muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9383, Karar No: 2023/5298, Tarih: 04.12.2023

Konak Kaymakamlığı Tapu Müdürlüğünden 10.07.2017 tarihli yazı cevabı ile davacının aktif ve pasif tapu kaydına rastlanmadığının bildirilmiş olduğu, Oyak Savunma ve Güvenlik tarafından 13.07.2014 tarihli yazısı ile ,davacının hizmet sözleşmesinin 15.11.2016 tarihinde ikale anlaşmasıyla son bulduğunun bildirildiği, Kemalpaşa Kaymakamlığı Polis Merkezi Amirliği tarafından davacının sosyal ve ekonomik durum araştırmasının yapıldığı, davacının lise mezunu olduğu, 1650 TL maaşının olduğu ,Battal ve Çiğköfte isimli işyerinin mevcut olduğu, aylık ortalama 500 TL getirisinin bulunduğu, eşi ve bir çocuğu ile birlikte yaşadığı, ailesine ait evde kira ödemeden oturduğu, üzerine kayıtlı motorsikletinin olduğu, fiziksel engelinin bulunmadığının araştırılıp bildirildiği tespit edilmiştir.

Davacı tarafın 1.11.2016-14.11.2016 tarihleri arasında haksız yere gözaltında kaldığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Bürosunca 13.03.2017 tarihinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış olup, davacının maddi tazminatta belirtmiş olduğu hususular ve ilgili kurumlardan gelen yazı cevapları ile dosya bilirkişiye gönderilmiş ve bilirkişi 24.05.2018-06.12.2018 tarihli raporuyla görüşünü mahkemeye sunduğu, davacı taraf dava dilekçesinde her ne kadar iş akdinin sona ermesi sebebiyle 30.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş ise de;

Oyak Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş tarafından davacıya ait iş sözleşmesinin anlaşma yolu ile sona ermesi ve sonuçlarına ilişkin protokolün mahkemeye gönderildiği, Oyak Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş tarafından gönderilen protokole göre; davacının anlaşma bedeli altında Oyak Savunma ve Güvenlik Sistemleri şirketinden 11.742,00 TL ücret aldığı, hak kazandığı halde alamadığı ücret ve eki alacağının kalmadığı, fazla mesai alacağının olmadığı, yıllık izninin bulunmadığı, Oyak Savunma ve Güvenlik Sistemleri A.Ş tarafından gönderilen 18.09.2018 tarihli yazıda davacının gözaltında bulunduğu sürede (01.11.2016-14.11.2016) iş akdinin askıya alınmadığı, maaş bodrosunda da görüleceği üzere ücretinde herhangi bir kesinti yapılmadığı, çalışmış olduğu sürenin ücretini aldığı, ayrıca davacının kendi adına olan işyeride gözaltında kaldığı süre içerisinde faaliyetine devam ettiği, herhangi bir gelir kaybının olmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenlerle davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Manevi tazminat talebinin; kişinin ekonomik ve sosyal durumu ile üzerine atılı suçun niteliği, haksız yere gözaltında ve tutuklu kaldığı süre nazara alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiğinden, davacının kanuna uygun olarak gözaltına alındıktan sonra hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığın 13.03.2017 tarihinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması sebebiyle CMK'nın 141/1-e maddesi gereğince manevi tazminat isteme koşulu oluştuğundan, söz konusu ilkeler göz önüne alınarak davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile taktiren 1.500.00 TL manevi tazminatın haksız gözaltı tarihi olan 01.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden tahsili ile davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

''... Davacı tarafın talep etmiş olduğu manevi tazminat miktarının belirlenmesinde objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yerel mahkemece bu ölçütlere uymayacak şekilde fazla manevi tazminata hükmedilmesi kanuna aykırı olup, 5271 sayılı Kanunun 280/1-c ve 303/1-f maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte eksiklik olduğundan yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek istinaf yoluna başvurulan hüküm fıkrasının ikinci bendinde yazılı ''1.500,00 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1.000,00 TL '' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 Sayılı Kanunun 280/1-c ve 303/1-f maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE,'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/103865 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 01.11.2016-14.11.2016 tarihleri arasında 13 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 13.03.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 30.03.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olması, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek 1.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi nedeniyle toplam tazminat miktarının 1.000,00 TL olduğu, 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

B.1.Davacının iş akdinin sonlanması sebebiyle aldığı ücret üzerinden hesap yapılması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, davacının iş akdinin gözaltı koruma tedbirinden sonra 15.11.2016 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiği ve gözaltı koruma tedbiri dönemindeki ücretinin ödendiği de anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

B.2.Kıdem tazminatı, sosyal yardım ve ikramiyesinin ödenmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, davacının iş akdinin gözaltı koruma tedbirinden sonra 15.11.2016 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiği, fesih sebebinin koruma tedbirinden kaynaklanmadığı, kaldı ki davacının talebinin 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı dikkate alındığında davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

B.3.Davacının iş yerinin kapalı olmasından kaynaklı zararların karşılanması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Davacının gözaltında kaldığı süre içerisinde iş yerinin faaliyetine devam ettiği, herhangi bir gelir kaybının olmadığı tespit edildiğinden davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

B.4.Davacının güvenlik kartına el konulması ve çalışma izninin iptal edilmesinden dolayı çalışamamasından kaynaklı zararların giderilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

B.3.Davacının iş yerinin kapalı olmasından kaynaklı zararların karşılanması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Davacının gözaltında kaldığı süre içerisinde iş yerinin faaliyetine devam ettiği, herhangi bir gelir kaybının olmadığı tespit edildiğinden davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

B.4.Davacının güvenlik kartına el konulması ve çalışma izninin iptal edilmesinden dolayı çalışamamasından kaynaklı zararların giderilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesine göre ''suç soruşturması veya kovuşturması sırasında'' uygulanan koruma tedbirlerine karşı devlet aleyhine tazminat davasının açılabileceği belirtilmiş olup, gözaltı tarihinde özel güvenlik görevlisi olan davacının gözaltı koruma tedbirinden sonra İzmir Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 16.11.2016 tarihli kararı ile davacının özel güvenlik görevlisi çalışma izni ve kimlik kartının iptal edilmesine dair karar verildiği, bu işlemin idari işlem niteliğinde olduğu ve koruma tedbirinden kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

B.5.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/1750 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/1750 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6123, Karar No: 2024/828, Tarih: 24.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/6123 E.  ,  2024/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/308 E., 2016/523 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; hapis cezasının ertelenmemesi gerektiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Suç tarihinde Yunanistan Bayraklı Nıssos Rodos isimli gemi ile İskenderun Limanından Türkiye'ye giriş yapmak üzere Gümrük sahasına gelen sanığın çantasında gümrük muhafaza memurları tarafından yapılan aramada; 15.099 adet doğum kontrol hapı, 2.682 adet 25 mg ilaç, 500 gramlık 15 karton nargile tütünü, 160 gramlık 8 adet nargile tütünü, 1.367 adet krem ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1. maddesi ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8/4. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; suça konu eşyanın kendisine ait olmadığını, para karşılığı gümrükten geçirdiğini beyan etmiştir.

Suça konu eşyanın kaçak olduğuna ilişkin 05.02.2014, 22.10.2013 ve 24.05.2013 tarihli bilirkişi raporları dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

Sanığın suç tarihinde Gümrük kapısından girişte beyan etmediği tablet ve krem halinde çeşitli ilaç ve nargile tütünü ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

Sanığın suç tarihinde Gümrük kapısından girişte beyan etmediği tablet ve krem halinde çeşitli ilaç ve nargile tütünü ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre özellikle ele geçirilen kaçak eşyanın miktarı, suç konusunun önem ve değerine göre, cezaların şahsiliği ve uygulamada birliğin sağlanması bakımından, benzer olaylarla mukayese edildiğinde, daha çok miktarda kaçakçılık yapanlarla daha az miktarda kaçakçılık yapanlar arasında hakkaniyete uygun, adil bir ceza tayin edebilmek bakımından hükmedilen cezalarda teşdit uygulanarak hüküm kurulması gerekirken eksik ceza tayin edilerek hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde (1 ve 2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3549, Karar No: 2016/3665, Tarih: 12.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3549 E.  ,  2016/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendi iffet ve onuruna ilişkin bir hususta sanığa iftira atmasını gerektirecek bir neden ve aralarında bir husumet iddiası da bulunmayan katılanın, olayı sıcağı sıcağına Cumhuriyet Savcılığına başvurarak ihbar etmesiyle başlatılan soruşturma üzerine aşamalardaki özünde istikrarlı anlatımları, bu beyanları destekleyen tanıklar ..., ..., ... 'in anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre; olay günü eşine ait dosya ile ilgili işlem yapmak için mahkeme kalemine gelen katılanla yalnız kalan tanığın, katılanın burnunu elleyip sıkma ve yanağını okşama şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Üst ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16799, Karar No: 2022/9862, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/16799 E.  ,  2022/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün duruşmasız olarak davalı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili, müdahil ... ve ... ile duruşmalı olarak davacı ... vekili tarafından ise Yargıtayca duruşma yapılması suretiyle incelenmesi istemiyle temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.11.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü Hazine vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ..., Manavgat Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ..., ... ve ... vekili Avukat ... geldiler. Karşı tarafta gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup bozma ilamında özetle; ''Mahkemece dava konusu taşınmazların kısmen kişiler adına kısmen taşlık kayalık vasfı ile Hazine adına tescilleri yönünde hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, çekişmeli taşınmazların tespitinin 2006 yılında yapıldığı eldeki davanın ise 2003 yılında açıldığı bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 30/2. maddesi şartlarının mevcut olduğu, yörede orman tahdit çalışması yapıldığı ancak Orman İdaresinin taraf olmadığı ve 6360 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya katılımının sağlanmadığı, ayrıca Orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışında kaldıkları belirlenmişse de bölgede yapılan tahdit tutanakları ve haritaları dosya içine alınmadığından raporların doğruluğunun denetlenemediği, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği mülk edinme koşullarının belirlenmediği, keşif sırasında bir mahalli bilirkişinin 105 ada 69 ve 56 nolu parsellerin 30 yıldır ekilmediklerini beyan ettiği ve ziraatçi bilirkişi raporunda bazı taşınmazlar üzerinde uzun yıllardır kullanılmayan kısımlar olduğunu belirlendiği halde bu kısımların nereler olduğu ne zamandır kullanılmadığı iradi terk olup olmadığı hususlarının araştırılmadığı, bu nedenle yeniden yapılacak keşif sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davacıların (... ve Ark.) davasının reddine; asli müdahil davacıların (... ve Ark.) davasının kısmen kabul kısmen reddine;

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davacıların (... ve Ark.) davasının reddine; asli müdahil davacıların (... ve Ark.) davasının kısmen kabul kısmen reddine;

Çekişmeli ... İli Gündoğmuş İlçesi ....., Mahallesi çalışma alanında bulunan 105 ada, 56 parsel sayılı, 1 Ha 4.265 m² 16 dm² yüzölçümlü ve tarla nitelikli taşınmazın fen bilirkişilerinin 29.09.2020 tarihli rapor ve ekindeki kroki 1'de B harfiyle ve mavi renkle gösterilen 825.21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün taşınmazdan ifrazı ile kuru dere olarak tescil harici bırakılmasına, 1'de D harfiyle ve turkuaz renkle gösterilen 2.782.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün taşınmazdan ifrazı ile kayalık-çalılık vasfı ile tescil harici bırakılmasına, 1'de A harfiyle ve sarı renkle gösterilen 4.770,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ifrazlar sonrası kalan 5.887,32 metrekare yüzölçümündeki bakiye bölümünün aynı ada ve parsel numarasıyla taşınmazdaki mülkiyet hakkı 224 pay kabul edilerek ... mirasçıları adına payları oranında tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline,

105 ada, 69 parsel sayılı, 3657 m² 23 dm² yüzölçümlü ve tarla nitelikli taşınmazın 1'de C harfiyle ve pembe renk ile gösterilen 1.236,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün taşınmazdan ifrazı ile kayalık-çalılık vasfı ile tescil harici bırakılmasına, ifraz sonrası kalan 2.421,18 metrekare yüzölçümündeki bakiye bölümünün aynı ada ve parsel numarasıyla tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

164 ada, 77 parsel sayılı, 1361 m² 37 dm² yüzölçümlü taşınmazın, aynı ada ve parsel numarasıyla tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

164 ada, 89 parsel sayılı, 952 m² 62 dm² yüzölçümlü taşınmazın, aynı ada ve parsel numarasıyla tarla vasfıyla, ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

163 ada, 7 parsel sayılı, 562 m² 05 dm² yüzölçümlü taşınmazdan 3'te E harfiyle ve pembe renk ile gösterilen 76.17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün taşınmazdan ifrazı ile kayalık vasfı ile tescil harici bırakılmasına, ifraz sonrası kalan 485,88 m² yüzölçümündeki bakiye bölümünün aynı ada ve parsel numarasıyla taşınmazdaki mülkiyet hakkı 224 pay kabul edilerek ... mirasçıları adına miras payları oranında ahşap ev ve arsası vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline,

164 ada, 5 parsel sayılı, 364 m² 80 dm² yüzölçümlü taşınmazın, aynı ada ve parsel numarasıyla tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

168 ada, 31 parsel sayılı, 528 m² 94 dm² yüzölçümlü taşınmazın, aynı ada ve parsel numarasıyla taşınmazdaki mülkiyet hakkı 224 pay kabul edilerek ... mirasçıları adına miras payları oranında tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili, müdahil ... ve ... ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

168 ada, 31 parsel sayılı, 528 m² 94 dm² yüzölçümlü taşınmazın, aynı ada ve parsel numarasıyla taşınmazdaki mülkiyet hakkı 224 pay kabul edilerek ... mirasçıları adına miras payları oranında tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili, müdahil ... ve ... ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz edenlerden müdahil ..., ... ve davacı ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına ve harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.