedir.

TÜM BU HUSUSLAR BİRLİKTE İRDELENDİĞİNDE;

En son alınan bilirkişi raporuna göre de, maktulenin düştüğü yer itibarıyle pencereden kendi atlayabileceği gibi atılabileceği de olası görülmüştür.

Ancak,

Maktulün pencereyi açıp kendisini atması durumunda, pencere pervazında parmak izlerinin bulunmasının ve pencerenin açık kalmasının mutlak olması gerekeceği, oysaki, pervazlarda parmak izinin bulunmadığı gibi, kendini aşağıya atması halinde maktulenin atladığı pencerenin kapalı durmasının da mümkün olamayacağı, sanık tarafından kapatılması durumunda dahi bu kere onun parmak izinin bulunması gerektiği,dolayısı ile pervazlardaki parmak izlerinin temizlenip, pencerenin daha sonra kapatılmış olduğu,

Yine, hayatın olağan akışına göre eşinin pencereden kendisini atması halinde, can havli ile öncelikle aşağıya inmesi gerekli iken, uyuyan çocuğunu alıp yukarıya annesine bıraktıktan sonra, maktulenin yanına gitmesi de düşündürücü olup, olay gecesi, taraflar arasında bir tartışmanın yaşandığının da sabit olması karşısında sanığın suçunun sabit olduğu düşünce ve kanaati ile sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2021/1393, Karar No: 2021/3018, Tarih: 14.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1393 E.  ,  2021/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı baba tarafından velayetin değiştirilmesi davasının reddi ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı babanın velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Velayetin değiştirilmesine ilişkin dava, çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 362/2-b-13). Bölge adliye mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz (HMK m. 362/1-ç). Bu sebeple davacı-davalı babanın bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı babanın kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı anne tarafından açılan ve ilk derece mahkemesi tarafından reddedilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında davalı-davacı annenin istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin kabulüne ve ortak çocukla baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Kişisel ilişkiye dair kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Koşulların varlığı ve değişmesi halinde her zaman davaya konu edilebilir. Toplanan delillerden kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi için yeterli delilin dosyada mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre davalı-davacı annenin kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının reddine karar verilmesi gerekirken bölge adliye mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacı-davalı babanın velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin 1. bentte gösterilen sebeplerle REDDİNE, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2021 (Çrş.)