muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/435, Karar No: 2024/2809, Tarih: 19.09.2024

7. İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından "asıl davanın tenfizi istenen Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesince verilen kararın ilam niteliğinde olmadığı bir nevi ihtiyati haciz kararı niteliğinde olduğu anlaşılmakla, MÖHUK 'un 50/1 maddesinde yabancı mahkemelerce verilen ve kesinleşen ilamın Türkiye'de yetkili Mahkemece tenfiz edilebileceği hükme bağlandığından, somut olayda tanıma ve tenfiz kararı verilmesinin yasal şartları bulunmamaktadır. Öte yandan birleşen davada davalı ...'nin Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesince verilen kararda taraf olarak görülmediği gibi bu karara esas alınan sözleşmenin de tarafı olarak görülmediğinden, davalı ...'nin husumet ehliyeti bulunmamaktadır" gerekçesiyle asıl davada davalılar vekilleri ile birleşen davada davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak asıl davanın reddine, birleşen davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

8. Bu karara karşı süresinde asıl ve birleşen dosya davacısı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

9. Birleşen dava yönünden yapılan temyiz incelemesi neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesince kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davalı ...'nin Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesince verilen kararda taraf olarak görülmediği anlaşıldığından davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

10. Asıl dava yönünden yapılan temyiz incelemesi neticesinde;

Dava, Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesinin 03.05.2020 tarih ve 01361/20 nolu kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, tenfizi istenen Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesince verilen kararın ilam niteliğinde olmadığı, bir nevi ihtiyati haciz kararı niteliğinde olduğu gerekçesiyle kararın tanıma ve tenfizi isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava, Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesinin 03.05.2020 tarih ve 01361/20 nolu kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, tenfizi istenen Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesince verilen kararın ilam niteliğinde olmadığı, bir nevi ihtiyati haciz kararı niteliğinde olduğu gerekçesiyle kararın tanıma ve tenfizi isteminin reddine karar verilmiştir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (MÖHUK) 50/1. maddesinde yabancı mahkeme kararlarının tenfizinin mümkün olabilmesi için gerekli olan ön şartlar; “yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilâmların Türkiye'de icra olunabilmesi yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlıdır” şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre yabancı mahkeme kararlarının tenfizinin mümkün olabilmesi için tenfizi talep edilen kararın yabancı bir mahkemeden verilmiş karar olması, kararın hukuk davalarına ilişkin olması ve yabancı mahkeme kararının verildiği ülke kanunlarına göre kesinleşmiş olması gerekmektedir.

Şu halde “maddi hukuka” ait talepler hakkında verilmiş bulunan her türlü yabancı mahkeme kararları tenfiz edilebilecek kararlardır. Yabancı devletin usul hukukuna tabi olarak verilmiş olan bir mahkeme kararının, mahkeme ilamı niteliğinde olup olmadığı ve kesinleşme şartları, hiç şüphesiz ki münhasıran kararın verildiği ülkenin usul hukukuna göre tayin ve tespit olunur. Bu durum, gerek milletlerarası alanda gerek Türk mahkeme uygulanmasında kabul edilmiş bulunan usul hukukundaki “lex fori” prensibinin, diğer bir deyişle, mahkemenin kendi usul hukukuna tabii olması prensibinin bir gereğidir.

İlke olarak, her mahkeme kendi usul hükümlerini uygular (lex fori ilkesi). Bu sebeple yabancı mahkemenin uyguladığı usulün, Türk usul hukukundan farklı olması Türk kamu düzeninin müdahalesi için bir gerekçe değildir. Yabancı mahkemenin davada kullandığı “dava usulü” de Türk kamu düzeninin müdahalesini gerektiren bir usul değildir. Türk tenfiz hukuku yabancı mahkeme kararlarının içerdiği “hükümlerin” açıkça Türk kamu düzenini ihlal edip etmeyeceği konusu ile ilgilenir. Bu kapsamda yabancı mahkeme kararlarının alınış sürecindeki usul, tenfiz hâkimi tarafından incelenip nazara alınamaz. Yabancı mahkeme kararı, verildiği ülkenin usul hukuku kuralı “ lex fori” kuralına tabidir. Tenfiz şartları bu kuralların nasıl ve hangi ölçüde tenfizi engelleyeceğini ayrı ayrı göstermiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının alacağın tahsili için Cezayir Devleti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesine yapmış olduğu 15.03.2020 tarihli başvuru sonrasında; talep edilen alacağın ödenmesi gerektiği, miktarının belli ve yazılı olduğu mahkemece sabit görülmüş, davacıya toplamda 48.555.783,16 Cezayir Dinarının Cezayir Usul Muhakemeleri Kanunu'nun 306 ve müteakip maddelerine göre ödenmesi gerektiğine, Usul Muhakemeleri Kanunu'nun 308. madde metnine istinaden tebliğ edilme tarihinden itibaren 15 gün içinde karara itiraz etme hakkının bulunduğunun borçlu tarafa tebliğ edilmesine karar verilmiştir. Verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmediğinin aynı mahkeme tarafından 30.07.2020 tarihinde tasdik edildiği, bununla ilgili olarak da yabancı mahkeme tarafından ayrıca "Temyizsizlik Belgesi" düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davacı tarafından tenfizi talep edilen Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesinin 03.05.2020 tarih ve 01361/20 nolu kararının, anılan mahkemenin kendi usul kurallarına göre belirli bir miktar alacağın tahsilinin hüküm altına alındığı ve bu haliyle MÖHUK’un 50 ve devamındaki maddeler kapsamında tanımlanan tenfizi mümkün olan bir mahkeme ilamı niteliğinde olduğunun kabulü ile diğer tenfiz koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, verilen kararın ilam niteliğinde olmadığı, bir nevi ihtiyati haciz kararı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Yukarıda 9. bentte açıklanan sebeplerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Yukarıda 10. bentte açıklanan sebeplerle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı harcın birleşen dava yönünden davacıdan alınmasına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15979, Karar No: 2018/27836, Tarih: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15979 E.  ,  2018/27836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının yapmış olduğu fazla mesai ücretlerinin ve bir takım işçilik alacaklarını ödenmediğinden bahisle iş aktine haklı sebeple davacının son verdiğini belirterek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, ulusal, dini bayram ve genel tatil ücret alacağı ve ödenmeyen bakiye ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İlk Derece Mahkemesince yapılan ilk yargılamada dosya kapsamına göre davalı tarafça sunulduğu anlaşılan bir kısım belgelerin okunaksız olduğundan bahisle dikkate alınmadan karar verilmiş, Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde ise Dairemizin 2017/12816 esas – 2017/9479 karar sayılı 25.04.2017 tarihli bozma ilamında davalı tarafça dosyala sunulan evrakların okunaklı suretlerinin getirtilmesi ve belgelerle ilgili tarafların beyanlarının alınması ile davacının alacak taleplerinin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında Mahkeme tarafından yapılan yargılamada bozma ilamına uyma kararı veilmiş ve davalının sunduğu belgelerin okunaklı suretleri dosya arasına alınmıştır.

Davalı tarafından sunulan belgelerin okunaklı suretlerinin incelemesinde; davacının 12/09/2013 – 13/09/2013 tarihlerinde Ramazan Bayramındaki çalışmasına karşılık 2 gün izin,12/03/2014 – 16/03/2014 arasında 5 günlük yıllık izin, 17/08/2014 tarihinde 31/07/2014 tarihindeki çalışmaya karşılık 1 günlük izin, 07/04/2014 – 14/04/2014 tarihleri arası 8 günlük yıllık izin, 22/02/2014 – 24/02/2014 tarihleri arasında 3 günlük yıllık izin, 12/02/2014 tarihinde ve 06/02/2014 tarihindeki çalışmaya karşılık 1 günlük izin, 13/04/2015–28/04/2015 tarihleri arasında 15 günlük yıllık izin, 29/08/2014 – 02/09/2014 tarihleri arasında Şubatta 2 saat, 28 Temmuzda 2 saat, 30 Temmuzda 3 saat, 3 Ağustosta 6 saat, 26 Temmuzda 1 saat, 24 Temmuzda 2 saat, 2 Ağustosta 6 saat fazla mesai karşılığında 5 gün izin kullandığı anlaşılmıştır.

Bozma ilamından sonra Mahkeme tarafından yapılan değerlendirmede TBK 51 ve 52. maddeler gereğince ilgili alacaklardan hakkaniyet indirimi yapıldığı ve sunulan belgelerin sonucu değiştirmeyeceği gerekçesi ile davacının talep etmiş olduğu fazla mesai alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı talepleri hakkında eski kararda olduğu gibi hüküm kurulması hatalıdır. Dosya kapsamından ve davalı tarafından sunulan evraklardan davacının bir kısım fazla mesai çalışmalarının ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılığında izin kullandığı açıktır. Bu durumda yapılması gereken; fazla mesai yapılan günlerin ve çalışıldığı anlaşılan ulusal bayram ve genel tatil günlerinin karşılığında izin kullanılan günlerin dışlanması ve bu günler dışlandıktan sonra hesaplanan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı miktarları üzerinden TBK 51 ve 52. maddeler gereğince davacının izinli, raporlu, mazeretli olduğu günler ile çalışılamayan günler göz önünde bulundurularak hakkaniyet indirimi yapılmasıdır. Bu husus gözetilmeden yazılı gerekçe ile davacının fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı talepleri hakkında karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8193, Karar No: 2019/3327, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8193 E.  ,  2019/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6389, Karar No: 2011/2919, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6389 E.  ,  2011/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 317 ada 41 parsel sayılı 2818,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle kayalık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, miras yolu ile gelen hak, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11771, Karar No: 2014/12318, Tarih: 15.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11771 E.  ,  2014/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık işletme kirası niteliğindeki rödovans sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11479, Karar No: 2010/15688, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11479 E.  ,  2010/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmazın depreme karşı güçlendirilmesine veya yıkılıp yeniden yapılmasına, yapılacak giderlerin kat maliklerinden tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 70 yıllık olduğunu ve 1999 yılında meydana gelen depremde hasar gördüğünü belirterek binanın orta hasarlı veya yüksek risk oluşturduğunun tespitine, binanın depreme karşı güçlendirilmesi için güçlendirme projesi hazırlanmasına, bina güçlendirilemeyecek kadar harap olmuşsa yıkılıp yeniden yapılmasına, güçlendirme veya yeniden yapım giderlerinin paylarına göre kat maliklerinden tahsili ve bu konuda bankada hesap açtırılmasına, güçlendirme veya yıkıp yeniden yapım projelerinin hazırlanmasına, bu işler için davacıya yetki verilmesine, güçlendirme veya yıkıp yeniden yapma esnasında maliklerin yardımcı olmalarına karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının taleplerinin imar mevzuatı ile ilgili hükümler dahilinde idarenin takdirinde olacağı ve bodrum kattaki duvarları davacı kaldırdığından kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeyeceği gerekçesiyle kararın hüküm fıkrasında davacının tüm talepleri ayrı bentler halinde yazılarak sonuçta davanın tümden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ve dahili davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması ve yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulması ile dahili davalılar vekilinin adının karar başlığında yazılmamış olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ve dahili davalılara verilmesine" sözcüklerinin yazılması, 9 numaralı bendinin hükümden çıkartılması ve yerine "davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılması ve karar başlığına dahili davalılar kısmından sonra gelmek üzere "Av...." sözcükleri eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4631, Karar No: 2023/5362, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4631 E.  ,  2023/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kurum sigortalısı ...'ın meslek hastalığına yakalanarak %22,2 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi nedeniyle oluşan kurum zararının davalı işverenden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında; "diş protez laboratuvarında protez diş üretimi yapan davalı şirkete ait işyerinde çalışan sigortalının, ... Meslek Hastalıkları Hastanesince 08.04.2011 tarihli raporla “pnömokonyoz” teşhisi konularak meslek hastalığına yakalandığının anlaşılması üzerine, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları ile kaçınılmazlık faktörü de değerlendirilmek suretiyle, bir miktar kaçınılmazlık faktörünün de etkisi olduğu göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman içlerinde göğüs hastalıkları uzmanı hekimin de bulunduğu kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren ve verilen kusur oran ve aidiyetlerinin yanında kusur gerekçelerini de gösteren rapor alınıp, dosyadaki deliller ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir" gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak kusur raporu alınmış, %22,2 SİD ve %100 Kusur oranı üzerinden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile;

"Davacının davasının kabulüne,

12.964,99 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin 26.06.2013 onay tarihinden,

106,20 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 25.01.2013 ödeme tarihinden,

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak kusur raporu alınmış, %22,2 SİD ve %100 Kusur oranı üzerinden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile;

"Davacının davasının kabulüne,

12.964,99 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin 26.06.2013 onay tarihinden,

106,20 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 25.01.2013 ödeme tarihinden,

525,45 TL tedavi giderinin her bir sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, %5 iskonto oranına göre ve pasif dönem gelirleri hesaplanmaksızın yapılan hesaba göre kurum zararının düşük çıktığı,

Davalı vekili, kusur raporunun bozmaya uygun olmadığı, sigara kullanımı ve kaçınılmazlık faktörlerinin değerlendirilmediği, raporlar arasında çelişki bulunup çelişkiler giderilmeden karar verildiği, davalı tarafça tüm iş güvenliği önlemlerinin alınmış ve tüm koruyucu ekipmanların sigortalıya verilmiş olduğu, verilen kusur oranının fahiş olup gerçeği yansıtmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum sigortalısının meslek hastalığına yakalanması sebebiyle oluşan kurum zararından davalı işverenin sorumluluk miktarının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun 428 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddenin 2 nci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 21 ve 76 ncı madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun 428 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddenin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32922, Karar No: 2012/16625, Tarih: 18.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32922 E.  ,  2012/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın düşürülmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine, sanığın elindeki, müştekinin markasını ve rengini belirttiği Efes Pilsen bira şişesiyle kafasına vurduğu, olayın akabinde mağdur ...'ın beyanlarının ve doktor raporunun alındığı, mağdurun sanık ...'ın elindeki Efes Pilsen bira şişesi ile kafasına vurduğunu söylediği, daha sonra da sanığı arkadaşı olması nedeniyle kurtarmaya yönelik beyanlarda bulunduğu, raporu tanzim eden doktor ...'ın da saçlı deride cam kırıklarına rastlanıldığını bildirdiği, hususları birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı TCK'nun 6/1-f-4. maddesi kapsamında saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli silahtan sayılan bira şişesiyle yaralama suçunun işlendiği ve kamu davasının şikayete tabi olmadığı gözardı edilerek şikayetten vazgeçme ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.